Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1297/13-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-01-28
Teza: prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji związanej ze sprzedażą opodatkowaną
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 13 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację inwestycji **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację inwestycji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.), do zakresu działania Wnioskodawcy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W szczególności, wykonuje on zadania własne oraz zlecone z zakresu administracji rządowej nałożone ustawami, a także może wykonywać zadania z zakresu właściwości powiatu, województwa i administracji rządowej na podstawie porozumień z tymi jednostkami samorządu terytorialnego lub właściwym organem administracji rządowej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 wskazanej powyżej ustawy, do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,
2.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
3.  edukacji publicznej,
4.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
5.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,
6.  targowisk i hal targowych,
7.  zieleni gminnej i zadrzewień,
8.  cmentarzy gminnych,
9.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego,
10.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Z tytułu wykonywania swoich zadań, lub wykonywania określonych czynności, Gmina może pobierać różnego rodzaju opłaty (opłatę targową, opłatę produktową, opłatę miejscową, opłaty z tytułu czynności administracyjnych, opłatę od posiadania psów).

W tym zakresie Gmina, zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT występuje jako organ władzy publicznej, wykonujący zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa i jako taki nie jest uznawany, w świetle regulacji w zakresie podatku VAT, za podatnika podatku od towarów i usług (dalej: ,,podatek VAT”).

Ponadto, jak stanowi art. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., Nr 45, poz. 236 ze zm.), gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach: zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.

Gmina w latach 2004 - 2011 ponosiła szereg wydatków na zadania inwestycyjne w obszarze wodociągów i kanalizacji, dokumentowanych fakturami VAT. Wartość początkowa każdej z wybudowanych sieci kanalizacyjnych lub wodociągowych, stanowiących środki trwałe Gminy, przekraczała 15 000 zł.

Inwestycje obejmowały m.in.:

*   Budowę kolektora sanitarnego wraz z przyłączami w Garbatce-Letnisko - zad. II etap I,
*   Budowę kolektora sanitarnego wraz z przyłączami w Garbatce-Letnisko - zad. II etap II,
*   Modernizację i remont Gminnej Oczyszczalni Ścieków typu „LEMNA”,
*   Budowę wodociągu gminnego,
*   Budowę kolektora sanitarnego wraz z przyłączami w - zad. I etap VII,
*   Budowę pompowni podwyższającej ciśnienie wody w sieci wodociągowej,
*   Rozbudowę systemu kanalizacji sanitarnej,
*   Budowę kanalizacji deszczowej,
*   Modernizację systemu pompowego stacji wodociągowej,
*   Budowę kolektora sanitarnego wraz z przyłączami - zad. II, etap III,
*   Zwiększenie wartości sieci wodociągowej - „Budowa sieci wodociągowej rozdzielczej”.

W dalszej części niniejszego wniosku wyżej wymienione inwestycje łącznie będą określane jako: „Obiekty”.

W latach 2005-2011 r. Obiekty były sukcesywnie oddawane do użytkowania a następnie nieodpłatnie przekazywane na rzecz Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej (dalej jako: „GZGK” lub „Zakład”), będącego zakładem budżetowym Gminy, w celu dokonywania dostawy wody oraz odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców Gminy. Zakład podpisywał z mieszkańcami stosowne umowy i świadczył na ich rzecz usługi dostawy wody i odbioru ścieków, za które wystawiał faktury zawierające podatek VAT.

W dniu 30 września 2011 r., decyzją Rady Gminy, GZGK uległ likwidacji, a jego zadania przejął odpowiedni referat Gminy - po odpowiednim aneksowaniu umów cywilnoprawnych z mieszkańcami.

A zatem, od 1 października 2011 r. Gmina zaczęła samodzielnie świadczyć przedmiotowe usługi na rzecz mieszkańców, t.j. rozpoczęła dokonywanie czynności opodatkowanych VAT. Tym samym, doszło do zmiany przeznaczenia tych środków trwałych (Obiektów).

Do chwili obecnej Gmina nie obniżyła kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nakładów poniesionych na realizację Obiektów.

Ponadto, w 2012 i 2013 r. (a więc już po zlikwidowaniu GZGK) Gmina zrealizowała kolejne inwestycje wodociągowo-kanalizacyjne, na które poniosła nakłady, tj.:

*   Budowę sieci wodociągowej oraz przyłączy kanalizacyjnych,
*   Budowę sieci kanalizacji sanitarnej, zadanie III, ETAP I, dalej łącznie nazywane jako: „Inwestycje”.

