Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-403/12-5/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-07-26
Teza: Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu z tytułu wynajmu samochodów osobowych przy zastosowaniu kas rejestrujących
Słowa kluczowe: ewidencja-prowadzenie ewidencji; ewidencjonowanie; kasa; najem; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18.04.2012 r. (data wpływu 23.04.2012 r.) uzupełnione w dniu 4.07.2012 r. (data wpływu 10.07.2012 r.) na wezwanie z dnia 21.06.2012 r. nr IPPP2/443-403/12-2/RR (data doręczenia 30.06.2012 r.) oraz pismem z dnia 12.07.2012 r. (data wpływu 17.07.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu z tytułu sprzedaży usług przy zastosowaniu kas rejestrujących – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.04.2012 r. wpłynął ww. wniosek uzupełniony w dniu 4.07.2012 r. (data wpływu 10.07.2012 r.) na wezwanie z dnia 21.06.2012 r. nr IPPP2/443-403/12-2/RR (data doręczenia 30.06.2012 r.) oraz pismem z dnia 12.07.2012 r. (data wpływu 17.07.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu z tytułu sprzedaży usług przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność dotyczącą wynajmu samochodów osobowych na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych. Wynajem samochodów na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych dokumentowany jest każdorazowo fakturą VAT. W szczególności wynajem samochodów na rzecz osób fizycznych dotyczy usługi wynajmu samochodu na czas naprawy uszkodzonego pojazdu. Płatność z tego tytułu pokrywana jest przez ubezpieczyciela sprawcy wypadku lub kolizji, zgodnie z odrębnymi regulacjami prawnymi (tzw. samochody z OC sprawcy). Oznacza to w praktyce, że najemca pojazdu udziela pełnomocnictwa Spółce (Wnioskodawcy), do odzyskania środków z tytułu realizacji wynajmu samochodu od ubezpieczyciela.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy, z tytułu realizowanej usługi jest każdorazowo dokumentowane fakturą VAT. Na podstawie udzielonego pełnomocnictwa faktura VAT stanowi podstawę do wystąpienia z roszczeniem do ubezpieczyciela. Rozliczenia z tego tytułu (płatność za wykonaną usługę najmu) realizowane są za pośrednictwem rachunku bankowego, przez ubezpieczycieli na rzecz spółki Wnioskodawcy (wynajmującego pojazd).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze polegające na wynajmowaniu samochodów na podstawie wystawionych faktur VAT. Faktury VAT są wystawiane na najemców (poszkodowanych w kolizji samochodowej), którym Wnioskodawca wynajmuje pojazdy. Płatność z tytułu wystawianych przez Wnioskodawcę faktur VAT, nie jest jednak pokrywana przez poszkodowanego (najemcę, na którego wystawiana jest faktura VAT), ale jest pokrywana przez ubezpieczyciela sprawcy kolizji. Wpłaty środków z tytułu wystawionych faktur VAT dokonywane są zatem przez ubezpieczycieli, na rachunek bankowy Wnioskodawcy wskazany na fakturach VAT. Każdorazowo możliwa jest identyfikacja i przyporządkowanie płatności do wykonanej usługi wynajmu pojazdu, zgodnie z numerem polisy, numerem szkody, danymi poszkodowanego.

Zapłata za świadczone przez Wnioskodawcę usługi następuje za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawcy (podatnika). Wnioskodawca nie stosuje ewidencji zdarzeń gospodarczych przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca spełnia kryteria wskazane w Załączniku do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2012r.

Jak wskazano w poz. 37 Załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930), do czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, zalicza się: świadczenie usług, za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo - kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła (przy czym nie dotyczy to podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z realizacją usług wynajmu samochodów osobowych na rzecz podmiotów gospodarczych i osób fizycznych, według stanu faktycznego, jak opisano we wniosku, (biorąc pod uwagę, że w związku z prowadzoną ewidencją dowodów dokumentujących transakcję, jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczy) prawidłowym jest dokumentowanie wynajmu samochodów za pomocą faktur VAT, każdorazowo płatnych na rachunek bankowy Wynajmującego, bez konieczności stosowania kas rejestrujących dla dokumentowania transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Biorąc pod uwagę, że zapłata za świadczone przez Wnioskodawcę usługi następuje za pośrednictwem banku na rachunek bankowy Wnioskodawcy (podatnika), a także możliwa jest identyfikacja transakcji, ponieważ z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła, Wnioskodawca nie stosuje ewidencji zdarzeń gospodarczych przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. - dalej jako ustawa o VAT), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`) - art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących w obecnym stanie prawnym, reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930).

Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe) oraz wysokość obrotu – do określonej wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe).

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, do dnia 31 grudnia 2012 r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40 000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6.

Na podstawie § 3 ust. 6 ww. rozporządzenia, zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 2, traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu roku podatkowego przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40 000 zł, z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy.

Natomiast, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, do dnia 31 grudnia 2012 r. – sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 37 ww. załącznika wymieniono świadczenie usług, za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła2).

Z objaśnień zawartych w punkcie 2 wynika, iż zwolnienie to nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych czynności przed dniem 1 stycznia 2011 r.

Aby zatem Wnioskodawca miał prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

*   zapłata za usługę w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika,

*   z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła,

*   Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania tych usług przed dniem 1 stycznia 2011 r.

Niewystąpienie jednego z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 37 ww. załącznika do rozporządzenia, przysługuje w sytuacji, gdy zapłata za świadczone usługi w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, bez względu na rodzaj wykonywanej usługi. Wyrażenie „w całości” odnosi się do poszczególnych usług świadczonych przez podatnika. Taka konstrukcja przepisu powoduje, że zwolnieniu nie podlega usługa, za którą zapłacono częściowo gotówką, a częściowo za pośrednictwem banku lub poczty. Warunkiem zwolnienia jest bowiem to, aby konkretna usługa została w całości zapłacona za pośrednictwem banku lub poczty oraz by było możliwe zidentyfikowanie transakcji, której zapłata dotyczy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność dotyczącą wynajmu samochodów osobowych na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych. Wynajem samochodów na rzecz podmiotów gospodarczych oraz osób fizycznych dokumentowany jest każdorazowo fakturą VAT. W szczególności wynajem samochodów na rzecz osób fizycznych dotyczy usługi wynajmu samochodu na czas naprawy uszkodzonego pojazdu. Płatność z tego tytułu pokrywana jest przez ubezpieczyciela sprawcy wypadku lub kolizji, zgodnie z odrębnymi regulacjami prawnymi (tzw. samochody z OC sprawcy). Oznacza to w praktyce, że najemca pojazdu udziela pełnomocnictwa Spółce (Wnioskodawcy), do odzyskania środków z tytułu realizacji wynajmu samochodu od ubezpieczyciela. Wynagrodzenie Wnioskodawcy, z tytułu realizowanej usługi jest każdorazowo dokumentowane fakturą VAT. Na podstawie udzielonego pełnomocnictwa faktura VAT stanowi podstawę do wystąpienia z roszczeniem do ubezpieczyciela. Rozliczenia z tego tytułu (płatność za wykonaną usługę najmu) realizowane są za pośrednictwem rachunku bankowego, przez ubezpieczycieli na rzecz spółki Wnioskodawcy (wynajmującego pojazd). Płatność z tytułu wystawianych przez Wnioskodawcę faktur VAT, nie jest jednak pokrywana przez poszkodowanego (najemcę, na którego wystawiana jest faktura VAT), ale jest pokrywana przez ubezpieczyciela sprawcy kolizji. Wpłaty środków z tytułu wystawionych faktur VAT dokonywane są zatem przez ubezpieczycieli, na rachunek bankowy Wnioskodawcy wskazany na fakturach VAT. Każdorazowo możliwa jest identyfikacja i przyporządkowanie płatności do wykonanej usługi wynajmu pojazdu, zgodnie z numerem polisy, numerem szkody, danymi poszkodowanego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca ma prawo korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w związku z poz. 37 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r., gdyż warunki konieczne do uzyskania zwolnienia będą spełnione, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca – wpłaty należności za przedmiotowe usługi najmu samochodów, które to dokonywane są przez ubezpieczycieli – wpływają na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Możliwa jest także każdorazowa identyfikacja i przyporządkowanie płatności do wykonanej usługi wynajmu pojazdu, zgodnie z numerem polisy, numerem szkody, danymi poszkodowanego.

Zatem w związku z realizacją usług wynajmu samochodów osobowych na rzecz podmiotów gospodarczych i osób fizycznych, według stanu faktycznego, jak opisano we wniosku, (biorąc pod uwagę, że w związku z prowadzoną ewidencją dowodów dokumentujących transakcję, jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczy) prawidłowym jest dokumentowanie wynajmu samochodów za pomocą faktur VAT, każdorazowo płatnych na rachunek bankowy Wynajmującego, bez konieczności stosowania kas rejestrujących dla dokumentowania transakcji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.