Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.53.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Skutki podatkowe umorzenia zadłużenia w wyniku podpisania
ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
garaż
nieruchomości-nabycie nieruchomości
remonty
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Opis zdarzenia przyszłego

A. A („Wnioskodawca”) wraz z małżonką zawarli Umowę kredytu mieszkaniowego nr (...)
    maja 2006 r. waloryzowanego kursem waluty obcej (mechanizm denominacji) („Umowa”) z
    A S.A. („Bank”). Bank jest bankiem krajowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. - Prawo bankowe, a jego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru
    nad rynkiem finansowym. Kredyt mieszkaniowy udzielony był na zakup nieruchomości –
    domu mieszkalnego, dokończenie budowy, wyposażenie domu i zagospodarowanie
    działki z przeznaczeniem na potrzeby własne Wnioskodawcy. Kredyt został zabezpieczony
    hipoteką łączną zwykłą umowną na rzecz Banku.
    Wnioskodawca w 2023 r. złożył pozew przeciwko Bankowi, w którym żądał ustalenia, że
    Umowa jest nieważna oraz zasądzenia od Banku kwoty wcześniej wpłaconej przez
    Wnioskodawcę i małżonkę tytułem wykonania Umowy (sprawa prowadzona jest przed
    Sądem Okręgowym w B).
    W wyniku negocjacji między stronami Wnioskodawca zamierza zawrzeć z Bankiem ugodę
    sądową („Ugoda”) w celu polubownego zakończenia sporu. Na mocy Ugody miałoby dojść
    do zmiany Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej w
    taki sposób, jakby od początku zawarcia stanowiła ona umowę kredytu złotowego.
    Równocześnie projekt Ugody przewiduje sporządzenie przez Bank informacji PIT-11 z
    uwagi na powstanie przychodu po stronie Wnioskodawcy. W wyniku Ugody Bank miałby
    umorzyć zadłużenie Wnioskodawcy (zwolnienie z długu) w wysokości odpowiadającej
    kwocie zadłużenia Wnioskodawcy z tytułu Umowy na dzień podpisania Ugody, po
    przeliczeniu tej kwoty po odpowiednym średnim kursie NBP na polskie złote.
    Wnioskodawca wraz z małżonką są obywatelami polskimi, mieszkają w Polsce oraz
    podlegają w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów.
    Wnioskodawca i jego małżonka nigdy nie korzystali z zaniechania poboru podatku, o
    którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    („Rozporządzenie”). Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 20 grudnia 2024 r.
    zmieniającym Rozporządzenie przedłużył zaniechanie poboru podatku do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Wnioskodawca dąży do ustalenia czy będzie musiał zapłacić podatek dochodowy od kwoty
    umorzonego zadłużenia.

