Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.798.2025.1.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-15
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie ustalenia, czy wypłata
odszkodowania z tytułu ograniczenia w sposobie korzystania z
części nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja administracyjna
postępowanie-postępowanie odszkodowawcze
wojewoda
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z
    8 października 2025 r. w zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina X jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina X jest właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (...) jedn.
    ewid. (...) – miasto, obr. (...), objętej księgą wieczystą nr (...).
    W dniu (...) 2021 r. Wojewoda (...) wydał decyzję znak: (...) o ustaleniu lokalizacji inwestycji
    towarzyszącej inwestycji w zakresie (...) w (...) pod nazwą: „(...)”.
    W ww. decyzji wyszczególniono nieruchomości (w tym m.in. działkę nr (...)) w stosunku do
    których wywoła ona skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia
    2009 r. o inwestycjach w zakresie (...) (t.j. ....), tj. ograniczenia, za odszkodowaniem,
    sposobu korzystania z nieruchomości, w celu zapewnienia prawa wejścia na teren
    nieruchomości dla prowadzenia na nich budowy inwestycji w zakresie (...), a także prac
    związanych z rozbiórką, przebudową, zmianą sposobu użytkowania, utrzymaniem,
    eksploatacją, użytkowaniem, remontami oraz usuwaniem awarii, co dokonywane jest
    przez udzielenie zezwolenia, w szczególności na zakładanie i przeprowadzenie na
    nieruchomości (...) służących do (...).
    Stosownie do art. 24 ust. 2 powołanej ustawy organem właściwym do wydania decyzji w
    zakresie odszkodowania jest wojewoda.
    Decyzją z dnia (...) 2025 r. znak: (...) Wojewoda (...) i orzekł o ustaleniu i przyznaniu na rzecz
    Gminy X odszkodowania w kwocie (...) zł za szkody powstałe z tytułu ograniczenia w
    sposobie korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (...)
    jedn. ewid. X – miasto, obr. X oraz zobowiązaniu (...) S.A. do wypłaty ustalonego
    odszkodowania jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o ustaleniu
    odszkodowania stanie się ostateczna. Stosownie do art. 130 ust. 2 i art. 156 ust. 1 ustawy
    o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 z późn. zm.) wysokość
    odszkodowania została ustalona na podstawie opinii rzeczoznawcy majątkowego w formie
    operatu szacunkowego.
    Po otrzymaniu należności wystawiona została faktura VAT nr (...) z dnia 29 sierpnia 2025 r.
    Od transakcji został odprowadzony podatek VAT wg stawki 23% w kwocie (...) zł.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w świetle art. 8 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 5 ust. 1 pkt
    1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    775 z późn. zm.) wypłata odszkodowania z tytułu ograniczenia w sposobie korzystania z
    części nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Wypłata odszkodowania z tytułu ograniczenia w sposobie korzystania z części
    nieruchomości w ocenie Gminy X nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 sierpnia 2024 r. sygn. akt I
    FSK 1612/20, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym – taki, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste, adekwatne
    wynagrodzenie za daną czynność w ramach stosunku prawnego. Otrzymana zapłata
    powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Sąd wskazał, że jeśli
    świadczenie usług nie ma charakteru dobrowolnego, co przewiduje art. 8 ust. 1 pkt 3
    ustawy o VAT, bo podmiot jest przymuszony do dokonania określonej czynności, wówczas
    uznaje się, że świadczy on usługę, pod warunkiem, że można wyodrębnić jej beneficjenta,
    czyli odbiorcę świadczenia odnoszącego z niego korzyść. W przepisie art. 8 ust. 1 nie
    zostały wymienione odszkodowania, stąd – co do zasady – nie stanowią one świadczenia
    usług w rozumieniu tego przepisu i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Gmina nie świadczyła usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Stała się jedynie adresatem obowiązku wynikającego z ustaleń opisanej
    powyżej decyzji lokalizacyjnej, gdyż niezależnie od woli Gmina X poniosła szkody w postaci
    ograniczenia korzystania z nieruchomości podczas realizacji inwestycji, jak również po jej
    zakończeniu, bezterminowego obowiązku udostępniania nieruchomości dla potrzeb
    konserwacji lub usuwania awarii (...).
    Otrzymane odszkodowanie stanowi zatem rekompensatę za szkodę wyrządzoną na
    nieruchomości, której skutkiem jest utrata możliwości korzystania z niej w
    dotychczasowym zakresie.
    Jednocześnie wskazuje się, że w przedmiotowej sprawie „odbiorcą świadczenia” jest (...) z
    siedzibą w (...). Wyłącznym akcjonariuszem Spółki jest (...). Spółka jako (...) i wykonuje (...).
    Mając na uwadze powyższe przedmiotowa sprawa dotyczy transakcji, która nie ma
    charakteru dobrowolnego dla obu stron.
