Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.59.2025.3.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-24
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku; kredyt
na zakup lokalu mieszkalnego, modernizację i refinansowanie
środków własnych.
Słowa kluczowe: kredyt
lokal-lokal mieszkalny
modernizacja
remonty
ugody
umorzenie
zaniechanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 20 lutego 2025 r. (wpływ 22 lutego 2025 r.) oraz pismem z 20 lutego
    2025 r. (wpływ 26 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Obecnie prowadzi Pan negocjacje z bankiem A. (Spółka Akcyjna) dotyczące ugody
    związanej z kredytem hipotecznym, który zaciągnął Pan 3 września 2008 roku na
    podstawie umowy kredytowej nr (...).
    Kredyt został przeznaczony na cele mieszkaniowe.
    Propozycja ugody przewiduje:
      1. przeliczenie zadłużenia z waluty CHF na walutę PLN;
      2. umorzenie części zadłużenia przez bank w kwocie 333.518,87 PLN (proponowana
        kwota pozostałego zadłużenia);
      3. zobowiązanie do spłaty pozostałej części zadłużenia w kwocie 83.379,72 PLN
        (proponowana kwota pozostałego zadłużenia) na warunkach określonych w nowym
        harmonogramie spłat.
    Bank poinformował Pana, że umorzenie części zadłużenia może być traktowane jako
    przychód podlegający opodatkowaniu, chyba że spełnione zostaną warunki wynikające z
    Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. dotyczącego zwolnienia z podatku
    dochodowego od osób fizycznych w przypadku kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe.
    W związku z powyższym chce się Pan upewnić, czy podpisanie ugody spowoduje
    powstanie obowiązku podatkowego po Pana stronie.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Cytat z umowy: „Kredyt przeznaczony jest na zakup lokalu mieszkalnego na rynku
    pierwotnym, refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe,
    modernizację”.
    Podmiotem, który udzielał kredytu był B. S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce (KRS (...)),
    działający pod nazwą C., był oddziałem (...) banku B. S.A., który powstał w trybie
    przewidzianym w art. 42a ust. 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z
    2002 r. Nr 72, poz. 665, ze zm. - „Prawo Bankowe”), poprzez wniesienie tytułem wkładu

    niepieniężnego wszystkich składników majątkowych polskiego oddziału B. S.A. z siedzibą
    w (...) (t. j. B. S.A. Spółka Akcyjna Oddział w Polsce, „Oddział”) przeznaczonych do
    prowadzenia działalności przez Oddział. Podmiot rozpoczął działalność na polskim rynku
    14 lutego 2006 roku jako oddział (...) banku B. Jako oddział zagranicznej instytucji
    kredytowej, podlegał nadzorowi macierzystego organu nadzoru finansowego w (...), a jego
    działalność w Polsce była regulowana na podstawie przepisów dotyczących
    funkcjonowania oddziałów zagranicznych instytucji kredytowych. Na mocy art. 42e ust. 2
    Prawa Bankowego, C. S.A. jako bank krajowy z dniem 19 września 2011r. (t. j. z dniem
    wpisu do Rejestru Przedsiębiorców pod numerem KRS (...)) wstąpiła z mocy prawa we
    wszystkie prawa i obowiązki B. S.A. związane z działalnością Oddziału, w tym w prawa i
    obowiązki wynikające z tytułu Umowy. Oddział natomiast, z urzędu został wykreślony z
    rejestru przedsiębiorców (art. 42e ust. 1 zdanie drugie Prawa Bankowego). Z początkiem
    2013 roku C. S.A. został połączony z D. S.A., a połączony bank przyjął nazwę E.
    Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na tej samej nieruchomości, t. j. ulica (...), (...).
    Przewalutowanie kredytu w umowie ugody nie polega jedynie na zmianie sposobu
    wykonania zobowiązania poprzez przeliczenie kapitału do spłaty na inną walutę. Zmiana
    ma szerszy charakter i obejmuje więcej elementów niż samo przeliczenie salda kredytu, t.
    j.:
        przeliczenie kapitału na PLN – zmiana waluty zobowiązania z CHF na PLN według
        ustalonego kursu;
        zmiana oprocentowania – zamiast LIBOR/SARON stosowany będzie WIBOR 3M +
        marża banku;
        nowy harmonogram spłat – ustalenie nowej struktury i wysokości rat w PLN;
        całkowita modyfikacja umowy – kredytobiorca akceptuje nowe zasady i rezygnuje z
        dotychczasowej umowy w CHF.
    Przewalutowanie kredytu nie zostanie przeprowadzone w ramach istniejącej umowy
    kredytowej poprzez aneks. Kluczowe aspekty:
        zawarcie nowej ugody – przewalutowanie następuje na podstawie ugody, a nie
        aneksu do istniejącej umowy kredytowej;
        nowe warunki kredytu – zmienia się nie tylko waluta, ale także oprocentowanie
        (WIBOR zamiast LIBOR/SARON) oraz harmonogram spłat;
        zakończenie obowiązywania starej umowy – podpisanie ugody oznacza akceptację
        nowych warunków i rezygnację z roszczeń wynikających ze starej umowy;
        brak możliwości powrotu do CHF – po przewalutowaniu kredyt funkcjonuje
        wyłącznie jako zobowiązanie w PLN na nowych zasadach.
    Jest Pan jedynym kredytobiorcą.
    W załączeniu przesyła Pan projekt umowy, § 2, punkt 8 i 9 brzmi:
      8. Strony zgodnie ustalają, że po zmianie waluty obcej kredytu na walutę PLN
      pozostałe do spłaty zadłużenie (kapitał) Kredytobiorcy względem Banku z tytułu
      Umowy, na dzień sporządzenia Ugody wynosi 346 003,45 PLN (słownie złotych:
      trzysta czterdzieści sześć tysięcy trzy, 45/100). Strony zgodnie postanawiają o
      obniżeniu kwoty, o której mowa w zdaniu poprzednim, do kwoty 83 379,72 PLN
      (słownie złotych: osiemdziesiąt trzy tysiące trzysta siedemdziesiąt dziewięć, 72/100)
      [„Kwota Kredytu”].

