Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.509.2023.9.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od WNIP ujmowanych przez Spółkę w Ewidencji na zasadach opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty kwalifikowane; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Odliczenie od dochodu kosztów kwalifikowanych ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową prowadzoną w celu opracowania produktów niezbędnych do przeciwdziałania COVID-19
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 września 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od WNIP ujmowanych przez Spółkę w
    Ewidencji na zasadach opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku
    będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust.
    3 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    T. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od
    osób prawnych. Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym
    mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 706 oraz z 2022 r. poz. 1079).
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi finansowe
    skierowane do firm z branży transportowej w relacjach międzynarodowych i krajowych.
    Do świadczenia powyższych usług Spółka wykorzystuje system komputerowy (dalej:
    „System” lub „SW”), składający się z kilku modułów m.in. aplikacji wewnętrznych (SW
    desktop i SW web), panelu obsługi klienta i części serwerowej.
    Ponadto, Spółka udziela licencji do Systemu spółce powiązanej, która wykorzystuje go w
    celu świadczenia usług windykacyjnych.
    W celu ustawicznego rozwoju świadczonych przez siebie usług, Spółka stale prowadzi
    prace mające na celu rozwijanie i udoskonalanie Systemu, które są niezbędne do
    ulepszania obecnie świadczonych usług oraz świadczenia nowych usług na rzecz klientów.
    Powyższe prace przebiegają zgodnie z opisanym poniżej modelem.
    Opis modelu prac związanych z udoskonalaniem Systemu.
    1) Zgłoszenie zapotrzebowania.
    Rozpoczęcie prac wynika ze zgłaszanego zapotrzebowania na zmiany, które Spółka zbiera
    m.in. od kadry menadżerskiej, zarządu czy liderów poszczególnych zespołów lub
    współpracującego ze Spółką podmiotu zewnętrznego.
    Z uwagi na zakres danego zagadnienia i jego przedmiot oraz znaczenie dla Spółki,
    Wnioskodawca dzieli projekty planowane do realizacji na podstawie zgłoszonych potrzeb
    na:

    - innowacje, tj. zmiany polegające na wprowadzeniu nowych lub ulepszonych,
    innowacyjnych funkcjonalności (dalej: „Innowacje”), które obejmują:
      - tzw. Historie użytkownika (ang. User Stories), tj. pojedyncze zadania, lub
      - tzw. Epiki, tj. kluczowe dla biznesu Wnioskodawcy projekty, dla których na etapie
        realizacji zostaje przypisany (...) ze strony Spółki oraz
    - tzw. utrzymanie, tj. zmiany polegające na utrzymaniu Systemu lub usunięciu błędów w
    Systemie (dalej: „Utrzymanie”).
    W dalszej części wniosku prace związane z Innowacjami określane są łącznie jako: „Prace
    B+R”.
    2) Opracowanie koncepcji (projektowanie funkcjonalności).
    Każda zgłoszona potrzeba opisywana jest w narzędziu do zarządzania projektami IT. Na
    tym etapie dokonywana jest transformacja potrzeby w funkcjonalność Systemu, w ramach
    czego zachodzi proces kreatywny tworzenia konkretnego rozwiązania informatycznego,
    które ma na celu realizację zgłoszonych potrzeb (projektowanie funkcjonalności).
    Za zaprojektowanie nowych funkcjonalności odpowiedzialny jest wyłącznie wewnętrzny
    zespół IT funkcjonujący w Spółce (dalej: „Zespół IT”), który został utworzony w celu
    prowadzenia i koordynacji prowadzonych przez nią Prac B+R. W dalszej części wniosku
    Spółka opisuje szczegółowy zakres działań podejmowanych przez Zespół IT w ramach Prac
    B+R. Poza Zespołem IT Spółka nie posiada własnego personelu bezpośrednio
    zaangażowanego w rozwój Systemu.
    Działania Zespołu IT w zakresie Prac B+R polegają przede wszystkim na opracowywaniu
    koncepcji nowych funkcjonalności oraz ich specyfikacji. Zespół IT zajmuje się
    opracowaniem koncepcji nowych funkcjonalności również w sytuacji, gdy z inicjatywą
    wprowadzenia jakiegoś rozwiązania i wstępnym projektem wystąpi podmiot zewnętrzny,
    np. jeden z wykonawców odpowiedzialnych za wytworzenie warstwy technicznej nowych
    funkcjonalności (szerzej o wykonawcach w kolejnym punkcie).
    3) Realizacja koncepcji.
    Za wykonanie zaprojektowanych funkcjonalności (tj. wytworzenie ich warstwy technicznej,
    informatycznej) odpowiedzialne są zespoły informatyczne działające w strukturze
    zewnętrznych usługodawców, którzy świadczą usługi programistyczne na rzecz Spółki, na
    podstawie zawartych ze Spółką umów (dalej: „Wykonawcy”). Zespół IT współpracuje z
    Wykonawcami w fazie wykonania oprogramowania, w szczególności nadzoruje przebieg
    prac oraz weryfikuje i zatwierdza kluczowe rezultaty prac.
    Wykonawcy realizują prace w tzw. sprintach (dwutygodniowych odcinkach), w trakcie
    których mogą co prawda podejmować bieżące decyzje dotyczące kształtu
    oprogramowania (nie każde odstępstwo od specyfikacji przekazanej przez Spółkę musi
    być konsultowane z Zespołem IT), jednakże ograniczają się one do kwestii natury
    „technicznej”, np. wyboru właściwych narzędzi informatycznych. Decyzje dotyczące
    aspektów funkcjonalnych oprogramowania podejmowane są wyłącznie przez Zespół IT.
    Do kompetencji Zespołu IT należy również testowanie projektu udoskonalonego
    oprogramowania - Wykonawcy przekazują wytworzone funkcjonalności na środowisko
    testowe i dokonują ich prezentacji, po czym Zespół IT decyduje o wdrożeniu
    oprogramowania przekazanego przez Wykonawców do użytku lub konieczności
    przeprowadzenia dodatkowych prac. Techniczne zamknięcie zlecenia jest dokonywane
    przez Wykonawców, jednak następuje ono dopiero po decyzji Zespołu IT o akceptacji
    dostarczonego oprogramowania. To do Zespołu IT należy zatem w każdym przypadku
    decyzja o ostatecznym kształcie oprogramowania i tym samym, zakończeniu etapu
    realizacji koncepcji danej funkcjonalności.

