Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.26.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-04
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box; koszt-koszty kwalifikowane; oprogramowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 10 lutego 2025 r. (wpływ 10 lutego 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca od dnia (...) lutego 2022 roku prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem
    oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz.
    1426 z późn. zm). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca stosuje opodatkowanie wg skali podatkowej.
    Wnioskodawca wskazuje, że na potrzeby wniosku pod pojęciami „program
    komputerowy”, „Oprogramowanie”, „technologia” oraz „części Oprogramowania” należy
    rozumieć kod programistyczny wytworzony przez Wnioskodawcę stanowiący
    oprogramowanie komputerowe. Wskazane pojęcia są pojęciami używanymi zamiennie i
    oznaczają oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nie nabywa wyników prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich
    innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej jest rezultatem Jego
    własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi
    utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią jedną z form wyrażenia
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    PIT.
    Wnioskodawca wskazuje, że podjęta przez Niego działalność nie obejmuje działalności
    polegającej na badaniach naukowych. Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem
    „działalności prowadzonej przez programistę” należy rozumieć działalność polegającą
    na wytwarzaniu kodu programistycznego (w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej) prowadzącego do wytworzenia nowego oprogramowania (praw
    własności intelektualnej) w ramach realizacji umów z kontrahentami wskazanymi we
    wniosku.
    Przedmiotowa działalność Wnioskodawcy dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz
    ulepszania programów komputerowych (tj. Oprogramowanie, części Oprogramowania),
    które według art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie

    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, z późn. zm., dalej zwana
    „ustawą o PAIPP”) są utworami.
    W ramach swojej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje czynności:
    a. w zakresie wytwarzania Oprogramowania, przykładowo w postaci tworzenia kodu
    źródłowego;
    b. w zakresie wytwarzania części Oprogramowania, w wyniku rozwijania lub ulepszania
    określonego programu komputerowego;
    c. niezwiązane wprost z wytwarzaniem programów komputerowych, np. spotkania z
    zespołem.
    W celu wskazania części dochodu przypadającego na wytworzenie kwalifikowanych
    praw własności Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasową. Prowadzone ewidencje
    pozwalają na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw
    własności intelektualnej. W ramach wykonywanej działalności Wnioskodawca może
    współpracować z zespołami danego Kontrahenta, wówczas ma On z góry określoną
    rolę wytwarzając zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy. Za rezultat prac
    oraz wykonywane czynności w ramach zawieranych umów odpowiedzialność ponosi
    Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są wyborem
    Wnioskodawcy.
    Ponadto, w związku z nienależytym wykonaniem umowy, Zleceniodawcy mają prawo
    wystąpić do Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym. Zlecenia programistyczne
    realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez
    Zlecającego te czynności. Ma On możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych
    miejscach oraz czasie, a także nie jest związany sztywnymi godzinami pracy.
    Wnioskodawca podkreśla, że w związku z tak wykonywaną działalnością ponosi ryzyko
    gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady
    świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do
    umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia
    wyników odmiennych od założonych celów. Zgodnie z tą definicją działalność
    Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym.
    Wnioskodawca od dnia (...) lutego 2022 r. nieprzerwanie świadczy usługi
    programistyczne w oparciu o umowę na świadczenie usług z firmą z (...). Na podstawie
    zapisów umownych Wnioskodawca przenosi na z (...), prawa autorskie do
    wytworzonych utworów. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich jest
    wkalkulowane w wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych. Na fakturach
    nie zostało wydzielone wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich, ponieważ na
    podstawie swobody zawierania umów nie ustalono takiego obowiązku. Płatność
    wynagrodzenia nie musi być bezpośrednio powiązana z zakończeniem konkretnego
    etapu prac. W praktyce jest to jednak wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich
    do programu komputerowego gdyż jest to finalny efekt prowadzonych prac.
    Jednocześnie Wnioskodawca podejmując określone zlecenie jest pewien, że dany
    program powstanie, kwestią otwartą jest natomiast jak będzie działał oraz jaka będzie
    potrzebna ilość czasu, która jest potrzebna na stworzenie danego oprogramowania,
    stąd określony sposób wynagradzania, który jest standardem w branży tworzenia
    nowych programów komputerowych. Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest
    kwotowo. Wnioskodawca nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia
    na kontrahenta praw do „programu komputerowego”. Wypłacane Wnioskodawcy przez
    Kontrahenta wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z
    tworzeniem i/lub ulepszeniem kwalifikowanego IP oraz również inne czynności
    niezwiązane z wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi
    informatyczne. Preferencyjną stawką podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę
    jego część, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    W ramach realizacji umowy programista wytwarzał kod programistyczny nowych
    funkcjonalności oraz nowych modułów do aplikacji. W przypadku tworzenia modułów,
    Wnioskodawca wytwarza kod programistyczny „w oderwaniu”. Nowe moduły były
    dodawane, wprowadzane do danego oprogramowania w ramach jego rozwijania.
    Wnioskodawca zajmował się dwoma projektami.
    Pierwszy z nich polegał na stworzeniu aplikacji (...).
    Drugim projektem jest (...).
    Wnioskodawca tworzy kod programistyczny, który wcześniej nie istniał w związku z
    czym działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu, oprogramowania
    /programów komputerowych stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej).
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. W ramach działalności
    Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonego
    przez Niego oprogramowania.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie, czynność programowania
    (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na
    tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej
    przez niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest
    spełniona.
    Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu
    largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniu
    Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box).
    Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe programy komputerowe,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale
    niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje On tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,

