Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-74/15-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-05-18
Teza: Według jakich zasad Wnioskodawca będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowej wartości niematerialnej i prawnej?
Słowa kluczowe: aport; kapitał-kapitał podstawowy; kapitał-podwyższenie kapitału; koszt-koszty uzyskania przychodów; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; przychód; ustalanie; wartości; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2015 r. (data wpływu 19 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniu 30 marca 2015 r. oraz w dniu 8 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji wartości niematerialnej i prawnej nabytej w postaci aportu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie rozpoznania przychodu oraz amortyzacji wartości niematerialnej i prawnej nabytej w postaci aportu.

We wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego.

X Sp. z o.o. jest udziałowcem w Spółce z o.o. (Wnioskodawca). Posiada w niej 100% udziałów. X Sp. z o.o. planuje wnieść aportem do Wnioskodawcy wartość niematerialną i prawną w postaci jednego z posiadanych tytułów gazet. W zamian obejmie udziały w tej Spółce. Wartość rynkowa przedmiotu planowego aportu wynosi 1.500.000 zł. W takiej też wartości zostaną objęte udziały przez Spółkę X.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie wydawać gazetę pod tytułem, przekazanym w formie aportu.

Ponadto, w uzupełnieniu, wskazano, że cała wielkość wnoszonego aportu zostanie przekazana na podwyższenie kapitału zakładowego (podstawowego). Aportodawca nie obejmie dodatkowych udziałów. Podniesiona zostanie wartość nominalna już posiadanych udziałów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnością wniesienia aportu wartości niematerialnej i prawnej?
2.  Czy Spółka powinna rozpoznać u siebie przychód w związku z przedmiotowa transakcją?
3.  Według jakich zasad Wnioskodawca będzie mógł dokonywać odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowej wartości niematerialnej i prawnej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 3 wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Odpowiedź na pytanie nr 1 została udzielona w odrębnym rozstrzygnięciu z dnia 15 kwietnia 2015 r. Wniosek Spółki w pozostałym zakresie jest przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej.

Wnioskodawca, w odniesieniu do pytania trzeciego wskazał, że w ocenie Spółki przedmiot przyszłego aportu będzie podlegał amortyzacji, zgodnie z zasadami przewidzianymi w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych dla wartości niematerialnych i prawnych.

W konsekwencji należy stwierdzić, ze wartość początkową przedmiotu aportu określona powinna zostać zgodnie z przepisem art. 16g ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., w myśl którego, w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustalana jest na dzień wniesienie wkładu wartości poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w wartości nie wyższej jednak niż wartość rynkowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Pokrycie kapitału spółki z o.o. lub spółki akcyjnej może nastąpić w wyniku wniesienia wkładów pieniężnych lub niepieniężnych. Stanowią o tym wprost przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, ze zm.). Przedmiotem wkładu do spółki kapitałowej nie może być prawo niezbywalne lub świadczenie pracy bądź usług (art. 14 kodeksu spółek handlowych), zatem przedmiotem aportu mogą być wszelkie składniki majątkowe (rzeczy i prawa), o ile są zbywalne i mogą jako aktywa wejść do bilansu spółki. Zatem, przeniesienie praw własności składników majątkowych w drodze aportu do spółek kapitałowych stanowi jedną z form nabycia.

Kodeks spółek handlowych w art. 257 § 2 przewiduje dwie możliwości zwiększenia kapitału udziałowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością poprzez:

1.  utworzenie nowych udziałów,
2.  podwyższenie wartości nominalnej udziałów już istniejących.

Na gruncie unormowań podatkowych, przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, ze zm.), przewidują wejście podatnika w posiadanie składników majątkowych podlegających amortyzacji poprzez wytworzenie we własnym zakresie i nabycie, przy czym status podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych mogą mieć wyłącznie składniki majątku nabyte, a nie wytworzone przez podatnika – art. 16b ww. ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16.

Przepis art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych, na nabycie których wydatki rozpoznawane powinny być jako koszt podatkowy w formie odpisów amortyzacyjnych. Podlegającymi amortyzacji wartościami niematerialnymi i prawnymi są wskazane w jego treści prawa, które spełniają następujące warunki:

*   zostały nabyte,
*   nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres ich używania przekracza rok,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej

w art. 17a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem, w myśl art. 16b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, status podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych mogą mieć wyłącznie składniki majątku nabyte, a nie wytworzone przez podatnika. Nabycie prawa własności składnika majątku może nastąpić w formie sprzedaży, zamiany, wkładu niepieniężnego, darowizny, spadku, na podstawie innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości, bądź w drodze sukcesji generalnej (Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych 2009, pod red. W. Nykiela i A. Mariańskiego, s. 598).

Podkreślić należy, że rozumienie „nabycia” określonego w art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest spójne z wykładnią literalną art. 16g ust. 1 pkt 4 tej ustawy regulującego kwestie ustalania wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki kapitałowej.

Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych określa art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W myśl art. 16g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki, a także udziału w spółdzielni – ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu lub udziału wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 16g ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 10 i 11 stosuje się odpowiednio art. 14.

Powyższe oznacza, że ustalając wartość początkową poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych należy mieć na uwadze ich wartość rynkową. Zgodnie z ww. art. 14 ust. 1 tej ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 14 ust. 2 ww. ustawy).

Ponadto, w zakresie dotyczącym ustalenia wartości początkowej nabytego w drodze wkładu niepieniężnego wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednocześnie nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w formie wkładu niepieniężnego, od tej części ich wartości, która nie została przekazana na utworzenie lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki (art. 16 ust. 1 pkt 63 lit.d cyt. ustawy).

Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca rozważa przyjęcie aportu w postaci wartości niematerialnej i prawnej (niestanowiącej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), które będą związane z podniesieniem wartości udziałów w spółce będącej osobą prawną. Cała wartość aportu zostanie przekazana na podwyższenie kapitału zakładowego Spółki.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, że tytuł gazety, który zostanie wniesiony do Spółki w formie wkładu niepieniężnego, będzie wartością niematerialną i prawną - Spółka będzie mogła dokonywać w ciężar kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej ustalonej na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej (będącej wartością rynkową) wniesionego aportu będą mogły być zaliczane w całości w ciężar kosztów uzyskania przychodów Spółki, przy założeniu, że cała wartość aportu zostanie przekazana na podwyższenie kapitału zakładowego zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d tej ustawy. Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. W przypadku, gdy w zamian za wkład niepieniężny Wnioskodawca nie wyda wnoszącemu udziałów o wartości nominalnej równej wartości rynkowej przedmiotu wkładu, przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. d ww. ustawy znajdzie zastosowanie.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogły być, zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Organ nie rozstrzyga o zindywidualizowanych obowiązkach podatkowych strony, gdyż może to nastąpić w ramach przeprowadzonego postępowania podatkowego. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Końcowo zaznaczyć należy, że zgodnie z obowiązującymi przepisami organy administracji zobowiązane są do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydane rozstrzygnięcia, były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Istotnym jest fakt, że na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 roku - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.