Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1030/14/KP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-24
Teza: zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na wykonanie przyłącza do sieci energetycznej, nieodpłatnie przekazanego właścicielowi sieci
Słowa kluczowe: darowizna; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; sieć; sieć-sieć przesyłowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. Biura 22 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na wykonanie przyłącza do sieci energetycznej, nieodpłatnie przekazanego właścicielowi sieci – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 sierpnia 2014 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków na wykonanie przyłącza do sieci energetycznej, nieodpłatnie przekazanego właścicielowi sieci.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Głównym celem działalności Wnioskodawcy (dalej również: Spółka) jest wytwarzanie i sprzedaż energii elektrycznej. W tym celu Spółka wybudowała elektrownię wiatrową, którą uruchomiono w 2013 r. Aby Wnioskodawca mógł sprzedawać wyprodukowaną energię elektryczną zmuszony był do wykonania na własny koszt przyłączenia do sieci energetycznej. Jednocześnie w podpisanej umowie z właścicielem sieci Wnioskodawca zobowiązał się, że w przypadku braku możliwości odtworzenia sieci niezbędna będzie wymiana sieci. Tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do wymiany instalacji na nową, a nowo wybudowane urządzenia przekaże nieodpłatnie właścicielowi sieci. Z uwagi na to, że istniejące urządzenie i instalacje niezbędne do przesyłania energii (sprzedaży jej) były mocno zniszczone zdecydowano o całkowitej wymianie określonego odcinka sieci na koszt Spółki. Wnioskodawca zlecił budowę nowej linii (w tym postawienie słupa elektrycznego) innej firmie. W sierpniu 2013 r. nastąpiło przekazanie nowo wybudowanych urządzeń, na podstawie protokołu przekazania, właścicielowi sieci. Przebudowa sieci wykonana przez podwykonawcę obejmowała inne usługi których częściowy odbiór nastąpił w maju 2014 r., w tym samym miesiącu podwykonawca wystawił fakturę za częściowo wykonane usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, może jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, wydatek na wytworzenie przyłącza do sieci energetycznej, nieodpłatne przekazanego właścicielowi sieci w momencie wystawienia faktury za częściowo wykonanie usługi w maju 2014, a pozostałą część po wykonaniu pozostałych usług i wystawieniu kolejnej faktury?

Zdaniem Wnioskodawcy, aby Spółka mogła wykonywać podstawowe usługi czyli, sprzedawać wytworzoną energię elektryczną zobligowana była do wykonania wymiany części sieci energetycznej, a następnie po jej wybudowaniu, Spółka została zobligowana do przekazania nowo wybudowanej części sieci, (którą sfinansowała) właścicielowi sieci energetycznej.

W związku z tym zdaniem Spółki może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo koszty związane z częściowym wykonaniem usług polegające na wymianie słupa dla zasilania elektrowni wiatrowej na podstawie faktury wystawionej w maju 2014 r. Fakturę za pozostałe usługi wymiany sieci wynikające z podpisanej umowy również może zaliczyć jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów oczywiście po jej wystawieniu. Bez wymiany tej części sieci Spółka nie mogłaby rozpocząć sprzedaży energii elektrycznej podstawowej działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest zatem łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika,
*   musi być definitywny, a więc bezzwrotny,
*   musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   musi zostać właściwie udokumentowany,
*   nie może być kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 updop.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie – wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla ich osiągnięcia.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 14 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej (…). Wobec powyższego, kosztami uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli podatnik wykaże, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów.

Zgodnie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) w umowie darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotą darowizny jest więc nieodpłatność, która oznacza, że darczyńca nie oczekuje świadczenia wzajemnego ze strony osoby obdarowanej. Ponadto z istoty umowy darowizny należy wnioskować, że świadczenie na rzecz obdarowanego powinno być dobrowolne i wynikać z woli darczyńcy. Ponadto darowizna jest czynnością prawną jednostronnie zobowiązującą i ma na celu dokonanie przysporzenia majątku obdarowanego.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, Wnioskodawca aby mógł dokonywać sprzedaży wytworzonej przez siebie energii elektrycznej musiał ponieść wydatki na wytworzenie przyłącza do sieci energetycznej. Zgodnie z zawartą umowa wybudowane urządzenia ma on obowiązek nieodpłatnie przekazać właścicielowi sieci. Można zatem stwierdzić, że wydatki te niewątpliwie poniesione zostały przez Wnioskodawcę w celu uzyskania przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej.

Przepisy omawianej ustawy nie przewidują bezpośredniego wyłączenia wydatków na budowę przyłącza elektroenergetycznego z kosztów uzyskania przychodów. W tym przypadku nie będzie miał także zastosowania cyt. przepis art. 16 ust. 1 pkt 14 updop, gdyż nieodpłatne przekazanie, jakie ma miejsce w opisie stanu faktycznego, nie ma cech charakterystycznych dla darowizny lub ofiary, tj. dobrowolności spełnienia świadczenia, braku jakiejkolwiek ekwiwalentności oraz czynność ta nie jest dokonana w celu przysporzenia majątku właścicielowi sieci.

Celem tego przekazania lecz jest bowiem zapewnienie możliwości uzyskiwania przez Wnioskodawcę przychodów z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, a zatem spełniona została zasada wynikająca z art. 15 ust. 1 updop.

Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodu regulują przepisy art. 15 ust. 4a-4h updop i zależą od rodzaju kosztów oraz stopnia ich powiązania z przychodami.

Regulacje updop przewidują dwie kategorie kosztów: koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami. Jednocześnie pośród przepisów updop brak jest legalnych definicji pojęć bezpośrednie i pośrednie koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.

Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie. Kosztami takimi są więc w szczególności wydatki związane z całokształtem działalności podatnika, wynikające z konieczności wywiązywania się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa, czy warunkujące prowadzenie tej działalności. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Wydatków na budowę przyłącza elektroenergetycznego nie można powiązać bezpośrednio z przychodami danego roku podatkowego, gdyż przyłącze będzie wykorzystywane przez Wnioskodawcę przez cały okres dokonywania dostaw energii elektrycznej. Zatem wydatek ten będzie stanowił tzw. koszt pośredni. Zgodnie z cyt. powyżej art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust. 4e updop z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Wobec powyższego, Wnioskodawca spełnia wszystkie ustawowe przesłanki, by zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na budowę przyłącza elektroenergetycznego nieodpłatnie przekazanego właścicielowi sieci energetycznej, w dacie ich poniesienia (przy czym dzień ten może być tożsamy z dniem wystawienia faktur przez kontrahenta). W związku z czym przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.