Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-423/16-2/IGo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-06-27
Teza: Stawka podatku VAT dla usługi związanej z rekreacją w zakresie wstępu.
Słowa kluczowe: bilety; muzeum; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 25 maja 2016 r. (data wpływu 30 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi związanej z rekreacją w zakresie wstępu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usługi związanej z rekreacją w zakresie wstępu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. (dalej Spółka lub \`(...)\`) realizuje usługi związane z gospodarowaniem nieruchomością. Obecnie realizowana jest przez \`(...)\` usługa polegająca na umożliwieniu dostępu do aplikacji przedstawiającej widok na Miasto \`(...)\` na przestrzeni wieków. Usługa skierowana jest do osób odwiedzających budynek \`(...)\`. Na odpowiednio przygotowanym stanowisku osoba zwiedzająca budynek \`(...)\` może obejrzeć panoramy Miasta wygenerowane komputerowo w formie przestrzennej i trójwymiarowej.

W celu realizacji usługi \`(...)\` zakupił odpowiednie wyposażenie tj. oprogramowanie, komputery, specjalne stanowiska, okulary w technologii 3D oraz przygotowana została stosowna aplikacja. Za pomocą tych urządzeń (stanowisk) i aplikacji prezentowana jest elektroniczna panorama \`(...)\` w różnych ujęciach historycznych. Stanowiska do oglądania wirtualnej panoramy \`(...)\` umiejscowione są w dwóch punktach budynku \`(...)\` tj. na poziomie 2 oraz na tarasie widokowym XXX p. Odwiedzający kupując bilet ma dostęp przez czas potrzebny do obejrzenia panoram \`(...)\` do stanowiska wyposażonego w okulary 3D.

Wstęp na poziom 2 budynku \`(...)\` jest bezpłatny. Odwiedzający może kupić tylko bilet na skorzystanie ze stanowiska z panoramą, jeżeli będzie chciał z niego skorzystać. Wstęp na taras widokowy jest odpłatny. Zwiedzający musi kupić bilet wstępu na taras. Dodatkowo odrębnie może jeszcze kupić bilet uprawniający go do skorzystania ze stanowiska z panoramą. Może też kupić tylko bilet wstępu na taras i nie korzystać ze stanowiska.

\`(...)\` uzyskał opinię klasyfikacyjną Urzędu Statystycznego z Łodzi zgodnie z którą powyższa usługa sklasyfikowana jest w grupowaniu Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293 ze zm.) (PKWiU) w grupowaniu 93.29 „pozostałe usługi związane z rekreacją”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Jaką stawką podatku VAT należy opodatkować usługę opisaną w stanie faktycznym wniosku?

Zdaniem wnioskodawcy, przedmiotowa usługa podlega opodatkowaniu przy zastosowaniu 8% stawki podatku VAT (na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. stawka została podniesiona z 7% do 8%) zgodnie z art. 41 ust. 2 i poz. 186 załącznika nr 3 do uptu.

W myśl przywołanych przepisów opodatkowaniu stawką 8% podlegają pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu (bez względu na symbol PKWiU). Opisana w stanie faktycznym usługa jest bowiem pozostałą usługą związaną z rekreacją w zakresie wstępu.

W ogólnej interpretacji prawa podatkowego z dnia 2 grudnia 2014 r. nr PT1/033/32/354/LJU/14 (Dz. U. MF z 8 grudnia 2014 poz. 53) Minister Finansów wyjaśnił, że pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś. Dodatkowo zauważył, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Zdaniem Ministra usługę wstępu należy rozumieć jako typowe dla danego obiektu świadczenie.

\`(...)\` zarządza budynkiem \`(...)\`. Pałac jest obiektem o charakterze użyteczności publicznej. Jest licznie odwiedzany przez mieszkańców i turystów. Niewątpliwie możliwość obejrzenia multimedialnych panoram \`(...)\` na terenie \`(...)\` zwiększa jego atrakcyjność, co może się przełożyć na liczbę odwiedzających osób. Zatem umożliwienie obejrzenia multimedialnej prezentacji panoram \`(...)\` jest typowym świadczeniem dla miejsca, które jest jednoznacznie kojarzone z \`(...)\`.

Zgodnie z interpretacją MF usługi w zakresie wstępu nie mogą się zamykać jedynie do sytuacji, gdy kupuje się bilet, który upoważnia do wstępu do pomieszczenia. Istotą usług wstępu jest typowe świadczenie dla danego obiektu. Odwiedzający mają wstęp do określonych części budynku \`(...)\`.

W tej części usytuowane są stanowiska do oglądania multimedialnej panoramy. Odwiedzający, który wchodzi na teren Pałacu, może z tego stanowiska skorzystać i obejrzeć prezentację. Zakup biletu upoważnia go do skorzystania ze stanowiska i obejrzenia multimediów.

Podobnie jak w kinie, gdzie istotą usługi jest możliwość obejrzenia filmu, a nie umożliwienie wejścia na salę kinową. W sytuacji, gdyby w sali kinowej nie było projekcji filmu nikt nie kupiłby biletu, ponieważ wchodzenie na salę bez projekcji filmu jest bezcelowe. Zatem istotą usługi wstępu jest w tym przypadku możliwość obejrzenia filmu. Podobnie, jak w przypadku usługi świadczonej przez \`(...)\`, gdzie istotą tej usługi jest możliwość obejrzenia pokazu multimedialnego. Bez znaczenia jest przy tym, czy urządzenie do projekcji nie znajduje się w wyodrębnionym pomieszczeniu, do którego wchodzi odwiedzający. Nie ma bowiem znaczenia, czy stanowisko do obejrzenia panoramy będzie umieszczone w osobnym pomieszczeniu, do którego będzie wchodził widz, czy też będzie umieszczone w otwartej przestrzeni pomieszczeń Pałacu. W każdym przypadku istota świadczenia jest ta sama - możliwość obejrzenia multimedialnej panoramy. Nieuprawnionym byłoby różnicowanie sytuacji, w której stawka preferencyjna miałaby zastosowanie w sytuacji, gdyby zakupiony bilet upoważniał do skorzystania z stanowiska znajdującego się w odrębnym pomieszczeniu, do którego wchodziłby odwiedzający od sytuacji, w której będzie miał dostęp do tego samego stanowiska na otwartej przestrzeni \`(...)\`. W obecnym czasie szybkiego postępu technologii zmienia się charakter świadczonych usług. Usługa wstępu nie musi się zamykać w umożliwieniu fizycznego wejścia do pomieszczenia. Wstępem może być też możliwość zapewnienia dostępu do stanowiska, w którym można obejrzeć prezentację lub film.

