Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.786.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Opodatkowania dostaw towarów realizowanych w modelu
dropshippingu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
miejsce-miejsce opodatkowania
nabywca-nabywca końcowy
odliczenia-prawo do odliczenia
transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów niewysyłanych ani
nietransportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku, gdy importowane lub nabyte towary i usługi
dotyczą czynności zwolnionych na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 7 oraz pkt 37-41
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7
      ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
    - nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ustawy (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2),
    - określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 3 i nr 4),
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących
      nabycie towarów i usług na terytorium kraju, związanych ze sprzedażą towarów na
      rzecz Klientów opodatkowaną poza terytorium kraju (pytanie oznaczone we wniosku
      nr 5).
    Uzupełnił go Pan pismem z 20 listopada 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.), pismem z 1
    grudnia 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 30
    grudnia 2025 r. (wpływ 30 grudnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    A (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym
    przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest zgodnie z PKD 47.91.Z
    Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej.
    W ramach działalności zajmuje się sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym
    powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta obejmuje sprzedaż.
    Działalność prowadzona w modelu dropshippingu charakteryzuje się tym, że oferta
    towarów podąża za trendami rynkowymi i może się dynamicznie zmieniać w zależności od
    popytu. W związku z tym, Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej
    oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą asortyment, np. zabawki, odzież, elektronikę i
    inne produkty popularne w sprzedaży internetowej.
    Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem
    własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od
    zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim
    konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: Klienci).
    Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. W przyszłości Klientami mogą być
    również Klienci z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jednakże przedmiotem
    złożonego wniosku jest sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących
    terytorium Polski.
    Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje
    płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta sprzedawcy
    danego produktu, po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana
    jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych
    produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z
    zagranicznym sprzedawcą.
    Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów
    oferowanych przez sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako:
    sprzedawcy). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego
    dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za
    realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez
    sprzedawców z krajów trzecich. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany
    jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i
    ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do sprzedawcy. Całość
    działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po
    stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawcę.
    Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy
    produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i
    graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb
    Klientów.
    W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez
    Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u
    chińskiego sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje
    płatności za towar.
    W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar na rachunek
    Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego sprzedawcy.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta a
    sumą przekazaną zagranicznemu sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota
    ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy.

    Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z
    chińskim sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, po dokonaniu zakupu otrzymuje
    od tego dokument potwierdzający zakup.
    Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych
    prowadzonych przez Wnioskodawcę. Przed dokonaniem zakupu Klient zobowiązany jest
    do zaakceptowania regulaminu, wprowadzenia danych potrzebnych do realizacji dostawy
    oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do
    chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta.
    Akceptowany przez Klienta regulamin jednoznacznie określa zasady realizacji transakcji. W
    szczególności wskazuje on, że Klient jako odbiorca towaru na terytorium Unii Europejskiej
    jest importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych i podatkowych. Po otrzymaniu
    zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca składa zamówienie
    na zamówiony przez Klienta towar u sprzedawcy. Wnioskodawca podaje dane adresowe
    Klienta jako finalnego odbiorcy i adresata przesyłki oraz dokonuje płatności ceny towaru
    na rzecz sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu swojej marży lub
    prowizji). W ten sposób Wnioskodawca nabywa od sprzedawcy prawo do rozporządzania
    towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Sprzedawca, po otrzymaniu
    zamówienia i płatności od Wnioskodawcy, wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta
    wskazany przez Wnioskodawcę. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy ani nie jest
    przez niego magazynowany na terytorium Polski. Wszystkie formalności celne i obowiązki
    związane z importem towaru spoczywają na Kliencie jako importerze. Wnioskodawca
    współpracuje i planuje współpracować z różnymi sprzedawcami, przy czym nie ma pełnej,
    zweryfikowanej wiedzy ani praktycznej możliwości kontroli, czy sprzedawcy są
    zarejestrowani w procedurze IOSS. Z tego względu, Wnioskodawca nie może dla celów
    własnych rozliczeń podatkowych polegać na potencjalnym statusie podatkowym
    sprzedawców w zakresie IOSS.
    Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich
    jak np. (...). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po
    potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.
    Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z
    państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak
    wcześniej wskazano, odbiorcami towarów są wyłącznie osoby fizyczne nieprowadzące
    działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym
    etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem.
    Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz
    ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz sprzedawcy
    z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta.
    Podczas składania zamówienia u sprzedawcy, Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako
    odbiorcy, nie posługuje się własnymi danymi adresowymi do wysyłki. Współpraca z
    chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów, współpraca
    ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a
    Klientem. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego
    Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u sprzedawcy.
    Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego sprzedawcy, Klient
    nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień
    składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.
    Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:
    1. Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez sprzedawców, obecnie głównie za
      pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością

      oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach
      kupujących).
    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez sprzedawców (treść ofert) są
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę
      stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski,
      tworzenie spersonalizowanych opisów, edycje graficzną zdjęć produktowych, wszystko
      w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Wnioskodawca będzie
      samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie
      internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego,
      uwzględniając koszt zakupu towaru od sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.
    3. Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar,
      składa zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem
      zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania
      regulaminu sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę.
    4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca
      zamawia towar u sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe),
      przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta.
      Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie,
      u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez
      Klienta a kwotą przekazaną sprzedawcy.
    5. Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, sprzedawca z Chin wysyła towar
      bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy wysyłka
      odbywa się bezpośrednio od sprzedawcy do Klienta.
    Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy,
    stosowne informacje zawarte są w regulaminie sklepu internetowego. W wiadomości e-
    mail Klient otrzymuje numer umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub
    wątpliwości dotyczących dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą, który
    pozostaje w stałym kontakcie z chińskim sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do
    informacji o statusie przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą
    mailową i udostępnia dane do śledzenia przesyłki na żądanie.
    W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, klient zwraca
    towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient
    otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy.
    Sprzedawca z Chin odpowiada za przygotowanie zamówienia, jego spakowanie,
    przekazanie przewoźnikowi oraz organizacje transportu.
    Zatem pełna odpowiedzialność za proces logistyczny od momentu skompletowania
    zamówienia do jego nadania spoczywa na zagranicznym sprzedawcy.
    Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać
    według jednego z następujących wariantów:
    1. Import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a
      następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.
    2. Import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju
      Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
    W każdej z powyższych konfiguracji, towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy. Z tego
    względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy
    niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski, czy innego państwa
    członkowskiego UE.
    Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel
    Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela

    bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru
    ani na terytorium Polski, ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE.
    Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie
    planuje takiej rejestracji.
    Zgodnie z informacjami widniejącymi na zagranicznych platformach sprzedażowych, część
    oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma
    jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu informacje te
    pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są
    weryfikowane przez Wnioskodawcę.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: sprzedawcy z
      Chin, Pan oraz ostateczni klienci? Jeśli nie to należy wymienić podmioty biorące
      udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią.
      Odpowiedź:
        Sprzedawca z Chin – sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego, sprzedaje
        towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu ostatecznego klienta.
        Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła na wskazany przez
        Wnioskodawcę adres już do ostatecznego klienta. Chiński sprzedawca z Chin jest
        dostawcą towaru.
        Wnioskodawca – z kolei rolą Wnioskodawcy jest zbieranie zamówień składanych
        przez Klientów, pobranie płatności, następnie zamówienie wskazanego towaru u
        sprzedawcy z Chin z podaniem adresu do wysyłki bezpośrednio do klienta
        ostatecznego, przekazanie środków do sprzedawcy (po potrąceniu swojej
        prowizji). Jak wcześniej wskazano prowizją Wnioskodawcy jest różnica między
        kwotą otrzymaną od klienta a kwotą płaconą do chińskiego sprzedawcy z Chin.
        Klient (konsument) – Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje
        interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu dostawy.
        Reasumując, transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami:
        Chiński Sprzedawca, Wnioskodawca oraz Klient (konsument).
    2. W jaki sposób nawiązuje Pan współpracę z chińskimi sprzedawcami? Czy współpraca
      nawiązywana jest bezpośrednio z chińskimi sprzedawcami, czy poprzez portal (...),
      bądź inny podobny portal? Proszę opisać okoliczności zdarzenia.
      Odpowiedź:
        Współpraca ze sprzedawcami z Chin nawiązywana jest przez Wnioskodawcę
        wyłącznie w celu realizacji indywidualnych zamówień Klientów, zgodnie z
        modelem dropshippingowym opisanym we wniosku.
        Wnioskodawca nie posiada formalnych umów o współpracy (pisemnych ani
        długoterminowych) z chińskimi sprzedawcami. Relacja opiera się na bieżącej,
        jednostkowej realizacji zamówień składanych po otrzymaniu zamówienia i
        płatności od Klienta końcowego.
        W praktyce współpraca z chińskimi sprzedawcami jest nawiązywana poprzez
        zagraniczne platformy sprzedażowe, takie jak (...) lub inne podobne portale
        umożliwiające zakup towarów od sprzedawców z państw trzecich. Są to
        standardowe, ogólnodostępne platformy e-commerce, z których Wnioskodawca
        korzysta w taki sam sposób, jak każdy nabywca detaliczny.
        Nawiązanie współpracy następuje poprzez:
        1. Wybór sprzedawcy na platformie na podstawie dostępnych publicznie
          informacji (opis towaru, oceny innych klientów, opinie, parametry dostawy).
        2. Złożenie zamówienia na konkretny towar wyłącznie w celu jego dostawy
          bezpośrednio do Klienta – po uprzednim otrzymaniu zamówienia w sklepie
          prowadzonym przez Wnioskodawcę.
        3. Przekazanie danych odbiorcy (Klienta) jako adresata przesyłki oraz dokonanie
          płatności na rzecz sprzedawcy.

