Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-163/14-4/PR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-17
Teza: zwolnienie od podatku świadczonych usług pośrednictwa
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; pośrednictwo; usługi-usługi ubezpieczeniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. (data wpływu 12 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. (data wpływu 14 kwietnia 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 3 kwietnia 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 8 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług pośrednictwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług pośrednictwa. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 9 kwietnia 2014 r. (data wpływu 14 kwietnia 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 3 kwietnia 2014 r. (skutecznie doręczone w dniu 8 kwietnia 2014 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza zawiązać spółkę osobową (dalej „Spółka”), określoną w Kodeksie spółek handlowych, świadczącą w szczególności usługi pośrednictwa, w zakresie świadczenia usług produktów finansowych i ubezpieczeniowych (dalej: Produkty). Świadczone usługi przez Spółkę w zakresie pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego realizowane przez Spółkę, będą dotyczyć świadczenia usług oferowanych przez Instytucje finansowe (objaśnienie pkt I) nw. produktów finansowych i ubezpieczeniowych:

1.  kredyty (hipoteczne, inwestycyjne, gotówkowe, konsolidacyjne, samochodowe, dla firm);
2.  konta (osobiste, dla firm), lokaty, rachunki oszczędnościowe, karty kredytowe;
3.  produkty inwestycyjne (fundusze inwestycyjne, lokaty ustrukturyzowane, plany inwestycyjne, fundusze emerytalne);
4.  ubezpieczenia (osobowe, na życie, majątkowe, komunikacyjne, turystyczne, następstw nieszczęśliwych wypadków, grupowe, obowiązkowe).

Jednocześnie Spółka w ramach prowadzonej działalności nie wyklucza wprowadzenia do swojej oferty innych usług, czy produktów niż wymienione powyżej.

Zgodnie z pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego (dalej GUS) - w odpowiedzi na wniosek z dnia 16 stycznia 2014 r. o wskazanie zaklasyfikowania rodzaju świadczonych usług wymienionych powyżej i opisanych w pkt. I i pkt. II wniosku według klasyfikacji PKWiU, w ramach planowanej działalności wskazano z up. Dyrektora, że „(…) wymienione w piśmie usługi mieszczą się w grupowaniach”: 66.19.99.0 „Pozostałe usługi wspomagające usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych”; 66.22.10.0 „Usługi agentów i brokerów ubezpieczeniowych”. Wniosek skierowany do GUS zawierał tożsame usługi, czynności i produkty wskazane i opisane, jak w przedmiotowym piśmie o interpretację indywidualną.

Przedstawione zdarzenia przyszłe zostały opisane w pkt. I i pkt II.

Pkt. I

W celu świadczenia wspomnianych usług (pkt od 1 do 4) Spółka zamierza zawrzeć umowy pośrednictwa z Instytucjami finansowymi (dalej Instytucje finansowe), gdzie poprzez Instytucje finansowe należy rozumieć podmioty gospodarcze profesjonalnie zajmujące się świadczeniem usług finansowych (banki, towarzystwa ubezpieczeń), zarówno na rzecz osób fizycznych, prawnych, korporacji, a także pośrednicy działający na rzecz tych podmiotów, w tym agenci ubezpieczeniowi. Mając powyższe na uwadze w zakresie pośrednictwa usług finansowych Spółka zamierza podpisać umowy o współpracy bezpośrednio z wybranymi bankami oraz z pośrednikami działającymi na rzecz tych podmiotów. Natomiast w zakresie usług ubezpieczeniowych Spółka zamierza zawrzeć umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z agentem ubezpieczeniowym oferującym bezpośrednio produkty towarzystw ubezpieczeniowych, zgodnie z ustawą o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Agent ubezpieczeniowy działa na podstawie umowy agencyjnej z zakładem ubezpieczeń i wykonuje w ich imieniu lub na ich rzecz czynności agencyjne. Spółka po podpisaniu stosownych umów z Instytucjami finansowymi zobowiązana będzie do aktywnego uczestnictwa w dystrybucji produktów, poprzez podejmowanie czynności zmierzających do zawarcia umów pomiędzy Klientami i Instytucjami finansowymi.

W wykonaniu wspomnianych umów Spółka będzie pośredniczyła w dystrybucji produktów oferowanych przez Instytucje finansowe, poprzez podejmowanie w szczególności następujących czynności:

1.  w zakresie świadczenia usług produktów finansowych

pozyskiwanie Klientów na produkty Instytucji finansowych, w tym dotarcie do określonej grupy docelowej Klientów; informowanie i przedstawienie potencjalnym Klientom oferty produktów Instytucji finansowych; wskazywanie Klientowi okazji, sposobu oraz trybu niezbędnego do zawarcia umowy dotyczącej konkretnego produktu; aktywny udział w czynnościach zmierzających do umożliwienia zawarcia umowy pomiędzy Klientem, a Instytucją finansową, przekazywanie informacji na temat warunków, jakie Klient powinien spełnić, by móc skorzystać z określonych produktów; uczestnictwo w szkoleniach organizowanych przez Instytucje finansowe w zakresie oferowanych produktów; proponowanie Klientowi konkretnych produktów; podejmowanie czynności przygotowawczych (np. skompletowanie i weryfikacja niezbędnej dokumentacji Klienta, rejestracja i przesłanie do Instytucji finansowej stosownego wniosku, przedstawienie Klientowi właściwej umowy), celem sprzedaży produktu przez Instytucję finansową; informowanie o sposobach kontaktu z Instytucją finansową, zmierzających do zawarcia umowy pomiędzy Klientem, a Instytucją finansową; działania informacyjne, w celu zainteresowania Klientów ofertą Instytucji finansowych, i inne.

