Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.14.2025.2.KO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; grunty-grunt niezabudowany; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; przedsiębiorstwa-nabycie przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 18 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą A, NIP (...),
    REGON (...). Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT.

    Obecnie Wnioskodawczyni świadczy usługi dla operatora (...), przewoźnika należącego do
    grupy (...). Z dniem 4 września 2024 r. Wnioskodawczyni wprowadziła zmiany w CEIDG,
    wykreślając kody PKD związane z budową i sprzedażą domów oraz nabywaniem i
    zbywaniem nieruchomości. W przeszłości, w ramach działalności gospodarczej,
    Wnioskodawczyni dokonywała sprzedaży nieruchomości — ostatni raz w 2021 roku
    (sprzedaż 4 lokali mieszkalnych).
    Wnioskodawczyni w 2019 roku otrzymała w drodze darowizny przedsiębiorstwo J. K.
    prowadzone pod nazwą (...). Składnikiem nabytego przedsiębiorstwa była m.in.
    nieruchomość w D., gmina D., składająca się z sześciu działek: nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6, o łącznej
    powierzchni 1,0988 ha. Działki te są objęte księgami wieczystymi: (...). Zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki nr 1, 3, 4 i 6 przeznaczone
    są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zagrodową, a działki nr 2 i 5 pod
    komunikację wewnętrzną. Nieruchomości te nie były aktywnie wykorzystywane przez
    Wnioskodawczynie od momentu nabycia.
    Żadna ze wskazanych wyżej działek nie była i nie jest faktycznie wykorzystywana w
    działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i w związku z tym nie została przez nią
    wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Nieruchomości te nie były przedmiotem
    najmu, dzierżawy, użytkowania ani użyczenia. Wnioskodawczyni nie udzielała osobom
    trzecim pełnomocnictw do dysponowania tymi nieruchomościami, w szczególności na cele
    budowlane. Nie występowała o pozwolenie na budowę, decyzję o warunkach zabudowy
    ani nie składała wniosków dotyczących uchwalenia lub zmiany miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego. Obecnie żadna z tych nieruchomości nie jest też
    przedmiotem umowy przedwstępnej sprzedaży. Wnioskodawczyni nie wyklucza zawarcia
    umowy przedwstępnej sprzedaży, jeżeli będzie to konieczne dla nabywcy (np. w celu
    pozyskania finansowania na zakup przez nabywcę). Umowa taka będzie jednak zawierała
    jedynie typowe klauzule właściwe dla umowy przedwstępnej.
    Na otrzymanych w ramach darowizny przedsiębiorstwa nieruchomościach — od ich
    nabycia przez Wnioskodawczynię — nie realizowano żadnych prac budowlanych, nie
    doprowadzano dróg ani nie utwardzano ich, a także nie wykonano żadnych instalacji czy
    przyłączy mediów. Jedyną czynnością, jaką wykonała Wnioskodawczyni, było zlecenie
    obliczenia Powierzchni Użytkowej Mieszkalnej (PUM).
    Wnioskodawczyni jest właścicielką również innych nieruchomości. W skład posiadanego
    przez Wnioskodawczynię majątku wchodzą:
    - Mieszkanie (...)
    - Dom (...)
    - Działka (...)
    - Działka (...)
    - Działka (...).
    Wnioskodawczyni w przeszłości sprzedała cztery lokale mieszkalne położone w D. przy ul.
    K. (była to sprzedaż w ramach działalności gospodarczej):
    - Lokal na działce (...),
    - Lokal na działce (...),
    - Lokal na działce (...),
    - Lokal na działce (...)
    Wnioskodawczyni planuje sprzedaż wszystkich sześciu prywatnych działek w D., tj.:
    - działki nr 1, objęta księgą wieczystą (...),
    - działki nr 2, objęta księgą wieczystą (...),

