Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.593.2017.1.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-23
Teza: w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania wykonywanych przez Zarządzającego na podstawie umowy cywilnoprawnej
Słowa kluczowe: limit; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług; podatnik; rejestracja; usługi-usługi zarządzania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2017 r. (data wpływu 31 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania wykonywanych przez Zarządzającego na podstawie umowy cywilnoprawnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT usług zarządzania wykonywanych przez Zarządzającego na podstawie umowy cywilnoprawnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 29 sierpnia 2017 r. Wnioskodawca zawarł jako osoba fizyczna Umowę, która obowiązuje od dnia 1 września 2017 r. na świadczenie usług zarządzania. Spółkę reprezentuje Rada Nadzorcza spółki Jako Zarządzający, Umowa jaką Wnioskodawca zawarł nie daje podstaw do zakwalifikowania Wnioskodawcy jako osoby samodzielnie prowadzącej działalność gospodarczą. Jest to umowa cywilnoprawna, starannego działania z elementami umowy rezultatu. Umowa zawiera elementy opisane w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT co oznacza, że czynności są wykonywane na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i kwalifikowane jako czynności wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 pkt 9. Wnioskodawca nie jest przedsiębiorcą i nie jest wpisany do CEiDG.

Do dnia 31 sierpnia 2017 r. Wnioskodawca był zatrudniony na umowę o pracę jako Prezes Zarządu, która to umowa została rozwiązana na mocy porozumienia stron. Po rozwiązaniu umowy z dniem 1 września 2017 r. została zawarta Umowa na świadczenie usług zarządzania. Każdy z wymienionych podmiotów wymienionych w Umowie zwany jest „Stroną”, a łącznie „Stronami”. Jest to kontrakt realizowany w ramach samodzielnego wykonywania usług zarządzania Spółką. Jednocześnie na podstawie Uchwały Rady Nadzorczej jako Zarządzający Wnioskodawca wchodzi w skład Zarządu jako jego członek i jest wyznaczony na Prezesa Zarządu Umowa jest zobowiązaniem Wnioskodawcy do wykonywania czynności, które są w niej określone.

Do obowiązków Wnioskodawcy jako Zarządzającego spółką w czasie trwania umowy należy:

*   prowadzenia spraw Spółki i jej reprezentowania w stosunkach wewnętrznych i zewnętrznych, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikającej z pełnionej funkcji, co obejmuje w szczególności:
    1.  Racjonalne gospodarowanie majątkiem Spółki i zapewnienie jego ochrony;
    2.  Podejmowanie czynności sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem spraw Spółki i jej reprezentowaniem;
    3.  Współdziałanie z pozostałymi organami Spółki i wykonywanie ich uchwał, wiążących dla Zarządu na podstawie obowiązujących przepisów prawa lub Umowy Spółki;
    4.  Współdziałanie z pozostałymi członkami Zarządu, w tym z uwzględnieniem wewnętrznego podziału obowiązków wynikających z zaakceptowanych przez Zarządzającego regulacji wewnętrznych;
    5.  Podejmowanie właściwych działań zarządczych zmierzających do realizacji wyznaczonych celów, określonych corocznie uchwałą Zgromadzenia Wspólników;
    6.  Prowadzenie racjonalnej i zgodnej z przyjętymi założeniami polityki kadrowej;
    7.  Dbanie o terminowość regulowania zobowiązań Spółki oraz egzekwowania przysługujących Spółce roszczeń.

Wykonywania swoich obowiązków zgodnie z Umową, obowiązującym prawem oraz uchwałami podjętymi przez organy Spółki, jak również innymi wewnętrznymi regulacjami Spółki i jej organów.

Wykonywania obowiązków wynikających z Umowy z zachowaniem należytej staranności i profesjonalizmu wymaganego w powszechnie przyjętych standardach zarządzania oraz z należytym uwzględnieniem charakteru i zakresu działalności Spółki, w szczególności z zachowaniem troski o interesy majątkowe i niemajątkowe Spółki, przy przyjęciu zasady podejmowania ryzyka uzasadnionego gospodarczego i z uwzględnieniem ryzyka uzasadnionego z punktu widzenia realizowanych przez Spółkę zadań, wykorzystując przy tym swoją wiedzę, doświadczenie i umiejętności.

