Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.143.2017.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-22
Teza: Skutki podatkowe wystąpienia wspólnika ze spółki cywilnej.
Słowa kluczowe: podatek; spółki-spółka cywilna; wspólnik; wspólnik-wystąpienie wspólnika
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2017 r. (data wpływu 12 września 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wystąpienia wspólnika ze spółki cywilnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wystąpienia wspólnika ze spółki cywilnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni stała się wspólnikiem spółki cywilnej z siedzibą w A. w drodze nabycia wprost całych praw B. związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w dowolnej formie prawnej. Podstawą nabycia tych praw był zapis windykacyjny ustanowiony na rzecz Wnioskodawczyni w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego.

Zgodnie z Aneksem z dnia 10 maja 2017 r. do umowy spółki cywilnej, z dniem 1 września 20xx roku, tj. z dniem śmierci B., Wnioskodawczyni wstąpiła do spółki cywilnej, obejmując wkład należący dotychczas do B., co pozostali wspólnicy zaakceptowali.

Wnioskodawczyni uiściła zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od spadków i darowizn, ustalone decyzją organu podatkowego z dnia 10 kwietnia 2017 r. w kwocie 32.151,00 zł.

Wnioskodawczyni następnie wystąpiła ze spółki za zgodą pozostałych wspólników. W ramach rozliczenia dokonanego w związku z wystąpieniem Wnioskodawczyni ze spółki wspólnicy zwolnili Wnioskodawczynię z długów zmarłego wspólnika B. wobec spółki cywilnej, a nadto przekazali Wnioskodawczyni kwotę 20.000,00 zł. Wspólnicy spółki cywilnej wyłączyli prawo Wnioskodawczyni do udziału w zysku w przypadku podziału i wypłaty zysku na koniec roku obrachunkowego i w przypadku rozwiązania spółki.

Przedmiotem działalności wskazanej spółki cywilnej jest sprzedaż hurtowa odzieży i obuwia. Spółka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Operacje gospodarcze są dokumentowane w sposób umożliwiający ustalenie dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku. Podatnik, tj. każdy ze wspólników spółki cywilnej na bieżąco reguluje zobowiązania podatkowe, stosownie do wartości ustalonych na podstawie zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy kwota pieniężna wypłacona Wnioskodawczyni zgodnie z art. 871 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej stanowi dla Wnioskodawczyni przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80, poz. 350 z późn. zm.) i tym samym czy kwota ta podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  W przypadku udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pierwsze pytanie, czy w opisanym stanie faktycznym powstaną u Wnioskodawczyni wydatki na nabycie lub objęcie udziałów w spółce cywilnej, które przewyższają lub są równe uzyskanemu przez Wnioskodawczynię przychodowi?

Zdaniem Wnioskodawczyni kwota pieniężna, uzyskana przez nią w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej i rozliczeniem się z pozostałymi wspólnikami nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na wstępie Wnioskodawczyni wskazuje, że w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej nie uzyskała ona przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.). Wnioskodawczyni bowiem jedynie spieniężyła udział w prawach w spółce cywilnej, co jest bezpośrednio związane z nabyciem przez Wnioskodawczynię spadku po zmarłym wspólniku spółki. W związku z powyższym kwota 20.000,00 zł uzyskana przez Wnioskodawczynię w wyniku rozliczenia z pozostałymi wspólnikami spółki cywilnej jest ekwiwalentna do udziału w spółce, jaki Wnioskodawczyni nabyła w drodze zapisu windykacyjnego. Wnioskodawczyni wskazuje, że nie nastąpiło u niej przysporzenie majątkowe, wobec czego brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej przez Wnioskodawczynię w wyniku wystąpienia ze spółki cywilnej.