1.  w zakresie świadczenia usług produktów ubezpieczeniowych

prezentacja aktualnej oferty Instytucji finansowych; pozyskiwaniu Klientów na usługi/produkty ubezpieczeniowe; wykonywaniu czynności przygotowawczych zmierzających do zawierania umów ubezpieczenia; wykonywaniu procedur związanych z przygotowaniem i realizacją usług ubezpieczeniowych; informowanie Klientów o zakresie ubezpieczenia, wysokości sumy ubezpieczenia oraz wysokości składki ubezpieczeniowej; doręczanie Klientom dokumentów niezbędnych do zawarcia Umowy ubezpieczenia, w tym określających warunki, na jakich umowa ubezpieczenia może zostać zawarta; udzielanie Klientom pomocy i wyczerpujących informacji dotyczących dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy ubezpieczenia, w tym sposobu wypełniania wniosków ubezpieczeniowych oraz innych formularzy dokumentów udostępnionych przez Instytucję finansową; wystawianie polis i ich doręczanie Klientom (Ubezpieczonym), zgodnie z instrukcjami obowiązującymi w towarzystwach ubezpieczeniowych; przekazywanie Klientom (Ubezpieczającemu) wszystkich informacji przewidzianych prawem, w tym w szczególności informacji wymaganych przez ustawę o pośrednictwie ubezpieczeniowym.

Wskazane w pkt. Ia i Ib czynności, realizowane w ramach zawiązanej Spółki, w związku z podpisanymi umowami o usługi pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego wykonywane będą przez uprawnione i przeszkolone osoby, w tym spełniające warunki określone w ustawie o pośrednictwie ubezpieczeniowym (jako osoby wykonujące czynności agencyjne). W związku z tym, Spółka będzie mogła świadczyć usługi w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego i finansowego. W ramach świadczonych usług pośrednictwa Spółka nie będzie miała żadnego interesu prawnego w treści umowy. Zawiązana Spółka nie będzie świadczyła usług w zakresie przechowywania instrumentów finansowych, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r., Nr 211, poz. 1384 ze zm.) i zarządzania nimi.

Spółce będzie przysługiwało z tytułu usług pośrednictwa finansowego wynagrodzenie w formie prowizji od zawartych umów (w zakresie kredytów, czy pożyczek) pomiędzy Klientem, a Instytucją finansową, wypłacana zarówno przez banki, jak i pośredników działających na rzecz banków. W zakresie umowy o współpracy z agentem ubezpieczeniowym, formą wynagrodzenia dla Spółki będzie prowizja od podpisanych umów pomiędzy Klientem, a określonym towarzystwem ubezpieczeniowym o realizację usług ubezpieczeniowych wypłacana przez agenta ubezpieczeniowego, po otrzymaniu prowizji od towarzystwa ubezpieczeniowego. Pozostałe wynagrodzenie należne dla Spółki wypłacane przez Instytucję finansową będzie obejmować np.: procent od wartości założonej lokaty, procent od obrotów klienta na rachunku inwestycyjnym, określona stawka wynagrodzenia za otwarte konto osobiste, firmowe, oszczędnościowe, wydaną kartę kredytową, otwarty rachunek inwestycyjny.

Zgodnie z przedstawionymi w pkt. Ia i Ib realizowanymi czynnościami, istotą i celem świadczonych przez Spółkę usług w zakresie pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego będzie w opisanym przypadku skojarzenie dwóch stron i uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, w opisanym przypadku pomiędzy Klientem, a Instytucją finansową. Natomiast Spółka nie będzie miała żadnego interesu w zakresie treści umowy.

Pkt II

Mając na uwadze, zdarzenie przyszłe opisane w pkt. I oraz świadczone usługi pośrednictwa oferowanych produktów (pkt 1 do pkt 4), a także zakres i tryb funkcjonowania przyszłej Spółki, Spółka ta spełniając określone warunki dla pośrednictwa usług finansowych i ubezpieczeniowych (wskazanych w pkt. I), jednocześnie zamierza uruchomić stronę internetową (dalej portal internetowy) prowadzoną bezpośrednio przez Spółkę. W portalu internetowym będzie można znaleźć istotne i przydatne firmom i prywatnym użytkownikom internetu (potencjalnym Klientom) informacje z zakresu rynków finansowych, ubezpieczeniowych, w tym o istotnych zmianach w przepisach prawnych, itp.

