Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-1025/15/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-18
Teza: sprzedaż udziału w nieruchomości
Słowa kluczowe: działki; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; osoba-osoby fizyczne; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 grudnia 2015 r. (data złożenia 29 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z 14 marca 2016 r. (data wpływu 21 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2015 r. złożono w tut. organie ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy udziału w nieruchomości.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 14 marca 2016 r. (data wpływu 21 marca 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 2 marca 2016 r. znak: IBPP1/4512-1025/15/ES.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Nabycie Nieruchomości.

Wnioskodawca W. wraz z żoną A. nabyli w dniu 16 października 2001 r. udział w wysokości 1/2 własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu numer 230, położonej w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą numer … („Nieruchomość”).

W dniu zawarcia umowy przenoszącej własność Nieruchomości na Wnioskodawcę W. wraz z żoną, pozostawali i nadal pozostają w związku małżeńskim i zarówno wówczas jak i w chwili obecnej obowiązuje między nimi wspólność ustawowa małżeńska. Udział we współwłasności Nieruchomości został nabyty i nadal pozostaje w majątku wspólnym małżonków. Jednocześnie pozostałą część udziału w wysokości 1/2 we współwłasności Nieruchomości nabyli w tym samym dniu 16 października 2001 r. małżonkowie M. i D. Obecnie współwłaścicielami Nieruchomości pozostają:

*   W. i A. - w udziale 1/2 własności Nieruchomości na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej,
*   D. - w udziale ułamkowym wynoszącym 1/4 własności Nieruchomości,
*   M. - w udziale ułamkowym wynoszącym 1/4 własności Nieruchomości.

Opis Nieruchomości.

W momencie nabycia Nieruchomości nie była ona zabudowana oraz nie posiadała przyłączy w tym do sieci energetycznej i kanalizacyjnej. Wskazane sieci przebiegają przez Nieruchomość - nie była i nadal nie jest ona jednak do nich przyłączona. W dniu 17 lipca 2007 r. Prezydent Miasta wydał dla Nieruchomości decyzję o warunkach zabudowy nr … pozwalającą na jej zabudowanie budynkiem mieszkaniowym wielorodzinnym z wbudowanym garażem („decyzja WZ”) na wniosek panów P. i M. (współwłaściciele granicznej nieruchomości), pana W. i pana D. Na Nieruchomości Wnioskodawcy chcieli bowiem wybudować domy na potrzeby mieszkaniowe współwłaścicieli oraz ich rodzin.

Zamierzenie inwestycyjne wskazane w wydanej decyzji WZ nie zostało zrealizowane, a wnioskujący o wydanie decyzji WZ, poza uzyskaniem decyzji WZ, nie podjęli żadnych działań zmierzających do realizacji inwestycji tzn. nie została sporządzona jakakolwiek dokumentacja projektowo-budowlana, nie zostały zakupione też jakiekolwiek materiały budowlane itp. Od dnia nabycia udziału we współwłasności Nieruchomości przez Wnioskodawcę, status Nieruchomości nie uległ zmianie, to jest nie ulegała ona podziałom ani połączeniom z inną nieruchomością. Dodatkowo Wnioskodawca ani pozostali współwłaściciele nie wybudowali na Nieruchomości jakiejkolwiek budowli nie podejmowali działań zmierzających do przygotowania Nieruchomości pod zabudowę, w szczególności nie podejmowali działań w celu doprowadzenia do Nieruchomości mediów, innych niż te, które istniały w dniu zakupu tj. w dniu 16 października 2001 r., nie były na niej prowadzone roboty ziemne ani inne prace mające przygotować ją pod zabudowę, nie ulegała ona podziałom jak też nie były przygotowywane plany jej podziału, nie była grodzona oraz nie były i nie są na niej wytyczone drogi wewnętrzne itp. Od momentu nabycia udziału we współwłasności Nieruchomości nie była ona zagospodarowana tzn. stanowiła nieużytek. Sprzedaż Nieruchomości następuje w związku ze zmianą sytuacji życiowej i planów Wnioskodawcy. Dla Nieruchomości nie jest ustalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a zgodnie z zapisami ewidencji gruntów, jest ona przeznaczona na cele budowlane, przy czym stan ten nie uległ zmianie od chwili nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę. W dniu 20 maja 2015 r. wydana została decyzja Prezydenta Miasta (…) zezwalająca na usunięcie z Nieruchomości wskazanych w decyzji drzew, pod warunkiem dokonania do dnia 31 grudnia 2016 r. nasadzeń zastępczych. Decyzja została wydana na wniosek współwłaścicieli nieruchomości, z uwagi na konieczność jej uporządkowania, w wykonaniu uprawnień i obowiązków właścicielskich wobec Nieruchomości, a jej wydanie i wykonanie nie było związane ze sprzedażą Nieruchomości. W chwili obecnej doszło do wycinki drzewostanu, zaś nasadzenia będą realizowane w 2016 r. zgodnie z wydaną decyzją.

