Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-71/10-5/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-04-13
Teza: Czy jako samotnej matce przysługują Zainteresowanej do odliczenia ulgi prorodzinne na wychowanie dzieci? Jeżeli tak, to czy możliwe jest odliczenie całości kwoty 1.112,04 zł na każde dziecko, mimo śmierci jej męża 12 lutego 2009 r.?
Słowa kluczowe: osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2010 r. (data wpływu 14 stycznia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 marca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dzieci – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dzieci.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 19 marca 2010 r. nr ILPB1/415-71/10-2/AGr wezwano Zainteresowaną do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 23 marca 2010 r., natomiast w dniu 29 marca 2010 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W lutym 2009 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni, będący udziałowcem w 50 % spółki cywilnej. Mąż Zainteresowanej opodatkowany był podatkiem liniowym 19 % zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zainteresowana wraz z mężem miała wspólnotę majątkową i dwoje małoletnich, uczących się dzieci na wspólnym utrzymaniu. Wnioskodawczyni wraz z mężem mieszkała razem z całą rodziną pod tym samym adresem i razem wychowywali dzieci. Wnioskodawczyni oświadcza, że są to dzieci własne, które utrzymuje i wychowuje ona od urodzenia. Uczęszczają one do szkoły podstawowej. Do zgonu męża Zainteresowana wychowywała je wraz z mężem pod jednym dachem. Zainteresowana i jej mąż nie mieli rozwodu, ani orzeczonej separacji. Wnioskodawczyni nie ma innych dochodów, jej dzieci również. Wnioskodawczyni jest głównym spadkobiercą wraz z dziećmi.

Zainteresowana przejęła po mężu udział w spółce cywilnej ze względu na treść umowy spółki, ale z uwagi na fakt nie zachowania terminu złożenia przez Wnioskodawczynię oświadczenia o liniowej formie opodatkowania przed przejęciem schedy była zmuszona opłacać od przejętego udziału w spółce w trakcie 2009 r. podatek dochodowy wg skali podatkowej.

W związku z powyższym Zainteresowana będzie rozliczać dochody za 2009 r. zgodnie z tabelą progów podatkowych - wg skali. Zainteresowana wychowuje dzieci samotnie dopiero od miesiąca marca 2009 r. i dopiero od marca 2009 r. ma jakikolwiek dochód – wcześniej była na utrzymaniu męża.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni może rozliczyć dochody za 2009 r. z działalności gospodarczej przejętej po mężu według skali podatkowej jako samotna matka wychowująca dzieci?
2.  Czy jako samotnej matce przysługują Zainteresowanej do odliczenia ulgi prorodzinne na wychowanie dzieci? Jeżeli tak, to czy możliwe jest odliczenie całości kwoty 1.112,04 zł na każde dziecko, mimo śmierci jej męża 12 lutego 2009 r.?
3.  Czy Wnioskodawczyni musi za nieżyjącego męża rozliczyć zeznanie roczne PIT-36L za 2009 r., jeżeli nie ma żadnej różnicy w kwotach podatku odprowadzonego i przekazanego (księgi zamknięto remanentami z chwilą zgonu męża i otwarto z dniem następnym, z którym Zainteresowana zmuszona była je przejąć)?

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na drugie z wyżej przedstawionych pytań, natomiast w zakresie odpowiedzi na pierwsze i trzecie pytanie w dniu 13 kwietnia 2010 r. wydano interpretacje indywidualne numer ILPB1/415-71/10-4/AGr oraz ILPB1/415-71/10-6/AGr.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odnośnie pytania numer 2, bez znaczenia jest które z małżonków odlicza ulgę prorodzinną w tej sytuacji w całości. Samotnej matce ustawodawca nie zabrania odliczenia całej ulgi przy spełnieniu pozostałych warunków do odliczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2010 r. Dz. U. Nr 51, poz. 307), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1. Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

Zgodnie z art. 27f ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Z przepisu art. 27f ust. 4 ww. ustawy wynika, że odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka,
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Natomiast art. 27f ust. 6 ww. ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Zgodnie z art. 27f ust. 7 ww. ustawy przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Podkreślenia wymaga, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zatem, aby móc skorzystać z przedmiotowej ulgi należy:

*   osiągać dochody opodatkowane według skali podatkowej,
*   wychowywać w roku podatkowym dzieci własne lub przysposobione,
*   wykazać podatek (po odliczeniu składki na ubezpieczenia zdrowotne).

Limit ulgi za cały 2009 rok podatkowy wynosi 1.112,04 zł na każde dziecko.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni jest wdową (śmierć męża nastąpiła w lutym 2009 r.). Zainteresowana wychowuje dwoje małoletnich dzieci, które nie osiągnęły żadnych dochodów. Mąż Wnioskodawczyni w 2009 r. prowadził działalność gospodarczą, opodatkowaną zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po śmierci męża Zainteresowana kontynuuje działalność gospodarczą po mężu, która opodatkowana jest na zasadach ogólnych, wg skali podatkowej.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni jako osobie samotnie wychowującej dzieci przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty, tj. 1.112,04 zł na każde dziecko, w ramach ulgi prorodzinnej, mimo śmierci męża w lutym 2009 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.