Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.748.2025.1.SM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Nieuznania za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu
wniesienia aportem do Spółki środków trwałych powstałych w
wyniku realizacji inwestycji.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
gmina
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie nieuznania Państwa za podatnika podatku od towarów i usług z
    tytułu wniesienia aportem do Spółki środków trwałych powstałych w wyniku realizacji
    inwestycji pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Podstawę działania Wnioskodawcy, stanowi statut Wnioskodawcy, który – na
      podstawie art. 67 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj.
      Dz. U. z 2024, poz.1465 ze zm.)- uchwalony został przez Rady zainteresowanych Gmin.
      ...utworzony został na czas nieoznaczony, a do jego zadań należy m.in. planowanie i
      wykonywanie zadań z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie gmin –
      członków ... w szczególności zapewnienie budowy, utrzymania i eksploatacji
      regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych (...).
    2. ... realizując wymienione zadania własne na bieżąco rozbudowuje lub modernizuje
      system gospodarowania odpadami komunalnymi. W latach ... realizuje inwestycję pn.
      „...”, w wyniku której powstaną następujące środki trwałe: .... Modernizacja ... jest
      niezwykle istotną inwestycją dla ... m.in. z konieczności dostosowania się do wymogów
      szeregu nowych i zmienianych przepisów europejskich oraz krajowych (m.in. ...).
      Umowa na realizację inwestycji została zawarta ..., wymagany termin realizacji to 24
      miesiące od zawarcia umowy.
    3. ... posiada 100% udziałów spółki ... Sp. z o.o.(dalej: ..., spółka), której działalność
      związana jest (...). Spółka prowadzi.. Wnioskodawca jest jedynym właścicielem ..., która
      realizuje zadania (usługi) w ogólnym interesie gospodarczym (dalej: usługi ...)
      polegające na .... Zadania w ... zostały powierzone spółce (...).
    4. Wnioskodawca zamierza wnieść aportem do ... środki trwałe wymienione w pkt 2,
      bezpośrednio po zakończeniu inwestycji. Wnioskodawca nie zamierza użytkować
      wytworzonych środków trwałych przed przekazaniem do spółki.
    5. Wytworzone środki trwałe będą wykorzystywane w spółce do wykonywania zadań
      nałożonych przez Wnioskodawcę, jako organ władzy publicznej.
    6. Wartość nominalna udziałów, jakie otrzyma Wnioskodawca po przekazaniu aportem
      środków trwałych do spółki, będzie odpowiadać kosztom ww. inwestycji.

    7. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
      usług, tzn. w ramach obszaru cywilnoprawnego dokonuje on dzierżawy (...). Czynności
      dokonywane w ramach obszaru cywilnoprawnego Wnioskodawca deklaruje i rozlicza
      w deklaracjach VAT-7 jako opodatkowane stawką VAT.
    8. Faktury dokumentujące realizację inwestycji, objętej zakresem wniosku, będą
      wystawione na Wnioskodawcę. Podatek naliczony, zawarty w tych fakturach nie był i
      nie będzie odliczany i z żadnej z faktur.
    9. Reasumując, zamiarem Wnioskodawcy jest wniesienie do Spółki środków trwałych
      wykorzystywanych do świadczenia usług w ogólnym interesie publicznym.

## Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, polegającym na wniesieniu przez Wnioskodawcę do
    Spółki aportu środków trwałych, zastosowanie znajduje art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od
    towarów i usług skutkujący uznaniem, że Wnioskodawca w tym zakresie nie działa jako
    podatnik VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), w opisanym zdarzeniu
    przyszłym, Wnioskodawca nie powinien być uznany za podatnika podatku VAT. Zgodnie z
    ww. przepisem „nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.
    Wnioskodawca wykonuje zadania użyteczności publicznej, czyli zadania własne, statutowe,
    przekazane przez gminy należące do Wnioskodawcy, których celem jest bieżące i
    nieprzerwane zaspakajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług
    powszechnie dostępnych. Wniesienie aportu do spółki nie ma na celu dokapitalizowanie
    spółki lecz jest związane z realizacją zadania własnego. Wnioskodawca za pośrednictwem
    Spółki wykonuje zadania własne w postaci (...), więc nie może być uznany za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca uznaje, że w opisanym przypadku nie działa jako przedsiębiorca, lecz
    realizuje swoje zadania statutowe, własne, o charakterze publicznoprawnym. Ponadto w
    relacji z ..., wnosząc wkład rzeczowy do tej spółki, Wnioskodawca nie wykonuje czynności
    charakterystycznej dla obrotu gospodarczego i dostępnej wszystkim.
    Zgodnie z wyrokiem (...) Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił w całości indywidualną
    interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: ..., dotyczącą uznania
    Wnioskodawcy za podatnika od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia
    naliczonego podatku od towarów i usług od ww. inwestycji.
    Ponadto (...)).
    W związku z powyższym czynność prawna wniesienia aportem środków trwałych, o
    których mowa w opisie stanu faktycznego do Spółki, nie podlega opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ( ).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z cyt. wyżej art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie
    dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności,

