Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-477/12-5/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-08-10
Teza: Obowiązki płatnika.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; obowiązek-obowiązek płatnika; rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; ubezpieczenia-ubezpieczenia społeczne; zaliczka-zaliczka na podatek; zasiłki; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2012 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie: 30 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 26 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14 § 1 oraz w art. 14b § 3 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 13 lipca 2012 r., znak ILPB1/415-477/12-3/TW, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 16 lipca 2012 r., a w dniu 26 lipca 2012 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 23 lipca 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jako Agencja Pracy Tymczasowej w okresie od grudnia 2008 do grudnia 2011 Spółka zatrudniała dla swojego Klienta Zleceniobiorcę, który świadczył czynności na podstawie umowy zlecenie na rzecz swojego Klienta.

Zgodnie z przepisami ZUS Zleceniobiorca ten został zgłoszony do ZUS z kodem pracowniczym 01 10 i zostały odprowadzane do ZUS za niego wszystkie składki na ubezpieczenia społeczne jako obowiązkowe (wraz ze składką na ubezpieczenie chorobowe).

Wypłacając zasiłek chorobowy dla Zleceniobiorcy Spółka traktowała go jako zasiłek ZUS, czyli wypłacany od pierwszego dnia choroby z ubezpieczenia chorobowego czyli ze środków ZUS.

Decyzją ZUS-u z dnia 25 marca 2011 r. Spółka powinna złożyć dokumenty korygujące część zasiłków chorobowych, dla danego Zleceniobiorcy, na wynagrodzenie chorobowe (wynagrodzenie chorobowe do 33 dni wypłacane ze środków Pracodawcy).

Spółka nadmienia, iż zasiłki chorobowe poprzednio wypłacone miały jedynie od kwoty brutto zasiłku odliczony podatek w wysokości 18% i wykazane były w PIT-11 wraz z przychodami z działalności wykonywanej osobiście.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Spółka ma wątpliwości dotyczące opodatkowania powyższych kwot wynikających z korekt:

1.  Jak obliczyć zaliczkę na podatek dochodowy oraz składkę na ubezpieczenie zdrowotne za lata 2009 i 2010, czy zastosować koszty uzyskania przychodu i w jakiej wysokości (czy pracownicze czy może zryczałtowane w wys. 20%) oraz czy Spółka ma prawo do odliczenia, robiąc te korekty, składki zdrowotnej w wys. 7,75% odliczaną od zaliczki na podatek.
2.  Czy skorygować PIT-11 oraz PIT-4R za lata 2009 i 2010 w pozycjach dotyczących kosztów uzyskania przychodu oraz zaliczki pobranej na podatek i składki zdrowotnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie otrzymane z tytułu umowy zlecenie jest kwalifikowane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określonych w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof).

Od tych przychodów jest pobierana zaliczka na podatek dochodowy zgodnie z art. 41 ust. 1 updof. Osobom zatrudnionym na podstawie umowy zlecenie należy się również od pierwszego dnia choroby nie wynagrodzenie a zasiłek chorobowy. Świadczenie to przysługuje jednak tylko w sytuacji, gdy osoba taka była objęta dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Zleceniobiorca Spółki był objęty ubezpieczeniem chorobowym od pierwszego dnia trwania umowy więc przysługiwał mu zasiłek chorobowy (art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa).

Należy w tym miejscu jednak dodać, iż świadczenia wypłacane zleceniobiorcy w okresie jego choroby (czyli zasiłek chorobowy) nie mieszczą się w art. 13 pkt 8 updof, dlatego też Spółka nie powinna uwzględniać kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu zaliczki na podatek. Ponadto przytoczony art. 41 nie zawiera dyspozycji dla płatnika do poboru zaliczki na podatek dochodowy od uzyskanych przez zleceniobiorcę przychodów z innych źródeł (czyli m.in. zasiłku chorobowego) ale także nie neguje jego odprowadzania w imieniu Zleceniobiorcy.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż zaliczka na podatek dochodowy była prawidłowo obliczona, czyli bez zastosowania kosztów uzyskania przychodu (od kwot brutto zasiłku odliczony podatek w wysokości 18%). Korekta jedynie polegać będzie na tym, iż obliczoną zaliczkę Spółka zmniejszy o kwotę pobranej ze środków podatnika (pochodzących z tytułu otrzymanego wynagrodzenia z umowy zlecenie) składki na ubezpieczenie zdrowotne (art. 41 ust. 1 a updof). Składka ta wynosi 9% podstawy jej wymiaru, przy czym od podatku nie można odliczyć więcej, niż 7,75% podstawy jej wymiaru.

