Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-538b/08/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-09-22
Teza: Stawka podatku właściwa dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru rozliczanej zaliczkowo.
Słowa kluczowe: deklaracje; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; faktura; stawka-stawki podatku; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w mieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2008 r. (data wpływu 20 czerwca 2008 r.), uzupełniony pismem z dnia 5 września 2008 r. (data wpływu 12 września 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru rozliczanej zaliczkowo – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 czerwca 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 5 września 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku właściwej dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru rozliczanej zaliczkowo.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce, a ponadto zarejestrowany jest w kraju jako podatnik VAT UE. Przedmiotem Jego działalności jest budowa jachtów i statków pełnomorskich, które spełniają definicję nowych środków transportu.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę na budowę katamaranu ze spółką mającą siedzibę w Belgii i zarejestrowaną w tym państwie jako podatnik VAT UE. Na podstawie powyższej umowy, wynagrodzenie za budowę katamaranu ponoszone ma być w formie częściowych opłat, płaconych po zakończeniu kolejnych etapów budowy katamaranu. Po zakończeniu kolejnych etapów budowy, wraz z zapłatą kolejnych zaliczek, na nabywcę przejdzie własność zbudowanych dotychczas części katamaranu.

Zgodnie z postanowieniami umowy, do momentu zakończenia budowy i wydania katamaranu, nabywca nie będzie miał prawa do rozporządzania katamaranem. Nabywca będzie posiadał do niego jedynie ograniczony dostęp (tj. prawo do wstępu na teren budowy jachtu wyłącznie za zgodą i pod ścisłym nadzorem Wnioskodawcy). Zgodnie z umową, pieczę nad katamaranem oraz całkowite ryzyko jego utraty lub uszkodzenia, do momentu wydania kupującemu, ponosić będzie Wnioskodawca.

Po zakończeniu budowy oraz zapłacie ostatniej zaliczki, katamaran zostanie wydany nabywcy w porcie wraz z dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 4 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z umową, w ciągu 14 dni katamaran zostanie przetransportowany przez kupującego do Belgii.

Jednocześnie, mając na celu jedynie zabezpieczenie uprawnień nabywcy, umowa dodatkowo stwierdza, że nabywca ma prawo wejścia w posiadanie jachtu lub jego sprzedaży w trakcie budowy wyłącznie w przypadku, kiedy w stosunku do Wnioskodawcy zostanie rozpoczęta procedura dotycząca upadłości. Jednocześnie w powyższym, wyjątkowym przypadku nabywca zobowiązany będzie do wywiezienia katamaranu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciągu 14 dni od dnia objęcia go w posiadanie lub w ciągu 14 dni od dnia dokonania jego sprzedaży.

**W związku z powyższym, w piśmie z dnia 5 września 2008 r., zadano następujące pytanie.**

Czy otrzymane od kupującego zaliczki będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla zaliczek na poczet wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i zastosowanie w stosunku do nich znajdzie 0% stawka podatku?

Zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części. Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 3 ww. ustawy, w przypadku otrzymania całości lub części ceny przed dokonaniem WDT, obowiązek podatkowy powstaje w momencie wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

*   podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy o VAT, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów,
*   podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99 ustawy o VAT, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Wymagane dowody potwierdzające wywóz towarów zostały określone w art. 42 ust. 3-7 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że przywołany powyżej przepis art. 42 ustawy dotyczy WDT, a spełnienie określonych w nim przesłanek uprawnia, zdaniem Wnioskodawcy, do opodatkowania 0% stawką podatku już dokonanej dostawy. Należy podkreślić jednak, że w niniejszym stanie faktycznym w przypadku otrzymania całości lub części należności na poczet WDT, która zostanie wykonana w przyszłości, spełnienie warunków wymienionych w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy jest, z założenia, niemożliwe.

Kwestia opodatkowania zaliczek na poczet WDT nie została wprost uregulowana w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać należy natomiast, że zgodnie z generalną zasadą do zaliczek za określone czynności stosuje się stawkę właściwą dla tych czynności. Zatem, Wnioskodawca uważa, że ma prawo opodatkować otrzymaną zaliczkę, na poczet przyszłej WDT stawką 0%, o ile zostanie spełniony warunek wskazany w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednocześnie, spełnienie przesłanek określonych w art. 42 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 ustawy będzie decydujące dla opodatkowania całej zrealizowanej transakcji preferencyjną stawką podatku dopiero po dokonaniu dostawy.

