Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.650.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-14
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży działki.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
budynek
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
zwrot-zwrot nakładów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa towarów
1

wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
zwolnionej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki
    nr 1. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 stycznia 2025 r. (wpływ 2 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina „A” (dalej: „Gmina”, „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Wnioskodawca planuje sprzedaż działki położonej w „A” o numerze geodezyjnym 1 dla
    której prowadzona jest księga wieczysta (...) (dalej: „działka”).
    Nabycie przez Gminę działki nastąpiło w ramach czynności niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą VAT. Tym samym
    Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia
    działki. Gmina stała się właścicielem działki o nr geod. 1 położonej w „A” na podstawie
    decyzji Wojewody z 30 września 1997 r. nr (...).
    Łączna powierzchnia działki wynosi (...) m2, w tym grunt o powierzchni (...) m2
    przeznaczony jest pod usługi, a grunt o powierzchni (...) m2 przeznaczony jest do
    „dolesienia”, obecnie zajętego na powierzchni ok. (...) m2 przez drzewostan
    różnogatunkowy.
    Na części działki usytuowanej, na terenie oznaczonym w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego symbolem UU3 – usługi różne – bez przesądzania ich
    profilu, jest wybudowany budynek przeznaczony do prowadzenia działalności usługowej i
    handlowej.
    Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r poz.
    725 ze zm.): Budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem,
    wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i
    dach.
    Gmina nie posiada informacji o roku wybudowania tego budynku, jak również kto go
    wybudował. Nie jest również w posiadaniu dokumentów dotyczących wyrażenia zgody na
    jego wybudowanie. Przedmiotowy budynek został bowiem wzniesiony przed datą
    przekazania Gminie działki o nr geod. 1, na podstawie decyzji Wojewody z dnia 30
    września 1997 r. Ww. decyzja obejmowała wyłącznie przekazanie Gminie gruntu, bez
    poczynionych nakładów w postaci ww. budynku. Przedmiotowe nakłady – budynek
    pozostawały we władztwie ekonomicznym osób, którym udostępniano ww. działkę na
    podstawie umów dzierżaw. Na Gminę nie została odrębnie przekazana w jakikolwiek
    sposób własność przedmiotowego budynku, a jedynie własność gruntu.

    Obecnie w ewidencji gruntów i budynków ww. budynek został sklasyfikowany jako
    budynek handlowo-usługowy. Jest on trwale związany z gruntem.
    Przedmiotem sprzedaży będzie sam grunt. Gmina jest właścicielem i posiada władztwo
    ekonomiczne tylko nad samym gruntem. Natomiast podmiotem posiadającym władztwo
    ekonomiczne nad nakładami (budynkiem) są aktualni dzierżawcy. Zapłacie podlegać
    będzie jedynie cena gruntu, która zostanie ustalona w wysokości nie niższej niż jego
    wartość ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Przed sprzedażą nie dojdzie zarówno do rozliczenia nakładów poniesionych przez
    dzierżawców na nieruchomość, jak i faktycznego przekazania władztwa ekonomicznego
    nad nakładami (budynkiem) do Gminy.
    Działka położona jest w obrębie 2 „A”. Dla działki o numerze geod. 1 obowiązuje
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta „A” uchwalony Uchwałą (...)
    Rady Miejskiej w „A” z 2 czerwca 2006 r. Wnioskodawca przewiduje, że na dzień zbycia
    działki będzie on nadal obowiązywał.
    Zgodnie z ww. planem zagospodarowania przestrzennego, działka w zakresie powierzchni
    (...) m2 jest usytuowana na terenie oznaczonym symbolem UU3 – usługi różne – bez
    przesądzania ich profilu. Wg przedmiotowego planu oznacza to tereny obiektów
    usługowych, wydzielone lub funkcjonalnie związane z tymi obiektami, wraz z ich
    zapleczami, podjazdami, miejscami postojowymi, zielenią towarzyszącą i zewnętrznymi
    urządzeniami infrastruktury technicznej. Jednocześnie nie dopuszcza się wprowadzania
    przeznaczenia towarzyszącego, w tym także funkcji mieszkaniowej.
