Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-211/14-5/MK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-18
Teza: Przed dokonaniem cesji praw i obowiązków z umowy ubezpieczenia część inwestycyjna składki nie stanowi przychodu pracownika, jako świadczenie ze stosunku pracy. W momencie, gdy nastąpi przekazanie praw i obowiązków (cesja) na rzecz pracownika, powstanie po stronie pracownika Wnioskodawcy przychód ze stosunku pracy. W sytuacji wykupu z polisy w części dotyczącej części inwestycyjnej, gdy wartość środków po przelewie praw z umowy ubezpieczenia będzie wyższa niż wartość składek wpłaconych przez pracodawcę, różnica między kwotą składek wpłaconych przez pracodawcę a kwotą uzyskaną z funduszu będzie stanowiła w momencie wykupu przychód z kapitałów pieniężnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast otrzymane przez Beneficjenta świadczenie w części ochronnej jest zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.
Słowa kluczowe: cesja; polisa ubezpieczeniowa; płatnik; umowa-umowa ubezpieczenia; zwolnienie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.) oraz piśmie z dnia 6 czerwca 2014 r. (data wpływu 9 czerwca 2014 r.) uzupełniającym braki wniosku na wezwanie Nr IPPB2/415-211/14-2/MK1 z dnia 29 maja 2014 r. (data odbioru 2 czerwca 2014 r.) oraz piśmie z dnia 11 czerwca 2014 r. uzupełniającym braki wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy ubezpieczenia **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy ubezpieczenia.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka podpisała jako Ubezpieczający z Towarzystwem Ubezpieczeniowym polisy indywidualnego ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym. W umowie wskazano, iż ubezpieczającym jest Spółka, natomiast ubezpieczonym jest pracownik Spółki. Zawarta umowa ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym ma na celu ochronę oraz długoterminowe gromadzenie środków finansowych przez nabywanie jednostek uczestnictwa ze środków pochodzących ze składek.

Wnioski o zawarcie umów podpisują ubezpieczeni.

Świadczenia mogą zostać wypłacone drogą: wypłaty kapitału po określonej liczbie lat, wypłaty kapitału w określonych latach, wypłaty kapitału w ratach w określonym czasie, renty dożywotniej, renty dożywotniej zagwarantowanej na określony czas, renty dożywotniej przenoszonej w 60% na małżonka.

Składka ustalana jest przez Towarzystwo z uwzględnieniem rodzaju oraz wysokości udzielanej ochrony ubezpieczeniowej, okresu ubezpieczenia, poziomu ryzyka ubezpieczeniowego, w tym płci i wieku ubezpieczonego, oraz opłat i kosztów zawarcia i obsługi umowy.

Składki są płatne za rok z góry. W pierwszym roku inwestowania alokowane jest 40% składki, w drugim roku - 60% składki, w następnych latach do dziesiątego włącznie - 100% składki, od roku jedenastego - 105% składki.

Ponadto miesięcznie pobierane są:

1.  Zmienna w skali roku składka na ubezpieczenie na wypadek śmierci ubezpieczonego. Kwota składki stała na dany rok polisowy przeliczana jest w każdą rocznicę polisy i odprowadzana co miesiąc poprzez odliczenie jednostek z funduszu kapitałowego,
2.  Stała opłata za zarządzanie 8 zł miesięcznie odprowadzana co miesiąc poprzez odliczenie jednostek z funduszu kapitałowego
3.  Zmienna co miesiąc opłata za zarządzanie odprowadzana co miesiąc poprzez odliczenie jednostek z funduszu kapitałowego. Kwota ta ulega zmianie w każdym miesiącu rozliczeniowym.

W razie śmierci ubezpieczonego Towarzystwo spełnia na rzecz osoby uprawnionej wskazanej przez ubezpieczonego w polisie, świadczenie ubezpieczeniowe. Zgodnie z ogólnymi warunkami umowy, pracodawca za pisemną zgodą Towarzystwa Ubezpieczeniowego ma prawo dokonać nieodpłatnej cesji całości albo części praw lub obowiązków z tytułu umowy ubezpieczenia na rzecz pracownika.

