Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.260.2020.1.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-03
Teza: Brak opodatkowania przepływów finansowych pomiędzy spółkami podatkowej grupy kapitałowej.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; grupa-podatkowa grupa kapitałowa; rozliczanie (rozliczenia); rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie finansowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku wspólnym z dnia 29 maja 2020 r. (data wpływu 3 czerwca 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieopodatkowania przepływów finansowych pomiędzy spółkami podatkowej grupy kapitałowej - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 czerwca 2020 r. wpłynął ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieopodatkowania przepływów finansowych pomiędzy spółkami podatkowej grupy kapitałowej.

We wniosku złożonym przez:

*   Zainteresowanego będącego stroną postępowania: spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

*   Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: spółka akcyjna

przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie decyzji Naczelnika (…) Urzędu Skarbowego z dnia (…) grudnia 2019 r. zarejestrowana została umowa o utworzeniu podatkowej grupy kapitałowej w rozumieniu art. 1a ust. 1 Ustawy o CIT, w skład której wchodzą spółki: A. sp. z o.o., B. S.A., C. sp. z o.o. oraz D. sp. z o.o. (dalej: PGK (…) oraz Umowa PGK (…)).

Spółką dominującą, a równocześnie spółką reprezentującą PGK (…), jest spółka A sp. z o.o. (dalej: Spółka Dominująca). Pozostałe spółki, tj. B. S.A., C. sp. z o.o. oraz D. sp. z o.o., pełnią rolę spółek zależnych w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b Ustawy o CIT (dalej łącznie: Spółki Zależne).

PGK (\`(...)\`) przyjęła jako rok podatkowy okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych rozpoczynający się 1 stycznia a kończący się 31 grudnia danego roku kalendarzowego. Zgodnie więc z Umową PGK, pierwszy rok podatkowy PGK (\`(...)\`) rozpoczął się 1 stycznia 2020 r., a zakończy się 31 grudnia 2020 r.

PGK (\`(...)\`) przyjęła kwartalny system zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych (dalej: podatek CIT) w pierwszym roku jej funkcjonowania. Prawidłowość takich rozliczeń została potwierdzona w interpretacji indywidualnej wydanej dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.493.2019.1.MR.

PGK (\`(...)\`) spełnia wszystkie warunki uznania jej za podatnika podatku CIT określone w art. 1a ust. 2 Ustawy o CIT.

W związku z utworzeniem PGK (\`(...)\`), na podstawie art. 1a ust. 7 ustawy o CIT, na Spółce Dominującej spoczywa obowiązek obliczania, pobierania oraz wpłacania zaliczek na podatek CIT właściwego dla PGK (\`(...)\`) urzędu skarbowego. Należy przy tym zaznaczyć, że Spółce Dominującej nie przysługuje żadne wynagrodzenie ani inna forma odpłatności, z tytułu wykonywanych czynności związanych z rozliczeniem podatku dochodowego PGK (\`(...)\`).

Jednocześnie, zgodnie z Umową PGK, Spółki Zależne zobowiązane są do dokonywania terminowych wpłat na rzecz Spółki Dominującej z tytułu przypadającej im do zapłaty części zaliczek na podatek CIT oraz kwoty podatku CIT wynikającej z rocznego rozliczenia PGK (\`(...)\`). W związku z powyższym, w praktyce Spółki Zależne będą przekazywały Spółce Dominującej odpowiednie kwoty należnego podatku CIT (w tym również z tytułu należnych zaliczek) przelewem bankowym na wyznaczony rachunek. Następnie, Spółka Dominująca zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 1a ust. 7 Ustawy o CIT, będzie dokonywała wpłaty podatku CIT należnego od PGK (\`(...)\`) (zaliczek na ten podatek) na konto właściwego urzędu skarbowego.

Szczegółowe zasady regulujące zasady wzajemnych rozliczeń w ramach PGK (\`(...)\`), wraz ze wskazaniem uzgodnionych terminów tych rozliczeń, zostaną określone w wewnętrznej procedurze przyjętej na podstawie uzgodnień między spółkami tworzącymi PGK (\`(...)\`).

Wnioskodawcy wskazują, że w trakcie funkcjonowania PGK (\`(...)\`), w efekcie dokonywanych rozliczeń, może wystąpić sytuacja, w której w PGK (\`(...)\`) powstanie nadwyżka lub też niedopłata zaliczek wobec wysokości podatku CIT należnego od PGK (\`(...)\`) za dany rok podatkowy. W przypadku niedopłaty, Spółki Zależne będą zobowiązane do dokonania stosownych przelewów uzupełniających na właściwy rachunek. W przypadku natomiast wystąpienia nadwyżki, ww. kwota będzie zwracana przez Spółkę Dominującą na rachunki bankowe poszczególnych Spółek Zależnych lub pomniejszała zaliczki na podatek CIT płacone za kolejne okresy.

