Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-588/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-01-12
Teza: Czy ma prawo uznania wydatków na zakup matryc za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą w rozumieniu przepisów strefowych w dniu przyjęcia matryc do użytkowania, czy też w dniu, w którym nastąpiła zapłata za nabyte matryce, nawet jeśli nie zostały jeszcze wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; inwestycje-wydatki inwestycyjne; pomoc-pomoc regionalna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 października 2008 r. (data wpływu 16 października 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu uznania wydatków na zakup matryc za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą w rozumieniu przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2008 r. złożono ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu uznania wydatków na zakup matryc za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą w rozumieniu przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia z dnia 11 września 2006 r. Działalność Spółki prowadzona na terenie SSE na podstawie zezwolenia obejmuje w szczególności działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów takich, jak m.in. odbiorniki telewizji kolorowej z ekranem płaskim.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych w stosunku do dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE na podstawie zezwolenia, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W związku z powyższym Wnioskodawca jest zobowiązany do kalkulacji przysługującej jemu maksymalnej kwoty zwolnienia podatkowego, tzw. limitu pomocy publicznej, stanowiącego iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą. Pomoc publiczna w postaci zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych przysługuje Spółce z tytułu kosztów nowej inwestycji realizowanej na terenie SSE.

W trakcie realizacji inwestycji na terenie SSE Spółka ponosiła szereg wydatków o charakterze inwestycyjnym, w tym na zakup matryc służących do wytworzenia części składowych produkowanych odbiorników telewizji kolorowej z ekranem płaskim.

Matryce stanowią element niezbędny procesu wytworzenia części składowych o określonych parametrach technicznych do produkowanych na terenie SSE odbiorników. Matryce te nabywane są z zamiarem przekazania do użytkowania kontrahentom Spółki, którzy z wykorzystaniem przedmiotowych matryc produkują części składowe odbiorników na rzecz Spółki. Wraz z przekazaniem matryc do użytkowania nie następuje przeniesienie ich własności na kontrahenta (w jakiejkolwiek formie). Matryce wykorzystywane są przez kontrahentów wyłącznie w celu wyprodukowania elementów składowych zamawianych przez Wnioskodawcę i pozwalają na osiągniecie parametrów technicznych warunkujących procesy produkcyjne Spółki.

Dokonując nabycia matryc Wnioskodawca uznaje je za środki trwałe w budowie i przyjmuje do użytkowania z dniem przekazania matryc kontrahentowi (w tym dniu według Spółki następuje rozpoczęcie wykorzystywania matryc do prowadzonej przez nią działalności gospodarczej). Przekazanie matryc następuje na podstawie protokołu przyjęcia.

W związku z faktem, iż podpisane protokoły odsyłane są przez kontrahentów do Wnioskodawcy często z opóźnieniem, zdarzają się sytuacje, w których przed przyjęciem matryc do ewidencji środków trwałych następuje zapłata z tytułu ich nabycia.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie:

Czy ma prawo uznania wydatków na zakup matryc za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą w rozumieniu przepisów strefowych w dniu przyjęcia matryc do użytkowania, czy też w dniu, w którym nastąpiła zapłata za nabyte matryce, nawet jeśli nie zostały jeszcze wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do uznania wydatków na zakup matryc za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą przysługuje z dniem dokonania zapłaty tytułem ich nabycia (ujęcie kasowe), nawet jeśli w tym dniu nie nastąpiło jeszcze przyjęcie matryc do użytkowania, rozumianego jako wprowadzenie środka trwałego do ewidencji środków trwałych.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 roku w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej, przedsiębiorca prowadzący działalność na terenie SSE nabywa prawo do zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu kosztów nowej inwestycji, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej (pomocy publicznej), pod warunkiem że:

*   nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,

*   będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat.

Rozstrzygając kwestię „poniesionych wydatków inwestycyjnych” należy kierować się wykładnią językową przytoczonego przepisu. Wychodząc z tego założenia należy uznać, iż aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez niego wydatków, kwalifikowanych jako koszty inwestycji, „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie poniesiony, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia, czy też zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości. W związku z tym nie jest wystarczające dla obliczenia wielkości zwolnienia podatkowego jedynie zarachowanie wydatku bez jego faktycznego poniesienia.

