Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/4511-125/15/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-04-27
Teza: Ustalenie daty nabycia odrębnej własności lokalu mieszkalnego gdy w drodze spadku i dziale spadku nabyto wkład mieszkaniowy oraz możliwość zaliczenia do kosztów spłaty przekazanej w ramach działu spadku na rzecz rodzeństwa.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek; spółdzielnie-wkład do spółdzielni mieszkaniowej; spłata; własność-własność odrębna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 23 stycznia 2015 r. (data otrzymania 27 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest nieprawidłowe.**

****

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2015 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 18 marca 2003 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy, który posiadał prawo do 1/2 udziału w wkładzie mieszkaniowym o wartości 70.000 zł. Postanowieniem Sądu Rejonowego z 16 grudnia 2010 r. prawo do spadku po 1/4 części nabył Wnioskodawca, jego matka, siostra i brat. W tym samym postanowieniu zawarty jest dalszy podział przedmiotu spadku po zmarłej 21 marca 2008 r. matce Wnioskodawcy postanowieniem Sądu Rejonowego z 19 marca 2008 r. Prawo do 1/2 udziału matki we wkładzie mieszkaniowym przyznano po 1/3 Wnioskodawcy, jego siostrze i bratu. Jednocześnie postanowieniem Sądu Rejonowego z 16 grudnia 2010 r. dokonano działu spadku w ten sposób, że całość praw do wkładu mieszkaniowego o wartości 70.000 zł. związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego przyznano Wnioskodawcy. Równocześnie Sąd postanowił zasądzić od Wnioskodawcy tytułem spłaty kwotę 23.333 zł na rzecz jego siostry oraz brata. W kolejnym punkcie postanowienia Sąd Rejonowy zasądził od siostry i brata Wnioskodawcy kwoty po 1.533 zł na rzecz Wnioskodawcy tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania. Kwoty te zostały w pełni przekazane zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego.

Następnie aktem notarialnym z 25 lutego 2011 r. została spisana umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu po rodzicach na wyłączną własność Wnioskodawcy. Kolejnym aktem notarialnym z 9 maja 2011 r. Wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny za cenę 70.000 zł.

W ustawowym terminie Wnioskodawca przedłożył w 2012 r. sporządzony PIT-39 obejmujący przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości 70.000 zł, ujmując w nim koszty uzyskania przychodów (będące sumą 2 spłat) w łącznej kwocie 46.666 zł oraz dochód zwolniony w kwocie 23.334 zł, na który przedstawił w urzędzie skarbowym końcem 2014 r. rachunki na wydatki mieszkaniowe na cele remontowe w budynku mieszkalnym. Możliwość odliczenia tych kosztów została jednak odrzucona przez urząd skarbowy ze względu na fakt, że właścicielem budynku mieszkalnego jest tylko małżonek Wnioskodawcy.

Wnioskodawca dowiedział się, że spadek po zmarłym 18 marca 2003 r. ojcu nie jest opodatkowany, gdyż minęło 5 lat od jego śmierci.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania.

1.  Czy w korekcie zeznania PIT-39 w przychodzie Wnioskodawca ma uwzględnić tylko różnicę udziałów między 1/4 a 1/3 udziałów w przedmiocie spadku wynikłych wskutek śmierci matki 21 marca 2008 r. nabytych przez Wnioskodawcę, jego siostrę i brata na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z 19 marca 2009 r. w kwocie \[23.333 zł - (70.000 zł :4)\] x 3 = 17.499 zł?
2.  Czy w korekcie zeznania PIT-39 w kosztach Wnioskodawca ma uwzględnić dwie spłaty po 23.333 zł czyli 46.666 zł + koszty sporządzenia aktu notarialnego z 28 lutego 2011 r. w kwocie 785,58 zł?

