Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.406.2018.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-07
Teza: Dotyczy ustalenia, czy zakup przez Wnioskodawcę linii technologicznych, po okresie testów i adaptacji, który może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy będzie stanowił zakup nowych środków trwałych w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych.
Słowa kluczowe: strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 sierpnia 2018 r. (data wpływu 17 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym 26 października 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia, czy zakup przez Wnioskodawcę linii technologicznych, po okresie testów i adaptacji, który może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy będzie stanowił zakup nowych środków trwałych w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie m.in. w zakresie ustalenia, zakup przez Wnioskodawcę linii technologicznych, po okresie testów i adaptacji, który może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy będzie stanowił zakup nowych środków trwałych w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 4 października 2018 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.406.2018.1.MBD wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 26 października 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest producentem podzespołów do układów chłodzenia i ogrzewania mających zastosowanie przy produkcji samochodów osobowych. Wnioskodawca jest podmiotem, który posiada zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej wydane w roku 2017 i zaliczany jest do kategorii dużych podmiotów w rozumieniu art. 2 pkt 24 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. (Dz.Urz. UE.L2014 Nr 187). Zgodnie z posiadanym zezwoleniem, Wnioskodawca zobowiązany jest do poniesienia na terenie Strefy nakładów inwestycyjnych w rozumieniu § 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 465), o łącznej wartości co najmniej 56,6 mln złotych. Obecnie Wnioskodawca znajduje się w fazie finalizacji kontraktu na dostarczanie modułów chłodzenia dla jednego z największych w Europie producentów samochodów osobowych klasy premium. W związku z faktem, że moduły te będą rozwiązaniami prototypowymi, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zakupu linii technologicznych do produkcji tychże modułów. Linie technologiczne będą zakupione bezpośrednio od ich producentów lub podmiotów pośredniczących w sprzedaży i będą liniami nowymi, dedykowanymi dla potrzeb produkcji Wnioskodawcy. Linie te nie będą produktami seryjnymi, będą wyprodukowane na specjalne zamówienie Wnioskodawcy i będą dostosowane do wymagań produkcyjnych Wnioskodawcy.

W związku z prototypowym charakterem zarówno wytwarzanych produktów, jak i samych linii technologicznych, Wnioskodawca, przed zawarciem ostatecznej umowy na zakup linii technologicznych przewiduje przeprowadzenie testów linii (obejmujących m.in. produkcję testową).

W sytuacji, kiedy wyniki testów potwierdzą, że linia produkcyjna jako całość jest zdatna do użytku i spełnia oczekiwania Wnioskodawcy, a wytwarzane produkty spełniają wymagania kontrahenta Wnioskodawcy (producenta samochodów), nastąpi definitywna sprzedaż linii technologicznych. Wnioskodawca przewiduje, że w związku z prototypowym charakterem produktów, jak i linii technologicznych cały proces dostosowywania (testowania) linii technologicznych może potrwać od kilku do kilkunastu miesięcy. W tym czasie linie te, po ich zamontowaniu w zakładzie Wnioskodawcy, będą wytwarzały produkcję testową, która będzie weryfikowana przez producenta samochodów pod kątem spełnienia wymagań do zastosowania jej w produkowanych samochodach. Wspomniana produkcja testowa będzie przez Wnioskodawcę sprzedawana na rzecz producenta samochodów, a jej sprzedaż będzie udokumentowana fakturą.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy zakup przez Wnioskodawcę linii technologicznych, po okresie testów i adaptacji, który może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy będzie stanowił zakup nowych środków trwałych w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 465)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1010, z późn. zm.), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ww. ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielonej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami. Pomoc udzielana przedsiębiorcy w formie powyższego zwolnienia podatkowego, na podstawie § 3 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r., w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, stanowi pomoc regionalną z tytułu:

1.  kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6, lub
2.  tworzenia nowych miejsc pracy (\`(...)\`).