Jako Zarządzający Wnioskodawca zobowiązany jest do wykonywania wszystkich czynności związanych z prowadzeniem działalności Spółki w sposób zgodny z etyką biznesową oraz w sposób wykluczający konflikt interesów z interesem Spółki, który mógłby mieć wpływ na jego bezstronność. W tym celu Zarządzający zobowiązany jest do niezwłocznego zgłaszania Przewodniczącemu Rady Nadzorczej każdego przypadku konfliktu interesów Spółki z interesami Zarządzającego, jego współmałżonka, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia oraz osób, z którymi jest powiązany osobiście oraz do powstrzymania się od udziału w prowadzeniu spraw, w których występuje taka sprzeczność interesów.

Kierowanie się obowiązkiem realizacji interesu Spółki i jej rozwoju, zmierzającego do osiągnięcia celów postawionych Spółce Zarządzania i wykonywania obowiązków nakreślonych Umową osobiście.

Zarządzający jest uprawniony do bezpośredniego pokrywania wydatków Spółki środkami Spółki na podstawie rachunków, faktur, i innych dokumentów dotyczących Spółki.

Zarządzającemu przysługuje prawo do Przerwy świadczenia usług w zakresie zarządzania, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w okresie wynoszącym 27 dni roboczych w roku kalendarzowym, przy czym okres ten ulega zmniejszeniu, w oparciu o zasadę proporcjonalności, w przypadku gdy w danym roku obrotowym okres wykonywania usług jest krótszy niż jeden rok. Za dni nieobecne Zarządzającego udokumentowane zwolnieniem lekarskim nie przysługuje wynagrodzenie stałe, co wyłącza możliwości pobierania zasiłku chorobowego na zasadach wynikających z przepisów prawa.

Zarządzającemu przysługuje prawo do Przerwy w wykonywaniu usług, której wykorzystanie może nastąpić jednorazowo lub w kilku częściach. Przerwa w świadczeniu usług ulega zmniejszeniu w oparciu o zasadę proporcjonalności, w przypadku gdy w danym roku obrotowym okres wykonywania usług przez Zarządzającego jest krótszy niż pełny rok. Zarządzający jest uprawniony do skorzystania z wymienionego uprawnienia wyłącznie za uprzednim powiadomieniem pozostałych członków Zarządu oraz uzyskaniu akceptacji Przewodniczącego Rady Nadzorczej, której ten nie może odmówić bez uzasadnionej przyczyny. Zarządzający powinien w taki sposób ustalać termin, w których zamierza korzystać z Przerwy w wykonywaniu usług oraz w taki sposób zorganizować wykonywanie obowiązków wynikających z umowy, aby podczas jego nieobecności nie doszło do naruszenia interesów Spółki z powodu jego nieobecności. W tym celu Zarządzający pełniący funkcję członka/Prezesa Zarządu zobowiązany jest do uzgodnienia z Przewodniczącym Rady Nadzorczej w pierwszych dwóch miesiącach danego roku kalendarzowego lub w pierwszym miesiącu świadczenia usług harmonogramu wykorzystania Przerwy w wykonywaniu usług na dany rok kalendarzowy, dotyczącego wykorzystania przerw w wykonywaniu usług trwających minimum pięć kolejnych dni roboczych. Ustalenie krótszych Przerw w wykonywaniu usług lub zmiana zaakceptowanego harmonogramu wymaga akceptacji Przewodniczącego Rady Nadzorczej, a w razie niemożności lub trudności w skontaktowaniu się z Przewodniczącym, z członkiem Rady Nadzorczej przez niego upoważnionym.

W sytuacji niewykorzystania przez Zarządzającego w danym roku kalendarzowym prawa do Przerwy w wykonywaniu usług, prawo to wygasa z upływem 31 grudnia danego roku.

W przypadku wystąpienia zdarzenia, stanowiącego przyczynę Przerwy w wykonywaniu usług z przyczyn zdrowotnych, Zarządzający bezzwłocznie poinformuje o tym Przewodniczącego Rady Nadzorczej, a w razie niemożności lub trudności w skontaktowaniu się z Przewodniczącym Rady Nadzorczej, innego członka Rady Nadzorczej przez niego upoważnionego, chyba że z uwagi na obiektywne przyczyny niezależne od Zarządzającego ich zawiadomienie okaże się niemożliwe. W każdym przypadku Zarządzający niezwłocznie zawiadomi również pozostałych członków Zarządu, chyba że z uwagi na obiektywne przyczyny niezależne od Zarządzającego zawiadomienie pozostałych członków Zarządu okaże się niemożliwe.

