Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-516/15-2/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-17
Teza: brak prawa do odliczenia podatku od wydatków inwestycyjnych poniesionych przed zmianą przeznaczenia wybudowanej infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej
Słowa kluczowe: gmina; infrastruktura; inwestycje; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2015 r. (data wpływu 19 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków inwestycyjnych poniesionych przed zmianą przeznaczenia wybudowanej infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku od wydatków inwestycyjnych poniesionych przez Gminę przed zmianą przeznaczenia wybudowanej infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT oraz posiada własny Numer Identyfikacji Podatkowej. Wnioskodawca składa deklaracje VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest budowa infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej na obszarach położonych na terenie Gminy (dalej: „Infrastruktura”). W ramach realizacji przedmiotowych inwestycji Gmina występuje w charakterze inwestora.

W 2011 r. Gmina zrealizowała zadanie pn. „Poprawa wyposażenia w infrastrukturę techniczną Gminy poprzez budowę sieci kanalizacyjnej oraz oczyszczalni ścieków”. Inwestycja zrealizowana przez Gminę sfinansowana została w części ze środków własnych Gminy, a w części ze środków zewnętrznych. Gmina uzyskała dofinansowanie inwestycji ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (dalej: „RPOW”).

Do końca listopada 2013 r. działalność w zakresie gospodarki wodno-kanalizacyjnej, tj. dostarczanie wody pitnej i odbiór ścieków, na terenie Gminy prowadził podmiot zewnętrzny (dalej: „Operator”), któremu Gmina nieodpłatnie udostępniała Infrastrukturę w celu realizacji ww. zadań. Ze względu na fakt, iż Gmina bezpośrednio nie była wówczas podmiotem świadczącym usługi opodatkowane VAT - w przeszłości nie odliczała VAT od inwestycji w tym zakresie.

Od 1 grudnia 2013 r., na skutek przeprowadzonych przez Gminę działań związanych z modyfikacją sposobu organizacji działalności związanej z gospodarką wodno-kanalizacyjną oraz zmianą przeznaczenia Infrastruktury (z użytkowania przez Operatora na użytkowanie przez Gminę), działalność w tym zakresie jest prowadzona bezpośrednio przez Gminę.

Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie zadania pn. „Poprawa wyposażenia w infrastrukturę techniczną Gminy poprzez budowę sieci kanalizacyjnej oraz oczyszczalni ścieków”, który został już zrealizowany i oddany do użytkowania (dalej: „Inwestycja”).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą przeznaczenia Inwestycji, tj. z przeznaczenia do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego (nieodpłatne udostępnianie Infrastruktury, w tym Inwestycji, Operatorowi), na wykorzystanie Inwestycji do wykonywania czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków dotyczących Inwestycji poniesionych przed zmianą przeznaczenia Inwestycji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze zmianą przeznaczenia Inwestycji (z przeznaczenia do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, na wykorzystanie Inwestycji również do wykonywania czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje), Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji przed zmianą przeznaczenia Inwestycji ze względu na fakt, iż nabycie towarów i usług służących do wybudowania przedmiotowej Inwestycji nie miało związku z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez Gminę.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Należy ponadto zwrócić uwagę na treść przepisów dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.; dalej: „Dyrektywa”). Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Powyższe przepisy wskazują, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek.

Wobec powyższego, za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Ustawa o VAT reguluje również kwestie związane z odliczeniem podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z pewnymi wyjątkami niemającymi zastosowania w niniejszej sprawie. Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) omawianego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Przepisy ustawy o VAT określają również terminy, w jakich podatnik może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a) - powstaje nie wcześniej, niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny (art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT). Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy o VAT).

Ponadto w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT wskazane zostało, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, l0d, l0e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a.

Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo podatnika do odliczenia podatku VAT naliczonego od:

1.  łącznego spełnienia przesłanek pozytywnych, tj.:
    *   posiadania przez nabywcę statusu podatnika VAT czynnego; oraz
    *   wykorzystywania nabytych towarów i usług, z którymi wiąże się podatek VAT naliczony, do wykonywania czynności opodatkowanych;
2.  niezaistnienia przesłanek negatywnych zawartych w art. 88 ustawy o VAT (określającym listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego).

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy o VAT. Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W świetle powyższego, odliczenie podatku VAT nie będzie możliwe m.in. w przypadku, gdy nabywane towary i usługi nie są / nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Tym samym podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT w związku z nabyciem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.

W systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia dóbr w momencie transakcji sprzedaży. Jeżeli, zgodnie z zamiarem nabywcy, dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych VAT, wówczas, po spełnieniu wymogów określonych w art. 86 ustawy o VAT, odliczenie jest prawnie dozwolone (o ile nie wyłączają go przepisy innych ustaw lub aktów wykonawczych). Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (tj. niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu, podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT. W konsekwencji, dokonując oceny w zakresie związku nabytych towarów i usług z działalnością opodatkowaną VAT podatnika, należy wziąć pod uwagę intencję nabywcy wyrażoną w momencie nabycia dóbr co do ich przyszłego wykorzystania, tj. okoliczność ,czy nabywca działa w danym momencie w charakterze podatnika VAT.

Odnosząc powyższe rozważania do analizowanego stanu faktycznego należy stwierdzić, zarówno w momencie rozpoczęcia budowy, jak i oddania Inwestycji do użytkowania, intencją Gminy było wykorzystywanie jej wyłącznie do działalności niedającej prawa do odliczenia VAT, tj. nieodpłatnego udostępnienia na rzecz Operatora do wykonywania zadań z zakresu odbioru i oczyszczania ścieków. Czynności te nie podlegają opodatkowaniu VAT. W szczególności, w momencie planowania i zawierania umowy o dofinansowanie budowy Inwestycji, Wnioskodawca nie przewidywał możliwości jej wykorzystywania do celów komercyjnych. Tym samym, nabywając towary i usługi do celów realizacji przedmiotowej inwestycji, Gmina nie działała w charakterze podatnika VAT.

W szczególności, Gmina nie miała zamiaru skorzystać z ewentualnego prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabytymi towarami i usługami, czego przejawem było m.in. wskazanie we wniosku o dofinansowanie budowy Inwestycji, że VAT od wydatków na jego realizację będzie kosztem kwalifikowanym. Również po zakończeniu Inwestycji i oddaniu jej do użytkowania, Gmina nie odliczała VAT od wydatków związanych z jej bieżącym funkcjonowaniem, zgodnie z pierwotnym zamierzeniem o niewykorzystywaniu Infrastruktury, w tym Inwestycji, do celów działalności opodatkowanej VAT - Gmina od momentu oddania przedmiotowej Inwestycji do użytkowania do 30 listopada 2013 r. nie prowadziła działalności opodatkowanej VAT z wykorzystaniem Inwestycji. Dopiero od 1 grudnia 2013 r. Gmina prowadzi działalność opodatkowaną VAT w zakresie odpłatnej dostawy wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków. Powyższe nie wpływa jednak na powstanie prawa do odliczenia VAT od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji, gdyż, w ocenie Gminy, ponosząc wydatki na realizację przedmiotowego projektu, Gmina nie działała jako podatnik VAT, a nabyte towary i usługi nie miały służyć, zgodnie z ówczesną intencją Wnioskodawcy, do celów wykonywania działalności opodatkowanej VAT. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym nie zostały spełnione przesłanki zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunkujące istnienie prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na budowę Inwestycji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie miał, nie ma i nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów związanych z budową Inwestycji.

W konsekwencji, w opinii Gminy, nie są spełnione przesłanki zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT dla posiadania prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, tj. zarówno występowanie przez Gminę w charakterze podatnika VAT, jak i wykorzystywanie nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Tym samym należy uznać, że Gmina nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową Inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.