Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-753/10/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-06
Teza: Czy urząd skarbowy prawidłowo zaliczył nadpłatę podatku na poczet wierzytelności?
Słowa kluczowe: nadpłata; wierzytelność; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 76; [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 9 -art. 76a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 02 września 2010r. (data wpływu do Organu – 06 września 2010r.), uzupełnionym w dniach 11 i 18 listopada 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. Ordynacji podatkowej w zakresie zaliczenia przez urząd skarbowy nadpłaty podatku na poczet wierzytelności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 września 2010r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. Ordynacji podatkowej w zakresie zaliczenia przez urząd skarbowy nadpłaty podatku na poczet wierzytelności.

Z uwagi na braki formalne wniosku, pismem z dnia 03 listopada 2010r. Znak: IBPB II/1/415-752/10/MK, IBPB II/1/415-753/10/MK wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia.

Wniosek uzupełniono w dniach 11 listopada 2010r. (wniesienie opłaty) i 18 listopada 2010r. (braki formalne).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest inwalidą wzroku o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wymaga stałej pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (załączone orzeczenie o stopniu niepełnosprawności). W tej sytuacji wnioskodawca korzysta odpłatnie z przewodników, nierzadko z osób przypadkowych, których w ogóle nie zna. Gazeta „Rzeczpospolita" i „Gazeta Prawna" zamieściły artykuły, z których wynika, iż osoba spełniająca wyżej wymienione warunki nie ma obowiązku rozliczania się z poniesionych wydatków na przewodnika, jak również nie ma obowiązku wskazywania osób (nazwiska i adresu zamieszkania) wykonujących czynność przewodnika.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika również, iż wykazane wydatki na cele rehabilitacyjne w załączniku PIT/O w 2009r. skutkowały zwrotem w wysokości 612 zł. Kwotę tę organ podatkowy przekazał na poczet zajęcia wierzytelności.

Z uzupełnienia wniosku, który wpłynął do tut. Biura w dniu 18 listopada 2010r. wynika, iż co się tyczy obowiązków osoby uprawnionej do odliczenia od dochodu wydatków na przewodników, wnioskodawca zauważa, iż jest inwalidą wzroku (Orzeczenie wydane w dniu 01 października 2004r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności), jak również zaliczony jest do II grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia (Orzeczenie Obwodowej Komisji Lekarskiej ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia 27 lipca 1992r.). Wnioskodawca odpłatnie korzysta z przewodników w okresach udawania się na niezbędną rehabilitację.

Z powyższego uzupełnienia wynika ponadto, iż „Nadpłata”, którą Urząd Skarbowy przekazał na poczet zajęcia wierzytelności, powstała w wyniku złożenia zeznania podatkowego za 2009r.; dotyczyła odliczenia od przychodu poniesionych wydatków na cele rehabilitacyjne. Wierzytelność powstała z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2007r. Obowiązek uiszczenia podatku od zbycia nieruchomości miał miejsce w 2007r. Pieniądze ze sprzedaży nieruchomości wnioskodawca zamierzał przeznaczyć na kupno mieszkania. Uzyskana kwota była niewystarczająca na dokonanie tego zakupu. W związku z powyższym pieniądze zostały ulokowane na Giełdzie Papierów Wartościowych. Krótko po zainwestowaniu w fundusze inwestycyjne nastąpił ogólny kryzys finansowy. Ten fakt spowodował, że wnioskodawca nie miał wystarczających środków do uregulowania przedmiotowego podatku. Wobec powyższego zrealizowano tylko zobowiązania żony wobec Urzędu Skarbowego.

Wnioskodawca nadmienia, iż nie zakładał obowiązku uiszczenia podatku od zbycia nieruchomości. Zakup mieszkania za pieniądze uzyskane ze zbycia odpłatnie nieruchomości zwalniał z tego obowiązku. Poniesione straty na Giełdzie Papierów Wartościowych uniemożliwiły ten cel. W tej sytuacji wnioskodawca wystąpił do Urzędu Skarbowego o przesunięcie terminu płatności, rozłożenie należności na raty, ewentualne zwolnienie z płacenia odsetek. Decyzje były odmowne.

