Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-72/13-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-04-12
Teza: Czy przy zaliczce na podatek dochodowy za grudzień 2013 nożna (lub należy) określić dochód według zasad określonych w art. 24 ust. 2 ustawy, tj. z uwzględnieniem różnicy remanentowej? Jeśli nie to czy istnieje procedura, pozwalająca na zastosowanie różnicy remanentowej w tej zaliczce (tak jak w przypadku zaliczek za pozostałe miesiące w roku, gdy sporządzony zostanie remanent na koniec tych miesięcy)?
Słowa kluczowe: podatek-podatek dochodowy; remanent-różnica remanentów; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 44

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana x, przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2013 r. (data wpływu 17 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad ustalania dochodu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad ustalania dochodu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Możliwe zdarzenie przyszłe dotyczy wyliczenia zaliczki na podatek za grudzień 2013. 1 stycznia 2013 został sporządzony remanent początkowy, 31 grudnia 2013 – na koniec roku – zostanie sporządzony remanent końcowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy przy zaliczce na podatek dochodowy za grudzień 2013 można (lub należy) określić dochód według zasad określonych w art. 24 ust. 2 ustawy, tj. z uwzględnieniem różnicy remanentowej? Jeśli nie, to czy istnieje procedura, pozwalająca na zastosowanie różnicy remanentowej w tej zaliczce (tak jak w przypadku zaliczek za pozostałe miesiące w roku, gdy sporządzony zostanie remanent na koniec tych miesięcy)?

Zdaniem Wnioskodawcy, literalnie stosując przepisy należałoby uwzględnić remanent przy wyliczeniu zaliczki na podatek za grudzień 2013. Remanent końcowy na koniec 2013 roku jest jednocześnie remanentem sporządzonym na koniec miesiąca (grudnia).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 44 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), dochodem z działalności gospodarczej stanowiącym podstawę obliczenia zaliczki u podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów jest różnica pomiędzy wynikającym z tych ksiąg przychodem i kosztami jego uzyskania. Jeżeli jednak podatnik na koniec miesiąca sporządza remanent towarów, surowców i materiałów pomocniczych lub naczelnik urzędu skarbowego zarządzi sporządzenie takiego remanentu, dochód ustala się według zasad określonych w art. 24 ust. 2.

W myśl art. 24 ust. 2 ww. ustawy, u podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Stosownie zaś do art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Szczegółowe zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Obowiązek przeprowadzenia spisu z natury oraz terminy jego przeprowadzenia wskazuje treść § 27 ust. 1 ww. rozporządzenia. W myśl tego przepisu, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej "spisem z natury", na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

Spis z natury podlega wpisaniu do księgi także wówczas, gdy osoby prowadzące działalność gospodarczą sporządzają go za okresy miesięczne oraz gdy na podstawie odrębnych przepisów jego sporządzenie zarządził naczelnik urzędu skarbowego (§ 27 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Terminy wpłaty zaliczek na podatek dochodowy wynikają z treści art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do tego przepisu zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1 (tj. pozarolniczej działalności gospodarczej), wpłaca się w terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczki kwartalne podatnicy wpłacają w terminie do 20 dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc lub odpowiednio kwartał, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na zasadach określonych w art. 45.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż zaliczki za poszczególne miesiące roku podatkowego – przy założeniu, wynikającym z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, iż remanenty zostaną sporządzone tylko w dniach 1 stycznia oraz 31 grudnia – ustala się bez zastosowania różnicy remanentowej.

Powyższa zasada dotyczy również zaliczki za grudzień. Wskazać przy tym należy, że zmiana brzmienia art. 44 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która nastąpiła z dniem 1 stycznia 2012 r. spowodowała, że zmieniony został termin wpłaty zaliczki za ostatni miesiąc roku podatkowego, a nie sposób ustalenia dochodu będącego podstawą jej obliczenia.

Tym samym okoliczność, że stosownie do § 27 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury m.in. na koniec każdego roku podatkowego, nie skutkuje obowiązkiem uwzględnienia tego spisu przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy za grudzień roku podatkowego

Jednocześnie wskazać należy, że w sytuacji przedstawionej we wniosku, w której Wnioskodawca podał, iż w 2013 r. przeprowadzone zostaną tylko remanenty w dniach 1 stycznia oraz 31 grudnia, przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie przewidują żadnej procedury ustalania wysokości zaliczki na podatek dochodowy za grudzień w sposób inny, niż zgodny z metodyką wynikającą wprost z wyżej cytowanych przepisów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.