Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.549.2025.1.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Sprzedaż wszystkich lub części działek nie będzie stanowiła
sprzedaży w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w
rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W zakresie takiej sprzedaży
nie będzie Pani podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ust. 1
ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży wszystkich lub części
działek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z
art. 7 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży działek niezabudowanych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 4 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji sprzedaży działek niezabudowanych.
    Uzupełniła go Pani pismem z 28 października 2025 r. (wpływ 28 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną zamieszkałą w Polsce. Wnioskodawczyni prowadziła
    działalność gospodarczą od dnia (...) lutego 2024 r. w zakresie następujących kodów PKD:
    Przeważający kod (PKD 2007): 62.09.Z − Pozostała działalność usługowa w zakresie
    technologii informatycznych i komputerowych. Dodatkowy kod (PKD 2007): 62.01.Z −
    Działalność związana z oprogramowaniem. Działalność ta została zawieszona dnia (...)
    sierpnia 2024 r. i do daty wniosku nie została podjęta. Wnioskodawczyni nie planuje
    kontynuowania działalności gospodarczej. Nie jest i nie była zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni nie jest rolnikiem
    ryczałtowym, w tym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    W dniu (...) października 2024 r. Wnioskodawczyni kupiła jako osoba fizyczna
    nieprowadząca działalności gospodarczej, w miejscowości (...), działkę nr ewidencyjny (...) o
    powierzchni (...) m.kw., dla której Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą (...) z
    przeznaczeniem w PZP − BP − ZURBANIZOWANE TERENY NIEZABUDOWANE LUB W
    TRAKCIE ZABUDOWY.
    Sprzedającym była osoba fizyczna. Od nabycia Wnioskodawczyni zapłaciła PCC jako od
    sprzedaży niepodlegającej podatkowi VAT. Sprzedaż nie była udokumentowana fakturą, a
    Wnioskodawczyni nie przysługiwało obniżenie podatku należnego o kwotę naliczonego
    podatku VAT.
    Na działce nie była prowadzona żadna działalność ani opodatkowana, ani zwolniona z
    podatku VAT. Wnioskodawczyni nie ubiegała się o pozwolenie na budowę, ani nie było
    udzielane pełnomocnictwo osobie trzeciej do sprzedaży przedmiotowej działki. Działka nie
    była, ani nie jest też przedmiotem dzierżawy lub najmu i jest niezabudowana. Ujawnione
    w księdze przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego jest nadal aktualne.
    Na działkę nie zostały poniesione żadne nakłady ani przez Wnioskodawczynię, ani przez
    nabywców.
    Z powodu zmian planów życiowych Wnioskodawczyni wystawiła powyższą działkę na
    sprzedaż. Działka została już sprzedana, dnia (...) lipca 2025 r., a akt notarialny został
    sporządzony przez Panią (...).
    Działka została nabyta w celach prywatnych za kwotę (...) zł, a sprzedana za kwotę (...) zł.
    Po uwzględnieniu podatku od czynności cywilnoprawnych zapłaconego przy zakupie (2%
    od ceny, tj. (...) zł) oraz kosztów transakcyjnych, sprzedaż nie przynosi żadnego dochodu.
    Transakcja ma charakter incydentalny i nie została poprzedzona działaniami wskazującymi
    na zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, takimi jak podział gruntu, uzbrojenie,

