Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-601/13/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-04-08
Teza: Zastosowanie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych w związku ze zużywaniem ich do w procesach wyżarzania odprężającego oraz na potrzeby malarni.
Słowa kluczowe: gaz; wyroby; zużycie; zwolnienie
Przepisy: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 1-Rozdział 1; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 1; Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym-Dział 2-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z poźn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.), uzupełnionym w dniach 17 lutego 2014 r. i 1 kwietnia 2014 r. (data wpływu), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od akcyzy gazu ziemnego wysokometanowego w związku ze zużywaniem go do ogrzewania pieca oraz malarni – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniach 17 lutego 2014 r. i 1 kwietnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do zastosowania zwolnienia od akcyzy gazu ziemnego wysokometanowego w związku ze zużywaniem go do ogrzewania pieca oraz malarni.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka (dalej: Spółka, Wnioskująca) jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie produkcji przemysłowej (branża stalowa). W procesach produkcji Spółka wykorzystuje gaz ziemny wysokometanowy typu E (GZ-50); (dalej: Gaz). Gaz jest spalany w celu ogrzania pieców do wyżarzania, ogrzania malarni oraz hal magazynowych. Gaz jest wyrobem gazowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Proces prowadzony w piecu gazowym nosi nazwę wyżarzania odprężającego. Po załadunku i zamknięciu pieca następuje kontrolowane ogrzewanie wsadu (konstrukcji metalowej) do temperatury 600-650°C z szybkością 50-100°C/h. Po osiągnięciu zadanej temperatury wsad musi przebywać w niej przez 3 do 8 godzin. Następnie całość chłodzi się z szybkością 50-100°C/h do temperatury około 100°C.

Dokładne parametry czasu i temperatury zależą od gatunku stali i rodzaju konstrukcji. Proces wyżarzania ma na celu usuniecie naprężeń w konstrukcji, powstałych w wyniku spawania.

Wykorzystanie gazu dla celów malarni wiąże się z koniecznością ogrzania komory lakierniczej (malarni) i poddania w niej metalu procesowi malowania.

Ogrzewanie komory malarskiej (malarni) jest niezbędne w celu osiągnięcia temperatury powierzchni elementów malowanych, określonej przez producenta farb, podczas malowania i schnięcia powłok malarskich. Farby stosowane do malowania produktów Spółki wymagają utrzymania podczas malowania minimalnej temperatury 18°C oraz suszenia w temperaturze min. 40°C. Temperatury są różne, dokładne dane dla każdej farby podaje producent.

Spółka wskazała również, że po uzyskaniu potwierdzenia w drodze interpretacji, że wykorzystanie przez Nią gazu w celu ogrzania pieca gazowego oraz malarni jest zwolnione od opodatkowania podatkiem akcyzowym, w umowie zawartej ze sprzedawcą gazu – stosownie do art. 31b ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym – zamieszczony zostanie zapis, że nabywany gaz jest/będzie użyty do celów opałowych zwolnionych, tj. w procesach mineralogicznych. Warunek, o którym mowa w art. 31b ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym będzie zatem również spełniony.

Zaznaczono, że według oceny Spółki, procesy wyżarzania oraz suszenia stanowią procesy metalurgiczne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wykorzystanie przez Spółkę gazu w celu ogrzania pieca gazowego oraz malarni jest zwolnione od opodatkowania podatkiem akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, użycie gazu w celu ogrzania pieca gazowego oraz malarni podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Z dniem 1 listopada 2013 r. ustawodawca dokonał istotnej zmiany w zakresie ustawy o podarku akcyzowym: Opodatkowaniu tym podatkiem zaczęły podlegać wyroby gazowe. Przewidziano jednak szereg zwolnień od tego podatku.

I tak, zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej.

Ustawodawca nie definiuje w ustawie o podatku akcyzowym, co należy rozumieć przez przeznaczenie wyrobów gazowych do celów opałowych; także pojęcie procesów metalurgicznych nie zostało w tejże ustawie zdefiniowane. Należy zatem w pierwszej kolejności rozpatrzeć, jak winno się rozumieć „cel opałowy”.

Spółka w pierwszej kolejności zwraca uwagę, że zwrot „zużycie w celach opałowych” był rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w sprawie C-240/01, gdzie orzeczono, że pomimo braku w przepisach wspólnotowych takiej definicji, państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi w definiowaniu celu opałowego, a to z kolei mogłoby sprzeciwić się zasadzie równości i uczciwości konkurencji.