Jednocześnie za pośrednictwem portalu internetowego Klient będzie otrzymywał informacje o produktach finansowych, czy ubezpieczeniowych (wymienionych w pkt do 1 do 4), oferowanych przez Instytucje finansowe za pośrednictwem Spółki, bądź co należy zaznaczyć wypełniając wniosek o produkt, taki produkt finansowy nabyć. Jak już wspomniano Spółka będzie świadczyć pośrednictwo finansowe i ubezpieczeniowe w zakresie produktów oferowanych przez Instytucje finansowe. Usługi świadczone na rzecz Instytucji finansowych będą polegać na tym, że Spółka będzie świadczyć usługi polegające na pozyskaniu za jej pośrednictwem Klientów zainteresowanych produktami oferowanymi przez Instytucje finansowe. Spółka będzie udostępniać Instytucjom finansowym przestrzeń na stronach internetowych portalu internetowego i/lub bezpośrednio zamieszczać wytworzone przez Spółkę stosowne narzędzia, celem skojarzenia dwóch stron umowy i uczynienia wszystkiego, co niezbędne aby dwie strony zawarły umowę. Oferta Instytucji finansowej będzie udostępniona za pośrednictwem portalu internetowego.

Klient poprzez portal internetowy będzie mógł przeglądać ofertę dotyczącą najważniejszych informacji w zakresie produktów finansowych poszczególnych Instytucji finansowych, ale także po wybraniu opcji „złóż wniosek” lub „kontakt” (dalej formularz kontaktowy), zgłosić aktywne zainteresowanie produktem lub określony produkt nabyć. Poprzez wniosek należy rozumieć, stosowny internetowy wniosek przygotowany przez Instytucję finansową pozwalający użytkownikowi na wystąpienie o określony produkt finansowy, poprzez podanie wszystkich niezbędnych danych do przygotowania umowy i uruchomienia produktu (dalej wniosek). W odróżnieniu od formularza kontaktu pracownik Instytucji finansowej nie będzie musiał kontaktować się z Klientem w celu ustalenia wymaganych do podpisania umowy informacji. Ponadto za pośrednictwem portalu Klient będzie mógł także po wybraniu opcji „oblicz składkę” wyliczyć składkę ubezpieczenia oraz nabyć produkt ubezpieczeniowy od Instytucji finansowej (np. ubezpieczenia direct). Klient po wybraniu odpowiedniej opcji będzie przekierowany do formularza kontaktu. Może także zostać przekierowany po wybraniu odpowiedniej zakładki do wniosku Instytucji finansowej lub formularza wyliczenia składki znajdującego się na stronie internetowej Instytucji finansowej. W przypadku gdy Klient wypełni przedmiotowy formularz kontaktu, wpisując swoje dane (lub/i niezbędne informacje), będzie mógł wysyłać taki formularz kontaktu lub wniosek do Instytucji finansowej lub też do centrali Spółki. Po otrzymaniu formularza kontaktu lub wniosku pracownik (osoba upoważniona) Instytucji finansowej lub Spółki będzie podejmował próbę kontaktu z użytkownikiem celem nawiązania z nim współpracy i sprzedaży produktu finansowego. Ponadto po wyliczeniu określonej składki ubezpieczeniowej Klient będzie miał możliwość zawarcia umowy ubezpieczenia online. Przy wypełnieniu przez Klienta wniosku Instytucja finansowa będzie uzyskiwać bezpośrednio od użytkownika wszelkie niezbędne informacje do przygotowania umowy. Jednocześnie Klient korzystający z portalu internetowego będzie miał także możliwość natychmiastowego i ciągłego kontaktu (drogą elektroniczną np. telefonicznie) z centralą Spółki (tzw. infolinia), gdzie uprawniona i przeszkolona osoba, będzie mogła mu udzielić dodatkowe informacje, w zakresie produktów finansowych i ubezpieczeniowych m.in. dot. sposobu oraz trybu niezbędnego do zawarcia umowy dotyczącej konkretnego produktu, oferty produktów oferowanych przez Instytucje finansowe, na temat warunków, jakie powinien spełnić, by móc skorzystać z określonych produktów, o zakresie ubezpieczenia, wysokości sumy ubezpieczenia oraz wysokości składki ubezpieczeniowej, wyczerpujących informacji dotyczących dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy ubezpieczenia, w tym sposobu wypełniania wniosków ubezpieczeniowych oraz innych formularzy dokumentów udostępnionych przez Instytucje finansową. W przypadku kontaktu potencjalnego Klienta z centralą Spółki, Spółka będzie realizować także czynności określone w pkt Ia i Ib, a Klient będzie mógł także zawrzeć, za pośrednictwem Spółki, umowę na określony produkt z Instytucją finansową np. ubezpieczenie direct.

Z tytułu realizacji usług portalu internetowego Spółka będzie otrzymywać wynagrodzenie na zasadzie:

*   wynagrodzenie należne Spółce za każdą usługę faktycznie nabytą przez Klienta za pośrednictwem Spółki od Instytucji finansowej (np. prowizja, procent od udzielonego i wypłaconego kredytu, prowizja od podpisanych umów pomiędzy Klientem, a określonym towarzystwem ubezpieczeniowym o realizację usług ubezpieczeniowych, procent od wartości założonej lokaty, procent od obrotów klienta na rachunku inwestycyjnym, określona stawka wynagrodzenia za otwarte konto osobiste, firmowe, oszczędnościowe, wydaną kartę kredytową, otwarty rachunek inwestycyjny);
*   wynagrodzenie przysługujące Spółce za każdy prawidłowo wypełniony przez Klienta i wysłany (przesłany) do Instytucji finansowej formularz kontaktu (lead);
*   wynagrodzenie przysługujące Spółce w postaci ryczałtowej.

