Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-222/11/HSt
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-26
Teza: Czy wydatki na wyposażenie oraz bieżące potrzeby firmy, poniesione ze środków dotacji de minimis można zaksięgować w ramach działalności gospodarczej w kosztach uzyskania przychodu, mimo że dotacja nie stanowi przychodu do opodatkowania?
Słowa kluczowe: amortyzacja; dofinansowanie; dotacja; działalność-działalność gospodarcza; fundusz-Fundusz Pracy; koszt-koszty uzyskania przychodów; wyposażenie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2011r. (data wpływu do Organu 28 lutego 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości:

1.  uznania za przychód z innych źródeł jednorazowych środków przyznanych z (\`(...)\`) Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej – **jest nieprawidłowe,**
2.  uznania ww. przychodu za zwolniony z opodatkowania, w części przeznaczonej na cele:

1.  nie inwestycyjne – **jest prawidłowe,**
2.  inwestycyjne – **jest nieprawidłowe,**

4.  zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej innych niż inwestycyjne wydatków sfinansowanych z otrzymanego dofinansowania – **jest prawidłowe,**
5.  zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych sfinansowanych z otrzymanych środków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2011r. do Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymania i wydatkowania jednorazowej dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej z Funduszu Pracy. Złożony wniosek zawierał braki formalne, dlatego też pismem z dnia 05 maja 2011r. Znak: IBPBI/1/415-222/11/HSt, IBPP3/443-293/11/DG wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia, pouczając jednocześnie, że brak uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje jego rozpatrzenie w zakresie jednego stanu faktycznego, tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 10 maja 2011r. Wniosku nie uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność gospodarczą i otworzyć kancelarię adwokacką (PKD 69.10.Z). Świadcząc usługi prawnicze, Wnioskodawca będzie czynnym podatnikiem VAT. W związku z tym złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy wniosek o jednorazową dotację z Funduszu Pracy, przyznawaną osobie bezrobotnej na zasadach pomocy de minimis w wysokości 17.774 zł, na podstawie art. 16 (powinno być art. 46) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Jednorazowe środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej z Funduszu Pracy przyznawane są na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62, poz. 512), ustawie z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2004r. Nr 123, poz. 1291 – winno być t.j. Dz. U. z 2008r. nr 69 poz. 415 ze zm). Przyznane bezrobotnemu środki z Funduszu Pracy stanowią pomoc de minimis, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z dnia 28 grudnia 2006r., str. 5), albo pomoc de minimis w rybołówstwie, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 875/2007 z dnia 24 lipca 2007r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis dla sektora rybołówstwa i zmieniającego rozporządzenia WE nr 1860/2004 (Dz. Urz. UE L 193 z 25 lipca 2007r., str. 6), w zakresie przetwórstwa lub wprowadzenia do obrotu produktów rybołówstwa, i są udzielane zgodnie z przepisami tych rozporządzeń, z wyłączeniem środków przyznawanych na podjęcie działalności gospodarczej w zakresie krajowego transportu osób taksówkami.

Wniosek o przyznanie jednorazowej dotacji obejmuje m.in. zakup komputera, laserowego urządzenia wielofunkcyjnego, oprogramowania, niezbędnego wyposażenia kancelarii prawniczej (meble, oświetlenie, materiały biurowe). Tylko jeden zakup, tj. system informacji prawnej w abonamencie 24 miesięcznym przekracza kwotę 3.500 zł. Wnioskodawca otrzymał już decyzję Dyrektora (\`(...)\`) Urzędu Pracy o przyznaniu jednorazowo środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Umowa pomiędzy Wnioskodawcą a Urzędem Pracy nie została jeszcze zawarta i nie wypłacono jeszcze wnioskowanych środków.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wydatki na zakup wyposażenia oraz bieżące potrzeby firmy, poniesione ze środków dotacji de minimis można zaksięgować w ramach działalności gospodarczej w kosztach uzyskania przychodu, mimo że dotacja nie stanowi przychodu do opodatkowania?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, bezrobotny uzyskujący dotację na rozpoczęcie działalności gospodarczej uzyskuje z tego tytułu przychód podatkowy. Nie jest to jednak przychód z działalności gospodarczej, ale przychód z innych źródeł. Przychód ten jest zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane bezrobotneu na podjęcie działalności, o której mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Skutkuje to tym, że przychodu z tytułu otrzymania dofinansowania nie ujmuje się w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, ani w zeznaniu rocznym składanym przez podatnika. Wydatki sfinansowane z dotacji mogą stanowić koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej. Ograniczenie w tym zakresie dotyczy tylko wydatków na zakup środków trwałych. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych od tej części ich wartość, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwrócony podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Oznacza to, że pozostałe wydatki sfinansowane z otrzymanego dofinansowania, np. na zakup wyposażenia i towarów mogą stanowić koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej.

