Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4018.20.2025.2.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-02
Teza: Brak obowiązku rejestracji przez podmiot zagraniczny dla
celów podatkowych w Polsce.
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP)
obowiązek-obowiązek podatkowy
podmiot-podmiot zagraniczny
rejestracja-rejestracja osób zagranicznych
Zagadnienia: Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i
płatników-Rozdział 1. Przepisy ogólne-Podmioty
podlegające obowiązkowi ewidencyjnemu
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników-Rozdział 2-art 5-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A jest spółką akcyjną z siedzibą w Czechach, będącą rezydentem podatkowym tego kraju i
    podmiotem uprawnionym do korzystania z postanowień PL-CZ UPO jako osoba prawna
    mająca siedzibę w Czechach. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na
    terytorium Polski poprzez zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 Ustawy o CIT. Wnioskodawca
    nie posiada również w Polsce zakładu w rozumieniu PL-CZ UPO.
    Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy spółek (dalej: „Grupa”), (...).
    Ostatecznym beneficjentem rzeczywistym Grupy jest Pan B będący Czeskim rezydentem
    podatkowym (dalej: „Właściciel Grupy”).
    Aktywa nieruchomościowe Grupy w Polsce są utrzymywane za pośrednictwem czterech
    spółek będących polskimi rezydentami podatkowymi:
    • C sp. z o.o. (dalej: C )
    • D sp. z o.o. (dalej: D)
    • E sp. z o.o. (dalej: E)
    • F sp. z o.o. (dalej: F)
    • dalej łącznie jako „Spółki”.
    Głównym składnikiem majątku każdej ze Spółek są .... Natomiast podstawowym rodzajem
    działalności Spółek ... jest ....
    W celu finansowania inwestycji realizowanych przez poszczególne Spółki, każda ze Spółek
    zawarła umowę pożyczki z G (dalej: „Pożyczki”). Pożyczki są oprocentowane, a odsetki są
    naliczane przez G zgodnie z oprocentowaniem wynikającym z zawartych umów Pożyczek.
    Obecnie, w związku z tym, że Właściciel Grupy znajduje się w Czechach, Grupa planuje
    koncentrację (...) w Czechach, m.in. poprzez przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy
    udziałów (...), a także wierzytelności z tytułu Pożyczek udzielonych tym spółkom.
    Decyzję dot. wskazanych wyżej działań reorganizacyjnych podjęto m.in. ze względu (...).
    (...). W związku z restrukturyzacją, planowana jest także reorganizacja
    wewnątrzgrupowych struktur finansowania (dalej: „Reorganizacja”).
    Na skutek Reorganizacji Wnioskodawca stanie się jedynym udziałowcem Spółek oraz
    wierzycielem z tytułu Pożyczek.
    Tym samym, wierzytelności wynikające z Pożyczek udzielonych każdej z Spółek, które
    będą obejmować zarówno kwotę główną Pożyczek, jak i naliczone, lecz niezapłacone,
    odsetki przysługiwać będą Wspólnikowi (dalej łącznie: „Wierzytelności” lub pojedynczo:
    „Wierzytelność”).
    W celu polepszenia finansowej pozycji Spółek, szczególnie z perspektywy potencjalnych
    inwestorów i banków udzielających finansowania, planowana jest zmiana struktury
    finansowania działalności tych spółek, polegająca na zastąpieniu całości lub części
    finansowania dłużnego finansowaniem poprzez kapitał. Wnioskodawca rozważa
    wniesienie Wierzytelności (zarówno kwoty głównej jak również potencjalnie części bądź
    całości naliczonych odsetek) jako wkładów niepieniężnych (aportu) na kapitał każdej ze
    Spółek (zakładowy lub zakładowy i zapasowy), w zamian za objęcie nowych udziałów w
    podwyższonym kapitale zakładowym poszczególnych Spółek („Aporty”).
    Aporty, w szczególności, mają na celu wzmocnienie struktury kapitałowej Spółek poprzez
    zmniejszenie poziomu ich zadłużenia oraz zwiększenie kapitałów własnych, co pozytywnie
    przełoży się na ocenę zdolności kredytowej tych spółek przez banki oraz potencjalnych
    inwestorów lub nabywców.