        4. Otrzymanie od sprzedawcy potwierdzenia zakupu (np. potwierdzenie
          zamówienia generowane przez platformę).
        W związku z powyższym współpraca Wnioskodawcy ze sprzedawcami z Chin
        odbywa się za pośrednictwem zagranicznych portali sprzedażowych i dotyczy
        wyłącznie realizacji konkretnych zamówień, bez zawierania odrębnych umów.
    3. Czy posiada Pan konto na portalu aukcyjnym, np. (...) lub innej platformie
      sprzedażowej za pomocą której dokonuje Pan zamówienia u chińskich
      sprzedawców? Proszę wyjaśnić.
      Odpowiedź:
        Wnioskodawca posiada konta użytkownika na zagranicznych platformach
        sprzedażowych, w tym m.in. na portalu (...) oraz innych podobnych platformach,
        które umożliwiają zakup towarów od sprzedawców z Chin.
        Konta te służą wyłącznie do składania jednostkowych zamówień na towary po
        złożeniu i opłaceniu zamówienia przez Klienta w sklepie internetowym
        prowadzonym przez Wnioskodawcę.
        Konta te nie są wykorzystywane w ramach żadnej formalnej, długoterminowej
        współpracy z chińskimi sprzedawcami – zakup odbywa się na takich samych
        zasadach, na jakich korzystają z platformy inni nabywcy detaliczni.
        Z kont przeznaczonych do zakupów Wnioskodawca:
        · składa zamówienia wyłącznie w celu przekierowania towaru bezpośrednio do
          Klienta,
        · przekazuje dane Klienta jako adresata przesyłki,
        · dokonuje płatności za zamówienie ze środków otrzymanych od Klienta (po
          potrąceniu prowizji),
        · otrzymuje potwierdzenia zamówienia generowane przez platformę.
    4. Czy składając zamówienie u sprzedawcy posługuje się Pan swoimi danymi, a oprócz
      tego wskazuje Pan dane adresowe klienta do wysyłki towaru?
      Odpowiedź:
        Składając zamówienie u sprzedawcy z Chin, Wnioskodawca nie posługuje się
        swoimi danymi adresowymi jako odbiorcy towaru.
        Wnioskodawca używa swoich danych wyłącznie jako danych kupującego w sensie
        technicznym (tj. danych konta na platformie sprzedażowej, umożliwiających
        dokonanie zakupu oraz płatności).
        Natomiast dane adresowe wskazywane w zamówieniu jako adres dostawy
        zawsze należą do Klienta, który uprzednio złożył zamówienie w sklepie
        internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę.
        Wnioskodawca każdorazowo przekazuje sprzedawcy wyłącznie te dane Klienta,
        które są konieczne do realizacji wysyłki – tak aby towar został dostarczony
        bezpośrednio do odbiorcy końcowego, zgodnie z modelem dropshippingowym.
        Wnioskodawca nie wskazuje nigdy własnego adresu do wysyłki, nie odbiera
        towaru i nie ma z nim fizycznego kontaktu. Cała logistyka odbywa się po stronie
        sprzedawcy, który wysyła towar bezpośrednio do Klienta.
    5. Kto decyduje jakie towary będą oferowane przez Pana na stronie internetowej?
      Odpowiedź:
        Wyłącznie Wnioskodawca decyduje o tym jakie towary umieszczane są na
        stronie.
    6. Czy klienci zlecają Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci mogą
      zakupić jedynie towar który został już zamieszczony w Pana sklepie internetowym?
      Odpowiedź:
        Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został zamieszczony na stronie
        Wnioskodawcy.
        Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie.

