Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.272.2019.6.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej.
Słowa kluczowe: akcyza; energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; wyroby-wyroby energetyczne-energia elektryczna; zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć ustawowych; Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres przedmiotowy; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego-Powstanie obowiązku podatkowego w przypadku energii elektrycznej; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania w przypadku energii elektrycznej; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Zwolnienia-Katalog przedmiotowy zwolnień; Podatek akcyzowy-Wyroby akcyzowe - przepisy szczegółowe. Podstawa opodatkowania i stawki akcyzy.-Wyroby energetyczne i energia elektryczna.-Wyroby energetyczne i energia elektryczna - stawki, oświadczenia o przeznaczeniu wyrobów energetycznych na cele opałowe.
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 19; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 21; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 11-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 11-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 3; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 4-art. 24-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 30-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2019 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce oraz
    zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego m.in. w zakresie opodatkowania
    energii elektrycznej.
    W podstawowym zakresie działalności Spółki, znajduje się m.in. sprzedaż energii
    elektrycznej realizowana na podstawie udzielonej przez Prezesa Urzędu Regulacji
    Energetyki (dalej: Prezesa URE) koncesji na obrót energią elektryczną (OEE).
    W ramach obrotu energią Spółka sprzedaje energię elektryczną odbiorcom końcowym
    niebędącym odbiorcami przemysłowymi w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (Dz.U.2018.2389 t.j. z dnia 2018.12.21; dalej: ustawa OZE).
    W wielu przypadkach odbiorcy końcowi są również nabywcami końcowymi w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U.2019.864 t.j. z dnia
    2019.05.10, z późn. zm.; dalej: ustawa o podatku akcyzowym).
    Z uwagi na sprzedaż do wskazanych powyżej odbiorców energii elektrycznej, Spółka ma
    obowiązek pozyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE, określoną w przepisach
    ustawy OZE, ilość świadectw pochodzenia energii elektrycznej. Świadectwa nabywane są
    przez Spółkę bezpośrednio od wytwórców energii elektrycznej z OZE lub od podmiotów
    obracających takimi świadectwami. Z kolei, zgodnie z art. 67 ust. 2 ustawy OZE obowiązek
    umorzenia nabytych świadectw realizowany jest w terminie do 30 czerwca roku
    następującego po roku, za który obowiązek jest realizowany (obowiązek za 2018 r.
    realizowany był do 30 czerwca 2019 r.). Zgodnie z tym przepisem, każde świadectwo
    wskazane do umorzenia w tym terminie jest spełnieniem obowiązku za rok poprzedni.
    Dopiero począwszy od 1 lipca danego roku możliwe jest składanie wniosku o umorzenie
    świadectw za ten rok.
    Potwierdzeniem spełnienia obowiązku umorzenia świadectw pochodzenia energii jest
    decyzja wydawana przez Prezesa URE w terminie i na zasadach postępowania
    administracyjnego (na podstawie przepisów i terminów określonych w przepisach ustawy
    z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. t.j. z 2018 r.
    poz. 2096).
    Na podstawie powyższej decyzji możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w
    art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym. Zwolnienie stosuje się nie wcześniej niż z
    chwilą otrzymania decyzji potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia energii
    (najczęściej po kilku miesiącach od złożenia wniosku o umorzenie).
    Złożenie przez Spółkę wniosku o umorzenie świadectw pochodzenia energii za rok 2018 i
    otrzymanie decyzji Prezesa URE o umorzeniu nastąpiło w 2019 r.
    Od 1 stycznia 2019 r., na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie
    ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2538 z późn. zm.;
    dalej: ustawa zmieniająca), stawka podatku akcyzowego od energii elektrycznej została
    obniżona z 20 do 5 zł za MWh. Ustawa ta nie wprowadzała żadnych przepisów
    przejściowych związanych ze zmianą stawki akcyzy.
    Brak wprowadzenia przepisów przejściowych sprawił, że Spółka powzięła wątpliwość, jak
    należy stosować zwolnienie z akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku
    akcyzowym.

