Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.10.2018.2.MPŁ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-02
Teza: Czy przychód uzyskany z tytułu zbycia lub wymiany przeniesionych z majątku prywatnego do majątku firmy bitcoinów, będzie stanowił przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm., dalej „ustawa o PIT”) i jako taki będzie podlegał opodatkowaniu w sposób określony w art. 30c ustawy o PIT czyli podatkiem liniowym?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-forma opodatkowania; podatek-podatek liniowy; przychód; sprzedaż; waluta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 stycznia 2018 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2018 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu zbycia lub wymiany bitcoinów oraz formy opodatkowania przychodów z obrotu wirtualną walutą – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodów z tytułu zbycia lub wymiany bitcoinów oraz formy opodatkowania przychodów z obrotu wirtualną walutą. Wniosek uzupełniono w dniu 21 lutego 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 1 grudnia 2017 r. jednoosobową działalność gospodarczą. Przychód uzyskany z tego tytułu Wnioskodawca opodatkowuje podatkiem liniowym. W ramach prowadzonej działalności zajmuje się on obrotem walutami wirtualnymi takimi jak np. tzw. bitcoiny. Obrót w przedmiotowym przypadku obejmuje nabywanie i sprzedaż walut wirtualnych (za pośrednictwem przeznaczonych do tego międzynarodowych giełd) tak na własny rachunek Wnioskodawcy, jak i na rzecz jego klientów.

Transakcje na własny rachunek dotyczą kapitału wniesionego na stan firmy w postaci bitcoinów nabytych prywatnie przed rozpoczęciem działalności. Dokonując transakcji z klientami Wnioskodawca pośredniczy w sprzedaży oraz zakupie walut elektronicznych klientów na wyspecjalizowanych giełdach, pobierając prowizję od pośrednictwa. Wnioskodawca nie otrzymuje depozytów w celu obracania nimi wg. swoich własnych decyzji, nabywa/sprzedaje waluty wirtualne klientów tylko na ich wyraźne polecenie.

Obrót obejmuje oprócz handlu także wymianę jednego rodzaju wirtualnej waluty na walutę wirtualną innego rodzaju.

Wnioskodawca dokonuje bieżącej analizy sytuacji na rynku, która jest podstawowym narzędziem oceny ryzyka decyzji finansowych. Jednakże Wnioskodawca nie zarządza kapitałem klientów, a jedynie pośredniczy w sprzedaży i zakupie walut elektronicznych będących własnością klientów na wyspecjalizowanych giełdach. Wnioskodawca nie podpisuje umów z klientami, wszystkich ustaleń dotyczących pośrednictwa dokonuje w formie ustnej, lub e mailowej (np. w przedmiocie ustalenia określonej wysokości prowizji), klienci wysyłają walutę wirtualną na adres konta Wnioskodawcy na giełdzie, następnie Wnioskodawca dokonuje sprzedaży tejże waluty, odlicza prowizję i kwotę, która wyjdzie jako finalnie należna klientowi wydaje w ustalonej formie płatności.

Wnioskodawca w ramach swojego majątku prywatnego posiada bitcoiny, które nabył w latach 2011-2012. Nie posiada dokumentów, które potwierdzałyby dokładne daty ich nabycia, a także wysokość poniesionych w związku z tym wydatków, ponieważ należności z tego tytułu co do zasady uiszczał za pośrednictwem przekazów pocztowych. Wnioskodawca zamierza w najbliższym czasie przenieść bitcoiny wchodzące w skład jego majątku prywatnego do majątku firmy i wprowadzić je do obrotu gospodarczego.

Wnioskodawca nie jest w stanie w tym momencie sprecyzować, czy przeniesione do majątku firmy bitcoiny zostaną przez niego natychmiast zbyte, czy też zostaną wymienione na inne wirtualne waluty.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, iż prowadzona działalność:

*   nie narusza przepisów ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,
*   nie stanowi „czynu nieuczciwej konkurencji” w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
*   nie spełnia definicji „nieuczciwej praktyki rynkowej” w rozumieniu ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.

Transakcje nabywania oraz sprzedaży jednostek walut wirtualnych nie zostały zabronione przez przepisy prawa obowiązujące na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, obrót nimi jest dokonywany w ramach zarejestrowanej, w pełni legalnej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przychód uzyskany z tytułu zbycia lub wymiany przeniesionych z majątku prywatnego do majątku firmy bitcoinów, będzie stanowił przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm., dalej „ustawa o PIT”) i jako taki będzie podlegał opodatkowaniu w sposób określony w art. 30c ustawy o PIT czyli podatkiem liniowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód który uzyska On po przeniesieniu bicoinów do majątku firmy i zbyciu ich lub wymianie na inne waluty wirtualne, będzie stanowił dla niego przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

*   prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 tej ustawy.

