Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-158/16/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-26
Teza: Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu oraz udziału w nieruchomości wspólnej oraz częściach wspólnych budynku, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, stanowiącego własność Gminy, jednostki samorządu terytorialnego, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm)?
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z garażem oraz udziału w nieruchomości wspólnej i częściami wspólnymi budynku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2016 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z garażem oraz udziału w nieruchomości wspólnej i częściami wspólnymi budynku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wójt Gminy, działając w imieniu i na rzecz Gminy, aktem notarialnym rep. A nr xx r.z dnia xx grudnia 20xx r. ustanowił odrębność własność lokalu mieszkalnego numer … w xx numer xx, do którego przynależy garaż o powierzchni xx m2, usytuowany w budynku gospodarczym numer xx i oznaczony nr x… oraz udział wynoszący xx części w nieruchomości wspólnej obejmującej działkę gruntu numer xx obszaru xx ha i części wspólne budynku, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, który następnie sprzedał na rzecz xx i xx małżonków xx. W § 8.2 wskazanego aktu notarialnego nabywcy wnieśli o założenie dla zakupionego lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu usytuowanego w budynku gospodarczym o numerze ewidencyjnym xx nowej księgi wieczystej.

Opisany wyżej lokal mieszkalny znajduje się w należącym do Gminy parterowym budynku mieszkalnym nr xx o powierzchni użytkowej xx m2, obejmującym trzy lokale mieszkalne, salę i salę gimnastyczną. Wymienione lokale mieszkalne są wykorzystywane przez Gminę na potrzeby świadczenia usług komunalnych.

Przynależny do przedmiotowego lokalu mieszkalnego garaż znajduje się w położonym na działce nr xx budynku garażowym oznaczonym w ewidencji numerem xx, częściowo murowanym oraz częściowo drewnianym o powierzchni użytkowej xx m2. Budynek obejmuje dwa garaże i pomieszczenie gospodarcze. Budynek jest nieotynkowany, nieocieplony, niepodpiwniczony, pokryty jest dachem z dachówki ceglanej.

Zaświadczeniem z 14 sierpnia 2014 r. nr rej. xx wydanym z upoważnienia Starosty xx potwierdzono, że lokale nr \`(...)\`,\`(...)\` i \`(...)\` znajdujące się w budynku mieszkalnym nr \`(...)\`w xx (działka nr xx), stanowią samodzielne lokale mieszkalne w rozumieniu art. 2 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1892). Zarówno będący przedmiotem niniejszego wniosku lokal mieszkalny, jak i garaż posadowione są na tej samej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę nr xx, dla której zgodnie z § 8.1 pkt 2 aktu notarialnego rep. A nr xx r. z dnia 22 grudnia 2015 r. Wnioskodawca, jako dotychczasowy właściciel, wniósł o założenie nowej księgi wieczystej.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od przedmiotowej transakcji Wnioskodawca uiścił już podatek VAT.

Do momentu sprzedaży przedmiotowego lokalu xx korzystał z niego na podstawie stosunku najmu zawartego z Gminą, który trwał od 20xx roku. W ciągu 5 lat od przedmiotowej transakcji Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie objętej nią nieruchomości, które przekraczałyby 30% jej wartości początkowej

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu oraz udziału w nieruchomości wspólnej oraz częściach wspólnych budynku, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, stanowiącego własność Gminy, jednostki samorządu terytorialnego, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm)?

Zdaniem Gminy należy uznać, iż objęta przedmiotowym wnioskiem dostawa lokalu objęta jest zwolnieniem od podatku VAT.

Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 2 października 2013 r. prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), przez budynek taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, zarówno przedmiotowy lokal mieszkalny, jak i przynależny do niego garaż stanowią budynki w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy uznać, iż w sytuacji, w której wraz z prawem własności lokalu mieszkalnego przedmiotem sprzedaży będzie garaż, który nie został wyodrębniony jako samodzielny lokal użytkowy i jest integralnie związany z prawem własności konkretnego lokalu mieszkalnego, to sprzedaż tego lokalu wraz z prawem do korzystania z garażu znajdującego się poza jego obrębem, lecz w ramach tej samej nieruchomości gruntowej, podlegać będzie jednej stawce podatku od VAT, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego (takm.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I FSK 967/09, Legalis nr 276259).

Gminie, jednostce samorządu terytorialnego, świadczącej w ramach zadań własnych usługi komunalne przy wykorzystaniu lokalu mieszkalnego objętego niniejszym wnioskiem nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie ponosił nadto w stosunku do niego wydatków celem ulepszenia przekraczających 30% wartości podstawowej. Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawionego stanu faktycznego Gmina jest zdania, iż przedmiotowa transakcja objęta będzie zwolnieniem od podatku VAT określonym w art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r, poz. 380), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Z kolei w myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie - art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik (bądź podmiot trzeci) wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony, ponieważ oddanie do użytkowania nie nastąpiło w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.

W przypadku budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z treści wniosku wynika, że Gmina aktem notarialnym z dnia xx grudnia 20xx r. ustanowiła odrębną własność lokalu mieszkalnego nr 1, do którego przynależy garaż, usytuowany w budynku gospodarczym oraz udział w części w nieruchomości wspólnej obejmującej działkę gruntu nr xx obszaru xx ha i części wspólne budynku, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, który następnie sprzedała. Do momentu sprzedaży przedmiotowego lokalu nabywcy korzystali z niego na podstawie stosunku najmu zawartego z Gminą, który trwał od 20xx r. Na przedmiotowej nieruchomości nie były dokonywane ulepszenia przekraczające 30% jej wartości początkowej.

Gmina powzięła wątpliwość, czy sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu oraz udziału w nieruchomości wspólnej oraz częściach wspólnych budynku, mogła korzystać ze zwolnienia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa przedmiotowego lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem przynależnym w postaci garażu oraz udziału w nieruchomości wspólnej oraz częściach wspólnych budynku, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, mogła korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż - jak wynika z wniosku - lokal mieszkalny był zasiedlony w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a ponadto od tego zasiedlenia minie co najmniej dwa lata.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.