Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1554/15-4/KF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-02-04
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C.
Słowa kluczowe: czynsz; najem; nieruchomości-podatek od nieruchomości; przychód; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2015 r. (data wpływu 19 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniu 18 stycznia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku sporządzenia informacji PIT-8C.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 13 stycznia 2016 r. nr ILPB1/4511-1-1554/15-2/KF Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie wysłano w dniu 13 stycznia 2016 r., skutecznie doręczono w dniu 15 stycznia 2016 r., natomiast w dniu 18 stycznia 2016 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez wniesienie brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„A” S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest podmiotem z branży energetycznej, którego przeważająca aktywność gospodarcza obejmuje dystrybucję i obrót gazem ziemnym.

Mając na uwadze rozszerzenie działalności o wytwarzanie energii elektrycznej za pomocą elektrowni fotowoltanicznych, Spółka poszukuje i pozyskuje nieruchomości, które zamierza przeznaczyć na potrzeby ww. działalności.

W związku z powyższym, Spółka zawiera wieloletnie umowy uprawniające do korzystania z nieruchomości, których warunki terenowe umożliwiają budowę elektrowni fotowoltanicznej (są to głównie grunty rolne o niskich klasach jakości). W większości przypadków, spółka zawiera umowy z właścicielami danej nieruchomości – osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej (dalej: Właściciele).

Umowy zawierane z Właścicielami wskazują, że z tytułu użytkowania gruntu na cele budowy i eksploatacji elektrowni fotowoltanicznej, Spółka będzie płacić umówiony czynsz.

Dodatkowo, zgodnie z zapisami umowy, Spółka zobowiązuje się do ponoszenia ciężaru podatku od nieruchomości z tytułu wykorzystywania nieruchomości do działalności gospodarczej. Zapłata podatku w zależności od zawartej umowy może mieć formę przedpłaty lub zwrotu kosztu podatku zapłaconego przez Właściciela. Z uwagi na formalne ograniczenia wynikające z przepisów prawa, Spółka nie będzie samodzielnie wpłacać zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości do właściwego organu podatkowego.

Mając powyższe na uwadze, Spółka powzięła wątpliwość co do ciążących na niej obowiązków związanych z przedstawionym stanem faktycznym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym na Spółce ciążyć będzie obowiązek sporządzenia i przesłania do właściwego organu podatkowego informacji o wysokości przychodu z innych źródeł (PIT-8C) uzyskanego przez Właściciela z tytułu zwrotu podatku od nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobligowana do sporządzenia i przekazania informacji (PIT-8C) o osiągniętych przez Właścicieli przychodach z tytułu zwrotu podatku od nieruchomości.

Wynika to z faktu, że powyższy zwrot, w ocenie Spółki, nie stanowi przychodu Właściciela.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Ponadto, ustawodawca wskazał w art. 10 ust. 1 pkt 9, że źródłem przychodów mogą być również inne źródła.

Przychodami, stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, są zasadniczo otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychodami z innych źródeł są natomiast, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12- 14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998r., Nr 144, poz. 930, ze zm.; dalej: ustawa ZPIT) wskazuje, że osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ZPIT, podobnie jak w przypadku ustawy o PIT, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla powstania przychodu tak w przypadku PIT, jak w również ZPIT, konieczne jest:

1.  zawarcie stosownej umowy między stronami,
2.  otrzymanie lub postawienie do dyspozycji Spółki określonej kwoty czynszu.

W związku z powyższym, składnikiem przychodu Właściciela nie będą natomiast ponoszone przez Spółkę wydatki na podatek od nieruchomości, gdyż z umowy wynika, że to Spółka, a nie Właściciel jest zobowiązana do poniesienia tego kosztu. Otrzymana od Spółki kwota, nie będzie stanowić zatem dla niego przychodu, gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Jednocześnie Spółka chce wskazać, że nawet w przypadku uznania powyższego zwrotu podatku od nieruchomości za przychód Właściciela, nadal nie będzie zobowiązana do sporządzenia i przekazania właściwym podmiotom informacji PIT-8C o przychodach osiągniętych przez Właściciela z tytułu zwrotu podatku od nieruchomości.

Stosownie bowiem do wskazanego powyżej art. 20 ustawy o PIT, kwota zaliczki bądź zwrotu kosztów podatku od nieruchomości wypłacana przez Spółkę Właścicielowi nie może zostać uznana za tzw. dochody z innych źródeł. Kwota zwrotu wynika bowiem z umowy uprawniającej Spółkę do korzystania z nieruchomości, stanowiącej bezpośrednie źródło obowiązku wypłaty zaliczki lub zwrotu podatku od nieruchomości.

Oznacza to, że w przedmiotowym przypadku pomimo uznania, że zwrot kosztów podatku od nieruchomości stanowi przychód, to nie jest to tytuł wskazany w art. 20 ustawy o PIT, obligujący Spółkę do wystawienia i przekazania podatnikowi oraz właściwemu organowi podatkowemu informacji PIT-8C.

W związku z powyższym, Spółka uważa jak na wstępie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 – najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

W myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W tym miejscu wskazać należy, że odrębnym źródłem przychodów są inne źródła wskazane w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Stosownie zaś do treści art. 42a cytowanej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zawiera z właścicielami gruntów rolnych wieloletnie umowy uprawniające do korzystania z nieruchomości. Właścicielami nieruchomości są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Umowy zawierane z właścicielami wskazują, że z tytułu użytkowania gruntu, Spółka będzie płacić umówiony czynsz. Dodatkowo, zgodnie z zapisami umowy, Wnioskodawca zobowiązuje się do ponoszenia ciężaru podatku od nieruchomości z tytułu wykorzystywania nieruchomości do działalności gospodarczej. Zapłata podatku w zależności od zawartej umowy może mieć formę przedpłaty lub zwrotu kosztu podatku zapłaconego przez właściciela.

W związku z powyższym powstała wątpliwość czy na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek sporządzenia i przesłania do właściwego organu podatkowego informacji o wysokości przychodu z innych źródeł (PIT-8C) uzyskanego przez właścicieli z tytułu zwrotu podatku od nieruchomości.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, że podstawą generowania przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe właściciela gruntu, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Składnikiem przychodu nie będą natomiast ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki związane z przedmiotem dzierżawy (podatek od nieruchomości), jeżeli z umowy wynika, że Spółka jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z użytkowaniem nieruchomości nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie właściciela nieruchomości. Natomiast przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje jedynie wówczas, gdy ma miejsce przysporzenie majątkowe.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym zwrot kwoty podatku od nieruchomości – do zapłaty którego będzie zobowiązana Spółka zgodnie z zawartą umową – nie będzie stanowił przysporzenia majątkowego właściciela nieruchomości. W tym przypadku właściciel gruntu będzie pełnił jedynie rolę pośrednika pomiędzy Spółką (dzierżawcą) a Urzędem Gminy.

W związku z tym, że z tytułu zwrotu podatku od nieruchomości właścicielom nieruchomości nie powstanie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym również przychód z innych źródeł, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.