Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.111.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-24
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości
zaliczenia do kup wydatków na remont, pokrytych z funduszu
remontowego utworzonego z nadwyżki bilansowej
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz remontowy
koszt-koszty uzyskania przychodów
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 1-lit. c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 15a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 9-lit. a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16a-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 13

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 29 września 2025 r. (wpływ: 6 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej (...) Sp. z o.o. jest spółką utworzoną przez
    pracowników od 2002 r., będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Przychodnia prowadzi działalność medyczną na podstawie umów o udzielenie świadczeń
    zdrowotnych podpisanych z Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia.
    Budynek jest zajmowany przez Spółkę na podstawie umowy oddania nieruchomości w
    użytkowanie z Gminą Miasta (...).
    Aktualnie budynek jest oddany na okres 5 lat, a po upływie tego terminu, jeśli Spółka
    wykona prace remontowe zgodnie z harmonogramem i pozostałe warunki umowy
    użytkowania będą przestrzegane, wówczas Gmina zobowiązana jest do przedłużenia
    okresu użytkowania łącznie do 20 lat, z możliwością ponownego wydłużenia tego okresu
    na kolejne lata. Wcześniej Przychodnia zajmowała lokal na podstawie umowy najmu: na
    czas określony od 1 stycznia 2002 r. do 31 grudnia 2011 r., a od 1 stycznia 2012 r. na czas
    nieokreślony.
    W 2025 r. rozpoczęły się prace remontowe i modernizacyjne w budynku, w którym
    udzielane są świadczenia zdrowotne i będą one trwały przez kolejne lata. W związku z
    dużymi wydatkami na te działania został utworzony przez Zgromadzenie Wspólników
    fundusz remontowo-modernizacyjny, który przeznacza się w szczególności na pokrycie
    kosztów remontów i modernizacji realizowanych przez Spółkę. Jest on zasilany z zysku
    netto Przychodni wypracowanego w danym roku obrotowym, a o jego wysokości decyduje
    Zgromadzenie Wspólników.
    Uzupełnienie wniosku
    Możliwość utworzenia w ciężar kosztów funduszu remontowo-modernizacyjnego nie
    nakładają na Przychodnię żadne odrębne ustawy.
    W opisanym we wniosku budynku planowane jest przeprowadzenie takich prac
    remontowo-modernizacyjnych jak m.in.:
    - modernizacja instalacji elektrycznej,
    - modernizacja centralnego ogrzewania,
    - modernizacja instalacji wodno-kanalizacyjnej,
    - modernizacja instalacji komputerowej,
    - modernizacja instalacji telekomunikacyjnej,

    - malowanie,
    - wymiana posadzki,
    - wyburzenie starych ścianek działowych i postawienie nowych,
    - skucie i nałożenie nowych tynków,
    - skucie i nałożenie nowych kafelek,
    - wymiana okien,
    - wymiana drzwi,
    - montaż wentylacji mechanicznej,
    - montaż klimatyzacji,
    - montaż/przebudowa dźwigu osobowego dla niepełnosprawnych,
    - wymiana oświetlenia,
    - montaż wbudowanych mebli medycznych,
    - montaż paneli fotowoltaicznych wbudowanych w konstrukcję budynku na stałe.
    Działania te mają przyczynić się do prawidłowego funkcjonowania Przychodni, a co za tym
    idzie zabezpieczenia miejsca, w którym udzielane są świadczenia zdrowotne, stanowiące
    podstawowe źródło przychodów Spółki. Przeprowadzenie prac remontowo-
    modernizacyjnych ma się również przyczynić do poprawy dostępności do usług
    medycznych oraz zapewnienia wyższej jakości tych usług, w tym dla osób
    niepełnosprawnych.
    Koszty remontu i modernizacji nie zostaną Przychodni zwrócone.
    Dokumenty księgowe będą stanowiły dowody księgowe będące podstawą do ujęcia
    wydatków w księgach rachunkowych (w rozumieniu przepisów ustawy o rachunkowości).