Jednocześnie TSUE w rozpatrywanym stanie faktycznym, dotyczącym wykorzystania w celach opałowych olejów, stwierdził, że zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Ponadto TSUE w przytaczanym wyroku opowiedział się za interpretowaniem wyrażenia „użycie jako paliwo opałowe”, jako odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, zużycie przez Niego gazu w celu ogrzania pieca, w którym dokonuje się wyżarzanie oraz w celu ogrzania malarni, gdzie prowadzone jest malowanie i suszenie gotowej konstrukcji metalowej, jest zużyciem w celach opałowych. Powyższe znajduje także potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dnia 2 czerwca 2009 r. Jest to interpretacja dotycząca oleju jako wyrobu akcyzowego, jednak w ocenie Wnioskodawcy, jak najbardziej ma zastosowanie w odniesieniu do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku. W interpretacji czytamy: „Zużyciem oleju na cele opałowe będzie zatem zużycie go bezpośrednio w urządzeniu grzewczym, tj. urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania oleju opalowego na energię cieplną. Innymi słowy przez zużycie oleju na cele opałowe należy rozumieć takie jego zastosowanie, którego jedynym celem jest uzyskanie energii cieplnej w wyniku procesu spalania. Jednocześnie należy nadmienić, iż zwrot zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Jeżeli więc celem nabycia oleju opałowego jest uzyskanie w wyniku procesu jego spalania energii cieplnej koniecznej dla właściwych procesów technologicznych (\`(...)\`), a zarazem olej ten nie jest używany w innym celu (np. napędzanie urządzenia), to olej ciężki jest paliwem opałowym”.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że gaz zużywany przez Niego w celu ogrzania pieca oraz malarni jest zużywany w celach opałowych.

Analizując art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym Wnioskodawca zastanawia się, czy gaz zużywany przez Spółkę do celów opałowych jest zużywany w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych, metalurgicznych lub do redukcji chemicznej. Ustawa o podatku akcyzowym w art. 2 ust. 1 pkt 33 definiuje jedynie pojęcie procesów mineralogicznych jako procesów sklasyfikowanych w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. Procesy wykonywane przez Spółkę nie mieszczą się w granicach tego pojęcia. Pozostałe pojęcia zawarte w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, z uwagi na brak ich definicji w tej ustawie, należy interpretować zgodnie z ich powszechnym rozumieniem. Na gruncie Słownika Języka Polskiego PWN „elektrolityczny” oznacza „odnoszący się do elektrolizy”. „Elektroliza” natomiast to „procesy zachodzące wskutek przepływu prądu przez elektrolit”. Procesy produkcyjne, jakie mają miejsce w Spółce nie są procesami elektrolitycznymi. Pod pojęciem „redukcji” należy rozumieć „proces polegający na pobraniu elektronu albo elektronów przez jon, atom lub grupę atomów”, natomiast „chemiczna” pochodzi od „chemii” czyli „nauki zajmującej się badaniem właściwości różnych substancji i przemian, jakim one podlegają”. Procesy mające miejsce w Spółce nie są zatem także procesami redukcji chemicznej, o których mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

W ocenie Spółki, procesy, jakim poddawane są konstrukcje metalowe, są procesami metalurgicznymi. Zgodnie bowiem ze słownikowym rozumieniem „metalurgia” (od której pochodzi nazwa procesu metalurgicznego) jest „nauką o sposobach wytwarzania metali z rud i kruszców, sposobach ich oczyszczania i obrabiania; też: dział przemysłu zajmujący się produkcją metali”. Jak wynika z ogólnodostępnych źródeł informacji (np. Wikipedia), przedmiotem badań metalurgii jest obróbka rud metali aż do produktu końcowego (np. kabel miedziany, drzwi samochodowe, profile aluminiowe). W języku potocznym utożsamiana jest często z hutnictwem, przy czym hutnictwo zajmuje się wyłącznie metalurgią ekstrakcyjną. Obecnie procesy ekstrakcji metali stanowią niewielki odsetek przedmiotów badań metalurgii, która skupia się głównie na przetwórstwie metali, czyli wytwarzaniu przedmiotów użytkowych.

Mając na uwadze powyższe, przede wszystkim zaś przytoczoną wyżej definicję słownikową, która w procesie wykładni pojęć ustawowych niezdefiniowanych w ustawie o podatku akcyzowym jest wiążąca, należy stwierdzić, że proces wyżarzania opisany w stanie faktycznym jest procesem metalurgicznym. Jest to proces obróbki metalu, mający na celu nadanie mu odpowiednich właściwości, doprowadzenia do określonego stanu i usunięcia naprężeń w konstrukcji powstałych w wyniku spawania. Według Wnioskodawcy, niewątpliwie zatem proces wyżarzania jest procesem metalurgicznym, gdyż jest związany z obrabianiem i przetwarzaniem metalu, co jest objęte zakresem pojęciowym metalurgii.

Także wykorzystanie gazu w celu ogrzania malarni służy procesom metalurgicznym – poddanie konstrukcji metalowych wytworzonych przez Spółkę procesowi malowania i suszenia w malarni jest końcowym etapem prac nad wykonaniem kompletnego i gotowego do sprzedaży wyrobu. Malowanie i suszenie konstrukcji metalowej w malarni jest zatem w sposób pośredni związane z procesami metalurgicznymi.

