Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-655/15-3/KW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-03-31
Teza: w zakresie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz momentu dokonania korekty deklaracji podatkowej i informacji podsumowującej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
Słowa kluczowe: nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 2-art. 20; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) i w związku z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649, z poźn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2015 r. (data wpływu 24 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 lutego 2016 r. (data wpływu 26 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz momentu dokonania korekty deklaracji podatkowej i informacji podsumowującej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania oraz momentu dokonania korekty deklaracji podatkowej i informacji podsumowującej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 23 lutego 2016 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytań i własnego stanowiska oraz o brakującą opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka Jawna … w 2012 roku zamówiła przędzę u kontrahenta we Włoszech. W listopadzie 2012 r. Spółka zleciła polskiej firmie przewozowej transport towaru z Włoch do zakładu produkcyjnego w …. Odbył się załadunek przędzy na samochód przewoźnika. Włoski sprzedawca wystawił dla Spółki fakturę oraz dokument CMR. Samochód z przędzą zaginął i towar nie został dostarczony do Wnioskodawcy. Spółka zgłosiła reklamację do przewoźnika, który z kolei zgłosił zaginięcie samochodu z towarem na policję. W oparciu o art. 9 ust. 1 ustawy o VAT podatnik nie wykazał ww. czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ponieważ nie zostały spełnione równocześnie dwa warunki określono w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT:

1.  kupujący musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel,
2.  w wyniku dokonania nabycia towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo członkowskie rozpoczęcia wysyłki.

W wyniku dokonanej dostawy zaginiona przędza nie została przemieszczona na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki – transportu, tj. z Włoch.

W listopadzie 2015 r. Spółka otrzymała informacje o odnalezieniu części towaru, który aktualnie znajduje się na terenie Polski w depozycie policyjnym. Odnaleziona część przędzy zostanie dostarczona do Spółki.

Na podstawie art. 20 ust. 5 ustawy o VAT w zakresie obowiązku podatkowego Wnioskodawca po przyjęciu towaru do magazynu wykaże transakcję jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w odniesieniu do otrzymanej przędzy:

*   dokona korekty deklaracji podatkowej za miesiąc listopad 2012 r. i w oparciu o fakturę dostawcy z Włoch wystawioną dn. 21.11.2012 r. wykaże wartość transakcji w odniesieniu do faktycznie otrzymanej przędzy,

*   dokona korekty informacji podsumowującej za IV kwartał 2012 r.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz jest zarejestrowany jako podatnik VAT–UE. Zakupiona przędza, o której mowa we wniosku miała służyć działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a dokonującym dostawy przedmiotowej przędzy był podatnik podatku od wartości dodanej. Sprzedaży ww. przędzy dokonano na warunkach dostawy EX WORKS. Zainteresowany nie ponosił innych dodatkowych wydatków pobieranych przez dostawcę. Faktura dokumentująca ww. dostawę towaru wystawiona została przez włoskiego kontrahenta 21.11.2012 r., a przedmiotowy towar transportowany w listopadzie 2012 r. trafił na Węgry.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

1.  Czy podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowić będzie wartość przędzy zafakturowanej przez włoskiego kontrahenta czy tylko wartość faktycznie otrzymanej przędzy przez Wnioskodawcę?
2.  Czy korekta deklaracji podatkowej za listopad 2012 r. oraz informacji podsumowującej powinna być dokonana w chwili zwolnienia przędzy z depozytu policyjnego i przyjęciu przędzy do magazynu Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowić będzie wartość przędzy faktycznie otrzymanej przez Spółkę. W chwili zwolnienia przędzy z depozytu policyjnego i przyjęciu przędzy do magazynu Wnioskodawca dokona korekty deklaracji podatkowej za listopad 2012 r. oraz korekty informacji podsumowującej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi iż transakcja będąca przedmiotem wniosku miała miejsce w 2012 r., rozstrzygnięcia w niniejszej interpretacji dokonano w oparciu o przepisy obowiązujące w 2012 r.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z kolei stosownie do ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1.  nabywcą towarów jest:
    1.  podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
    2.  osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a – z zastrzeżeniem art. 10;
2.  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zaznaczyć należy, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów opodatkowaniu podatkiem VAT podlega czynność nabycia towarów. Należny podatek z tytułu obrotu rozliczany jest przez nabywcę towaru w państwie, do którego następuje dostawa towarów. Transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów towarzyszy zawsze lustrzana czynność, wykonywana przez drugą stronę transakcji, tj. dostawa towarów (co do zasady mająca charakter dostawy wewnątrzwspólnotowej). Podkreślić jednakże należy, że niewłaściwe rozpoznanie przez kontrahenta zagranicznego jego dostawy, nie powoduje braku wystąpienia u polskiego nabywcy wewnątrzwspólnotowego nabycia. Podobnie – zadeklarowanie przez kontrahenta zagranicznego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów nie powoduje, że u polskiego nabywcy automatycznie dochodzi do nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Wskazać należy, że potraktowanie danej czynności jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zawsze wymaga spełnienia dwóch podstawowych warunków:

