Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-355/12-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-10-30
Teza: Zakres skutków podatkowych zawarcia transakcji polegającej na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty oraz uiszczeniem narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki odsetek.
Słowa kluczowe: odsetki; pożyczka; przejęcie; rekompensata
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 23.07.2012 r. (data wpływu 30.07.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia transakcji polegającej na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty oraz uiszczeniem narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki odsetek - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30.07.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia transakcji polegającej na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty oraz uiszczeniem narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki odsetek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

P . (dalej „Spółka” lub „P.”) należy do grupy spółek kontrolowanych przez D., spółkę z siedzibą w Republice Federalnej Niemiec (dalej „D.”), jednej z największych światowych firm telekomunikacyjnych o bardzo wysokim wskaźniku zaufania i tzw. ratingu kredytowym. Spółka poszukuje jak najkorzystniejszych metod finansowania zewnętrznego dla zapewnienia płynności finansowej swojej działalności. D . oferuje spółkom należącym do jej grupy, a więc również P., przedstawioną poniżej możliwość uzyskania finansowania z użyciem środków zewnętrznych, zwaną dalej „finansowaniem DT.”. Przed wyborem tej formy finansowania Spółka dokona analizy innych alternatywnych źródeł finansowania, i wybierze finansowanie DT., jeśli aktualnie będzie ono korzystniejsze od dostępnych Spółce źródeł finansowania. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że finansowanie DT. będzie atrakcyjnym rozwiązaniem, ponieważ warunki finansowe (stopy procentowe, prowizje, koszty obsługi) uzyskiwane przy emisji Papierów Dłużnych przez duże korporacje międzynarodowe (takie jak D.) są na ogół korzystniejsze od warunków, na jakich pojedyncze podmioty należące do ich grupy mogłyby emitować Papiery Dłużne lub zaciągać kredyty.

Ani D., ani DT. nie posiadają na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej stałego miejsca prowadzenia działalności, ani tzw. stałego zakładu w rozumieniu przepisów międzynarodowego prawa podatkowego.

D . jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, zarejestrowanym w Republice Federalnej Niemiec oraz podlega opodatkowaniu podatkiem od dochodu według zasad obowiązujących w Republice Federalnej Niemiec.

Finansowanie DT.

Struktura i zasady finansowania DT. przedstawiają się następująco:

1.  D. utworzyła specjalistyczny podmiot – DT. z siedzibą w Holandii (zwany dalej „DT.”), którego zadaniem jest pozyskiwanie finansowania dla D., a przez to faktycznie dla całej grupy spółek przez nią kontrolowanych. DT. pozyskuje środki głównie poprzez emisję dłużnych papierów wartościowych (dalej „Papiery Dłużne”) w zamian za które inwestorzy wpłacają ustalone kwoty. Papiery dłużne emitowane przez DT. są:
    1.  gwarantowane przez D., przez co mogą korzystać z wysokiego ratingu i wiarygodności D.. Za udzielenie takiej gwarancji DT. płaci D. prowizję;
    2.  emitowane na różne terminy, w różnych walutach, o zmiennym (np. opartym o zmienną stopę LIBOR powiększoną o stała wartość marży) lub stałym (niezmiennym przez cały okres aż do umorzenia) oprocentowaniu. Decyzja o walucie, okresie, rodzaju oprocentowania, a także wartości emitowanych Papierów Dłużnych, podejmowana jest w zależności od okoliczności rynkowych i zakładanego zapotrzebowania grupy D. na finansowanie – w celu uzyskania jak najlepszych warunków finansowych. W związku z tym w danej chwili, także obecnie, na rynku w obrocie dostępne są Papiery Dłużne wyemitowane przez DT. – o różnej dacie emisji, różnych terminach zapadalności, różnych walutach i różnym oprocentowaniu. Oprocentowanie jest wypłacane „z dołu” czyli na końcu okresu odsetkowego, którym na ogół jest okres 6 lub 12 miesięcy.
2.  wszystkie środki uzyskane przez DT. z emisji Papierów Dłużnych są bezzwłocznie (w praktyce tego samego dnia, w którym następuje wpływ z emisji) pożyczane D. lub innym spółkom grupy. Warunki finansowe pożyczek między DT. i D. (opłaty, stopy, termin spłat, okresy odsetkowe) są tożsame z warunkami finansowymi Papierów Dłużnych, z tą różnicą, iż stopy procentowe pożyczek są powiększone o marżę DT.. Innymi słowy oprocentowanie pożyczki między DT. a D. jest sumą oprocentowania Papierów Dłużnych, z którą dana pożyczka jest związana, oraz marży DT.. Marża DT. pokrywa koszty DT., takie jak koszt gwarancji D. i koszty emisji Papierów Dłużnych oraz rynkowe wynagrodzenie DT. za jej usługę. Przykład; jeśli oprocentowanie Papierów Dłużnych wynosi 5%, a marża DT. wynosi 0,08 punktów procentowych, to oprocentowanie pożyczki między DT. a D. wynosić będzie 5,08%. Inaczej mówiąc: Oprocentowanie pożyczki między DT. i D. = oprocentowanie Papierów Dłużnych + marża DT. Wysokość marży DT. jest stała w okresie pożyczki. Marżę DT. można łatwo obliczyć znając wysokość oprocentowania Papierów Dłużnych oraz oprocentowanie pożyczki między DT. a D.. Oprocentowanie pożyczek między DT. i D. płatne jest w terminach zgodnych z terminami płatności odsetek od Papierów Dłużnych.
3.  Papiery Dłużne są notowane na otwartym rynku finansowym (np. giełdzie w Luksemburgu), gdzie są przedmiotem obrotu (zakupu i sprzedaży). W związku z tym praktycznie przez cały okres od dnia emisji do terminu wykupu istnieje możliwość ustalenia ceny rynkowej (cen sprzedaży i zakupu oferowanych przez niezależne podmioty) Papierów Dłużnych;
4.  Spółki należące do grupy D., a więc m.in. P., mogą uzyskać środki finansowe poprzez przejęcie od D. zobowiązań (długu) umowy pożyczki zawartej z DT. (dalej zwanym „przejęciem pożyczki”) w zamian za środki tej pożyczki oraz rozliczenie Rekompensaty i narosłych do dnia przejęcia pożyczki odsetek, zgodnie z zasadami opisanymi poniżej.
5.  DT. jest podatnikiem podatku od wartości dodanej w Holandii i podlega opodatkowaniu podatkiem od dochodu według zasad obowiązujących w Holandii.