## Pytanie

Czy Spółka na podstawie decyzji otrzymanej po 1 stycznia 2019 r. (potwierdzającej
    umorzenie świadectw pochodzenia energii elektrycznej wydanych dla energii elektrycznej

    wyprodukowanej przed 1 stycznia 2019 r.) będzie mogła obniżyć akcyzę należną w
    okresach rozliczeniowych następujących po 1 stycznia 2019 r. stosując zwolnienie w
    wysokości 20 zł/MWh bez względu na wysokość stawek akcyzy zastosowanych w
    deklaracjach podatkowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Spółka stoi na stanowisku, że stosując zwolnienie wskazane w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o
    podatku akcyzowym może obniżyć akcyzę należną w okresach rozliczeniowych
    następujących po 1 stycznia 2019 r. stosując zwolnienie w wysokości 20 zł/MWh, na
    podstawie decyzji otrzymanej po 1 stycznia 2019 r. (potwierdzającej umorzenie świadectw
    pochodzenia energii elektrycznej wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej z
    odnawialnych źródeł energii przed 1 stycznia 2019 r.).
    Uzasadnienie
    Zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym, warunkiem realizacji zwolnienia
    wynikającego z art. 30 ust. 1 i 2 tej ustawy jest posiadanie dokumentu potwierdzającego
    umorzenie świadectw pochodzenia energii elektrycznej. Zwolnienie to stosuje się nie
    wcześniej niż z chwilą otrzymania tego dokumentu. Istotne jest również, aby umorzenie
    świadectwa pochodzenia energii elektrycznej dotyczyło energii wyprodukowanej nie
    wcześniej niż w dniu wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z art. 162 ust.
    3 tej ustawy.
    W ocenie Wnioskodawcy, z powyższych przepisów wynika, że:
    a) posiadanie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii
      jest jedynie formalnym warunkiem możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku
      akcyzowego, a nie elementem konstytuującym to zwolnienie,
    b) przedmiotowe zwolnienie powinno być interpretowane w taki sposób, żeby w wyniku
      skorzystania z niego, podatnik faktycznie został zwolniony z ciężaru podatku.
    Spółka uważa, że zwolnienie będące przedmiotem wniosku należy rozmieć w taki sposób,
    że przedmiotowe zwolnienie z akcyzy związane jest z produkcją i konsumpcją energii
    elektrycznej z OZE, które fizycznie następują w tym samym momencie, a zwolnieniu
    podlega faktycznie zapłacona akcyza od energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych
    źródeł energii a nie jej część. Wartość zwolnienia powinna być bezpośrednio związana ze
    stawką akcyzy obowiązującą w momencie produkcji energii elektrycznej w OZE,
    potwierdzonej danym świadectwem pochodzenia.
    Takie stanowisko można znaleźć w doktrynie. Zgodnie z poglądem wyrażonym w
    Komentarzu Akcyza Szymona Parulskiego „fakt, iż zwolnienie od akcyzy będzie technicznie
    realizowane przez te podmioty (podmioty dostarczające energię elektryczną nabywcom
    końcowym - dopisek Spółki) nie oznacza, iż beneficjentem tego zwolnienia przestaną być
    wytwórcy energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Otóż wytwórcy energii elektrycznej
    ze źródeł odnawialnych, uzyskując świadectwa pochodzenia energii elektrycznej przy
    dokonywaniu ich sprzedaży będą mogli doliczyć do ceny takiego świadectwa kwotę
    akcyzy, którą będzie mógł sobie odliczyć podmiot zobowiązany do umorzenia świadectw
    pochodzenia”.
    Powyższe rozumienie przytoczonych przepisów można wywnioskować dokonując analizy
    przedmiotowego zwolnienia w kontekście istniejących regulacji przepisów ustawy o OZE.
    Pomimo istniejącej autonomii prawa podatkowego, zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienia z
    podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym nie
    można analizować w oderwaniu od regulacji dotyczących procesu wydawania i umarzania
    świadectw pochodzenia, które stanowią uzupełnienie konstrukcji tego zwolnienia.
    Wskazać należy, że zwolnienie z podatku akcyzowego energii wytworzonej z odnawialnych
    źródeł zostało ukształtowane w taki sposób, że przedsiębiorstwo energetyczne
    sprzedające energię nabywcom końcowym:
    a) dokonując tej sprzedaży nalicza podatek akcyzowy od całkowitej ilości sprzedanej
      energii,