    - działki nr 3, objęta księgą wieczystą (...),
    - działki nr 4, objęta księgą wieczystą (...),
    - działki nr 5, objęta księgą wieczystą (...),
    - działki nr 6, objęta księgą wieczystą (...).
    W celu znalezienia nabywcy Wnioskodawczyni będzie korzystała z ogłoszeń
    publikowanych na powszechnie używanych portalach internetowych z ogłoszeniami
    sprzedaży nieruchomości i ewentualnie skorzysta z pomocy pośrednika w obrocie
    nieruchomościami.
    Przedstawiony opis nieruchomości w D. dotyczy równocześnie indywidualnie każdej z
    wyżej wymienionych działek — ich stan faktyczny jest tożsamy.
    Pismem z 18 lutego uzupełniono opis sprawy następująco:
    1. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od 2 stycznia 2019 roku.
    2. Działalność gospodarcza Wnioskodawczyni obejmuje swoim zakresem kody PKD
    związane z budową i sprzedażą domów oraz nabywaniem i zbywaniem nieruchomości od
    3 stycznia 2020 r. Wnioskodawczyni podjęła się tej działalności w związku z utratą
    możliwości zarobkowania w ramach swojej głównej działalności, co wynikało ze
    wstrzymania lotów samolotów w związku z pandemią COVID-19.
    3. W skład darowanego przedsiębiorstwa poza opisanymi nieruchomościami wchodziły:
    samochód osobowy marki (...), wyposażenie (myjka ciśnieniowa).
    4. Tak, zgodnie z literalnym brzmieniem umowy darowizny (akt notarialny) przedmiotem
                                                  1nabycia na podstawie umowy darowizny było przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55
    Kodeksu cywilnego. W umowie darowizny opisano, że do przedsiębiorstwa wchodzą
                                1wszystkie składniki majątkowe wymienione w art. 55 Kodeksu cywilnego. Faktycznie w
    skład darowanego przedsiębiorstwa wchodziły opisane nieruchomości oraz majątek
    wskazany w pkt. 3.
    5. Wnioskodawczyni działała w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przy
    nabyciu darowanego przedsiębiorstwa.
    6. Tak, przejęte przez Wnioskodawczynię składniki przedsiębiorstwa stały się aktywami i
    pasywami w ramach działalności gospodarczej i są wykorzystywane na potrzeby tej
    działalności, z wyjątkiem nieruchomości, które nie zostały wprowadzone do środków
    trwałych prowadzonej działalności i nie były wykorzystywane do celów działalności.
    7. Nabyte nieruchomości były zaliczone do majątku prywatnego bez przeznaczenia na
    budowę domów lub lokali, stan faktyczny tych nieruchomości nie uległ zmianie. Pozostałe
    składniki przedsiębiorstwa były wykorzystywane w działalności.
    8. Nie, nieruchomości otrzymane w darowiźnie nie stanowiły towarów handlowych w
    prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
    9. J. K. jest ojcem Wnioskodawczyni.
    10. J. K. nie jest małżonkiem Wnioskodawczyni.
    11. Działki nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6 były niezabudowane w momencie ich nabycia przez
    Wnioskodawczynię.
    12. Działki nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6 będą niezabudowane w momencie ich zbycia przez
    Wnioskodawczynię.
    13. Żadna z działek nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej (ani zwolnionej,
    ani opodatkowanej). Działki są w biernym posiadaniu Wnioskodawczyni, niewprowadzone
    do działalności gospodarczej jako towar lub środek trwały.
    14. Sprzedawane działki nie będą zabudowane.

    15. Sprzedawane działki nie będą zabudowane.
    16. Wnioskodawczyni nie udzieli przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa do działania w jej
    imieniu w związku z planowaną sprzedażą działek nr: 1, 2, 3, 4, 5 i 6.
    17. Wnioskodawczyni planuje sprzedaż w 2025 roku lub później - w zależności od tego
    kiedy znajdzie nabywcę.
    18. Działki nie były wykorzystywane do żadnej działalności gospodarczej. Są w biernym
    posiadaniu Wnioskodawczyni, niewprowadzone do działalności gospodarczej jako towar
    lub środek trwały.
    19. Wnioskodawczyni nie była i nie jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 2 pkt 19
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    20. Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży płodów rolnych pochodzących z własnej
    działalności rolniczej.
    21. Nie, na moment nabycia przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni nie wydano decyzji o
    warunkach zabudowy dla działek nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6.
    22. Nabyte działki posiadały przyłącza do sieci elektrycznej, ale prawa do złączy nie zostały
    przeniesione przez poprzedniego właściciela na J. K. ani na Wnioskodawczynię. Sieć
    wodno-kanalizacyjna zlokalizowana jest w drodze gminnej, ale nie było składnych
    wniosków o warunki przyłączenia tych działek do sieci. Ogrodzenie istniało w chwili
    nabycia przez J. K. (jedynie od strony sąsiadujących budynków).
    23. Działki w D. przy ul. K. zostały nabyte na podstawie umowy sprzedaży w dniu 6 marca
    2017 roku. Działki te zostały zakupione do majątku prywatnego, a następnie w ramach
    działalności gospodarczej zabudowane lokalami, które zostały sprzedane w datach
    wskazanych we wniosku. Główny przedmiot działalności Wnioskodawczyni (usługa
    transportowa dla przewoźnika (...) z grupy (...)) nie był możliwy do realizacji w związku z
    pandemią COVID-19.
    24. Działka nr (...) w D., działka nr (...) w D. oraz działka nr (...) w M.:
      a. nie zostały nabyte przez Wnioskodawczynię w ramach działalności gospodarczej,
      b. nie są wykorzystywane w działalności gospodarczej,
      c. zostały nabyte w celu przekazania ich w przyszłości drodze darowizny dla
        zstępnych Wnioskodawczyni,
      d. działki te nie są aktywnie wykorzystywane.
    25. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości niż opisane we wniosku.
    26. Wnioskodawczyni nie dokonywała zbycia innych nieruchomości niż te, o których mowa
    we wniosku.
    27. Wnioskodawczyni nie planuje obecnie nabycia innych nieruchomości.

