Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.478.2018.5.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-14
Teza: Moment dokonania korekty przychodów z tytułu stosowania błędnej stawki podatku VAT
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; korekta; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 27 sierpnia 2018 r. (data wpływu 11 września 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 października 2018 r. (data wpływu 30 października 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu dokonania korekty przychodów w związku z korektą faktur – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 września 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) w związku z czym pismem z dnia 19 października 2018 r., Nr 0113-KDIPT1-2.4012.673.2018.1.SM, 0113-KDIPT2-1.4011.478.2018.2.MD, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 19 października 2018 r. (data doręczenia 24 października 2018 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 27 października 2018 r. (data wpływu 30 października 2018 r.), nadanym w dniu 29 października 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 maja 2010 r., jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na potrzeby obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych prowadzi On podatkową księgę przychodów i rozchodów i stosuje metodę memoriałową.

Wykonuje On zawód architekta i posiada uprawnienia budowlane o specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń - tym samym spełnia przesłanki art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy, według Polskiej Klasyfikacji Działalności jest:

*   71.11.Z - Działalność w zakresie architektury,

*   47.91.Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet,

*   58.19.Z - Pozostała działalność wydawnicza,

*   58.21.Z - Działalność wydawnicza w zakresie gier komputerowych,

*   59.12.Z - Działalność post-produkcyjna związana z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi,

*   62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem,

*   62.03.Z - Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,

*   62.09.Z - Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych,

*   72.19.Z - Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych,

*   72.20.Z - Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych,

*   73.11.Z - Działalność agencji reklamowych,

*   74.10.Z - Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania,

*   74.20.Z - Działalność fotograficzna,

*   74.30.Z - Działalność związana z tłumaczeniami,

*   74.90.Z - Pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Wnioskodawca zawiera umowy z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, jednostkami samorządu terytorialnego, takimi jak: urzędy miasta, gminy, powiaty oraz podległe im jednostki organizacyjne, jak również z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Zarówno osobom fizycznym, jak i jednostkom samorządu terytorialnego realizującym projekty, które po realizacji nie będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie przysługuje prawo do odliczenia tego podatku.

W przypadku jednostek samorządowych umowy zawierane są w wyniku wygrania procedury przetargowej, w której cena wykonania projektu architektonicznego wraz z przekazaniem praw autorskich, będąca jednym z kryteriów wyboru, jest ceną brutto. W przypadku wygrania procedury przetargowej Wnioskodawca podpisywał z zamawiającymi umowy na wykonanie projektów architektonicznych. Wykonanie indywidualnego projektu architektonicznego stanowi spełnienie zapisów art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a co za tym idzie spełniona jest przesłanka, że twórcy (Wnioskodawcy), zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy, przysługują zarówno prawa autorskie, jak również autorskie prawa majątkowe. W związku z faktem, że Wnioskodawca spełnia przesłanki art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, potwierdzone posiadanymi uprawnieniami oraz faktem, że każdorazowo wykonuje On indywidualne projekty architektoniczne, jako twórca i artysta, stanowią one utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W umowach na wykonanie projektów znajdują się klauzule stanowiące o przeniesieniu praw autorskich i autorskich praw majątkowych na zamawiającego z chwilą ich zapłaty. Celem zamawiającego indywidualny projekt architektoniczny jest posiadanie praw autorskich oraz jego realizacja. W przypadku zakupu projektu bez przeniesienia praw autorskich zamawiający nie ma możliwości dokonania ewentualnych koniecznych zmian w trakcie jego realizacji bez zgody twórcy. Za wykonanie indywidualnego projektu architektonicznego Wnioskodawca otrzymuje honorarium po wystawieniu faktury VAT. Tworzone przez Wnioskodawcę projekty spełniają definicję utworów, gdyż są oryginalne, niepowtarzalne i innowacyjne. Są rezultatem długotrwałej pracy i są tworem intelektu, są również sygnowane zarówno imieniem i nazwiskiem twórcy, jak też numerem jego uprawnień zawodowych.

Przed zapoznaniem się z interpretacją indywidualną Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2013 r., Nr IBPP3/443-110/13/AZ oraz Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r., Nr IPPP1/443-1309/13-2/MP, Wnioskodawca wystawiał faktury ze stawką VAT 23%.

Jednak, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 181 załącznika nr 3 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania (bez względu na symbol PKWiU) są opodatkowane obniżoną stawką VAT 8%.

Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę na rzecz zamawiającego nie zawierają, nie zawierały oraz nie będą zawierały wyszczególnienia pozycji czynności, których dotyczą. Projekt architektoniczny jest rezultatem długotrwałej pracy oraz jest tworem intelektu, sygnowany jest zarówno imieniem i nazwiskiem twórcy, jak też numerem jego uprawnień zawodowych, dlatego też wnioskodawca przekazuje projekt wraz z prawami autorskimi, zgodnie z zapisami umów zawieranych z zamawiającymi.

