Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1505/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-02-27
Teza: Prawo do odliczenia całości podatku VAT w związku z budową domu z częścią usługową (PKOB 11). Dom w całości wykorzystywany do działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2011 r. (data wpływu 1 grudnia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 lutego 2012 r. (data wpływu 13 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT zawartego na fakturach dokumentujących budowę budynku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT zawartego na fakturach dokumentujących budowę budynku. Dnia 13 lutego 2012 r. Zainteresowany uzupełnił opis stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 12 lipca 2010 r. Wnioskodawca otrzymał po ponad 2-óch latach decyzję o warunkach zabudowy, a następnie 3 marca 2011 r. decyzję – pozwolenie na budowę. W dniu składania wniosku, tj. w maju 2008 r. Zainteresowany planował budowę budynku mieszkalno-biurowego, w części którego prowadziłby działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług rachunkowych – biuro rachunkowe.

Od tego czasu Wnioskodawca musiał skorygować swoje plany i obecnie planuje w tym budynku prowadzić na całej jego powierzchni działalność gospodarczą.

Administracyjnie – Zainteresowany – nie jest w stanie zmienić decyzji o warunkach zabudowy w związku z opracowywanym planem zagospodarowania przestrzennego terenu.

Wnioskodawca rozpoczął już początkowe prace ziemne, na które uzyskuje faktury VAT.

Ze względu na stosunek powierzchni mieszkalnej 131,4 m2 do powierzchni biurowej 90,50 m2 budynek klasyfikowany jest w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 – budynki mieszkalne. Z tego powodu faktury na wykonanie robót są opodatkowane stawką podatku wynoszącą 8%.

W związku z wykorzystywaniem w przyszłości całego budynku w działalności gospodarczej opodatkowanej, Wnioskodawca jest zdania, iż ma prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach związanych z budową tego budynku.

Dnia 13 lutego 2012 r. Zainteresowany doprecyzował opis stanu faktycznego wskazując, iż:

*   jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
*   wykonuje tylko czynności opodatkowane – usługi rachunkowe – ze stawką podatku 23%,
*   budynek będzie w całości służył działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Nie będzie wykorzystywany na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć całą kwotę podatku naliczonego zawartego we fakturach związanych z budową?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo odliczyć cały podatek naliczony, gdyż przedmiotowy budynek będzie w całości wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Należy również wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Nadmienia się, że w art. 88 ust. 3a pkt 1 i pkt 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r. wskazano, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne m. in. w przypadku, gdy:

1.  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
    1.  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
    2.  w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii;
2.  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zatem w celu stwierdzenia czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanej faktury niezbędne jest nie tylko ustalenie do wykonywania jakich czynności będą wykorzystywane towary i usługi udokumentowane tą fakturą, ale również stwierdzenie, czy nie występują przesłanki negatywne wskazane w art. 88 ust. 3a ustawy.

Ponadto, jak wynika z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Ponadto, prawo do zastosowania odliczenia podatku uwarunkowane zostało także nie wystąpieniem przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że w roku 2008 Wnioskodawca planował budowę budynku mieszkalno-biurowego, w którym – w części usługowej – prowadziłby własną działalność gospodarczą, tj. biuro rachunkowe. Skorygował własne plany i aktualnie zamierza w całym budynku prowadzić działalność gospodarczą. Niemniej w związku z budową Zainteresowany prowadzi już prace ziemne, na które uzyskuje faktury VAT. Stawka podatku od towarów i usług zawarta na fakturach dokumentujących budowę budynku wynosi 8%, co wynika z faktu, iż budynek ten sklasyfikowany jest pod symbolem PKOB w dziale 11. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz wykonuje tylko i wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT w stawce 23%. Jak podkreśla Wnioskodawca, budynek w całości służył będzie działalności opodatkowanej podatkiem VAT, bowiem nie będzie wykorzystywany na cele mieszkaniowe.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny wskazać należy, że Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur VAT dokumentujących budowę przedmiotowego budynku. Powyższe wynika z faktu, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług a nabyte towary i usługi służyć będą wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nadmienia się, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych zawartych w art. 86 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku oraz uzupełnienia do wniosku, opisie przedstawionego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy wybudowany budynek służył będzie także celom mieszkaniowym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.