Ubezpieczający - Spółka po rozwiązaniu umowy o pracę może przekazać środki otrzymane z wykupu jednostek na rachunek bankowy byłego pracownika, który był ubezpieczonym.

Na poczet ochrony ubezpieczeniowej Spółka wpłaca składki na część ochronną oraz inwestycyjną. Towarzystwo Ubezpieczeniowe nie podaje do informacji klientów, w tym Spółki metody podziału składek na część ochronną i inwestycyjną. Tym samym Spółka nie jest w stanie rozpoznać jakie kwoty są lokowane w fundusze kapitałowe.

Informacje o wartości ulokowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe kwot Towarzystwo Ubezpieczeniowe ujawnia dopiero w momencie przekazania zgromadzonych środków na rachunek Ubezpieczającego.

Pismem z dnia 29 maja 2014 r. Nr IPPB2/415-211/14-2/MK1 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków wniosku poprzez:

1.  wskazanie, czy przy zawarciu umowy ubezpieczenia w zakresie dotyczącym części inwestycyjnej nastąpiła indywidualizacja ubezpieczonych, tzn. czy pracownik jest właścicielem subkonta składek w części inwestycyjnej, czy posiada prawo do wypłaty i inne możliwe profity wynikające z zawartej umowy ubezpieczenia, czy też dopiero nabędzie takie prawa w momencie cesji, tj. przeniesienia praw i przekazania obowiązków wynikających z umowy na rzecz ubezpieczonego pracownika?
2.  czy umowa ubezpieczenia w zakresie dotyczącym części ochronnej nie będzie związana z funduszami kapitałowymi?

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 2 czerwca 2014 r.

Pismem z dnia 6 czerwca 2014 r. (data nadania 6 czerwca 2014 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w wyznaczonym terminie.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał:

Ad. 1 pyt.

Pracownik nabędzie prawo do wypłaty w momencie ewentualnej cesji umowy ubezpieczenia na jego rzecz. Decyzje dotyczące umowy, mogą być przekazywane jedynie przez firmę P., do momentu, w którym to firma przeniesie prawa (dokona cesji) na Ubezpieczonego. Wówczas to Ubezpieczony będzie mógł decydować o wszystkim.

Ad. 2 pyt.

Zawarta przez Wnioskodawcę umowa to umowa SUPERKAPITAŁ - z sumą ubezpieczenia na życie. Jest związana z funduszami, ponieważ koszt miesięcznego ubezpieczenia na życie, jest przeliczany na jednostki i potrącany z rachunku. Ponadto co miesiąc ulega on zmianie ze względu na fakt, iż jest on równy iloczynowi współczynnika miesięcznej składki ubezpieczenia na wypadek śmierci oraz sumy ryzyka, którą jest różnica pomiędzy sumą ubezpieczenia umowy podstawowej a wartością rachunku. Natomiast współczynnik jest ustalony w oparciu o polskie statystyki umieralności i każdorazowo uwzględnia wiek Ubezpieczonego i klasyfikacje ryzyka.

Pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. Wnioskodawca w związku z przeprowadzoną rozmowa uzupełnił wniosek o informację, że kwota w części ochronnej zwaną Sumą Ryzyka nie zależy od wartości jednostek funduszu i jest gwarantowana. Raz w roku odbywa się jedynie indeksacja tej kwoty, o ile ubezpieczający wpłaci indeksowaną składkę.

Jednak w OWU kwota do wypłaty w razie śmierci ubezpieczonego jest określona jako Suma Ryzyka włącznie z wartością rachunku. Suma Ryzyka jest dodatnią różnicą między sumą ubezpieczenia umowy podstawowej a wartością rachunku. Jeśli wartość rachunku (wartość jednostek) przewyższy Sumę Ryzyka, to Towarzystwo dopłaca różnicę. Zatem przy wskazanym warunku można stwierdzić, że wartość rachunku stanowi wartość referencyjną.