    które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do
    realizacji których zostały one powołane.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1, ze zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy, należy rozgraniczyć
    sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od
    sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być
    traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest
    więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub
    transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca
    uznał w art. 15 ust. 6 ustawy, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych
    zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one
    powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy
    organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w
    oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy definicji podatnika jako podmiotu
    wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym
    działalność ta musi być wykonywana samodzielnie – we własnym imieniu i na własny
    rachunek. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii
    podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie
      odrębnymi przepisami prawa oraz
      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie
      umów cywilnoprawnych.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Ustawy określają, które zadania własne gminy mają charakter obowiązkowy.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Wykonywanie zadań publicznych może być realizowane w drodze współdziałania
      między jednostkami samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki
      międzygminne. Związek międzygminny może być tworzony również w celu wspólnej
      obsługi, o której mowa w art. 10a.
    Na podstawie art. 64 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku międzygminnym, związane z
      wykonywaniem zadań przekazanych związkowi, przechodzą na związek z dniem
      ogłoszenia statutu związku.
    W myśl art. 65 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Związek wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Według art. 65 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym:
      Związek posiada osobowość prawną.
    Na mocy art. 67 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Utworzenie związku oraz przystąpienie gminy do związku wymagają przyjęcia jego
      statutu bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady odpowiednio
      przez rady zainteresowanych gmin albo radę zainteresowanej gminy.
    W ust. 2b powyższego art. 67 zapisano:
      Związek nabywa osobowość prawną z dniem ogłoszenia statutu.

    Z powołanych wyżej przepisów ustawy o samorządzie gminnym wynika, że związki
    międzygminne posiadają osobowość prawną, zatem na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy
    mogą być podatnikami podatku od towarów i usług, jeżeli wykonują działalność
    gospodarczą.
    Wyłączenie z grona podatników VAT podmiotów prawa publicznego jest możliwe tylko
    wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i
    funkcji państwowych, np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej.
    Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji.
    Podmioty prawa publicznego są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają
    charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w
    gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733):
      Ustawa określa:
      1) zadania gminy oraz obowiązki:
      a) właścicieli nieruchomości,
      b) właścicieli lokali w budynku wielolokalowym, w którym ustanowiono odrębną
      własność lokali, osób, którym służy tytuł prawny do lokalu w budynkach
      wielolokalowych, osób faktycznie zamieszkujących lub użytkujących te lokale lub
      osób faktycznie zamieszkujących lub użytkujących lokal należący do spółdzielni
      mieszkaniowej
      - dotyczące utrzymania czystości i porządku;
      2) warunki wykonywania działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych
      od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów.
    Stosownie do art. 3 ww. ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
    1. Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych
      gminy.
    2. Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne
      do ich utrzymania, a w szczególności:
    1) tworzą warunki do wykonywania prac związanych z utrzymaniem czystości i porządku
      na terenie gminy lub zapewniają wykonanie tych prac przez tworzenie odpowiednich
      jednostek organizacyjnych;
    2) zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację własnych lub wspólnych z innymi
      gminami, lub wspólnych ze związkiem metropolitalnym:
    a) instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, w tym instalacji komunalnych, o
      których mowa w art. 38b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach,
    b) stacji zlewnych, w przypadku gdy podłączenie wszystkich nieruchomości do sieci
      kanalizacyjnej jest niemożliwe lub powoduje nadmierne koszty,
    c) instalacji i urządzeń do zbierania, transportu i unieszkodliwiania zwłok zwierzęcych lub
      ich części,
    d) szaletów publicznych;
    3) obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem
      gospodarowania odpadami komunalnymi;
    4) nadzorują gospodarowanie odpadami komunalnymi, w tym realizację zadań
      powierzonych podmiotom odbierającym odpady komunalne od właścicieli
      nieruchomości;

