Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.486.2022.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-09-21
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek niezabudowanych, o których mowa we wniosku.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu; majątek-majątek osobisty; nieruchomości-podział nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

30 czerwca 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 24 czerwca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek niezabudowanych, o których mowa we wniosku. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 września 2022 r. (data wpływu 12 września 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca otrzymał w drodze darowizny w dniu 24.10.2000 roku (Repertorium „A” numer …) część gospodarstwa rolnego - niezabudowane działki o łącznej powierzchni 3,2330 ha. (dalej także „nieruchomość”).

Otrzymana część gospodarstwa rolnego stanowi wyłącznie majątek osobisty Wnioskodawcy.

Z tytułu nabycia nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

Po otrzymaniu części gospodarstwa rolnego Wnioskodawca prowadził je w zakresie niewielkiej produkcji rolniczej - roślinnej wyłącznie na własne potrzeby. Wnioskodawca nie posiadał/posiada statusu tzw. rolnika ryczałtowego.

W latach 2014 - 2016 nieruchomość była przedmiotem bezpłatnego użyczenia.

Poza wskazanym okresem nieruchomość nie była oddana osobie trzeciej na podstawie jakiejkolwiek umowy do używania (w szczególności najmu, dzierżawy, użyczenia).

Z uwagi na sytuację majątkową Wnioskodawca postanowił sprzedać nieruchomość. Ze względu na wielkość nieruchomości i potencjalną trudność w znalezieniu kupującego, Wnioskodawca wystąpił do Burmistrza … z wnioskiem o podział nieruchomości. Decyzją z 21.10.2021 r. Burmistrz wydał decyzję zatwierdzającą podział nieruchomości na 29 działek. Równocześnie decyzją z dnia 21.10.2021 r. Wnioskodawca uzyskał decyzję o warunkach zabudowy – budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących, zbiorników na ścieki wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną.

Działki które Wnioskodawca zamierza sprzedać posiadają następujące numery: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29.

Jednocześnie 2 działki (z wyodrębnionych w ramach podziału, o którym wyżej) Wnioskodawca sprzedał (w grudniu 2021 roku oraz w marcu 2022 roku) - nie są przedmiotem niniejszego wniosku.

Przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Wnioskodawca także nie składał żadnego wniosku w tym zakresie.

Nieruchomość położona jest przy drodze publicznej, która powstała bez jakiejkolwiek inicjatywy i udziału Wnioskodawcy.

Nieruchomość nie ma dostępu do mediów/przyłączy, Wnioskodawca nie dokonywał i nie będzie dokonywać jakichkolwiek czynności w tym zakresie.

Wnioskodawca nie podjął i nie zamierza podjąć jakichkolwiek działań marketingowych, takich jak reklama w środkach masowego przekazu, ogłoszenia o sprzedaży w portalach lub gazetach, korzystanie z pomocy biur pośrednictwa sprzedaży, itp.

Wnioskodawca nie udzielił też pełnomocnictwa jakiemukolwiek podmiotowi do dokonania jakichkolwiek czynności.

Zawarcie umów sprzedaży z kupującymi nie będzie poprzedzone zawieraniem umów przedwstępnych. Potencjalnym kupującym nie będą też udzielane jakiekolwiek pełnomocnictwa.

Wnioskodawca nie ogrodzi działek, nie urządzi zieleni.

Niniejsze czynności (sprzedaż działek) traktuje jako jednorazowe związane z rozporządzeniem majątkiem prywatnym.

Wnioskodawca jest obywatelem polskim, na stałe zamieszkuje w Polsce, jest polskim rezydentem podatkowym.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W latach 2001 - 2014 prowadził działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług transportowych (Wnioskodawca nie prowadził nigdy zarejestrowanej działalności gospodarczej powiązanej z handlem/pośrednictwem w obrocie nieruchomościami).

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT (w latach 2001 - 2014 w związku z prowadzoną działalnością w zakresie świadczenia usług transportowych był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT).

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał zakupu i sprzedaży nieruchomości (poza wskazanymi dwoma działkami), nie ma też zamiaru po zbyciu przedmiotowych działek podejmować innych czynności związanych z nieruchomościami.

Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie wskazano:

1) Na pytanie: „Czy część gospodarstwa rolnego - niezabudowane działki o łącznej powierzchni 3,2330 ha, o których mowa we wniosku, otrzymał Pan w drodze darowizny od członków rodziny czy od osób niebędących członkami Pana rodziny?”, Wnioskodawca podał, że darowizna otrzymana od rodziców.