    b) nabywa od wytwórców odnawialnych źródeł energii określoną w ustawie o OZE ilość
      świadectw pochodzenia, które przedstawia do umorzenia Prezesowi URE,
    c) po uzyskaniu decyzji Prezesa URE, rozliczając podatek akcyzowy za kolejny okres
      rozliczeniowy, pomniejsza wysokość należnego podatku akcyzowego o podatek
      zapłacony od energii elektrycznej, wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii.
    Jak wynika z powyższej konstrukcji, system kalkulacji wysokości zwolnienia z art. 30 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym oparty jest na ilości energii elektrycznej
    opodatkowanej akcyzą, w momencie dostarczenia jej odbiorcy końcowemu, a następnie
    odliczonej kwoty podatku, odzwierciedlonej umorzonymi świadectwami pochodzenia.
    Istotnym czynnikiem decydującym o wysokości tego zwolnienia jest stawka podatku
    akcyzowego, która decyduje nie tylko o wysokości podatku zapłaconego przez Spółkę przy
    sprzedaży energii do nabywcy końcowego, ale przede również o wysokości zwolnienia
    wynikającego z umorzonych świadectw pochodzenia.
    Gdy stawka ta nie ulega zmianie, cel zwolnienia pozostaje zachowany i nie budzi
    wątpliwości. Efektem jest bowiem zwolnienie podmiotu uprawnionego do zastosowania
    przedmiotowego zwolnienia w kwocie równej podatkowi akcyzowemu odprowadzonemu
    od sprzedaży energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii.
    Jednakże w przypadku zmiany stawki podatku, jak miało to miejsce od 1 stycznia 2019 r.,
    rzutuje to bezpośrednio na faktyczną wielkość zwolnienia rozliczanego już po otrzymaniu
    decyzji umarzającej świadectwa pochodzenia, w szczególności w przypadku, gdy Spółka
    nie rozliczyła jeszcze przysługującego jej zwolnienia z podatku.
    W efekcie zmiany stawki podatku akcyzowego od energii elektrycznej z 20 na 5 zł na MWh,
    zamierzony przez ustawodawcę efekt zwolnienia z podatku akcyzowego energii
    pochodzącej z odnawialnych źródeł nie jest osiągnięty w pełni, a jedynie tylko w niewielkiej
    części. Spółka może bowiem odzyskać jedynie jedną czwartą podatku zapłaconego przy
    sprzedaży energii z OZE.
    W ocenie Spółki, nie bez znaczenia jest również samo procedowanie zmian, które
    spowodowały przedmiotową nierówność. Ograniczenie zwolnienia, nie wynika bowiem z
    celowego działania ustawodawcy, które zmierza do zmiany zakresu zwolnienia, o którym
    mowa w art. 30 ust. 1 i 2, ale wynika z obniżki stawki akcyzy. Jak wskazuje uzasadnienie do
    ustawy zmieniającej, celem wprowadzanych zmian było zabezpieczenie odbiorców energii
    elektrycznej przed skokowym wzrostem kosztów zaopatrzenia w energię w 2019 r., a nie
    zmiana zakresu zwolnienia z podatku akcyzowego.
    Dodatkowo, z uwagi na to, że ograniczenie przedmiotowego zwolnienia weszło w życie
    dopiero 1 stycznia 2019 r., to Spółka w żadnej sposób nie mogła przeciwdziałać utracie
    znacznej części zwolnienia, gdyż skorzystanie z tego zwolnienia, uwarunkowane było
    czynnikami niezależnymi od woli Wnioskodawcy, tj. wydaniem przez Prezesa URE decyzji
    umarzającej świadectwa pochodzenia.
    Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki, jak wskazał WSA w Rzeszowie w wyroku z 8
    października 2019 r. (sygn. I SA/Rz 516/19) „stosowanie zwolnienia z art. 30 ust. 1 i ust. 2
    ustawy o podatku akcyzowym nie może ograniczać się jedynie do efektów wykładni
    gramatycznej tych przepisów i powinno uwzględniać efekt wykładni celowościowej,
    systemowej i historycznej. (...)
    Skoro celem ustawodawcy jest promocja energii pochodzącej z odnawialnych źródeł,
    między innymi poprzez zwolnienie jej z podatku akcyzowego, to kreujące to zwolnienie
    przepisy należy interpretować w sposób umożliwiający realizację tego celu, a nie
    niweczący go”.
    Mając na względzie powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że korzystając ze
    zwolnienia z akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym na
    podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectw pochodzenia energii
    elektrycznej wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej z OZE przed 1 stycznia 2019 r.
    może obniżać podatek akcyzowy w okresach rozliczeniowych następujących po 1 stycznia
    2019 r. w wysokości stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej odpowiadającej prawom