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź powinna być twierdząca na oba zadane pytania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeśli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw upłynęło 5 lat. W związku z tym, jeśli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw do dnia odpłatnego zbycia upłynęło 5 lat, zbycie nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Nawiązując do powyższego wyjaśnienia podkreślić należy, że w przypadku sprzedaży nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust.1 pkt 8 ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia. W rozpatrywanej sprawie niezbędne jest zatem ustalenie momentu nabycia prawa własności lokalu mieszkalnego, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że rodzice Wnioskodawcy, na rzecz których ustanowione zostało w przeszłości spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, posiadali wkład mieszkaniowy. Ojciec Wnioskodawcy zmarł w 2003 r. i spadek po nim nabyli matka, siostra i brat Wnioskodawcy oraz Wnioskodawca w udziale po 1/4 każdy. Matka Wnioskodawcy zmarła w 2008 r. i spadek po niej nabyli Wnioskodawca, jego siostra i brat w udziale po 1/3 każdy. W 2010 r. przeprowadzono dział spadku i całość praw do wkładu mieszkaniowego w spółdzielni mieszkaniowej przyznano Wnioskodawcy z obowiązkiem spłaty rodzeństwa. Następnie w 2011 r. ustanowiono prawo odrębnej własności lokalu na rzecz Wnioskodawcy. Lokal mieszkalny Wnioskodawca sprzedał w 2011 r.

Stosownie do treści art. 924 i art. 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego – jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego – zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

W przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego dziedziczeniu podlega wyłącznie wkład mieszkaniowy związany z tym prawem a nie samo prawo, które przysługiwało spadkodawcy. Należy wyjaśnić, że w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego właścicielem mieszkania i zarządzającym jest spółdzielnia mieszkaniowa. Przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni.

Podkreślić należy, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, z którego ustanowieniem wiąże się uiszczenie wkładu mieszkaniowego – w myśl art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1222) – jest prawem niezbywalnym, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – na pisemne żądanie członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielnia jest obowiązana zawrzeć z tym członkiem umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez niego:

1.  spłaty przypadającej na jego lokal części kosztów budowy będących zobowiązaniami spółdzielni, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego wraz z odsetkami z zastrzeżeniem pkt 2;
2.  spłaty nominalnej kwoty umorzenia kredytu lub dotacji w części przypadającej na jego lokal, o ile spółdzielnia skorzystała z pomocy podlegającej odprowadzeniu do budżetu państwa uzyskanej ze środków publicznych lub z innych środków;
3.  spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.

Z przepisu tego wynika, że po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek z członkiem spółdzielni zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu.

W myśl art. 12 ust. 12 ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych – spółdzielnia zawiera umowę, o której mowa w ust. 1 w terminie 6 miesięcy według stanu prawnego obowiązującego od 30 grudnia 2009 r., od dnia złożenia wniosku przez osobę uprawnioną, chyba że nieruchomość posiada nieuregulowany stan prawny (\`(...)\`) lub spółdzielni nie przysługuje prawo własności lub użytkowania wieczystego gruntu, na którym wybudowała sama budynek lub wybudowali go jej poprzednicy prawni.

Skoro zatem spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu nie ma charakteru prawa własnościowego i jest niezbywalne, to nie można mówić o jego nabyciu ani zbyciu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Osoby zamieszkujące w takich lokalach jedynie je użytkują, nie posiadają do nich tytułu własności. Po spełnieniu określonych warunków, na rzecz osoby, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu spółdzielnia ma obowiązek przenieść własność lokalu. Osoba, której przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, aby nabyć od spółdzielni prawo odrębnej własności tego lokalu, musi najpierw spłacić m.in. przypadającą na jego lokal część kosztów budowy – w tym wkład mieszkaniowy, o ile go jeszcze nie wpłaciła. Wkład ten stanowi udział w kosztach budowy lokalu. Warunkiem przekształcenia lokatorskiego prawa do lokalu na prawo własności jest pokrycie w całości kosztów zadania inwestycyjnego przypadającego na dany lokal w postaci wkładu mieszkaniowego.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia stwierdzić należy, że w drodze spadku po ojcu Wnioskodawca w żadnym wypadku nie nabył lokalu mieszkalnego, ale nabył jedynie prawo do udziału we wkładzie mieszkaniowym w wysokości 1/8 (1/4 x 1/2), a w drodze spadku po matce jego prawo do udziału we wkładzie mieszkaniowym zwiększyło się do 1/3. Prawo do całego wkładu mieszkaniowego Wnioskodawca nabył w wyniku działu spadku.