W celu należytego wykonywania swoich obowiązków wynikających z Umowy, Zarządzający ma prawo do uczestniczenia w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym i innych, w tym wynikających z umów stowarzyszeniowych zawartych przez Spółkę. Spółka udostępnia Zarządzającemu wszystkie dokumenty Spółki niezbędne do wykonywania umowy.

Z tytułu wykonywania obowiązków wyżej wymienionych Zarządzający zgodnie z Umową ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie Umowy na zasadach ogólnych wynikających z Kodeksu Cywilnego. Odpowiedzialność, o której mowa nie wyłącza ani nie ogranicza odpowiedzialności Zarządzającego z tytułu pełnionej funkcji w Zarządzie, określonej innymi przepisami prawa, w szczególności ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1578; KSH ze zm.). W tym celu Spółka, aby zabezpieczyć swoje prawa, ubezpiecza członka Zarządu, czyli Zarządzającego od odpowiedzialności cywilnej w ramach ubezpieczenia grupowego i na zasadach zaakceptowanych przez Radę Nadzorczą.

Zgodnie z zawartą Umową strony zgodnie postanowiły, że niezależnie od postanowień zawartych w Umowie, łączy je stosunek korporacyjny, którego źródłem jest powołanie Zarządzającego jako osoby fizycznej w skład Zarządu. Stosunek korporacyjny Spółki stanowi przyczynę zawarcia Umowy. Wolą Spółki, a zarazem obowiązkiem Zarządzającego, który Zarządzający przyjmuje, jest wykonywanie postanowień Umowy z uwzględnieniem zasad obowiązujących w Spółce dotyczących pełnienia funkcji w Zarządzie.

W tym celu Spółka ma obowiązek zapewnienia odpowiednich środków infrastruktury biurowej, sprzętowej i organizacyjnej wraz ze środkami komunikacji elektronicznej umożliwiającej porozumiewanie się na odległość (w tym telefon komórkowy i przenośny komputer, a także niezbędne urządzenia elektroniczne) według standardów i regulacji obowiązujących w Spółce, przyjętych przez Radę Nadzorczą, umożliwiającej Zarządzającemu należyte wykonywanie zobowiązań wynikających z Umowy o świadczeniu usług zarządzania.

Spółka w celu wykonywania obowiązków przez Zarządzającego jako członka Zarządu zobowiązała się między innymi do pokrywania kosztów limitu kilometrów określonego przez Radę Nadzorczą przy wykorzystaniu do celów służbowych samochodu prywatnego, które powinny być uzasadnione i udokumentowane. Spółka oświadcza, że w ramach obowiązujących przepisów zobowiązuje się współdziałać z Zarządzającym także po zakończeniu Umowy, w szczególności poprzez udzielanie mu wszelkich niezbędnych informacji oraz udostępnienie kopii dokumentów w przypadku:

*   wszczęcia kontroli przez organy państwowe lub samorządowe, kontrole podatkowe, administracyjne lub uprawnione organy związane z wykonywaniem przez Zarządzającego obowiązków wynikających z Umowy,
*   wszczęcia przeciwko Zarządzającemu postępowań administracyjnych, podatkowych, wykroczeniowych, karnych lub karnoskarbowych związanych z wykonywaniem przez Zarządzającego obowiązków wynikających z Umowy,
*   wystąpienia przeciwko Zarządzającemu z roszczeniami przez Spółkę lub wierzycieli Spółki.

Na podstawie Umowy o świadczeniu usług zarządzania Zarządzający jest uprawniony do:

*   wynagrodzenia stałego - wynagrodzenie ustalone w umowie jest wynagrodzeniem brutto, tj. obejmuje także kwoty tytułem składek ubezpieczeń społecznych, w tym także składki na ubezpieczenie chorobowe, oraz do
*   wynagrodzenia zmiennego.

Wynagrodzenie Stałe określone zostało w Umowie w stałej wysokości jako miesięczna stawka.

Wynagrodzenie Zmienne jest uzależnione od poziomu realizacji celów Zarządczych i wynosi do 15% Wynagrodzenia Stałego w poprzednim roku obrotowym, dla którego dokonywane jest obliczenie wysokości przysługującego Wynagrodzenia Zmiennego. Kwota Wynagrodzenia Zmiennego obliczana jest zgodnie z uchwałą Rady Nadzorczej. Rada Nadzorcza po spełnieniu przesłanek wynikających z umowy przyznaje Wynagrodzenie Zmienne.

