Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-675/010-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-29
Teza: Czy operacja przewalutowania pożyczki z EUR na PLN nie powoduje po stronie Spółki powstania podatkowych różnic kursowych (ujemnych bądź dodatnich) w rozumieniu art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej: ustawa pdop) lub innych przychodów ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy pdop? Czy w momencie spłaty pożyczki - przewalutowanej uprzednio z EUR na PLN - nie powstanie po stronie Spółki przychód, w tym z tytułu dodatnich różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4) ustawy pdop w przypadku, gdy wyrażona w PLN wartość należności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej udzielenia będzie wyższa niż jej wartość w momencie spłaty, jak również czy podatnik nie będzie miał prawa do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu ujemnych różnic kursowych w przypadku, gdy w momencie spłaty pożyczki wartość spłaconej pożyczki w PLN będzie mniejsza niż wartość udzielonej pożyczki?
Słowa kluczowe: pożyczka; przewalutowanie; różnica-różnice kursowe; waluta-waluta obca
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 06.10.2010 r. (data wpływu 11.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie oceny, czy przewalutowanie pożyczki wyrażonej w walucie obcej na walutę polską oraz późniejsza jej spłata skutkuje rozpoznaniem przychodów/kosztów uzyskania przychodów, w tym z tytułu różnic kursowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie oceny, czy przewalutowanie pożyczki wyrażonej w walucie obcej na walutę polską oraz późniejsza jej spłata skutkuje rozpoznaniem przychodów/kosztów uzyskania przychodów, w tym z tytułu różnic kursowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka - Wnioskodawca (dalej: Spółka), jako pożyczkodawca, zawarła umowę pożyczki z podmiotem zagranicznym z siedzibą w Hiszpanii (dalej: pożyczkobiorca), w ramach której pożyczkodawca zobowiązał się do przekazania Spółce oznaczoną kwotę waluty obcej (EUR). Kwota ta została faktycznie przekazana pożyczkobiorcy. Pożyczkobiorca zobowiązał się do zwrotu takiej samej kwoty EUR w określonym terminie w przyszłości.

Spółka i pożyczkobiorca dokonali przewalutowania ww. pożyczki z EUR na polskie złote (dalej: PLN) w celu uproszczenia wzajemnych rozliczeń oraz zmniejszenia ryzyk walutowych. W efekcie warunki umowy pożyczki zostały dostosowane do zasad rynkowych wynagradzania za korzystanie z kapitału w PLN (zwiększenie wartości odsetek poprzez zastosowanie wskaźnika wibor).

Zgodnie z zapisami aneksu do umowy, pożyczkobiorca i pożyczkodawca „w celu uproszczenia rozliczeń i zmniejszenia ryzyk walutowych pragną zamienić zobowiązanie do spłaty pierwotnej pożyczki, zobowiązaniem do spłaty pożyczki w złotych, a pożyczkodawca wyraża zgodę na zamianę zobowiązania do spłaty pożyczki EUR na zobowiązanie do spłaty pożyczki w PLN w zamian za zastosowanie wyższego wskaźnika oprocentowania (wibor) oraz zmniejszenie marży oprocentowania (\`(...)\`)”.

Per saldo wysokość odsetek w PLN po zmianie waluty pożyczki będzie jednak wyższa.

Przewalutowanie pożyczki oznacza w praktyce zobowiązanie się pożyczkobiorcy, że dokona spłaty pożyczki nie w EUR (jak pierwotnie ustalono), lecz w PLN.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy operacja przewalutowania pożyczki z EUR na PLN nie powoduje po stronie Spółki powstania podatkowych różnic kursowych (ujemnych bądź dodatnich) w rozumieniu art. 15a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej: ustawa pdop) lub innych przychodów ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy pdop?
2.  Czy w momencie spłaty pożyczki - przewalutowanej uprzednio z EUR na PLN - nie powstanie po stronie Spółki przychód, w tym z tytułu dodatnich różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4) ustawy pdop w przypadku, gdy wyrażona w PLN wartość należności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej udzielenia będzie wyższa niż jej wartość w momencie spłaty, jak również czy podatnik nie będzie miał prawa do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu ujemnych różnic kursowych w przypadku, gdy w momencie spłaty pożyczki wartość spłaconej pożyczki w PLN będzie mniejsza niż wartość udzielonej pożyczki?

