Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-466/11/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-11
Teza: Czy od 1 stycznia 2011r. Wnioskodawczyni mogła powrócić do podmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy do limitu należy uwzględnić całkowity obrót czy kwotę prowizji
Słowa kluczowe: komis; limit; obrót; prowizje; sprzedaż-sprzedaż nieopodatkowana; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 30 marca 2011r. (data wpływu 6 kwietnia 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 czerwca 2011r. (data wpływu 30 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy od 1 stycznia 2011r. Wnioskodawczyni mogła powrócić do podmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy do limitu należy uwzględnić całkowity obrót czy kwotę prowizji – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2010r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy od 1 stycznia 2011r. Wnioskodawczyni mogła powrócić do podmiotowego zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy do limitu należy uwzględnić całkowity obrót czy kwotę prowizji

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 czerwca 2011r. (data 30 czerwca 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 czerwca 2011r. znak: IBPP2/443-466/11/UH.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi komis z artykułami dziecięcymi. Do końca roku 2010 była czynnym podatnikiem VAT. Opodatkowana stawką 22% była prowizja z tytułu umowy komisu. Na paragonach kasy fiskalnej widniała osobno pozycja sprzedaży opodatkowanej (prowizja komisanta) oraz reszta (sprzedaż nieopodatkowana), która była zwracana komitentowi wg umowy komisu. Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług art. 113 zwolnienie dotyczy podatników, których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła 150.000,00 zł. W związku z tym od dnia 1 stycznia 2011 podatnik złożył aktualizację VAT R dotyczącą zwolnienia z tyt. art. 113.

Ponadto w piśmie z dnia 28 czerwca 2011r. Wnioskodawczyni wyjaśnia iż:

1.  podatnik prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie komisu z artykułami dziecięcymi,
2.  działalność gospodarcza prowadzona jest od 1 maja 2009r.,
3.  czynnym podatnikiem została od sierpnia 2009r.,
4.  wartość sprzedaży opodatkowanej netto w 2010r. wyniosła 46.591,36 (sprzedażą opodatkowaną była u podatnika wartość prowizji, reszta jako sprzedaż nieopodatkowana została zwracana komitentowi wg umowy komisu), całkowity obrót wyniósł (sprzedaż opodatkowana i nieopodatkowana) 186.743,84,
5.  podatnik skorzystał ze zwolnienia z tyt. art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011r., wysyłając aktualizację VAT R w dniu 30 grudnia 2010r., ponieważ wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w 2010r. 150.000,00 zł. w ustawie jest mowa o wartości sprzedaży opodatkowanej, a nie o obrocie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawczyni postąpiła prawidłowo?

Czy do limitu zwolnienia należy uwzględnić całkowity obrót czy kwotę prowizji, która jest sprzedażą opodatkowaną?

Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro w ustawie mowa jest o wartości sprzedaży opodatkowanej, to powinna wziąć pod uwagę kwotę rzeczywistej sprzedaży opodatkowanej czyli wartość prowizji. Cała należność pobierana od klienta nie jest sprzedażą opodatkowaną. Cała należność jest obrotem, a w ustawie jest mowa o sprzedaży opodatkowanej, a nie o obrocie. W ust. 2 art. 113 jest również wymienione, iż nie wlicza się dostawy towarów nieopodatkowanej (a taką jest należność dla komitenta). Reasumując podatnik prawidłowo skorzystał ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej.

Zatem wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej na podstawie umowy komisu jest traktowane jak dostawa towarów.

Umowa komisu jest zgodnie z przepisami ustawy z dnia ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). szczególnym rodzajem pośrednictwa handlowego. Przez umowę komisu, zgodnie z przepisem art. 765 kodeksu cywilnego, przyjmujący zlecenie (komisant) zobowiązuje się za wynagrodzeniem (prowizja) w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do kupna lub sprzedaży rzeczy ruchomych na rachunek dającego zlecenie (komitenta), lecz w imieniu własnym. Z powyższego przepisu wynika, że cechą charakterystyczną umowy komisu jest to, że tylko komisant (pośrednik) dokonuje transakcji kupna czy sprzedaży w imieniu własnym, ale wyniki umowy zawartej przez niego z osobą trzecią idą na rachunek dającego zlecenie. Komisant jest obowiązany po przeprowadzeniu transakcji przenieść na komitenta korzyści majątkowe uzyskane od osoby trzeciej. Komisantowi należy się jedynie wynagrodzenie w formie prowizji za pełnione usługi. Roszczenie w tym zakresie komisant nabywa z chwilą, gdy komitent otrzymał rzecz lub cenę (art. 772 k.c.).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W świetle w art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. a podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla komisanta kwota należna z tytułu dostawy towarów, pomniejszona o kwotę podatku - w przypadku dostawy towarów osobie trzeciej, na rachunek komitenta.

Zatem wartość sprzedaży nie jest równa podstawie opodatkowania (obrotowi). W przypadku komisanta jego wartością sprzedaży będzie cała sprzedaż, wraz z kwotą podatku.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie art. 120 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Ponadto zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy o VAT przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1.  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;
2.  podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
3.  podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;
4.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;
5.  podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi komis z artykułami dziecięcymi. Do końca roku 2010 była czynnym podatnikiem VAT. Opodatkowana stawką 22% była prowizja z tytułu umowy komisu. Na paragonach kasy fiskalnej widniała osobno pozycja sprzedaży opodatkowanej (prowizja komisanta) oraz reszta (sprzedaż nieopodatkowana), która była zwracana komitentowi wg umowy komisu. Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług art. 113 zwolnienie dotyczy podatników, których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła 150.000,00 zł. W związku z tym od dnia 1 stycznia 2011 podatnik złożył aktualizację VAT R dotyczącą zwolnienia z tyt. art. 113.

Ponadto wartość sprzedaży opodatkowanej netto w 2010r. wyniosła 46.591,36 (sprzedażą opodatkowaną była u podatnika wartość prowizji, reszta jako sprzedaż nieopodatkowana została zwracana komitentowi wg umowy komisu), całkowity obrót wyniósł (sprzedaż opodatkowana i nieopodatkowana) 186.743,84.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż ustawodawca określa szczegółowy sposób ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku komisu i procedury marży. Jak wskazano wyżej ustawodawca w ww. przepisach art. 30 ust. 1 oraz art. 120 ust. 4 ustawy o VAT posługuje się pojęciem podstawa opodatkowania. Natomiast przepis art. 113 stanowi o wartości sprzedaży opodatkowanej. Wartość sprzedaży opodatkowanej stanowi natomiast wartość uzyskaną z dostawy (sprzedaży) towaru będącego przedmiotem komisu. Powyższe wynika z faktu, że ustawodawca zrównał z dostawą wydanie towaru na podstawie umowy komisu. Zatem wartość sprzedaży nie jest pojęciem tożsamym z pojęciem podstawy opodatkowania podatkiem VAT.

W konsekwencji dla prawidłowego określenia limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, zgodnie z art. 113 ustawy o VAT, przyjmuje się całą wartość sprzedaży uzyskaną przez komis z tytułu dostawy towarów, tj. w przedmiotowej sprawie kwotę 186.743,84 zł. Zatem Wnioskodawczyni nie mogła powrócić do podmiotowego zwolnienia ze względu na przekroczenie wartości sprzedaży w poprzednim roku podatkowym.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.