Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/4511-792/15-4/MAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-03-02
Teza: Skutki podatkowe przekazania na podstawie umowy darowizny znaku towarowego/prawa ochronnego do znaku towarowego
Słowa kluczowe: darowizna; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U., poz. 1649) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2015 r. (data wpływu 7 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2016 r. (data wpływu 22 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych przekazania na podstawie umowy darowizny znaku towarowego/prawa ochronnego do znaku towarowego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 9 lutego 2016 r., Nr IPTPB1/4511-792/15-2/MAP, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 9 lutego 2016 r. (data doręczenia 12 lutego 2016 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 17 lutego 2016 r. (data wpływu 22 lutego 2016 r.), nadanym za pośrednictwem Poczty …dnia 18 lutego 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada status polskiego rezydenta podatkowego oraz prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą. Wnioskodawca w chwili obecnej ma zawieszoną działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest właścicielem niezarejestrowanego znaku towarowego, którego wzór graficzny stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Znak ten został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która obecnie jest zawieszona (dalej zwany również: Znak towarowy). Nie jest wykluczone, że w przyszłości Wnioskodawca złoży wniosek o rejestrację wspólnotowego prawa ochronnego do ww. Znaku towarowego do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM).

Wnioskodawca ma zamiar przekazać w przyszłości swojej żonie w formie umowy darowizny (nieodpłatne przekazanie) Znak towarowy. Znak towarowy zostanie darowany z majątku osobistego Wnioskodawcy do majątku osobistego Jego żony. Znak towarowy przekazany przez Wnioskodawcę żonie będzie wykorzystywany w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. W momencie zawarcia umowy darowizny działalność Wnioskodawcy będzie odwieszona, a Wnioskodawca będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na potrzeby planowanej darowizny dokonana zostanie wycena Znaku towarowego. Wartość Znaku towarowego na dzień dokonania darowizny zostanie określona przez niezależnego rzeczoznawcę majątkowego i będzie odzwierciedlać rynkową wartość Znaku towarowego. Znak towarowy, w dniu przyjęcia go do używania przez żonę Wnioskodawcy będzie nadawał się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej.

Znak towarowy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz nie jest/był amortyzowany przez Wnioskodawcę. Znak towarowy stanowiący przedmiot darowizny nie będzie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy, ani nie będzie amortyzowany przez Wnioskodawcę na dzień zawarcia umowy darowizny.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca dodał, że:

1.  Znak towarowy, który Wnioskodawca zamierza darować swojej żonie wyrażony jest w formie znaku słowno-graficznego. W chwili obecnej Znak towarowy w stosunku do którego Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie nie jest znakiem zarejestrowanym, a zatem nie przysługują mu w stosunku do niego prawa ochronne w rozumieniu przepisów prawa własności przemysłowej. Znak towarowy określa przede wszystkim towary z klasy 6 klasyfikacji nicejskiej. W przypadku zarejestrowania Znaku towarowego w OHIM najprawdopodobniej ta klasa towarów zostanie wskazana.
2.  Niezarejestrowany znak towarowy spełnia wymogi ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ jest oznaczeniem słowno-graficznym stanowiącym utwór, w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1ww. ustawy, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Na mocy art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, przedmiotem prawa autorskiego są w szczególności utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.
3.  Wnioskodawca nie amortyzował wskazanego we wniosku Znaku towarowego. Zostało to wprost wskazane w opisie zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca we wniosku wskazał, że „Znak towarowy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz nie jest/był amortyzowany przez Wnioskodawcę. Znak towarowy stanowiący przedmiot darowizny nie będzie wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy, ani nie będzie amortyzowany przez Wnioskodawcę na dzień zawarcia umowy darowizny”.
4.  Jeżeli przed darowizną Wnioskodawca uzyska prawo ochronne do Znaku towarowego, tj. zarejestruje znak towarowy w OHIM, to prawo to będzie stanowić prawo, o którym mowa w ustawie prawo własności przemysłowej wskazanej w wezwaniu. Jeżeli jednak Wnioskodawca dokona darowizny przed rejestracją to Znak towarowy nie będzie prawem, o którym mowa w ww. ustawie. W takim przypadku, przedmiotem darowizny będzie majątkowe prawo autorskie do utworu w postaci znaku słowno–graficznego.
5.  Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 30 marca 2009 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, z późn. zm., dalej: „ustawa PWP”), przepisy tej ustawy stosuje się odpowiednio do wspólnotowych znaków towarowych w sprawach nieuregulowanych w obowiązujących bezpośrednio w krajach członkowskich przepisach prawa Unii Europejskiej określających szczególny tryb udzielania ochrony na znaki towarowe, czyli w przedmiotowym przypadku w rozporządzeniu Rady WE nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. („Rozporządzenie”).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 Rozporządzenia, wspólnotowy znak towarowy ma charakter jednolity. Wywołuje on ten sam skutek w całej Wspólnocie; może on być zarejestrowany, zbyty, być przedmiotem zrzeczenia się lub decyzji stwierdzającej wygaśnięcie praw właściciela znaku lub unieważnienie znaku, a jego używanie może być zakazane jedynie w odniesieniu do całej Wspólnoty. W praktyce zasada ta oznacza jednolitość uregulowań dotyczących patentów, wzorów przemysłowych i znaków towarowych rejestrowanych w Państwach Członkowskich.