    Rezultatem prac poszczególnych Wykonawców są kody źródłowe (fragmenty kodu
    źródłowego Systemu) do nowych funkcjonalności, stanowiące utwory w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2509, dalej: „ustawa o prawie autorskim”), które przekazywane są na
    zakończenie każdego sprintu. Wnioskodawcy przekazują ww. rezultaty prac Spółce łącznie
    ze wszystkimi przysługującymi do nich autorskimi prawami majątkowymi lub licencją do
    tych praw. Kody źródłowe przekazane przez Wykonawców przechowywane są w
    repozytorium kodów, do którego dostęp posiada Wnioskodawca.
    Rezultatem prac w fazie realizacji koncepcji jest ulepszona wersja Systemu, na którą
    składają się nowe funkcjonalności wytworzone i przekazane Spółce w ramach sprintów.
    Taka wersja jest przyjmowana przez Spółkę do używania i wykorzystywana w prowadzonej
    działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług finansowych. Jednocześnie, po
    oddaniu do używania, ulepszony System jest poddawany dalszym obserwacjom i analizom
    nakierowanym na dalsze jego ulepszenie. Na podstawie jego praktycznego działania
    podejmowane są decyzje odnośnie do kierunku jego dalszego rozwoju.
    Prowadzone przez Spółkę Prace B+R mają więc charakter ustawicznego i ciągłego dążenia
    do udoskonalenia Systemu, poprzez tworzenie jego kolejnych ulepszonych wersji, w
    których to wersjach wykorzystywane są kody źródłowe przekazywane przez Wykonawców.
    Jednocześnie wspomniane kody źródłowe są wykorzystywane przez Spółkę do innych
    projektów prowadzonych w ramach Prac B+R, są rozwijane w ramach tych prac (poprzez
    dopisywanie kolejnych fragmentów kodu w toku kolejnych sprintów) lub mogą stanowić
    bazę dla nowych rozwiązań informatycznych wprowadzanych do Systemu.
    Prace B+R prowadzone przez Wnioskodawcę polegają zatem na ustawicznym i ciągłym
    ulepszaniu Systemu, służącego Spółce do świadczenia usług finansowych, a tym samym
    również do ulepszania usług świadczonych przez Spółkę. Prace te prowadzone są przy
    uwzględnieniu wniosków zgromadzonych w ramach opisanych powyżej działań i w
    oparciu o kody źródłowe (fragmenty kodu źródłowego) nabywane od Wykonawców.
    Koszty Prac B+R.
    Najistotniejszą grupą kosztów ponoszonych przez Spółkę w toku opisanych powyżej Prac
    B+R są wydatki ponoszone na nabycie od Wykonawców odpowiednio praw autorskich do
    utworów wytworzonych przez Wykonawców w związku ze świadczeniem usług
    programistycznych na rzecz Spółki lub na nabycie licencji do utworów, np. narzędzi,
    metodologii lub kodów źródłowych pochodzących od stron trzecich, niebędących
    Wykonawcami (zazwyczaj wówczas gdy Wykonawcy sami nie posiadają praw autorskich do
    takich elementów). Spółka przewiduje, że nabywane od Wykonawców prawa autorskie
    oraz licencje będą wykorzystywane przez okres dłuższy niż rok, jako elementy ulepszonej
    wersji Systemu wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wskazane prawa autorskie do utworów podlegają ujęciu jako wartości niematerialne i
    prawne. Spółka ujmuje w swojej ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych (dalej: „Ewidencja”) całość praw autorskich do utworów w postaci
    funkcjonalności wytworzonych przez danego Wykonawcę w danym okresie
    rozliczeniowym jako wartości niematerialne i prawne (dalej: „WNIP”), które to prawa
    autorskie są przenoszone na Wnioskodawcę wraz z zapłatą wynagrodzenia należnego
    Wykonawcom. WNIP mogą obejmować przekazane prawa autorskie do utworów
    powstałych w danym okresie lub licencje udzielone przez Wykonawców.
    Jako wartość początkową danej wartości niematerialnej i prawnej Spółka przyjmuje
    natomiast kwotę netto wynikającą z faktury wystawionej przez Wykonawcę, powiększoną
    o kwotę podatku od towarów i usług, w stosunku do której Spółce nie przysługuje prawo
    do odliczenia.
    Wnioskodawca zaznacza, że koszty poniesione na opisane we wniosku Prace B+R, w tym
    w szczególności koszty nabycia praw autorskich i licencji, które Wnioskodawca rozpoznaje

