Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.726.2018.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-03
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z projektem według proporcji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt; proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2018 r. (data wpływu 6 listopada 2018 r.) uzupełnionym pismem z 3 grudnia 2018 r. (data wpływu 4 grudnia 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją projektu według proporcji – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 6 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją projektu według proporcji.

Wniosek został uzupełniony pismem z 3 grudnia 2018 r. (data wpływu 4 grudnia 2018 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 27 listopada 2018 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.726.2018.1.MGO.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W Teatrze występuje sprzedaż zwolniona z VAT oraz sprzedaż opodatkowana, czyli sprzedaż mieszana, która daje prawo do częściowego odliczania VAT-u.

Wydatki związane z działalnością dzielimy na 3 grupy:

1.  Zakupy związane tylko ze sprzedażą zwolnioną – bez prawa odliczania VAT-u.
2.  Zakupy związane tylko ze sprzedażą opodatkowaną – odliczanie 100% VAT-u.
3.  Zakupy, które mogą służyć obu rodzajom sprzedaży – odliczenie tylko tej kwoty VAT, która proporcjonalnie przypada na sprzedaż opodatkowaną.

W danym roku wydatki związane ze sprzedażą mieszaną rozliczane są według proporcji ustalonej szacunkowo (są to wydatki związane z utrzymaniem budynków Teatru: energia cieplna i elektryczna, dostawa wody, odprowadzanie ścieków, remonty i modernizacje, usługi telekomunikacyjne), dlatego po zakończeniu roku mamy obowiązek obliczyć faktyczny udział sprzedaży opodatkowanej w całej kwocie sprzedaży.

Za rok 2017 wskaźnik wynosi 97%.

W roku bieżącym Wnioskodawca realizuje projekt pt. „…”.

W złożonym wniosku do Urzędu Marszałkowskiego Województwa został zaliczony jako wydatek kwalifikowany podatek VAT nie podlegający odliczeniu.

Urząd Marszałkowski zwrócił się do Dyrekcji Teatru o przedstawienie interpretacji podatkowej dotyczącej odliczania podatku VAT.

Brak interpretacji wydłuża okres oczekiwania na zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Wydatki związane z realizacją projektu pt. „…”:

*   wynagrodzenie Inżyniera Kontraktu,
*   opracowanie dokumentacji projektowej,
*   oczyszczenie i odświeżenie elewacji zewnętrznych,
*   montaż wentylacji w pomieszczeniach technicznych budynku głównego,
*   modernizacja rampy technicznej do transportu dekoracji,
*   modernizacja zewnętrznego systemu oświetlenia,
*   renowacja schodów wewnątrz budynku,
*   malowanie wnętrz,
*   wymiana podłogi na Małej Scenie.

Wydatki będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku VAT.

Wnioskodawca nie jest w stanie bezpośrednio przypisać wydatków ponoszonych w związku z realizacją projektu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT.

Wydatki związane ze sprzedażą mieszaną rozliczane są w roku 2018 na podstawie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT ustalonej jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności opodatkowanych w całkowitym obrocie za rok 2017.

Po zakończonym roku podatkowym, w miesiącu styczniu 2019 r. zostanie wyliczony rzeczywisty wskaźnik proporcji na podstawie obrotów za rok 2018.

Proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3 stawy o VAT Wnioskodawca określa procentowo w stosunku rocznym na podstawie osiągniętego obrotu w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego ustalana jest proporcja.

Podany we wniosku wskaźnik 97% dotyczy sprzedaży mieszanej (czynności opodatkowanych podatkiem VAT i czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT).

W roku 2018 do wydatków związanych ze sprzedażą mieszaną Wnioskodawca stosuje wskaźnik proporcji z roku 2017 tj. 97%.

Do wydatków związanych z realizacją projektu Wnioskodawca stosuje odliczanie podatku VAT według proporcji, ponoszone wydatki będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku VAT.

Wnioskodawca odlicza podatek VAT w wysokości 97%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w piśmie z 3 grudnia 2018 r.):

Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo odliczając podatek naliczony VAT z faktur dokumentujących wydatki związane z realizacją projektu według proporcji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca prawidłowo odlicza podatek VAT w wysokości 97% zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 90 ust. 2 – „Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy stanowi generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego i jest uzupełniony regulacjami zawartymi w art. 90 ustawy. Art. 90 ustawy znajduje zastosowanie w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od opodatkowania tym podatkiem.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy – w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W myśl art. 90 ust. 2 ustawy – jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy – proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 4 ustawy).