Należy zatem skorygować PIT-11 dla Zleceniobiorcy w pozycji dotyczącej zaliczki na podatek oraz wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne a także PIT-4R za rok 2009 i 2010.

Opis przedstawionego stanu faktycznego, pytań oraz własnego stanowiska wynika z uzupełnienia wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ww. ustawy, określone zostały źródła przychodów, wśród których w ust. 1 pkt 2 wymieniono działalność wykonywaną osobiście, natomiast w ust. 1 pkt 9 inne źródła.

Ponadto na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychody uzyskane z umowy zlecenia zostały zakwalifikowane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określonej w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, który stanowi: iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W myśl art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów określa się z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 – w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 41 ust. 1a ww. ustawy, zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1.

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby (art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio (PIT-4R).

Z kolei przepis art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika – imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-11).

Należy w tym miejscu jednak dodać, iż świadczenia wypłacane zleceniobiorcy w czasie jego choroby (czyli zasiłek chorobowy) nie mieszczą się w art. 13 pkt 8. Ponadto przytoczony art. 41 ww. ustawy nie zawiera dyspozycji dla płatnika do poboru zaliczek na podatek dochodowy od uzyskanego przez zleceniobiorcę przychodu z tytułu otrzymanego zasiłku z ubezpieczenia społecznego. Przepis ten obejmuje jedynie dochody z działalności wykonywanej osobiście – do których m.in. należą dochody z tytułu umowy-zlecenia oraz dochody z praw majątkowych, nie dotyczy zaś zasiłków z ubezpieczenia społecznego, stanowiących dochody z innych źródeł, o których jest mowa w art. 20 ust. 1 ustawy podatkowej.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Stosownie zaś do art. 20 ust. 2 ustawy podatkowej, za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa w ust. 1, uważa się kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.

W przypadku wypłaty zasiłku chorobowego Wnioskodawca winien sporządzić informację PIT-8C o przychodach z innych źródeł oraz niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych. Obowiązek taki wynika z treści art. art. 42a ustawy podatkowej, który stanowi: osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W związku z powyższym w przypadku wypłaty osobie zatrudnionej na warunkach umowy zlecenia zasiłku chorobowego, zleceniodawca nie występuje w roli płatnika i nie jest obowiązany do pobrania zaliczki na podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 27b ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027) pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - obniżenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,75% podstawy wymiaru tej składki (art. 27b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Biorąc pod uwagę zacytowane przepisy prawa należy stwierdzić, iż ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego obliczenia, poboru i odprowadzania w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od świadczeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji m.in. zleceniobiorcom, a także sporządzenia i przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu w ustawowym terminie informacji według ustalonego wzoru.

Ustawodawca ukształtował rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym. Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno-technicznych. Obowiązek podatkowy ciąży ostatecznie na podatniku. Płatnik natomiast, przekazuje organowi podatkowemu pieniądze podatnika. Z chwilą pobrania podatku i przekazania jego równowartości na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązek płatnika wygasa.

Jednakże przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, przewidują odpowiedzialność płatnika za jego nieprawidłowe wywiązanie się z obowiązku obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach, rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Z przepisu art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, iż jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Natomiast z art. 81 § 2 tego artykułu wynika, iż skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Z treści art. 81 Ordynacji podatkowej wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości, co do prawidłowości danych w niej zawartych. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Dlatego też, powołane wyżej przepisy znajdują zastosowanie do korekt deklaracji PIT-4R oraz informacji PIT-11.

Przechodząc do kwestii czy nienależnie pobraną przez płatnika zaliczkę należy wykazać w informacji PIT-11 czy też dokonać stosownej korekty organ podatkowy zauważa, że informacja PIT-11 jest również informacją o pobranych zaliczkach. Zatem skoro Wnioskodawca pobrał określoną kwotę zaliczki na podatek dochodowy, to w sporządzonej informacji PIT-11 pobrana zaliczka winna być wykazana.

W związku z powyższym, Wnioskodawca w rocznej informacji PIT-11 za 2009 i 2010 rok, przygotowanej dla zleceniobiorcy i właściwego urzędu skarbowego pomniejszy kwotę przychodu uzyskanego przez zleceniobiorcę o kwotę wynikającą z należnego zasiłku chorobowego, oraz wykaże wszystkie zaliczki pobrane w ciągu roku, łącznie z zaliczkami pobranymi od świadczenia chorobowego.