W części ochronnej beneficjentem jest uposażony, czyli osoba wskazana na polisie przez ubezpieczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy odprowadzenie przez Spółkę składki w ramach ubezpieczenia kapitałowego na życie stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w momencie odprowadzenia składki w kwocie składki dotyczącej inwestowania?
2.  Czy przekazanie przez Spółkę na rachunek bankowy Ubezpieczonego - byłego pracownika otrzymanych z polisy środków do równowartości nominalnej wpłaconego kapitału od towarzystwa ubezpieczeniowego stanowi inny przychód z kapitałów w momencie przekazania tychże środków?
3.  Czy otrzymanie środków z wykupu funduszu powinno być objęte podatkiem dochodowym od osób prawnych w razie zatrzymania tych środków w Spółce?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad. 1.

Zdaniem Spółki, składka opłacana przez Ubezpieczającego jest przychodem Ubezpieczonego ze stosunku pracy w dacie poniesienia wydatku przez pracodawcę. Przysporzenie w majątku podatnika, następuje już w momencie objęcia go ochroną ubezpieczeniową i stanowi przychód z stosunku służbowego, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po stronie ubezpieczonego powstaje, bowiem korzyść w okresie, gdy pozostaje on w stosunku pracy z ubezpieczającym. Składka ubezpieczeniowa finansowana przez pracodawcę ma charakter przychodowy i jest ponoszona w ściśle określonej kwocie na rzecz konkretnego pracownika.

Spółka oblicza i odprowadza podatek dochodowy od osób fizycznych od całości odprowadzanej składki, tytułem wyżej opisanej umowy w momencie wpłaty składki na rachunek Towarzystwa.

Brak jednoznacznej informacji ze strony Towarzystwa Ubezpieczeniowego i niemożność ustalenia przez Spółkę jaka część składki przeznaczona jest na ochronę a jaka alokowana na fundusz kapitałowy, nie pozwala Spółce na wyłączenie z podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych części składki przeznaczonej na inwestowanie.

Ad. 2.

W momencie przekazania środków z wykupu polisy na rachunek Ubezpieczonego - byłego pracownika należy określić przychód z kapitałów pieniężnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem jedynie zrealizowanych zysków nie wliczając do podstawy opodatkowania kwot odpowiadających wpłaconemu kapitałowi.

Wszystkie składki opłacane przez Ubezpieczającego, zarówno na ochronę jak na alokowane na fundusz kapitałowy, zaliczane są do przychodu Ubezpieczonego - pracownika. Wartość składek w pełnej wysokości stanowi opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychód pracownika w momencie wpłaty składek na rachunek Towarzystwa Ubezpieczeniowego.

Ustalenie przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dla byłego pracownika w momencie wypłaty środków z funduszu kapitałowego stanowiłoby powtórne opodatkowanie tego samego świadczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” w prawie podatkowym ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby (art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) - ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

W świetle powołanego powyżej art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz definicji „nieodpłatnego świadczenia” przyjmuje się, że zarówno kwota składki na ubezpieczenie dzielona na część ochronną jak również na część inwestycyjną stanowi nieodpłatne świadczenie ponoszone przez pracodawcę (ubezpieczającego) na rzecz pracownika (ubezpieczonego) w związku z podpisaniem polisy indywidualnego ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym dla pracowników. Istotną kwestią jest ustalenie momentu powstania przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnych świadczeń.

Wnioskodawcę (ubezpieczającego) z pracownikami (ubezpieczonymi) łączy stosunek pracy, w związku z czym ww. nieodpłatne świadczenia z tytułu ubezpieczenia należy zakwalifikować do przychodów określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści art. 12 ust. 1 ww. ustawy wynika bowiem, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Wobec powyższego część składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu opłacania przez pracodawcę składki w części ochronnej (składka ochronna), stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w dacie poniesienia wydatku przez pracodawcę, czyli w dacie zapłaty składki w firmie ubezpieczającej.

Natomiast z tytułu opłacania przez pracodawcę części składek inwestowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe przychód ze stosunku pracy dla pracownika powstaje w momencie cesji, przeniesienia praw i przekazania obowiązków wynikających z umowy na rzecz ubezpieczonego pracownika.