Wnioskodawca do chwili obecnej nie obniżył także kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację Inwestycji.

Aktualnie, Gmina planuje dokonanie korekty podatku naliczonego poniesionego na budowę Obiektów na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy o VAT przy zastosowaniu tzw. korekty rocznej, określonej w art. 91 ust. 1-6 ustawy o VAT, począwszy od rozliczenia za rok 2011, tj. rok w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia Obiektów i od którego zaczęto je wykorzystywać do prowadzenia działalności opodatkowanej.

Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 10 w zw. z art. 86 ust. 1 Wnioskodawca zamierza także odliczyć podatek naliczony od nakładów poniesionych na realizację Inwestycji, które są wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT wykazanej na fakturach dokumentujących nakłady poniesione na realizację Inwestycji, które są wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do prowadzenia działalności opodatkowanej?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT wykazanej na fakturach dokumentujących nakłady poniesione na realizację Inwestycji, które są wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do prowadzenia działalności opodatkowanej.

Uzasadnienie

Jednostka samorządu terytorialnego jako podatnik VAT

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, za podatników uznaje się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z ust. 6 powyższego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Na podstawie powyższego, należy stwierdzić, że Gmina, co do zasady, nie powinna być uznawana za podatnika podatku VAT, z wyjątkiem sytuacji gdy wykonuje ona zadania na podstawie umów cywilnoprawnych.

Reasumując, rozpoczęcie dokonywania przez Gminę dostawy wody oraz odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców Gminy, na podstawie umów cywilnoprawnych, skutkuje opodatkowaniem na zasadach ogólnych czynności będących przedmiotem tych umów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.

Sieć wodociągowo - kanalizacyjna jako nieruchomość na potrzeby podatku VAT

Zdaniem Gminy, Obiekty powstałe w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji, stanowią nieruchomości w rozumieniu regulacji VAT.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż z uwagi na brak definicji nieruchomości w Ustawie o VAT, zasadne jest posłużenie się wyłącznie w charakterze pomocniczym aktami prawnymi o specjalistycznym charakterze, jakim są (i.) ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) (dalej: „Prawo budowlane”) oraz (ii,) ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95 poz. 613 z późn. zm.) (dalej: „UPOL”).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego za obiekt budowlany należy rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt malej architektury;

Ponadto, art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, stanowi, że za budowlę należy uznać „każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową”.

Z kolei art. 2 UPOL stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1.  grunty,
2.  budynki lub ich części,
3.  budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Tym samym, na podstawie zapisów wspomnianych ustaw sieć kanalizacji stanowi budowlę, które z kolei podlegają opodatkowaniu podatkowi od nieruchomości. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, obiekty powinny zostać uznane za nieruchomość w rozumieniu Ustawy o VAT.

Powyższe potwierdza również definicja wytworzenia nieruchomości zawarta w art. 2 pkt 14a Ustawy o VAT, która stanowi, iż przez wytworzenie nieruchomości należy rozumieć „wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym”

Prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT wykazanej na fakturach dokumentujących nakłady poniesione na realizację Inwestycji, które są wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do prowadzenia działalności opodatkowanej

Zgodnie z art. 86. ust. 1 Ustawy o podatku VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 2 Ustawy o podatku VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, co do zasady, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z kolei wy myśl art. 86 ust. 10 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje, co do zasady, w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę.

Biorąc pod uwagę brzmienie wyżej wymienionych przepisów, należy uznać, iż warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów (udokumentowanych fakturami VAT) z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zdaniem Wnioskodawcy, związek ten w przedstawionym stanie faktycznym bez wątpienia ma miejsce w odniesieniu do Inwestycji. W opinii Gminy, na podstawie wspomnianego art. 86 ust. 1 Ustawy o podatku VAT, Wnioskodawca świadcząc na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z mieszkańcami usługi polegające na dostawie wody i odbiorze ścieków, dokonuje sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. W konsekwencji będzie on uprawniony do odliczenia podatku naliczonego poniesionego w związku z realizacją Inwestycji. Prawo to będzie przysługiwało Gminie w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała fakturę dokumentującą wydatki poniesione na realizację Inwestycji.

Co więcej, zdaniem Wnioskodawcy wartym podkreślenia jest fakt, iż powyższe stanowisko zostało wielokrotnie potwierdzone w wydawanych przez Ministra Finansów interpretacjach podatkowych.