    W związku z analizą różnych wariantów rozwoju działalności Grupy, Wnioskodawca
    przewiduje, że w przyszłości może dokonać zbycia (części lub całości) udziałów w

    Spółkach. Na moment zbycia udziałów Spółek mogą one stanowić spółki
    nieruchomościowe w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT lub przekraczać progi
    wartości posiadanych aktywów nieruchomościowych położonych na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że Aporty będą dokonane z uzasadnionych
    przyczyn biznesowych, a ich głównym lub jednym z głównych celów nie będzie osiągnięcie
    korzyści podatkowej, co należy przyjąć za element wskazanego opisu zdarzenia przyszłego.

## Pytanie

Czy na gruncie PL-CZ UPO przychód Wnioskodawcy związany z Aportami będzie podlegał
    opodatkowaniu w Polsce i w związku z tym czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do
    rejestracji dla celów podatkowych w Polsce oraz do złożenia rocznego zeznania
    podatkowego zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie PL-CZ UPO, przychód Wnioskodawcy związany z
    Aportami nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce – tj. Aporty nie będą skutkować
    powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT w Polsce. W związku z tym,
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rejestracji dla celów podatkowych w Polsce
    oraz do złożenia rocznego zeznania podatkowego zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    • Ogólne zasady
    Przedmiotem Aportów będzie wniesienie przez Wnioskodawcę Wierzytelności
    przysługujących mu względem danej Spółki na kapitał tejże spółki w zamian za objęcie
    nowych udziałów w tej spółce, w ten sposób, że:
    1) Wierzytelność przysługująca Wnioskodawcy względem C zostanie wniesiona na kapitał
      C w zamian za udziały w C,
    2) Wierzytelność przysługująca Wnioskodawcy względem D zostanie wniesiona na kapitał
      D w zamian za udziały w D,
    3) Wierzytelność przysługująca Wnioskodawcy względem E zostanie wniesiona na kapitał
      E w zamian za udziały w E,
    4) Wierzytelność przysługująca Wnioskodawcy względem F zostanie wniesiona na kapitał
      F w zamian za udziały w F.
    Zgodnie z art. 14 § 1 Kodeksu spółek handlowych (ustawa z dnia 15 września 2000 r. -
    Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 18, z późn. zm.), przedmiotem
    wkładu niepieniężnego może być wierzytelność, o ile jest ona prawem zbywalnym.
    W sytuacji konwersji na udziały, zgodnie z utrwalonym poglądem sądów
    administracyjnych dochodzi w rzeczywistości do zamiany wierzytelności wspólnika na inne
    prawo majątkowe w postaci udziałów spółki, dlatego też taka zamiana nie może być
    uznawana za wniesienie wkładu pieniężnego albowiem tę można zrealizować tylko przez
    wpłatę pieniądza (gotówki) lub przy użyciu pieniądza bankowego (por. wyroki NSA z: dnia
    28 lutego 2005 r., FSK 1434/04; dnia 24 września 2013 r., II FSK 2617/11; dnia 17 grudnia
    2014 r., II FSK 2758/12; dnia 25 marca 2015 r., II FSK 349/13; dnia 10 listopada 2016 r., II
    FSK 1196/16; dnia 4 listopada 2021 r., II FSK 1962/19). Powyższy pogląd został wyrażony
    także w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia
    14 czerwca 2021 r., sygn. akt II FPS 2/21.
    W konsekwencji, niezależnie od formy prawnej transakcji z perspektywy prawa cywilnego,
    konwersja wierzytelności na kapitał zawsze stanowi wniesienie do spółki wkładu
    niepieniężnego, co pozostaje zgodne z jednolitą linią interpretacyjno-orzeczniczą i co
    potwierdza np. interpretacja indywidualna z dnia 8 lutego 2022 r. nr sygnatury: 0111-

    KDIB2-1.4010.484.2021.4.AR, a także interpretacja indywidualna z dnia 18 stycznia 2021 r.
    nr sygnatury: 0111-KDIB1-3.4010.483.2020.4.IM.
    • Przychód Wnioskodawcy jako przychód z zysków kapitałowych
    Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT, przychodem jest
    wartość wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki, określona w statucie, umowie
    spółki lub innym dokumencie o podobnym charakterze, a w razie jej braku – wartość
    rynkowa wkładu na dzień przeniesienia własności. Wniesienie wierzytelności jako wkładu
    niepieniężnego do spółki w zamian za objęcie udziałów stanowi tym samym zdarzenie, do
    którego wprost odnosi się przepis art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT.