    majątkowym oraz stawki podatku akcyzowego obowiązującej w dacie wytworzenia i
    dostarczenia do zużycia energii elektrycznej udokumentowanej tymi świadectwami.
    Wniosek:
    Inaczej mówiąc, realizując obowiązek umorzenia świadectw pochodzenia energii
    elektrycznej za 2018 r., wynikający z ustawy o OZE, Spółka ma prawo do obniżenia
    podatku akcyzowego w okresach rozliczeniowych następujących po 1 stycznia 2019 r. w
    wysokości 20 zł/MWh w przypadku umorzenia świadectw pochodzenia energii elektrycznej
    wydanych dla energii elektrycznej wyprodukowanej przed 1 stycznia 2019 r.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 8 stycznia 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB3-3.4013.272.2019.1.MK, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 17 stycznia 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    12 lutego 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji
    indywidualnej.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił Państwa skargę wyrokiem z 8
    stycznia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 532/20.
    25 maja 2021 r. wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1594/21
    uchylił zaskarżony wyrok i uchylił zaskarżoną interpretację.
    Prawomocny wyrok NSA uchylający interpretację indywidualną wpłynął do Organu 4
    lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Naczelny
      Sąd Administracyjny w ww. wyroku;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan
    prawny obowiązujący w dniu wydania uchylonej interpretacji, tj. w dniu 8 stycznia 2020 r.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z
    2019 r. poz. 864 ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
      Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”,
      wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami
      akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

    W myśl art. 2 ust. 1 pkt. 1 ustawy:
      Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe,
      wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby
      nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
    W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
      1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym
        przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję
        lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia
        1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
      3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w
        pkt 2;
      4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa
        w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
      5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
    Jak stanowi art. 9 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym:
      Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania
      lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej
      przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.
    Stosownie do art. 9 ust. 3 ustawy:
      Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z
      wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek
      podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu
      akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej
      wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:
      W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
      1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę
        końcowego;
      2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku
        sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
      3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust.
        1 pkt 3, 4 i 6;
      4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez
        nabywcę końcowego.
    Jednocześnie według art. 11 ust. 2 ustawy:
      Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu
      jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z
      którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający
      koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.
      U. z 2018 r. poz. 755, z późn. zm.), z wyłączeniem:

      a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października
        2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312) nabywającej energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych,
      b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z
        dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię
        elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26
        października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię
        elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu
        ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z
        2018 r. poz. 2286, 2243 i 2244),
      c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A.
        lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu
        zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia
        funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
        towarowych,
      d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w
        rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art.
        68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
        lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku
        regulowanym.
    Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:
      Sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do
      przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
    W myśl art. 24 ust. 1 ustawy:
      W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu
      podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje
      podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek
      właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym:
      1) upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został
        określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia
        wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
      2) upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu
        dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie
        - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu
        wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną
        przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony
        w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika
        należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w
        którym wystawiono fakturę lub ten dokument – w przypadku sprzedaży energii
        elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
      3) nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9
        ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
    Na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wytwarzaną z odnawialnych źródeł energii,
      na podstawie dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia
      energii, w rozumieniu przepisów prawa energetycznego lub przepisów ustawy z dnia
      20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389 i 2245
      oraz z 2019 r. poz. 42 i 60).
    Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 2 ustawy:

      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się nie wcześniej niż z chwilą
      otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia
      energii, poprzez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe
      okresy rozliczeniowe.
    Zgodnie z art. 89 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym do 31
    grudnia 2018 r.:
      Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 20,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
    Ustawą z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2538, ze zm.), która weszła w życie z dniem ogłoszenia,
    z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r., powyższemu przepisowi nadano brzmienie, zgodnie z
    którym:
      Stawka akcyzy na energię elektryczną wynosi 5,00 zł za megawatogodzinę (MWh).
    Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1594/21
    wskazał, że zagadnienie obejmujące niniejszą sprawę dotyczy zasad rozliczania podatku
    akcyzowego od energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii - czy do zwolnienia
    dochodzi w chwili wytworzenia energii, czy też efekt ten ma miejsce dopiero w momencie
    otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii.
    Sąd stwierdził, że problematyka objęta sprawą była już przedmiotem wypowiedzi w
    licznych rozstrzygnięciach NSA m.in. w wyrokach z 18 września 2024 r. I FSK 185/21, 3
    października 2024 r. I FSK 539/21, z 22 października 2024 r. I FSK 417/21, z 19 listopada
    2024 r. I FSK 445/21, a skład orzekający w tej sprawie to stanowisko podziela.
    W ocenie NSA, w art. 30 ust. 1 ustawy jednoznacznie postanowiono, że przewidziane w
    tym przepisie zwolnienie podatkowe dotyczy „energii elektrycznej wytwarzanej z
    odnawialnych źródeł energii”, wobec czego prawo do obniżenia akcyzy formuje się w
    momencie wytworzenia i sprzedaży/zużycia energii elektrycznej pochodzącej z
    odnawialnych źródeł energii. W świetle tego przepisu zwolnieniu od podatku akcyzowego
    nie podlegała energia elektryczna wytworzona w najbliższych okresach rozliczeniowych po
    dacie otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectw pochodzenia
    energii, lecz wytworzona już „energia pochodząca z odnawialnych źródeł energii”, przy
    spełnieniu przesłanki w postaci umorzenia świadectwa pochodzenia energii.
    Wprawdzie omawiane zwolnienie podatkowe można zastosować „nie wcześniej niż z
    chwilą otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectw pochodzenia
    energii, przez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za najbliższe okresy
    rozliczeniowe”, to jednak zdaniem NSA zwolnieniu od podatku akcyzowego podlegała
    jedynie taka ilość energii elektrycznej, której pochodzenie z odnawialnych źródeł energii
    zostało już potwierdzone przez organy administracji, w toku odrębnego od uregulowań
    podatkowych postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją wydaną przez
    Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki potwierdzającą umorzenie świadectwa pochodzenia
    energii.
    Norma art. 30 ust. 2 ustawy stanowiąc, że dopiero od momentu otrzymania dokumentu
    potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii elektrycznej podatnik może
    skorzystać z tego zwolnienia, przez obniżenie akcyzy należnej od energii elektrycznej za
    najbliższe okresy rozliczeniowe, w żaden sposób nie określa, że zwolnienie następuje
    poprzez zastosowanie stawki akcyzy obowiązującej w dacie korzystania z tego zwolnienia.
    Powiązanie, w przypadku energii elektrycznej wytworzonej ze źródeł odnawialnych,
    momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z przyjętą do
    opodatkowania stawką podatku akcyzowego oznacza w ocenie NSA, że przy rozliczaniu -
    na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy - zwolnienia od podatku akcyzowego energii
    elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii przed 1 stycznia 2019 roku
    zastosowanie miała stawka akcyzy obowiązująca w momencie powstania obowiązku
    podatkowego. Nie miało natomiast istotnego znaczenia to, jaka stawka podatkowa
    obowiązywała w dacie otrzymania dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectw
    pochodzenia energii.

