Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.256.2017.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-11
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie obowiązku uiszczenia podatku VAT w związku ze sprzedażą działek.
Słowa kluczowe: grunty; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia – brak daty – (data wpływu 28 czerwca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia – brak daty – (data wpływu 16 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku uiszczenia podatku VAT w związku ze sprzedażą działek nr 814/9, 816/9, 817/9 oraz 846/9 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku uiszczenia podatku VAT w związku ze sprzedażą działek nr 814/9, 816/9, 817/9 oraz 846/9. Dnia 16 sierpnia 2017 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu sprawy oraz potwierdzenie wpłaty brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

W dniu 23 czerwca 1961 r. Wnioskodawca odziedziczył od swojej babci udział 1/2 w gospodarstwie rolnym, co zostało udokumentowane postanowieniem o stwierdzeniu nabycia darowizny (\`(...)\`).

Drugim współwłaścicielem gospodarstwa był brat, który również odziedziczył 1/2 udziału w gospodarstwie rolnym. W skład nabytego udziału w gospodarstwie rolnym wchodziła działka o nr ewidencyjnym 177/9 o pow. 0,97,75 ha.

W dniu 7 października 1971 r. brat A dokonał darowizny udziału wynoszącego 1/2 we współwłasności działki nr 177/9 na rzecz brata S. Przeniesienie własności zostało udokumentowane aktem notarialnym (\`(...)\`).

Wszystkie posiadane nieruchomości Wnioskodawca odziedziczył po babci i bracie w formie darowizny (działka nr 177/9).

Około roku 1980 nastąpił podział nieruchomości na kilka działek, które zostały sprzedane, były to trzy działki, dla których istniała droga dojazdowa na rzecz (\`(...)\`) „N”, przeniesione z wykazu (\`(...)\`) w roku 1939.

Wnioskodawca nigdy nie kupował działek. W roku 2015 z działki nr 460/9 i 486/9 został wykonany podział na działki: 815/9 i 814/9, a z działki 486/9 wykonano podział na 816/9 i 817/9. Łączna powierzchnia wyniosła 0,387 ha. W dniu 19 lutego 2016 r. została sprzedana pierwsza z nowo wydzielonych działek o powierzchni 0,0700 ha o numerze 814/9 zawarta w akcie notarialnym (\`(...)\`). Następnie została sprzedana druga i trzecia z nowo powstałych działek o nr 816/9 i 817/9 o powierzchni 0,690 ha i 0,691 ha, zawarta w aktach notarialnych (\`(...)\`).

Dokonano również sprzedaży działki o nr 468/9 i 469/9 na rzecz Gminy w roku 2017 pod istniejącą ulicę R, będącą drogą wewnętrzną istniejącą według zapisu w KW (\`(...)\`) od roku 1939 dla (\`(...)\`) „N”. Działka nr 468/9 oraz działka nr 469/9 została sprzedana pod poszerzenie ulicy R zajętej przez Gminę.

Przechodząc do opisu działek powstałych w wyniku podziału działki nr 815/9 i 816/9 należy wskazać, że działki te są usytuowane na terenie, dla którego obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego (\`(...)\`).

Z zapisów MPZP wynika, że działki 814/9, 815/9, 817/9 i 816/9 znajdują się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Na działce 815/9 znajduje się wybudowany około roku 1980 dom, z której została wydzielona działka 846/9 o powierzchni 0,0600 ha, nastąpiło to w roku 2017.

Działka nr 815/9 po podziale zyskała nr 847/9. Trzy sprzedane działki w roku 2016 nr 814/9, 816/9 i 817/9 nie były ogrodzone i nie są zabudowane. Działki te były porośnięte trawą – opisane jako użytki rolne IV kategorii użytkowane w żaden komercyjny sposób tzn. nieruchomość ta nie była przedmiotem najmu, dzierżawy.

W związku z dokonaną już sprzedażą 3 działek i planowaną sprzedażą działki nr 846/9, brakiem przeprowadzenia nakładów na 3 działkach sprzedanych, jak i nowo powstałych w roku 2017. Działki nigdy nie zostały uzbrojone, pozostało to w gestii nabywców.