    w formie odpisów amortyzacyjnych są dla Spółki kosztami uzyskania przychodów w
    rozumieniu przepisów art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm.; dalej: „ustawa
    o CIT”) i są wyodrębniane w prowadzonej przez Spółkę ewidencji rachunkowej zgodnie z
    art. 9 ust. 1b tej ustawy.
    Ponadto, wydatki te nie były, nie są i nie zostaną zwrócone Spółce w jakiekolwiek formie
    ani nie są uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku dochodowego w
    związku z działalnością na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
    lub w związku z działalnością określoną w decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust.
    1 pkt 34a ustawy o CIT.
    Wobec powyżej opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca
    chciałby potwierdzić możliwość zastosowania przepisów ustawy o CIT dotyczących ulgi, o
    której mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT (dalej: „Ulga B+R”), poprzez uznanie odpisów
    amortyzacyjnych od opisanych powyżej WNIP za koszty uzyskania przychodów poniesione
    na działalność badawczo-rozwojową (kosztów kwalifikowanych Ulgi B+R).

## Pytanie

Czy odpisy amortyzacyjne od WNIP ujmowanych przez Spółkę w Ewidencji na zasadach
    opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku będą stanowiły dla
    Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od WNIP ujmowanych przez Spółkę w
    Ewidencji na zasadach opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku,
    będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3
    ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18,
    koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
    dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie natomiast z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością).
    W związku z tym ustawodawca wskazuje następujące warunki skorzystania z Ulgi B+R
    względem odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości niematerialnych i
    prawnych:
    1) podatnik prowadzi działalność badawczo-rozwojową oraz
    2) wartości niematerialne i prawne wykorzystywane są w tej działalności badawczo-
    rozwojowej, a podatnik rozpoznaje koszty nabycia wartości niematerialnej i prawnej w
    swoim rachunku podatkowym w drodze odpisów amortyzacyjnych.
    Prace B+R jako działalność badawczo rozwojowa.
    Ustawa o CIT definiuje działalność badawczo-rozwojową w art. 4a pkt 26. Zgodnie z tym
    przepisem działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.

    W ocenie Wnioskodawcy, opisana w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym
    (zdarzeniu przyszłym) działalność podejmowana przez Spółkę stanowi prace rozwojowe,
    które zgodnie z powołaną definicją są jednym z przejawów działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, przez prace rozwojowe należy rozumieć prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 z późn. zm.; dalej: „ustawa o szkolnictwie
    wyższym”).
    Przepis ten wskazuje, że za prace rozwojowe uznaje się działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Biorąc pod uwagę przytoczoną definicję działalności badawczo-rozwojowej oraz prac
    rozwojowych, w ocenie Wnioskodawcy, uznanie określonej działalności Spółki za prace
    rozwojowe stanowiące działalność badawczo-rozwojową uwarunkowane jest spełnieniem
    przez nią łącznie następujących kryteriów:
      1) działalność stanowi działalność twórczą;
      2) działalność podejmowana jest w sposób systematyczny;
      3) celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów
        wiedzy do tworzenia nowych zastosowań lub działalność polega na nabywaniu,
        łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i
        umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
        ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług;
      4) działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany
        mają charakter ulepszeń.
    W opinii Wnioskodawcy, realizowane przez niego Prace B+R stanowią prace rozwojowe,
    ponieważ wszystkie wskazane wyżej przesłanki są spełnione:
    Ad 1) działalność ta stanowi działalność twórczą;
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana przez Spółkę działalność ma charakter twórczy. W celu
    zdefiniowania pojęcia „twórczości” można posłużyć się definicją utworu zawartą w art. 1
    ust. 1 ustawy o prawie autorskim, który stanowi, że:
    „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
    przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).”
    Zgodnie natomiast z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim, przedmiotem prawa
    autorskiego są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi
    czy znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz
    programy komputerowe).
    Powyższe oznacza, że aby przejaw myśli ludzkiej uznać za utwór, musi on spełnić
    następujące kryteria:
    - musi być rezultatem działalności człowieka;
    - wymagane jest tzw. utrwalenie dzieła;
    - musi się w nim przejawiać działalność twórcza;
    - konieczne jest, aby ta działalność miała indywidualny charakter.

