Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.14.2018.1.WR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-21
Teza: Opodatkowanie akcyzą i rozliczanie energii elektrycznej nabywanej i zużywanej przez podmiot posiadający koncesję na jej wytwarzanie.
Słowa kluczowe: akcyza; akcyza-wyroby akcyzowe; deklaracje-deklaracja korygująca; energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2018 r. (data wpływu 22 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego:

*   w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym nabywanej i zużywanej przez Wnioskodawcę energii elektrycznej **jest prawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania i rozliczania nabywanej i zużywanej przez Wnioskodawcę energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (Spółka) jest podmiotem działających w branży przetwórstwa mięsnego posiadającym w swej strukturze organizacyjnej kilka zakładów produkcyjnych na terenie kraju. Spółka uzyskała koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej i zużywanie jej na własne potrzeby w jednym z Oddziałów produkcyjnych. Przedmiotowy zakres tej działalności polega na wytwarzaniu energii elektrycznej w kogeneracji przy użyciu silnika spalinowego (SSP) wykorzystującego w procesie spalania gaz ziemny, w źródle o zainstalowanej mocy elektrycznej 2 MW stanowiącym własność Spółki.

Energia elektryczna, wytwarzana w kogeneracji, zużywana jest:

*   do produkcji energii elektrycznej w układzie kogeneracyjnym (potrzeby własne układu kogeneracyjnego),
*   do zasilania zakładu produkcyjnego Spółki w procesie przetwórstwa mięsnego.

W związku z powyższym Wnioskodawca dokonał rejestracji w zakresie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i odprowadza podatek akcyzowy od wyprodukowanej w jednym z Oddziałów i zużytej na własne potrzeby w tym Oddziale energii elektrycznej.

Produkowana energia nie zaspokaja potrzeb energetycznych Wnioskodawcy w Oddziale, w którym produkuje energię, w związku z tym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy i jest traktowana jako nabywca końcowy, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym. Energia elektryczna na potrzeby własne zostaje zużyta w ramach procesu produkcyjnego oraz na cele socjalno-bytowe i obsługę nieruchomości i produkcji w przypadku wyłączeń układu kogeneracyjnego.

Energia elektryczna nabywana jest również na potrzeby obsługi innych Zakładów produkcyjnych Spółki znajdujących się na terenie Polski, czyli poza Oddziałem Spółki, w którym wytwarza energię elektryczną.

Dostawca tej energii obciąża Spółkę podatkiem akcyzowym traktując Wnioskodawcę jako odbiorcę końcowego, zużywającego zakupioną energię we wszystkich Oddziałach. Spółka zatem podatek akcyzowy odprowadza tylko i wyłącznie od energii, którą wyprodukowała i sama zużyła.

Dla energii elektrycznej produkowanej we własnym źródle Spółka - w oparciu o art. 138h u.p a. - prowadzi ilościową ewidencję energii elektrycznej. Ewidencja jest prowadzona na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.

Ewidencja zawiera odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości - w tym przypadku - energii zużytej na potrzeby własne.

Na podstawie tej ewidencji Spółka co miesiąc deklaruje i odprowadza należną akcyzę na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka powinna kupować energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy bez podatku akcyzowego, następnie naliczyć i odprowadzić podatek akcyzowy od zakupionej i zużytej ilości energii elektrycznej?.
2.  Czy w przypadku naliczania i odprowadzania akcyzy przez zewnętrznego operatora energetycznego po stronie Spółki powstaje obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowego?
3.  Czy po rezygnacji z naliczania akcyzy przez dostawcę energii elektrycznej Spółka winna dokonać korekty wcześniejszych deklaracji i jeszcze raz odprowadzić podatek akcyzowy, mimo jego odprowadzenia przez dostawcę energii elektrycznej?
4.  Czy dostawca energii elektrycznej winien dokonać korekt deklaracji w zakresie podatku akcyzowego wykazując nadpłatę wraz z jednoczesną korektą deklaracji przez Wnioskodawcę, który powinien w tych samych ilościach wykazać podatek należny?
5.  Czy może w związku z deklarowaniem podatku przez dostawcę energii elektrycznej Wnioskodawca powinien wykazywać w swej deklaracji podatek akcyzowy od zakupionej energii od momentu rezygnacji z jego deklarowania przez operatora energetycznego.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 43) zwanej dalej "ustawą", ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby akcyzowe - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy, (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy)

