Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.534.2025.1.KR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: darowizna
lokal-lokal mieszkalny
majątek-majątek odrębny
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
świadczenie-świadczenie w miejsce wypełnienia (Datio in
solutum)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni w dniu 29 listopada 2024 r. zawarła związek małżeński z A. Od początku
    zawarcia związku małżeńskiego między małżonkami obowiązywał ustrój majątkowej
    wspólności ustawowej.
    W dniu 4 grudnia 2024 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) Wnioskodawczyni wraz z
    mężem zawarła umowę darowizny. Na podstawie powyższej umowy darowizny mąż
    darował do wspólności ustawowej Wnioskodawczyni oraz sobie przysługujące mu
    spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...), w budynku
    wielomieszkaniowym położonym w (...), przy ul. (...), objęte księgą wieczystą numer (...),
    wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym.
    Mąż Wnioskodawczyni darowaną nieruchomość nabył w dwóch etapach.
    Mąż Wnioskodawczyni będąc stanu wolnego aktem notarialnym z dnia 10 marca 2015 r.,
    Rep. A nr (...), nabył udział 1/2 części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego nr (...), w budynku wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...),
    objętym księgą wieczystą numer (...), wraz z wkładem budowlanym związanym z tym
    lokalem.
    Następnie mąż Wnioskodawczyni zawarł związek małżeński w dniu 13 sierpnia 2016 r. z X,
    która po zawarciu związku małżeńskiego przyjęła nazwisko X.
    W dniu 22 listopada 2023 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) mąż Wnioskodawczyni wraz z
    X zawarł umowę o ustanowienie rozdzielności majątkowej, na podstawie której z dniem
    22 listopada 2023 r. małżonkowie ustanowili małżeńską rozdzielność majątkową. Do czasu
    zawarcia powyższej umowy, w czasie trwania ich związku małżeńskiego obowiązywał
    ustrój majątkowej wspólności ustawowej.
    Następnie w dniu 22 listopada 2023 r. mąż Wnioskodawczyni wraz z byłą żoną X aktem
    notarialnym Rep. A nr (...) zawarł umowę o podział majątku wspólnego i umowę o
    świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum).
    Do majątku wspólnego męża oraz byłej żony należał:
    - stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny nr (...) położony w (...) przy ul. (...),
      objęty księgą wieczystą numer (...), wraz ze związanymi z nim prawami, o wartości (...)
      zł;
    - udział wynoszący (...) w stanowiącym odrębną nieruchomość lokalu niemieszkalnym nr
      (...) położonym w (...) przy ul. (...), objętym księgą wieczystą numer (...), wraz ze
      związanymi z nim prawami, w tym prawem do wyłącznego korzystania z komórki
      lokatorskiej oznaczonej literą „(...)”, o wartości (...) zł;
    - udział wynoszący (...) części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr (...),
      objętej księgą wieczystą nr (...), z którym związane jest prawo do wyłącznego
      korzystania z miejsca postojowego nr (...), o wartości (...) zł;
    - udział wynoszący (...) części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr (...),
      objętej księgą wieczystą nr (...), o wartości (...) zł;
    - udział wynoszący (...) części nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr (...),
      objętej księgą wieczystą nr (...), o wartości (...) zł;
    - samochód osobowy marki (...), numer rejestracyjny (...), numer identyfikacyjny pojazdu
      (...), rok produkcji (...), o wartości (...) zł.

    Na podstawie umowy o podział majątku wspólnego małżonkowie dokonali odpłatnego
    podziału ich majątku wspólnego w ten sposób, że mąż Wnioskodawczyni nabył na
    wyłączność własność samochód o wartości (...) zł, a była małżonka męża Wnioskodawczyni
    nabyła wszystkie nieruchomości o łącznej wartości (...) zł. W związku z podziałem majątku
    wspólnego była żona męża Wnioskodawczyni zobowiązała się zapłacić mężowi
    Wnioskodawczyni kwotę (...) zł tytułem spłaty związanej z podziałem majątku wspólnego.
    Była żona męża Wnioskodawczyni w celu zwolnienia się z obowiązku spłaty na rzecz męża
    Wnioskodawczyni z tytułu umowy o podziału majątku wspólnego przeniosła na męża
    Wnioskodawczyni przysługujący jej udział wynoszący 1/2 części w spółdzielczym
    własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku wielomieszkaniowym
    położonym w (...), przy ul. (...), objętym księgą wieczystą numer (...), wraz ze związanym z
    nim wkładem budowlanym, na podstawie art. 453 Kodeksu Cywilnego (datio in solutum).
    W dniu 16 lipca 2024 r. mąż Wnioskodawczyni rozwiódł się z X.
    W dniu 31 stycznia 2025 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) Wnioskodawczyni wraz z
    mężem sprzedali spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...), objęte księgą wieczystą
    numer (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, za cenę (...) zł.
    W dniu 12 lutego 2025 r. Wnioskodawczyni z mężem aktem notarialnym Rep. A nr (...)
    zawarła umowę majątkową małżeńską ustanawiając ustrój rozdzielności majątkowej.