Natomiast kwotę przysługującego zasiłku chorobowego z tytułu ubezpieczenia społecznego Wnioskodawca wykaże w informacji podatkowej PIT-8C.

W konsekwencji, Wnioskodawca w wystawionej informacji PIT-11 za 2009 i 2010 rok postąpił niezgodnie z ww. wskazaniami, bowiem Zainteresowany wykazał w rubryce „przychód z działalności wykonywanej osobiście” kwoty wypłacone z tytułu zawartej umowy zlecenia wraz z należnym zasiłkiem chorobowym – korekta informacji PIT-11 jest zatem konieczna. Niemniej pobrana zaliczka od wypłaconego zasiłku chorobowego winna być wykazana również w skorygowanej informacji PIT-11.

Ponadto podkreślić należy, że Spółka ma prawo odliczenia składki zdrowotnej – zgodnie z art. 27b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od zaliczki na podatek dochodowy obliczonej od otrzymanego przez podatnika wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia. Jednocześnie wyjaśnić należy, że w skorygowanej informacji PIT-11 za 2009 i 2010 rok nie należy uwzględniać składek na ubezpieczenie zdrowotne, które nie zostały pobrane ze środków podatnika. W tej informacji należy wykazać jedynie te składki, które w latach 2009 i 2010 zostały pobrane. Jak bowiem wynika z brzmienia art. 27b ww. ustawy składki te podlegają odliczeniu w roku, w którym są pobrane przez płatnika ze środków podatnika. Zatem kwota zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne, uregulowanych w danym roku podatkowym nie może wpłynąć na wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych należnych za lata wcześniejsze. Wysokość tych składek winna znaleźć swoje odzwierciedlenie w wystawionej informacji PIT-11 za rok podatkowy, w którym dokonano zapłaty tych składek.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, iż w przypadku wypłaty zleceniobiorcy w okresie lub za okres jego choroby zasiłku chorobowego Wnioskodawca nie jest obowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy oraz do pomniejszenia wypłaconego zasiłku chorobowego o koszty uzyskania przychodu.

Natomiast od wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia należy pobrać zaliczkę na podatek dochodowy stosownie do uregulowań art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Spółka ma prawo odliczenia pobranej w roku podatkowym składki zdrowotnej – zgodnie z art. 27b ust. 2 ww. ustawy – od zaliczki na podatek dochodowy obliczonej od otrzymanego przez podatnika wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia.

Stosownie do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwotę przysługującego zleceniobiorcy zasiłku chorobowego z tytułu ubezpieczenia społecznego Spółka winna wykazać w informacji podatkowej PIT-8C.

W odniesieniu do kwestii czy nienależnie pobraną przez płatnika zaliczkę należy wykazać w informacji PIT-11 czy też dokonać stosownej korekty organ podatkowy zauważa, że informacja PIT-11 jest również informacją o pobranych zaliczkach. Zatem skoro Wnioskodawca pobrał określoną kwotę zaliczki na podatek dochodowy, to w sporządzonej informacji PIT-11 za 2009 i 2010 rok pobrana zaliczka winna być wykazana. Wnioskodawca w rocznej informacji PIT-11 za 2009 i 2010 rok, przygotowanej dla zleceniobiorcy i właściwego urzędu skarbowego powinien pomniejszyć kwotę przychodu uzyskanego przez zleceniobiorcę o kwotę wynikającą z należnego zasiłku chorobowego oraz wykazać wszystkie zaliczki pobrane w ciągu roku, łącznie z zaliczkami pobranymi od świadczenia chorobowego.

Zainteresowany w związku z tym, że postąpił niewłaściwie powinien dokonać korekty informacji PIT-11.

Jednocześnie sytuacja opisana we wniosku nie upoważnia Wnioskodawcę do dokonania korekt deklaracji PIT-4R, bowiem deklaracje te sporządzone były prawidłowo, odzwierciedlały one zaistniały w tamtych latach stan faktyczny, a więc wysokość pobranych przez płatnika składek, a nie wysokość składek należnych. Zatem w przedmiotowej sprawie nie zaistniała sytuacja, w której płatnik w deklaracjach dokonał błędnego wykazania wysokości pobranych składek. Tym samym brak jest podstaw prawnych do ich korygowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wniosek w sprawie interpretacji przepisów dotyczących obowiązku naliczania składki na ubezpieczenie zdrowotne, płacone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych został rozstrzygnięty pismem z dnia 8 czerwca 2012 r. nr ILPB1/415-477/12-2/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.