Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.634.2025.3.MBN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-17
Teza: Brak przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za
podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 12 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy
    ustalenia, czy odpłatne zbycie działki nr (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Uzupełnił go Pan pismem z 24 listopada 2025 r. (wpływ 24 listopada 2025 r.) oraz pismem
    z 25 listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...).
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest głównie naprawa i konserwacja maszyn.
    Wnioskodawca nigdy nie prowadził i nie prowadzi działalności w zakresie kupna i
    sprzedaży nieruchomości lub innego rodzaju działalności deweloperskiej.
    W dniu (...) maja 2023 r. Wnioskodawca zawarł z A (w dalszej części także jako: Kupujący)
    umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości (Rep. A nr (...)) obejmującą działkę gruntu
    o powierzchni (...) ha, która miała powstać w wyniku podziału działki ewidencyjnej nr (...) o
    powierzchni (...) ha, położonej (...), dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych
    prowadzi księgę wieczystą nr (...).
    Na podstawie tej umowy, Kupujący zobowiązał się do uzyskania wszelkich decyzji i
    pozwoleń niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji, w tym w szczególności: decyzji
    dotyczących lokalizacji i budowy zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa drogowego,
    uzyskania warunków przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji infrastruktury oraz promesy na
    sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowym. Z kolei Wnioskodawca zobowiązał
    się do sprzedaży wydzielonej działki po uzyskaniu przez Kupującego wszystkich
    wymaganych decyzji i pozwoleń.
    W okresie obowiązywania umowy przedwstępnej, Wnioskodawca oddał wydzieloną część
    nieruchomości w dzierżawę Kupującemu na cele związane z uzyskaniem decyzji
    administracyjnych, na podstawie umowy dzierżawy zawartej tego samego dnia, tj. (...)
    maja 2023 r.
    W wyniku działań podejmowanych przez Kupującego, w dniu (...) listopada 2023 r., z
    upoważnienia Burmistrza (...), wydano decyzję o warunkach zabudowy nr (...). Następnie,
    w wyniku podziału geodezyjnego działki nr (...), zatwierdzonego decyzją Burmistrza (...) z
    dnia (...) marca 2024 r., sygn. (...), powstała działka ewidencyjna nr (...) o powierzchni (...)
    ha, będąca przedmiotem sprzedaży.
    Działkę, której część została sprzedana, Wnioskodawca nabył pierwotnie w 2011 r. do
    swojego majątku osobistego, za środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie nabycia
    znalazł się również zapis, że zakup następuje także w celu i na potrzeby prowadzonej
    działalności gospodarczej. Zapis ten miał jednak charakter ogólny i nie znalazł
    odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie faktycznym. Nieruchomość od momentu nabycia
    stanowiła wyłącznie majątek prywatny Wnioskodawcy − nigdy nie została wprowadzona
    do ewidencji środków trwałych, nie była amortyzowana ani w jakikolwiek sposób
    wykorzystywana w działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie odliczył od nabycia
    podatku VAT.
    Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów inwestycyjnych, nie uzbrajał gruntu, nie
    budował dróg dojazdowych ani nie podejmował czynności mających na celu zwiększenie
    wartości nieruchomości. Nie prowadził również żadnych działań marketingowych ani
    reklamowych, w szczególności nie korzystał z usług pośredników w obrocie
    nieruchomościami.

    W trakcie posiadania nieruchomości jej część została wywłaszczona na cele publiczne, tj.
    pod budowę ścieżki rowerowej, co miało miejsce w 2020 r. Działanie to miało charakter
    całkowicie niezależny od Wnioskodawcy (siła wyższa) i nie było związane z jego
    aktywnością gospodarczą.
    W dniu (...) września 2025 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...), Wnioskodawca
    ostatecznie zbył na rzecz A działkę ewidencyjną nr (...) o powierzchni (...) ha.
    Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży nieruchomości, nie składał w
    tym zakresie deklaracji PIT-39, a zbycie działki nr (...) stanowi jego pierwszą tego rodzaju
    transakcję. Przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie jest i nigdy
    nie był handel nieruchomościami.
    Jednocześnie, Wnioskodawca jeszcze raz podkreśla, że działka będąca przedmiotem
    sprzedaży nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia
    działalności gospodarczej, nie była przedmiotem dzierżawy (poza wskazaną umową
    dzierżawy na rzecz Kupującego w celu uzyskania stosownych pozwoleń), ani też żadnej
    umowy o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie występował również w stosunku do
    działki o decyzję o warunkach zabudowy. Wszelkie działania w tym zakresie były
    podejmowane wyłącznie przez Kupującego.
    Uzupełnił Pan opis sprawy odpowiadając na poniższe pytania:
    1. Na jaki okres oddał Pan Kupującemu w dzierżawę działkę nr (...) oraz za jaką kwotę?
    Odp.: Działka nr (...) została oddana Kupującemu w dzierżawę na okres od (...) maja 2023 r.
    na czas nieokreślony na kwotę (...) zł miesięcznie. W międzyczasie, w dniu (...) kwietnia
    2024 r., zawarto aneks do umowy związany z powstaniem działki (...), która to powstała w
    wyniku podziału działki (...). Od tej daty, przedmiotem dzierżawy była działka (...). Kwota
    dzierżawy pozostała bez zmian. Umowa dzierżawy obowiązywała do czasu faktycznej
    sprzedaży na podstawie aktu notarialnego, zawartego dnia (...) września 2025 r.
    2. W jaki sposób była wykorzystywana przez Pana działka nr (...) oraz (...) od nabycia do
      sprzedaży?
    Odp.: Działka była wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie prywatnie. Jak
    wskazano w treści wniosku, Wnioskodawca nabył ją pierwotnie w 2011 r. do swojego
    majątku osobistego, za środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie nabycia znalazł
    się również zapis, że zakup następuje „także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności
    gospodarczej”. Zapis ten miał jednak charakter ogólny i nie znalazł odzwierciedlenia w
    rzeczywistym stanie faktycznym. Nieruchomość od momentu nabycia stanowiła wyłącznie
    majątek prywatny Wnioskodawcy − nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków
    trwałych, nie była amortyzowana ani w jakikolwiek sposób wykorzystywana w działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca nie odliczył od nabycia podatku VAT.
    Zatem, działki stanowiły majątek prywatny Wnioskodawcy i przez cały okres posiadania
    pozostawały niezabudowane, nieuzbrojone, niewykorzystywane gospodarczo.
    Wnioskodawca, zgodnie z tym co wcześniej wskazano, oddał jedynie działkę nr (...) w
    dzierżawę od (...) maja 2023 r. w związku z zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży,
    która następnie była aneksowana w dniu (...) kwietnia 2024 r., gdzie przedmiotem
    dzierżawy stała się działka (...).
    Ta umowa była odpłatna, lecz miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie
    Kupującemu. Nie była związana z żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie
    miała charakteru inwestycyjnego.
    3. Czy korzystał Pan z pierwotnej działki nr (...), jak i z działki powstałej po jej podziale o nr
      (...), dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub
      okresach i w jaki sposób Pan z nich korzystał?