Działalność gospodarcza.

Wnioskodawca w okresie kupna rzeczonej Nieruchomości oraz w późniejszym okresie nie prowadził działalności gospodarczej. Z uwagi na powyższe nie może być wątpliwości, że Wnioskodawca nabył udział w Nieruchomości w celach niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieruchomość nie była oraz nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z tytułu umowy nabycia udziału we współwłasności Nieruchomości z dnia 16 października 2001 r. żaden z współwłaścicieli nie był zobowiązany do zapłaty podatku VAT, a sama umowa zakupu podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Obecnie Wnioskodawca ani żaden z współwłaścicieli nie prowadzi działalności gospodarczej oraz żaden z nich nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Umowa przedwstępna.

W dniu 10 czerwca 2015 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości zawarł z S. Sp. z o.o. („Nabywca”) przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości („Umowa Przedwstępna”).

Na mocy Umowy Przedwstępnej Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele zobowiązali się do zawarcia umowy ostatecznej sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości na rzecz Nabywcy w terminie do dnia 9 lutego 2016 r. Nabywca jest podatnikiem VAT czynnym oraz nabywa Nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z zapisami Umowy Przedwstępnej Nabywcy przysługuje prawo do odstąpienia od Umowy Przedwstępnej, jeśli w terminie do zawarcia umowy przyrzeczonej wydane zostanie rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta - Wydziału … lub Ministra Infrastruktury, z którego jednoznacznie wynikać będzie, że niemożliwa jest zabudowa wielorodzinna w granicy Nieruchomości od strony północnej działki (od strony działki nr 229). W celu ustalenia okoliczności wskazanych powyżej, w dniu 24 lipca 2015 r. współwłaściciele M. oraz Wnioskodawca złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla Nieruchomości. Wniosek obejmuje przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na budowie na Nieruchomości oraz na działce 117/2 obręb (…) budynku wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru z garażem podziemnym wraz z wjazdem i infrastrukturą techniczną („Zamierzenie Inwestycyjne”). Do dnia wystąpienia z niniejszym wnioskiem, nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy dla Nieruchomości.

Zawarcie umowy przyrzeczonej.

Po uzyskaniu warunków zabudowy dla Nieruchomości pozwalających na zrealizowanie na niej Zamierzenia Inwestycyjnego, Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości na rzecz Nabywcy w wykonaniu Umowy Przedwstępnej.

W celu sprzedaży udziału we współwłasności Nieruchomości Wnioskodawca nie planuje podejmować żadnych innych działań w szczególności nie będzie dokonywać podziałów działki, wytyczania dróg wewnętrznych, dokonywania uzbrojenia jej terenu ani podejmowania dodatkowych działań marketingowych.

Pozostali współwłaściciele Nieruchomości złożyli do tutejszego organu analogiczne wnioski w przedmiocie opodatkowania podatkiem VAT przy sprzedaży Nieruchomości.

W uzupełnieniu Wnioskodawca podał, że:

1 lit. a) i b). Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości składającej się z działki gruntu nr 230 w celu budowy na niej budynku mieszkalnego (domu). Dom miał składać się z 4 kondygnacji i garaży przy czym każda z rodzin (Państwo G. i S.) miała mieć możliwość korzystania z dwóch kondygnacji na potrzeby mieszkaniowe. I tak Państwo G. planowali wybudować dwa odrębne mieszkania na potrzeby mieszkaniowe: jedno dla siebie oraz drugie dla rodziców Pana D., natomiast Wnioskodawca wraz z żoną A. zamierzał wybudować i wykorzystywać na własne potrzeby mieszkaniowe jedno mieszkanie dwupoziomowe zlokalizowane na dwóch kondygnacjach.

