Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.526.2025.3.JMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Ustalenie, czy wszystkie wydatki na budowę budynku
socjalnego oraz budowę biura wraz z infrastruktura
zewnętrzną będą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji, o
których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów w
sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym
przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 12
grudnia 2024 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 108) i tym samym będą
zwiększać limit pomocy publicznej w formie zwolnienia z
podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a
ustawy o PDOP, przysługującego Spółce.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
koszt-koszty kwalifikowane
obiekt-obiekty socjalne
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej określonej w decyzji o
wsparciu, o której mowa w ustawie o wspieraniu nowych
inwestycji (WNI)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 sierpnia 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy wszystkie wydatki poniesione przez
    Wnioskodawcę, w szczególności poniesione na budowę budynku socjalnego oraz budowę
    biura wraz z infrastruktura zewnętrzną będą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji, o
    których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej
    udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji z dnia 12 grudnia
    2024 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 108) i tym samym będą zwiększać limit pomocy publicznej w
    formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o
    PDOP, przysługującego Spółce.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismami z 6 października 2025 r.
    oraz pismem z 4 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub
    „Wnioskodawca”). Spółka jest wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru
    Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy (...).
    Spółka posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek
    podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka podlega opodatkowaniu na
    zasadach ogólnych podatku CIT w rozumieniu art. 19 ustawy o CIT.
    Spółka zajmuje się budownictwem inżynieryjnym i kolejowym, specjalizującą się w
    produkcji (...), boryka się z szeregiem istotnych problemów o charakterze technologiczno-
    logistycznym.
    Przeważający przedmiot działalności Spółki to roboty związane z budową (...).
    Dodatkowo przedmiotem działalności Spółki jest:
      - obróbka metali i nakładanie powłok na metale; obróbka mechaniczna elementów
      metalowych (PKD 25.6),
      - realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.1),
      - roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i
      niemieszkalnych (PKD 41.2),
      - roboty związane z budową dróg kołowych i szynowych (PKD 42.1),
      - roboty związane z budową pozostałych obiektów inżynierii lądowej i wodnej (PKD
      42.9),
      - rozbiórka i przygotowanie terenu pod budowę (PKD 43.1),
      - pozostałe specjalistyczne roboty budowlane (PKD 43.9),
      - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.2),
      - działalność w zakresie architektury i inżynierii oraz związane z nią doradztwo
      techniczne (PKD 71.1).
    Spółka dostrzegając, że w celu dostosowania się do dynamicznie zmieniających się
    warunków rynkowych oraz utrzymania konkurencyjnej pozycji wobec innych podmiotów
    obecnych na rynku, celem zwiększenia zdolności produkcyjnych musi dokonać zmian w
    procesach produkcyjnych w swoim zakładzie zlokalizowanym w (...).

    Spółka stwierdziła bowiem, że:
    - obecne wyposażenie nie odpowiada w pełni nowym standardom wydajności i jakości
      wymaganym przez klientów.
    - koszty inwestycji w nowy zakład produkcyjny są dla niej wysokie - co wiąże się z
      koniecznością pozyskania finansowania zewnętrznego i zwiększeniem nakładów
      inwestycyjnych.
    - posiada ograniczoną automatyzacja procesów, co wpływa na efektywność produkcji i
      zdolność do przyjmowania większej liczby projektów równocześnie.
    W związku z powyższym, Spółka złożyła wniosek o wydanie decyzji o wsparciu o której
    mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2024 r.
    poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39). Spółka otrzymała decyzje o wparciu nr ... z dnia (...) 2025
    roku (dalej jako: „Decyzja o wsparciu”).
    Zgodnie z założeniami wniosku oraz zgodnie z treścią decyzji Spółka zobowiązała się do
    poniesienia minimalnych kosztów inwestycji o wartości 20 000 000,00 PLN.
    Spółka w wyniku realizacji inwestycji będzie prowadziła działalność na terenie wskazanym
    w Decyzji o wsparciu z wykorzystaniem zarówno nowych, jak i już wcześniej istniejących i
    zmodernizowanych budynków, budowli, maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych.
    Wnioskodawca prowadzi już działalność gospodarczą w zakładzie na terenie określonym
    w Decyzji o wsparciu, w zakresie wyrobów sklasyfikowanych w tych pozycjach Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), które zostały wskazane w we wniosku o wydanie
    decyzji o wsparciu. W związku z realizacją inwestycji nastąpi rozłożona odpowiednio w
    czasie zmiana dotycząca procesów produkcyjnych istniejącego zakładu. Spółka zamierza
    korzystać ze wsparcia z tytułu poniesionych nakładów inwestycyjnych, w tym ponieść
    inwestycje tytułem:
      - Zakupu działek pod rozbudowę infrastruktury administracyjnej,
      - Budowy łącznika starej i nowej część zakładu,
      - Budowy drogi wewnętrznej przy starej i nowej część zakładu,
      - Budowy budynku socjalnego,
      - Rozbudowy lakierni elementów wielkogabarytowych,
      - Budowy lakierni elementów małogabarytowych,
      - Budowy biura wraz z infrastrukturą zewnętrzną,
      - Zakupu wyposażenia lakierni elementów małogabarytowych,
      - Zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznej o mocy 250 kWp.
    Powyższe plany inwestycyjne wynikają z tego, że Spółka specjalizująca się w produkcji
    wielkogabarytowych konstrukcji mostowych oraz kładek, boryka się z szeregiem istotnych
    problemów o charakterze technologiczno- logistycznym. Te trudności znacząco wpływają
    na efektywność procesów produkcyjnych, ciągłość pracy oraz terminowość realizacji
    zamówień. Poniżej przedstawiono usystematyzowany i rozbudowany opis głównych
    wyzwań, z uwzględnieniem ich wpływu na działalność przedsiębiorstwa.
    Brak odpowiednio zaplanowanej i zintegrowanej przestrzeni technologicznej prowadzi do
    fragmentacji cyklu produkcyjnego. W sytuacji, gdy poszczególne etapy produkcji są
    realizowane w odrębnych budynkach lub strefach, zakłócona zostaje płynność przepływu
    materiałów. Konsekwencją tego jest zwiększone zapotrzebowanie na transport
    wewnętrzny, co generuje dodatkowe koszty operacyjne, wydłuża czas realizacji zamówień
    oraz zwiększa ryzyko uszkodzeń i kolizji.
    Ograniczenia przestrzenne stanowią poważną przeszkodę we wdrażaniu nowoczesnych
    koncepcji zarządzania produkcją, takich jak Lean Manufacturing czy Just-in-Time. Brak
    logicznego ciągu technologicznego, konieczność utrzymywania rozbudowanych buforów i