    Zdaniem Spółki, realizowane przez nią Prace B+R prowadzą do powstawania utworów w
    rozumieniu tej definicji, w szczególności w postaci ulepszonej wersji Systemu (jako
    całości), jak również w postaci składających się na ulepszony System kodów źródłowych,
    które są wytwarzane w ramach Prac B+R, ponieważ zarówno ulepszone wersje Systemu,
    jak i składające się na nie kody źródłowe noszą wszelkie cechy utworu.
    Wynika to z następujących okoliczności:
    - System, jak i jego elementy, są rezultatem działalności człowieka;
    - System, jak i jego elementy składowe, mają charakter utrwalony;
    - założenia Systemu, jak i jego elementów, ich układ oraz kompozycja mają twórczy
    charakter (ich powstanie ma charakter kreatywny);
    - rezultat w postaci innowacyjnych rozwiązań informatycznych nie jest wynikiem pracy
    rutynowej lub szablonowej i statystycznie nieprawdopodobne jest stworzenie takich
    samych rozwiązań w przyszłości przez inną osobę, co definiuje ich indywidualny
    charakter.
    O przesłance twórczości wielokrotnie wypowiadały się także organy podatkowe.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.806.2022.2.ZK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”)
    stwierdził, iż:
    „Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru”.
    Niewątpliwie tworzenie innowacyjnych funkcjonalności oparte o wykorzystanie wiedzy i
    kompetencji wykwalifikowanych specjalistów tworzących Zespół IT będzie zdaniem
    Wnioskodawcy spełniało cechy twórczości.
    Ad 2) działalność podejmowana jest w sposób systematyczny;
    W przypadku Wnioskodawcy, systematyczność podejmowanych Prac B+R nie powinna
    budzić żadnych wątpliwości. Prace związane z ulepszaniem Systemu stanowią jeden z
    nieodzownych elementów w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, gdyż
    jest on wykorzystywany przez Spółkę do świadczenia usług finansowych (oraz jest
    przedmiotem licencji udzielonej podmiotowi powiązanemu, który wykorzystuje go do
    świadczenia usługi windykacji). Rozwój Systemu jest zatem niezbędny do doskonalenia
    obecnych oraz świadczenia nowych usług na rzecz klientów.
    Spółka w tym celu stale gromadzi zgłoszenia dotyczące zapotrzebowania na zmiany w
    Systemie od swoich pracowników, kadry menedżerskiej czy też podmiotu zewnętrznego,
    na podstawie których planowane i prowadzone są następnie Prace B+R w
    ustrukturyzowany sposób (w drodze etapów opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym wniosku). O systematyczności podejmowanych przez Spółkę prac świadczy w jej
    ocenie również fakt wyodrębnienia w jej strukturze Zespołu IT, który składa się z wysoko
    wykwalifikowanych specjalistów i który jest odpowiedzialny za tworzenie nowych
    funkcjonalności oraz innych zmian implementowanych do Systemu.
    Ad 3) celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań;
    Według Spółki również cel prowadzonych przez nią Prac B+R spełnia definicję działalności
    badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT. Jak wskazał Dyrektor KIS m.in. w
    interpretacji indywidualnej z 12 lipca 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.312.2023.1.JG w
    odniesieniu do działalności badawczo-rozwojowej:

    „(...) taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie
    zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań”.
    Spółka, zwiększając zasoby wiedzy oraz wykorzystując dostępną już wiedzę, tworzy nowe
    lub ulepszone funkcjonalności Systemu, a tym samym zwiększa możliwości Systemu i
    rozwija go o nowe rozwiązania, co prowadzi do rozwoju i ulepszania świadczonych przez
    Spółkę usług. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 25 marca 2021 r., sygn.
    0114-KDIP2-1.4010.453.2020.2.MR stwierdził o istocie innowacyjności w procesie
    prowadzenia działalności gospodarczej, że:
    „Zjawisko innowacyjności jest nierozłącznie związane z każdą prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Gospodarka konkurencyjna wymaga od prowadzonej działalności
    gospodarczej wprowadzania nowości, czy też przeprowadzania zmian w zakresie
    oferowanych dóbr i usług, biorąc pod uwagę dostosowanie tej działalności specjalnie do
    potrzeb i wymagań klientów (...)”.
    Właśnie wprowadzanie nowości, pozwalających na konkurowanie z innymi podmiotami na
    rynku usług finansowych skierowanych do firm działających w branży logistycznej i
    transportowej, wspiera i umacnia pozycję Spółki, a prowadzone przez nią Prace B+R są
    niezbędnym elementem do osiągnięcia tego celu.
    Ad 3) działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług;
    Spółka nabywa od innych podmiotów potrzebną wiedzę i umiejętności, łączy je i
    wykorzystuje do tworzenia nowych zastosowań. Prace B+R realizowane przez Spółkę
    obejmują projektowanie i tworzenie nowych funkcjonalności, które prowadzą do zmiany i
    ulepszenia Systemu, dzięki czemu Spółka udoskonala i rozszerza ofertę swoich usług.
    Powyższe oznacza, że działalność podejmowana przez Spółkę spełnia pozytywną
    przesłankę przedstawioną w definicji prac rozwojowych.
    Ad 4) działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń;
    Prace B+R realizowane przez Spółkę obejmują tworzenie nowych funkcjonalności do
    Systemu. Wszystkie czynności służące realizacji tych zadań, mają charakter kreatywny i
    innowacyjny. W ocenie Spółki, co zostało również potwierdzone przez Dyrektora KIS w
    licznych interpretacjach podatkowych, za prace rozwojowe nie należy uznawać takich
    działań, które, chociaż wiążą się z ulepszaniem Systemu, są prowadzone w sposób
    rutynowy lub mają charakter okresowych zmian. W związku z powyższym Spółka wyłącza
    prace klasyfikowane jako Utrzymanie, które obejmują wprowadzenie zmian
    zapewniających utrzymanie Systemu oraz usunięcie błędów, z zakresu Prac B+R, jako
    niespełniających definicji prac rozwojowych dla celów Ulgi B+R.
    Reasumując, realizowane przez Spółkę Prace B+R:
    1) mają charakter twórczy, gdyż są ukierunkowane na wypracowanie lub wykorzystanie
    dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych funkcjonalności Systemu;
    2) są prowadzone w sposób systematyczny, według metodologii i przez dedykowany
    Zespół IT, składający się ze specjalistów posiadających odpowiednie kompetencje i
    wykształcenie;
    3) mają określony cel, którym jest zdobywanie i wykorzystywanie wiedzy do tworzenia
    nowych, innowacyjnych rozwiązań informatycznych, tj. nowych funkcjonalności do
    Systemu;
    4) dotyczą opracowywania nowych produktów (tj. nowych usług) lub istotnych ulepszeń w
    istniejących produktach przy wykorzystaniu nabywanej wiedzy i umiejętności;

