Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.417.2020.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-11-06
Teza: W zakresie ulgi badawczo-rozwojowej.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane; materiały; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 sierpnia 2020 r. (data wpływu 8 września 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy:

*   względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie obecnie posiadanej dokumentacji (np. RW) za rok 2019 i lata wcześniejsze, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1b w zw. z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. updop,
*   względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie planowanej do wprowadzenia dokumentacji (tj. zestawień okresowych) w roku bieżącym oraz w przyszłości, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1 b w zw. z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. updop

\- **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Spółka Akcyjna (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim związaną z realizacją wyspecjalizowanych procesów produkcyjnych z tworzyw sztucznych metodą wtrysku, w tym procesów towarzyszących obejmujących przetwórstwo, zgrzewanie i montaż wyrobów z tworzyw sztucznych (tzw. produkcje w toku).

Jednocześnie, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka posiada wyodrębniony organizacyjnie Dział Badań i Rozwoju (DBR), który prowadzi prace badawczo-rozwojowe związane z tzw. nowymi uruchomieniami procesów produkcyjnych oraz z tzw. optymalizacją procesów produkcyjnych (tzw. prace BR).

W przedmiotowym zakresie, celem potwierdzenia charakteru prac BR, Spółka wystąpiła z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i w dniu 22 lipca 2020 r. uzyskała pozytywną interpretację znak: 0111-KDIB1-3.4010.233.2020.1 BM, zgodnie z którą działalność Spółki obejmująca nowe uruchomienia oraz optymalizację procesów produkcyjnych stanowi działalność badawczo rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT i tym samym rozpoznane koszty kwalifikowane uprawniają Spółkę do zastosowania ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ust. 1 i nast. ustawy o CIT.

Spółka zamierza skorzystać z preferencji podatkowej i właściwie rozliczyć odpowiednie koszty kwalifikowane. Spółka wskazuje przy tym, że ponosi koszty związane m.in. z zakupem odpowiednich materiałów i surowców (w szczególności różnego rodzaju tworzyw termoplastycznych, tworzyw sztucznych oraz barwników, czy też związków chemicznych), które wykorzystywane są zarówno dla celów produkcji w toku jak i dla celów prac BR. Spółka zaznacza równocześnie, że bez wykorzystania tych materiałów i surowców prace BR nie mogłyby być realizowane.

W efekcie, koszty zakupu tych materiałów i surowców, które przekazywane są do DBR dla celów prac BR, Spółka uznaje za koszty kwalifikowane ściśle (bezpośrednio) związane z określonym zakresem prac BR, w szczególności dotyczących:

1.  prób, tj. wykonywania określonych serii próbnych procesów produkcyjnych, celem weryfikacji możliwości skutecznego wdrożenia danego procesu, zgodnie z założeniami,
2.  pre-serii, tj. wykonania co najmniej jednego pełnego cyklu produkcyjnego i wytworzenia danej partii wyrobów, celem ostatecznej oceny skuteczności danego procesu produkcyjnego.

Z wyżej wskazywanych działań Spółka każdorazowo sporządza określoną dokumentację, w tym w szczególności:

1.  tzw. Dyspozycję prób określającą (m.in.) surowiec wykorzystywany do produkcji wyrobu,
2.  Formularz rejestracji prób (inaczej Raport) obejmujący (m.in.) ilość dotychczas wyprodukowanych wyrobów, oznaczenie zużywanych surowców i barwników, a także identyfikację wykorzystywanych podzespołów,
3.  Dokumentacja o statusie nowe uruchomienie lub optymalizacja procesu produkcji zawierająca swoistą instrukcję postępowania, w tym (m.in.) niezbędną ilość oraz rodzaj materiałów i surowców wykorzystywanych w danym procesie produkcji.

Jednocześnie, sam fakt przekazania danego rodzaju materiałów i surowców oraz ich ilości do DBR Spółka dokumentuje dokumentem RW. Dokument ten pozwala na jednoznaczną identyfikację materiału lub surowca jaki został zużyty/wykorzystany w ramach określonego projektu nowego uruchomienia lub optymalizacji.

Konsekwentnie, na podstawie wyżej powoływanej dokumentacji Spółka jest w stanie określić jakie aktywa rzeczowe: materiały i surowce zostały wykorzystywane przy realizacji poszczególnych prac BR, w szczególności na potrzeby przeprowadzenia prób lub pre-serii określonych nowych uruchomień i optymalizacji.