Reasumując możliwość zapewnienia dostępu do odpowiedniego stanowiska w celu obejrzenia prezentacji multimedialnej jest usługą wstępu podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT przy zastosowaniu stawki 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W oparciu o art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stawka podatku, na postawie art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5 niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów i statystyce publicznej, podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Natomiast dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. – 8%), pod pozycją 186 zostały wymienione „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że pozycja 186 załącznika nr 3 do ustawy stanowi uzupełnienie regulacji zawartych w pozycjach 182-185 tego załącznika, które wyznaczają zakres stosowania obniżonej stawki podatku dla niektórych usług związanych m.in. z rekreacją.

Powyższe pozycje dotyczą:

*   poz. 182 - usług kulturalnych i rozrywkowych - wyłącznie w zakresie wstępu:
*   na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,
*   do obiektów kulturalnych

bez względu na symbol PKWiU;

*   poz. 183 - usług związanych z rozrywką i rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne - bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 184 - usług bibliotek, archiwów, muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury - wyłącznie w zakresie wstępu - bez względu na symbol PKWiU;
*   poz. 185 - wstępu na imprezy sportowe - bez względu na symbol PKWiU.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje usługę polegającą na umożliwieniu dostępu do aplikacji przedstawiającej widok na Miasto \`(...)\` na przestrzeni wieków. Usługa skierowana jest do osób odwiedzających budynek \`(...)\`. Na odpowiednio przygotowanym stanowisku osoba zwiedzająca budynek \`(...)\` może obejrzeć panoramy \`(...)\` wygenerowane komputerowo w formie przestrzennej i trójwymiarowej. Stanowiska do oglądania wirtualnej panoramy \`(...)\` umiejscowione są w dwóch punktach budynku \`(...)\` tj. na poziomie 2 oraz na tarasie widokowym XXX p. Odwiedzający kupując bilet ma dostęp przez czas potrzebny do obejrzenia panoram \`(...)\` do stanowiska wyposażonego w okulary 3D. Wstęp na poziom 2 budynku \`(...)\` jest bezpłatny. Odwiedzający może kupić tylko bilet na skorzystanie ze stanowiska z panoramą, jeżeli będzie chciał z niego skorzystać. Wstęp na taras widokowy jest odpłatny. Zwiedzający musi kupić bilet wstępu na taras. Dodatkowo odrębnie może jeszcze kupić bilet uprawniający go do skorzystania ze stanowiska z panoramą. Może też kupić tylko bilet wstępu na taras i nie korzystać ze stanowiska. Wnioskodawca uzyskał opinię klasyfikacyjną Urzędu Statystycznego z Łodzi zgodnie z którą powyższa usługa sklasyfikowana jest w grupowaniu Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu 93.29 „pozostałe usługi związane z rekreacją”.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że pod poz. 186 załącznika nr 3, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu.

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”, aby zatem poznać jego znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”.

Mając na uwadze powyższe definicje oraz brzmienie poz. 179, 182-185 załącznika nr 3 do ustawy należy - na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy - uznać za rekreację różne formy aktywności mające służyć wypoczynkowi i zdrowiu.

Należy jednakże zwrócić uwagę, że ustawodawca w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% pozostałe usługi związane z rekreacją, lecz wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182-186 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki - możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej - możliwość tańczenia, na imprezę sportową - możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” - możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego - możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

Również wykładnia systemowa wewnętrzna nie ogranicza sposobu rozumienia „wstępu” jedynie do „biernego” uczestniczenia w jakiejś imprezie. Skoro ustawodawca wymienił w poz. 186 tegoż załącznika 3 „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”, to biorąc pod uwagę charakter atrakcji w \`(...)\` należy uznać, że „wstęp” do tego typu obiektu obejmuje również aktywne korzystanie ze znajdujących się tam urządzeń typowych w takich miejscach.

Uzyskana przez Stronę klasyfikacja Urzędu Statystycznego wskazuje, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę zostały zgrupowane jako „pozostałe usługi związane z rekreacją”. Tym samym, mając na uwadze uzyskaną opinię, usługi udostępniania stanowisk do oglądania wirtualnej panoramy \`(...)\`, za skorzystanie z których jest pobierana opłata, są tożsame z „opłatą w zakresie wstępu”.

Zatem oferowane przez Zainteresowanego usługi dostępu do aplikacji przedstawiającej widok na Miasto \`(...)\` na przestrzeni wieków znajdującej się w dwóch miejscach \`(...)\`, za które pobierane są opłaty, opodatkowane są stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, w oparciu o art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy oraz w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy, w której wymienione zostały „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” - bez względu na symbol PKWiU.

Podsumowując, usługi zapewnienia dostępu do odpowiedniego stanowiska w celu obejrzenia prezentacji multimedialnej korzystają z preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Ponadto, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania wskazanych we wniosku usług według PKWiU. Minister Finansów nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.