Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.830.2024.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-20
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy działek.
Słowa kluczowe: działki; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podatnik; sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy
    działek. Uzupełnił go Pan pismem z 12 grudnia 2024 r. (wpływ 16 grudnia 2024 r.) i 13
    lutego 2025 r. (wpływ 17 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

B. C. jest współwłaścicielem wraz z żoną (na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej)
    nieruchomości położonych w (...). Pierwsza z nich stanowi jedną działkę ewidencyjną o
    pow. (...) ha, druga stanowi dwie działki ewidencyjne o łącznej pow. (...) ha, a trzecia
    stanowi trzy działki ewidencyjne o łącznej powierzchni (...) ha.
    Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonym uchwałą
    Rady Miejskiej w (...) z dnia 6 sierpnia 2009 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego NR (...) terenu położonego w miejscowości (...) w
    Gminie (...) wszystkie działki, o których mowa wyżej położone są na obszarach
    przeznaczonych na cele inne niż rolne.
    B. C. wraz z żoną, wobec pojawienia się potencjalnego nabywcy, który na przedmiotowych
    nieruchomościach chciałby wybudować budynki mieszkalne jednorodzinne i w tym celu
    wystąpił już o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę, planują sprzedaż nieruchomości
    opisanych powyżej.
    Strona sprzedająca nie prowadzi działalności gospodarczej i w ostatnich kilku latach nie
    sprzedawała żadnych nieruchomości. Strona sprzedająca ma jednak wątpliwości, które

    pojawiły się w związku z powzięciem informacji, iż osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej w pewnych okolicznościach faktycznych mogą zostać uznane za
    podatników VAT.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Numery ewidencyjne działek wskazanych w opisie sprawy to: 1 o pow. (...) ha poł. w (...),
      2 o pow. (...) ha oraz 3 o pow. (...) ha poł. W (...), 4 o pow. (...) ha, 5 o pow. (...) ha oraz 6 o
      pow. (...) ha.
    2. Działkę nr 1 ha nabyli do majątku wspólnego Wnioskodawca i jego żona A. C. na
      podstawie umowy darowizny z dnia 1 września 1998 r. od rodziców Wnioskodawcy.
      Działki nr 2 i 3 Wnioskodawca i jego żona nabyli do majątku wspólnego na mocy
      umowy sprzedaży z dnia 16 września 2003 r. od parafii (...).
      Działki nr 4, 5, 6 Wnioskodawca i jego żona nabyli do majątku wspólnego na mocy
      umowy sprzedaży z dnia 16 września 2003 r. od parafii (...).
    3. Działka nr 1 stanowiła przedmiot darowizny od rodziców Wnioskodawcy bez ustalonego
      przez strony umowy celu. Natomiast działki nr 2, 3, 4, 5, 6 zostały nabyte w celu lokaty
      oszczędności oraz jako pewnego rodzaju „uzupełnienie” do działki stanowiącej
      przedmiot darowizny.
    4. Wnioskodawca ani jego żona nie byli nigdy rolnikami ryczałtowymi, o których mowa w
      art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    5. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
      usług. B. C. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w dniu 13 lutego 1996 r.
      pod nazwą (...) B. C. o charakterze handlowo-usługowym, a przeważającą działalność
      gospodarczą stanowi sprzedaż hurtowa sprzętu elektronicznego i
      telekomunikacyjnego oraz części do niego.
    6. Żona Wnioskodawcy nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od
      towarów i usług.
    7. Żona Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej, więc wszystkie działki
      objęte wnioskiem nie były, nie są i nie będą do momentu sprzedaży wykorzystywane
      przez żonę Wnioskodawcy ani samego Wnioskodawcę w działalności gospodarczej.
    8. Żadna z działek stanowiących przedmiot wniosku od momentu ich nabycia nie była
      przez małżeństwo B. i A. C. wykorzystywana w jakikolwiek sposób. Działki są jedynie
      utrzymywane w należytym porządku i koszone 2-3 razy w roku.
    9. Z działek stanowiących przedmiot wniosku nigdy nie były dokonywane zbiory i dostawy
      (sprzedaż) produktów rolnych. Działki nie były nigdy uprawiane.
    10. Działki, które mają być przedmiotem sprzedaży nie były i nie są przedmiotem najmu
      ani dzierżawy.
    11. Wnioskodawca i jego żona nie zawierali umów przedwstępnych, których przedmiotem
      są działki objęte przedmiotowym wnioskiem.
    12. B. i A. C. nie udzielili nikomu pełnomocnictwo do działania w ich imieniu w związku ze
      sprzedażą działek objętych wnioskiem. Zawarli jednak umowę pośrednictw sprzedaży
      nieruchomości na wyłączność wszystkich działek objętych wnioskiem.
    13. Na pytanie: „Czy w odniesieniu do działek ponosił Pan/Pana żona/oboje Państwo od
      dnia nabycia do dnia sprzedaży jakiekolwiek nakłady w celu ich uatrakcyjnienia (np.:
      podział, uzbrojenie działek w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej,
      elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie;
      utwardzenie dróg; uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej;
      wystąpienie o warunki zabudowy; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości

      bądź atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to prosimy wskazać jakie to były nakłady?
      Informacji należy udzielić do każdej działki, dla Pana i Pana żony osobno”, odpowiedział
      Pan, że:
      „Wnioskodawca i jego żona od momentu nabycia działek nie ponosili w stosunku do
      żadnej z nich nakładów w celu uatrakcyjnienia działek, w tym nie podejmowali
      czynności wymienionych w pkt 13 przez organ”.
    14. B. i A. C. posiadają inne nieruchomości, ale nie planują ich sprzedawać w przyszłości.
    15. Wnioskodawca i jego żona nie wpływali w żaden sposób na przeznaczenie terenu w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a także nie występowali o
      zmianę tego planu.
    Wyjaśnił Pan, że intencją Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia, czy w związku ze sprzedażą
    działek nr 1, 2, 3, 4, 5 oraz 6 poł. w (...) sprzedający B. C. wystąpi w charakterze podatnika
    VAT.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 13 lutego 2025 r.)
    Czy w świetle przedstawionych okoliczności faktycznych, w związku ze sprzedażą działek
    nr 1, 2, 3, 4, 5 oraz 6 poł. w (...) sprzedający B. C. wystąpi w charakterze podatnika VAT oraz
    czy ww. sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT dostawy działek?
    Pana stanowisko w sprawie (uzupełnione w piśmie z 13 lutego 2025 r.)
    W Pana ocenie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 tejże ustawy, działalność gospodarcza
    obejmuje natomiast wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w
    tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
    czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
    prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle powyższej definicji dla kwalifikacji danej osoby jako podatnika podatku VAT nie
    jest konieczne posiadanie zarejestrowanej w CEIDG firmy. Decydujące są bowiem
    okoliczności o charakterze obiektywnym, co oznacza, że już sama działalność o cechach
    handlowych stanowi podstawę do uznania, że sprzedaż stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż brak jest przesłanek świadczących o aktywności
    sprzedawcy w przedmiocie zbycia nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, pomimo iż strona
    kupująca nabywa nieruchomość z myślą o przyszłej inwestycji.
    Zdaniem strony wnioskującej, sprzedaż majątku prywatnego, dokonywanego w ramach
    zwykłego zarządu prawem własności, sama w sobie nie stanowi działalności gospodarczej
    i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu. Nie mniej jednak, w związku z
    pojawiającymi się wątpliwościami na gruncie orzecznictwa, a także odmienną praktyką
    organów podatkowych koniecznym stało się wystąpienie z przedmiotowym wnioskiem.
    Zdaniem Wnioskodawcy nie wystąpi on w charakterze podatnika VAT w związku ze
    sprzedażą ww. działek, pomimo iż prowadzi on działalność gospodarczą. Działalność
    gospodarcza, którą prowadzi Wnioskodawca stanowi sprzedaż hurtową sprzętu

    elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego, a więc nie wiąże się w żaden
    sposób z profesjonalnym obrotem nieruchomościami, a sprzedaż nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011
    r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub

      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (oraz udziałów we współwłasności nieruchomości), traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Wskazać bowiem należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z
    okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest
    podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
    W tym miejscu należy również zaznaczyć, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.