Nieruchomość nie została wykorzystana w ten sposób, gdyż w dniu 9 maja 2007 r. orzeczono rozwód Państwa D. oraz M. w związku z czym nie chcieli już razem zamieszkiwać. Dodatkowo doszło do konfliktu pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości, który uniemożliwiał wspólne zamieszkiwanie. Pierwotne plany Wnioskodawcy zakładały bowiem zamieszkiwanie dwóch rodzin w jednym budynku. W sytuacji gdy współwłaściciele popadli w konflikt a Państwo G. się rozwiedli plan ten nie mógł być już przez nich zrealizowany.

Podsumowując, Nieruchomość miała zaspokajać potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawcy, jednak z uwagi na całkowitą zmianę jego sytuacji osobistej nie może być w ten sposób obecnie wykorzystana.

2\. Przebiegające przez działkę nr 230 sieci energetyczna i kanalizacyjna są własnością Miejskiego Przedsiębiorstwa (…) oraz Zakładu Energetycznego (…). Sieci te nie stanowią zabudowy - działka nie posiada przyłączy do tych sieci - przebiegają one jedynie przez nieruchomość. Sieci te przebiegały już przez Nieruchomość w momencie zakupu przez Wnioskodawcę udziału w Nieruchomości. Od chwili zakupu udziału nie zaszła żadna zmiana w tym zakresie. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w tym zakresie - sieci istniały na działce w chwili zakupu i nie były w żaden sposób rozbudowywane lub zmieniane przez Wnioskodawcę. Działka na dzień dzisiejszy jest niezabudowana i pozostanie niezabudowana w dniu sprzedaży a istniejące na niej sieci należy uznać za urządzenia budowlane. Nieruchomość nie jest podłączona do żadnej z tych sieci i Wnioskodawca nie wykonał przyłączy do tych sieci. 3. Działka nr 230 w momencie sprzedaży nie będzie zabudowana. 4. Od momentu nabycia Wnioskodawca nie wykorzystywał działki - stała ona odłogiem i nie była w żaden sposób wykorzystywana. Wnioskodawca nie planuje też wykorzystywać działki.

Działka nigdy nie zaspokajała celów prywatnych Wnioskodawcy - była zakupiona w celu budowy domu w którym chciał zamieszkać Wnioskodawca jednak dom ten nigdy nie został zbudowany zgodnie z odpowiedzią na pytanie 1.

Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Działka nr 230 nie była nigdy ani nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie uprawiał tej działki ani nie uzyskiwał z niej płodów rolnych.

Małżonka Wnioskodawcy nie wykorzystywała Nieruchomości od chwili zakupu w żadnym zakresie ani do żadnych j czynności i nie wykorzystuje jej obecnie.

M. i D. nie wykorzystywali Nieruchomości od chwili zakupu w żadnym zakresie ani do żadnych czynności i nie wykorzystują jej obecnie.

5\. Wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy został złożony w dniu 7 lipca 2006 r.

6\. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 Wnioskodawca wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości chcieli zbudować jeden dom, w którym wydzielone byłyby trzy mieszkania - dwa dla PP. G. i jedno, dwupoziomowe dla Wnioskodawcy i jego żony.

7\. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 Wnioskodawca miał wspólnie z żoną korzystać z jednego dwupoziomowego mieszkania.

8\. Wnioskodawca planował zamieszkiwać w jednym mieszkaniu dwupoziomowym wraz z żoną.

9\. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 budowa domu nie doszła do skutku z uwagi na zmianę sytuacji życiowej Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli. W dniu 9 maja 2007 r. Państwo G. się rozwiedli a dodatkowo doszło do konfliktu Wnioskodawcy z niektórymi z pozostałych współwłaścicieli. Z uwagi na powyższe plany budowy wspólnego domu nie mogły być realizowane.

10\. Na pytanie tut. Organu: „Kiedy i który ze współwłaścicieli działki wystąpił o wydanie decyzji zezwalającej na usunięcie konkretnych drzew i dokonanie nasadzeń zastępczych?”, Wnioskodawca odpowiedział, że z wnioskiem wystąpił w dniu 21 stycznia 2015 r. Wnioskodawca za zgodą wszystkich współwłaścicieli Nieruchomości.

