Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-562/13-2/MK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-22
Teza: Wartość nagrody dla pracowników stanowić będzie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji więc, Wnioskodawca jako płatnik będzie miał obowiązek wartość ww. świadczenia doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z treścią art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: konkursy; nagrody; programy-program motywacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18.07.2013 r. (data wpływu 02.08.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu nagród wypłacanych pracownikom - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 02.08.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu nagród wypłacanych pracownikom.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny:

Spółka jest wyłącznym importerem i dystrybutorem na obszarze Polski markowej bielizny opatrzonej znakiem towarowym X. Dystrybucja produktów odbywa się zarówno poprzez własne sklepy Spółki jak i poprzez sklepy obce. W ramach działań, mających na celu zwiększenie poziomu sprzedaży Spółka organizuje konkursy dla sprzedawców. Konkursy skierowane są zazwyczaj jednocześnie zarówno do osób zatrudnionych w sklepach własnych na umowy o pracę, jak i do sprzedawców zatrudnionych w sklepach obcych, na umowę o pracę lub umowę cywilnoprawną.

Celem konkursów jest zwiększenie poziomu sprzedaży towarów Spółki.

Uczestnictwo w konkursach jest dobrowolne, nagrody otrzymują jedynie uczestnicy, którzy osiągną najlepsze wyniki co do ilości sprzedanych sztuk lub ich wartości lub co do jakości obsługi klienta, ocenianej przez wyspecjalizowaną firmę zewnętrzną. Konkursy prowadzone są w oparciu o pisemne regulaminy, w których zawarte są uregulowania obejmujące:

1.  czas trwania konkursu
2.  cel konkursu
3.  datę rozstrzygnięcia konkursu i ogłoszenia wyników
4.  rodzaj i wartość nagród
5.  zasady przyznawania nagród
6.  powołanie komisji konkursowej i zasady postępowania odwoławczego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka, jako organizator konkursu, będzie zobowiązana pobrać od wartości nagród pieniężnych, wypłaconych swoim pracownikom - laureatom konkursu, zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10%, określony w art. 30 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy

Zdaniem Spółki, jako organizator konkursów będzie ona zobowiązana pobrać od wartości nagród przyznanych swoim pracownikom zryczałtowany podatek dochodowy wg stawki 10%, określony w art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do brzmienia art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) z tytułu wygranych w konkursach, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Jak stanowi art. 30 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek ten pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku, w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek), na rachunek Urzędu Skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego, właściwy według miejsca siedziby płatnika. Ponadto, zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy mają obowiązek w terminie do końca stycznia roku następnego po roku podatkowym przesłać do właściwego dla nich ze względu na miejsce siedziby Urzędu Skarbowego roczną deklarację PIT- 8AR.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawierają definicji pojęcia konkurs oraz nagroda, wobec czego w celu ich określenia uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Słownik języka polskiego PWN definiuje pojęcie konkursu jako „współubieganie się o pierwszeństwo w jakimś zakresie; też: impreza mająca na celu wyróżnienie przez eliminację najlepszych autorów albo wykonawców”.

Internetowy słownik języka polskiego PWN, dostępny na stronie internetowej: http://sjppwn.pl określa natomiast konkurs jako: „imprezę, przedsięwzięcie dające możność wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp.” lub „postępowanie mające na celu wybranie najlepszego kandydata na jakieś stanowisko”.

