Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.755.2025.2.AKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w
spadku i dziale spadku.
Słowa kluczowe: lokal-sprzedaż lokalu
spadek
spadek-dział spadku
spadkobiercy
spłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 7 października 2025 r. (wpływ 9 października 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W październiku 2023 r. zmarła Pani mama A.A. nie pozostawiając testamentu.
    Spadkobiercami ustawowymi byli: Pani oraz brat B.B.
    W lutym 2024 r. złożyła Pani w Sądzie Rejonowym X wniosek o nabycie i podział spadku.
    Zgodnie z wnioskiem w skład spadku po Pani mamie wchodziło:
    prawo własności lokalu mieszkalnego położonego w Y o wartości 450 000 zł,
    prawo współwłasności samochodu osobowego ... w 1/2 części (właścicielką drugiej 1/2
    była Pani) o wartości 8 000 zł,
    środki pieniężne na rachunku bankowym prowadzonym przez ... w wysokości 252,26 zł,
    środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym prowadzonym przez .... w
    wysokości 123 849,36 zł,
    obligacje skarbowe zgromadzone na rachunku prowadzonym przez ... o wartości 50 000 zł
    plus odsetki.
    Ww. Sąd wydał w dniu 13 stycznia 2025 r. postanowienie końcowe (uprawomocniło się z
    dniem 28 lutego 2025 r.) w sprawie nabycia i podziału spadku zgodnie z Pani wnioskiem,
    tj. w sposób następujący:
    przyznanie Pani na własność prawa własności lokalu mieszkalnego o wartości 450 000 zł
    oraz udziału 1/2 w prawie własności samochodu osobowego o wartości 8 000 zł,
    przyznanie Pani bratu środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych w
    łącznej wysokości 124 101,62 zł oraz obligacji skarbowych o wartości 50 000 zł,
    dokonanie podziału odsetek od obligacji poprzez przyznanie ich po 1/2 części na Pani
    rzecz oraz brata,
    dokonanie rozliczenia przypadających na rzecz stron udziałów w spadku poprzez
    ustalenie, że tytułem spłaty przysługującego Pani udziału we własności lokalu
    mieszkalnego oraz współwłasności samochodu osobowego zapłaci Pani bratu kwotę 139
    699,19 zł w terminie 30 dni od uprawomocnienia się postanowienia sądowego.
    W dniu 24 lutego 2025 r. przelała Pani na konto brata kwotę określoną w punkcie 4
    powyżej (pomniejszoną o kwotę 4 523,87, tj. przypadające na Pani brata koszty
    utrzymania mieszkania, a które fizycznie ponosiła Pani w całości, co również wynika z
    powyższego postanowienia Sądu).
    W dniu 8 kwietnia 2025 r., po zasięgnięciu informacji na infolinii Krajowej Informacji
    Skarbowej, złożyła Pani deklarację SD-Z2 dotyczącą przyznanego Pani spadku oraz

    deklarację PCC dotyczącą otrzymanej w wyniku postępowania sądowego nadwyżki udziału
    w nieruchomości ponad udział ustawowy oraz tego samego dnia opłaciła Pani należną
    kwotę PCC przelewem.
    W dniu 5 czerwca 2025 r. sprzedała Pani otrzymane w spadku mieszkanie za cenę 515 000
    zł (transakcja jest udokumentowana aktem notarialnym), cenę za sprzedane mieszkanie
    otrzymała Pani tego samego dnia przelewem na swoje konto bankowe.
    Co do stanu prawnego mieszkania przed nabyciem go przez Panią w spadku, sytuacja
    wyglądała następująco:
    Pani rodzice A. i C. A. nabyli go w roku 1990 w transakcji udokumentowanej aktem
    notarialnym od Skarbu Państwa (nieruchomość w zarządzie Przedsiębiorstwa ...), a
    wcześniej od roku 1978 byli jego najemcami od tego samego przedsiębiorstwa i od tego
    roku byli oboje zameldowani w mieszkaniu;
    rodzice mieli wspólnotę majątkową, a mama nabyła 1/2 udziałów po śmierci ojca w 2021 r.
    na mocy testamentu i postanowienia notarialnego o nabyciu spadku jako jedyna
    spadkobierczyni.