Zgodnie z istotą i celem świadczonych przez Spółkę usług w zakresie pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego będzie w opisanym przypadku skojarzenie dwóch stron i uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, w opisanym przypadku pomiędzy Klientem, a Instytucją finansową. Natomiast Spółka nie będzie miała żadnego interesu w zakresie treści umowy. Reasumując za pomocą informacji dostępnej na portalu internetowym Spółki, Klient portalu internetowego będzie miał zatem możliwość nawiązania współpracy i zakupu usług od Instytucji finansowej.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wyjaśnił, że stosownie do art. 102 Kodeksu spółek handlowych zamierza zawiązać spółkę komandytową z udziałem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jako komplementariuszem. Zgodnie z ww. przepisem spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Mając to na uwadze, spółka komandytowa nie może mieć statusu spółki jednoosobowej - musi być co najmniej dwóch wspólników dążących do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Dlatego też w planowanej spółce komandytowej z udziałem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Wnioskodawca będzie jedynym komandytariuszem, a komplementariuszem będzie założona przez dwóch wspólników spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, gdzie Wnioskodawca będzie prezesem zarządu. Do składania oświadczeń w imieniu spółki z o.o. będzie upoważniony każdy z członków zarządu samodzielnie.

Planowana nazwa przyszłej spółki osobowej określonej w KSH to: X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w m. W (komandytariusz). Adresem do korespondencji wspomnianej spółki osobowej będzie: Al. N, W. Natomiast komplementariuszem będzie firma X sp. z o.o. z siedzibą w m. W.

Zgodnie z informacją zawartą we wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego zawiązanie spółki komandytowej jest zdarzeniem przyszłym. Jak już powyżej podkreślono spółka ta musi posiadać dwóch wspólników. Dlatego też pierwszą czynnością w opisywanym przypadku będzie zarejestrowanie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Na dzień dzisiejszy została uzgodniona przyszła umowa spółki z o.o. pomiędzy wspólnikami dotycząca m.in. kwestii reprezentacji, liczby udziałów w spółce oraz został zgromadzony kapitał zakładowy na jej założenie. Po zarejestrowaniu spółki z o.o. w sposób określony w przepisach prawa zostanie zawiązana spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. Obecnie zlecono przygotowywanie umowy do jej zawiązania. Ponadto w ramach działalności przyszłej spółki osobowej przeprowadzono rozmowy handlowe z instytucjami finansowymi (określonymi we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów/prawa podatkowego z dnia 10 lutego 2014 r.) w kwestii produktów finansowych i ubezpieczeniowych, gdzie uzgodniono przyszły wstępny zakres współpracy dot. pośrednictwa. Uzgodniono formę i wysokość czynszu najmu lokalu. Niezależnie od powyższego, trwają zaawansowane prace nad uruchomieniem (po zawiązaniu spółki osobowej) portalu internetowego, o którym mowa w Pkt II skierowanego wniosku z dnia 10 lutego 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Przewidywany termin zawiązania przyszłej spółki osobowej planowany jest w pierwszym półroczu 2014 r.

Reasumując, Wnioskodawca jako wspólnik i prezes zarządu przyszłej firmy X sp. z o.o. (komplementariusz) i jednocześnie przyszły wspólnik (komandytariusz) X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa stoi na stanowisku, że jest podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku na podstawie art. 14n § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że podjął wystarczające na dzień dzisiejszy działania, aby „uprawdopodobnić” możliwość powstania przyszłej spółki, której sytuacja prawnopodatkowa ma dotyczyć wnioskowana interpretacja indywidualna. Nie jest to „(\`(...)\`) samo wyrażenie woli zawiązania ww. spółki osobowej (\`(...)\`)” jak określono w skierowanym wezwaniu, gdyż niezależnie od opisanych w pkt 2 niniejszego pisma podjętych działań w związku z planowaną spółką osobową, poniesiono już nakłady finansowe związane z jej utworzeniem, jak i poświęcono czas na rozmowy handlowe, czy też poniesiono kwestie związane z przygotowaniem rozpatrywanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wniosku o interpretację indywidualną.

Jednocześnie okres zawiązania spółki osobowej uzależniony jest także od ostatecznego terminu i stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiotowej sprawie, które będzie miał istotny wpływ na ostateczny zakres działania przyszłej spółki w zakresie pośrednictwa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy będą podlegały zwolnieniu od podatku VAT świadczone przez Spółkę usługi pośrednictwa w świadczeniu usług, oferowanych produktów określonych w pkt. od 1 do 4 zarówno w przypadku gdy Spółka będzie otrzymywała wynagrodzenie w formie prowizyjnym, procentowym i pozostałym opisanym w pkt. I ?
2.  Czy będą podlegały zwolnieniu od podatku VAT świadczone przez Spółkę usługi pośrednictwa w świadczeniu usług, oferowanych produktów określonych w pkt. od 1 do 4 zarówno w przypadku gdy Spółka będzie otrzymywała wynagrodzenie za każdy prawidłowo wypełniony przez Klienta i wysłany (przesłany) do Instytucji finansowej formularz kontaktu (lead), czy też w formie prowizyjnym, procentowym, ryczałtowym, opisanym w pkt. II ?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi pośrednictwa realizowane przez Spółkę, w świadczeniu usług oferowanych produktów określonych w pkt. od 1 do 4 będą zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zarówno w przypadku gdy Spółka będzie otrzymywała wynagrodzenie w formie opisanej w pkt. I, jak i pkt. II.