    częste przemieszczanie materiałów negatywnie wpływają na rytm pracy, utrudniają
    planowanie i wydłużają cykl produkcyjny. Niedostateczna powierzchnia operacyjna oraz
    brak funkcjonalnego podziału przestrzeni obniżają ogólną wydajność, zwiększają koszty i
    negatywnie wpływają na jakość finalnych produktów.
    W perspektywie długoterminowej, nieadekwatna infrastruktura obniża konkurencyjność
    przedsiębiorstwa, ogranicza jego zdolność do realizacji większych i bardziej złożonych
    projektów oraz hamuje rozwój technologiczny. W związku z tym, strategiczne inwestycje w
    modernizację układu przestrzennego, budowę obiektów dedykowanych specyficznym
    etapom produkcji oraz optymalizację przepływów logistycznych są kluczowe dla
    zwiększenia efektywności operacyjnej i zapewnienia stabilnego rozwoju w sektorze
    przemysłowym.
    Zgodnie z aktualnymi planami Wnioskodawca planuje między innymi wskazaną już wyżej
    budowę budynku socjalnego (budynek socjalny) oraz budowę biura wraz z infrastrukturą
    zewnętrzną (budynek biurowy). Budynek socjalny jak też budynek administracyjny,
    stanowiące część planowanej inwestycji będą stanowiły dostosowanie obecnie
    funkcjonującej infrastruktury w ramach zakładu do zasadniczych zmian dotyczących
    procesu produkcji. Obecne zaplecze socjalne i biurowe w ramach Zakładu jest
    niewystarczające w świetle planowanych nakładów inwestycyjnych i modernizacji
    procesów produkcyjnych. Stąd zastąpienie starych obiektów nowymi, pełniącymi
    powyższą rolę jest konieczne z punktu widzenia działalności gospodarczej Spółki i
    potrzeby zapewnienia odpowiednich warunków pracy pracownikom Wnioskodawcy.
    Budowa nowej przestrzeni biurowej dla administracji oraz zaplecza socjalnego dla około
    (...) pracowników jest istotnym krokiem w kierunku usprawnienia funkcjonowania firmy i
    zwiększenia jej efektywności operacyjnej. Nowoczesna infrastruktura administracyjna
    zapewni lepsze warunki pracy wszystkich działów funkcjonujących w Spółce, co przełoży
    się na bardziej efektywną komunikację wewnętrzną, sprawniejszy przepływ informacji i
    dokumentów, co ułatwi podejmowanie decyzji, poprawi koordynację działań i pozwoli
    szybciej reagować na potrzeby produkcji, klientów oraz zmieniające się warunki rynkowe.
    Z kolei odpowiednio zaprojektowane zaplecze socjalne, obejmujące szatnie, jadalnie,
    pomieszczenia sanitarne i strefy odpoczynku, znacząco podniesie komfort pracy dla
    pracowników produkcyjnych, wpływając pozytywnie na ich samopoczucie i motywację.
    Lepsze warunki socjalne przekładają się na wyższy poziom zadowolenia z pracy, mniejszą
    rotację kadry oraz większe zaangażowanie zespołu w realizację celów przedsiębiorstwa.
    Budynki będą pozostawały w ścisłym technicznym oraz funkcjonalnym związku z całością
    Zakładu, tworząc de facto jeden kompleks produkcyjno-administracyjny. Jednocześnie,
    Budynki oraz pozostała część inwestycji będą pełnić rolę służebną względem obiektów
    produkcyjnych i magazynowych, bowiem będą zapewniać odpowiednie warunki do pracy
    pracownikom zakładu (w tym np. szatnie, toalety oraz miejsca do odpoczynku i
    spożywania posiłków), zarówno pełniących funkcje związane z produkcją (np. biura dla
    pracowników organizujących procesy produkcyjne zakładu, nadzoru technicznego
    produkcji, utrzymania ruchu, czy działu jakości, konstrukcji wyrobów i magazynu), jak i z
    administrowaniem oraz zarządzaniem działalnością zakładu od strony formalnej,
    ponieważ ulokowane w nim będą stanowiska pracy osób odpowiedzialnych m.in. za
    prowadzenie spraw kadrowych, czy też realizację nałożonych odpowiednimi przepisami
    obowiązków BHP, wynikających ze specyfiki działalności zakładu i niezbędnych do
    prawidłowego funkcjonowania działalności produkcyjnej.
    Niezwykle istotne z perspektywy Wnioskodawcy jest to, iż bez wskazanych powyżej
    działów Spółka nie byłaby w stanie realizować działalności produkcyjnej oraz doprowadzić
    do zmian w zakresie procesów produkcji, które mają jej pozwolić na zwiększenie
    konkurencyjności na rynku.
    Spółka w wyniku realizacji inwestycji będzie prowadziła działalność na terenie wskazanym
    w Decyzji o wsparciu z wykorzystaniem zarówno nowych, jak i już wcześniej istniejących i
    zmodernizowanych budynków, budowli, maszyn, urządzeń oraz innych środków trwałych.