    Odp.: Nie. Ani działka nr (...), ani działka nr (...) nigdy nie były wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gospodarczej, były tylko przedmiotem wspomnianej wcześniej
    dzierżawy.
    4. Czy pierwotna działka nr (...) i działka powstała po podziale o nr (...) były
      wykorzystywane przez Pana przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu ich
      nabycia do momentu planowanej dostawy, na cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to
      proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały i w jakim okresie.
    Odp.: Tak − działki przez cały okres posiadania były wykorzystywane wyłącznie jako
    majątek prywatny. Zwyczajowo stanowiły niezagospodarowaną nieruchomość gruntową
    należącą do Wnioskodawcy. Tak jak wskazano, były tylko przedmiotem dzierżawy, która
    miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie Kupującemu. Nie była związana z
    żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie miała charakteru inwestycyjnego.
    5. Z czyjej inicjatywy nastąpił podział nieruchomości, tj. działki nr (...)? Należy wskazać
      również w jakim celu nastąpił podział tej nieruchomości.
    Odp.: Podział został dokonany na wniosek i na potrzeby Kupującego − A, zgodnie z
    ustaleniami umowy przedwstępnej. Celem podziału było wydzielenie działki o określonej
    powierzchni niezbędnej do realizacji przez Kupującego planowanej inwestycji handlowej.
    6. Czy dla działki nr (...) na dzień sprzedaży było wydane pozwolenie na budowę? Kto
      wystąpił?
    Odp.: Tak − pozwolenie na budowę zostało wydane na wniosek Kupującego, który
    samodzielnie prowadził wszystkie postępowania administracyjne.
    7. Czy od momentu zawarcia umowy przedwstępnej do momentu zawarcia przyrzeczonej
      umowy sprzedaży wszystkie czynności zmierzające do realizacji inwestycji budowlanej
      na działce nr (...) były wykonywane na koszt i staraniem Kupującego?
    Odp.: Tak. Wszystkie czynności administracyjne, projektowe i inwestycyjne związane z
    planowaną budową były wykonywane wyłącznie na koszt i staraniem Kupującego.
    Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów i nie uczestniczył w tych działaniach. Nie
    miał w tych działaniach żadnego interesu.
    8. Czy w umowie przedwstępnej została określona cena sprzedaży działki nr (...) i podjęte
      przez Kupującego działania nie prowadzą do jej podwyższenia w ostatecznej umowie
      sprzedaży?
    Odp.: Tak − cena sprzedaży została określona już w umowie przedwstępnej i nie uległa
    zmianie. Działania podjęte przez Kupującego nie prowadziły do jakiejkolwiek jej podwyżki.
    9. Czy działka nr (...), będąca przedmiotem wniosku, na dzień sprzedaży była zabudowana
      czy niezabudowana? W przypadku, gdy na tej działce znajdowały się zabudowania,
      proszę wskazać jakie zabudowania znajdowały się na przedmiotowej działce.
    Odp.: Nie. Działka nr (...) na dzień sprzedaży była niezabudowana i nie znajdowały się na
    niej żadne budynki ani budowle.
    10. Czy działka nr (...) na dzień sprzedaży była objęta miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak:
      a) jakie było przeznaczenie tej działki według planu?
      b) czy plan został ustalony na Pana wniosek?
    Odp.: Nie − działka na dzień sprzedaży nie była objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego.
    11. Czy występował Pan o zmianę przeznaczenia terenu?
    Odp.: Nie. Wnioskodawca nigdy nie występował z wnioskiem o zmianę przeznaczenia
    terenu.