Na powyższe stwierdzenie wskazuje również fakt, iż zgodnie z informacją otrzymaną z GUS wymienione w piśmie usługi mieszczą się w grupowaniach: 66.19.99.0 „Pozostałe usługi wspomagające usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych” oraz 66.22.10.0 „Usługi agentów i brokerów ubezpieczeniowych”. W związku z tym, usługi te będą stanowić usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych, usługi pośrednictwa w udzielaniu kredytów lub pożyczek pieniężnych, usługi pośrednictwa w transakcjach, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, które są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.) obowiązują znowelizowane przepisy ustawy VAT w zakresie dotyczącym usług korzystających ze zwolnienia od tego podatku. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy VAT ze zwolnienia od podatku VAT korzystają między innymi: 37) usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji; 38) usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę; 39) usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę; 40) usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług; 40a) usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w: a) spółkach, b) innych niż spółki podmiotach, jeżeli mają one osobowość prawną, - z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi; 41) usługi, których przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2010 r. nr 211, poz. 1384 oraz z 2011 r. nr 106, poz. 622 i nr 131, poz. 763), z wyłączeniem przechowywania tych instrumentów i zarządzania nimi, oraz usługi pośrednictwa w tym zakresie.

Jak stanowi art. 43 ust. 13 ustawy o VAT, zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41. (art. 43 ust. 14). Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 15 zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do: czynności ściągania długów, w tym factoringu; usług doradztwa; usług w zakresie leasingu.

Z powyższych przepisów wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie zwolnieniem usług głównych (udzielenie pożyczki, usługi ubezpieczeniowe, itp.), zarówno tych wykonywanych przez banki i ubezpieczycieli, jak również świadczonych przez inne podmioty pośredniczące w udzielaniu tych usług. Wymienione zwolnienia mają charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania z nich jest rodzaj świadczonej usługi (cechy które ją rozróżniają), a cechy (status) podmiotu świadczącego te usługi nie mają znaczenia. Nie dokonano także zawężenia stosowania powołanych zwolnień wyłącznie do określonej grupy podmiotów. Gdyby zwolnienie miało być wyłączone w stosunku do niektórych kategorii podmiotów (np. tzw. subagentów), ustawodawca uczyniłby to wprost w ustawie o podatku od towarów i usług. W konsekwencji należy uznać, iż zakres powołanych zwolnień, w tym dotyczących pośrednictwa, powinien być na gruncie ustawy rozumiany szeroko. Pogląd taki potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”). W wyroku w sprawie C-2/95 pomiędzy Sparekassernes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet (Dania) TSUE stwierdził, iż ,,zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy usługa jest wykonywana, przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym odbiorcą. Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z punktu widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez bank, nie wyklucza objęcia jej zwolnieniem”. Wg TSUE usługa finansowa świadczona przez podmiot trzeci nie traci w przedmiotowej sytuacji przymiotu takiej usługi. Istotne jest to, że z punktu widzenia powołanych przepisów, ze zwolnienia będą korzystać usługi świadczone przez podmiot nie mający statusu, przykładowo ubezpieczyciela, banku, czy brokera, jeżeli usługi przez te podmioty wykonywane można uznać za usługi pośrednictwa w świadczeniu usług wymienionych w art. 43 ust 1 pkt 37-41 ustawy. Inne stanowisko w tej sprawie prowadziłoby do sytuacji, w której pożyczka udzielona na przykład przez podmiot mający status banku byłaby zwolniona z opodatkowania, podczas gdy pożyczka udzielona na identycznych zasadach przez podmiot prowadzący działalność w zakresie udzielania pożyczek, ale nie będący bankiem, podlegałaby opodatkowaniu. Orzecznictwo TSUE jednoznacznie wyłącza możliwość takiej niejednorodnej oceny tożsamych przedmiotowo usług. „Czynności zwolnione z opodatkowania na mocy art. 13 część B lit. d) pkt 1 szóstej dyrektywy definiuje się ze względu na charakter świadczonych usług, a nie osobę je świadczącą lub ich odbiorcę. Przepis ten nie odnosi się bowiem w ogóle do tych ostatnich podmiotów.”(orzeczenie TSUE w sprawie C-453/05 Volker Ludwig).

Pojęcie „pośrednictwa” należy rozumieć szeroko. Obejmuje ono podejmowanie wszelkich czynności faktycznych zmierzających lub sprzyjających zawarciu umowy na świadczenie usług podstawowych (usług ubezpieczeniowych lub finansowych). Następstwem działań podejmowanych przez pośrednika jest doprowadzenie do zawarcia umowy pomiędzy Instytucją finansową, a ich Klientem. Zgodnie z definicją słownikową (http://sjp.pwn.pl/szukaj/pośrednictwo) przez pośrednictwo rozumie się działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron, kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych oraz umożliwianie kontaktu uczestnikom rynku pracy. W ramach tej definicji pośrednictwo w świadczeniu usług finansowych obejmowałoby działalność pośrednika, mającą na celu porozumienie się pomiędzy Klientem a Instytucją finansową, skojarzenie tych kontrahentów w celu zawarcia przez nich umowy dotyczącej produktów bankowych lub ubezpieczeniowych.

