Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.132.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prace-prace rozwojowe
programista
programowanie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 kwietnia 2025
    r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod kodem PKD: 62.10.B.
    Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów
    komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. 2018.1191 t. j. z późn. zm., dalej zwanej „ustawą
    o PAIPP”) są utworami. Wnioskodawca jest obywatelem polskim i ma nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm., dalej
    zwana „ustawą o PIT”). Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-
    rozwojowego określonego w ustawie z 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402).
    Wnioskodawca świadczy w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
    usługi na rzecz kontrahenta krajowego (dalej zwany „Kontrahent”). Kontrahent (...).
    Na podstawie umowy między Kontrahentem a Wnioskodawcą świadczone są usługi
    obejmujące między innymi:
    1) tworzenie oprogramowania komputerowego na podstawie uprzednio wykonanej
      analizy wymagań, w tym tworzenie dokumentacji wytworzonego oprogramowania,
    2) tworzenie nowych rozwiązań dla prawidłowego funkcjonowania aplikacji/systemów, w
      tym analiza oraz poprawianie błędów oprogramowania komputerowego,
    3) współtworzenie architektury programów komputerowych systemów komputerowych
    – dalej zwanej jako „usługi programistyczne”, w wyniku których sprzedawane są prawa
      autorskie do programu komputerowego. W ramach usług programistycznych
      Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie służące do (...). Oprogramowanie scala
      wiele aplikacji oraz źródeł danych, które (...).
    Powyższe zadania wykonywane są poprzez:
    a) programowanie nowych funkcjonalności i modułów systemu w języku programowania
      (...),
    b) programowanie interfejsów (...),
    c) projektowanie i programowanie interfejsów do (...),
    d) prace architektoniczne i koncepcyjne odnośnie usprawniania procesów w projekcie
      oraz usprawniania przyszłych zadań programistycznych.
    W ramach umowy między Kontrahentem a Wnioskodawcą świadczone są również inne
    usługi, które nie są przedmiotem niniejszego wniosku. Świadczenie usług
    programistycznych jest związane zarówno z wytwarzaniem programów komputerowych,
    jak również z rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych. Wnioskodawca

    świadczy dla kontrahenta również inne usługi, które nie są przedmiotem niniejszego
    wniosku.
    W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych,
    które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.; dalej jako
    „PAIPP”) i stanowią jedną z form wyrażenia kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wytwarzane programy
    komputerowe lub ich części przez Wnioskodawcę opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika
    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca bez wątpienia w
    ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Bez wątpienia
    działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Program
    komputerowy bądź części programu komputerowego stworzone na rzecz Kontrahenta
    powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z
    dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX). Wobec czego Wnioskodawca
    w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz Kontrahenta
    opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. W tym miejscu należy podkreślić, iż
    Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia
    błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z Kontrahentem programie
    komputerowym lub jego części, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych
    błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom Kontrahenta.
    W ramach świadczenia usług programistycznych, na podstawie umowy między
    Wnioskodawcą a Kontrahentem, ogół autorskich praw majątkowych do wytworzonych
    przez Wnioskodawcę programów komputerowych lub ich części przechodzi na
    Kontrahenta. Prawa autorskie do programu komputerowego lub jego części przechodzą w
    momencie wytworzenia utworu.
    Wnioskodawca co miesiąc otrzymuje wynagrodzenie za świadczone usługi.
    Wynagrodzenie rozliczane jest według stawki dziennej za prawidłowo świadczone usługi.
    Wnioskodawca prowadzi również ewidencję czasu świadczenia usług dla Kontrahenta. Na
    jej podstawie wyodrębnia wynagrodzenie, które przysługuje mu za świadczenie usług
    programistycznych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi następujące
    koszty:
    1. składki ZUS na ubezpieczenie społeczne dotyczące Wnioskodawcy,
    2. doradztwo prawne,
    3. sprzęt komputerowy oraz płatne licencje na oprogramowanie,
    4. paliwo, leasing i koszty serwisowe służbowego auta,
    5. usługi telekomunikacyjne (Internet, telefon).

    Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
    szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów
    uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
    zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu, a bardziej precyzyjnie prowadzi:
    odrębną ewidencję, w której uwzględnia informacje o: zbywanym w danym okresie prawie
    własności intelektualnej, tj. określonym programie komputerowym (dokładny opis
    stworzonego programu komputerowego); przychodach uzyskiwanych ze zbycia programu
    komputerowego lub jego części w danym okresie, tj. wynagrodzeniu za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego; kosztach faktycznie
    poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez
    Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem programu komputerowego;
    dochodzie ze zbycia programu komputerowego obliczonym jako różnica pomiędzy
    przychodami i kosztami opisanymi powyżej. W przypadku braku możliwości alokowania
    konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej do przychodów ze zbycia programu komputerowego, Wnioskodawca
    przyporządkowuje wydatki do przychodów ze zbycia programu komputerowego według
    proporcji. Proporcja ustalana jest jako stosunek przychodów ze zbycia programu
    komputerowego do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności
    gospodarczej w danym okresie.
    Wniosek dotyczy roku podatkowego 2025 oraz następnych lat podatkowych.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca przez użycie pojęcia oprogramowanie rozumie program komputerowy. We
    wniosku pojawia się pojęcie program komputerowy lub/i jego część, zamiennie
    oprogramowanie lub/i jego część.
    Przez program komputerowy/oprogramowanie Wnioskodawca rozumie narzędzie
    informatyczne spełniające swoje założenia utrwalone w postaci kodu źródłowego.
    Pod pojęciem części programu komputerowego/oprogramowania Wnioskodawca rozumie
    kod źródłowy, który jest częścią większego programu lub systemu komputerowego i do
    osiągnięcia pełnej funkcjonalności konieczne jest połączenie go z dalszym elementem tego
    programu lub systemu (kodem źródłowym), jednak taki kod stanowi również program
    komputerowy, według ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i objęty jest
    ochroną prawną przewidzianą w tej ustawie.
    Wnioskodawca wskazał, że w okresie, którego dotyczy wniosek tworzy: (...) –
    oprogramowanie (...). Aplikacja umożliwia (...).
    Wprowadzane przez Wnioskodawcę funkcjonalności mają na celu (...).
    W celu realizacji projektu, w ramach którego Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza
    oprogramowanie lub jego część, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających
    do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.

    Wyjaśniając, jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące
    praktyce gospodarczej zastosowano, Wnioskodawca wskazał, że zostają wykorzystane
    nowe technologie oparte o mikrofrontendy z wykorzystaniem frameworka (...). Taka
    zmiana umożliwiła (...). Takie podejście znacząco skraca czas dostarczania nowych
    funkcjonalności i usprawnia cały proces rozwoju oprogramowania, co przekłada się na
    szybsze dostarczanie wartości biznesowej dla klienta. Każde „Oprogramowanie lub jego
    części” będące wynikiem takiego działania są unikalne oraz oryginalne, wymagają
    indywidualnego podejścia oraz nie jest możliwe wykorzystanie istniejących już rozwiązań –
    w przeciwnym wypadku, nie nastąpiłoby zgłoszenie zapotrzebowania na nowe
    rozwiązanie przez Zleceniodawcę.
    Wnioskodawca wskazał, że zastosowanie szeregu nowoczesnych technologii, takich jak (...)
    powoduje, że Oprogramowanie po wytworzeniu różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących. Unikalne połączenie tych narzędzi umożliwia tworzenie wysoce
    wydajnych i skalowalnych aplikacji, które są w pełni dostosowane do specyficznych
    potrzeb kontrahenta.
    Systematyczność w działaniach polega na pracy w sposób uporządkowany według
    pewnego systemu opracowanego przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca działa w sposób
    uporządkowany według zaplanowanego harmonogramu, a każde działanie Wnioskodawcy
    ma określone cele.
    Wyjaśniając, jakie konkretnie cele zostaną osiągnięte w poszczególnych latach,
    Wnioskodawca wskazał, że prace rozpoczęły się 1 czerwca 2022 r., przy każdym
    dotychczas wytworzonym „Oprogramowaniu lub jego części” zostały osiągnięte te same
    cele, czyli stworzenie programów komputerowych, które działają sprawnie, bezbłędnie i
    zawierają wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Wnioskodawca samodzielnie je stworzył,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem oraz własnym finansowaniem.
    W 2022 r. powstały następujące funkcjonalności:
    - stworzenie nowego rozwiązania do (...);
    - usprawnienie (...);
    - modernizacja (...).
    W 2023 r. powstały następujące funkcjonalności:
    - stworzenie modułu (...);
    - stworzenie (...).
    W 2024 r. powstały następujące funkcjonalności:
    - panel (...);
    - dynamiczny (...);
    - moduł (...).
    W 2025 r. dotychczas powstały następujące funkcjonalności:
    - system (...);
    - rozpoczęcie (...).
    Wnioskodawca wskazał, że każde „Oprogramowanie lub jego części” posiada swój
    harmonogram prac. Prace rozpoczęły się 1 czerwca 2022 r. Dotychczas zrealizowane
    harmonogramy dotyczą zrealizowanego dotychczas „oprogramowania lub jego części”
    posiadającego następujące nowe funkcjonalności:
    - stworzenie nowego rozwiązania do (...);
    - usprawnienie sposobu (...);
    - modernizacja (...);