## Pytanie

Czy w z związku ze sprzedażą w dniu 31 stycznia 2025 r. spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku wielomieszkaniowym położonym w (...),
    przy ul. (...), objętego księgą wieczystą numer (...), wraz ze związanym z nim wkładem
    budowlanym, za cenę (...) zł Wnioskodawczyni osiągnęła przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Według Wnioskodawczyni, w związku ze sprzedażą w dniu 31 stycznia 2025 r.
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku
    wielomieszkaniowym położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr (...), wraz
    ze związanym z nim wkładem budowlanym, za cenę (...) zł Wnioskodawczyni osiągnęła
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w
    zakresie udziału 1/2 części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego nr (...) położonym w (...) przy ul. (...), objętym księgą wieczystą nr (...), wraz ze
    związanym z nim wkładem budowlanym, nabytym przez Jej męża w dniu 22 listopada
    2023 r. od byłej małżonki, która przeniosła na męża Wnioskodawczyni wspomniany udział
    w celu zwolnienia się z obowiązku spłaty na rzecz męża Wnioskodawczyni w kwocie (...) zł
    związanej z podziałem ich majątku wspólnego, na podstawie art. 453 Kodeksu cywilnego
    (datio in solutum).
    Wnioskodawczyni powinna rozpoznać swój przychód od połowy ceny przypadającej na
    udział 1/2 części w sprzedawanym spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego, z uwagi na to, że sprzedawane spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego było objęte małżeńską wspólnością majątkową, a w takiej sytuacji każdy z
    małżonków powinien przyporządkować sobie połowę osiągniętego przychodu ze
    wspólnego majątku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej jako „ustawa o PIT”), źródłem
    przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie: w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Według art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich
    wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości
    rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości
    wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu
    działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W analizowanej sprawie istotne jest zatem rozstrzygnięcie, kiedy doszło do nabycia (w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przez
    Wnioskodawczynię nieruchomości, którą sprzedała (wraz z mężem) 31 stycznia 2025 r.
    Nieruchomość została nabyta przez męża Wnioskodawczyni dwuetapowo, w częściach po
    1/2 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku wielomieszkaniowym położonym w (...) przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr
    (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym. Pierwszy udział wynoszący 1/2 został
    nabyty w dniu 10 marca 2015 r. Następnie kolejny udział wynoszący 1/2 został nabyty w
    dniu 22 listopada 2023 r.
    Zatem od końca roku, w którym nastąpiło nabycie pierwszego udziału 1/2 upłynął okres
    dłuższy niż pięć lat i zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o PIT zbycie nie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem PIT. Natomiast od końca roku, w którym nastąpiło nabycie
    drugiego udziału 1/2 nie upłynął okres pięciu lat i od tej części udziału wystąpił przychód
    podatkowy.
    W dniu 4 grudnia 2024 r. aktem notarialnym Rep. A nr (...) Wnioskodawczyni wraz z
    mężem zawarła umowę darowizny. Na podstawie powyższej umowy darowizny mąż
    Wnioskodawczyni darował do wspólności ustawowej Wnioskodawczyni oraz sobie
    przysługujące jemu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego nr (...)
    położonym w (...), przy ul. (...), objęte księgą wieczystą nr (...), wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym.
    Z uwagi na wyżej opisane okoliczności, konieczne jest przywołanie następujących
    przepisów ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2809 ze zm.):
    § art. 31 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
        Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
        wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
        nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
        (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
        należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
    § art. 33 pkt 1 i 2 tej ustawy, który stanowi, że:

        Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy -
        Kodeks rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
    - przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
    - przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub
      darczyńca inaczej postanowił.
    § art. 43 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
        Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    § art. 47 § 1 tej ustawy, który stanowi, że:
        Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
        ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
        rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
        taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 1620 ze zm.):
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny - pod rygorem nieważności - powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności
    majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości
    wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia
    nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Co równie istotne, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II
    FSK 933/18 wskazał, że:
    Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które
    małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że
    małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu
    nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) PDoFizU od daty, czy to ustania
    ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia pojedynczego
    składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku małżonków. Nie ma
    zatem podstaw prawnych, aby (...) termin nabycia (...) nieruchomości liczyć od daty
    zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą
    nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny
    objęta wspólnością małżeńską. W ocenie Sądu jakkolwiek darowizna polegająca na
    przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich do majątku
    wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to
    jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU nieruchomości i
    innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU
    nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane
    pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w
    istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a
    mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój
    majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu

    konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny
    być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej
    małżeńskiej w trybie art. 48 KRO.
    Wobec tego należy stwierdzić, że zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków,
    jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołują takie same skutki
    na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej
    uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości
    lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z
    małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo
    włączył do majątku wspólnego.
    Podobne stanowisko wyrażono w interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, tj.
    w:
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15
      października 2024 r., znak 0115-KDIT3.4011.702.2024.1.AWO;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 marca
      2024 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.93.2024.1.MK;
    - interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia
      2020 r., znak 0115-KDIT3.4011.444.2020.1.KR.
    Należy zauważyć, że uwspólnienie w dniu 4 grudnia 2024 r. spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku wielomieszkaniowym
    położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr (...), wraz ze związanym z nim
    wkładem budowlanym, dokonane w drodze darowizny do majątku wspólnego
    Wnioskodawczyni i Jej męża, na podstawie aktu notarialnym Rep. A nr (...), nie stanowiło
    odrębnego nabycia tego prawa dla podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Zatem Wnioskodawczyni powinna przyjąć datę nabycia do obliczenia okresu z art. 10 ust.
    1 pkt 8 lit. b) ustawy o PIT według nabycia zbywanego prawa przez Jej męża.
    Następnie należy odnieść się do sposobu ustalania przychodu dla każdego z małżonków
    przy zbyciu składnika majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową. Według
    Wnioskodawczyni każdy małżonek jest oddzielnym podatnikiem i powinien
    przyporządkować sobie połowę uzyskanego przychodu ze zbycia wspólnej nieruchomości.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o PIT, małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu
    od osiąganych przez nich dochodów.
    Zgodnie z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z
    dnia 5 maja 2020 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.175.2020.2.JM:
    „Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 2 ww. ustawy, małżonkowie podlegający obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok
    podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok
    podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
    podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art,
    9 ust. 1 i 1a; po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot
    określonych w art. 26 i art. 26e; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga
    małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów
    małżonków.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw nie
    znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ww. ustawy, ponieważ dochody z tego tytułu zostały

    wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania. Oznacza to, że podatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu jest odrębnie każdy z małżonków, a nie
    małżonkowie łącznie. Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z małżonków z
    osobna. Skoro każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku dochodowego od
    przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z nich zobowiązany
    jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej
    majątek wspólny małżeński i wyliczenia należnego podatku dochodowego”.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w związku ze sprzedażą w dniu 31
    stycznia 2025 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku wielomieszkaniowym położonym w (...), przy ul. (...), objętego księgą wieczystą nr
    (...), wraz ze związanym z nim wkładem budowlanym, za cenę (...) zł powstał przychód do
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie udziału 1/2 w tym
    prawie, nabytym przez męża Wnioskodawczyni w dniu 22 listopada 2023 r. od byłej
    małżonki. Wnioskodawczyni powinna przyporządkować sobie połowę powstałego
    przychodu. Cena sprzedaży całego prawa wyniosła (...) zł, zatem przychód do
    opodatkowania od części udziału 1/2 wyniósł (...) zł, a Wnioskodawczyni powinna
    przyporządkować sobie połowę tego przychodu, tj. przychód w kwocie (...) zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w
    związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z
    wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).

    Wskazać także należy, iż przedstawione we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych,
    zostały wydane w indywidualnych sprawach w określonych, odrębnych stanach
    faktycznych i tylko do nich się odnoszą. Natomiast organy, mimo że w ocenie
    indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost. Nie są wiążące dla tut. Organu, który wydał
    przedmiotową interpretację indywidualną. Każdą sprawę Organ podatkowy jest
    zobowiązany traktować indywidualnie.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych także należy
    stwierdzić, że zostały również wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla
    Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią
    źródła prawa, wiążą bowiem strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc
    zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt
    innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    W odniesieniu do wskazanych przez Panią we własnym stanowisku kwot wyjaśniam, że
    wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.