Jak wskazuje się w komentarzu do art. 31a ustawy o podatku akcyzowym (przepis ten w ust. 1 pkt 7 jest analogiczny do art. 31b ust. 1 pkt 4 tej ustawy, będącego przedmiotem niniejszego wniosku Spółki), nie wskazano w niej precyzyjnie, co należy rozumieć przez „zużycie w procesie”. Proces mineralogiczny, metalurgiczny, jak również proces elektrolityczny oraz redukcji chemicznej można podzielić na kilka typów. Istnieje proces sensu stricte, tzn. proces główny oraz szereg procesów wspomagających, pobocznych względem procesu głównego. Z uwagi na brak precyzyjnego wskazania, czy zwolnienie ma zastosowanie także do procesu pobocznego, mogą powstać problemy interpretacyjne na tym tle. Jak podkreślają komentatorzy, wykładnia literalna art. 31a ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym prowadzi do wniosku, że zwolnione będzie także zużycie wyrobów węglowych w procesach pobocznych, o ile proces ten będzie związany z procesem głównym w taki sposób, iż nie będzie możliwe jego prawidłowe przeprowadzenie bez uzyskania ciepła z wyrobów węglowych w procesach towarzyszących. Przeciwna wykładnia, tj. prowadząca do wniosku, iż zwolnieniu podlega jedynie zużycie służące bezpośrednio do osiągnięcia rezultatów procesu, np. wytworzenia szkła, gipsu, betonu, jest nieuzasadniona, ponieważ ustawodawca posłużył się wyrażeniem ogólnym – „zwolnieniu podlega zużycie w procesach (\`(...)\`)” – bez dookreślania, iż zużycie to musi mieć charakter bezpośredni (por. Opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów węglowych; Wojciech Krok (red.), Patryk Karczewski, Rafał Kowalik, Szymon Parulski, oraz Konrad Stanieć; WKP 2012 r.).

Wnioskodawca jest przekonany, że taki pośredni związek przemawia za tym, by gaz zużywany w celach opałowych do ogrzania malarni również korzystał ze zwolnienia od podatku akcyzowego. Ustawodawca określając zakres zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym nie wskazał, aby zwolnienie to odnosiło się wyłącznie do procesów stricte metalurgicznych. Z samym procesem metalurgicznym są związane także inne procesy i działania. Tak jak wskazano to w stanie faktycznym, w części przypadków konstrukcje metalowe są poddawane procesowi malowania i suszenia (w malarni). Malowanie jest procesem pośrednio związanym z procesem metalurgicznym, któremu wcześniej poddana została konstrukcja metalowa, oraz procesem zależnym od procesu metalurgicznego. Ogrzanie malarni do odpowiedniej temperatury uzależnione jest od rodzaju malowanej konstrukcji, jej właściwości. Proces malowania nie miałby w Spółce miejsca i Wnioskodawca nie nabywałaby w tym celu gazu, gdyby nie dokonano wcześniej określonych procesów metalurgicznych obróbki konstrukcji metalowej. Dopiero później konstrukcja jest poddawana malowaniu i suszeniu.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zarówno gaz zużywany przez Niego do celów ogrzania pieca, jak i w celu ogrzania malarni, podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem akcyzowym, na mocy art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska.

Jednocześnie wskazano, że ocena Spółki dokonana jest w oparciu o posiadaną przez Nią wiedzę. Składając wniosek o interpretacje indywidualną Spółka miała na celu właśnie rozwianie wątpliwości dotyczących treści art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy PA – to ten przepis i zawarte w nim pojęcia są przedmiotem interpretacji i wniosku Spółki, w tym określenie, czy wykorzystanie przez Wnioskodawcę gazu w opisanych stanie faktycznym procesach, podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego.

Spółka we wniosku wskazała, że w Jej ocenie proces wyżarzania i suszenia są procesami metalurgicznymi, wskutek czego wykorzystywanie w tych procesach gazu jest zwolnione od podatku akcyzowego. Spółka zwróciła się z wnioskiem o interpretację właśnie po to, aby to potwierdzić.

We wniosku w stanie faktycznym – jak wywodzi Wnioskodawca – Spółka przedstawiła dokładnie na czym polega proces wyżarzania i suszenia, i w jaki sposób w tych procesach wykorzystywany jest gaz. Ocenie podlega zatem, czy użycie gazu właśnie w tych procesach podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego. Na tę okoliczność Wnioskodawca przytacza treść art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym wskazując, że istota odpowiedzi na pytanie Spółki i całej interpretacji jest zatem określenie, czy procesy, w których Spółka wykorzystuje gaz są procesami wskazanymi w tym przepisie. Odwołuje się również do art. 2 ust. 1 pkt 33 tej ustawy, zaznaczając, że w związku z tym należy odwołać się do powszechnego rozumienia tego pojęcia, co Spółka we wniosku uczyniła.

