Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.366.2025.3.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-10
Teza: Występowanie jako podatnik podatku VAT z tytułu sprzedaży
działek.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy określenia czy z tytułu sprzedaży działek powstałych z
    podziału działek nr 1, 2, 3 i 4 będzie Pan występował w charakterze podatnika podatku
    VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwania – pismem z 17 lipca 2025 r. oraz z 11 sierpnia 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca oraz jego siostra są współwłaścicielami w częściach równych w udziale po 1
    /2 nieruchomości gruntowych, położonych w województwie (...), powiecie (...), gminie (...),
    miejscowości (...), oznaczonych jako działki ewidencyjne nr:
    1) 1, nr KW: (...);
    2) 2, nr KW: (...);
    3) 3, nr KW: (...);
    4) 4, nr KW: (...).
    Działka ewidencyjna nr:
        1, nr KW: (...) oznaczona jest jako grunty orne,
        2, nr KW: (...) oznaczona jest jako grunty orne,
        3, nr KW: (...) oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane,
        5, nr KW: (...) oznaczona jest jako grunty rolne zabudowane,
        4, nr KW: (...) oznaczona jest jako rola i łąki,
        6, nr KW: (...) oznaczona jest jako rola i łąki.
    Wyżej wymienione nieruchomości nabyte zostały przez Wnioskodawcę w wyniku
    postanowienia Sądu Rejonowego w (...) o stwierdzeniu nabycia spadku, sprawy
    prowadzonej w sprawie o sygn. akt (...). Obecny sposób zagospodarowania inwestycji
    określony został jako tereny rolnictwa. Działki niezabudowane w 100% pokryte są
    powierzchnią biologicznie czynną.
    W związku z planowaną zmianą struktury własności i przyszłym zagospodarowaniem
    przedmiotowych nieruchomości, Wnioskodawca przystąpił do procesu administracyjnego
    podziału oraz przekształcenia powyższych działek w tym zwrócenie się z wnioskami o
    uzyskanie warunków zabudowy. Następnie mają zostać wykonane przyłączenia wodno-
    kanalizacyjne, przyłączenia prądu i gazu. W dalszej kolejności koniecznym będzie też
    wykonanie dróg dojazdowych do wyodrębnionych działek. Celem tego procesu jest
    racjonalne wykorzystanie nieruchomości zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
    miejscowego oraz ich przyszła sprzedaż z przeznaczeniem na cele budowlane lub
    mieszkaniowe. Podział planowany jest w następujący sposób:
    1) działka ewid. nr 1 - podział na (...) działek;
    2) działka ewid. nr 2 - podział na (...) działki;
    3) działka ewid. nr 3 - podział na (...) działki;
                                  24) działka ewid. nr 4 - podział na (...) działek, po (...) m każda.
    W związku z powyższym Wnioskodawca poniósł już nakłady finansowe w celu realizacji
    zamierzenia, m.in. na wykonanie dokumentacji geodezyjnej, map, projektów podziału oraz
    opłat administracyjnych.
    Wątpliwości dotyczą kwalifikacji podatkowej planowanego podziału i przyszłego zbycia
    działek (lub ich części) powstałych w wyniku przekształceń.

