Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-106/13-2/AI
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-05-06
Teza: 1. Czy Podatnik może dokonać korekty z 2 pierwszych faktur wystawionych przed upadłością dłużnika w dniach: 20 października 2010 r. dnia 22 listopada 2010 r.? 2. Jeżeli Podatnik dokona korekty, to w której deklaracji powinien to uczynić: czy za miesiąc styczeń – gdzie upłynie 14 dni od odbioru przesyłki (tj. 20 grudnia 2012 r.), czy w miesiącu grudniu, gdzie Syndyk informuje, że nie zostanie uregulowana zaległość oraz nie dokona korekty VAT?
Słowa kluczowe: dług; korekta-korekta podatku; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2013 r. (data wpływu 8 lutego 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i rozlicza się na zasadach ogólnych. Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania urbanistycznego, technologicznego, budowy dróg kołowych i szynowych, robót związanych z fundamentowaniem.

W roku 2010 i 2011 Wnioskodawca wystawił faktury VAT na kwotę 280.709,92 zł firmie Sp. z o.o. Do dnia dzisiejszego Zainteresowany nie otrzymał zapłaty zaległej kwoty 135.140,00 zł, którą Zainteresowany ma zatwierdzoną przez Syndyka na potwierdzenie sald. Prawdopodobieństwo nieściągalności długu z pierwszej faktury powstało w maju 2011 r., a z ostatniej faktury w lutym 2012 r. W związku z powyższym 17 grudnia 2012 r. Wnioskodawca wysłał listem poleconym do Syndyka dłużnika Zainteresowanego zawiadomienie o zamiarze skorygowania podatku VAT w wysokości 24.562,76 zł. Wnioskodawca wysłał również zapytanie do właściwego Urzędu Skarbowego dłużnika Zainteresowanego, czy jest czynnym podatnikiem VAT. Zainteresowany otrzymał odpowiedź, że na dzień 27 grudnia 2012 r. jest czynnym podatnikiem VAT.

Natomiast od Syndyka firmy Zainteresowany otrzymał odpowiedź odmowną, gdzie Syndyk odmawia dokonania korekty ksiąg rachunkowych, powołując się na wyrok uchylający indywidualną interpretację podatkową nakazującą Syndykowi sporządzenie korekt deklaracji VAT w ramach „ulgi za złe długi”.

Po przeanalizowaniu dokumentów Wnioskodawca stwierdził, że niesłusznie ujął 4 faktury w załączniku do zawiadomienia korekty VAT. Były one wystawiane po ogłoszeniu upadłości dłużnika, tj. 4 stycznia 2011 r., tj.:

*   FV 6/VI/2011 data wystawienia - 30 czerwca; kwota netto - 1626,02; VAT - 373,98;
*   FV 5/VI/2011 data wystawienia - 30 czerwca; kwota netto - 8540,70; VAT - 1964,36;
*   FV 8/VII/2011 data wystawienia - 22 lipca; kwota netto - 7956,00; VAT - 1829,88;
*   FV 5/VII/2011 data wystawienia - 30 lipca; kwota netto - 5454,52; VAT - 1254,54.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Podatnik może dokonać korekty z faktur:
    *   FV 2/X/2010 z dnia 10 października 2010 r.; kwota netto 2100; VAT 462,00
    *   FV 1/XI/2010 z dnia 22 listopada 2010 r.; kwota netto 84.900,00; VAT 18.678,00wystawionych przed upadłością dłużnika?
2.  Jeżeli Podatnik dokona korekty, to w której deklaracji powinien to uczynić: czy za miesiąc styczeń – gdzie upłynie 14 dni od odbioru przesyłki (tj. 20 grudnia 2012 r.), czy w miesiącu grudniu, gdzie Syndyk informuje, że nie zostanie uregulowana zaległość oraz nie dokona korekty VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, może On skorzystać z „ulgi na złe długi” korygując VAT z faktur na wysokość 106.140,00 zł i VAT w wysokości 19.140,00 w miesiącu grudniu 2012 r. Są to faktury, które zostały wystawione przed ogłoszeniem upadłości, tj. z dnia 10 października 2010 r. i 22 listopada 2010 r. i nie upłynął termin przedawnienia (2 lata) aby mogły być skorygowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie zauważa się, iż z dniem 1 stycznia 2013 r. na podstawie art. 11 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r., poz. 1342) uległy zmianie przepisy art. 89a i 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, przy czym art. 89a ust. 2 pkt 2, pkt 4 i pkt 6 oraz ust. 6, a także art. 89b ust. 3 i ust. 5 ustawy zostały uchylone.

