Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-280/12-2/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-06-15
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: kredyt; kredyt-spłata kredytu; lokal-lokal mieszkalny; majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odsetki; odsetki-odsetki od kredytu; przychód; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2012 r. (data wpływu: 15 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 14 października 2004 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Na zakup przedmiotowego lokalu zaciągnęli kredyt hipoteczny w Banku – umowa kredytu z dnia 18 października 2004 r. Stroną umowy kredytu wraz z Zainteresowaną i Jej małżonkiem byli również jako kredytobiorcy rodzice Zainteresowanej.

Na mocy wyroku sądu okręgowego wydziału cywilnego z dnia 30 marca 2006 r., orzeczony został rozwód.

W dniu 28 lipca 2006 r. małżonkowie zawarli umowę o podziale majątku wspólnego, w skład którego weszło spółdzielcze własnościowe prawo do ww. lokalu. W wyniku podziału, Wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność spółdzielcze własnościowe prawo do ww. lokalu z obowiązkiem spłaty na rzecz męża kwoty 6 000,00 zł. W związku z dokonanym podziałem majątku w księdze wieczystej wpisano zmiany i od tego momentu Zainteresowana figurowała jako jedyny właściciel ww. lokalu. Wskutek orzeczenia rozwodu małżonkowie dokonali również zmian w umowie kredytowej, tzn. aneksem z dnia 20 lipca 2006 r. wyłączony został jako kredytobiorca były mąż Wnioskodawczyni. Z uwagi na fakt, iż zabezpieczeniem kredytu m.in. była również klauzula potrącenia z rachunku bankowego w banku byłego męża, aneksem zmieniono tę klauzulę potrącenia na rachunek ojca Wnioskodawczyni, jaki posiadał już w banku. Bank stwierdził, iż dochody Zainteresowanej – renta nie mogą stanowić takiego zabezpieczenia. Od lipca 2006 roku spłaty kredytu dokonywane były właśnie z rachunku ojca Wnioskodawczyni.

W 2010 r. Zainteresowana nosiła się z zamiarem sprzedaży lokalu, więc wystąpili do banku z zapytaniem o stan zadłużenia i możliwość całościowej spłaty kredytu. W odpowiedzi bank w zaświadczeniu z dnia 10 sierpnia 2010 r. wskazał stan zadłużenia oraz podał konto do spłaty kredytu – konto ojca Wnioskodawczyni.

W dniu 25 sierpnia 2010 r. Zainteresowana sprzedała ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego za kwotę 147 000,00 zł. Część zapłaty postanowiła przeznaczyć na spłatę kredytu hipotecznego.

Stosownie zatem do informacji uzyskanych z banku, w akcie notarialnym sprzedaży Wnioskodawczyni poprosiła o dokonanie zapisu, że z należnej Jej zapłaty za zbyte prawo do lokalu – część kwoty w wysokości 69 000,00 zł należy przelać na konto Jej ojca w banku celem spłaty kredytu z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego z dnia 18 października 2004 r. Kwota ta wpłynęła na konto ojca Wnioskodawczyni w dniu 25 sierpnia 2010 r. i tego samego dnia bank pobrał na całkowitą spłatę kredytu w przeliczeniu na franki równowartość 68 197,56 zł.

W dniu 30 sierpnia 2010 r. Zainteresowana złożyła do urzędu skarbowego PIT-23, wykazując w nim kwotę 71 662,50 zł jako przychód pomniejszony o koszty odpłatnego zbycia, tj. 1/2 kosztów pośrednictwa sprzedaży lokalu – 1 837,50 zł. Wykazany przychód i koszty dotyczą 1/2 części lokalu nabytej w 2006 r. w wyniku podziału majątku. Jednocześnie Zainteresowana złożyła oświadczenie o przeznaczeniu uzyskanego przychodu na cele mieszkaniowe w ciągu dwóch lat od zbycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie art. 28 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.), przychody ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, nabytego przed dniem 31 grudnia 2006 r. (1/2 w drodze podziału majątku) wydatkowane w kwocie 68 197,56 zł na spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego na nabycie tego mieszkania, wolne są od 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w tej ustawie w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie m.in. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Prawo do lokalu mieszkalnego Zainteresowana nabyła wraz z mężem w 2004 r., będąc we wspólności ustawowej. Następnie, w 2006 r. po rozwodzie małżonkowie dokonali podziału majątku wspólnego, wskutek czego Zainteresowana stała się wyłączną właścicielką spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu mieszkalnego. Zbycie miało miejsce w dniu 25 sierpnia 2010 r. Oznacza to, że zbycie tego prawa w 1/2 udziału nie podlega opodatkowaniu z uwagi na upływ 5 letniego okresu od momentu jego nabycia. Natomiast pozostała część (1/2 udziału nabyta w 2006 r.) podlegałaby opodatkowaniu, zgodnie z art. 28 ustawy zryczałtowanym 10% podatkiem. Jednakże przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży tego prawa w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów. Z przychodów należnych Zainteresowanej od nabywcy Wnioskodawczyni przekazała środki w kwocie 69 000 zł na spłatę kredytu hipotecznego za pośrednictwem konta Jej ojca (przelew taki dokonany został z przyczyn technicznych związanych z przeliczeniem waluty i pobraniem przez bank właściwej kwoty). Ponadto, to konto bank wskazał jako właściwe do dokonania spłaty kredytu hipotecznego i z niego po przeliczeniu pobrał kwotę 68 197,56 zł, która stanowiła równowartość całkowitej spłaty kredytu.