Zasada jednolitości wyraża się w:

1.  jednolitej procedurze rejestracyjnej (rejestracji wspólnotowego znaku towarowego można dokonać za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP),
2.  ochronie wspólnotowego znaku towarowego na całym terytorium Wspólnoty i skutkach, jakie wywołuje wspólnotowy znak towarowy w Państwach Członkowskich.

Prawo ochronne na wspólnotowy znak towarowy jest zatem traktowane analogicznie do prawa ochronnego na znak towarowy w rozumieniu ustawy PWP. W tym wypadku funkcjonuje tożsamość praw wynikających z rejestracji krajowej oraz wspólnotowej znaków towarowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przekazanie na podstawie umowy darowizny (tj. bez żadnego świadczenia wzajemnego) niezarejestrowanego Znaku towarowego, będącego przedmiotem prawa autorskiego, skutkuje powstaniem u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy przekazanie na podstawie umowy darowizny (tj. bez żadnego świadczenia wzajemnego) zarejestrowanego wspólnotowego Znaku towarowego, skutkuje powstaniem u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
3.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przekazanie w drodze umowy darowizny przez Wnioskodawcę żonie Wnioskodawcy niezarejestrowanego Znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów usług?
4.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przekazanie w drodze umowy darowizny przez Wnioskodawcę żonie Wnioskodawcy zarejestrowanego wspólnotowego Znaku towarowego będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów usług?
5.  W przypadku uznania, że przekazanie nieodpłatne niezarejestrowanego Znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - jaka będzie podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług darowizny praw do niezarejestrowanego Znaku towarowego i czy w takiej sytuacji Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku w wysokości 23% VAT od podstawy opodatkowania stanowiącej koszty wytworzenia Znaku towarowego, nie zaś od innej wartości, np. wartości rynkowej Znaku towarowego?
6.  W przypadku uznania, że przekazanie nieodpłatne zarejestrowanego wspólnotowego Znaku towarowego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – jaka będzie podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług darowizny praw do zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego i czy w takiej sytuacji Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku w wysokości 23% VAT od podstawy opodatkowania stanowiącej koszty wytworzenia tego Znaku towarowego, nie zaś od innej wartości, np. wartości rynkowej tego znaku towarowego?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych Nr 1 i Nr 2. Natomiast w pozostałym zakresie wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, odnosząc się do powstania obowiązku podatkowego z tytułu dokonania przez Wnioskodawcę darowizny, zarówno niezarejestrowanego znaku towarowego stanowiącego przedmiot prawa autorskiego, jak i zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego na rzecz swojej żony należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego też należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Podstawową cechą takiej umowy i warunkiem koniecznym dla jej zaistnienia jest nieodpłatność umowy. Poprzez nieodpłatność należy rozumieć taką sytuację, gdy obdarowany, w zamian za otrzymaną darowiznę lub w związku z jej otrzymaniem, nie jest zobowiązany do jakichkolwiek świadczeń na rzecz darczyńcy - ani w chwili otrzymania darowizny, ani w przyszłości. Tym samym, skutkiem darowizny jest wyłącznie jednostronne przysporzenie po stronie podmiotu obdarowanego. Darczyńca w związku z dokonaniem darowizny nie otrzymuje od obdarowanego nic w zamian. Bezpłatny charakter darowizny oznacza, że Wnioskodawca nie otrzyma od swojej żony żadnego (pieniężnego bądź niepieniężnego) świadczenia wzajemnego.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zamierza przekazać swojej żonie w drodze darowizny przysługujące Mu prawo do niezarejestrowanego znaku towarowego, stanowiącego przedmiot prawa autorskiego lub ewentualnie po jego rejestracji prawo do zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego. W konsekwencji, przekazanie przez Wnioskodawcę w drodze darowizny ww. prawa nie będzie wywoływało u niego skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy - przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Żaden bowiem z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przewiduje w przypadku przekazania w formie darowizny przychodu po stronie przekazującego.