    12. Czy udzielił Pan nabywcy działki nr (...) będącej przedmiotem wniosku lub jakiejkolwiek
      innej osobie np. pośrednikowi, pełnomocnictwa bądź innego umocowania prawnego
      do wystąpienia w Pana imieniu w sprawach, które dotyczyły przedmiotowej
      nieruchomości? Jeśli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie działania podjął podmiot działający jako Pana pełnomocnik w związku ze
        sprzedażą działki nr (...)?
      b) kto (Pan, czy podmiot działający jako Pana pełnomocnik) pokrył koszty tych działań?
      c) jaki był zakres pełnomocnictwa, które Pan udzielił?
    Odp.: Tak, Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa wyłącznie Kupującemu, przy czym
    pełnomocnictwo to obejmowało jedynie zakres niezbędny do uzyskania przez Kupującego
    wymaganych decyzji i pozwoleń administracyjnych koniecznych wyłącznie do realizacji
    inwestycji planowanej przez Kupującego. Pełnomocnictwo nie obejmowało żadnych
    czynności zmierzających do przygotowania gruntu do sprzedaży ani działań
    podejmowanych w interesie Wnioskodawcy. Wszystkie czynności były wykonywane w
    interesie i na rzecz Kupującego, a nie Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie udzielał
    pełnomocnictwa nikomu innemu.
    a) Jakie działania podjął pełnomocnik?
    Kupujący, działając jako pełnomocnik, podejmował jedynie czynności związane z
    uzyskaniem:
    · decyzji dotyczącej lokalizacji lub pozwolenia na budowę zjazdu według własnej koncepcji,
    · zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych,
    · zezwoleń na wycinkę drzew wraz z obowiązkiem dokonania nasadzeń zamiennych,
    · innych decyzji i pozwoleń administracyjnych niezbędnych do realizacji inwestycji
      budowlanej (pawilonu handlowego i parkingu),
    · przebudowy pasa drogowego, uzyskania warunków przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji
      infrastruktury oraz promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowym.
    Wszystkie te czynności dotyczyły wyłącznie procesu inwestycyjnego Kupującego.
    Wnioskodawca nie miał w tym żadnego interesu ekonomicznego ani prawnego.
    b) Kto poniósł koszty tych działań?
    Wszystkie koszty związane z ww. działaniami poniósł Kupujący. Wnioskodawca nie
    finansował żadnych czynności wykonywanych w ramach udzielonego pełnomocnictwa.
    c) jaki był zakres pełnomocnictwa, które Pan udzielił?
    Jak już wskazano, Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa, jednak wyłącznie Kupującemu i
    jedynie w zakresie absolutnie niezbędnym do uzyskania przez Kupującego stosownych
    pozwoleń oraz decyzji administracyjnych koniecznych do realizacji jego własnej inwestycji.
    Pełnomocnictwo obejmowało m.in. uzyskanie prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej
    decyzji dotyczącej lokalizacji lub budowy zjazdu według koncepcji Kupującego, uzyskanie
    zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych, a także
    uzyskanie zezwoleń na wycinkę drzew wraz z obowiązkiem dokonania nasadzeń
    zamiennych przez Kupującego. Dotyczyło to również innych pozwoleń i decyzji, które były
    konieczne do budowy planowanego przez Kupującego pawilonu handlowego oraz
    parkingu.
    13. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
      W dniu (...) maja 2023 r. Wnioskodawca zawarł z A (w dalszej części także jako:
      Kupujący) umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości (Rep. A nr (...))
      obejmującą działkę gruntu o powierzchni (...) ha, która miała powstać w wyniku

      podziału działki ewidencyjnej nr (...) o powierzchni (...) ha, położonej (...), dla której
      Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...).
      Na podstawie tej umowy Kupujący zobowiązał się do uzyskania wszelkich decyzji i
      pozwoleń niezbędnych do realizacji planowanej inwestycji, w tym w szczególności:
      decyzji dotyczących lokalizacji i budowy zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa
      drogowego, uzyskania warunków przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji infrastruktury
      oraz promesy na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowym.
        proszę wyjaśnić:
    a) Jakie prawa i obowiązki wynikały z umowy przedwstępnej dla Wnioskodawcy, a jakie
      dla Kupującego?
    Odp.: Obowiązki Wnioskodawcy: Wnioskodawca zobowiązał się jedynie do:
      · sprzedaży wydzielonej działki nr (...) po spełnieniu warunków określonych w umowie
        przedwstępnej,
      · udostępnienia Kupującemu działki na czas niezbędny do uzyskania przez Kupującego
        decyzji i pozwoleń,
      · udzielenia Kupującemu ograniczonego pełnomocnictwa niezbędnego wyłącznie do
        prowadzenia spraw administracyjnych związanych z jego inwestycją.
    Wnioskodawca nie był zobowiązany do podejmowania żadnych działań inwestycyjnych,
    technicznych, infrastrukturalnych, ani do przygotowywania nieruchomości do sprzedaży.
    Obowiązki Kupującego: Kupujący zobowiązał się do:
    · uzyskania wszelkich decyzji, pozwoleń i uzgodnień administracyjnych koniecznych do
      realizacji inwestycji, w tym decyzji dotyczących zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa
      drogowego, warunków przyłączeń do mediów, usunięcia ewentualnych kolizji
      infrastruktury, promesy na sprzedaż alkoholu,
    · poniesienia pełnych kosztów wszystkich ww. działań,
    · przygotowania dokumentacji i przeprowadzenia wszelkich postępowań
      administracyjnych we własnym zakresie,
    · zawarcia umowy przyrzeczonej po spełnieniu określonych warunków.
    Prawa Kupującego: Kupujący miał prawo uzyskać dostęp do działki w celu wykonania
    czynności administracyjnych oraz prawo do przeprowadzenia procedur prowadzących do
    realizacji inwestycji.
    b) czy po zawarciu umowy przedwstępnej Kupujący na działce nr (...) będącej
      przedmiotem sprzedaży, dokonywał inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększyły jej
      atrakcyjność, jak np. uzbrojenie terenu w media, ogrodzenie itp.? Jeśli tak, to proszę o
      podanie jakich.
    Odp.: Nie. Kupujący nie dokonywał na działce nr (...) żadnych prac o charakterze inwestycji
    infrastrukturalnych ani ulepszeń, takich jak uzbrojenie terenu, doprowadzenie mediów,
    ogrodzenie, utwardzenie terenu czy przygotowanie placu budowy.
    Działania Kupującego miały charakter wyłącznie administracyjny i dokumentacyjny, tj.
    związany z uzyskaniem pozwoleń, decyzji i warunków technicznych.
    Wszystkie inwestycje infrastrukturalne Kupujący już realizuje po sprzedaży.
    c) czy Kupujący ponosił jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. działką od
      momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej?
    Odp.: Tak, lecz wyłącznie w zakresie formalności administracyjnych związanych z jego
    własną inwestycją.