W związku z powyższym opisem i brakiem jednoznacznej odpowiedzi w tutejszym urzędzie skarbowym oraz Krajowej Informacji Skarbowej, Wnioskodawca zadaje pytanie z zakresu podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nadmienia, że nie prowadzi działalności gospodarczej.

Dnia 16 sierpnia 2017 r. Zainteresowany doprecyzował opis stanu sprawy wskazując, że:

1.  Zbyte działki nr 814/9, 816/9 i 917/9 nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy i użyczenia. Działki te były wykorzystywane jako zwykły majątek prywatny osobisty. Nigdy nie były wykorzystywane komercyjnie a to samo tyczy się działki nr 846/9, działka ta też nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia.
2.  Podziału działki nr 177/9, 460/9 i 486/9 dokonano na wniosek właściciela (Wnioskodawcy).
3.  Działka nr 846/9 objęta jest zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z zapisu MPZP wynika, że działka znajduje się na terenie przeznaczonym MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
4.  Nigdy nie były wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla działki nr 846/9.
5.  Wnioskodawca nigdy nie występował o dokonanie przyłączy na zbytych działkach nr 814/9, 816/9 i 817/9 sieci wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej. Również nigdy nie występował o dokonanie przyłączy wodnych, elektrycznych i gazowych na działce 846/9.
6.  Wnioskodawca nigdy nie ponosił nakładów na zwiększenie atrakcyjności sprzedanych działek. Sprzedane działki nigdy nie zostały ogrodzone przez właściciela, nie dokonywano podłączenia przyłączy wody, prądu, gazu i nawet nie wnioskowano o dokończenie przyłączy mediów. Nigdy nie zostały poniesione nakłady na działanie marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. To samo tyczy się działki nr 846/9. Działka nr 846/9 jest ogrodzona, nie zostały doprowadzone media, Wnioskodawca nigdy nie występował o dokonanie przyłączy mediów i nie podnosił żadnych nakładów mających na celu podniesienie atrakcyjności wartości działki nr 846/9. Nie planuje też ponosić nakładów marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Wnioskodawca nigdy nie dokonał działań zmierzających do zwiększenia wartości działki nr 814/9, 816/9 i 817/9 (zostało to opisane w pkt 6).
7.  Wnioskodawca nie ogłaszał sprzedaży działek w środkach masowego przekazu (radiu, prasie, telewizji, sieci internetowej). Sprzedaż działek 814/9, 816/9 i 817/9 nastąpiła przez pocztę sąsiedzką tzw. pantoflową (sąsiad przekazuje sąsiadowi informację ustną). Wnioskodawca nie będzie też ogłaszać w radiu, telewizji, prasie i sieci internetowej planowanej do sprzedaży działki nr 846/9.
8.  Działki są wykorzystywane w sposób poza zarobkowy, jest to pole rolne (łąka), z której zbierane jest siano. Tym samym Wnioskodawca stwierdza, że działki są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Zebrane siano z działki nigdy nie było przedmiotem sprzedaży. Wnioskodawca sam jako osoba prywatna użytkująca nieruchomość nigdy nie wykorzystywał działki nr 846/9 i 814/9, 816/9, 817/9 w celach zarobkowych i gospodarczych. Grunt jest użytkowany na własne cele bytowe (tzn. łąka).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy z tytułu sprzedaży działek 814/9, 816/9 i 817/9 należy zapłacić podatek VAT za sprzedane działki w roku 2016?
2.  Czy należy zapłacić podatek od planowanej sprzedaży działki nr 846/9 w momencie jej zbycia w przyszłości?

Zdaniem Wnioskodawcy, uwzględniając uwarunkowania jakie towarzyszyły sprzedaży działek nr 816/9, 817/9 i 814/9 Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT z tytułu realizacji transakcji, za takim stanowiskiem przemawiają następujące argumenty.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, której definicja zawiera ust. 2 tego artykułu. Zgodnie z tą definicją działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługobiorców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby materialne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując z perspektywy ww. przepisu czy Wnioskodawca będzie spełniał kryteria świadczące o posiadaniu przez niego statusu podatnika w związku z realizacją planowanej transakcji należy oddzielić odpowiedzi.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności handlowej, o jakiej jest mowa w cytowanym przepisie. Sposób nabycia przez Wnioskodawcę działek 814/9, 816/9 i 817/9 świadczy, że należą one do majątku osobistego/prywatnego Wnioskodawcy.