Wnioskodawca zamierza skorygować faktury wprowadzone do obiegu, tj. przekazane zamawiającym w okresie od 1 stycznia 2014 r. do marca 2018 r., tj. w okresie, w którym nie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych. Kwota brutto wykazana na fakturach, co do których Wnioskodawca zamierza wystawić faktury korygujące, jest jedyną należnością jaką Wnioskodawca otrzymał od zamawiającego. Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług zamierza wystawić korekty do faktur opodatkowanych wg stawki VAT 23%, wystawianych za projekty architektoniczne wykonane na podstawie umów, w których zobowiązywał się do przekazania praw autorskich z dniem ich zapłaty na zamawiającego w ten sposób, że kwota brutto (będąca jednym z kryteriów podczas postępowania przetargowego) pozostanie bez zmian, natomiast zmianie ulegną kwoty netto oraz kwota podatku od towarów i usług obliczona od zmienionej podstawy opodatkowania wg stawki 8%. Z uwagi na nierozerwalność sprzedaży projektu oraz praw autorskich, czynność taka powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług - usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

W piśmie z dnia 27 października 2018 r., Wnioskodawca wskazał, że faktury, które zamierza skorygować zostały zaewidencjonowane w prowadzonej dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Faktury korygujące zostaną wystawione po otrzymaniu interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.

Poniżej w tabeli przedstawiono przykład obliczenia przychodu będącego podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych:


| Opis |  | netto | VAT | brutto | stawka VAT 
| faktura pierwotna | a | 1000,00 zł | 230,00 zł | 1230,00 zł | 23% 
| faktura po korekcie stawki VAT | b | 1138,89 zł | 91,11 zł | 1230,00 zł | 8% 
| różnica pomiędzy kwotami netto | c | 138,89 zł |  

Gdzie: c = b – a

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca, jako podatnik podatku od towarów i usług, może wystawić korekty do faktur wystawianych za projekty architektoniczne wykonane na podstawie umów, w których zobowiązywał się do przekazania praw autorskich z dniem ich zapłaty na zamawiającego w ten sposób, aby w miejsce stawki 23% podatku od towarów i usług zastosować stawkę 8%?
2.  Czy różnica pomiędzy kwotami netto z faktur wystawionych w poprzednich okresach rozliczeniowych a kwotami netto, wynikającymi z wystawionych faktur korygujących, powinna być rozliczona na gruncie podatku dochodowego w okresie bieżącym, tj. w momencie wystawienia faktury korygującej, czy też podatnik powinien cofnąć się do okresu wystawienia faktury pierwotnej w celu skorygowania podatku dochodowego od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest zagadnienie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych zawarte w pytaniu Nr 2, natomiast wniosek w zakresie podatku od towarów i usług zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonanie indywidualnego projektu architektonicznego stanowi spełnienie zapisów art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a co za tym idzie spełniona jest przesłanka, że twórcy (Wnioskodawcy) przysługują zarówno prawa autorskie, jak również autorskie prawa majątkowe.

Przychody netto wynikające z faktur korekcyjnych (wystawionych w ten sposób, że kwota brutto faktury pozostanie bez zmian, natomiast zmianie ulegną kwoty netto oraz kwota podatku od towarów i usług obliczona od zmienionej podstawy opodatkowania wg stawki 8%) powinny być rozliczane na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie bieżącym, tj. w momencie wystawienia faktury korygującej zgodnie z art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W piśmie z dnia 27 października 2018 r., Wnioskodawca dodał, że pisząc o przychodach Wnioskodawca ma na myśli różnicę pomiędzy kwotami netto z faktur wystawionych pierwotnie, a kwotami netto wynikającymi z wystawionych faktur korygujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 5a pkt 6 powołanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Art. 14 ust. 1c powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za datę powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, co do zasady, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi (albo częściowego wykonania usługi), nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

W tym brzmieniu przepis art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązywał od dnia 1 stycznia 2007 r. i dotyczył dochodów osiągniętych po tym dniu (art. 21 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588).

Należy zauważyć, że z cytowanego przepisu art. 14 ust. 1c ww. ustawy w powyższym brzmieniu wynika jednoznacznie, że w celu ustalenia daty powstania przychodów należnych, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy doszło do zaistnienia okoliczności wskazanych w zdaniu wstępnym art. 14 ust. 1c. Jeżeli więc doszło do wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, bez wystawienia faktury albo uregulowania należności, wówczas należy uznać, że decydujące będzie wydanie towarów lub wykonanie usługi i to w tym dniu powinien zostać wykazany przychód należny z tego tytułu.