    Kupujący poniósł wszelkie koszty uzyskiwania decyzji, pozwoleń, uzgodnień, warunków
    przyłączenia, opinii, map, projektów oraz innych dokumentów wymaganych do
    planowanej budowy.
    Kupujący nie ponosił natomiast żadnych nakładów inwestycyjnych na samej działce.
    Żadne prace fizyczne ani infrastrukturalne nie zostały wykonane do czasu sprzedaży.
    14. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
      Działka, której część została sprzedana, Wnioskodawca nabył pierwotnie w 2011 r. do
      swojego majątku osobistego, za środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie
      nabycia znalazł się również zapis, że zakup następuje także w celu i na potrzeby
      prowadzonej działalności gospodarczej. Zapis ten miał jednak charakter ogólny i nie
      znalazł odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie faktycznym.
        proszę szczegółowo wyjaśnić dlaczego wskazany przez Pana zapis, że zakup
        następuje także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej znalazł
        się w akcie nabycia i miał charakter ogólny?
    Odp.: Zapis ten został ujęty w akcie notarialnym, ponieważ w momencie nabycia
    Wnioskodawca nie wykluczał teoretycznej możliwości wykorzystania działki w przyszłości
    na potrzeby działalności gospodarczej. Było to jednak rozważanie czysto hipotetyczne,
    niezwiązane z jakimkolwiek planem, zamiarem albo przygotowaniami do wykorzystania
    nieruchomości w działalności.
    W praktyce zapis miał charakter ogólny i ostrożnościowy, nie wynikający z rzeczywistej
    potrzeby ani faktycznego przeznaczenia działki. Został wprowadzony na etapie
    sporządzania aktu notarialnego jako potencjalna formuła przewidująca różne możliwe
    scenariusze, ale nigdy nie został zrealizowany.
    Wnioskodawca:
    · nie wprowadził działki do ewidencji środków trwałych,
    · nie amortyzował jej,
    · nie wykorzystywał jej w jakikolwiek sposób w działalności,
    · nie ponosił nakładów gospodarczych,
    · nie odliczył VAT,
    · nieruchomość przez cały okres posiadania stanowiła wyłącznie majątek prywatny.
    Tym samym, zapis był jedynie zapisem potencjalnym, ogólnym, którego treść nie znalazła
    żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości.
    15. Czy kiedykolwiek udostępniał Pan pierwotną działkę nr (...) (w części, która została
      przez Pana sprzedana i jest przedmiotem wniosku) na podstawie umowy najmu,
      dzierżawy itp. i czy umowa ta miała charakter odpłatny, czy nieodpłatny?
    Odp.: Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 1, działka nr (...) została oddana
    Kupującemu w dzierżawę na okres od (...) maja 2023 r. na czas nieokreślony na kwotę (...)
    zł miesięcznie.
    W międzyczasie, w dniu (...) kwietnia 2024 r. zawarto aneks do umowy związany z
    powstaniem działki (...), która to powstała w wyniku podziału działki (...). Od tej daty,
    przedmiotem dzierżawy była działka (...). Kwota dzierżawy pozostała bez zmian.
    Umowa dzierżawy obowiązywała do czasu faktycznej sprzedaży na podstawie aktu
    notarialnego zawartego dnia (...) września 2025 r.
    Ta umowa była odpłatna, lecz miała charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie
    Kupującemu. Nie była związana z żadną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie
    miała charakteru inwestycyjnego.