Wybór przejmowanej pożyczki (części pożyczki)

Jedną z podstawowych zalet finansowania DT. jest jego dostępność oraz możliwość wyboru takiej pożyczki, która najlepiej odpowiada potrzebom finansowym Spółki. Na przestrzeni lat DT. wyemitowała wiele Papierów Dłużnych, następnie pożyczając te środki D.. O ile dana pożyczka (między DT. i D.) nie została już przeniesiona na inny podmiot grupy, P. może wybierać pożyczkę do przejęcia. Ponadto P. nie musi przejmować pożyczek w całości – może także przejmować część pożyczki (np. 25% jej nominału). Może również wybierać różne pożyczki, w różnych walutach i o różnych terminach zwrotu. Zatem to rozwiązanie pozwala P. zadłużać się na takie kwoty i okresy, które najlepiej odpowiadają potrzebom finansowym P..

Z finansowego punktu widzenia, pomijając ewentualne skutki podatkowe będące przedmiotem niniejszego wniosku, dla P. nie będzie miało znaczenia, czy pożyczka między DT. a D., której przejęcie rozważa, jest zupełnie nową pożyczką (np. pożyczką zawartą przez D. i DT. w dniu 1 lipca 2012 na okres 5 lat do 30 czerwca 2017 r.), czy też pożyczką zawartą w 1 lipca 2007 roku na 10 lat do 30 czerwca 2017 r. (czyli której połowa okresu upłynęła). Mechanizm Rekompensaty opisany poniżej pozwala na wyrównanie warunków finansowych obu pożyczek do poziomu rynkowego obowiązującego w dniu przejęcia, a zatem efektywne koszty obsługi pożyczek o tym samym terminie zapadalności i stałej lub odpowiednio zmiennej stopie powinny być te same, mimo różnych wysokości nominalnego oprocentowania.

Przejęcie pożyczki

W wyniku zawarcia umowy przejęcia pożyczki od D., P. przejmie wszelkie zobowiązania pożyczkobiorcy wynikające z umowy pożyczki zawartej z DT., czyli:

*   zobowiązanie do spłaty na rzecz DT. kwoty pożyczki, w dniu jej wymagalności,

*   zobowiązanie do zapłaty na rzecz DT. odsetek według umowy pożyczki.