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy).

Na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy – do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji dotyczących:

1.  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2.  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przepis art. 90 ust. 8 ustawy stanowi, że podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Według art. 90 ust. 9 ustawy – przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku (art. 90 ust. 9a ustawy).

Na mocy art. 90 ust. 10 ustawy – w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, w tym m.in. że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje projekt pt. „…”.

W Teatrze występuje sprzedaż zwolniona z VAT oraz sprzedaż opodatkowana, czyli sprzedaż mieszana, która daje prawo do częściowego odliczania VAT-u.

Wydatki związane z realizacją projektu pt. „…”:

*   Wynagrodzenie Inżyniera Kontraktu,
*   opracowanie dokumentacji projektowej,
*   oczyszczenie i odświeżenie elewacji zewnętrznych,
*   montaż wentylacji w pomieszczeniach technicznych budynku głównego,
*   modernizacja rampy technicznej do transportu dekoracji,
*   modernizacja zewnętrznego systemu oświetlenia,
*   renowacja schodów wewnątrz budynku,
*   malowanie wnętrz,
*   wymiana podłogi na Małej Scenie.

Wydatki będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku VAT.

Wnioskodawca nie jest w stanie bezpośrednio przypisać wydatków ponoszonych w związku z realizacją projektu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT i do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT.

Wydatki związane ze sprzedażą mieszaną rozliczane są w roku 2018 na podstawie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT ustalonej jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności opodatkowanych w całkowitym obrocie za rok 2017. W roku 2018 do wydatków związanych ze sprzedażą mieszaną Wnioskodawca stosuje wskaźnik proporcji z roku 2017 r. tj. 97%.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca ma wątpliwość, czy do wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pt. „…” dotyczących sprzedaży mieszanej (czynności opodatkowanych podatkiem VAT i czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT) Teatr ma prawo do odliczenia podatku naliczonego według proporcji.

Mając na uwadze powyższe regulacje obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, czy podatek wynikający z otrzymanych faktur związany będzie z czynnościami opodatkowanymi czy też zwolnionymi, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Jeżeli dokonanie bezpośredniej alokacji nie jest możliwe, czyli w przypadku gdy dokonany wydatek służyć będzie obu rodzajom działalności, Wnioskodawca może odliczyć tylko tę część podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom dającym prawo do odliczenia. A zatem zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii wydatków, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży, czyli jako zakupy związane ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną.

Jeżeli więc Wnioskodawca ponosząc wydatki związane z realizacją projektu pt. „…”, do których nie ma możliwości jednoznacznego przyporządkowania do czynności opodatkowanych, bądź zwolnionych, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, z uwzględnieniem zasad zawartych w przytoczonych przepisach art. 90 ust. 1 i następnych ustawy o podatku od towarów i usług. W art. 90 ust. 3 ustawy ustawodawca jednoznacznie określił, w jaki sposób należy ustalić proporcję, według której następnie należy dokonywać odliczeń. Proporcja ta opiera się wyłącznie na kwotach obrotów osiągniętych bądź szacowanych.

Zatem w odniesieniu do nabywanych towarów i usług w ramach realizacji projektu pt. „…”, które będą wykorzystywane zarówno do czynności opodatkowanych VAT, jak i czynności zwolnionych od tego podatku, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy brak będzie obiektywnej możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot podatku naliczonego związanego z poszczególnymi czynnościami, Wnioskodawcy w odniesieniu do tych zakupów będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego według proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.

W związku z powyższym Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ocena, czy stosowany w 2018 roku do wydatków związanych ze sprzedażą mieszaną wskaźnik proporcji z 2017 r. tj. 97% jest prawidłowy. Przedstawiona przez Wnioskodawcę w opisie sprawy informacja o wysokości wskaźnika proporcji za 2017 r. tj. 97% została przyjęta przez tut. Organ jako element przedstawionego stanu faktycznego i nie podlegała merytorycznej ocenie co do zasadności tego stwierdzenia.

Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym. Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w konkretnej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.