    Wnioskodawca prowadzi już działalność gospodarczą w Zakładzie na terenie określonym
    w Decyzji o wsparciu, w zakresie wyrobów sklasyfikowanych w tych pozycjach Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), które zostały wskazane w Decyzji o wsparciu. W
    związku z realizacją inwestycji nastąpi rozłożona odpowiednio w czasie zmiana dotycząca
    procesu produkcyjnego.
    Doprecyzowali Państwo opis stanu faktycznego pismem z 6 października 2025 r. oraz
    pismem z 4 listopada 2025 r., następująco:
    1. Jaki rodzaj inwestycji został wskazany w wydanej decyzji o wsparciu tj. zwiększenie
      zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacja produkcji zakładu przez
      wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą
      zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu?
      Zgodnie z treścią Decyzji o wsparciu nr (...) z dnia (...) 2025 roku została ona wydana
      celem realizacji inwestycji polegającej na zasadniczej zmianie dotyczącej procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu.
    2. Czy wszystkie wydatki wskazane przez Państwa we wniosku, są wymienione w decyzji
      o wsparciu lub czy zostały ujęte przez Państwa w biznesplanie?
      W ramach biznesplanu przedkładanego na potrzeby uzyskania Decyzji o wsparciu
      Spółka wskazała na następujące wydatki inwestycyjne, które wpłyną na zmianę
      procesów produkcyjnych wewnątrz przedsiębiorstwa, a podzielone zostały
      bezpośrednio w biznesplanie w następujący sposób:
      1) Rozbudowa i Modernizacja Działu Malarni
        Budowa nowej malarni dedykowanej dla elementów małogabarytowych celem
        odseparowania procesów malowania mniejszych części od tych dotyczących
        dużych konstrukcji. Dzięki temu możliwe będzie równoległe prowadzenie prac,
        co znacząco zoptymalizuje zarządzanie zasobami produkcyjnymi i skróci czas
        realizacji zleceń. Nowa malarnia zostanie wyposażona w robota malarskiego.
      2) Optymalizacja Logistyki Wewnętrznej
        Budowa łącznika pomiędzy halą obróbki stali i montownią a istniejącą malarnią
        elementów wielkogabarytowych. Ten łącznik znacząco usprawni logistykę
        wewnętrzną, eliminując konieczność korzystania z zewnętrznych środków
        transportu na terenie zakładu. Transport elementów będzie odbywał się płynnie,
        co zwiększy bezpieczeństwo i efektywność procesów. Dodatkowo, wzdłuż
        łącznika, malarni i dojrzewalni, zaplanowano nową drogę wewnętrzną, która
        połączy te obiekty z placem magazynowym i przeładunkowym, zapewniając
        płynny przepływ materiałów i zwiększając bezpieczeństwo przemieszczania
        konstrukcji.
      3) Rozbudowa i Udoskonalenie Procesu Dojrzewania Powłok Lakierniczych
        Budowa dedykowanej dojrzewalni dla malarni elementów wielkogabarytowych.
        Będzie ona stanowiła przedłużenie całego ciągu technologicznego, począwszy od
        hali produkcyjnej, przez łącznik, rozbudowaną malarnię, aż po dojrzewalnię.
      4) Modernizacja Parku Maszynowego
        Zakup nowoczesnej wypalarki blach, zestawu obrotników do stali oraz
        elementów poprawiających proces załadunku i transportu wewnętrznego oraz
        pomiędzy kooperantami.
      5) Poprawa Warunków Biurowych i Socjalnych
        Budowa nowej przestrzeni biurowej dla administracji oraz zaplecza socjalnego
        dla około 200 pracowników - celem bardziej efektywnej komunikacji
        wewnętrznej, sprawniejszego przepływu informacji i dokumentów, a dodatkowo

        zaplecze socjalne, obejmujące szatnie, jadalnie, pomieszczenia sanitarne i strefy
        odpoczynku, znacząco podniesie komfort pracy dla pracowników produkcyjnych,
        wpływając pozytywnie na ich samopoczucie i motywację.
      6) Niezależność Energetyczna i Transport
        W ramach inwestycji przewidziana jest również instalacja fotowoltaiczna, która
        ma pokrywać minimum 15% rocznego zapotrzebowania zakładu na energię
        elektryczną.
    3. Zgodnie z treścią Decyzji o wsparciu nr (...) z dnia (...) 2025 roku obejmuje ona
      następujący przedmiot działalności według PKWiU:
      Kod główny działalności:
        - 25.11.21 Mosty i części mostów z żeliwa lub stali;
      Pozostała działalność:
        - 25.11.10 Budynki prefabrykowane z metalu,
        - 25.11.22 Wieże i maszty kratowe z żeliwa lub stali,
        - 25.11.23 Pozostałe konstrukcje i ich części; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki
          itp. z żeliwa, stali lub aluminium,
        - 25.11.99 Usługi podwykonawców związane z produkcją konstrukcji metalowych i
          ich części,
        - 25.50.1 Usługi kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali,
        - 25.61.11 Usługi pokrywania powierzchni metali różnymi metalami,
        - 25.62.1 Toczenie elementów metalowych,
        - 25.62.20 Pozostałe usługi z zakresu obróbki mechanicznej elementów
          metalowych,
        - 25.72.1 Zamki i zawiasy,
        - 25.73.3 Pozostałe narzędzia ręczne,
        - 25.73.6 Pozostałe narzędzia,
        - 25.73.9 Usługi podwykonawców związane z produkcją narzędzi,
        - 25.94.1 Śruby, wkręty i pozostałe elementy złączne,
        - 25.94.9 Usługi podwykonawców związane z produkcją śrub, wkrętów i
          pozostałych elementów złącznych,
        - 25.99.9 Usługi podwykonawców związane z produkcją pozostałych gotowych
          wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych,
        - 28.30.8 Pozostałe urządzenia dla rolnictwa i leśnictwa,
        - 28.99 Pozostałe maszyny specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej
          niesklasyfikowane,
        - 42.11.20 Roboty ogólnobudowlane związane z budową autostrad, dróg, ulic i
          innych dróg dla pojazdów i pieszych oraz budową pasów startowych,
        - 43.99.50 Roboty związane ze wznoszeniem konstrukcji stalowych,
        - 71.11.10 Projekty i rysunki wykonywane dla celów architektonicznych,
        - 71.11.41 Usługi architektonicznego kształtowania krajobrazu,
        - 38.11.5 Odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu.
    W ramach opisu stanu faktycznego w złożonym wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej Spółka wskazała nakłady inwestycyjne z tytułu:
      - Zakupu działek pod rozbudowę infrastruktury administracyjnej,
      - Budowy łącznika starej i nowej część zakładu,
      - Budowy drogi wewnętrznej przy starej i nowej część zakładu,
      - Budowy budynku socjalnego,

      - Rozbudowy lakierni elementów wielkogabarytowych,
      - Budowy lakierni elementów małogabarytowych,
      - Budowy biura wraz z infrastrukturą zewnętrzną,
      - Zakupu wyposażenia lakierni elementów małogabarytowych,
      - Zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznej o mocy 250 kWp.
    Odnosząc się bezpośrednio do zakresu wezwania oraz każdego z wydatków, który został
    wskazany w ramach opisu stanu faktycznego wskazuję, iż:
    Zakup działek pod rozbudowę infrastruktury administracyjnej,
      - został objęty biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu nr
        (...);
    Budowa łącznika starej i nowej część zakładu,
      - została objęta biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu
        nr (...);
    Budowa drogi wewnętrznej przy starej i nowej część zakładu,
      - została objęta biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu
        nr (...);
    Budowa budynku socjalnego,
      - została objęta biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu
        nr (...);
    Rozbudowa lakierni elementów wielkogabarytowych,
      - została objęta biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu
        nr (...);
    Budowa lakierni elementów małogabarytowych,
      - została objęta biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu
        nr (...);
    Budowa biura wraz z infrastrukturą zewnętrzną,
      - została objęta biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu
        nr (...);
    Zakup wyposażenia lakierni elementów małogabarytowych,
      - został objęty biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu nr
        (...);
    Zakup i montażu instalacji fotowoltaicznej o mocy 250 kWp,
      - został objęty biznesplanem przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu nr
        (...).

