Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.703.2021.4.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-10
Teza: Uznanie korekt rozliczeń za zdarzenie niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku dokumentowania tych zdarzeń fakturami.
Słowa kluczowe: cena; cena-ceny transferowe; korekta; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 27 lipca 2021 r. (data wpływu 3 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 2 listopada 2021 r. (data wpływu 3 listopada 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania korekt rozliczeń za zdarzenie niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku dokumentowania tych zdarzeń fakturami – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 3 sierpnia 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania korekt rozliczeń za zdarzenie niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku obowiązku dokumentowania tych zdarzeń fakturami VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 listopada 2021 r. (data wpływu 3 listopada 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 25 października 2021 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.381.2021.2.BS, 0111-KDIB3-1.4012.703.2021.3.AB.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku CIT podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Jednocześnie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku VAT jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce i odlicza podatek VAT na zasadach ogólnych.

Podstawowym obszarem działalności operacyjnej Spółki jest produkcja i handel wyrobami chemicznymi wykorzystywanymi przede wszystkim w segmencie chemii przemysłowej, w tym w przemyśle tworzyw sztucznych oraz w przemyśle meblarskim, budowlanym czy farmaceutycznym.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie (…), na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej X zajmującej się produkcją i sprzedażą różnorodnych produktów chemicznych.

Niemniej, w pewnym obszarze Wnioskodawca świadczy także usługi mające charakter czynności wspierających/pobocznych wobec głównego zakresu działalności, istotne jednak z perspektywy całości procesów realizowanych w grupie kapitałowej X.

Poniżej Spółka wyróżnia trzy rodzaje świadczeń, których dotyczy wniosek o interpretację indywidualną. Poniższe usługi świadczone są dla podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku CIT. Transakcje będące przedmiotem niniejszego wniosku stanowią transakcje kontrolowane w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku CIT podlegające wycenie na zasadach rynkowych. Ceny transferowe są ustalane zgodnie z metodą weryfikacji cen transferowych marży transakcyjnej netto (art. 11d ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku CIT), w której przyjętą bazę kosztową powiększa się o rynkowy poziom narzutu, uznany za właściwy dla danego rodzaju świadczenia zgodnie z obowiązującą w Spółce i podmiotach powiązanych polityką cen transferowych.

a) Koordynacja wspólnych zakupów rozliczana raz na rok

Spółka, w celu zaspokojenia swoich potrzeb oraz potrzeb innych producentów (podmiotów powiązanych), nabywa określone wolumeny surowców/mediów, a następnie w części dotyczącej potrzeb innych producentów - odsprzedaje je im. Pozwala to zoptymalizować (obniżyć) koszty zakupu surowców/mediów zarówno dla Spółki, jak i podmiotów powiązanych, dla których Spółka świadczy usługę koordynacji zakupów. Sama odsprzedaż (dostawa towarów) nie jest przedmiotem wniosku o interpretację-wniosek dotyczy usługi koordynacji zakupów.

Z tytułu organizacji czynności nabycia i odsprzedaży surowców lub mediów, Wnioskodawca ustala opłatę za tzw. koordynację grupy zakupowej. Podstawą kalkulacji opłaty są koszty ponoszone przez Wnioskodawcę jako lidera grup zakupowych, na które składają się przede wszystkim koszty wynagrodzeń pracowników Spółki zaangażowanych w opisywane transakcje zakupów oraz następczej ich dystrybucji oraz koszty środków trwałych (np. sprzętu) wykorzystywanego na potrzeby realizacji transakcji zakupów potrzebnych produktów oraz ich następczej dystrybucji.

W sytuacji objętej przedmiotowym wnioskiem usługa jest rozliczana za cały rok po jego zakończeniu (tj. jako opłata roczna). Kalkulacja ww. opłaty wynika z następującego algorytmu ustalania ceny transferowej: przed zakończeniem grudnia danego roku podatkowego, kiedy znane są już rzeczywiste koszty 11 miesięcy trwającego roku, ustalana jest baza kosztowa w oparciu o rzeczywiste koszty ww. 11 miesięcy, zaś na podstawie najlepszej wiedzy Spółki szacowana jest baza kosztowa za miesiąc grudzień i na tej podstawie ustalana jest (po powiększeniu o narzut rynkowy według przyjętej metody cen transferowych) wartość usługi za cały rok. Tak ustalana wartość jest fakturowana z tytułu usług wykonanych na rzecz podmiotów powiązanych.

Następnie, kiedy znana będzie już wartość kosztów rzeczywistych całego roku (włącznie z grudniem danego roku), podejmowana jest weryfikacja, jaka jest wartość narzutu na kosztach rzeczywistych całego roku podatkowego. Jeśli wartość narzutu wynikająca z kwot zafakturowanych na podmioty powiązane (tj. opartych na kosztach częściowo planowanych) nie będzie mieścić się w rynkowym przedziale narzutu ustalonym na bazie zweryfikowanych kosztów rzeczywistych danego roku, dokonywana będzie korekta rozliczeń za dany rok podatkowy. Korekta taka - z założenia - ma powodować osiągnięcie poziomu docelowego poziomu dochodowości w odniesieniu do bazy kosztowej wynikającej z kosztów rzeczywistych w ujęciu całego roku, który to poziom będzie się mieścić w założonym przedziale rynkowym.

