Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-13/08-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-12-15
Teza: Od dnia 30.07.2008 r., przez polskie organy podatkowe jest Pan traktowany jako osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce i podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (tzn. od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów) – zgodnie z zasadami określonymi w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; rezydencja; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 04.10.2008 r. (data wpływu 08.10.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w 2008 roku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.10.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w 2008 roku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W okresie 1 marca 2005 r. - 29 lipca 2008 r. przychody Wnioskodawcy, jako rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii, zatrudnionego na umowę o pracę na czas nieokreślony przez linie lotnicze z siedzibą w Wielkiej Brytanii, podlegały opodatkowaniu wyłącznie przez brytyjski Urząd Skarbowy (lnland Revenue). Wnioskodawca dnia 28 lipca 2008 r. uzyskał w Wielkiej Brytanii ostatni w 2008 r. przychód z tytułu wynagrodzenia za wykonywaną pracę na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

Kilka dni wcześniej rozpoczął proces swoich przenosin na stałe do Polski, t.j.:

*   17 lipca 2008 r., będąc okazjonalnie w Polsce i planując w kolejnych dniach ostateczny powrót do Polski, Wnioskodawca zameldował się w W oraz złożył w Urzędzie Skarbowym formularz NIP-3, informując tym samym Urząd Skarbowy o planowanej zmianie adresu stałego pobytu z brytyjskiego na adres w Polsce;
*   21 lipca 2008 r. weszła w życie umowa menedżerska na czas nieokreślony, na mocy której Wnioskodawca rozpoczął świadczenie usług XXX S.A.

Wnioskodawca w kolejnych dniach lipca 2008 r. przebywał jeszcze w Wielkiej Brytanii m.in. w celu uregulowania miejscowych rachunków, ostatecznych ustaleń z dotychczasowym brytyjskim pracodawcą uregulowania spraw bankowych, przeniesienia swoich rzeczy do Polski oraz w celu odebrania swojego ostatniego brytyjskiego wynagrodzenia w dniu 28 lipca 2008 r.

Ostatecznie do Polski Wnioskodawca wrócił 30 lipca 2008 r., tego samego dnia uzyskał w Polsce pierwszy w 2008 r. przychód z tytułu wynagrodzenia za świadczenie usług XXX S.A. Wnioskodawca nadmienia, że w okresie przed 30 lipca 2008 r. tj. w trakcie pobytu na stałe w Wielkiej Brytanii był zarejestrowany w brytyjskim odpowiedniku Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Home Office. Ponadto posiadał Numer Ubezpieczenia, tzw. National Insurance Number, a przez cały okres od 1 marca 2005 r. do 30 lipca 2008 r. pracodawca co miesiąc pobierał z jego wynagrodzenia składkę ubezpieczeniową z tytułu National Insurance. Wnioskodawca dodaje, że od 30 lipca 2008 r. nie łączą go z Wielką Brytanią żadne zobowiązania, w tym rodzinne, zawodowe, inne.