    reklama czy angażowanie podmiotów pośredniczących. Sprzedaż nie ma charakteru
    działalności gospodarczej i jest czysto incydentalna. Zakup oraz sprzedaż działki
    podyktowane są względami osobistymi. Działka ta nie była w żadnym momencie
    wykorzystana do żadnej działalności, zwłaszcza działalności mogącej wskazywać na
    działalność gospodarczą. Środki ze sprzedaży mają zostać przeznaczone na własne cele
    mieszkaniowe Wnioskodawczyni.
    (...) listopada 2024 r. Wnioskodawczyni otrzymała w formie darowizny od rodzica
    nieruchomości gruntowe w postaci jedenastu działek oraz różnych wielkości udziały w
    czterech drogach wewnętrznych przyległych do tych działek, zapewniających dostęp
    działek do drogi publicznej.
    W ewidencji gruntów, działki te są ujawnione jako grunty rolne, w tym jako nieużytki,
    grunty orne, pastwiska trwałe, grunty pod rowami i łąki trwałe. Działki te nie są zasiedlone
    ani zabudowane. Działki te znajdują się w powiecie płockim w województwie (...),
    oznaczone są kodem jednostki ewidencyjnej „(...)”, kodem obrębu „(...)” i mają następujące
    numery geodezyjne: (...).
    Żadna z tych działek nie była i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych
    umów o podobnym charakterze. Wnioskodawczyni nie dokonywała też podziału
    powyższych działek. Z działek tych nie dokonywała, nie dokonuje i nie będzie dokonywała
    sprzedaży płodów rolnych. Działki te nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do żadnej
    działalności, a zwłaszcza działalności mogącej wskazywać na działalność gospodarczą.
    Działki te są objęte planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą
    Rady Gminy (...) nr (...) z dnia (...) grudnia 2014 r. z przeznaczeniem wynikającym z tego
    planu na „1) przeznaczenie podstawowe − zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, 2)
    przeznaczenie dopuszczalne − zabudowa usługowa w zakresie usług nieuciążliwych”. Nie
    były wydane decyzje o warunkach zabudowy dla tych działek.
    Wnioskodawczyni nie podjęła i nie będzie podejmowała czynności wymagających
    zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości
    ww. działek np. podział, doprowadzenie mediów, uzbrojenie działki, ogrodzenie terenu,
    itp. Wnioskodawczyni nie ma zamiaru tych działek wykorzystywać na własne cele
    mieszkaniowe ze względu na ich lokalizację, a planuje sprzedać część tych działek, a
    pozyskane ze sprzedaży środki przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe − nabycie
    nieruchomości w innej lokalizacji.
    W procesie sprzedaży Wnioskodawczyni nie zamierza zatrudniać żadnych podmiotów, np.
    pośredników, specjalistów od reklamy, pracowników, usługodawców, itp. W celu
    znalezienia nabywcy, zamierza postawić baner reklamowy na jednej z tych działek oraz
    zamieścić ogłoszenia w Internecie.
    Wnioskodawczyni nie zawierała żadnych umów przedwstępnych lub umów o podobnym
    charakterze w związku z tymi działkami. Nie wyklucza jednak, że w przyszłości będzie
    konieczne zawarcie umowy lub umów przedwstępnych z nabywcą lub nabywcami.
    Nabycie otrzymanych w darowiźnie działek zostało dokonane w ramach czynności
    zwolnionej od podatku VAT i nie przysługiwało Wnioskodawczyni prawo obniżenia
    podatku należnego o kwoty podatku VAT naliczonego. Działki nie będą wykorzystywane na
    wykonywanie jakiejkolwiek działalności zaś ewentualne umowy przedwstępne będą
    zawierane, gdyby nabywcy potrzebowali skorzystać z finansowania kredytowego w banku.
    Wnioskodawczyni nie udzielała, ani nie planuje udzielenia pełnomocnictwa osobie trzeciej
    do działania w Jej imieniu w związku z planowaną sprzedażą ww. działek.
    W analogicznej sprawie KIS wydał interpretację indywidualną 0114-KDIP4-
    1.4012.210.2025.1.MK.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 października 2025 r.)
    1. Czy opisana sprzedaż działki, którą wcześniej Wnioskodawczyni sama kupiła i
      następnie zawarła umowę przedwstępną, powinna być uznana, zgodnie z przepisami

      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, za niepodlegającą
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy opisana sprzedaż wszystkich lub części działek, otrzymanych w darowiźnie od
      rodzica, powinna być uznana, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
      podatku od towarów i usług, za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zarówno sprzedaż działki nabytej przez Wnioskodawczynię w drodze
    kupna, jak i sprzedaż działki nabytej w drodze darowizny przez Wnioskodawczynię −
    osobę fizyczną nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako
    niedokonywana w ramach działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”: Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
    1) określone udziały w nieruchomości,
    2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
    3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Opodatkowanie jest przy tym niezależne od sposobu nabycia nieruchomości.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.