Na marginesie Zainteresowana wskazała, że nie posiadała konta osobistego w tym banku, natomiast ojciec nie posiadał na swoim koncie w banku żadnych innych środków pieniężnych stanowiących jego majątek. Zatem, oczywiste jest, że spłata kredytu dokonana została ze środków Zainteresowanej, wpłaconych przez nabywcę lokalu. Wpłata środków pieniężnych stanowiących własność Wnioskodawczyni na konto ojca, zgodnie z Jej dyspozycją daną nabywcy, spowodowała – zgodnie z tytułem przelewu możliwość spłaty całego kredytu.

Mając zatem na uwadze wskazane wyżej przepisy, Zainteresowana uważa, że wypełniła przesłanki uprawniające Ją do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy, gdyż wydatkowała środki uzyskane ze sprzedaży prawa do lokalu mieszkalnego w ciągu 2 lat na spłatę kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe.

Zainteresowana nie odliczała odsetek od kredytu na podstawie art. 26b ustawy.

Końcowo, Wnioskodawczyni wskazała, że ustawa mówi o wydatkowaniu środków pieniężnych, co oznacza według słownikowego pojęcia wydawać pieniądze na jakiś cel. Ustawodawca nie precyzuje sposobu, ani formy, w jakiej to wydatkowanie ma nastąpić. Z tych przyczyn przyjąć należy, że przekazanie środków pieniężnych stanowiących własność Zainteresowanej na spłatę kredytu hipotecznego w banku za pośrednictwem rachunku bankowego ojca stanowi ich wydatkowanie zgodne ze wskazanym celem.

Konkludując, przychód uzyskany ze zbycia prawa do lokalu mieszkalnego w wysokości 68 197,56 zł podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy, natomiast pozostała kwota przychodu w wysokości 3 464,94 zł podlega opodatkowaniu 10% podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w przypadku nie wydatkowania go na cele mieszkaniowe do dnia 25 sierpnia 2012 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, iż przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż w dniu 14 października 2004 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Na mocy wyroku sądu okręgowego wydziału cywilnego z dnia 30 marca 2006 r. orzeczony został rozwód. W dniu 28 lipca 2006 r. małżonkowie zawarli umowę o podziale majątku wspólnego, w skład którego weszło spółdzielcze własnościowe prawo do ww. lokalu. W wyniku podziału Wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność spółdzielcze własnościowe prawo do ww. lokalu z obowiązkiem spłaty na rzecz męża kwoty 6 000,00 zł. W związku z dokonanym podziałem majątku w księdze wieczystej wpisano zmiany i od tego momentu Zainteresowana figurowała jako jedyny właściciel ww. lokalu. W dniu 25 sierpnia 2010 r. Zainteresowana sprzedała ww. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego za kwotę 147 000,00 zł

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). W myśl cytowanej ustawy, istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że:

1.  powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej),
2.  obejmuje majątek wspólny (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich).

Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego:

1.  małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
2.  z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
3.  wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków.

Zauważyć bowiem należy, że współwłasność jest instytucją prawa cywilnego uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu, każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które stanowią przedmiot współwłasności.

Zniesienie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału majątku, choć, jak wynika z dyspozycji przepisu art. 211 Kodeksu cywilnego, podział ten nie jest obowiązkowy.

Na podstawie art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.

Zgodnie zaś z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Jednakże za datę nabycia nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania wspólności ustawowej, ale tylko wówczas, jeżeli podział jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanych przez daną osobę nieruchomości lub praw w wyniku tego podziału mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Przekładając powyższe na grunt analizowanej sprawy, wskazać należy, iż ponieważ opisany we wniosku podział majątku wspólnego był nieekwiwalentny i towarzyszyła mu spłata byłego męża Zainteresowanej, to za datę nabycia przez Nią tej części przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, która przekraczała Jej udział w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału tegoż majątku, czyli dzień 28 lipca 2006 r. Wszelkie bowiem przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością) – jak też stan jej majątku osobistego. Jednocześnie, za datę nabycia przez Zainteresowaną części ww. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, która przysługiwała Jej uprzednio w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym doszło do nabycia przez małżonków rzeczonego prawa do tegoż majątku, czyli dzień 14 października 2004 r.