    Pani rozumienie w kwestii podatku od sprzedaży mieszkania jest takie, że zgodnie z art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości, jeśli
    zostało dokonane w ciągu 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało
    miejsce nabycie. Do końca kwietnia 2026 r. ma Pani obowiązek złożyć PIT-39 i zapłacić
    należny podatek. Dokonując sprzedaży nieruchomości, można uwzględnić w rozliczeniu
    podatkowym koszty odpłatnego zbycia nieruchomości, czyli wszelkie poniesione wydatki
    związane z procesem sprzedaży nieruchomości, w tym także spłaty.
    Na podstawie informacji przedstawionych powyżej obliczyła Pani należny podatek w
    następujący sposób:
    przychód: 257 500 zł (kwota ze sprzedaży mieszkania, tj. 515 000 zł pomniejszona o 1/2
    udziału (nieopodatkowanego);
    koszty uzyskania przychodu: łącznie 231 250 zł, z czego 139 699,16 zł to kwota przelewu
    na konto Pani brata z lutego 2025 r., a 87 051 zł to kwota środków pieniężnych
    przyznanych bezpośrednio przez Sąd Pani bratu w wysokości przekraczającej jego
    ustawowy udział w spadku (1/2 środków pieniężnych o wartości 124 101,62 zł oraz 1/2
    obligacji skarbowych o wartości 50 000 zł), a 4 500 zł to kwota PCC zapłaconego w kwietniu
    2025 r.;
    dochód = 257 500 zł – 231 250 zł = 26 250 zł;
    podatek należny: 19% × 26 250 zł, tj. 4 988 zł.
    W uzupełnieniu wniosku podała Pani następujące informacje.
    Łączna wartość rynkowa nabytych przez Panią składników majątkowych w wyniku działu
    spadku nie przekraczała wartości udziału nabytego przez Panią w spadku w drodze działu
    spadku we wszystkich składnikach majątkowych.
    Kwota 139 699,19 zł została ustalona w sposób następujący:
    łączna wartość wszystkich składników wchodzących do spadku:
      · mieszkanie  450 000 zł
      · 1/2 samochodu  4 000,00 zł
      · środki pieniężne na rachunkach bankowych  124 101,62 zł
      · obligacje skarbowe  50 500,00 zł
      łączna wartość spadku  628 601,62 zł.
    Wartość udziału przypadającego ustawowo na każdego ze spadkobierców 314 300,81 zł.
    Wartość składników przyznanych Pani przez Sąd:
      · mieszkanie  450 000 zł

      · 1/2 samochodu  4 000 zł
      łącznie  454 000 zł
    Wartość składników przyznanych drugiemu spadkobiercy:
    · środki pieniężne na rachunkach bankowych  124 101,62 zł
    · obligacje skarbowe  50 500,00 zł
    łącznie  174 601,62 zł
    Wartość zasądzonej dopłaty na rzecz drugiego spadkobiercy stanowi zatem nadwyżka
    wartości składników przyznanych Pani przez sąd przewyższająca udział ustawowy: 139
    699,36 zł (454 000 zł - 314 300,81 zł).
    Reasumując, wartość udziałów w spadku przyznanych Pani przez Sąd została przyznana z
    obowiązkiem spłaty drugiego spadkodawcy. Po zapłaceniu za te udziały, wartość
    przyznanego Pani spadku jest dokładnie tak jak przed działem spadku.
    Oprócz bieżących opłat za media oraz zaliczek na poczet kosztów wnoszonych na konto
    Wspólnoty Mieszkaniowej nie ponosiła Pani żadnych nakładów na lokal mieszkalny w
    trakcie jego posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodu stanowią udokumentowane
    koszty nabycia, a warunkiem zakwalifikowania jest jego udokumentowanie. Ponadto, z art.