    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Sfinansowany kredytem dom został nabyty w stanie surowym zamkniętym. Dlatego też
    pod pojęciem „wyposażenia domu” należy rozumieć prace wykończeniowe domu takie
    jak: wykonanie instalacji, tynków wewnętrznych, wylewek, bramy garażowej, montaż
    schodów, montaż kuchni, montaż łazienki, położenie parkietów czy położenie płytek.
    Sfinansowany kredytem dom znajdował się na zaniedbanej przez dewelopera i
    nieogrodzonej działce. Zagospodarowanie działki polegało zatem na oczyszczeniu terenu
    działki (z gruzu, kamieni i innych pozostałości po budowie), nawiezieniu nowej ziemi,
    nasadzeniach zieleni, postawieniu ogrodzenia oraz wybudowaniu chodników i tarasów.
    Wnioskodawca wraz z żoną mieszkali w sfinansowanym kredytem domu nieprzerwanie od
    2006 r. do 2021 r. Następnie dom ten sprzedali. Sprzedaż domu nie skutkowała spłatą
    kredytu, umowa kredytu nadal obowiązuje. Bank zgodził się na zmianę przedmiotu
    zabezpieczenia hipotecznego (obecna nieruchomość Mocodawców jest obciążona
    hipoteką na rzecz Banku w związku z umową kredytu).
    Treść ugody jest już z bankiem ustalona. Wnioskodawca wraz z żoną planują podpisanie
    ugody niezwłocznie po uzyskaniu interpretacji podatkowej.
    Zgodnie z projektem ugody finalnie uzgodnionym z bankiem, na kwotę zadłużenia, którą
    umorzy bank, będzie składać się: kwota kapitału kredytu oraz odsetki od kapitału kredytu
    (odsetki zapadłe niespłacone, odsetki zawieszone oraz odsetki bieżące).
    Pytania
    1. Czy umorzenie zadłużenia Wnioskodawcy i jego małżonki przez Bank w wyniku Ugody
      będzie objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego wynikającym z
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowego?
    2. Czy sporządzenie przez Bank informacji, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych („ustawa o PIT”), z tytułu umorzenia
      przedmiotowego zadłużenia spowoduje obowiązek zapłacenia podatku po stronie
      Wnioskodawcy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Kwota umorzonego zadłużenia mająca wynikać z Ugody nie będzie opodatkowana
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełnia wymogi z § 1 ust. 1
    Rozporządzenia.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Zgodnie z art. 22 § 1 Ordynacji podatkowej Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, w przypadkach uzasadnionych interesem
    publicznym lub ważnym interesem podatników:
    1) zaniechać w całości lub w części poboru podatków, określając rodzaj podatku, okres, w
      którym następuje zaniechanie i grupy podatników, których dotyczy zaniechanie;
    2) zwolnić niektóre grupy płatników z obowiązku pobierania podatków lub zaliczek na
      podatki oraz określić termin wpłacenia podatku i wynikające z tego zwolnienia
      obowiązki informacyjne podatników, chyba że podatnik jest obowiązany do dokonania
      rocznego lub innego okresowego rozliczenia tego podatku.

    Na podstawie ww. przepisu Minister Finansów wydał Rozporządzenie w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Zgodnie z § 1 ust.
    1 Rozporządzenia Minister Finansów zarządził zaniechanie poboru podatku dochodowego
    od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
      przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
      waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
      oprocentowania.
    § 1 ust. 2 Rozporządzenia stanowi, że kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1
    obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego,
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje,
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.
    Pojęcie jednej inwestycji mieszkaniowej w Rozporządzeniu zostało doprecyzowane jako
    inwestycja, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa , w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
      wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego
      takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu
      art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn
      (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Natomiast przez jedno gospodarstwo domowe prawodawca w Rozporządzeniu rozumie
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Zgodnie z § 3 Rozporządzenia przez kredyt mieszkaniowy należy rozumieć kredyt, który
    został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących funkcjonowanie
      takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz

    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 Ustawy o PIT.
    Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniającym
    rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe przedłużył zaniechanie poboru podatku do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Biorąc powyższe pod uwagę Rozporządzenie będzie miało zastosowanie do kredytów
    umorzonych o następujących cechach:
    a. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    b. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    c. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    d. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Rozporządzenie, mimo że odnosi skutek tożsamy dla konstrukcji zwolnienia podatkowego,
    nie powinno być interpretowane zawężająco z uwagi na jego społeczny charakter. Sądy
    administracyjne w kontekście Rozporządzenia zauważyły, że zwolnienia jako wyjątek od
    zasady powszechności opodatkowania muszą być jednak interpretowane zarówno bez
    dokonywania wykładni rozszerzającej, jak i zawężającej danego przepisu prawa
    podatkowego. Z jednej strony, owszem, przepisy tego rodzaju stanowią wyjątki od zasady
    powszechności opodatkowania, z drugiej zaś przyznają uprawnienia, a w analizowanym
    przypadku są to normy celu społecznego - i w związku z tym nie powinny być
    interpretowane zawężająco (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
    z dnia 27 listopada 2024 r., I SA/Bd 647/24). Nie ulega wątpliwości, że kredyt został
    zaciągnięty przez Wnioskodawcę na realizację inwestycji mieszkaniowej. Cele kredytu
    zostały jasno wskazane w treści Umowy, tj. cele związane z zakupem nieruchomości oraz
    dokończenie procesu jej wykańczania z przeznaczeniem na potrzeby własne.
    Równocześnie sama Umowa została zawarta w 2006 r. i w tym samym roku Bank wypłacił
    Wnioskodawcy cztery transze kredytu – każda z nich przeznaczona na zakup
    nieruchomości oraz jej wykończenie. Wnioskodawca wskazuje również, że kredyt został i
    dalej jest zabezpieczony hipotecznie. Zabezpieczenie spłaty kredytu w chwili zawarcia
    Umowy stanowiły:
    a. hipoteka łączna zwykła umowna na rzecz Banku do kwoty 102.412,85 CHF na
      nieruchomości,
    b. hipoteka łączna kaucyjna na rzecz Banku do kwoty 22.530,83 CHF na nieruchomości,
    c. cesja wierzytelności z tytułu umowy ubezpieczenia Nieruchomości,
    d. 4 weksle własne „in blanco” wraz z deklaracją wekslową oraz oświadczenie o poddaniu
      się egzekucji do czasu ustanowienia hipoteki poręczone przez Wnioskodawcę i
      małżonka.
    W 2020 r. został zawarty aneks do Umowy, w wyniku którego aktualnie zabezpieczenie
    stanowi hipoteka umowna do kwoty 156.750 CHF.
    Wnioskodawca nie skorzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu
    na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Wnioskodawca spełnia wszystkie prawne przesłanki by skorzystać z zaniechania poboru
    podatku dochodowego ustanowionego Rozporządzeniem. Nie bez znaczenia jest również
    fakt, że Wnioskodawca toczy spór sądowy z Bankiem zarzucając abuzywność klauzul
    indeksacyjnych w kredycie denominowanym do waluty obcej. Opodatkowanie
    umarzanych kredytobiorcom kwot w sytuacji, gdy dochodzą oni przed sądami nieważności

    zawartych przez nich umów, czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot,
    budziłoby istotne kontrowersje.
    Należy również uwzględnić, że zamiarem Wnioskodawcy jest polubowne zakończenie
    sporu i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy. Podpisanie
    Ugody pozwoli Wnioskodawcy na zakończenie „sporu” i „zamknięcie go”. Zatem
    umorzenie zadłużenia Wnioskodawcy przez Bank nie będzie wiązało się z zapłatą podatku
    dochodowego ze względu na objęcie tego przychodu zaniechaniem poboru podatku
    wynikającym z Rozporządzenia.
    Ad 2
    Sporządzenie przez Bank informacji PIT-11 z tytułu umorzenia przedmiotowego
    zadłużenia nie spowoduje obowiązku zapłaty podatku po stronie Zainteresowanych.
    Każdy przychód podatnika musi zostać skategoryzowany w jednym z wymienionych w art.
    10 ust. 1 ustawy o PIT źródeł przychodów, wśród których wymienione zostały przychody z
    innych źródeł. Źródło te obejmuje wszystkie przychody uzyskiwane przez podatników
    podatku dochodowego od osób fizycznych, które nie spełniły warunków do zaliczenia ich
    do któregoś z bardziej szczegółowych źródeł. Przychód z innych źródeł zaistnieje, kiedy u
    podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Zwolnienie Wnioskodawcy przez Bank z
    długu związanego z Umową spowoduje powstanie przychodu u tego pierwszego, bowiem
    uzyskał on realne przysporzenie majątkowe.
    Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o
    których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art.
    21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane
    pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane
    sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
    podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
    skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania.
    Bank, jako wypłacający należność Zainteresowanym w rozumieniu art. 42a ust. 1 ustawy o
    PIT, byłby zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-11, o której mowa w cytowanym
    przepisie. Równocześnie jednak ustawodawca wyraźnie wskazuje w tym samym przepisie,
    że obowiązek informacyjny wypłacających należności nie dotyczy dochodów (przychodów),
    od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatków.
    Zatem art. 42a ust. 1 ustawy o PIT nie będzie miał zastosowania i Bank nie ma podstawy
    prawnej do sporządzenia informacji PIT-11. Tym bardziej sporządzenie takiej informacji
    przez Bank nie może obowiązkiem zapłaty podatku po stronie Zainteresowanych.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym umorzoną Pani kwotę wierzytelności kredytowej należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r.– została uregulowana w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        a) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        b) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        c) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Na podstawie § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie z § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Stosownie do § 1 ust. 7 przywołanego rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału

        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt został udzielony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
      gospodarstwa domowego prowadzonego przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
      mieszkalny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
      gospodarującymi;
    2. kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych;
    3. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    4. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    5. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Skutki podatkowe opisanego zdarzenia
    Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy
    jest m.in. nabycie budynku mieszkalnego. Ponadto, w artykule tym – jako jeden z
    wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również wydatek poniesiony na
    budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
    mieszkalnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla
    wyjaśnienia tego pojęcia należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Za „remont”, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące budynku i jego części składowych
    (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej
    zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego),
    służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności
    użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu
    omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace
    służące doprowadzeniu go do zdolności użytkowej. W każdym przypadku remont dotyczy

    „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi,
    wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna,
    grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z
    elementami budowlanymi budynku.
    Wobec powyższego wydatkowanie przez Państwa środków z kredytu na zakup domu
    mieszkalnego, dokończenie budowy, wyposażenie domu oraz wybudowanie tarasów
    trwale połączonych z domem (będących elementem budynku) są wydatkami wskazanymi
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Do takich wydatków nie można jednak zaliczyć wydatków poniesionych na
    zagospodarowanie działki poprzez oczyszczenie terenu działki, nawiezienie nowej ziemi,
    nasadzenie zieleni, postawienia ogrodzenia oraz wybudowanie chodników. Wydatki te nie
    mieszczą się bowiem w katalogu zwolnień określonych w ww. art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy.
    Z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 3 rozporządzenia wynika, że „w
    przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy (...), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego”.
    W konsekwencji do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności kredytowej w części kredytu przeznaczonego na zakup domu
    mieszkalnego, dokończenie budowy, wyposażenie domu oraz wybudowanie tarasów
    znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec tego nie będą Państwo zobowiązani do opodatkowania tego przychodu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast umorzona wierzytelność kredytowa w części kredytu przeznaczonego na
    zagospodarowanie działki poprzez oczyszczenie terenu działki, nawiezienie nowej ziemi,
    nasadzenie zieleni, postawienie ogrodzenia oraz wybudowanie chodników nie będzie ona
    korzystała z omawianego zaniechania. Zatem będą Państwo zobowiązani do zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych od tej części umorzonej wierzytelności.
    Przychód ten będą Państwo zobowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za
    rok podatkowy, w którym zostanie on osiągnięty, tj. za rok, w którym dojdzie do
    umorzenia zobowiązania.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości z pytania drugiego, sporządzenie przez Bank
    informacji PIT-11 z tytułu umorzenia przedmiotowego zadłużenia w części podlegającej
    zaniechaniu poboru podatku nie spowoduje po Państwa stronie obowiązku zapłaty
    podatku dochodowego.
    Dodać przy tym trzeba, że obowiązek zapłaty podatku dochodowego dotyczy sytuacji, w
    której w roku podatkowym osiągany jest dochód z danego tytułu – zależy zatem od tego,
    czy w ogóle mamy do czynienia z dochodem, nie zaś od tego czy płatnik podatku
    dochodowego sporządził dla podatnika informację PIT-11. Zatem gdy dokument ten jest
    niewłaściwie wystawiony, bądź płatnik nie wystawił go mimo takiego obowiązku, to w
    sytuacji gdy faktycznie po stronie podatnika nie powstaje dochód nie generuje to dla
    niego obowiązków związanych z wykazaniem określonych kwot w zeznaniu podatkowym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Ta interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa obowiązków podatkowych w związku z
    umorzeniem wierzytelności przez bank. Ocenie nie podlegało Państwa stanowisko w

    zakresie wystawiania informacji PIT-11 przez bank – kwestia ta dotyczy obowiązków
    płatnika, a nie Państwa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.