Wnioskodawca stoi również na stanowisku, że o powstaniu obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanych zaliczek, zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy, można mówić dopiero z chwilą wystawienia faktury dokumentującej otrzymaną należność.

Na potwierdzenie słuszności zaprezentowanego stanowiska Wnioskodawca wskazał, że jest ono powszechnie podzielane przez organy podatkowe (np. pismo Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 25 lipca 2006 r., znak: PI/005-1628/05/P/08; pismo Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 27 marca 2006 r., znak: 1471/NTR2/443-655c/05/MP).

Reasumując, Wnioskodawca uważa, że w przypadku zaliczek otrzymanych przed dokonaniem WDT (tj. przed wydaniem katamaranu nabywcy po zakończeniu jego budowy) ma prawo zastosować 0% stawkę podatku, mimo faktu, iż w momencie otrzymania przedmiotowych zaliczek i powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu nie będzie w posiadaniu dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium kraju.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

**

Z treści art. 20 ust. 1, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wynika, że obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2-4. W przypadku, gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury (art. 20 ust. 2 ustawy). Należy zauważyć (art. 20 ust. 3), że jeżeli przed dokonaniem dostawy, o której mowa w ust. 1, podatnik otrzymał część lub całość ceny, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny.

Z powyższego wynika, że opodatkowanie i tym samym zastosowanie odpowiedniej stawki w przypadku otrzymanych zaliczek na poczet wewnątrzwspólnotowych dostaw, następuje z chwilą wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Z kolei z treści art. 42 ust. 1 wynika, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Jeżeli jednak warunek posiadania właściwej dokumentacji nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres to, zgodnie z art. 42 ust. 12 i 13 ustawy, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju. Otrzymanie przez podatnika dowodów, o którym mowa wyżej, w terminie późniejszym niż określony w ust. 12 upoważnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, w której wykazał dostawę towarów (art. 42 ust. 13 ustawy).

Zatem zaliczki - co do zasady - podlegają opodatkowaniu taką samą stawką podatku jaka jest właściwa dla dostawy towarów, której dotyczą i którą poprzedzają. Z uwagi na fakt, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu stawką 0%, uprawnione jest zastosowanie do takich zaliczek stawki 0%. Należy jednak zastrzec, że takie postępowanie zasadne jest pod warunkiem skompletowania przez podatnika w odpowiednich terminach ww. dokumentacji, w związku z faktyczną realizacją wewnątrzwspólnotowej dostawy, z których będzie wynikało, że towary będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Oznacza to, że w przypadku braku przedmiotowych dowodów konieczne jest dokonanie korekty zafakturowanych zaliczek, która winna dotyczyć okresu rozliczeniowego, w którym rozpoznano obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Z powołanego przepisu art. 42 ust. 12 ustawy wynika bowiem, że opodatkowanie stawkami właściwymi dla sprzedaży dokonywanej na terytorium kraju w miesiącu rozliczenia dostawy odnosi się do całej kwoty dostawy (w tym otrzymanych zaliczek).

Reasumując, wystawiając fakturę potwierdzającą otrzymanie przez Wnioskodawcę zaliczki na poczet wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów Wnioskodawca ma prawo – przy spełnieniu warunku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy – zastosować 0% stawkę podatku od towarów i usług.

Należy jednocześnie podkreślić, że w przypadku, gdy po dokonaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów Wnioskodawca składając deklarację w zakresie podatku od towarów i usług, nie będzie jeszcze posiadał dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, zobowiązany będzie – zgodnie z dyspozycją zawartą w ust. 12 tego artykułu – opodatkować całą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów stawką właściwą dla dostawy dokonywanej na terytorium kraju, w tym odpowiednio skorygować wcześniej wykazane zaliczki. W momencie, kiedy Wnioskodawca otrzyma dowody (wymienione w cytowanych wyżej regulacjach), wówczas - zgodnie z dyspozycją art. 42 ust. 13 cyt. ustawy – może dokonać korekty deklaracji, w której uprzednio rozliczył dostawę, wykazując tym samym całość kwoty wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

**