11\. Wystąpienie o decyzję było konieczne z uwagi na częste monity Straży Miejskiej dotyczące braku porządku na działce. W ocenie Straży Miejskiej samosiewy i drzewostan oraz krzewy stanowiły niebezpieczeństwo dla osób trzecich mogących mieć dostęp do działki (nie jest i nie była ona ogrodzona). Dodatkowo teren wokół Nieruchomości, należący do Gminy Miejskiej, był i jest utrzymywany i uporządkowany, a tym samym Nieruchomość pozostawała w rażącym kontraście estetycznym do jej otoczenia, co zwiększyło ilość kontroli i powtarzające się monity.

12\. Usunięciem drzewostanu zajmowała się firma specjalistyczna, zajmująca się pielęgnacją zieleni. Usunięcie zieleni zostało wykonane na koszt Kupującego, na podstawie porozumienia zawartego ze współwłaścicielami, w związku z umową przedwstępną z dnia 10 czerwca 2015 r. Usunięcie drzewostanu miało miejsce w drugiej połowie października 2015 r.

13\. Zgodnie z treścią wydanej decyzji nasadzeń zastępczych dokona właściciel nieruchomości w terminie do dnia 31 grudnia 2016 r.

14\. Wnioskodawca był zmuszony do wystąpienia o nową decyzję o warunkach zabudowy, z uwagi na ustalenia wynikające z umowy przedwstępnej z dnia 10 czerwca 2015 r. zawartej z nabywcą Nieruchomości tj. S. sp. z o.o. w związku z faktem, że objęta wnioskiem inwestycja znacznie różni się przedmiotowo od inwestycji objętej decyzją WZ z 2007 r. Do głównych różnic należy:

*   przeznaczenie parteru projektowanego budynku na cele usługowe (a nie wyłącznie mieszkaniowe jak było w poprzednio wydanej decyzji WZ),
*   decyzja WZ dotyczyła warunków zabudowy na działce nr 230 oraz nr 229 (graniczącą z działką Wnioskodawcy, której właściciele rozważali wówczas zabudowanie działki 229 ze współwłaścicielami działki nr 230 budynkiem podzielonym ścianą nośną w granicy obu działek),
*   inwestycja objęta obecnie złożonym wnioskiem zakłada też budowę infrastruktury na działkach sąsiednich (czego nie obejmuje decyzja WZ z 2007 r.).

Daną decyzję można wykorzystać jednokrotnie do uzyskania pozwolenia na budowę. Decyzja WZ z 2007 r. obejmuje 2 działki (230 i 229) których współwłaściciele nie planują w chwili obecnej wspólnej inwestycji (wspólnej budowy domu). Stąd konieczność uzyskania nowej, odrębnej decyzji dla przedmiotowej działki dla zrealizowania innej inwestycji.

15\. Jak zostało wskazane w odpowiedzi na pytanie 1 przyczyną zmiany sytuacji życiowej Wnioskodawcy był przede wszystkim konflikt z pozostałymi współwłaścicielami nieruchomości oraz rozwód Państwa G. Okoliczności te uniemożliwiają realizację planów o wspólnym zamieszkiwaniu.

16\. Środki ze sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na cele prywatne, konsumpcyjne. Przede wszystkim na zaspokajanie potrzeb życiowych i konsumpcje.

17\. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza występować ani podejmować żadnych czynności zmierzających do uchwalenia dla działki 230 planu zagospodarowania przestrzennego.

18\. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych czynności zmierzających do uatrakcyjnienia działki 230.

19\. Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych działań marketingowych w celu sprzedaży działki 230.

20\. Wnioskodawca pozyskał nabywcę na działkę w wyniku skorzystania z usług pośrednika sprzedaży nieruchomości.

21\. Wnioskodawca pozyskał nabywcę na nieruchomość, której dotyczy wniosek w drugim kwartale 2015 r. a w dniu 10 czerwca 2015 r. zawarł z nim (oraz z pozostałymi współwłaścicielami) umowę przedwstępną dotyczącą sprzedaży nieruchomości.

22\. Działka nr 230 nie była oraz nie jest zabudowana oraz nigdy nie była ani nie jest przedmiotem najmu i dzierżawy.

23\. Wnioskodawca nie posiada takich nieruchomości, które są przeznaczone do sprzedaży w przyszłości.

24\. Wnioskodawca nie dokonywał nigdy wcześniej sprzedaży nieruchomości ani udziału w nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę udziału w części 1/2 we współwłasności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu numer 230, (…) będącego jego własnością na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej łącznie z A., podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez niego Nieruchomości nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług.

Zasady podlegania opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej Ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 Ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 Ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 Ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 Ustawy).