Ponadto, w ww. procedurze wzajemnych rozliczeń zostanie uregulowany mechanizm, zgodnie z którym, w przypadku poniesienia w okresie rozliczeniowym lub na koniec roku podatkowego przez jedną ze spółek wchodzących w skład PGK (\`(...)\`) straty podatkowej, spółka (spółki), której strata została odliczona od dochodu przez PGK (\`(...)\`), będzie uprawniona do otrzymania odpowiedniej kwoty stanowiącej równowartość zmniejszenia podatku PGK (\`(...)\`).

W ramach wewnętrznej procedury uregulowana zostanie także kwestia dokonywania korekt rozliczeń PGK (\`(...)\`). Wnioskodawcy nie wykluczają bowiem, że w wyniku korekt przychodów/kosztów na poziomie poszczególnych spółek tworzących PGK (\`(...)\`), konieczne będzie dokonanie korekty zobowiązania PGK (\`(...)\`) i wpłaty przez Spółki Zależne na wyznaczone konto bankowe kwoty odpowiadającej wartości korygowanego podatku (potencjalnie wraz z odsetkami). Równocześnie, nie można wykluczyć wystąpienia sytuacji odwrotnej, tj. konieczności przekazania z wyznaczonego konta na konto Spółki Zależnej środków pieniężnych otrzymanych z urzędu skarbowego z tytułu nadpłaty powstałej w wyniku korekty zaliczki podatku CIT/podatku dochodowego.

Wnioskodawcy pragną zaznaczyć, że wszystkie rozliczenia w zakresie podatku CIT pomiędzy spółkami tworzącymi PGK (\`(...)\`), będą realizowane zgodnie z przyjętą wewnętrzną procedurą rozliczeń.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wskazane w opisie zdarzenia przyszłego przepływy finansowe, związane i wynikające z uregulowania/rozliczenia zobowiązania podatkowego PGK (\`(...)\`) (w tym rozliczenie z tytułu wykorzystania straty, rozliczenia ewentualnych nadwyżek, niedopłat, korekt, pokrycia kwot odsetek od zaległości podatkowych), realizowane pomiędzy spółkami tworzącymi PGK (\`(...)\`), pozostaną neutralne dla celów VAT, tj. nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Zainteresowanych:

Wskazane w opisie zdarzenia przyszłego przepływy finansowe, związane i wynikające z uregulowania/rozliczenia zobowiązania podatkowego PGK (\`(...)\`) (w tym rozliczenie z tytułu wykorzystania straty, rozliczenia ewentualnych nadwyżek, niedopłat, korekt, pokrycia kwot odsetek od zaległości podatkowych), realizowane pomiędzy spółkami tworzącymi PGK (\`(...)\`), pozostaną neutralne dla celów VAT, tj. nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT został określony przez ustawodawcę w art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT są:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wskazać należy, że lista zdarzeń określona w art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, co do zasady, ma charakter wyczerpujący i zawiera określenie wszystkich czynności i zjawisk stanowiących przedmiot opodatkowania podatkiem VAT. Wszelkie inne czynności niewymienione we wskazanym przepisie nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Takie ukształtowanie definicji świadczenia usług nie oznacza jednak, że każde przesunięcie / rozliczenie określonych wartości ekonomicznych pomiędzy podmiotami powinno stanowić świadczenie usługi na gruncie VAT, o ile tylko nie stanowi dostawy towarów. Świadczeniem usług jest bowiem wyłącznie taka czynność, której efektem jest odniesienie korzyści przez jeden z podmiotów na skutek działania bądź zaniechania innego podmiotu. Regulacje Ustawy o VAT wskazują ponadto, iż świadczeniu usług musi towarzyszyć odpłatność oraz istnienie zidentyfikowanego odbiorcy (beneficjenta) usługi.

Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną, aby mówić o usłudze podlegającej opodatkowaniu VAT, musi istnieć „transakcja gospodarcza”, tj. stosunek prawny łączący strony, który wiąże się ze świadczeniem wzajemnym. Jak bowiem wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w wyroku z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie C-11/15: „w ramach systemu podatku VAT transakcje podlegające opodatkowaniu zakładają istnienie transakcji między stronami, przewidujących zapłatę ceny lub inne świadczenie wzajemne. Zatem jeżeli czynność świadczeniodawcy polega jedynie na świadczeniu usług, bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT”.