2) Na pytanie: „W jakim celu nabył Pan ww. część gospodarstwa rolnego - niezabudowane działki o łącznej powierzchni 3,2330 ha?”, Wnioskodawca podał, że była to darowizna od rodziców (tzw. ojcowizna), celem było przekazanie posiadanej nieruchomości kolejnemu pokoleniu i zabezpieczeniu bytu.

3) Na pytanie: „Kiedy zamierza Pan sprzedać działki objęte wnioskiem?”, Wnioskodawca podał, że nie jest w stanie wskazać momentu, w którym sprzeda działki, zamierza sprzedawać w zależności od swojej sytuacji życiowej.

4) Na pytanie: „Czy w związku z podziałem nieruchomości, o której mowa we wniosku na 29 działek, zostały wydzielone drogi wewnętrzne na potrzeby dojazdu do ww. działek? Jeśli tak, to z czyjej inicjatywy nastąpiło wydzielenie ww. dróg wewnętrznych?”, Wnioskodawca podał, że jedna droga wewnętrzna, która została wydzielona w ramach podziału nieruchomości na mniejsze działki, z inicjatywy Wnioskodawcy.

5) Na pytanie: „W związku z informacją przedstawioną w opisie sprawy: „(…) Wnioskodawca uzyskał decyzję o warunkach zabudowy – budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących, zbiorników na ścieki wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. (…)”, proszę wskazać:

a) czy ww. decyzja o warunkach zabudowy dotyczy wszystkich działek objętych pytaniem wniosku?

b) jeśli nie, to proszę wymienić poszczególne działki - ze wskazaniem ich numerów ewidencyjnych - objęte ww. decyzją o warunkach zabudowy.

c) jeśli ww. decyzja o warunkach zabudowy została wydana dla działki, z której zostały wydzielone działki objęte pytaniem wniosku, to czy podział ww. działki spowodował utratę ważności ww. decyzji o warunkach zabudowy?

d) czy gdyby ktoś zamierzał realizować ww. budowę budynków mieszkalnych na poszczególnych działkach musiałby wystąpić o wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy czy też mógłby ją realizować w oparciu o Decyzję Burmistrza … z 21.10.2021 r., o której mowa w opisie sprawy?

e) czy w ślad za uzyskaną decyzją o warunkach zabudowy wystąpił/zamierza Pan wystąpić o ewentualne pozwolenie na budowę dla poszczególnych działek objętych sprzedażą?

f) jeśli tak, jaki będzie cel uzyskania przez Pana ewentualnego pozwolenia na budowę dla poszczególnych działek?”,

Wnioskodawca podał:

a) nie,

b) objęte są: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 13, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29,

c) nie spowodował,

d) w zależności od działki - w stosunku do działek 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 13, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 można realizować na podstawie decyzji z dnia 21.10.2021 r. o warunkach zabudowy, w stosunku do pozostałych niezbędne jest wystąpienie o decyzje o warunkach zabudowy,

e) nie,

f) „-”

6) Na pytanie: „Czy poszczególne działki objęte wnioskiem na dzień sprzedaży będą niezabudowane czy zabudowane?”, Wnioskodawca podał, że niezabudowane.

7) Na pytanie: „Jeśli działki na dzień sprzedaży będą zabudowane, należy wskazać (…)”, Wnioskodawca wskazał: „-”.

8) Na pytanie: „Ponadto, w opisie sprawy wskazał Pan, że w grudniu 2021 r. oraz w marcu 2022 r. sprzedał dwie działki powstałe w wyniku podziału, o którym mowa we wniosku. Proszę wskazać czy:

a) ww. działki także były objęte przedmiotową decyzją o warunkach zabudowy,

b) dla ww. działek przed sprzedażą wydano ewentualne pozwolenie na budowę,

c) były to działki niezabudowane czy zabudowane?”,

Wnioskodawca podał:

a) nie,

b) nie,

c) niezabudowane.

9) Na pytanie: „Czy posiada Pan jeszcze inne działki przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanych we wniosku), jeśli tak to ile i jakie?”, Wnioskodawca podał, że posiada jeszcze 3 działki rolne, ale nie zamierza ich sprzedawać.