Przesłankami po spełnieniu których przyznawane będzie Wynagrodzenie Zmienne są w szczególności:

*   zatwierdzenie przez Zgromadzenie Wspólników sprawozdania finansowego oraz sprawozdania Zarządu z działalności Spółki za rok obrotowy, za który wynagrodzenie przysługuje,
*   udzielenie przez Zgromadzenie Wspólników członkowi Zarządu absolutorium z wykonywania przez niego obowiązków w danym roku obrotowym,
*   pełnienie funkcji w Zarządzie przez cały rok obrotowy,
*   przedłożenie Radzie Nadzorczej przez Zarząd sprawozdania z wykonania celów zarządczych sporządzonego w oparciu o zweryfikowane przez biegłego rewidenta sprawozdanie finansowe,
*   podjęcia przez Radę Nadzorcza uchwały w sprawie wykonania celów zarządczych i ustalenia wysokości należnej wysokości wypłaty Wynagrodzenia Zmiennego.

Ponadto w umowie zawarto, że Spółka będzie odprowadzać od wynagrodzenia stałego i wynagrodzenia zmiennego należne składki na ubezpieczenia społeczne (w tym składkę na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe) oraz podatki na rzecz uprawnionych organów, o ile taki obowiązek wynikać będzie z obowiązujących przepisów prawa.

Wynagrodzenie Zarządzającego jest kwalifikowane w podatku dochodowym jako działalność wykonywana osobiście (art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Umowa została zawarta na czas pełnienia przez Zarządzającego funkcji członka Zarządu. W przypadku wygaśnięcia mandatu, w szczególności śmierci, odwołania lub złożenia rezygnacji, Umowa rozwiązuje się z ostatnim dniem pełnienia Funkcji bez okresu wypowiedzenia i konieczności dokonywania dodatkowych czynności.

W przypadku rozwiązania Umowy za porozumieniem Stron ustalony termin rozwiązania Umowy wynosi trzy miesiące. Każda ze Stron ma prawo wypowiedzenia Umowy ze skutkiem natychmiastowym w przypadku istotnego naruszenia przez drugą Stronę postanowień umowy. Każda ze Stron ma prawo wypowiedzenia Umowy z innych przyczyn z trzy miesięcznym terminem wypowiedzeniem.

W razie rozwiązania Umowy w związku z zaprzestaniem pełnienia Funkcji z jakichkolwiek przyczyn innych niż naruszenie przez członka Zarządu podstawowych obowiązków, członkowi Zarządu przysługuje odprawa w wysokości 3-krotności części stałej wynagrodzenia, pod warunkiem pełnienia przez niego funkcji przez co najmniej 12 miesięcy przed rozwiązaniem tej umowy.

Odprawa, o której wyżej mowa, nie przysługuje Zarządzającemu w przypadku:

*   rozwiązania Umowy z powodu naruszenia przez Zarządzającego podstawowych obowiązków wynikających z umowy,
*   rozwiązania umowy na skutek jej wypowiedzenia przez Zarządzającego z zachowaniem okresu wypowiedzenia lub na skutek złożenia rezygnacji przez Zarządzającego z pełnionej funkcji członka Zarządu z powodu spełnienia przez niego warunków do nabycia praw emerytalnych,
*   wypowiedzenia, rozwiązania lub zmiany Umowy wskutek zmiany funkcji pełnionej przez Zarządzającego w składzie Zarządu,
*   wypowiedzenia, rozwiązania lub zmiany Umowy wskutek powołania Zarządzającego na kolejną kadencję Zarządu,
*   wypowiedzenia, rozwiązania Umowy na skutek popełnienia przez Zarządzającego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem przestępstwa lub wykroczenia, o których mowa w K.s.h., przepisach karno-skarbowych, przepisach prawa upadłościowego, Ordynacji podatkowej, przepisach o ochronie konkurencji.

Niezwłocznie po zakończeniu obowiązywania Umowy Zarządzający ma obowiązek dokonać zwrotu Spółce znajdujące się w jego posiadaniu lub przez niego sporządzone w związku z wykonywaną pracą dokumenty (we wszystkich formach, w tym także elektronicznej oraz znajdujących się w służbowej skrzynce poczty elektronicznej Zarządzającego) i przedmioty stanowiące własność Spółki lub znajdujące się w jego posiadaniu. Zarządzającemu nie przysługuje w żądnym wypadku prawo zatrzymania wyżej wymienionych przedmiotów, ani danych, za wyjątkiem kserokopii dokumentów i kopii danych elektronicznych, które są niezbędne do składania wyjaśnień z okresu sprawowania funkcji w Zarządzie Spółki.

Po zakończeniu Umowy Zarządzający ma prawo do wniosku o przeniesienie na niego numeru telefonu komórkowego używanego w czasie wykonywania Umowy.

