Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-910a/10/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-15
Teza: Nie stanowi WNT czynność zakupu towarów od kontrahenta niemieckiego, które w związku z transakcją wielostronną są przewożone bezpośrednio z Polski do Belgii lub Holandii.
Słowa kluczowe: transakcja-transakcja łańcuchowa (szeregowa); świadczenie-miejsce świadczenia przy dostawie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 2-art. 25

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2010 r. (data wpływu 2 września 2010 r.), uzupełnionym w dniu 1 października 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za wewnątrzwspólntowe nabycie czynności zakupu towarów od kontrahenta niemieckiego, które w związku z transakcją wielostronną są przewożone bezpośrednio z terytorium Polski na terytorium Belgii (Holandii) - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 1 października 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania za wewnątrzwspólntowe nabycie czynności zakupu towarów od kontrahenta niemieckiego, które w związku z transakcją wielostronną są przewożone bezpośrednio z terytorium Polski na terytorium Belgii (Holandii).

W przedmiotowym wniosku, oraz w jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka uczestniczy w transakcjach łańcuchowych, w których polski producent (firma A) sprzedaje towar niemieckiemu podmiotowi (firmie B), a ten następnie pośrednikowi – Spółce (firmie C), która dostarcza towar odbiorcy belgijskiemu lub holenderskiemu (firmie D). Wszystkie podmioty są podatnikami podatku od wartości dodanej w swoich krajach. Towar wydawany jest przez pierwszy podmiot, a transport organizuje podmiot z Niemiec (firma B), który towar dostarcza bezpośrednio z firmy A do ostatniego w kolejności kontrahenta (firmy D znajdującej w Belgii lub w Holandii). Ze względu na fakt, że kontrahent niemiecki nie jest zarejestrowany w Polsce dla celów podatku od towarów i usług, Spółka do otrzymanych faktur zakupu wystawia fakturę wewnętrzną naliczając podatek naliczony i należny, wykazując w deklaracji VAT-7 jako dostawę towaru, dla której podatnikiem jest nabywca.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dostawę dokonaną przez firmę niemiecką na rzecz Spółki (udokumentowaną fakturą) należy uznać jako wewnątrzwspólnotowe nabycie i opodatkować podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonana dostawa, na rzecz Spółki (udokumentowana fakturą) stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i powinna zostać opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, miejscem dostawy towarów jest, w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Z postanowień zawartych w ust. 2 powołanego artykułu wynika, że w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

Na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy o podatku od towarów usług, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawa towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów,
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9 ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego, chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów:

1.  zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub
2.  zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa w dziale XII (art. 25 ust. 2 ustawy).

Z przestawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka jako pośrednik uczestniczy w transakcjach, w których polski producent (firma A) sprzedaje towar niemieckiemu podmiotowi (firmie B), a ten Spółce (firmie C), która następnie dostarcza towar odbiorcy belgijskiemu lub holenderskiemu (firmie D). Wszystkie podmioty są podatnikami podatku od wartości dodanej w swoich krajach. Transport organizuje kontrahent z Niemiec, który dostarcza towar bezpośrednio od polskiego producenta do ostatniego w kolejności kontrahenta tj. firmy, znajdującej na terytorium Belgii lub Holandii.

Powyższe okoliczności wskazują, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tzw. transakcją łańcuchową. Zasadnicze znaczenie dla określenia miejsca jej opodatkowania jest ustalenie, której dostawie przypisany jest transport.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, przy uwzględnieniu zapisu art. 22 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że transport przyporządkowany jest dostawie dokonanej przez producenta polskiego na rzecz kontrahenta z Niemiec. Zatem zgodnie z zapisem ust. 3 pkt 2 powyższego artykułu – miejscem dokonania dostawy towarów na rzecz Spółki i tym samym miejscem jej opodatkowania, jest państwo zakończenia transportu tj. odpowiednio terytorium Belgii lub Holandii.

W konsekwencji czynność nabycia towarów od kontrahenta z Niemiec nie stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, gdyż miejscem dokonania tej dostawy nie jest terytorium kraju.

Jeżeli jednak Spółka podała dla przedmiotowej transakcji NIP przyznany dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce - zgodnie z zapisem art. 25 ust. 2 ustawy - wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru uznane jest również za dokonane na terytorium Polski, chyba że Spółka udowodni, iż zostało ono opodatkowane na terytorium odpowiednio Belgii lub Holandii.

Jednocześnie tut. organ informuje, że rozstrzygnięcia kwestii uznania za wewnątrzwspólntową dostawę czynności sprzedaży na rzecz podmiotu z Belgii lub Holandii, towarów uprzednio nabytych od podmiotu niemieckiego, dokonano w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-910b/10/RS.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.