Także sądy administracyjne odwołują się do słownikowych definicji konkursu. Czyni tak przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt: I SA/Sz 852/11, w którym czytamy: „Przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia: „konkursu” w związku z czym uzasadnione jest odwołanie się w tej mierze do definicji słownikowej tego pojęcia zawartej, np. w Uniwersalnym słowniku języka polskiego pod redakcją S. Dubisza (PWN Warszawa 2003 r., tom 2 str. 210), zgodnie z którą: „konkurs”, to przedsięwzięcie najczęściej o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac, itp. zwykle wyróżnianych nagrodami. Według natomiast Domowego popularnego słownika języka polskiego pod redakcją B. Dunaja (wyd. Cykada, str. 202), „konkurs”, to zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem nagród. Z kolei w Słowniku wyrazów obcych (wyd. Europa, str. 396-397) wskazano, że „konkurs”, to impreza, która ma na celu wyłonienie przez specjalistyczne jury osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej, naukowej, przebiegająca często wieloetapowo; najczęściej wygrana lub zajęcie jednego z wyższych miejsc w konkursie jest związane z określoną w warunkach wstępnych nagrodą pieniężną, rzeczową lub przyznaniem prawa do realizacji czegoś.”

Zgodnie z konkluzją przedstawioną przez WSA „Z powyższych definicji wynika, że głównym celem konkursu jest wyłonienie najlepszych osób w danej dziedzinie i że aby konkurs odpowiadał istocie tego przedsięwzięcia, to powinien w nim wystąpić element rywalizacji.”

W opinii Spółki przedstawione w opisie stanu faktycznego konkursy organizowane przez nią są konkursami w rozumieniu powołanego wyżej przepisu ustawy, zawierają bowiem elementy charakterystyczne dla konkursów:

*   istnieje regulamin, określający zasady wyboru zwycięzców,
*   występuje ograniczona liczba zwycięzców (nagród nie mogą otrzymać wszyscy uczestnicy),
*   zwycięzcy zostaną wyłonieni na drodze wzajemnej rywalizacji,
*   wskazano osoby odpowiedzialne za prawidłowy, zgodny z regulaminem przebieg konkursu,
*   opisano zasady wydania nagród zwycięzcom.

Mając na uwadze przytoczone wyżej słownikowe definicje konkursu oraz stanowisko sądów należy stwierdzić, że konkursy organizowane przez Spółkę są konkursami w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W artykule 10 ust. 1 ww. ustawy ustawodawca wymienił źródła przychodów, do których zaliczył między innymi: przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, w tym spółdzielczego stosunku pracy, członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracy nakładczej, emerytury lub renty (pkt 1), przychody z pozarolniczej działalność gospodarczej (pkt 3), jak i przychody z innych źródeł (pkt 9).

W przypadku pracowników zatrudnionych przez Spółkę na podstawie umów o pracę, wygranej w konkursie nie można zaliczyć do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności zaś nie można ich zaliczyć do przychodów ze stosunku pracy.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Przychodami ze stosunku pracy są zatem otrzymane lub postawione do dyspozycji pracownika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne, a także wartość otrzymanych świadczeń w naturze (bądź ich ekwiwalenty) oraz innych nieodpłatnych świadczeń bez względu na źródło ich finansowania. O tym, czy dane świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik w rozumieniu ust. 4 tegoż artykułu, czy także inna osoba niezwiązana (aktualnie lub w przeszłości) z pracodawcą.

Konieczność wzięcia udziału w konkursie nie wynika z umów o pracę i zakresu obowiązków. W umowach o pracę zawartych między pracownikami a Spółką brak jest jakichkolwiek regulacji odnoszących się do konkursu. Istnieje odrębny regulamin wskazujący kryteria, na podstawie których wyłaniani będą zwycięzcy. Regulamin ten kierowany jest do uczestników konkursu, zarówno do własnych pracowników Spółki jak i do sprzedawców sklepów obcych. Tak więc krąg uczestników nie jest wyłącznie ograniczony do pracowników. Pracownicy mogą dobrowolnie uczestniczyć w konkursie, mogliby w nim uczestniczyć również nie będąc pracownikami Spółki (będąc zatrudnionymi przez inne podmioty).