Po zakończeniu Umowy Zarządzający jest uprawniony i obowiązany do złożenia wyjaśnień w toku przygotowania sprawozdania finansowego Spółki wraz ze sprawozdaniem z działalności jednostki w rozumieniu Ustawy o rachunkowości, obejmujących okres pełnienia przez niego funkcji członka Zarządu, oraz do udziału w Zgromadzeniu Wspólników zatwierdzającym sprawozdania, chyba że akt odwołania stanowi inaczej.

W świetle przepisów prawa do umowy mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego, a w szczególności o umowie zlecenia. Ponadto ma zastosowanie ustawa z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami.

Wynagrodzenie Zarządzającego Spółka zakwalifikowała w podatku dochodowym jako działalność wykonywana osobiście (art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i Spółka potrąca składki na dobrowolne ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz zdrowotne, jak również zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z przedstawionymi zapisami zawartymi w Umowie o świadczenie usług Zarządzania, Wnioskodawca składa wniosek do właściwego organu administracji podatkowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, celem określenia, czy jako Zarządzający jest/nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu świadczonych usług określonych w Umowie, które przedstawił wyżej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym usługi świadczone przez Wnioskodawcę jako Zarządzającego na podstawie Umowy o świadczenie usług zarządzania, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2.  Czy jako Zarządzający Wnioskodawca w stanie faktycznym jest płatnikiem/podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług zarządzania określonych w Umowie?
3.  Czy jako Zarządzający w stanie przyszłym, po utracie zwolnienia na podstawie art. 113 pkt 5 ustawy o VAT Wnioskodawca ma obowiązek dokonać zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy usługi świadczone na podstawie opisanej w stanie faktycznym Umowy o świadczenie usług zarządzania przez niego jako Zarządzającego w tym stanie należałoby traktować jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ust. 1 pkt 1 i w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).

Świadczenie usług zarządzania w przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej jest regulowane przepisami prawa dotyczącymi umowy zlecenia. Jako Zarządzający bowiem Wnioskodawca działa jedynie w imieniu i na rzecz Spółki.

Jako Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków zarządczych wynikających z umowy lub z przepisów prawa.

Na podstawie art. 15 ust.1 oraz ust. 3 podatnikami są również osoby fizyczne. Przychody Zarządzającego są opodatkowanie na podstawie art. 13 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie mniej zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, Zarządzający może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego jako pomiot rozpoczynający wykonywanie czynności określone w art. 5 ustawy o VAT , jeżeli przewidywana przez Zarządzającego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania usług zarządzania w roku podatkowym, kwoty określonej w art. 113 ust.1. W momencie przekroczenia wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 oraz ust. 9 (w proporcji do okresu wykonywania usług zarządzania w roku podatkowym i wartości uzyskanego wynagrodzenia) jako Zarządzający Wnioskodawca utraci zwolnienie od czynności, którą przekroczono tę kwotę na podstawie art. 113 ust. 5.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy jako Zarządzający w obecnym stanie faktycznym nie jest płatnikiem/podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług określonych w Umowie, ponieważ może korzystać ze zwolnienia podmiotowego w oparciu o art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT.

Ad. 3.

Zdaniem Wnioskodawcy w stanie przyszłym, tj. po utracie podmiotowego zwolnienia od podatku towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT Wnioskodawca będzie podlegał obowiązkowi opodatkowania usług zarządzania podatkiem VAT i powinien dokonać zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług do naczelnika właściwego urzędu skarbowego jako podatnik, który traci zwolnienie na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r. poz. 60, 528, 648 i 859);
2.  (uchylony)
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

W myśl art. 15 ust. 3a ustawy, przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania) między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in. czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zagadnienie dotyczące samodzielności było przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas primera v. segunda, C-235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww. orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z dnia 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co się tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako zintegrowany z organizacją pracodawcy (\`(...)\`) czy i w jakim zakresie może swobodnie zorganizować swoją działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego zorganizowania (wybór współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania zadań, godziny pracy), jak też brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w administracji stanowią elementy typowe dla działalności wykonywanej w sposób samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym dyrektywom jak też pewnej kontroli czy władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które odnajdujemy również w stosunku pracy nie wykluczają charakteru samodzielnego działalności. Co się tyczy warunków wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także to określone ustawą) jest proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego wynika, stanowią jasne wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma wątpliwości, że ryzyko w ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na pracodawcy. W zakresie odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest odpowiedzialny wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać (pkt 6).