    w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca, jednakże
    nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    Prace programisty obejmują kilka etapów, są to między innymi:
    A. etap obejmujący planowanie, analizę i zaprojektowanie oprogramowania, jest to
    szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika
    programu, zapoznanie się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie
    możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia
    oprogramowania i metod jego implementacji. W ramach tego etapu programista
    dokonuje oceny czy możliwe jest zastosowanie już istniejących;
    B. praca nad wytworzeniem nowej architektury i oprogramowania – etap ten obejmuje
    stworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub
    użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
    uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
    projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
    jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
    oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania
    testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek, czy też
    optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych,
    wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych;
    C. integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
    systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
    programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
    funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
    aktualizacji do różnych systemów.
    W wyniku prowadzonych prac powstaje oprogramowanie – utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019
    r. poz. 1231, z późn. zm.; dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być
    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi.
    Na podstawie art. 8 ustawy o PAIPP, twórcy przysługują autorskie prawa majątkowe do
    utworu jaki jest rezultatem jego działalności intelektualnej.
    Jednocześnie w świetle art. 17 ww. ustawy, Wnioskodawca ma prawo do korzystania z
    niego, rozporządzania nim oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego.
    Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w
    powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu
    utrwalenia. Przedmioty praw autorskich, jakimi są programy komputerowe, podlegają
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest
    objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W związku z tym, każdorazowy wynik Jego pracy stanowić będzie osobny element
    podlegający ochronie ww. przepisu. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie
    potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą
    oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na
    rynku.
    Oprogramowanie, które tworzy Wnioskodawca powstaje w wyniku jego indywidualnej
    pracy opierającej się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Aby

    kod źródłowy spełniał indywidualne potrzeby Zamawiającego, musi być każdorazowo
    opracowany w inny sposób. Każdy kod źródłowy należy ocenić jako unikatowy, będący
    efektem kreatywnego procesu myślowego Wnioskodawcy. Zatem, stworzone,
    ulepszone i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej).
    Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że:
    - Przed rozpoczęciem realizacji wskazanych czynności Wnioskodawca dysponował
      wiedzą z zakresu programowania i narzędzi IT, pozyskaną w ramach studiów oraz
      kursów, w których uczestniczył. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest
      działalnością twórczą w związku z czym Wnioskodawca będzie wykorzystywał
      umiejętności w zakresie algorytmiki, analizy danych, oceny zdarzeń logicznych w
      celu rozwoju stosowanych przez niego rozwiązań programistycznych, co pozwoli na
      wytworzenie nowego, niepowtarzalnego oraz autorskiego kodu programistycznego
      w językach (...).
    - Wnioskodawca w swojej działalności wykorzystuje wytworzone innowacyjne
      rozwiązania techniczne. Posiadana wiedza jest podstawą do rozpoczęcia analizy
      oraz do oceny jakie rozwiązania powinno być rozwinięte oraz na jakich zasobach
      wiedzy powinno bazować.
    - Będąca przedmiotem wniosku działalność jest oparta na wytworzonych przez
      Wnioskodawcę oryginalnych rozwiązaniach technologicznych opartych o
      technologie (...).
    - Wnioskodawca zaplanował cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub
      wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia
      nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    - Efektem działania Wnioskodawcy będzie oprócz zwiększenia zasobów wiedzy także
      dostarczenie kodu programistycznego efektywniejszego od poprzednio
      stosowanych rozwiązań.
    - Wnioskodawca realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w sposób systematyczny i
      zaplanowany, dążąc do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wytworzenia tworzenia
      nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
    Ewidencja – od dnia (...) lutego 2022 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną
    od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa
    w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione
    wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec danego
    okresu rozliczeniowego (miesiąc). Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od
    początku realizacji Projektu, w ramach którego wytwarzane jest Oprogramowanie, bądź
    części Oprogramowania do końca danego miesiąca kalendarzowego. W prowadzonej
    Ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP Box.
    Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowiła
    wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu
    komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie
    rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w
    prowadzonej Ewidencji.
    W odniesieniu do każdego z nich ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami
    przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak:
    dane kontrahenta, nr dokumentu, data sprzedaży, data faktury, kwota z faktury). W

    przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody
    ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ.
    Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie
    osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji
    przychodowej. Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu
    rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je
    we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę
    opodatkowania preferencyjną stawką.
    Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala ponadto na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac realizowanych w ramach tworzenia Oprogramowania, bądź
    części Oprogramowania poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat
    wykonanych zadań w danym miesiącu. Każdy Projekt wyodrębniony w Ewidencji został
    opisany, w szczególności poprzez wskazanie uzgodnionych z Kontrahentem
    oczekiwanych efektów prac programistycznych. Odrębna od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencja, o której mowa we wniosku, prowadzona jest w
    sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty)
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz kosztów, o
    których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie
    kwalifikowanego dochodu.
    W piśmie z 10 lutego 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
      Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego
      /rozwijanego/ulepszanego „oprogramowania”, a w szczególności:
      a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej
        w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji
        zlecanych zadań?
        Odpowiedź: Wnioskodawca podejmował szereg działań zmierzających do
        usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
        wymagali podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu
        badawczego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu,
        wykorzystanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i
        zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na
        lepsze motorykę aplikacji i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności,
        które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po
        stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
        oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
        podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych.
      b) w oparciu o jakie technologie zostanie wytworzony/rozwinięty/ulepszony przez
        Pana „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
        niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
        Odpowiedź: Usługi oparte są na nowoczesnych i sprawdzonych rozwiązaniach
        programistycznych, rozwiązania wykorzystywane przez Wnioskodawcę to:
        oryginalne rozwiązania technologiczne oparte o technologię oprogramowania (...).

        Zastosowano nowe bardziej zaawansowane algorytmy i sekwencje kodu
        programistycznego.
      c) co powoduje, że wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
        funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?
        Odpowiedź: Na to, że „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub modyfikacji
        różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy miał wpływ fakt, że
        każdorazowo Wnioskodawca sam wymyślał odpowiednią kombinację stosowanych
        narzędzi i dostępnych technologii, cały czas kształcił się w zakresie nowoczesnych
        rozwiązań programistycznych. Zdobywał dodatkową wiedzę i umiejętności,
        pozyskując je z fachowej literatury, kursów etc. Manualne aktualizowanie danych
        w systemach zarządzania danymi zostało zastąpione programem, który dzięki
        zastosowanym algorytmom aktualizuje automatycznie tylko wyselekcjonowane
        rekordy.
      d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, że „
        oprogramowanie” po jego wytworzeniu /rozwinięciu/ulepszeniu różni się od
        rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
        Odpowiedź: Wnioskodawca tworzył kod programistyczny w oparciu o technologie,
        o których mowa w punkcie b.
    2) Czy prace prowadzące do powstania „oprogramowania” prowadzi Pan w sposób
      systematyczny? Jeśli tak, to w czym przejawia się systematyczność działalności
      opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
      Należy wskazać:
      a) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych
        „oprogramowań” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
        Odpowiedź: Prowadzone prace są prowadzone w sposób systematyczny.
        Systematyczność przejawia się w poniższych aspektach:
        Wnioskodawca zaplanował cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub
        wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia
        nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług.
        Ponadto, celem Wnioskodawcy jest także dostarczenie klientowi programów
        komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
        - tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
        - tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z
          wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowalna),
        - tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe
        klientów,
        - tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości korzystania z
          oprogramowania.
        Finansowanie następuje ze środków własnych.
      b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
        rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
        praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
        Odpowiedź: Wnioskodawca osiągnął cele wskazane w odpowiedzi na podpunkt a.
        W szczególności było to wytworzenie nowego programu komputerowego.
      c) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
        wykonywanych przez Pana czynności?

        Odpowiedź: Systematyczność działań Wnioskodawcy objawia się poprzez
        przestrzeganie metodycznego procesu tworzenia oprogramowania, który
        zaczyna się od identyfikacji potrzeb, poprzez projektowanie i rozwój, aż po
        testowanie i wdrażanie. Jest to cykliczny proces, który gwarantuje ciągle
        ulepszanie i dostosowywanie produktów do zmieniających się wymagań
        tynkowych oraz potrzeb klientów. W zależności od potrzeb i wielkości projektów
        Wnioskodawca planuje szczegółową pracę w ujęciu czasowym.
      d) jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie?), a
        które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego programu
        komputerowego?
        Odpowiedź: Wnioskodawca realizuje prace na podstawie okresów projektowych,
        w ramach których są stosowane harmonogramy działań oraz celów do
        osiągnięcia. W ramach realizacji wskazanych harmonogramów Wnioskodawca
        wytworzył programy opisane we wniosku.
    3) Czy efekty Pana pracy (dotyczy zarówno tworzenia, rozwijania, jak i ulepszania), które
      nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    · zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
      kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    · nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
      umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć
      jako mające charakter powtarzalny;
    · nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych
      przez Zleceniodawcę?
      Odpowiedź: Efekty pracy programisty zawsze odznaczały się rzeczywiście
      oryginalnym, twórczym , charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej
      wcześniej wartości niematerialnej nie były efektem pracy, która wymagała do
      osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której
      rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny
      oraz nie są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
      Kontrahenta.
    4) Czy efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są
      odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art.
      74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługują Panu osobiste i
      majątkowe prawa autorskie do tych „oprogramowań”?
      Odpowiedź: W każdym przypadku efekty prac Wnioskodawcy („oprogramowanie”)
      stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu
      komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych.
    5) Czy w przypadku rozwoju i ulepszenia „oprogramowań” – efekt Pana pracy w postaci
      powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
      stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu
      komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych?
      Odpowiedź: W każdym przypadku (także rozwoju i ulepszania oprogramowani) efekty
      prac Wnioskodawcy stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w
      postaci programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy
      o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    6) Czy podejmowane przez Pana działania mają charakter działalności obejmującej
      rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania?

      Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie mają charakteru
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      oprogramowania.
    7) Czy Pana działania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego
      „programu komputerowego”, „oprogramowania”, „części oprogramowania”?
      Odpowiedź: Działania Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności albo
      funkcjonalności tego „programu komputerowego”, „oprogramowania”, „części
      oprogramowania”.
    8) W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą reguluje kwestię sposobu (trybu, zasad)
      przenoszenia przez Pana na zleceniodawcę praw do konkretnego stworzonego przez
      Pana „oprogramowania”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego
      „programu” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na zleceniodawcę (jakie
      czynności realizujecie odpowiednio Pan i zleceniodawca)? Co potwierdza przeniesienie
      tych praw?
      Odpowiedź: Oprogramowanie jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim
      związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę
      zapisywany jest w środowiskach, których właścicielami są Kontrahenci, i tam odbywa
      się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami.
      W relacji z Kontrahentami następuje indywidualizacja i konkretyzacja tych praw, tj.
      Kontrahenci wiedzą, jakie konkretnie prawa majątkowe nabywają, w którym
      momencie, do jakich utworów, za jaką cenę i na jakich polach eksploatacji. Umowa
      wskazuje, że prawa autorskie przechodzą na zleceniodawcę na polach eksploatacji
      wymienionych w umowie. W zamian za wynagrodzenie, o którym mowa w umowie.
    9) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w
      przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności
      następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?
      Odpowiedź: „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
      każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz
      art. 53 ww. ustawy.
    10) Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
    Odpowiedź: Wniosek dotyczy dochodów osiągniętych w roku podatkowym 2024.
    11) Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych
      przez Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie
      czynów niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
      Odpowiedź: Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności
      podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem
      odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi Wnioskodawca.
    Pytania
    1. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (Oprogramowanie, części
      Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można
      uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej (kwalifikowane IP) w
      rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 updof?
    2. Czy działalność prowadzona przez programistę stanowi działalność badawczo-
      rozwojową?

    3. Czy dochód uzyskany z kwalifikowanego IP w ramach realizacji umowy o świadczenie
      usług programistycznych w zakresie realizacji umowy o usługi programistyczne z firmą
      (...) programista będzie mógł opodatkować 5% stawką podatku?
    Pana stanowisko w sprawie
    AD. 1
    W ocenie Wnioskodawcy prawa autorskie do programów komputerowych
    (Oprogramowanie, części Oprogramowania) tworzonych samodzielnie przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:
    • zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    • należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT
    (odpowiednio art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT);
    • podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    W ocenie Przedsiębiorcy, w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie wskazane wyżej
    przesłanki.
    Oprogramowanie jako program komputerowy
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego oprogramowanie jest programem
    komputerowym, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Kwalifikowanymi
    prawami własności intelektualnej są: (...)
    8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony,
    rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Podstawową przesłanką warunkującą możliwość korzystania z mechanizmu IP Box jest
    wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej przedmiotu ochrony kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
    (wymienione w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o PIT).
    Ustawa o PIT w art. 30ca ust. 2 pkt 8 jako jedno z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, z których dochód może podlegać opodatkowaniu stawką 5%, wymienia
    autorskie prawo do programu komputerowego. Na gruncie przepisów podatkowych, w
    tym przepisów o IP Box, brak jest definicji programu komputerowego. Tym samym
    niezbędnym jest ustalenie zakresu przedmiotowego regulacji w oparciu o inne przepisy
    powszechnie obowiązującego prawa polskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”),
    przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
    (i) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i nast. ustawy o prawie autorskim, gdzie wskazano, że programy
    komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału
    nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje
    wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma regulacji prawnej na gruncie prawa podatkowego lub
    prawa autorskiego, która wprost definiuje program komputerowy. W ocenie
    Przedsiębiorcy, należy, wobec tego posłużyć się definicjami programu komputerowego,
    które są sformułowane w źródłach innych niż przepisy prawa lub do przepisów, które
    nawiązują do zakresów gry komputerowej i oprogramowania (programu komputerowego).
    Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją program komputerowy jest to (...) sekwencja
    symboli opisująca realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem
    oprogramowania (...).
    Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się
    zatem oprogramowanie użytkowe, systemy operacyjne, programy narzędziowe, gry
    wideo, kompilatory i inne (...). Program można podzielić na dwie części (obszary):
    i. część zawierającą kod - składającą się z rozkazów sterujących działaniem procesora;
    ii. część zawierającą dane - składającą się z danych wykorzystywanych i przetwarzanych
    przez program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych,
    danych graficznych itp. (...).
    W oparciu o tę definicję należy przyjąć, że Oprogramowanie jako całość, tj. kod
    programistyczny i źródłowy, interfejs użytkownika i warstwa graficzna, stanowi jednolity
    program komputerowy.
    W ocenie Wnioskodawcy, przepisy o statystyce publicznej również wskazują na
    rozumienie, zgodnie z którym Oprogramowanie należałoby klasyfikować w całości jako
    programy komputerowe, które w rezultacie podlegają w całości ochronie autorskiego
    prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    Należy w tym miejscu odwołać się do systematyki Klasyfikacji działalności gospodarczej
    przedstawionej w Rozporządzeniu PKD, Załącznik Polska Klasyfikacja Działalności (PKD)
    Część II - Schemat klasyfikacji („Załącznik Schemat klasyfikacji”).
    Przedsiębiorca klasyfikuje swoją działalność gospodarczą w podklasie 62.01.Z. Zgodnie z
    treścią objaśnień do podklasy 62.01.Z PKD. Podklasa ta obejmuje pisanie, modyfikowanie,
    badanie, dokumentowanie i wspomaganie oprogramowania, włączając pisanie zleceń
    sterujących programami dla użytkowników. Podklasa ta obejmuje analizowanie,
    projektowanie systemów gotowych do użycia:
    - rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania wykonanego
    na zlecenie określonego użytkownika,
    - pisanie programów na zlecenie użytkownika,
    - projektowanie stron internetowych.
    Biorąc pod uwagę konstrukcję programu komputerowego, która składa się w zasadniczej
    części z kodu źródłowego i warstwy graficznej, istotne jest również podejście
    zaprezentowane w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box z
    dnia 15 lipca 2019 r. (zwanych dalej Objaśnieniami IP Box), gdzie wskazuje się, że w
    związku z celem IP Box w katalogu kwalifikowanych IP może znaleźć się oprogramowanie
    (program komputerowy) jako całość i należy odrzucić teoretyczny podział na część kodu
    źródłowego i wynikowego oraz część algorytmu, interfejsu lub interfejsu użytkownika.