Wspomniane działki, wchodziły w skład otrzymanej przez Wnioskodawcę darowizny. Do nabycia działki doszło w roku 1961 i 1971, kiedy to bliskie osoby dokonywały darowizny. W roku 2015 został dokonany podział na mniejsze działki w celu racjonalnej sprzedaży i braku chętnych na większe parcele. Tym samym, nie może być mowy o potraktowaniu planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży na równi z działalnością handlowców. Handlowiec bowiem najpierw kupuje, a następnie dokonuje sprzedaży towaru. W rozważanym przypadku nie dojdzie do takiej sekwencji czynności, gdyż Wnioskodawca nie kupił nigdy nieruchomości, które będą podlegały sprzedaży. Jako Wnioskodawca zawsze zbyte działki traktował i wykorzystywał jako zwykły majątek osobisty prywatny. Działki nie były wykorzystywane komercyjnie. Jednakże podkreślić należy, że Wnioskodawca nigdy nie podejmował i planuje podejmować aktywnych działań, które odpowiadały swoim charakterem działaniom podejmowanym przez profesjonalistów, działających na rynku nieruchomości.

Wnioskodawca nie posiada specjalistycznej wiedzy i doświadczenia w przedmiocie sprzedaży nieruchomości (tzn. nie posiada wykształcenia w tym zakresie, nie zdobywał specjalistycznych kursów, ani nie zajmował się zawodowo czynnościami związanymi ze sprzedażą nieruchomości). Całą sprzedażą ostatniej działki ma się zająć biuro pośredniczące w obrocie nieruchomościami.

Wnioskodawca nigdy nie ponosił nakładów na działkach zbytych i nie zamierza ponosić na działce przeznaczonej do sprzedaży w przyszłości takich jak, uzbrojenie terenu, czy wybudowanie drogi wewnętrznej. Zainteresowany nie będzie też przeprowadzać działań marketingowych, które miałyby na celu znalezienie potencjalnych zainteresowanych nabyciem nowopowstałej działki.

Dokonany zaś w roku 2015 podział działki nr 460/9 i 486/9 na cztery mniejsze był podyktowany względami racjonalności. Samo dokonanie podziału działki nr 460/9 i 486/9 na mniejsze działki nie powinno w żaden sposób wpływać na postrzeganie Wnioskodawcy jako podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży w przyszłości działki nr 846/9 i już sprzedanych działek w roku 2016. Wnioskodawca ubolewa nad brakiem informacji w miejscowym urzędzie skarbowym, gdzie pracownicy nie byli w stanie udzielić jednoznacznej odpowiedzi.