    - stworzenie modułu (...);
    - stworzenie (...);
    - panel (...);
    - dynamiczny (...);
    - moduł (...);
    - system (...);
    - rozpoczęcie prac nad (...).
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy Wnioskodawca dysponował przed rozpoczęciem
    realizacji Oprogramowania, wskazał na:
    - ukończone studia na kierunku (...);
    - doświadczenie, zawodowe zdobyte w trakcie pracy na umowę o pracę od marca 2015 –
      września 2021 r. jako (...);
    - doświadczenie zdobyte poprzez prowadzenie działalności gospodarczej (od
      października 2021 r. do obecnie) związanej z wytwarzaniem oprogramowania.
    Wnioskodawca rozwija i wykorzystuje wiedzę i umiejętności w zakresie architektury
    mikrofrontendowej, wdrażania systemów rozproszonych oraz zaawansowanych technik
    optymalizacji aplikacji webowych. Szczególny nacisk kładzie na rozwój kompetencji w
    zakresie (...).
    Zastosowanie szeregu nowoczesnych technologii, takich jak (...) pozwoliło uzyskać nowe
    zastosowanie architektury mikrofrontendowej w środowisku (...), co pozwala na
    niezależny rozwój i wdrażanie poszczególnych części systemu. Takie podejście znacząco
    różni się od klasycznego modelu monolitycznego i pozwala na szybsze reagowanie na
    potrzeby biznesowe, większą elastyczność w zakresie aktualizacji oraz lepszą skalowalność
    rozwiązania. Umożliwia to także redukcję ryzyka wdrożeniowego oraz efektywniejsze
    zarządzanie zespołem projektowym.
    Wyjaśniając, na jakich rozwiązaniach wiedzy, technicznych, technologicznych czy
    programistycznych oparte były tworzone, rozwijane/ulepszane produkty, usługi, procesy,
    Wnioskodawca wskazał, że tworzone i rozwijane oprogramowanie oparte jest na
    nowoczesnych rozwiązaniach technologicznych i programistycznych, takich jak (...), a także
    systemy kontroli wersji ((...)). Całość opiera się na podejściu opartym na komponentach i
    niezależnych modułach, co pozwala na tworzenie elastycznych, łatwych w utrzymaniu i
    rozwijaniu aplikacji. Projekt wykorzystuje także wiedzę z zakresu architektury systemów
    rozproszonych, komunikacji między modułami oraz analizy danych w czasie rzeczywistym.
    Wynikiem działań Wnioskodawcy jest wytworzenia nowych produktów, tj. programów
    komputerowych oferowanych Kontrahentowi, które posiadają dotychczas następujące
    nowe funkcjonalności:
    - stworzenie nowego rozwiązania do (...);
    - usprawnienie (...);
    - modernizacja (...);
    - stworzenie modułu (...);
    - stworzenie (...);
    - panel (...);
    - dynamiczny (...);
    - moduł (...);
    - system (...);