Jednocześnie, na przyszłość Spółka zamierza, dodatkowo wprowadzić zbiorcze zestawienia (okresowe) obejmujące rodzaj, ilość i wartość zakupionych materiałów i surowców ogółem oraz tych, które zostały bezpośrednio wykorzystane na potrzeby realizacji prac BR, co pozwoli na niebudzące wątpliwości ustalenie, jaka część surowców i materiałów została w rzeczywistości nabyta bezpośrednio w związku z pracami BR.

W odniesieniu do powyższego Spółka podkreśla już obecnie jest w stanie określić rodzaj i ilość materiałów i surowców wykorzystywanych na potrzeby prac BR, w tym za rok 2019 i lata wcześniejsze, niemniej zakładane zmiany, tj. wprowadzenie okresowych zestawień mają prowadzić do jak najprostszego i czytelnego wyodrębnienia kosztów kwalifikowanych opisywanych w niniejszym wniosku i na tej podstawie uwzględnienia tych kosztów w prowadzonej ewidencji rachunkowej (w roku bieżącym oraz w przyszłości).

Końcowo Spółka wskazuje, że nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, jak również nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

Jednocześnie, na potrzeby oceny prawno-podatkowej niniejszego wniosku Spółka wskazuje, że koszty kwalifikowane, o których mowa w niniejszym wniosku stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 CIT, a przy tym Spółka jest świadoma, że nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi BR koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, jeżeli te zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie obecnie posiadanej dokumentacji (np. RW) za rok 2019 i lata wcześniejsze, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1b w zw. z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. CIT?
2.  Czy względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie planowanej do wprowadzenia dokumentacji (tj. zestawień okresowych) w roku bieżącym oraz w przyszłości, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1 b w zw z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, skorzystanie z ulgi B+R zależeć będzie od spełnienia odpowiednich warunków określonych ustawą, związanych z identyfikacją kosztów kwalifikowanych i ich odpowiednim wyodrębnieniem w ewidencji rachunkowej.

Nie wnikając w szczegółowe obostrzenia art. 18d ust. 5-8 CIT, zdaniem Wnioskodawcy podstawowym warunkiem jest tutaj spełnienie obowiązków wynikających z art. 9 ust. 1b CIT.

Z treści powołanej normy wynika bowiem ogólny obowiązek wyodrębniania kosztów kwalifikowanych w prowadzonych księgach podatkowych.

Kosztami kwalifikowanymi, które zamierza wyodrębnić Wnioskodawca są tutaj koszty materiałów i surowców, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 CIT.

Stosownie do treści art. 18d ust. 2 pkt 2 CIT, kosztami kwalifikowanymi są koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

W efekcie, warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Powoływana regulacja nie precyzuje jednak, co należy rozumieć pod pojęciem takich materiałów i surowców wynikiem czego zasadnym wydaje się przyjęcie, że wszelkie materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach tej działalności.

Intepretując zatem znaczenie pojęcia „surowce” konieczne jest odniesienie się do definicji słownikowych oraz znaczenia funkcjonującego na gruncie języka powszechnego. I tak, sformułowanie „surowce” oznacza „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl)

Interpretując natomiast znaczenie pojęcia „materiały”, możliwe jest odwołanie do definicji legalnej funkcjonującej na gruncie innych ustaw, tj. w art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W myśl tej, „materiały” to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że „materiały” to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Malińska Ewa (red ), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Konsekwentnie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że na tle omawianej regulacji do kosztów kwalifikowanych zaliczy przede wszystkim wszelkiego rodzaju termoplastyczne tworzywa sztuczne, barwniki i związki chemiczne (np. polipropylen, czy polistyren) jakie są wykorzystywane w pracach BR. w szczególności na potrzeby wykonywania prób i tzw. pre-serii.

