Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.62.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem dotyczącej
kredytu konsolidacyjnego.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
konsolidacja
kredyt-kredyt mieszkaniowy
przychód-przychody z innych źródeł
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 lipca 2025 r. (wpływ 23 lipca 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2006 r. zaciągnął Pan 2 osobne kredyty hipoteczne denominowane w Euro na 2
    mieszkania, z których jedno było przeznaczone na własne cele mieszkaniowe, a drugie
    mieszkanie miało służyć celom inwestycyjnym. Akt notarialny na zakup mieszkań został
    podpisany w 2008 r. W tym samym roku nastąpiła również konsolidacja kredytów i
    zamiana waluty z EURO na CHF, a zawarta umowa zawierała liczne klauzule abuzywne.
    W 2004 r. przed zaciągnięciem kredytu wyjechał Pan w celach zarobkowych za granicę, ale
    z zamiarem powrotu do Polski. Celem wyjazdu było zebranie funduszy na zakup własnych
    nieruchomości, a następnie powrót do kraju. Za granicą przebywał Pan w latach 2004-
    2010. Dzięki pracy za granicą udało się Panu uzbierać środki na wkład własny oraz na
    umeblowanie obu mieszkań. Przez pierwsze 2 lata (od zakupu mieszkań) za każdym razem
    kiedy przyjeżdżał Pan do Polski mieszkał Pan w jednym z nich – tym, które przeznaczył Pan
    na własne cele mieszkaniowe.
    Dodatkowo żona w tamtym okresie mieszkała z Panem za granicą, ale studiowała jeszcze
    w Polsce. W związku z tym często przylatywała na zjazdy do Polski (z regularnością co
    tydzień lub co dwa tygodnie) i w tym czasie również tam mieszkała.
    W tym mieszkaniu również jest Pan zameldowany.
    Mieszkanie na cele inwestycyjne jeszcze w 2008 r. zostało wynajęte.
    W 2010 r. wrócili Państwo do Polski. Początkowo bardzo trudno było znaleźć pracę w
    mieście, w którym kupił Pan mieszkanie. Sytuacja finansowa zmusiła Pana do tego, żeby to
    mieszkanie wynająć, ponieważ pracę znalazł Pan w innej miejscowości. Jednak Pana
    intencją było mieszkanie w mieście, gdzie kupił Pan mieszkanie i po paru miesiącach udało
    się Panu tam znaleźć pracę. Koszty kredytu jednak były tak wysokie, że musiał Pan je dalej
    wynajmować, a do pracy dojeżdżać z innej miejscowości. W tej chwili dalej codziennie
    dojeżdża Pan do pracy pociągiem, a mieszka w innym mieście. W międzyczasie urodziła
    się Panu 2 dzieci i ze względu na wysokie koszty kredytu oraz koszty życia nie może sobie
    Pan pozwolić na powrót do tego mieszkania. W niedalekiej przyszłości chciałby Pan jednak
    przeprowadzić się do tego mieszkania ze względu na większe możliwości rozwojowe dzieci.
    W tej chwili pojawiła się możliwość ugody z bankiem. W wyniku proponowanej ugody:
    Bank umorzy obecne saldo zadłużenia + przewalutuje kredyt CHF na PLN tak jakby od
    początku był on kredytem złotówkowym. Wszystkie raty spłacane na poczet kredytu CHF
    zostaną zaliczone na poczet kredytu PLN + bank odda ewentualnie powstałą nadwyżkę (tj.
    nadpłaconą część kredytu PLN.).
    Zaznacza Pan ze nigdy wcześniej nie korzystał z umorzenia kredytu.
    W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na wezwanie - wskazał Pan poniższe informacje.
    1) Czy zgodnie z umową kredyt konsolidacyjny, którego będzie dotyczyć ugoda, został w
      części zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego?