    Ponadto część działki, tj. grunt o powierzchni (...) m2 zgodnie z ww. planem
    zagospodarowania przestrzennego jest usytuowany na terenie oznaczonym symbolem ZL
    1 ÷ ZL 5 – lasy. Wg przedmiotowego planu oznacza to tereny gruntów leśnych
    (figurujących w geodezyjnej ewidencji gruntów) wraz z przyległymi gruntami
    przeznaczonymi do dolesienia.
    Zgodnie z ww. planem zagospodarowania przestrzennego dla tych terenów:
    „2. Nie dopuszcza się przeznaczenia towarzyszącego.
      3. Ustala się zakaz wszelkiej zabudowy.
      4. Zagospodarowanie terenu regulują przepisy gospodarki leśnej”.
    W związku z tym, że dla działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego, nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy.
    Przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Gminę tylko i
    wyłącznie do czynności zwolnionych od VAT.
    Obecnie dzierżawie podlega część działki o powierzchni (...) m2. Jest to część działki
    usytuowana na terenie oznaczonym symbolem UU3 – usługi różne – bez przesądzania ich
    profilu.
    Przedmiotowa część działki jest udostępniana przez Gminę na podstawie umowy
    dzierżawy od 1999 r. Pozostała powierzchnia działki pozostaje niewykorzystana. Nie jest
    bowiem objęta działalnością gospodarczą Gminy. Nie jest również wydzierżawiona lub
    wykorzystywana do zadań statutowych Gminy. Obecnie obowiązująca umowa dzierżawy
    została zawarta 1 lutego 2021 r. na okres od 1 lutego 2021 r. do 31 stycznia 2031 r. z Panią
    „B” i Panem „D” (dalej: „Dzierżawca”).
    Ponadto Dzierżawca 5 kwietnia 2024 r. zawarł umowę cesji (stając się Cedentem) na mocy
    której wszelkie prawa i obowiązki wynikające z przedmiotowej umowy dzierżawy zostały
    przeniesione na Cesjonariusza – osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą
    (dalej: „Cesjonariusz”). Jak wynika z § 2 ust. 1 przedmiotowej umowy cesji: „Cedent
    oświadcza, iż z dniem 5 kwietnia 2024 r. przenosi na Cesjonariusza wszelkie prawa i
    obowiązki wynikające z opisanej w § 1 umowy dzierżawy”. W przedmiotowym § 1 została

    wskazana ww. umowa dzierżawy zawarta 1 lutego 2021 r. Ponadto w § 2 ust. 2
    przedmiotowej umowy cesji, został zawarty zapis: „Cedent oświadcza, iż prawa do
    nakładów na nieruchomość stanowiącą przedmiot dzierżawy przeniesie na podstawie
    odrębnej umowy, w terminie 7 dni od dnia zawarcia niniejszej umowy cesji”.
    Gmina wyraziła zgodę na cesję praw i obowiązków z przedmiotowej umowy dzierżawy
    oraz na postanowienia w niej zawarte.
    O zakup gruntu w drodze bezprzetargowej występuje przedsiębiorca, który nabył w
    drodze cesji prawa i obowiązki wynikające z ww. umowy dzierżawy, tj. Cesjonariusz.
    Przedmiotem sprzedaży będzie sam grunt. Gmina jest właścicielem i posiada władztwo
    ekonomiczne tylko nad samym gruntem.
    Natomiast podmiotem posiadającym władztwo ekonomiczne nad nakładami (budynkiem)
    są aktualni Dzierżawcy (Cesjonariusz ).
