Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-869/11-2/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-09-14
Teza: Czy dostawa przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej będzie korzystała ze zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 i 10a w zw. z art. 29 ust.5 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2011 r. (data wpływu 16 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik w roku 2010 nabył od osób fizycznych, nie będących podatnikami podatku od towarów i usług, nieruchomość gruntową zabudowaną dwoma budynkami mieszkalnymi oraz budynkiem gospodarczym. W jednym z budynków mieszkalnych od roku 2000 wynajmowane było pomieszczenie z przeznaczeniem na działalność gospodarczą. W kwietniu 2010 r. nastąpiła zmiana charakteru przedmiotowej nieruchomości z gruntu rolnego na grunt z przeznaczeniem pod zabudowę. Ww. decyzja została wydana z wniosku złożonego przez poprzedniego właściciela nieruchomości. Po dokonaniu zakupu, w związku z planowaną inwestycją budowlaną, Podatnik wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę, na przedmiotowej nieruchomości. W grudniu 2010 r., Prezydent Miasta wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wraz z jednoczesną zgodą na rozbiórkę istniejących budynków, kolidujących z planowaną inwestycją. Na dzień złożenia niniejszego wniosku decyzja ta nie jest prawomocna. W grudniu 2010 r., Podatnik wprowadził przedmiotową nieruchomość gruntową do ewidencji środków trwałych. Ponadto Podatnik poczynił nakłady inwestycyjne dotyczące nieruchomości, w związku z zakupem mapy dla celów projektowych, dokumentacji geotechnicznej, opłaty geodezyjne oraz projektu architektonicznego planowanej inwestycji budowlanej. W chwili obecnej Wnioskodawca zrezygnował z planowanej inwestycji i zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość bez dokonywania na niej jakichkolwiek prac inwestycyjnych w tym nie wykonując również prac związanych z rozbiórką. Obecnie Podatnik prowadzi negocjacje handlowe z podmiotem który jest zainteresowany zakupem przedmiotowej nieruchomości gruntowej, na której prawdopodobnie będzie on realizował własną inwestycję budowlaną, związaną również z koniecznością rozbiórki posadowionych na niej budynków.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dostawa przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej będzie korzystała ze zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 i 10a w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w stanie przedstawionym we wniosku dostawa przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Zgodnie z przepisem art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, rozumie się oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegający opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowy, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest co do zasady zwolniona od podatku VAT. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W związku z powyższym w ocenie Podatnika, budynek posadowiony na przedmiotowej nieruchomości, który od roku 2000 był w części wynajmowany z przeznaczeniem na działalność gospodarczą, może zostać uznany za budynek zasiedlony w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów usług, a tym samym jego dostawa korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Natomiast zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W związku z faktem, iż w stosunku do nabytej nieruchomości podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, natomiast wydatki jakie poniósł podatnik w związku z przedmiotową nieruchomością, nie wpłynęły na ich ulepszenie i nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynków, które nie były przedmiotem czynności opodatkowanych w rozumieniu definicji „pierwszego zasiedlenia” wg ustawy o podatku od towarów i usług, korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W ocenie Podatnika dostawa przedmiotowej nieruchomości w całości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie ww. przepisów w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, iż do dostawy gruntu wraz z posadowionymi na nim budynkami, zastosowanie znajduje stawka analogiczna jaka jest stosowana do budynków. A zatem w przypadku kiedy przedmiotowe budynki kwalifikują się do objęcia ich zwolnieniem od podatku od towarów i usług, zwolnienie to znajduje zastosowanie również do gruntu. Zgodnie ze stanowiskiem Izby Skarbowej w Warszawie, przedstawionym w interpretacji indywidualnej z dnia 3 grudnia 2010 r., nr IPPP1/443-973/10-S/ISz, „w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Nie jest istotne, iż oszacowana wartość posadowionych na gruncie budowli w wartości nieruchomości ogółem jest znikoma lub wręcz całkowicie rynkowej wartości pozbawiona. Obrotem będzie kwota należna z tytułu sprzedaży, czyli łączna wartość budowli i gruntu, z którym budowla ta jest trwale związana”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwane dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy), pod warunkiem, że jest to czynność objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, nawet jeśli na podstawie przepisów szczególnych korzysta ona ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając powyższe na uwadze, aby nieruchomość mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy musi być spełniony podstawowy warunek, tj. sprzedającemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Wskazać również należy, iż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie zaś z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków, możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Powyższe prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w roku 2010 nabył od osób fizycznych, nie będących podatnikami podatku od towarów i usług, nieruchomość gruntową zabudowaną dwoma budynkami mieszkalnymi oraz budynkiem gospodarczym. W jednym z budynków mieszkalnych od roku 2000 wynajmowane było pomieszczenie z przeznaczeniem na działalność gospodarczą. Po dokonaniu zakupu, w związku z planowaną inwestycją budowlaną, Podatnik wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę, na przedmiotowej nieruchomości. W grudniu 2010 r., wydano decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wraz z jednoczesną zgodą na rozbiórkę istniejących budynków, kolidujących z planowaną inwestycją. W grudniu 2010 r., Podatnik wprowadził przedmiotową nieruchomość gruntową do ewidencji środków trwałych. Ponadto poczynił nakłady inwestycyjne dotyczące nieruchomości, w związku z zakupem mapy dla celów projektowych, dokumentacji geotechnicznej, opłaty geodezyjne oraz projektu architektonicznego planowanej inwestycji budowlanej. W chwili obecnej Wnioskodawca zrezygnował z planowanej inwestycji i zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość bez dokonywania na niej jakichkolwiek prac inwestycyjnych w tym nie wykonując również prac związanych z rozbiórką. W ocenie Podatnika, budynek posadowiony na przedmiotowej nieruchomości, który od roku 2000 był w części wynajmowany z przeznaczeniem na działalność gospodarczą, może zostać uznany za budynek zasiedlony w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów usług. W stosunku do nabytej nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, natomiast wydatki jakie poniósł Podatnik w związku z przedmiotową nieruchomością, nie wpłynęły na ich ulepszenie i nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynków, które nie były przedmiotem czynności opodatkowanych w rozumieniu definicji „pierwszego zasiedlenia”.