    Wnioskodawca oraz jego siostra nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami, a działki stanowią ich majątek prywatny. Podział nieruchomości
    nie miałby być prowadzony w sposób ciągły i zorganizowany, a jego celem nie jest
    prowadzenie działalności zarobkowej, lecz ewentualna przyszła sprzedaż poszczególnych
    działek jako sposób zarządzania majątkiem osobistym.
    W uzupełnieniu wskazał Pan, że w (...) roku w okresie od (...) do (...) prowadził Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą, będąc zarejestrowany jako podatnik VAT. Jednak
    według wykazu podmiotów zarejestrowanych jako czynny podatnik podatku VAT (...) - na
    dzień (...) r. nie figuruje Pan jako zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
    Działki których dotyczy wniosek nie były wykorzystywane przez Pana do czynności
    rodzących obowiązek zapłaty podatku VAT.
    Działki jako takie nie były wykorzystywane na cele osobiste:
        działka nr 1 nie jest działką zabudowaną,
        działka nr 4 nie jest działką zabudowaną,
        działka nr 2 nie jest działką zabudowaną,
        działka nr 3 jest zabudowana budynkiem klasyfikowanym jako stodoła, oraz
        budynkiem mieszkalnym.
    Na działce nr 3 znajduje się budynek, który służył jako budynek gospodarczy do momentu
    przekształcenia w budynek mieszkalny oraz stodoła jest ciągle użytkowany jako budynek
    gospodarczy.
    Nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym. Nie dokonywał Pan osobiście zbiorów na działkach
    będących przedmiotem wniosku.
    Na działce 3 znajdują się budynki mieszkalne oraz stodoła, które są podnajmowane
    osobom trzecim. Ponoszony jest z tego tytułu podatek ryczałtowy w wysokości 8,5 %. Co
    miesiąc składa Pan z tego tytułu deklarację PIT-28 jako osoba fizyczna.
    Planowane jest uzbrojenie działek (o ile pozwolą na to fundusze) oraz wydzielenie na
    jednej z nich drogi wewnętrznej.
    Nie sposób stwierdzić, kiedy dane czynności zostaną wykonane - wszystko zależy od
    dostępności funduszy. Jeśli chodzi o wnioski dotyczące warunków technicznych czy
    przyłączy – jeżeli będą one składane - to w Pana imieniu.
    Nie będzie Pan prowadził działań marketingowych mających na celu znalezienie nabywcy
    działek.
    Najprawdopodobniej będzie Pan zawierał umowy przedwstępne. Nie wiadomo jednak
    jakiej treści –nie posiada Pan jeszcze wzorów umów przedwstępnych.
    Udzielił Pan pełnomocnictwa osobom trzecim. Pełnomocnictwo do działania w Pana
    sprawach otrzymał m.in. projektant przyłączy sieci wodnej i kanalizacyjnej - w celu
    występowania z wszystkimi wnioskami uzgodnieniowymi do odpowiednich instytucji oraz
    architekt, aby mógł występować m.in. z wnioskami o warunki zabudowy, a także adwokat
    A.B. - w celu wystosowania zapytania o indywidualną interpretację podatkową.
    Na tym etapie nie jest Pan w stanie odpowiedzieć na pytanie czy w momencie sprzedaży
    działki będą stanowiły teren zabudowany czy nie.
    Ponadto:
        działka nr 1 nie jest działką zabudowaną,
        działka nr 4 nie jest działką zabudowaną,

        działka nr 2 nie jest działką zabudowaną,
        działka nr 3 jest zabudowana budynkiem klasyfikowanym jako stodoła, oraz
        budynkiem mieszkalnym,
    Działka nr 3 jest zabudowana budynkiem klasyfikowanym jako stodoła oraz budynkiem
    mieszkalnym. Działka nabyta została wraz z ww. budynkami/budowlami w drodze
    spadkobrania ponad (...) lat temu. Dokładna data budowy budynków nie jest znana.
    Prawdopodobnie było to w okresie powojennym. Nie przysługiwało Panu prawo do
    odliczenia podatku VAT od wydatków na budowę ww. budynków. Na działce nr 3 jest
    stodoła ciągle użytkowana jako budynek gospodarczy oraz budynek mieszkalny.
    Planuje Pan podzielić i sprzedać jedynie działki na tą chwilę niezabudowane, tj. działki nr
    1, 2, 4 oraz na zabudowanej działce nr 3 wydzielić (...) odrębne działki i przeznaczyć je na
    sprzedaż.
    Przed sprzedażą działki nie dojdzie do rozbiórki budynków na niej posadowionych.
    Nie dokonywał Pan wcześniej sprzedaży nieruchomości, z tytułu której był Pan
    podatnikiem podatku VAT.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy Wnioskodawca w okolicznościach opisanych we wniosku działa jako podatnik podatku
    VAT (art. 15 ust. 1 o VAT) i tym samym, czy planowana transakcja sprzedaży wydzielonych
    części działek należących do jego majątku prywatnego (zgodnie z przysługującym mu
    udziałem) mieści się w kategorii działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 o
    VAT, czy też należy ją zakwalifikować jako czynność zarządu majątkiem osobistym
    Wnioskodawcy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż wydzielonych, niezabudowanych działek należących do
    majątku prywatnego jego oraz jego siostry nie będzie stanowić działalności gospodarczej
    polegającej na opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 2 o VAT.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły, dla
    celów zarobkowych. Powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej
    wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.
    W opisanym stanie sprawy mamy do czynienia ze zwykłym zarządzaniem osobistym
    majątkiem. Wnioskodawca nie podejmował oraz nie będą podejmować aktywnych działań
    w zakresie obrotu nieruchomościami, a także nie angażował i nie będzie angażować
    środków podobnych do wykorzystywanych przez profesjonalnych deweloperów. Zbycie
    części lub całości działek stanowiących jego (Wnioskodawcy) oraz jego siostry majątek
    osobisty, które nie zostały nabyte w celu sprzedaży, a w związku z dziedziczeniem
    ustawowym w ramach postanowienia Sądu Rejonowego w (...) o stwierdzenie nabycia
    spadku, nie można uznać za sprzedaż w warunkach prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu VAT
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika VAT i
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Zgodnie bowiem z
    art. 15 ust. 1 o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z
    kolei stosownie do treści art. 15 ust. 2 o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające

    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. W świetle powyższych przepisów uznanie, że osoba fizyczna
    dokonując sprzedaży gruntów działa jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą,
    wymaga ustalenia, że jej działalność ma charakter zawodowy (profesjonalny), stały
    (charakteryzujący się powtarzalnością czynności) i zorganizowany.
    W tym miejscu wskazać należy, że kwestia kwalifikacji sprzedaży działek na gruncie
    podatku VAT była już przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych (m.in. wyroki
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 4 lipca 2023 r., I FSK 427/23, 24 marca 2023 r., I FSK
    2068/22,17 marca 2023 r., I FSK 2290/18, 8 grudnia 2022 r., I FSK 863/19, 5 listopada 2020
    r., I FSK 681/18, 5 czerwca 2019 r., I FSK 983/17).
    W orzeczeniach tych wskazuje się, że przy dokonywaniu wykładni art. 15 ust. 1 i 2 o VAT
    należy nawiązać do kryteriów określonych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180
    /10 i C-181 /10. TSUE stwierdził w powołanym powyżej wyroku, że osoba, która w celu
    dokonania sprzedaży działek podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców, w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 112,
    należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a więc za podatnika
    podatku od wartości dodanej. Trybunał wskazał jedynie przykładowo okoliczności, które
    mogą świadczyć o tym, że dana osoba, sprzedając nieruchomości, działa w charakterze
    podatnika podatku VAT, a podział nieruchomości w celu uzyskania lepszej ceny, liczba
    transakcji, odstępy pomiędzy transakcjami i wysokość osiągniętych przychodów, nie są
    decydujące i nie są czynnościami, które same z siebie wykraczałyby poza zarząd
    majątkiem prywatnym.
    To, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku VAT, wymaga bowiem oceny
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Każdorazowo należy zatem
    zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są
    podobne do tych, które wykorzystują handlowcy, wówczas strona sprzedając grunt,
    zachowuje się jak handlowiec (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 29
    października 2007 r., I FPS 3/07; 22 października 2013 r., I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r., I
    FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r., I FSK 781/13; 27 maja 2014 r., I FSK 774/13 i 8 lipca 2015
    r., I FSK 729/14).
    Elementami wyróżniającymi działalność handlową mogłyby być dokonywanie
    ponadstandardowych ulepszeń sprzedawanej rzeczy, prowadzenie aktywnego marketingu
    czy angażowanie dodatkowych środków w celu pozyskania kontrahenta. W ocenie
    Wnioskodawcy wymienionych cech nie da się przypisać sprzedaży opisanej we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej.
    Ponadto, warunkiem uznania danej jednorazowej czynności za opodatkowaną podatkiem
    VAT na gruncie art. 15 ust. 1 i 2 o VAT i art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 jest ustalenie, że
    jednorazowa czynność podejmowana jest z zamiarem wykonywania czynności w sposób
    powtarzalny dla celów zarobkowych, czego w odniesieniu do sytuacji opisanej we wniosku
    o wydanie interpretacji nie sposób przyjąć.
    Nie można bowiem wymagać, aby osoba fizyczna w ramach racjonalnego zarządu swoim
    majątkiem prywatnym wyzbywała się tego majątku w możliwe najmniej rentowny i
    ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko nie podjąć żadnych czynności
    zwiększających atrakcyjność czy przeznaczenie gruntu, co mogłoby skutkować uznaniem
    za podatnika VAT.
    Zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie
    stanowi samo przez się działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy brak
    przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia
    przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących
    się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i

    zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku
    mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym - niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT (tak NSA w
    wyroku z 4 lipca 2023 r., I FSK 427/23).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).