    Jak stanowi art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do
    części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z
    gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Jak
    wynika z powyższych przepisów, z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady na
    nieruchomość (wybudowanie budynku lub budowli oraz ulepszenie i modernizacja
    istniejących budynków lub budowli, posadowionych na cudzym gruncie) stanowią część
    składową gruntu i tym samym własność właściciela gruntu. Niemniej jednak podmiot,
    który je poniósł ma pewne prawo do tych nakładów i może je przenieść na rzecz innego
    podmiotu, jak również może mieć roszczenie o zwrot wartości tych nakładów. W związku z
    planowaną sprzedażą po stronie Dzierżawcy (Cesjonariusza) powstanie hipotetyczne
    roszczenie o zwrot poczynionych nakładów, a po stronie Gminy hipotetyczne roszczenie o
    wydanie budynku przez Dzierżawcę (Cesjonariusza). Hipotetyczność ta przejawia się tym,
    że posiadanie zabudowania wzniesionego przez Dzierżawcę nigdy nie zostanie na Gminę
    przeniesione, a kwota odpowiadająca wartości nakładów nie będzie dzierżawcy fizycznie
    zapłacona, nie nastąpi również potrącenie z ceny sprzedaży. Nie dojdzie do wydania
    zabudowań na rzecz Gminy, ani zwrotnego przekazania tych zabudowań na rzecz
    Dzierżawcy. Umowa dzierżawy, w przypadku dokonania sprzedaży samoistnie wygaśnie z
    mocy prawa. W obecnie obowiązującej umowie dzierżawy brak jest jakiegokolwiek zapisu,
    iż dzierżawcy przysługuje prawo do zwrotu nakładów poniesionych na urządzenie
    nieruchomości (wybudowanie budynku ). Zapłacie będzie podlegać jedynie cena gruntu
    równa jego wartości, gdyż strony nie planują, że dojdzie do potrącenia wzajemnych
    roszczeń.
    Cena nieruchomości została oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowego z rozbiciem na
    wartość gruntu o powierzchni (...) m2 przeznaczonego pod usługi i odrębnie dla gruntu o
    powierzchni (...) m2 przeznaczonego „do dolesienia” czyli dla gruntów leśnych. Ww.
    rzeczoznawca stwierdził również w operacie szacunkowym z 21 października 2024 r., że:
    „Wartość wycenianego gruntu (...) stanowi jego wartość przy uwzględnieniu faktu, iż grunt
    ten tylko w około połowie stanowi grunt usługowy, a pozostała jego część posiada
    przeznaczenie nie budowlane (»do dolesienia«)”. Posłużyło to w jego ocenie ustaleniu
    ostatecznej wartości całej powierzchni działki. Tym samym Gmina ma możliwość ustalić
    wartość sprzedaży części działki o powierzchni (...) m2 przeznaczonej pod usługi i odrębnie
    dla części działki o powierzchni (...) m2 przeznaczonej „do dolesienia” czyli dla gruntów
    leśnych.
    Przy ustalaniu wartości nieruchomości rzeczoznawca majątkowy nie uwzględnił wartości
    ww. nakładów (budynku), gdyż ich wartość nie będzie miała wpływu na cenę
    sprzedawanego gruntu.
    Ponieważ przedmiotem planowanej transakcji będzie cała powierzchnia, tj. (...) m2 działki
    o numerze geod. 1, Gmina panuje sprzedaż tej nieruchomości z uwzględnieniem
    ostatecznej wyceny działki dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego stanowiącej sumę

    wartości gruntu o powierzchni (...) m2 przeznaczonego pod usługi i wartości gruntu o
    powierzchni (...) m2 przeznaczonego „do dolesienia” czyli dla gruntów leśnych.
    Uzupełnienie opisu sprawy
      1. Dla działki nr 1 na dzień sprzedaży nie będą wyznaczone linie rozgraniczające tereny
        o różnym przeznaczeniu, tj. teren budowlany przeznaczony pod usługi i teren
        niebudowlany przeznaczony do „dolesienia”.