    Co do zasady, grunty stanowią dostawę towarów i podlegają podatkowi VAT niezależnie
    do sposobu nabycia. Opodatkowanie konkretnej sprzedaży gruntu (działki) będzie jednak
    uzależnione od kwestii związanych z podmiotem, który dokonuje takiej sprzedaży. W tym
    wypadku, przeważające znaczenie będzie miał aspekt prowadzonej działalności
    gospodarczej – zawodowego zajmowania się czynnościami z zakresu obrotu
    nieruchomościami.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19
    września 2019 r., 0113-KDIPT1-1.4012.416.2019.3.MH: „Nie każda jednak czynność
    stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie
    wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT”.
    Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale siedmiu sędziów z 29 października
    2007 r., I FPS 3/07, orzekając, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy powinny być rozumiane
    w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług, jest ustalenie, że działa on jako producent,
    handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba
    wykonująca wolny zawód. W ocenie NSA, ani formalny status danego podmiotu jako
    podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana
    wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości, nie mogą przesądzać o
    opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej
    konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Powyższe potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 4 września 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.429.2024.2.KF „Definicja
    działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na
    objęcie pojęciem «podatnik» tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną
    działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność
    gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym
    zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują
    sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego,
    tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle
    regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności
    gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych
    czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie
    pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W tym
    miejscu podkreślić należy, że pojęcie «majątku prywatnego» nie występuje na gruncie
    analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w
    której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży
    przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. «Majątek prywatny» to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności

    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Problem
    odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym
    zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z ww. orzeczenia wynika,
    że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może
    stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które
    znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można
    dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej
    sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w
    jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany
    podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową
    działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy
    ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich”.
    W wyroku z 27 października 2009 r., Naczelny Sąd Administracyjny, I FSK 1043/08,
    wyeksponował okoliczność, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar
    ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 października 2011 r., I FSK 1536/10, wskazał,
    że jeżeli podatnik ponad wszelką wątpliwość jest w stanie stwierdzić, że zakup gruntu,
    dalsze działania związane z nim związane, w tym sprzedaż, wchodzą w zakres tylko
    tradycyjnego gospodarowania własnym osobistym majątkiem, wówczas nie ma znaczenia,
    jakie przeznaczenie gruntu wynika z planu zagospodarowania przestrzennego (decyzji o
    warunkach zabudowy), bowiem podatnik nie działa w charakterze podatnika VAT, a więc
    nie można go sklasyfikować jako prowadzącego działalność obejmującą wszelką

    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Z tych względów planowanej przez wnioskodawcę sprzedaży nie sposób
    uznać za podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT ze względu na dokonywanie jej w
    ramach zarządu majątkiem osobistym, a nie w ramach działalności gospodarczej.
    Dodatkowo należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może
    być opodatkowana tym podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Kwestię zwolnienia dostawy niezabudowanych gruntów reguluje natomiast przepis art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym: Zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    terenach budowlanych − rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu − zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, obejmuje
    zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one
    przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z
    ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele
    inne niż budowlane. Przy czym, o tym, że dany teren jest terenem budowlanym
    przesądzają zapisy w planie zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach
    zabudowy.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który
    regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    W momencie sprzedaży, przedmiotowe działki będą stanowiły teren budowlany,
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to
    należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zaznaczyć należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    1) towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2) brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.

    Tylko niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Wnioskodawczyni nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ani
    wcześniej kupując od działkę opodatkowaną PCC od osoby fizycznej, ani w drodze
    darowizny, od rodzica, a ponieważ przez cały czas od nabycia do daty sprzedaży działki nie
    były, nie są i nie będą wykorzystywane pod jakąkolwiek działalność, to ich dostawa
    (sprzedaż) korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    W analogicznej interpretacji z dnia 3 lipca 2025 r., 0114- KDIP4-1.4012.210.2025.1.MK
    wskazanej w opisie stanu faktycznego KIS wskazał, że definicja działalności gospodarczej
    zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik”
    tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych
    z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności. Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych
    przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie
    się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht).
    Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości
    wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. (...). Jak wskazano wyżej, istotne dla
    określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT − co do zasady
    − mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. W
    przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności
    gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja.
    Co do zasady bowiem, osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. Wobec powyższego, w
    rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie niepodlegania opodatkowaniu
    podatkiem VAT transakcji sprzedaży działek niezabudowanych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości niezabudowanych (gruntów), traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji: dostawa terenu budowlanego.
    Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,