    Spółka jako „beneficjent usługi” realizując inwestycję w postaci (...), nie zaś z nastawieniem
    na korzyści, co stanowiłoby podstawę do uznania transakcji za podlegającą
    opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z
    treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako
    „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś to obowiązek wykonywania,
    przekazania czegoś.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy). Z pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie
    świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru
    świadczenia, jako usługi, należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem,
    to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo
    dostawę towarów.
    Ponadto, z treści powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności
    świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W konsekwencji, usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią wynagrodzenie za wyodrębnioną
    usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń
    wzajemnych.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 lub
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Analizując bowiem powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa
    towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika,
    a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi, że:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców,
      w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność
      osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
      szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Natomiast według art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo-
    przedmiotowego. Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:
    1. dotyczy ono wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
        organy;
    2. odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na
      te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.
    Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy,
    gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji
    państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas
    wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Są Państwo właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka
    ewidencyjna nr (...). W dniu (...) 2021 r. Wojewoda (...) wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji
    inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie (...). W ww. decyzji wyszczególniono
    nieruchomości (w tym m.in. działkę nr (...)), w stosunku do których decyzja ta wywoła
    skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia (...). Decyzją z dnia (...) 2025 r.
    Wojewoda (...) orzekł o ustaleniu i przyznaniu na Państwa rzecz odszkodowania za szkody
    powstałe z tytułu ograniczenia w sposobie korzystania z części nieruchomości oznaczonej
    jako działka ewidencyjna nr (...).
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym, wypłata
    odszkodowania z tytułu ograniczenia w sposobie korzystania z części nieruchomości
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wyjaśnić należy, że przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. W tym
    zakresie należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym. Na
    gruncie prawa cywilnego, odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    Kodeks cywilny rozróżnia dwa podstawowe rodzaje odpowiedzialności:
    - kontraktową, która powstaje z mocy umowy i odnosi się do przypadków niewykonania
      lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c.);
    - deliktową, czyli wynikającą z czynów niedozwolonych (art. 415 k.c.).
    Zgodnie z treścią art. 471 Kodeksu cywilnego:

      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych szkoda
    polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, przy
    czym musi zaistnieć adekwatny związek przyczynowy pomiędzy działaniem lub
    zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze
    szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana ze
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    Zatem jeżeli płatność o charakterze odszkodowawczym nie ma bezpośredniego związku z
    czynnością mającą charakter świadczenia, wówczas kwota wypłaconych odszkodowań nie
    mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, i jako taka nie
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym ustalanie statusu wypłacanej
    rekompensaty, jako podlegającej bądź niepodlegającej opodatkowaniu VAT należy oceniać
    w kontekście związku z konkretnym świadczeniem.
    Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że należność
    nazywana przez Państwa odszkodowaniem, wypłacona z tytułu ograniczenia w sposobie
    korzystania z części nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) w związku z
    realizacją inwestycji w zakresie (...)”, nie posiada cech odszkodowania za poniesioną
    szkodę, lecz pełni funkcję wynagrodzenia za usługę, świadczoną zgodnie z nakazem
    organu władzy publicznej, co wpisuje się w normę art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy, czyniąc tego
    rodzaju usługę faktycznie odpłatną. W tym przypadku nie działają Państwo jako organ
    władzy publicznej, ale z nakazu organu władzy publicznej.
    Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie znajdzie zastosowania wyłączenie, o którym
    mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Otrzymane odszkodowanie (świadczenie pieniężne) stanowi
    w rzeczywistości wynagrodzenie za świadczoną przez Państwa usługę, dającą
    wypłacającemu je wyraźne i bezpośrednie korzyści w postaci możliwości korzystania z
    Działki do czasu zakończenia inwestycji. Niezależnie od użytej nazwy otrzymane
    odszkodowanie jest w rzeczywistości wynagrodzeniem za świadczoną usługę.
    Zatem wykonując usługi z nakazu organu władzy publicznej – Wojewody – tj. pozwalając
    na korzystanie z gruntu (tolerując taką sytuację), jako podatnik zdefiniowany w art. 15 ust.
    1 ustawy w ramach działalności, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, świadczą Państwo
    usługę, która ze względu na ich odpłatny charakter podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług w myśl art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1
    pkt 3 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że otrzymana przez Państwa należność tytułem
    „odszkodowania” za ograniczenia sposobu korzystania z działki ewidencyjnej nr (...)
    stanowiącej Państwa własność w związku z realizacją inwestycji w postaci (...) pod nazwą:
    „(...)”, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanego przez Państwa orzeczenia Sądu Administracyjnego
    wskazuję, że dotyczy ono konkretnej sprawy podatnika osadzonego w określonym stanie

    faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w nim zawarte jest wiążące. Natomiast organy
    podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu,
    że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem
    się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.