    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze; (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z orzeczenia tego wynika, że
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem,
    kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby
    fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących
    środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania

    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Zatem należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży
    udziału w działkach istotne jest, czy w danej sprawie w celu dokonania sprzedaży podjął i
    podejmie Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością
    uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

    W rozpatrywanej sprawie Pana wątpliwości dotyczą uznania, czy będzie Pan podatnikiem
    podatku od towarów i usług w związku z planowaną przyszłą sprzedażą działek
    niezbudowanych oraz czy sprzedaż działek niezbudowanych będzie podlegać
    opodatkowaniu.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    Jak wynika z opisu sprawy, wobec pojawienia się potencjalnego nabywcy, który na
    przedmiotowych nieruchomościach chciałby wybudować budynki mieszkalne
    jednorodzinne i w tym celu wystąpił już o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę,
    planuje Pan sprzedaż nieruchomości opisanych powyżej. Działkę nr 1 ha nabył Pan do
    majątku wspólnego z żoną na podstawie umowy darowizny z 1 września 1998 r. od Pana
    rodziców. Działki nr 2 i 3 nabył Pan do majątku wspólnego na mocy umowy sprzedaży z
    dnia 16 września 2003 r. od parafii. Działki nr 4, 5, 6 nabył Pan z żoną do majątku
    wspólnego na mocy umowy sprzedaży z dnia 16 września 2003 r. od parafii. Działka nr 1
    stanowiła przedmiot darowizny od Pana rodziców bez ustalonego przez strony umowy
    celu. Natomiast działki nr 2, 3, 4, 5, 6 zostały nabyte w celu lokaty oszczędności oraz jako
    pewnego rodzaju „uzupełnienie” do działki stanowiącej przedmiot darowizny. Żadna z
    działek stanowiących przedmiot wniosku od momentu ich nabycia nie była
    wykorzystywana w jakikolwiek sposób. Działki są jedynie utrzymywane w należytym
    porządku i koszone 2-3 razy w roku. Z działek stanowiących przedmiot wniosku nigdy nie
    były dokonywane zbiory i dostawy (sprzedaż) produktów rolnych. Działki nie były nigdy
    uprawiane. Działki, które mają być przedmiotem sprzedaży nie były i nie są przedmiotem
    najmu ani dzierżawy. Nie zawierał Pan umów przedwstępnych, których przedmiotem są
    działki objęte rozpatrywanym wnioskiem. Nie udzielił Pan nikomu pełnomocnictw do
    działania w Państwa imieniu w związku ze sprzedażą działek objętych wnioskiem. Zawarł
    Pan jednak umowę pośrednictw sprzedaży nieruchomości na wyłączność wszystkich
    działek objętych wnioskiem. Od momentu nabycia działek nie ponosił Pan w stosunku do
    żadnej z nich nakładów w celu uatrakcyjnienia działek, w tym nie podejmował Pan
    czynności i nakładów w celu ich uatrakcyjnienia (np.: podział, uzbrojenie działek w
    przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub
    wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie; utwardzenie dróg; uzyskanie
    decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej; wystąpienie o warunki zabudowy; inne
    działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki). Nie wpływał Pan
    w żaden sposób na przeznaczenie terenu w miejscowym planie zagospodarowania
    przestrzennego, a także nie występowali o zmianę tego planu. Co prawda, prowadzi Pan
    działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem, ale – jak Pan wskazał – wszystkie
    działki objęte wnioskiem nie były, nie są i nie będą do momentu sprzedaży
    wykorzystywane w działalności gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży udziałów w działkach – wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy,
    polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną
    sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie

    dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za
    występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług.
    Odnosząc się zatem do planowanej sprzedaży udziałów w działkach należy stwierdzić, że
    czynności, o których mowa w opisie sprawy, które Pan podjął, nie świadczą o aktywności
    Pana jako podatnika podatku VAT. Nie dokonał Pan i nie będzie dokonywać czynności
    typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez
    handlowców, w szczególności działań mających uatrakcyjnić działki dla potencjalnych
    nabywców, ani działań marketingowych.
    Tym samym, dokonując sprzedaży udziałów w działkach, nie będzie Pan działał w
    charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT,
    prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    sprzedaż udziałów w działkach nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Podsumowanie
    Nie będzie Pan podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z planowaną przyszłą
    sprzedażą udziałów w działkach niezbudowanych oraz transakcja sprzedaży ww. udziałów
    w działkach, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, nie jest działalnością
    gospodarczą w rozumieniu ustawy, i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Stanowisko Pana zostało uznane za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Interpretacja ta dotyczy tylko i wyłącznie Pana indywidualnej sprawy, tj. nie odnosi się do
    praw i obowiązków Pana żony, która może wystąpić z odrębnym wnioskiem o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.