    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy - Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 ustawy - Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie udziałów w
    nieruchomościach gruntowych (działce), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
      uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego
      lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej

    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu nieruchomości gruntowych opisanych we
    wniosku, istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. Trybunał orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na
    działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki,
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności,
    a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest

    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że przysługuje Panu udział w prawie własności
    nieruchomości gruntowych, położonych w miejscowości (...), oznaczonych jako działki
    ewidencyjne nr 1, 2, 3, 4. Nieruchomości nabyte zostały przez Pana w wyniku
    postanowienia Sądu Rejonowego w (...) o stwierdzeniu nabycia spadku. Obecny sposób
    zagospodarowania inwestycji określony został jako tereny rolnictwa. W związku z
    planowaną zmianą struktury własności i przyszłym zagospodarowaniem przedmiotowych
    nieruchomości, przystąpił Pan do procesu administracyjnego podziału oraz
    przekształcenia powyższych działek, w tym zwrócenie się z wnioskami o uzyskanie
    warunków zabudowy. Następnie mają zostać wykonane przyłączenia wodno-
    kanalizacyjne, przyłączenia prądu i gazu. W dalszej kolejności koniecznym będzie też
    wykonanie dróg dojazdowych do wyodrębnionych działek. Celem tego procesu jest
    racjonalne wykorzystanie nieruchomości zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa
    miejscowego oraz ich przyszła sprzedaż z przeznaczeniem na cele budowlane lub
    mieszkaniowe. W związku z powyższym poniósł Pan już nakłady finansowe w celu
    realizacji zamierzenia, m.in. na wykonanie dokumentacji geodezyjnej, map, projektów
    podziału oraz opłat administracyjnych.
    Działki których dotyczy wniosek nie były wykorzystywane przez Pana do czynności
    rodzących obowiązek zapłaty podatku VAT. Działki jako takie nie były wykorzystywane na
    cele osobiste, działki nr 1, 4 oraz nr 2 nie są działkami zabudowanymi, natomiast działka
    nr 3 jest zabudowana budynkiem klasyfikowanym jako stodoła, oraz budynkiem
    mieszkalnym. Działka nabyta została wraz z ww. budynkami w drodze spadkobrania
    ponad (...) lat temu. Dokładna data budowy budynków nie jest znana. Budynki te są
    podnajmowane osobom trzecim i z tego tytułu płaci Pan podatek ryczałtowy.
    Planuje Pan uzbrojenie działek oraz wydzielenie na jednej z nich drogi wewnętrznej. Nie
    wie Pan, kiedy dane czynności zostaną wykonane - wszystko zależy od dostępności
    funduszy. Wnioski dotyczące warunków technicznych i przyłączy – jeżeli będą one
    składane - to będą składane w Pana imieniu.

    Nie będzie Pan prowadził działań marketingowych mających na celu znalezienie nabywcy
    działek.
    Najprawdopodobniej będzie Pan zawierał umowy przedwstępne. Nie wiadomo jednak
    jakiej treści –nie posiada Pan jeszcze wzorów umów przedwstępnych.
    Udzielił Pan pełnomocnictwa osobom trzecim. Pełnomocnictwo do działania w Pana
    sprawach otrzymał m.in. projektant przyłączy sieci wodnej i kanalizacyjnej - w celu
    występowania z wszystkimi wnioskami uzgodnieniowymi do odpowiednich instytucji oraz
    architekt, aby mógł występować m.in. z wnioskami o warunki zabudowy.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy z tytułu
    sprzedaży działek powstałych z podziału działek nr 1, 2, 3 i 4 będzie Pan występował w
    charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują, że sprzedaż działek powstałych w
    wyniku podziału niezabudowanych działek nr 1, 2, 4 oraz zabudowanej działki nr 3, będzie
    dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Pomimo, że pierwotnie grunt nie został
    nabyty przez Pana w celach sprzedaży, lecz otrzymał go Pan na mocy postanowienia o
    stwierdzeniu nabycia spadku, to jednak z biegiem czasu podjął Pan oraz zamierza podjąć
    szereg czynności, które mają doprowadzić do zbycia posiadanych gruntów i osiągnięcia
    korzyści finansowej.
    Podjęte przez Pana działania mają charakter czynności właściwych dla profesjonalnej
    działalności handlowca. W celu sprzedaży działek przystąpił Pan do procesu
    administracyjnego podziału oraz przekształcenia powyższych działek, w tym zwrócenie się
    z wnioskami o uzyskanie warunków zabudowy. Następnie zamierza Pan wykonać
    przyłączenia wodno-kanalizacyjne, przyłączenia prądu i gazu. W dalszej kolejności
    wykonane zostaną drogi dojazdowe do wyodrębnionych działek. We wniosku wskazał Pan,
    że celem tego procesu jest racjonalne wykorzystanie nieruchomości zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa miejscowego oraz ich przyszła sprzedaż z
    przeznaczeniem na cele budowlane lub mieszkaniowe. W związku z powyższym poniósł
    Pan już nakłady finansowe w celu realizacji zamierzenia, m.in. na wykonanie dokumentacji
    geodezyjnej, map, projektów podziału oraz opłat administracyjnych.
    W analizowanej sprawie działania podejmowane przez Pana wskazują na przygotowanie
    opisanej nieruchomości (niezabudowanych działek nr 1, 2 i 4 oraz zabudowanej działki nr
    3) do sprzedaży, które posiadają cechy inwestycji i wpływają na podniesienie wartości i
    uatrakcyjnienie działek dla nabywców oraz łatwiejsze zbycie majątku.
    Nie ulega wątpliwości, że taki zakres dokonywanych czynności, prowadzący do
    przygotowania do sprzedaży działek wydzielonych z nieruchomości, nie jest typowy dla
    działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem
    osobistym – prywatnym. W efekcie Pana działań przedmiot dostawy będzie stanowił grunt
    o zupełnie innym charakterze niż pierwotnie otrzymany - działki będą uzbrojone i staną
    się działkami budowlanymi.
    Ponadto należy zwrócić uwagę na kwestię udzielania pełnomocnictw, która również
    została uregulowana w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:

      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego, pełnomocnik na podstawie
    oświadczenia woli innej osoby wykonuje czynności prawne w jej imieniu i ze skutkiem
    bezpośrednim dla tej osoby. Pełnomocnik zastępuje swojego mocodawcę przy
    dokonywaniu czynności prawnych. Czynności tych pełnomocnik dokonuje poprzez swoje
    działania, lecz skutki tych działań odnoszą się bezpośrednio do sfery prawnej
    reprezentowanego. Pomimo tego, że to pełnomocnik składa oświadczenie woli osobie
    trzeciej to skutki tego oświadczenia rodzą się pomiędzy tym, kogo pełnomocnik
    reprezentuje a osobą trzecią.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do udzielenia pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w zakresie
    występowania z wnioskami mającymi na celu przyłączenie działek do sieci wodnej i
    kanalizacyjnej oraz wnioskami o ustalenie warunków zabudowy. Fakt, że ww. działania nie
    będą podejmowane bezpośrednio przez Pana, ale przez pełnomocnika, nie oznacza, że
    pozostaną bez wpływu na Pana sytuację prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności
    wykonane przez pełnomocnika wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    mocodawcy. Pełnomocnik, dokonując ww. działań, uatrakcyjni przedmiotową
    nieruchomość będącą nadal w Pana posiadaniu. Działania te, dokonywane za pełną
    zgodą, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i
    wzrost jej wartości.
    Całokształt czynności świadczy o tym, że Pana działania przybierają formę zawodową
    (profesjonalną) oraz powodują, że grunty te utraciły charakter majątku prywatnego. W
    celu zwiększenia możliwości sprzedaży działek podejmuje Pan pewne działania w sposób
    zorganizowany. Wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez Pana świadomych
    działań, mających na celu sprzedaż przedmiotowych działek (powstałych po podziale
    działek nr 1, 2, 4 oraz 3) w sposób profesjonalny, w celu osiągnięcia korzyści finansowej.
    Podjął Pan konkretne działania prowadzące do podniesienia atrakcyjności sprzedawanych
    nieruchomości.

    Ponadto wskazał Pan, że budynki znajdujące się na działce nr 3 były przedmiotem umowy
    najmu, z tytułu której płaci Pan podatek ryczałtowy.
    Jednocześnie należy wyjaśnić, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą
    na strony – zarówno najemcę, jak i wynajmującego – określone przepisami obowiązki. Jak
    wynika z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zatem, w kontekście analizowanej sprawy umowy najmu są umowami dwustronnie
    obowiązującymi i wzajemnymi. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami
    czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę.
    W konsekwencji najem nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega podatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, mając na uwadze okoliczności sprawy, dokonując przyszłej sprzedaży
    przedmiotowych działek (powstałych po podziale działek nr 1, 2, 4 oraz 3), nie będzie Pan
    korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem
    prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności.
    Wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez Pana świadomych działań, mających
    na celu sprzedaż działek w sposób profesjonalny w celu osiągnięcia maksymalnej korzyści
    finansowej.
    W konsekwencji, sprzedaż działek powstałych z podziału działek nr 1, 2 i 4 oraz 3,
    otrzymanych przez Pana w drodze postanowienia o nabyciu spadku, nastąpi w ramach
    wykonywanej działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, która
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. Zatem, dokonując ww. dostawy będzie Pan
    występował w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pana siostry.
    Odnosząc się do przywołanych przez Pana w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków
    sądów należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena
    omawianej kwestii, tj. skutków sprzedaży nieruchomości nie jest kwestią uniwersalną,
    dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na
    wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być
    dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego.

    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.