W związku z powyższym, pierwsze zasiedlenie, w przypadku części budynku, która od roku 2000 była wynajmowana, już nastąpiło, gdyż najem należy traktować jako czynność podlegającą opodatkowaniu. Ponadto, od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Wobec tego dostawa przedmiotowej części budynku będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Natomiast dostawa pozostałych części budynków (nie będących przedmiotem umowy najmu) będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawca zaznacza bowiem, iż stał się właścicielem przedmiotowych nieruchomości w roku 2010 i działka z budynkami została zakupiona od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (zatem Podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego). Od momentu zakupu przedmiotowe budynki nie były użytkowane w żaden sposób, zostały zakupione z przeznaczeniem na planowaną inwestycję budowlaną. Wydatki jakie poniósł Podatnik w związku z przedmiotową nieruchomością, nie wpłynęły na ich ulepszenie i nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynków. Zatem należy uznać, iż nie było pierwszego zasiedlenia – nie doszło do oddania przedmiotowych części budynków z gruntem do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

W świetle powyższego, analizując opis sprawy, należy wskazać, że w stosunku do tych nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (w związku z zakupem od osób fizycznych). Dodatkowo, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ulepszenie ww. nieruchomości, od których przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego były niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. W związku z powyższym, przedmiotowa dostawa części budynków, które nie były wynajmowane spełniała przesłanki do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Mając na uwadze powyższy przepis należy stwierdzić, że przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a oraz art. 29 ust. 5 ustawy.

Należy zauważyć, iż stosownie do przepisu art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.