Wnioskodawca wskazał, że w Jego ocenie procesy, jakim poddawane są konstrukcje metalowe, są procesami metalurgicznymi. Zgodnie bowiem ze słownikowym rozumieniem „metalurgia” (od której pochodzi nazwa procesu metalurgicznego) jest „nauką, o sposobach wytwarzania metali z rud i kruszców, sposobach ich oczyszczania i obrabiania; też: dział przemysłu zajmujący się produkcją, metali”. Jak wynika z ogólnodostępnych źródeł informacji (np. Wikipedia), przedmiotem badań metalurgii jest obróbka rud metali aż do produktu końcowego (np. kabel miedziany, drzwi samochodowe, profile aluminiowe). W języku potocznym utożsamiana jest często z hutnictwem, przy czym hutnictwo zajmuje się wyłącznie metalurgią, ekstrakcyjną. Obecnie procesy ekstrakcji metali stanowią, niewielki odsetek przedmiotów badań metalurgii, która skupia się głównie na przetwórstwie metali, czyli wytwarzaniu przedmiotów użytkowych.

Mając na uwadze powyższe, przede wszystkim zaś przytoczoną wyżej definicję słownikową, która w procesie wykładni pojęć ustawowych niezdefiniowanych, w ustawie PA jest wiążąca, Spółka wskazała, że należy stwierdzić, iż proces wyżarzania opisany w stanie faktycznym jest procesem metalurgicznym. Jest to proces obróbki metalu, mający na celu nadanie mu odpowiednich właściwości, doprowadzenia do określonego stanu i usunięcia naprężeń w konstrukcji powstałych w wyniku spawania. Niewątpliwie zatem proces wyżarzania jest procesem metalurgicznym, gdyż jest związany z obrabianiem i przetwarzaniem metalu, co jest objęte zakresem pojęciowym metalurgii.

Spółka wskazała we wniosku, że także wykorzystanie gazu w celu ogrzania malarni (suszenie) służy procesom metalurgicznym – poddanie konstrukcji metalowych wytworzonych przez Spółkę procesowi malowania i suszenia w malarni jest końcowym etapem prac nad wykonaniem kompletnego i gotowego do sprzedaży wyrobu. Malowanie i suszenie konstrukcji metalowej w malarni jest zatem w sposób pośredni związane z procesami metalurgicznymi.

Spółka przedstawiła zatem w stanie faktycznym wszystkie istotne elementy stanu faktycznego – opisała procesy prowadzone w Spółce oraz sposób wykorzystania w nich gazu. Interpretacji podlega fakt, czy w tak przedstawionym stanie faktycznym wykorzystanie gazu może korzystać ze zwolnienia.

Odnosząc się w tym miejscu do pisma z dnia „13 stycznia 2014 r.” (faktycznie z dnia 19 marca 2014 r.), w którym organ podatkowy stwierdził, że „(…) tut. organ nie ma podstaw prawnych do rozstrzygania charakteru wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności pod kątem uznania ich za czynności związane z procesami metalurgicznymi – przepisy prawa podatkowego nie definiują tych procesów”, Spółka wskazuje, że z uwagi na brak definicji procesów metalurgicznych w ustawie PA, organ powinien się odwołać do słownikowego rozumienia tego pojęcia, tak jak uczyniła to Spółka. Ustawodawca nie odesłał bowiem w tym zakresie do żadnych specjalistycznych ustaw czy aktów prawnych, nie jest zatem konieczne, by organ podatkowy sięgał do takich aktów i przez ich pryzmat definiował charakter czynności wykonywanych przez Spółkę. Wystarczające jest w tym zakresie odwołanie się do słownikowego rozumienia pojęcia „metalurgii”. Skoro ustawodawca nie definiuje pojęcia metalurgii w ww. ustawie definicja tego pojęcia nie znajduje się w żadnej ustawie branżowej, to sięgnąć należy właśnie do słownikowego rozumienia tego pojęcia.

Wnioskodawca nie wymaga od organu podatkowego, aby rozstrzygał charakter wykonywanych przez nią czynności, prosi jedynie o odpowiedź na pytanie, czy gaz wykorzystywany przez nią w opisanych procesach podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego.

O zinterpretowanie tego przepisu w kontekście podanych organowi w stanie faktycznym informacji właśnie chodzi. W świetle posiadanej przez Spółkę wiedzy, procesy mające miejsce w Spółce są w jej ocenie, procesami metalurgicznymi. Spółka ocenia powyższe w oparciu o słownikowe, powszechne rozumienie pojęcia „metalurgii”, nie odwołując się do żadnych specjalistycznych aktów.

Ponadto Wnioskodawca w odniesieniu do żądania organu dot. uzupełnienia stanu faktycznego wskazał, że „przestrzeganie zasady praworządności i zasady zaufania do organów podatkowych przy nadawaniu indywidualnych interpretacji polega (podobnie jak w postępowaniu podatkowym) na stosowaniu norm prawa podatkowego do podanego stanu faktycznego w kontekście norm innych gałęzi prawa regulujących określone zdarzenia faktyczne i prawne mające znaczenie dla prawidłowego wykonywania obowiązków podatkowych” (Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 8 lipca 2010 roku sygn. akt I SA/Ol 280/10).

