Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-83/15-2/TO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-31
Teza: Czy pożytki z systemu rekompensat przypisywane przez KDPW Spółce należy uznawać za przychód Spółki i uwzględniać go jako przychód podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: pożytek; przychód; przychód-moment powstania przychodów; przychód-przychody należne; rekompensata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2015 r. (data wpływu 11 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu uzyskanych pożytków z systemu rekompensat przypisywanych przez KDPW Spółce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu uzyskanych pożytków z systemu rekompensat przypisywanych przez KDPW Spółce.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność maklerską na podstawie zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (obecnie Komisja Nadzoru Finansowego), w oparciu m. in. o ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej Ustawa). Zgodnie z Ustawą, Spółka z momentem udzielenia Jej zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej staje się uczestnikiem systemu rekompensat. System rekompensat jest prowadzony przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych (dalej KDPW) zgodnie z Ustawą i uchwalonym przez KDPW Regulaminem Funkcjonowania Systemu Rekompensat. Celem Systemu Rekompensat jest zapewnienie inwestorom wypłat do wysokości określonej Ustawą, środków pieniężnych oraz zrekompensowania wartości utraconych instrumentów finansowych, zgromadzonych przez nich w domach maklerskich, w przypadku:

*   ogłoszenia upadłości domu maklerskiego lub
*   prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
*   stwierdzenia przez Komisję, że dom maklerski nie jest w stanie, z powodów ściśle związanych z sytuacją finansową, wykonać ciążących na nim zobowiązań wynikających z roszczeń inwestorów i nie jest możliwe ich wykonanie w najbliższym czasie.

Domy maklerskie w związku z uczestnictwem w systemie rekompensat zobowiązane są do wnoszenia rocznych wpłat do systemu w określonej wysokości. KDPW zarządza środkami pieniężnymi wpłacanymi do systemu, poprzez lokowanie tych środków w określone instrumenty finansowe bądź na lokatach terminowych. Pożytki uzyskane z tytułu tego zarządzania są przypisywane poszczególnym uczestnikom systemu rekompensat, stosownie do dokonywanych przez nich wpłat.

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą, w przedmiocie m.in. wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.

Spółka jest właścicielem nieruchomości, na których znajdują się obiekty handlowe. Nieruchomości te są wynajmowane przez Spółkę na rzecz C. P. Sp. z o.o. – spółkę powiązaną z C. w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „Ustawa CIT”) (dalej: „Spółka Matka”). Spółka Matka prowadzi na nieruchomościach wynajętych od Spółki własną działalność gospodarczą – sprzedaż detaliczną artykułów do majsterkowania, budowy, remontu, urządzania domu, pielęgnowania ogrodu, etc.

Zdarzają się sytuacje, że nieruchomości Spółki nie mają bezpośredniego połączenia z drogą publiczną (np. brak jest drogi dojazdowej do nieruchomości lub drogi te są w złym stanie technicznym, utrudniającym dojazd do nieruchomości lub czyniącym ten dojazd uciążliwym). Taka sytuacja jest bardzo niekorzystna dla Spółki. Jeśli do nieruchomości nie ma drogi dojazdowej lub droga ta wymaga remontów, przebudowy, itp. Spółce trudno jest taką nieruchomość wynająć. Z uwagi na prowadzoną na nieruchomościach działalność gospodarczą (sprzedaż detaliczna towarów) Spółka Matka nie jest zainteresowana otwarciem i prowadzeniem sklepu w miejscu, do którego klienci nie mogą w łatwy sposób dojechać. Zły dojazd do nieruchomości wpływa negatywnie na dostępność sklepów, a w konsekwencji na ilość klientów odwiedzających te sklepy i w efekcie na przychody Spółki Matki. Spółka zdaje sobie sprawę z tego, że jeśli do nieruchomości nie ma drogi dojazdowej albo dojazd do nieruchomości jest utrudniony to wynajęcie takiej nieruchomości jakiemukolwiek podmiotowi gospodarczemu może okazać się trudne, a nawet niemożliwe.