Z kolei w wyroku z dnia 18 października 2007 r. sprawa C-355/06 J.A. van der Steen, Trybunał wskazał, że osoba fizyczna, która wykonuje wszystkie prace w imieniu i na rachunek spółki na podstawie umowy o pracę wiążącej ją z tą spółką, będąc ponadto jedynym wspólnikiem, zarządzającym i członkiem personelu pracowniczego tej spółki, sama nie jest podatnikiem. Uznano bowiem, że istnieje stosunek podporządkowania pomiędzy ww. obydwoma zainteresowanymi podmiotami. J.A. van der Steen, świadcząc usługi jako pracownik, nie działał we własnym imieniu, na własny rachunek lub na własną odpowiedzialność, lecz na rachunek i na odpowiedzialność spółki, która ponosiła de facto ryzyko gospodarcze – zawierała umowy z klientami i wykonywała na ich rzecz usługi o charakterze gospodarczym.

Dokonując więc wykładni analizowanego art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy należy wskazać, że za niespełniające warunku samodzielności należy uznać czynności prawne zawarte między podmiotami, które w swej istocie zbliżone są do umowy o pracę kreujące stosunek podporządkowania co się tyczy warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności wobec osób trzecich. Powyższe potwierdza również uchwała NSA z dnia 12 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt I FPS 3/08, w której wskazano, że za samodzielną działalność nie będzie mogła zostać uznana działalność, która jest stosunkiem pracy lub stosunkiem do niego bardzo zbliżonym, ponieważ wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca umową o świadczenie usług zarzadzania, obowiązującą od dnia 1 września 2017 r., został powołany na stanowisko Prezesa Zarządu Spółki. Do Umowy tej mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Wnioskodawca nie jest przedsiębiorcą i nie jest wpisany do CEiDG, jest osobą fizyczną.

Zgodnie z postanowieniami zawartej umowy Zarządzający zobowiązuje się do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania w stosunkach wewnętrznych i zewnętrznych, z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z pełnionej funkcji, co obejmuje m.in.:

1.  Racjonalne gospodarowanie majątkiem Spółki i zapewnienie jego ochrony;
2.  Podejmowanie czynności sądowych i pozasądowych związanych z prowadzeniem spraw Spółki i jej reprezentowaniem;
3.  Współdziałanie z pozostałymi organami Spółki i wykonywanie ich uchwał, wiążących dla Zarządu na podstawie obowiązujących przepisów prawa lub Umowy Spółki;
4.  Współdziałanie z pozostałymi członkami Zarządu, w tym z uwzględnieniem wewnętrznego podziału obowiązków wynikających z zaakceptowanych przez Zarządzającego regulacji wewnętrznych;
5.  Podejmowanie właściwych działań zarządczych zmierzających do realizacji wyznaczonych celów, określonych corocznie uchwałą Zgromadzenia Wspólników;
6.  Prowadzenie racjonalnej i zgodnej z przyjętymi założeniami polityki kadrowej;
7.  Dbanie o terminowość regulowania zobowiązań Spółki oraz egzekwowania przysługujących Spółce roszczeń.

Zarządzającemu przysługuje prawo do Przerwy świadczenia usług w zakresie zarządzania, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w okresie wynoszącym 27 dni roboczych w roku kalendarzowym, przy czym okres ten ulega zmniejszeniu, w oparciu o zasadę proporcjonalności, w przypadku gdy w danym roku obrotowym okres wykonywania usług jest krótszy niż jeden rok. Za dni nieobecne Zarządzającego udokumentowane zwolnieniem lekarskim nie przysługuje wynagrodzenie stałe, co wyłącza możliwości pobierania zasiłku chorobowego na zasadach wynikających z przepisów prawa. Zarządzający jest uprawniony do skorzystania z wymienionego uprawnienia wyłącznie za uprzednim powiadomieniem pozostałych członków Zarządu oraz uzyskaniu akceptacji Przewodniczącego Rady Nadzorczej, której ten nie może odmówić bez uzasadnionej przyczyny. Zarządzający powinien w taki sposób ustalać termin, w których zamierza korzystać z Przerwy w wykonywaniu usług oraz w taki sposób zorganizować wykonywanie obowiązków wynikających z umowy, aby podczas jego nieobecności nie doszło do naruszenia interesów Spółki z powodu jego nieobecności.

