Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-396/09/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-04-09
Teza: Czy poniesione koszty dotyczące nagród z zysku wraz z narzutami można uznać za koszty uzyskania przychodów w miesiącach w których zostały dokonane wypłaty?
Słowa kluczowe: nagrody; pracownik; pracownik-wydatki na rzecz pracowników; programy-programy emerytalne; płatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; wynagrodzenia; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 22 stycznia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ZUS, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od nagród wypłaconych z zysku **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2009r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ZUS; Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od nagród wypłaconych z zysku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2008 roku część zysku za 2007 rok została przeznaczona uchwałą Zgromadzenia Wspólników Spółki na nagrody dla pracowników. Prawo do otrzymania premii i nagrody wynika z zapisu w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy. Wypłata nagród z zysku została dokonana w miesiącu sierpniu i wrześniu 2008 roku. Dla pracowników wypłata nagrody z zysku była dodatkowym przychodem obciążonym składką ZUS i podatkiem dochodowym od osób fizycznych, tak jak każde inne wynagrodzenie. Spółka od nagrody odprowadziła składki ZUS, Fundusz Pracy oraz składki na Pracowniczy Program Emerytalny. Od 1 stycznia 2008r. Spółka prowadzi rachunkowość zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej i powyższe wypłaty nagród wraz z narzutami obciążyły koszty 2008r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy poniesione koszty dotyczące nagród z zysku wraz z narzutami można uznać za koszty uzyskania przychodów w miesiącach w których zostały dokonane wypłaty?

Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wydatki w formie wypłaconych nagród są ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ motywują załogę do lepszej pracy, co przedkłada się na zwiększenie przychodów.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Do kosztów uzyskania przychodów pracodawca może zaliczyć kwoty składek na ubezpieczenie społeczne pracowników w części ponoszonej ze środków własnych pracodawcy. Ponadto do kosztów uzyskania przychodów zaliczyć można także kwoty składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Art. 15 ust. 1d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi natomiast, iż kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych. Zdaniem Spółki, skoro poniesiony wydatek jest związany z przychodem, jest obciążony wszystkimi narzutami jak każde inne wynagrodzenie, nie został wymieniony w art. 16 ustawy, a tylko jego wysokość jest uzależniona od osiągniętego zysku, można go w całości uznać za koszt uzyskania przychodów. Tym samym kosztem uzyskania przychodów są również narzuty od tego wynagrodzenia, nie ma tu bowiem zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki w postaci wypłaconych z wypracowanego zysku nagród dla pracowników oraz uiszczone składki na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy, pracowniczy program emerytalny stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w dacie w której wydatki zostały faktycznie poniesione.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej „updop”) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Zasadą jest, że wynagrodzenie wypłacane pracownikowi za wykonaną pracę w ramach stosunku pracy oraz narzuty od tego wynagrodzenia są kosztami uzyskania przychodów. Należy jednak pamiętać, że nie każde świadczenie na rzecz pracownika, które stanowi dla niego przychód, może być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pracodawcy. Pracodawca może bowiem zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tylko te wydatki na rzecz pracowników, które pozostają w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i z uzyskiwanymi przez niego przychodami, a jednocześnie wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wyjątek od tej reguły przewiduje przepis art. 16 ust. 1 pkt 40 updop zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw – od nagród i premii, wypłacanych w gotówce lub w papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Przepis ten wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki na narzuty do wypłat premii i nagród z zysku spełniające łącznie następujące przesłanki:

1.  wynagrodzeniem od którego nalicza się składki na ubezpieczenie społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw jest nagroda lub premia,
2.  nagroda lub premia jest wypłacana w gotówce lub w papierach wartościowych,
3.  źródłem wypłaty składników wynagrodzenia jest dochód pracodawcy po opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Łączne spełnienie powyższych warunków spowoduje, że wydatek na składki na ubezpieczenia społeczne oraz na Fundusz Pracy i na inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw nie będzie kosztem uzyskania przychodów. W przedstawionym stanie faktycznym zostały spełnione łącznie wszystkie trzy warunki wymienione w powyższym przepisie. Oznacza to, że wydatek poniesiony na opłacenie składek do ZUS i na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Wobec tego stanowisko wnioskodawcy uznające tego rodzaju wydatki za koszt podatkowy jest nieprawidłowe.

Skoro więc wydatek w postaci opłacenia składek do ZUS i na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nie może stanowić kosztów uzyskania przychodów to brak jest podstaw prawnych do jego zarachowania w koszty w jakimkolwiek momencie.

Stanowisko wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ZUS, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od nagród wypłaconych z zysku jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.