    5) nie polegają w szczególności na wprowadzaniu rutynowych, standardowych oraz
    okresowych zmian.
    Wnioskodawca pragnie również podkreślić, że okoliczność, iż za wytworzenie warstwy
    technicznej oprogramowania odpowiadają zespoły informatyczne działające w strukturze
    Wykonawców w żaden sposób nie wyklucza możliwości uznania prowadzonych przez
    Spółkę Prac B+R za działalność badawczo-rozwojową. Jak wynika z przedstawionego we
    wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) Spółka, poprzez Zespół IT, jest
    wyłącznie odpowiedzialna za proces koncepcyjny tworzenia nowych funkcjonalności, tj.
    analizę potrzeb i opracowanie koncepcji (specyfikacji) oprogramowania, a jedynie
    wykonanie warstwy technicznej (informatycznej) jest powierzane Wykonawcom. Przy czym
    również na tym etapie Zespół IT jest zaangażowany w prace programistyczne, gdzie może
    uczestniczyć w bieżących decyzjach technicznych.
    Rozstrzygnięcia dotyczące aspektów funkcjonalnych oprogramowania są podejmowane
    wyłącznie przez Zespół IT, jak również do Zespołu IT należy decyzja o wdrożeniu
    oprogramowania przekazanego przez Wykonawców lub też konieczności
    przeprowadzenia dodatkowych prac. Zatem, sama Spółka realizuje prace twórcze, których
    celem jest opracowanie funkcjonalności Systemu służących do udoskonalania lub
    poszerzania zakresu świadczonych usług. Natomiast na zewnątrz zlecane są prace o
    charakterze wykonawczym, polegającym na opracowaniu warstwy informatycznej tych
    rozwiązań.
    Zbieżne z powyższym stanowisko przedstawił Dyrektor KIS m.in. w interpretacji
    indywidualnej z 12 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.702.2021.2.IM, w której
    uznał za działalność B+R działania pracowników wnioskodawcy, polegające na
    opracowywaniu nowych rozwiązań informatycznych, których wykonawcą (na podstawie
    przekazanej mu dokumentacji technicznej) był zewnętrzny podmiot (podobnie
    interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 21 września 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
    3.4010.328.2020.1.IM).
    W związku z powyższym należy uznać, że opisane prace B+R realizowane przez Spółkę
    spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie uprawnia do
    skorzystania z Ulgi B+R, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT.
    Odpisy amortyzacyjne od WNIP jako koszty kwalifikowane ulgi B+R.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od WNIP będą stanowiły dla Spółki koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, ponieważ:
    1) koszty nabycia praw autorskich i licencji od Wykonawców stanowią dla Spółki koszty
    uzyskania przychodów;
    2) koszty nabycia praw autorskich i licencji powinny być rozpoznane w rachunku
    podatkowym w drodze odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i
    prawnych (tu: WNIP);
    3) Spółka będzie wykorzystywała ww. wartości niematerialne i prawne w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej (tu: do Prac B+R).
    W dalszej części Wnioskodawca omawia szczegółowo ww. kwestie.
    Ad 1) Rozpoznanie wydatków na nabycie praw autorskich i licencji od Wykonawców jako
    kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Z przytoczonego przepisu wynika, że koszty uzyskania przychodów określone zostały w
    sposób generalny, poprzez zestaw określonych cech. Aby koszt (wydatek) poniesiony

    przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, koszt spełniać musi
    następujące przesłanki:
    a. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
    pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
    podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
    niż podatnik);
    b. ma definitywny (rzeczywisty) charakter, tj. wartość poniesionego wydatku nie została
    podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
    c. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
    d. został poniesiony w celu uzyskania przychodów lub w celu zachowania lub
    zabezpieczenia źródła przychodów;
    e. został właściwie udokumentowany;
    f. nie został wymieniony w katalogu kosztów wyłączonych z kosztów uzyskania
    przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku kosztów nabycia praw autorskich i licencji od
    Wykonawców spełnione są wszystkie wymienione powyżej warunki uznania za koszty
    uzyskania przychodów, o czym świadczą przede wszystkim następujące okoliczności:
    Ad a. poniesienie kosztów nabycia praw autorskich i licencji od Wykonawców;
    W toku prowadzenia Prac B+R Spółka współpracuje z Wykonawcami, od których nabywa
    prawa autorskie lub licencje do utworów. Za każdorazowe przekazanie praw autorskich
    lub licencji przez Wykonawcę Spółka zobowiązana jest do zapłaty ustalonego w umowie
    wynagrodzenia, które dokumentowane jest każdorazowo fakturą wystawianą przez
    Wykonawcę. Poniesienie kosztów przez Spółkę nastąpi więc na podstawie otrzymanych od
    Wykonawców faktur.
    Ad b. definitywny charakter kosztów nabycia praw autorskich i licencji od Wykonawców;
    Poniesione przez Spółkę koszty nabycia praw autorskich i licencji nie są i nie będą Spółce
    jakkolwiek zwracane, w tym nie stanowią przedmiotu dotacji lub dofinansowań ze strony
    odrębnych podmiotów. W związku z tym, zdaniem Spółki, brak jest wątpliwości odnośnie
    do definitywnego charakteru wspomnianych powyżej kosztów.
    Powyższe rozumienie przesłanki dotyczącej definitywnego charakteru kosztu
    stanowiącego koszt uzyskania przychodów znajduje potwierdzenie w interpretacjach
    indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji
    indywidualnej z 9 marca 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.12.2022.1.AW, Dyrektor KIS,
    definiując warunki uznania kosztu za koszt uzyskania przychodów, wskazał, że koszt jest
    definitywny (rzeczywisty) wówczas, gdy: „(...) wartość poniesionego wydatku nie została
    podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona”.
    Ad c. związek wydatków na nabycie praw autorskich i licencji od Wykonawców z
    prowadzoną działalnością gospodarczą;
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), Wnioskodawca prowadzi
    działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi finansowe skierowane do firm
    działających w branży logistycznej i transportowej. W tym celu Spółka wykorzystuje
    System, który jest w sposób stały i ustawiczny udoskonalany w ramach prowadzonych
    przez Wnioskodawcę Prac B+R.
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty nabycia autorskich praw majątkowych oraz licencji od
    Wykonawców stanowią podstawowe koszty przeprowadzenia Prac B+R, które są
    niezbędne do udoskonalania Systemu, a tym samym do ulepszania obecnie świadczonych
    usług oraz świadczenia nowych usług na rzecz klientów.