    7. Czy sprzedawcy mają prawo do dokonywania zmian w opisie towarów
      zamieszczonych w Pana sklepie internetowym lub do jakiejkolwiek ingerencji po
      umieszczeniu towaru w sklepie internetowym?
      Odpowiedź:
        Nie, sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na stronie Wnioskodawcy,
        ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie
        odpowiada wyłącznie Wnioskodawca.
    8. Czy nabycie towaru od sprzedawców z Chin odbywa się z wykorzystaniem Pana konta
      /rachunku bankowego?
      Odpowiedź:
        Tak.
    9. W jaki sposób jest kalkulowane Pana wynagrodzenie z tytułu czynności polegających
      na nabywaniu towarów dla klientów oraz przeniesieniu procesu wysyłki na
      dostawcę? Proszę opisać okoliczności zdarzenia w tym zakresie.
      Odpowiedź:
        Wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu czynności polegających na nabywaniu
        towarów dla Klientów oraz organizacji procesu sprzedaży w modelu
        dropshippingowym kalkulowane jest jako różnica pomiędzy kwotą otrzymaną od
        Klienta, a kwotą zapłaconą sprzedawcy z Chin za zamówiony towar.
        W praktyce:
        1. Klient składa zamówienie w sklepie prowadzonym przez Wnioskodawcę oraz
          dokonuje płatności obejmującej pełną cenę towaru, tj. wartość produktu,
          koszt dostawy oraz ewentualne opłaty związane z realizacją transakcji.
        2. Po zaksięgowaniu wpłaty Wnioskodawca składa zamówienie u zagranicznego
          sprzedawcy, przekazując mu dane Klienta jako odbiorcy przesyłki.
        3. Wnioskodawca opłaca zamówienie u sprzedawcy ze środków otrzymanych od
          Klienta.
        4. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica (marża/prowizja) pomiędzy:
        • kwotą zapłaconą przez Klienta a kwotą faktycznie przekazaną sprzedawcy z
          Chin;
        • kwota ta pozostaje u Wnioskodawcy jako jego wynagrodzenie za
          zorganizowanie procesu sprzedaży,
        Wnioskodawca nie otrzymuje również żadnego wynagrodzenia od sprzedawców
        zagranicznych – całość wynagrodzenia wynika wyłącznie z relacji z Klientem,
        który zleca mu zakup towaru.
    10. Czy chińscy sprzedawcy będą mieli świadomość, że Pan nie jest ostatecznym
      nabywcą towarów?
      Odpowiedź:
        Wnioskodawca składa zamówienie na określone towary i dokonuje za nie
        płatności.
        Jednocześnie wskazuje Sprzedawcy adres ostatecznego klienta, na który towar
        ma zostać wysłany. Sprzedawca realizuje wysyłkę zgodnie z tą dyspozycją. Z tego
        względu Wnioskodawca występuje wobec Sprzedawcy w roli nabywcy towarów,
        jednak wskazuje dane do wysyłki dotyczące ostatecznego odbiorcy. W
        konsekwencji należy uznać, że Sprzedawcy z Chin mają pełną świadomość, iż
        faktycznym (końcowym) nabywcą towaru jest inny podmiot niż Wnioskodawca.
    11. Kto ustala cenę oferowanych przez Pana towarów na stronie internetowej, jakie
      elementy cenotwórcze będą wchodziły w skład zapłaty za towar, którą Pan
      otrzymuje od klientów?
      Odpowiedź:
        Ceny oferowanych na stronie internetowej towarów są ustalane samodzielnie
        przez Wnioskodawcę. To Wnioskodawca decyduje o ostatecznej cenie sprzedaży,

        biorąc pod uwagę koszt zakupu towaru od Sprzedawcy z Chin oraz wysokość
        własnej marży/narzutu.
        Chińscy sprzedawcy nie uczestniczą w ustalaniu cen i nie mają wpływu na
        wysokość ceny prezentowanej Klientom.
        Kwota zapłaty otrzymywana od Klienta obejmuje:
        1. wartość towaru,
        2. koszty transportu, jeżeli są naliczane przez Sprzedawcę,
        3. ewentualne należności podatkowe,
        4. marżę Wnioskodawcy, która stanowi jego wynagrodzenie.
        Klient przekazuje tę kwotę do Wnioskodawcy, który następnie – po potrąceniu
        swojej marży – opłaca zamówienie u Sprzedawcy. Wnioskodawca nie otrzymuje
        żadnego wynagrodzenia od chińskich sprzedawców; jego wynagrodzenie wynika
        wyłącznie z relacji z Klientem i jest zawarte w cenie, którą Klient uiszcza przy
        zakupie.
    12. Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na
      odległość, czy jest to Wnioskodawca czy Sprzedawca? Proszę krótko opisać
      okoliczności zdarzenia.
      Odpowiedź:
        Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość
        jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy,
        który przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar taki
        odsyłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
    13. W jaki sposób Pana klienci reklamują uszkodzony towar? W jaki sposób odbywa się
      rozpatrzenie reklamacji. Czy klient składa reklamację na uszkodzony towar do Pana?
      Proszę krótko opisać ten proces.
      Odpowiedź:
        Klient składa reklamację na uszkodzony towar bezpośrednio do Wnioskodawcy.
        Reklamacja jest rozpatrywana przez Wnioskodawcę, który – w zależności od
        ustaleń – zwraca klientowi pieniądze lub wymienia towar na nowy. Towar w
        ramach reklamacji również trafia bezpośrednio do Wnioskodawcy lub wysłany
        jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
    14. Kto jest stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na
      odległość, Pan czy Sprzedawca? W przypadku odstąpienia od umowy zawartej na
      odległość, to czy jest Pan zobowiązany do zwrotu ewentualnie zapłaconej kwoty
      przez klienta z tytułu zakupu towaru? Jeśli nie to proszę wskazać kto dokonuje
      zwrotu tej kwoty i w jaki sposób się to odbywa.
      Odpowiedź:
        Stroną umowy w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość
        jest Wnioskodawca. Klient zgłasza odstąpienie bezpośrednio do Wnioskodawcy,
        który przyjmuje zwrot towaru i zwraca klientowi należne środki. Towar taki
        odsyłany jest bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin.
    15. W którym państwie odbywa się dopuszczenie towarów do obrotu w Unii
      Europejskiej, który kraj jest państwem importu i czy państwo importu jest państwem
      przeznaczenia, tj. państwem w którym dokonuje Pan dostawy towarów na rzecz
      ostatecznych klientów?
      Odpowiedź:
        Tak jak wskazano we wniosku, dopuszczenie towarów do obrotu na terenie Unii
        Europejskiej odbywa się albo w Polsce, albo w innym państwie członkowskim UE,
        w zależności od tego, którędy przebiega transport przesyłki wysyłanej przez
        chińskiego sprzedawcę.
        W modelu działalności Wnioskodawcy import może przebiegać według dwóch
        wariantów
        przedstawionych we wniosku:

        1. Import w Polsce – towar jest importowany bezpośrednio na terytorium Polski,
          a następnie dostarczany do Klienta zamieszkującego w Polsce.
        2. Import w innym państwie członkowskim UE – towar jest importowany w innym
          kraju UE, po czym trafia do Klienta w Polsce.
        Z tego też powodu Wnioskodawca zadał w tym zakresie dwa odrębne pytania nr
        3 i 4
        wniosku.
        W każdym z tych wariantów:
        • importerem jest Klient końcowy,
        • Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszeń celnych i nie występuje jako
          przedstawiciel Klienta,
        • Wnioskodawca nie jest importerem ani w Polsce, ani w żadnym innym państwie
          członkowskim UE.
        Państwo importu w danej transakcji zależy wyłącznie od tego, gdzie przesyłka
        jest odprawiana przez operatorów logistycznych i służby celne – Wnioskodawca
        nie ma na to wpływu.
        Natomiast państwem przeznaczenia każdej dostawy jest zawsze Polska,
        ponieważ to na terytorium Polski znajdują się ostateczni klienci, do których
        sprzedawca z Chin wysyła towar na podstawie danych przekazanych przez
        Wnioskodawcę.
    Doprecyzował Pan również opis stanu faktycznego o następujące informacje:
    Dla pełnego przedstawienia stanu faktycznego Wnioskodawca wskazuje, że poza
    modelem sprzedaży będącym przedmiotem złożonego wniosku, prowadzi również
    sprzedaż towarów realizowaną bezpośrednio z terytorium Polski do klientów krajowych.
    Sprzedaż ta jest opodatkowana stawką 23% VAT. Informacje te Wnioskodawca zamieszcza
    wyłącznie w celu zachowania kompletności opisu stanu faktycznego; nie formułuje jednak
    w tym zakresie odrębnego pytania, gdyż oczywistym jest, że sprzedaż krajowa (z Polski do
    Polski) podlega opodatkowaniu VAT w Polsce według właściwej stawki.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę
      na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów, czy też za odpłatne
      świadczenie usług?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym stanie faktycznym
      Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy internetowe w
      opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu
      art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?
    3. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska – czy miejscem
      opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce
      będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?
    4. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną
      dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie
      UE – czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce
      zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny ?
    5. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3 lub 4, czyli uznania dostawy na
      rzecz Klientów jako dostawy opodatkowanej poza terytorium Polski, Wnioskodawca ma
      prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z taką
      sprzedażą posiadając status czynnego podatnika podatku VAT? (pytanie sformułowane
      w piśmie z 1 grudnia 2025 r.)
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w piśmie z 1 grudnia 2025 r.)

    Pana zdaniem:
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona
    handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istota zamówienia) jest konkretny towar
    w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest
    dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy).
    Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie
    stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem
    konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje
    przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
    Przenosząc powyższe ustalenia na grunt analizowanej sprawy należy zatem stwierdzić, że
    w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów,
    dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie będzie on podmiotem ułatwiającym
    dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.
    Fikcja prawna z tego artykułu dotyczy podmiotów (interfejsów elektronicznych), które
    ułatwiają transakcje SOTI (do 150 euro) bezpośrednio pomiędzy dostawcą bazowym a
    konsumentem.
    Wnioskodawca natomiast sam uczestniczy w łańcuchu dostaw jako podmiot nabywający
    (prawo do rozporządzania) towar od Sprzedawcy (B2B) i dokonujący następnie jego
    dostawy na rzecz Klienta (B2C). Nie jest więc jedynie platformą łączącą strony w
    rozumieniu art. 7a ust. 1 w zw. z art. 5b rozporządzenia 282/2011.
    Ad 3. i Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.
    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę
    towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku
    VAT dojdzie do dwóch dostaw:
    1. Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;
    2. Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary
    znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2) W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
      lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w
      kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej
      dostawie.
    2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są