    180 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może
    przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Biorąc pod uwagę powyższe, kosztami uzyskania przychodu w Pani sytuacji będą
    wszystkie rzeczywiste spłaty potwierdzone przelewem bankowym i kwoty przyznane
    drugiemu spadkobiercy bezpośrednio w postanowieniu Sądu w odniesieniu do tej części
    lokalu mieszkalnego, przewyższające Pani udział ustawowy, tj.
    · wartość zasądzonej dopłaty wyliczonej powyżej – 139 699,16 zł,
    · wartość środków pieniężnych i obligacji zasądzonych drugiemu spadkobiercy powyżej
      jego udział ustawowy (1/2): środki pieniężne na rachunkach bankowych – 62 050,81 zł,
      obligacje skarbowe 25 250 zł pomniejszone o 1/2 przyznanego Pani udziału w
      samochodzie osobowym, tj. 2 000 zł.
    Do kosztów uzyskania przychodów zamierza Pani zaliczyć również wartość PCC opłaconą
    przez Panią w odniesieniu do wartości lokalu mieszkalnego otrzymanego w spadku ponad
    udział ustawowy, tj. kwotę 4 500 zł.
    Sprzedaż lokalu mieszkalnego nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Co do wydatków na własne cele mieszkaniowe, rozważa Pani nabycie lokalu mieszkalnego
    na własne potrzeby (nie jest Pani właścicielką żadnej nieruchomości).
    Przedstawiwszy dodatkowe żądane informacje, wskazuje Pani, że koszty uzyskania
    przychodów, o które pyta Pani w pytaniu nr 2, dotyczą wszystkich rzeczywistych spłat
    potwierdzonych przelewem bankowym i kwot przyznanych drugiemu spadkobiercy
    bezpośrednio w postanowieniu Sądu, które wskazała Pani powyżej.
    Pytania
    Czy sprzedaż tej nieruchomości podlega opodatkowaniu?
    Czy do kosztów uzyskania przychodu może Pani zaliczyć rzeczywiste spłaty zarówno te
    wynikające z potwierdzenia przelewu, jak i bezpośrednio przyznane w postanowieniu
    sądowym?
    Czy w opisanej sytuacji wystąpił dochód do opodatkowania i jak ustalić jego wysokość?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

    Pani zdaniem, odpłatne zbycie lokalu, który nabyła Pani w drodze działu spadku,
    dokonanego postanowieniem sądu ponad ustawowy udział w spadku, stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy w związku z art. 10 ust. 7 tej
    ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż została dokonana przed
    upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano działu
    spadku. Tym samym, dochód z odpłatnego zbycia udziału nabytego wskutek działu
    spadku ponad udział nabyty w wyniku spadkobrania, podlega – zgodnie z art. 30e ust. 1
    przywołanej ustawy – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym.
    Artykuł 30e ust. 2 przywołanej ustawy stanowi, że podstawą obliczenia podatku, o której
    mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi
    zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d.
    Na podstawie art. 19 ust. 1 cyt. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości
    lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich
    wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego
    zbycia.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego
    zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią
    udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego
    zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku,
    darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które
    zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz
    kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość
    zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn
    odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn.
    Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również
    udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz
    przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej
    rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych
    nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim,
    rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o
    zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik
    spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i
    polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    W przypadku udziału we własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nabytym
    odpłatnie w drodze działu spadku, tj. z obowiązkiem spłaty pozostałych spadkobierców,
    zastosowanie znajduje art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pojęcie kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych dotyczy zatem wszystkich tych wydatków, które zbywca musiał ponieść,
    aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość.