    W momencie objęcia udziałów przez wspólnika dochodzi do świadczenia wzajemnego –
    przekazania wierzytelności w zamian za udziały – co skutkuje powstaniem przychodu po
    stronie wspólnika dokonującego wniesienia wierzytelności.
    Momentem powstania przychodu jest chwila skutecznego wniesienia wkładu
    niepieniężnego, tj. objęcia udziałów i zarejestrowania aportu w rejestrze przedsiębiorców
    (zgodnie z art. 12 ust. 1b pkt 2 ustawy o CIT).
    Jednocześnie przychód z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT kwalifikowany jest do źródła
    przychodów wskazanego w art. 7b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym za
    przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z tytułu wniesienia do osoby
    prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3 ustawy o CIT, wkładu niepieniężnego.
    Art. 7b ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT obejmuje tym samym sytuacje, w których podatnik
    uzyskuje przychód z tytułu objęcia udziałów lub akcji w zamian za wkład niepieniężny.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których wskazano, że
    wniesienie wierzytelności jako wkładu niepieniężnego skutkuje powstaniem wyłącznie
    przychodu z zysków kapitałowych.
    Przykładowo, w interpretacji z dnia 7 lutego 2025 r., znak sprawy: 0111-KDIB2-
    1.4010.681.2024.1.AR, organ ten jednoznacznie wskazał, że przychód po stronie wspólnika
    powstający w wyniku wniesienia wierzytelności jako wkładu niepieniężnego do spółki
    stanowi przychód z zysków kapitałowych. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane
    również w interpretacji indywidualnej z dnia 29 listopada 2024 r., znak sprawy: 0111-
    KDIB1- 1.4010.569.2024.2.RH, a także w interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2020
    r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.569.2019.2.AB.
    Dodatkowo, analogiczne stanowisko jest przedstawiane w wyrokach sądów
    administracyjnych. Przykładowo, w sytuacji dotyczącej oceny skutków podatkowych
    konwersji wierzytelności pożyczkowej na udziały w czeskiej spółce, w wyroku z 23 czerwca
    2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny (II FSK 3151/18) stwierdził: „Do strony znajdują
    zatem zastosowanie przepisy tej ustawy, w tym art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. Skoro
    ustawodawca uzależnia skutki podatkowe od charakteru wniesionego wkładu do spółki,
    jego ocena następuje na gruncie polskiego ustawodawstwa, chyba że co innego wynika z
    przyjętej przez Polskę umowy międzynarodowej”.
    Podobne stanowisko, również dotyczące wniesienie do spółki prawa czeskiego tytułem
    wkładu niepieniężnego wierzytelności przysługującej wobec tej spółki w zamian za jej
    udziały przedstawiono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2021 r.
    (II FSK 2741/18), w którym wskazano, że „Stanowisko co do niepieniężnego rodzaju wkładu
    w przypadku konwersji wierzytelności na udziały (akcje) w spółce kapitałowej (...) należy
    uznać za jednolite”. Zauważono również, że „(...) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Znajdują zatem zastosowanie
    przepisy tej ustawy, w tym art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p.”.

    Analogiczne stanowisko zaprezentował w wyroku z 25 września 2019 r. Naczelny Sąd
    Administracyjny (II FSK 3116/17): „Wniesienie zaś wkładu niepieniężnego do spółki
    kapitałowej powoduje powstanie przychodu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p.”
    W tym kontekście należy również wskazać, że na gruncie opodatkowania dochodów
    podatkiem dochodowym od osób prawnych występują dwa odrębne i rozłączne źródła
    przychodów: (1) zyski kapitałowe oraz (2) inne źródła przychodów. Tak więc, zgodnie z
    konstrukcją ustawy o CIT, każdy przychód powinien zostać przypisany wyłącznie do
    jednego źródła przychodów. W przypadku wniesienia wierzytelności jako wkładu
    niepieniężnego, przychód ten należy jednoznacznie przypisać do źródła „zyski kapitałowe”.
    Zasada rozłączności źródeł przychodów została potwierdzona w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, m.in. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja
    2010 r. (sygn. akt II FSK 47/09) oraz z dnia 14 sierpnia 2008 r. (sygn. akt II FSK 678/08), w
    których wskazano, że przychód powinien być przypisany do tego źródła, którego opis w
    sposób najbardziej szczegółowy odpowiada sposobowi jego powstania, chyba że ustawa
    wyraźnie stanowi inaczej.
    • Zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (PL-CZ UPO) wobec
    Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Przepis ten wyraża zasadę ograniczonego obowiązku podatkowego, zgodnie z którą
    Polska jako państwo źródła dochodu, ma prawo do opodatkowania dochodów
    (przychodów) uzyskiwanych na jej terytorium przez podmioty nieposiadające w Polsce
    rezydencji podatkowej.
    Mając na uwadze, że Wspólnik wnoszący Wierzytelność jako wkład niepieniężny do
    poszczególnych Spółek nie posiada rezydencji podatkowej na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, zdaniem Wnioskodawcy należy odnieść się do postanowień właściwej umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania (PL-CZ UPO), celem ustalenia, czy i w jakim zakresie
    Polska posiada prawo do opodatkowania tego rodzaju przychodu.
    Biorąc pod uwagę kategorie dochodów wskazane w PL-CZ UPO, w ocenie Wnioskodawcy
    przychody z tytułu wniesienia wierzytelności aportem do poszczególnych Spółek mogą
    zostać potencjalnie zakwalifikowane jako:
    • zyski z tytułu przeniesienia własności majątku (art. 13 PL-CZ UPO), lub
    • inne dochody (art. 20 PL-CZ UPO), albo alternatywnie
    • zyski przedsiębiorstw (art. 7 PL-CZ UPO).
    Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 11 marca 2025 r. znak sprawy: 0115-
    KDIT1.4011.850.2024.3.MN, a także w interpretacji indywidualnej z dnia 13 października
    2021 r. znak sprawy: 0114-KDIP3-1.4011.728.2021.1.MK1.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 PL-CZ UPO, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa
    podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi
    działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli
    przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być
    opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być
    przypisane temu zakładowi. W myśl art. 7 ust. 7 PL-CZ UPO, jeżeli w zyskach mieszczą się
    dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach PL-CZ UPO, to
    postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia art. 7 PL-
    CZ UPO. Zatem z art. 7 PL-CZ UPO wynika generalna zasada opodatkowania zysków z
    działalności przedsiębiorstw w państwie rezydencji, która jednak w określonych
    przypadkach doznaje wyjątków i dopuszcza również opodatkowanie w państwie źródła.

    Jednym z takich wyjątków umożliwiających opodatkowanie w państwie źródła jest art. 13
    PL-CZ UPO dotyczący zysków z przeniesienia własności majątku. Zgodnie z brzmieniem
    tego przepisu:
    • Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
    się Państwie z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w
    artykule 6 [PL-CZ UPO] i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
    opodatkowane w tym drugim Państwie.
    • Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku
    zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa posiada w drugim
    Umawiającym się Państwie, łącznie z tymi zyskami, które pochodzą z tytułu
    przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym przedsiębiorstwem)
    mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    • Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
    się Państwie z tytułu przeniesienia własności statków morskich, statków żeglugi
    śródlądowej, statków powietrznych, pojazdów drogowych lub kolejowych,
    eksploatowanych w transporcie międzynarodowym, lub z majątku ruchomego
    związanego z eksploatowaniem takich statków morskich, statków żeglugi śródlądowej,
    statków powietrznych, pojazdów drogowych lub kolejowych, podlegają opodatkowaniu
    tylko w tym Państwie,
    • Zyski z tytułu przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku, innego niż wymieniony w
    ustępach 1, 2 i 3, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się
    Państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
    Mając na uwadze powyższe uregulowania i zakres składników majątkowych
    przenoszonych przez Wnioskodawcę w ramach Aportów, w skład których nie wchodzi
    jakiekolwiek majątek nieruchomy ani statki morskie lub powietrzne, uregulowania zawarte
    w przepisach art. 13 ust. 1 oraz ust. 3 PL- CZ UPO nie będą miały w tym przypadku
    zastosowania.
    Ponadto, z uwagi na okoliczność, że Wnioskodawca nie posiada na terytorium Polski
    zakładu, przepis art. 13 ust. 2 w przedmiotowej sprawie również nie będzie miał
    zastosowania.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym
    zastosowanie znajdzie art. 13 ust. 4 PL-CZ UPO, zgodnie z którym, zyski z tytułu
    przeniesienia własności jakiegokolwiek innego majątku, niż wymieniony w ustępach 1–3,
    podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie, w którym
    przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę. W niniejszym przypadku
    oznacza to, że dochód z tytułu wniesienia Wierzytelności jako wkładu niepieniężnego
    powinien podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Czechach.
