Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.270.2021.1.SW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-25
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt; sala
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 28 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2021 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania (…).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina (…) zrealizowała zadanie pn.: (…). Inwestycja została wykonana przy pomocy środków (…) w ramach działania (…) objętego (…). Interpretacja Indywidualna jest Wnioskodawcy niezbędna do rozliczenia projektu w ramach w/w pomocy finansowej.

W ramach operacji polegającej na modernizacji Sali widowiskowo-treningowej z zapleczem technicznym (…) zostały wykonane prace począwszy od robót rozbiórkowych po roboty wykończeniowe. Na inwestycję składało się: wyburzenie istniejącej posadzki wraz z podestami, wyburzenie części ścianek działowych, poszerzenie otworów drzwiowych, wymiana sufitów, likwidacja istniejących i montaż urządzeń instalacyjnych, wymiana istniejącej instalacji i budowa nowej posadzki, budowa konstrukcji stalowej do antresoli, ścianki mobilnej, budowa ścianek działowych, dobudowa sceny wraz z zapleczem sceny, prace wykończeniowe, tynkarskie i malarskie.

Modernizacja Sali widowiskowo-treningowej mieści się w budynku (…). Właścicielem budynku jest (…), która udostępnia obiekt nieodpłatnie na rzecz (…). Wszystkie towary i usługi nabyte na potrzeby realizacji operacji są udokumentowane fakturami VAT i nie mają żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę. Efekty realizacji operacji nie są i nie będą wykorzystywane do celów zarobkowych. Wszystkie faktury VAT z tytułu nabytych towarów i usług są wystawione na Gminę (…).

Zrealizowane przez Gminę prace związane z obiektem mają na celu w szczególności wzrost dostępności i jakości usług publicznych świadczonych przy pomocy zmodernizowanego budynku. Powyższe przełoży się z kolei na podniesienie poziomu integracji społeczności lokalnej Gminy jak również możliwość rozwoju zarówno edukacyjnego jak i kulturalnego mieszkańców. Dodatkowo, wykorzystywany obiekt jako lokalne centrum kultury stanowi obecnie alternatywę spędzania czasu wolnego. Realizacja projektu stanowi również wykorzystanie lokalnych zasobów kulturowych i przeciwdziałaniu wykluczeniu społecznemu na terenie Gminy.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.) do zadań własnych Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące kultury (\`(...)\`). Biorąc pod uwagę wyznaczony przepisami zakres zadań Gminy oraz zakres przedmiotowy projektu (tj. budowa infrastruktury kulturalnej o publicznym charakterze), należy w konsekwencji wskazać, iż realizacja projektu stanowi realizację zadań własnych Gminy, o którym mowa w powołanym powyżej art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.

Obecnie po zakończeniu projektu Gmina nie zamierza zmieniać sposobu obecnego przeznaczenia budynku, co oznacza, że w dalszym ciągu obiekt wraz z wyposażeniem będzie nieodpłatnie udostępniony na rzecz (…). Powyższe oznacza, że Gmina nie będzie wykorzystywała efektów rzeczowych projektu do celów komercyjnych (np. dzierżawa czy też najem) jak również nie będzie pobierała/otrzymywała żadnej odpłatności z tego tytułu.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 w związku z art. 14 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 194) „Ustawa o działalności kulturalnej” jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, które uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru organizatora.

W związku z powyższym Gmina wskazuje, że na dzień złożenia Wniosku, (…), który działa na podstawie Ustawy o działalności kulturalnej jako samorządowa instytucja kultury, jest odrębnym od Gminy, zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Ponadto, Gmina nie dokonała centralizacji VAT z (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina (…)w odniesieniu do zrealizowanego przedsięwzięcia opisanego wyżej ma możliwość odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących realizację operacji?

Zdaniem Wnioskodawcy:

(…) nie przysługuje prawo do odliczenia kwot podatku VAT wynikających z faktur otrzymanych przez Gminę, dokumentujących wydatki związane z realizacją projektu pn. (…) w ramach działania (…).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy.