*   po pierwsze, podmiot z jednego państwa członkowskiego musi nabyć prawo do rozporządzania towarami jak właściciel, tak więc na rzecz tego podmiotu musi być dokonana dostawa,

*   po drugie, po nabyciu towary są przemieszczane na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo wysyłki, przy czym nie gra tu roli, kto faktycznie przewozi towar i na czyje zlecenie jest to czynione, gdyż towary w wyniku dokonanej dostawy mogą być wysyłane lub transportowane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Interpretując zawarty w art. 9 ustawy zwrot „nabycie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy podkreślić, iż chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”. Istotny jest przede wszystkim aspekt ekonomiczny, a nie prawny transakcji, w ramach której podatnik przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Akcent sformułowanej definicji położony został głównie na podkreślenie przeniesienia ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby nabywca mógł nią dysponować podobnie jak właściciel.

Ponadto w myśl art. 25 ust. 1 ustawy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Odnosząc się do momentu powstania obowiązku podatkowego należy wskazać, że według art. 20 ust. 5 ustawy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (art. 20 ust. 6 ustawy).

Podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić (ar. 31 ust. 1 ustawy).

Według art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych:

1.  wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów w rozumieniu art. 13 ust. 1 i 3, do których ma zastosowanie art. 42 ust. 1, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
2.  wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1, od podatników podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
3.  dostawach towarów zgodnie z art. 136 ust. 1 lub 2, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej,
4.  usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca

\- zwane dalej „informacjami podsumowującymi”.

W myśl art. 101 ustawy w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek błędów w złożonych informacjach podsumowujących podmiot, który złożył informację podsumowującą, jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę błędnej informacji podsumowującej.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w wyniku dokonanej dostawy towarów w 2012 r., których transport został zlecony przez Wnioskodawcę polskiej firmie przewozowej, a sprzedaży dokonano na warunkach dostawy EX WORKS, Zainteresowany nabył prawo do rozporządzania przedmiotowymi towarami jak właściciel. Jednakże w wyniku kradzieży samochodu wraz z towarem tylko część towaru została odnaleziona w listopadzie 2015 r. i znajduje się w depozycie policyjnym na terenie Polski, po czym ma trafić do magazynu Wnioskodawcy. Nabywcą ww. towarów w przedmiotowej sprawie był podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy, nabywane towary – jak wskazał Zainteresowany – miały służyć Jego działalności gospodarczej, a dokonującym dostawy był kontrahent włoski, będący podatnikiem podatku od wartości dodanej. Wobec powyższego, tylko w stosunku do tej części towaru, która zostanie przemieszczona na terytorium kraju i dostarczona do Wnioskodawcy wystąpi w przedmiotowej sprawie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że przed dokonaniem dostawy towarów na rzecz Wnioskodawcy, będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, włoski kontrahent wystawił fakturę dokumentującą ww. dostawę. Zatem w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu ww. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstał z chwilą wystawienia ww. faktury, tj. w listopadzie 2012 r., stosownie do art. 20 ust. 6 ustawy.

Wobec powyższego, Spółka z chwilą zwolnienia towarów z depozytu policyjnego i ich przyjęcia winna poprzez złożenie korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc listopad 2012 r. wykazać ww. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Jednocześnie skoro – jak wynika z treści wniosku – Zainteresowany w 2012 r. składał informacje podsumowujące za okresy kwartalne, to winien dokonać odpowiednio korekty informacji podsumowującej za IV kwartał 2012 r.

Ponadto wskazać należy, że podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowych towarów w opisywanej sprawie – stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy – stanowić będzie kwota, jaką Wnioskodawca był zobowiązany zapłacić za ilość faktycznie otrzymanej przędzy od kontrahenta włoskiego.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanego pytania nr 1 i 2 wniosku ORD-IN należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.