Do tego momentu pracownik nie posiada prawa do wypłaty i innych możliwych profitów wynikających z programu. Wobec tego do chwili przekazania praw i obowiązków na rzecz ubezpieczonego nie powstaje przychód z tytułu opłacania przez pracodawcę tej części składek, która jest inwestowana w fundusze kapitałowe. Dopiero w momencie, gdy nastąpi przekazanie praw i obowiązków (cesja) na rzecz pracownika wskazanego w programie powstanie po jego stronie przychód ze stosunku pracy.

Reasumując, zapłacone przez Wnioskodawcę składki stanowią przychód pracownika w momencie zapłaty zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże w części składki przypadającej na część ochronną.

Natomiast przychód pracownika ze stosunku pracy z tytułu opłacania przez Spółkę składki w części przypadającej na część inwestycyjną powstanie w momencie cesji, przeniesienia praw i przekazania obowiązków wynikających z umowy na rzecz ubezpieczonego pracownika.

W momencie dokonania późniejszego wykupu z umowy ubezpieczenia przez ubezpieczonego świadczenia inwestycyjnego, powstanie przychód z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Za przychody z tego źródła, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1 c.

W myśl art. 30a ust. 1 pkt 5 ww. ustawy od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Zgodnie z art. 30a ust. 5 ww. ustawy dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, nie pomniejsza się o straty z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz inne straty z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, poniesione w roku podatkowym oraz w latach poprzednich.

Na podstawie art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy o których mowa w ust. 1 art. 41 (tj. osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej), są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4–5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W myśl natomiast art. 42 ust. 1a ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru (PIT-8AR).

Sposób ustalania wysokości dochodu z tytułu wykupu z umowy ubezpieczenia świadczenia inwestycyjnego określa art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z treścią którego dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia, a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy.

Zatem w sytuacji wykupu z umowy ubezpieczenia świadczenia inwestycyjnego przez byłego pracownika opodatkowaniu stawką 19% na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega jedynie nadwyżka kwot otrzymanych z tytułu wykupu polisy nad wartością składek wpłaconych przez Ubezpieczającego.

Do poboru zryczałtowanego 19% podatku dochodowego od dochodu z tytułu udziału funduszach kapitałowych (art. 30a ust. 1 pkt 5 ww. ustawy) zobowiązany jest płatnik, tj. fundusz kapitałowy stosownie do treści art. 41 ust. 4 cytowanej ustawy.

Natomiast otrzymane przez Beneficjenta świadczenie w części ochronnej jest zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15.

Świadczenie to w przeciwieństwie do świadczenia dotyczącego części inwestycyjnej, nie jest także dochodem, o którym mowa w art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest to bowiem dochód z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w fundusz kapitałowy w związku z Umową Ubezpieczenia (takim dochodem jest świadczenie dotyczące części inwestycyjnej). Jest to kwota , która nie zależy od wartości jednostek funduszu i jest gwarantowana. Są zatem spełnione wszystkie warunki niezbędne dla skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując przed dokonaniem cesji praw i obowiązków z umowy ubezpieczenia część inwestycyjna składki nie stanowi przychodu pracownika, jako świadczenie ze stosunku pracy. W momencie, gdy nastąpi przekazanie praw i obowiązków (cesja) na rzecz pracownika, powstanie po stronie pracownika Wnioskodawcy przychód ze stosunku pracy. W sytuacji wykupu z polisy w części dotyczącej części inwestycyjnej, gdy wartość środków po przelewie praw z umowy ubezpieczenia będzie wyższa niż wartość składek wpłaconych przez pracodawcę, różnica między kwotą składek wpłaconych przez pracodawcę a kwotą uzyskaną z funduszu będzie stanowiła w momencie wykupu przychód z kapitałów pieniężnych, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast otrzymane przez Beneficjenta świadczenie w części ochronnej jest zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

Końcowo należy wskazać, że fakt, że Towarzystwo Ubezpieczeniowe nie podaje do informacji podziału składek nie ma wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Trudności techniczne nie mogą wpływać na byt i obowiązek podatkowy. Wobec tego po stronie Wnioskodawcy leży interes prawny w celu uzyskania takich informacji, co w efekcie prowadzi do prawidłowego wykonywania obowiązków płatnika.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.