Zarządzający jest uprawniony do bezpośredniego pokrywania wydatków Spółki środkami Spółki na podstawie rachunków, faktur, i innych dokumentów dotyczących Spółki oraz ma prawo do uczestniczenia w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym i innych, w tym wynikających z umów stowarzyszeniowych zawartych przez Spółkę. Spółka udostępnia Zarządzającemu wszystkie dokumenty Spółki niezbędne do wykonywania umowy.

Ponadto w okresie obowiązywania Umowy, Zarządzający będzie uprawniony do miesięcznego Wynagrodzenia Stałego oraz rocznego Wynagrodzenia Zmiennego.

Spółka drogą umowy zobowiązała się do udostępnienia na koszt spółki odpowiednich środków infrastruktury biurowej, sprzętowej i organizacyjnej wraz ze środkami komunikacji elektronicznej umożliwiającej porozumiewanie się na odległość (w tym telefon komórkowy i przenośny komputer, a także niezbędne urządzenia elektroniczne) według standardów i regulacji obowiązujących w Spółce oraz do pokrywania kosztów limitu kilometrów określonego przez Radę Nadzorczą przy wykorzystaniu do celów służbowych samochodu prywatnego, które powinny być uzasadnione i udokumentowane.

Zarządzający zgodnie z Umową ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie Umowy na zasadach ogólnych wynikających z Kodeksu Cywilnego. Odpowiedzialność, o której mowa nie wyłącza ani nie ogranicza odpowiedzialności Zarządzającego z tytułu pełnionej funkcji w Zarządzie, określonej innymi przepisami prawa, w szczególności ustawy Kodeks Spółek Handlowych. Spółka, aby zabezpieczyć swoje prawa, ubezpiecza Zarządzającego od odpowiedzialności cywilnej w ramach ubezpieczenia grupowego i na zasadach zaakceptowanych przez Radę Nadzorczą.

Przychody uzyskiwane przez Zarządzającego zaliczane są do źródła działalność wykonywana osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy świadczenie na podstawie Umowy usług zarządzania przez Zarządzającego na rzecz Spółki nie stanowi wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej i co za tym idzie, czy wykonując świadczenia na podstawie Umowy Zarządzający posiada z tego tytułu status podatnika VAT.

W tym celu należy dokonać analizy zawartej Umowy przez Zarządzającego ze Spółką, czy z jej zapisów wynika spełnienie wszystkich trzech warunków wynikających z przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, a mianowicie co do:

*   warunków wykonywania tych czynności (warunek pierwszy) oraz

*   wynagrodzenia (warunek drugi) oraz

*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich (warunek trzeci).

Odnośnie warunków wykonywania czynności należy wskazać, że co do zasady w istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie spółką przez osobę fizyczną (zobowiązaną do osobistego świadczenia), wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu).

Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1479/13 za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą „(…) nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona (…)”.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że swoje obowiązki wykonuje przy wykorzystaniu zasobów rzeczowych, finansowych i organizacyjnych Spółki. Zgodnie z treścią Umowy Spółka udostępnia Zarządzającemu do korzystania infrastrukturę biurową i organizacyjną, środki komunikacji elektronicznej (telefon komórkowy, przenośny komputer oraz inne urządzenia).

Na podstawie wskazanych wyżej zapisów Umowy można mówić o ścisłym związku (praktycznie zintegrowaniu) Zarządzającego ze Spółką, co oznacza spełnienie tego warunku.

W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zarządzanej Spółki powoduje, że Zarządzający nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie – warunek drugi).

Odnośnie spełnienia warunku drugiego należy dokonać analizy, czy umowa cywilnoprawna przewiduje dla zarządzającego stałe wynagrodzenie.

Jak wynika z opisu sprawy zgodnie z postanowieniami Umowy, Zarządzający ma zagwarantowane wynagrodzenie, na które składają się miesięczne wynagrodzenie podstawowe - stała kwotą należna za każdy miesiąc przez cały okres obowiązywania umowy oraz zmienna część wynagrodzenia, uzależniona od poziomu realizacji przez Zarządzającego celów zarządczych, która nie może przekroczyć 15% łącznej kwoty Wynagrodzenia Stałego za poprzedni rok obrotowy.

Z uwagi na to, że wysokość miesięcznego wynagrodzenia została zagwarantowana kwotowo i ustalona w stałej kwocie należnej za każdy miesiąc przez cały okres obowiązywania umowy, Zarządzający nie ponosi ryzyka ekonomicznego, które jest charakterystyczne dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Zawarta Umowa gwarantuje Zarządzającemu stałe miesięczne wynagrodzenie niezależnie od efektów gospodarczych osiąganych przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym.