Jednakże zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy z dnia 16 listopada 2012 r., do wierzytelności powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 89a i art. 89b ustawy zmienianej w art. 11, w brzmieniu dotychczasowym, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonał sprzedaży w roku 2010. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż Zainteresowany może skorzystać z korekty na podstawie art. 89a ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r. Tym samym odpowiedzi na zredagowane we wniosku pytania należy udzielić w oparciu o przepisy ustawy obowiązujące do dnia 31 grudnia 2012 r.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy, podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (art. 89a ust. 1a ustawy).

Na podstawie art. 89a ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2.  wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
3.  wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
4.  wierzytelności nie zostały zbyte,
5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona,
6.  wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż zastosowanie regulacji prawnej, zawartej w art. 89a ust. 1 ustawy, jest możliwe o ile spełnione zostały uprzednio wszystkie warunki wymienione w art. 89a ust. 2 ustawy.

Zgodnie z ust. 3 wskazanego wyżej artykułu, korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

W myśl art. 89a ust. 4 ustawy, artykułu, w przypadku gdy po dokonaniu korekty określonej w ust. 1 należność została uregulowana w jakiejkolwiek formie, podatnik, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest zwiększyć podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek należny zwiększa się w odniesieniu do tej części.

Stosownie do art. 89a ust. 5 ustawy, podatnik obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty podatku należnego określonej w ust. 1, zawiadomić o korekcie, o której mowa w ust. 1, właściwy dla podatnika urząd skarbowy wraz z podaniem kwot korekty podatku należnego.

Podatnik w ciągu 7 dni od dnia dokonania korekty podatku należnego wymienionej w ust. 1 obowiązany jest również zawiadomić dłużnika o tej czynności. Kopia zawiadomienia jest przesyłana do właściwego dla podatnika urzędu skarbowego (art. 89a ust. 6 ustawy).

W świetle art. 89a ust. 7 ustawy, przepisów ust. 1-6 nie stosuje się, jeżeli pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4.

Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

Powołane wyżej przepisy dopuszczają zatem możliwość dokonania przez podatnika korekty podatku należnego, który powstał w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług na terytorium kraju, w sytuacji gdy nabywca towaru bądź usługi, nie dokonał zapłaty na rzecz dostawcy. Zauważyć należy także, iż podstawowym warunkiem umożliwiającym korektę jest dokonanie transakcji na rzecz podatnika, który w momencie jej dokonywania był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy, a więc podatnikiem prowadzącym samodzielnie działalność gospodarczą, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, niebędącym w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji. Ponadto, wierzyciel musi zawiadomić dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 89a ust. 1. Jeżeli dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia ureguluje należności, korekty nie dokonuje się. Jeżeli dłużnik w powyższym terminie ureguluje tylko część należności korekty nie dokonuje się w odniesieniu do tej części.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i rozlicza się na zasadach ogólnych. Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania urbanistycznego, technologicznego, budowy dróg kołowych i szynowych, robót związanych z fundamentowaniem. W roku 2010 i 2011 Wnioskodawca wystawił faktury VAT na kwotę 280.709,92 zł Sp. z o.o. Do dnia dzisiejszego Zainteresowany nie otrzymał zapłaty zaległej kwoty 135.140,00 zł, którą Zainteresowany ma zatwierdzoną przez Syndyka. Prawdopodobieństwo nieściągalności długu z pierwszej faktury powstało w maju 2011 r., a z ostatniej faktury w lutym 2012 r. W związku z powyższym 17 grudnia 2012 r. Wnioskodawca wysłał listem poleconym do Syndyka dłużnika Zainteresowanego zawiadomienie o zamiarze skorygowania podatku VAT w wysokości 24.562,76 zł. Wnioskodawca wysłał również zapytanie do właściwego Urzędu Skarbowego dłużnika czy jest czynnym podatnikiem VAT. Zainteresowany otrzymał odpowiedź, że na dzień 27 grudnia 2012 r. jest czynnym podatnikiem VAT. Natomiast od Syndyka Sp. z o.o. Zainteresowany otrzymał odpowiedź odmowną, gdzie Syndyk odmawia dokonania korekty ksiąg rachunkowych, powołując się na wyrok uchylający indywidualną interpretację podatkową nakazującą Syndykowi sporządzenie korekt deklaracji VAT w ramach „ulgi za złe długi”. Po przeanalizowaniu dokumentów Wnioskodawca stwierdził, że niesłusznie ujął 4 faktury w załączniku do zawiadomienia korekty VAT. Były one wystawiane po ogłoszeniu upadłości dłużnika.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą natomiast kwestii prawa do dokonania korekty deklaracji VAT-7 za grudzień 2012 r. w związku z wystawionymi fakturami przed upadłością dłużnika, w dniach: 10 października 2010 r. oraz 22 listopada 2010 r. oraz wysłaniem do Syndyka dłużnika zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego, które Syndyk otrzymał 20 grudnia 2012 r.

W tym miejscu wskazać należy, iż aby podatnik mógł dokonać korekty określonej w art. 89a ust. 1 ustawy, czyli skorzystać z tzw. „ulgi na złe długi”, warunki określone w art. 89a ust. 2 ustawy muszą być spełnione łącznie. Brak spełnienia któregokolwiek z wymienionych warunków stanowi przesłankę do braku takiego prawa.

Jednym z warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy, wprowadzającym ograniczenie możliwości korekty wierzytelności nieściągalnych jest kryterium, zgodnie z którym od daty wystawienia faktury VAT dokumentującej wierzytelność nie może upłynąć okres dłuższy niż 2 lata, licząc od końca roku, w którym faktura została wystawiona.

Ponadto, korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, tj. 14-dniowy termin na spłatę długu, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest zatem uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6.

Po otrzymaniu potwierdzenia o odebraniu zawiadomienia przez dłużnika podatnik - wierzyciel powinien wstrzymać się ze skorzystaniem z „ulgi na złe długi” przez 14 dni. Jeśli bowiem dłużnik w tym czasie ureguluje należność (jej część), wówczas oczywiście ww. ulga nie znajdzie zastosowania lub też znajdzie zastosowanie tylko częściowo, tj. w odniesieniu do tej części długu, która nie zostanie uregulowana przez dłużnika.

Istotne znaczenie ma tutaj kwestia obliczania terminów, a w szczególności określenia momentu początkowego oraz końcowego.

Zgodnie z przepisem art. 89b ust. 5 ustawy, do zawiadomienia u dłużnika stosuje się odpowiednio przepisy o doręczeniach. Dotyczy to, co prawda, zawiadomienia u dłużnika, jednakże uznać należy, że taka zasada powinna znajdować zastosowanie do zawiadomienia także u wierzyciela.

Tak więc moment początkowy owych 14 dni należy liczyć od momentu, w którym nastąpił skutek w postaci doręczenia zawiadomienia u dłużnika. Moment końcowy wyznacza termin przewidziany na dokonanie zapłaty wierzytelności przez dłużnika. Bezskuteczny jego upływ określa moment dokonania stosownej korekty.