## Pytanie

Czy wszystkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, w szczególności poniesione na
    budowę budynku socjalnego oraz budowę biura wraz z infrastruktura zewnętrzną będą
    stanowić koszty kwalifikowane inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia
    Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na
    realizację nowych inwestycji z dnia 12 grudnia 2024 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 108) i tym
    samym będą zwiększać limit pomocy publicznej w formie zwolnienia z podatku
    dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP, przysługującego Spółce?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wydatki, w tym wydatki poniesione na budowę
    budynku socjalnego i budynku biurowego będą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji,

    o których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, i tym samym będą zwiększać limit pomocy
    publicznej w formie zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przysługującego Spółce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U.
    2025, poz. 469, ze zm.; dalej „ustawa o WNI”), wsparcie na realizację nowej inwestycji jest
    udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych
    odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody
    podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji
    nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja
    2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o
    wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie
    może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
    obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z
    odrębnymi przepisami.
    Przepis art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, wskazuje natomiast, że powyższe zwolnienie
    przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej
    inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o WNI, decyzję o wsparciu wydaje
    się na realizację nowej inwestycji, która spełnia kryteria:
    a) ilościowe,
    b) jakościowe.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o WNI, kryteria ilościowe oznaczają minimalne
    koszty inwestycji uzależnione od poziomu bezrobocia w powiecie, w którym ma być
    realizowana nowa inwestycja, szczegółowo określone w przepisach wydanych na
    podstawie art. 14 ust. 3 pkt 2.
    Co więcej, w myśl art. 2 pkt 7 ustawy o WNI, przez koszty kwalifikowane nowej inwestycji
    rozumie się poniesione w okresie ważności decyzji o wsparciu:
    a) koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej
      inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki
      transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące głównie
      celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego spółką
      handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza, pomniejszone
      o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość
      ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, lub.
    b) dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie określonej
      liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku z realizacją nowej
      inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy
      publicznej.
    Również, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia, maksymalna dopuszczalna wielkość
    pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu
    kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy
    określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą
    określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż maksymalna
    wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9.

    Z kolei zgodnie z § 8 ust. 9 Rozporządzenia, maksymalna wysokość kosztów
    kwalifikowanych nowej inwestycji, jakie są uwzględniane przy określeniu maksymalnej
    wysokości pomocy publicznej, nie może przekroczyć kosztów kwalifikowanych nowej
    inwestycji, do których poniesienia w określonym terminie przedsiębiorca jest zobowiązany
    zgodnie z decyzją o wsparciu.
    Katalog kosztów kwalifikowanych został wskazany w § 8 ust. 1 Rozporządzenia. Zgodnie z
    tą regulacją, do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej
    inwestycji zalicza się koszty będące:
    a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
      kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem
      zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i
      zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych,
    c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem, że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,
    f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą w przypadku, gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
      - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
        jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów poniesione w
        okresie ważności decyzji o wsparciu wydanej dla konkretnej lokalizacji.
    Z literalnego brzmienia wskazanych powyżej przepisów wynika, że wydatek poniesiony
    przez przedsiębiorcę będzie stanowił koszt kwalifikowany pod warunkiem spełnienia
    (łącznie) następujących warunków:
    1) musi być związany (funkcjonalnie) z nową inwestycją,
    2) musi zostać poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu (a więc po jej wydaniu i
      przed określonym w niej terminem zakończenia inwestycji),
    3) musi zostać poniesiony „w danej lokalizacji” (a więc dla zakładu, dla którego wydano
      decyzję, a nie np. dla drugiego, zlokalizowanego w innym miejscu).
    W konsekwencji niezbędne jest więc, aby poniesione wydatki, które mają zostać uznane za
    koszty kwalifikowane, były „związane z nową inwestycją”.
    Wnioskodawca uważa, że zgodnie z art. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o WNI, „nowa inwestycja”
    stanowi inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne
    związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
    zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio
    nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego
    istniejącego zakładu. Zatem z literalnego brzmienia tych przepisów wynika, że wszystkie
    wydatki jakie widnieją w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, są kosztami kwalifikowanymi przy
    założeniu, że spełniają powyżej wskazane warunki pozwalające uznać, że są ponoszone w

