Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.360.2021.12.DD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Otrzymane dofinansowanie przewidziane w art. 15gg Ustawy
a przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Słowa kluczowe: COVID-19
dofinansowanie
przychód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Pieniądze i wartości pieniężne
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Umorzone lub przedawnione zobowiązania
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy otrzymane dofinansowanie, przewidziane w art. 15gg Ustawy o COVID-19,
    stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką komandytową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    1 maja 2021 r. Wnioskodawca uzyskał status podatnika podatku dochodowego od osób
    prawnych.
    W 2021 r. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w art. 15gg ustawy z dnia
    2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem,
    przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych
    nimi sytuacji kryzysowych („Ustawa”). Wystąpił on mianowicie o przyznanie świadczeń na
    rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników nieobjętych przestojem,
    przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy w związku ze
    spadkiem obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19, a także o
    przyznanie środków z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie
    składek na ubezpieczenia społeczne pracowników należnych od pracodawcy.
    Wskutek powyższego wniosku Wnioskodawca otrzymał dofinansowanie przewidziane w
    art. 15gg Ustawy, tj. świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu
    Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia
    pracowników, a także środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na
    opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne pracowników należnych od pracodawcy.
    Wnioskodawca otrzymał powyższe dofinansowanie po 1 maja 2021 r.

## Pytanie

Czy otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie, o którym mowa w opisie stanu
    faktycznego (tj. dofinansowanie przewidziane w art. 15gg Ustawy), stanowi dla niego
    przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Państwa zdaniem, otrzymane dofinansowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego
    (tj. dofinansowanie przewidziane w art. 15gg Ustawy), nie stanowi dla Państwa przychodu
    w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Uzasadniając własne stanowisko wskazali Państwo, że stosownie do art. 15gga ust. 25
    Ustawy, przychód z tytułu świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy nie stanowi dla
    przedsiębiorcy przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Nie ulega wątpliwości, że przywołany art. 15gga ust. 25 Ustawy ma zastosowanie do
    dofinansowania, o którym mowa w art. 15gg Ustawy, gdyż obie te regulacje odwołują się
    do tego samego przedmiotu - świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy.
    Treść art. 15gga ust. 25 Ustawy nie budzi jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych i
    brak jest podstaw do odstąpienia od stosowania wykładni językowej tego przepisu. W
    literaturze przedmiotu i orzecznictwie przyjmuje się, że jasne przepisy prawa nie
    wymagają interpretacji (clara non sunt interpretanda).
    Interpretacja indywidualna
    W wyniku analizy Państwa wniosku - 19 listopada 2021 r. wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB2-1.4010.360.2021.1.BKD, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretacja ta została skutecznie doręczona 24 listopada 2021 r.
    Skarga na interpretację
    Pismem z 22 grudnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na ww. interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skarga wpłynęła do mnie 28 grudnia
    2021 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z
    19 listopada 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.360.2021.1.BKD - wyrokiem z 13 kwietnia
    2022 r., sygn. akt I SA/Op 33/22.
    Pismem z 10 czerwca 2022 r. wnieśli Państwo skargę kasacyjną od tego wyroku do
    Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 19 marca 2025 r., sygn. akt II FSK 854/22,
    oddalił Państwa skargę kasacyjną.
    Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który uchylił zaskarżoną
    interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 19 marca 2025 r. Data wpływu
    prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu do Organu - 30
    kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