Podkreślić należy, że tylko łączne spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 89a ust. 1 i 2 ustawy, daje wierzycielowi prawo do skorygowania podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin 14 dni od dnia zawiadomienia dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel otrzymał potwierdzenie odbioru zawiadomienia przez dłużnika.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zawiadomił kontrahenta o zamiarze skorygowania podatku należnego wynikającego z faktur z dnia 10 października 2010 r. oraz z dnia 22 listopada 2010 r. na podstawie art. 89a ustawy i otrzymał potwierdzenie odbioru przez dłużnika przesyłki w dniu 20 grudnia 2012 r., a w związku z tym termin 14 dni od dnia otrzymania przez dłużnika tegoż zawiadomienia upłynął z dniem 3 stycznia 2013 r., tj. po upływie dwóch lat licząc od końca roku, w którym wystawione zostały przedmiotowe faktury.

Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, iż jednym z warunków, które należy spełnić aby skorzystać z „ulgi na złe długi” jest m. in. warunek aby od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie nabył prawa do dokonania korekty podatku należnego z ww. faktur, o której mowa w art. 89a ustawy, bowiem – jak wskazano we wniosku – do końca roku 2012 nie spełniono wszystkich warunków wynikających z ww. przepisu, tj. 14 dzień od dnia otrzymania przez dłużnika zawiadomienia o zamiarze skorygowania podatku należnego przypadł na dzień 3 stycznia 2013 r. czyli w trzecim roku, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione faktury.

Zatem, odpowiadając na zadane we wniosku pytania stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie może dokonać korekty z dwóch wymienionych w pytaniu faktur, tj.:

*   FV 2/X/2010 z dnia 10 października 2010 r.; kwota netto 2100; VAT 462,00
*   FV 1/XI/2010 z dnia 22 listopada 2010 r.; kwota netto 84.900,00; VAT 18.678,00

wystawionych przed upadłością dłużnika, ponieważ nie zostały spełnione wszystkie warunki wynikające z art. 89a ustawy uprawniające do skorygowania podatku należnego, a mianowicie od daty wystawienia faktur dokumentujących wierzytelności upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione.

Informuje się, iż z uwagi na powyższe rozstrzygnięcie, pytanie drugie dotyczące terminu dokonania korekty stało się bezprzedmiotowe.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Tut. Organ nadmienia, że od dnia 1 stycznia 2013 r. zmienił brzmienie na następujące:

*   art. 89a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym: „Podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona”.
*   art. 89a ust. 1a ustawy, na mocy którego: „Nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze”.
*   art. 89a ust. 2 ustawy, na podstawie którego: „Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:
    1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
    2.  (uchylony);
    3.  na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:
        1.  wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
        2.  dłużnik nie jest w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
    4.  (uchylony);
    5.  od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;
    6.  (uchylony)”.
*   art. 89a ust. 3 ustawy, w myśl którego: „Korekta, o której mowa w ust. 1, może nastąpić w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną, pod warunkiem że do dnia złożenia przez wierzyciela deklaracji podatkowej za ten okres wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie”.
*   art. 89a ust. 4 ustawy, w świetle którego: „W przypadku gdy po złożeniu deklaracji podatkowej, w której dokonano korekty, o której mowa w ust. 1, należność została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie, wierzyciel obowiązany jest do zwiększenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana lub zbyta. W przypadku częściowego uregulowania należności, podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego zwiększa się w odniesieniu do tej części”.
*   art. 89a ust. 5 ustawy, zgodnie z którym: „Wierzyciel obowiązany jest wraz z deklaracją podatkową, w której dokonuje korekty, o której mowa w ust. 1, zawiadomić o tej korekcie właściwego dla niego naczelnika urzędu skarbowego wraz z podaniem kwot korekty oraz danych dłużnika”.
*   art. 89a ust. 6 ustawy został uchylony.
*   art. 89a ust. 7 ustawy, który stanowi, iż: „Przepisów ust. 1-5 nie stosuje się, jeżeli między wierzycielem a dłużnikiem istnieje związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4”.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.