    związku z realizacją nowej inwestycji. Z tego względu wszystkie wydatki mieszczące się w
    katalogu wskazanym w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, które zostały poniesione w ramach jej
    realizacji, stanowią koszty kwalifikowane, zwiększające wartość realizowanej inwestycji w
    rozumieniu przepisów Rozporządzenia.
    Powyższe potwierdzają również przepisy ustawy o CIT. Należy uwzględnić, że zgodnie z
    art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, zwolnieniu podlegają dochody z działalności
    gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i
    uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu. Jednocześnie, w art. 17 ust. 4
    ustawy o CIT doprecyzowano, że zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 34a, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji
    nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu. Ze wskazanych przepisów
    jednoznacznie wynika, że relewantnymi prawnie kryteriami zwolnienia jest miejsce
    uzyskiwania dochodów oraz to, aby dochody były uzyskane z realizacji nowej inwestycji.
    Nie ma znaczenia ich ścisły, bezpośredni związek (lub nawet jakikolwiek związek) z
    działalnością produkcyjną.
    Jak wskazał m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 4
    stycznia 2023 roku, sygn. akt I SA/Wr 517/22:
    „Już literalna wykładnia tych przepisów wskazuje, że nie istnieje żadna, wynikająca z nich
    zależność pomiędzy możliwością zaliczenia wydatku wskazanego w § 8 ust. 1
    rozporządzenia do kosztów kwalifikowanych, a wpływem dokonanych wydatków na
    zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją
    produkcji albo zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego. Choć wskazane
    zwiększenie zdolności produkcyjnej, dywersyfikacja i zasadnicza zmiana są niewątpliwie
    konstytutywnymi cechami nowej inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. a ustawy o WNI,
    to występowanie tych cech w danej inwestycji przedsiębiorcy przesądzone jest przez sam
    fakt wydania decyzji o wsparciu (art. 13 ust. 1 ustawy), przez co nie można po raz kolejny
    weryfikować ich występowania na etapie nieuprawnionej selekcji wydatków wynikających
    w § 8 ust. 1 rozporządzenia.”
    Nie jest to pogląd odosobniony. Ze wskazanym wyżej stanowiskiem zgadzają się inne Sądy
    Administracyjne, czego przykładem jest m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 marca
    2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1683/20, w którym Sąd wskazał, że:
    „Choć wskazane zwiększenie zdolności produkcyjnej, dywersyfikacja i zasadnicza zmiana
    są niewątpliwie konstytutywnymi cechami nowej inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. a
    ustawy o wspieraniu nowych inwestycji, to występowanie tych cech w danej inwestycji
    przedsiębiorcy przesądzone jest przez sam fakt wydania decyzji o wsparciu (art. 13 ust. 1
    ustawy o wspieraniu nowych inwestycji), przez co nie można po raz kolejny weryfikować
    ich występowania na etapie nieuprawnionej selekcji wydatków wynikających w § 8 ust. 1
    ww. rozporządzenia. Prawodawca uznał bowiem jednoznacznie, że każdy wydatek - lege
    non distinguente - określony w tymże § 8 ust. 1 rozporządzenia, jest kosztem
    kwalifikującym się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje. Z treści tego przepisu nie
    wynikają żadne celowościowe ograniczenia w zaliczaniu wydatków do takich kosztów.”
    Na uwagę zasługuje również argumentacja zaprezentowana w wyroku WSA w Poznaniu z
    dnia 15 marca 2022 roku, sygn. akt I SA/Po 518/21, gdzie sąd wskazał, że:
    „Zgodzić się też należy ze skarżącą, która odwołując się do powyższych orzeczeń
    podkreśliła, że brak jest obiektywnej możliwości realizacji nowej inwestycji polegającej na
    powstaniu nowego zakładu przy jednoczesnym braku poniesienia nakładów dotyczących
    aktywów takich jak część socjalna czy biurowa, ogrodzenie budynków bądź wewnętrzne
    ciągi komunikacyjne (drogi wewnętrzne, place manewrowe i postojowe). W konsekwencji
    brak podstaw do różnicowania katalogu wydatków inwestycyjnych, które jednocześnie
    mogą stanowić koszt kwalifikowany inwestycji. Nie jest możliwe dorozumianie ograniczeń
    w zakresie rodzaju, czy też wartości kosztów kwalifikowanych bez istnienia wyraźnej
    podstawy prawnej w tym zakresie. Natomiast upatrując wydatków kwalifikowanych tylko

    tam, gdzie ściśle służą one m.in. działalności produkcyjnej, należałoby zidentyfikować
    narzędzie prawnej, jednoznacznej selekcji kosztów, które zwiększają zdolności
    produkcyjne danego środka trwałego, i tych kosztów, które takiego skutku nie powodują.
    Zidentyfikowanie takiego narzędzia byłoby nader niemożliwe - trudno np. przesądzić, czy
    koszt dojazdu (drogi wewnętrznej jako budowli) do hali produkcyjnej, który jednak jest też
    równolegle dojazdem do np. Pomieszczeń socjalnych, zaliczyć do kosztów
    kwalifikowanych, czy nie. Przytoczone w sprawie regulacje nie wskazują sposobu
    rozwiązania tego dylematu, jaki pojawiłby się, gdyby zaaprobować zalecaną przez organ
    interpretacyjny koncepcję promującą konieczny podział kosztów na służące bezpośrednio
    celom produkcji, i te, które służą celom innym, nieprodukcyjnym”.
    W sprawie niniejszego wniosku należy odwołać się również do Rozporządzenia Komisji
    (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r., uznającego niektóre rodzaje pomocy za
    zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu Tekst mający
    znaczenie dla EOG (dalej: „Rozporządzenie 651/2014”), które określa, jakie warunki
    powinna spełnić pomoc regionalna udzielona przez Państwo członkowskie, aby mogła
    zostać uznana, za zgodną z prawem Unii Europejskiej.
    Mając to na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 3 Rozporządzenia 651/2014,
    regionalna pomoc inwestycyjna może być przyznawana na obszarach objętych pomocą,
    które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. a Traktatu, na inwestycję
    początkową niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa beneficjenta. Na obszarach
    objętych pomocą, które spełniają warunki określone w art. 107 ust. 3 lit. c Traktatu, pomoc
    może być przyznana dla MŚP na dowolną formę inwestycji początkowej. Pomoc dla
    dużych przedsiębiorstw może zostać przyznana wyłącznie na inwestycję początkową na
    rzecz nowej działalności gospodarczej w danym obszarze.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 4 Rozporządzenia 651/2014, za koszty kwalifikowalne
    uznaje się:
    a) koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne i prawne;
    b) szacunkowe koszty płacy wynikające z utworzenia miejsc pracy w następstwie
      inwestycji początkowej, obliczone za okres dwóch lat, lub
    c) połączenie kosztów wchodzących w zakres lit. a) i b) nieprzekraczających kwoty a) lub
      b), w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa.
    Co istotne, poprzez początkową inwestycję, zgodnie z art. 2 pkt 49 Rozporządzenia 651
    /2014, rozumie się:
    a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z
      założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
      zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów
      uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu
      produkcyjnego istniejącego zakładu; lub
    b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
      zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez inwestora
      niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów
      przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie, jak wskazuje się w doktrynie, definicja „Inwestycja początkowa” jest, co do
    zasady, tożsama z definicją „nowej inwestycji”, wynikającą z ustawy o WNI (M. Dargas-
    Draganik, J. Formela, Ustawa o wspieraniu nowych inwestycji. Komentarz, Warszawa 2019).