      1) uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww.
      wyrokach;
      2) ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
      zakresie podatku dochodowego od osób prawnych - stwierdzam, że stanowisko,
      które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach
    związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób
    zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2020 r. poz. 568 ze zm.), dokonano zmian m.in. w ustawie z dnia 2 marca 2020 r. o
    szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i
    zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji
    kryzysowych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm., dalej: „ustawa o COVID”).
    W myśl art. 15g ust. 1 ustawy o COVID,
      przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców, organizacja pozarządowa w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia
      24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2020
      r. poz. 1057) oraz podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia
      2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, u których wystąpił
      spadek obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19, państwowa
      lub prowadzona wspólnie z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony
      dziedzictwa narodowego instytucja kultury, w rozumieniu ustawy z dnia 25
      października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z
      2020 r. poz. 194), u której wystąpił spadek przychodów w następstwie wystąpienia
      COVID-19, a także kościelna osoba prawna działająca na podstawie przepisów o
      stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku
      Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności
      sumienia i wyznania, oraz jej jednostka organizacyjna, może zwrócić się z wnioskiem
      o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, o wypłatę ze środków
      Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych świadczeń na dofinansowanie
      wynagrodzenia pracowników objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym
      wymiarem czasu pracy, w następstwie wystąpienia COVID-19, na zasadach
      określonych w ust. 7 i 10.
    Zgodnie z art. 15g ust. 2 ww. ustawy,
      podmiotom, o których mowa w ust. 1 i 1a, przysługują środki z Funduszu
      Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie składek na ubezpieczenia
      społeczne pracowników należnych od pracodawcy na podstawie ustawy z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 266,
      321, 568, 695, 875 i 1291) od przyznanych świadczeń, o których mowa w ust. 1 i ust.
      1a.
    Stosownie do art. 15gg ust. 1 ustawy o COVID,
    podmioty, o których mowa w art. 15g ust. 1, u których wystąpił spadek obrotów
    gospodarczych w rozumieniu art. 15g ust. 9, w następstwie wystąpienia COVID-19, mogą
    zwrócić się z wnioskiem do dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy, właściwego ze
    względu na swoją siedzibę, o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, ze
    środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie
    wynagrodzenia pracowników, o których mowa w art. 15g ust. 4, nieobjętych:

      1) przestojem, o którym mowa w art. 81 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
        pracy, lub
      2) przestojem ekonomicznym w następstwie wystąpienia COVID-19, o którym mowa w
        art. 15g ust. 5, lub
      3) obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia COVID-19, o którym
        mowa w art. 15g ust. 5.
    Zgodnie z art. 15gg ust. 2 ustawy o COVID,
      podmiotom, o którym mowa w ust. 1, przysługują środki z Funduszu
      Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie składek na ubezpieczenia
      społeczne pracowników należnych od pracodawcy na podstawie ustawy z dnia 13
      października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych od przyznanych świadczeń,
      o których mowa w ust. 1.
    W myśl art. 15gg ust. 4 ustawy o COVID,
      wynagrodzenia pracowników, o których mowa w ust. 1, są dofinansowywane ze
      środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do wysokości połowy
      wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, jednak nie więcej niż 40% przeciętnego
      miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa
      Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z
      Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku, o
      którym mowa w ust. 1.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że po 1 maja 2021 r., w
    rezultacie złożonego przez Państwa wniosku, otrzymali Państwo dofinansowanie
    przewidziane w art. 15gg ustawy o COVID, tj. świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy,
    ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie
    wynagrodzenia pracowników, a także środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych, na opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne pracowników należnych
    od pracodawcy.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy otrzymane przez Państwa
    dofinansowanie przewidziane w art. 15gg ustawy o COVID, stanowi dla Państwa przychód
    w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej : „ustawa o CIT”)
    przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
      1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
      2) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze,
        w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a
        także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z
        wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych
        przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
        2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym
        udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu
        Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny
        zarząd lub używanie;
      ) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:

        a) zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem
          umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,
        b) środków na rachunkach bankowych - w bankach.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
      rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
      kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1,
      uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane,
      po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Co do zasady zatem wsparcie przedsiębiorców w formie dofinansowania wynagrodzeń
    będzie stanowić przychód z prowadzonej działalności gospodarczej podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    Jednocześnie, wskazać należy, że skoro kwota dofinansowania stanowi przychód
    przedsiębiorcy podlegający opodatkowaniu, to wydatki nią sfinansowane mogą stanowić
    koszty uzyskania przychodu, o ile spełniają warunki wskazane w art. 15 ustawy o CIT.
    W treści ustawy o COVID przewidziano różne formy i charakter wsparcia dla podatników.
    Wsparcie to może polegać na udzieleniu dotacji, dofinansowania działalności, bezzwrotnej
    lub częściowo bezzwrotnej pomocy. Zgodnie z przepisami ustawy o CIT otrzymane
    wsparcie stanowi przysporzenie, czyli przychód. W myśl powołanego powyżej art. 12 ust. 1
    pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności
    otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Każde więc
    otrzymane pieniądze lub wartości pieniężne będą stanowiły dla podatnika przychód
    podatkowy. Przepisy ustaw podatkowych jak i ustawy o COVID mogą zarazem
    przewidywać rozwiązania prawne, na podstawie których otrzymanie wsparcie nie
    generuje przychodu z działalności gospodarczej, bądź przychód ten jest wolny od podatku
    dochodowego. Powyższe przewidują rozwiązania ujęte w przepisach art. 15gga ust. 15 i
    art. 15zze4 ust. 15 ustawy o COVID oraz art. 52m pkt 1 ustawy o PIT. Dla rozwiązania
    zawartego w przepisie art. 15g i art. 15gg ustawy o COVID nie przewidziano jednak
    bezpośrednio takiego zwolnienia.
    Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z Państwa twierdzeniem, iż otrzymane
    przez Państwa dofinansowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego (tj.
    dofinansowanie przewidziane w art. 15gg ustawy o COVID) nie stanowi dla Państwa
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.
    We własnym stanowisku, wskazali Państwo, że stosownie do art. 15gga ust. 25 ustawy o
    COVID, przychód z tytułu świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy nie stanowi dla
    przedsiębiorcy przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym,
    Państwa zdaniem, w stosunku do Państwa zastosowanie znajdzie art. 15gga ustawy o
    COVID.
    Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 15gga ust. 1 ustawy o
    COVID,
      przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców, który na dzień 30 września 2020 r. prowadził działalność
      gospodarczą, oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako
      rodzaj przeważającej działalności, kodami 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z,
      49.39.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.20.Z,
      59.14.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.90.A, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B,
      86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w
      ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28
      lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony

      uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1662), lub
      realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z,
      90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z,
      96.01.Z, 96.04.Z, i którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów
      podatkowych uzyskany w jednym z trzech miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia
      wniosku był niższy w następstwie wystąpienia COVID-19 co najmniej o 40% w
      stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym
      miesiącu roku poprzedniego, może zwrócić się z wnioskiem o przyznanie świadczeń
      na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników w rozumieniu art.
      15g ust. 4.
    Mając na uwadze treść powołanego powyżej przepisu należy zwrócić uwagę, że art. 15gga
    ustawy o COVID, odnosi się wyłącznie do podmiotów, o których mowa w art. 15gga ww.
    ustawy, co jasno wynika z umiejscowienia wskazanej jednostki redakcyjnej (art. 15gga ust.
    25 ustawy o COVID) w przepisie art. 15gga i braku wskazania w treści art. 15gga ust. 25
    ustawy o COVID odesłania do innych przepisów, np. art. 15g, art. 15ga czy też art. 15gg
    (jak ma to miejsce np. w treści art. 15gh ust. 1 ustawy o COVID).
    W związku z powyższym art. 15gga ust. 25 ustawy o COVID-19 nie znajdzie u Państwa
    zastosowania. Otrzymali bowiem Państwo świadczenia na podstawie art. 15gg ustawy o
    COVID.
    Zatem, w przypadku podatkowego rozliczenia dofinansowania wynagrodzeń pracowników
    ze środków FGŚP zasadą będzie rozpoznanie ich jako przychodu.
    W tym miejscu należy wskazać, że ogólnym celem ustawy o COVID jest wprowadzenie
    korzystnych z punktu widzenia podatnika rozwiązań, będących odpowiedzią na trudności
    gospodarcze wywołane stanem epidemii COVID-19. Środki z FGŚP uzyskane w trybie art.
    15g i art. 15gg ustawy o COVID, stanowią dofinansowanie wynagrodzenia pracowników
    objętych przestojem ekonomicznym albo obniżonym wymiarem czasu pracy. Wydatki
    poniesione na wynagrodzenia pracowników, zgodnie z ustawą o CIT, mogą stanowić dla
    podatnika koszt uzyskania przychodów. Widoczna zatem jest celowościowa wykładnia
    przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, która nie uzależnia skuteczności zaliczenia jako koszt
    wydatku, od kolejności jego poniesienia i zwrotu. W ten sposób przy zachowaniu powyżej
    wykładni uzyskane środki są podatkowo neutralne dla podatnika, ma on bowiem oprócz
    obowiązku wykazania przychodu prawo rozliczenia jako koszt wydatków sfinansowanych z
    tego źródła.
    Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko, w zakresie ustalenia, czy otrzymane
    przez Państwa dofinansowanie, o którym mowa w opisie stanu faktycznego (tj.
    dofinansowanie przewidziane w art. 15gg ustawy o COVID), stanowi dla Państwa przychód
    w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych - jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.