W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ww. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Gmina (…) jest organizatorem instytucji kultury w tym przypadku - Gminnego Ośrodka Kultury (GOK). Budynek w którym mieści się GOK stanowi własność gminy (…), w którym GOK prowadzi statutową działalność. GOK jest instytucją kultury, to jest specyficzną samorządową osobą prawną funkcjonującą na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

GOK, jako instytucja kultury posiada odrębną osobowość prawną i prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową. Instytucja kultury posiadając odrębną osobowość prawną jest również odrębnym podatnikiem, w tym podatnikiem podatku od towarów i usług. W konsekwencji, GOK nie jest jednostką organizacyjną gminy, która podlega centralizacji VAT i która swoje dochody jest zobowiązana przekazać na konto dochodów Gminy.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu czynności wykonywanych na podstawie umów cywilno-prawnych dotyczących sprzedaży działek, wieczystego użytkowania gruntu, dzierżawy i najmu pomieszczeń biurowych, jednakże te nie są w żaden sposób związane z omawianym projektem.

Czynność nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości realizowana jest poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy , a Wnioskodawca realizując tę czynność nie występuje i nie będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Działania objęte programem należą do zadań własnych gminy. Modernizacja sali (…) Gminnego Ośrodka Kultury w (…) w sposób zdecydowany wzmocni funkcję kulturalną i społeczną na terenie gminy (…), pozwoli na poszerzenie oferty kulturalnej.

Gmina (…) jako strona wnioskująca o przyznanie pomocy finansowej w związku z realizacją projektu nie miała, nie ma i nie będzie miała żadnej sprzedaży związanej z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, a efekty realizacji operacji nie były, nie są i nie będą wykorzystywane przez Gminę jako jednostki samorządowej do celów zarobkowych.

Nabyte w ramach projektu towary i usługi nie będą i nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych i w związku z tym Gminie (…) nie przysługiwało prawo do odliczania podatku VAT w związku z przedmiotowym projektem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia od podatku, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, określonych we wspomnianym art. 86 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Istotne jest, aby podmiot, który chce skorzystać z obniżenia podatku, spełniał przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności, za podatnika VAT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W świetle art. 6 ust. 1 tej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zrealizował zadanie pn.: (…). Inwestycja została wykonana przy pomocy środków (…) w ramach działania (…).

Przedmiotowe zadanie realizowane było w budynku, którego właścicielem jest Wnioskodawca udostępniający ww. obiekt nieodpłatnie na rzecz Gminnego Ośrodka Kultury działającego na podstawie Ustawy o działalności kulturalnej jako samorządowa instytucja kultury i będącego odrębnym od Gminy, zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina nie dokonała centralizacji VAT z Gminnym Ośrodkiem Kultury.

Wszystkie towary i usługi nabyte na potrzeby realizacji operacji są udokumentowane fakturami VAT i nie mają żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę. Efekty realizacji operacji nie są i nie będą wykorzystywane do celów zarobkowych.

Gmina nie zamierza zmieniać sposobu obecnego przeznaczenia budynku, co oznacza, że w dalszym ciągu obiekt wraz z wyposażeniem będzie nieodpłatnie udostępniony na rzecz Gminnego Ośrodka Kultury. Powyższe oznacza, że Gmina nie będzie wykorzystywała efektów rzeczowych projektu do celów komercyjnych (np. dzierżawa czy też najem) jak również nie będzie pobierała/otrzymywała żadnej odpłatności z tego tytułu.

Wątpliwości Wnioskodawcy w niniejszej sprawie dotyczą możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT od wydatków ponoszonych na przedmiotowe zadanie.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przed podatnika podatku od towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – nabyte podczas realizacji inwestycji towary i usługi nie mają żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. zadania.

Reasumując, Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia naliczonego podatku VAT od wydatków ponoszonych w wyniku realizacji projektu pn.: (…), ponieważ nabyte podczas realizacji inwestycji towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.