Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-533/09-7/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-09
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od poczynionych nakładów na nieruchomości, w sytuacji, o której mowa w pytaniu nr 7.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; czynsz; ewidencja-ewidencja środków trwałych; inwestycje-inwestycje w obcych środkach trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; umowa; umowa-umowa najmu; użytkowanie (używanie); środek-środek trwały-nieumorzona część środka trwałego; środek-środek trwały-obcy środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością – reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 03 lipca 2009 r. (data wpływu 14 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od poczynionych nakładów na nieruchomości, w sytuacji, o której mowa w pytaniu nr 7 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 22 września 2009 r. (data wpływu 25 września 2009 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od poczynionych nakładów na nieruchomości, w sytuacji, o której mowa w pytaniu nr 7.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzeń przyszłych.

Podatnik jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT czynnym – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Podatnik na podstawie umowy najmu wykorzystywał nieruchomość na cele związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Obecnie nieruchomość ta nie jest już przez Podatnika wykorzystywana na potrzeby prowadzonej przez Niego na jej terenie działalności gospodarczej (Podatnik podjął już działania w celu znalezienia podnajemców). Jednakże umowa najmu cały czas obowiązuje. Podatnik na ww. nieruchomości dokonał nakładów (z własnych środków). Umowa najmu została zawarta na czas określony, bez możliwości wcześniejszego jej wypowiedzenia. Podatnik, z powodu zmiany strategii gospodarczej (która nie pociąga za sobą zmiany rodzaju działalności gospodarczej), zamierza rozwiązać przedmiotową umowę najmu w drodze porozumienia z Wynajmującym, gdyż działalność gospodarcza prowadzona na tej nieruchomości zostanie przeniesiona w inne miejsce celem dalszego jej wykonywania. Wraz zakończeniem stosunku najmu Podatnik zamierza zawrzeć z właścicielami przedmiotowej nieruchomości porozumienie, na podstawie którego dokonane zostaną wzajemne rozliczenia z tytułu poczynionych przez Podatnika nakładów na ww. nieruchomości.

Brane są pod uwagę dwa warianty ww. porozumienia:

*   właściciele zatrzymają poczynione przez Podatnika nakłady na nieruchomości za zapłatą określonej kwoty na rzecz Podatnika,

*   właściciele zatrzymają poczynione przez Podatnika nakłady na nieruchomości nieodpłatnie.

W przypadku, gdyby jednak nie udało się zawrzeć ww. porozumienia, Podatnik bierze pod uwagę podjęcie następujących działań (alternatywnie):

*   Podatnik rozwiązuje umowę z właścicielami nieruchomości i płaci im odpowiednie odszkodowanie,

*   Podatnik zleca podmiotowi trzeciemu prowadzenie negocjacji w sprawie rozwiązania przedmiotowej umowy najmu (bez odszkodowania płaconego przez Podatnika na rzecz właścicieli nieruchomości) oraz podjęcie czynności w celu znalezienia nowego najemcy przedmiotowej nieruchomości (nowy najemca „wszedłby” w miejsce Podatnika),

*   umowa nie zostanie rozwiązana, a Podatnik postara się znaleźć podnajemców.

Podatnik odliczał podatek naliczony VAT z tytułu nabycia przedmiotowych nakładów na nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy w przypadku, gdy umowa najmu nieruchomości nie zostanie rozwiązana, a Podatnik nie będzie przedmiotowej nieruchomości wykorzystywał w celu prowadzenia działalności gospodarczej podejmując jednocześnie starania w celu znalezienia podnajemców, to czy Podatnik będzie miał prawo do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych od poczynionych nakładów na nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów? – pytanie oznaczone we wniosku nr 7.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych:

1.  nabytych nieodpłatnie, jeżeli: - nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw, lub - dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub - nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku,
2.  jeżeli przed dniem 1 stycznia 1995 r. zostały nabyte, lecz nie zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
3.  oddanych do nieodpłatnego używania – za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania,
4.  nabytych w formie wkładu niepieniężnego, od tej części ich wartości, która nie została przekazana na utworzenie lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 64 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych wniesionych do spółki w postaci wkładu niepieniężnego, stanowiących równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know - how).

Zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, aby podatnik mógł zaliczać odpisy amortyzacyjne z tytułu inwestycji w obcych środkach trwałych do kosztów uzyskania przychodów musi te inwestycje przyjąć do używania. Przepisy nie przewidują innego warunku dla możliwości zaliczania ww. odpisów do kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym przypadku Podatnik poniósł koszty związane z nakładami na nieruchomości, z której korzystał z tytułu zawartej umowy najmu, przyjął te nakłady do używania, wprowadził inwestycję w obcy środek trwały do ewidencji środków trwałych i rozpoczął dokonywanie odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy, a zatem spełnione zostały warunki dla możliwości zaliczania odpisów amortyzacyjnych z tytułu przedmiotowych nakładów do kosztów uzyskania przychodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, należy zauważyć, że ustawodawca wyraźnie wskazał do kiedy podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych: zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisy amortyzacyjne mogą być dokonywane do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór.

W przedmiotowym przypadku żadna z ww. okoliczności nie nastąpi. Podatnik po prostu zamierza przenieść działalność gospodarczą w inne miejsce, a więc nakłady poczynione przez Podatnika zostaną cały czas w używaniu przez Niego. Nie nastąpi fizyczna likwidacja nakładów, czy sprzedaż.

Zatem, należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że pomimo niewykorzystywania przez Podatnika przedmiotowej nieruchomości na cele związane z działalnością gospodarczą w określonym okresie, Podatnik podjął jednocześnie działania mające na celu znalezienie podnajemców, nakłady poczynione przez podatnika na tej nieruchomości będą cały czas w używaniu Podatnika, a zatem będzie mógł On zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów dokonywane od nich odpisy amortyzacyjne.

Ponadto Podatnik zaznacza, że art. 16 ust. 1 pkt 63 oraz art. 16 ust. 1 pkt 64 ww. ustawy zawiera jedyne nałożone przez ustawodawcę ograniczenia dotyczące możliwości zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów. Okoliczności wskazane w tych przepisach w przedmiotowym przypadku nie wystąpią.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Podatnika, będzie On mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od nakładów poczynionych na przedmiotowej nieruchomości, w sytuacji, gdy nie będzie On wykorzystywał wynajmowanej nieruchomości na potrzeby związane z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą (nie będzie prowadzić na niej produkcji ani świadczyć usług), szukając jednocześnie podnajemcy nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto informuje się, iż w zakresie pozostałych zdarzeń przyszłych wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne, i tak:

*   w części dotyczącej pytań nr 1 - 4 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-4/EK,

*   w części dotyczącej pytania nr 5 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-5/EK,

*   w części dotyczącej pytania nr 6 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-6/EK,

*   w części dotyczącej pytania nr 8 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-8/EK,

*   w części dotyczącej pytania nr 9 – interpretacja indywidualna z dnia 09 października 2009 r. nr ILPB3/423-533/09-9/EK,

*   w części dotyczącej pytania nr 10 – interpretacja indywidualna z dnia 08 października 2009 r. nr ILPP1/443-830/09-4/BP,

*   w części dotyczącej pytania nr 11 – interpretacja indywidualna z dnia 08 października 2009 r. nr ILPP1/443-830/09-5/BP.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.