Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.380.2019.3.RR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-29
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z realizacja zadania.
Słowa kluczowe: odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2019 r. (data wpływu 16 lipca 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 lipca 2019 r. (data wpływu 30 lipca 2019 r.) w odpowiedzi na wezwanie tutejszego Organu z dnia 27 lipca 2019 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.380.2019.1.RR oraz pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r. (data wpływu 13 sierpnia 2019 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 9 sierpnia 2019 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.380.2019.2.RR oraz pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r. (data wpływu 26 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z realizacja zadania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z realizacja zadania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Miasto wystąpiło z wnioskiem do Zarządu Województwa w celu uzyskania dofinasowania realizacji zadania.

W ramach przedmiotowego zadania Miasto planuje budowę dwóch kortów tenisowych o nawierzchni z trawy syntetycznej. Ponadto w ramach przedmiotowej inwestycji Miasto planuje wykonanie boiska do koszykówki oraz boiska do piłki ręcznej poprzez wyznaczenie dodatkowych linii pól gry.

Przedsięwzięcie swoim zakresem obejmuje:

1.  Wykonanie dwóch kortów tenisowych wraz z zagospodarowaniem terenu. Przewiduje się następującą konstrukcję nawierzchni boisk:
    
    *   nawierzchnia z trawy syntetycznej (15 mm);
    *   kliniec kamienny /4 dolomitowy (5 cm);
    *   kruszywo łamane 4/31,5 stabilizowane mechanicznie (15 cm);
    *   piasek średni, pospółka (10 cm).
    
    Nawierzchnia pola do gry w tenisa ziemnego zostanie wykonana w kolorze zielonym, zaś pole przeznaczone do gry w piłkę koszykową będzie w kolorze ceglastym. Ponadto zostaną wyznaczone linie pola gry do przewidywanych we wniosku dyscyplin sportowych (tenis, koszykówka, piłka ręczna). W ramach zagospodarowania terenu, w obrębie boiska zostanie wykonana nawierzchnia z kostki brukowej betonowej o następującej konstrukcji:
    *   kostka betonowa (6 cm);
    *   podsypka cementowo-piaskowa (3 cm);
    *   kruszywo łamane 0/31,5 stabilizowane mechanicznie (15 cm).
2.  Ogrodzenie terenu Ogrodzenie wykonane z siatki osłonowej, bezwęzłowej z polipropylenu o oczkach 5 x 5 cm. W ramach ogrodzenia zostaną wykonane również furtki wejściowe oraz brama wjazdowa.
3.  Wyposażenie boiska Inwestycja zostanie również wyposażona w niezbędne elementy do prowadzenia rozgrywek sportowych tj.: siatki do tenisa ziemnego wraz z słupkami, bramki do piłki ręcznej, stanowiska do gry w koszykówkę.

Inwestycja zostanie również wyposażona w niezbędne elementy do prowadzenia rozgrywek sportowych tj.: siatki do tenisa ziemnego wraz z słupkami, bramki do piłki ręcznej, stanowiska do gry w koszykówkę.

Będący przedmiotem zapytania obiekt sportowy będzie ogólnodostępny. Będą z niego korzystać nieodpłatnie mieszkańcy. W ocenie Wnioskodawcy obiekt przyczyni się także do rozszerzenia oferty edukacyjnej (w ramach zajęć wychowania fizycznego) sierpeckich szkół. Obiekt będzie integrował i aktywizował społecznie mieszkańców, poprzez organizację imprez sportowych i rekreacyjnych oraz promocję postaw zdrowotnych.

Ponadto Wnioskodawca w uzupełnieniu do złożonego wniosku wskazał, że nabycie towarów i usług w związku z realizacja projektu nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z przedmiotową inwestycją?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018, poz. 2174) - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez wzglądu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jednocześnie nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych - art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminny (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Biorąc pod uwagą powyższe należy stwierdzić, że jednostka samorządu terytorialnego nie jest uznawana za podatnika VAT w zakresie podejmowania działań, które zostały nałożone na nią odrębnymi przepisami, dla realizacji których jednostka ta została powołana. Jednak w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych - jednostka będzie traktowana jak każdy inny podmiot.

Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, składającym deklaracje dla celów rozliczenia podatku VAT za okresy miesięczne.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15. przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni - art. 88 ust. 4 ustawy o VAT.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przysługuje podmiotowi, który łącznie spełnia następujące warunki:

1.  dokonywane przez podmiot nabycia mają związek ze sprzedażą opodatkowaną wykonywaną przez ten podmiot;
2.  podmiot jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT - zwalnia się od podatku usługi świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług - Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z realizacją projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z powyższym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują sprawy: kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Miasto jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Miasto wystąpiło z wnioskiem do Zarządu Województwa w celu uzyskania dofinasowania realizacji zadania. W ramach przedmiotowego zadania Miasto planuje budowę dwóch kortów tenisowych o nawierzchni z trawy syntetycznej. Ponadto w ramach przedmiotowej inwestycji Miasto planuje wykonanie boiska do koszykówki oraz boiska do piłki ręcznej poprzez wyznaczenie dodatkowych linii pól gry. Przedsięwzięcie swoim zakresem obejmuje wykonanie dwóch kortów tenisowych wraz z zagospodarowaniem terenu, ogrodzenie terenu, wyposażenie boiska. Inwestycja zostanie również wyposażona w niezbędne elementy do prowadzenia rozgrywek sportowych tj.: siatki do tenisa ziemnego wraz z słupkami, bramki do piłki ręcznej, stanowiska do gry w koszykówkę. Będący przedmiotem zapytania obiekt sportowy będzie ogólnodostępny. Będą z niego korzystać nieodpłatnie mieszkańcy. W ocenie Wnioskodawcy obiekt przyczyni się także do rozszerzenia oferty edukacyjnej (w ramach zajęć wychowania fizycznego) sierpeckich szkół. Obiekt będzie integrował i aktywizował społecznie mieszkańców, poprzez organizację imprez sportowych i rekreacyjnych oraz promocję postaw zdrowotnych. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nabycie towarów i usług w związku z realizacja projektu nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę.

W związku z powyższym opisem wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wskazania czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z przedmiotową inwestycją.

Z powołanych powyżej przepisów wynika że, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W analizowanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż obiekt sportowy będzie ogólnodostępny i będą z niego korzystać nieodpłatnie mieszkańcy. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że „nabycie towarów i usług w związku z realizacja projektu nie są i nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych wykonywanych przez Gminę

Podsumowując, w związku z realizacją projektu Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony związany z przedmiotową inwestycją. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie jest spełniona – wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. towary i usługi nabywane w celu realizacji inwestycji nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.