Co więcej, jeżeli nabycie spadku zostało opodatkowane podatkiem od spadków i darowizn, to opodatkowanie kwoty przysporzenia, uzyskanej przez Wnioskodawczynię bezpośrednio na skutek zbycia spadku, tj. całych praw związanych prowadzeniem działalności gospodarczej, w sposób jednoznaczny będzie wskazywało na zastosowanie podwójnego opodatkowania (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, interpretacja z dnia 9 sierpnia 2013 r. – ILPB2/415-422/12/13-S/TR). Przedmiotowy podatek Wnioskodawczyni w całości uiściła, zgodnie z decyzją wydaną przez organ podatkowy. W tym miejscu należy podkreślić, że w myśl art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

W przypadku gdyby powyższe uzasadnienie nie zostało przez organ uznane za prawidłowe, Wnioskodawczyni przedstawia dalsze uzasadnienie.

Na wstępie należy wskazać, że spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, wobec czego nie może być uznana za podatnika podatku dochodowego. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej indywidualnie.

Na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f. przychody z udziału w spółce cywilnej ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału).

Zgodnie z treścią art. 871 k.c. wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w umowie spółki, a w braku takiego oznaczenia – wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika (par.1). Ponadto występującemu wspólnikowi wypłaca się w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni uzyskała 1/3 praw w spółce cywilnej.

Rozliczenie z występującym wspólnikiem na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 16 u.p.d.o.f. powinno zostać zakwalifikowane jako źródło przychodów z działalności gospodarczej. W sytuacji otrzymania przez Wnioskodawczynię kwoty pieniężnej stanowiącej równowartość wkładów oraz udziałów w spółce cywilnej zastosowanie będzie miał ponadto art. 14 ust. 3 pkt 11 u.p.d.o.f.

Zgodnie z powyższym nie są przychodem środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia tego wspólnika z takiej spółki, w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8 tej u.p.d.o.f., pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Zatem z brzmienia art. 871 § 1 i 2 kodeksu cywilnego oraz art. 9 ust 2 u.p.d.o.f. wynika, że gdy wypłacana kwota, stanowiąca część wartości majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników w stosunku, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki, odpowiada przyrostowi wartości majątku spółki powstałego już z raz opodatkowanego dochodu pozostawionego przez wspólników w spółce, to występujący wspólnik nie uzyskuje przysporzenia majątkowego, a w konsekwencji nie uzyskuje przychodu w rozumieniu art. 11 u.p.d.o.f.

Za prawdziwością powyższego twierdzenia przemawia ugruntowana w orzecznictwie sądowym teza, że przysługujący występującemu ze spółki wspólnikowi udział w zyskach, o których mowa w art. 871 K.c., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile przychód ten nie był wcześniej opodatkowany w wyniku rocznych rozliczeń przychodu (wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2010 r., II FSK 1283/08, wyrok WSA w Warszawie z 27 marca 2009 r., III SA/Wa 2930/08, wyrok WSA z 18 marca 2008 r., I SA/Kr 1029/07, wyrok WSA w Bydgoszczy z 15 lipca 2009 r., I SA/Bd 257/09). W przeciwnym wypadku doszłoby do ponownego opodatkowania tych samych kwot.

W odpowiedzi na drugie pytanie związane z ustaleniem wydatków na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce cywilnej Wnioskodawczyni wskazuje poniższe uzasadnienie.

Zasadę ustalania dochodu z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną reguluje art. 24 ust. 3c u.p.d.o.f. Zgodnie z jego treścią w przypadku otrzymania przez występującego wspólnika środków pieniężnych dochodem jest różnica między przychodem z tego tytułu, ustalonym zgodnie z art. 14, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce. Przy czym Wnioskodawczyni wskazuje, że art. 24 ust. 3c u.p.d.o.f. nie definiuje pojęcia „wydatków”. Za wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce cywilnej należałoby uznać wydatki faktycznie poniesione w tym celu, a zatem przeznaczenie części swojego majątku na określony cel (wyrok WSA w Białymstoku z 10 kwietnia 2013 r., I SA/Bk 92/13).