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca specjalnie i celowo pokazał we wniosku, że Jego zdaniem procesy mające miejsce w Spółce są procesami metalurgicznymi – oceny takiej Spółka dokonała odwołując się do powszechnie znanego rozumienia pojęcia metalurgia. Takiej też oceny powinien dokonać organ podatkowy i odpowiedzieć, czy zgadza się on ze Spółką w zakresie rozumienia tego pojęcia i czy w świetle przedstawionego opisu procesów ta definicja może mieć do nich zastosowanie.

Wnioskodawca przytoczył na tę okoliczność treść art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Przepis art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym niewątpliwie jest przepisem prawa podatkowego, który również jako „przepis prawa podatkowego” podlega interpretacji dokonywanej przez uprawniony do tego organ. W związku z tym przepis prawa podatkowego mówiący, że „zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej”, również winien być interpretowany przez uprawniony do tego podmiot, tj. organ podatkowy. Jeżeli interpretacja tego przepisu ma być zatem dokonana przez organ, to nie można przerzucać ciężaru interpretacji tego przepisu wyłącznie na podatnika, który i tak przedstawił swoją interpretację w uzasadnieniu własnego stanowiska. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, iż organ podatkowy nie chce wziąć odpowiedzialności za interpretację tego przepisu, a wszystkie wątpliwości związane z interpretacją spornego przepisu ma „za organ rozwiązać podatnik”.

Wnioskodawca nie może zgodzić się ze stanowiskiem organu, że nie ma on podstaw prawnych do rozstrzygania charakteru wykonywanych przez nią czynności pod kątem uznania ich za czynności związane z procesami metalurgicznymi – podstawą do takiej oceny jest powoływany wielokrotnie przez Spółkę art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, w którym to przepisie znajduje się podstawa do zastosowania zwolnienia. Zwolnienie uzależnione jest od uznania, że w przedstawionym stanie faktycznym gaz jest wykorzystywany do procesów metalurgicznych. Niezasadnym jest zatem przyjęcie przez organ podatkowy stanowiska, że nie ma on podstaw prawnych do odpowiedzi na pytanie zadane przez Spółkę.

Spółka wskazała na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w wyroku z dnia 16 listopada 2011 r. (sygn. akt I SA/Kr 1643/11). W wyroku tym zaznaczono m.in., że „Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego polega miedzy innymi na tym, że właściwy organ interpretujący „porusza się” niejako tylko i wyłącznie w obrębie stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę. Organ podatkowy jako organ interpretujący obowiązany jest stwierdzić czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny, a wiec czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska, wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego”.

W przekonaniu Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny pozwala na wydanie przez organ interpretacji, bez zadawania dodatkowych pytań, a zadane przez organ pytanie miało w zasadzie zastąpić wydanie interpretacji.

Niewątpliwie celem wprowadzenia instytucji interpretacji indywidualnych było zapewnienie pewności podmiotom pytającym, czy ich postępowanie jest prawidłowe z punktu widzenia prawa podatkowego. Nie sposób jednak nie odnieść wrażenia, że w przypadku przedstawianej sprawy cała odpowiedzialność za prawidłową interpretację przepisu prawa podatkowego miała zostać przerzucona na podatnika (mimo że podatnik wyraził swoje stanowisko). Z dużym prawdopodobieństwem (graniczącym z pewnością) można bowiem założyć, że organ w zasadzie przytoczyłby przepis, który jest doskonale Spółce znany, a następnie stwierdził, że jeżeli są spełnione przesłanki określone w tym przepisie, to Spółka ma prawo do zastosowania zwolnienia, a jeżeli nie są, to Spółka nie ma prawa do zwolnienia. Takie stawianie sprawy przez organ przeczy podstawowym celom, jakim służą interpretacje indywidualne, czyli uzyskaniu informacji przez podatnika jak ma postępować, aby jego działanie nie było kwestionowane przez organy podatkowe.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała również fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 125/11). W wyroku tym można przeczytać, m.in., że „Przepis art. 14b § 3 w zw. z art. 169 § 1 i 14g § 1 O.p. należy interpretować w ten sposób, że organ podatkowy upoważniony jest do pozostawienia wniosku o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia w takiej sytuacji, gdy wnioskodawca pomimo wezwania do uzupełnienia braku nie uzupełnił stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do oceny prawnej podstawionego we wniosku o interpretację pytania. Oznacza to, że choć organ jest upoważniony do stwierdzania, czy stan faktyczny jest wystarczający do udzielenia interpretacji, to jednak nie może on żądać od wnioskodawcy uzupełnienia stanu faktycznego o takie dane, które nie są niezbędne do zajęcia stanowiska prawnego”. Spółka zatem po raz kolejny pragnie podkreślić, że jej wniosek w sposób wyczerpujący przedstawiał stan faktyczny, a pytanie organu miało na celu przeniesienie interpretacji spornych przepisów na Spółkę, co przeczy celowi wprowadzenia instytucji „interpretacji indywidualnych”.

