Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-380/10-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-29
Teza: Czy wydatki poniesione na kurs szkoleniowy, w którym uczestniczy Wnioskodawca jako osoba fizyczna – właściciel firmy prowadzącej działalność gospodarczą, stanowią koszty uzyskania przychodów w myśl przepisów art. 22 i 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: dokształcanie; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; szkolenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2010 r. (data wpływu 29 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na kurs szkoleniowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na kurs szkoleniowy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Firma zajmuje się produkcją wyrobów z tworzyw sztucznych i innych materiałów (m.in. stojaki reklamowe, stoły i krzesła ozdobione logo producenta itp.). Przedsiębiorstwo osiągnęło już znaczne rozmiary, w chwili obecnej zatrudnionych jest blisko 100 osób, odbiorcami produktów są firmy krajowe i zagraniczne. Na przestrzeni kilkunastu lat przedsiębiorstwo osiągnęło znaczne rozmiary i wymaga w chwili obecnej innego podejścia do zarządzania firmą, strategii działania, organizacji pracy itp. Ponieważ bieżącym zarządzaniem firmą Zainteresowany zajmuje się osobiście, uznał, że dla dalszego rozwoju firmy niezbędne jest pogłębienie Jego wiedzy. Wnioskodawca wybrał roczny kurs szkoleniowy dla kadry menedżerskiej organizowany przez wyspecjalizowaną firmę szkoleniową. Zakres rocznego programu szkoleniowego obejmuje m.in. ekonomię i finanse, zarządzanie przychodami i kosztami, ocenę ekonomiczną inwestycji, prognozowanie i budżetowanie, marketing i sprzedaż, politykę cenową i pozycjonowanie, strategiczne zarządzanie i efektywność menedżerską. Po zakończeniu cyklu szkoleniowego jego uczestnik powinien posiadać odpowiednią wiedzę dotyczącą nowoczesnego zarządzania przedsiębiorstwem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na kurs szkoleniowy.

Czy wydatki poniesione na kurs szkoleniowy, w którym uczestniczy Wnioskodawca jako osoba fizyczna – właściciel firmy prowadzącej działalność gospodarczą, stanowią koszty uzyskania przychodów w myśl przepisów art. 22 i 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na roczny kurs szkoleniowy dotyczący ogólnych zasad zarządzania przedsiębiorstwem stanowią koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 1 kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W każdej firmie zagadnienia związane z zarządzaniem, analizą przychodów i kosztów, sposobów kierowania organizacją gospodarczą są podstawowymi zagadnieniami bez których znajomości prowadzenie efektywnej działalności gospodarczej nie jest możliwe. Im większa firma tym znaczenie tego rodzaju zagadnień jest odpowiednio większe. W przypadku firmy Wnioskodawcy, samodzielnie kieruje jej działaniami, wyznaczając zadania w poszczególnych obszarach dla kierowników działów. Aby sprostać obecnie dynamicznie rozwijającej się konkurencji musi doskonalić narzędzia zarządzania firmą. Stąd też uważa, że zdobycie wiedzy na kursie szkoleniowym mającym na celu przekazanie wiedzy na temat efektywnych metod zarządzania firmą jest potrzebne, aby skutecznie funkcjonować na rynku. W spółkach kapitałowych tego rodzaju funkcje wykonują zazwyczaj zatrudnieni menedżerowie. W firmie jednoosobowej to na właścicielu firmy ciąży odpowiedzialność za efekty prowadzonej działalności, więc niejako jest on zobowiązany do posiadania wiedzy w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej oraz z zakresu zarządzania firmą. W związku z powyższym Zainteresowany uważa, że podnoszenie Jego kwalifikacji, w zakresie opisanym powyżej, wpływa w sposób pośredni na uzyskiwanie przychodów jak również służy zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów. Ponadto tego rodzaju wydatki, tj. wydatki ponoszone na podnoszenie kwalifikacji właściciela firmy nie są wymienione w katalogu w art. 23 jako koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Wydatki na opłacenie kursu szkoleniowego nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ww. ustawy, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Do stwierdzenia, czy wydatek poniesiony przez Spółkę na opłacenie kursu szkoleniowego może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,

*   czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Z powyższych wydatków, jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć uprawnienia, umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Choć poniesiony wydatek trudno przypisać konkretnym przychodom, to jako przydatny do prawidłowego wykonywania działalności gospodarczej, może stanowić koszt uzyskania przychodów.

Zatem poniesione przez właściciela firmy przedmiotowe opłaty można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, bowiem wydatek ten rzeczywiście pozostaje w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i ponoszony jest w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.

W związku z powyższym, wydatek związany ze sfinansowaniem kursu szkoleniowego można ująć w koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wniosek w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z ustanowieniem zabezpieczenia kredytu zaciągniętego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej w dniu 29 czerwca 2010 r. został rozstrzygnięty postanowieniem nr ILPB1/415-380/10-5/TW.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.