    16. Czy zamierza Pan w przyszłości nabywać inne nieruchomości w celu ich sprzedaży?
    Odp.: Nie. Wnioskodawca nie zamierza nabywać nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Sprzedaż działki nr (...) była jednorazową sytuacją i nie stanowi elementu żadnej
    działalności zarobkowej w zakresie obrotu nieruchomościami.
    17. Czy posiada Pan inne nieruchomości oprócz wskazanej we wniosku, które
      przeznaczone będą w przyszłości do sprzedaży? Jeśli tak, to proszę podać ile
      nieruchomości, jakiego rodzaju Pan posiada i wskazać odrębnie dla każdej z tych
      nieruchomości:
      a) kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabył Pan nieruchomość?
      b) w jaki sposób wykorzystywał i wykorzystuje Pan tę nieruchomość?
      c) czy nieruchomość jest niezabudowana czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana − czy
        zabudowa ma charakter mieszkalny czy użytkowy?
    Odp.: Nie. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do
    sprzedaży. Nie ma również planów sprzedaży innych nieruchomości. W związku z tym
    podpunkty a-d nie znajdują zastosowania.
    18. Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT? Jeżeli tak, to z
      tytułu prowadzenia jakiej działalności?
    Odp.: Tak. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT wyłącznie z
    tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie naprawy i konserwacji maszyn
    ((...)).
    Działalność ta nie obejmuje obrotu nieruchomościami ani jakiejkolwiek działalności
    deweloperskiej. Wnioskodawca nigdy nie prowadził żadnej działalności w zakresie obrotu
    nieruchomościami.
    19. Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww.
      działki? Jeżeli tak, to czy z tego prawa Pan skorzystał i odliczył podatek VAT? Jeżeli nie,
      to dlaczego?
    Odp.: Nie. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu działki,
    ponieważ nie była nabyta na fakturę VAT oraz:
    · działka została nabyta do majątku prywatnego,
    · nie była przeznaczona do działalności opodatkowanej VAT,
    · nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób w działalności gospodarczej.
    W konsekwencji Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia, a więc go nie wykonał.
    20. W jaki konkretnie sposób pierwotna działka nr (...) i działka powstała po podziale o nr
      (...) były wykorzystywane przez Pana od chwili wejścia w ich posiadanie do chwili
      sprzedaży, tj. do jakich czynności (zwolnionych, opodatkowanych, niepodlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług)?
    Odp.: Ani działka nr (...), ani działka nr (...) nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia
    działalności gospodarczej dla celów VAT. Działki przez cały okres posiadania były
    wykorzystywane wyłącznie jako majątek prywatny. Zwyczajowo stanowiły
    niezagospodarowaną nieruchomość gruntową należącą do Wnioskodawcy. Jedynym
    wyjątkiem była dzierżawa na rzecz Kupującego, ale miała ona charakter wyłącznie
    techniczny (uzyskanie pozwoleń), nie była elementem żadnej działalności handlowej w
    zakresie nieruchomości i nie zmieniała prywatnego charakteru działki.
    21. Czy posiadał/posiada Pan status rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      775 ze zm., zwanej dalej „ustawą”), czyli rolnika dokonującego dostawy produktów
      rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na

      podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie
      odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych? Jeżeli tak, to proszę
      wskazać, w jakim okresie
    Odp.: Nie. Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej, w związku z czym nie
    posiadał statusu rolnika ryczałtowego.
    22. Czy pierwotna działka nr (...) i działka powstała po podziale o nr (...) były
      wykorzystywane przez Pana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15
      ustawy?
    Odp.: Nie. Żadna z działek nie była wykorzystywana w działalności rolniczej w rozumieniu
    ustawy VAT. Nie była uprawiana, nie prowadzono na niej produkcji rolnej ani żadnych
    usług rolniczych.
    23. Czy z pierwotnej działki nr (...) i działki nr (...) były sprzedawane płody rolne
      opodatkowane VAT? Czy też produkty rolne były wykorzystywane na własne potrzeby?
    Odp.: Nie.
    · Z działek nie były sprzedawane żadne płody rolne ani towary podlegające VAT.
    · Nie były również wykorzystywane do produkcji rolnej na własne potrzeby.
    Działki pozostawały nieużytkowane, pełniły wyłącznie rolę majątku prywatnego.

## Pytanie

Czy odpłatne zbycie w dniu 9 września 2025 r. działki ewidencyjnej nr (...) o powierzchni
    (...) ha podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym
    stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE
    Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006
    /112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        a) określone udziały w nieruchomości,
        b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
        części.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest

    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli została wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W świetle przepisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    działa jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest
    przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
    dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odprzedaży, bądź wykonywania
    innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Należy mieć też na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być
    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.
    Potwierdził to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej wyłącznie do
    celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej,
    która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta
    wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza
    to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    W kontekście powyższego, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako
    osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając
    grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą

    (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną).
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, tj. czy sprzedaż działek jest sprzedażą majątku
    osobistego, czy też stanowi ona sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w
    tym zakresie działalność gospodarczą był przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina
    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). TSUE w
    sprawach C-180/10 i C-181/10 orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie − zdaniem Trybunału − okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz.UE.L z dnia 11 grudnia 2006 r., Nr 347, str. 1, z późn. zm.). Zatem za podatnika należy
    uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki
    wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu
    przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest to, czy zbywca w celu
    dokonania jego sprzedaży, podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go
    za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    (a tym samym, art. 15 ust. 2 ustawy), jako że jedynym przychodem z takich transakcji
    może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W niniejszej sprawie, kluczowe, zdaniem Wnioskodawcy, jest również to, że w całym
    okresie posiadania działki nie podejmował on żadnych działań marketingowych w celu jej