Podsumowując, przekazanie przez Wnioskodawcę w drodze darowizny niezarejestrowanego znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego lub zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego, nie będzie wywoływało u Wnioskodawcy skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca w uzupełniając wniosek dodał, że we wniosku udzielił jednoznacznej odpowiedzi na postawione przez siebie pytania. Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie przez Niego w drodze darowizny niezarejestrowanego znaku towarowego będącego przedmiotem prawa autorskiego lub zarejestrowanego wspólnotowego znaku towarowego, nie będzie wywoływało u Wnioskodawcy skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca udzielił zatem konkretnej i jednoznacznej odpowiedzi na postawione pytania. Jako podstawę prawną swojej odpowiedzi Wnioskodawca wskazał na wstępie wniosku art. 10, art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.)., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji „darowizny”, dlatego należy odwołać się w tym względzie do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 ww. ustawy przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z powyższego wynika zatem, że podstawowym elementem darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian, ani też nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w przyszłości. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada status polskiego rezydenta podatkowego oraz prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą. Wnioskodawca w chwili obecnej ma zawieszoną działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest właścicielem niezarejestrowanego znaku towarowego, którego wzór graficzny stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Znak ten został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która obecnie jest zawieszona. Nie jest wykluczone, że w przyszłości Wnioskodawca złoży wniosek o rejestrację wspólnotowego prawa ochronnego do ww. Znaku towarowego do Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (OHIM). Wnioskodawca ma zamiar przekazać w przyszłości swojej żonie w formie umowy darowizny (nieodpłatne przekazanie) Znak towarowy. Znak towarowy zostanie darowany z majątku osobistego Wnioskodawcy do majątku osobistego Jego żony.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w przypadku nieodpłatnego przekazania znaku towarowego/prawa ochronnego do znaku towarowego przez Wnioskodawcę na rzecz Jego żony po stronie Wnioskodawcy nie powstaje przychód podatkowy, bowiem w wyniku tego przekazania w Jego majątku nie dojdzie do przysporzenia (zwiększenia aktywów, czy też zmniejszenia zobowiązań).

W szczególności zauważyć należy, że po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wiąże co do zasady powstanie przychodu z tego źródła z odpłatnym zbyciem składników majątku wykorzystywanych w tej działalności. W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 2 pkt 1) ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Mając na uwadze zaprezentowane przepisy prawa podatkowego oraz opisane zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że, przeniesienie na żonę Wnioskodawcy w drodze darowizny wskazanego we wniosku znaku towarowego/prawa ochronnego do znaku towarowego nie spowoduje powstania u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ nie będzie ono wiązało się z jego odpłatnym zbyciem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.