W przypadku przejęcia części (np. 25%) długu pożyczki, P. przejmie odpowiednio obowiązek proporcjonalnej spłaty kapitału i odsetek umowy pożyczki.

Dodatkowo z tytułu przejęcia pożyczki strony dokonają rozliczenia Rekompensaty i narosłych odsetek, zgodnie z zasadami opisanymi poniżej.

Wycena Papierów Dłużnych

Papiery Dłużne są przedmiotem obrotu między podmiotami niezależnymi od D. i ich cena zmienia się nieustannie. Ceny tych walorów są publicznie dostępne w specjalistycznych serwisach finansowych (np. Reuters czy Bloomberg).

W sprawie istotne jest, że Papiery Dłużne są przedmiotem obrotu na otwartym rynku finansowym, wobec czego istnieje możliwość określenia wartości rynkowej Papierów Dłużnych DT. od dnia ich emisji aż do terminu ich wykupu.

Wycena wartości długu pożyczki

Znajomość ceny rynkowej Papierów Dłużnych oraz wysokości marży DT. umożliwia dokładną i opartą na niezależnych, rynkowych danych, wycenę długu powiązanej z tymi Papierami Dłużnymi pożyczki.

Oparte na tych danych rozliczenia stron są obiektywne i możliwe do sprawdzenia. Jeśli zatem D. otrzymał, w związku z emisją 7 letnich papierów w dniu 25.10.2006, pożyczkę o wartości 220 000 000 EUR, której oprocentowanie jest wynosi 5,08%, to dzięki znajomości ceny Papierów Dłużnych istnieje obiektywna i sprawdzalna możliwość wyceny rynkowej długu pożyczki przez cały okres obowiązywania umowy pożyczki. Spółka gotowa jest przedstawić szczegółowy mechanizm wyceny długu pożyczki. Jednakże sposób wyceny długu pożyczki nie jest przedmiotem niniejszego wniosku, dlatego krótko stwierdzimy, iż aby transakcja przejęcia długu była oparta na warunkach panujących na rynkach finansowych w dniu przejęcia umowy pożyczki, umowa przejęcia pożyczki będzie przewidywała zapłatę tzw. Rekompensaty, określonej poniżej.

Rekompensata

Umowa przejęcia pożyczki między P. a D. będzie przewidywała zapłatę Rekompensaty. Z finansowego punktu widzenia Rekompensata jest sposobem sprowadzenia warunków finansowych pożyczki zawartej w przeszłości do warunków finansowych pożyczki, która byłaby zawarta aktualnie, gdyby DT. w dniu przejęcia pożyczki wyemitował Papiery Dłużne o podobnej charakterystyce. Strona dokonująca zapłaty Rekompensaty oraz jej wysokość zależy od wyceny Papierów Dłużnych, z którymi jest związana pożyczka. Dodatkowo, w przypadku przejęcia pożyczki w trakcie trwania okresu odsetkowego, D. zapłaci P. odsetki narosłe od ostatniego dnia odsetkowego.

I tak odpowiednio:

*   W przypadku gdy dany Papier Dłużny jest wyceniany powyżej jego wartości nominalnej, w ramach umowy przejęcia pożyczki:
    1.  D. zapłaci P. kwotę nominału pożyczki,
    2.  D. zapłaci P. Rekompensatę,
    3.  D. zapłaci P. kwotę narosłych od ostatniego dnia odsetkowego odsetek;
*   W przypadku gdy dany Papier Dłużny jest wyceniany poniżej jego wartości nominalnej, w ramach umowy przejęcia długu:
    1.  D. zapłaci P. kwotę nominału pożyczki,
    2.  P. zapłaci na rzecz D. Rekompensatę,
    3.  D. zapłaci P. kwotę narosłych od ostatniego dnia odsetkowego odsetek.

W każdym przypadku P. będzie zobowiązana do zapłaty na rzecz D. odsetek (płatnych po dniu przejęcia pożyczki) oraz spłaty kapitału pożyczki, w terminach i na warunkach określonych w przejętej od D. umowie pożyczki.

Sposób wyliczenia wysokości Rekompensaty jest dość skomplikowany, ale jest obiektywny i sprawdzalny. Sposób wyliczenia Rekompensaty nie jest przedmiotem niniejszego wniosku. W dużym uproszczeniu można stwierdzić, iż Rekompensata rekompensuje stratę lub zysk, jakie P. zrealizuje w wyniku przejęcia pożyczki oprocentowanej według innej stopy procentowej niż ta, która by obowiązywała, gdyby umowa pożyczki była oprocentowana według stopy procentowej stosowanej w dniu przejęcia umowy pożyczki.

