Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.5.2021.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-01
Teza: Możliwość odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. ,,(…)”.
Słowa kluczowe: gmina; odzyskanie; podatek; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 stycznia 2021 r. (data wpływu 12 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. ,,(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. ,,(…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest podatnikiem VAT czynnym. Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach ,,(…)”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Tytuł operacji „(…)”.

Celem zadania jest podniesienie jakości życia mieszkańców z terenu ,,(…)” oraz poprawa warunków do uprawiania rekreacji, turystyki i sportu poprzez utworzenie interaktywnej ścieżki edukacyjno-przyrodniczej.

Zadanie polega na zbudowaniu ścieżki edukacyjno-przyrodniczej na odcinku (…) znajdującego się w miejscowości (…). Na szczycie góry (…), wybudowana na terenach objętych rezerwatem przyrody (…), mającym chronić teren o wyjątkowych walorach przyrodniczych i krajobrazowych. Ścieżka edukacyjna jest doskonałym pomysłem na rodzinny spacer, czy wycieczkę szkolną podczas, której można jeszcze wzbogacić swoją wiedzę przyrodniczą.

Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna to szlak, który ma nie tylko służyć rekreacji, ale również uczyć, rozwijać wyobraźnię i rozbudzać zainteresowania. Motywem przewodnim ścieżki edukacyjno-przyrodniczej jest przyroda i ekologia. Ścieżka będzie obejmować tematykę m.in. z zakresu ekologii, odnawialnych źródeł energii, dendrologii, świata zwierząt, co przyczyni się do poszerzenia wiedzy z zakresu środowiska przyrodniczego. Wybrane gry interaktywne będą miały na celu edukację, uatrakcyjnienie odpoczynku na świeżym powietrzu, rozwój aspektów odkrywczo-poznawczych oraz aspektów manualnych. Gry dostosowane są dla osób w różnym wieku.

Ścieżka będzie liczyć (…) długości. Wędrówkę (…) rozpocznie się od tablicy zapraszającej na ścieżkę. Przed wejściem na ścieżkę znajduje się parking dla samochodów osobowych i autokarów. Z efektów zrealizowanej operacji będą mogli korzystać wszyscy mieszkańcy wsi, mieszkańcy sąsiednich miejscowości, jak również turyści i goście odwiedzający Gminę. Teren jest ogólnodostępny o łatwym stopniu trudności, dlatego ,,(…)” jest jednym z ulubionych miejsc wycieczek mieszkańców Gminy oraz gmin ościennych. Bez problemu można tam dotrzeć również rowerem.

Całkowity koszt operacji to kwota (…), z czego poziom dofinansowania pomocy to kwota (…), wkład własny podmiotu to kwota (…).

Przedmiotowa ścieżka umożliwi polepszenie warunków treningowych i organizowanie zawodów sportowych, organizowanie turniejów dla dzieci i młodzieży szkolnej w środowisku sołeckim oraz spotkań rekreacyjnych (festyny, imprezy okolicznościowe). Wpłynie pozytywnie na poszerzenie oferty turystyczno-rekreacyjnej. Poza tym realizacja operacji przyczyni się do polepszenia stanu zdrowia mieszkańców poprzez promocję zdrowego stylu życia ludzi, którzy w sposób czynny będą uprawiali sporty biegowe oraz promowali aktywny wypoczynek. Przyczyni się to również do możliwości bezpiecznego i zdrowego spędzanie wolnego czasu mieszkańców. Realizacja projektu stworzy możliwość i będzie zachętą do zmiany sposobu spędzania czasu przez mieszkańców wsi oraz innych osób korzystających ze ścieżki, jednocześnie wspierać będzie inicjatywę służącą promocji zdrowia i proekologicznego stylu życia. Aktywna sportowa postawa społeczności będzie również sprzyjać jej integracji.

Ponadto budowa ścieżki należy do zadań własnych Gminy poprzez zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2020 r., poz. 713, z późn. zm.).