Mówiąc natomiast o „bezpośredniości” nie powinno ulegać wątpliwości, że gdyby nie omawiane materiały i surowce to wykonywanie przedmiotowych prób oraz pre-serii w ramach prac BR w ogóle nie byłoby możliwe. Tym samym, omawiane w niniejszym wniosku materiały i surowce bezsprzecznie stanowią materiały i surowce „bezpośrednio” związane z pracami BR, albowiem umożliwiają ich realizację.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie obecnie stosowanych dokumentów (np. RW), Spółka jest w stanie zidentyfikować rodzaj oraz ilość materiałów i surowców jaki został zużyty/wykorzystany w ramach określonego projektu nowego uruchomienia lub optymalizacji (prac BR), a w dalszej kolejności jest w stanie określić ich wartość (wartość nabycia wynikającą z właściwych faktur zakupowych), a zatem Spółka ma sposobność odpowiedniego wyodrębnienia omawianych kosztów kwalifikowanych w prowadzonej ewidencji księgowej w roku 2019 oraz za lata wcześniejsze i uwzględnienia ich (w odpowiedniej wysokości) przy ewentualnej korekcie rozliczenia za dany rok podatkowy, tj. za rok 2019 i lata wcześniejsze (o ile Spółka zdecyduje się na takie działanie).

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy planowane działania i czytelne wyodrębnienie powoływanych kosztów kwalifikowanych, dzięki wprowadzeniu zbiorczych zestawień obejmujących rodzaj, ilość i wartość zakupionych materiałów i surowców ogółem oraz tych, które zostały bezpośrednio wykorzystane na potrzeby realizacji prac BR pozwoli Spółce na bieżące rozpoznawanie i wyodrębnianie tych kosztów kwalifikowanych w prowadzanej ewidencji księgowej oraz ich odliczenie (w odpowiedniej wysokości) w rozliczeniu za rok 2020 oraz w przyszłości.

Wnioskodawca podnosi przy tym , że w art. 18d ust. 2 pkt 2 CIT, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w tej ustawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 z późn. zm., dalej: „updop”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 updop).

Z kolei, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Natomiast, jak stanowi art. 18d ust. 7 updop, kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3.  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia (art. 18d ust. 8 updop).

Zgodnie z art. 18e updop, podatnicy korzystający z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, oraz podatnicy, którym przysługuje kwota określona w art. 18da, są obowiązani wykazać w zeznaniu poniesione koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu lub stanowiące podstawę do wyliczenia przysługującej podatnikowi kwoty.

Z art. 9 ust. 1b updop, wynika ogólny obowiązek wyodrębniania przez podatników, zamierzających skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, w prowadzonych przez nich księgach podatkowych, kosztów działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,
3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
5.  podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględnione w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów,
6.  w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
7.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
8.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,
9.  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z wniosku wynika, że Spółka zamierza skorzystać z preferencji podatkowej i właściwie rozliczyć odpowiednie koszty kwalifikowane. Spółka wskazuje przy tym, że ponosi koszty związane m.in. z zakupem odpowiednich materiałów i surowców (w szczególności różnego rodzaju tworzyw termoplastycznych, tworzyw sztucznych oraz barwników, czy też związków chemicznych), które wykorzystywane są zarówno dla celów produkcji w toku jak i dla celów prac BR. Spółka zaznacza równocześnie, że bez wykorzystania tych materiałów i surowców prace BR nie mogłyby być realizowane.

W efekcie, koszty zakupu tych materiałów i surowców, które przekazywane są do DBR dla celów prac BR, Spółka uznaje za koszty kwalifikowane ściśle (bezpośrednio) związane z określonym zakresem prac BR, w szczególności dotyczących:

1.  prób, tj. wykonywania określonych serii próbnych procesów produkcyjnych, celem weryfikacji możliwości skutecznego wdrożenia danego procesu, zgodnie z założeniami,
2.  pre-serii, tj. wykonania co najmniej jednego pełnego cyklu produkcyjnego i wytworzenia danej partii wyrobów, celem ostatecznej oceny skuteczności danego procesu produkcyjnego.

Z wyżej wskazywanych działań Spółka każdorazowo sporządza określoną dokumentację, na podstawie której jest w stanie określić jakie aktywa rzeczowe: materiały i surowce zostały wykorzystywane przy realizacji poszczególnych prac BR, w szczególności na potrzeby przeprowadzenia prób lub pre-serii określonych nowych uruchomień i optymalizacji.