    - rozpoczęcie prac nad (...).
    Efektem prac Wnioskodawcy prowadzonych w ramach współtworzenia architektury
    programów komputerowych jest/będzie każdorazowo program komputerowy podlegający
    ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Prawa autorskie do programów komputerowych wytworzonych przez Wnioskodawcę
    przysługiwały/przysługują/będą przysługiwać wyłącznie Wnioskodawcy.
    W przypadku współtworzenia przez Wnioskodawcę programów komputerowych, a
    dokładnie architektury programów komputerowych systemów komputerowych, autorskie
    prawo do programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych przysługuje/będzie przysługiwać Wnioskodawcy
    w zakresie wytworzonej przez Wnioskodawcę części/fragmentu takiego programu
    komputerowego.
    Autorskie prawo do programu komputerowego przysługuje/przysługiwać będzie
    Wnioskodawcy w zakresie wytworzonej przez Wnioskodawcę części/fragmentu takiego
    programu komputerowego.
    Pod pojęciem „część programu komputerowego” Wnioskodawca rozumie kod źródłowy,
    który jest częścią większego programu lub systemu komputerowego i do osiągnięcia
    pełnej funkcjonalności konieczne jest połączenie go z dalszym elementem tego programu
    lub systemu (kodem źródłowym), jednak taki kod stanowi również program komputerowy,
    według ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i objęty jest ochroną prawną
    przewidzianą w tej ustawie. W przypadku tworzenia części programu komputerowego
    Wnioskodawca jest odpowiedzialny za daną część/fragment/element danego programu
    lub systemu komputerowego, który/która w połączeniu z pozostałymi częściami/
    fragmentami/ elementami programu lub systemu komputerowego (kodu źródłowego)
    Kontrahenta osiąga pełną funkcjonalność.
    Wnioskodawca wskazał, że osiąga dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do
    części/fragmentu/elementu, który powstał w efekcie pracy twórczej Wnioskodawcy.
    Część programu komputerowego, którą Wnioskodawca stworzył w efekcie pracy twórczej
    jest odrębnym programem komputerowym, podlegającym ochronie określnej w art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Efekty prac Wnioskodawcy zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Efekty prac Wnioskodawcy nie są i nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Efekty prac Wnioskodawcy
    nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów
    zlecanych przez Kontrahenta.
    W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania i
    ulepszenia oprogramowania lub jego części – efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub
    jego części, każdorazowo (w przypadku tworzenia/rozwijania/ulepszania utworów)
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za wyświadczenie usługi, w którym
    uwzględnione jest wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do wytworzonego
    programu komputerowego.
    Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia przez Wnioskodawcę praw autorskich jest wliczone
    w ogólną cenę za wyświadczoną przez Wnioskodawcę usługę. Na podstawie