    We wskazanej kategorii kosztów mieszczą się zatem udokumentowane (faktyczne) kwoty
    spłat na rzecz pozostałych spadkobierców. W momencie przeprowadzenia działu spadku
    nabyła Pani udziały w nieruchomości, które wcześniej należały do pozostałych
    spadkobierców. Spłata na rzecz pozostałych spadkobierców jest zatem dla Pani niejako
    ceną nabycia udziałów w ww. nieruchomości i prawie, które należały do pozostałych
    spadkobierców.
    Reasumując, dochód ze sprzedaży nieruchomości powstaje jedynie w odniesieniu do
    nadwyżki ceny sprzedaży lokalu ponad jego wartość wynikającą z działu spadku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Źródła przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie –
    nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, nabytej w
    drodze spadku i dziale spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej
    nieruchomości przez spadkodawcę oraz, czy w wyniku dokonania działu spadku nie
    nastąpiło nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Pani rodzice nabyli opisany lokal
    mieszkalny w 1990 r. będąc we wspólności małżeńskiej. Pani mama nabyła 1/2 udziałów
    po śmierci Pani ojca w 2021 r. na mocy testamentu i postanowienia notarialnego o
    nabyciu spadku jako jedyna spadkobierczyni. W październiku 2023 r. Pani mama zmarła
    nie pozostawiając testamentu. Spadkobiercami z mocy ustawy zostali: Pani oraz brat. W
    lutym 2024 r. złożyła Pani w Sądzie wniosek o nabycie i podział spadku.
    Zgodnie z wnioskiem w skład spadku po mamie wchodziło:
    · prawo własności lokalu mieszkalnego o wartości 450 000 zł,
    · prawo współwłasności samochodu osobowego w 1/2 części (właścicielką drugiej 1/2
      była Pani) o wartości 8 000 zł,
    · środki pieniężne na rachunku bankowym w wysokości 252,26 zł,
    · środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym w wysokości 123 849,36 zł,
    · obligacje skarbowe o wartości 50 000 zł plus odsetki.
    W wyniku postanowienia Sądu (uprawomocnionego z dniem 28 lutego 2025 r.) otrzymała
    Pani prawo własności do całości ww. lokalu mieszkalnego oraz udział 1/2 w prawie
    własności samochodu. W związku z tak przeprowadzonym działem spadku została Pani
    zobowiązana do spłaty na rzecz brata w terminie 30 dni od uprawomocnienia się
    postanowienia sądowego. W dniu 24 lutego 2025 r. przelała Pani na konto brata kwotę
    określoną w postanowieniu Sądu. W dniu 5 czerwca 2025 r. sprzedała Pani otrzymane w
    spadku mieszkanie.
    Spadek i dział spadku
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071 ze zm.).
    W myśl art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa
      spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Stosownie zaś do treści art. 1035 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu

      zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są
      współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Stosownie do art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w
      formie aktu notarialnego.
    Dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi spadkobiercami
    dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością wtórną,
    wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością co
    zniesienie współwłasności.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku w części przekraczającej udział
    spadkowy, stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który
    przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega
    powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega
    powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub
    prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego
    udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w
    spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich
    żadnych praw, aż do momentu działu spadku.
    Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Do momentu dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw
    wchodzących w skład spadku.
    Jak stanowi art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Natomiast w myśl art. 210 § 1 zd. pierwsze ww. Kodeksu:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 ww. Kodeksu:

      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie
    da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem
    spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i
    podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Jeżeli zniesienie
    współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej
    podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów
    posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością
    utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może
    być wyrównana przez dopłaty pieniężne.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
    Zgodnie natomiast z art. 212 ww. Kodeksu:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób
      ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia
      nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na
      szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat
      już wymagalnych.
    Biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego,
    nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli
    w wyniku dokonanego podziału majątku wspólnego, działu spadku lub zniesienia
    współwłasności, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
    Jeżeli więc spełnione są wymienione wyżej warunki, dział spadku lub zniesienie
    współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia. W
    takiej sytuacji za datę jej nabycia uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w
    nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału nieruchomości lub zniesienia
    współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą
    mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany
    udział. Podkreślić zatem należy, że w każdej sytuacji, kiedy w wyniku zniesienia
    współwłasności jeden z dotychczasowych współwłaścicieli został zobowiązany do spłaty,
    mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem, a po stronie osoby zobowiązanej do
    spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział
    we współwłasności. Tym samym, data zniesienia współwłasności będzie również datą
    nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu
    zniesienia współwłasności.

    Powyższe potwierdza brzmienie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zgodnie z którym nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa
    w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku,
    nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości
    przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do
    czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak
    ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne
    nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków
    tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    W konsekwencji, po śmierci jednego z małżonków drugi z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro
    nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi
    z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
    Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w
    składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd
    stwierdził, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.
    U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), nabytych przez współmałżonka w wyniku
    dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień
    nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego
    małżonków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność
    majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili
    nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin
    biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia
    wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w
    momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu, bądź drugiemu małżonkowi
    w udziałach o określonej wielkości.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy z
    wyniku działu spadku otrzymała Pani majątek przekraczający posiadany przez Panią udział
    w majątku spadkowym oraz jaką, ewentualnie, część w przedmiotowym lokalu
    mieszkalnym nabyła Pani w drodze działu spadku w 2025 r., a w konsekwencji, czy ciąży
    na Pani obowiązek podatkowy w związku z odpłatnym zbyciem przez Panią ww. lokalu
    mieszkalnego.

    Aby tego dokonać należy najpierw obliczyć, jaką wartość miał Pani udział w majątku
    spadkowym. Kolejnym krokiem jest porównanie wartości składników majątkowych
    otrzymanych przez Panią w wyniku przeprowadzenia działu spadku z wartością udziału,
    jaki przysługiwał Pani w majątku spadkowym przed dokonaniem tej czynności.
    Z opisu sprawy wynika, że w październiku 2023 r. zmarła Pani mama nie pozostawiając
    testamentu. Spadkobiercami ustawowymi była Pani oraz Pani brat. Łączna wartość
    wszystkich składników wchodzących do spadku to 628 601,62 zł. Wartość udziału
    przypadającego ustawowo na każdego ze spadkobierców to 314 300,81 zł. W wyniku
    działu spadku otrzymała Pani składniki majątkowe (lokal mieszkalny oraz udział 1/2 w
    samochodzie osobowym) o łącznej wartości 454 000 zł.
    Wobec powyższego wskazać należy, że nadwyżka w wysokości 139 699,19 zł, wynikająca z
    różnicy pomiędzy wartością lokalu mieszkalnego oraz udziału 1/2 w samochodzie
    osobowym otrzymanych przez Panią w wyniku działu spadku (454 000 zł) a wartością
    udziału w majątku spadkowym, jaki przysługiwał Pani przed dokonaniem tej czynności
    (314 300,81 zł), odpowiadać będzie udziałowi w składnikach majątkowych jakie nabyła
    Pani w 2025 r. w drodze działu spadku ponad posiadany przez Panią udział w majątku
    spadkowym.
    Część tej nadwyżki przypada na nabyty przez Panią lokal mieszkalny, a część na udział w
    samochodzie osobowym.
    W części, w jakiej nadwyżka ta proporcjonalnie przypada na lokal mieszkalny wchodzący w
    skład majątku spadkowego, datą nabycia przez Panią w drodze działu spadku tej części
    lokalu mieszkalnego jest 28 lutego 2025 r.
