Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-1018/14-2/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-27
Teza: Datę nabycia sprzedanej w 2014 r. nieruchomości uznać należy datę śmierci matki, a więc 2007 r., co oznacza, że pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął z końcem 2012 r. Wobec powyższego, sprzedaż działki, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie i tym samym nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 17 listopada 2014 r. (data wpływu 21 listopada 2014 r.) oraz w piśmie z dnia 14 grudnia 2014 r. (data nadania 15 grudnia 2014 r., data wpływu 18 grudnia 2014 r.) będącym uzupełnieniem na wezwanie z dnia 4 grudnia 2014 r. Nr IPPB2/436-687/14-2/MZ (data nadania 5 grudnia 2014 r., data doręczenia 9 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 4 grudnia 2014 r. Nr IPPB2/436-687/14-2/MZ (data nadania 5 grudnia 2014 r., data doręczenia 9 grudnia 2014 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie, w zakresie jakiej ustawy podatkowej ma być wydana interpretacja indywidualna, tj. czy w zakresie przepisów ustawy od czynności cywilnoprawnych, czy w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz poprzez doprecyzowanie stanu faktycznego, sprecyzowanie pytania podatkowego i przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego.

Pismem z dnia 14 grudnia 2014 r. (data nadania 15 grudnia 2014 r., data wpływu 18 grudnia 2014 r.) Wnioskodawca uzupełnił braki formalne wniosku.

W związku ze wskazaniem przez Wnioskodawcę, że interpretacja indywidualna ma być wydana w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dniu 22 grudnia 2014 r. zostało wydane postanowienie Nr IPPB2/436/687/14-4/MZ o umorzeniu postępowania w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

We wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 7 sierpnia 2007 r. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego Wydział Cywilny, Wnioskodawca nabył w całości spadek po swojej matce zmarłej w dniu 17 lutego 2007 r., w skład którego wchodził udział 1010/1925 części niezabudowanej działki budowlanej o pow. 1924,73 m2 (0,1925 Ha).

W dniu 12 grudnia 2013 r. postanowieniem Sądu Rejonowego, zniesiono współwłasność ww. nieruchomości. W wyniku powyższego postanowienia Wnioskodawcy przyznano na własność działkę niezabudowana o pow. 963 m2 (0,0963 Ha). W wyniku zniesienia współwłasności wartość nabytego przez Wnioskodawcę w drodze spadku udziału w nieruchomości, nie uległa powiększeniu (pozostała taka sama). Zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty. Postanowienie sądowe znoszące współwłasność (zgodnie z informacją uzyskaną w Sądzie Rejonowym) uprawomocniło się z dniem 3 stycznia 2014 r.).

W dniu 24 października 2014 r., na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawca dokonał sprzedaży ww. działki budowlanej. Uzyskane środki ze sprzedaży działki Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na zakup mieszkania własnościowego oraz remont swojego mieszkania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że wielkość działki przed i po wyjściu ze współwłasności nie zmieniła się oraz upłynął okres 7 lat od momentu nabycia przez Niego spadku, podatek dochodowy od osób fizycznych nie jest już należny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ww. praw decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Z przedstawionego stanu faktycznego i uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca nabył w całości spadek po swojej matce zmarłej w dniu 17 lutego 2007 r., w skład którego wchodził udział 1010/1925 części niezabudowanej działki budowlanej o pow. 1924,73 m2 (0,1925 Ha). W dniu 12 grudnia 2013 r. postanowieniem Sądu Rejonowego, zniesiono współwłasność ww. nieruchomości. W wyniku powyższego postanowienia Wnioskodawcy przyznano na własność działkę niezabudowana o pow. 963 m2 (0,0963 Ha). W wyniku zniesienia współwłasności wartość nabytego przez Wnioskodawcę w drodze spadku udziału w nieruchomości, nie uległa powiększeniu (pozostała taka sama). Zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty. Postanowienie sądowe znoszące współwłasność uprawomocniło się z dniem 3 stycznia 2014 r. W dniu 24 października 2014 r., na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawca dokonał sprzedaży ww. działki budowlanej.

Wskazać należy, że przepisy prawa w sposób jednoznaczny określają moment i podstawę nabycia nieruchomości. Stosownie do art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Tak więc dniem nabycia spadku przez Wnioskodawcę jest data śmierci matki, czyli 2007 r.

W myśl natomiast art. 195 Kodeksu cywilnego – współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W myśl art. 210 tej ustawy, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W myśl art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub

*   wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.

Jeżeli w wyniku zniesienia współwłasności, przedmiotem którego była nieruchomość, udział w niej się zwiększa, tj. przekracza udział dotychczas posiadany to data zniesienia współwłasności będzie również datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu tej czynności. Zatem nabycie w wyniku zniesienia współwłasności) części majątku, który należał do innych współwłaścicieli, co do zasady należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednak w omawianej sprawie, jak wskazał Wnioskodawca, wartość nabytego przez Wnioskodawcę w drodze spadku udziału w nieruchomości, nie uległa powiększeniu (pozostała taka sama), w związku z tym w dacie zniesienia współwłasności nie doszło do nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem datę nabycia sprzedanej w 2014 r. nieruchomości uznać należy datę śmierci matki, a więc 2007 r., co oznacza, że pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy upłynął z końcem 2012 r.

Wobec powyższego, sprzedaż działki, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie i tym samym nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.