Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-747/10-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-07
Teza: Przedmiot opodatkowania w przypadku nabycia udziału w budynkach, sposób opodatkowania udziałów w nieruchomościach oraz prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu wynajmu lokali użytkowych i mieszkalnych.
Słowa kluczowe: budynek; czynności-czynności opodatkowane; lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; najem; nieruchomości; opodatkowanie; sprzedaż; udział; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu 8 lipca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 września 2010 r. (data wpływu 13 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przedmiotu opodatkowania w przypadku nabycia udziałów w nieruchomościach oraz sposobu opodatkowania udziałów w nieruchomościach – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie przedmiotu opodatkowania w przypadku nabycia udziałów w nieruchomościach oraz sposobu opodatkowania udziałów w nieruchomościach. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 września 2010 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Osoba fizyczna, zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, zakupiła w latach 2004-2005 udziały w nieruchomościach. Budynki położone na tych nieruchomościach zostały wybudowane i oddane do użytkowania blisko 100 lat temu. Zarówno ten podmiot jak i podmiot, od którego nabył on udziały w obydwu nieruchomościach nie ponosili znaczących nakładów na ulepszenie budynków stanowiących tę nieruchomość. Z pewnością wydatki poniesione na ulepszenie tych budynków nie przekroczyły progu 30% ich wartości początkowej. Wnioskodawca zarejestrowany również jako podatnik VAT czynny, zamierza nabyć udziały we współwłasności tych nieruchomości od ww. osoby fizycznej. Przedmiotowe udziały w nieruchomości Wnioskodawca nabędzie w celu wykonywania czynności opodatkowanych, świadczenia wraz z pozostałymi współwłaścicielami usług najmu.

W uzupełnieniu z dnia 7 września 2010 r. Wnioskodawca wskazał, iż ma zamiar nabyć udziały w nieruchomościach, a następnie świadczyć usługi najmu przy wykorzystaniu lokali znajdujących się w tych nieruchomościach. Dokonując nabycia udziałów w nieruchomościach Zainteresowany oraz potencjalny zbywca – dostawca zamierzają zrezygnować ze zwolnienia od podatku. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Potencjalny zbywca udziałów w nieruchomościach, od którego udziały w nieruchomościach ma zamiar nabyć Wnioskodawca jest w chwili obecnej podatnikiem VAT czynnym, jak i był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w momencie nabycia udziałów w nieruchomościach.

Ponadto Wnioskodawca informuje, iż:

1.  dostawa poszczególnych budynków w ramach ich zbycia przez potencjalnego nabywcę nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia. Budynki zostały oddane do użytku ponad 100 lat temu i wielokrotnie zmieniały właścicieli. Potencjalny dostawca nabył każdy z budynków (części budynków) w roku 2004 i nie dokonywał do chwili obecnej znaczących nakładów na te budynki, a w szczególności nie dokonywał nakładów na budynki (łącznie i każdy z osobna), które stanowiłyby 30% wartości początkowej,
2.  między pierwszym zasiedleniem a nabyciem budynków przez dostawcę upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata. Tym bardziej potencjalna dostawa budynków w ramach nabycia części budynków przez Wnioskodawcę będzie odbywać się znaczenie później niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu,
3.  dostawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu każdego z budynków,
4.  budynki będące przedmiotem sprzedaży nie były modernizowane, a w szczególności wydatki poniesione na ich ulepszenie nie stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej,
5.  budynki nie były ulepszane,
6.  przedmiotem najmu będą zarówno lokale mieszkalne, jak i lokale użytkowe na potrzeby działalności gospodarczej,
7.  w odniesieniu do najmu lokali mieszkalnych będzie to klasyfikacja 70.20.11, w odniesieniu do najmu lokali użytkowych będzie to klasyfikacja: 70.20.12-00.40 w odniesieniu do garaży i miejsc postojowych oraz 70.20.12-00.90 w odniesieniu do pozostałych lokali użytkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy pojęcie „część budynku” lub „część budowli” będące elementem definicji „towaru” na gruncie art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa) obejmuje również swym zakresem instytucję „udziału we współwłasności nieruchomości”, a sprzedaż tegoż udziału podlega opodatkowaniu jako dostawa towarów?
2.  Czy zbycie udziałów we współwłasności nieruchomości jest zwolnione od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy?
3.  Jeżeli sprzedawca udziałów w nieruchomości jest objęty zwolnieniem od podatku od towarów i usług, przewidzianym w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to czy jest on uprawniony na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy, zrezygnować z tego zwolnienia i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części po złożeniu wraz z Wnioskodawcą naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu dla nabywcy zgodnego oświadczenia, przed zawarciem stosownej umowy, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Pod rządami obecnej ustawy należy uznać, że udziały ułamkowe we własności rzeczy ruchomych, budynkach, budowlach oraz gruntach nadal nie mogą być uznane za towary. Ustawa wyraźnie odnosi się do przedmiotów materialnych (rzeczy, budynków, budowli, gruntów), a nie do praw do nich. W związku z tym udział we własności rzeczy nie może być uznany za towar. Wyjątek w tym zakresie dotyczy jedynie budynków i budowli, co potwierdza komentarz do art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, \[w:\] A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT, Komentarz, Lex, 2010, wyd. IV.

