Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1074/09/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-02-02
Teza: Skoro subkonta dotyczące lokat terminowych mają charakter rachunków lokat terminowych, o których mowa w powołanym wyżej art. 49 ust. 1 Prawa bankowego, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek dokonywania zgłoszeń aktualizacyjnych numerów poszczególnych numerów rachunków przyporządkowanych lokatom terminowym, zarówno przy ich otwieraniu, jak i zamknięciu.
Słowa kluczowe: aktualizacja; aktualizacja-aktualizacja danych; rachunki; rachunki-rachunek bankowy
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2009 r. (data wpływu 9 listopada 2009 r.) uzupełnionym w dniu 21 stycznia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie braku obowiązku dokonywania zgłoszeń aktualizacyjnych w zakresie wydzielanych, jak i likwidowanych subkont przyporządkowanych lokatom terminowym w ramach konta głównego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w zakresie braku obowiązku dokonywania zgłoszeń aktualizacyjnych w zakresie wydzielanych, jak i likwidowanych subkont przyporządkowanych lokatom terminowym w ramach konta głównego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą obowiązany jest do zgłaszania wykazu rachunków bankowych. Do urzędu skarbowego zgłosił posiadane rachunki:

1.  konto – rachunek podstawowy (bieżący),
2.  konto – ZFŚS,
3.  konto – ZFRON.

Z rachunku bieżącego wolne środki pieniężne Wnioskodawca przekazuje tytułem lokat terminowych na wydzielone subkonta (w ramach tego samego banku). Z dniem zapadalności terminu lokaty środki pieniężne wracają na konto podstawowe firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydzielone subkonto przyporządkowane lokacie terminowej, które istnieje w ramach konta głównego, każdorazowo winno być zgłoszone do urzędu skarbowego, jako zgłoszenie aktualizacyjne, zarówno przy otwieraniu, jak i jego zamknięciu?

Zdaniem Wnioskodawcy subkonta dotyczące lokat terminowych wprawdzie otrzymują oddzielne numery rachunku lokaty, jednak traktowane są jako konta techniczne do obsługi konta głównego. Środki pieniężne wypływają z rachunku podstawowego, a po okresie zapadalności lokaty na tenże sam rachunek „wracają”.

Zdaniem Wnioskodawcy nie istnieje obowiązek każdorazowego zgłaszania subkonta lokat (przeważnie krótkoterminowych – dwutygodniowych), otwieranego w ramach tego samego banku. Przepisy zawarte w art. 5a ust. 2 i pkt 9 ustawy z dnia 13 października 1995 r. mają za zadanie przeciwdziałać ukrywaniu środków finansowych przed wierzycielami, co w przypadku, gdy Wnioskodawca prowadzi pełną rachunkowość, a także ze względu na obowiązek comiesięcznego raportowania banków do Ministra Finansów, wykazu wszystkich rachunków i lokat, nie może mieć miejsca.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. Nr 269, poz. 2681 ze zm.) zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych (…).

Ponadto w myśl art. 9 ust. 1 cyt. ustawy podatnicy mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego określonego w art. 4, z zastrzeżeniem ust. 1c (…).

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) definiuje umowę rachunku bankowego oraz określa obowiązki i uprawnienia stron umowy (art. 725-733), i tak: przez umowę rachunku bankowego bank zobowiązuje się względem posiadacza rachunku, na czas oznaczony lub nieoznaczony, do przechowywania jego środków pieniężnych oraz, jeżeli umowa tak stanowi, do przeprowadzania na jego zlecenie rozliczeń pieniężnych (art. 725 K.c.). Bank może obracać czasowo wolne środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym z obowiązkiem ich zwrotu w całości lub w części na każde żądanie, chyba że umowa uzależnia obowiązek zwrotu od wypowiedzenia (art. 726 K.c.).

Zasady prowadzenia przez banki rachunków bankowych uregulowane zostały w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (j. t. z 2002 r. Dz. U. Nr 72, poz. 665 ze zm.). Zgodnie z art. 49 ust. 1 ww. ustawy banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych:

1.  rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze,
2.  rachunki lokat terminowych,
3.  rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych,
4.  rachunki powiernicze.

Natomiast w myśl art. 49 ust. 2 tej ustawy rachunki rozliczeniowe oraz rachunki lokat terminowych mogą być prowadzone wyłącznie dla:

1.  osób prawnych,
2.  jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, o ile posiadają zdolność prawną,
3.  osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek, w tym dla osób będących przedsiębiorcami.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż w ramach prowadzonego rachunku bakowego wydzielane są subkonta posiadające odrębne numery celem założenia lokat terminowych. Następnie z dniem zapadalności terminu lokat, środki pieniężne przelewane są na konto podstawowe i następuje zamknięcie takiego subkonta. Subkonta, jak wskazano we wniosku, mają charakter kont technicznych, służących do obsługi rachunku głównego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku dokonywania zgłoszeń aktualizacyjnych numerów poszczególnych subkont przyporządkowanych lokatom terminowym, istniejących w ramach konta głównego, zarówno przy ich otwieraniu, jak i zamknięciu.

Biorąc po uwagę przestawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy wskazać należy, że skoro przedmiotowe subkonta dotyczące lokat terminowych mają charakter rachunków lokat terminowych, o których mowa w powołanym wyżej art. 49 ust. 1 Prawa bankowego, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek dokonywania zgłoszeń aktualizacyjnych numerów poszczególnych numerów rachunków przyporządkowanych lokatom terminowym, zarówno przy ich otwieraniu, jak i zamknięciu.

Interpretacja ta dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.