      9. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę 333 518,87
      PLN. Kwota umorzenia stanowi różnicę pomiędzy kwotą zadłużenia wskazaną w ust.
      3, a Kwotą Kredytu wskazaną w ust. 8.
    Nie korzystał Pan wcześniej z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Ugodę planuje Pan podpisać w ciągu miesiąca od wyjaśnienia z Urzędem Skarbowym, czy
    będzie Pan musiał zapłacić podatek.

## Pytanie

Czy w przypadku podpisania ugody z bankiem, której elementem jest umorzenie części
    zadłużenia wynikającego z kredytu hipotecznego przeznaczonego na cele mieszkaniowe,
    powstanie po Pana stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, umorzenie części zadłużenia wynikającego z kredytu hipotecznego
    przeznaczonego na cele mieszkaniowe nie powoduje powstania obowiązku zapłaty
    podatku dochodowego. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
    takie dochody korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, jeśli kredyt przeznaczony był
    wyłącznie na cele mieszkaniowe, co w Pana przypadku zostało spełnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazał Pan, że na podstawie ugody bank umorzy Panu częściowo istniejące zadłużenie.
    Powziął Pan wątpliwość, czy z tytułu tego umorzenia będzie Pan mógł skorzystać z
    zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia
    2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:

      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
        określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego

      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
      1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
      2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
      3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
      4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
        kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule.
    Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie
    lokalu mieszkalnego.
    Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przez Pana zaciągnięty m.in. na zakup lokalu
    mieszkalnego i przeznaczony na cele mieszkaniowe. Zatem główna przesłanka do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku została spełniona.
    Ponadto, w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako
    jeden z wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu
    mieszkalnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla
    wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) jako:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu
    jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone
    od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie,
    doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów
    składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw.

    wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności
    użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu
    mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego
    takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych
    elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu
    mieszkalnego.
    Wskazał Pan, że kredyt został przeznaczony również na modernizację lokalu
    mieszkalnego. Wobec powyższego, wydatki te również należy uznać za wydatki na cele
    mieszkaniowe.
    Mając na uwadze przepisy omawianego Rozporządzenia – będzie Pan zatem mógł
    skorzystać z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzonej wierzytelności wyłącznie w
    tej części, w jakiej kredyt został zaciągnięty na zakup i modernizację lokalu mieszkalnego –
    bowiem jak już wcześniej wyjaśniono - zarówno wydatkowanie środków z kredytu na
    zakup lokalu mieszkalnego, jak również na modernizację tego lokalu należy uznać za
    wydatki na cele mieszkaniowe.
    Od tej części umorzenia nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych.
    Stanowisko Pana w tej części jest prawidłowe.
    Z opisu sprawy wynika, że celem zaciągniętego przez Pana kredytu było także
    refinansowanie poniesionych wydatków na cele mieszkaniowe.
    Zauważyć należy, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są
    tożsame.
    Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja
    pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu
    zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.
    Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu,
    aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem
    czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia
    kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej
    zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości
    aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację
    pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia
    środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie
    wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny
    cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane
    z własnych zasobów.
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty
    na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.
    Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na
    refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju
    wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W części, w jakiej kredyt został przez Pana zaciągnięty na refinansowanie poniesionych
    wydatków na cele mieszkaniowe – nie dojdzie do zaniechania poboru podatku
    dochodowego.
    Będzie Pan zatem zobowiązany do opodatkowania tego przychodu i wykazania go w
    zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym osiągnięty zostanie
    przychód, tj. za rok w którym dojdzie do umorzenia tego zobowiązania.

    Pana stanowisko w ww. zakresie jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.