    sprzedaży, nie uzbrajał nieruchomości, nie doprowadzał do niej mediów, nie ponosił
    nakładów inwestycyjnych ani nie współpracował z biurami nieruchomości.
    Bez znaczenia pozostaje także fakt, że Wnioskodawca zawarł z Kupującym umowę
    przedwstępną oraz umowę dzierżawy. Były to czynności techniczne, służące wyłącznie
    temu, aby Kupujący mógł uzyskać niezbędne decyzje i pozwolenia administracyjne
    wymagane do realizacji swojej inwestycji, w szczególności: decyzję dotyczącą lokalizacji i
    budowy zjazdu, zezwolenie na wycinkę drzew i dokonanie nasadzeń zamiennych, decyzję
    w zakresie przebudowy pasa drogowego, warunki techniczne przyłączy (kanalizacji
    sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego), warunki
    techniczne usunięcia kolizji infrastruktury z planowanym obiektem handlowym, jak
    również promesę na sprzedaż alkoholu w planowanym obiekcie handlowo-usługowym.
    Czynności te podejmował wyłącznie Kupujący, a Wnioskodawca ograniczył się jedynie do
    umożliwienia przeprowadzenia tych procedur, bez jakiejkolwiek własnej aktywności
    inwestycyjnej.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również aktualna linia interpretacyjna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładem może być interpretacja indywidualna z dnia 10
    lipca 2025 r. sygn.: 0113-KDIPT1-3.4012.438.2025.2.JM, w której Organ stwierdził, iż:
    „Zatem, samo udzielenie pełnomocnictwa kupującemu do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntów do potrzeb nabywcy i dzierżawa gruntów na rzecz
    kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, w związku z zawartą umową przedwstępną nie
    powodują, że zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy () W związku z tym, dokonując
    sprzedaży przedmiotowych działek będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do
    rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i
    usług. Powyższe również znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-
    administracyjnym”.
    W wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r. (sygn. I SA/Bd 761/20) WSA wskazał, że: „W
    analizowanej sprawie nie było podstaw do stwierdzenia, że opisane we wniosku czynności
    związane z jednorazową sprzedażą nieruchomości wykraczają poza zwykły zarząd
    majątkiem prywatnym i stanowią zorganizowaną działalność gospodarczą. Nie ma
    podstaw do stwierdzenia, że podatnik podejmował aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców. Z opisu przedstawionego we wniosku wynikają warunki,
    które jasno wskazują, że są istotne z punktu widzenia inwestycji (obiekt handlowy), jaką
    chce tam dokonać kupujący, a nie podatnik. Takie ułożenie stosunków między stronami
    umowy przedwstępnej niewątpliwie zabezpiecza interesy kupującego gdyby bowiem
    okazało się, że gruntu nie można przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on
    zobowiązany do zawarcia definitywnej umowy zakupu. Wszystkie działania podejmowane
    są już po uzgodnieniu przez strony warunków transakcji, w celu realizacji potrzeb
    kupującego i to on sam się w nie angażuje; aktywność podatnika sprowadza się do
    udzieleniu pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to jest konieczne do tego, by to kupujący, a
    nie właściciel, mógł działać. Z podanych wyżej powodów nie sposób zgodzić się z oceną
    organu, że w przedmiotowej sprawie, podatnik zaangażował środki podobne do tych jakie
    wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj.
    wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem”.
    Analogiczne podejście przyjął WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r. (sygn.
    I SA/Rz 852/20), gdzie czytamy: „Na podstawie okoliczności opisanych we wniosku nie
    można przypisać podatniczce cech osoby prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie
    obrotu nieruchomościami. Podatniczka nabyła przedmiotowe nieruchomości do majątku
    osobistego w drodze darowizny i do momentu zawarcia umowy przedwstępnej i
    udzielenia kupującemu pełnomocnictwa nie podejmowała działań podnoszących wartość i

    atrakcyjność nieruchomości. Organ błędnie przyjął, że udzielenie przez podatniczkę
    pełnomocnictwa i zgody na podejmowane przez kupującego działania, mające na celu
    wypełnienie określonych warunków umowy przedwstępnej, wykraczają poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, bowiem wpłyną one
    generalnie na wzrost wartości działki, jej atrakcyjności dla kupującego. Jak wynika z
    wniosku, podatniczka w przeszłości podjęła działania polegające na uzyskaniu warunków
    zabudowy na budowę domów jednorodzinnych i dwukrotnie zamieściła bezpłatne
    ogłoszenia o sprzedaży działek w lokalnym portalu ogłoszeniowym, lecz czynności te w
    żaden sposób nie wpływają na transakcję będącą przedmiotem wniosku, tj. jednorazową
    sprzedaż wszystkich wymienionych nieruchomości na rzecz dewelopera w celu budowy
    przez niego budynku wielorodzinnego. Organ wbrew opisowi stanu faktycznego uznał, że
    udzielone deweloperowi pełnomocnictwo uprawnia go do podjęcia w imieniu podatniczki
    działań mających na celu wypełnienie określonych warunków umowy przedwstępnej, a
    które wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności. Tymczasem pełnomocnictwo to zostało udzielone dla celów budowlanych
    kupującego w związku z uzyskiwaniem przez niego w jego własnym imieniu i na jego rzecz
    decyzji o warunkach zabudowy i pozwolenia na budowę, zatem kupujący nie podejmie
    żadnych czynności w imieniu podatniczki, a uzyskanie przez niego stosownych decyzji
    administracyjnych nie wpłynie na jej sferę prawną. W tych okolicznościach nie sposób
    przypisać podatniczce zachowań handlowca, który działa w sposób profesjonalny, ciągły i
    zorganizowany, ani angażowania środków porównywalnych do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Takiej ocenie nie stoi na
    przeszkodzie podejmowanie czynności, które umożliwią sprzedaż, podniosą atrakcyjność
    działki czy przyspieszą proces inwestycyjny kupującego, o ile nie noszą znamion
    działalności zorganizowanej o charakterze profesjonalnym i nie angażują środków takich
    jak ponoszone przez profesjonalistów”.
    W powyższą linię orzeczniczą wpisuje się również wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z
    dnia 15 października 2020 r. (sygn. I SA/Go 275/20), gdzie czytamy: „Jeżeli konkretny
    podmiot zainteresowany nabyciem nieruchomości zawiera umowę przedwstępną, oferuje
    określoną cenę, ale domaga się udzielenia pełnomocnictwa do dokonania określonych
    czynności dla upewnienia się czy, nieruchomość spełnia jego wymogi, to nie można tego
    utożsamiać z podjęciem przez dotychczasowego właściciela nieruchomości prowadzenia
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. Działania podatnika
    nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów u.p.t.u., co wyklucza
    zastosowanie względem nich art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.”.
    Biorąc zatem pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że w opisanym
    stanie faktycznym doszło do zwykłej, prywatnej sprzedaży części jego majątku, co oznacza,
    że sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego,
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki nr (...)
    istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży, podjął Pan aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby
    to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to