W przypadku Wnioskodawcy, rozważyć należy pomoc regionalną na nowe inwestycje na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej (\`(...)\`), za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami do składników majątku podatnika. Ponadto, zgodnie z § 6 ust. 7 tego rozporządzenia, środki trwałe, nabyte przez przedsiębiorcę innego niż mały i średni powinny być nowe.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Spółka zamierza nabyć od producenta lub pośredników, prototypowe linie produkcyjne do produkcji elementów układów chłodzenia. Linie te z uwagi na ich prototypowy charakter i zindywidualizowanie nie będą wcześniej używane przez jakiekolwiek inne podmioty w procesie produkcyjnym i nie będą stanowiły przed ich zakupem przez Wnioskodawcę dla jakiegokolwiek podmiotu środków trwałych podlegających amortyzacji. W toku dostosowywania i kalibracji linii produkcyjnych przewidywane jest przeprowadzenie testów obejmujących m.in. produkcję testową. Gdy wyniki testów potwierdzą, że linia produkcyjna jako całość jest zdatna do użytku i spełnia oczekiwania Spółki, a wyprodukowane przy jej pomocy produkty spełniają wymagania stawiane tego typu produktom przez producenta samochodów, Wnioskodawca dokona definitywnego zakupu linii produkcyjnej.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i w przepisach dotyczących specjalnych stref ekonomicznych, brak jest definicji nowego środka trwałego. Definicji takiej nie zawierają również przepisy wspólnotowe dotyczące udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej, w tym cytowane Rozporządzenie nr 651/2014.

Opierając się o słownikowe określenia zamieszczone w słowniku języka polskiego (wersja internetowa wydawnictwa PWN), takie jak:

*   nowy - niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony,
*   użytkować - korzystać z czegoś, korzystać z czegoś w sposób racjonalny, przynoszący jak największy pożytek,
*   eksploatacja - użytkowanie maszyn, urządzeń itp., maksymalne wykorzystanie czegoś, wykorzystanie czegoś w sposób racjonalny

należy stwierdzić, że „nowy” środek trwały to taki, który nie był wcześniej przez kogokolwiek używany (eksploatowany). W takim znaczeniu nowy środek trwały to wytworzony (wyprodukowany) przez fabrykę (zakład przemysłowy) środek trwały, który przed nabyciem nie był w jakiejkolwiek formie używany. Zatem, na pewno nowym środkiem trwałym będzie środek, który pochodzi bezpośrednio od producenta lub podmiotów pośredniczących w ich obrocie (np. dealerów). Jednakże, za nowy środek trwały można uznać także nabyty od innych zbywców, w przypadku gdy uprzednio nie był używany (eksploatowany).

Spółka, w przedstawionym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) sprawy podkreśliła, że linie produkcyjne zostaną zakupione od producentów bądź pośredników i po ich zamontowaniu będą na nich przeprowadzane testy w celu ostatecznego potwierdzenia ich przydatności do produkcji. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (wersja internetowa wydawnictwa PWN) test to próba, której poddaje się urządzenie, produkt, preparat itp. w celu sprawdzenia jego składu, właściwości i działania; też to co służy do przeprowadzenia takiej próby.

Zatem, jeżeli Spółka, podczas procesu dostosowywania linii produkcyjnych do wymagań produkcyjnych swojego kontrahenta przeprowadzi stosowne testy przy wykorzystaniu materiałów (surowców) i w wyniku tych testów wyprodukowane zostaną wyroby gotowe (produkty), linie te, w ocenie Wnioskodawcy, nie stracą charakteru „nowych”. Warunkiem jest tu, aby zachować cechy, które znamionują taki test. Tak więc, przeprowadzenie testu (produkcji testowej) powinno mieć na celu sprawdzenie zdolności maszyn i urządzeń wchodzących w skład takiej linii produkcyjnej jako całości do produkowania określonej jakości wyrobów (produktów), a tym samym uznanie jej za kompletną i zdatną do użytku. Bez znaczenie przy tym, w ocenie Wnioskodawcy jest fakt, że testy takie potrwają od kilku do kilkunastu miesięcy, a produkcja testowa będzie sprzedana. Przeprowadzenie testów (nawet jeśli obejmują produkcję testową) nie może być uznane za standardowy proces produkcyjny. Głównym celem testów jest odpowiednie dostrojenie i sparametryzowanie kompletnej linii produkcyjnej. Wnioskodawca podkreślił przy tym w stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) sprawy, że zarówno sama linia technologiczna, jak i wytwarzane przy jej pomocy produkty będą miały charakter prototypowy - stąd Wnioskodawca zakłada, ze testy mogą potrwać od kilku do kilkunastu miesięcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 1010, z późn.zm.), dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie, uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm., dalej: „uCIT”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1010 oraz z 2018 r. poz. 650), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie, art. 17 ust. 4 uCIT stanowi, że zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Należy zauważyć, że prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych należy wskazać, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również działalność taka nie będzie podlegała zwolnieniu.