    Zgodnie z Objaśnieniami IP BOX (pkt 73 i nast.) w przepisach o prawie autorskim brak jest
    definicji programu komputerowego, natomiast w literaturze przyjmuje się różne,
    niezwykłe kazuistyczne podejścia, które implikują niejako rozbijanie programu
    komputerowego na część chronioną prawem (formę (ekspresji) utworu) i niechronioną
    (treść/idea) prawem autorskim. W literaturze podaje się też, że ochronie podlega
    kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu
    wynikowego.
    Ochronie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie będą
    natomiast podlegać takie elementy programu komputerowego jak algorytm, interfejs czy
    interfejs użytkownika. Niemniej jednak, w świetle celu preferencji IP Box oraz jej
    normatywnego kontekstu, usytuowanego w szczególności w Raporcie OECD BEPS Plan
    Działania nr 5, a także uwarunkowań systemu prawa podatkowego w Polsce, powyższe,
    skrajnie kazuistyczne i skomplikowane podejście przedstawiane w literaturze przedmiotu
    prawa autorskiego należy odrzucić. Otóż w celu poprawnego zastosowania preferencji IP
    Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenie
    funkcjonalne i celowościowe w zgodzie z międzynarodowym kontekstem przepisów o IP
    Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5.
    Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, czyli nie tylko program
    komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione
    prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP, jako aktywo
    funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu.
    W ocenie Wnioskodawcy, w kontekście powyższej interpretacji Ministerstwa Finansów
    należy przyjąć, że Oprogramowanie tworzone przez niego powinno, jako nierozerwalna,
    funkcjonalna całość być traktowane jak programy komputerowe. Każda warstwa
    Oprogramowania - kod źródłowy, zespół instrukcji, warstwa dźwiękowa, warstwa graficzna
    oraz interfejs użytkownika - w kontekście gospodarczym i uzyskiwanych dochodów jako
    całość stanowią aktywa, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody.
    W szczególności, co warte podkreślenia, w sensie czysto handlowym (biznesowym)
    znaczenie dla uzyskiwanych przychodów ma każda warstwa Oprogramowania.
    Przedsiębiorca uzyskuje przychody z Oprogramowania jako funkcjonalnej całości.
    Ponadto, w ocenie Przedsiębiorcy, tworzone przez Przedsiębiorcę Oprogramowanie
    zawierające Funkcje Dodatkowe, z których Przedsiębiorca uzyskuje przychody należy
    traktować jako jedną całość w kontekście klasyfikowania jako programu komputerowego
    podlegającego ochronie autorskiego prawa do programu komputerowego.
    AD. 2
    W ocenie Wnioskodawcy prowadzone przez Wnioskodawcę prace spełniają przesłanki do
    uznania ich za działalność badawczo-rozwojową.
    Oprogramowanie jako wynik prac badawczo rozwojowych o twórczym charakterze
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą przez działalność
    badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe
    lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.

    Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją
    systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.
    Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej.
    Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub
    długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za
    działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować
    tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył
    działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca lub jednego
    tygodnia lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-
    rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem
    działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem
    spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania naukowe
    (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz
    (ii) prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy).
    Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów
    aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z
    zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika,
    które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Przedsiębiorca jest programistą, tworzącym Oprogramowanie przy użyciu innowacyjnych
    technologii. Przedsiębiorca stworzył autorskie Oprogramowanie wyrażone w formie kodu
    źródłowego zapisem alfanumerycznym, składającym się z liter, cyfr, symboli i innych
    znaków, stanowiących zapis poleceń adresowanych do komputera, utworzonych zgodnie
    z zasadami leksyki i składni danego języka programowania.
    Stawiane przed Wnioskodawcą wyzwania mają charakter niepowtarzalny i unikalny.
    Wymagają od Niego dogłębnego zbadania danych zagadnień, zaprojektowania nowego i
    oryginalnego rozwiązania, a na końcu zaimplementowania go w sposób całkowicie przez
    niego zdefiniowany, zgodnie ze sztuką i zdobytą wiedzą.
    Tego typu podejście każdorazowo wpływa na zwiększanie zasobów wiedzy oraz pozwala
    na wykorzystanie jej do tworzenia coraz to nowszych i bardziej rozbudowanych rozwiązań,
    które nie są ogólnodostępne w gospodarce lub znacznie różnią się od już istniejących.

    Proces pogłębiania tej wiedzy przekłada się na projektowanie i opracowywanie coraz to
    nowszych i niepowtarzalnych rozwiązań komercyjnych, zgodnych z potrzebami klientów
    na drodze twórczej.
    Każdorazowo w ramach zawartych umów wytwarzane są autorskie i innowacyjne
    rozwiązania, dostosowane do potrzeb klienta, które opracowane zostają od podstaw lub -
    jeśli klient ma taką potrzebę - rozwijane i ulepszane zostają istniejące programy
    informatyczne. Nie zmienia to faktu, że każde z tych podejść wymaga zaprojektowania i
    opracowania nowego i innowacyjnego rozwiązania, które bazuje na systematycznie
    pogłębianej i poszerzanej wiedzy. Wszelkie opracowane i wytworzone dzieła są autorskimi
    i unikalnymi rozwiązaniami. Aby sprostać tym wymaganiom, niezbędnym elementem jest
    ciągłe i systematyczne poszerzanie oraz pogłębianie wiedzy z zakresu nowych technologii,
    ich wykorzystania oraz dostosowania w unikalny sposób do potrzeb klienta. W świetle
    powyższego, w ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że Oprogramowanie zostało
    rozwinięte i ulepszone przez Przedsiębiorcę w ramach prowadzonej przez Niego
    działalności badawczo-rozwojowej.
    AD. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5%
    względem dochodu uzyskanego z kwalifikowanego IP w ramach realizacji umowy o
    świadczeniu usług programistycznych z firmą (...).
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od
    osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania.
    Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego -
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony
    przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności.
    Zgodnie z art. 30ca. ust. 1, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o
    działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to
    działalność zarobkową:
    - wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    - polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    - polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych -
    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność
    gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    - odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie,
    z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi
    zlecający wykonanie tych czynności,
    - są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
    zlecającego te czynności,

    - wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
    działalnością.
    Wnioskodawca podkreśla, że osiągany przez niego dochód spełnia kryteria wskazane w
    art. 30ca. ust.1, ponieważ odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności ponosi Wnioskodawca na zasadach
    ogólnych. Czynności nie są przez Wnioskodawcę wykonywane pod kierownictwem ani w
    miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca ponosi
    ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to jedno z praw, wskazanych przez
    ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 Ustawy PIT, podlegające ochronie prawnej na
    podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych,
    których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których
    stroną jest Unia Europejska.
    W rozpatrywanym przypadku kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest
    „autorskie prawo do programu komputerowego”, wskazane w art. 30ca ust. 2 pkt 8
    Ustawy PIT Wskazać należy, iż Ustawa PIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „autorskie
    prawo do programu komputerowego”. Dlatego też, w oparciu o dyrektywy wykładni
    systemowej zewnętrznej, należy odwołać się do aktu prawnego, stanowiącego centralną
    regulację w zakresie prawa autorskiego i prawa własności intelektualnej - Prawa
    autorskiego.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 Prawa Autorskiego programy komputerowe co do zasady,
    podlegają ochronie jak utwory literackie.
    W szczególności wskazać należy, że aby dana aplikacja uzyskała status „utworu”, tj. dobra
    zasługującego na prawnoautorską ochronę, niezbędne jest stwierdzenie, iż stanowi ona
    „przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze”. Należy przy tym stosować
    takie same kryteria, jak przy dokonywanej w podobnym celu ocenie dzieł literackich.
    Ochrona przyznana aplikacji obejmuje wszystkie formy jej wyrażenia. Podstawową
    przesłanką powstania prawa autorskiego jest to, aby dana aplikacja stanowiła utwór - a
    zatem była przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać, iż warunek ten jest spełniony.
    Po pierwsze, każdy z produkowanych komponentów aplikacji jest produktem „osobnym”
    (swoistym) i jednocześnie twórczym. Podobnie jak różne (od siebie) książki tego samego
    autora. Po wtóre, o twórczym i indywidualnym charakterze przesądza fakt wytworzenia
    danej aplikacji w ramach działalności Wnioskodawcy.
    W praktyce, ochronie prawnoautorskiej (jako utwór) podlegać będzie kod (w postaci kodu
    źródłowego bądź wynikowego, bez względu na jego rodzaj). To właśnie tenże kod
    tworzony jest w ramach procesu produkcji danej aplikacji.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, iż aplikacje tworzone przez Wnioskodawcę
    stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej (dalej: „KPWI”) - w rozumieniu
    przepisu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy o PIT (autorskie prawo do programu
    komputerowego).
    Należy wskazać, że Wnioskodawca ponosił koszty związane z prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Wnioskodawca z racji prowadzenia odrębnej ewidencji spełnia także kryteria wskazane w
    art. 30cb ust. 2.
    Konkludując, należy wskazać, że Wnioskodawca wypełnia wszystkie wskazane w art. 30ca
    oraz 30cb wymagania w efekcie czego podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że od (...) lutego 2022 r. prowadzi
    Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest działalność
    związana z wytwarzaniem oprogramowania. Posiada Pan na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Pana działalność
    dotyczy wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych. Od (...)
    lutego 2022 r. świadczy Pan usługi programistyczne w oparciu o umowę na świadczenie
    usług z firmą (...). W ramach realizacji umowy, wytwarzał Pan kod programistyczny
    nowych funkcjonalności oraz nowych modułów do aplikacji. W przypadku tworzenia
    modułów, wytwarza Pan kod programistyczny „w oderwaniu”. Nowe moduły były
    dodawane, wprowadzane do danego oprogramowania w ramach jego rozwijania.
    Zajmował się Pan dwoma projektami.
    Pierwszy z nich polegał na stworzeniu aplikacji (...).
    Drugim projektem jest (...).
    Efekty pracy programisty („programy komputerowe”, „oprogramowanie”, „części
    oprogramowania”) zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym,
    charakterem, zawsze były kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej nie były efektem pracy, która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”
    realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta. Efektem prac
    prowadzonych samodzielnie przez Pana jest program komputerowy podlegający
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W
    przypadku rozwoju i ulepszenia „oprogramowań” – efekt Pana pracy w postaci
    powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
    stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci programu
    komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim
    i prawach pokrewnych. „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do