Przykładowo, jeśli obecne, rynkowe stopy procentowe wynoszą 3%, a P. przejmuje pożyczkę oprocentowaną według stawki 5%, to otrzyma Rekompensatę która pokrywa koszty obsługi 2 punktów procentowych do dnia spłaty. Jeśli obecne, rynkowe stopy procentowe wynoszą 3%, a P. przejmuje pożyczkę oprocentowaną według stawki 1%, to za to korzystne, niższe od rynkowego oprocentowanie, zapłaci Rekompensatę, która zrównuje całościowe koszty obsługi pożyczki do kosztów pożyczki oprocentowanej według stopy 3%. Wyliczenie wartości Rekompensaty będzie oparte na danych należnych od stron umowy pożyczki: w oparciu o cenę rynkową Papierów Dłużnych. Tak jak wspomniano powyżej, sposób wyliczenia Rekompensaty nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Rekompensata będzie obliczana i rozliczana między stronami jednorazowo, po zawarciu umowy przejęcia pożyczki, wraz z zapłatą nominału pożyczki.

Spółka podkreśla, iż bez mechanizmu Rekompensaty samo przejęcie pożyczki oznaczałoby stratę jednej ze stron i nieuzasadnioną korzyść drugiej strony. Wobec tego zapłata przez jedną ze stron Rekompensaty pozwala na przejęcie pożyczki na takich zasadach, na jakich transakcji takiej mogłyby dokonać niezależne podmioty.

Narosłe odsetki

Należy dodać, iż zgodnie z praktyką rynków finansowych cena Papierów Dłużnych nie obejmuje narosłych do dnia transakcji przejęcia a podlegających zapłacie przy najbliższym terminie odsetkowym odsetek. Jednocześnie zgodnie z praktyką rynkową na sprzedawcy Papierów Dłużnych ciąży obowiązek zapłaty nabywcy wartości odsetek narosłych w bieżącym okresie odsetkowym. W związku z tym w umowie przejęcia pożyczki D. i P. zawrą postanowienia, zgodnie z którymi D. ma obowiązek pokryć (uiścić) P. wartość odsetek narosłych za bieżący okres odsetkowy (tj. do dnia jego przejęcia przez P.). Jest to uzasadnione tym, iż podmiot przejmujący pożyczkę (P.) będzie musiał w dniu odsetkowym zapłacić DT. odsetki od pożyczki za cały okres odsetkowy, podczas gdy z tej pożyczki korzystał faktycznie tylko w części okresu. Sposób wyliczenia narosłych odsetek nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Cele finansowania DT.

Umowa pożyczki między DT. oraz D. oraz umowa przejęcia pożyczki przez P. nie będą zawierały wskazania celów finansowania, co oznacza, że P. będzie mogła przeznaczyć te środki na wszelkie potrzeby i cele wynikłe w toku jej działalności, w tym dotyczące wszelkich zobowiązań i rozliczeń bez ograniczenia ich tytułu.

Metoda ustalania różnić kursowych

Spółka ustala różnice kursowe według tzw. zasad podatkowych, tzn. w oparciu o art. 15a updop.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Podatek dochodowy