    wyświadczonych przez Wnioskodawcę liczby godzin oraz na podstawie prowadzonej
    ewidencji Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić jaka jest wysokość wynagrodzenia
    dotyczącego wyłącznie przeniesienia praw autorskich. Faktura wystawiona przez
    Wnioskodawcę nie zawiera pozycji „przeniesienie praw autorskich”.
    Funkcjonalny związek wydatków wskazanych we wniosku z tworzonym/rozwijanym
    /ulepszanym programem komputerowym Wnioskodawca przedstawił następująco:
    - składki na ubezpieczenie społeczne – niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc
      prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku
      Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych;
      istotą uiszczania tych składek jest zapewnienie środków pieniężnych w razie
      niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej
      perspektywie wydłuży jego zdolność zawodową, więc będzie mógł sprawniej
      wytwarzać lub ulepszać programy komputerowe;
    - doradztwo prawne – koszty poniesione na usługi doradcze dotyczą możliwości
      skorzystania z Ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej), jak i samego złożenia wniosku
      o interpretację, w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania
      odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza spełnia cechy działalności badawczo-
      rozwojowej;
    - sprzęt komputerowy – jest niezbędny, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy
      pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju
      sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie, jednak nie jest on
      wystarczający dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy
      nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania stąd też
      Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane urządzenia poprzez zakup
      stosownego sprzętu elektronicznego, akcesoriów elektronicznych oraz peryferii
      komputerowych; niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań
      technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy;
    - płatne licencje na oprogramowanie – Wnioskodawca prowadząc prace programistyczne
      zmuszony jest ponosić koszty związane m.in. z oprogramowaniem, pluginami,
      subskrypcjami programistycznymi, dzięki czemu działania podejmowane przez niego
      mogą być bardziej wydajne i efektywne, co finalnie przekłada się na zyski prowadzonej
      działalności gospodarczej; z tego powodu należy uznać owe wydatki za koszty
      związane z tworzeniem programów komputerowych;
    - paliwo, leasing i koszty serwisowe służbowego auta – wydatki te pozwalają
      Wnioskodawcy na przejazdy do siedziby Kontrahenta, gdzie omawiane są zakresy
      poszczególnych prac oraz weryfikowane są dotychczasowe osiągniecia poszczególnych
      prac;
    - usługi telekomunikacyjne (Internet, telefon) – wydatki te pozwalają na komunikację z
      Kontrahentem, przysyłanie mu poszczególnych kodów źródłowych oraz zdobywanie
      wiedzy do prowadzenia poszczególnych prac rozwojowych.
    Wnioskodawca wskazał, że pod pojęciem kosztów doradztwa prawnego należy rozumieć
    wydatki poniesione na usługi doradcze dotyczące możliwości skorzystania z Ulgi IP Box
    (zasięgnięcie porady prawnej) oraz złożenie wniosku o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Koszty doradztwa prawnego nie zawierają opłaty za wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Koszty te zostały poniesione w marcu 2025 r. Pod pojęciem
    kosztu zakupu sprzętu komputerowego należy rozumieć wydatki na zakup klawiatury do
    komputera, koszt ten zostanie poniesiony w przyszłości. Powyższe koszty nie zostały/nie
    zostaną poniesione dla potrzeb konkretnych prac rozwojowych, a poniesione zostały/
    zostaną dla potrzeb wielu projektów.

    Wniosek dotyczy licencji na oprogramowania ułatwiające kodowanie programów
    komputerowych, które będą wytwarzane w ramach działalności Wnioskodawcy. Licencje
    będą zakupione w przyszłości.
    Zakupione licencje nie będą stanowić wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Powyższe oprogramowania będą
    zainstalowane w celu tworzenia „programów komputerowych” będących przedmiotem
    wniosku, Wnioskodawca będzie je wykorzystywać do pomocy przy walidacji algorytmów
    programistycznych oraz do przeszukiwania dokumentacji technologii, z których korzysta
    (w celu przyśpieszenia procesu wytwarzania oprogramowania). Zakupione licencje nie
    będą stanowić nabycia, o których mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus.
    Wnioskodawca wskazał, że prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, od 1 stycznia 2025 r.
    Opisane i wyeksponowane we wniosku informacje/dane/warunki będą obowiązywać
    również w przyszłości.
    Pytania
    1) Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programu komputerowego lub jego części (Oprogramowania) stanowi działalność
      badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o
      PIT?
    2) Czy prawo autorskie do programu komputerowego lub jego części (Oprogramowania)
      wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę jest kwalifikowanym prawem
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT?
    3) Czy wydatki na:
        a) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne dotyczące Wnioskodawcy,
        b) doradztwo prawne,
        c) sprzęt komputerowy oraz płatne licencje na oprogramowanie,
        d) paliwo, leasing i koszty serwisowe służbowego auta,
        e) usługi telekomunikacyjne (Internet, telefon),
      – w części, w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających
      ze zbycia programu komputerowego lub jego części (Oprogramowania), gdzie
      proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia programu
      komputerowego lub jego części (Oprogramowania) do przychodów ogółem
      Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, można
      uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności
      badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w
      rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    4) Czy wynagrodzenie ze zbycia prawa autorskiego do programu komputerowego lub
      jego części (Oprogramowania) jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca
      ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    5) Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do pytań 1-4 możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu
      osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób

    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Badaniami naukowymi są więc:
    - badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako prace empiryczne lub
      teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o
      podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
      zastosowanie komercyjne,
    - badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako prace mające na celu
      zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
      produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT pojęcie prace rozwojowe – oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest
    wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego
    oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.
    MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez
    organ podatkowy, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania
    naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób
    systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Oprócz tego w Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej – IP Box w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów
    z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące
    pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej,
    Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS,
    Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Według podręcznika działalność
    badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna,
    możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność podejmowana przez
    Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego Oprogramowania komputerowego w
    odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Kontrahenta. Działania te stanowią prace
    rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na wykorzystaniu
    nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków
    programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych rozwiązań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a. nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie od podstaw, jak i
      modyfikuje poprzez dodawanie nowych funkcjonalności stare oprogramowanie, w
      zależności od potrzeb Kontrahenta,
    b. nieprzewidywalność: Kontrahent, z którym Wnioskodawca współpracuje, oczekuje od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących

      metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie
      całkowicie nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań,
    c. metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach umowy z Kontrahentem do
      ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez Kontrahenta planem,
    d. możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej przez niego działalności na rzecz Kontrahenta jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia przez Kontrahenta.
    Biorąc powyższe pod uwagę można stwierdzić, zdaniem Wnioskodawcy, że tworzenie
    przez niego Oprogramowania spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte
    w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.
    Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności
    intelektualnych wskazanych w artykule w ust. 2 pkt 8, przy czym, by można było mówić o
    „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również, by
    spełnione zostały dwa kryteria: przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej oraz prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska. Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część stanowią
    przedmiot ochrony praw autorskich. Art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP kwalifikuje
    programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z
    momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych.
    Jedynym warunkiem objęcia ochroną utworu na podstawie PAIPP jest obywatelstwo
    autora, gdyż zgodnie z art. 5 pkt 1 PAIPP przepisy ustawy (w tym ochrona utworów
    wynikających z przepisów ustawy) stosuje się do utworów, których twórca jest
    obywatelem polskim. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan
    faktyczny, można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest
    oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach umów o współpracy
    pomiędzy nim a Kontrahentem.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do Oprogramowania wytwarzanego przez niego
    samodzielnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej działalności na rzecz Kontrahenta,
    zalicza się do kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
    gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3 / (a+b+c+d), w którym poszczególne
    litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną
    bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z

    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego, nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, nabycie przez podatnika kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Przedmiotem wykonywanej
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie
    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    wykonaniu Umowy na rzecz Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje
    ustalone wynagrodzenie, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową ponosi
    on wydatki na:
    a) składki ZUS na ubezpieczenie społeczne dotyczące Wnioskodawcy,
    b) doradztwo prawne,
    c) sprzęt komputerowy oraz płatne licencje na oprogramowanie,
    d) paliwo, leasing i koszty serwisowe służbowego auta,
    e) usługi telekomunikacyjne (Internet, telefon).
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu
    poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze
    zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym
    okresie na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z wytworzeniem
    Oprogramowania według odpowiedniej proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako
    stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy
    z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki w zakresie, w jakim
    przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej
    proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za
    koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-
    rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4.
    W myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi suma
    kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych
    w roku podatkowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej
    działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
    - z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej;
    - ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    - z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;

    - z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Według art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika określonego w tym przepisie.
    Wskaźnik obliczany jest według wzoru: (a + b) * 1,3/a +b +c +d, w którym poszczególne
    litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    * a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    * b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego,
    * c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego,
    * d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się. że wartość ta wynosi 1.
    Zgodnie z postanowieniami Umowy prawa autorskie do wytworzonych w trakcie
    świadczenia usługi programów komputerowych lub ich części są z chwilą ustalenia tychże
    utworów przenoszone na Kontrahenta. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w
    zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Strony
    Umowy uzgodniły, że wynagrodzenie płatne jest miesięcznie. Powyższe wynagrodzenie
    obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do
    Oprogramowania.
    Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, nie ponosi innych kosztów
    wymienionych w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, niż koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczony jako lit.
    a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie otrzymane za zbycia
    Oprogramowania w ramach świadczenia usług na podstawie Umowy z Kontrahentem
    stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Stanowi
    on bowiem wynagrodzenie za Oprogramowanie będące kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5.
    Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące
    możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego
    (podlegające ochronie prawnej). Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku
    podatkowym ustalona jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej i obliczanego wg wzoru z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.