Elementem zdarzenia przyszłego jest założenie, że powyższa korekta spełnia przesłanki z art. 11e pkt 1 oraz 3-5 ustawy o podatku CIT. Wniosek w części dotyczącej podatku CIT ma na celu potwierdzenie, że spełniona jest przesłanka z art. 11e pkt 2 ustawy o podatku CIT.

b) Usługi wsparcia rozliczane miesięcznie lub w dłuższych okresach rozliczeniowych, nie dłuższych jednak niż rok

Wnioskodawca wykonuje w ramach tzw. działalności pobocznej szereg usług w o charakterze wsparcia na rzecz innych spółek - podmiotów powiązanych (np. usługa utrzymywania węzłów cieplnych, usługa w zakresie odbioru ścieków, usługa wsparcia technicznego oraz technologicznego).

W formule kalkulacji wartości opłat za ww. usługi przyjmuje się algorytm kalkulacji ceny oparty o stawkę rozliczeniową, którą wstępnie ustala się na dany rok w oparciu o koszty roku ubiegłego (koszty planowane/budżetowane) oraz narzut na ww. kosztach (narzut ustalany jest na poziomie rynkowym). Tak ustalone wynagrodzenie jest fakturowane na podmioty powiązane za poszczególne okresy rozliczeniowe w trakcie roku.

Następnie, w celu zachowania rynkowego poziomu wynagrodzenia po zakończeniu danego roku podatkowego, następować będzie badanie poziomu dochodowości, który powinien zostać osiągnięty przez Wnioskodawcę na poziomie kosztów rzeczywistych dot. danego roku (tj. w odniesieniu do rzeczywistej bazy kosztowej). Korekta rozliczeń nastąpi - analogicznie jak powyżej w przypadku opisanym pod lit. a) - w sytuacji, kiedy nie zostanie osiągnięty poziom dochodowości mieszczący się w założonym przedziale rynkowym dla danej usługi na docelowej bazie kosztowej (tj. na kosztach rzeczywistych danego roku podatkowego).

Część umów Wnioskodawcy z podmiotami powiązanymi przewiduje aktualizację stawek w trakcie roku w oparciu o koszty rzeczywiste danego roku znane na moment kalkulacji oraz koszty planowane dotyczące pozostałej części roku. Niemniej jednak w celu usprawnienia i uproszczenia rozliczeń (także z uwagi np. na stosunkowo nieistotne rozbieżności między bazami kosztowymi planowaną i rzeczywistą), strony uzgadniają, że weryfikacja poziomu kosztów rzeczywistych jest dokonywana tylko jednorazowo po zakończeniu roku. Przy braku wyraźnego ustalenia w tym zakresie pomiędzy stronami, strony przyjmują, iż przyjęcie wartości wynikającej z korekty wartości usługi przez nabywcę usługi, jest potwierdzeniem ww. uzgodnienia odnośnie weryfikacji jednorazowej (tj. po zakończeniu roku).

Elementem zdarzenia przyszłego jest założenie, że powyższa korekta spełnia przesłanki z art. 11e pkt 1 oraz 3-5 ustawy o podatku CIT. Wniosek w części dotyczącej podatku CIT ma na celu potwierdzenie, że spełniona jest przesłanka z art. 11e pkt 2 ustawy o podatku CIT.

c) Usługi, z tytułu świadczenia których wynagrodzenie ustalane w oparciu o koszty rzeczywiste okresu (miesiąca/kwartału) poprzedniego, z weryfikacją po zakończeniu roku

W ramach prowadzonej działalności wykonywane są także usługi, które są rozliczane na bazie rynkowego narzutu na bazie kosztowej ustalanej na podstawie kosztów rzeczywistych miesiąca (ew. kwartału) poprzedniego, względem okresu, za który wystawiana jest faktura (tzw. metodologia m-1/k-1). Przyjęty sposób kalkulacji jest związany z niedostępnością wiarygodnych danych dotyczących kosztów rzeczywistych miesiąca lub kwartału, za który następuje fakturowanie oraz założeniem, że poziom koszów w poszczególnych miesiącach lub kwartałach nie powinien ulegać istotnym wahaniom, zaś poziom kosztów z okresu poprzedniego jest wiarygodnym szacunkiem dla celów ustalenia bazy kosztowej dla okresu m/k.

