Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-46a/10/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-06-04
Teza: Z uwagi na fakt, że Spółka w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym jest nabywcą końcowym energii elektrycznej, dlatego nie jest zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego, składania deklaracji podatkowej dla podatku akcyzowego oraz zapłaty akcyzy w przypadku odsprzedaży energii elektrycznej podmiotom, z którymi zawarła umowy dzierżawy i najmu.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; koncesja; nabywca-nabywca końcowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2010 r. (data wpływu 17 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku akcyzowego w zakresie obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego oraz składania deklaracji podatkowych i rozliczenia podatku z tytułu odsprzedaży (refakturowania) energii elektrycznej dzierżawcom nieruchomości i najemcom lokali użytkowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego oraz składania deklaracji podatkowych i rozliczenia podatku z tytułu odsprzedaży (refakturowania) energii elektrycznej dzierżawcom nieruchomości i najemcom lokali użytkowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest właścicielem nieruchomości, które są przez nią dzierżawione podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą. Spółka wynajmuje też lokale użytkowe. Zainteresowany jest też właścicielem transformatora. W ramach zawartych umów najmu lub dzierżawy nieruchomości Spółka z uwagi na fakt, iż brak jest w budynkach możliwości technicznych instalacji odrębnych liczników energii elektrycznej na rzecz każdego najemcy lub dzierżawcy, obciąża najemcę czynszem oraz usługami dodatkowymi - sprzedażą (poprzez refakturowanie) udokumentowaną fakturami VAT zużywanej przez najemcę z danego obiektu handlowego energii elektrycznej. Najemca lub dzierżawca jest, w ocenie Spółki, nabywcą końcowym zużywanej energii elektrycznej. Strona dokonuje także odsprzedaży (refakturowania) energii elektrycznej na podstawie zawartych umów o zasilanie energią elektryczną dla pomiotów, które są właścicielami nieruchomości nabytych od Spółki w latach poprzednich, a nie mają do chwili obecnej własnego zasilania bezpośredniego energią elektryczną użytkowanych obiektów. Energia elektryczna jest odsprzedawana po cenach w jakich energia jest nabywana przez Spółkę od zakładu energetycznego. Nabywcy energii elektrycznej są dodatkowo obciążani przez Spółkę za wykonanie usługi nazwanej w fakturach VAT dokumentujących sprzedaż jako „koszty obsługi związanej z eksploatacją”. Spółka do chwili obecnej nie jest zarejestrowania jako podatnik podatku akcyzowego oraz nie posiada do chwili obecnej koncesji na obrót energią elektryczną wydanej na podstawie art. 32 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625 ze zm.). Refakturowaną (sprzedawaną) najemcom lub dzierżawcom lokali energię elektryczną Spółka nabywa od zakładów energetycznych zajmujących się koncesjonowanym obrotem energią elektryczną. Spółka zamierza w przyszłości zmodernizować transformator oraz wystąpić do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wydanie na podstawie art. 32 ustawy prawo energetyczne koncesji na obrót energią elektryczną.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka sprzedając (refakturując) energię elektryczną dzierżawcom nieruchomości i najemcom lokali użytkowych była zobowiązana do zarejestrowania się we właściwym urzędzie celnym jako podatnik podatku akcyzowego oraz była zobowiązana do składania deklaracji za okresy miesięczne deklaracji dla podatku akcyzowego i zapłaty należnego podatku akcyzowego?

Stanowisko Wnioskodawcy.

W ocenie Spółki, obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym w przypadku energii elektrycznej powstaje wyłącznie od czynności wymienionych w art. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Skoro zatem ustawodawca nie wskazał w art. 9 ustawy, iż sprzedaż (refakturowanie) dzierżawcom nieruchomości i najemcom lokali użytkowych energii elektrycznej przez bezpośredniego nabywcę energii elektrycznej stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem akcyzowym należy uznać, iż Spółka nie była zobowiązana do zarejestrowania się we właściwym urzędzie celnym jako podatnik podatku akcyzowego oraz nie jest zobowiązana do składania deklaracji za okresy miesięczne deklaracji dla podatku akcyzowego i zapłaty należnego podatku akcyzowego od udokumentowanej fakturami VAT sprzedaży energii elektrycznej.

Zdaniem Wnioskodawcy, bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest fakt, iż dzierżawca czy też najemca lokalu użytkowego jest końcowym nabywcą sprzedawanej energii elektrycznej oraz bez znaczenia jest fakt, iż Spółka dokonując sprzedaży (refakturowania) energii elektrycznej do chwili obecnej nie posiada koncesji na obrót energią elektryczną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe, aczkolwiek z innych powodów niż wskazał to Wnioskodawca.

Z treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, iż Spółka sprzedaje (refakturuje) energię elektryczną podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą z którymi zawarła umowy dzierżawy i najmu. Refakturowaną energię elektryczną Spółka nabywa od zakładów energetycznych zajmujących się koncesjonowanym obrotem energią elektryczną. Zainteresowany nie posiada koncesji na obrót energią elektryczną.

Stosownie do art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.), zwanej dalej ustawą, nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r., - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.), z wyłączeniem spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 121, poz. 1019, ze zm.) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy podmiot prowadzący działalność gospodarczą jest obowiązany, przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą lub pierwszej czynności z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, złożyć zgłoszenie rejestracyjne właściwemu naczelnikowi urzędu celnego.

Unormowanie zawarte w treści art. 9 ust. 1 ustawy wskazuje, iż w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

*   nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
*   sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
*   zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
*   zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
*   import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
*   zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

1.  upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony – po miesiącu, w którym wystawiono fakturę – w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie – upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze – po miesiącu, w którym wystawiono fakturę – w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  nastąpiło zużycie energii elektrycznej – w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 (art. 24 ustawy).

W ocenie tutejszego organu, mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu. W sytuacji przedstawionej we wniosku nabywcą końcowym jest Wnioskodawca, jako podmiot nabywający energię elektryczną i nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne. Zatem, podatnikiem akcyzy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej jest podmiot, który sprzedaje energię elektryczną Wnioskodawcy. Ten podmiot, posiadający koncesję na obrót energią elektryczną, jest zobowiązany do rejestracji w zakresie podatku akcyzowego oraz złożenia deklaracji podatkowej dla podatku akcyzowego i rozliczenia należnego podatku.

Należy także zauważyć, iż nieistotne jest z punktu widzenia wymienionych przepisów, w jaki sposób nabywca końcowy (Zainteresowany) wykorzysta tą energię, bowiem od tej energii został już uiszczony podatek akcyzowy. W przeciwnym wypadku mogłoby dojść do wielokrotnego opodatkowania akcyzą podczas gdy przedmiot opodatkowania jest tak skonstruowany, aby do opodatkowania dochodziło tylko na jednym etapie obrotu.

Wobec powyższego, z uwagi na fakt, że Spółka w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym jest nabywcą końcowym energii elektrycznej, dlatego nie jest zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego, składania deklaracji podatkowej dla podatku akcyzowego oraz zapłaty akcyzy w przypadku odsprzedaży energii elektrycznej podmiotom, z którymi zawarła umowy dzierżawy i najmu. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.