      2. W ramach uzupełnienia opisu sprawy Gmina informuje ponadto, iż początkowo
        planowała dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w drodze
        bezprzetargowej o co występował przedsiębiorca, który nabył w drodze cesji prawa
        i obowiązki wynikające z umowy dzierżawy zawartej 1 lutego 2021 r. Po
        przeanalizowaniu wszystkich okoliczności sprawy, Gmina uznała jednak, iż nie
        przychyli się do ww. wniosku przedsiębiorcy o dokonanie sprzedaży przedmiotowej
        nieruchomości w drodze bezprzetargowej i została wszczęta procedura przetargu
        nieograniczonego, w ramach którego Gmina zamieściła w Biuletynie Informacji
        Publicznej ogłoszenie o przetargu na sprzedaż nieruchomości dz. nr 1 w obrębie (...)
        „A”. Ww. przetarg został zaplanowany na dzień 24 stycznia 2025 r.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 stycznia 2024 r.)
      1. Czy sprzedaż działki położonej w „A” o numerze geod. 1 w zakresie powierzchni (...)
        m2 stanowiącej tereny gruntów leśnych, zgodnie z obowiązującym miejscowym
        planem zagospodarowania przestrzennego miasta „A” uchwalonym Uchwałą (...)
        Rady Miejskiej w „A” z 2 czerwca 2006 r., podlega zwolnieniu od opodatkowania
        podatkiem od towarów i usług?
      2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 1 – Czy sprzedaż działki o
        powierzchni (...) m2 położonej w „A” o numerze geod. 1, dla której grunt o
        powierzchni (...) m2 przeznaczony jest pod usługi, a grunt o powierzchni (...) m2
        posiada przeznaczenie nie budowlane – tereny gruntów leśnych, podlega w całości
        zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 2 stycznia 2024 r.)
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działki położonej w „A” o numerze geod. 1 w zakresie
    powierzchni (...) m2 stanowiącej tereny gruntów leśnych, zgodnie z obowiązującym
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta „A” uchwalonym Uchwałą
    Nr (...) Rady Miejskiej w „A” z 2 czerwca 2006 r., podlega zwolnieniu od opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług.
    Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż działki o numerze geod. 1 jedynie w części stanowiącej
    powierzchnię (...) m2 posiadającej przeznaczenie nie budowlane i będącej terenami
    gruntów leśnych podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Natomiast do pozostałej powierzchni działki, tj. (...) m2 przeznaczonej pod usługi Gmina
    „A” powinna zastosować opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.), zwanej dalej: „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie
    do art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się
    przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Natomiast, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości zabudowanych, jak i niezabudowanych traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Oceniając stan faktyczny planowanej sprzedaży należy uwzględnić, iż działka położona w
    „A” o numerze geodezyjnym 1, obejmuje powierzchnię (...) m2 usytuowaną na terenie
    oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem UU3 –
    usługi różne – bez przesądzania ich profilu. Natomiast część działki, tj. grunt o powierzchni
    (...) m2 zgodnie z ww. planem zagospodarowania przestrzennego jest usytuowany na
    terenie oznaczonym symbolem ZL 1 ÷ ZL 5 – lasy, co oznacza, że są to tereny gruntów
    leśnych z całkowitym zakazem wszelkiej zabudowy.
    W konsekwencji dostawa działki w zakresie gruntu o powierzchni (...) m2 usytuowanym na
    terenie gruntów leśnych korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy o VAT. Natomiast część działki obejmująca powierzchnię (...) m2 usytuowaną na
    terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem
    UU3 – usługi różne – bez przesądzania ich profilu powinna zostać opodatkowana przez
    Gminę podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy: Przez tereny budowlane – rozumie się grunty
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje
    względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o
    przeznaczeniu innym niż budowlane. Natomiast opodatkowane podatkiem VAT są
    dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i
    niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te,
    których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jako akt prawa miejscowego, wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 wskazuje jednoznacznie, że
    zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje
    możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest
    przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Reasumując, mając na uwadze powyższe wskazać należy, że zastosowanie zwolnienia od
    podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, będzie miało
    zastosowanie do powierzchni działki (...) m2 posiadającej przeznaczenie nie budowlane i
    będącej terenami gruntów leśnych. Natomiast do pozostałej powierzchni działki (...) m2
    przeznaczonej pod usługi, Gmina „A” powinna zastosować opodatkowanie podatkiem od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie zatem z ww. przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347, str. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub

      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych).