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego. Majątek taki nabywany jest bowiem na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności gospodarczej, w tym handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT.

Zgodnie z orzeczeniami TSUE z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Do działań takich zaliczane jest podejmowanie zorganizowanych działań mających na celu w szczególności uzbrojenie terenu, zmianę planu miejscowego, uzyskaniu warunków zabudowy, wytyczanie dróg wewnętrznych podejmowanie działań marketingowych (wykraczających poza umieszczenie ogłoszenia o sprzedaży).

Warto przy tym podkreślić, że podjęcie jedynie jednego ze wskazanych działań (jak np. wystąpienie o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dokonania jednorazowego podziału działek) nie przesądza o gospodarczym charakterze sprzedaży (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w Interpretacji Indywidualnej z dnia 17 stycznia 2013 r. ITPP1/443-1359/12/AP, oraz Interpretacji Indywidualnej z dnia 18 marca 2015 r. ITPP2/443-1673b/14/KT) a stanowi przejaw wykonywania prawa własności do rzeczy prywatnej.

Jednocześnie w wydanych orzeczeniach TSUE wskazano, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności (podział działki, umieszczanie ogłoszeń o sprzedaży) nie mogą przesądzać o uznaniu sprzedającego za prowadzącego działalność gospodarczą.

W przypadku zatem gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem - zbycie działki budowlanej nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Ocena sytuacji Wnioskodawcy

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktycznych, obowiązujące przepisy oraz wydane na ich podstawie orzecznictwo (w tym orzecznictwo TSUE) i interpretacje, zbycie przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości po uzyskaniu decyzji o warunkach jej zabudowy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W zakresie planowanej sprzedaży Wnioskodawca nie będzie bowiem działał jako przedsiębiorca będący podatnikiem podatku od towarów i usług.

Analizując stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie należy wskazać, że:

*   udziały w Nieruchomości zostały zakupione przez każdego ze współwłaścicieli do majątku osobistego, w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą;
*   Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej w związku z czym udziały w Nieruchomości nie zostały przez Wnioskodawcę nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej,
*   Nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w celach zarobkowych - w szczególności nie była wynajmowana ani wydzierżawiana ani w żaden innych sposób wykorzystywana w celach zarobkowych;
*   Wnioskodawca nie ma zamiaru podejmowania wielokrotnych czynności polegających na sprzedaży nieruchomości - zakupiona Nieruchomość ma być sprzedana jednorazowo, z uwagi na zmianę planów życiowych Wnioskodawcy;
*   Wnioskodawca nie podejmował ani nie planuje podjąć żadnych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami - w szczególności Wnioskodawca nie podejmował ani nie będzie podejmować działań marketingowych zmierzających do sprzedaży, nie zamierza podzielić nieruchomości, doprowadzać do niej mediów (zbroić terenu), wytyczać dróg wewnętrznych itp.

Wszystkie powyższe okoliczności wskazują na fakt, że Wnioskodawca dokonuje sprzedaży udziałów w Nieruchomości jako osoba prywatna - nie w ramach działalności gospodarczej.

Wskazać przy tym należy, że nie zmienia tego fakt iż współwłaściciele Nieruchomości W. i M. wystąpili o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości. Konieczność wykonania tej czynności wynikała z warunków Umowy Przedwstępnej - uzyskanie decyzji jest warunkiem pod jakim kupujący nabędzie Nieruchomość i stanowiła jedynie przejaw wykonania przez Wnioskodawcę prawa własności Nieruchomości.

Jak podkreślają organy skarbowe samo wystąpienie o uzyskanie warunków zabudowy dla terenu (które zasadniczo wynika z braku ustalenia dla Nieruchomości miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) nie stanowi podstawy dla uznania, że sprzedawca działa jako profesjonalny handlowiec. Wnioskodawca nie podjął bowiem poza tym żadnych działań zmierzających do zwiększenia atrakcyjności gruntu - które to są czynnościami charakterystycznymi dla profesjonalnych handlowców (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w Interpretacji Indywidualnej z dnia 18 marca 2015 r. ITPP2/443-1673b/14/KT).

Tym samym, Wnioskodawca sprzedając udziały w Nieruchomości podejmuje działalność incydentalną - nieopodatkowaną podatkiem od towarów i usług, która ma charakter zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Zatem wskazana czynność sprzedaży oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Według art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielne kilku osobom. Na tym polega współwłasność w świetle art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.

Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Stosownie do treści art. 196 § 1 ww. Kodeksu, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Natomiast, w myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2082), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 tego Kodeksu, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Na gruncie powołanych powyżej przepisów prawa należy stwierdzić, że zarówno sprzedaż udziału we współwłasności gruntu na podstawie art. 198 k.c., jak i sprzedaż wspólnego gruntu za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 k.c. stanowi odpłatną dostawę towarów.

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru ani też nie ma związku z działalnością gospodarczą, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa nieruchomości, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje dostawy ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dokonując rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, należy wziąć pod uwagę orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydane w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy nie wskazują, że aktywność Wnioskodawcy dotycząca sprzedaży udziału w działce nr 230 jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca wraz z żoną nabyli w dniu 16 października 2001 r. udział w wysokości 1/2 własności nieruchomości niezabudowanej składającej się z działki gruntu numer 230. Pozostałą część udziału w wysokości 1/2 we współwłasności Nieruchomości nabyli małżonkowie M. i D. G. W momencie nabycia Nieruchomość nie była zabudowana. Przebiegające przez działkę sieci energetyczna i kanalizacyjna nie są własnością Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nabył udział w ww. nieruchomości w celu budowy na niej budynku mieszkalnego (domu), który miał służyć potrzebom mieszkaniowym Wnioskodawcy i jego żony oraz pozostałych współwłaścicieli nieruchomości. Dom miał składać się z 4 kondygnacji i garaży przy czym każda z rodzin (Państwo G. i S.) miała mieć możliwość korzystania z dwóch kondygnacji na potrzeby mieszkaniowe. Państwo G. planowali wybudować dwa odrębne mieszkania na potrzeby mieszkaniowe, natomiast Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzał wykorzystywać na własne potrzeby mieszkaniowe jedno mieszkanie dwupoziomowe zlokalizowane na dwóch piętrach.

Wnioskodawca nabył udział w Nieruchomości w celach niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie była ona wykorzystywana przez Wnioskodawcę do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (Wnioskodawca w okresie kupna nieruchomości oraz w późniejszym okresie nie prowadził działalności gospodarczej).

Na wniosek z 7 lipca 2006 r. współwłaścicieli granicznej nieruchomości, Wnioskodawcy i pana D., Prezydent Miasta dla ww. Nieruchomości wydał w dniu 17 lipca 2007 r. decyzję o warunkach zabudowy budynkiem mieszkaniowym wielorodzinnym z wbudowanym garażem. Na Nieruchomości Wnioskodawcy chcieli wybudować domy na potrzeby mieszkaniowe współwłaścicieli oraz ich rodzin.

Zamierzenie inwestycyjne wskazane w wydanej decyzji WZ nie zostało jednak zrealizowane gdyż w dniu 9 maja 2007 r. orzeczono rozwód Państwa D. oraz M. w związku z czym nie chcieli już razem zamieszkiwać. Dodatkowo doszło do konfliktu pomiędzy współwłaścicielami nieruchomości, który uniemożliwiał wspólne zamieszkiwanie.

Wnioskodawca wskazał, że sprzedaż Nieruchomości następuje w związku ze zmianą sytuacji życiowej i planów Wnioskodawcy.

Nabywcę na działkę Wnioskodawca pozyskał w drugim kwartale 2015 r. w wyniku skorzystania z usług pośrednika sprzedaży nieruchomości.

W dniu 10 czerwca 2015 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami Nieruchomości zawarł przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości, zgodnie z którą Nabywcy przysługuje prawo do odstąpienia od umowy przedwstępnej, jeśli w terminie do zawarcia umowy przyrzeczonej wydane zostanie rozstrzygnięcie z którego jednoznacznie wynikać będzie, że niemożliwa jest zabudowa wielorodzinna w granicy Nieruchomości od strony północnej działki. W dniu 24 lipca 2015 r. Wnioskodawca oraz M. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla Nieruchomości. Wniosek obejmuje przedsięwzięcie inwestycyjne polegające na budowie na Nieruchomości oraz w granicach działki 117/2 budynku wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru z garażem podziemnym wraz z wjazdem i infrastrukturą techniczną.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że od momentu nabycia udziału we współwłasności Nieruchomość nie była zagospodarowana tzn. stanowiła nieużytek. Działka nie była nigdy wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej. Wnioskodawca nie uprawiał tej działki ani nie uzyskiwał z niej płodów rolnych. Działka nigdy nie była przedmiotem najmu i dzierżawy. Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele od chwili zakupu nie wykorzystywali Nieruchomości w żadnym zakresie ani do żadnych czynności i nie wykorzystują jej obecnie.