Mając na uwadze, iż Spółka nie przenosi, ani nie planuje przenieść własności przedmiotowych matryc na kontrahentów w jakiejkolwiek formie, przez okres 5 lat od ich wprowadzenia do ewidencji środków trwałych, jak również z racjonalnych względów nie planuje zakończyć prowadzonej działalności gospodarczej, moment poniesienia kosztów inwestycji, przy obliczaniu wielkości otrzymanej lub dopuszczalnej pomocy publicznej w analizowanym zakresie, należy określać zgodnie z zasadą kasową, tj. przyjmując moment faktycznego zrealizowania kosztów w znaczeniu kasowym.

Bez znaczenia pozostaje fakt, iż w momencie zapłaty nabyte matryce mogą nie znajdować się jeszcze w ewidencji środków trwałych. Wyżej wskazany przepis wskazuje bowiem na warunek braku przeniesienia własności w jakiejkolwiek formie przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji, warunkuje zatem uznanie wydatku za kwalifikowany od możliwości wprowadzenia danej inwestycji do ewidencji środków trwałych, nie zaś od momentu faktycznego wprowadzenia do tej ewidencji.

Powyższe znajduje również swoje potwierdzenie w analizie kolejnych regulacji strefowych – bezpośrednio z § 6 ust. 1 rozporządzenia wynika, iż za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy, m.in. na zakup albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych – zaliczone do wartości początkowej tych środków trwałych zgodnie z odrębnymi przepisami.

W przypadku Spółki, wydatki na zakup matryc (pod warunkiem pomniejszenia ich o naliczony podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów) bez wątpienia poniesione są w związku z realizacją inwestycji na terenie Strefy, gdyż stanowią warunek konieczny do zapewnienia dostaw właściwej jakości komponentów do pełnego procesu technologicznego w ramach podstawowej produkcji Spółki objętej zezwoleniem strefowym. Ponadto nabycie przedmiotowych matryc nastąpiło w okresie po wydaniu zezwolenia, a zatem warunek poniesienia wydatku w trakcie jego obowiązywania jest również bezsprzecznie spełniony.

Aby dany wydatek uznać za wydatek kwalifikujący do objęcia pomocą, koniecznym jest spełnienie warunku uwzględnienia go w wartości początkowej środka trwałego na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Brak jest w tym miejscu odniesienia do samego momentu przyjęcia do ewidencji środków trwałych. Pozwala to na stwierdzenie, iż sama przyszła możliwość określona w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do uznania danego wydatku za poniesiony w związku z zakupem środka trwałego, daje prawo do uznania go za kwalifikowany.

W przypadku nabywanych przez Spółkę matryc, mając na uwadze, iż stanowić będą one środki trwałe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (stanowią bowiem zgodnie z art. 16a ust. 1 składniki majątku o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok, oraz wykorzystywane są przez Spółkę na potrzeby związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą), wydatki na ich nabycie zaliczone będą do wartości początkowej środków trwałych w dniu ich przyjęcia do użytkowania.

W art. 16g ustawy określono, jakie wydatki podlegają zaliczeniu do wartości początkowej środka trwałego. Między innymi za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia – art. 16g ust. 1 pkt 1. Zgodnie z ust. 3 tego artykułu, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Reasumując powyższe, przy spełnieniu warunków uznania wydatków na zakup matryc za podlegające uwzględnieniu w wartości początkowej środków trwałych zgodnie z powyżej przytoczonymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółce przysługuje prawo do uznania ich za wydatki kwalifikujące do objęcia pomocą w momencie ich faktycznej zapłaty.

Ponadto, zgodnie z § 5 ust. 1 w związku z § 9 rozporządzenia, dniem poniesienia wydatku jest pierwszy dzień miesiąca, w którym poniesiono wydatek. Przepis ten nie reguluje kwestii uznania wydatku za poniesiony, lecz stanowi, jaki dzień przyjmuje się za dzień poniesienia wydatku dla wyliczenia zdyskontowanej wartości inwestycji. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, ze wydatkiem jest koszt faktycznie zrealizowany w znaczeniu kasowym, a przez poniesienie wydatku należy rozumieć definitywne pokrycie kosztów z własnych zasobów majątkowych podatnika.