W tym stanie faktycznym zatem do wydatków na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce cywilnej zaliczyć należy wydatek poniesiony przez Wnioskodawczynię w związku z uiszczeniem podatku od spadków i darowizn, ustalonego decyzją Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. z dnia 10 kwietnia 2017 r. w wysokości 32.151,00 zł.

Reasumując, aby ustalić, czy w związku z wyjściem Wnioskodawczyni ze spółki cywilnej powstanie dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy kwotę uzyskaną przez nią w związku z wystąpieniem ze spółki, tj. 20.000,00 zł pomniejszyć o wcześniej opodatkowany dochód zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 11 u.p.d.o.f. oraz o wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce zgodnie z art. 24 ust. 3c u.p.d.o.f.

W tym miejscu należy podkreślić, że w okresie, gdy Wnioskodawczyni była wspólnikiem spółki cywilnej, nie dokonywała ona wypłat z majątku i zysków spółki (Wnioskodawczyni wstąpiła do spółki z dniem 1 września 2016 r. w drodze nabycia spadku po zmarłym wspólniku, a wystąpienie ze spółki miało miejsce z dniem podpisania porozumienia o wystąpieniu wspólnika ze spółki, tj. w dniu 10 maja 2017 r.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że wystąpienie Wnioskodawczyni ze spółki cywilnej i wiążący się z tym fakt zwrotu przypadającego jej majątku spółki nie skutkuje powstaniem u Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Po pierwsze, kwota wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię w celu objęcia prawa do udziałów w spółce, jaką niewątpliwie stanowiła kwota uiszczonego podatku od spadków i darowizn w wysokości 32.151,00 zł zdecydowanie przewyższyła kwotę pieniężną w wysokości 20.000,00 zł, otrzymaną przez Wnioskodawczynię z tytułu wystąpienia ze spółki cywilnej. Wobec tego Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego. Co więcej zobowiązanie Wnioskodawczyni występującej ze spółki do uiszczenia podatku dochodowego od spłaty udziału w majątku spółki oznaczałoby opodatkowanie już wcześniej opodatkowanego majątku (na bieżąco regulowane zobowiązania podatkowe przez wspólników spółki cywilnej).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 860 § 1 ww. Kodeksu: przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług (art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego).

W myśl art. 871 § 1 tego Kodeksu: wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w umowie spółki, a w braku takiego oznaczenia – wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika.

Ponadto wypłaca się występującemu wspólnikowi w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki (art. 871 § 2 Kodeksu cywilnego).

W związku z powyższym w przypadku wystąpienia ze spółki cywilnej wspólnikowi przysługuje prawo do zwrotu wartości wkładu oraz wartości majątku wypracowanego przez spółkę w części przypadającej na tego wspólnika.

W myśl art. 5a pkt 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.): ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.

Z kolei zgodnie z art. 5a pkt 28 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

1.  spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
2.  spółkę kapitałową w organizacji,
3.  spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Dochody spółek niebędących osobami prawnymi nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w takiej spółce innej niż wskazana w art. 5a pkt 28 ww. ustawy, tj. niebędącej podatnikiem podatku dochodowego uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka tylko poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy: przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ww. ustawy: zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 11 ust. 1 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 16 tej ustawy: przychodem z działalności gospodarczej są również środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki.

Jednocześnie art. 14 ust. 3 pkt 11 ww. ustawy stanowi, że: do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Z przepisów tych wynika więc, że co do zasady środki pieniężne uzyskane z tytułu wystąpienia ze spółki niebędącej osobą prawną stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Jednocześnie do przychodów tych nie zalicza się środków pieniężnych w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w tej spółce oraz wydatki, które zgodnie z ustawą nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Przechodząc do kosztów uzyskania przychodów należy wskazać treść art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku dochodowego, podatku od spadków i darowizn.