Stanowisko Spółki:

Zgodnie z art. 15a ustawy pdop, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość (…):

*   kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
*   kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość (…):

*   kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;
*   kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 10b ustawy pdop, przychód opodatkowany stanowią przychody osiągnięte w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki, jeśli pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku, gdy pożyczkobiorca (Spółka) zwraca tytułem spłaty pożyczki środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki - wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki a kwotą zwróconego kapitału.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy pdop, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

1\. Różnice kursowe w momencie przewalutowania pożyczki

Zdaniem Spółki, w momencie przewalutowania pożyczki z EUR na PLN nie powstanie po stronie Spółki obowiązek rozpoznania dodatnich różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop lub przychodów z innych źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy pdop - w przypadku, gdy wyrażona w PLN wartość wierzytelności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej otrzymania była wyższa niż jej wartość w momencie przewalutowania.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy pdop, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Z kolei art. 15a ust. 2 ustawy pdop zawiera zamknięty katalog sytuacji, w których powstają dodatnie różnice kursowe stanowiące przychód podlegający opodatkowaniu. Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop, dodatnie różnice kursowe powstają jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest wyższa niż wartość tej pożyczki w dniu jej zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast na podstawie art. 15a ust. 7 ustawy pdop, za dzień zapłaty (tu: zwrotu) uważa się dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W ocenie Spółki, z literalnego brzmienia powołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż opisana we wniosku operacja przewalutowania nie mieści się w zakresie zastosowania art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop. W wyniku przewalutowania dochodzi bowiem jedynie do zmiany waluty, w której wyrażona została kwota udzielonej pożyczki. brak natomiast argumentów na rzecz tezy, iż zmiana ta jest równoznaczna z uregulowaniem zobowiązania w jakiejkolwiek postaci. Konwersja waluty, w której wyrażona została kwota pożyczki nie prowadzi bowiem do efektywnej spłaty zobowiązania, pozostając bez żadnego wpływu na status pożyczkobiorcy jako dłużnika.

Zatem nie jest spełniony warunek wskazany w art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop, który wymaga aby wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia była wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. W przypadku przewalutowania kredytu nie jest możliwe zastosowanie kursu faktycznego na dzień spłaty, gdyż spłata ma miejsce w walucie polskiej. Kurs został zastosowany jedynie dla operacji zmiany waluty pożyczki.

Ponadto, Spółka stoi na stanowisku, iż operacja zamiany waluty, w której pierwotnie wyrażona została kwota pożyczki, nie powoduje powstania po stronie Spółki obowiązku rozpoznania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie innych przepisów ustawy pdop. Spółka nie znajduje bowiem w ustawie pdop jakiejkolwiek regulacji, z której wynikać mógłby obowiązek rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu w momencie dokonania zmiany w obowiązującej umowie pożyczki, polegającej na zamianie waluty z EUR na PLN. Wszelkie regulacje dotyczące pożyczek odnoszą się do operacji udzielenia i spłaty pożyczki. Jeżeli nie występuje zdarzenie polegające na spłacie pożyczki, nie może powstać przychód jak również koszt.

Z uwagi na powyższe, Spółka podnosi, iż przewalutowanie pożyczki nie skutkuje po jej stronie powstaniem podatkowych różnic kursowych ani przychodów wynikających z innych źródeł.

Prawidłowość prezentowanego przez Spółkę stanowiska znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 lipca 2008 r. (sygn. ILPB3/423-210/08-4/HS), w której organ stwierdził, iż: „przewalutowanie kredytu jest neutralne pod względem podatkowym, tj. nie wywołuje skutków ani po strome przychodów, ani po stronie kosztów ich uzyskania. Powstałe dodatnie lub ujemne różnice kursowe mają charakter wyłącznie rachunkowy - powodują zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty pożyczki do spłaty w PLN”.

Stanowisko prezentowane przez Spółkę znajduje również odzwierciedlenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, w tym m.in.:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 października 2008 r. (sygn. IPPB3/423-1044/08-4/ER),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-554/09/AM),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 października 2009 r. (sygn. IPPB5/423-410/09-2/AS).

Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, iż w wyniku opisanej w stanie faktycznym operacji przewalutowania (konwersji kwoty pożyczki z EUR na PLN, nie powstaje po stronie Spółki obowiązek rozliczenia różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop jak również prawo wynikające z art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy pdop oraz takie przewalutowanie nie skutkuje powstaniem po stronie Spółki innych przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

2\. Różnice kursowe w momencie spłaty pożyczki

Zdaniem Spółki, w momencie spłaty pożyczki - przewalutowanej uprzednio z EUR na PLN - nie powstaną po stronie Spółki dodatnie różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop, w przypadku, gdy wyrażona w PLN wartość pożyczki w dniu jej udzielenia będzie wyższa niż jej wartość w momencie zwrotu.

W przedmiotowej sytuacji nie powstanie również obowiązek rozpoznania przychodu podlegającego opodatkowaniu z innych źródeł.

Analogicznie Spółka jest zdania, że w przypadku, gdy wartość wierzytelności z tytułu umowy pożyczki w dniu jej otrzymania będzie niższa niż jej wartość PLN w momencie spłaty (już po konwersji waluty) nie powstaną po stronie Spółki ujemne różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy pdop oraz Spółka nie nabędzie prawa do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z innych źródeł.

Uzasadniając swoje stanowisko Spółka podnosi, iż na gruncie art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop (analogicznie - art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy pdop), różnice podatkowe dla celów podatku dochodowego od osób prawnyh powstają przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:

*   w momencie otrzymania kwota pożyczki wyrażona jest walucie obcej,
*   spłata pożyczki następuje także w walucie obcej,
*   kurs waluty obcej w dniu otrzymania pożyczki jest inny niż kurs waluty obcej w dniu jej spłaty.

Z powyższego wynika, iż aby zastosowanie miały przepisy ustawy pdop dotyczące różnic kursowych, pożyczka w momencie udzielenia (otrzymania), jak i jej spłaty musi mieć charakter walutowy.

W ocenie Spółki, przewalutowanie kwoty udzielonej pożyczki powoduje utratę przez to zobowiązanie charakteru walutowego, a w konsekwencji spłata pożyczki dokonana w PLN nie będzie skutkowała po stronie Spółki powstaniem dodatnich różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 5 ustawy pdop (analogicznie - ujemnych różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy pdop).

Stanowisko Spółki znajduje pełne odzwierciedlenie w poglądach prezentowanych przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zważył, iż:

„w momencie regulowania przewalutowanych uprzednio pożyczek nastąpi zapłata określone kwoty pieniężnej w walucie polskiej w celu wykonania zobowiązania również wyrażonego w tej walucie. Po przewalutowaniu pożyczki te przestają być zobowiązaniem walutowym, a spłata pożyczek nie będzie realizowana w walucie obcej. W wyniku tej operacji powstałe różnice kursowe nie mogą być uznane za dodatnie bądź ujemne wpływające na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych”.

Ponadto Spółka podnosi, iż zwrot kwoty głównej pożyczki po konwersji kwoty zobowiązania wyrażonej w EUR na kwotę zobowiązania wyrażoną w PLN, nie będzie także skutkował powstaniem po stronie Spółki innego rodzaju przychodu ze źródeł określonych w art. 12 ust. 1 ustawy pdop.

W szczególności, w wyniku przedmiotowej operacji nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 10b ustawy pdop, tj. przychód osiągnięty w związku ze zwrotem lub otrzymaniem pożyczki, jeśli pożyczka była waloryzowana kursem waluty obcej, w przypadku, gdy pożyczkobiorca (Spółka) zwraca tytułem spłaty pożyczki środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty otrzymanej pożyczki - wysokości różnicy pomiędzy kwotą otrzymanej pożyczki a kwotą zwróconego kapitału.

