Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-659/09/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-06
Teza: Czy uposażenie wypłacane prokuratorom w stanie spoczynku należy pomniejszać o koszty uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; prokurator; stosunek-stosunek służbowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 14 sierpnia 2009r.), uzupełnionym w dniu 18 września 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie naliczania przez płatnika kosztów uzyskania przychodów od uposażenia przysługującego prokuratorowi w stanie spoczynku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie naliczania przez płatnika kosztów uzyskania przychodów od uposażenia przysługującego prokuratorowi w stanie spoczynku.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 10 września 2009r. Znak: IBPB II/1/415-659/09/AŻ, IBPB II/1/415-660/09/AŻ wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. W dniu 18 września 2009r. wpłynęło do tut. Biura uzupełnienie ww. wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 października 1997r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu ustalania i wypłacania uposażeń oraz uposażeń rodzinnych sędziom i prokuratorom w stanie spoczynku oraz członkom ich rodzin (Dz.U. Nr 130, poz. 869), w miejsce otrzymywanych uprzednio świadczeń z ZUS – emerytury, renty bądź renty rodzinnej, tym grupom zawodowym oraz członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej po prokuratorze zmarłym w czasie służby lub w stanie spoczynku, przyznano prawo do uposażenia. Od przychodu z tytułu emerytury bądź renty nie stosuje się odliczenia z tytułu kosztów uzyskania przychodów i to wyłączenie jest przez wnioskodawcę kontynuowane przy wypłatach uposażenia prokuratorów w stanie spoczynku, jak również przy wypłatach uposażeń dla uprawnionych członków rodziny, których z prokuraturą nigdy nie łączył żaden stosunek służbowy a jedynie nabycie uprawnień do uposażenia rodzinnego. Wnioskodawca nie stosuje odliczenia kosztów uzyskania przychodu od uposażenia prokuratorów w stanie spoczynku oraz od uposażenia wypłacanego członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku uprawnionym do renty rodzinnej.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy uposażenie wypłacane prokuratorom w stanie spoczynku należy pomniejszać o koszty uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w jakiej kwocie (podstawowe czy podwyższone)?

Wnioskodawca – Prokuratura nie stosuje odliczenia kosztów uzyskania przychodów od uposażeń wypłacanych prokuratorom w stanie spoczynku oraz uposażeń rodzinnych, traktując przedmiotowe płatności jak wypłaty świadczeń dokonywanych uprzednio przez ZUS oraz w oparciu o treść art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Do grudnia 1997r. prokuratorzy nie realizujący zadań z uwagi na wiek lub stan zdrowia pobierali świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Od świadczeń tych nie były odliczane koszty uzyskania przychodu. Obecnie prokuratorzy, tak jak wcześniej pobierając emeryturę lub rentę również nie ponoszą żadnych kosztów w celu uzyskania uposażenia.

Zdaniem wnioskodawcy odliczenia kosztów uzyskania przychodów nie są stosowane z uwagi na utrwalony pogląd w orzecznictwie sądów administracyjnych, który uzależnia możliwość zaliczenia do kategorii kosztów uzyskania przychodów łączne spełnienie czterech przesłanek:

1.  koszty te muszą być faktycznie poniesione,
2.  ich poniesienie musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodów,
3.  musi istnieć związek między poniesionym kosztem a przychodem,
4.  wydatek nie może być wymieniony w katalogu wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec prokuratorów w stanie spoczynku przesłanki te nie są łącznie spełnione i dlatego koszty uzyskania przychodów nie są odliczane od wypłacanych im uposażeń.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie naliczania przez płatnika kosztów uzyskania przychodów od uposażenia przysługującego prokuratorowi w stanie spoczynku. Przy czym wyjaśnia się, że wniosek w pozostałej części, dotyczącej naliczania kosztów uzyskania przychodów od uposażenia przysługującego członkom rodziny prokuratora zmarłego w czasie służby lub w stanie spoczynku, rozstrzygnięto odrębną interpretacją.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (t.j. z 2008r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o powołaniu. Z tym momentem prokurator staje się pracownikiem w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy za pracownika w rozumieniu tejże ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Powyższe oznacza również, że osiągane przez prokuratora przychody są przychodami ze stosunku służbowego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze, do prokuratorów stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2-5, przepisy art. 69-71, art. 73 i 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 99-102 i art. 104 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Przewidziane w tej ustawie uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości przysługują w stosunku do prokuratorów Prokuratorowi Generalnemu, a uprawnienia kolegiów i prezesów właściwych sądów - właściwym prokuratorom przełożonym.

Z treści art. 100 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych wynika, że sędziemu przechodzącemu lub przeniesionemu w stan spoczynku z powodu wieku, choroby lub utraty sił przysługuje uposażenie w wysokości 75% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wysługę lat, pobieranych na ostatnio zajmowanym stanowisku.

Należy jednak zauważyć, że przejście w stan spoczynku nie powoduje rozwiązania stosunku służbowego. Uposażenie wypłacane prokuratorowi w stanie spoczynku należy zatem kwalifikować do przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

1.  wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1.335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
2.  nie mogą przekroczyć łącznie 2.002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
3.  wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1.668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,
4.  nie mogą przekroczyć łącznie 2.502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Podkreślenia wymaga okoliczność, iż żaden przepis powołanej ustawy nie uzależnia prawa do odliczenia zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów od rzeczywistego świadczenia pracy lub od faktycznego ich ponoszenia. Prawo do potrącenia kosztów uzyskania przychodów wynika z istnienia stosunku służbowego, z którego uzyskiwany jest dochód w postaci uposażenia.

W związku z tym, organ wypłacający uposażenie – jako płatnik – jest obowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy według zasad określonych w art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów. Będą to koszty podstawowe lub podwyższone, jeżeli spełnione są warunki do stosowania kosztów podwyższonych.

Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.