Ponadto wskazał, że kierując się logiką organu podatkowego, można dojść do absurdalnych wniosków, iż instytucja interpretacji indywidualnych jest bezcelowa. W zasadzie w każdej sytuacji organ mógłby zadawać dodatkowe pytania, które uprościłyby dany stan faktyczny do takiego, aby spełniał lub nie spełniał dyspozycje zawarte w określonym przepisie (z użyciem definicji określonych w przepisie), a podatnik w zasadzie „sam sobie” odpowiadałby na pytania lub organ mógłby w zasadzie ograniczać się do przytoczenia danego przepisu i stwierdzać, że „jeżeli spełnione są przesłanki określone w danym przepisie, to podatnik ma prawo do jego zastosowania, a jeżeli nie są, to nie ma”.

Podsumowując, Wnioskodawca pragnie wyrazić nadzieję, że organ podatkowy wyda indywidualną interpretację prawa podatkowego w oparciu o przedstawione informacje i własne stanowisko w sprawie, które Spółka wyczerpująco przedstawiła i nie będzie przerzucał na Spółkę ciężaru wykładni przepisu art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy PA.

Z uwagi na powyższe, według Wnioskodawcy, nie jest zatem konieczne uzupełnienie wniosku i odpowiedź na wezwanie na formularzu ORD-IN, gdyż wyrażone przez Spółkę stanowisko odnośnie możliwości uznania procesu wyżarzania oraz suszenia za procesy metalurgiczne zostało przez Spółkę prawidłowo powołane w części H wniosku, a nie w części G. Część H jest przeznaczona bowiem na umieszczenie w niej informacji dotyczących własnego stanowiska Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Z kolei wyroby gazowe to wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00 (art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy).

W myśl ust. 1 pkt 19a ww. artykułu, finalny nabywca gazowy to podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

1.  niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym;

Jak stanowi ust. 1 pkt 22 lit. a) ww. artykułu, podmiot zużywający to podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy, procesy mineralogiczne to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.). Według art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). W świetle art. 9c ustawy, ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu. Obrót wyrobami gazowymi w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą. Zgodnie z art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. c) ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4. Według art. 9c ust. 3 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości. W świetle art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do celów opałowych w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej. W przypadku sprzedaży wyrobów gazowych w ramach zwolnień, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2-8, ust. 3 pkt 2 i 3 oraz ust. 4, podmiotom, które użyją tych wyrobów do celów określonych w tych przepisach, warunkiem zwolnienia jest określenie w umowie zawartej między sprzedawcą a nabywcą, że wyroby te będą użyte do tych celów (art. 31b ust. 5 ustawy). Cytowane regulacje stanowią implementację przepisów Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. WE L Nr 283, str. 51 ze zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 405) – zwanej dalej „Dyrektywą energetyczną”. Akt ten określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych. Dyrektywa energetyczna, pozostawiając poszczególnym państwom określony margines swobody, ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. W art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie Dyrektywa energetyczna zastrzega, że jej postanowienia nie znajdują zastosowania do produktów energetycznych podwójnego zastosowania, tj. wykorzystywanych zarówno jako paliwo do ogrzewania, jak też w innych celach, np. do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych. Na gruncie polskiego porządku prawnego wyłączenie to w odniesieniu do wyrobów gazowych zostało zrealizowane poprzez zastosowanie zwolnienia od podatku. Jednocześnie, ani Dyrektywa energetyczna, ani ustawa o podatku akcyzowym nie zawierają definicji legalnej „procesu metalurgicznego”. Ustalenie zaś zakresu znaczeniowego tego pojęcia ma istotne znaczenie dla oceny, czy zużycie danego wyrobu gazowego (np. gazu wysokometanowego) w danym procesie przemysłowym będzie korzystało ze zwolnienia od akcyzy. Brak definicji legalnej „procesów metalurgicznych” w Dyrektywie Energetycznej oznacza, że państwa członkowskie realizując wyłączenie z zakresu zastosowania Dyrektywy w swoich porządkach prawnych, muszą dokonać implementacji przede wszystkim w oparciu o cele Dyrektywy oraz mieć wzgląd na rolę tej dyrektywy w systemie prawa unijnego.

Takie ujęcie wymusza w efekcie, stosując wykładnię „unijną” zgodną z celami Dyrektywy energetycznej, interpretowanie pojęcia „procesu metalurgicznego” jako całości procesów zachodzących w przemyśle metalurgicznym ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu. Przy czym zastrzeżenia wymaga, że wszelkie zwolnienia od akcyzy należy interpretować ściśle. Stąd istotny jest cel, jaki ma osiągnąć określone zwolnienie.

W literaturze specjalistycznej „metalurgią” nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (por. Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa: PWN 1977.). Zgodnie zaś ze Internetowym Słownikiem Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl) „metalurgia” to: (1) „nauka o metodach wytwarzania metali z rud, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki”, (2) „dział przemysłu zajmujący się produkcją metali”. Z punktu widzenia wykładni językowej procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych.

