Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-369/11-2/IR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-10-14
Teza: Treść przepisów art. 3 ust. 4 obowiązującej od 1 stycznia 2011 r. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, wskazuje, iż mają one zastosowanie w odniesieniu do pojazdów samochodowych dla których uprzednio wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu. Zatem należy przyjąć, że przepisy te nie mają zastosowania do pojazdów samochodowych dla których ww. zaświadczenie nie zostało wydane, jak to ma miejsce w przedmiotowej sprawie.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego; samochód-samochód ciężarowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2011 r. (data wpływu 20 lipca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty kwoty podatku naliczonego w związku z planowanymi zmianami w samochodzie ciężarowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty kwoty podatku naliczonego w związku z planowanymi zmianami w samochodzie ciężarowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W 2010 r. Spółka kupiła samochód do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT. Jest to pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, o ładowności powyżej 500 kg, posiadający homologację ciężarową, inny niż wymieniony w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652). Dla tego pojazdu Spółka nie przeprowadziła dodatkowych badań technicznych, o których mowa w art. 3 ust. 3 ww. ustawy. Na podstawie interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2009 r. w związku z zakupem ww. samochodu, Spółka dokonała odliczenia w pełnej wysokości.

W 2011 r. Spółka zamierza dokonać zmian konstrukcyjnych w pojeździe, polegających m.in. na demontażu tzw. kratki w wyniku czego zmieni się kwalifikacja samochodu z ciężarowego na osobowy. Po dokonaniu tych zmian, które potwierdzone zostaną zmianą homologacji oraz odpowiednim wpisem w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, samochód ten będzie dalej wykorzystywany do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą kwalifikacji pojazdu, innego niż wymieniony w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia w 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) z ciężarowego na osobowy, która nastąpi w 2011 r. wystąpi u Wnioskodawcy obowiązek korekty podatku naliczonego odliczonego w pełnej wysokości z tytułu zakupu tego pojazdu?

Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana kwalifikacji pojazdu, dokonana w 2011 r. z ciężarowego na osobowy, innego niż wymieniony w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652) nie rodzi obowiązku skorygowania kwoty podatku naliczonego.

Obowiązek ten, określony w art. 3 ust. 4 ustawy, dotyczy bowiem wyłącznie pojazdów określonych w art. 3 ust. 2 posiadających zaświadczenie, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ogólną zasadą prawa podatkowego jest, że podatnik dokonuje obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na podstawie przepisów obowiązujących w dacie rozliczania podatku. Oznacza to, że późniejsza zmiana przepisów w danym zakresie nie powoduje utraty prawa do dokonanego już obniżenia kwoty podatku należnego, a zatem nie powoduje konieczności dokonywania korekty podatku, chyba że przepisy stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej również ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Przypadki ograniczenia bądź wyłączenia prawa do odliczenia do 31 grudnia 2010 r zawierały art. 86 ust. 3-7a oraz art. 88 ustawy.

Kwestia korekty podatku naliczonego odliczonego, w związku z nabyciem pojazdu samochodowego, na gruncie aktualnie obowiązujących przepisów w zakresie podatku od towarów i usług, została uregulowana w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą nowelizującą.

Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym dokonał jego odliczenia.

Zgodnie natomiast z ust. 3 tegoż artykułu, spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 2 pkt 1-4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2010 r. Wnioskodawca zakupił samochód do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT. Jest to pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, o ładowności powyżej 500 kg, posiadający homologację ciężarową, inny niż wymieniony w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej. Wnioskodawca nie przeprowadził dla tego pojazdu dodatkowych badań technicznych, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy nowelizującej. Na podstawie interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2009 r. w związku z zakupem ww. samochodu, Zainteresowany dokonał odliczenia w pełnej wysokości. W 2011 r. Wnioskodawca zamierza dokonać zmian konstrukcyjnych w pojeździe, polegających m.in. na demontażu tzw. kratki w wyniku czego zmieni się kwalifikacja samochodu z ciężarowego na osobowy. Po dokonaniu tych zmian, które potwierdzone zostaną zmianą homologacji oraz odpowiednim wpisem w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, samochód ten będzie dalej wykorzystywany do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca, prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu ww. samochodu, wywiódł z interpretacji ogólnej Ministra Finansów odnoszącej się do tez Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które umożliwiały odliczenie podatku wg zasad obowiązujących w dniu 30 kwietnia 2004 r. Zgodnie z tymi przepisami, w przypadku nabycia pojazdów samochodowych, w odniesieniu do których na podstawie homologacji producenta lub importera dla danego typu pojazdu samochodowego bezspornie wynika, że nie jest to samochód osobowy i dopuszczalna ładowność tego pojazdu wynosi powyżej 500 kg przysługiwało odliczenie pełnej kwoty podatku.

Należy zauważyć, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług obowiązujące do dnia 30 kwietnia 2004r. nie formułowały obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w sytuacji takiej jak przedstawiona w przedmiotowej sprawie. Wskazać też trzeba, że treść przywołanych wyżej przepisów art. 3 ust. 4 obowiązującej od 1 stycznia 2011 r. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, wskazuje, iż mają one zastosowanie w odniesieniu do pojazdów samochodowych, dla których uprzednio wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu.

Zatem należy przyjąć, że przepisy te nie mają zastosowania do pojazdów samochodowych dla których ww. zaświadczenie nie zostało wydane. Z kolei ustawodawca nie wprowadził przepisów intertemporalnych w powyższym zakresie.

Reasumując, jeżeli dla pojazdu, w którym Wnioskodawca zamierza zdemontować „kratkę” nie wydano zaświadczenia, o którym mowa wyżej, to Zainteresowany nie ma obowiązku skorygowania podatku naliczonego VAT od zakupu samochodu ciężarowego.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.