    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca, w celu
    dokonania sprzedaży działek podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów
    i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży
    działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że
    podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek
    przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby
    fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z
    podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania
    przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie
    można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy
    dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem, za podatnika
    należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego

    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń, pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie, w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działki nr (...) oraz planowanej sprzedaży działek nr (...), będzie Pani spełniać
    przesłanki do uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt

    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w październiku 2024 r. kupiła Pani działkę o
    nr ewidencyjnym (...). Od nabycia zapłaciła Pani podatek PCC jako od sprzedaży
    niepodlegającej podatkowi VAT. Sprzedaż nie była udokumentowana fakturą, a Pani nie
    przysługiwało obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę naliczonego podatku VAT.
    Działka została nabyta w celach prywatnych. Na działce nie była prowadzona żadna
    działalność ani opodatkowana, ani zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT. Działka
    ta nie była w żadnym momencie wykorzystana do żadnej działalności, zwłaszcza
    działalności mogącej wskazywać na działalność gospodarczą. Nie ubiegała się Pani o
    pozwolenie na budowę, ani nie było udzielane pełnomocnictwo osobie trzeciej do
    sprzedaży przedmiotowej działki. Działka nie była, ani nie jest też przedmiotem dzierżawy
    lub najmu i jest niezabudowana. Na działkę nie zostały poniesione żadne nakłady ani
    przez Panią, ani przez nabywców.
    Działka została sprzedana w lipcu 2025 r. Transakcja ma charakter incydentalny i nie
    została poprzedzona działaniami wskazującymi na zamiar prowadzenia działalności
    gospodarczej, takimi jak podział gruntu, uzbrojenie, reklama czy angażowanie podmiotów
    pośredniczących. Środki ze sprzedaży mają zostać przeznaczone przez Panią na własne
    cele mieszkaniowe.
    Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy opisana sprzedaż działki nr
    (...), powinna być uznana za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowych niezabudowanych) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać
    znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu
    przez niego statusu podatnika.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmowała Pani działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Uwzględniając przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do
    sprzedaży działki nr (...), brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww.
    dostawy wystąpiła Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej
    Pani aktywności w przedmiocie dokonanej sprzedaży działki nr (...), która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż ww. działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając działkę nr (...) skorzystała Pani z przysługującego Pani prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełniła Pani przesłanek
    zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpiła Pani w roli podatnika
    podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w stosunku do tej
    transakcji.