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina planuje sprzedaż działki nr 1 (dalej:
    „działka”).
    Nabycie przez Gminę działki nastąpiło w ramach czynności niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą VAT. Gmina stała
    się właścicielem działki o nr geod. 1 położonej w „A” na podstawie decyzji Wojewody z 30
    września 1997 r.
    Łączna powierzchnia działki wynosi (...) m2, w tym grunt o powierzchni (...) m2
    przeznaczony jest pod usługi, a grunt o powierzchni (...) m2 przeznaczony jest do
    „dolesienia”, obecnie zajętego na powierzchni ok. (...) m2 przez drzewostan
    różnogatunkowy.
    Na części działki usytuowanej na terenie oznaczonym w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego symbolem UU3 – usługi różne – bez przesądzania ich
    profilu jest wybudowany budynek przeznaczony do prowadzenia działalności usługowej i
    handlowej.
    Przedmiotowy budynek został wzniesiony przed datą przekazania Gminie działki o nr
    geod. 1, na podstawie decyzji Wojewody z dnia 30 września 1997 r. Ww. decyzja
    obejmowała wyłącznie przekazanie Gminie gruntu, bez poczynionych nakładów w postaci
    ww. budynku. Przedmiotowe nakłady – budynek pozostawały we władztwie
    ekonomicznym osób, którym udostępniano ww. działkę na podstawie umów dzierżaw. Na
    Gminę nie została odrębnie przekazana w jakikolwiek sposób własność przedmiotowego
    budynku, a jedynie własność gruntu.
    Przedmiotem sprzedaży będzie sam grunt. Gmina jest właścicielem i posiada władztwo
    ekonomiczne tylko nad samym gruntem. Natomiast podmiotem posiadającym władztwo
    ekonomiczne nad nakładami (budynkiem) są aktualni dzierżawcy. Zapłacie podlegać
    będzie jedynie cena gruntu, która zostanie ustalona w wysokości nie niższej niż jego
    wartość ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Przed sprzedażą nie dojdzie zarówno do rozliczenia nakładów poniesionych przez
    dzierżawców na nieruchomość, jak i faktycznego przekazania władztwa ekonomicznego
    nad nakładami (budynkiem) do Gminy.
    Dla działki o numerze geod. 1 obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego miasta „A” uchwalony Uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w „A” z 2 czerwca
    2006 r., na dzień zbycia działki będzie on nadal obowiązywał.

    Zgodnie z ww. planem zagospodarowania przestrzennego, działka w zakresie powierzchni
    (...) m2 jest usytuowana na terenie oznaczonym symbolem UU3 – usługi różne – bez
    przesądzania ich profilu. Wg przedmiotowego planu oznacza to tereny obiektów
    usługowych, wydzielone lub funkcjonalnie związane z tymi obiektami, wraz z ich
    zapleczami, podjazdami, miejscami postojowymi, zielenią towarzyszącą i zewnętrznymi
    urządzeniami infrastruktury technicznej. Jednocześnie nie dopuszcza się wprowadzania
    przeznaczenia towarzyszącego, w tym także funkcji mieszkaniowej.
    Ponadto część działki, tj. grunt o powierzchni (...) m2 zgodnie z ww. planem
    zagospodarowania przestrzennego jest usytuowany na terenie oznaczonym symbolem ZL
    1 ÷ ZL 5 – lasy.
    Dla działki nr 1 na dzień sprzedaży nie będą wyznaczone linie rozgraniczające tereny o
    różnym przeznaczeniu, tj. teren budowlany przeznaczony pod usługi i teren niebudowlany
    przeznaczony do „dolesienia”.
    W związku z tym, że dla działki obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego nie zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy.
    Przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Gminę tylko i
    wyłącznie do czynności zwolnionych od VAT.
    Obecnie dzierżawie podlega część działki o powierzchni (...) m2. Jest to część działki
    usytuowana na terenie oznaczonym symbolem UU3 – usługi różne – bez przesądzania ich
    profilu.