    Wobec tego, w ocenie Wnioskodawcy, charakter przedmiotowych kosztów wykazuje ścisły
    związek z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę, w szczególności z
    oferowaniem nowych lub ulepszonych produktów usług.
    Ad d. poniesienie wydatków na nabycie praw autorskich i licencji od Wykonawców w celu
    osiągnięcia przychodu;
    Jak już wskazano powyżej, koszty nabycia praw autorskich i licencji od Wykonawców
    stanowią wydatki na nabycie świadczeń, które przyczyniają się do rozwoju oferty usług
    świadczonych przez Spółkę na rzecz klientów. Efekty prac dostarczane przez Wykonawców
    prowadzą do udoskonalenia Systemu, który służy powyższym celom.
    W konsekwencji, rezultaty działań Wykonawców w sposób ścisły i bezpośredni przekładają
    się na rozwój biznesowy działalności Spółki, a tym samym także na zdolność Spółki do
    generowania i zwiększania przychodów ze sprzedaży nowych lub zmienionych usług. Nie
    budzi zatem w ocenie Wnioskodawcy wątpliwości, że przedmiotowe koszty służyć mają
    osiągnięciu lub zwiększeniu przychodów osiąganych przez Spółkę ze sprzedaży
    świadczonych usług finansowych.
    Ad e. udokumentowanie wydatków na nabycie praw autorskich i licencji od Wykonawców;
    W przedmiotowej sprawie poniesienie wydatków na nabycie praw autorskich i licencji od
    Wykonawców dokumentowane jest przede wszystkim na podstawie faktur wystawianych
    przez Wykonawców. W ocenie Wnioskodawcy taki sposób udokumentowania tych
    wydatków jest wystarczający dla uznania ww. kosztów za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe stanowisko potwierdza ukształtowana praktyka interpretacyjna organów
    podatkowych i sądów administracyjnych. Przykładowo, w kwestii właściwego
    udokumentowania wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodów wypowiedział się
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 19 września 2017 r. (sygn. akt I
    SA/Bd 514/17), w którym stwierdził: „Nie będzie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    ta w rzeczywistości nie odpowiada zdarzeniu gospodarczemu, które dokumentuje, w
    szczególności, gdy zdarzenie gospodarcze w ogóle nie zaistniało, zaistniało w innej niż
    wskazano dacie lub w rozmiarach innych niż wynika z faktury bądź też zaistniało między
    innymi, niż to stwierdza faktura, podmiotami gospodarczymi. Podkreślenia wymaga, że
    rzetelność transakcji jest warunkiem sine qua non uznania wydatku za potrącalny koszt
    podatkowy”.
    Ad f. Wydatki na nabycie praw autorskich i licencji od Wykonawców, a koszty ustawowo
    wyłączone z kosztów uzyskania przychodów;
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty odpowiadające wydatkom na nabycie praw autorskich i
    licencji od Wykonawców nie zostały wymienione w katalogu kosztów wyłączonych z
    kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki na nabycie praw
    autorskich i licencji od Wykonawców spełniają wszystkie warunki konieczne do uznania ich
    za koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT, przy czym z uwagi na to, że
    świadczenia objęte tymi kosztami zaliczają się do katalogu wartości niematerialnych i
    prawnych zawartego w art. 16b ustawy o CIT, wydatki te zostaną rozpoznane w formie
    odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.
    Ad 2) Rozpoznanie wydatków na nabycie praw autorskich i licencji od Wykonawców w
    drodze odpisów amortyzacyjnych.
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art.
    16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu
    przyjęcia do używania m.in. autorskie lub pokrewne prawa majątkowe oraz licencje, o
    przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na
    potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu,

    dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i
    prawnymi.
    Kwestię autorskich i pokrewnych praw majątkowych reguluje ustawa o prawie autorskim.
    Na gruncie art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiot prawa autorskiego stanowi każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim, przedmiotem prawa autorskiego
    są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi czy znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    Natomiast zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, twórca, na podstawie
    przysługującego mu prawa autorskiego, może udzielić upoważnienia do korzystania z
    utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i
    czasu tego korzystania (tj. udzielić licencji).
    Z powyższych regulacji jasno wynika, że programy komputerowe są utworem.
    Konsekwentnie, prawa autorskie lub licencje do takich utworów mogą zostać ujęte w
    rachunku podatkowym jako wartość niematerialna i prawna, podlegająca amortyzacji, po
    łącznym spełnieniu następujących warunków:
    a. zostały nabyte od innego podmiotu,
    b. nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
    c. posiadają przewidywany okres używania dłuższy niż rok,
    d. wykorzystywane są przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy
    licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1
    ustawy o CIT.
    Ad a. nabycie praw autorskich i licencji od innego podmiotu;
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), Spółka będzie nabywała
    autorskie prawa majątkowe lub licencje do utworów w rozumieniu ustawy o prawie
    autorskim zgodnie z zawartymi z Wykonawcami umowami określającymi zasady
    przeniesienia praw autorskich lub udzielenia licencji. Przekazanie autorskich praw
    majątkowych lub odpowiednio udzielenie licencji do utworów następuje wraz z zapłatą
    wynagrodzenia należnego Wykonawcom.
    Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę powyższe uregulowania oraz przedstawiony we
    wniosku