    Alternatywnie, jeżeli uznać, że przychód ten nie mieści się w zakresie art. 13 PL–CZ UPO,
    należałoby rozważyć jego kwalifikację jako „inny dochód” w rozumieniu art. 20 ust. 1 PL–
    CZ UPO.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 PL–CZ UPO, taki dochód podlega opodatkowaniu wyłącznie w
    państwie rezydencji podatnika, tj. w niniejszym przypadku – w Czechach, o ile nie
    zachodzą przesłanki z art. 20 ust. 2 dotyczące istnienia zakładu lub stałej placówki w
    Polsce, z którymi dochód ten byłby rzeczywiście związany.
    W świetle powyższego, jeżeli przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu wniesienia
    Wierzytelności jako wkładu niepieniężnego nie mieści się w zakresie zastosowania art. 13
    PL–CZ UPO (zyski kapitałowe) ani art. 7 PL–CZ UPO (zyski przedsiębiorstw), wówczas – jako
    dochód nieuregulowany wprost w innych postanowieniach tej konwencji – może on
    podlegać kwalifikacji jako „inny dochód” w rozumieniu art. 20 ust. 1 PL–CZ UPO.

    Podsumowując, w przypadku wniesienia składników majątkowych przez Wnioskodawcę
    do Spółek w formie aportu (wkładu niepieniężnego), zastosowanie znajdą przepisy art. 13
    ust. 4 PL-CZ UPO lub art. 20 ust. 1 PL-CZ UPO albo – alternatywnie – art. 7 PL-CZ UPO.
    W każdym z tych przypadków powstały w związku z Aportami dochód powinien podlegać
    opodatkowaniu wyłącznie w Czechach. W związku z tym, wniesienie wkładu
    niepieniężnego do Spółek w ramach Aportów nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy
    powstania obowiązku podatkowego w Polsce.
    • Obowiązki rejestracyjne i raportowe w stosunku do Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 7 § 1 Ordynacji podatkowej, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna
    lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw
    podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Obowiązek podatkowy, zgodnie z art. 4 tej
    ustawy, to nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w
    związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawach podatkowych.
    W świetle powyższego, wyłącznie podmioty, które podlegają obowiązkowi podatkowemu,
    mogą być uznane za podatników w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.
    Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o NIP, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają osoby
    fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
    które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami.
    W konsekwencji, obowiązek dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego (art. 5 ust. 1 Ustawy o
    NIP) oraz posługiwania się identyfikatorem podatkowym (art. 11 ust. 1 tej ustawy) dotyczy
    wyłącznie podmiotów posiadających status podatnika.
    Analogicznie, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, obowiązek złożenia zeznania
    podatkowego (deklaracja CIT-8), tj. obowiązek raportowy oraz – w przypadku wykazania
    dochodu – obowiązek obliczenia i wpłaty należnego podatku, dotyczy wyłącznie
    podatników, którzy nie są zwolnieni podmiotowo z podatku.
    W kontekście planowanych przez Wnioskodawcę Aportów, polegających na wniesieniu
    Wierzytelności jako wkładów niepieniężnych do Spółek, należy wskazać, że czynności te –
    zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie skutkują powstaniem przychodu
    podlegającego opodatkowaniu w Polsce. Po stronie Wnioskodawcy nie powstanie zatem
    obowiązek podatkowy w Polsce z tego tytułu. W rezultacie, w Polsce nie powstanie
    również obowiązek posiadania przez Wnioskodawcę identyfikatora podatkowego (NIP)
    oraz obowiązek złożenia zeznania podatkowego w przedmiocie osiągniętego dochodu (CIT-
    8).
    Podsumowując, brak obowiązku podatkowego w Polsce po stronie Wnioskodawcy w
    związku z Aportami skutkuje brakiem obowiązku posiadania numeru identyfikacji
    podatkowej (NIP) oraz złożenia zeznania w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych (CIT-8).
    • Wnioski końcowe
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące przepisy
    prawa podatkowego, w tym postanowienia PL-CZ UPO, Wnioskodawca stoi na stanowisku,
    że:
    - Wniesienie przez niego Wierzytelności jako wkładów niepieniężnych do poszczególnych
    Spółek w zamian za objęcie nowych udziałów w tych spółkach stanowią czynności, które
    mogą skutkować powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt
    7 ustawy o CIT. Jednakże, zgodnie z postanowieniami PL–CZ UPO, przychód ten nie
    podlega opodatkowaniu w Polsce.