Z dniem 1 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wspieraniem polubownych metod rozwiązywania sporów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1595; dalej: ustawa nowelizująca).

Ustawa ta dokonała nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych m.in. przez dodanie do art. 14 ust. 1m, ust. 1n, ust. 1o.

Zgodnie z art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy przychód został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury, czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie wartości należności), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry).

Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Dodatkowo art. 14 ust. 1n ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 1m, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody. Natomiast art. 14 ust. 1o ww. ustawy wprowadza zastrzeżenie, że przepisów ust. 1m i 1n nie stosuje się, jeżeli korekta dotyczy przychodu związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

Z uzasadnienia do projektu ustawy nowelizującej wynika, że moment ujęcia dokumentu korygującego, po stronie przychodów, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ten dokument. Jeżeli pierwotnie sporządzony dokument błędnie dokumentował stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu, wówczas korekta powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego. Natomiast w przypadku, gdy dokument pierwotny prawidłowo dokumentował zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jego wystawienia (stan faktyczny), a dokument korygujący został wystawiony z powodu późniejszych zdarzeń, a więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu dokumentu pierwotnego, dokument korygujący należy rozliczyć na bieżąco, z datą jego wystawienia.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 maja 2010 r., jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na potrzeby obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych prowadzi On podatkową księgę przychodów i rozchodów i stosuje metodę memoriałową. Wykonuje On zawód architekta i posiada uprawnienia budowlane o specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń - tym samym spełnia przesłanki art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca zawiera umowy z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą, jednostkami samorządu terytorialnego, takimi jak: urzędy miasta, gminy, powiaty oraz podległe im jednostki organizacyjne, jak również z osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Wykonanie indywidualnego projektu architektonicznego stanowi spełnienie zapisów art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a co za tym idzie spełniona jest przesłanka, że twórcy (Wnioskodawcy), zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ww. ustawy, przysługują zarówno prawa autorskie, jak również autorskie prawa majątkowe. W związku z faktem, że Wnioskodawca spełnia przesłanki art. 1 ust. 1 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, potwierdzone posiadanymi uprawnieniami oraz faktem, że każdorazowo wykonuje On indywidualne projekty architektoniczne, jako twórca i artysta, stanowią one utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

autorskich i autorskich praw majątkowych na zamawiającego z chwilą ich zapłaty. Przed zapoznaniem się z interpretacją indywidualną Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2013 r., Nr IBPP3/443-110/13/AZ oraz Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r., Nr IPPP1/443-1309/13-2/MP, Wnioskodawca wystawiał faktury ze stawką podatku VAT 23%.

Jednak, usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania są opodatkowane obniżoną 8% stawką podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zamierza skorygować faktury wprowadzone do obiegu, tj. przekazane zamawiającym w okresie od 1 stycznia 2014 r. do marca 2018 r., tj. w okresie, w którym nie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych. Kwota brutto wykazana na fakturach, co do których Wnioskodawca zamierza wystawić faktury korygujące, jest jedyną należnością jaką Wnioskodawca otrzymał od zamawiającego. Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług zamierza wystawić korekty do faktur opodatkowanych wg VAT 23%, wystawianych za projekty architektoniczne wykonane na podstawie umów, w których zobowiązywał się do przekazania praw autorskich z dniem ich zapłaty na zamawiającego w ten sposób, że kwota brutto (będąca jednym z kryteriów podczas postępowania przetargowego) pozostanie bez zmian, natomiast zmianie ulegną kwoty netto oraz kwota podatku od towarów i usług obliczona od zmienionej podstawy opodatkowania wg stawki 8%. Z uwagi na nierozerwalność sprzedaży projektu oraz praw autorskich, czynność taka powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 8%. Faktury, które zamierza skorygować zostały zaewidencjonowane w prowadzonej dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

W niniejszej sprawie nastąpi korekta przychodu w związku z faktem stosowania przez Wnioskodawcę niewłaściwej stawki podatku od towarów i usług. Sporządzone dokumenty (faktury pierwotne) błędnie dokumentowały stan faktyczny, a więc korekta tych dokumentów jest wynikiem błędu i powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczyły faktury pierwotne, czyli do daty wystąpienia przychodu należnego.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że korekta przychodu w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym zostanie dokonana na skutek tzw. „innej oczywistej omyłki”, a zatem w myśl art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być dokonana „na bieżąco”, jak twierdzi Wnioskodawca, lecz wstecznie, w okresie zaewidencjonowania faktur pierwotnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k - 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.