Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.525.2017.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-03
Teza: W zakresie uznania transakcji użyczenia boiska sportowego za czynność niepodlegającą opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; użyczenie; świadczenie-świadczenie wzajemne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2017 r. (data wpływu 9 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym w dniach 21 i 25 września 2017 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji użyczenia boiska sportowego za czynność niepodlegającą opodatkowaniu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniach 21 i 25 września 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji użyczenia boiska sportowego za czynność niepodlegającą opodatkowaniu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina podjęła łączne (scentralizowane) rozliczenia VAT wraz ze wszystkimi swoimi jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi. Oznacza to, że od tej daty jedynym czynnym podatnikiem VAT jest Gmina, a jej rozliczenia VAT obejmować będą wszystkie transakcje sprzedaży i zakupu realizowane przez wszystkie jednostki organizacyjne Gminy. Jednostki te nie przestają jednak istnieć - zmienia się natomiast ich status na gruncie ustawy, gdyż przestają one być traktowane jako odrębni od Gminy podatnicy VAT, lecz z punktu widzenia VAT stają się częścią jednego podatnika - tj. Gminy.

Szkoła Podstawowa nr (…) w \`(...)\` jest jednostką budżetową Gminy, która z dniem 1 stycznia 2017 r. została objęta centralizacją VAT w Gminie.

Szkoła realizuje zadania własne Gminy w zakresie edukacji publicznej - w myśl art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, dalej: „USG”).

Wymóg zapewnienia kształcenia, wychowania i opieki jest zadaniem oświatowym Powiatu (Miasto \`(...)\` działa na prawach Powiatu), w myśl art. 5a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r., poz. 1943, ze zm. - dalej: „USO").

Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 5 USO, zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Szkoła oprócz realizacji swoich zadań własnych dokonuje także użyczenia boiska sportowego wraz z niezbędną infrastrukturą (na podstawie umowy użyczenia) dla K. Spółka Akcyjna, której udziałowcem jest Gmina, z przeznaczeniem na: treningi, mecze ligowe i sparingowe.

Celem klubu sportowego jest edukacja sportowa, wychowawcza, szerzenie popularności piłki nożnej w regionie. Klub sportowy w zamian za udzielone wsparcie prowadzi na rzecz Szkoły następujące działania:

*   eksponuje logo Szkoły na oficjalnej stronie internetowej klubu,
*   umieszcza logo Szkoły na materiałach promocyjnych klubu: kalendarze, ulotki, plakaty, zaproszenia, itp.,
*   pomaga przy pracach związanych z pielęgnacją boiska,
*   pomaga przy organizacji imprez sportowych organizowanych przez Szkołę.

W uzupełnieniu wniosku Gmina wskazała, że nie odliczyła podatku naliczonego od budowy boiska szkolnego przy Szkole podstawowej nr (…) w \`(...)\`.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy umowa użyczenia boiska sportowego wraz z niezbędną infrastrukturą zawartą pomiędzy Gminą a K. S.A. będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, użyczenie boiska sportowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokonując analizy skutków podatkowych umów, których stroną jest jednostka samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie specyficzną sytuacją takich jednostek na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, ze zm.) (dalej: Ustawa o VAT) stanowi, że „nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej (a więc także Gminy) oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych”.

Umowa użyczenia boiska sportowego wraz z infrastrukturą zawarta pomiędzy Szkołą a klubem sportowym jest niewątpliwie umową cywilnoprawną, a zatem Gmina zawierając taką umowę działa w charakterze podatnika VAT. Sam fakt zastosowania w tej sprawie Ustawy o VAT nie oznacza, iż po stronie Gminy powstanie obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłata dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W związku z powyższym nieodpłatne świadczenie usług, za jakie należy uznać użyczenie nieruchomości, co do zasady nie podlega opodatkowaniu VAT. Od tej zasady ustawodawca przewidział wyjątki określone w art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem „za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.”

Zdaniem Gminy, nieodpłatne przekazanie nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego nie mieści się w „użyciu towarów stanowiących część przedsiębiorstwa”, o czym mowa w pkt 1 wskazanego powyżej art. 8. ust. 2 i powinno zostać uznane za „nieodpłatne świadczenie usług”. W związku z tym, warunkiem wyłączenia tej czynności spod opodatkowania VAT jest jej związek z prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą.

Art. 7 USG, zawiera katalog zadań własnych, do wykonywania których jest obowiązana Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego. Zgodnie z tym przepisem do zadań własnych Gminy zaliczamy m.in. sprawy kultury fizycznej i rekreacji, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, promocji Gminy. Zadania te zaliczane są do zadań użyteczności publicznej, których podstawowym celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokojenie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenie usług powszechnie dostępnych.

Organy podatkowe wskazują, że działania własne Gminy uregulowane przepisami ustaw (w tym wskazane powyżej) wpisują się w jej działalność gospodarczą.

W związku z powyższym użyczenie spółce boiska sportowego wraz z niezbędną infrastrukturą, która będzie je wykorzystywać m.in. do promocji wychowania fizycznego wśród młodzieży, będzie związane z prowadzą przez Gminę działalnością. Ponadto w umowie użyczenia strony zgodnie postanawiają, iż Klub sportowy będzie pomagał Szkole w organizacji imprez o charakterze sportowym. Imprezy takie należy zakwalifikować do działalności związanej z promocją Gminy w myśl przepisów USG.

W przedmiotowej sprawie nie można zastosować art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT, ponieważ oddanie w użyczenie boiska sportowego odbywa się w związku z prowadzoną przez Gminę działalnością, tj. wykonywaniu we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych w zakresie kultury i sportu. W związku z powyższym użyczenie boiska nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Artykuł 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak stanowi art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Za odpłatne świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z nieodpłatnym użyczeniem nieruchomości na rzecz odrębnego podmiotu (Spółki), jednakże skoro Gmina przy budowie boiska sportowego nie skorzystała z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie zostały wypełnione przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy i opisana czynność nieodpłatnego użyczenia stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu.

Tym samym stanowisko uznano za prawidłowe.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny, z którego wynika, że Gmina nie odliczyła podatku naliczonego od przedmiotowego boiska sportowego, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.