Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-251/10/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-17
Teza: Czy wypłacone świadczenia (w tym ze środków przekazanych przez spółkę A na konto Spółki) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: cudzoziemiec; koszt-koszty uzyskania przychodów; przedstawiciel; umowa; współpraca (kooperacja)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 04 listopada 2009r. (data wpływu do tut. Biura 10 listopada 2009r.), uzupełnionym w dniu 17 listopada 2009r. i w dniu 01 lutego 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących opłat za kurs języka polskiego, opłat za studia podyplomowe oraz zakwaterowania dla wietnamskich przedstawicieli spółki A, z którymi została zawarta umowa o współpracy (pytanie we wniosku Nr 2) – **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 10 listopada 2009r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących opłat za kurs języka polskiego, opłat za studia podyplomowe oraz zakwaterowania dla wietnamskich przedstawicieli spółki A, z którymi została zawarta umowa o współpracy. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 21 stycznia 2010r. Znak: IBPBI/2/423-1380/09/MS IBPBII/1/415-862/09/MK wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano w dniu 01 lutego 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarta w 2009r. umowę o współpracy z wietnamską Spółką A mając na uwadze dokonane uzgodnienia. Dotychczasowa współpraca zaowocowała podpisaniem szeregu umów na dostawę urządzeń i w 2009 r. Spółka dokonała sprzedaży na łączną wartość 8 000 000,00 zł. Umowa o współpracy zawiera uzgodnienia, na mocy których Spółka zobowiązuje się do:

1.  opłaty za kurs języka polskiego dla dwóch wydelegowanych przedstawicieli Spółki A,
2.  opłaty za studia podyplomowe w Politechnice,
3.  zapewnienia zakwaterowania dla 2 wydelegowanych przedstawicieli Spółki A (nie obejmuje opłaty za media).

Natomiast Wietnamska strona (Spółka A) zobowiązuje się do przesyłania na konto Spółki po 200 USD dla każdego studenta co miesiąc, celem pokrycia części kosztów utrzymania (wyżywienie , opłaty za media, w zapewnionym przez Spółkę zakwaterowaniu, inne opłaty związane z pobytem (przez trzy lata)).

Spółka wystawia faktury sprzedaży dla Spółki A za media i inne opłaty i rozlicza je z wpłatami dokonanymi na konto Spółki zaliczając do przychodów do opodatkowania. Pozostałą część nie rozliczonych środków Spółka zamierza wypłacić przedstawicielom wietnamskiej Spółki A, (od dnia 02 listopada 2009r. są zatrudnieni na podstawie zezwolenia na zatrudnienie cudzoziemców - umowy o pracę).

Pismami, które wpłynęły do tut. BKIP w dniu 17 lutego 2009r. i 1 lutego 2009r. Spółka dokonała uzupełnienie złożonego wniosku.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wypłacone świadczenia (w tym ze środków przekazanych przez Spółkę A na konto Spółki) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? (pytanie we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, dla Spółki opłaty za kurs języka polskiego, opłaty za studia podyplomowe oraz opłaty za wynajem mieszkania są koszem uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 luty 1992r. o podatku dochodowym od osób oprawnych (Dz. U. z 2000r nr. 54 poz. 654 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującą przesłanką pozwalającą zaliczyć dane wydatki do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie ich w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Trzeba przy tym pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi z tej okoliczności skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, iż nawiązanie współpracy z przedstawicielami wietnamskiej Spółki A może mieć pośredni wpływ na poziom osiąganych przez Spółkę przychodów z działalności gospodarczej. W konsekwencji należy uznać, iż przedmiotowe wydatki, do ponoszenia których Spółka została zobowiązana na mocy zawartej umowy o współpracę wypełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, a zatem co do zasady mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, iż przepis art. 15 ust. 1 ww. ustawy należy interpretować łącznie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który zobowiązuje podatników do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i należnego podatku. Stąd podkreślenia wymaga, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest nie tylko wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, ale także prawidłowym udokumentowaniem.

Reasumując, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu opłat za kurs języka polskiego, opłat za studia podyplomowe oraz zakwaterowania dla wietnamskich przedstawicieli Spółki A, z którymi zostały zawarte umowy o współpracę pod warunkiem spełnienia ogólnych przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i ich właściwego udokumentowania.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie spraw będących przedmiotem pytania 1 i 3 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.