Jednocześnie, na przyszłość Spółka zamierza, dodatkowo wprowadzić zbiorcze zestawienia (okresowe) obejmujące rodzaj, ilość i wartość zakupionych materiałów i surowców ogółem oraz tych, które zostały bezpośrednio wykorzystane na potrzeby realizacji prac BR, co pozwoli na niebudzące wątpliwości ustalenie, jaka część surowców i materiałów została w rzeczywistości nabyta bezpośrednio w związku z pracami BR.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia, czy względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie obecnie posiadanej dokumentacji (np. RW) za rok 2019 i lata wcześniejsze oraz planowanej do wprowadzenia dokumentacji (tj. zestawień okresowych) w roku bieżącym oraz w przyszłości, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1b w zw. z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się także nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.

Należy zwrócić uwagę, że w art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach updop, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 351, dalej: „uor”). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 uor, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Walińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Stosownie do art. 9 ust. 1 updop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczania wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nakłada na podatników, którzy zamierzają skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej, obowiązek wyodrębnienia kosztów działalności badawczo-rozwojowej (w tym kosztów związanych z zakupem materiałów i surowców) w prowadzonych przez nich księgach podatkowych. Zastosowany przez podatnika sposób wyodrębnienia kosztów powinien umożliwić prawidłowe zidentyfikowanie kosztów kwalifikowanych, które dają prawo do skorzystania z ulgi, w kwocie adekwatnej do odpowiedniego rodzaju kosztu kwalifikowanego.

Ustawa nie precyzuje jednak, w jaki sposób to wyodrębnienie powinno zostać wykonane. Jednakże skoro wyodrębnienie kosztów na działalność badawczo-rozwojową ma być podstawą do skorzystania z ulgi, Spółka ma obowiązek dokonać wyodrębnienia w taki sposób, aby możliwe było zidentyfikowanie kosztów kwalifikowanych, dających Wnioskodawcy prawo do skorzystania z ulgi w kwocie odpowiedniej dla danej kategorii. Bez znaczenia w tym przypadku powinien pozostać sposób określenia prowadzonej przez podatnika działalności z perspektywy regulacji z zakresu rachunkowości tym bardziej, że zależnie od obowiązujących dany podmiot zasad rachunkowości katalog prac badawczych i rozwojowych jest różny. Pomimo faktu, że ewidencja rachunkowa jest punktem wyjścia dla ustalania podstawy opodatkowania w updop, to istnieje szereg zdarzeń gospodarczych, które są zdefiniowane w odmienny sposób dla celów podatkowych i rachunkowych. Ewidencja rachunkowa ma stanowić bazę dla przeprowadzenia kalkulacji podstawy opodatkowania oraz należnego podatku, która odpowiednio zmodyfikowana w oparciu o regulacje podatkowe przedstawia wynik dla celów podatkowych.

Jednocześnie, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 395 z późn. zm.), księgi rachunkowe jednostki obejmują zbiory zapisów księgowych, obrotów (sum zapisów) i sald, które tworzą: dziennik, księgę główną, księgi pomocnicze, zestawienia: obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych, wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz). Zgodnie z art. 16 ust. 1 tejże ustawy, konta ksiąg pomocniczych zawierają zapisy będące uszczegółowieniem i uzupełnieniem zapisów kont księgi głównej. Prowadzi się je w ujęciu systematycznym jako wyodrębniony system ksiąg, kartotek (zbiorów kont), komputerowych zbiorów danych, uzgodniony z saldami i zapisami na kontach księgi głównej.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że koszty związane z zakupem odpowiednich materiałów i surowców (w szczególności różnego rodzaju tworzyw termoplastycznych, tworzyw sztucznych oraz barwników, czy też związków chemicznych), które są/będą wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, mogą stanowić koszty kwalifikowane o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o updop.

Zatem, stwierdzić należy, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy:

*   względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie obecnie posiadanej dokumentacji (np. RW) za rok 2019 i lata wcześniejsze, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1b w zw. z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. updop należy uznać za prawidłowe,
*   względem kosztów kwalifikowanych, o których mowa we wniosku, po ich wyodrębnieniu w prowadzonej ewidencji rachunkowej na podstawie planowanej do wprowadzenia dokumentacji (tj. zestawień okresowych) w roku bieżącym oraz w przyszłości, Spółka będzie mogła skorzystać z prawa do odliczenia, tj. zastosowania ulgi B+R zgodnie z art. 9 ust. 1 b w zw. z art. 18d ust. 1, ust. 2 pkt 2 i nast. updop należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.