W myśl natomiast art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W opinii Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność gospodarcza, polegająca na samodzielnym, profesjonalnym, zorganizowanym i ciągłym obrocie walutami wirtualnymi i czerpaniu z tego tytułu przychodów (uzyskanych ze sprzedaży jednostek walut stanowiących własność Wnioskodawcy – bez względu na to, czy zostały one nabyte przed rozpoczęciem działalności i przeniesione później do majątku firmy, czy też zostały nabyte po rozpoczęciu działalności - lub w postaci wynagrodzenia wypłaconego przez klientów z tytułu dokonywania przez Wnioskodawcę obrotu tymi walutami na ich rzecz) spełnia warunki określone w cytowanej wyżej definicji pozarolniczej działalności gospodarczej. Oznacza to, że przychód uzyskany z tego tytułu będzie dla Wnioskodawcy przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Takie stanowisko w analogicznym stanie faktycznym prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB1 1.4011.163.2017.1.BK.

Ponieważ profesjonalny obrót walutami wirtualnymi będzie stanowił w przypadku Wnioskodawcy pozarolniczą działalność gospodarczą, wszelkie zdarzenia związane z ww. obrotem należy rozliczać wg. zasad właściwych dla źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o PIT, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 ustawy o PIT, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o PIT, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Wnioskodawca, rozpoczynając prowadzenie działalności gospodarczej, zdecydował się na opodatkowanie dochodów osiągniętych z tytułu tejże działalności podatkiem liniowym. W związku z tym, przychód który uzyska z tytułu zbycia lub wymiany na inną walutę bitcoinów przeniesionych z majątku osobistego do majątku firmowego, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem liniowym.

W zbliżonym stanie faktycznym taki pogląd prezentuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4011.164.2017.1.BK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że „waluty” wirtualne nie są emitowane ani gwarantowane przez bank centralny państwa, nie są pieniądzem, tj. nie są prawnym środkiem płatniczym, ani walutą, nie mogą być wykorzystane do spłaty zobowiązań podatkowych oraz nie spełniają kryterium powszechnej akceptowalności w punktach handlowo-usługowych. W dniu 7 lipca 2017 r. Komisja Nadzoru Finansowego i Narodowy Bank Polski wydały ostrzeżenie dla potencjalnych użytkowników przed ryzykami związanymi z „walutami” wirtualnymi.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 200 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy, zawarto definicję legalną pozarolniczej działalności gospodarczej. W myśl tego przepisu, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z tak skonstruowanej definicji wynika, że w sytuacji, gdy działalność spełnia warunki wskazane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy a nie spełnia warunków określonych w art. 5b ustawy, to przychody osiągane z tego tytułu stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przychody z działalności gospodarczej zostały zdefiniowane w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należą do nich wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Natomiast treść art. 9a ust. 2 ww. ustawy stanowi, że podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 9a ust. 4 ww. ustawy, wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Zawiadomienie o rezygnacji ze sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, podatnik może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Stosownie zaś do art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od 1 grudnia 2017 r. jednoosobową działalność gospodarczą. Przychód uzyskany z tego tytułu Wnioskodawca opodatkowuje podatkiem liniowym. W ramach prowadzonej działalności zajmuje się on obrotem walutami wirtualnymi takimi jak np. tzw. bitcoiny. Obrót w przedmiotowym przypadku obejmuje nabywanie i sprzedaż walut wirtualnych (za pośrednictwem przeznaczonych do tego międzynarodowych giełd) tak na własny rachunek Wnioskodawcy, jak i na rzecz jego klientów. Obrót obejmuje oprócz handlu także wymianę jednego rodzaju wirtualnej waluty na walutę wirtualną innego rodzaju.

Wnioskodawca w ramach swojego majątku prywatnego posiada bitcoiny, które nabył w latach 2011-2012. Wnioskodawca zamierza w najbliższym czasie przenieść bitcoiny wchodzące w skład jego majątku prywatnego do majątku firmy i wprowadzić je do obrotu gospodarczego.

Wnioskodawca nie jest w stanie w tym momencie sprecyzować, czy przeniesione do majątku firmy bitcoiny zostaną przez niego natychmiast zbyte, czy też zostaną wymienione na inne wirtualne waluty.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że w momencie przekazania kryptowalut nabytych poza działalnością gospodarczą na potrzeby tej działalności, kryptowaluty stają się składnikami majątku prowadzonego przedsiębiorstwa. Przychody uzyskiwane z dokonanej w ramach działalności sprzedaży bądź wymiany wirtualnej waluty będą zatem stanowić przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Dochody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu zgodnie z wybraną przez Wnioskodawcę dla tego źródła formą opodatkowania, tj. w sytuacji opisanej we wniosku według – 19% stawki liniowej.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zastrzec należy, że niniejsza interpretacja, zgodnie z zakresem wniosku, nie dotyczy kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Ponadto, interpretacja podatkowa to odpowiedź na konkretne pytanie dotyczące wykładni przepisów prawa podatkowego. Dlatego wywołuje ona wyłącznie skutki w sferze podatkowej. Zgodnie z przepisami organ podatkowy jest przy tym związany treścią wniosku; nie ma uprawnień ani nawet możliwości badania prawdziwości faktów czy stwierdzeń, podawanych przez wnioskodawcę. Formułując odpowiedź organ podatkowy polega więc wyłącznie na tym, co pisał podatnik we wniosku i nie sprawdza legalnych aspektów działalności wnioskodawcy. Wydanie interpretacji podatkowej nie rozstrzyga więc o legalności danej działalności.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.