    Z tego względu również ze wskazanych powyżej regulacji Rozporządzenia 651/2014
    wynika, że za koszty kwalifikowane inwestycji, które mogą zostać objęte pomocą
    regionalna, uznaje się wydatki na rzeczowe aktywa trwałe oraz wartości niematerialne,
    które są „związane z nową inwestycją”.
    Powyższe jednoznacznie wskazuje, że głównym kryterium, które warunkuje możliwości
    zaliczenia danego wydatku do kosztów kwalifikowanych inwestycji jest jego funkcjonalne
    powiązanie z realizowaną inwestycją i działalnością, która będzie w ramach tej inwestycji
    prowadzona.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca w ramach realizowanej inwestycji
    planuje ponosić m.in. wydatki na budowę budynku biurowego oraz budynku socjalnego,
    które będzie ściśle związany z częścią produkcyjną zakładu, głównie w zakresie
    funkcjonalnym, ale również technicznym, jeden kompleks produkcyjno-administracyjny.
    Wszystkie nowe budynki będą stanowić środek trwały w rozumieniu przepisów ustawy o
    CIT i będą wykorzystywane na cele działalności objętej Decyzją o wsparciu.
    Należy wyraźnie zaznaczyć, że posiadanie odpowiedniego zaplecza socjalno-
    administracyjnego, jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa w
    związku z realizacją projektu inwestycyjnego. Bez powierzchni, w której zlokalizowane są
    takie działy jak dział BHP, dział kadr, czy inne związane z obsługą administracyjną
    działalności Wnioskodawcy, Spółka nie mogłaby realizować szeregu czynności, które są
    kluczowe dla realizacji celu inwestycji jakim jest zasadnicza zmiana dotycząca procesu
    produkcyjnego oraz prowadzenia działalności objętej Decyzją o wsparciu.
    Przestrzeń, w której mają zostać zlokalizowane biura, ma być bowiem przeznaczona m.in.
    na bieżące potrzeby Wnioskodawcy, np. organizację procesów produkcyjnych, czy też
    zarządzanie sprawami kadrowymi zatrudnionych przez Spółkę pracowników oraz
    administrowanie sprawami organizacyjnymi. Bez wykonywania wskazanych powyżej
    czynności, Spółka nie mogłaby zmienić procesu produkcji, a tym samym cel inwestycji nie
    mógłby zostać zrealizowany.
    Budowa nowej przestrzeni biurowej i socjalnej jest jednym z najbardziej istotnych kroków
    w kierunku usprawnienia funkcjonowania Wnioskodawcy i zwiększenia efektywności
    operacyjnej. Nowe zaplecze socjalne oraz biurowe komfort pracy dla pracowników
    produkcyjnych oraz innych działów wpływając na ich samopoczucie oraz motywację.
    Lepsze warunki socjalne przekładają się bowiem na wyższy poziom zadowolenia z pracy,
    mniejszą rotację kadry oraz większe zaangażowanie zespołu w realizację celów
    przedsiębiorstwa.
    Dodatkowo budowa budynku socjalnego, w którym zostaną zlokalizowane pomieszczenia
    kuchenne oraz pomieszczenie do spożywania posiłków i odpoczynku jest również
    niezbędna z perspektywy realizacji nowej inwestycji. Pracodawca ma bowiem obowiązek
    zapewnienia jadalni pracownikom do spożywania posiłków w czasie przerwy. Z kolei
    szatnie wraz z pomieszczeniami sanitarnymi są nieodłącznym elementem inwestycji z
    uwagi na to, że pracownicy produkcyjni ze względu na przepisy o bezpieczeństwie i
    higienie pracy muszą nosić odzież ochronną, co oznacza, że konieczne jest zapewnienie
    miejsca, w którym pracownicy będą mogli się przebrać oraz umyć. Budowa części
    socjalnej spełniać będzie powszechnie obowiązujące normy, do których spełnienia są
    zobowiązane zakłady pracy. Każdy pracodawca (a więc również Spółka) jest zobowiązany
    do zapewnienia dostępu do pomieszczeń socjalnych, przepisami ustawy z dnia 26 czerwca
    1974 r. Kodeksu pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów
    bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.). Zgodnie z §
    29 ust. 1 załącznika nr 3 Rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i
    higieny pracy, pracodawca zatrudniający powyżej dwudziestu pracowników na jednej
    zmianie powinien zapewnić pracownikom pomieszczenie do spożywania posiłków.
    Stosownie do § 3 tego rozporządzenia szatnie, umywalnie, pomieszczenia z natryskami i