Spółka raportuje odpowiednio poziom dochodowości uzyskanej na takim świadczeniu w odniesieniu do danego roku podatkowego w informacji podatkowej TP-R, gdzie dany wskaźnik (tutaj narzut zysku) należy ocenić w odniesieniu do bazy kosztowej wynikającej z okresu rocznego, dla którego miało miejsce fakturowanie i zasadniczo odnoszącej się do kosztów ujętych w sprawozdaniu finansowym za dany rok (mimo, iż - na przykładzie metodologii m-1 - wynagrodzenie za styczeń badanego roku jest kalkulowane na bazie kosztów grudnia roku poprzedniego, zaś koszty grudnia roku badanego będą oddziaływać na wartość wynagrodzenia za styczeń roku kolejnego).

W związku z powyższą specyfiką kalkulacji oraz wymogami stawianymi przez ustawodawcę w odniesieniu do raportowania TP-R, Spółka - uprzednio uzgadniając to z drugą stroną umowy - ma zamiar identyfikować odchylenie w skali roku w odniesieniu do danego podmiotu powiązanego, jakie może powstać pomiędzy sumą kwot należnych na podstawie pierwotnie wystawionych faktur na ten podmiot (zgodnie z metodologią m-1/k-1) a kwotą, która uwzględnia docelowy poziomom dochodowości na bazie kosztów rzeczywistych danego roku podatkowego, tj. stanowiącą sumę kosztów rzeczywistych danego roku oraz narzutu zysku na kosztach. Korekta rozliczeń nastąpi - analogicznie jak powyżej w przypadkach opisanych pod lit. a. i lit. b. - w sytuacji, kiedy nie zostanie osiągnięty przez Spółkę poziom dochodowości mieszczący się w założonym przedziale dla danej usługi na docelowej bazie kosztowej (tj. na kosztach rzeczywistych danego roku).

Elementem zdarzenia przyszłego jest założenie, że powyższa korekta spełnia przesłanki z art. 11e pkt 1 oraz 3-5 ustawy o podatku CIT. Wniosek w części dotyczącej podatku CIT ma na celu potwierdzenie, że spełniona jest przesłanka z art. 11e pkt 2 ustawy o podatku CIT.

Podsumowując, we wszystkich ww. przypadkach, po zakończeniu roku dokonywana będzie weryfikacja osiągniętego poziomu dochodowości, kalkulowanej w odniesieniu do docelowej bazy kosztowej (tj. kosztów rzeczywistych danego roku podatkowego) i jej ew. dostosowanie (korekta wartości) w przypadku, gdy ta wartość poziomu dochodowości (tj. badanego wskaźnika) nie mieści się w założonym przedziale rynkowym. Przyjęty mechanizm weryfikacji i korekty jest z góry ustalony (tj. uwzględniony w metodyce ustalania ceny transferowej i uzgodnieniach między stronami).

Wartość korekty ustalana będzie zbiorczo jako odchylenie między: sumą (całością) kosztów rzeczywistych w skali roku powiększoną o narzut wobec danego podmiotu powiązanego z tytułu danej usługi, a sumą kwot faktycznie zafakturowaną na ten podmiot na podstawie kosztów planowanych/budżetowanych. W odniesieniu do usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych w trakcie roku obrotowego należy podkreślić, iż analiza poziomu dochodowości i odchyleń od marżowości kalkulowanej wobec bazy kosztów rzeczywistych nie będzie wykonywana w odniesieniu do poszczególnych faktur wystawianych w trakcie roku; tym samym Wnioskodawca nie będzie prowadził identyfikacji odchyleń między kosztami planowanymi a rzeczywistymi (a w konsekwencji ew. odchyleń od narzutu rynkowego) w odniesieniu do poszczególnych okresów rozliczeniowych, lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. Korekta odnosić się będzie do całego roku, a nie do krótszych okresów rozliczeniowych. Przyjęty przez Wnioskodawcę opisany powyżej nowy sposób weryfikacji rozliczeń umożliwia wprawdzie dokonanie podziału zbiorczej kwoty zidentyfikowanych odchyleń na wartość miesięcznych usług, w odniesieniu do których wystawiono faktury VAT, za pomocą zastosowania odpowiednich działań matematycznych, tj. przykładowo proporcjonalnie. Działanie takie nie odzwierciedlałoby jednak poziomu rzeczywistych kosztów wpływających na wysokość wynagrodzenia w poszczególnych miesiącach/kwartałach (czyli nie byłaby badana marżowość konkretnie w odniesieniu do danego okresu), a byłby to wyłącznie matematyczny podział kwoty zbiorczej korekty. Jak bowiem wskazano powyżej, Wnioskodawca nie będzie prowadził identyfikacji odchyleń między kosztami planowanymi a rzeczywistymi w odniesieniu do poszczególnego okresu w trakcie roku, lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. Wnioskodawca nie będzie również przypisywał tak ustalonej wartości korekty do wartości usługi za dany okres w trakcie roku.

