Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.503.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-19
Teza: Skutki podatkowe otrzymania odszkodowania i
zadośćuczynienia w związku z popełnionym błędem
medycznym.
Słowa kluczowe: błąd
odszkodowania-odszkodowanie umowne
skutki podatkowe
ugody
ulga-ulga podatkowa
wypłata-wypłata pieniężna
zadośćuczynienie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odszkodowania i zadośćuczynienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 3b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 3 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca ma (...) lat. Jest obecnie studentem. Zwraca się o indywidualną
    interpretację podatkową w związku ze swoim przypadkiem życiowym, gdyż ma
    świadomość, iż zapisy w przedmiocie zerowego podatku dochodowego nie przewidują
    poniżej opisanych jego okoliczności życiowych.
    W roku 2023 Wnioskodawca poddał się chirurgicznemu zabiegowi medycznemu w
    placówce szpitalnej, w wyniku którego został pokrzywdzony z nieodwracalnymi
    konsekwencjami dożywotnimi. W ramach zakończonych w roku 2024 przedsądowych
    mediacji z udziałem adwokatów obu stron została wypracowana ugoda, której efektem
    było przyznanie Wnioskodawcy zadośćuczynienia i odszkodowania, na mocy której
    Wnioskodawca otrzymał na rachunek bankowy kwotę w wysokości 70.000 zł.
    Kwotę powyżej wymienioną Wnioskodawca otrzymał jako wynik postępowania
    ugodowego, pozasądowego z uwagi, iż nastąpiło już na wskazanym etapie porozumienie
    stron. Kwota co do zasady miała zrekompensować Wnioskodawcy poniesioną krzywdę i
    traumę psychiczną.
    Wnioskodawca ma świadomość, iż gdyby niniejsza kwota została zasądzona
    Wnioskodawcy przez Sąd w ramach zakończonej sprawy ugodowej, byłaby ustawowo
    objęta zerowym podatkiem dochodowym, lecz w przypadku Wnioskodawcy nie musiało
    dojść do czynności przed Sądem.
    Sądy, jak wiadomo, zwracają się na początku postępowania do stron, czy podjęły
    wcześniej jakiekolwiek próby pojednawcze w kwestii ewentualnego, obopólnego
    porozumienia w ramach ugody pozasądowej. Z punktu widzenia skutków prawnych oraz
    zasad sprawiedliwości społecznej (w tym skarbowej) trudno uzasadnić różne traktowanie
    podatkowe ugody sądowej (zwolnionej z podatku dochodowego) i ugody pozasądowej
    (brak zwolnienia) zawartej z udziałem adwokatów obu stron, mimo że obie prowadzą do
    analogicznych skutków w postaci wypłaty odszkodowania i zadośćuczynienia.
    Wnioskodawca posiada umowę ugody (z klauzulą poufności) odnośnie ustalonego w niej
    roszczenia o zadośćuczynienie za poniesioną krzywdę oraz odszkodowanie za następstwo
    dopuszczenia się błędu medycznego. Wypłaconą Wnioskodawcy w ramach ugody kwotę
    Wnioskodawca traktuje jako właściwą w swojej wysokości, sprawiedliwą i należną
    Wnioskodawcy jako zadośćuczynienie za faktycznie poniesioną osobistą krzywdę, jak i
    należne Wnioskodawcy odszkodowanie za zaistniały dla Wnioskodawcy faktyczny i
    fizycznie negatywny stan w perspektywie dożywotniej. Wnioskodawca chciałby złożyć
    zapytanie w ramach prośby o interpretację indywidualną: na podstawie zawartej umowy
    ugody pozasądowej wypłacono Wnioskodawcy zadośćuczynienie i odszkodowanie w
    związku z następstwem dopuszczenia się błędu medycznego, skutkującego faktyczną
    doznaną przez Wnioskodawcę krzywdą fizyczną, jak również psychiczną.
    Uzupełnienie wniosku