Warunek istnienia stosunku prawnego między stronami czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje potwierdzenie także w wyroku TSUE z dnia 12 maja 2016 r. w sprawie C-520/14, w którym sąd wskazał iż: „zgodnie z utrwalonym orzecznictwem świadczenie usług jest „odpłatne” w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. c) Dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, wyłącznie wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w trakcie którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi rzeczywistą równowartość usługi świadczonej na rzecz usługobiorcy.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, iż aby mówić o usłudze podlegającej opodatkowaniu VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego.

Podkreślić ponadto należy, że ustawodawca nie wskazuje w przepisach Ustawy o CIT, w jaki sposób podmioty wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej (dalej: PGK) powinny obliczać wysokość przypadających na nie kwot podatku należnego od całej PGK, ani nie wskazuje sposobu przekazywania tych kwot spółce dominującej przez podmioty tworzące PGK. W konsekwencji, regulacje podatkowe pozostawiają podatnikom pewną swobodę w tym zakresie.

W związku z powyższym, w zależności od jednostkowych wyników podatkowych poszczególnych spółek wchodzących w skład PGK (\`(...)\`), Spółki Zależne będą przekazywać Spółce Dominującej odpowiednie kwoty należne podatku CIT (w tym również z tytułu należnych zaliczek, korekt, odsetek od zaległości podatkowych, itp.) przelewem bankowym na wyznaczony rachunek bankowy. Następnie Spółka Dominująca, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 1a ust. 7 Ustawy o CIT, będzie dokonywać wpłaty podatku CIT należnego od PGK (\`(...)\`) (zaliczek na ten podatek) na konto właściwego urzędu skarbowego.

Jednocześnie, przepływy pieniężne między Spółką Dominującą a Spółkami Zależnymi z tytułu rozliczenia podatku CIT w ramach PGK (\`(...)\`) mogą wystąpić również w drugą stronę, tj. pewne kwoty mogą być przekazywane przez Spółkę Dominującą na rzecz spółek tworzących PGK (\`(...)\`), np. wskutek zwrotów / nadpłat kwot podatku CIT z urzędu skarbowego lub wskutek rozliczeń między spółkami tworzącymi PGK (\`(...)\`), które po zakończeniu roku podatkowego wykażą zobowiązanie podatkowe, przez co zobowiązane będą do partycypowania we wpłacanych zaliczkach, po czym na koniec roku podatkowego wykażą stratę podatkową lub niższe zobowiązanie podatkowe. Ponadto, przepływy pieniężne między Spółką Dominującą a Spółkami Zależnymi mogą wystąpić w przypadku poniesienia w okresie rozliczeniowym lub na koniec roku podatkowego przez jedną ze spółek straty podatkowej - wówczas spółka, której strata pomniejszy dochód PGK (\`(...)\`) będzie uprawniona do otrzymania odpowiedniej kwoty stanowiącej równowartość zmniejszenia podatku PGK (\`(...)\`).

W ocenie Wnioskodawców, powyższe czynności stanowić będą jedynie techniczne aspekty rozliczenia podatku CIT i nie mogą zostać uznane za transakcje gospodarcze, w wyniku których dochodzi do powstania świadczenia wzajemnego między spółkami wchodzącymi w skład PGK (\`(...)\`). Powyższe czynności będą koniecznym elementem wypełnienia obowiązku Spółki Dominującej wobec urzędu skarbowego, tj. obliczenia i pobrania odpowiedniej kwoty podatku należnego od PGK (\`(...)\`) lub zaliczek na ten podatek, względnie rozliczenia zwrotu podatku, a także ewentualnych korekt czy pokrycia kwot odsetek od zaległości podatkowych. W opisanym powyższej stanie faktycznym ani Spółka Dominująca, ani Spółki Zależne nie mogą być ponadto uznane za odbiorcę (beneficjenta) jakiejkolwiek usługi.

Ponadto należy zauważyć, iż czynności wykonywane przez Spółkę Dominującą w ramach PGK (\`(...)\`) mogą być w swej istocie porównane do czynności płatnika. Spółka Dominująca wypełnia obowiązki wynikające wprost z Ustawy o CIT, których cel, tak samo jak w przypadku płatnika podatku, sprowadza się do obliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku należnego lub zaliczek na ten podatek do właściwego urzędu skarbowego. Nie ulega natomiast wątpliwości, iż czynności płatnika podatku nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Dodatkowo należy wskazać, iż zgodnie z Ustawą o VAT opodatkowaniu VAT podlega co do zasady tylko odpłatne świadczenie usług. Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną: „Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia. Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone” (tak Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 15 lipca 2016 r., sygn. IPPP2/4512-374/16-2/MAO). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w innych interpretacjach indywidualnych, w świetle których: „Aby uznać świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazywanym za nią wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą” (tak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 16 maja 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.170.2019.1.EW).

