Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.664.2025.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku z tytułu
umorzenia kredytu zaciągniętego na zakup i wykończenie
lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 listopada 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W przeszłości Wnioskodawca zawarł z bankiem umowę kredytu hipotecznego na zakup
    lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym w stanie deweloperskim oraz na jego
    wykończenie. Z treści umowy kredytowej wynika, że kredyt miał na celu realizację celu
    mieszkaniowego – tj. nabycie nieruchomości oraz jej wykończenie w standardzie
    umożliwiającym zamieszkanie.
    W ramach tej umowy kredytowej uruchomionych zostało kilka transz. Ostatnia transza
    była przeznaczona na wykończenie lokalu mieszkalnego i została wypłacona jako
    zwiększenie kredytu. Zgodnie z warunkami umowy kredytowej, po jej uruchomieniu bank
    oczekiwał przedstawienia dowodów na właściwe wykorzystanie środków. W tym celu
    bankowy opiekun klienta przeprowadził wizytację lokalu, sporządził dokumentację
    fotograficzną oraz raport, który potwierdził zakończenie prac wykończeniowych zgodnie z
    przeznaczeniem środków. Na tej podstawie nie nastąpiło cofnięcie wypłaconej transzy.
    W 2025 roku, po sporze dotyczącym ważności zawartej umowy kredytowej, doszło do
    zawarcia ugody z bankiem, w wyniku której część zadłużenia została umorzona. Bank
    uznał, że 93,22% umorzonego salda miało charakter celu mieszkaniowego, natomiast
    pozostałe 6,78% nie zostało wliczone do tego celu z uwagi na brak dokumentacji po
    stronie banku potwierdzającej przeznaczenie środków z ostatniej transzy.
    Bank zamierza wystawić informację PIT w zakresie umorzonej kwoty odpowiadającej
    6,78% salda uznając, że nie spełnia ona przesłanek celu mieszkaniowego, o których mowa
    w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 marca 2023 r. (Dz. U. 2023 poz. 611).
    Uzupełnienie wniosku
    Data zawarcia umowy kredytu hipotecznego: (...) 2008 r. Umowa zawarta z bankiem X.
    (nazwa obecna spółki).
    Przyznana kwota kredytu to 110% wartości kupowanej nieruchomości, z czego 10pp miało
    wyraźnie wskazane przeznaczenie na wykończenie nieruchomości ze stanu
    deweloperskiego do stanu umożliwiającego zamieszkanie i zostało wypłacone w ostatniej
    transzy kredytu. Oznacza to, że 93,22% całkowitej kwoty udzielonego kredytu było
    przeznaczone na zakup nieruchomości.
    Ww. środki zostały wydatkowane w całości na pokrycie części niezbędnych wydatków na
    wykończenie nieruchomości, co zostało zaraportowane do banku i zweryfikowane
    osobiście przez jego pracownika.
    Zgodnie z umową ugody pozasądowej z bankiem z 19 maja 2025 r., saldo zadłużenia z
    tytułu kredytu wynosiło 167.928,52 CHF, z czego:
    a. kapitał – 167.407,97 CHF,
    b. odsetki umowne: 149,99 CHF,
    c. kapitał zapadły – 370,56 CHF.
    Bank zobowiązał się (i wywiązał) do częściowego zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych w
    kwocie 182.000 zł.
    Wnioskodawca nie korzystał z zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym umorzenie części kredytu hipotecznego w zakresie
    obejmującym środki wypłacone w ramach ostatniej transzy, przeznaczonej na

    wykończenie lokalu mieszkalnego nabytego na rynku pierwotnym w stanie
    deweloperskim, stanowi dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 2023 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, całość umorzonej kwoty, w tym również 6,78% wskazane przez
    bank jako niespełniające warunków celu mieszkaniowego, podlega zwolnieniu z podatku
    dochodowego, zgodnie z § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.
    Z uwagi na to, że:
    · umowa kredytowa jako cel wskazuje zakup lokalu mieszkalnego oraz jego wykończenie,
    · wypłata środków z ostatniej transzy nastąpiła zgodnie z postanowieniami umowy i
      została zaakceptowana przez bank po wizytacji lokalu,
    · lokal w stanie deweloperskim nie nadawał się do zamieszkania, więc jego wykończenie
      było niezbędne,
    należy uznać, że środki te również zostały przeznaczone na cel mieszkaniowy. Brak
    dokumentacji po stronie banku nie zmienia faktycznego charakteru przeznaczenia
    środków. Tym samym zastosowanie zwolnienia powinno dotyczyć całej kwoty
    umorzonego zobowiązania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 lit. b
    ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W konsekwencji umorzenie przez bank części kredytu zaciągniętego przez Pana na zakup
    lokalu mieszkalnego i jego wykończenie stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana
    w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze
    zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:

          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Z § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    · kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
    · kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    · kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    · kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
      na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie;
    · kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt
      1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Z opisu sprawy wynika, że zaciągnął Pan kredyt na zakup lokalu mieszkalnego. Zatem
    główna przesłanka do skorzystania z zaniechania poboru podatku została spełniona.
    Ponadto w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako
    jeden z wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu
    mieszkalnego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia należy odnieść się do jego znaczenia
    funkcjonującego w języku powszechnym. I tak „remont” to „doprowadzenie jakiegoś
    budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”.
    Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie,
    modernizacja”.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu

    jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone
    od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw.
    wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej nowo wybudowanego lokalu.
    Wskazał Pan, że zakupił lokal mieszkalny w stanie deweloperskim, a zatem wymagający
    wykończenia. Wobec powyższego wydatki poniesione na wykończenie lokalu
    mieszkalnego również mieszczą się w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Jak wskazano powyżej, jedną z przesłanek skorzystania z zaniechania poboru podatku jest
    przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, także w części przeznaczonej na
    wykończenie lokalu mieszkalnego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 11 marca 2022 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.