## Pytanie

Czy planowana sprzedaż następujących nieruchomości gruntowych:
    - działki nr 1, objętej księgą wieczystą (...),
    - działki nr 2, objętej księgą wieczystą (...),
    - działki nr 3, objętej księgą wieczystą (...),
    - działki nr 4, objętej księgą wieczystą (...),
    - działki nr 5, objętej księgą wieczystą (...),
    - działki nr 6, objętej księgą wieczystą (...),
    będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni planowana transakcja sprzedaży nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie będzie dokonana
    przez podatnika podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług, (dalej określana jako „ustawa o VAT”), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają m.in.: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług
    na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Przez towary rozumie
    się natomiast rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o
    VAT).
    Podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT). Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy
    VAT). Podobnie podatnika podatku od towarów i usług zdefiniowano w art. 9 ust. 1
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112.
    W art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112 wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać
    za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o
    której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi. Uznanie za podatnika w takich okolicznościach
    wymaga jednak wyraźnej podstawy prawnej w ustawie o podatku od towarów i usług.
    Wobec powyższego, o opodatkowaniu transakcji podatkiem od towarów i usług można
    mówić w przypadku spełnienia dwóch przesłanek:
    1) transakcja musi być dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    2) transakcja musi stanowić przedmiot podatku od towarów i usług, w tym nie być objęta
    żadnym zwolnieniem podatkowym.
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy transakcja dokonywana jest przez podatnika.
    Niecelowe jest bowiem analizowanie, czy stanowi ona przedmiot podatku i czy jest
    ewentualnie objęta zwolnieniem, jeżeli w ogóle nie mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT.
    W ocenie Wnioskodawczyni, w ramach planowanej transakcji nie będzie występowała jako
    podatnik VAT, a tym samym transakcja nie będzie opodatkowana tym podatkiem.
    Planowana czynność mieści się w działaniach stanowiących zarządzanie prywatnym
    majątkiem.
    Podejmowane przez Wnioskodawczynię działanie nie mieści się w kategorii działalności
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. W
    szczególności nie jest to działalność handlowca. O działalności podatnika jako działalności
    gospodarczej można bowiem mówić wówczas, gdy nosi ona znamiona profesjonalizacji.
    Tymczasem, Wnioskodawczyni podejmuje działania będące jedynie zwykłymi
    czynnościami związanymi z racjonalnym zarządzaniem i dysponowaniem majątkiem
    prywatnym. W szczególności, należy wskazać, że Wnioskodawczyni:

    1) nie dokonała nabycia o charakterze typowo inwestycyjnym, a nabyła nieruchomość w
    ramach darowizny,
    2) nie prowadzi działalności gospodarczej w branży obrotu nieruchomościami,
    3) nie ponosiła nakładów inwestycyjnych na nieruchomości, którą zamierza sprzedać,
    4) nie podejmuje żadnych aktywnych działań marketingowych w celu znalezienia
    nabywców na nieruchomość, które mogłyby charakteryzować profesjonalną działalność
    gospodarczą,
    5) nie wykorzystywała nieruchomości w sposób komercyjny,
    6) nie zmierza do uzyskania trwałego i stałego źródła dochodów; dochód ze sprzedaży
    nieruchomości będzie miał charakter jednorazowy (w tym kontekście Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „[...] ustalenie, czy określona osoba jest
    podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112, wymaga
    dokonania przez sąd krajowy oceny, czy wykorzystywanie omawianego dobra
    polegające na jego stopniowej sprzedaży następuje w celu uzyskania stałych dochodów
    [...] (Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 2011 r., C-180/10 i C-181/10).
    Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wnioskodawczyni w ramach sprzedaży
    nieruchomości nie wystąpi w ogóle w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawczyni dotyczącej zbycia
    nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie obrotem takimi nieruchomościami (brak przesłanek zawodowego – stałego
    i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Wobec powyższego, planowana transakcja nie będzie opodatkowana podatkiem VAT ze
    względu na brak statusu podatnika VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
    Rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112
    /WE Rady:
    „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
    jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności
    wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
    Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
    transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
    szczególności jednej z następujących transakcji: (...); dostawa terenu budowlanego.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony,
    uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    W świetle art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
    Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na
    terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze;
    (...).
    Analiza powyższych przepisów prawa wspólnotowego wskazuje, że podatnikiem podatku
    od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością
    zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów,
    handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w

    związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga
    każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą
    przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - Od 2 stycznia 2019 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Obecnie
    świadczy Pani usługi dla operatora (...), przewoźnika należącego do grupy (...).
    - Od 3 stycznia 2020 r. Pani działalność obejmowała swoim zakresem PKD związane z
    budową i sprzedażą domów oraz nabywaniem i zbywaniem nieruchomości. Z dniem 4
    września 2024 r. wprowadziła Pani zmiany w CEIDG, wykreślając kody PKD związane z
    budową i sprzedażą domów oraz nabywaniem i zbywaniem nieruchomości.
    - W ramach działalności gospodarczej, dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości - ostatni
    raz w 2021 r. (sprzedaż 4 lokali mieszkalnych)
                                                      1- W 2019 roku otrzymała Pani w drodze darowizny przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55
    Kodeksu cywilnego, prowadzone pod nazwą (...). Darowizna została sporządzona w
    formie aktu notarialnego.
    - W skład darowanego przedsiębiorstwa wchodziła nieruchomość składająca się z sześciu
    działek: nr 1, 2, 3, 4, 5 i 6, samochód osobowy marki Audi, wyposażenie (myjka
    ciśnieniowa).
    - Przy nabyciu darowanego przedsiębiorstwa działała Pani w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    - Przejęte przez Panią składniki przedsiębiorstwa stały się aktywami i pasywami w ramach
    Pani działalności gospodarczej i są wykorzystywane na potrzeby tej działalności, z
    wyjątkiem nieruchomości, które nie zostały wprowadzone do środków trwałych
    prowadzonej działalności i nie były wykorzystywane do celów działalności.
    - Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działki nr 1, 3, 4 i 6
    przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zagrodową, a działki
    nr 2 i 5 pod komunikację wewnętrzną.
    - W stosunku do ww. działek dokonała Pani obliczenia Powierzchni Użytkowej Mieszkalnej
    (PUM),
    - Będzie Pani korzystała z ogłoszeń publikowanych na powszechnie używanych portalach
    internetowych z ogłoszeniami sprzedaży nieruchomości i skorzysta z pomocy
    pośrednika w obrocie nieruchomościami.
    Wątpliwości Pani dotyczą kwestii czy planowana sprzedaż ww. działek będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”.
    Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć
                        1się definicją sformułowaną w art. 55 ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j.
    Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”.
            1Zgodnie z art. 55 ustawy Kodeks cywilny:
    Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w
    szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
    przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
    wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa
    do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;
    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Przedsiębiorstwo jest więc zespołem składników majątkowych przeznaczonym do
    prowadzenia działalności gospodarczej. „Zespół” to zbiór składników, pomiędzy którymi
    istnieją powiązania, które pozwalają uznać go za funkcjonalną całość. Przeznaczeniem
    tego zespołu jest prowadzenie działalności gospodarczej, a zatem powiązania pomiędzy
    jego elementami wynikają z funkcji pełnionych w działalności.
                                    1Wyliczenie składników przedsiębiorstwa zawarte w art. 55 Kodeksu cywilnego ma
    charakter otwarty (ustawodawca użył określenia „w szczególności”). Co więcej wyliczenie
    to ma charakter ogólny, przykładowy w tym znaczeniu, że warunkiem istnienia
    przedsiębiorstwa nie jest posiadanie każdego z wymienionych w przepisie elementów. O
    tym, co w konkretnym przypadku wchodzi w skład przedsiębiorstwa podatnika – jako
    zespołu składników majątkowych przeznaczonego do prowadzenia działalności
    gospodarczej – decyduje specyfika działalności prowadzonej w oparciu o to
    przedsiębiorstwo.
    Dla oceny, czy przedmiotem transakcji zbycia dokonywanej przez podatnika jest
    przedsiębiorstwo należy zatem kierować się ogólną definicją przedsiębiorstwa oraz
    uwzględniać indywidualne warunki prowadzenia działalności przez podatnika.
                  2W myśl natomiast art. 55 Kodeksu cywilnego:
    Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi
    w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z
    przepisów szczególnych.
    Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów. Może więc nastąpić na
    podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży,
    zamiany czy darowizny.
    Jednocześnie, ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „darowizna”,
    dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy Kodeks
    cywilny.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego
    kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku
    obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach
    dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po
    stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, wynika, że:
    Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
    umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone
    świadczenie zostało spełnione.

