Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.719.2020.4.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-23
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu.
Słowa kluczowe: najem; opodatkowanie; przychód; ryczałt; stawka
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2020 r. (data wpływu 21 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek ‒ uzupełniony pismem z 17 grudnia 2020 r. (data wpływu 17 grudnia 2020 r.) ‒ o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną ‒ właścicielem bądź współwłaścicielem kilkunastu nieruchomości zarówno mieszkalnych, jak i użytkowych.

Wnioskodawczyni zamierza wynająć wszystkie ww. nieruchomości spółce. Transakcja wynajmu zostanie uregulowana jedną umową najmu, która będzie obejmować wszystkie nieruchomości stanowiące przedmiot umowy.

Czynsz najmu będzie rozliczany w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Na podstawie planowanej umowy najmu, najemca będzie miał prawo udostępniania przedmiotowych nieruchomości podmiotom trzecim zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie.

Najemca będzie też ponosił wszelkie koszty związane z ww. nieruchomościami, tj. ubezpieczenia, podatki, koszty napraw i remontów, wszelkie ryzyka związane z zarządzaniem przedmiotowymi nieruchomościami zostaną przeniesione na Najemcę.

Wnioskodawczyni nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie najmu. Nie posiada i nie zamierza organizować biura, pracowników, programów komputerowych, nie zamierza poszukiwać najemców, wykupować żadnych usług związanych z wynajmem ((…) itp.), numerów telefonów, poczty e-mail itp.

Wnioskodawczyni zamierza skupić się na dotychczasowej działalności zawodowej, nie związanej z wynajmem nieruchomości. Wszystkie ww. nieruchomości stanowią majątek prywatny Wnioskodawczyni nie związany z działalnością gospodarczą.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku udzielono odpowiedzi na następujące pytania.

Czy oprócz nieruchomości, o których mowa we wniosku, Wnioskodawczyni posiada także inne nieruchomości; jeśli tak – to ile, jakie, w jaki sposób są/będą wykorzystywane i jaka jest/będzie skala tych działań?

Oprócz nieruchomości wskazanych we wniosku Wnioskodawczyni posiada inne nieruchomości, które są wykorzystywane w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej rodziny, jak również w celach rekreacyjnych, nie są i nie będą w najbliższym czasie przedmiotem wynajmu.

Czy nieruchomości, o których mowa we wniosku, zostały przez Wnioskodawczynię nabyte, czy zostały wybudowane?

Przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte.

Jeżeli nieruchomości, o których mowa we wniosku, zostały przez Wnioskodawczynię nabyte, to należy podać w jaki sposób (na podstawie jakiej czynności prawnej)?

Nieruchomości zostały nabyte w drodze odpłatnego nabycia, darowizny i dziedziczenia.

Z jakich środków ww. nieruchomości zostały nabyte/wybudowane (własne środki, kredyt, inne)?

Nieruchomości zostały nabyte ze środków własnych.

Czy Wnioskodawczyni uzyskała prawa do nieruchomości (w szczególności nabyła albo wybudowała je) z zamiarem wykorzystywania ich dla celów wynajmu?

Nieruchomości zostały nabyte w celach zapewnienia sobie zabezpieczenia emerytalnego na przyszłe lata, wynajem jest sposobem na „przechowanie” majątku bez potrzeby dokonywania na niego dalszych nakładów finansowych.

Czy Wnioskodawczyni uzyskała prawa do nieruchomości mieszkalnych (w szczególności nabyła albo wybudowała je) z zamiarem wykorzystywania ich do własnych celów mieszkaniowych?

Nieruchomości nabyte z zamiarem wykorzystania do własnych celów mieszkaniowych nie są przedmiotem wynajmu, pozostałe nieruchomości nie miały zaspokajać potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

Czy nieruchomości mieszkalne były/są przed wynajmem wykorzystywane również na cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni?

Nie.

W jaki sposób Wnioskodawczyni wykorzystywała/wykorzystuje nieruchomości mieszkalne i użytkowe przed wynajęciem spółce?

Niektóre z przedmiotowych nieruchomości były przedmiotem wynajmu, część z nich nie była wykorzystywana.

Czy przewidywany okres używania nieruchomości mieszkalnych i użytkowych w opisany sposób będzie przekraczał rok?

Tak.

Czy nieruchomości te są/będą środkami trwałymi?

Nie.

Czy w stosunku do nieruchomości mieszkalnych Wnioskodawczyni podjęła/podejmie decyzję o ich amortyzowaniu?

Wnioskodawczyni nie planowała amortyzacji nieruchomości.

Co będzie obejmowała oferta najmu, czy przedmiotem umowy będzie wyłącznie oddanie przez Wnioskodawczynię nieruchomości spółce do używania, czy najemcy będą świadczone w ramach umowy najmu również inne usługi (jeśli tak, należy wskazać – jakie)?

Przedmiotem umowy będzie oddanie nieruchomości do używania, nie będą świadczone usługi dodatkowe, Wnioskodawczyni dąży do „przerzucenia” na najemcę wszelkich działań związanych z obsługa tych nieruchomości.

Czy przychód z najmu, o którym mowa we wniosku, będzie stanowił podstawowe źródło utrzymania Wnioskodawczyni (jeśli nie – należy wskazać, z jakiego jeszcze tytułu Wnioskodawczyni osiąga przychody)?