    Tak, kredyt konsolidacyjny którego będzie dotyczyć ugoda był zaciągnięty na spłatę 2
    osobnych kredytów zaciągniętych w 2006 w tym tego na własne cele mieszkaniowe.
    2) W odniesieniu do kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2006 r. na mieszkanie
      przeznaczone na własne cele mieszkaniowe:
        a) czy jest/był Pan jedynym kredytobiorcą;
        b) w przypadku, gdy nie jest/był Pan jedynym kredytobiorcą, czy bank umorzy
        zadłużenia wszystkim współkredytobiorcom, jeżeli nie to komu z kredytobiorców
        bank umorzy zadłużenie;
        c) w przypadku, gdy nie jest/był Pan jedynym kredytobiorcą, czy zgodnie z umową
        kredytu był Pan solidarnie wraz z pozostałymi kredytobiorcami zobowiązany do
        spłaty tego kredytu;
    Tak był Pan jedynym kredytobiorcą. Wszystkie kredyty zostały zaciągnięte przed
    zawarciem związku małżeńskiego.
        d) czy Bank, z którym zawarł Pan umowę kredytową jest podmiotem, którego
        działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
        finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
        ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów;
    Tak - banki w których były brane kredyty (te z 2006 i 2008) podlegały nadzorowi
    państwowego organu. Kredyty z 2006 były zaciągnięte w jednym banku. Konsolidacyjny z
    2008 był zaciągnięty w innym banku niż te z 2006.
        e) jaki dokładnie cel zaciągnięcia kredytu hipotecznego został wskazany w umowie
        kredytowej z bankiem; czy w umowie kredytu wskazano, że kredyt został
        zaciągnięty na cele mieszkaniowe czy też wskazano inny cel (proszę wskazać jaki
        np. na dowolny cel, cel inny niż mieszkaniowy);
    Cel wskazany w umowie kredytowej - kredyt budowlano hipoteczny na zakup lokalu
    mieszkalnego. W momencie podpisania kredytu mieszkania były w budowie.
        f) czy kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej;
    Tak jeden z kredytów zaciągniętych w 2006 roku dotyczył jednej inwestycji przeznaczonej
    na własne cele mieszkaniowe.
        g) czy nieruchomość, której dotyczył kredyt stanowi Pana własność lub
        współwłasność i służy lub służyła zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych
        jednego gospodarstwa domowego do którego Pan należy;
    Tak - nieruchomość której dotyczył kredyt stanowi Pana własność i służyła ona
    zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.
        h) czy całość środków uzyskanych w związku z kredytem hipotecznym została
        przeznaczona na cele mieszkaniowe o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
        Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), jeśli nie to prosimy wskazać na jaki cel zostały
        przeznaczone pozostałe środki pieniężne;
    Tak cała kwota uzyskana z kredytu hipotecznego została przeznaczona na cele
    mieszkaniowe.
        i) co będzie się składać na kwotę zadłużenia, które zgodnie z ugodą umorzy bank, w
        szczególności czy są to/będzie to:
        - kwota kredytu mieszkaniowego (kapitału),
        - odsetki (w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje),

        - opłaty (jeśli tak to czy ich poniesienie było niezbędne do zawarcia umowy kredytu),
        - inne należności (proszę podać jakie?)?
    Kwota którą umorzy bank będzie dotyczyła jedynie kapitału pozostałego do spłaty.
    Ugoda z bankiem nie została jeszcze podpisana (jest to zdarzenie przyszłe), natomiast
    chciałby Pan poznać interpretację US, zanim podejmie ostateczną decyzję i porozumienie
    z bankiem zostanie zawarte.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy kwota umorzonego kapitału z tytułu zaciągniętego kredytu konsolidacyjnego - w części
    w której kredyt dotyczył nieruchomości przeznaczonej na własne cele mieszkaniowe
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie - ta część kwoty umorzenia kredytu konsolidacyjnego która odpowiadała
    za zakup nieruchomości na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych – powinna
    zostać zwolniona z podatku dochodowego.
    Powyższe stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.

    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
      Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia zadłużenia (zwolnienia z długu)
    wynikającego z zaciągniętego przez Pana kredytu, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych

      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Z wyżej wymienionego przepisu Kodeksu cywilnego wynika wprost, że w sytuacji gdy
    wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje dochodzi do
    wygaśnięcia zobowiązania. Instytucja zwolnienia z długu może odnosić się jedynie do
    wierzytelności istniejących. Zatem zwolnienie z długu to instytucja prawa cywilnego
    zmierzającego do umorzenia zobowiązania (zwolnienie z długu ma na celu umorzenie
    zobowiązania).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzona Panu kwota kredytu na podstawie ugody stanowi dla Pana
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu należy zakwalifikować do przychodu z
    innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.).