Dlatego też zdarza się, że Spółka chcąc zapewnić odpowiedni dojazd do swoich nieruchomości zawiera umowy z jednostkami samorządu terytorialnego (gminami, powiatami lub województwami), które są właścicielami drogi publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460). Przedmiotem tych umów jest przeprowadzenie budowy lub przebudowy drogi, skrzyżowania, zjazdu, itp. oraz/lub dokonanie wszelkich innych prac, niezbędnych do zapewnienia odpowiedniego połączenia pomiędzy nieruchomością Spółki a drogą publiczną. Prace niezbędne do dokonania takiego połączenia mogą być prowadzone zarówno na nieruchomości Spółki, jak i na nieruchomości innych podmiotów, w szczególności na gruntach jednostki samorządu terytorialnego.

Zaznaczyć jednak należy, że przebudowane lub zbudowane drogi nie zmieniają swojego charakteru, tzn. są ciągle drogami publicznymi. Przebudowywane lub budowane drogi służą wielu podmiotom, nie tylko obsłudze komunikacyjnej nieruchomości Spółki. Drogi publiczne, jako będące własnością jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowią środka trwałego Spółki. Spółka nie ma też żadnego tytułu prawnego do nieruchomości jednostek samorządu terytorialnego. W szczególności drogi publiczne nie są przedmiotem najmu, dzierżawy ani żadnej innej umowy o podobnym charakterze zawieranej przez Spółkę.

Świadczenia wynikające z opisanych wyżej umów mogą kształtować się w sposób następujący:

1.  Spółka na swój koszt może dokonywać prac remontowo-budowlanych na nieruchomości jednostki samorządu terytorialnego (budować, czy przebudowywać infrastrukturę drogową). W takiej sytuacji Spółka, wykorzystując własne środki pieniężne może zlecać wykonanie prac podmiotom zewnętrznym (wykonawcom), którzy świadczą usługi w postaci budowy lub przebudowy drogi jednostki samorządu terytorialnego.
2.  Spółka może być zobowiązana wyłącznie do partycypowania w kosztach przeprowadzanych prac budowlanych (tj. przekazania kwoty pieniężnej na rzecz jednostki samorządu terytorialnego celem partycypowania w kosztach inwestycji drogowej przeprowadzanej przez jednostkę samorządu terytorialnego).

Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie sytuacji, w której:

*   Spółka partycypuje w kosztach budowy infrastruktury drogowej na obcym gruncie – właścicielem gruntów, na których przeprowadzana jest inwestycja polegająca na budowie infrastruktury drogi publicznej jest jednostka samorządu terytorialnego,
*   partycypowanie w kosztach inwestycji polega na przekazaniu ustalonej kwoty pieniężnej jednostce samorządu terytorialnego celem wykonania inwestycji drogowej (budowa lub przebudowa infrastruktury drogi publicznej),
*   dzięki inwestycji przeprowadzanej przez jednostkę samorządu terytorialnego powstaje bezpośrednie połączenie między drogą publiczną a działkami należącymi do Spółki,
*   droga wybudowana przez jednostkę samorządu terytorialnego nie jest przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze zawieranej przez Spółkę. Przebudowana droga jest bowiem drogą publiczną (dostępną dla wielu użytkowników dróg, w tym klientów odwiedzających sklep znajdujący się na gruncie Spółki).

Dla celów rachunkowych Spółka będzie ujmować kwotę przekazywaną jednostce samorządu terytorialnego na dokonanie ww. inwestycji w drogę publiczną (na budowę infrastruktury drogowej) w następujący sposób:

Spółka przyjmie kwotę przekazaną jednostce samorządu terytorialnego na środki trwałe – grupa budowle drogi zewnętrzne (amortyzacja dla celów rachunkowych ze stawką 4,5% KŚT 220). Datą przyjęcia takiego środka trwałego będzie data przyjęcia drogi publicznej do ruchu wynikająca z odpowiedniego protokołu wewnętrznego lub inna możliwa do ustalenia data właściwa dla wskazania momentu początku używania drogi. Dla celów rachunkowych od wartości takiego środka trwałego dokonywane będą odpisy amortyzacyjne.