Choć powyższego nie można wprost odnieść do usług opisanych w pkt a) opisu zdarzenia przyszłego (usługa rozliczana rocznie i dokumentowana jedną fakturą wystawianą po zakończeniu roku), niemniej, nie ulega wątpliwości, że także w tych okolicznościach opisanych w a) korekta ma za zadanie wyrównać poziom dochodowości do poziomu zakładanego, a mierzonego w oparciu o docelową rzeczywistą bazę kosztową w ujęciu zbiorczo całego roku.

Elementem zdarzenia przyszłego jest założenie, że w każdym z opisanych powyżej trzech korektę wywołuje zamiar stron odnośnie uzyskania docelowego poziomu dochodowości; w szczególności przyczyną korekty nie jest:

a) zmiana procentowej wartości narzutu zysku (np. wskutek zaktualizowania analizy porównawczej) - zarówno w trakcie roku, jak i w momencie dokonywania korekt procentowy poziom narzutu będzie na tym samym poziomie, czy też

b) zmiana zakresu świadczenia, czy też

c) realizacji dodatkowego świadczenia której ze stron zawieranych czynności.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Ad.a)

W ocenie Spółki, charakter i przedmiot korekty rozliczenia dotyczy zachowania odpowiedniego poziomu dochodowości przy realizacji opisanych usług. W efekcie, ww. korekta rozliczeń nie wpłynie na obniżenie/podwyższenie ceny usług świadczonych przez Spółkę w poszczególnych okresach rozliczeniowych, udokumentowanych na podstawie wystawionych faktur VAT.

Należy wskazać, iż powyższe jest elementem:

\- opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego

(\`(...)\`) W odniesieniu do usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych w trakcie roku obrotowego należy podkreślić, iż analiza poziomu dochodowości i odchyleń od marżowości kalkulowanej wobec bazy kosztów rzeczywistych nie będzie wykonywana w odniesieniu do poszczególnych faktur wystawianych w trakcie roku; tym samym Wnioskodawca nie będzie prowadził identyfikacji odchyleń między kosztami planowanymi a rzeczywistymi (a w konsekwencji ew. odchyleń od narzutu rynkowego) w odniesieniu do poszczególnych okresów rozliczeniowych, lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. (\`(...)\`.) Wnioskodawca nie będzie również przypisywał tak ustalonej wartości korekty do wartości usługi za dany okres w trakcie roku),

jak również

\- uzasadnienia stanowiska Spółki do przedstawionego opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego (zasadniczo str. 8 Wniosku - „W świetle powyższego, należy wskazać, iż roczna (zbiorcza) kwota korekty dochodowości (niezależnie, czy prowadzi do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości) nie odnosi się bezpośrednio do cen usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu powiązanego, dokumentowanych poszczególnymi fakturami VAT wystawianymi za poszczególne okresy w danym roku (czy ew. po jego kończeniu – w odniesieniu do a). ”).

Jednocześnie należy wskazać, że przedmiotowe (roczne) rozliczenie będzie prowadziło do wyrównania kwot zidentyfikowanych odchyleń, a więc wyrównania różnicy pomiędzy kwotą środków należnych / otrzymanych od beneficjentów usług (wynikających z wartości udokumentowanych fakturami) a kwotą odpowiadającą wartości rozliczenia, jaka powinna być osiągnięta przy zakładanej (docelowej) dochodowości.

Ad.b)

Opisana korekta rozliczeń dokonywana przez Spółkę, nie zakłada korekty pierwotnej ceny świadczonych przez Spółkę usług (rozliczenia oparte są o intencję stron w zakresie wyrównania poziomu dochodowości w odniesieniu do realizowanej usługi).

Ad.c)

Opisana w treści zdarzenia przyszłego weryfikacja rozliczeń nie będzie wiązała się z dodatkowym świadczeniem - czy to po stronie Spółki, czy też podmiotów powiązanych.

Ad.d)

Spółka zakłada, iż rozliczenie nie będzie dotyczyć konkretnego świadczenia usług z konkretnego okresu rozliczeniowego (krótszego niż rok podatkowy) i (ze swej natury) nie odnosi / nie będzie się odnosić do konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż (ani też konkretnych pozycji z tych faktur).

**W związku z powyższym opisem w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytanie:**

Czy opisane w zdarzeniu przyszłym korekty dotyczące wartości transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi są neutralne na gruncie podatku VAT w szczególności nie prowadząc do zmiany podstawy opodatkowania i korygowania rozliczeń VAT, a w konsekwencji czy Spółka powinna udokumentować ww. korekty poprzez noty księgowe, czy jednak powinna takie korekty ująć w rozliczeniach VAT jako korektę podstawy opodatkowania w odniesieniu do dokonanego odpłatnego świadczenia usług, wobec których Spółka pełni rolę podatnika VAT i udokumentować je fakturą korygującą?

**Stanowisko przedstawione we wniosku:**

Stanowisko:

Zdaniem Wnioskodawcy planowane korekty rozliczeń nie wywołują skutków na gruncie podatku VAT, tj. Spółka nie powinna uwzględniać korekt w rozliczeniach VAT (jako korekt podstawy opodatkowania), a w konsekwencji nie ma obowiązku wystawiania faktury korygującej (w tym zbiorczej faktury korygującej) - i może udokumentować korekty notą księgową.

