Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-366/10-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-21
Teza: Czy należy dokonać korekty niesłusznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy do kwoty 380 zł należnego zwolnienia, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 i dokonać korekt informacji PIT-11 za 2009 rok?
Słowa kluczowe: korekta; nadpłata; płatnik
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2010 r. (data wpływu 25 marca 2010 r.), uzupełnionym w dniu 10 czerwca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie korekt informacji PIT-11 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie korekt informacji PIT-11.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 1 czerwca 2010 r., znak ILPB1/415-366/10-2/TW, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 7 czerwca 2010 r., a w dniu 10 czerwca 2010 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną powiatu działającą w formie jednostki budżetowej. Jednostka tworzy fundusz socjalny zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 roku o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. w jednostce został utworzony i przyjęty do stosowania regulamin gospodarowania środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Zgodnie z zapisem regulaminu świadczenia udzielane są na pisemny wniosek osób uprawnionych i mają charakter uznaniowy.

W grudniu 2009 roku pracownicy jednostki złożyli pisemne wnioski o przyznanie bezzwrotnej zapomogi finansowej ze środków zakładowego funduszu socjalnego. w treści wniosku zawarte było oświadczenie o wysokości dochodu przypadającego na członka rodziny pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym wnioskodawcy. Po rozpatrzeniu wniosków komisja socjalna ustaliła dwa progi dochodów na członka rodziny stanowiące główne kryterium wysokości przyznanych zapomóg. Ponieważ do żadnego ze złożonych wniosków o przyznanie zapomogi finansowej nie były dołączone dowody dokumentujące fakt zaistnienia przesłanek indywidualnego zdarzenia losowego do udzielenia finansowej pomocy materialnej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, nie zostało zastosowane zwolnienie od podatku dla tych zapomóg i od całej wysokości wypłaconych zapomóg została naliczona i pobrana zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych, z uwagi na niespełnienie wymogów do zastosowania zwolnienia od podatku określonych w art. 21 ust. 1 pkt 26.

Po otrzymaniu przez pracowników informacji PIT-11 za 2009 rok pracownicy złożyli na ręce dyrektora Jednostki pisemny protest przeciwko przyjętej zasadzie całościowego opodatkowania wypłaconych ze środków ZFŚS zapomóg twierdząc, że zapomogi te mieszczą się w ramach działalności socjalnej jako udzielenie pomocy materialnej-rzeczowej lub finansowej, dlatego też powinny być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości 380 zł, zgodnie i na podstawie zapisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, znowelizowanego i obowiązującego w swej treści od dnia 1 stycznia 2009 roku. Na podstawie powyższego przepisu w piśmie zawarty został wniosek o dokonanie korekt pobranych zaliczek na podatek dochodowy i korekt informacji PIT-11 w taki sposób aby wykazana została zastosowana, należna ulga podatkowa do wysokości 380 zł. w odpowiedzi na przedmiotowy protest zostało wystosowane do pracowników pismo, że z uwagi na trudność tematu i konieczność uzyskania niezależnej i jednoznacznej interpretacji zastosowania przepisów prawa podatkowego Zainteresowany wystąpi do upoważnionego organu z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w tej sprawie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w przedmiocie Ordynacji podatkowej.

Czy należy dokonać korekty niesłusznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy do kwoty 380 zł należnego zwolnienia, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 i dokonać korekt informacji PIT-11 za 2009 rok?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowe zapomogi nie mają charakteru zdarzeń losowych i jako takie nie mogą być objęte zwolnieniem od podatku dochodowego ani na podstawie zapisu art. 21 ust. 1 pkt 26 ani na podstawie zapisu art. 21 ust. 1 pkt 67. Wobec tego nie dokonano, mimo wpłynięcia pisemnego wniosku pracowników, korekt wysokości naliczonej i odprowadzonej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i nie objęto wypłaconych zapomóg zwolnieniem do wysokości 380 zł na podstawie zapisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach, rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 81 § 2 ww. ustawy skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Z treści ww. art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji, z wynikającym z przepisu prawa obowiązkiem dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty.

Dodatkowo wskazać należy na treść art. 8 ww. ustawy, który stanowi, iż płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z powyższego wynika, że ustawodawca ukształtował rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym. Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno-technicznych. Obowiązek podatkowy ciąży ostatecznie na podatniku. Płatnik natomiast, przekazuje organowi podatkowemu pieniądze podatnika. z chwilą pobrania podatku i przekazania jego równowartości na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązek płatnika wygasa.

W przedmiotowej sprawie dochody osób fizycznych, którym wypłacono przedmiotowe zapomogi – są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) – do wysokości nieprzekraczającej 380 zł w roku podatkowym. Tym samym ww. dochody nie stanowią dla tych pracowników przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. z informacji zawartych we wniosku wynika, iż została naliczona i pobrana zaliczka na podatek dochodowy.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca sporządził pracownikom informacje o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek PIT-11 za 2009 r., w których wykazał przychód zwolniony z opodatkowania, to winien dokonać odpowiedniej korekty tej informacji i przesłać ją ponownie podatnikowi oraz naczelnikowi urzędu skarbowego, mimo upływu terminu do złożenia zeznania podatkowego za ten rok. Informacja PIT-11 powinna bowiem zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez podatnika dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i pobranych zaliczkach na podatek. w korekcie informacji PIT-11 należy wykazać osiągnięty dochód pracownika wraz z kwotą potrąconego podatku.

Wniosek w części dotyczącej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został w dniu 21 czerwca 2010 r. rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-366/10-3/TW.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.