Powstała ścieżka edukacyjna będzie służyły społeczności lokalnej, nie będzie podnajmowana, ani oddana w dzierżawę. Gmina, ani sołectwo nie będzie pobierało żadnych pożytków. Majątek powstały w skutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie służył zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności nie będzie on wykorzystywany przez Gminę do prowadzenia działalności opodatkowanej. Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat z tytułu korzystania ze ścieżki i urządzeń na niej zamieszczonych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do wyżej opisanej inwestycji, Gmina będzie miała możliwości odzyskania podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji Gmina nie ma możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego są zatem podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz zieleni gminnej i zadrzewień (art. 7 ust. 1 pkt 10 i pkt 12 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Gmina jest podatnikiem VAT czynnym. Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację ,,(…)”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Tytuł operacji „(…)”. Celem zadania jest podniesienie jakości życia mieszkańców z terenu ,,(…)” oraz poprawa warunków do uprawiania rekreacji, turystyki i sportu poprzez utworzenie interaktywnej ścieżki edukacyjno-przyrodniczej. Zadanie polega na zbudowaniu ścieżki edukacyjno-przyrodniczej na odcinku szlaku wiodącego do najwyższego wzniesienia ,,(…)”. Na szczycie góry znajduje się (…), wybudowana na terenach objętych rezerwatem przyrody, mającym chronić teren o wyjątkowych walorach przyrodniczych i krajobrazowych. Ścieżka edukacyjna jest doskonałym pomysłem na rodzinny spacer, czy wycieczkę szkolną podczas, której można jeszcze wzbogacić swoją wiedzę przyrodniczą. Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna to szlak, który ma nie tylko służyć rekreacji, ale również uczyć, rozwijać wyobraźnię i rozbudzać zainteresowania. Motywem przewodnim ścieżki edukacyjno-przyrodniczej jest przyroda i ekologia. Ścieżka będzie obejmować tematykę m.in. z zakresu ekologii, odnawialnych źródeł energii, dendrologii, świata zwierząt, co przyczyni się do poszerzenia wiedzy z zakresu środowiska przyrodniczego. Wybrane gry interaktywne będą miały na celu edukację, uatrakcyjnienie odpoczynku na świeżym powietrzu, rozwój aspektów odkrywczo-poznawczych oraz aspektów manualnych. Gry dostosowane są dla osób w różnym wieku. Ścieżka będzie liczyć ok. (…) długości. Wędrówkę na (…) rozpocznie się od tablicy zapraszającej na ścieżkę. Przed wejściem na ścieżkę znajduje się parking dla samochodów osobowych i autokarów. Z efektów zrealizowanej operacji będą mogli korzystać wszyscy mieszkańcy wsi, mieszkańcy sąsiednich miejscowości, jak również turyści i goście odwiedzający Gminę. Teren jest ogólnodostępny o łatwym stopniu trudności, dlatego „(…)” jest jednym z ulubionych miejsc wycieczek mieszkańców Gminy oraz gmin ościennych. Przedmiotowa ścieżka umożliwi polepszenie warunków treningowych i organizowanie zawodów sportowych, organizowanie turniejów dla dzieci i młodzieży szkolnej w środowisku sołeckim oraz spotkań rekreacyjnych (festyny, imprezy okolicznościowe). Wpłynie pozytywnie na poszerzenie oferty turystyczno-rekreacyjnej. Poza tym realizacja operacji przyczyni się do polepszenia stanu zdrowia mieszkańców poprzez promocję zdrowego stylu życia ludzi, którzy w sposób czynny będą uprawiali sporty biegowe oraz promowali aktywny wypoczynek. Przyczyni się to również do możliwości bezpiecznego i zdrowego spędzanie wolnego czasu mieszkańców. Realizacja projektu stworzy możliwość i będzie zachętą do zmiany sposobu spędzania czasu przez mieszkańców wsi oraz innych osób korzystających ze ścieżki, jednocześnie wspierać będzie inicjatywę służącą promocji zdrowia i proekologicznego stylu życia. Aktywna sportowa postawa społeczności będzie również sprzyjać jej integracji. Ponadto budowa ścieżki należy do zadań własnych Gminy poprzez zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Powstała ścieżka edukacyjna będzie służyły społeczności lokalnej, nie będzie podnajmowana, ani oddana w dzierżawę. Gmina, ani sołectwo nie będzie pobierało żadnych pożytków. Majątek powstały w skutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie służył zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności nie będzie on wykorzystywany przez Gminę do prowadzenia działalności opodatkowanej. Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat z tytułu korzystania ze ścieżki i urządzeń na niej zamieszczonych.

Przy tak przedstawionym opisie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w odniesieniu do wyżej opisanej inwestycji, Gmina będzie miała możliwość odzyskania podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku od towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca, budowa ścieżki należy do zadań własnych Gminy poprzez zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty, zgodnie z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. Majątek powstały w skutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie służył zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności nie będzie on wykorzystywany przez Gminę do prowadzenia działalności opodatkowanej. Ponadto Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat z tytułu korzystania ze ścieżki i urządzeń na niej zamieszczonych. Zatem inwestycja nie będzie związana z działalnością gospodarczą Gminy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co oznacza, że w tym przypadku Gmina nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Gmina nie będzie miała – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu, ani prawa do jego zwrotu – zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.

W związku z realizacją ww. inwestycji, Gmina nie będzie miała również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 80). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina w stosunku do przedmiotowej inwestycji nie będzie działała jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

Podsumowując, Gmina nie będzie miała możliwości odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji pn. ,,(…)”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.