Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-438/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-07
Teza: Opodatkowanie dostawy działek budowlanych nabytych w drodze spadku. Brak przesłanek do opodatkowania.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; działki; grunty; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2011 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku 7 marca 2011 r., data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie 14 marca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 maja 2011 r. (data wpływu 6 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntowych. Dnia 6 czerwca 2011 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 2001 Wnioskodawca został (wraz z rodzeństwem oraz matką) współwłaścicielem nieruchomości w postaci gruntu rolnego o powierzchni 1,31 ha, na podstawie wyroku sądu oraz przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłym ojcu.

W listopadzie 2010 r. grunt ten został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zakwalifikowany jako tereny budowlane. Zostały wydzielone działki budowlane.

Każda z działek jest w dalszym ciągu współwłasnością rodzeństwa oraz matki. Żaden ze współwłaścicieli nie prowadzi działalności gospodarczej.

Dnia 6 czerwca 2011 r. Zainteresowany uzupełnił opis zdarzenia przyszłego wskazując, iż na wymienionym gruncie nie była i nie jest prowadzona przez Wnioskodawcę działalność rolnicza. Zainteresowany nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych. Ponadto, nie posiadał i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego lub świadczącego usługi rolnicze. Wnioskodawca nie udostępniał gruntów osobom trzecim.

Jak wyjaśnił również Zainteresowany, działka którą otrzymał w drodze spadku została podzielona na wszystkich spadkobierców, czyli na osiem części. Wnioskodawca nie planuje uzbroić działek w przyłącza do mediów. Planuje zbyć 4 lub 5 działek. Względem gruntów nie były wydawane indywidualne decyzje o warunkach zabudowy. Sam Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostaw nieruchomości gruntowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż ww. działek budowlanych będzie objęta podatkiem VAT?
2.  Czy sprzedaż majątku nabytego na drodze spadku podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
3.  Czy sprzedaż mająca charakter okazjonalny podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o przepisy art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Zainteresowanego obejmuje zwolnienie podatkowe, ponieważ działka została nabyta poprzez spadek (nie można więc mówić o nabyciu gruntu z zamiarem sprzedaży zarobkowej). Nabycie gruntu nie wiązało się z przeznaczeniem jego do działalności handlowej.

Ponadto, sprzedaż działek będzie mieć charakter okazjonalny, a nie częstotliwy bądź ciągły, dlatego Zainteresowany uważa, że nie można uznać go za podatnika VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Pasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz”, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.).

Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w roku 2001 został (wraz z rodzeństwem oraz matką) współwłaścicielem nieruchomości w postaci gruntu rolnego o powierzchni 1,31 ha, na podstawie wyroku sądu oraz przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłym ojcu. W listopadzie 2010 r. grunt ten został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zakwalifikowany jako tereny budowlane. Zainteresowany na wymienionym gruncie nie prowadził i nie prowadzi działalności rolniczej. Wnioskodawca nie prowadzi też działalności gospodarczej. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych. Ponadto, nie posiadał i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego lub świadczącego usługi rolnicze. Wnioskodawca nie udostępniał gruntów osobom trzecim. Zainteresowany nie planuje uzbroić działek w przyłącza do mediów. Zamierza zbyć 4 lub 5 działek. Względem gruntów nie były wydawane indywidualne decyzje o warunkach zabudowy. Sam Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostaw nieruchomości gruntowych.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany – jak sam twierdzi – nie wykorzystywał nieruchomości w działalności gospodarczej oraz w działalności rolniczej. Uwzględniając ponadto fakt otrzymania gruntu w drodze spadku stwierdzić należy, iż nic nie wskazuje na to aby nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem Zainteresowany sprzedając wymienione działki korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a dostawę działek cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując, opisana we wniosku dostawa działek budowlanych nie będzie objęta podatkiem VAT, bowiem dokonana okazjonalnie dostawa gruntu nabytego w drodze spadku nie spełnia w przedmiotowej sprawie przesłanek do uznania jej za czynność podlegającą opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.