    ustępy powinny być urządzone oddzielnie dla kobiet i mężczyzn. Bez części socjalnej część
    produkcyjna nie mogłaby funkcjonować z uwagi na niedopełnienie obowiązków
    nałożonych tymi przepisami.
    W opinii Wnioskodawcy, oceniając wpływ inwestycji na zmianę procesów produkcyjnych
    przedsiębiorstwa, nie można ograniczać się jedynie do samej infrastruktury związanej z
    produkcją (maszyny produkcyjne, hale produkcyjne), ale należy brać pod uwagę wszystkie
    elementy składowe inwestycji, bez których zmiana procesów produkcyjnych nie byłaby
    możliwa. Działalność produkcyjna nie ogranicza się wyłącznie do hali produkcyjnej, na
    której usytuowane zostały maszyny produkcyjne, ale również do działalności związanej z
    planowaniem produkcji, czy też obsługą organizacyjną, formalną i administracyjną.
    Funkcje te mają kluczowy wpływ na funkcjonowanie działalności produkcyjnej w
    przedsiębiorstwie.
    Opisane powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, że realizowane prace związane ze
    wszystkimi wykazanymi we wniosku kosztami, w tym również związane z budową nowego
    budynku socjalnego oraz nowego budynku biurowego są ściśle związane z realizowaną
    inwestycją mającą na celu zmianę procesów produkcji. Z tego względu należy uznać, że
    planowana inwestycja dotycząca części administracyjno-socjalnej jest niezbędna do
    prawidłowego funkcjonowania i realizowania działalności produkcyjnej. Z tego względu
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych w
    rozumieniu przepisów Rozporządzenia, będą podlegać wydatki zawierające się rodzajowo
    w katalogu kosztów określonym w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, które zostaną poniesione na
    budowę budynków zaplecza socjalno-administracyjnego. Zdaniem Wnioskodawcy,
    wydatki te spełniają wszystkie warunki, pozwalające na uznanie ich za koszt kwalifikowany:
    1) są związane funkcjonalnie z nową inwestycją (będą wykorzystywane do prowadzenie
      działalności objętej Decyzją o wsparciu). Powiększenie przestrzeni administracyjno-
      socjalnej jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania działalności produkcyjnej i
      zmiany procesów produkcyjnych Spółki;
    2) koszty związane z budową i modernizacją zostaną poniesione w okresie
      obowiązywania Decyzji o wsparciu;
    3) Budynki zostaną usytuowane w lokalizacji wskazanej w Decyzji o wsparciu;
    4) Budynki będą stanowić środek trwały Spółki.
    Wnioskodawca wskazuje przy tym, że znane jest mu stanowisko zaprezentowane w
    objaśnieniach podatkowych z dnia 8 marca 2020 r. dotyczących sposobu ustalania
    dochodu zwolnionego z opodatkowania podatkiem dochodowym, osiągniętego z
    działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia
    10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej: „Objaśnienia”). W omawianych
    Objaśnieniach wskazano m.in. przykład nr 11 zgodnie z którym „uznanie poniesionych
    wydatków za koszty kwalifikowane jest uzależnione od tego, czy dane koszty będą miały
    wpływ na działalność produkcyjną przedsiębiorstwa. Za koszty kwalifikowane należy uznać
    koszty poniesione w związku z uruchomieniem nowych linii produkcyjnych w dotychczas
    zajmowanym budynku administracyjnym, co jest równoznaczne ze zwiększeniem
    zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa. Nie można uznać kosztów wybudowania
    nowego budynku administracyjnego jako kosztów kwalifikowanych, gdyż ta inwestycja nie
    przyczynia się do wzrostu zdolności produkcyjnych”.
    Należy wskazać za wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, sygn.
    akt I SA/Wr 517/22, że takie objaśnienia nie są źródłem prawa, nie mogą modyfikować,
    uzupełniać lub w jakikolwiek inny sposób zmieniać przepisów stanowionego prawa
    podatkowego, którego źródłem są ustawy i rozporządzenia.

    Nie bez znaczenia jest również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone
    w wyroku z dnia 6 października 2023 roku, sygn. akt II FSK 527/23, wydanego w powołanej
    wyżej sprawie rozpatrywanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. NSA
    potwierdził bowiem, że zasadnicze cechy pojęcia "koszty kwalifikowane nowej inwestycji"
    wskazane zostały z jednej strony w samej treści art. 2 pkt 7 ustawy o WNI, a z drugiej
    strony w § 8 ust. 1 Rozporządzenia. W pierwszym z tych przepisów zawarto legalną
    definicję omawianego pojęcia, zaś w drugim sprecyzowano, jakie konkretnie wydatki
    stanowią koszty kwalifikujące się do objęcia wsparciem na nowe inwestycje.
    Z art. 17 ust. 1 pkt 34a i ust. 4 ustawy o CIT jasno wynika, że podatnik może skorzystać z
    omawianego zwolnienia podatkowego, jeżeli dochody pochodzą z działalności
    gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu oraz dochody są uzyskane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w decyzji. Zwolnienie to odnosi się
    zatem wyłącznie do dochodów uzyskanych z określonego źródła, czyli działalności
    gospodarczej prowadzonej na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu - do wysokości
    określonej w rozporządzeniu. Istota regulacji sprowadza się więc do tego, aby działalność
    gospodarcza była prowadzona w określonym miejscu i w zakresie wynikającym z decyzji o
    wsparciu. Jedynie bowiem przychody, a następnie uzyskane z nich - po potrąceniu
    kosztów podatkowych - dochody pochodzące z działalności produkcyjnej, handlowej i
    usługowej wymienionej w decyzji o wsparciu mogą korzystać ze zwolnienia od
    opodatkowania.
    W kontekście powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny zaakceptował stanowisko, że na
    gruncie prawa podatkowego przyjmuje się przede wszystkim dyrektywę prymatu wykładni
    językowej. Przemawia za tym ochrona podatnika, aby mógł on układać swoje sprawy w
    zaufaniu do tego, że nałożone na niego przez ustawodawcę ciężary i świadczenia
    publiczne nie zostaną ukształtowane na jego niekorzyść w oparciu o funkcjonalne czy
    celowościowe dyrektywy interpretacji prawa. W świetle zasady zaufania obywatela do
    państwa i stanowionego przez nie prawa, będącej implikacją klauzuli demokratycznego
    państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), oraz zasady, zgodnie z którą obowiązek
    ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych jest ograniczony nakazem absolutnej
    wyłączności ustawy (art. 84 i art. 217 Konstytucji RP) nie jest dopuszczalne wymaganie od
    podatnika ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, które nie wynikają wprost z
    wypowiedzi ustawodawcy, lecz zostały ukształtowane przez organy stosujące prawo na
    skutek metod wykładni pozajęzykowej. Nie jest zatem dopuszczalne, aby przepisy
    określające ciężary lub świadczenia publiczne były w praktyce organów podatkowych czy
    sądów interpretowane w sposób rozszerzający przy wykorzystaniu pozajęzykowych metod
    wykładni prawa.
    Zatem norma prawna wyprowadzona z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT przy użyciu
    wyłącznie wykładni językowej, jest wystarczająca do uzyskania jednoznacznego rezultatu,
    sprowadzającego się do przyjęcia, że całość wydatków poniesionych przez Spółkę na
    budowę nowej inwestycji, a zatem zarówno wydatki związane z wybudowaniem zaplecza
    biurowo-administracyjnego, socjalnego oraz części wspólnych stanowić będą koszty
    kwalifikowane inwestycji (o ile zostaną określone w decyzji o wsparciu).
    Podsumowując, z uwagi na to, że koszty będące przedmiotem zapytania, w szczególności
    dotyczące nowego budynku biurowego i socjalnego będą wykorzystywane do działalności
    wskazanej w Decyzji o wsparciu będą stanowić koszty kwalifikowane inwestycji, o których
    mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia, oraz będą zwiększać kwotę zwolnienia
    przysługującego Wnioskodawcy zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 469, dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia dla
    przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy,
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”),
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2024 r. poz. 459 oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej
      decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego
      zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy,
      dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej
      wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Na podstawie art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji
      o wsparciu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI,
    przez nową inwestycję należy rozumieć:
      a) inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane
        z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego
        zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów
        uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą
        procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub
      b) nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby
        zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez
        przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji
        lub udziałów przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o WNI,
    koszty kwalifikowane nowej inwestycji to poniesione w okresie ważności decyzji o
    wsparciu:
      a) koszty inwestycji kwalifikujące się do objęcia pomocą publiczną z tytułu nowej
        inwestycji, z wyłączeniem kosztów poniesionych na samochody osobowe, środki
        transportu lotniczego, tabor pływający oraz inne składniki majątku służące
        głównie celom osobistym przedsiębiorcy, a w przypadku przedsiębiorcy będącego
        spółką handlową - głównie celom osobistym jej wspólnika albo akcjonariusza,
        pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy,
        jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, lub
      b) dwuletnie koszty pracy poniesione przez przedsiębiorcę na tworzenie określonej
        liczby nowych miejsc pracy, przez określony czas, w związku z realizacją nowej