Uzasadnienie:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie natomiast do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT, przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym też:

1\. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,

2\. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

3\. świadczenie usługi zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Nie jest kwestią sporną, iż w przedmiotowym wniosku mowa jest o świadczeniu stanowiącym świadczenie usług.

Podstawą opodatkowania w rozumieniu art. 29a ustawy o podatku VAT jest natomiast wszystko, co stanowi zapłatę, którą usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni (podkr. Spółki) wpływ na cenę usług świadczonych przez podatnika.

W tym kontekście należy wskazać, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przedstawiono sposób weryfikacji rynkowości rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotami z nim powiązanymi, gdzie porównuje się łączną wartość wynagrodzenia wynikającą z zafakturowanego wynagrodzenia za świadczone usługi w odniesieniu do danego roku, z wartością tego samego świadczenia, jakie byłoby należne, gdyby faktycznie została zrealizowana zakładana dochodowość na docelowej bazie kosztowej, tj. na kosztach rzeczywiście poniesionych.

Jak pokreślono w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności przy rozliczaniu danej usługi w trakcie roku w okresach rozliczeniowych, nie jest przedmiotem weryfikacji (i ew. korekty) marżowość uzyskana na poszczególnych świadczeniach realizowanych (i rozliczanych) w poszczególnych okresach. Skutkiem omawianej sytuacji nie będzie zmiana kwoty należnej do zapłaty w każdym z okresów rozliczeniowych, a zatem nie dojdzie także do zmiany pierwotnie ustalonego wynagrodzenia za świadczone usługi w zakończonych okresach rozliczeniowych.

Choć powyższego nie można wprost odnieść do usług opisanych w pkt a) opisu zdarzenia przyszłego (usługa rozliczana rocznie i dokumentowana jedną fakturą wystawianą po zakończeniu roku), niemniej, nie ulega wątpliwości, że także w tych okolicznościach korekta ma za zadanie wyrównać poziom marżowości do poziomu zakładanego, a mierzonego w oparciu o docelową rzeczywistą bazę kosztową w ujęciu zbiorczym.

Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1, w ramach niniejszego wniosku omawiane są rozliczenia z tytułu rocznej korekty dochodowości, która stanowi korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku CIT, zgodnie z treścią Objaśnień podatkowych.

Zgodnie z Objaśnieniami podatkowymi zakwalifikowanie korekty jako korekty cen transferowych z art. Ile ustawy o podatku CIT oznacza, iż:

\- korekta taka jako korekta cen transferowych nie jest w istocie samoistnym zdarzeniem gospodarczym, a częścią rozliczeń między podmiotami powiązanymi. Korekta taka wynika z wcześniejszych transakcji / zdarzeń i stanowi działanie dostosowawcze, a nie stanowi odrębnej transakcji kontrolowanej;

\- jej ocena nie powinna być determinowana formą dokumentu księgowego, na podstawie którego została dokonana (np. nota księgowa, faktura korygująca), tylko istotą ekonomiczną takiej korekty, w tym profilem funkcjonalnym stron transakcji kontrolowanej.

W świetle powyższego, należy wskazać, iż roczna (zbiorcza) kwota korekty dochodowości (niezależnie, czy prowadzi do obniżenia czy do podwyższenia dochodowości) nie odnosi się bezpośrednie do cen usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu powiązanego, dokumentowanych poszczególnymi fakturami VAT wystawianymi za poszczególne okresy w danym roku (czy ew. po jego kończeniu - w odniesieniu do a). Dokonywana (zbiorcza) korekta, nie odwołuje się do konkretnych faktur, poszczególnych pozycji tych faktur, czy też cen pierwotnie stosowanych bądź też konkretnego terminu dostaw (tutaj - daty świadczenia usług). Ze swej istoty korekta ta nie jest wynikiem wyliczenia wynagrodzenia za poszczególne miesiące/kwartały, lecz jedynie w ujęciu rocznym (w sposób zbiorczy w odniesieniu do całego roku). Można wprawdzie wskazać, że matematycznie możliwe jest proporcjonalne alokowanie kwoty korekty do poszczególnych okresów rozliczeniowych, ale w żadnym razie nie odzwierciedlałoby to ekonomicznej istoty korekty cen transferowych.