Spółka stoi na stanowisku, iż dyspozycją powołanego wyżej przepisu objęte są wyłącznie pożyczki waloryzowane kursem waluty obcej. Waloryzowanie pożyczki oznacza określenie jej wartości (w szczególności zaś kwoty podlegającej zwrotowi) poprzez odwołanie się do zewnętrznego miernika (tu: kursu walutowego). Wartość pożyczek waloryzowanych zmienia się w sposób ciągły, co oznaczą, że do momentu ich zwrotu po stronie pożyczkodawcy istnieje niepewność co do kwoty zwracanego kapitału, która może być zarówno wyższa, jak i niższa niż jego wartość z dnia udzielenia pożyczki.

Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sytuacji należy wskazać, że pożyczka otrzymana przez Spółkę nie jest - ani nie była - pożyczką waloryzowaną. Zgodnie z pierwotnym brzmieniem umowy, pożyczka udzielona została w EUR (a nie w PLN w oparciu o mechanizm waloryzacyjny, tu: kurs EUR), zaś po jej przewalutowaniu stała się pożyczką w PLN, co powoduje, że po stronie Spółki po dokonaniu przewalutowania istnieje pewność co do wysokości zwracanego kapitału. Zatem skoro do momentu przewalutowania pożyczka miała charakter walutowy (tym samym nie mogła być pożyczką waloryzowaną), a od momentu przewalutowania stała się pożyczką złotową (PLN), nie ma żadnego momentu w trakcie trwania stosunku prawnego, który można by określić mianem stosunku waloryzowanego walutą obcą.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, powołany art. 1 ust. 12 pkt 10b ustawy pop nie dotyczy przypadku opisanego w stanie faktycznym wniosku i tym samym nie może stanowić tytułu dla rozpoznania przez Spółkę ewentualnego przychodu podlegającego opodatkowaniu, o równowartości różnicy pomiędzy kwotą kapitału zwracanego a jego wartością w PLN z dnia otrzymania pożyczki.

Stanowisko Spółki potwierdza m.in. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r. (sygn. IPPB5/423-291/09-4/MB), stwierdzająca, iż:

„Operacja przewalutowania, o czym wspomniano wyżej, nie zawiera w sobie elementu spłaty pożyczki/kredytu - jest tylko operacją zamiany (konwersji) jednej waluty na inną. Ponadto spłata Zadłużenia będzie następowała w PLN. Oznacza to tym samym, że taka operacja zarówno na moment przewalutowania, jak i na moment spłaty nie rodzi skutku w postaci różnic kursowych w sensie podatkowym.

W tym stanie rzeczy, stanowisko Spółki, że przewalutowanie Zadłużenia nie niesie skutków w postaci różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 updop i art. 15a ust. 3 updop jak również spłata Zadłużenia po przewalutowaniu nie niesie skutków w postaci przychodów w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 10 updop jest prawidłowe”.

W konsekwencji, Spółka stoi na stanowisku, że zwrot kwoty głównej pożyczki w PLN nie spowoduje powstania po stronie Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 10b ustawy pdop, tym samym zaś przychodu podlegającego opodatkowaniu wynikającego z innych źródeł wskazanych przez art. 12 ust. 1 ustawy pdop.

Spółka nie znajduje bowiem w art. 12 ust. 1 przepisu, który mógłby nakładać na nią obowiązek rozpoznania takiego przychodu (analogicznie - w art. 15 ustawy pdop przepisu, który dawałby prawo do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu).

Co więcej, ewentualne istnienie takiego przepisu w regulacji art. 12 ust. 1 ustawy pdop, czyniłoby bezcelowym nowelizowanie ustawy pdop poprzez dodanie omówionego powyżej art. 12 ust. 1 pkt 10b jako unormowania przypadku szczególnego. jakim są pożyczki waloryzowane, co w konsekwencji przeczyłoby założeniu o racjonalności ustawodawcy.

Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, iż w momencie dokonania spłaty wierzytelności z tytułu pożyczki – której kwota została uprzednio przewalutowana - Spółka nie będzie zobowiązana do rozliczenia różnic kursowych w rozumieniu art. 15a ust. 2 pkt 4 ustawy pdop oraz nie będzie zobowiązana do rozpoznania innych przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

Analogicznie - nie powstaną ewentualne ujemne różnice kursowe w rozumieniu art. 15a ust. 3 pkt 4 ustawy pdop i Spółka nie nabędzie prawa do rozpoznania ewentualnych kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w pełnym zakresie.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.