Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-658/08/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-09
Teza: stawki podatku VAT z tytułu wynagrodzenia należnego ze sprzedaży prawa do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości oraz innych praw takich jak zezwolenia, uzgodnienia, pozwolenia dotyczących tej nieruchomości
Słowa kluczowe: opodatkowanie; stawka-stawki podatku; zbycie-zbycie praw
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej S. przedstawione we wniosku z dnia 30 czerwca 2008r. (data wpływu 9 lipca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 sierpnia 2008r. (data wpływu 25 sierpnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT z tytułu wynagrodzenia należnego ze sprzedaży prawa do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości oraz innych praw takich jak zezwolenia, uzgodnienia, pozwolenia dotyczących tej nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT z tytułu wynagrodzenia należnego ze sprzedaży prawa do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości oraz innych praw takich jak zezwolenia, uzgodnienia, pozwolenia dotyczących tej nieruchomości. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 sierpnia 2008r. (data wpływu 25 sierpnia 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 20 sierpnia 2008r. znak: IBPP2/443-658/08/BM i IBPB2/415-1240/08/MM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następując zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, jest podmiotem gospodarczym. Funkcjonuje od 6 lutego 2008r. W ramach swojej działalności zajmuje się m.in. obrotem nieruchomościami, jest podatnikiem VAT. Wnioskodawca na podstawie przedwstępnej umowy zakupił od osoby fizycznej częściowo zabudowaną nieruchomość gruntową stanowiącą jej majątek osobisty. W ramach swojej działalności Wnioskodawca zamierza uzyskać wszelkie niezbędne decyzje, uzgodnienia, pozwolenia w tym pozwolenie na wybudowanie na tej nieruchomości obiektów wielkopowierzchniowych i dokonać sprzedaży tych praw tj. prawa do zawarcia umowy zakupu nieruchomości w wykonaniu umowy przedwstępnej wraz ze wszystkimi pozwoleniami. Do aktu notarialnego sprzedaży w wyniku wykonania umowy przedwstępnej stanie więc dotychczasowa właścicielka oraz inwestor na którego Wnioskodawca sceduje prawo do zawarcia umowy. Sprzedająca nieruchomość otrzyma za nieruchomość od inwestora - kupującego kwotę wynikającą z umowy przedwstępnej zaś Wnioskodawca kwotę uzgodnionego wynagrodzenia za uzyskanie wszelkich pozwoleń itp., na podstawie wystawionej faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaka będzie stawka podatku VAT dla przychodu powstałego po stronie Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, stawka podatku wynosi 22% - z uwagi na zapis poz. 3 punkt 9 załącznika nr 4 do ustawy VAT oraz art. 29 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ww. ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi) według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania zainteresowany podmiot może zwrócić się o wskazanie zaklasyfikowania i wydanie opinii interpretacyjnej do odpowiedniego organu udzielającego takich informacji, tj. Urzędu Statystycznego. Z powyższych przepisów wynika, iż dostawa towarów i świadczenie usług na terytorium kraju co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przyjmuje się, że wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów oraz te nieodpłatne świadczenia niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, z którymi wiązało się prawo od odliczenia podatku przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka definicja świadczenia usług jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług wszelkich transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.

Z powyższego wynika, iż w przepisach ww. ustawy określeniem „usług” objęto obszerny krąg czynności obejmujący swoim zakresem zarówno czynności określone przez stosowne klasyfikacje statystyczne, jak i cały szereg innych świadczeń nie ujętych w tych klasyfikacjach. Aby świadczenie usługi podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi mieć miejsce również odpłatność, tj. gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usługi, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym, zaś usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek świadczenia usługi oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności. Bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasna zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę i jeżeli świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności. Świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT jest każde świadczenie odpłatne, które powoduje powstanie przysporzenia po stronie odbiorcy na skutek działania wykonawcy świadczenia. Zwrócić również należy uwagę, iż pod rządami nowej ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do każdej płatności pieniężnej rozpatrywać należy, czy nie stanowi ona otrzymanego wynagrodzenia za jakieś świadczenia wykonane przez dany podmiot. Jeśli można zidentyfikować takie świadczenie, to wówczas otrzymaną płatność należałoby potraktować jako wynagrodzenie za usługę. W przypadku więc, gdy podmiot płacący uzyskuje korzyść z pewnego rodzaju sytuacji zobowiązanie takie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako świadczenie usługi. W konsekwencji powinno być ono opodatkowane podatkiem VAT.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w orzecznictwie ETS, m.in. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia). ETS wskazał, iż świadczenie usług podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy. W opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku Wnioskodawca wskazał iż, na podstawie przedwstępnej umowy, zakupił od osoby fizycznej częściowo zabudowaną nieruchomość gruntową stanowiącą jej majątek osobisty. W ramach swojej działalności Wnioskodawca zamierza uzyskać wszelkie niezbędne decyzje, uzgodnienia, pozwolenia w tym pozwolenie na wybudowanie na tej nieruchomości obiektów wielkopowierzchniowych i dokonać sprzedaży tych praw tj. prawa do zawarcia umowy zakupu nieruchomości w wykonaniu umowy przedwstępnej wraz ze wszystkimi pozwoleniami. Do aktu notarialnego sprzedaży w wyniku wykonania umowy przedwstępnej stanie więc dotychczasowa właścicielka oraz inwestor na którego Wnioskodawca sceduje prawo do zawarcia umowy. Wnioskodawca od inwestora - kupującego otrzyma kwotę uzgodnionego wynagrodzenia za uzyskanie wszelkich pozwoleń itp., na podstawie wystawionej faktury. Tak więc Wnioskodawca odpłatnie przenosi ogół praw i obowiązków wynikających z zawartej wcześniej umowy przedwstępnej na rzecz innego podmiotu. Zatem z jednej strony podmiot, na rzecz którego dokonuje się cesji, ma możliwość dochodzenia roszczeń wynikających z umowy przedwstępnej, a z drugiej strony Spółka otrzymuje konkretną wartość materialną w postaci świadczenia pieniężnego. Wnioskodawca otrzymuje również wynagrodzenie należne z tytułu sprzedaży praw takich jak zezwolenia, uzgodnienia, pozwolenia dotyczących tej nieruchomości.

Tym samym istnieje beneficjent świadczenia, występuje element odpłatności świadczonej usługi oraz świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności. Tak więc, w świetle przytoczonych przepisów, stwierdzić należy, iż przedmiotowa sprzedaż praw majątkowych stanowi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek określonych w art. 41 ustawy. Co do zasady stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 (art. 41 ust. 1 ustawy o VAT). Art. 41 ust. 13 ustawy o VAT stanowi, iż towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę. Usługi opisane powyżej nie mieszczą się w katalogu zwolnień od podatku od towarów i usług, nie są również objęte preferencyjną stawką podatku od towarów i usług.

Reasumując, do sprzedaży prawa do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości oraz innych praw takich jak zezwolenia, uzgodnienia, pozwolenia dotyczących tej nieruchomości należy stosować stawkę podatku w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ustawy. Odnośnie wynagrodzenia Spółki otrzymywanego za sprzedaż ww. praw należy zauważyć, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania dla celów podatku od towarów i usług jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zauważyć także należy, iż pojęcie przychodu nie funkcjonuje w ustawie o podatku VAT. Dodatkowo należy wyjaśnić, że podstawa opodatkowania wynikać powinna z umowy zawartej pomiędzy kontrahentami. Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w zawierane umowy i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy kontrahentami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy prawa podatkowego, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego. Tym samym stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznać należy za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008r. W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.