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone również w doktrynie: „W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Należy jednak podkreślić, że nie każda płatność, jaką otrzymuje dostawca czy też świadczeniodawca, może być uznana za płatność (wynagrodzenie) za usługę. W konsekwencji niektóre kwoty otrzymywane przez wykonującego usługę czy też dostarczającego towary nie będą wynagrodzeniem, zapłatą za usługę. Stąd też niektóre świadczenia, mimo że łączy się z nimi transfer środków pieniężnych czy też innych korzyści materialnych, nie będą uznane za odpłatne” (Adam Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XIII, 2019 publikacja LEX).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, ani Spółce Dominującej, ani Spółkom Zależnym nie będzie przysługiwało wynagrodzenie lub inna forma odpłatności za wykonywanie czynności związanych z rozliczeniem podatku CIT w PGK (\`(...)\`), które zostały przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku.

Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, że ze względu na brak odpłatnego charakteru czynności, które będą dokonywane przez Spółkę Dominującą oraz Spółki Zależne, a w konsekwencji brak wystąpienia jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego, przedmiotowe czynności nie będą stanowić odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Co więcej, czynności te nie będą stanowić również odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT. Analizując treść tego przepisu, zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli czynności dokonywane przez podatnika wpisują się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT nie zostanie spełniona.

Zdaniem Wnioskodawców, w analizowanej sytuacji nie można uznać, iż czynności związane z rozliczeniem podatku PGK (\`(...)\`) w ramach niniejszego wniosku, stanowić będą świadczenie usług na cele osobiste podatnika czy też na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Wykonując wskazane powyżej przepływy pieniężne, Spółka Dominująca oraz Spółki Zależne wchodzące w skład PGK (\`(...)\`) zmierzają jedynie do uregulowania przewidzianego w Ustawie o CIT ciężaru publicznoprawnego będącego efektem dochodu uzyskiwanego z prowadzonej działalności gospodarczej. Z uwagi na specyfikę PGK jako zbiorowego podatnika, wypełnianie obowiązków publicznoprawnych przez PGK wymaga realizacji przepływów pieniężnych między podmiotami ją tworzącymi. Zatem, przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego niniejszego wniosku przepływy pieniężne mają wyłącznie na celu odpowiednie rozliczenie tego podatku z urzędem skarbowym (i w rezultacie uczynienie zadość obowiązkowi spoczywającemu na PGK (\`(...)\`) i tym samym Spółce Dominującej w PGK (\`(...)\`) na podstawie Ustawy o CIT).

Warto również podkreślić, iż spółki tworzące PGK (\`(...)\`) odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania z tytułu podatku dochodowego należnego za okres obowiązywania umowy (art. 1a ust. 14 Ustawy o CIT). Zatem prawidłowe wypełnianie obowiązków przewidzianych Ustawą o CIT w odniesieniu do PGK (\`(...)\`) ciąży także na każdej ze spółek wchodzących w jej skład i ma charakter analogiczny do realizacji obowiązków przez standardowego podatnika podatku CIT (przy uwzględnieniu specyfiki rozliczeń PGK).

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawców, przepływy finansowe związane i wynikające z uregulowania/rozliczenia zobowiązania podatkowego PGK (\`(...)\`) (w tym rozliczenie z tytułu wykorzystania straty, rozliczenia ewentualnych nadwyżek, niedopłat, korekt, czy też pokrycia kwot odsetek od zaległości podatkowych), realizowane pomiędzy spółkami tworzącymi PGK (\`(...)\`) pozostaną neutralne dla celów VAT, tj. nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Analogiczne stanowisko podatników, do wyżej wskazanego stanowiska Wnioskodawców zostało potwierdzone przez organy podatkowe m.in. w następujących interpretacjach podatkowych:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 maja 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.173.2019.1.KM,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.6.2019.2.EK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 maja 2018 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.212.2018.1.IT,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.508.2017.1.IT,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 lutego 2017 r., sygn. 3063-ILPP3.4512.196.2016.1.NK,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 15 października 2015 r., sygn. ITPP1/4512-784/15/JP,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 15 września 2015 r., sygn. ITPP1/4512-788/15/AJ,

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 14 września 2015 r., sygn. ITPP1/4512-774/15/RH.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.