## Opis zdarzenia przyszłego

, stwierdzić należy, że w ramach prowadzonych Prac
    B+R dochodzi do nabycia przez Spółkę autorskich praw majątkowych lub licencji do
    utworów w rozumieniu przepisów Prawa autorskiego, które składają się na ulepszoną
    wersję Systemu. Tym samym, warunek ten zostanie spełniony również w odniesieniu do
    WNIP ujmowanych przez Spółkę w Ewidencji zgodnie z przedstawionym we wniosku
    stanem faktycznym/zdarzeniem przyszły.
    Ad. b prawa autorskie/licencje nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu
    przyjęcia do używania;
    Prawa autorskie i licencje nabywane od Wykonawców będą w ocenie Spółki, nadawać się
    do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania jako elementy ulepszonej
    wersji Systemu, która będzie wykorzystywana przez Spółkę do świadczenia usług
    finansowych.
    Ad c. prawa autorskie/licencje o przewidywanym okresie używania dłuższy niż rok;
    Spółka przewiduje, że prawa autorskie oraz licencje będą używane przez okres dłuższy niż
    rok, jako elementy ulepszonej wersji Systemu wykorzystywanego do prowadzenia

    działalności gospodarczej. Przy czym Spółka zamierza dalej rozwijać i udoskonalać System
    w ramach Prac B+R i nabyte od Wykonawców prawa autorskie oraz licencje będą
    wykorzystywane w tym procesie.
    Ad d. prawa autorskie/licencje wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z
    prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą;
    Jak wskazano powyżej, prawa autorskie i licencje nabywane od Wykonawców będą służyć
    Spółce, jako elementy udoskonalonej wersji Systemu do świadczenia usług finansowych.
    W ten sposób Spółka będzie realizowała cel Prac B+R, jakim jest ulepszanie obecnie
    świadczonych usług oraz świadczenie nowych usług na rzecz klientów poprzez
    udoskonalenie wykorzystywanego do świadczenia tych usług Systemu.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki, postępuje ona prawidłowo, ujmując w
    prowadzonej Ewidencji nabyte od Wykonawców prawa autorskie oraz licencje w sposób
    opisany w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i
    rozpoznając wydatki poniesione na ich nabycie w formie odpisów amortyzacyjnych.
    Ad 3) Wykorzystanie wartości niematerialnej i prawnej w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, WNIP wykorzystywane będą przez Spółkę w prowadzonej przez
    nią działalności badawczo-rozwojowej, wobec czego odpisy amortyzacyjne dokonywane
    od WNIP stanowić będą koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach Ulgi B+R.
    Zgodnie ze wspomnianym art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zatem, aby podatnik mógł zaliczyć odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i
    prawnych do kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi B+R,
    wartości niematerialne i prawne, od których dokonywane są odpisy amortyzacyjne,
    powinny być wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym zakresie, Wnioskodawca podkreśla, że prawa autorskie i licencje nabywane od
    Wykonawców służą Spółce do wdrażania kolejnych, udoskonalonych wersji Systemu, które
    to wersje obejmują rozwinięte lub nowe funkcjonalności. W ten sposób Spółka realizuje
    cel Prac B+R, jakim jest ulepszanie obecnie świadczonych usług oraz świadczenie nowych
    usług na rzecz klientów poprzez udoskonalenie wykorzystywanego do świadczenia tych
    usług Systemu. Nie ulega zatem wątpliwości, że WNIP są wykorzystywane przez Spółkę w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Nie zmienia tego fakt, że pod względem
    czasowym, niemal bezpośrednio po przekazaniu przez Wykonawców praw autorskich i
    licencji są one przyjmowane do używania (po ich przetestowaniu i akceptacji przez
    Spółkę), gdyż prawa te i licencje służą Spółce do implementacji kolejnych (ulepszonych)
    wersji Systemu, których powstanie jest w istocie rezultatem Prac B+R prowadzonych przez
    Spółkę.
    Jednocześnie, prace nad opracowaniem i wdrażaniem nowych z perspektywy Spółki
    funkcjonalności do Systemu nie kończą się wraz z rozpoczęciem użytkowania jego
    ulepszonej wersji. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), po przekazaniu ulepszonego Systemu do użytku w bieżącej
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy, Spółka prowadzi dalsze prace mające na celu
    jego udoskonalenie.
    W szczególności Spółka obserwuje i analizuje działanie ulepszonej wersji Systemu w
    warunkach jego faktycznego wykorzystania, tj. w toku regularnej działalności polegającej
    na świadczeniu usług finansowych. W efekcie podjętych działań Spółka jest w stanie
    wykryć ewentualne błędy oraz zidentyfikować obszary do poprawy pod względem
    efektywności działania lub zastosowanej technologii.