Podstawowym źródłem przychodów Wnioskodawczyni jest działalność gospodarcza oraz przychody z udziałów w spółce, najem nie będzie stanowił głównego źródła przychodów Wnioskodawczyni.

Czy Wnioskodawczyni zamierza w przyszłości nabywać/budować inne nieruchomości z przeznaczeniem ich na wynajem?

Jest prawdopodobne, że w razie zgromadzenia znacznych kwot oszczędności Wnioskodawczyni dokona zakupu nieruchomości i w celu jej zachowania dołączy ją do „pakietu” nieruchomości stanowiących przedmiot wynajmu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym przychody z najmu będą stanowiły źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 updof oraz całość przychodu będzie mogła zostać opodatkowana podatkiem zryczałtowanym dochodowym zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w analizowanym stanie faktycznym, całość przychodów osiąganych z najmu nieruchomości może zostać opodatkowana na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że jednym ze źródeł przychodów opodatkowanych podatkiem dochodowym jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jak stanowi art. 6 ust. 1a tej ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie najmu nieruchomości. Nieruchomości będą wynajmowane na zasadzie najmu prywatnego. Najem nieruchomości nie jest nastawiony wyłącznie na cel zarobkowy. Wnioskodawczyni podejmuje jedynie czynności, które mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, w granicach zwyczajowo przyjętych reguł gospodarności.

Jednocześnie Wnioskodawczyni dąży do ograniczenia aktywności w tym zakresie do niezbędnego minimum.

Czynności związane z najmem nie będą prowadzone w sposób stały, ciągły i zorganizowany ‒ taka aktywność nie stanowi zatem działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę powyższe, przychód uzyskany z tego najmu, zdaniem Wnioskodawczyni, można zakwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako tzw. najem prywatny i całość przychodu opodatkować stawką podatku zryczałtowanego zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która prowadzona jest:

*   w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
*   w sposób ciągły – jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności, celem osiągnięcia dochodu; przy czym o ciągłości, w przypadku najmu, nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,
*   w sposób zorganizowany – co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Należy przy tym zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia uznania danego działania za pozarolniczą działalność gospodarczą od faktu zarejestrowania (zgłoszenia do właściwego rejestru) tej działalności. Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych należy stwierdzić, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy).

Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, wynajmowanie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy wybiorą opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2020 r., poz. 1065, z późn. zm.): ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1.  prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;
2.  osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej;
3.  będące osobami duchownymi;
4.  osiągające przychody ze sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, 1291, 1428, 1492 i 1565).

Jednocześnie, w myśl art. 6 ust. 1a wskazanej ustawy: opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 6 ust. 1b powyższej ustawy: przychody uzyskane z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1a, podlegają opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych również, jeżeli są uzyskiwane przez podatników, o których mowa w art. 8 ust. 1.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy: opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1.  opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;
2.  korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;
3.  osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
    1.  prowadzenia aptek,
    2.  (uchylona),
    3.  działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
    4.  (uchylona),
    5.  (uchylona),
    6.  działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;
4.  wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;
5.  podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:
    1.  samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
    2.  w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,
    3.  samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka‒ jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach;
6.  (uchylony).

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ww. ustawy: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym.

Natomiast jak wynika z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. d cytowanej ustawy: ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100.000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100.000 zł z tytułu świadczenia usług wynajmu i obsługi nieruchomości własnych lub dzierżawionych (PKWiU 68.20.1).

Z powyższego wynika, że od 1 stycznia 2021 r. zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych można rozliczać zarówno najem prywatny nieruchomości, jak i najem w ramach działalności gospodarczej.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni jest właścicielem bądź współwłaścicielem kilkunastu nieruchomości zarówno mieszkalnych, jak i użytkowych, które zamierza, jedną umową, wynająć spółce. Czynsz najmu będzie rozliczany w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Na podstawie planowanej umowy najmu najemca będzie miał prawo udostępniania niniejszych nieruchomości podmiotom trzecim zarówno odpłatnie, jak i nieodpłatnie. Wnioskodawczyni nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie najmu. Nieruchomości zostały nabyte w drodze odpłatnego nabycia, darowizny i dziedziczenia. Nieruchomości zostały nabyte w celach zapewnienia Wnioskodawczyni zabezpieczenia emerytalnego na przyszłe lata. Wynajem jest sposobem na „przechowanie” majątku bez potrzeby dokonywania na niego dalszych nakładów finansowych. Przedmiotem umowy będzie oddanie nieruchomości do używania, nie będą świadczone usługi dodatkowe. Wnioskodawczyni dąży do „przerzucenia” na najemcę wszelkich działań związanych z obsługą tych nieruchomości. Podstawowym źródłem przychodów Wnioskodawczyni jest działalność gospodarcza oraz przychody z udziałów w spółce. Zatem najem nie będzie stanowił głównego źródła przychodów Wnioskodawczyni.

Odnosząc przedstawione uregulowania prawne do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z najmu może zostać opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5% – jeśli przychód nie przekroczy kwoty 100.000 zł, natomiast w przypadku gdyby uzyskiwane przychody przekroczyły tę kwotę (przychód z najmu przekroczy 100.000 zł), wówczas nadwyżka ponad ten limit podlegać będzie opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 12,5%.

Reasumując ‒ biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przepisy prawne w tym zakresie, należy stwierdzić, że całość przychodów z tytułu najmu nieruchomości Wnioskodawczyni będzie mogła opodatkować w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.