Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/4510-229/15/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-21
Teza: Czy Spółka w roku 2015 może opłacać zaliczki uproszczone na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych zarówno osiągniętych z działalności nie objętej zezwoleniem (pozastrefowych) jak i od nadwyżki dochodów z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego ponad limit wynikający z nakładów inwestycyjnych?
Słowa kluczowe: podatek-podatek należny; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zaliczka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 lutego 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 4 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości opłacania zaliczek uproszczonych od dochodu uzyskanego z działalności nieobjętej zezwoleniem na terenie SSE oraz od dochodu uzyskanego z działalności objętej zezwoleniem ponad limit wynikający z nakładów inwestycyjnych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości opłacania zaliczek uproszczonych od dochodu uzyskanego z działalności nieobjętej zezwoleniem na terenie SSE oraz od dochodu uzyskanego z działalności objętej zezwoleniem ponad limit wynikający z nakładów inwestycyjnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Oprócz dochodów zwolnionych w 2012 r. Spółka uzyskiwała również dochody opodatkowane. W związku z tym od dochodów opodatkowanych wykazała i zapłaciła podatek należny. W 2013 r. Spółka poniosła stratę na działalności nieobjętej zezwoleniem. W 2015 r. Spółka podjęła decyzję o uproszczonym sposobie płacenia zaliczek na podatek dochodowy, zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w tym celu złożyła stosowne zawiadomienie do właściwego urzędu skarbowego. W deklaracji CIT-8 za rok 2012 Spółka wykazała podatek należny z działalności nieobjętej zezwoleniem opodatkowanej na zasadach ogólnych, podlegający wpłacie do urzędu skarbowego. Aktualnie Spółka realizuje warunki dwóch zezwoleń: z 16 lutego 2010 r. oraz z 26 czerwca 2013 r., udzielonych w oparciu o ustawę z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274; winno być: Dz.U. z 2015 r., poz. 282 ) oraz rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej (kopia otrzymanych zezwoleń stanowi załącznik nr 1 i nr 2 do złożonego wniosku). Warunkami do wypełnienia – celem skorzystania z ulgi podatkowej – jest między innymi poniesienie nakładów inwestycyjnych określonych zezwoleniami. Spółka od dnia uzyskania zezwolenia dokonuje wydatków inwestycyjnych stanowiących wydatki kwalifikowane zgodnie z otrzymanymi zezwoleniami. W ciągu 2014 r. ponosiła wydatki inwestycyjne na terenie SSE. Z uwagi na fakt, że Spółka jest dużym podatnikiem w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, intensywność pomocy wynosi 40%. Z tego powodu zwolnienie w podatku wynosi 40% kwoty wydatków kwalifikowanych. W 2014 r. Spółka osiągnęła z działalności objętej zwolnieniami strefowymi dochód przewyższający wielkość zwolnienia podatkowego, wynikającego z już poniesionych nakładów inwestycyjnych tj. 40% wydatków kwalifikowanych.

Wielkość podatku dochodowego obliczonego na podstawie art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od całości dochodów objętych zwolnieniem podatkowym przewyższyła wielkość zwolnienia wynikającego z faktycznie poniesionych nakładów kwalifikowanych przy zastosowaniu wskaźnika intensywności pomocy publicznej 40%. Od nadwyżki ponad wielkość zwolnienia podatkowego Spółka zapłaciła podatek dochodowy z działalności strefowej na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka w 2015 r. może opłacać zaliczki uproszczone na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych zarówno osiągniętych z działalności nieobjętej zezwoleniem (pozastrefowych), jak i od nadwyżki dochodów z działalności prowadzonej na podstawie zezwolenia strefowego ponad limit wynikający z nakładów inwestycyjnych?

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy – z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a oraz art. 21 i 22 – są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6-10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 25 ust. 6 ww. ustawy stanowi, że podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie. Jednym z ograniczeń zastosowania zaliczek uproszczonych jest przepis stanowiący, że zastosowanie uproszczonych zaliczek nie ma zastosowania do podatników, których dochody w całości są wolne od podatku, z wyjątkiem podatników, o których mowa w art. 17 ust. 1, przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie.