W przypadku zaś usług rozliczanych jednorazowo za dany rok podatkowy, należy podkreślić, iż zmiana ww. wartości wynika wyłącznie z czynnika, jakim jest uzyskanie założonego poziomu dochodowości w oparciu o pełne dane dotyczące poziomu kosztów rzeczywistych danego roku.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazuje, iż nie sposób jest stwierdzić, że planowane korekty dochodowości w formie (zbiorczej) korekty mogą być uznane za mające bezpośredni wpływ na wysokość cen stosowanych przez Spółkę, a więc konsekwentnie podstawy opodatkowania w VAT. Opisywane rozliczenie nie jest bowiem efektem zachowań stron transakcji, a kwota rozliczenia nie jest uwarunkowana wykonaniem jakichkolwiek czynności o charakterze wzajemnym. Jak już wskazano, w analizowanej sytuacji brak jest bezpośredniego związku rozliczenia z identyfikowanym świadczeniem którejś ze stron zawieranych czynności (tj. zarówno Wnioskodawcy, jak i właściwego podmiotu z nim powiązanego).

O zasadności stanowiska prezentowanego przez Wnioskodawcę świadczy m.in. utrwalona linia interpretacyjna organów podatkowych. Brak zastosowania przepisów ustawy o podatku VAT do wyrównania dochodowości z tytułu korekty cen transferowych potwierdzają liczne interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, a przykładowe z nich Spółka wymienia poniżej:

\- interpretacja indywidualna z dnia 5 listopada 2020 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.431.2020.1.HCG;

\- interpretacja indywidualna z dnia 4 września 2020 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.200.2020.4.SG;

\- interpretacja indywidualna z dnia 23 czerwca 2020 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.324.2020.2.IR.

Dodatkowo, zgodnie z treścią Raportu Grupy Eksperckiej VAT nr 071 REV2, korekty cen transferowych powinny być uznawane za pozostające poza zakresem podatku od towarów i usług, w przypadku gdy obie strony transakcji mają pełne prawo do odliczenia naliczonego podatku, zgodnie z proponowaną przez Grupę Państwom Członkowskim praktyką upraszczania. Tylko bowiem w przypadku gdy jedna ze stron umowy nie ma prawa do pełnego odliczenia podatku VAT, korekty cen transferowych mogą być dokonywane w postaci korekt VAT i to tylko jeżeli istnieje wystarczająco bezpośredni związek między płatnościami wynikającymi z korekt i danymi towarami, (por. str. 2 treści Raportu Grupy Eksperckiej VAT nr 071 REV2).

Wobec powyższego Spółka, wskazuje, iż zbiorcze korekty, których planuje dokonywać w zakresie opisanych w zdarzeniu przyszłym usług są zdarzeniami pozostającymi poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tym samym należy stwierdzić, iż nie będą one miały wpływu na rozliczenia VAT Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe konkluzje, Spółka wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 106j ust. 1 ustawy o podatku VAT W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,

2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

\- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Wobec powyższego, Wnioskodawca wskazuje, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym z całą pewnością nie zachodzi żadne ze zdarzeń wskazanych w przytaczanym przepisie.

Tym samym, wraz z treścią powyższego przepisu oraz uprzednio przedstawionymi konkluzjami odnośnie neutralności podatkowej w zakresie VAT zbiorczej korekty, której Spółka ma zamiar dokonywać, należy wskazać, że Wnioskodawca powinien dokonywać korekt faktur VAT wyłącznie wskutek zdarzeń wskazanych w art. 106j ustawie o podatku VAT, a żadne z przedmiotowych zdarzeń nie ma miejsca w przedstawionym zdarzeniu przyszłym.

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, nie może ona wystawiać faktur korygujących z tytułu korekt cen transferowych. 

Tym samym, przedmiotowe korekty rozliczeń pomiędzy podmiotami powiązanymi (w ocenie Spółki - korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku CIT) powinny być dokumentowane innymi dokumentami księgowymi zgodnymi z ustawą o rachunkowości, a więc przykładowo notami księgowymi, które zamierza wystawiać Wnioskodawca.

Znajduje to potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych. Tak bowiem w ślad za Ministrem Finansów należy wskazać, że korekty cen transferowych objęte art. 11e ustawy o podatku CIT nie wynikają z przyczyn opisanych w art. 106j ustawy o podatku VAT. Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych (strona 11) korekty przychodu (kosztu), nieobjęte KCT 11e, wynikającej z innych przyczyn (upust, rabat, zmiana zakresu świadczenia, zob. przykład 2), dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów (kosztów) osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Takie korekty są dokonywane na tzw. zasadach ogólnych, tj. zgodnie z właściwymi przepisami art. 12 ust. 3j-3m ustawy o CIT (po stronie przychodowej) i art. 15 ust. 4i-4k ustawy o CIT (po stronie kosztowej).

Dopuszczalnym dokumentem księgowym w takim przypadku może być nota księgowa, o czym również świadczy stanowisko Ministra Finansów zawarte w Objaśnieniach podatkowych: „Przepisy ustawy o CIT nie przesądzają, jakim dokumentem księgowym powinna zostać dokonana korekta cen transferowych (w tym KCT11e). Korygowanie cen transferowych może następować w szczególności na podstawie: noty księgowej (debetowej albo kredytowej) korygującej zbiorczo przychody lub koszty podmiotu powiązanego w odniesieniu do danej transakcji kontrolowanej (bez odnoszenia się do konkretnej faktury / noty)” (por. strona 15 Objaśnień podatkowych).