    5) zapewniają selektywne zbieranie odpadów komunalnych obejmujące co najmniej:
      papier, metale, tworzywa sztuczne, szkło, odpady opakowaniowe wielomateriałowe
      oraz bioodpady;
    6) tworzą w sposób umożliwiający łatwy dostęp wszystkim mieszkańcom gminy punkty
      selektywnego zbierania odpadów komunalnych, które zapewniają przyjmowanie co
      najmniej odpadów komunalnych wymienionych w pkt 5, odpadów niebezpiecznych,
      przeterminowanych leków i chemikaliów, odpadów niekwalifikujących się do
      odpadów medycznych, które powstały w gospodarstwie domowym w wyniku
      przyjmowania produktów leczniczych w formie iniekcji i prowadzenia monitoringu
      poziomu substancji we krwi, w szczególności igieł i strzykawek, zużytych baterii i
      akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, mebli i innych
      odpadów wielkogabarytowych, zużytych opon oraz odpadów tekstyliów i odzieży, a
      także odpadów budowlanych i rozbiórkowych z gospodarstw domowych; ( ).
    Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo inwestycje pn.: „...”. W ramach realizacji ww.
    inwestycji powstaną następujące środki trwałe .... Umowa na realizację inwestycji została
    zawarta ... wymagany termin realizacji to 24 miesiące od zawarcia umowy. Bezpośrednio
    po zakończeniu inwestycji zamierzają Państwo ww. środki trwałe wnieść aportem do ... Sp.
    z o.o., która prowadzi .... Nie zamierzają Państwo użytkować wytworzonych środków
    trwałych przed przekazaniem do Spółki. Wartość nominalna udziałów, jakie otrzymają
    Państwo po przekazaniu aportem środków trwałych do spółki, będzie odpowiadać
    kosztom ww. inwestycji.
    W tym miejscu należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty,
    które dokonują czynności podlegających opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane
    pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła
    ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności).
    Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od
    towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów
    normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.
    Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy
    organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez
    względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności działalność gospodarcza
    nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.
    W tym miejscu należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku
    spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być
    pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności,
    kompetencje techniczne czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki
    realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Wnoszący wkład (aport) przenosi na
    spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami
    majątku (materialnymi i niematerialnymi) – w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia
    (udziały, akcje), które posiadają określoną wartość. Taka transakcja bez wątpienia ma
    charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT).
    Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji,
    gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi, a zapłatą istnieje adekwatny
    związek. Odpłatność może przybierać różne formy, więc jest nią także otrzymanie
    udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.
    Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności
    od jego przedmiotu – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7
    (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego
    świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 (każde świadczenie, które nie jest dostawą
    towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a
    tym samym – w świetle art. 2 pkt 22 ustawy – uznawane jest za sprzedaż.

    W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i
    gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak
    właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie wartość otrzymanych przez Państwa udziałów w Spółce
    odpowiadać będzie wartości ww. majątku wniesionego aportem do Spółki.
    Wnioskodawca – w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – jako
    osoba prawna będzie podlegał obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W tym
    zakresie bowiem, wykonywane przez Państwa czynności będą miały charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, w rozpatrywanej sprawie, dokonując aportu ww. środków trwałych nie będą
    Państwo działać jako organ władzy publicznej, i w konsekwencji nie mogą Państwo
    skorzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Organy władzy publicznej
    nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań,
    dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te
    nie będą wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku
    dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym wniesienia aportu) nie będą realizowane
    zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Państwa działania będą w tym
    przypadku tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego dostawy
    nieruchomości lub innych towarów.
    W opisanej sytuacji, w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki, wyczerpane
    zostaną przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy –
    transakcja zbycia środków trwałych w drodze aportu, będzie niewątpliwie czynnością
    cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną).
    Dokonując aportu, który stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – będą Państwo działać jako
    podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.
    Wyłączenie z opodatkowania VAT w oparciu o art. 15 ust. 6 ustawy należy rozumieć wąsko.
    Tylko sprzedaż majątku nabytego przez podmioty prawa publicznego do celów
    prowadzonej działalności publiczno-prawnej i wykorzystywanego wyłącznie do takich
    celów, pozostanie poza zakresem VAT.
    Wprawdzie Państwo podali, że środki trwałe będą wykorzystywane w Spółce do
    wykonywania zadań nałożonych przez Państwa, jako organ władzy publicznej, to jednak
    kwoty opłat za odbiór odpadów są daniną publiczną wyłącznie dla jednostki samorządu
    terytorialnego, a nie dla Spółki. Spółka zaś otrzymuje środki finansowe od Państwa za
    wykonywanie usług związanych z odbiorem, transportem i zagospodarowaniem odpadów
    komunalnych.
    Zatem w związku z wniesieniem przez Państwa do Spółki aportu środków trwałych, nie
    znajdą zastosowania przepisy art. 15 ust. 6 ustawy, skutkujące uznaniem, że Państwo w
    tym zakresie nie działają jako podatnik VAT. Tym samym czynność ta będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem,
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazuję, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza,
    że należy je traktować indywidualnie. Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne
    bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu
    zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość,
    uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne
    wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a
    w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może
    zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną. Zauważam, że interpretacja
    indywidualna z (...), nie została przez Państwa zaskarżona.
    Natomiast odnośnie powołanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, że
    wyroki sądów, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady
    wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie
    rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem
    powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
      sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.