## Pytanie

Czy wydatki udokumentowane fakturami lub innymi dokumentami księgowymi,
    sfinansowane z funduszu remontowo-modernizacyjnego pochodzącego z ustalonej przez
    Zgromadzenie Wspólników części zysku netto, mogą być kwalifikowane jako koszt
    uzyskania przychodów na zasadach ogólnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z
    dnia 15 lutego 1992 r. (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych”) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów
    i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika. Kosztem uzyskania
    przychodów są jednak podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub
    możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.
    W kontekście powyższego, odpisy i wpłaty na fundusz remontowo-modernizacyjny w
    ocenie Spółki nie są uznawane jako koszt uzyskania przychodów ze względu na to, że
    fundusz powstał z własnej inicjatywy Wspólników, a nie ustawowego obowiązku jego
    utworzenia. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że odpisy i wpłaty na fundusz
    remontowo-modernizacyjny nie mogłyby zostać zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, to wydatki sfinansowane z jego środków mogą być kosztami uzyskania
    przychodów na zasadach ogólnych z uwzględnieniem tego, czy koszty te są związane z
    uzyskiwaniem przychodów, zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła ich przychodów, a
    dodatkowo koszty te nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób prawnych jako niestanowiące kosztu uzyskania przychodów.
    Wydatki z tytułu remontu i modernizacji spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ ponoszone są w związku z
    prawidłowym funkcjonowaniem i prowadzeniem Przychodni, a co za tym idzie

    zabezpieczeniem miejsca, w którym udzielane są świadczenia zdrowotne, stanowiące
    podstawowe źródło przychodów Spółki.
    W art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca
    wykluczył możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wypłacanych
    tytułem podziału (rozliczenia) wyniku finansowego jednostki (zysku netto). W związku z
    powyższym, należy stwierdzić, że jest to odniesienie do wypłaconych przez podatników, a
    zatem ograniczenie w nim wskazane dotyczy sytuacji, w której dany podmiot wypłaca z
    wypracowanego zysku m.in. nagrody, premie czy inne pochodne wynagrodzenia, a nie
    wydatków na remont czy modernizację miejsca, w którym świadczone są usługi będące
    podstawowym zakresem działalności Spółki.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki sfinansowane z funduszu remontowo-
    modernizacyjnego pochodzącego z nadwyżki bilansowej nie mieszczą się w zakresie art.
    16 ust. 1 pkt 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem mogą być
    kwalifikowane jako koszt uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
      - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy p
    oniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wydatki udokumentowane fakturami lub
    innymi dokumentami księgowymi, sfinansowane z funduszu remontowo-
    modernizacyjnego pochodzącego z ustalonej przez Zgromadzenie Wspólników części
    zysku netto, mogą być kwalifikowane jako koszt uzyskania przychodów na zasadach
    ogólnych.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka prowadzi działalność medyczną na podstawie
    umów o udzielenie świadczeń zdrowotnych podpisanych z Oddziałem Wojewódzkim
    Narodowego Funduszu Zdrowia. Budynek, w którym prowadzona jest działalność jest
    zajmowany przez Spółkę na podstawie umowy oddania nieruchomości w użytkowanie z
    Gminą Miasta (...). Aktualnie budynek jest oddany na okres 5 lat, a po upływie tego
    terminu, jeśli Spółka wykona prace remontowe zgodnie z harmonogramem i pozostałe
    warunki umowy użytkowania będą przestrzegane, wówczas Gmina zobowiązana jest do
    przedłużenia okresu użytkowania łącznie do 20 lat, z możliwością ponownego wydłużenia
    tego okresu na kolejne lata. W 2025 r. rozpoczęły się prace remontowe i modernizacyjne
    w budynku, w którym udzielane są świadczenia zdrowotne i będą one trwały przez kolejne
    lata. W związku z dużymi wydatkami na te działania został utworzony przez Zgromadzenie
    Wspólników fundusz remontowo-modernizacyjny, który przeznacza się w szczególności na
    pokrycie kosztów remontów i modernizacji realizowanych przez Spółkę. Jest on zasilany z
    zysku netto Przychodni wypracowanego w danym roku obrotowym, a o jego wysokości
    decyduje Zgromadzenie Wspólników. Możliwość utworzenia w ciężar kosztów funduszu
    remontowo-modernizacyjnego nie wynika z odrębnych ustaw. Prowadzone w budynku
    prace remontowo-modernizacyjne mają przyczynić się do prawidłowego funkcjonowania
    Przychodni, a co za tym idzie zabezpieczenia miejsca, w którym udzielane są świadczenia
    zdrowotne, stanowiące podstawowe źródło przychodów Spółki. Przeprowadzenie prac
    remontowo-modernizacyjnych ma się również przyczynić do poprawy dostępności do
    usług medycznych oraz zapewnienia wyższej jakości tych usług, w tym dla osób