    Wobec powyższego, dokonując oceny skutków prawnych przedstawionego opisu stanu
    faktycznego wskazać należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Panią lokalu mieszkalnego w
    części nabytego przez Panią w spadku należy przyjąć datę nabycia ww. lokalu przez Pani
    mamę (spadkodawcę) do majątku wspólnego, tj. 1990 r. Zatem, dokonane przez Panią
    odpłatne zbycie w 2025 r. lokalu mieszkalnego w części nabytej przez Panią w spadku po
    mamie, nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem okres,
    o którym mowa w tym przepisie minął.
    Natomiast, sprzedaż 5 czerwca 2025 r. przedmiotowego lokalu mieszkalnego, w części
    nabytego przez Panią w drodze działu spadku (przy przyjęciu wskazanej powyżej
    proporcji), stanowi źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż tej części nastąpiła
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej
    nabycie. W konsekwencji, dochód w tej części, podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym na zasadach określonych w art. 30e w związku z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Opodatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i koszty uzyskania przychodu
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie
    , należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku
    (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich
    kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę
    majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były
    ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć
    związek przyczynowo-skutkowy.
    Tak obliczony przychód można pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu w celu
    ustalenia dochodu, który jest podstawą opodatkowania. Ustalenie kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw odbywa się zgodnie z art.
    22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo
    nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony
    dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pojęcie kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, dotyczy tych wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć
    zbywaną przez siebie nieruchomość lub prawo.
    Katalog wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego
    zbycia (sprzedaży) nieruchomości nabytych odpłatnie zawarty w cytowanym przepisie art.
    22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem
    zamkniętym, co oznacza, że nie dopuszcza się zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu
    innych wydatków niż wymienione. Pojęcie kosztów, o których mowa w art. 22 ust. 6c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy zatem wszystkich tych
    wydatków, które zbywca musiał ponieść, aby nabyć zbywaną przez siebie nieruchomość
    lub wydatków, które poniósł jako nakłady, celem zwiększenia jej wartości. Nie wystarczy
    zatem samo subiektywne przekonanie podatnika o wpływie poniesionego przez niego
    wydatku na osiągnięcie przychodu. Wydatek musi zostać poniesiony celowo i być zasadny

    z punktu widzenia nabycia nieruchomości lub stanowić nakład zwiększający jej wartość.
    We wskazanej kategorii kosztów mieszczą się zatem udokumentowane (faktyczne) kwoty
    spłat na rzecz pozostałych spadkobierców.
    Pani wątpliwości budzi kwestia czy do kosztów uzyskania przychodu może Pani zaliczyć
    rzeczywiste spłaty zarówno te wynikające z potwierdzenia przelewu, jak i bezpośrednio
    przyznane w postanowieniu sądowym.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że koszty uzyskania przychodów, o które pyta Pani w
    pytaniu nr 2, dotyczą wszystkich rzeczywistych spłat potwierdzonych przelewem
    bankowym i kwot przyznanych drugiemu spadkobiercy bezpośrednio w postanowieniu
    Sądu. Ponadto, wskazała Pani, że kosztami uzyskania przychodu w Pani sytuacji będą
    wszystkie rzeczywiste spłaty potwierdzone przelewem bankowym i kwoty przyznane
    drugiemu spadkobiercy bezpośrednio w postanowieniu Sądu, tj. wartość zasądzonej
    dopłaty w kwocie 139 699,16 zł oraz wartość środków pieniężnych i obligacji zasądzonych
    drugiemu spadkobiorcy powyżej jego udział ustawowy (1/2): środki pieniężne na
    rachunkach bankowych w kwocie 62 050,81 zł oraz obligacje skarbowe w kwocie 25
    250,00 zł pomniejszone o 1/2 przyznanego Pani udziału w samochodzie osobowym.
    Wobec tego Pani stanowiska, zgodnie z którym „We wskazanej kategorii kosztów mieszczą
    się zatem udokumentowane (faktyczne) kwoty spłat na rzecz pozostałych spadkobierców.