Z powyższego również wynika, że Spółka może uznać wydatki na środki trwałe w budowie za dające prawo do zwolnienia od podatku w miesiącu, w którym te wydatki zostały poniesione, nawet jeśli w tym miesiącu nie doszło jeszcze do oddania do używania środka trwałego, z którym związany jest wydatek inwestycyjny z zachowaniem analizowanych powyżej warunków określonych w § 6 ust. 1 rozporządzenia.

Tak więc, Spółka powinna uwzględniać – jako wydatki kwalifikowane wpływające na wysokość pomocy publicznej w formie zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – wydatki faktycznie poniesione w ujęciu kasowym po uzyskaniu zezwolenia, nawet jeśli w momencie zapłaty nie nastąpiło jeszcze przyjęcie przedmiotowych matryc do użytkowania. W konsekwencji, wydatki inwestycyjne na zakup matryc na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będą uwzględnione w wartości początkowej wprowadzanych do ewidencji środków trwałych, podlegając uwzględnieniu w wartości wydatków kwalifikowanych w momencie zapłaty, nawet jeśli w danym dniu nie nastąpiło jeszcze przyjęcie matryc do użytkowania, rozumiane jako wprowadzenie środka trwałego do ewidencji środków trwałych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 roku o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 42, poz. 274, ze zm.) – dalej: ustawa o SSE, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei przepis art. 16 ust. 1 ustawy o SSE stanowi, iż podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Zezwolenie określa m.in. przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników, jak również dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę – art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o SSE.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654, ze zm.) – dalej: ustawa, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (…), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jak stanowi § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 roku w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 224, poz. 2270, ze zm.) obowiązującego do dnia 11 grudnia 2006 r. – dalej: rozporządzenie, pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych odpowiednio w § 6-8, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

1.  nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne – przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym;
2.  będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat.

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie strefy – por. § 5 ust. 3 rozporządzenia.

Z kolei za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy na:

1.  zakup albo wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub ich spłatę określoną w umowie leasingu lub innej umowie o podobnym charakterze, z wyłączeniem środków transportu nabywanych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w sektorze transportu, pod warunkiem zaliczenia ich – zgodnie z odrębnymi przepisami – do składników majątku podatnika,
2.  rozbudowę lub modernizację istniejących środków trwałych

– zaliczone do wartości początkowej tych środków trwałych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym (§ 6 ust. 1 rozporządzenia).

Jako że zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową, należy uznać, że aby przedsiębiorca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wartość uzależniona jest od wielkości poniesionych przez tego przedsiębiorcę wydatków, kwalifikowanych jako koszty inwestycji, to „poniesienie” musi oznaczać wydatek faktycznie poniesiony, a nie deklarację o zamiarze jego poniesienia w przyszłości. W związku z powyższym dla obliczenia wielkości zwolnienia podatkowego konieczne jest faktyczne poniesienie wydatku.

Reasumując, Spółka ma prawo uznania wydatków na zakup matryc za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą w rozumieniu przepisów strefowych w dniu, w którym nastąpiła zapłata za nabyte matryce, nawet jeśli nie zostały jeszcze wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki, przy spełnieniu oczywiście warunku określonego w § 6 ust. 5 rozporządzenia, tj. poniesienia kosztów inwestycyjnych w wysokości co najmniej 100 tys. euro.

Nie można jednakże zaakceptować stanowiska Wnioskodawcy, jakoby zgodnie z § 5 ust. 1 w związku z § 9 rozporządzenia, dniem poniesienia wydatku jest pierwszy dzień miesiąca, w którym poniesiono wydatek, gdyż z objaśnień poszczególnych symboli wzoru zawartego w § 9 ust. 6 rozporządzenia wynika, iż dniem poniesienia wydatku jest ostatni dzień miesiąca, w którym poniesiono wydatek.

Na marginesie należy dodać, iż identyczna konkluzja wypływa z analizy przepisów obowiązującego od dnia 12 grudnia 2006 roku rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 2006 roku w sprawie specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 228, poz. 1667, ze zm.), dotyczących sytuacji przedstawionej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a zawartych w § 3, § 5, § 6 i § 9 tegoż rozporządzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.