        inwestycji, jakie mogą być uwzględnione przy określaniu maksymalnej pomocy
        publicznej.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu - w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI - jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI, i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108, dalej: „rozporządzenie o WNI”), maksymalna
    dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej
    przedsiębiorcy z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
      pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do
      objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, których wysokość nie może być wyższa niż
      maksymalna wysokość kosztów kwalifikowanych, o której mowa w § 8 ust. 9, albo
    2) tworzenia nowych miejsc pracy w związku z nową inwestycją jest liczona jako iloczyn
      maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich
      kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto
      tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na
      ubezpieczenia społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych
      pracowników
    - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Prawo do zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu realizacji nowej inwestycji jest
    uzależnione od poniesienia kosztów kwalifikowanych. Katalog ponoszonych wydatków,
    które do kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem z tytułu kosztów nowej
    inwestycji zalicza się koszty, będące:
    a) kosztem związanym z nabyciem gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego,
    b) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
      kompletnych i zdatnych do użytku w dniu przyjęcia do używania, pod warunkiem
      zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika i
      zaliczenia ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych,
    c) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych,
    d) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
      technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how i nieopatentowanej
      wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3,
    e) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
      warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
      mikroprzedsiębiorców, małych przedsiębiorców i średnich przedsiębiorców - co
      najmniej 3 lata, licząc od dnia zakończenia nowej inwestycji,

    f) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
      dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
      oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
      dzierżawy
    - pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli
      możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów.
    Analizując powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że określają one następujące
    warunki, aby dany wydatek będący kosztem związanym z nabyciem środków trwałych
    zakwalifikować do objęcia pomocą, wydatek ten musi:
    - stanowić koszty nowej inwestycji,
    - zostać poniesiony na terenie określonym w decyzji o wsparciu,
    - być poniesiony w okresie ważności decyzji o wsparciu,
    - środki trwałe nabyte lub wytworzone we własnym zakresie muszą zostać wpisane do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i uznane za taki
      środek lub wartość, oraz utrzymane co najmniej 5 lat, a w przypadku mikro-, małych i
      średnich przedsiębiorców, co najmniej 3 lata licząc od dnia ich wprowadzenia do
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Nie każdy koszt mieszczący się w katalogu kosztów kwalifikowanych może być uznany za
    kwalifikowany. Jeżeli realizowana inwestycja nie powoduje zwiększenia zdolności
    produkcyjnej istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji albo zasadniczej
    zmiany dotyczącej procesu produkcyjnego, nie spełnia tym samym wymagań zawartych w
    definicji nowej inwestycji.
    Również kosztem kwalifikowanym nie są wydatki związane z nabyciem posiadanych, przed
    wydaniem decyzji o wsparciu, aktywów, jeżeli nowa inwestycja realizowana jest z
    uwzględnieniem posiadanych przez podatnika aktywów w zakresie istnienia ścisłych
    powiązań istniejącej inwestycji i nowej inwestycji.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Spółka otrzymała decyzje o wparciu nr
    (...) z dnia (...) 2025 roku. W związku z realizacją inwestycji nastąpi rozłożona odpowiednio
    w czasie zmiana dotycząca procesów produkcyjnych istniejącego zakładu. Spółka zamierza
    korzystać ze wsparcia z tytułu poniesionych nakładów inwestycyjnych, w tym ponieść
    inwestycje tytułem:
      - Zakupu działek pod rozbudowę infrastruktury administracyjnej,
      - Budowy łącznika starej i nowej część zakładu,
      - Budowy drogi wewnętrznej przy starej i nowej część zakładu,
      - Budowy budynku socjalnego,
      - Rozbudowy lakierni elementów wielkogabarytowych,
      - Budowy lakierni elementów małogabarytowych,
      - Budowy biura wraz z infrastrukturą zewnętrzną,
      - Zakupu wyposażenia lakierni elementów małogabarytowych,
      - Zakupu i montażu instalacji fotowoltaicznej o mocy 250 kWp.
    Ponadto wskazali Państwo, że wszystkie ww. wydatki zostały objęte biznesplanem
    przedłożonym na potrzeby wydania decyzji o wsparciu nr (...).
    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz odnosząc cytowane powyżej przepisy do
    przedstawionego we wniosku opisu, zgodzić się z Państwem należy, że wszystkie wydatki
    poniesione przez Wnioskodawcę, w szczególności poniesione na budowę budynku
    socjalnego oraz budowę biura wraz z infrastruktura zewnętrzną będą stanowić koszty
    kwalifikowane inwestycji, o których mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów w

    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji i tym samym będą zwiększać limit pomocy publicznej w formie zwolnienia z
    podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP,
    przysługującego Spółce.
    Zatem, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Odnosząc się do powołanych wyroków, należy zauważyć, że orzeczenia sądowe wydawane
    są w indywidualnych sprawach w odzwierciedleniu do konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych i nie mają charakteru wiążącej wykładni prawa podatkowego.
    Powołane orzeczenia nie są źródłem prawa i nie mogą stanowić podstawy prawnej działań
    organów administracji. Organy administracji są związane oceną prawną i wskazaniami co
    do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu administracyjnego, jednakże to
    związanie istnieje tylko w ramach tej sprawy, która była rozpoznawana przez sąd
    administracyjny - zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.