    „Oprogramowania”, każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w
    przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z
    zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Jak wynika z opisu sprawy, pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. Wytwarzane przez
    Pana Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmują m.in. zaprojektowanie, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Oprogramowanie, które Pan tworzy powstaje w wyniku indywidualnej pracy opierającej
    się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Aby kod źródłowy
    spełniał indywidualne potrzeby Zamawiającego, musi być każdorazowo opracowany w
    inny sposób. Każdy kod źródłowy należy ocenić jako unikatowy, będący efektem Pana
    kreatywnego procesu myślowego. Zatem, stworzone, ulepszone i rozwijane przez Pana
    oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze
    (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Tworzy Pan kod programistyczny, który
    wcześniej nie istniał w związku z czym działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu,
    ulepszaniu, oprogramowania/programów komputerowych stanowi przejaw działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). W
    wyniku prowadzonych prac powstaje oprogramowanie - utwory na gruncie art. 1
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W ramach prowadzonej działalności
    nie nabywa Pan wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne
    podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez
    Pana w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności gospodarczej jest rezultatem
    Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji
    stanowi utwory.

    W uzupełnieniu wskazał Pan, że na to, że „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub
    modyfikacji różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana miał wpływ fakt, że
    każdorazowo sam wymyślał Pan odpowiednią kombinację stosowanych narzędzi i
    dostępnych technologii, cały czas kształcił się w zakresie nowoczesnych rozwiązań
    programistycznych. Zdobywał dodatkową wiedzę i umiejętności, pozyskując je z
    fachowej literatury, kursów etc. Manualne aktualizowanie danych w systemach
    zarządzania danymi zostało zastąpione programem, który dzięki zastosowanym
    algorytmom aktualizuje automatycznie tylko wyselekcjonowane rekordy. Podejmował
    Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagali podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu badawczego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę aplikacji i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Usługi oparte są na nowoczesnych i sprawdzonych rozwiązaniach programistycznych,
    rozwiązania wykorzystywane przez Pana to: oryginalne rozwiązania technologiczne
    oparte o technologię oprogramowania (...). Zastosowano nowe bardziej zaawansowane
    algorytmy i sekwencje kodu programistycznego.
    Zatem, prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań: planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Realizuje Pan zaplanowane przedsięwzięcie w sposób systematyczny i
    zaplanowany, dążąc do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wytworzenia tworzenia

    nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług. Prace
    prowadzące do powstania „oprogramowania” prowadzone są w sposób systematyczny.
    Finansowanie następuje ze środków własnych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że prace są prowadzone w sposób
    systematyczny. Systematyczność przejawia się w poniższych aspektach: zaplanował Pan
    cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych
    produktów, procesów lub usług.
    Ponadto, Pana celem jest także dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: - tworzenie kodu
    spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, - tworzenie kodu z
    zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi,
    funkcji i języków programowalna), - tworzenie kodu programu komputerowego, który
    realizuje cele biznesowe klientów, - tworzenie architektury oprogramowania w celu
    poprawy jakości korzystania z oprogramowania. Osiągnął Pan cele wskazane powyżej,
    w szczególności było to wytworzenie nowego programu komputerowego.
    Systematyczność Pana działań objawia się poprzez przestrzeganie metodycznego
    procesu tworzenia oprogramowania, który zaczyna się od identyfikacji potrzeb, poprzez
    projektowanie i rozwój, aż po testowanie i wdrażanie. Jest to cykliczny proces, który
    gwarantuje ciągle ulepszanie i dostosowywanie produktów do zmieniających się
    wymagań tynkowych oraz potrzeb klientów. W zależności od potrzeb i wielkości
    projektów planuje Pan szczegółową pracę w ujęciu czasowym.
    Realizuje Pan prace na podstawie okresów projektowych, w ramach których są
    stosowane harmonogramy działań oraz celów do osiągnięcia. W ramach realizacji
    wskazanych harmonogramów Wnioskodawca wytworzył programy opisane we wniosku.
    Zatem, kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania. W ramach
    działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonego
    przez Niego oprogramowania. W ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe programy
    komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności,
    ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie
    weryfikuje Pan tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o
    oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym

    stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Pana
    wytworzony. Przed rozpoczęciem realizacji wskazanych czynności dysponował Pan
    podstawową wiedzą z zakresu programowania i narzędzi IT, pozyskaną w ramach
    studiów oraz kursów w których uczestniczył. Działalność prowadzona przez Pana jest
    działalnością twórczą w związku z czym będzie Pan wykorzystywał umiejętności w
    zakresie algorytmiki, analizy danych, oceny zdarzeń logicznych w celu rozwoju
    stosowanych przez Pana rozwiązań programistycznych, co pozwoli na wytworzenie
    nowego, niepowtarzalnego oraz autorskiego kodu programistycznego w językach (...). W
    swojej działalności wykorzystuje Pan wytworzone innowacyjne rozwiązania techniczne.
    Posiadana wiedza jest podstawą do rozpoczęcia analizy oraz do oceny jakie rozwiązania
    powinno być rozwinięte oraz na jakich zasobach wiedzy powinno bazować. Będąca
    przedmiotem wniosku działalność jest oparta na wytworzonych przez Pana
    oryginalnych rozwiązaniach technologicznych opartych o technologie (...). Zaplanował
    Pan cel w postaci zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań, tj. tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych
    produktów, procesów lub usług. Efektem Pana działania będzie oprócz zwiększenia
    zasobów wiedzy także dostarczenie kodu programistycznego efektywniejszego od
    poprzednio stosowanych rozwiązań.
    Zatem, powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;

    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku i uzupełnieniu, Pana działalność dotyczy wytwarzania,
    rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych. Pracując nad wytworzeniem
    oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu
    wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnego oprogramowania.
    Każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku z tym, każdorazowy
    wynik Pana pracy stanowić będzie osobny element podlegający ochronie ww. przepisu.
    Oprogramowanie, które Pan tworzy powstaje w wyniku Pana indywidualnej pracy
    opierającej się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Efekty pracy
    programisty („programy komputerowe”, „oprogramowanie”, „części oprogramowania”)
    zawsze odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym, charakterem, zawsze były
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej nie były efektem pracy,
    która wymagała do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty dało się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną” realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahenta. Podejmowane działania nie mają charakteru
    działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania.
    Pana działania zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności „programu
    komputerowego”, „oprogramowania”, „części oprogramowania”. Oprogramowanie jest
    produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie
    cyfrowym. Program tworzony przez Pana zapisywany jest w środowiskach, których
    właścicielami są Kontrahenci, i tam odbywa się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami
    pomiędzy Panem a Kontrahentami. W relacji z Kontrahentami następuje indywidualizacja i
    konkretyzacja tych praw, tj. Kontrahenci wiedzą, jakie konkretnie prawa majątkowe
    nabywają, w którym momencie, do jakich utworów, za jaką cenę i na jakich polach
    eksploatacji. „Przeniesienie” majątkowych praw autorskich do „Oprogramowania”,
    każdorazowo, następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o

    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    oprogramowania, spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art.
    5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umowy o świadczenie usług ze Spółką, tworzy Pan oraz rozwija
    oprogramowanie komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych;
    - efektem Pana pracy jest oprogramowanie, zawsze spełnia ono definicję utworu w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze jest
    odrębnym programem komputerowym, który podlega ochronie na podstawie art. 74
    tej ustawy;

    - przenosi Pan odpłatnie ogół praw autorskich na rzecz Spółki na mocy umowy o
    świadczenie usług, przeniesienie praw majątkowych na Spółkę następuje na podstawie
    pisemnej umowy na wskazanych polach eksploatacji;
    - prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych;
    - w ewidencji pozaksięgowej dokonuje Pan wyodrębnienia kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (Oprogramowania, części Oprogramowania) jest kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do
    programu komputerowego (Oprogramowania, części Oprogramowania) stanowi dochód
    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust.
    7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach
    realizacji umowy o świadczenie usług programistycznych, na warunkach opisanych we
    wniosku, zawartej z firmą (...), na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak

    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.