    - W szczególności, w ocenie Wnioskodawcy, dochód z tytułu wniesienia wierzytelności jako
    wkładu niepieniężnego powinien zostać zakwalifikowany jako:

    # zysk z przeniesienia własności majątku innego niż wskazany w art. 13 ust. 1–3 PL–CZ
      UPO, podlegający opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji podatnika (art. 13
      ust. 4 PL–CZ UPO), lub
    # inny dochód w rozumieniu art. 20 ust. 1 PL–CZ UPO, również podlegający
      opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, tj. w Czechach, lub alternatywnie
    # zysk przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 7 PL–CZ UPO, który również nie podlega
      opodatkowaniu w Polsce z uwagi na brak zakładu.
    W każdym z powyższych przypadków, zgodnie z postanowieniami PL–CZ UPO, prawo do
    opodatkowania dochodu przysługuje wyłącznie państwu rezydencji Wnioskodawcy, tj.
    Republice Czeskiej.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z Aportami nieskutkującymi
    powstaniem po jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT w Polsce, po
    jego stronie nie powstaną również obowiązki rejestracyjne/raportowe wynikające z
    polskich przepisów podatkowych. Wynika to z faktu, że z uwagi na brak obowiązku
    podatkowego w tym zakresie, Wnioskodawca nie będzie posiadać również statusu
    podatnika w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej (art. 7 § 1), a w konsekwencji nie
    będzie on objęty obowiązkami rejestracyjnymi wynikającymi z ustawy o NIP oraz
    obowiązkiem złożenia rocznego zeznania podatkowego zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o
    CIT (deklaracji CIT-8).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie zasad ewidencji i
    identyfikacji podatników i płatników jest prawidłowe.
    Uzasadnienie interpretacji indywidualne
    Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania) w zakresie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i
    płatników. Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska,
    nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska jedynie w zakresie
    zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. W pozostałym zakresie wniosku
    zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jak stanowi art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i
    identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 237 ze zm.), zwanej dalej
    „ustawą o NIP” lub „ustawą”:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia
      identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na
      podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się
      jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika
      podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności
      gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.
    Na podstawie art. 5 ust. 2b pkt 2 ustawy o NIP:
      Zgłoszenie identyfikacyjne podatników wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego
      zawiera dane uzupełniające: skróconą nazwę (firmę), wykaz rachunków bankowych
      lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, z
      wyjątkiem rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
      podatku od towarów i usług, adresy miejsc prowadzenia działalności, dane
      prowadzącego dokumentację rachunkową, w tym jego NIP, adres miejsca
      przechowywania dokumentacji rachunkowej, dane kontaktowe, a w przypadku

      osobowych spółek handlowych i podmiotów podlegających wpisowi do rejestru
      przedsiębiorców na zasadach określonych dla spółek osobowych - dane dotyczące
      poszczególnych wspólników, w tym ich identyfikatory podatkowe.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o NIP:
      Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera:
      pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer
      identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten
      organ, wykaz rachunków bankowych lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo-kredytowej, z wyjątkiem rachunku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 37
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, adresy miejsc
      prowadzenia działalności, dane prowadzącego dokumentację rachunkową, w tym
      jego NIP, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot
      wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów
      klasyfikacyjnych, a ponadto:
      1) w przypadku zakładów (oddziałów) osób prawnych oraz innych wyodrębnionych
      jednostek wewnętrznych będących podatnikami - NIP oraz inne dane dotyczące
      jednostki macierzystej;
      2) w przypadku spółek cywilnych, osobowych spółek handlowych i podmiotów
      podlegających wpisowi do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych dla
      spółek osobowych - dane dotyczące wspólników, w tym również identyfikator
      podatkowy poszczególnych wspólników;
      3) w przypadku podatkowych grup kapitałowych - dane dotyczące spółek
      wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadane tym spółkom;
      4) w przypadku grup VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług -
      dane dotyczące członków tej grupy.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o NIP:
      Podatnicy podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego są obowiązani
      dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego przed dokonaniem pierwszej czynności
      podlegającej opodatkowaniu jednym z tych podatków, z tym że osoby fizyczne są
      obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego tylko w przypadku dokonywania
      zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia
      2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 126). Zgłoszenia identyfikacyjnego
      dokonuje się niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1a ustawy o NIP:
      Podatnicy, z wyłączeniem podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, oraz
      płatnicy podatków podlegający obowiązkowi ewidencyjnemu są obowiązani dokonać
      zgłoszenia identyfikacyjnego nie później niż w terminie przewidzianym do złożenia
      pierwszej deklaracji, zeznania, informacji bądź oświadczenia albo wraz z
      dokonaniem pierwszej wpłaty podatku lub zaliczki na podatek.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy
      Podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 1a i 10, oraz zarządca sukcesyjny mają
      obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez
      dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego, nie
      później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych. W okresie
      od dnia śmierci przedsiębiorcy do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego albo
      wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, a także w okresie od
      dnia, w którym zarządca sukcesyjny przestał pełnić tę funkcję, do dnia powołania
      kolejnego zarządcy sukcesyjnego albo wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego obowiązek
      aktualizowania danych za przedsiębiorstwo w spadku wykonują osoby, o których

      mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
      przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
      przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), dokonujące czynności, o których mowa w
      art. 13 tej ustawy. Podmioty wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego dokonują
      zgłoszenia aktualizacyjnego wyłącznie w zakresie danych uzupełniających
      wskazanych w art. 5 ust. 2b pkt 2.
    Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy:
      Do aktualizacji danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym stosuje się:
      1) odpowiednio przepisy art. 5 ust. 4a;
      2) wzory formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych określone w rozporządzeniu
      wydanym na podstawie art. 5 ust. 5 albo formularz wniosku o wpis do Centralnej
      Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    W myśl art. 5 ust. 5 ustawy o NIP:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      wzory formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i formularzy zgłoszeń aktualizacyjnych
      oraz zgłoszeń w zakresie danych uzupełniających, o których mowa w ust. 2b pkt 2, w
      art. 42 ust. 3a pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z
      2024 r. poz. 1799) i w art. 43 ust. 5b pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o
      systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497, 863, 1243 i 1615), z
      wyjątkiem zgłoszeń osób fizycznych będących przedsiębiorcami, biorąc pod uwagę
      kompletność przekazywanych danych niezbędnych do ewidencji i identyfikacji
      podatników i płatników oraz konieczność przekazywania danych uzupełniających do
      krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej oraz Centralnego
      Rejestru Płatników Składek.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o NIP:
      1. Podatnicy są obowiązani podawać identyfikator podatkowy na dokumentach
      związanych z wykonywaniem zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych
      należności budżetowych, do których poboru są obowiązane organy podatkowe lub
      celne.
      2. W sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz niepodatkowych
      należności budżetowych podatnicy mają obowiązek podawać identyfikator
      podatkowy na żądanie:
      1) organów administracji rządowej i samorządowej;
      2) organów Krajowej Administracji Skarbowej;
      3) przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli;
      4) banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;
      5) stron czynności cywilnoprawnych;
      6) płatników oraz inkasentów podatków i niepodatkowych należności budżetowych.
      3. Płatnicy i inkasenci, o których mowa w ust. 2 pkt 6, są obowiązani żądać od
      podatników podania identyfikatora podatkowego i podawać go organom
      podatkowym na dokumentach związanych z wykonywaniem zobowiązań
      podatkowych oraz niepodatkowych należności budżetowych, do których poboru są
      obowiązane organy podatkowe lub celne.
      4. Osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz inne podmioty będące podatnikami na podstawie przepisów prawa
      polskiego oraz ratyfikowanych umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita
      Polska jest stroną, w tym także mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd za
      granicą, w przypadku uzyskania numeru służącego identyfikacji dla celów

      podatkowych lub ubezpieczeń społecznych w innym państwie, są obowiązane
      podawać ten numer na żądanie:
      1) organów podatkowych;
      2) (uchylony)
      3) płatników podatków;
      4) organów i instytucji ubezpieczeń społecznych;
      5) podmiotów określonych w art. 42 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163).
      5. (uchylony)
    W myśl art. 7 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
      niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych
      obowiązkowi podatkowemu.
      Ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w
      § 1.
