Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-832/09-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-01-19
Teza: Czy nasza spółka może zaliczyć w koszty uzyskania przychodu poniesione wydatki i czy można dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego?
Słowa kluczowe: dojazdy; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2009 r. (data wpływu 2 listopada 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 stycznia 2010 r. (data wpływu 8 stycznia 2010r.) złożonym na wezwanie z dnia 29 grudnia 2009 r. Nr IPPB1/415-832/09-2/KS oraz Nr IPPP3/443-971/09-2/KB o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu poniesionych wydatków związanych z budową drogi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu poniesionych wydatków związanych z budową drogi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

P. Sp. J. prowadzi od 1998 roku działalność gospodarczą tj. stację paliw świadczącą sprzedaż paliw i usługi gastronomiczne zgodnie z wpisem do KRS. Stacja paliw usytuowana jest na własnej działce w miejscowości S. gm. R. bezpośrednio przy drodze krajowej. Trzy lata temu droga ta była gruntownie modernizowana i został zlikwidowany lewoskręt do stacji.

Sytuacja ta spowodowała znaczny spadek sprzedaży paliw, gdyż znaczna część pojazdów samochodowych nie łamała zakazu lewoskrętu na stację, a te które pomimo zakazu lewoskrętu skręcały powodowały utrudnienia i zagrożenia w ruchu drogowym. Zwracaliśmy się z prośbą do G.D.D.K i A o zmodernizowanie tego odcinka drogi i wykonanie lewoskrętu na naszą stację. Odpowiedź była zawsze negatywna z sugestią, że możemy jedynie starać się o uzyskanie takiej zgody z wykonaniem lewoskrętu na własny koszt.

Aby poprawić w/w negatywne dla stacji zjawiska podjęto prace związane z uzyskaniem takiej zgody tj. opracowano obowiązującą dokumentację techniczną i uzyskano pozwolenie na wykonanie lewoskrętu z G.D.D.K i A łącznie z wejściem w pas drogowy.

W rezultacie specjalistyczne firmy na koszt Spółki wykonały lewoskręt na wartość około 139.582,00 zł netto słownie: sto trzydzieści dziewięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt dwa złote 00/100.

Po zakończeniu i odbiorze inwestycja ta zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz G.D.D.K i A.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 grudnia 2009 r. Nr IPPB1/415-832/09-2/KS oraz Nr IPPP3/443-971/09-2/KB Wnioskodawca przedstawił pytanie oraz uzupełnił stan faktyczny.

W uzupełnieniu wniosku poinformowano, iż P. Spółka Jawna w roku 2009 r. poniosła wydatki na wykonanie lewoskrętu na łączną kwotę 142.411,67 złotych (netto), w następujących miesiącach:

*   w czerwcu na kwotę: 500,00 zł,
*   w sierpniu na kwotę: 39.732,00 zł,
*   we wrześniu na kwotę: 88.100,00 zł,
*   w październiku na kwotę: 11.447,00 zł.

Ponadto poinformowano, iż w poszczególnych miesiącach na podstawie otrzymanych faktur Spółka zaliczyła wykazane kwoty netto w kosztach uzyskania przychodu i dokonała odliczenia podatku VAT naliczonego w miesiącu wystawienia faktur. Natomiast księgowość prowadzona jest na podstawie księgi handlowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy nasza spółka może zaliczyć w koszty uzyskania przychodu poniesione wydatki i czy można dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Zdaniem Wnioskodawcy poniesione koszty należy rozliczyć pośrednio w koszty uzyskania przychodów z chwilą ich poniesienia. Poniesione nakłady mają ścisły związek z działalnością gospodarczą spółki generując dodatkowe przychody i odliczenia podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Stosownie do treści art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

W myśl art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast stosownie do treści art. 22a ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 22c, niezależnie od przewidywanego okresu używania - przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej "inwestycjami w obcych środkach trwałych" – zwane także środkami trwałymi.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „inwestycji w obcych środkach trwałych”. Wobec tego należy zastosować wykładnię językową, zgodnie z którą inwestycje w obcych środkach trwałych są to poniesione przez podatnika nakłady w cudzym środku trwałym, nie będącym własnością podatnika, ale używanym w prowadzonej przez niego działalności na podstawie tytułu prawnego np. umowy najmu, dzierżawy, lub innej umowy o podobnym charakterze.

Z przedstawionych we wniosku informacji wywieść należy, iż wykonana infrastruktura drogowa w postaci lewoskrętu na stacje paliw jest częścią drogi krajowej a więc drogi publicznej, z której będą mogły korzystać również inne osoby i podmioty. Właścicielem drogi jest Skarb Państwa a zarządcą Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. W konsekwencji nie stanowi ona środka trwałego będącego własnością Wnioskodawcy, nie będzie również przedmiotem najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.

Biorąc pod uwagę powyższe - wydatki poniesione na wykonanie przedmiotowej infrastruktury (jako części drogi publicznej) nie są inwestycją w obcych środkach trwałych. Do wykonanego fragmentu drogi Wnioskodawca nie dysponuje tytułem prawnym uprawniającym do wyłącznego korzystania z przedmiotowej infrastruktury.

Wobec tego poniesionych wydatków nie można uznać za wydatki na wytworzenie własnego środka trwałego jak i inwestycji w obcym środku trwałym, dlatego też odpisy amortyzacyjne nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te mogą natomiast stanowić koszt podatkowy, w oparciu o przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile zostanie wykazane, że ich poniesienie chociażby pośrednio zmierzało do uzyskania przychodu lub miało na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Zauważyć należy, iż zapewnienie bezpiecznego dojazdu do posesji, na której znajduje się stacja paliw z uwagi na charakter prowadzonej działalności gospodarczej jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa oraz umożliwia swobodny dostęp do świadczonych przez firmę usług jej klientom. Brak lewoskrętu znacznie utrudniałby wykonywanie działalności gospodarczej w miejscu siedziby firmy ze względu na ograniczoną możliwości dojazdu nie tylko klientów i dostawców ale także wspólników będących współwłaścicielami Spółki.

A zatem istnieje pośredni związek poniesionych wydatków z prowadzoną działalnością gospodarczą i jako koszty pośrednie mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Moment potrącania kosztów podatkowych uznanych za inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, wskazany został w art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba i 6bb, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 22 ust. 5d ustawy podatkowej).

Reasumując powyższe stwierdzić należy, iż wydatki na wykonanie infrastruktury drogowej w postaci lewoskrętu stanowiącego fragment drogi publicznej jako koszty pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Jednocześnie mając na uwadze, iż wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczył stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zmianami), zaznacza się, iż interpretacja nie wywołuje skutków prawnych dla poszczególnych wspólników Spółki. Uregulowania tej ustawy dotyczą bowiem podatników, którymi są osoby fizyczne. Wniosek natomiast złożyła Spółka Jawna, która w świetle zawartych w niej przepisów nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnikami zaś są poszczególni wspólnicy.

Mając powyższe na uwadze informuje się, że uzyskanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej przepisów ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wszystkich wspólników możliwe jest poprzez złożenie wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z wypełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 14b i art. 14f ustawy Ordynacja podatkowa przez poszczególne osoby fizyczne – wspólników.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stany faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.