Przekazanie kwoty dofinansowania przez Spółkę na rzecz jednostki samorządu terytorialnego nie będzie ewidencjonowane przez wystawienie faktury VAT przez jednostkę samorządu terytorialnego.

Jednostka samorządu terytorialnego wystąpiła bowiem z wnioskiem o interpretację podatkową i otrzymała odpowiedź, że otrzymywana od Spółki kwota dofinansowania nie podlega opodatkowaniu VAT. Celem uzupełnienia stanu faktycznego Spółka wyjaśnia, że przed otrzymaniem interpretacji jednostka samorządu terytorialnego wystawiła na Spółkę fakturę VAT zaliczkową (doliczając VAT należny). Na tej podstawie Spółka wpłaciła 100% zaliczkę na rzecz jednostki samorządu terytorialnego odpowiadającą kosztom dofinansowania. Obecnie jednostka dokonuje korekty „do zera” wystawionej wcześniej faktury zaliczkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy pożytki z systemu rekompensat przypisywane przez KDPW Spółce należy uznawać za przychód Spółki i uwzględniać go jako przychód podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 z późn. zm.), za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Charakter przychodu z systemu rekompensat można ustalić na podstawie postanowień Regulaminu Funkcjonowania Systemu Rekompensat (dalej Regulamin). Zgodnie z paragrafem 8 ust. 2 Regulaminu, wartość pożytków wypracowanych z wpłat oraz innych wpływów z tytułów określonych w Ustawie lub Regulaminie jest przypisywana poszczególnym uczestnikom systemu rekompensat według stosunku w jakim wpłata danego uczestnika pozostaje do łącznej wartości wpłat do systemu rekompensat. Natomiast zgodnie z ust. 3 pożytki wynikające z reinwestycji są przypisywane według stosunku między wartością pożytków przypisanych zgodnie z ust, 2, a łączną wartością tych pożytków.

O wielkości pożytków osiągniętych w danym miesiącu przypadających na danego uczestnika, zgodnie z paragrafem 17 pkt 1 Regulaminu KDPW informuje uczestnika systemu rekompensat do piątego dnia następnego miesiąca. Przypisanie, o którym mowa powyżej, zdaniem Spółki stanowi pewną czynność techniczną i nie oznacza, że przychód z tytułu pożytków staje się należny, ponieważ uczestnik nie może żądać ich wypłaty. Moment, kiedy kwota pożytków staje się należna, tj. kiedy Spółka może żądać zapłaty, wynika z treści paragrafu 18 ust. 1 Regulaminu, zgodnie z którym w przypadku ustania uczestnictwa w systemie rekompensat podmiotowi, którego uczestnictwo ustało, zwraca się z aktywów systemu rekompensat środki o wartości przypisanej temu podmiotowi w dniu ustania jego uczestnictwa w ewidencji systemu rekompensat oraz 50% wartości przypisanych temu podmiotowi, lecz jeszcze nie otrzymanych pożytków wynikających z lokowania aktywów systemu rekompensat.

Z powyższego wynika, że przychód z tytułu pożytków z systemu rekompensat stanie się należny dopiero w momencie ustania uczestnictwa w systemie rekompensat.

Moment uzyskania tego przychodu należy ustalić na podstawie art. 12 ust. 3a - 3e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Do przychodu tego nie stosuje się, zdaniem Spółki, ust. 3a - nie jest to bowiem przychód z tytułu zbycia prawa majątkowego, wykonania lub częściowego wykonania usługi. Ponadto nie jest to przychód z usługi rozlicznej w okresach rozliczeniowych, o którym mowa w ust. 3c, ani też z tytułu dostawy energii lub gazu, o którym mowa w ust 3d.

Zatem, zdaniem Spółki, zastosowanie znajdzie w tym przypadku art. 12 ust. 3e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym, w przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka wykaże przychód z tytułu pożytków z systemu rekompensat w momencie, gdy ustanie uczestnictwo w systemie rekompensat i zostanie wypłacona Spółce kwota z tego tytułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie powstania przychodu z tytułu uzyskanych pożytków z systemu rekompensat przypisywanych przez KDPW Spółce jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.