    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan pozarolniczą
    działalność gospodarczą, która dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów
    komputerowych. Świadczy Pan usługi na rzecz kontrahenta krajowego.
    Wskazał Pan, że w okresie, którego dotyczy wniosek tworzy: (...) – oprogramowanie (...).
    Aplikacja umożliwia (...).
    Wskazał Pan, że w każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania i ulepszenia oprogramowania lub jego części – efekty Pana prac są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu

    nowych zastosowań, które wcześniej w ramach prowadzonej działalności nie miały
    miejsca. Odrębne programy komputerowe, stworzone na rzecz Kontrahenta, powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Każde „Oprogramowanie lub jego części”,
    stanowiące odrębne programy komputerowe, będące wynikiem takiego działania są
    unikalne oraz oryginalne, wymagają indywidualnego podejścia oraz nie jest możliwe
    wykorzystanie istniejących już rozwiązań – w przeciwnym wypadku, nie nastąpiłoby
    zgłoszenie zapotrzebowania na nowe rozwiązanie przez Zleceniodawcę. Wskazał Pan, że
    zastosowanie szeregu nowoczesnych technologii, takich jak (...) powoduje, że
    Oprogramowanie po wytworzeniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących. Unikalne
    połączenie tych narzędzi umożliwia tworzenie wysoce wydajnych i skalowalnych aplikacji,
    które są w pełni dostosowane do specyficznych potrzeb kontrahenta.
    Efekty Pana prac zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są i nie będą
    efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny; nie są i nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.
    Wskazał Pan, że nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia
    błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z Kontrahentem programie
    komputerowym, odpowiedzialny jest Pan za naprawienie tych błędów i zdanie produktów
    odpowiadających pierwotnym wymaganiom Kontrahenta.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że Pana działania prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie.

    Systematyczność w działaniach polega na pracy w sposób uporządkowany według
    pewnego systemu opracowanego przez Pana. Działa Pan w sposób uporządkowany
    według zaplanowanego harmonogramu, a każde działanie ma określone cele.
    Prace rozpoczęły się 1 czerwca 2022 r., przy każdym dotychczas wytworzonym
    „Oprogramowaniu lub jego części”, stanowiącym odrębny program komputerowy, zostały
    osiągnięte te same cele, czyli stworzenie programów komputerowych, które działają
    sprawnie, bezbłędnie i zawierają wszelkie zaplanowane funkcjonalności. Samodzielnie je
    Pan stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem oraz własnym
    finansowaniem. Każde „Oprogramowanie lub jego części”, stanowiące odrębne programy
    komputerowe, posiadają swój harmonogram prac.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz
    Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Nie świadczy Pan usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na
    podstawie umowy z Kontrahentem programie komputerowym, jest Pan odpowiedzialny
    za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym
    wymaganiom Kontrahenta.
    Wskazał Pan, że w celu realizacji projektu, w ramach którego tworzy/rozwija/ulepsza Pan
    oprogramowanie lub jego część, stanowiącą odrębny program komputerowy, podejmuje
    szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej wiedzy w celu wymyślenia i
    zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze
    motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które
    uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie
    kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w
    sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy
    przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wyjaśniając, jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
    Oprogramowania, wskazał na:
    - ukończone studia na kierunku (...);
    - doświadczenie, zawodowe zdobyte w trakcie pracy na umowę o pracę od marca 2015 –
      września 2021 r. jako (...);
    - doświadczenie zdobyte poprzez prowadzenie działalności gospodarczej (od
      października 2021 r. do obecnie) związanej z wytwarzaniem oprogramowania.