Próby zdefiniowania pojęcia pośrednictwa w kontekście zwolnień z opodatkowania można odnaleźć również w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Orzeczenia Trybunału pełnią istotną rolę w interpretacji pojęć zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o podatku od towarów i usług z uwagi na to, że przepisy te stanowią implementację postanowień Dyrektywy 2006/112/WE. Orzeczenia Trybunału umożliwiają państwom członkowskim jednolite interpretowanie pojęć zawartych w Dyrektywie, co w konsekwencji przyczynia się do uniknięcia rozbieżności w stosowaniu zwolnień z opodatkowania VAT. W wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs Excise and CSC Financial Services Ltd, TSUE orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE wskazał dalej, że nie stanowi pośrednictwa sytuacja, w której jedna ze stron powierza drugiej tylko dopełnienie formalności administracyjnych (ang. „clerical formalities”) związanych z umową, takich jak dostarczenie informacji drugiej stronie oraz przyjmowanie oraz przetwarzanie wniosków, zapisów na papiery wartościowe, które stanowiłyby zasadniczy przedmiot umowy. W takiej sytuacji zleceniobiorca zajmuje tę samą pozycję co strona sprzedająca produkt finansowy i w związku z tym nie jest pośrednikiem, który nie powinien być stroną umowy dotyczącej produktu finansowego.

W wyroku w sprawie C-453/05 (Volker Ludwig) TSUE stwierdził, że pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować m.in. wskazanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem, że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową. Z wyroku tego wypływa wniosek, że okoliczność, iż podatnik nie jest związany umownie z żadną ze stron umowy kredytowej, do której zawarcia się przyczynił, oraz że nie kontaktuje się bezpośrednio z jedną z tych stron, nie stanowi przeszkody do tego, aby świadczył on usługę pośrednictwa kredytowego, zwolnioną z VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, na podstawie powołanego wyroku, ze zwolnionym z podatku pośrednictwem mamy do czynienia również wtedy, gdy pośrednik wykonuje tylko niektóre czynności nakierunkowane na zawarcie umowy o produkt bankowy lub ubezpieczeniowy. Zwolnienie ma zastosowanie także wtedy, gdy zadaniem pośrednika jest poszukiwanie Klienta na usługę finansową lub ubezpieczeniową, przekazanie mu ewentualnych informacji o usłudze i wskazanie okazji do zawarcia umowy o produkt bankowy lub ubezpieczeniowy. Warunkiem jest jednak to, że działalność pośrednika nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową (czynności administracyjnych). Pośrednik nie musi zatem koniecznie uczestniczyć w innych czynnościach związanych z zawarciem umowy, w szczególności nie musi negocjować w imieniu stron warunków umowy ani uczestniczyć w jej zawieraniu, reprezentując jedną ze stron. Można więc powiedzieć, że działalność takiego pośrednika sprowadza się do kojarzenia podmiotów zainteresowanych udzieleniem pożyczki, kredytu, itp. z potencjalnymi klientami. W przedmiotowym orzeczeniu TSUE uznał, że usługi pośrednictwa są zwolnione z opodatkowania również w przypadku, gdy brak jest bezpośredniej relacji pomiędzy pośrednikiem a stronami czynności podstawowej, zwolnionej z opodatkowania. Zdaniem TSUE, usługa świadczona przez subagenta jest w dalszym ciągu usługą pośrednictwa ze względu na faktyczny zakres podejmowanych czynności. O ile celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, by dwie strony zawarły umowę, a pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy, usługa pośrednika będzie zwolniona z podatku.

Podobne wnioski, co przedstawione powyżej, można wysnuć z orzeczenia TSUE w sprawie C-124/07 (J.C.M Beheer BV) dotyczącej zwolnienia z VAT usług świadczonych przez subagenta ubezpieczeniowego. Ze względu na charakter wykonywanych czynności oraz pośrednią więź między ubezpieczycielem a subagentem (poprzez agenta), usługi świadczone przez subagenta powinny korzystać ze zwolnienia z VAT. Okoliczność, iż broker lub pośrednik ubezpieczenia nie pozostaje w bezpośrednim stosunku ze stronami umowy ubezpieczenia lub reasekuracji, do zawarcia której się przyczynia, lecz pozostaje z nimi jedynie w pośrednim stosunku, za pośrednictwem innego podatnika, który sam pozostaje w bezpośrednim stosunku z jedną ze stron tej umowy, i z którymi ów broker lub pośrednik jest związany umownie, nie wyklucza, by świadczone przez niego usługi były zwolnione od podatku. Z zasady neutralności podatkowej wynika, że podmioty gospodarcze powinny mieć możliwość wyboru modelu organizacyjnego, który z czysto gospodarczego punktu widzenia byłby dla nich najbardziej odpowiedni, nie narażając się na to, że dokonywane przez nie czynności nie będą objęte zwolnieniem z opodatkowania.