10) Na pytanie: „Na co zostaną przeznaczone środki, które otrzyma Pan ze sprzedaży działek, o których mowa we wniosku? W szczególności czy ww. środki przeznaczy Pan na zakup kolejnych działek/nieruchomości?”, Wnioskodawca podał, że na zabezpieczenie bytu i rodziny/ew. problemów życiowych, nie zamierza przeznaczyć na zakup nieruchomości/działek.

### Pytanie

Czy sprzedaż przedmiotowych działek, o których mowa powyżej, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług?

### Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując sprzedaży działek powstałych na skutek podziału nieruchomości stanowiącej majątek prywatny Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT. Czynności tej zdaniem Wnioskodawcy nie można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, tym samym sprzedaż działek nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.

Podatnikami - według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegająca opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Konsekwencją tego jest także wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży działek stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Jak podkreślił NSA w wyroku z 23.01.2009 r. (I FSK 1629/07), decydujące znaczenie mają zamiar i okoliczności nabycia składników majątku, w szczególności to, czy nabycie dotyczyło zaspokojenia własnych (prywatnych) potrzeb podatnika, czy też miało związek z prowadzoną działalnością handlową.

Jeśli więc osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku prywatnego, a czynność ma charakter okazjonalny nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Przy czym przez majątek prywatny wobec braku jego definicji, zdaniem Wnioskodawcy należy traktować taki majątek, który nie jest związany z działalnością gospodarczą.

W tym miejscu warto wskazać na treść orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawach C-180/10 i 181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Wyprzedaż majątku prywatnego przez osobę fizyczną, nawet jeżeli przybierze w określonym przedziale czasowym charakter częstotliwy, nie może być uznana za działalność handlową, czyniącą ten podmiot podatnikiem podatku od towarów i usług.

Co więcej TSUE wskazał, że zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Do podobnych wniosków doszedł Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (interpretacja indywidualna z 30 czerwca 2016 r. nr IBPP1/4512-267/16/AR), który wskazał, że „(\`(...)\`) W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji wystąpiły pojedyncze okoliczności wskazane przykładowo w treści orzeczeń TSUE, związane z podziałem nieruchomości i wydzieleniem drogi wewnętrznej, których jednak w ocenie tut. organu nie można uznać za ciąg zdarzeń przesądzających o uznaniu tych działań za prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

W orzeczeniu z 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 podkreślono, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej - sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić że Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek. Także pozostałe czynności związane z sprzedażą działek nie mogą być traktowane jak działanie profesjonalisty. TSUE w wyroku C-180/10 i C-181/10 wyraźnie wskazał, że nawet podział nieruchomości na mniejsze, atrakcyjniejsze działki jest wciąż zarządem majątkiem prywatnym. Ponadto co podkreślił TSUE, że za podatnika można uznać osobę angażująca „środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT”, gdy „podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami”.

Znaczenie dla sprawy ma analiza całokształtu działań jakie podatnik podjął w odniesieniu do działek przez cały okres ich posiadania. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skutkiem powyższego planowana sprzedaż udziału w działkach nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy przyjąć, że zbycie nieruchomości gruntowej (działki) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Według art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r., poz. 1360):

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:

Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z treści wniosku wynika, że otrzymał Pan od rodziców w drodze darowizny w 2000 r. część gospodarstwa rolnego - niezabudowane działki o łącznej powierzchni 3,2330 ha (dalej „nieruchomość”). Celem nabycia ww. części gospodarstwa rolnego było przekazanie nieruchomości kolejnemu pokoleniu i zabezpieczenie bytu. Otrzymana część gospodarstwa rolnego stanowi wyłącznie Pana majątek osobisty. Po otrzymaniu ww. części gospodarstwa rolnego prowadził Pan je w zakresie niewielkiej produkcji rolniczej - roślinnej wyłącznie na własne potrzeby. Pan nie posiadał/posiada statusu rolnika ryczałtowego.

W latach 2014 - 2016 nieruchomość była przedmiotem bezpłatnego użyczenia. Poza wskazanym okresem nieruchomość nie była oddana osobie trzeciej na podstawie jakiejkolwiek umowy do używania (w szczególności najmu, dzierżawy, użyczenia). Z uwagi na sytuację majątkową postanowił Pan sprzedać nieruchomość. Ze względu na wielkość nieruchomości i potencjalną trudność w znalezieniu kupującego, wystąpił Pan do Burmistrza … z wnioskiem o podział nieruchomości. Decyzją z 21.10.2021 r. Burmistrz … wydał decyzję zatwierdzającą podział nieruchomości na 29 działek. W ramach ww. podziału nieruchomości na mniejsze działki, została wydzielona jedna droga wewnętrzna. Równocześnie decyzją z 21.10.2021 r. uzyskał Pan decyzję o warunkach zabudowy – budowy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, wolnostojących, zbiorników na ścieki wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Przedmiotowa decyzja o warunkach zabudowy dotyczy 22 działek o numerach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 13, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29. Podział nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie spowodował utraty ważności decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do ww. 22 działek.