    Rozwija i wykorzystuje Pan wiedzę i umiejętności w zakresie (...).
    Wyjaśniając, na jakich rozwiązaniach wiedzy, technicznych, technologicznych czy
    programistycznych oparte były tworzone, rozwijane/ulepszane produkty, usługi, procesy
    wskazał Pan, że tworzone i rozwijane oprogramowanie oparte jest na nowoczesnych
    rozwiązaniach technologicznych i programistycznych, takich jak (...). Całość opiera się na
    podejściu opartym na komponentach i niezależnych modułach, co pozwala na tworzenie
    elastycznych, łatwych w utrzymaniu i rozwijaniu aplikacji. Projekt wykorzystuje także
    wiedzę z zakresu architektury systemów rozproszonych, komunikacji między modułami
    oraz analizy danych w czasie rzeczywistym.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Wskazał Pan, że działania prowadzi w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie.
    W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze
    w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na
    rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej nie miały miejsca. W ramach prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności,
    czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Rozwija i wykorzystuje Pan wiedzę i umiejętności w zakresie (...). Zastosowanie szeregu
    nowoczesnych technologii, takich jak (...) pozwoliło uzyskać nowe zastosowanie
    architektury mikrofrontendowej w środowisku (...), co pozwala na niezależny rozwój i
    wdrażanie poszczególnych części systemu. Takie podejście znacząco różni się od
    klasycznego modelu monolitycznego i pozwala na szybsze reagowanie na potrzeby
    biznesowe, większą elastyczność w zakresie aktualizacji oraz lepszą skalowalność
    rozwiązania. Umożliwia to także redukcję ryzyka wdrożeniowego oraz efektywniejsze
    zarządzanie zespołem projektowym. Całość opiera się na podejściu opartym na
    komponentach i niezależnych modułach, co pozwala na tworzenie elastycznych, łatwych w
    utrzymaniu i rozwijaniu aplikacji. Projekt wykorzystuje także wiedzę z zakresu architektury
    systemów rozproszonych, komunikacji między modułami oraz analizy danych w czasie
    rzeczywistym. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia
    błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z Kontrahentem programie
    komputerowym, jest Pan odpowiedzialny za naprawienie tych błędów i zdanie produktów
    odpowiadających pierwotnym wymaganiom Kontrahenta.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we
    wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.

    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.

    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej świadczy Pan usługi
    programistyczne, w wyniku których sprzedaje prawa autorskie do programu
    komputerowego. W każdym przypadku, tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania i ulepszania Oprogramowania lub jego części, efekty Pana prac są
    odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W ramach świadczenia usług programistycznych, na podstawie umowy między Panem a
    Kontrahentem, ogół autorskich praw majątkowych do wytworzonych przez Pana
    odrębnych programów komputerowych przechodzi na Kontrahenta w momencie
    wytworzenia utworu. Prawa autorskie do programów komputerowych wytworzonych
    przez Pana przysługiwały/przysługują/będą przysługiwać wyłącznie Panu.
    Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego lub
    jego części, stanowiącej odrębny program komputerowy, każdorazowo (w przypadku
    tworzenia/rozwijania/ ulepszania utworów) następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Otrzymuje Pan
    wynagrodzenie za wyświadczenie usługi, w którym uwzględnione jest wynagrodzenie za
    przeniesienie praw autorskich do wytworzonego programu komputerowego. W ramach
    umowy między Kontrahentem a Panem świadczy Pan również inne usługi, które nie są
    przedmiotem wniosku. Na podstawie wyświadczonych przez Pana liczby godzin oraz na
    podstawie prowadzonej ewidencji jest Pan w stanie wyodrębnić, jaka jest wysokość
    wynagrodzenia dotyczącego wyłącznie przeniesienia praw autorskich.
    Wskazał Pan, że prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych od 1 stycznia 2025 r.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2025 r. i lata kolejne. Wskazał Pan, że
    informacje przedstawione we wniosku będą obowiązywać również w przyszłości.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastrzec należy, że kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej jest zarówno program komputerowy, jak i jego części, o
    ile faktycznie – jak Pan wyjaśnił – stanowią one odrębne programy komputerowe,
    podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których wyłącznie Panu przysługują autorskie majątkowe prawa. Przychody z tytułu
    przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na
    Kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP
    (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować
    stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2025 i lata następne,
    jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służą/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem jest/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.