    niepełnosprawnych. Koszty remontu i modernizacji nie zostaną Spółce zwrócone. Opisane
    wydatki będą udokumentowane dowodami księgowymi w rozumieniu ustawy o
    rachunkowości.
    W tym miejscu należy wskazać, że katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów
    podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, ma charakter zamknięty.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju
      fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak
      podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich
      tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy.
    Powyższy przepis dotyczy podstawowych odpisów i wpłat na poczet funduszy, jeżeli:
      - po pierwsze obowiązek lub możliwość ich tworzenia określają odrębne ustawy, tj.
      musi istnieć akt prawny (ustawa), która określa obowiązek, ewentualnie możliwość
      utworzenia przez podatnika danego funduszu,
      - po drugie, aby zastosować tę regulację w ustawie tej musi znaleźć się zapis, iż odpisy i
      wpłaty na ten fundusz stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu podatku
      dochodowego.
    Powyższym przepisem nie są objęte fundusze, które podatnik tworzy z własnej inicjatywy,
    tzn. w sytuacji gdy dany przepis ani nie nakazuje, ani nie przewiduje możliwości
    utworzenia funduszu w ciężar kosztów.
    W związku z tym, że obowiązek lub możliwość tworzenia opisanego funduszu remontowo-
    modernizacyjnego w ciężar kosztów nie wynika z odrębnych ustaw, dokonany przez
    Spółkę odpis nie jest kosztem uzyskania przychodów.
    Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kwot wypłacanych tytułem podziału
      (rozliczenia) wyniku finansowego jednostki (zysku netto).
    Powyższym przepisem ustawodawca zdecydował się wykluczyć możliwość zaliczania do
    kosztów uzyskania przychodów kwot wypłacanych tytułem podziału (rozliczenia) wyniku
    finansowego jednostki (zysku netto). Zatem, biorąc pod uwagę treść ww. przepisu,
    stwierdzić należy, że odnosi się on do kwot wypłaconych przez podatnika, a zatem
    ograniczenie w nim wskazane dotyczy sytuacji, w której dany podmiot wypłaca z
    wypracowanego zysku m.in. nagrody i premie pracownikom.
    Literalna wykładnia art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT, prowadzi do wniosku, że
    wyłączeniu z kosztów podatkowych zawartym w tym przepisie podlega kwota wypłacona
    tytułem podziału zysku netto, a nie dowolny wydatek. Słowo „wypłacanie” stanowi
    rzeczownikową formę czasownika „wypłacać”, który zgodnie z definicją zawartą w
    Słowniku języka polskiego PWN oznacza:
      1. wydać komuś należne mu pieniądze,
      2. odwzajemnić się komuś jakimś czynem.
    W świetle powyższego, o „wypłacie” czegoś można mówić wówczas, gdy przedmiot
    wypłaty jest komuś należny, lub gdy wypłata jest czynnością odwzajemniającą.