Sam podział działek był działaniem w kierunku racjonalnym i podejmowanym przez właściciela działki, który dąży do jej sprzedaży w całości, a po braku rezultatów następuje to w częściach. Wnioskodawca sam postąpił tak, jakby to uczynili inni właściciele w jego sytuacji chcący sprzedać część prywatnego majątku. Wnioskodawca zdecydował się podjąć kroki zmierzające do podziału nieruchomości. Uważa, że sprzedaż działki nr 814/9, 816/9 i 817/9 nie będzie nosiła cech zorganizowanych działań typowych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do których należy sprzedaż majątku osobistego nie mogą same z siebie uznawać za prowadzenie działalności gospodarczej. W celu zweryfikowania poprawności ww. stanowiska, złożenie niniejszego wniosku stało się konieczne i uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na mocy art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem, aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W podobny sposób kwestię tę rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Zatem w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy, jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że w dniu 23 czerwca 1961 r. Wnioskodawca odziedziczył od swojej babci udział 1/2 w gospodarstwie rolnym, co zostało udokumentowane postanowieniem o stwierdzeniu nabycia darowizny. Drugim współwłaścicielem gospodarstwa był brat, który również odziedziczył 1/2 udziału w gospodarstwie rolnym. W skład nabytego udziału w gospodarstwie rolnym wchodziła działka o nr ewidencyjnym 177/9 o pow. 0,97,75 ha. W dniu 7 października 1971 r. brat dokonał darowizny udziału wynoszącego 1/2 we współwłasności działki nr 177/9 na rzecz Wnioskodawcy. Wszystkie posiadane nieruchomości Wnioskodawca odziedziczył po babci i bracie w formie darowizny (działka nr 177/9). Około roku 1980 nastąpił podział nieruchomości na kilka działek, które zostały sprzedane, były to działki, dla których istnieje droga dojazdowa na rzecz (…). Wnioskodawca nigdy nie kupował działek. W roku 2015 z działki nr 460/9 i 486/9 został wykonany podział na działki: 815/9 i 814/9, a z działki 486/9 wykonano podział na 816/9 i 817/9. Łączna powierzchnia wyniosła 0,387 ha. W dniu 19 lutego 2016 r. została sprzedana pierwsza z nowo wydzielonych działek o powierzchni 0,0700 ha o numerze 814/9. Następnie została sprzedana druga i trzecia z nowo powstałych działek o nr 816/9 i 817/9. Z kolei działka nr 468/9 oraz działka nr 469/9 została sprzedana pod poszerzenie ulicy zajętej przez Gminę. Przechodząc do opisu działek powstałych w wyniku podziału działki nr 815/9 i 816/9 należy wskazać, że działki te są usytuowane na terenie, dla którego obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego (\`(...)\`). Z zapisów MPZP wynika, że działki 814/9, 815/9, 817/9 i 816/9 znajdują się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Na działce 815/9 znajduje się wybudowany około roku 1980 dom, z której została wydzielona działka 846/9 o powierzchni 0,0600 ha, co nastąpiło w roku 2017. Działka nr 815/9 po podziale zyskała nr 847/9. Trzy sprzedane działki w roku 2016 nr 814/9, 816/9 i 817/9 nie były ogrodzone i niezabudowane. Działki te były porośnięte trawą – opisane jako użytki rolne IV kategorii użytkowane w żaden komercyjny sposób tzn. nieruchomość ta nie była przedmiotem najmu, dzierżawy. W związku z dokonaną już sprzedażą 3 działek i planowaną sprzedażą działki nr 846/9, brakiem przeprowadzenia nakładów na 3 działkach sprzedanych, jak i nowo powstałych w roku 2017. Działki nigdy nie zostały uzbrojone, pozostało to w gestii nabywców. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Zbyte działki nr 814/9, 816/9 i 817/9 nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy i użyczenia. Działki te były wykorzystywane jako zwykły majątek prywatny osobisty.

Nigdy nie były wykorzystywane komercyjnie, a to samo tyczy się działki nr 846/9, działka ta też nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia. Podziału działki nr 177/9, 460/9 i 486/9 dokonano na wniosek właściciela (Wnioskodawcy). Działka nr 846/9 objęta jest zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z zapisu MPZP wynika, że działka znajduje się na terenie przeznaczonym MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Nigdy nie były wydawane decyzje o warunkach zabudowy dla działki nr 846/9. Wnioskodawca nigdy nie występował o dokonanie przyłączy na zbytych działkach nr 814/9, 816/9 i 817/9 sieci wodnej, kanalizacyjnej, gazowej i elektrycznej. Również nigdy nie występował o dokonanie przyłączy wodnych, elektrycznych i gazowych na działce 846/9. Wnioskodawca nigdy nie ponosił nakładów na zwiększenie atrakcyjności sprzedanych działek. Sprzedane działki nigdy nie zostały ogrodzone przez właściciela, nie dokonywano podłączenia przyłączy wody, prądu, gazu i nawet nie wnioskowano o dokończenie przyłączy mediów. Nigdy nie zostały poniesione nakłady na działanie marketingowe wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. To samo tyczy się działki nr 846/9. Działka nr 846/9 jest ogrodzona, nie zostały doprowadzone media, Wnioskodawca nigdy nie występował o dokonanie przyłączy mediów i nie ponosił żadnych nakładów mających na celu podniesienie atrakcyjności wartości działki nr 846/9. Nie planuje też ponosić nakładów marketingowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Wnioskodawca nigdy nie dokonał działań zmierzających do zwiększenia wartości działki nr 814/9, 816/9 i 817/9. Wnioskodawca nie ogłaszał sprzedaży działek w środkach masowego przekazu (radiu, prasie, telewizji, sieci internetowej). Sprzedaż działek 814/9, 816/9 i 817/9 nastąpiła przez pocztę sąsiedzką tzw. pantoflową (sąsiad przekazuje sąsiadowi informację ustną). Wnioskodawca nie będzie też ogłaszać w radiu, telewizji, prasie i sieci internetowej planowanej do sprzedaży działki nr 846/9. Działki są wykorzystywane w sposób poza zarobkowy, jest to pole rolne (łąka), z której zbierane jest siano, a zebrane siano z działki nigdy nie było przedmiotem sprzedaży.