    Przedstawioną wykładnię art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy wspiera zdaniem Sądu
    argumentacja odwołująca się do charakteru oraz celu zwolnienia podatkowego. Nie budzi
    bowiem wątpliwości, że celem tych przepisów jest promocja energii pochodzącej z
    odnawialnych źródeł, między innymi przez zwolnienie jej z podatku akcyzowego. Oznacza
    to, że zwolnienie powinno zostać zrealizowane w wysokości akcyzy od energii elektrycznej,
    wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii, obliczonej według stawki obowiązującej w
    dacie powstania obowiązku podatkowego.
    Z powyższych względów NSA w orzeczeniu z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1594/21
    nie podzielił wykładni art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy przyjętej m.in. w wyrokach NSA z 22
    listopada 2023 r., sygn. akt I GSK 105/20, z 20 marca 2024 r., sygn. akt I GSK 454/20, z 24
    maja 2024 r., sygn. akt I GSK 1607/20 i sygn. akt I GSK 1830/20, w której podkreśla się, że
    art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy reguluje instytucję zwolnienia z podatku akcyzowego
    należnego, a nie instytucję zwrotu podatku zapłaconego za poprzedni okres, wobec czego
    mechanizm zwolnienia w tym przypadku polega na „obniżeniu” akcyzy „należnej od
    energii elektrycznej za najbliższe okresy rozliczeniowe”, co oznacza, że dokonujący
    „obniżenia” obowiązany jest uwzględnić taką stawkę akcyzy, jaka jest aktualna w
    odniesieniu do określonej ilości przedmiotu energii elektrycznej, a nie w odniesieniu do
    podatku akcyzowego zapłaconej od energii elektrycznej ujętej w dokumencie
    potwierdzającym umorzenie świadectwa pochodzenia. Zdaniem NSA, wykładnia
    unormowania dokonywana w powyższym orzecznictwie pomija brzmienie art. 30 ust. 1
    ustawy jak i cel, któremu ono przyświeca.
    Mając na uwadze związanie Organu z oceną prawną przedstawioną w orzeczeniu NSA z 11
    grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 1594/21, stwierdzić należy, że stosując zwolnienie
    wskazane w art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym, mogą Państwo obniżyć akcyzę
    należną w okresach rozliczeniowych następujących po 1 stycznia 2019 r. stosując
    zwolnienie w wysokości 20 zł/MWh, na podstawie decyzji otrzymanej po 1 stycznia 2019 r.,
    potwierdzającej umorzenie świadectw pochodzenia energii elektrycznej wydanych dla
    energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii przed 1 stycznia 2019 r.
    Zatem Państwa stanowisko uznać należy za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany
    jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
    przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
    faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji
    podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.