Intencją Wnioskodawcy od 30 lipca 2008 r. jest pobyt stały w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wynagrodzenie za pracę wykonywaną poza granicami Polski mieści się w zakresie zastosowania przepisu art. 3 ust 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem czy Wnioskodawca będzie miał w Polsce za rok podatkowy 2008 w okresie przed 30 lipca 2008 r. ograniczony obowiązek podatkowy (brak miejsca zamieszkania dla celów podatkowych) oraz nieograniczony obowiązek podatkowy za okres od 30 lipca 2008 r. włącznie (pobyt stały w Polsce od dnia 30 lipca 2008 r.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym za okres 1 stycznia 2008 r.- 29 lipca 2008 r. podlega w Polsce pod ograniczony obowiązek podatkowy. Wynika to z faktów, że nie posiadał w Polsce stałego miejsca zamieszkania, nie przebywał w Polsce z zamiarem stałego pobytu, jego przychody podlegały opodatkowaniu poza Polską. Jego ówczesny ośrodek interesów życiowych znajdował się poza Polską o czym świadczą przywołane fakty. Jednocześnie, wraz z datą powrotu do Polski oraz datą otrzymania pierwszego w Polsce przychodu, tj. dnia 30 lipca 2008 r. zmienił się ośrodek jego interesów życiowych z Wielkiej Brytanii na Polskę. Wnioskodawca uważa, że w konsekwencji w okresie jego rezydencji podatkowej poza Polską tj. przed 30 lipca 2008 r. będzie podlegał w Polsce opodatkowaniu tylko z tytułu dochodów uzyskanych na terytorium Polski, zaś w okresie rezydencji podatkowej w Polsce, tj. od 30 lipca 2008 r. będzie podlegał w Polsce opodatkowaniu z tytułu wszelkich dochodów uzyskanych na całym świecie. Wynagrodzenie za pracę wykonywaną poza Polską w okresie przed 30 lipca 2008 r. nie będzie przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Wnioskodawca przytacza artykuł 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych który stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają miejsca zamieszkania w Polsce podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Polski. Wnioskodawca dodatkowo podkreśla fakt, że przepisy prawa podatkowego obowiązujące w Wielkiej Brytanii w przedstawionej sytuacji nakładały na niego obowiązek opłacania podatku dochodowego od osób fizycznych w tym kraju. Reasumując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym obowiązek opodatkowania dochodu uzyskiwanego przez niego za granicą w 2008 r., tj. w okresie 1 stycznia 2008 r. - 29 lipca 2008 r., w Polsce nie powstaje. Stoi także na stanowisku, że jego dochody uzyskane w tym okresie poza Polską nie muszą być uwzględnione w zeznaniu podatkowym składanym w polskim Urzędzie Skarbowym. Ponieważ faktycznie 30 lipca 2008 r. wraz ostatecznym powrotem do Polski miejscem stałego zamieszkania Wnioskodawcy stała się Polska, Wnioskodawca prosi o pisemną odpowiedź na powyższy wniosek i przesłanie jej pod adres wskazany na pierwszej stronie niniejszego wniosku, który jest tożsamy ze wskazanym w formularzu NIP-3 złożonym Urzędzie Skarbowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. t. j. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymieniony wyżej przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodów i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978 r. Nr 7, poz. 20), określenie „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie” oznacza – z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu – każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych.

W myśl art. 4 ust. 2 umowy z dnia 16 grudnia 1976 r., jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas stosuje się następujące zasady:

1.  osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
2.  jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
3.  jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;
4.  jeżeli miejsca zamieszkania nie można określić zgodnie z postanowieniami litery a), b) oraz c) niniejszego ustępu, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja miejsca zamieszkania odnosi się zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż w okresie 01.03.2005 r. do 29.07.2008 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii, w tym państwie mieszkał, pracował na umowę o pracę na czas nieokreślony, z tym państwem łączyły go ściślejsze powiązania gospodarcze. W tym czasie w Polsce nie uzyskiwał Pan żadnych dochodów. W trakcie pobytu na stałe w Wielkiej Brytanii był Pan zarejestrowany w brytyjskim odpowiedniku Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Home Office. Ponadto posiadał Pan Numer Ubezpieczenia, tzw. National Insurance. Pracodawca co miesiąc pobierał z Pana wynagrodzenia składkę ubezpieczeniową.

Oznacza to, iż od dnia 01.03.2005 r. do dnia 29.07.2008 r. podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlegał opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody osiągnięte z Zjednoczonym Królestwie w ww. okresie nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Natomiast od dnia przyjazdu do Polski, tj. od dnia 30.07.2008 r., nie łączą Pana z Wielką Brytanią żadne zobowiązania, w tym rodzinne, zawodowe, inne. Dnia 17.07.2008 r. zameldował się Pan w W oraz złożył w Urzędzie Skarbowym formularz NIP-3, informując tym samym Urząd Skarbowy o planowanej zmianie adresu stałego pobytu z brytyjskiego na adres w Polsce. Od dnia 21.07.2008 r. weszła w życie umowa menedżerska na czas nieokreślony, na mocy której rozpoczął Pan świadczenie usług XXX S.A. W dniu 30.07.2008 r. uzyskał Pan w Polsce pierwszy w 2008 r. przychód z tytułu wynagrodzenia za świadczenie usług XXX S.A. Pana intencją od dnia 30.07.2008 r. jest pobyt stały w Polsce.

Oznacza to, iż od dnia 30.07.2008 r., przez polskie organy podatkowe jest Pan traktowany jako osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce i podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (tzn. od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów) – zgodnie z zasadami określonymi w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny, różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.