Tym samym Wnioskodawca stwierdza, że działki są wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca sam jako osoba prywatna użytkująca nieruchomość nigdy nie wykorzystywał działki nr 846/9 i 814/9, 816/9, 817/9 w celach zarobkowych i gospodarczych. Grunt jest użytkowany na własne cele bytowe (tzn. łąka).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy z tytułu dokonanej już w roku 2016 sprzedaży działek nr 814/9, 816/9 i 817/9 oraz planowanej sprzedaży działki nr 846/9 należy zapłacić podatek VAT.

W celu wyjaśnienia wątpliwości Zainteresowanego należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w odniesieniu do opisanych czynności sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Zainteresowany podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak: np. nabycie z zamiarem odsprzedaży, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek). Wnioskodawca posiadane działki otrzymał w wyniku darowizny od swoich krewnych. Zainteresowany wskazał, że przedmiotowe działki nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie były również udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np. najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze. Nie podejmowano jakichkolwiek działań zwiększających wartość nieruchomości lub działań marketingowych. Wnioskodawca nie ogłaszał sprzedaży działek w środkach masowego przekazu (radiu, prasie, telewizji, sieci internetowej). Sprzedaż działek 814/9, 816/9 i 817/9 nastąpiła przez pocztę sąsiedzką tzw. pantoflową (sąsiad przekazuje sąsiadowi informację ustną). Wnioskodawca nie będzie też ogłaszać w radiu, telewizji, prasie i sieci internetowej planowanej do sprzedaży działki nr 846/9. Działki są wykorzystywane w sposób poza zarobkowy, jest to pole rolne (łąka), z której zbierane jest siano, a zebrane siano z działki nigdy nie było przedmiotem sprzedaży. Wnioskodawca wystąpił tylko o podział działki nr 460/9 (na skutek którego powstały działki nr 814/9 i 815/9, z której została wydzielona działka nr 846/9) oraz działki nr 486/9 (skutkujący powstaniem działki nr 816/9 i 817/9). W konsekwencji Wnioskodawca nie działał i nie będzie działał jako handlowiec, a podejmowane przez niego czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.

Zatem dokonując sprzedaży nieruchomości opisanych we wniosku Zainteresowany korzystał i będzie korzystał z przysługującego Jemu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie dokonanej i planowanej sprzedaży wskazanych działek, a dostawę tych działek cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy, w odpowiedzi na zadane pytania, należy stwierdzić, że Wnioskodawca w związku z dokonaną w roku 2016 sprzedażą działek nr 814/9, 816/9 i 817/9 oraz planowaną dostawą działki nr 846/9 nie był i nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług, gdyż z tytułu opisanych transakcji nie wystąpił i nie wystąpi w roli podatnika podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ informuje ponadto, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Dotyczy to w szczególności obowiązku uiszczenia podatku VAT w związku ze sprzedażą innych działek gruntu niebędących przedmiotem zapytania.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W szczególności istotne dla przyjętego rozstrzygnięcia były wskazane przez Wnioskodawcę informacje, że nieruchomości nie były przez niego wykorzystywane w żadnej działalności gospodarczej oraz, że Wnioskodawca nie dokonywał żadnych profesjonalnych działań zmierzających do sprzedaży gruntów. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.