Pod poz. 33 ww. załącznika została wymieniona energia elektryczna o kodzie CN 2716 00 00. Kwestia ta ma istotne znaczenie, gdyż zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m. in. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów p.e. W takim przypadku podatnikiem akcyzy jest nabywca energii (zob. art. 13 ust. 1 u.p a ). Jest to tym samym wyjątek od zasady, że podatnikiem jest sprzedawca energii o ile nabywcą tej energii jest nabywca końcowy.

Zgodnie zaś ze wspomnianym już wcześniej art. 2 ust. 1 pkt 19 u.p a. nabywcą końcowym jest - z pewnymi wyjątkami, które nie dotyczą tego przypadku - podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów p.e.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Pojęcie nabywcy końcowego zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z powyższą ustawą nabywcą końcowym jest podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z póżn. zm.).

W myśl art. 9 ust. 3 ustawy - jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej

W oparciu o wymienione wyżej przepisy wynika że Wnioskodawca powinien kupować energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy bez naliczonego podatku akcyzowego, następnie naliczyć i odprowadzić podatek akcyzowy od zakupionej i zużytej ilości energii elektrycznej (odpowiedź w zakresie pytania nr 1)

Wątpliwości nasuwają się czy w przypadku deklarowania i odprowadzenia podatku przez dostawcę energii (szczególnie dla wielozakładowego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy) obowiązek podatkowy powstaje u Wnioskodawcy za okresy w których deklarował podatek dostawca energii elektrycznej. W oparciu o art. 9 ust. 3 ustawy można wywnioskować, że do momentu w którym dostawca energii elektrycznej nie zrezygnuje z deklarowania i odprowadzania podatku akcyzowego od sprzedawanej energii elektrycznej Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do deklarowaniu i odprowadzania podatku akcyzowego od zużywanej energii (odpowiedź w zakresie pytania nr 2 i 3).

W związku z powyższym nie powstanie obowiązek korekty deklaracji zarówno po stronie Wnioskodawcy jak i dostawcy. Dopiero w momencie zaprzestania wykazywania podatku akcyzowego przez dostawcę energii elektrycznej Spółka powinna wykazywać podatek akcyzowy w swoich deklaracjach składanych do właściwego dla siedziby Spółki Urzędu Skarbowego (odpowiedź na pytanie nr 4 i 5).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe w zakresie objętym pytaniem 1. W pozostałym zakresie stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 43 t.j. zwana dalej „ustawą” lub „ustawą o podatku akcyzowym”) ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy. (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy).

W poz. 33 załącznika nr 1 do ustawy, pod kodem Nomenklatury Scalonej CN 2716 00 00 wskazano energię elektryczną.

Nabywcą końcowym jest: podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.), z wyłączeniem:

1.  spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 719, 831 i 904) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
2.  towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 1636, 1948 i 1997),
3.  giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
4.  spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

W myśl art. 9 ust. 3 ustawy jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Na podstawie art. 11 ust. 1 stwierdzić należy, że w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący nabywcą końcowym zużywającym energię elektryczną, jeżeli od tej energii nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu. (art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy)

Na mocy art. 24 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:

1.  upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3.  nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca jest przedsiębiorcą działającym w branży przetwórstwa mięsnego, który posiada kilka zakładów produkcyjnych na terenie kraju.

Spółka posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. W jednym ze swoich oddziałów Spółka wytwarza energię elektryczną w ramach kogeneracji i wykorzystuje ją na własne potrzeby. Dla wyprodukowanej przez siebie energii elektrycznej spółka prowadzi ewidencję, a na jej podstawie deklaruje i odprowadza należną akcyzę do właściwego urzędu skarbowego.

Poza produkowaną przez siebie energię Spółka nabywa jeszcze energię elektryczną od zewnętrznego dostawcy. Energia elektryczna na potrzeby własne zostaje zużyta w ramach procesu produkcyjnego, na cele socjalno-bytowe oraz obsługę nieruchomości i produkcji w przypadku wyłączeń układu kogeneracyjnego.