W konsekwencji przychód z tytułu nagród uzyskanych przez zwycięzców konkursu będzie podlegał opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w wydanych przez organy podatkowe interpretacjach przepisów prawa podatkowego, np.:

1.  w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi znak IPTPB1/415-675/12-2/KO z dnia 01.02.2013 r., zgodnie z treścią której „należy stwierdzić, że przychód z tytułu nagród uzyskanych przez zwycięzców konkursów, tj. przez pracowników Wnioskodawcy -przedstawicieli handlowych, jak i agentów, którzy w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej świadczą usługi na rzecz Wnioskodawcy, będzie podlegał opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w oparciu o przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy”.
2.  w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak IPPB2/415-1049/12-2/AS z dnia 11.02.2013 r., w której organ podatkowy uznał, że „opisane przez Spółkę wygrane uzyskane przez zwycięzców konkursów, tj. przez pracowników spółki, zleceniobiorców, pracowników kontrahentów, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą należy opodatkować na zasadzie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stan taki będzie istniał bez względu czy przyjmie się, że dana osoba fizyczna w wyniku otrzymania wygranej/nagrody w ramach zdarzenia opisanego przez Spółkę we wniosku o interpretację indywidualną, uzyska przychód bądź z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy), bądź przychód z innego źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy).”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W myśl art. 12 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeśli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy. Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są również inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka jest wyłącznym importerem i dystrybutorem na obszarze Polski markowej bielizny opatrzonej znakiem towarowym X. Dystrybucja produktów odbywa się zarówno poprzez własne sklepy Spółki jak i poprzez sklepy obce. W ramach działań, mających na celu zwiększenie poziomu sprzedaży Spółka organizuje konkursy dla sprzedawców. Konkursy skierowane są zazwyczaj jednocześnie zarówno do osób zatrudnionych w sklepach własnych na umowy o pracę, jak i do sprzedawców zatrudnionych w sklepach obcych, na umowę o pracę lub umowę cywilnoprawną. Celem konkursów jest zwiększenie poziomu sprzedaży towarów Spółki. Uczestnictwo w konkursach jest dobrowolne, nagrody otrzymują jedynie uczestnicy, którzy osiągną najlepsze wyniki co do ilości sprzedanych sztuk lub ich wartości lub co do jakości obsługi klienta, ocenianej przez wyspecjalizowaną firmę zewnętrzną. Konkursy prowadzone są w oparciu o pisemne regulaminy, w których zawarte są uregulowania obejmujące: czas trwania konkursu, cel konkursu, datę rozstrzygnięcia konkursu i ogłoszenia wyników, rodzaj i wartość nagród, zasady przyznawania nagród, powołanie komisji konkursowej i zasady postępowania odwoławczego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęć konkurs oraz nagroda, wobec czego w celu ich określenia uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN konkurs jest to przedsięwzięcie dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp., natomiast nagroda to dyplom, odznaczenie, pieniądze lub wartościowy przedmiot będące formą uznania lub wyróżnienia za osiągnięcia, zwycięstwo w konkursie, w zawodach, itp. Z definicji tych wynika, iż jakieś przedsięwzięcie można określić mianem konkursu jeśli istnieje w nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu. W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Również ważnym jak element współzawodnictwa jest strona formalna całego przedsięwzięcia. Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu konkursu, w którym określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców.

W tym miejscu należy wskazać, iż motywowanie, jako element zarządzania, polega na takim wykorzystywaniu mechanizmów motywacji, by zapewniały zaangażowanie pracowników, sprzedawców określonych towarów na rzecz sukcesu organizacji. Polega na wpływaniu na postawy i zachowania człowieka za pośrednictwem określonych bodźców. Celem systemu motywacyjnego jest zachęcenie do podejmowania zachowań korzystnych oraz unikania zachowań niekorzystnych z punktu widzenia całości.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika więc, że akcja organizowana przez Wnioskodawcę, nosi cechy programu motywacyjnego, a nie konkursu.

Przedmiotowe nagrody zostaną przyznane uczestnikom zorganizowanego przez Wnioskodawcę konkursu, którego głównym celem będzie zwiększenie poziomu sprzedaży towarów Spółki. „Nagrody” otrzymają jedynie uczestnicy, którzy osiągną najlepsze wyniki, co do ilości sprzedanych sztuk lub ich wartości lub co do jakości obsługi klienta.

