Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP3.4512.845.2016.2.AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-13
Teza: Zwolnienie od podatku czynności sprzedaży kontenerów.
Słowa kluczowe: dostawa; kontenery; podatnik; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2016 r. (data wpływu 9 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności sprzedaży kontenerów sanitarnych (blaszanych) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności sprzedaży kontenerów sanitarnych (blaszanych).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Powiat … jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W przyszłości planuje zbycie w drodze przetargu nieograniczonego zabudowanej nieruchomości gruntowej, oznaczonej numerem geodezyjnym działki … o powierzchni …ha, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w obrębie …, Gmina ….

Zarządzeniem Nr … z dnia … kwietnia 2014 r. Wojewoda … wyraził zgodę Staroście … na sprzedaż w drodze przetargu zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej numerem geodezyjnym … o powierzchni …ha, położonej w obrębie …., Gmina ….

Przedmiotowa nieruchomość stanowi własność Skarbu Państwa. Prawo własności do gruntu Skarb Państwa nabył na podstawie decyzji Naczelnika Gminy w … Nr … z dnia … sierpnia 1976 r. Na mocy wymienionej decyzji, na podstawie art. 9 i 31 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o przekazywaniu gospodarstw rolnych na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne (Dz. U z 1974 r. Nr 21, poz. 118), przejęto na własność Państwa z urzędu gospodarstwo rolne bez budynków, położone we wsi …, Gmina …, stanowiące własność rolnika indywidualnego. Przedmiotowa nieruchomość została przekazana w zarząd na czas nieoznaczony na rzecz Urzędu Wojewódzkiego … w … decyzją Nr … Kierownika Urzędu Rejonowego w … z dnia … marca 1992 r. oraz na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego spisanego w dniu … kwietnia 1992 r. Z treści decyzji wynika, że na dzień przekazania powyższa nieruchomość, zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy …, przeznaczona była pod zakładowe ośrodki wypoczynkowe oraz budownictwo letniskowe. Rok budowy bazy wypoczynkowej – 1982.

Decyzją Starosty … Nr … z dnia … listopada 2013 r., po rozpatrzeniu wniosku Dyrektora Generalnego …, orzeczono o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na rzecz … w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości.

Nieruchomość gruntowa zabudowana jest … domkami campingowymi drewnianymi trwale z gruntem związanymi o łącznej powierzchni zabudowy … m2 oraz zespołem .. kontenerów sanitarnych (blaszanych) o łącznej powierzchni zabudowy … m2. Od roku 2011 baza wypoczynkowa była całkowicie zamknięta i niewykorzystywana. Całość stanowi własność Skarbu Państwa.

W ewidencji gruntów i budynków działka wskazana jest jako tereny rekreacyjno-wypoczynkowe oznaczone symbolem Bz. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta aktualnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na wniosek Starosty … Wójt Gminy …, decyzją Nr … z dnia … września 2016 r. ustalił warunki zabudowy działki oznaczonej numerem ewidencyjnym …, położonej w obrębie gruntów wsi … dla inwestycji w zakresie budowy pensjonatu oraz przebudowy zjazdów.

Nieruchomość zabudowana jest także zespołem … kontenerów sanitarnych (blaszanych) o łącznej powierzchni zabudowy … m2. Przedmiotem zdarzenia jest sprzedaż zespołu … kontenerów sanitarnych blaszanych. Są to ruchome środki trwałe, stanowiące własność Skarbu Państwa.

W związku z powyższym opisem w uzupełnieniu do wniosku zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przez Powiat zespołu … kontenerów sanitarnych blaszanych posadowionych na nieruchomości będącej bazą wypoczynkową w obrębie …, powinna być zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż zespołu … kontenerów sanitarnych blaszanych posadowionych na nieruchomości w … (baza wypoczynkowa), powinna korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.).

W stosunku do ww. towarów, tj. zespołu … kontenerów sanitarnych będących ruchomymi środkami trwałymi, dokonującemu dostawy Powiatowi … nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu. Przedmiotowe kontenery, posadowione na nieruchomości będącej do 2013 roku w trwałym zarządzie …, od roku 2011 nie są użytkowane i stanowią własność Skarbu Państwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 20 pkt 5 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. z 2016 r., poz. 154), Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, określa, w drodze rozporządzenia: sposób i tryb gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone są jednostki budżetowe, uwzględniając zasadę racjonalnej gospodarki, wymóg stosowania trybu przetargu publicznego lub publicznego zaproszenia do rokowań przy rozporządzaniu składnikami aktywów trwałych o znacznej wartości oraz określone w odrębnych przepisach zasady gospodarki finansowej jednostek sektora finansów publicznych.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 21 maja 2010 r. w sprawie sposobu i trybu gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego, w który wyposażone są jednostki budżetowe (Dz. U. z 2010 r., Nr 114, poz. 761), rozporządzenie określa sposób i tryb gospodarowania składnikami rzeczowymi majątku ruchomego przez państwowe jednostki budżetowe w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 146 i Nr 96, poz. 620), zwane dalej „jednostkami”.

Według § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, jednostka sprzedaje składniki rzeczowe majątku ruchomego o znacznej wartości, w trybie przetargu publicznego, zwanego dalej „przetargiem”, lub publicznego zaproszenia do rokowań.

Jednostka sprzedaje składniki rzeczowe majątku ruchomego o wartości jednostkowej przekraczającej wartość, o której mowa w § 6 ust. 2, w trybie przetargu publicznego, publicznego zaproszenia do rokowań albo aukcji (§ 8 ust. 2 ww. rozporządzenia).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 2006 r., str. 1, z późn. zm.) – zwanej dalej Dyrektywą – zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z okoliczności sprawy – przedmiotowe kontenery stanowiące własność Skarbu Państwa nie służyły wyłącznie sprzedaży zwolnionej (do 2013 roku nieruchomość, na której znajdują się kontenery, znajdowała się w trwałym zarządzie …, natomiast od roku 2011 nie są one użytkowane), to tym samym brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, albowiem nie zostały wyczerpane znamiona wskazane w dyspozycji tego przepisu. Zastrzega się, że brak prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (przy czym wskazano, że brak tego prawa leży po stronie Wnioskodawcy, a nie Skarbu Państwa) pozostaje bez wpływu na zastosowanie wskazanego zwolnienia, ponieważ kontenery nie służyły – jak wynika z wniosku – wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku. W rezultacie, do przedmiotowej dostawy należy zastosować stawkę VAT w wysokości 23%.

Z powyższych względów stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od podatku czynności sprzedaży kontenerów sanitarnych (blaszanych) uznano za nieprawidłowe.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.