Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.70.2025.3.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-23
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze
spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
przekształcanie-przekształcenie prawa-przekształcenie
prawa wieczystego użytkowania w prawo własności
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 16 czerwca 2025 r. (wpływ 18 czerwca 2025 r.)
    oraz pismem z 10 lipca 2025 r. (wpływ 17 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W grudniu 1974 roku małżonkowie A.A. i B.B. zamieszkali w nowo wybudowanym domu
                                  2(zabudowa bliźniacza) o powierzchni użytkowej 75,77 m posadowionym na działce o
    powierzchni 0,0523 ha, dla której to nieruchomości utworzona została księga wieczysta o
    nr (...). Nieruchomość znajduje się w miejscowości (...), powiat (...), województwo (...).
    Małżonkowie A.A. i B.B. mieli troje dzieci: córkę C.C., syna D.D. i syna E.E. Żadne z dzieci nie
    mieszka w (...). B.B. zmarł w październiku 2020 roku. Pozostawił testament, na mocy
    którego jedynym właścicielem nieruchomości została żona, A.A.
    W marcu 2024 r. zmarł E.E. Pozostawił po sobie dwójkę dzieci: F.F i G.G.
    A.A., która mieszkała w domu w (...) zmarła w lutym 2025 r. Spadkobiercami A.A. i B.B. są:
    córka C.C., syn D.D., wnuk F.F., wnuczka G.G.
    C.C. mieszka w (...), D.D. mieszka w (...), F.F. mieszka w (...). G.G. mieszka w (...).
    Spadkobiercy postanowili sprzedać nieruchomość spadkową.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Pani rodzice nabyli nieruchomość do majątku wspólnego w ramach wspólności
    majątkowej małżeńskiej. Przedmiotem sprzedaży będzie Pani udział w tej nieruchomości.
    W skład spadku wchodzi nieruchomość gruntowa (działka o powierzchni 0,0523 ha)
    zabudowana budynkiem mieszkalnym (zabudowa bliźniacza).
    Spadek nabyli:
        C.C. - córka zmarłych właścicieli, w wysokości 1/3 udziału;
        D.D. - syn zmarłych właścicieli - w wysokości 1/3 udziału;
        F.F. - wnuczka zmarłych właścicieli, córka E.E., zmarłego syna właścicieli - w
        wysokości 1/6 udziału;
        G.G. - wnuk zmarłych właścicieli, syn E.E., zmarłego syna właścicieli - w wysokości 1
        /6 udziału.
    Nie było działu spadku ani nie było zniesienia współwłasności.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że B.B. i A.A. nabyli nieruchomość, o
    której mowa we wniosku na podstawie umowy o przeniesienie własności domu
    jednorodzinnego oraz prawa użytkowania wieczystego działki gruntu zawartej w dniu 26
    listopada 1975 roku sporządzonej w formie aktu notarialnego (...) w (...) Notarialnym w (...)
    przez notariusza.
    Decyzją burmistrza Gminy (...) z dnia 14 maja 1998 roku prawo użytkowania wieczystego
    działki gruntu zostało przekształcone we własność.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej oraz sprzedaż opisanej nieruchomości nie
    nastąpi w ramach działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy sprzedając w roku 2025 lub w roku 2026 nieruchomość nabytą w drodze spadku
    zapłaci Pani podatek dochodowy?
    Pani stanowisko w sprawie

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 litera a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu podlegającemu opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości. Przychód z tego źródła powstaje, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości zostaje dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości.
    Natomiast art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    w przypadku odpłatnego zbycia , nabytych w spadku nieruchomości lub praw
    majątkowych określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie praw majątkowych przez spadkodawcę.
    Ponieważ nieruchomość, która stanowi przedmiot spadku, została wybudowana i
    zasiedlona w 1974 roku uważa Pani, że nie zapłaci podatku dochodowego od sprzedaży
    nieruchomości spadkowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku

    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-
    c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment nabycia oraz forma prawna ich nabycia.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2018 r. poz. 2159), do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10
    ust. 5.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku,
    wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości
    (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego
    przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych)
    przez spadkobiercę upłynęło pięć lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym.
    Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby
    fizyczne i prawne reguluje Księga IV ustawy Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1061
    ze zm.).
    W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały),
    którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można
    mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o
    prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele
    mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia,
    jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani rodzice 26 listopada 1975 r. nabyli przedmiotową
    nieruchomość do wspólności majątkowej małżeńskiej (prawo wieczystego użytkowania
    gruntu). Pani tata zmarł w październiku 2020 r. Spadek po zmarłym nabyła Pani mama na
    podstawie testamentu. W lutym 2025 r. zmarła Pani mama. Nie przeprowadzono działu
    spadku. Planuje Pani dokonać sprzedaży udziału w odziedziczonej nieruchomości wraz z
    pozostałymi spadkobiercami.
    Z uwagi na fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pani rodziców, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się

      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku
      co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
      bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od
      tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od
      tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.
    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Aby zatem ustalić, czy planowana przez Panią sprzedaż udziału w nieruchomości nabytego
    w spadku, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy jego odpłatne zbycie będzie miało miejsce po upływie 5 lat licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pani
    spadkodawcę, tj. mamę.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Wskazała Pani, że Pani rodzice, nabyli dom jednorodzinny oraz prawo wieczystego
    użytkowania nieruchomości działki gruntu 26 listopada 1975 r., na zasadach małżeńskiej
    wspólności ustawowej do majątku wspólnego. Spadek po zmarłym w październiku 2020 r.
    B. (ojcu) nabyła na mocy testamentu żona A. (matka). Udział w ww. domu jednorodzinnym
    został przez Panią nabyty w drodze spadku po zmarłej w lutym 2025 r. mamie w 1/3
    (jedna trzecia). Razem z Panią spadek nabyli brat oraz 2 dzieci (zmarłego w marcu 2024 r.)
    drugiego brata. Nie było działu spadku ani nie było zniesienia współwłasności.
    Wobec tego, pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym własność
    nieruchomości, o której mowa we wniosku, Pani A. nabyła do majątku wspólnego
    małżeńskiego.
    W związku z powyższym stwierdzam, że, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy
    liczyć od moment nabycia prawa własności domu jednorodzinnego przez Pani rodziców –
    do majątku wspólnego małżeńskiego tj. od 1975 r.
    Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpił po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Panią A. do
    wspólności małżeńskiej.
    Podsumowując, planowa przez Panią w 2025 r. lub 2026 r. sprzedaż udziału w
    nieruchomości nabytejw spadku, nie stanowi dla Pani źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ

    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie ciąży na Pani obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży ww. udziału w
    nieruchomości.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu
    wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.