Jednocześnie należy wskazać, że także w przypadku opisanym w pkt. II Spółka jest podmiotem trzecim, niezależnym dzięki wsparciu którego możliwe jest nawiązanie współpracy pomiędzy użytkownikiem a Instytucją finansową. Dzięki portalowi możliwe będzie nawiązanie współpracy, zawarcie umowy między stronami i załatwienie sprawy, jaką jest skorzystanie przez Klienta z usług oferowanych przez Instytucję finansową. Działanie Spółki będzie miało na celu skojarzenie dwóch kontrahentów, doprowadzenie do zawarcia między nimi umowy. W tym celu, działanie Spółki polegać będzie nie tylko na udostępnieniu informacji o określonych usługach oferowanych przez Instytucję finansową, ale także poprzez rozwiązania technologiczne zgłoszenie zainteresowania potencjalnego Klienta usługami określonej Instytucji finansowej. W ocenie Spółki nie ma przy tym znaczenia, w jakiej formie otrzymuje Spółka wynagrodzenie: prowizyjnym, procentowym, ryczałtowym, czy też za każdy prawidłowo wypełniony przez Klienta i wysłany do Instytucji finansowej formularz kontaktu (lead). Świadczone przez nią usługi mają bowiem na celu doprowadzenie do zawarcia umowy między klientem a Instytucją finansową. W ocenie Spółki, pośrednictwo jest pewną czynnością, działaniem i nie jest przy tym istotny rezultat czynności, jaką jest pośrednictwo. To znaczy, że nie jest koniecznym elementem usługi pośrednictwa zawarcie umowy, czy wejście w relacje biznesowe podmiotów, pomiędzy którymi się pośredniczy. Ważny jest sam proces pośredniczenia, jako umożliwienia zrealizowania określonego stanu faktycznego. Ustawodawca objął zwolnieniem od podatku VAT pewien przedmiot działalności – pośrednictwo w świadczeniu określonych usług – nie uzależnił natomiast możliwości zastosowania zwolnienia od określonego sposobu wynagradzania za świadczoną usługę. Powyższe potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2013 r. (nr ILPP2/443-917/11/13-S1/MN).

Opierając się na treści orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydanych w sprawach o sygn. C-453/05, C-235/00, C-2/95, gdzie organ stwierdził, że usługa pośrednictwa finansowego powinna stanowić: usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca wynagrodzenie; z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika powinny stanowić element usługi finansowej; celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu co do treści umowy); usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (nie może to być wyłącznie udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej) - w mojej ocenie działania Spółki, zarówno opisane w pkt. I i pkt. II będą spełniać ww. kryteria w zakresie pośrednictwa finansowego, czy też ubezpieczeniowego.

Ponadto uwzględniając prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 26 czerwca 2013 r. (I FSK 922/12) należy uznać, że w przypadku opisanym w pkt. II świadczone przez spółkę usługi nie są marketingiem, który jest działaniem mającym na celu poznanie potrzeb konsumentów, ustalenie wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów, ani też nie mamy do czynienia z hostingiem internetowym. Podejmowane przez Spółkę działania to nie tylko czynność udostępniania (oddania do dyspozycji) przestrzeni na portalu internetowym, ale również stworzenie Instytucjom finansowym możliwości przedstawienia ich oferty, możliwość jej przeglądania i zapoznania się przez osoby zainteresowane, a także możliwość uzyskania kontaktu z doradcą Instytucji finansowej czy otrzymania wniosku i zawarcia umowy na zakup danego produktu. Spółka nie tylko będzie oddawać przestrzeń na portalu internetowym, ale również będzie zapewniać narzędzia stwarzające możliwość przeglądania oferty, nawiązania kontaktu, pobrania wniosku, a w rezultacie tego zawarcie umowy i nabycie produktu. Jednocześnie Spółka dla Klienta korzystającego z portalu internetowego będzie udostępniać także możliwość ciągłego kontaktu (drogą elektroniczną np. telefonicznie) z centralą Spółki (tzw. infolinia), gdzie uprawniona i przeszkolona osoba, będzie mogła mu udzielić dodatkowe informacje, odpowiedzieć na pytania, w zakresie produktów finansowych i ubezpieczeniowych m.in. dot. sposobu oraz trybu niezbędnego do zawarcia umowy dotyczącej konkretnego produktu, oferty produktów oferowanych przez Instytucje finansowe, na temat warunków, jakie powinien spełnić, by móc skorzystać z określonych produktów, o zakresie ubezpieczenia, wysokości sumy ubezpieczenia oraz wysokości składki ubezpieczeniowej, wyczerpujących informacji dotyczących dokumentów niezbędnych do zawarcia umowy ubezpieczenia, w tym sposobu wypełniania wniosków ubezpieczeniowych oraz innych formularzy dokumentów udostępnionych przez Instytucje finansową. W przypadku kontaktu potencjalnego Klienta z centralą Spółki, Spółka będzie mogła realizować także czynności określone w pkt Ia i Ib., a Klient będzie mógł także zawrzeć, za pośrednictwem Spółki, umowę na określony produkt z Instytucją finansową np. ubezpieczenie direct. Działania Spółki opisane w pkt. I i pkt. II będą mogły być ze sobą powiązane.

Zdaniem Wnioskodawcy w przedmiotowym przypadku, świadczone przez Spółkę usługi nie będą miały wyłącznie charakteru czynności faktycznych związanych z umową. Nie będzie to jedynie pasywne udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej. Spółka będzie wychodzić poza czynności udostępniania na portalu internetowym informacji o produktach finansowych, wyposażając portal internetowy w specjalne narzędzia i rozwiązania, gdzie będzie rozszerzać zakres czynności, które wykonuje. Dzięki tym narzędziom Spółka będzie umożliwiać zawarcie między użytkownikiem, a Instytucją finansową umowy i rozpoczęcie świadczenia określonej usługi finansowej, co znajduje również uzasadnienie we wspomnianym wyroku NSA.