(1) Otrzymany/zwrócony nominał pożyczki.1.  Czy kwota nominalna pożyczki otrzymana przez P. z tytułu przejęcia pożyczki stanowi przychód podatkowy P.?
2.  W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie poprzednie, czy kwota pożyczki zwróconej DT. przez P. do stanowi koszt uzyskania przychodu P.? (2) Zapłacone odsetki.
3.  Czy odsetki płacone od przejętej pożyczki są kosztem uzyskania przychodu P. w momencie ich zapłaty albo – w przypadku odsetek związanych z finansowaniem nabycia lub wytworzenia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – zwiększają wartość początkową tych składników? (3) Rozliczenie Rekompensaty otrzymanej przez P. przy przejęciu pożyczki.
4.  W sytuacji gdy Rekompensatę z tytułu przejęcia pożyczki przez P. wypłaci D. na rzecz P., czy Rekompensata stanowi przychód podatkowy P.?
5.  W sytuacji gdy Rekompensatę z tytułu przejęcia pożyczki przez P. wypłaci D. na rzecz P., przy negatywnej odpowiedzi na pytanie poprzednie, czy otrzymana Rekompensata powinna być rozliczona jako pomniejszenie stanowiących koszt uzyskania przychodu odsetek od przejętej pożyczki – pomniejszając je proporcjonalnie w okresie za jaki te odsetki są należne?
6.  W sytuacji gdy Rekompensatę z tytułu przejęcia pożyczki przez P. wypłaci D. na rzecz P., oraz odpowiedzi twierdzącej na pytanie 4, czy otrzymana Rekompensata będzie stanowiła przychód podatkowy P. w chwili jej uregulowania, zgodnie z art. 12 ust. 3a pkt 2) updop, czy też przychód ten powinien być rozliczany proporcjonalnie do okresu pożyczki (w datach płatności odsetek), aż do spłaty zadłużenia? (4) Rekompensata zapłacona przez P. w związku z przejęciem pożyczki.
7.  W sytuacji gdy Rekompensatę z tytułu przejęcia pożyczki wypłaci P. na rzecz D., czy zapłacona Rekompensata będzie kosztem uzyskania przychodu P.?
8.  W sytuacji gdy Rekompensatę z tytułu przejęcia pożyczki przez P. wypłaci P. na rzecz D. oraz w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie poprzednie, czy kwota zapłaconej Rekompensaty będzie stanowiła koszt uzyskania przychodów, inny niż bezpośrednio związany z przychodem, rozliczany proporcjonalnie do okresu pożyczki, aż do spłaty zadłużenia? (5) Rozliczenie odsetek narosłych między ostatnim dniem odsetkowym a dniem przejęcia pożyczki.
9.  Czy w sytuacji przejęcia pożyczki przez P. od D. w trakcie trwania okresu odsetkowego i otrzymania w związku z tym od D. kwoty odsetek (narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki) kwota tych narosłych odsetek będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu w chwili ich otrzymania przez P.? (6) ustalenie wysokości różnic kursowych od dnia przejęcia pożyczki a nie jej zawarcia.
10.  W rozważanym stanie faktycznym, czyli w przypadku przejęcia pożyczki udzielonej przez DT. na rzecz D., i jeśli przejęta pożyczka została zawarta w walucie obcej, czy przez „wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania” o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 5 i art. 15a ust. 3 pkt 5 updop, należy rozumieć wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej otrzymania w wyniku jej przejęcia, a zatem różnica pomiędzy wartością pożyczki w walucie obcej w dniu jej otrzymania w wyniku przejęcia a wartością tej pożyczki w dniu jej spłaty stanowi różnicę kursową zwiększającą odpowiednio przychody lub koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 5 i art. 15a ust. 3 pkt 5 updop?

Podatek VAT

(1) Przejęcie pożyczki.1.  Czy transakcja polegająca na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty i narosłych odsetek jest czynnością objętą zakresem ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 11, w sytuacji gdy D. płaci z tego tytułu Rekompensatę na rzecz P., czy transakcja polegająca na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem Rekompensaty i narosłych odsetek jest zwolniona od podatku od towarów i usług?
3.  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 11, w sytuacji gdy P. płaci z tego tytułu Rekompensatę na rzecz D., czy transakcja polegająca na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty i narosłych odsetek jest świadczeniem usługi przez D., w związku z którym P. jest podatnikiem (import usług)?
4.  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 11, w sytuacji gdy D. płaci z tego tytułu Rekompensatę na rzecz P., czy transakcja polegająca na przejęciu przez P. pożyczki od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty i narosłych odsetek jest świadczeniem usługi przez P., której miejsce świadczenia znajduje się w Republice Federalnej Niemiec?
5.  W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie 11, czy w sytuacji przejęcia pożyczki przez P. od D. w trakcie okresu odsetkowego i otrzymania w związku z tym przez P. od D. kwoty odsetek narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki, kwota tych odsetek odpowiednio pomniejsza albo powiększa obrót stanowiący podstawę opodatkowania usługi polegającej na przejęciu pożyczki? (2) Pożyczka.
6.  Czy pożyczka DT., z której P. będzie korzystała na skutek przejęcia pożyczki od D., jest czynnością objętą zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnioną z VAT? Podatek od czynności cywilnoprawnych
7.  Czy transakcja polegająca na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty oraz uiszczeniem narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki odsetek podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych? Rozliczenie należności płaconych za granicą – podatek u źródła.
8.  Czy w sytuacji zapłaty przez P. na rzecz D. Rekompensaty w związku z przejęciem pożyczki, jeżeli P. posiadać będzie w dniu zapłaty certyfikat rezydencji D. potwierdzający jej siedzibę dla celów podatkowych w Niemczech oraz oświadczenia o którym mowa w art. 26 ust. 1f updop, na P. ciążyć będzie obowiązek płatnika (poboru i zapłaty) podatku dochodowego u źródła od wypłacanej za granicą należności?
9.  Czy oprocentowanie od przejętej przez P. pożyczki DT. (płacone przez P. do DT.) stanowi odsetki w rozumieniu art. 11 ust. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu?

Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja polegająca na przejęciu pożyczki przez P. od D. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty oraz uiszczeniem narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki odsetek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) uPCC opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (dalej „PCC”) podlega sprzedaż oraz zamiana praw majątkowych.

Należy wskazać, że prawo majątkowe to aktywa (tzw. czynny składnik majątku), polegające na tym, że uprawniony (wierzyciel) może domagać się od innej osoby/osób określonego świadczenia majątkowego. W sprawie można ograniczyć rozważania do wierzytelności opiewających na zapłatę sumy pieniężnej – wówczas prawo majątkowe dotyczy możliwości domagania się zapłaty określonej sumy pieniężnej. Prawem majątkowym z cała pewnością nie jest natomiast dług, który jest w rzeczywistości przeciwieństwem prawa majątkowego, tzn. stanowi po stronie dłużnika obowiązek wykonania określonego świadczenia majątkowego na rzecz wierzyciela. Zbycie/przeniesienie długu z D. na P. nie dotyczy zatem uprawnienia (prawa), ale obowiązku, tzn. w wyniku transakcji kto inny (inny podmiot) jest obowiązany wykonać dług. Natomiast prawo, którego dotyczy dług, co wymaga podkreślenia, nie przechodzi/ nie jest przenoszone przez przeniesienie pożyczki na inną osobę – zarówno przed jak i po transakcji prawo to (wierzytelność) przysługuje DT..

Również towarzyszące przejęciu pożyczki wydanie środków pieniężnych nie może być traktowane jako sprzedaż rzeczy lub prawa. Pieniądze nie są bowiem prawem majątkowym, lecz specyficznym rodzajem aktywa, emitowanym przez Państwo jako legalny środek płatniczy. Nie mogą być zatem traktowane jako rzeczy albo prawa majątkowe i już z tego powodu nie są objęte zakresem art. 1 ust. 1 pkt 1 uPCC.

Niezależnie od tego nie ma odstaw do przyjęcia, że w sprawie dochodzi do sprzedaży albo zamiany środków pieniężnych, bowiem w przypadku zamiany albo sprzedaży dochodzi do zastąpienia jednego aktywa (sprzedawanego) innym – środkami pieniężnymi (przy sprzedaży) albo rzeczą lub prawem (zamiana). Z tego punktu widzenia transakcja polegająca na zmniejszeniu aktywów (wydanie pieniędzy) oraz pasywów (przeniesienie długu pożyczkowego) nie może być uznana za sprzedaż.

Biorąc to pod uwagę należy stwierdzić, że w ramach transakcji nie dochodzi do jakiejkolwiek czynności prawnej wymienionej art. 1 ust. 1 pkt 1 uPCC, zatem transakcja ta nie podlega PCC.

Niezależnie od tego należy zwrócić uwagę, że w sprawie przedmiotem transakcji jest przeniesienie długu, który podlega zapłacie (wykonaniu poza granicami kraju – w siedzibie DT., w Holandii).

Końcowo Spółka zwraca uwagę, że w razie uznania przez organ transakcji przejęcia pożyczki za podlegającą przepisem ustawy o podatku od towarów i usług, transakcja taka nie podlegałaby również opodatkowaniu PCC ze względu na art. 2 pkt 4 lit. b uPCC.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona),
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki;

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne ( art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Zgodnie z art. 519 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) umowa przejęcia długu, polega na tym, że osoba trzecia wstępuje w miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony

Przejęcie długu może nastąpić:

1.  przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika; oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron;
2.  przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż transakcja polegająca na przejęciu pożyczki przez P. wraz z rozliczeniem w formie Rekompensaty oraz uiszczeniem narosłych od ostatniego dnia odsetkowego do dnia przejęcia pożyczki odsetek nie należy do katalogu czynności cywilnoprawnych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i tym samym nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą natomiast podlegać czynności cywilnoprawne, w związku z zawarciem których sporządzono umowę, o ile są to czynności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W takiej sytuacji może mieć zastosowanie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.