Przedmiotowa nagroda stanowić będzie zatem dodatkową gratyfikację (premię) za dobre wyniki sprzedaży a nie za wygraną w konkursie.

Konkurs to publiczne przyrzeczenie nagrody za określoną czynność lub jej zaniechanie lub za najlepszy rezultat, spełniające przyrzeczone warunki, z określonym terminem ubiegania się o przyrzeczoną nagrodę w rozumieniu art. 919-921 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Zasady przeprowadzenia konkursu określa Kodeks cywilny, a warunki ubiegania się o przyrzeczoną nagrodę ustala organizator konkursu. Niektóre szczególne rodzaje konkursów mogą być także uregulowane przez prawo.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają legalnej definicji konkursu, co zostało już wskazane powyżej, jednak nie zmienia to faktu, iż celem konkursu, w odróżnieniu od działań motywacyjnych, nie jest motywowanie jego uczestnika do efektywniejszej pracy, poprawy jej wyników oraz osiągnięcia określonych zysków przez organizatora konkursu.

Tego rodzaju cele realizowane są w ramach odrębnego przedsięwzięcia jakim są w szczególności działania motywacyjne. To przedsięwzięcie ukierunkowane jest w głównej mierze na zmobilizowaniu jednostki do poniesienia wysiłku, który wraz z połączeniem jej indywidualnych umiejętności oraz warunkami otoczenia doprowadzi do oczekiwanych efektów, w tym korzyści finansowych zarówno dla uczestnika programu jak i jego organizatora (zleceniodawcy).

Przedsięwzięcia motywacyjne tworzone dla konkretnego podmiotu, uwzględniają zatem jego specyfikę, tj. kulturę organizacji, personel i środowisko pracy, obowiązujący układ motywatorów wykorzystywanych w celu pobudzania sprzedawców zarówno do pracy, jak i do osiągnięć, szczególnie zaś stosowany układ nagród i kar. Stosowanie odpowiedniego systemu motywacyjnego wymaga znajomości potrzeb i oczekiwań sprzedawców oraz praw rządzących wartością nagród.

Działania motywacyjne to długoterminowe, zaplanowane motywowanie odbiorców programu (np. sprzedawców, pośredników) do zrealizowania założonego celu (np. wzrost sprzedaży danego produktu, usługi), poprzez oferowanie im w zamian pożądanych korzyści. Podstawowym celem programu motywacyjnego jest zatem osiągnięcie określonych korzyści finansowych przez organizatora programu lub podmiot zlecający jego organizację a także zwiększenie motywacji i wydajności uczestników programu poprzez nagrodzenie najlepszych (zapłata za wymierne efekty a nie za starania).

Z tych też względów działań motywacyjnych nie można utożsamiać z konkursem, również w sytuacji gdy pomiędzy jego uczestnikami pojawia się element rywalizacji charakterystyczny dla konkursu.

Dlatego też uzyskane przez uczestników przedsięwzięcia organizowanego przez Wnioskodawcę nagrody nie stanowią wygranej (nagrody) w konkursie, lecz nagroda związana jest z osiągnięciem najlepszych rezultatów w zorganizowanym przez Wnioskodawcę programie promocyjnym, który charakterystyką, odpowiada programowi motywacyjnemu a nie konkursowi.

W świetle powyższego, wartość ww. nagrody dla pracowników Wnioskodawcy stanowić będzie na gruncie przepisów ustawy przychód ze stosunku pracy dla tych osób, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej, a nie opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy.

To oznacza, że na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek płatnika wynikający z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Reasumując, wartość nagrody dla pracowników stanowić będzie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji więc, Wnioskodawca jako płatnik będzie miał obowiązek wartość ww. świadczenia doliczyć do wynagrodzenia wypłacanego pracownikowi i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z treścią art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.