Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-548/14/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-02-05
Teza: Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, sprzedaż przez Wnioskodawcę gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, nabytych w latach 2005, 2006 oraz 2007 korzysta z przewidzianego w art 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dochód; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; nieruchomości-nieruchomość rolna; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; sprzedaż; zbycie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2014 r. (data wpływu 20 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych| w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca – spółka z o.o. jest właścicielem gruntów nabytych w latach: 2005, 2006, 2007 oraz 2011. W skład gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy wchodzą grunty, które w ewidencji gruntów i budynków zostały zakwalifikowane:

1.  jako użytki rolne,
2.  jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych,
3.  inaczej niż jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych.

Całość gruntów jest przedmiotem dzierżawy do innych spółek kapitałowych. Wszyscy dzierżawcy prowadzą na tych gruntach działalność rolniczą. Powierzchnia gruntów, na których dany dzierżawca prowadzi działalność rolniczą każdorazowo przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy.

Od wyżej wymienionych gruntów Wnioskodawca opłaca podatek rolny do gmin właściwych ze względu na położenie przedmiotowych gruntów.

Aktualnie Wnioskodawca rozważa sprzedaż wszystkich gruntów stanowiących jego własność.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, sprzedaż przez Wnioskodawcę gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, nabytych w latach 2005, 2006 oraz 2007 korzysta z przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, wydzierżawiane przez niego innym podmiotom, które prowadzą na nich działalność rolniczą, wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, a w związku z tym przychód uzyskany ze sprzedaży takich gruntów, nabytych w latach 2005, 2006 oraz 2007 sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych będzie zwolniony od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy dochodu uzyskanego ze sprzedaży, jeżeli sprzedaż ta następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

Z treści powołanego przepisu wynikają następujące, łączne warunki zwolnienia uzyskanego dochodu od podatku dochodowego od osób prawnych:

1.  podatnik podatku dochodowego od osób prawnych dokonał zbycia nieruchomości w drodze umowy sprzedaży,
2.  sprzedaż dotyczyła całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego,
3.  w momencie sprzedaży upłynął okres 5 lat, liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie całości lub części zbywanej nieruchomości.

W opinii Spółki, przedstawionym stanie faktycznym przesłanki 1) i 3) są spełnione.

Spełnienie przesłanki, o której mowa w pkt 2 zależy od ustalenia, czy przedmiotowe nieruchomości wchodzą w skład gospodarstwa rolnego. Art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi: ilekroć w ustawie jest mowa o gospodarstwie rolnym, oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Odesłanie to nie pozostawia wątpliwości, że znaczenie sformułowania „gospodarstwa rolnego" zawartego w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powinno odpowiadać definicji „gospodarstwa rolnego" zawartej w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1381 ze zm.).

W myśl powołanego przepisu za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Z powołanego przepisu, wynika, że uznanie konkretnego obszaru gruntów za gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym jest uzależnione od łącznego spełnienia następujących warunków:

1.  łączna powierzchnia gruntów przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy,
2.  grunty powinny być sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych,
3.  grunty nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza,
4.  grunty stanowią własność lub są w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Analiza pozostałych przepisów ustawy o podatku rolnym prowadzi do wniosku, że art. 2 ust. 1 tej ustawy zawiera wszystkie elementy uznania konkretnego obszaru za gospodarstwo rolne. Zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż rolnicza, o którym mowa w art. 1 ustawy) o podatku rolnym oznacza faktyczne wykorzystanie gruntu do zorganizowania na nim działalności o charakterze produkcyjnym, magazynowym, handlowym, jeżeli natomiast wydzierżawione grunty wykorzystywane są przez dzierżawcę w działalności rolniczej, to cały czas stanowią grunty gospodarstwa rolnego, których sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na warunkach określonych w art. 17 ust. l pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Taką kwalifikację gruntów rolnych będących przedmiotem dzierżawy potwierdzają organy podatkowe właściwe w sprawach podatku rolnego. Przykładowo wskazać można pismo z dnia l0.03.2010 r. Urzędu Miasta w Tarnowie, znak WPW.B 0550/1/2010 stanowiące interpretację indywidualną przepisów ustawy o podatku rolnym oraz ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w którym stwierdzono m.in.:

„(\`(...)\`) Z treści powołanego powyżej przepisu art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika jednoznacznie, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości decyduje treść wpisu do ewidencji gruntów i budynków świadczący o klasyfikacji danego gruntu tako użytku rolnego. W tej sytuacji grunt ten zgodnie z art. 1 ustawy o podatku rolnym podlega opodatkowaniu podatkiem rolnym. Jak wynika również z treści przywołanych przepisów jedynie w przypadku gdy grunt jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza możliwe jest opodatkowanie podatkiem od nieruchomości użytku rolnego.

