Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1238/09-3/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-16
Teza: Skoro będący przedmiotem zapytania udział w niezabudowanej nieruchomości gruntowej, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stanowi tereny przeznaczone pod zabudowę, należy uznać, że jego dostawa nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz winna być opodatkowana według stawki podstawowej 22% podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości; stawka; udział; zabudowa; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z dnia 21.12.2009r. (data wpływu 24.12.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.12.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2009r. Spółdzielnia dokonała sprzedaży udziału 12,58% w niezabudowanej działce gruntu o pow. 13264, objętej planem zagospodarowania oznaczonej symbolem AUC/MMO. Umowa o użytkowanie wieczyste przewiduje budowę osiedla o jednolitym charakterze architektonicznym. Pow. biologicznie czynna 25%.

Spółdzielnia stała się współwłaścicielem gruntu w 2003r. na skutek podziału Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej. Wówczas transakcje takie, jakiej dokonano w 2009r., były opodatkowane 7% podatkiem VAT, jednak Spółdzielni nie przysługiwało prawo odliczenia podatku. Transakcje takie były również zwolnione (do 2005r.) z podatku dochodowego w przypadku przeznaczenia środków na fundusz remontowy Spółdzielni.

Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone na remonty istniejących zasobów (w 2009r. wymieniono rury ciepłej wody za kwotę 600.000 zł i podpisano umowę na wymianę okien na klatkach schodowych na sumę 1230.000 zł; w 2010r. planowana jest wymiana odwodnienia dachu za kwotę 610.000 zł). Spółdzielnia nie posiada lokali użytkowych.

Inwestowanie na posiadanej nieruchomości nie było możliwe, gdyż większościowy właściciel nie jest zainteresowany wspólną inwestycją. W tej sytuacji zadecydowano o sprzedaży udziałów większościowemu właścicielowi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółdzielnia Mieszkaniowa może się ubiegać o zwolnienie z podatku VAT od ww. transakcji?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zarząd Spółdzielni stoi na stanowisku, że ww. podatek należy zapłacić i dokonał tego w wymaganym prawem terminie.

Jednak Rada Nadzorcza ma szereg wątpliwości dotyczących właściwego postępowania Zarządu w tym zakresie. Zarząd został zobowiązany przez Radę Nadzorczą do wystąpienia o interpretację na temat możliwości zwolnienia w podatku VAT, jednak nie jest w stanie podać żadnych przepisów prawnych, na podstawie których można się o takie zwolnienie ubiegać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Natomiast towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Grunty spełniają zatem definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Co do zasady stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Regulacja ta oznacza, że zwolnieniem przedmiotowym nie jest objęta dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, a co za tym idzie podlegają one opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług.

W konsekwencji o tym, czy dostawa przedmiotowej działki podlega opodatkowaniu czy też korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, decyduje przeznaczenie nieruchomości.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), a w przypadku ich braku inne akty ustanowione przez właściwe organy (studium uwarunkowań oraz decyzja o warunkach zabudowy), natomiast dopiero w przypadku braku wyżej wskazanych dokumentów - ewidencja gruntów.

Skoro zatem będący przedmiotem zapytania udział w niezabudowanej nieruchomości gruntowej, objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, stanowi, jak wskazuje Wnioskodawca, tereny przeznaczone pod zabudowę (przewiduje się budowę osiedla o jednolitym charakterze architektonicznym), należy więc uznać, że przedmiotowa dostawa nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz winna być opodatkowana według stawki podstawowej 22% podatku od towarów i usług.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie Wnioskodawcy dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 141, poz. 888), która zmieniła treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, od dnia 20 września 2008r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej). A zatem niniejszy wniosek podlega opłacie w wysokości 80 zł, odpowiadającej dwóm stanom faktycznym, to jest dwóm pytaniom Wnioskodawcy, dotyczącym podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego. Z uwagi na to, że Strona wniosła w dniu 22.12.2009r. opłatę w wysokości 120 zł, z czego kwota 40 zł dotyczy niniejszej interpretacji z zakresu podatku od towarów i usług, różnica w kwocie 40 zł zostanie zwrócona, zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej, na rachunek bankowy Wpłacającego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.