W dniu 20 maja 2015 r. wydana została decyzja zezwalająca na usunięcie z Nieruchomości drzew. Z wnioskiem wystąpił w dniu 21 stycznia 2015 r. Wnioskodawca za zgodą wszystkich współwłaścicieli. Wystąpienie o decyzję było konieczne z uwagi na częste monity Straży Miejskiej dotyczące braku porządku na działce. Usunięcie zieleni zostało wykonane na koszt Kupującego w związku z umową przedwstępną z dnia 10 czerwca 2015 r.

Wnioskodawca wskazał ponadto we wniosku, że środki ze sprzedaży Nieruchomości zamierza przeznaczyć na cele prywatne, konsumpcyjne.

Wnioskodawca wskazał również, że nie posiada nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży, nie dokonywał też nigdy wcześniej sprzedaży nieruchomości ani udziału w nieruchomości.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa oraz opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Wnioskodawca - współwłaściciel działki gruntu nr 230, dla czynności sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nabył 16 października 2001 r. udział w działce w celu budowy budynku mieszkalnego. W tym też celu w dniu 7 lipca 2006 r. Wnioskodawca wraz z drugim współwłaścicielem Panem D. wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i decyzja pozwalająca na zabudowanie działki nr 230 budynkiem mieszkaniowym wielorodzinnym z wbudowanym garażem została wydana 17 lipca 2007 r. Z uwagi jednak na zmianę sytuacji życiowej nie mógł tego budynku wybudować. W tej sytuacji Wnioskodawca wraz z pozostałymi współwłaścicielami 10 czerwca 2015 r. zawarł przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawca wprawdzie w związku z podpisaniem umowy przedwstępnej sprzedaży działki nr 230 wystąpił z wnioskiem o wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy dla innego zamierzenia inwestycyjnego, jednak działanie to związane było bezpośrednio z chęcią sprzedaży działki, dla której nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego i zgodnie z umową przedwstępną, Nabywcy przysługuje prawo odstąpienia od umowy, jeśli z decyzji wynikać będzie, że niemożliwa jest zabudowa wielorodzinna w granicy Nieruchomości od strony północnej działki. Wnioskodawca za zgodą pozostałych współwłaścicieli wystąpił także z wnioskiem o wydanie decyzji pozwalającej na usunięcie z działki drzew, która została wydana pod warunkiem dokonania do dnia 31 grudnia 2016 r. nasadzeń zastępczych, jednak czynność ta była konieczna z uwagi na częste kontrole i monity Straży Miejskiej dotyczące braku porządku na działce i jak wskazał Wnioskodawca wydanie i wykonanie tej decyzji nie było związane ze sprzedażą Nieruchomości. Ponadto jak wynika z wniosku, wystąpienie o wydanie tej decyzji nastąpiło 20 stycznia 2015 r., natomiast nabywca na nieruchomość został pozyskany w drugim kwartale 2015 r. Należy również zauważyć, że Wnioskodawca nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych czynności zmierzających do uatrakcyjnienia działki nr 230, nie podejmował ani nie zamierza podejmować żadnych działań marketingowych w celu jej sprzedaży. Działka nr 230 nigdy nie była ani nie jest przedmiotem najmu i dzierżawy.

Zatem działania podejmowane przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy na budowę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami na poziomie parteru z garażem podziemnym wraz z wjazdem i infrastrukturą techniczną, jest pojedynczą czynnością, o której mowa w orzeczeniach TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10, a ponadto nabywca uzależnił nabycie działki od uzyskania takiej decyzji, zatem nie stanowi ciągu wskazanych tam okoliczności i jak wskazano wyżej, zostało podyktowane chęcią sprzedaży działki, dla której nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce nr 230 korzystać będzie z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym nie można uznać sprzedaży przedmiotowego udziału w działce nr 230 przez Wnioskodawcę za przejaw jego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż ww. udziału Wnioskodawcy w działce nr 230 nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu tej sprzedaży Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja wydana została dla Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla małżonki Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli działki nr 230.

Końcowo odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że dotyczą indywidualnych spraw podmiotów, które o nie wystąpiły i nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.