Przykładowo, w interpretacji z dnia 29 maja 2013 r. (sygn. IPPP2/443-371/13-2/AO) Minister Finansów uznał, iż „zakup niniejszej nieruchomości dokonany został z zamiarem przeznaczenia przedmiotowej nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych, bowiem jak wskazuje Wnioskodawca, już w chwili nabycia zamiarem Gminy było przeznaczenie Nieruchomości na cele komercyjne. Mając zatem na uwadze przywołane uregulowania na tle przedstawionej treści wniosku stwierdzić należy, że Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej nabycie (\`(...)\`)”.

Co więcej, Minister Finansów w interpretacji z dnia 17 czerwca 2013 r. (sygn. ITPP1/443-305/13/KM) zawarł podobne stanowisko, stwierdzając, że: ,,W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.”

Zagadnienie, analogiczne do poruszanego w niniejszym wniosku, rozpatrywane było również przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Poruszana sprawa dotyczyła jednostki samorządu terytorialnego, której organ podatkowy odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na budowę sieci kanalizacyjnej. W wydanym w dniu 7 lipca 2010 r. orzeczeniu (sygn. I SA/Wr 235/10), sąd stwierdził, iż „niezwłoczne odliczenie podatku przysługuje zarówno wtedy, gdy nabyte towary i usługi, przy których naliczono podatek, posłużą podatnikowi do wykonania czynności opodatkowanych to okresie rozliczeniowym, w którym otrzymał fakturę, jak i wtedy, gdy wykorzystanie tych towarów i usług nastąpi faktycznie to przyszłych okresach, w tym także to przypadku nabycia zmierzającego do wytworzenia środków trwałych, angażowanych następnie do realizacji działalności opodatkowanej”.

Biorąc pod uwagę literalne brzmienie przepisów Ustawy o podatku VAT, jak również powołany przez Wnioskodawcę wyrok oraz interpretacje indywidualne, zdaniem Gminy należy uznać, iż w przypadku, gdy zakupy dokonywane są z zamiarem późniejszego ich wykorzystywania do działalności opodatkowanej, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy wskazanych zakupach.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Na terminy, w jakich podatnik może skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego, wskazują przepisy art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy.

I tak, zgodnie z treścią art. 86 ust. 10 pkt 1 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W art. 86 ust. 13 powołanej ustawy przewidziano, że jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Tak więc niezadeklarowany w okresie otrzymania faktury lub w jednym z dwóch następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony nie przepada jeszcze przez okres 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, z uwagi na powołany przepis art. 86 ust. 13, przewidujący możliwość jego zadeklarowania w formie korekty deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku.

W tym miejscu należy zauważyć, że związek z czynnościami opodatkowanymi musi być znany w momencie nabycia towarów lub usług. Wynika to z ustanowionej w ustawie tzw. zasady niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia: jeśli dany zakup ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone (oczywiście jeżeli nie wyłączają tego inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych).

W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Podstawową przesłanką dla realizacji uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest istnienie związku poniesionych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy). Związek ten zachodzi także, jeśli z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów i usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej działalności wynika, że zakup został dokonany w celu wykorzystania w prowadzonej działalności.

Zatem towary i usługi przeznaczone do przyszłego wykorzystania do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – bez względu na to, jakie faktycznie będą efekty tej działalności – należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Z wniosku wynika, że Gmina w latach 2012 i 2013 zrealizowała inwestycje wodociągowo – kanalizacyjne. Wnioskodawca do chwili obecnej nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na budowę ww. sieci. Jak wynika z opisu sprawy wskazane inwestycje wodociągowo – kanalizacyjne są wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wątpliwość Gminy odnosi się do prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących nakłady poniesione na realizację inwestycji wodociągowo – kanalizacyjnych, który nie był odliczany w momencie realizacji inwestycji.

Z uwagi na powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez czynnego podatnika podatku VAT do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a wydatki poniesione przez Gminę budowę sieci wodociągowo - kanalizacyjnych mają związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesienie wydatki na budowę sieci wodociągowo – kanalizacyjnych na zasadach ogólnych, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem zapisów art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy. Ponadto Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia kwot nieodliczonego uprzednio podatku naliczonego VAT wynikającego z faktur dokumentujących poniesione nakłady na realizację inwestycji poprzez złożenie korekt deklaracji na zasadach określonych w art. 86 ust. 13 ustawy.

W świetle powyższego, stanowisko Gminy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja rozstrzyga w zakresie pytania nr 2 wniosku, natomiast w części odnoszącej się do pytania nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz .U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.