Jednocześnie, powyższe zwolnienie stanowi pomoc publiczną, której wysokość wyznaczają wydatki kwalifikujące się do objęcia tą pomocą.

Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 465, z późn. zm., dalej: „rozporządzenie”), zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej.

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika.

W myśl ust. 4 rozporządzenia, cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Ponadto, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zakupione przez przedsiębiorcę innego niż mały i średni, mają być nowe (§ 6 ust. 7 rozporządzenia).

W świetle powyższych regulacji, należy stwierdzić, że aby wartość nabytego środka trwałego można było zaliczyć do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną, to przedsiębiorca – inny niż mały lub średni – musi nabyć nowy środek trwały.

Niniejsze rozporządzenie ani pozostałe przepisy dotyczące specjalnych stref ekonomicznych nie definiują pojęcia „nowego” środka trwałego. Zatem powinno ono być rozumiane w potocznie używanym znaczeniu. I tak, według Słownika Języka Polskiego (PWN, Warszawa 2006 r.) „nowy”, to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”, „następny, dalszy”, „dopiero co zrobiony, nieużywany, niezniszczony, niedawno nabyty, świeżo powstały, świeżo założony”. Natomiast nabyć oznacza „otrzymać coś na własność, płacąc za to” (źródło jak wyżej). Z kolei wytworzyć, to „zrobić, wyprodukować coś” (źródło jak wyżej).

Należy również wskazać, że z perspektywy wykładni językowej nabyte przez Spółkę środki trwałe (linie technologiczne), które przed nabyciem nie były w jakiejkolwiek formie używane przez inny podmiot, spełniają przesłanki uznania ich za nowy środek trwały w rozumieniu § 6 ust. 7 w zw. z przepisem § 6 ust. 2 rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe wskazania, należy stwierdzić, że nabyte przez Spółkę linie produkcyjne, które przed nabyciem przez Spółkę nie były w jakiejkolwiek formie używane przez inny podmiot, spełniają bezsprzecznie przesłanki uznania ich za nowy środek trwały w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia.

Na powyższe nie ma wpływu kwestia przeprowadzenia testów linii (obejmujących m.in. produkcję testową). Jak wskazano we wniosku, w sytuacji, kiedy wyniki testów potwierdzą, że linia produkcyjna jako całość jest zdatna do użytku i spełnia oczekiwania Wnioskodawcy, a wytwarzane produkty spełniają wymagania kontrahenta Wnioskodawcy (producenta samochodów), nastąpi definitywna sprzedaż linii technologicznych. Wnioskodawca przewiduje, że w związku z prototypowym charakterem produktów, jak i linii technologicznych cały proces dostosowywania (testowania) linii technologicznych może potrwać od kilku do kilkunastu miesięcy. W tym czasie linie te, po ich zamontowaniu w zakładzie Wnioskodawcy, będą wytwarzały produkcję testową, która będzie weryfikowana przez producenta samochodów pod kątem spełnienia wymagań do zastosowania jej w produkowanych samochodach.

Należy zatem wskazać, że zgodnie ze słownikiem języka polskiego (wersja internetowa wydawnictwa PWN) test to próba, której poddaje się urządzenie, produkt, preparat itp. w celu sprawdzenia jego składu, właściwości i działania; też to co służy do przeprowadzenia takiej próby. Zatem, jeżeli Spółka będzie przeprowadzać testy linii technologicznych, to linie te nie stracą charakteru „nowego” środka trwałego. Warunkiem jest tu, aby zachować cechy, które znamionują taki test. Tak więc przeprowadzenie testu linii (produkcji testowej) powinno mieć na celu sprawdzenie zdolności maszyn i urządzeń wchodzących w skład takiej linii technologicznej jako całości do produkowania określonej jakości wyrobów (produktów), a tym samym uznanie jej za kompletną i zdatną do użytku.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zakup przez Wnioskodawcę linii technologicznych, po okresie testów i adaptacji, który może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy będzie stanowił zakup nowych środków trwałych w rozumieniu § 6 ust. 7 rozporządzenia.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Nadmienia się, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.