Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-358/11/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-06-16
Teza: Odliczenie podatku naliczonego związanego z wynajmem pokoi dla studentów.
Słowa kluczowe: najem-najem mieszkań; stawka-stawki podatku; zakwaterowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2011 r. (data wpływu 10 marca 2011 r.), uzupełnionym w dniu 9 czerwca 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego związanego z wynajmem pokoi dla studentów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 9 czerwca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego związanego z wynajmem pokoi dla studentów.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

W okresie od 1 października 2009 r. do 31 grudnia 2010 r. Uczelnia miała zawartą umowę najmu pokoi w akademiku (PKOB 1-11-113-1130) innej uczelni na potrzeby zamieszkania własnych studentów. Na potrzeby zamieszkania swoich studentów wynajmowała również pokoje dodatkowo od dwóch innych podmiotów, ale nie były to akademiki. Podmioty te to Zajazd „B.” sp. z o.o. (PKOB 1-12-121-1211) oraz obiekt mieszkalny Ochotniczego Hufca Pracy (PKOB 1-11-113-1130). Za wyżej wymienione usługi otrzymywała faktury z 7% stawką podatku, a usługi na fakturze zakupu sklasyfikowane były wg PKWIU 55.2. Studenci za zamieszkanie w wynajętych przez Uczelnię pokojach wnosili opłaty do Uczelni wg stawek naliczonych na fakturze zakupu. Od wniesionych opłat został odprowadzony podatek należny ze stawką 7%. Uczelnia działała w charakterze pośrednika, a zakupiona usługa podlegała dalszej odsprzedaży. Zakupione usługi służyły zatem bezpośrednio działalności opodatkowanej. Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. podatek naliczony w fakturach zakupu usług za zamieszkanie studentów zagranicznych w wynajętych przez Uczelnię pokojach podlega odliczeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, w okresie od dnia 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. podatek naliczony w fakturach za zamieszkanie studentów zagranicznych w wynajętych przez Uczelnię pokojach podlega odliczeniu, ponieważ zakup usługi służył działalności opodatkowanej, a sama usługa nie ma charakteru noclegu, a wynajmu pomieszczeń. Po powołaniu treści art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, Uczelnia wskazała, że brak jest podstaw do utożsamiania usług wynajmu pokoi na okresy kilkumiesięczne, najczęściej semestralne, z usługami noclegowymi świadczonymi, np. przez hotele, ponieważ ma się do czynienia z zamieszkaniem trwałym, a nie z usługą noclegową. Naliczony podatek od nabywanych przez Uczelnię usług zamieszkania podlega odliczeniu, gdyż usługa została nabyta w celach jej wykonania (sprzedaż usługi zamieszkania na rzecz studenta z należnym podatkiem) - zakup służył działalności opodatkowanej. Wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Uczelnię nabywającą usługi najmu pokoi w celu ich dalszej odsprzedaży studentom przy zastosowaniu stawki 7%, prowadziło by do podwójnego opodatkowania podatkiem od towarów i usług i stoi w sprzeczności z zasadą neutralności tego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z związku z tym, że wniosek Uczelni dotyczy stanu faktycznego, który zaistniał w 2010 r., niniejszą interpretację wydaje się na podstawie stanu prawnego obowiązującego w 2010 r.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w świetle art. 7 ust. 1 powołanej ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Pojęcie świadczenia usług zostało określone w art. 8 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na podstawie ust. 3 tego artykułu, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Należy wskazać, iż w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, stosownie do treści art. 41 ust. 2 powołanej ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 stawka podatku wynosi 7%. W pozycji 140 tego załącznika wymienione zostały usługi „Usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich” (PKWiU ex 55.23.15) – PKWiU ex 55.2.

Z kolei na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w zał. Nr 4 do ustawy. W załączniku tym, w poz. 1 wymieniono usługi z grupowania PKWiU ex 55.23.15 „usługi zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich”. Należy przy tym zaznaczyć, że użycie przez ustawodawcę, dla usług korzystających z obniżonej stawki podatku, oznaczenia „ex” przy grupowaniu PKWiU, oznacza, że stawka ta dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Z przedstawionego stany faktycznego wynika, że Uczelnia zawarła umowę najmu pokoi w akademiku innej uczelni (PKOB 1130), w obiekcie mieszkalnym OHP (PKOB 1130) oraz w zajeździe (PKOB 1211) na potrzeby zamieszkania swoich studentów. Za wyżej wymienione usługi sklasyfikowane wg PKWiU 55.2 otrzymywała faktury z 7% stawką podatku. Studenci za zamieszkanie w wynajętych przez Uczelnię pokojach wnosili do niej opłaty wg stawek naliczonych na fakturze zakupu. Od wniesionych opłat został odprowadzony podatek należny ze stawką 7%. Uczelnia działała w charakterze pośrednika, a zakupiona usługa podlegała dalszej odsprzedaży.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skoro dostawcy opodatkowali wykonane usługi stawką 7%, klasyfikując je do grupowania 55.2, co oznacza – w świetle załącznika nr 4 do ustawy – iż traktowali je jako „usługi świadczone przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich”, to usługi te należy uznać za usługi noclegowe. W związku z tym, przy uwzględnieniu zapisu art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, Uczelni nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. usług.

Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości zastosowania 7% stawki podatku przez dostawców, ponieważ nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie postawiono pytania, a powyższe przyjęto jako element stanu faktycznego.

Końcowo należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.