Obecnie zaległy podatek potrącany jest ze świadczenia emerytalnego. Po potrąceniu wnioskodawca otrzymuje emeryturę w wysokości 807 zł. Kwota ta jest dalece niewystarczająca na niezbędne środki utrzymania. Wnioskodawca zauważa, iż ponosi duże wydatki na cele rehabilitacyjne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaki obowiązek wobec Urzędu Skarbowego ma osoba uprawniona aby odliczyć od przychodu wydatki na przewodnika?
2.  Jaki obowiązek wobec Urzędu Skarbowego ma osoba uprawniona aby odliczyć od przychodu wydatki na utrzymania psa przewodnika?
3.  Czy organ podatkowy mógł zaliczyć nadpłatę podatku na poczet wierzytelności?

Z uzupełnienia wniosku wynika, iż wnioskodawca zrezygnował z interpretacji przepisu dotyczącego odliczeń wydatków na utrzymanie psa przewodnika.

Zdaniem wnioskodawcy, kwota zwrotu poniesionych wydatków na zabiegi rehabilitacyjne nie powinna podlegać zajęciu egzekucyjnemu. Przekazanie kwoty 612 zł na poczet zajęcia wierzytelności jest niezasadne, ponieważ kwota ta wynikła z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą Ordynacji podatkowej w zakresie zaliczenia przez urząd skarbowy nadpłaty podatku na poczet wierzytelności (pyt. 3).

W pozostałym zakresie dokonano odrębnego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

Przepis art. 73 § 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, iż nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 76 § 1 ww. ustawy nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Natomiast z paragrafu 2 tego artykułu wynika, iż nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku - na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, chyba że podatnik wystąpi o ich zwrot.

Zgodnie z art. 76a § 1 pkt 1 ww. ustawy w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W przypadku zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych przepisy art. 55 § 2 i art. 62 § 1 stosuje się odpowiednio. Przy czym zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2 (art. 76a § 2 pkt 1 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wykazane przez wnioskodawcę wydatki na cele rehabilitacyjne w załączniku PIT/O do zeznania podatkowego składanego za 2009r. skutkowały zwrotem w wysokości 612 zł. Kwotę tę organ podatkowy przekazał na poczet zajęcia wierzytelności. „Nadpłata”, którą Urząd Skarbowy przekazał na poczet zajęcia wierzytelności, powstała w wyniku złożenia zeznania podatkowego za 2009r., dotyczyła odliczenia od przychodu poniesionych wydatków na cele rehabilitacyjne. Wierzytelność powstała z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2007r. Obowiązek uiszczenia podatku od zbycia nieruchomości miał miejsce w 2007r.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż nadpłata (nazwana przez wnioskodawcę zwrotem) w wysokości 612 zł (powstała w związku z odliczeniem wydatków na cele rehabilitacyjne w 2009r., które to wydatki zostały wykazane przez wnioskodawcę w załączniku PIT/O do zeznania podatkowego składanego za 2009r.) została prawidłowo zaliczona przez Organ podatkowy – zgodnie z powołanym powyżej przepisem art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej – na poczet wierzytelności powstałej w 2007r. z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od odpłatnego zbycia nieruchomości w 2007r.

W tym miejscu należy podkreślić, iż z przepisu art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej w sposób jednoznaczny wynika, że tylko wówczas, gdy podatnik nie posiada zaległości podatkowych, nadpłata zwracana jest podatnikowi. Natomiast w sytuacji, gdy taka zaległość istnieje organ podatkowy ma prawo z urzędu zaliczyć nadpłatę na poczet zaległości.

Należy zauważyć, iż na zaliczenie kwoty 612 zł przez urząd skarbowy na poczet zaległości podatkowej (wierzytelności za 2007r.) nie ma wpływu – wbrew twierdzeniu wnioskodawcy – fakt powstania nadpłaty w ww. kwocie w związku z odliczeniami od dochodu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne. Żaden przepis Ordynacji podatkowej nie uzależnia zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym na zaległości podatkowe od tego z jakiego tytułu powstała nadpłata w tym podatku.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku wnioskodawca dołączył dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.