    W roku 2023 Wnioskodawca poddał się chirurgicznemu zabiegowi medycznemu w
    placówce szpitalnej. W wyniku tego zabiegu został pokrzywdzony, doznając trwałych i
    nieodwracalnych konsekwencji zdrowotnych, mających wpływ na całe jego życie. W
    związku z tym, w 2024 r. – w wyniku negocjacji ugodowych prowadzonych przez strony
    oraz za pośrednictwem pełnomocników profesjonalnych (adwokatów) – została zawarta
    umowa ugody. Ugoda ta została zawarta bez jakiegokolwiek udziału sądu i nie została
    przez sąd zatwierdzona.
    Na mocy tej ugody, zawartej w formie pisemnej i opatrzonej klauzulą poufności, została
    Wnioskodawcy wypłacona kwota 70.000 zł tytułem:
    a) zadośćuczynienia za poniesioną przez Wnioskodawcę krzywdę fizyczną i psychiczną
      (trauma, cierpienie, stres, trwałe skutki zdrowotne),
    b) odszkodowania za skutki błędu medycznego,
    c) a także rekompensaty utraconych korzyści, które Wnioskodawca mógłby osiągnąć,
      gdyby szkody mu nie wyrządzono.

## Pytanie

Czy wypłacona na rzecz Wnioskodawcy kwota 70.000 zł na podstawie zawartej umowy
    ugody pozasądowej w obecności adwokatów obu stron, tytułem odszkodowania i
    zadośćuczynienia za następstwo dopuszczenia się błędu medycznego, jest zwolniona z
    podatku dochodowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana przez Wnioskodawcę kwota 70.000 zł jest zwolniona z
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Podstawą prawną tego zwolnienia jest art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca uważa, że brak udziału sądu w zawarciu ugody nie pozbawia Go prawa do
    zwolnienia podatkowego, skoro ugoda miała na celu wypłatę odszkodowania i
    zadośćuczynienia związanego z błędem medycznym – a więc świadczeń typowo
    odszkodowawczych, które w przypadku ugody sądowej byłyby jednoznacznie zwolnione z
    opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze
    źródeł przychodów są inne źródła.

    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności:
      kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej
      przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o
      organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego
      konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby
      uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia
      społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy
      przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i
      inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i
      art. 17.
    Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma
    charakter otwarty i tym samym powyższa ustawa w swoich założeniach daje podstawy
    prawne, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art.
    20 ust. 1 ww. ustawy.
    Z treści wniosku wynika, że:
    – w wyniku błędu lekarskiego popełnionego w trakcie zabiegu chirurgicznego został Pan
      pokrzywdzony z nieodwracalnymi konsekwencjami zdrowotnymi;
    – w wyniku zawartej ugody pozasądowej otrzymał Pan odszkodowanie i
      zadośćuczynienie w kwocie 70.000 zł.
    Wątpliwość Pana budzi kwestia, czy od otrzymanej kwoty ma Pan obowiązek zapłaty
    podatku.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zdefiniował
    pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia, podobnie jak wielu innych pojęć z katalogu
    zwolnień przedmiotowych, konieczne staje się zatem odwołanie się do przepisów ustawy
    Kodeks cywilny.
    O odszkodowaniu możemy mówić wyłącznie w przypadku powstania konkretnej szkody,
    która wywołana została określonym działaniem lub zaniechaniem drugiej strony, której
    można przypisać odpowiedzialność za jej powstanie. Odszkodowanie to rodzaj
    świadczenia, które należy się za wyrządzenie szkody (odpowiednio zadośćuczynienie za
    doznane krzywdy) od podmiotu, który szkodę wyrządził lub ponosi za nią
    odpowiedzialność. Odszkodowanie stanowi pieniężną równowartość szkody majątkowej
    lub szkody na osobie, natomiast zadośćuczynienie jest pieniężną formą
    zrekompensowania szkody niemajątkowej.
    Odszkodowanie/zadośćuczynienie stanowi – co do zasady – przychód w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że
    wszystkie odszkodowania są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze
    zwolnienia od podatku. Jednakże należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji
    podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy
    spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną
    danej preferencji.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wolne od podatku dochodowego są:
      otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady
      ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych
      wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na
      podstawie tych przepisów, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia,
      jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów

      zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów
      lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
      pracy (Dz.U. z 2023 r. poz. 1465 oraz z 2024 r. poz. 878, 1222, 1871 i 1965), z
      wyjątkiem:
        a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu
        wypowiedzenia umowy o pracę,
        b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych
        zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn
        niedotyczących pracowników,
        c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia
        funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
        d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
        e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną
        działalnością gospodarczą,
        f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z
        prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są
        opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o
        których mowa w art. 30c,
        g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody
        sądowe.
    Powołany powyżej przepis wskazuje jednoznacznie, że nie wszystkie odszkodowania
    otrzymane przez osoby fizyczne wolne są od podatku dochodowego. Nie jest przy tym
    wystarczające, aby w przepisach prawa określone były same tylko przesłanki powodujące
    powstanie roszczenia o odszkodowanie, konieczne jest również wskazanie zasad ich
    ustalania.
    Zwolnieniem określonym w przytoczonym wyżej przepisie objęte są tylko odszkodowania
    (zadośćuczynienia), których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów
    odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub
    aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane
    odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają
    wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie
    porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z
    dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w lit. a)-
    g) zacytowanego przepisu. To oznacza, że zwolnieniem tym nie są objęte wszystkie
    odszkodowania (zadośćuczynienia), a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania
    zostały określone wprost w stosowanych przepisach prawa, z wyjątkiem enumeratywnie
    wymienionych kategorii odszkodowań (zadośćuczynień).
    Ustawodawca konsekwentnie wyłączył z katalogu zwolnień przepisem art. 21 ust. 1 pkt 3
    lit. g) zadośćuczynienia/odszkodowania, które zostały otrzymane na podstawie zawartej
    pomiędzy stronami umowy lub ugody pozasądowej, nawet w sytuacji, gdy ich wysokość
    lub zasady ustalania wynikają wprost z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych
    wydanych na podstawie tych ustaw.
    Zatem, aby wypłacone odszkodowanie korzystało ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 3 ww. ustawy, muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:
    · jego wysokość lub zasady ustalania muszą wynikać z przepisów odrębnych ustaw,
    · podstawą jego przyznania nie może być zawarta umowa lub ugoda pozasądowa.
    Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych; m.in. w prawomocnym
    wyroku z 3 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 1113/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w

    Gliwicach wyjaśnił, że z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika jednoznacznie, że wypłacone odszkodowanie (zadośćuczynienie)
    korzysta ze zwolnienia w sytuacji, gdy spełnione są łącznie dwa warunki: jego wysokość
    lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów
    wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw oraz że podstawą jego przyznania nie
    jest zawarta umowa lub ugoda (inna niż ugoda sądowa).
    W przypadku gdy wysokość lub zasady ustalania odszkodowania nie wynikają wprost z
    odrębnych ustaw lub aktów wykonawczych wydanych na podstawie tych odrębnych
    ustaw, a podstawą ich otrzymania jest wyrok lub ugoda sądowa, wówczas odszkodowanie
    takie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, z wyjątkiem
    odszkodowań wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. a) i b) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do treści art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, wolne od podatku
    dochodowego są:
      inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody
      sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem
      odszkodowań lub zadośćuczynień:
        a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
        b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
        wyrządzono.
    Zadośćuczynienie, podobnie jak odszkodowanie, nie korzysta ze zwolnienia podatkowego,
    o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jeżeli wynika ono z umowy lub ugody innej niż ugoda sądowa.
    Zatem już sama okoliczność zawarcia ugody pozasądowej – stosownie do art. 21 ust. 1 pkt
    3 lit. g) oraz art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    wyklucza zwolnienie od opodatkowania otrzymanej kwoty. Ponadto wysokość
    zadośćuczynienia, które Pan otrzyma nie wynika z żadnej ustawy, ani aktu wykonawczego,
    tylko z porozumienia stron sporu.
    W konsekwencji, skoro podstawą przyznania Panu kwoty za błąd medyczny popełniony w
    trakcie przeprowadzonego zabiegu chirurgicznego jest zawarta ugoda pozasądowa,
    wówczas takie świadczenie nie podlega zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 3 oraz
    3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymując przedmiotowe
    świadczenie uzyskał Pan przysporzenie majątkowe skutkujące powstaniem przychodu z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego należy odprowadzić podatek
    dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.