Ponieważ na gruntach będących przedmiotem zapytania nie jest prowadzona działalność gospodarcza inna niż działalność rolnicza to zgodnie z obowiązującymi przepisami grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych nie mogą być opodatkowane podatkiem od nieruchomości. Zdaniem organu podatkowego sam fakt, wynajmowania gruntów innym podmiotom miałby wpływ na zmianę sposobu ich opodatkowania, czyli opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości, tylko w sytuacji, w której najemca prowadziłby na nich działalność inna niż rolnicza. Taki stan według treści wniosku o wydanie interpretacji nie zachodzi. (\`(...)\`) ".

Stanowisko wyrażone w zacytowanej powyżej interpretacji indywidualnej stanowi kontynuację stanowiska Ministra Finansów wyrażonego w jego wyjaśnieniu – piśmie z 04.03.1999 r. znak PB3-730/722-110/WK/99, które pomimo zmian w przepisach nadal zachowuje aktualność w zakresie uznania obszaru gruntów za gospodarstwo rolne. W powołanym piśmie Minister Finansów stwierdził m.in.: „(\`(...)\`) Z powyższego wynika, że przy ocenie, czy dana nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu ustawy o podatku rolnym – a tym samym również w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – należy brać pod uwagę jedynie dwie przesłanki, a mianowicie:

*   łączna powierzchnia nieruchomości musi mieć powyżej 1 ha,
*   grunty wchodzące w skład nieruchomości muszą być kwalifikowane jako użytki rolne. Nieistotne zatem jest dla przyjętej definicji gospodarstwa rolnego dla celów ww. ustaw podatkowych fakt, iż na gruncie rolnym nie znajdują się budynki gospodarcze, czy też na gruncie tym w danym okresie nie jest prowadzona przez podatnika (tylko przez dzierżawcę) działalność rolnicza ".

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi i na stanowisku, że stanowiące jego własność grunty w części sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, pomimo prowadzenia na nich działalności rolniczej przez dzierżawców, stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu zarówno ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i ustawy o podatku rolnym, a tym samym w przypadku sprzedaży gruntów nabytych przez Wnioskodawcę w latach 2005, 2006 oraz 2007 będzie przysługiwało mu prawo do zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego z tej sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Należy jednocześnie zwrócić uwagę, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Organ wydając przedmiotową interpretację indywidualną wskazał zakres i sposób zastosowania norm prawa podatkowego ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz postawionego pytania. Jednocześnie ocenił stanowisko Wnioskodawcy pod względem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego. Co do zasady bowiem przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b Ordynacji jest sam przepis prawa podatkowego.

Pełna weryfikacja prawidłowości rozliczenia Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Organ nie rozstrzyga o zindywidualizowanych obowiązkach podatkowych strony, gdyż może to nastąpić w ramach przeprowadzonego postępowania podatkowego. Tym samym ewentualne rozpatrzenie, czy zachodzą przesłanki wynikające z art. 199a § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa leży w gestii postępowania w tym zakresie. To organy podatkowe mają prawo do samodzielnego dokonywania oceny zawartych umów pod kątem zgodności z przepisami podatkowymi oraz rzeczywistych zamiarów stron umowy, czy też określenia skutków pewnych stanów faktycznych.

Organ dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, ustalają rzeczywistą treść oświadczenia woli. W związku z powyższym organy mają obowiązek badania, czy dyspozycyjny charakter umów cywilnoprawnych nie jest wykorzystywany przez strony do uchylenia się od obowiązku podatkowego albo zaniżenia zobowiązania podatkowego.

W odniesieniu do powołanej we wniosku indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, tut. organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 roku - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. W toku wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego każdą sprawę organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.