Tym samym podatek od spadków i darowizn nie stanowi kosztów podatkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, wynika że Wnioskodawczyni wstąpiła do spółki cywilnej 1 września 2016 r. w wyniku nabycia spadku po zmarłym wspólniku. Skutkiem tego Wnioskodawczyni była zobowiązana do uiszczenia podatku od spadków i darowizn w wysokości 32.151,00 zł. Następnie, zgodnie z aneksem do umowy spółki cywilnej z 10 maja 2017 r., Wnioskodawczyni wystąpiła z tej spółki za zgodą pozostałych wspólników i otrzymała kwotę 20.000,00 zł. Spółka cywilna, której wspólnikiem była Wnioskodawczyni, prowadziła podatkową księgę przychodów i rozchodów. Operacje gospodarcze były dokumentowane w sposób umożliwiający ustalenie dochodu, podstawy opodatkowania i wysokości podatku należnego. W konsekwencji Wnioskodawczyni będąc wspólnikiem spółki cywilnej na bieżąco regulowała zobowiązania podatkowe, stosownie do wartości ustalonych na podstawie zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Wobec powyższego – po pierwsze – należy ustalić łączną nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Następnie kwotę tą należy pomniejszyć o dokonane z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną wypłaty oraz o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Tak ustalona wartość podlega wyłączeniu z przychodów podlegających opodatkowaniu. Jeżeli kwota otrzymana przez wspólnika z tytułu jego wystąpienia ze spółki niebędącej osobą prawną jest równa lub niższa od określonej w ww. sposób wartości, to kwota ta nie jest zaliczana do przychodów z działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku gdy kwota ta jest większa, do przychodów z działalności gospodarczej należy zaliczyć tylko nadwyżkę.

Przychód ten, pomniejszony o wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziału w takiej spółce, stanowi dochód podatkowy, o którym mowa w art. 24 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu na zasadach obowiązujących podatnika w dniu jego uzyskania.

Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: dochodem z tytułu wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną w przypadku otrzymania środków pieniężnych jest różnica między przychodem z tego tytułu, ustalonym zgodnie z art. 14, a wydatkami na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce.

Ustalony w powyższy sposób dochód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w sposób właściwy dla źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, stosownie do wybranej przez wspólnika formy opodatkowania dochodów uzyskanych z tego źródła przychodów.

Odnosząc powyższe do niniejszej sytuacji, środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawczynię w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej w części odpowiadającej uzyskanej przed wystąpieniem przez nią nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, pomniejszonej o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (pomniejszenie o wypłaty z tytułu udziału w spółce cywilnej nie wystąpi, ponieważ wspólnicy spółki cywilnej wyłączyli prawo Wnioskodawczyni do udziału w zysku w przypadku podziału i wypłaty zysku na koniec roku obrachunkowego i w przypadku rozwiązania spółki) nie będą stanowiły przychodu. Zatem jeżeli wskazana w zadaniu poprzednim wartość jest większa niż 20.000,00 zł, to uzyskane środki pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Skoro nie ma przychodu, nie występują też żadne koszty podatkowe.

W przeciwnym razie (tj. gdy wspomniana wartość przekracza 20.000,00 zł) – przychód z działalności gospodarczej stanowi tylko nadwyżka. Przychód ten nie może zostać jednak pomniejszony o kwotę podatku od spadków i darowizn, ponieważ podatek ten został wprost wskazany w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując – kwota pieniężna wypłacona Wnioskodawczyni w związku z wystąpieniem ze spółki cywilnej stanowi jej przychód na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości ponad algorytm, o którym mowa w art. 14 ust. 3 pkt 11 tej ustawy. Natomiast wskazana w stanie faktycznym przez Wnioskodawczynię zapłata podatku od spadków i darowizn nie stanowi wydatku na nabycie lub objęcie udziałów w spółce cywilnej w myśl art. 23 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że – zdaniem Organu – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu. W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.