    Przedmiotowa część działki jest udostępniana przez Gminę na podstawie umowy
    dzierżawy od 1999 r. Pozostała powierzchnia działki pozostaje niewykorzystana. Nie jest
    bowiem objęta działalnością gospodarczą Gminy. Nie jest również wydzierżawiona lub
    wykorzystywana do zadań statutowych Gminy. Obecnie obowiązująca umowa dzierżawy
    została zawarta 1 lutego 2021 r. na okres od 1 lutego 2021 r. do 31 stycznia 2031 r. z Panią
    "B" i Panem "D" (dalej: „Dzierżawca”).
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy sprzedaż działki nr 1
    podlega zwolnieniu od podatku w zakresie powierzchni (...) m2 stanowiącej tereny
    gruntów leśnych, czy też zwolnieniu od podatku podlega sprzedaż całej działki.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że dostawa
    przez Gminę działki nr 1 będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie
    publicznoprawną), nie będzie bowiem wykonywana w ramach zadań publicznych. W
    odniesieniu do dostawy działki nr 1 nie będą Państwo działać jako organ władzy
    publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując odpłatnego zbycia ww.
    działki, będą Państwo działać jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Wobec tego,
    powyższa czynność w świetle ustawy o VAT będzie traktowana jako odpłatna dostawa
    towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust.
    1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Na mocy art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do art. 47 § 2 ustawy Kodeks cywilny:

      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z kolei w myśl art. 47 § 3 ustawy Kodeks cywilny:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt
    wraz ze wszystkimi budynkami i urządzeniami trwale z tym gruntem związanymi.
    Podkreślić należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy, nie należy utożsamiać z
    prawem własności.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów”
    akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów
    prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu w sprawie C-
    320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził
    pogląd, że wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
    także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
    dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak
    jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym
    przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą
    jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Zaznaczenia wymaga, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o VAT z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu
    właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają
    nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o
    możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
    Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia
    „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Należy ponadto wskazać, że czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie
    „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze
    skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na
    uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na
    nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na
    odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest, co do zasady, wydanie
    towaru.
    Powyższe wskazuje jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe transakcji sprzedaży
    nieruchomości należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają
    znaczenie z punktu widzenia ustawy o VAT.
    Podkreślić przy tym należy, że co do zasady ustawy podatkowe nie uznają za przedmiot
    opodatkowania umów i czynności cywilnoprawnych, lecz rezultaty tych czynności.
    Jak wcześniej wskazano, z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że istotą dostawy jest przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym chodzi tutaj o możliwość
    faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.
    Powyższe uregulowania wskazują jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe
    planowanej przez Państwa dostawy działki nr 1, należy mieć na uwadze nie jej aspekty

    cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy. O ile jest
    oczywiste, że przeniesienie własności gruntu spowoduje przeniesienie na nowego
    właściciela także własności posadowionych na nim obiektów jako części składowych
    gruntu, to bynajmniej nie jest oczywiste, że tym samym dojdzie do ich dostawy w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Jak Państwo wskazali na części działki nr 1 usytuowanej na terenie oznaczonym w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem UU3 – usługi różne –
    bez przesądzania ich profilu jest wybudowany budynek przeznaczony do prowadzenia
    działalności usługowej i handlowej.
    W przedmiotowej sprawie na mocy prawa podatkowego nastąpi sprzedaż wyłącznie
    gruntu, a nie budynku znajdującego się na tym gruncie (działce nr 1). Jak wynika z
    okoliczności sprawy, są Państwo właścicielem wyłącznie gruntu. Natomiast budynek
    znajdujący się na działce nr 1, stanowi odrębną ekonomiczną własność dzierżawcy
    działki nr 1 i w istocie nie będzie stanowił przedmiotu dostawy. Gmina jest właścicielem
    i posiada władztwo ekonomiczne tylko nad samym gruntem. Natomiast podmiotem
    posiadającym władztwo ekonomiczne nad nakładami (budynkiem) są aktualni
    dzierżawcy. Zapłacie podlegać będzie jedynie cena gruntu, która zostanie ustalona w
    wysokości nie niższej niż jego wartość ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego.