Ponadto, regulacje VI Dyrektywy w zakresie definiowania pojęcia „towary” zostawiają państwom członkowskim pewną swobodę. Jak wynika bowiem z regulacji art. 5 ust. 3 Dyrektywy, za rzeczy (a więc i za towary) mogą być uznawane:

*   pewne (tj. w znaczeniu „określone”) prawa na nieruchomościach (ang. certain interests),
*   prawa rzeczowe (ang. rights in rem), z którymi wiąże się prawo do używania nieruchomości,
*   działy lub inne prawa o charakterze udziałowym, które dają ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności czy też posiadania nieruchomości.

Podobne regulacje zawarte są w art. 15 ust. 2 Dyrektywy VAT z roku 2006.

Polska ustawa o VAT za towary uznaje jedynie części nieruchomości budynkowych. Należy bowiem uznać, że pojęcie „części nieruchomości” obejmuje również „część ułamkową” (we własności) nieruchomości. Zatem udział w nieruchomości jest towarem, a sprzedaż tegoż udziału dostawą. Dodać przy tym należy, iż w polskim porządku prawnym część budynku niestanowiąca odrębnej nieruchomości nie może być przedmiotem zbycia. Zatem przyjęcie, iż przepis ustawy nakazujący uznanie jako towaru części budynków nie obejmuje swoim zakresem udziału we współwłasności nieruchomości byłoby sprzeczne z zasadą racjonalnego ustawodawcy. Przepis ten bowiem nie mógłby być zastosowany, bowiem część budowli może być zbyta wyłącznie jako udział we współwłasności nieruchomości, obejmującej ten budynek.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku (\`(...)\`) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zasadą jest zatem zwolnienie dostawy części budynków od podatku VAT, chyba że zajdą przesłanki wymienione w tym przepisie, których zaistnienie powoduje opodatkowanie tej czynności, tj. dostawa nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed upływem 2 lat od pierwszego zasiedlenia.

Jako, że Wnioskodawca ma zamiar zakupić udziały w budynku wybudowanym i oddanym do użytkowania blisko 100 lat temu, a nakłady poniesione na tę nieruchomość przez zbywcę nie przekroczyły progu 30% wartości początkowej budynku posadowionego na nieruchomości, to zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 2 pkt 14 ustawy, dostawa części budynku nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, ani w okresie 2 lat następujących po pierwszym zasiedleniu. Oznacza to, że transakcja korzysta ze zwolnienia od podatku VAT w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Nie zostały bowiem spełnione jakiekolwiek przesłanki wyłączenia transakcji spod zwolnienia. Żaden wyjątek od reguły, czyli zwolnienia od podatku, nie został spełniony. Zatem dostawca podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług przy tej konkretnej transakcji.

Ad. 3.

Zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z wcześniej przedstawionym zdarzeniem przyszłym zarówno dostawca, jak i nabywca są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i zamierzają złożyć stosowne oświadczenie. Zatem w wyniku złożenia wymaganego, zgodnego oświadczenia przed momentem dokonania dostawy (zgodnie z art. 43 ust. 10 pkt 2 ustawy), dostawca zostanie objęty podatkiem od dostawy części budynku i tym samym zrezygnuje ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z chwilą złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnego oświadczenia dotyczącego wyboru opodatkowania dostawy części budynku, powstaje prawnopodatkowy stan zgodnie, z którym dostawa części budynku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Pojęcie towarów zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 6 ustawy, zgodnie z którym przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z przedmiotowego wniosku wynika, iż istotą sprawy będzie sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości.

Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a towarami w świetle tej ustawy – co do zasady – są rzeczy ruchome i nieruchomości (art. 2 pkt 6 ustawy). Takie zdefiniowane terminu „dostawa towarów”, odwołując się do ekonomicznego władztwa nad rzeczą sprawia, iż przedmiotem opodatkowania może być nie tylko sprzedaż czy zamiana rzeczy jako fizycznie wyodrębnionych dóbr materialnych, ale również inne transakcje wywierające, z ekonomicznego punktu widzenia, podobne skutki.

Z cytowanego wyżej brzmienia definicji towaru wynika, iż sformułowanie „ ich części” odnosi się do budynków i budowli. Po pierwsze, mogą to być części wydzielone fizycznie z budynku bądź budowli. W szczególności będą to lokale mieszkaniowe lub użytkowe. Po drugie, za część budynków należy uznać także udziały w budynkach i budowlach. Część budynku lub budowli to także ich część ułamkowa, a więc udział w ich własności.

Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Z kolei, zgodnie z art. 196 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 k.c.). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.

W ujęciu cywilistycznym istotą umowy sprzedaży jest to, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Art. 45 k.c. definiuje rzeczy jako przedmioty materialne.

Zatem, w zakresie pojęcia towarów jako budynków, budowli i ich części jak również gruntów, mieści się współwłasność jako prawo do rzeczy wspólnej. Wobec powyższego, towarem jest część budynku lub budowli, a także udział w prawie własności nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, według których państwa członkowskie mogą uznać za towary udziały lub inne prawa o charakterze udziałowym, które dają ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności, czy też posiadania nieruchomości – art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.).

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż udziały współwłaścicieli, jako prawa do rzeczy wspólnej mieszczą się w zakresie pojęcia „części obiektów budowlanych”. Udział wyraża bowiem zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej i jest z reguły określony odpowiednim ułamkiem. Tak więc właściciel udziału jest równocześnie właścicielem części ułamkowej wspólnego prawa (prawa własności). W przypadku zbycia udziału w nieruchomości, dotychczasowy współwłaściciel przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania tą nieruchomością jak właściciel, w zakresie, w jakim uprawniała go do tego wysokość jego udziału. Należy więc przyjąć, że sprzedaż udziału w nieruchomości (również udziału we współwłasności nieruchomości) będzie stanowiła dostawę towaru (części nieruchomości) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Będzie to zatem czynność wskazana w art. 5 ust. 1 ustawy.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Podatnikami – stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%. Ustawodawca daje także podatnikom możliwość stosowania zwolnień podatkowych.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego wynika, że przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć sprzedaż, aport, a także najem oraz dzierżawę.

Jednocześnie na mocy, art. 43 ust. 10 omawianego artykułu, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków, możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.

Natomiast, treść art. 29 ust. 5 ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, zamierza nabyć udziały w nieruchomościach, a następnie świadczyć usługi najmu przy wykorzystaniu lokali znajdujących się w tych nieruchomościach. Dostawa poszczególnych budynków nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia. Budynki zostały oddane do użytku ponad 100 lat temu i wielokrotnie zmieniały właścicieli. Potencjalny dostawca nabył każdy z budynków (części budynków) w roku 2004. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a nabyciem budynków przez dostawcę upłynął okres znacznie dłuższy niż 2 lata. Potencjalna dostawa budynków w ramach nabycia części budynków przez Wnioskodawcę będzie odbywać się znaczenie później niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu. Dostawcy nie przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu każdego z budynków. Budynki będące przedmiotem sprzedaży nie były modernizowane, a w szczególności wydatki poniesione na ich ulepszenie nie stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej.

Dokonując nabycia udziałów w nieruchomościach Zainteresowany oraz potencjalny zbywca – dostawca – będący czynnym podatnikiem podatku VAT, zamierzają zrezygnować ze zwolnienia od podatku.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że dostawa udziałów w części nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Bowiem w przedmiotowej sprawie ww. dostawa udziałów w części nieruchomości – jak wskazał Wnioskodawca – nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia. Zatem w opisanej sytuacji należy przyjąć, iż pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, już nastąpiło. Ponadto, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Jeżeli przedmiotem dostawy będzie również udział w gruncie, to na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy, on również będzie korzystał ze zwolnienia od podatku.

Odpowiadając na zadane pytania tut. Organ stwierdza, iż:

Ad. 1.

Udział we współwłasności nieruchomości spełnia definicję towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż będzie stanowiła dostawę towaru (części nieruchomości) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, która mieści się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ad. 2.

Transakcja zbycia udziałów we współwłasności nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Ad. 3.

Dostawca udziałów w nieruchomości będzie mógł zrezygnować ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy i wybrać opodatkowanie planowanej dostawy przedmiotowej nieruchomości, jednakże pod warunkiem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 43 ust. 10 oraz art. 43 ust. 11 ustawy.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna rozstrzyga tylko w kwestii wyczerpująco przedstawionego we wniosku, zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa cyt. w sentencji, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zaznaczyć zatem należy, ze niniejsza interpretacja indywidualna została wydana w oparciu o oświadczenie Zainteresowanego, iż dostawa udziałów w części nieruchomości nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie przedmiotu opodatkowania w przypadku nabycia udziałów w nieruchomościach oraz sposobu opodatkowania udziałów w nieruchomościach. Kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia udziałów we współwłasności nieruchomości została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 7 października 2010 r. nr ILPP1/443-747/10-5/AW.

Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy sprzedaży nieruchomości zostanie załatwiona odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.