Jednakże dopiero data ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do tego momentu Wnioskodawca nie miał żadnych praw własnościowych do lokalu, bo był jedynie jego najemcą. Tym samym 5-letni termin określony w przywołanym przepisie może być liczony jedynie od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia prawa zbywalnego, czyli przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność lokalu mieszkalnego, co w omawianej sprawie nastąpiło 25 lutego 2011 r.

Nie można zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że prawo własności do lokalu mieszkalnego w części nabył w 2003 r. w drodze spadku po ojcu, gdyż przedmiotem spadku nie był lokal mieszkalny, lecz prawo do wkładu mieszkaniowego. Prawo własności do lokalu mieszkalnego Wnioskodawca nabył w całości w 2011 r., a więc już po śmierci rodziców, w momencie przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębną własność. Oznacza to, że cały przychód osiągnięty z tytułu sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu podlegające opodatkowaniu.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Natomiast stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy w związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego do kosztów może zaliczyć kwotę spłaty na rzecz siostry i brata oraz koszty sporządzenia aktu notarialnego umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego.

W pierwszej kolejności, podkreślenia wymaga fakt, że nabycie mieszkania wskazane we wniosku nie jest w żaden sposób uzależnione od dokonywanej przez Wnioskodawcę spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców. Nabycie własności lokalu mieszkalnego nie nastąpiło bowiem w wyniku spadku bądź działu spadku po zmarłych rodzicach, ale w drodze przeniesienia przez spółdzielnię własności na rzecz osoby, której przysługiwało spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. To oznacza, że spłata na rzecz rodzeństwa nie została poniesiona w celu nabycia przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego. Pozostali spadkobiercy tj. siostra i brat Wnioskodawcy posiadali jedynie prawo do udziału w spadku, którego przedmiotem był wkład mieszkaniowy. Wydatek poniesiony na spłatę stanowi koszt nabycia tej części wkładu mieszkaniowego, do której prawo posiadali siostra i brat Wnioskodawcy, nie zaś koszt nabycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność, będącego przedmiotem odpłatnego zbycia. Lokal Wnioskodawca nabył samodzielnie. Spłaty dokonane przez Wnioskodawcę na rzecz siostry i brata są jedynie wydatkami dokonanymi w ramach wspólnych rozliczeń spadkobierców w związku z podziałem spadku po zmarłych rodzicach. Nie stanowią natomiast wydatków na nabycie lokalu, jak również nie są nakładami na nieruchomość dokumentowanymi fakturą VAT i zwiększającymi wartość tej nieruchomości. Nie mogą zatem stanowić kosztu uzyskania przychodu z tytułu jego odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

Nie ma również związku przyczynowo-skutkowego między sprzedażą lokalu mieszkalnego a przekazaną na rzecz rodzeństwa spłatą, dlatego w myśl ww. art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spłata nie stanowi kosztu odpłatnego zbycia.

Powyższe stanowisko potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 10 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 2601/13.

Nie ma natomiast przeszkód aby do kosztów uzyskania przychodu zaliczyć koszty sporządzenia aktu notarialnego, które Wnioskodawca poniósł w związku z ustanowieniem na jego rzecz prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego. Jest to wydatek związany z nabyciem prawa własności lokalu mieszkalnego, w którym mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

Podsumowując, źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu jest cały przychód uzyskany ze sprzedaży 9 maja 2011 r. odrębnej własności lokalu mieszkalnego, gdyż prawo własności Wnioskodawca uzyskał dopiero 25 lutego 2011 r. Do kosztów uzyskania przychodu Wnioskodawca może zaliczyć koszty sporządzenia aktu notarialnego umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego. Natomiast poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na spłatę siostry i brata nie stanowią kosztu odpłatnego zbycia (w myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy) oraz nie mieszczą się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odrębnej własności lokalu mieszkalnego (określonego w art. 22 ust. 6c ww. ustawy) i w żaden sposób nie wpływają na obniżenie wysokości przychodu z tytułu dokonanej sprzedaży mieszkania.

Stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

****