Wnioskodawca jest, w odniesieniu do nabywanej energii traktowany jak nabywca końcowy. Dostawca energii elektrycznej obciąża bowiem spółkę podatkiem akcyzowym od zakupionej energii elektrycznej (w odniesieniu do wszystkich oddziałów).

Przedmiotem wątpliwości w niniejszej sprawie stanowią:

*   możliwość kupowania przez spółkę energii elektrycznej bez akcyzy, a następnie naliczanie i odprowadzanie przez spółkę podatku akcyzowego od zakupionej i zużytej energii elektrycznej (pytanie 1),
*   czy w przypadku naliczenia i odprowadzenia akcyzy przez dostawcę powstanie obowiązek podatkowy po stronie Wnioskodawcy (pytanie 2),
*   czy po rezygnacji dostawcy z naliczania akcyzy od energii elektrycznej Spółka, będzie musiała dokonać korekty wcześniejszych deklaracji i odprowadzić podatek akcyzowy (pytanie 3),
*   czy dostawca energii elektrycznej powinien dokonać korekty deklaracji wraz z wykazaniem nadpłaty jednocześnie z dokonaniem korekty przez Spółkę, która wykaże podatek należny (pytanie 4),
*   czy wystarczające jest jeśli Wnioskodawca wykaże podatek akcyzowy w swych deklaracjach dopiero po rezygnacji z jego deklarowania przez dostawcę (pytanie 5).

Odnosząc się do pierwszego pytania, podnieść należy, że z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że podmiot jest nabywcą końcowym gdy nabywa energię elektryczną oraz nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że Wnioskodawca jako podmiot który posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej nie będzie nabywcą końcowym w stosunku do nabywanej energii elektrycznej.

Tym samym sprzedaż energii elektrycznej na potrzeby Wnioskodawcy nie jest czynnością opodatkowaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wobec powyższego transakcja sprzedaży energii elektrycznej dokonana na rzecz Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca posiadając koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej oraz nabywając energię na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej zobowiązany jest do rozliczenia się z podatku akcyzowego. Należy zauważyć, że zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2 jest czynnością opodatkowaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy. W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6 (art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy). Podatnikiem akcyzy jest natomiast w myśl art. 13 ust. 1 ustawy osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą.

Zatem, w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca - jako podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej – jest podatnikiem podatku akcyzowego, obowiązanym do rozliczenia i uiszczenia należnego podatku akcyzowego z tytułu zużycia energii elektrycznej (zarówno nabytej jak i wyprodukowanej). Tym samym Wnioskodawca obowiązany jest w myśl art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy, bez wezwania organu podatkowego składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii elektrycznej. Natomiast sprzedaż energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję na rzecz podmiotu posiadającego koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej nie jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym. Powyższe wynika z faktu, że Wnioskodawca nie jest nabywcą końcowym oraz zużywa energię elektryczną posiadając jednocześnie koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej. Tym samym Wnioskodawca jest podatnikiem podatku akcyzowego od całości zużywanej energii elektrycznej.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy w zakresie objętym pytaniem 1 należało uznać za prawidłowe.

W pozostałym zakresie wniosku wskazać należy, że okoliczność, iż dostawca energii elektrycznej ją opodatkował nie ma dla sprawy znaczenia. Należy bowiem zauważyć, że stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Ww. przepis przewiduje jednofazowość opodatkowania podatkiem akcyzowym ale tylko w sytuacji gdy opodatkowana została czynność która podlega temu podatkowi tj. wymieniona w art. 9 ust. 1 ustawy. A contrario błędne opodatkowanie czynności nie podlegających opodatkowaniu - jak to miało miejsce w opisanej sprawie - nie znosi obowiązku prawidłowego opodatkowania wyrobów akcyzowych przez podmiot do tego zobowiązany.