    Przed sprzedażą nie dojdzie zarówno do rozliczenia nakładów poniesionych przez
    dzierżawców na nieruchomość, jak i faktycznego przekazania władztwa ekonomicznego
    nad nakładami (budynkiem) do Gminy. Tym samym, w świetle przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, nie wystąpi dostawa towaru w postaci ww. budynku w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji powyższego, przedmiotem sprzedaży będzie wyłącznie grunt stanowiący
    działkę nr 1.
    Należy wskazać, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności lub
    zwolnienia od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku gruntów niezabudowanych tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei,
    zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów),
    będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi.
    Należy ponadto zauważyć, że według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód

      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Ponadto, w myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      zagospodarowania.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym państwa członkowskie
    zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen
    przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE, za teren
    budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został
    przeznaczony pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.

    Tym samym, również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany
    uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Przy czym, w sytuacji gdy w planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o
    warunkach zabudowy dla danej działki wyznaczono linie rozgraniczające miejsce
    zabudowy, to teren taki tylko w tej części, w której przeznaczony jest pod zabudowę,
    będzie uznany za teren budowlany. Pozostała część działki będzie uznana za teren inny niż
    budowlany.
    Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści
    ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie
    określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” należy odwołać się do definicji
    zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r, poz. 725
    ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie
      obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę,
      nadbudowę obiektu budowlanego.
    Według art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W myśl art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Mając na względzie powyższe przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro – jak Państwo
    wskazali – dla działki nr 1 o powierzchni (...) m2, na dzień sprzedaży nie będą wyznaczone
    linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu, tj. teren budowlany przeznaczony
    pod usługi i teren niebudowlany przeznaczony do „dolesienia”, a działka zabudowana jest
    budynkiem, to nie można uznać, że działka nr 1 (w całości bądź w części) stanowi teren
    niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Przedmiotowa działka nr 1
    o powierzchni (...) m2, w całości stanowi bowiem teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt
    33 ustawy.
    Tym samym w rozpatrywanej sprawie nie może mieć zastosowania zwolnienie od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, dla dostawy działki nr 1 o
    powierzchni (...) m2 należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia wynikające z
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub

    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lutego 2013 r. sygn. akt I FSK 627
    /12:
      „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, przysługuje tylko wtedy, gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy, co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się NSA, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów, w stosunku do
    których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle określone w
    art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze
    zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”. Tym samym przepis art. 136 Dyrektywy 2006
    /112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nabycie przez Gminę działki nastąpiło w ramach czynności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skoro – jak Państwo wskazali – transakcja
    dostawy ww. działki nie była opodatkowana podatkiem VAT, to przy jej nabyciu nie
    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Zatem nie można
    uznać, że przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia ww.
    działki, lub że takie prawo Państwu nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym
    podatkiem.
    Ponadto wskazali Państwo, że przedmiotowa działka nie jest i nie będzie wykorzystywana
    przez Gminę w całym okresie jej posiadania tylko i wyłącznie do czynności zwolnionych od
    VAT.
    Tym samym, nie zostały spełnione warunki do zastosowania dla dostawy działki nr 1 o
    powierzchni (...) m2, zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. W
    konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Państwa opisanej we wniosku działki nr
    1 o powierzchni (...) m2, nie będzie korzystała także ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    Podsumowując, stwierdzić należy, że sprzedaż działki nr 1 o powierzchni (...) m2 nie będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ani pkt 2 ustawy,
    lecz będzie w całości opodatkowana podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od
    towarów i usług.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i
    2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacji,
    że dla działki nr 1 na dzień sprzedaży nie będą wyznaczone linie rozgraniczające tereny o
    różnym przeznaczeniu. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
      2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.