    Stosownie do art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z opisu sprawy wynika, że każda ze Spółek zawarła umowę pożyczki z G. Pożyczki są
    oprocentowane, a odsetki są naliczane przez G zgodnie z oprocentowaniem wynikającym
    z zawartych umów Pożyczek. Obecnie, w związku z tym, że Właściciel Grupy znajduje się w
    Czechach, Grupa planuje koncentrację (...), m.in. poprzez przeniesienie na rzecz Państwa
    (rezydenta podatkowego Republiki Czeskiej) udziałów w spółkach (...), a także
    wierzytelności z tytułu Pożyczek udzielonych tym spółkom. Rozważają Państwo wniesienie
    Wierzytelności (zarówno kwoty głównej jak również potencjalnie części bądź całości
    naliczonych odsetek) jako wkładów niepieniężnych (aportu) na kapitał każdej ze Spółek
    (zakładowy lub zakładowy i zapasowy), w zamian za objęcie nowych udziałów w
    podwyższonym kapitale zakładowym poszczególnych Spółek.
    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą m.in. obowiązku rejestracji dla celów
    podatkowych w Polsce i obowiązku posiadania przez Państwa Numeru Identyfikacji
    Podatkowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że w zakresie uznania, czy na gruncie Umowy między
    Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, sporządzonej dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991 ze zm., dalej:
    „UPO”), Państwa przychód związany z Aportami będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce i
    w związku z tym czy Państwo będą zobowiązani do złożenia rocznego zeznania
    podatkowego zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawy o
    CIT”), wydałem dnia 21 listopada 2025 r. interpretację znak: 0111-KDIB1-
    2.4010.450.2025.2.AK, w której stwierdziłem, że wniesienie przez Państwa Spółkę
    (czeskiego rezydenta podatkowego) wierzytelności pożyczkowej (z wyjątkiem
    wierzytelności odsetkowych od pożyczek), jako wkładów niepieniężnych do polskich
    spółek w zamian za objęcie nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym
    poszczególnych spółek należy zakwalifikować do „zysków z tytułu przeniesienia własności
    jakiegokolwiek majątku” na podstawie art. 13 ust. 4 UPO. Powyższe oznacza, że ww.

    czynności prawne nie będą podlegać opodatkowaniu w Polsce, tylko w Czechach, tj. w
    państwie, w którym przenoszący tytuł własności wierzytelności ma miejsce zamieszkania
    lub siedzibę.
    Jednocześnie stwierdziłem, że na gruncie analizowanej sprawy, odsetki od pożyczek, o
    których mowa we wniosku, mieszczą się w definicji odsetek, o których mowa w art. 11 ust.
    4 UPO. Zatem, mając na uwadze zapisy UPO w sprawie zapobieżenia podwójnemu
    opodatkowaniu stwierdziłem w wydanej interpretacji, że będące przedmiotem
    rozpatrywanej sprawy odsetki od pożyczek są opodatkowane w Polsce.
    Zauważyłem również, że jeśli w wyniku dokonanej konwersji Udziałowiec uzyskuje udziały,
    zaś zobowiązanie Spółki wobec wierzyciela wygasa, to uznać należy, iż na dzień konwersji
    odsetki od tegoż zobowiązania zostały faktycznie wypłacone. Istotne bowiem jest, że
    pomimo, iż w dniu konwersji odsetki nie wpływają fizycznie na rachunek wierzyciela, są
    one jednak stawiane do jego dyspozycji. Dzień konwersji będzie więc punktem odniesienia
    dla ustalenia daty osiągnięcia przychodu przez Państwa.
    Odnosząc się natomiast do kwestii złożenia rocznego zeznania podatkowego wskazałem,
    że z uwagi na fakt, że wniesienia wierzytelności jako wkładów niepieniężnych do polskich
    spółek skutkują po Państwa stronie powstaniem przychodu z tytułu odsetek od pożyczek
    na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podlegającego opodatkowaniu w Polsce
    tzw. „podatkiem u źródła”, nie są Państwo zobowiązani do złożenia rocznego zeznania
    podatkowego CIT-8.
    W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że Państwo (spółka z siedzibą w Czechach),
    w związku dokonaniem konwersji wierzytelności pożyczkowej wraz z naliczonymi
    odsetkami (...) na udziały w polskich spółkach zależnych, nie będą posiadali statusu
    podatnika w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej (art. 7 § 1 Ordynacji
    podatkowej) a po Państwa stronie nie powstanie obowiązek podatkowy w Polsce.
    Tym samym, nie będą mieli Państwo obowiązku złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego w
    celu uzyskania Numeru Identyfikacji Podatkowej.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie zasad ewidencji i identyfikacji podatników i
    płatników należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.