Nie zmienia tej oceny możliwość otrzymania przez Zarządzającego wynagrodzenia zmiennego uzależnionego od poziomu realizacji przez Zarządzającego celów zarządczych. Tak ustalone wynagrodzenie stanowi element motywujący Zarządzającego do efektywnego wykonywania swoich obowiązków w interesie Spółki na podstawie zawartej Umowy.

Zatem należy stwierdzić, że ustalone w Umowie wynagrodzenie, które otrzymuje Zarządzający nie wskazuje na ponoszenie przez członka/Prezesa zarządu ryzyka ekonomicznego i gospodarczego, czyli tym samym spełniony jest warunek drugi wskazany w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy.

Kolejny – trzeci warunek – dotyczy odpowiedzialności zlecającego wobec osób trzecich.

Z warunków Umowy o świadczenie usług zarządzania wynika, że: Zarządzający ponosi odpowiedzialność z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy na zasadach ogólnych wynikających z Kodeksu cywilnego. Odpowiedzialność ta nie wyłącza ani nie ogranicza odpowiedzialności Zarządzającego z tytułu pełnionej funkcji w Zarządzie, określonej innymi przepisami prawa, w szczególności ustawy Kodeks spółek handlowych. W celu zabezpieczenia swoich praw, Spółka ubezpiecza Zarządzającego od odpowiedzialności cywilnej w ramach ubezpieczenia grupowego i na zasadach zaakceptowanych przez Radę Nadzorczą.

Tak więc z zapisów zawartej Umowy o świadczenie usług zarządzania wynika, że Zarządzający ponosi odpowiedzialność z tytułu realizacji Umowy wobec Spółki za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa.

W związku z tym bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność Zarządzającego wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności odpowiedzialność członków zarządu wynikająca z przepisów Kodeksu spółek handlowych.

Należy zauważyć, że jak wskazał NSA w wyroku z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1014/15 „Ponoszenie ryzyka ekonomicznego nie może być utożsamiane z odpowiedzialnością menadżera za szkody wobec Spółki. Są to odrębne kwestie. Porównywanie nieograniczonej odpowiedzialności menadżera wobec Spółki ze stosunkiem pracowniczym nie wpływa na ocenę stanowiska Sądu, gdyż Sąd nie postawił tezy, że strony łączyła umowa o pracę. Stosunek ten Sąd oceniał pod kątem art. 15 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, to znaczy czy była to samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza. Odpowiedzialność menadżera za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością ma być rozpoznawana wobec osób trzecich, nie wobec Spółki i, co tu już zostało podniesione, jej źródłem ma być stosunek zobowiązaniowy łączący menadżera ze Spółką, a nie stosunek organizacyjno-prawny członka zarządu Spółki. W tym zakresie słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, że nie została ona uregulowana w kontrakcie, a zatem nie można jej domniemywać.”

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że skoro zawarta Umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzającego wobec osób trzecich (za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, przy czym odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on - z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu - na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, np. KSH) wskazany warunek jest spełniony.

Z analizy opisanej we wniosku Umowy zawartej ze Spółką przez Zarządzającego wynika, że spełnione są wszystkie trzy przedstawione powyżej warunki, gdyż Zarządzający wykonuje swoje obowiązki z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji Spółki, przysługuje mu stałe wynagrodzenie, czyli nie ponosi ryzyka ekonomicznego i gospodarczego wskutek swoich działań oraz zawarta Umowa nie przewiduje odpowiedzialności Zarządzającego za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością wobec osób trzecich. Tym samym stwierdzić należy, że świadczenie usług zarządzania na podstawie Umowy na rzecz Spółki nie stanowi wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 z uwzględnieniem ust. 3 pkt 3 ustawy VAT i jednocześnie Zarządzającego w odniesieniu do wykonywanych czynności objętych ww. Umową nie można uznać za podatnika VAT.

W świetle powyższych okoliczności, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. nr 1 i 2 należało uznać za nieprawidłowe.

W związku z uznaniem przez Organ, że świadczenie usług zarządzania przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej ze Spółką nie stanowi wykonywanej samodzielnie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 z uwzględnieniem ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT i tym samym Wnioskodawcy w odniesieniu do wykonywanych czynności objętych ww. Umową nie można uznać za podatnika VAT, to odpowiedź na pyt. nr 3 zawarte we wniosku a odnoszące się do zdarzenia przyszłego, stała się bezprzedmiotowa.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.