W złożonym wniosku poinformowano, że Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność w zakresie produkcji przemysłowej (branża stalowa). W procesach produkcji Spółka wykorzystuje gaz ziemny wysokometanowy typu E (GZ-50). Gaz jest spalany w celu ogrzania pieców do wyżarzania, ogrzania malarni oraz hal magazynowych. Gaz jest wyrobem gazowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Proces prowadzony w piecu gazowym nosi nazwę wyżarzana odprężającego. Po załadunku i zamknięciu pieca następuje kontrolowane ogrzewanie wsadu (konstrukcji metalowej) do temperatury 600-650°C z szybkością 50-100°C/h. Po osiągnięciu zadanej temperatury wsad musi przebywać w niej przez 3 do 8 godzin. Następnie całość chłodzi się z szybkością 50-100°C/h do temperatury około 100°C. Dokładne parametry czasu i temperatury zależą od gatunku stali i rodzaju konstrukcji. Proces wyżarzania ma na celu usuniecie naprężeń w konstrukcji powstałych w wyniku spawania. Wykorzystanie gazu dla celów malarni wiąże się z koniecznością ogrzania komory lakierniczej (malarni) i poddania w niej metalu procesowi malowania. Ogrzewanie komory malarskiej (malarni) jest niezbędne w celu osiągnięcia temperatury powierzchni elementów malowanych, określonej przez producenta farb, podczas malowania i schnięcia powłok malarskich. Farby stosowane do malowania produktów Spółki wymagają utrzymania podczas malowania minimalnej temperatury 18°C oraz suszenia w temperaturze min. 40°C. Temperatury są różne, dokładne dane dla każdej farby podaje producent.

Jednocześnie zaznaczono, że po uzyskaniu potwierdzenia w drodze interpretacji, że wykorzystanie przez Spółkę gazu w celu ogrzania pieca gazowego oraz malarni jest zwolnione od opodatkowania podatkiem akcyzowym, w umowie zawartej ze sprzedawcą gazu – stosownie do art. 31b ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym – zamieszczony zostanie zapis, że nabywany gaz jest/będzie użyty do celów opałowych zwolnionych, tj. w procesach mineralogicznych.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia: czy zwolnieniem od podatku akcyzowego będzie gaz, który będzie zużywany w celu ogrzania pieca gazowego oraz malarni. Przy czym Wnioskodawca rozróżnia zużycie gazu w celach bezpośrednio związanych z metalurgią – wyżarzanie odprężające – oraz zużycie pośrednio związane z metalurgią – na potrzeby ogrzania pomieszczeń malarni.

W kontekście analizowanej sprawy należy zaznaczyć, że celem zużycia ww. gazów, w sprawie objętej wnioskiem, będzie zatem m. in. wykonanie pewnego procesu – wyżarzania odprężającego. Ponadto spalaniem objęty będzie gaz pośrednio związany z metalurgią, a mianowicie na potrzeby pomieszczeń malarni.

W związku z tym należy stwierdzić, że pod warunkiem wykorzystywania opisanego we wniosku gazu bezpośrednio do celów opałowych w procesach metalurgicznych, o których mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, Spółka będzie mogła nabyć wyroby gazowe ze zwolnieniem od akcyzy, na mocy wskazanego przepisu, o ile – na co wskazuje treść wniosku – spełnione zostaną w przedstawionym zdarzeniu przyszłym warunki wskazane w art. 31b ust. 5 tej ustawy, tj. zawarta zostanie umowa, z której wynika przeznaczenie nabywanego gazu do celów opałowych objętych zwolnieniem od akcyzy. W tej sytuacji zwolnieniem objęte będzie wyłącznie nabycie gazu dla potrzeb jego zużycia w Spółce w bezpośrednich celach opałowych w procesach metalurgicznych – ogrzanie pieca gazowego.

Jak wskazano wcześniej, wszelkie zwolnienia w zakresie podatku akcyzowego należy interpretować ściśle. Wobec tego, aby jak najpełniej określić charakter zwolnienia i jego zakres należy mieć na uwadze cel, jaki ma osiągnąć takie zwolnienie. Dlatego też stwierdzić należy, że w pojęciu „wyrobów gazowych przeznaczonych do celów opałowych w procesach metalurgicznych” nie może zawierać się pośrednie użycie gazu w tych celach. Interpretacja taka naruszałaby cel zwolnienia. Zaproponowana przez Wnioskodawcę wykładnia przepisu statuującego zwolnienie od akcyzy na mocy przepisu art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym nadałaby temu zwolnieniu rozszerzającego charakteru, co wykluczałoby ścisłą interpretację zwolnień. Konkluzja nasuwająca się przy takiej interpretacji tego przepisu w sposób nieuzasadniony uprawniałaby do stwierdzenia na gruncie przedmiotowej sprawy, że zwolnieniem objęte będą również przypadki pośredniego związku zużywanych wyrobów gazowych z celami opałowymi w procesach metalurgicznych. W konsekwencji stwierdzić należy, że zwolnienie wynikające z przepisu art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym nie znajdzie zastosowania w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę wyrobów gazowych w celach ogrzania pomieszczeń malarni (pośredni związek z metalurgią).