      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. W przypadku, gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawca towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy: w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są
    wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z
    terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego przez:
    1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
    2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej
        do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych
    towarów.
    Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.
    Jednocześnie, przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT powinien być interpretowany jako
    specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów
    importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy
    kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na
    terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), wiec tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku, mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca,
    Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji, towar wysyłany
    jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na
    terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej
    trafia bezpośrednio do Klienta.
    W opisanym przypadku, mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji
    podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a
    Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą
    fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca
    dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez
    Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek
    z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana
    przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza
    terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny
    Klient, to dostawa między Wnioskodawcą a Klientem (B2C) nie będzie podlegała
    opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski), ani też w
    innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim
    UE).
    W takim przypadku, transakcje dostawy towaru na rzecz klienta, będącego jednocześnie
    importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – za
    dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
    trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych
    z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz w innych państwach
    członkowskich UE, niezależnie od państwa importu – nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium
    innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw
    towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.
    Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w
    Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa
    trzeciego (Chiny).
    Ad 5.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku posiadania statusu podatnika VAT czynnego,
    Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    związanych z dokonywaną dostawą poza terytorium kraju np. od kosztów reklamy,
    kosztów księgowości i innych związanych z tymi dostawami.
    Powyższe wynika z konstrukcji art. 86 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik ma
    również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o
    której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:
    1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych
        niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli
        kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium
        kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
        podatku z tymi czynnościami;

    2) (uchylony);
    3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.
    Zatem, podatnik zachowuje prawo do odliczenia w przypadku nabycia towarów i usług,
    które dotyczą dostaw towarów dokonanych poza terytorium kraju (pkt 1), gdyby te kwoty
    mogły być odliczone, gdyby czynności były dokonane na terytorium kraju. Przedmiotem
    dostaw dokonywanych przez Wnioskodawcę są towary, których dostawa w Polsce
    podlegałaby opodatkowaniu stawką 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
      skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej
    jako: „rozporządzenie 282/2011”):
        Do celów stosowania art. 14 ust. 4 dyrektywy 2006/112/WE uznaje się, że towary
        zostały wysłane lub przetransportowane przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym
        gdy dostawca uczestniczy pośrednio w wysyłce lub transporcie towarów, w
        szczególności w następujących przypadkach:
        a) w przypadku gdy dostawca zleca podwykonanie wysyłki lub transportu towarów
          osobie trzeciej, która dostarcza towary nabywcy;
        b) w przypadku gdy wysyłka lub transport towarów dokonywane są przez osobę
          trzecią, ale dostawca ponosi całkowitą lub częściową odpowiedzialność za
          dostarczenie towarów nabywcy;
        c) w przypadku gdy dostawca wystawia fakturę i pobiera od nabywcy opłaty za
          transport lub wysyłkę, a następnie przekazuje je osobie trzeciej, która
          organizuje wysyłkę lub transport towarów;
        d) w przypadku gdy dostawca zachęca nabywcę w dowolny sposób do skorzystania
          z usług w zakresie dostarczania towarów świadczonych przez osobę trzecią,
          umożliwia kontakt nabywcy i osoby trzeciej lub przekazuje w inny sposób tej
          osobie informacje niezbędne do dostarczenia towarów nabywcy.
        Towarów nie uważa się jednak za wysłane lub przetransportowane przez dostawcę
        lub na jego rzecz, w przypadku gdy nabywca transportuje te towary samodzielnie
        lub z udziałem osoby trzeciej organizuje dostarczanie tych towarów, a dostawca nie
        bierze udziału bezpośrednio ani pośrednio w organizacji lub pomocy w organizacji
        wysyłki lub transportu tych towarów.
    Jak wynika z art. 7a ustawy:
    1. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego, takiego
      jak platforma, platforma handlowa, portal lub podobne środki, zwanego dalej
      „interfejsem elektronicznym”, sprzedaż na odległość towarów importowanych w
      przesyłkach o wartości rzeczywistej nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty

      odpowiadającej równowartości 150 euro, uznaje się, że podatnik ten samodzielnie
      otrzymał towary i dokonał ich dostawy.
    2. W przypadku gdy podatnik ułatwia, poprzez użycie interfejsu elektronicznego,
      dokonanie na terytorium Unii Europejskiej przez podatnika nieposiadającego siedziby
      działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
      na terytorium Unii Europejskiej:
    1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub
    2) dostawy towarów na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem
    - uznaje się, że podatnik, który ułatwia tę dostawę, samodzielnie otrzymał towary i
      dokonał ich dostawy.
    3. Przez ułatwianie, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się ułatwianie w rozumieniu art.
      5b rozporządzenia 282/2011.
    W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w
    istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu
    określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą
    związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi.
    Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy
    ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają
    oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.
    Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT),
    polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego
    wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw.
    dostawców bazowych:
      · samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma
        miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem
        interfejsu elektronicznego) oraz
      · dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do
        dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a
        ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te
        towary).
    Jak wskazano w art. 5b rozporządzenia 282/2011:
        Do celów stosowania art. 14a dyrektywy 2006/112/WE termin »ułatwia« oznacza
        korzystanie z interfejsu elektronicznego w celu umożliwienia nawiązania kontaktu
        pomiędzy nabywcą a dostawcą, który oferuje towary na sprzedaż poprzez interfejs
        elektroniczny, co skutkuje dostawą towarów poprzez ten interfejs elektroniczny.
        Jednakże podatnik nie ułatwia dostawy towarów, jeżeli spełnione są wszystkie
        następujące warunki:
        a) podatnik ten nie określa, bezpośrednio ani pośrednio, żadnych warunków, na
          których dokonywana jest dostawa towarów;
        b) podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w zatwierdzaniu
          obciążenia nabywcy w związku z dokonywaną płatnością;
        c) podatnik ten nie bierze, bezpośrednio ani pośrednio, udziału w procesie
          zamawiania lub dostarczania towarów.
        Art. 14a dyrektywy 2006/112/WE nie ma zastosowania do podatnika, który
        wykonuje tylko jedną z następujących czynności:
        a) przetwarzanie płatności w związku z dostawą towarów;
        b) oferowanie lub reklamowanie towarów;
        c) przekierowywanie lub przenoszenie nabywców do innych interfejsów
          elektronicznych, poprzez które towary są oferowane na sprzedaż, bez
          jakiegokolwiek dalszego udziału w dostawie tych towarów.
    Z opisu sprawy wynika, że zajmuje się Pan sprzedażą towarów w modelu biznesowym
    określanym powszechnie jako dropshipping. Model sprzedażowy realizowany przez Pana
    można przedstawić w następujący sposób:

    1. Wyszukuje Pan towary oferowane przez sprzedawców, obecnie głównie za
      pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych, kierując się m.in. jakością
      oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach
      kupujących).
    2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez sprzedawców (treść ofert) są
      pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana stronie
      internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie
      spersonalizowanych opisów, edycje graficzną zdjęć produktowych, wszystko w celu
      dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Będzie Pan samodzielnie i
      autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz
      ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego, uwzględniając koszt
      zakupu towaru od sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.
    3. Klient odwiedza Pana stronę internetową, wybiera interesujący go towar, składa
      zamówienie, akceptuje regulamin sklepu i dokonuje płatności. Przed złożeniem
      zamówienia Klient będzie zobowiązany do zapoznania się i zaakceptowania
      regulaminu prowadzonego przez Pana sklepu internetowego.
    4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, zamawia Pan towar u
      sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe), przekazując
      wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie
      opłaca Pan zamówienie, potrącając swoja prowizję. U Pana pozostaje kwota
      odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną
      sprzedawcy.
    5. Po opłaceniu przez Pana zamówienia, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do
      Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Pana, wysyłka odbywa się bezpośrednio
      od sprzedawcy do Klienta.
    Transakcja sprzedaży realnie odbywa się między 3 podmiotami: chiński sprzedawca, Pan
      oraz Klient (konsument). Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego
      import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:
    - import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a
      następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.
    - import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii
      Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.
    Prowadzi Pan również sprzedaż towarów realizowaną bezpośrednio z terytorium Polski do
    klientów krajowych. Sprzedaż ta jest opodatkowana stawką 23% VAT.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy
    czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę
    towarów czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone nr 1).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący
    pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też
    przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa
    własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz
    ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na
    gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za
    dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we
    władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.

    Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności
    wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez
    Klientów są konkretne towary oferowane w Pana sklepie internetowym, zatem posiada
    Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania
    nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i decyduje jakie towary zostaną zaoferowane
    do sprzedaży w Pana sklepie internetowym. Klienci mogą zakupić jedynie towar, który
    został już zamieszczony w Pana sklepie. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie
    znajduje się w sklepie. Dodatkowo sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów w
    Pana sklepie internetowym ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów
    zamieszczony w sklepie internetowym odpowiada wyłącznie Pan. Co także istotne, Klient
    po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na Pana konto. Nie ma Pan podpisanej umowy
    pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom
    na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli
    klient po zakupie decyduje się zwrócić towar. W takiej sytuacji zwraca Pan całą kwotę jaką
    Klient zapłacił za zamówienie. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy
    uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad towarami sprzedawanymi w swoim
    sklepie internetowym.
    Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego w
    Pana sklepie internetowym, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientom
    (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo do
    dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od
    towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu
    zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest
    zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie
    internetowej.
    Jak już powyżej wskazałem, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie
    prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności,
    zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje
    jakie towary są oferowane w Pana sklepie internetowym, tworzy Pan ofertę poprzez
    modyfikację ofert sprzedawców chińskich, decyduje za jaką cenę towary zostaną
    zaoferowane do sprzedaży w sklepie internetowym i zapłata za towar trafia na Pana konto
    bankowe oraz w przypadku odstąpienia klienta od umowy zwraca Pan pieniądze lub
    wymienia towar na nowy, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na
    pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie to
    realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz
    Klientów. Z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo
    braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do
    rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz Klientów końcowych.
    Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Pana na rzecz
    Klientów stanowią odpłatną dostawę towarów.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przedstawionych okolicznościach
    sprawy należy uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1
    ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