    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem VAT wyłącznie z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności
    gospodarczej. Działkę nr (...), z której podzielenia powstała działka nr (...), będąca
    przedmiotem Pana wniosku, nabył Pan w 2011 r. do swojego majątku osobistego, za
    środki pochodzące z majątku osobistego. W akcie nabycia znalazł się również zapis, że
    zakup następuje także w celu i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zapis
    ten miał jednak charakter ogólny i nie znalazł odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie
    faktycznym. Nieruchomość od momentu nabycia stanowiła wyłącznie Pana majątek
    prywatny − nigdy nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie była
    amortyzowana ani w jakikolwiek sposób wykorzystywana w prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej. Nie odliczył Pan podatku VAT od nabycia. W maju 2023 r. zawarł
    Pan z Kupującym umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości obejmującą działkę
    gruntu o powierzchni (...) ha, która miała powstać w wyniku podziału działki ewidencyjnej
    nr (...). Podział działki nr (...) został dokonany na wniosek i na potrzeby Kupującego,
    zgodnie z ustaleniami umowy przedwstępnej. Celem podziału było wydzielenie działki o
    określonej powierzchni niezbędnej do realizacji przez Kupującego planowanej inwestycji
    handlowej. Działki nr (...) i (...) stanowiły Pana majątek prywatny i przez cały okres
    posiadania pozostawały niezabudowane, nieuzbrojone, niewykorzystywane gospodarczo.
    Oddał Pan jedynie działkę nr (...) w dzierżawę od maja 2023 r. w związku z zawarciem
    umowy przedwstępnej sprzedaży, która następnie była aneksowana w kwietniu 2024 r.,
    gdzie przedmiotem dzierżawy stała się działka (...). Na podstawie umowy przedwstępnej,
    Kupujący zobowiązał się do uzyskania wszelkich decyzji i pozwoleń niezbędnych do
    realizacji planowanej inwestycji, w tym w szczególności: decyzji dotyczących lokalizacji i
    budowy zjazdu, wycinki drzew, przebudowy pasa drogowego, uzyskania warunków
    przyłączeń do sieci, usunięcia kolizji infrastruktury oraz promesy na sprzedaż alkoholu w
    planowanym obiekcie handlowym. Z kolei Pan zobowiązał się do sprzedaży wydzielonej
    działki po uzyskaniu przez Kupującego wszystkich wymaganych decyzji i pozwoleń. Udzielił
    Pan Kupującemu pełnomocnictwa wyłącznie, przy czym pełnomocnictwo to obejmowało
    jedynie zakres niezbędny do uzyskania przez Kupującego wymaganych decyzji i pozwoleń
    administracyjnych, koniecznych wyłącznie do realizacji inwestycji planowanej przez
    Kupującego. Pełnomocnictwo nie obejmowało żadnych czynności zmierzających do
    przygotowania gruntu do sprzedaży ani działań podejmowanych w Pana interesie.
    Wszystkie czynności były wykonywane w interesie i na rzecz Kupującego, a nie Pana. Nie
    udzielał Pan pełnomocnictwa nikomu innemu. Wszystkie te czynności dotyczyły wyłącznie
    procesu inwestycyjnego Kupującego. Pan nie miał w tym żadnego interesu
    ekonomicznego ani prawnego. Wszystkie koszty związane z ww. działaniami poniósł
    Kupujący. Pan nie finansował żadnych czynności wykonywanych w ramach udzielonego
    pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo obejmowało m.in. uzyskanie prawomocnej, ostatecznej
    i wykonalnej decyzji dotyczącej lokalizacji lub budowy zjazdu według koncepcji