Z kolei art. 25 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawiera regulację, że podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6 i 6a, są obowiązani:

1.  w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek,
2.  stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym,
3.  wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach,
4.  dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

Stosownie do art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych. Przepisem wykonawczym dla Specjalnej Strefy Ekonomicznej jest rozporządzenie Rady Ministrów (…) w sprawie (…) specjalnej strefy ekonomicznej. W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, pomoc regionalna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na podstawie m.in. art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi pomoc regionalną z tytułu między innymi kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 ww. rozporządzenia.

Maksymalna intensywność pomocy regionalnej przysługującej Spółce będącej dużym przedsiębiorcą, realizującej inwestycje na obszarze województwa (…) na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, stosownie do powołanego § 4 ust. 1 i ust. 2 wyżej cytowanego rozporządzenia wynosi 40 %. Aby obliczyć wysokość zwolnienia z opodatkowania, należy pomnożyć intensywność pomocy przez wielkość faktycznie poniesionych wydatków. Jeżeli wielkość podatku wyliczonego od dochodu z działalności objętej zwolnieniem strefowym przekracza wielkość zwolnienia limitowaną nakładami inwestycyjnymi nadwyżka podlega wpłacie do Urzędu Skarbowego na zasadach ogólnych. Z powyższych przepisów wynika, że Spółka prowadząc działalność zarówno opodatkowaną na zasadach ogólnych (nieobjętą zwolnieniem podatkowym), jak i wolną od podatku w części dochodów uzyskiwanych z działalności objętej zwolnieniami strefowymi, postąpiła prawidłowo i mogła wybrać w 2015 r. sposób uproszczony wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Podstawą wyliczenia był podatek dochodowy CIT-8 zapłacony do końca marca 2013 r. za rok podatkowy 2012.

Zdaniem Spółki, zaliczki uproszczone będą miały zastosowanie zarówno do dochodów podlegających opodatkowaniu z działalności nie objętej zezwoleniem, jak i dochodów podlegających opodatkowaniu, ponad limit zwolnienia dla działalności objętej zwolnieniem strefowym (limit wynikający ze wskaźnika intensywności pomocy i faktycznie poniesionych nakładów inwestycyjnych na terenie specjalnej strefy ekonomicznej).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj przychodów, z jakich ten dochód został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu podatkowego. Treść art. 12 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskazuje, że zostały ustanowione jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do kategorii przychodów. Natomiast art. 12 ust. 4 ww. ustawy określa w sposób enumeratywny, które zdarzenia nie stanowią przychodu. Z kolei, stosownie do art. 12 ust. 3 ww. ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej osiągnięte w roku podatkowym uważa się należne przychody, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Jest to tzw. metoda memoriałowa rozliczania przychodu.

Generalnie należy wskazać, że przychód powstaje w każdym przypadku, w którym podatnik uzyskuje realną korzyść. Ponadto, przychodem jest takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny).

Dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Z kolei, zgodnie z art. 25 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy , z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22 i art. 24a, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

W myśl postanowień ust. 6 cyt. powyżej art. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu , o którym mowa w art. 27 ust. 1 , złożonym w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

Stosownie do treści art. 25 ust. 7 ww. ustawy, podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6 i 6a, są obowiązani:

1.  w formie pisemnej zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek;
2.  stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;
3.  wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych przepisach;
4.  (uchylony)
5.  dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Oprócz dochodów zwolnionych w 2012 r. Spółka uzyskiwała również dochody opodatkowane. W związku z tym od dochodów opodatkowanych wykazała i zapłaciła podatek należny. W 2013 r. Spółka poniosła stratę na działalności nieobjętej zezwoleniem. W 2015 r. Spółka podjęła decyzję o uproszczonym sposobie płacenia zaliczek na podatek dochodowy, zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w tym celu złożyła stosowne zawiadomienie do właściwego urzędu skarbowego. W deklaracji CIT-8 za rok 2012 Spółka wykazała podatek należny z działalności nieobjętej zezwoleniem opodatkowanej na zasadach ogólnych, podlegający wpłacie do urzędu skarbowego. Aktualnie Spółka realizuje warunki dwóch zezwoleń: z 16 lutego 2010 r. oraz z 26 czerwca 2013 r., udzielonych w oparciu o ustawę z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych. Warunkami do wypełnienia – celem skorzystania z ulgi podatkowej – jest między innymi poniesienie nakładów inwestycyjnych określonych ww. zezwoleniami. Spółka od dnia uzyskania zezwolenia dokonuje wydatków inwestycyjnych stanowiących wydatki kwalifikowane zgodnie z otrzymanymi zezwoleniami. W ciągu 2014 r. ponosiła wydatki inwestycyjne na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Z uwagi na fakt, że Spółka jest dużym podatnikiem w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej, intensywność pomocy wynosi 40%. Z tego powodu zwolnienie w podatku wynosi 40% kwoty wydatków kwalifikowanych. W 2014 r. Spółka osiągnęła z działalności objętej zwolnieniami strefowymi dochód przewyższający wielkość zwolnienia podatkowego, wynikającego z poniesionych nakładów inwestycyjnych tj. 40% wydatków kwalifikowanych.

Wielkość podatku dochodowego obliczonego od całości dochodów objętych zwolnieniem podatkowym przewyższyła wielkość zwolnienia wynikającego z faktycznie poniesionych nakładów kwalifikowanych przy zastosowaniu wskaźnika intensywności pomocy publicznej 40%. Od nadwyżki ponad wielkość zwolnienia podatkowego Spółka zapłaciła podatek dochodowy z działalności strefowej na zasadach ogólnych.

W świetle tak zarysowanego aspektu sprawy należy wskazać, że w art. 25 ust. 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych normodawca ustanowił możliwość wpłacania przez podatnika miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy w dogodnej, uproszczonej formie. Jednakże skorzystanie z powyższej formy wpłaty zaliczek uzależnił m.in. od wykazania przez podatnika w zeznaniu podatkowym złożonym w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy – podatku należnego. Jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, to może on wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym roku podatnik nie wykazał podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie. Oznacza to, że niewystąpienie podatku należnego w ww. latach podatkowych, skutkuje brakiem możliwości skorzystania z uproszczonej formy wpłacania zaliczek. Jednocześnie wskazać należy, że cytowane przepisy dotyczące zaliczek uproszczonych nie warunkują możliwości ich opłacania od rodzajów (struktury) dochodów podlegających opodatkowaniu, uzyskanych w roku podatkowym, za który są one uiszczone.

W związku z tym, że Spółka podjęła decyzję o uproszczonym sposobie płacenia zaliczek od dochodów uzyskanych w 2015 r. – należy w pierwszej kolejności poddać ocenie dane wynikające z zeznań podatkowych Spółki za lata 2012 i 2013. Jeżeli w zeznaniach tych, złożonych odpowiednio w latach 2013 i 2014, Spółka wykazała podatek należny, wówczas ma prawo do opłacania zaliczek w uproszczonej formie (zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). O wyborze tej formy opodatkowania Spółka winna była zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w 2015 r., co – jak wynika z treści wniosku – Spółka uczyniła.

W złożonym wniosku Spółka wskazała, że w 2013 r. poniosła stratę, co oznacza, że nie wykazała za ten rok podatku należnego. Natomiast w 2012 r. uzyskała dochody opodatkowane i zapłaciła podatek należny. Należy zatem zauważyć, że skoro Spółka w 2013 r. poniosła stratę (tym samym w zeznaniu podatkowym za ten rok nie wykazała podatku należnego) a w zeznaniu podatkowym za 2012 r. wykazała podatek należny, to należy stwierdzić, że – o ile dokonała zawiadomienia w stosownym terminie – spełniła przesłanki do skorzystania z uproszczonej formy wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2015 r.

Stanowisko Wnioskodawcy należy więc uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Należy również dodać, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest tylko i wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotycząca podatku dochodowego od osób w zakresie możliwości opłacania zaliczek uproszczonych. Nie obejmuje ona wykładni zasad opodatkowania dochodów opodatkowanych i zwolnionych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.