Zasadność powyższego stanowiska została potwierdzona przez organy podatkowe w licznych interpretacjach podatkowych, spośród których Spółka wymienia przykładowe poniżej:

\- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2020 r., nr 0113-KDIPT1- 2.4012.324.2020.2.IR;

\- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 maja 2020 r., nr 0112-KDIL1- 2.4012.61.2020.2.AW;

\- interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2020 r., nr 0111-KDIB3- 3.4012.125.2020.1.PK.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

\- w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

\- świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Natomiast z art. 29a ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1\. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2\. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3\. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o:

1\. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2\. wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3\. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4\. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

W myśl art. 29a ust. 14 ustawy przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wchodzi w skład międzynarodowej grupy kapitałowej PCC zajmującej się produkcją i sprzedażą różnorodnych produktów chemicznych. Wnioskodawca świadczy także usługi mające charakter czynności wspierających/pobocznych wobec głównego zakresu działalności, istotne jednak z perspektywy całości procesów realizowanych w grupie kapitałowej X.

Spółka wyróżnia trzy rodzaje świadczeń, których dotyczy wniosek o interpretację indywidualną.

a) Koordynacja wspólnych zakupów rozliczana raz na rok

b) Usługi wsparcia rozliczane miesięcznie lub w dłuższych okresach rozliczeniowych, nie dłuższych jednak niż rok

c) Usługi, z tytułu świadczenia których wynagrodzenie ustalane w oparciu o koszty rzeczywiste okresu (miesiąca/kwartału) poprzedniego, z weryfikacją po zakończeniu roku.

We wszystkich ww. przypadkach, po zakończeniu roku dokonywana będzie weryfikacja osiągniętego poziomu dochodowości, kalkulowanej w odniesieniu do docelowej bazy kosztowej (tj. kosztów rzeczywistych danego roku podatkowego) i jej ew. dostosowanie (korekta wartości) w przypadku, gdy ta wartość poziomu dochodowości (tj. badanego wskaźnika) nie mieści się w założonym przedziale rynkowym. Przyjęty mechanizm weryfikacji i korekty jest z góry ustalony (tj. uwzględniony w metodyce ustalania ceny transferowej i uzgodnieniach między stronami).

Wartość korekty ustalana będzie zbiorczo jako odchylenie między: sumą (całością) kosztów rzeczywistych w skali roku powiększoną o narzut wobec danego podmiotu powiązanego z tytułu danej usługi, a sumą kwot faktycznie zafakturowaną na ten podmiot na podstawie kosztów planowanych/budżetowanych. W odniesieniu do usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych w trakcie roku obrotowego należy podkreślić, iż analiza poziomu dochodowości i odchyleń od marżowości kalkulowanej wobec bazy kosztów rzeczywistych nie będzie wykonywana w odniesieniu do poszczególnych faktur wystawianych w trakcie roku; tym samym Wnioskodawca nie będzie prowadził identyfikacji odchyleń między kosztami planowanymi a rzeczywistymi (a w konsekwencji ew. odchyleń od narzutu rynkowego) w odniesieniu do poszczególnych okresów rozliczeniowych, lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. Korekta odnosić się będzie do całego roku, a nie do krótszych okresów rozliczeniowych. Przyjęty przez Wnioskodawcę opisany powyżej nowy sposób weryfikacji rozliczeń umożliwia wprawdzie dokonanie podziału zbiorczej kwoty zidentyfikowanych odchyleń na wartość miesięcznych usług, w odniesieniu do których wystawiono faktury VAT, za pomocą zastosowania odpowiednich działań matematycznych, tj. przykładowo proporcjonalnie. Działanie takie nie odzwierciedlałoby jednak poziomu rzeczywistych kosztów wpływających na wysokość wynagrodzenia w poszczególnych miesiącach/kwartałach (czyli nie byłaby badana marżowość konkretnie w odniesieniu do danego okresu), a byłby to wyłącznie matematyczny podział kwoty zbiorczej korekty. Jak bowiem wskazano powyżej, Wnioskodawca nie będzie prowadził identyfikacji odchyleń między kosztami planowanymi a rzeczywistymi w odniesieniu do poszczególnego okresu w trakcie roku, lecz zbiorczo za cały rok obrotowy. Wnioskodawca nie będzie również przypisywał tak ustalonej wartości korekty do wartości usługi za dany okres w trakcie roku.

Choć powyższego nie można wprost odnieść do usług opisanych w pkt a) opisu zdarzenia przyszłego (usługa rozliczana rocznie i dokumentowana jedną fakturą wystawianą po zakończeniu roku), niemniej, nie ulega wątpliwości, że także w tych okolicznościach opisanych w a) korekta ma za zadanie wyrównać poziom dochodowości do poziomu zakładanego, a mierzonego w oparciu o docelową rzeczywistą bazę kosztową w ujęciu zbiorczo całego roku.