Natomiast sprzedaż, o której mowa we wniosku, dotyczy 26 działek o numerach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29. W ślad za uzyskaną decyzją o warunkach zabudowy nie zamierza Pan wystąpić o pozwolenie na budowę dla poszczególnych działek objętych sprzedażą.

W sytuacji gdyby potencjalni nabywcy pozostałych działek - nieobjętych decyzją Burmistrza … z 21.10.2021 r. - zamierzali realizować na nich budowę budynków mieszkalnych, wówczas niezbędne jest wystąpienie o decyzje o warunkach zabudowy.

Przedmiotowa nieruchomość nie jest i nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, Pan także nie składał żadnego wniosku w tym zakresie. Nieruchomość położona jest przy drodze publicznej, która powstała bez Pana jakiejkolwiek inicjatywy i udziału. Ww. nieruchomość nie ma dostępu do mediów/przyłączy. Pan nie dokonywał i nie będzie dokonywać jakichkolwiek czynności w tym zakresie. Także Pan nie ogrodzi działek, nie urządzi zieleni. Nie podjął i nie zamierza Pan podjąć jakichkolwiek działań marketingowych, tj. reklama w środkach masowego przekazu, ogłoszenia o sprzedaży w portalach lub gazetach, korzystanie z pomocy biur pośrednictwa sprzedaży, itp.

Pan nie udzielił też pełnomocnictwa jakiemukolwiek podmiotowi do dokonania jakichkolwiek czynności. Zawarcie umów sprzedaży z kupującymi nie będzie poprzedzone zawieraniem umów przedwstępnych. Potencjalnym kupującym nie będą też udzielane jakiekolwiek pełnomocnictwa.

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Pan nie prowadził nigdy zarejestrowanej działalności gospodarczej powiązanej z handlem/pośrednictwem w obrocie nieruchomościami.

W grudniu 2021 r. oraz w marcu 2022 r. sprzedał Pan dwie działki powstałe w wyniku podziału, o którym mowa we wniosku. Ww. działki nie były objęte przedmiotową decyzją o warunkach zabudowy, przed sprzedażą nie wydano dla nich pozwolenia na budowę, były to działki niezabudowane. Posiada Pan jeszcze 3 działki rolne, ale nie zamierza ich sprzedawać.

Nie jest Pan w stanie wskazać momentu, w którym sprzeda działki, zamierza Pan sprzedawać ww. działki w zależności od swojej sytuacji życiowej. Nie ma Pan zamiaru po zbyciu przedmiotowych działek podejmować innych czynności związanych z nieruchomościami. Środki ze sprzedaży działek przeznaczy Pan na zabezpieczenie bytu i rodziny/ew. problemów życiowych. Nie zamierza Pan ww. środków przeznaczyć na zakup nieruchomości/działek.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem należy uznać, że planowana przez Pana sprzedaż niezabudowanych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia przedmiotowych działek, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Sama tylko okoliczność, że Pan dokonał podziału nieruchomości na 29 mniejszych działek, w tym 26 działek będących przedmiotem sprzedaży, czy uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla 22 działek, nie może przesądzać o tym, że sprzedaż przedmiotowych działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Ponadto, z powołanych powyżej wyroków TSUE wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), natomiast w rozpatrywanej sprawie nie występuje zbiór tych zorganizowanych działań. Czynności podejmowane przez Pana w związku ze sprzedażą przedmiotowych działek, nie powodują, że należy uznać Pana za osobę podejmującą aktywne działania w celu dokonania sprzedaży gruntów, angażującą środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Zatem w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że Pan w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowych działek objętych wnioskiem wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działania podejmowane przez Pana należą zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pan korzystać z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W konsekwencji, dokonując sprzedaży działek objętych wnioskiem nie będzie działać Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem planowana sprzedaż ww. działek objętych wnioskiem, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

### Dodatkowe informacje

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

### Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).