    W konsekwencji, sprzedaż działki nr (...) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Zatem, dokonując sprzedaży działki nr (...), skorzystała Pani z przysługującego prawa do
    rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży
    działki nr (...), a jej dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa
    w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane
    regulacje ustawy stwierdzam, że sprzedaż działki nr (...) nie będzie dla Pani stanowiła
    sprzedaży w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy. W zakresie tej sprzedaży nie wystąpi Pani w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży działki nr (...) nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
    Kolejna Pani wątpliwość dotyczy ustalenia, czy sprzedaż wszystkich lub części działek nr
    (...) powinna być uznana za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że w listopadzie 2024 r. otrzymała Pani w formie darowizny od
    rodzica nieruchomości gruntowe w postaci jedenastu działek oraz różnych wielkości
    udziały w czterech drogach wewnętrznych przyległych do tych działek, zapewniających
    dostęp działek do drogi publicznej. Nabycie otrzymanych w darowiźnie działek zostało
    dokonane w ramach czynności zwolnionej od podatku VAT i nie przysługiwało Pani prawo
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku VAT naliczonego.
    W ewidencji gruntów, działki te są ujawnione jako grunty rolne, w tym jako nieużytki,
    grunty orne, pastwiska trwałe, grunty pod rowami i łąki trwałe. Działki te nie są zasiedlone
    ani zabudowane. Działki te mają następujące numery geodezyjne: (...).
    Żadna z tych działek nie była i nie jest przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych
    umów o podobnym charakterze. Nie dokonywała Pani też podziału powyższych działek. Z
    działek tych nie dokonywała, nie dokonuje i nie będzie dokonywała Pani sprzedaży płodów
    rolnych. Działki te nie były, nie są i nie będą wykorzystywane do żadnej działalności, a
    zwłaszcza działalności mogącej wskazywać na działalność gospodarczą.
    Działki te są objęte planem zagospodarowania przestrzennego. Nie były wydane decyzje o
    warunkach zabudowy dla tych działek.
    Nie podjęła Pani i nie będzie podejmowała Pani czynności wymagających zaangażowania
    własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości ww. działek np.
    podział, doprowadzenie mediów, uzbrojenie działki, ogrodzenie terenu, itp. Nie ma Pani
    zamiaru tych działek wykorzystywać na własne cele mieszkaniowe ze względu na ich
    lokalizację, a planuje Pani sprzedać część tych działek, a pozyskane ze sprzedaży środki
    przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe − nabycie nieruchomości w innej lokalizacji.
    W procesie sprzedaży nie zamierza Pani zatrudniać żadnych podmiotów, np. pośredników,
    specjalistów od reklamy, pracowników, usługodawców, itp. W celu znalezienia nabywcy,
    zamierza Pani postawić baner reklamowy na jednej z tych działek oraz zamieścić
    ogłoszenia w Internecie.
    Nie zawierała Pani żadnych umów przedwstępnych lub umów o podobnym charakterze w
    związku z tymi działkami. Nie wyklucza jednak Pani, że w przyszłości będzie konieczne
    zawarcie umowy lub umów przedwstępnych z nabywcą lub nabywcami. Działki nie będą
    wykorzystywane na wykonywanie jakiejkolwiek działalności zaś ewentualne umowy

    przedwstępne będą zawierane gdyby nabywcy potrzebowali skorzystać z finansowania
    kredytowego w banku. Nie udzielała Pani, ani nie planuje Pani udzielenia pełnomocnictwa
    osobie trzeciej do działania w Pani imieniu w związku z planowaną sprzedażą ww. działek.
    Uwzględniając przedstawione okoliczności sprawy wskazać należy, że w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży wszystkich lub części działek nr (...), brak jest przesłanek
    pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpi Pani w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15
    ust. 2 ustawy.
    W okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, brak jest przesłanek świadczących o takiej
    Pani aktywności w przedmiocie planowanej sprzedaży wszystkich lub części działek nr (...),
    która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru
    takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani
    takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając wszystkie lub część działek nr (...) skorzysta Pani z przysługującego
    Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pani
    przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi Pani w roli
    podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w
    stosunku do tej transakcji.
    W konsekwencji, sprzedaż wszystkich lub części działek nr (...) nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, dokonując sprzedaży wszystkich lub części działek nr (...), skorzysta Pani z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży wszystkich lub części działek nr (...), a ich dostawę – cech
    czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane
    regulacje ustawy stwierdzam, że sprzedaż wszystkich lub części działek nr (...) nie będzie
    dla Pani stanowiła sprzedaży w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W zakresie takiej sprzedaży nie będzie Pani podatnikiem,
    o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem, transakcja sprzedaży wszystkich lub części
    działek nr (...) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pani
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe

    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając
    przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia
    przyszłego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży wszystkich lub części działek nr (...), nie
    będzie Pani działać w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy pod warunkiem, że nie podejmie Pani dodatkowych działań w stosunku do
    tych działek, mogących zmienić ten stan rzeczy.
    Zwracam uwagę, że odpowiedziałem tylko w zakresie zadanego pytania – inne kwestie,
    wynikające z własnego stanowiska w sprawie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą
    być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.