Charakter i przedmiot korekty rozliczenia dotyczy zachowania odpowiedniego poziomu dochodowości przy realizacji opisanych usług. W efekcie, ww. korekta rozliczeń nie wpłynie na obniżenie/podwyższenie ceny usług świadczonych przez Spółkę w poszczególnych okresach rozliczeniowych, udokumentowanych na podstawie wystawionych faktur VAT.

Opisana korekta rozliczeń dokonywana przez Spółkę, nie zakłada korekty pierwotnej ceny świadczonych przez Spółkę usług (rozliczenia oparte są o intencję stron w zakresie wyrównania poziomu dochodowości w odniesieniu do realizowanej usługi).

Opisana w treści zdarzenia przyszłego weryfikacja rozliczeń nie będzie wiązała się z dodatkowym świadczeniem - czy to po stronie Spółki, czy też podmiotów powiązanych.

Spółka zakłada, iż rozliczenie nie będzie dotyczyć konkretnego świadczenia usług z konkretnego okresu rozliczeniowego (krótszego niż rok podatkowy) i (ze swej natury) nie odnosi / nie będzie się odnosić do konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż (ani też konkretnych pozycji z tych faktur).

W wyniku analizy przedstawionego opisu sprawy na tle powołanych przepisów należy stwierdzić, że w celu wskazania, czy planowany sposób rozliczeń polegający na wyrównaniu zidentyfikowanych odchyleń od ceny rynkowej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w analizowanej sprawie zachodzi powiązanie pomiędzy dokonywaną korektą tych rozliczeń a kwotą należną za konkretne świadczone usługi.

W rozpatrywanej sprawie – jak wskazał Wnioskodawca – charakter i przedmiot korekty rozliczenia dotyczy zachowania odpowiedniego poziomu dochodowości przy realizacji opisanych usług. W efekcie, ww. korekta rozliczeń nie wpłynie na obniżenie/podwyższenie ceny usług świadczonych przez Spółkę w poszczególnych okresach rozliczeniowych, udokumentowanych na podstawie wystawionych faktur VAT. Korekta rozliczeń dokonywana przez Spółkę, nie zakłada korekty pierwotnej ceny świadczonych przez Spółkę usług (rozliczenia oparte są o intencję stron w zakresie wyrównania poziomu dochodowości w odniesieniu do realizowanej usługi) oraz nie będzie wiązała się z dodatkowym świadczeniem - czy to po stronie Spółki, czy też podmiotów powiązanych. Spółka zakłada, iż rozliczenie nie będzie dotyczyć konkretnego świadczenia usług z konkretnego okresu rozliczeniowego (krótszego niż rok podatkowy) i (ze swej natury) nie odnosi / nie będzie się odnosić do konkretnych faktur dokumentujących sprzedaż (ani też konkretnych pozycji z tych faktur), co oznacza, że nie będzie stanowiła wynagrodzenia za usługę w rozumieniu ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.

Zatem, w świetle art. 5 ust. 1 ustawy, korekta rozliczeń nie będzie stanowić wynagrodzenia za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, a tym samym będzie zdarzeniem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także możliwości udokumentowania opisanych we wniosku rozliczeń notą księgową.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Z powyższych przepisów wynika, że faktury są dokumentami sformalizowanymi. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają znaczenie dowodowe.

Z kolei art. 106j ust. 1 ustawy, określa przypadki, w których podatnik powinien wystawić fakturę korygującą. I tak, zgodnie z ww. przepisem, w przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) udzielono obniżki ceny w formie rabatu, o której mowa w art. 29a ust. 7 pkt 1,

2) udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1,

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) podwyższono cenę lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z wyżej wskazanych przepisów wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie podwyższenia w cenie, stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Zatem, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

W analizowanej sprawie należy wskazać, że w związku z rozliczeniami Wnioskodawcy nie ulegną korekcie ceny sprzedaży poszczególnych produktów. Ponadto – jak już wyżej stwierdzono – opisana we wniosku weryfikacja rozliczeń będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, tym samym nie będzie podstaw do wystawienia faktury VAT dokumentującej takie zdarzenie, bowiem – jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy – faktury są dowodem dokumentującym sprzedaż. Tym samym planowany przez Wnioskodawcę sposób rozliczeń, nie powinien być dokumentowany fakturą VAT, a innym dokumentem księgowym, np. notą księgową.

Wskazać należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r., poz. 217), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.

Reasumując, planowany przez Wnioskodawcę sposób rozliczeń nie powinien być dokumentowany fakturami VAT, a innym dokumentem księgowym, np. notą księgową. Brak jest przeciwwskazań na gruncie przepisów dotyczących podatku VAT dla dokumentowania tej czynności notą księgową pozostającą bez wpływu na rozliczenia podatku VAT. Wobec tego, wystawiona nota będzie dokumentem, który w świetle regulacji prawnych umożliwi udokumentowanie opisanych rozliczeń.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.