    W momencie przeprowadzenia działu spadku nabyła Pani udziały w nieruchomości, które
    wcześniej należały do pozostałych spadkobierców. Spłata na rzecz pozostałych
    spadkobierców jest zatem dla Pani niejako ceną nabycia udziałów ww. nieruchomości i
    prawie, które należały do pozostałych spadkobierców” nie można uznać w całości za
    prawidłowe.
    Bowiem do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia przez Panią
    przedmiotowego lokalu mieszkalnego w części nabytej w dziale spadku można zaliczyć
    wyłącznie zasądzoną przez sąd kwotę spłaty na rzecz Pani brata (tj. ustaloną w wydanym
    przez Sąd postanowieniu w sprawie nabycia i podziału spadku kwotę 139 699,19 zł) w
    części w jakiej kwota ta przypada na lokal mieszkalny.
    Kwestią bezsporną jest, że w momencie przeprowadzenia działu spadku nabyła Pani
    udział w lokalu mieszkalnym, który wcześniej należał także do drugiego współwłaściciela.
    Pani brat utracił prawo własności do lokalu mieszkalnego za odpłatnością. Sąd przyznał
    mu bowiem spłatę od Pani, w zamian za utracony udział w ww. lokalu mieszkalnym oraz
    utracony udział w samochodzie osobowym. Spłata na jego rzecz w kwocie przypadającej
    proporcjonalnie na lokal mieszkalny jest zatem dla Pani niejako ceną nabycia części lokalu
    mieszkalnego.
    Zatem, w odniesieniu do lokalu mieszkalnego w części nabytego przez Panią w wyniku
    działu spadku (tj. w części przekraczającej wartość Pani udziału w majątku spadkowym),
    koszt uzyskania przychodu, w myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, będzie stanowiła kwota wyliczona w ww. sposób.
    Reasumując, przychód uzyskany ze sprzedaży w 2025 r. lokalu mieszkalnego w części
    nabytej w spadku po Pani mamie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym z
    uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie upłynął
    pięcioletni okresu czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w części nabytej przez
    Panią ponad udział nabyty w spadku po mamie (o wartości przekraczającej wartość Pani
    udziału w majątku spadkowym), na podstawie postanowienia sądu o dziale spadku z 13
    stycznia 2025 r., które uprawomocniło się w dniu 28 lutego 2025 r., stanowi źródło
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z. art. 10 ust. 7 ww. ustawy, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

    Zasadzoną przez sąd spłatę na rzecz brata może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania
    przychodu z tytułu sprzedaży ww. części lokalu mieszkalnego, zgodnie z art. 22 ust. 6c ww.
    ustawy, w części w jakiej ta spłata przypada na lokal mieszkalny. Należy przy tym zastrzec,
    że nie będzie Pani mogła odliczyć całości zasądzonej spłaty, ponieważ przedmiotowa
    spłata dotyczy także udziału w samochodzie osobowym, a nie tylko prawa własności
    lokalu mieszkalnego.
    Do kosztów uzyskania przychodów z ww. sprzedaży nie może Pani zaliczyć wartości
    przyznanych drugiemu spadkobiorcy w ramach działu spadku, powyżej jego udział
    ustawowy (1/2) środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych oraz
    obligacji, ponieważ ww. wartość nie jest kosztem nabycia części lokalu mieszkalnego
    nabytej przez Panią w dziale spadku ponad przysługujący Pani udział w majątku
    spadkowym i nie spełnia przesłanek określonych w ww. art. 22 ust. 6d ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam
    przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy zainteresowany
    prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa
    podatkowego wywołuje przedstawiony we wniosku stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe.
    Wobec powyższego przedstawione przez Panią we wniosku kwoty i wyliczenia nie
    podlegały analizie. Należy wskazać, że zgodnie z zasadą samoopodatkowania
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu – zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość takiego rozliczenia podlega
    weryfikacji przez właściwy rzeczowo organ podatkowy, w toku stosownych postępowań
    weryfikacyjnych. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do
    analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.