Celem świadczonych przez Spółkę usług będzie skojarzenie dwóch stron i doprowadzenie do zawarcia umowy między Klientem (użytkownikiem), a Instytucją finansową. Skoro bowiem Klient po zapoznaniu się z przedstawioną przez Spółkę ofertą Instytucji finansowych będzie mógł wybrać odpowiedni dla niego produkt i go zakupić lub zgłosić zainteresowanie nim, to będzie stworzona możliwość nawiązania kontaktu z Instytucją finansową i nabycia jej produktu.

Przedstawiona w niniejszym piśmie argumentacja dotycząca zwolnienia z VAT usług pośrednictwa w świadczeniu usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o podatku od towarów i usług znajduje także potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych z upoważnienia Ministra Finansów przez Dyrektorów Izb Skarbowych m.in. Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 grudnia 2012 r. (nr IPTPP1/443-818/12-2/MW), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012 r. (nr IPPP3/443-1080/12-2/RD) oraz z dnia 7 grudnia 2012 r. (nr IPPP1/443-978/12-2/MP). Analogiczne poglądy zostały przedstawione między innymi w interpretacji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 marca 2012 r. (nr IPPP1/443-1703/11-4/AS), z dnia 7 sierpnia 2012 r. (nr IPPP1/443-427/12-2/PR), z dnia 21 marca 2012 r. (nr IPPP1/443-53/12-3/MP), z dnia 1 stycznia 2012 r. (nr IPPP1/443-1516/11-4/PR) i z dnia 22 listopada 2011 r. (nr IPPP1/443-1304/11-2/PR) i z dnia 22.11.2012 r. (IPPP1/443-777/12-2/MPe) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 maja 2012 r. (ILPP2/443-350/12-2/AK).

Na szczególne uwzględnienie zasługuje interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 22 lipca 2013 r. (nr ITPP2/443-422/13/EK), gdzie opisane zdarzenie uwzględniało również aspekty pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego podniesione w niniejszym uzasadnieniu. W interpretacji tej jednoznacznie potwierdzono, że „w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe”. Należy podkreślić, że przyszłe działanie Spółki również będzie obejmowało przedstawiony zakres czynność pośrednictwa finansowego, czy ubezpieczeniowego podniesionego w ww. interpretacji.

Ponadto istotna w przedmiotowej sprawie jest także interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2013 r. (nr ILPP2/443-917/11/13-S1/MN) uwzględniająca prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 26 czerwca 2013 r. (I FSK 922/12), gdzie m.in. wskazano, że: „Celem świadczonych przez skarżącą usług jest skojarzenie dwóch stron i doprowadzenie do zawarcia umowy między użytkownikiem a instytucją finansową. Skoro bowiem użytkownik po zapoznaniu się z przedstawioną przez skarżącą ofertą instytucji finansowych może wybrać odpowiedni dla niego produkt i go zakupić lub zgłosić zainteresowanie nim, to stworzona zostaje możliwość nawiązania kontaktu z instytucją finansową i nabycia jej produktu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego takim działaniem spółka spełnia wynikający z powołanych wyżej orzeczeń TSUE warunek uczynienia wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sama spółka jako pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem uznać należy, że w przedstawionym stanie faktycznym spółka świadczy usługi pośrednictwa finansowego korzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT.”

Zarówno w ww. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, jak i we wspomnianym wyroku NSA z dnia 26 czerwca 2013 r. wskazano, że: „W dobie nowoczesnych technik komunikacji możliwe jest świadczenie usług pośrednictwa w nabywaniu szeroko rozumianych usług finansowych (ubezpieczeniowych i bankowych) przy wykorzystaniu sieci Internet i nowoczesnych narzędzi elektronicznych. Świadczone przez skarżącą usługi to nie tylko zamieszczanie linków o charakterze pasywnym – jak twierdzi organ podatkowy – lecz aktywne działania umożliwiające zapoznanie się z ofertą instytucji finansowych (ubezpieczeniowych i bankowych) i zawarcie umowy o nabycie ich produktów”. Ponadto w interpretacji indywidualnej podniesiono, że „(…) usługi mające na celu zawarcie umowy lub stworzenie możliwości do jej zawarcia między instytucją finansową a użytkownikiem (klientem), stanowią usługi pośrednictwa w zakresie usług finansowych”.

Natomiast, zgodnie z wyrokiem NSA „Świadczone za pomocą sieci Internet usługi polegające na prezentacji i możliwości zapoznania się z ofertą instytucji finansowych, a w przypadku zainteresowania produktem danej instytucji finansowej stworzenia użytkownikowi możliwości kontaktu z doradcą lub możliwości pobrania, wypełnienia i złożenia wniosku, a następnie zawarcia umowy i nabycia danego produktu finansowego, stanowią usługi pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych określonych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. nr 177 poz. 1054 ze zm.) zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.”

Reasumując, mając na względzie przedstawiony stan uwzględniający zdarzenie przyszłe oraz stan prawny w tym zakresie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że usługi pośrednictwa realizowane przez Spółkę, w świadczeniu usług oferowanych produktów określonych w pkt. od 1 do 4 będą zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zarówno w przypadku gdy Spółka będzie otrzymywała wynagrodzenie w formie opisanej w pkt. I, jak i pkt. II .

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.