    Posługując się w art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT, sformułowaniem „kwot wypłacanych
    tytułem podziału zysku netto”, ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów
    jedynie te kwoty z zysku netto, które wypłacane są tytułem jego podziału, np. w formie
    premii, nagród lub innych postaci wynagrodzenia.
    Opisane we wniosku przyszłe wydatki na:
    - modernizację instalacji elektrycznej,
    - modernizację centralnego ogrzewania,
    - modernizację instalacji wodno-kanalizacyjnej,
    - modernizację instalacji komputerowej,
    - modernizację instalacji telekomunikacyjnej,
    - malowanie,
    - wymianę posadzki,
    - wyburzenie starych ścianek działowych i postawienie nowych,
    - skucie i nałożenie nowych tynków,
    - skucie i nałożenie nowych kafelek,
    - wymianę okien,
    - wymianę drzwi,
    - montaż wentylacji mechanicznej,
    - montaż klimatyzacji,
    - montaż/przebudowę dźwigu osobowego dla niepełnosprawnych,
    - wymianę oświetlenia,
    - montaż wbudowanych mebli medycznych,
    - montaż paneli fotowoltaicznych wbudowanych w konstrukcję budynku na stałe,
    nie spełniają takich przesłanek.
    Mając na względzie powyższe, ograniczenie zawarte w art. 16 ust. 1 pkt 15a ustawy o CIT,
    nie znajdzie zastosowania w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, bowiem Spółka
    z nadwyżki finansowej planuje sfinansowanie remontu i modernizacji budynku, w którym
    Spółka prowadzi swoją działalność gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, że wskazane we
    wniosku wydatki, sfinansowane z funduszu remontowo-modernizacyjnego Spółki,
    spełniają przesłanki do uznania za koszty uzyskania przychodów.
    Jednocześnie należy zauważyć, że charakter ponoszonych wydatków ma wpływ na sposób
    rozpoznania tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie środków
      trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych,
      stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych - wydatki te,

      zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    Stosownie do art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od
      przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych
      środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych” - zwane
      także środkami trwałymi.
    Jak stanowi art. 16g ust. 13 ustawy o CIT:
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w
      tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że środki trwałe (do których zgodnie z art. 16a
    ust. 2 pkt 1 ustawy należy także zaliczyć inwestycje w obcych środkach trwałych) uznaje się
    za ulepszone jeżeli zostaną spełnione dwa warunki łącznie, tj. gdy suma wydatków
    poniesionych między innymi na ich modernizację przekracza 10 000 zł oraz wydatki te
    powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków
    trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością
    wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i
    kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ustawy o CIT - jest więc:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,
    - rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały,
    - rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie
      danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany,
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Natomiast, wydatki ponoszone na remont środka trwałego nie zwiększają jego wartości
    początkowej (niezależnie od ich wartości) i są odnoszone wprost w koszty uzyskania
    przychodu, a nie poprzez odpisy amortyzacyjne.
    Przepisy podatkowe nie zawierają definicji remontu. Przy ustaleniu zakresu
    znaczeniowego remontu należy oprzeć się na definicji sformułowanej w ustawie z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
    Zgodnie z art. 3 pkt 8 tej ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się
      stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Remont ma zatem na celu przywrócenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego
    środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, nie zmieniając przy
    tym jego charakteru i funkcji. Remont następuje w toku eksploatacji środka trwałego przez
    podatnika i jest wynikiem tej eksploatacji (zużycia). Wymiana zużytych elementów środka
    trwałego na nowe ma charakter odtworzeniowy, przywracający jedynie jego pierwotną
    wartość użytkową i niezmieniający jego charakteru. Podkreślenia wymaga fakt, że przy
    remoncie mogą być stosowane materiały odpowiadające aktualnym standardom
    technologicznym. Przy ocenie wydatków - czy są to wydatki na remont - należy bowiem
    brać pod uwagę zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny, mające
    wpływ na sposób i środki realizowania robót tym pojęciem objętych.
    W konsekwencji wydatki sfinansowane z funduszu remontowo-modernizacyjnego
    utworzonego z zysku netto wypracowanego przez Spółkę mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, przy czym w zależności od charakteru
    wydatku i jego wartości poprzez odpisy amortyzacyjne - w zakresie wydatków o
    charakterze modernizacyjnym (jeżeli ich suma w danym roku podatkowym przekracza 10
    000 zł) bądź bezpośrednio w koszty - w przypadku pozostałych wydatków.
    Tym samym, Państwa stanowisko z powyższym zastrzeżeniem uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.