    Z powyższego wynika, że w przypadku przekazania przedsiębiorstwa innemu podmiotowi,
    przedmiotem tego przekazania są wszelkie składniki majątkowe funkcjonalnie związane z
    tym przedsiębiorstwem, o ile na podstawie czynności prawnej będącej podstawą
    przekazania, bądź przepisów szczególnych, nie zostały z niego wyłączone.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy nabyła Pani na podstawie umowy darowizny
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego. Darowizna została
    sporządzona w formie aktu notarialnego. Przy nabyciu darowanego przedsiębiorstwa
    działała Pani w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W skład darowanego
    przedsiębiorstwa wchodziły opisane we wniosku nieruchomości, samochód osobowy oraz
    wyposażenie (myjka ciśnieniowa). Przejęte przez Panią składniki przedsiębiorstwa stały się
    aktywami i pasywami w ramach Pani działalności gospodarczej i są wykorzystywane na
    potrzeby tej działalności, z wyjątkiem nieruchomości, które nie zostały wprowadzone do
    środków trwałych prowadzonej działalności i nie były wykorzystywane do celów
    działalności.
    W przedmiotowej sprawie w momencie nabycia przedsiębiorstwa (w tym nieruchomości,
    będących jego składnikiem) działała Pani w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, a zatem nieruchomości (działki gruntu) powinny zostać ujęte w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Nie można też zgodzić się z Pani argumentem, że nieruchomość nigdy nie była
    wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą, gdyż już samo zwiększenie
    majątku przedsiębiorstwa stanowi bierne jej wykorzystanie, chociażby poprzez
    postrzeganie finansowej solidności firmy przez kontrahentów.
    W analizowanej sprawie decydujący dla oceny kwestii wykorzystywania nieruchomości w
    działalności gospodarczej jest fakt nabycia w związku z prowadzoną przez Panią
    działalnością gospodarczą oraz okoliczność, że od 3 stycznia 2020 r. Pani działalność
    obejmowała swoim zakresem kody PKD związane z budową i sprzedażą domów oraz
    nabywaniem i zbywaniem nieruchomości. W ramach działalności gospodarczej,
    dokonywała Pani sprzedaży nieruchomości - ostatni raz w 2021 roku (sprzedaż 4 lokali
    mieszkalnych). O zamiarze wykorzystywania nieruchomości z prowadzoną przez Panią
    działalnością gospodarczą w zakresie związanym z budową i sprzedażą domów oraz
    nabywaniem i zbywaniem nieruchomości może świadczyć zlecenie obliczenia Powierzchni
    Użytkowej Mieszkalnej (PUM).
    TSUE w sprawie C-291/92 wyjaśnił, że „Majątek prywatny” to taka część majątku danej
    osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych.
    W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego analiza regulacji prawnych prowadzi do
    wniosku, że nie można zgodzić się z opinią Pani, iż przy sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, i 6
    nie wystąpi w charakterze podatnika VAT. Przeciwnie - sprzedaż ww. działek będzie
    transakcją wykonaną przez podatnika VAT. Otrzymane w drodze przedsiębiorstwo (w
                                    1skład, którego wchodziły ww. działki) w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego nie
    stanowiło Pani majątku prywatnego, a Pani działalność gospodarcza opierała się na
    otrzymanym w drodze darowizny przedsiębiorstwie.
    Zatem skoro nabyła Pani działki jako podatnik w ramach przedsiębiorstwa, którego
    przedmiotem działalności była budowa i sprzedaż domów oraz nabywanie i zbywanie
    nieruchomości, to nie można się zgodzić, że działki stanowią majątek prywatny, który
    został nabyty przez podatnika, więc nie mógł stanowić majątku osobistego.
    Ponadto do sprzedaży zamierza Pani korzystać z biura nieruchomości i pośrednika, co
    również nie stanowi wyłącznie zarządzanie majątkiem prywatnym.

    W związku z powyższym sprzedaż ww. działek będzie dokonana przez Panią w ramach
    działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, która podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W
    rozpatrywanej sprawie działa Pani jako podmiot zajmujący się profesjonalnie obrotem
    nieruchomości. Tym samym, sprzedaż ww. działek będzie skutkować koniecznością
    zapłaty podatku od towarów i usług wg stawki właściwej dla gruntu, który będzie
    przedmiotem dostawy.
    Stanowisko Pani jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.