Jednocześnie zaznacza się, że odpowiednie klasyfikowanie procesów przemysłowych w kontekście wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności nie może być przedmiotem definitywnej oceny tutejszego organu, albowiem wykracza to poza dyspozycję art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Dlatego też wydając niniejszą interpretację oparto się wyłącznie na przedstawionym w zdarzeniu przyszłym opisie sprawy, z którego wynika, że Wnioskodawca będzie dokonywał czynności, w efekcie których, w następstwie procesów: wyżarzanie odprężające oraz suszenie w pomieszczeniu malarni wykonywana jest działalność w zakresie produkcji przemysłowej o charakterze odpowiednio: procesów bezpośrednio związanych z metalurgią oraz procesów pośrednio związanych z metalurgią.

Zaznacza się, że definitywnej oceny procesów opisanych przez Wnioskodawcę mogą dokonać właściwe organy podatkowe pierwszej instancji, bądź organy kontroli skarbowej w toku prowadzonego postepowania kontrolnego.

W tym aspekcie bezprzedmiotowa jest polemika z argumentacją Wnioskodawcy sprowadzającą się do wykazania istoty instytucji interpretacji indywidualnych i w tej kwestii obowiązku organu w zakresie dokonania kompleksowej analizy charakteru prowadzonych przez Wnioskodawcę działań w zakresie produkcji przemysłowej. Przedmiotem wniosku nie jest bowiem zakres delegacji ustawowej tut. organu do wydawania interpretacji, lecz możliwość zwolnienia od akcyzy określonych czynności. Tym samym ocenie podlegało wyłącznie stanowisko Wnioskodawcy w zakresie wyrażonym w pytaniu określającym jednoznaczny zakres złożonego wniosku.

Niemniej jednak podkreślić należy, że organ dokonuje interpretacji przepisu prawa podatkowego, którym jak słusznie zauważył Wnioskodawca, jest przepis art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym. Nie oznacza to jednak, że organ może dokonywać klasyfikacji procesów wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności jako określonych procesów metalurgicznych. Podejmowanie takich czynności stawiałoby organ interpretacyjny w roli organu klasyfikującego określone formy działalności Wnioskodawcy, zastępując, bądź dublując w tej sferze prawnie powołane do tego organy, np. Główny Urząd Statystyczny. W razie wątpliwości organ interpretujący wyjaśnia okoliczności sprawy w sposób umożliwiający dokonanie interpretacji określonej normy prawa podatkowego. Interpretując tę normę, na gruncie niniejszej sprawy, dokonano oceny stanowiska Wnioskodawcy w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego, w którym – jak wskazano – Wnioskodawca dokonuje procesów metalurgicznych. Ocena stanowiska nie jest tożsama z oceną charakteru procesów przemysłowych wykonywanych przez Wnioskodawcę, dlatego też organ – w razie wątpliwości – zażądał wyjaśnienia charakteru takich procesów. Wnioskodawca winien wyczerpująco przedstawić wszelkie okoliczności sprawy umożliwiając właściwą ocenę stanowiska na tle tych okoliczności sprawy. Jest to tym bardziej istotne, że tut. organ nie ma instrumentów prawnych umożliwiających weryfikację charakteru procesów przemysłowych Wnioskodawcy w toku postępowania podatkowego w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa, w którym gromadzony może być określony materiał dowodowy, podlegający stosownej ocenie organu podatkowego.

Pamiętać w tym kontekście należy o tym, że nieuprawnione jest przerzucanie odpowiedzialności za prowadzoną przez podatnika działalność gospodarczą na organy podatkowe, bowiem to podatnik ponosi ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej. Instytucja interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego służy wyrażeniu poglądu organu interpretującego określoną normę prawa w ściśle przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji. W rezultacie interpretacja uprawnień do zwolnienia od podatku akcyzowego określonej czynności na tle przedmiotowej sprawy wymagała subsumpcji przedstawionych okoliczności sprawy pod normę art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, co wymagało jednoznacznego sprecyzowania, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca dokonywać będzie procesów metalurgicznych. Pomimo zawiłego charakteru wyjaśnień ze strony Wnioskodawcy (Wnioskodawca sprowadza swoje stanowisko do poglądu, że organ winien rozstrzygnąć charakter procesów przemysłowych i nie przerzucać tego na Wnioskodawcę) wykazano charakter procesów, pozwalając na ocenę stanowiska Wnioskodawcy w kontekście okoliczności sprawy.

Końcowo podkreśla się, że niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków podatkowoprawnych względem dostawcy gazu na rzecz Wnioskodawcy, albowiem to nie on wystąpił z wnioskiem o wydanie na jego rzecz interpretacji w zakresie jego praw lub obowiązków (dotyczacych jego uprawnień lub obowiązków) w zakresie podatku akcyzowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.