Reasumując, Wnioskodawca uważa m.in., iż dotacja z Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej jest zwolniona z podatku dochodowego, a wydatki sfinansowane dotacją podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w części sfinansowanej dotacją.

Na poparcie swego stanowiska Wnioskodawca powołał m.in.:

*   interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 marca 2008r. Znak: IPPB1/415-489/07-4/AŻ, z dnia 14 marca 2008r. Znak: IPPB1/415-489/07-4/AŻ oraz z dnia 16 listopada 2007r. Znak: IPPB1/415-202/07-2/AG,
*   pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w Chełmie z dnia 27 marca 2007r. Znak: PD/406/54/06/07 oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 21 czerwca 2006r. Znak: US I/1-415/10/2006.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje:

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, iż ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

*   dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,
*   ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

W myśl art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), starosta ze środków Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związane z podjęciem tej działalności.

Szczegółowe warunki przyznania powyższych środków oraz refundacji zostały określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 62, poz. 512 ze zm.)

Natomiast stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca podpisze z Powiatowym Urzędem Pracy umowę o przyznanie ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej. Wniosek o ich przyznanie obejmuje m.in. zakup komputera, laserowego urządzenia wielofunkcyjnego, oprogramowania, niezbędnego wyposażenia kancelarii prawniczej (meble, oświetlenie, materiały biurowe). Tylko jeden zakup, tj. system informacji prawnej (w abonamencie 24 miesięcznym) przekracza kwotę 3.500 zł.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż otrzymane przez Wnioskodawcę środki jako bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą jaką zamierza rozpocząć stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie jak wskazano we wniosku z innych źródeł. Przychód ten jednakże w części nie przeznaczonej na cele inwestycyjne, zwolniony jest od opodatkowania na podstawie cytowanego art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile podstawą przyznania, wskazanych we wniosku środków, będzie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Natomiast w części przeznaczonej na zakup lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, środki powyższe nie stanowią przychodu podatkowego na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jaki i art. 23 ww. ustawy wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup materiałów oraz wyposażenia wykorzystywanych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, sfinansowanych ze środków otrzymanych z Powiatowego Urzędu Pracy, korzystających ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w treści przepisu art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy. Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.), przez wyposażenie rozumieć należy rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych. Przy czym, dokonując kwalifikacji podatkowej w ww. zakresie pod uwagę bierze się wartość jednostkową pojedynczej sztuki kompletnego i zdatnego do używania nabytego składnika majątku.

Odnosząc się natomiast do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych sfinansowanych ze środków jakie ma otrzymać Wnioskodawca, zauważyć należy, iż zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\-wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W konsekwencji wydatki poniesione na nabycie m.in. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy). Jednakże w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, jakie zostaną sfinansowane ze środków otrzymanych z (…) Urzędu Pracy, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

Reasumując, stwierdzić należy, iż otrzymane z (\`(...)\`) Urzędu Pracy jednorazowe środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej w części nie przeznaczonej na cele inwestycyjne, będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Wydatki przeznaczone na cele inwestycyjne nie będą stanowić natomiast przychodu podatkowego. Środki te nie będą więc podlegać ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wydatki sfinansowane z otrzymanych środków, przeznaczone na zakup składników majątku nie zaliczonych do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a więc na gruncie przedmiotowej sprawy poniesione na nabycie wyposażenia oraz materiałów biurowych, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej oraz będą podlegały ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wydatki przeznaczone na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie będą mogły natomiast stanowić kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również odpisy amortyzacyjne dokonane od ich wartości początkowej w części sfinansowanej ze środków otrzymanych z Powiatowego Urzędu Pracy, w świetle art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie będą mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Mając powyższe na względzie, stanowisko wnioskodawcy w zakresie możliwości:

1.  uznania za przychód z innych źródeł jednorazowych środków przyznanych z (\`(...)\`) Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe,
2.  uznania ww. przychodu za zwolniony z opodatkowania, w części przeznaczonej na cele:

1.  nie inwestycyjne – jest prawidłowe,
2.  inwestycyjne – jest nieprawidłowe,

4.  zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej innych niż inwestycyjne wydatków sfinansowanych z otrzymanego dofinansowania – jest prawidłowe,
5.  zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych sfinansowanych z otrzymanych środków – jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.