Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-733/09/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-30
Teza: Czy od zakupu artykułów spożywczych na targi można odliczyć podatek naliczony, nie naliczając fakturą wewnętrzną podatku należnego.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; zużycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2009r. (data wpływu 11 września 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2009r. (data wpływu do tut. organu 5 listopada 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy od zakupu artykułów spożywczych na targi można odliczyć podatek naliczony, nie naliczając fakturą wewnętrzną podatku należnego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy od zakupu artykułów spożywczych na targi można odliczyć podatek naliczony, nie naliczając fakturą wewnętrzną podatku należnego.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 listopada 2009r. (data wpływu do tut. urzędu 5 listopada 2009r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 października 2009r. znak: IBPBI/2/423-1057/09/MO, IBPP2/443-733/09/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka bardzo często wystawia stoisko firmowe na targach, na które do poczęstunku odwiedzających kontrahentów jak i potencjalnych kontrahentów kupuje ciastka, paluszki, kawę, herbatę, piwo, produkty na grilla itp. drobny poczęstunek. Zdarza się także, że członkowie zarządu lub przedstawiciele handlowi zapraszają klienta do restauracji na obiad czy kolację, podczas których ustala się warunki sprzedaży, negocjuje ceny itp. Posiłek jest spożywany w przypadkowej restauracji i zamawiany z menu restauracji.

W piśmie uzupełniającym z dnia 3 listopada 2009r. Wnioskodawca doprecyzował stan faktyczny i wskazał, że wydatki ponoszone na wystawianie stoiska firmowego na targach (drobny poczęstunek gości odwiedzających to stoisko oraz rozmowy handlowe z kontrahentem przy obiedzie) przyczyniają się do wzrostu przychodów. Wnioskodawca stwierdził, że towary te wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych i nie zachodzą ograniczenia tego prawa.

W związku z powyższym zadano następujące pytania w zakresie podatku od towarów i usług:

1.  czy od zakupu artykułów spożywczych na targi można odliczyć podatek naliczony, nie naliczając fakturą wewnętrzną podatku należnego?
2.  Jeśli odpowiedź byłaby dla Wnioskodawcy pozytywna to do jakich miesięcy i lat można zrobić korektę?

Zdaniem Wnioskodawcy, VAT z faktur za zakup art. spożywczych odliczony i nie naliczany, gdyż nie wiąże się z okazałością, wytwornością, a co za tym idzie nie ma charakteru reprezentacyjnego. Poczęstunek na targach podczas którego omawiane są sprawy biznesowe, czy zapłacenie rachunku w restauracji za obiad nie ma na celu zaimponowanie kontrahentowi ale jest praktyką powszechnie stosowaną i nie ma w tym żadnego przepychu czy wystawności.

Ponadto w piśmie uzupełniającym z dnia 3 listopada 2009r. Wnioskodawca wskazał, iż jego zdaniem, VAT od zakupu artykułów spożywczych na targi można odliczyć nie naliczając fakturą wewnętrzną, natomiast od usług gastronomicznych nie podlega odliczeniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej również ustawą o VAT, czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

Ustawodawca dla celów podatku od towarów i usług zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre nieodpłatne czynności. I tak, zgodnie z treścią art. 7 ust. 2 ww. ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W myśl art. 7 ust. 3 ww. ustawy o VAT, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Należy tutaj zauważyć, iż interpretacja art. 7 ust. 2 ustawy, w oparciu o wykładnię wyłącznie gramatyczną budzi pewne wątpliwości, zatem nie można się tylko na niej opierać i należy sięgnąć do wykładni o charakterze kompleksowym.

Przy wykładni przedmiotowych przepisów ustawy należy wziąć pod uwagę zasadę racjonalności ustawodawcy oraz interpretować przepis art. 7 ust. 2 w zestawieniu z art. 7 ust. 3 ustawy. Przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek – niewątpliwie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wobec tego w przypadku nie objęcia regulacją art. 7 ust. 2 przekazania lub zużycia towarów przez podatnika na cele związane z jego przedsiębiorstwem, przepis art. 7 ust. 3 byłby zbędny. Skoro zatem z zakresu opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania towarów, na cele inne niż bezpośrednio związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wyłączono na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, jedynie przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, to należy uznać, iż opodatkowaniu podlegają wszelkie inne przekazania towarów pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części. Gdyby przyjąć, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle niezwiązane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Z cytowanych wyżej przepisów (art. 7 ust. 2 i art. 7 ust. 3) wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych bezpośrednio z prowadzonym przedsiębiorstwem, niestanowiących jednak próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest jednak to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, iż zakres omawianego przepisu art. 7 ustawy o VAT obejmuje przypadki, gdy czynności podjęte przez podatnika prowadzącego opodatkowaną działalność gospodarczą mają charakter zadysponowania towarami wchodzącymi w skład przedsiębiorstwa zarówno w celach związanych, jak i niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zauważa się również, iż z ww. przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT wynika, że opodatkowaniu podlega przekazanie towarów nie zaś ich zużycie.

Zatem zużycie towarów przez kontrahentów (jako poczęstunek) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki.

W stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż bardzo często wystawia stoisko firmowe na targach, na które do poczęstunku odwiedzających kontrahentów jak i potencjalnych kontrahentów kupuje ciastka, paluszki, kawę, herbatę, piwo, produkty na grilla itp. drobny poczęstunek.

Odnosząc powyższe regulacje prawne do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy uznać, iż zużycie na targach przez kontrahentów drobnych artykułów spożywczych w formie poczęstunku (przy czym poczęstunek nie ma charakteru okazałości), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Poczęstunek kontrahentów, jako podmiotów nie wymienionych w przepisie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, nie rodzi skutku w postaci powstania obowiązku opodatkowania przedmiotowych czynności.

Natomiast kwestie dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w Dziale IX ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast zgodnie z uregulowaniami art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\-z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni ale bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zatem ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Wnioskodawca wyjaśnił, iż wydatki ponoszone na wystawianie stoiska firmowego na targach (drobny poczęstunek gości odwiedzających to stoisko oraz rozmowy handlowe z kontrahentem przy obiedzie) przyczyniają się do wzrostu przychodów. Stwierdził również, że towary te wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych i nie zachodzą ograniczenia tego prawa.

Mając na względzie ww. przepisy należy stwierdzić, iż o ile opisane we wniosku drobne artykuły spożywcze nabywane są przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną przez niego działalnością opodatkowaną i nie mają miejsca ograniczenia określone w art. 88 ustawy o VAT, to przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie tych artykułów.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, iż podatek VAT od zakupu artykułów spożywczych na targi można odliczyć i jednocześnie podatku należnego nie nalicza się na fakturze wewnętrznej, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie należy wskazać, iż tut. organ nie dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy (przedstawionego w piśmie uzupełniającym z dnia 3 listopada 2009r.) w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług gastronomicznych, bowiem Wnioskodawca nie sformułował w tej kwestii zapytania.

Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach informuje, że zagadnienie objęte pytaniem Wnioskodawcy Nr 3 cyt. „Jeśli odpowiedź byłaby dla Wnioskodawcy pozytywna to do jakich miesięcy i lat można zrobić korektę?”, będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.