Mając na uwadze to, co wywiedziono wyżej, stwierdzić należy, iż dokonana przez Zainteresowaną w 2010 r. sprzedaż przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w części nabytej przez Nią w 2004 r. – nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu wskazanego w tym przepisie. W konsekwencji, odnośnie tejże części na Wnioskodawczyni nie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu rzeczonej transakcji zbycia.

Przechodząc natomiast do skutków podatkowych sprzedaży opisanego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w części nabytej przez Zainteresowaną w 2006 r. w drodze podziału majątku wspólnego, wskazać należy, co następuje. W tej części – zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie bowiem z art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w tej ustawie w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Na mocy art. 28 ust. 2 i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada ta nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację – na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast z treści art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Artykuł 21 ust. 2a ww. ustawy stanowi, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) nie ma zastosowania do podatników, którzy odsetki od kredytu lub pożyczki odliczali lub odliczają w ramach ulgi odsetkowej na podstawie art. 26b.

Z przytoczonego powyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ww. ustawy wynika, iż okolicznością decydującą o prawie do zwolnienia z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodu z odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości w części wydatkowanego na spłatę kredytu (pożyczki) jest cel zaciągnięcia tej pożyczki (kredytu). Kredyt musi być zaciągnięty na cele mieszkaniowe. Ponadto, podatnik nie może korzystać również z tzw. „ulgi odsetkowej”.

Jak wskazała we wniosku Zainteresowana, w 2010 r. nosiła się z zamiarem sprzedaży lokalu (do czego doszło w dniu 25 sierpnia 2010 r.), więc wystąpiła do banku z zapytaniem o stan zadłużenia i możliwość całościowej spłaty kredytu. W odpowiedzi bank w zaświadczeniu z dnia 10 sierpnia 2010 r. wskazał stan zadłużenia oraz podał konto do spłaty kredytu – konto ojca Wnioskodawczyni. Część zapłaty postanowiła przeznaczyć na spłatę kredytu hipotecznego. Stosownie zatem do informacji uzyskanych z banku, w akcie notarialnym sprzedaży Wnioskodawczyni poprosiła o dokonanie zapisu, że z należnej Jej zapłaty za zbyte prawo do lokalu – część kwoty w wysokości 69 000,00 zł należy przelać na konto Jej ojca w banku celem spłaty kredytu z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego z dnia 18 października 2004 r. Kwota ta wpłynęła na konto ojca Wnioskodawczyni w dniu 25 sierpnia 2010 r. i tego samego dnia bank pobrał na całkowitą spłatę kredytu w przeliczeniu na franki równowartość 68 197,56 zł.

Podatnicy mają prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego określonego w art. 21 ust.1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w każdym przypadku wydatkowania, w przewidzianym ustawą terminie, przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych na spłatę kredytu zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy. Bez znaczenia pozostaje przy tym data zaciągnięcia kredytu (pożyczki) i to, której nieruchomości lub prawa ten kredyt (pożyczka) dotyczy. Ważny jest natomiast moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Środki przeznaczone na spłatę kredytu muszą pochodzić ze sprzedaży nieruchomości.

Ewentualne ustalenia dokonane z bankiem i nabywcą lokalu mieszkalnego dotyczące przelania części kwoty uzyskanej ze sprzedaży bezpośrednio przez kupującego na wskazane przez bank konto są ustaleniami czysto technicznymi i nie pozbawiają Wnioskodawczyni możliwości skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, stwierdzić należy, iż uzyskany przez Wnioskodawczynię z tytułu sprzedaży przedmiotowego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przychód – przypadający na udział nabyty w 2006 roku – w części wydatkowanej na spłatę kredytu wraz z odsetkami, zaciągniętego na nabycie tegoż prawa, korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006 r. Dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia bez znaczenia pozostaje forma dokonania tej spłaty, tj. czy spłaty kredytu wraz z odsetkami Wnioskodawczyni – jako sprzedająca – dokonała osobiście, czy też w Jej imieniu uczynił to nabywca mieszkania na wskazany przez bank rachunek.

Jednocześnie, wskazać należy, iż kwota uzyskana przez Zainteresowaną z analizowanej sprzedaży, przypadająca na nabycie rzeczonego prawa do lokalu mieszkalnego w 2006 r. , która nie korzysta z ww. zwolnienia, ani też nie zostanie wydatkowana w stosownym terminie na przedstawione wyżej cele mieszkaniowe, podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym od osób fizycznych, według zasad obowiązujących na dzień 31 grudnia 2006 r.

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nie ma możliwości potwierdzenia prawidłowości wyliczeń przedstawionych w przedmiotowym wniosku z uwagi na fakt, iż przepis art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Z uwagi na powyższe, nie podlegają urzędowej interpretacji zasady rachunkowego określania (wyliczenia) podstawy opodatkowania na podatek przy rozliczeniu kwoty uzyskanej z analizowanej sprzedaży, gdyż wykraczałoby to poza zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać, nie należą do kompetencji tut. Organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu – zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez właściwy rzeczowo organ podatkowy w toku postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto, informuje się, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, bądź też zdarzenia przyszłego, przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.