Tym samym pomimo naliczenia i odprowadzenia akcyzy od nabytej i zużytej energii elektrycznej przez zewnętrznego operatora, po stronie Wnioskodawcy (posiadającego koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej) powstał obowiązek podatkowy z tytułu zużycia tej energii. Zużycie to bowiem stanowi pierwszą czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem akcyzowym dla której podatnikiem jest podmiot ją zużywający tj. Wnioskodawca posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej.

Stosownie do poczynionych wyżej uwag stwierdzić należy, że Wnioskodawca z racji posiadanej koncesji nie jest nabywcą końcowym, lecz podatnikiem podatku akcyzowego od zużytej energii elektrycznej. Oznacza to obowiązek dokonania przez Wnioskodawcę korekty złożonych deklaracji dla podatku akcyzowego, w których to korektach należy wykazać całkowitą ilość energii elektrycznej będącej przedmiotem opodatkowania tj. zużywaną na potrzeby własne Wnioskodawcy, oraz obliczyć i wpłacić należną kwotę akcyzy. W tym miejscu podkreślić należy, że powyższe nie jest uzależnione od momentu zaprzestania (zrezygnowania) przez dostawcę energii z naliczania i odprowadzania akcyzy od sprzedawanej Wnioskodawcy energii elektrycznej, bowiem czynność ta w okolicznościach przedstawionych we wniosku nie jest przedmiotem opodatkowania. Jak już wcześniej wskazano, w sprawie objętej wnioskiem pierwszą czynnością podlegającą opodatkowaniu jest zużycie przez Wnioskodawcę energii elektrycznej.

Reasumując w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca posiadając koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej nie jest nabywca końcowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co oznacza, że nabywana energia od zewnętrznego operatora nie powinna być opodatkowana akcyzą. Wnioskodawca jako podmiot posiadający koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej, którą zużywa na własne potrzeby dokonuje czynności, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, będącej przedmiotem opodatkowania, od której obowiązek podatkowy nie powstał na wcześniejszym etapie obrotu, na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy. Tym samym na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy Wnioskodawca jest podatnikiem akcyzy od całości zużywanej na potrzeby własne energii, niezależnie od tego czy operator zewnętrzny dostarczający tą energię Wnioskodawcy naliczył i odprowadził od niej podatek akcyzowy - w tym zakresie operator zewnętrzy nie był bowiem podatnikiem podatku akcyzowego obowiązanym do jej opodatkowania przy sprzedaży. Przy czym nie ma znaczenia w sprawie moment zaprzestania przez operatora zewnętrznego wykazywania akcyzy od sprzedanej Wnioskodawcy energii we własnych deklaracjach. W przedstawionym stanie Wnioskodawca jest bowiem zobowiązany do obliczenia i wpłacenia akcyzy na rachunek właściwego organu podatkowego od całkowitej ilości zużywanej przez niego na potrzeby własne energii elektrycznej, co oznacza, że Wnioskodawca powinien dokonać korekty wcześniej złożonych deklaracji oraz odprowadzić należny podatek akcyzowy.

Tym samym stanowisko wnioskodawcy w zakresie pytania od 2 do 5 należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że udzielona interpretacja nie odnosi się do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących dokonania korekty deklaracji dla podatku akcyzowego przez dostawcę energii i wykazania przez niego nadpłaty (część pytania 4). W tym zakresie ewentualne skutki prawno- podatkowe dotyczące ewentualnego obowiązku dokonania korekty deklaracji i wykazania mogącej powstać nadpłaty nie odnoszą się do Wnioskodawcy i jego obowiązków podatkowych. Jednocześnie wydanie w tym zakresie interpretacji dla Wnioskodawcy i zastosowanie się do niej przez dostawcę nie stanowiłoby dla dostawcy żadnej ochrony, o której mowa w art. 14k Ordynacji podatkowej. Podkreślić bowiem należy, że interpretacja indywidualna może odnosić się jedynie do indywidualnej sprawy zainteresowanego wnoszącego wniosek i może dotyczyć tylko jego obowiązków podatkowych. Stosownie do powyższego w zakresie pytania „Czy dostawca energii winien dokonać korekt deklaracji w zakresie podatku akcyzowego wykazując nadpłatę” wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia stanu faktycznego.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;

w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \[…\], w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późń. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.