    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, użytek dokonywany przez Spółkę z nabytych
    od Wykonawców WNIP ujmowanych w Ewidencji na zasadach opisanych wyżej, stanowi
    wykorzystanie WNIP w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.
    18d ust. 3 ustawy o CIT.
    W szczególności zdaniem Wnioskodawcy, prowadzenie dalszych Prac B+R polegających na
    udoskonalaniu systemu świadczy o wykorzystaniu WNIP w prowadzonej przez Spółkę
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy o CIT, regulujące stosowanie ulgi B+R w żaden
    sposób nie ograniczają pojęcia wykorzystania wartości niematerialnej i prawnej w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wobec tego, zdaniem Spółki, przyjąć
    należy, że za wykorzystanie wartości niematerialnych i prawnych (tu: WNIP) w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej uznaje się każdy sposób, w jaki wartości
    niematerialne i prawne wykorzystywane są w prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, w tym także jeżeli te wartości niematerialne i prawne wykorzystywane są
    równocześnie w bieżącej działalności gospodarczej. Wnioskodawca stoi zatem na
    stanowisku, że wykorzystanie WNIP w działalności gospodarczej (komercyjnej), które jest
    nieodzowne do rozwoju tych WNIP, nie stanowi okoliczności ograniczającej możliwość
    uznania, że WNIP są wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej
    (tu: Pracach B+R).
    W analizowanej sprawie, jak wskazano w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),
    ulepszona wersja Systemu, tj. rozszerzona o nowe funkcjonalności wytworzone
    (opracowane) technicznie przez Wykonawców w ramach sprintów, poddawana jest
    obserwacjom i analizom w celu określenia kierunku dalszego rozwoju Systemu.
    Praktyczna wiedza pozyskana przez Spółkę w trakcie wykorzystywania ulepszonej wersji
    Systemu w regularnej działalności usługowej służyć będzie do określenia, jakie
    funkcjonalności Systemu wymagają poprawy i ulepszenia w toku dalszych prac w ramach
    Prac B+R, czego nie są w stanie objąć testy przeprowadzane na etapie realizacji koncepcji.
    Ulepszona wersja Systemu poddawana jest więc badaniom i modyfikacjom nie tylko przed
    jej uruchomieniem, lecz także po oddaniu do użytkowania z uwagi na stały, systematyczny
    charakter Prac B+R, w ramach których Spółka realizuje strategię świadczenia usług
    finansowych o coraz wyższej jakości.
    W szczególności, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że celem prowadzenia przez Spółkę
    Prac B+R jest rozwój świadczonych przez siebie usług, który przyczyniać się będzie do
    rozwoju działalności prowadzonej przez Spółkę.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, WNIP nabywane od Wykonawców
    są wartościami niematerialnymi i prawnymi wykorzystywanymi przez Spółkę do
    prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, bez względu na fakt, że będą
    wykorzystywane (jako elementy ulepszonej wersji Systemu) w bieżącej działalności Spółki.
    Podsumowując, w ocenie Spółki, WNIP ujmowane w Ewidencji na zasadach opisanych w
    stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku są wykorzystywane do prowadzonej
    przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej (tu: Prac B+R), a zatem Spółka
    uprawniona jest do zaliczania odpisów amortyzacyjnych od WNIP do kosztów
    kwalifikowanych, zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.
    Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpisy amortyzacyjne od WNIP
    opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku będą dla Wnioskodawcy
    kosztami kwalifikowanymi prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, o
    których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, ze względu na spełnienie przez Spółkę
    wszelkich warunków związanych z możliwością zaliczenia tych kosztów do kosztów
    kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach Ulgi B+R, tj.:
    1) Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową (Prace B+R) oraz

    2) wartości niematerialne i prawne (WNIP), ujmowane przez Spółkę w Ewidencji na
    zasadach opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku,
    wykorzystywane są w tej działalności badawczo-rozwojowej, a Spółka rozpoznaje koszty
    ich nabycia w swoim rachunku podatkowym w drodze odpisów amortyzacyjnych.
    Interpretacja indywidualna
    W dniu 6 listopada 2023 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB1-3.4010.509.2023.1.JG, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 21 listopada 2023 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 18 grudnia 2023 r., które wpłynęło tego samego dnia, wnieśli Państwo skargę na
    tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
    Formułując zarzuty skargi, wnieśli Państwo o:
    1. uchylenie Interpretacji w całości na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)
    i lit. c) PPSA;
    2. w przypadku uchylenia Interpretacji na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1
    lit. a) PPSA - o wskazanie Dyrektorowi KIS sposobu rozstrzygnięcia sprawy w
    określonym terminie po uchyleniu Interpretacji, na podstawie art. 145a ust. 1 PPSA;
    3. zasądzenie od Dyrektora KIS na podstawie art. 200 PPSA zwrotu kosztów postępowania
    według norm przepisanych.
    Pismem z 16 stycznia 2024 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.509.2023.2.JG udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił w całości zaskarżoną interpretację
    indywidualną – wyrokiem z 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 33/24.
    Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sygn. akt I SA
    /Wr 33/24, wpłynął do Organu 9 grudnia 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w ww. wyroku;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
        dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko,
        które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy odpisy
        amortyzacyjne od WNIP ujmowanych przez Spółkę w Ewidencji na zasadach
        opisanych w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) wniosku będą stanowiły dla
        Wnioskodawcy koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o CIT
        – jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Wskazać należy, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dniu wydania interpretacji indywidualnej, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA
    /Wr 33/24.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania skażonej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.