Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1123/09-4/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-02-08
Teza: Czy wynagrodzenia pracowników za rok 2005 mogły być opodatkowane w Polsce, czy też wyłącznie w Republice Federalnej Niemiec? Jeżeli dochody podlegają opodatkowaniu w Niemczech to kiedy powstał obowiązek podatkowy?
Słowa kluczowe: Niemcy; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; przychód-przychód ze stosunku pracy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2009 r. (data wpływu 23 listopada 2009 r.), uzupełnionym w dniu 1 lutego 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów zagranicznych – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów zagranicznych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 22 stycznia 2010 r., skutecznie doręczono dnia 25 stycznia 2010 r., zaś w dniu 1 lutego 2010 r. do tut. organu wpłynęła odpowiedź, w której Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek (data nadania 28 stycznia 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w okresie od lipca 2004 r. do maja 2005 r. prowadził roboty budowlane na terenie Republiki Federalnej Niemiec. Na podstawie zezwoleń, udzielonych w oparciu o Umowę między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec o oddelegowaniu pracowników polskich przedsiębiorstw do realizacji umów o dzieło, sporządzoną w Bonn w dniu 31 stycznia 1990 r. (Dz. u. z 1994 r., nr 98, poz. 474), Wnioskodawca oddelegował do pracy w Niemczech swoich pracowników. Pracownicy wykonywali prace na terenie Republiki Federalnej Niemiec i otrzymali z tego tytułu wynagrodzenie wypłacane w Polsce (dochód z tytułu umów o pracę) w okresach:

1.  w 2004 r.: od 27 lipca 2004 r. do 6 listopada 2004 r. i od 19 listopada 2004 r. do 23 grudnia 2004 r. tj. 136 dni,
2.  w 2005 r.: od 2 stycznia 2005 r. do 31 maja 2005 r. tj. 149 dni.

Pracownicy oddelegowani do pracy byli zatrudnieni na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu otrzymywali wynagrodzenie. Wnioskodawca (pracodawca) wypłacający wynagrodzenie ma siedzibę wyłącznie w Polsce i nie posiada żadnego zakładu, ani placówki na terenie Niemiec.

Wnioskodawca, będąc płatnikiem, zapłacił do polskiego urzędu skarbowego zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych od wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w Niemczech.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wynagrodzenia pracowników za rok 2005 mogły być opodatkowane w Polsce, czy też wyłącznie w Republice Federalnej Niemiec? Jeżeli dochody podlegają opodatkowaniu w Niemczech to kiedy powstał obowiązek podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 32 ust 2 pkt b Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. - Dz. u. z 2005 r., nr 12. poz. 90), umowa obowiązuje dopiero od 1 stycznia 2005 r. Zatem ww. Umowa nie może mieć zastosowania do dochodów uzyskanych w 2004 r. i okresów zatrudnienia w 2004 r. Skoro po dniu 1 stycznia 2005 r. pracownicy Wnioskodawcy nie byli zatrudnieni w Niemczech dłużej niż 183 dni w ciągu 12 kolejnych miesięcy, dlatego ich dochody z tytułu umów o pracę podlegały opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Ponadto zgodnie z art. 16 ww. umowy i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. 2000 r. Nr 14 poz. 176), dochody które osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. Natomiast jeżeli praca najemna wykonywana jest w Niemczech to otrzymywane za nią wynagrodzenie może (ale nie musi) być opodatkowane w Niemczech.

Skoro podatki z tytułu dochodów z umów o pracę zostały zapłacone w Polsce, to brak jest podstaw, aby dochody pracowników Wnioskodawcy podlegały opodatkowaniu w Niemczech.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 15 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. u. z 2005 r. Nr 12, poz. 90) z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Na podstawie ust. 2 ww. artykułu bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, rozpoczynającego się lub kończącego w danym roku podatkowym, i
2.  wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i
3.  wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 umowy, wynagrodzenia pracowników mających miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że praca wykonywana jest na terytorium Niemiec. w takim przypadku dochód ten może być opodatkowany zarówno w Niemczech, jak i w państwie rezydencji, czyli w Polsce. Jednocześnie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w umowie metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) nie oznacza, że podatnik może wybrać państwo, w którym opodatkuje swój dochód i zapłaci podatek. Postanowienie to wskazuje natomiast, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji).

Natomiast art. 15 ust. 2 umowy określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym wynagrodzenia pracowników podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule warunki. Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, iż wynagrodzenie pracowników podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 umowy, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Niemczech) oraz w państwie miejsca zamieszkania podatnika (w Polsce).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wypłacający wynagrodzenie za pracę pracodawca ma siedzibę wyłącznie w Polsce i wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w Niemczech. Ponadto pracownicy przebywali w Niemczech przez okres nie dłuższy niż 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu, który w przedmiotowej sprawie rozpoczął się i skończył w roku podatkowym 2005 (w analizowanej sprawie do ustalenia ilości dni przebywania w Niemczech podczas okresu dwunastomiesięcznego kończącego się w 2005 r., nie wlicza się dni z 2004 r. z uwagi na to, że zapis art. 15 ust. 2 umowy obowiązuje od dnia 1 stycznia 2005 r.).

W konsekwencji, w przypadku tych pracowników zostały równocześnie spełnione wszystkie warunki wskazane w art. 15 ust. 2 cytowanej umowy.

W związku z powyższym, wynagrodzenia ze stosunku pracy wypłacane zatrudnionym przez Wnioskodawcę pracownikom podlegają opodatkowaniu – zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. umowy – wyłącznie w Polsce.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, że zgodnie z zapytaniem Wnioskodawcy tut. organ ustosunkował się jedynie do sposobu opodatkowania dochodów uzyskanych przez pracowników w 2005 r. Powołana umowa z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku nie ma zastosowania do dochodów otrzymanych przez pracowników w 2004 r. Do tych dochodów ma natomiast zastosowanie umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisana w Warszawie 18 grudnia 1972 r. (Dz. u. z 1975 r. Nr 31, poz. 163 ze zm.).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.