    Transakcja dostawy od sprzedawcy z krajów trzecich do Pana ma charakter relacji
    właściwej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który sprzedaje na rzecz
    innego podatnika (B2B), a stroną transakcji jest Pan, a nie Pana klient. Zamówienie
    towarów u sprzedawcy z krajów trzecich składa Pan, a nie klient Pana firmy. Zatem te
    wzajemne relacje nie pozwalają uznać Pana za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko za
    podmiot, który dokonuje sprzedaży w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.
    Mając zatem na uwadze zawarte w interpretacji wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcie w
    zakresie zadanego przez Pana pytania nr 1, zauważyć należy, że w przedstawionym stanie
    faktycznym nie znajdą zastosowania przepisy wynikające z art. 7a ustawy. Zatem nie
    można uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę towarów poprzez użycie interfejsu
    elektronicznego, w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach sprawy
    nie jest Pan podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.
    Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania miejsca opodatkowania dostaw w sytuacji
    gdy:
      - państwem importu jest Polska a Klient posiada miejsce zamieszkania w Polsce
        (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),
      - państwem importu jest inne państwo członkowskie UE a Klient posiada miejsce
        zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana
    transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
      2. W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są
        wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do
        ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się
        wyłącznie jednej dostawie.
      2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez
        nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub
        transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z
        warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy
        przyporządkować jego dostawie.
      2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
        transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium
        innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są
        przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
      2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
        identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
        członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
        transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
      2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego
        niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
        samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

    W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:
      W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium
      jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego
      przez:
      1) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Według art. 22 ust. 3b ustawy:
      Przepisy ust. 2-2e nie mają zastosowania do dostaw towarów, o których mowa w art.
      7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy towarów oraz
      przez tego podatnika.
    Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest
      terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub
      podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu
      importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium
      państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być
    interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu
    do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w
    przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja
    łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import
    towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizycznie nieprowadzące działalności
    gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana
    towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go
    u sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca
    też temu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta. Zatem należy
    wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W

    transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca
    sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący
    działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u
    dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju
    trzeciego od chińskiego sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W
    opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji
    chińskiego sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), a Panem
    dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.
    Wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest ostateczny
    Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z
    tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest ostateczny odbiorca nabywający od
    Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz
    tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj.
    terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na
    rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Podsumowując:
    Ad 3.
    W sytuacji, gdy państwem importu jest Polska a dostawy realizowane są na rzecz Klienta
    posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw
    towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj.
    Chiny.
    Ad 4.
    W sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE a dostawy
    realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem
    opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy –
    terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.
    W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 jest
    prawidłowe.
    Przedmiotem Pana wątpliwości jest także ustalenie, czy posiadając status czynnego
    podatnika podatku VAT ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
    poniesionych w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Klientów, która jest
    opodatkowana poza terytorium kraju.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu świadczenia
      usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przy czym na mocy art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Podkreślić należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących
    działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź
    świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są
    związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby –
    hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga
    ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to
    być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza
    terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    Zauważyć również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i w ramach
    działalności zajmuje się Pan sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym
    powszechnie jako dropshipping. Przy czym, jak powyżej ustaliłem, dostawa towarów
    dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w związku z ww. dostawą towarów opodatkowaną poza
    terytorium kraju, ponosi Pan wydatki takie jak: koszty reklamy, księgowości. Ponadto,
    prowadzi Pan również sprzedaż towarów realizowaną bezpośrednio z terytorium Polski do
    klientów krajowych. Sprzedaż ta jest opodatkowana VAT w Polsce według właściwej
    stawki.
    Zatem odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy
    stwierdzić, że w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.
    Odliczeniu podlega podatek VAT naliczony związany z zakupem towarów i usług
    wykorzystywanych następnie do czynności dostawy towarów na rzecz Klienta, której, jak
    wskazałem wcześniej, miejscem świadczenia jest terytorium kraju trzeciego, pod
    warunkiem, że będzie Pan posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
    W związku z powyższym, ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących nabycie towarów i usług na terytorium kraju, które będą

    związane z realizowaną sprzedażą towarów opodatkowaną poza terytorium kraju, na
    podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
        Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
        wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
        tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.