    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego
    nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w sytuacji, gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i
    kredyt konsolidacyjny został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego
    na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia).
    Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że w 2006 r. zaciągnął Pan 2 osobne
    kredyty hipoteczne na 2 mieszkania, z których jedno było przeznaczone na własne cele
    mieszkaniowe. Akt notarialny na zakup mieszkań został podpisany w 2008 r. W tym
    samym roku nastąpiła również konsolidacja kredytów. Za granicą przebywał Pan w latach
    2004-2010. Przez pierwsze 2 lata (od zakupu mieszkań) za każdym razem kiedy przyjeżdżał
    Pan do Polski mieszkał Pan w jednym z nich – tym, które przeznaczył Pan na własne cele
    mieszkaniowe. Kredyt konsolidacyjny, którego będzie dotyczyć ugoda był zaciągnięty na
    spłatę 2 osobnych kredytów zaciągniętych w 2006 w tym tego na własne cele
    mieszkaniowe.
    W odniesieniu do kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2006 r. na mieszkanie
    przeznaczone na własne cele mieszkaniowe wskazał Pan poniższe informacje:
    - cel wskazany w umowie kredytowej to kredyt budowlano hipoteczny na zakup lokalu
      mieszkalnego, w momencie podpisania kredytu mieszkania były w budowie;
    - jeden z kredytów zaciągniętych w 2006 roku dotyczył jednej inwestycji przeznaczonej na
      własne cele mieszkaniowe;
    - nieruchomość której dotyczył kredyt stanowi Pan własność i służyła ona zaspokajaniu
      własnych potrzeb mieszkaniowych;
    - cała kwota uzyskana z kredytu hipotecznego została przeznaczona na cele
      mieszkaniowe;
    - kwota którą umorzy bank będzie dotyczyła jedynie kapitału pozostałego do spłaty;
    - nigdy wcześniej nie korzystał Pan z umorzenia kredytu.
    W przywołanym wcześniej rozporządzeniu w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w § 3 pkt 3 wskazano, że ilekroć w
    rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt,
    który został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przepis § 1 pkt 3 ww. rozporządzenia, stanowi, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy
    został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
    ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

    Omawiane zaniechanie poboru podatku może mieć zastosowanie w przypadku
    umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21
    ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaniechanie może mieć również zastosowanie w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został
    zaciągnięty kredyt konsolidacyjny. W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje odpowiednio
    kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Zatem, omawiane rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do
    skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o
    których mowa w tym artykule.
    Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie
    lokalu mieszkalnego, budowa własnego budynku mieszkalnego.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa - kiedy i jak długo
    podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu
    mieszkaniowego.
    Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego
    w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w którym zamieszkiwał, a następnie go wynajął.
    Z opisu sprawy wynika, że zaciągnął Pan 2 osobne kredyty hipoteczne na 2 mieszkania.
    Jedno z mieszkań było przeznaczone na własne cele mieszkaniowe. W 2008 r. nastąpiła
    konsolidacja kredytów.
    Reasumując, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank kwoty kredytu
    konsolidacyjnego zaciągniętego przez Pana w 2008 r., stanowić będzie dla Pana przychód
    w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże, do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności
    z tytułu kredytu konsolidacyjnego do kwoty umorzonej wierzytelności, w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego przeznaczonego
    na własne cele mieszkaniowe zastosowanie, znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. Będzie Pan bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające
    zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części umorzonego kredytu.
    Zatem od kwoty umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego, w części
    odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (przeznaczonego
    na własne cele mieszkaniowe), nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna
    przedstawiona we wniosku, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna
    skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, Pana stanowisko uznałem
    za nieprawidłowe, ponieważ we własnym stanowisku wskazał Pan, że ta część kwoty
    umorzenia kredytu konsolidacyjnego która odpowiadała za zakupu nieruchomości na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych - powinna zostać zwolniona z podatku
    dochodowego.
    Natomiast, jak to wskazałem wcześniej, do uzyskanego przez Pana przychodu związanego
    z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego do kwoty umorzonej

    wierzytelności, w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego przeznaczonego na własne cele mieszkaniowe zastosowanie, znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. W konsekwencji, taki przychód podlega
    zaniechaniu poboru podatku a nie zwolnieniu z opodatkowania.
    Kwota ta zatem, nie podlega zwolnieniu z opodatkowania, lecz zaniechaniu poboru
    podatku dochodowego. Zwolnienie z opodatkowania i zaniechanie poboru podatku –
    mimo takich samych efektów ekonomicznych, są odrębnymi instytucjami prawa
    podatkowego. Dlatego Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.