    Kupującego, uzyskanie zapewnienia zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń
    tonażowych, a także uzyskanie zezwoleń na wycinkę drzew wraz z obowiązkiem
    dokonania nasadzeń zamiennych przez Kupującego. Dotyczyło to również innych
    pozwoleń i decyzji, które były konieczne do budowy planowanego przez Kupującego
    pawilonu handlowego oraz parkingu. Pan nie był zobowiązany do podejmowania żadnych
    działań inwestycyjnych, technicznych, infrastrukturalnych, ani do przygotowywania
    nieruchomości do sprzedaży.
    Działka nr (...) na dzień sprzedaży była niezabudowana i nie znajdowały się na niej żadne
    budynki ani budowle. Działka nr (...), na dzień sprzedaży, nie była objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego. Nie występował Pan w stosunku do działki o
    decyzję o warunkach zabudowy. Wszelkie działania w tym zakresie były podejmowane
    wyłącznie przez Kupującego. Pozwolenie na budowę zostało wydane na wniosek
    Kupującego, który samodzielnie prowadził wszystkie postępowania administracyjne.
    Wszystkie czynności administracyjne, projektowe i inwestycyjne związane z planowaną
    budową były wykonywane wyłącznie na koszt i staraniem Kupującego. Pan nie ponosił
    żadnych nakładów i nie uczestniczył w tych działaniach. Nie miał w tych działaniach
    żadnego interesu. Cena sprzedaży, która została określona już w umowie przedwstępnej,
    nie uległa zmianie. Działania podjęte przez Kupującego nie prowadziły do jakiejkolwiek jej
    podwyżki.
    Nie prowadził Pan działalności rolniczej, w związku z czym nie posiadał statusu rolnika
    ryczałtowego. Żadna z działek nie była wykorzystywana w działalności rolniczej w
    rozumieniu ustawy VAT. Nie była uprawiana, nie prowadzono na niej produkcji rolnej ani
    żadnych usług rolniczych.
    Nie ponosił Pan żadnych nakładów inwestycyjnych, nie uzbrajał gruntu, nie budował dróg
    dojazdowych ani nie podejmował czynności mających na celu zwiększenie wartości
    nieruchomości. Nie prowadził Pan również żadnych działań marketingowych ani
    reklamowych, w szczególności nie korzystał z usług pośredników w obrocie
    nieruchomościami.
    Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości, nie składał w tym zakresie
    deklaracji PIT-39, a zbycie działki nr (...) stanowi Pana pierwszą tego rodzaju transakcję.
    Przedmiotem działalności prowadzonej przez Pana nie jest i nigdy nie był handel
    nieruchomościami.
    Działka będąca przedmiotem sprzedaży nigdy nie była wykorzystywana przez Pana do
    prowadzenia działalności gospodarczej, nie była przedmiotem dzierżawy (poza wskazaną
    umową dzierżawy na rzecz Kupującego w celu uzyskania stosownych pozwoleń), ani też
    żadnej umowy o podobnym charakterze.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy odpłatne zbycie działki
    ewidencyjnej nr (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT dla danej
    czynności – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie
    przepisy ustawy. Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do czynności sprzedaży
    niezabudowanej działki nr (...), spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podjął Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań

    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania należy wskazać,
    że doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w
    zakresie niezbędnym do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego z
    parkingiem – zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującego. Jak Pan wskazał we wniosku,
    działania Kupującego miały charakter wyłącznie administracyjny i dokumentacyjny, tj.
    związany z uzyskaniem pozwoleń, decyzji i warunków technicznych. Te czynności nastąpiły
    w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży.
    Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu umożliwiające podjęcie
    czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (pozwolenia,
    przyłącza itp.) nie jest staraniem sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić
    czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym
    dla potencjalnych nabywców. Ponadto, jak zaznaczył Pan we wniosku, wszystkie
    inwestycje infrastrukturalne Kupujący już realizuje po sprzedaży.
    W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że skutki prawne czynności wykonanych
    przez pełnomocnika (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.) – czyli nabywcy – w sensie prawnym
    rzeczywiście dotyczą Pana – jako właściciela gruntu. Jednak starania pełnomocnika (czyli
    Kupującego) nie są Pana staraniami – jako właściciela gruntu – podejmowanymi w celu
    pozyskania kupującego, a w kontekście oferowanego gruntu – uczynienia go bardziej
    atrakcyjnym dla potencjalnego nabywcy.
    Ponadto, z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że sprzedawana nieruchomość została odpłatnie udostępniona na rzecz
    Kupującego – odpłatna umowa dzierżawy. Jak wskazał Pan we wniosku – dzierżawa miała
    charakter czysto techniczny i służyła wyłącznie Kupującemu. Nie była związana z żadną
    działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ani nie miała charakteru inwestycyjnego. Zatem,
    odpłatne udostępnienie przez Pana sprzedawanego gruntu należy traktować jako element
    zawartej wcześniej z Kupującym umowy przedwstępnej.
    Z okoliczności sprawy wynika również, że Kupujący wykonywał opisane czynności we
    własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania
    nieruchomości do swoich określonych potrzeb, zmierzających do budowy na zakupionym
    gruncie obiektu handlowego.
    Z wniosku nie wynika zatem, aby w związku ze sprzedażą działki nr (...) podejmował Pan
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
    Zatem, samo udzielenie przez Pana pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne
    udostępnienie na rzecz Kupującego nie powodują, że dokonując sprzedaży opisanej
    nieruchomości zostanie Pan z tych powodów uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    niezabudowanej działki nr (...), nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają,
    że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjął Pan bowiem, takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni
    mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Kupującego na
    mocy udzielonego Jemu przez Pana pełnomocnictwa, zostały podjęte w interesie

    przyszłego – skonkretyzowanego nabywcy – a ich ewentualne nieziszczenie się
    doprowadzić mogło w swoich skutkach do odstąpienia od zawarcia z Panem umowy
    przyrzeczonej. Podjęte przez stronę kupującą działania oraz ich efekty, w przypadku
    niezawarcia umowy przyrzeczonej nie wpłynęły na poziom atrakcyjności nieruchomości
    dla innego nabywcy.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu dostosowania
    gruntu do potrzeb nabywcy i odpłatne udostępnienie gruntu na rzecz Kupującego przed
    sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego
    powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    Zatem, dokonując sprzedaży niezabudowanej działki nr (...), korzysta Pan z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działki, a jej dostawę cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, dokonując sprzedaży opisanej działki korzysta Pan z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów
    i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr (...) nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując stwierdzam, że przy dokonanej dostawie niezabudowanej działki nr (...) o
    powierzchni (...) ha na rzecz Kupującego, brak jest przesłanek pozwalających uznać Pana
    za podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą
    w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W analizowanej sprawie sprzedaż niezabudowanej działki nr
    (...) należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do
    której przepisy ustawy nie będą miały zastosowania. Zatem, sprzedaż niezabudowanej
    działki nr (...) stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.
    Wydane rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając
    przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu
    faktycznego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.