Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1200/13/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-28
Teza: Czy Wnioskodawczyni prawidłowo postąpi wprowadzając do ewidencji środków trwałych nieruchomości nabyte w formie zakupu jak i w formie darowizny w cenie nabycia (wg aktu notarialnego) i amortyzując je zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 29 listopada 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 4 grudnia 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości uznania za środki trwałe w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku składników majątku oraz możliwości ich amortyzacji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 grudnia 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie możliwości uznania za środki trwałe w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanych we wniosku składników majątku oraz możliwości ich amortyzacji.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Od 1 stycznia 2013 r. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, której drugim wspólnikiem jest jej mąż. Działalność opodatkowana jest na zasadach ogólnych, spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 9 października 2013 r. małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową. Wnioskodawczyni kontynuując działalność w spółce cywilnej w dniu 16 września 2013 r. rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej, jako osoba fizyczna. Działalność opodatkowana jest również na zasadach ogólnych, Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 26 listopada 2013 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni zakupiła od spółki cywilnej nieruchomości oraz otrzymała w formie darowizny nieruchomości, które były ujęte w ewidencji środków trwałych. W grudniu 2013 r. Wnioskodawczyni wystąpi ze spółki cywilnej i będzie prowadziła działalność wyłącznie jako osoba fizyczna.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni prawidłowo postąpi wprowadzając do ewidencji środków trwałych nieruchomości nabyte w formie zakupu, jak i w formie darowizny w cenie nabycia (wg aktu notarialnego) i amortyzując je zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, prawidłowo postąpi wprowadzając do ewidencji środków trwałych zarówno zakupione, jak i otrzymane w darowiźnie nieruchomości w cenie nabycia (wg aktu notarialnego) i amortyzując je zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że nie są kosztem podatkowym środki trwałe nabyte nieodpłatnie - nie dotyczy to jednak środków trwałych otrzymanych w drodze darowizny. Odpisy od darowanego majątku mogą więc być kosztem podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 22c pkt 1 i 2 w ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają:

*   grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
*   budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu.

Składnik majątku może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

*   stanowi on własność lub współwłasność podatnika,
*   został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
*   jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okres używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika),
*   składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ww. ustawy.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny jeżeli:

*   nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
*   dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Zatem, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od wartości początkowej składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe.

Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych, ustalona zgodnie z zasadami określonymi w art. 22g ww. ustawy. Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych jest zróżnicowany m.in. z uwagi na sposób ich nabycia. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 i 3 tej ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się:

*   w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia (pkt 1),
*   w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości (pkt 3).

W myśl art. 22g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór (art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika m.in., że od 1 stycznia 2013 r. Wnioskodawczyni prowadziła działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, której drugim wspólnikiem jest jej mąż. Od 9 października 2013 r. małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową. W dniu 16 września 2013 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła również prowadzenie działalności gospodarczej samodzielnie. W dniu 26 listopada 2013 r. (na podstawie aktu notarialnego) Wnioskodawczyni zakupiła od spółki cywilnej nieruchomości oraz otrzymała w formie darowizny nieruchomości, które były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W grudniu 2013 r. Wnioskodawczyni wystąpi ze spółki cywilnej i będzie prowadziła działalność gospodarczą wyłącznie samodzielnie.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w świetle odrębnych przepisów, nie będących przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogących być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej, wskazane we wniosku działania były prawnie dopuszczalne (możliwe było zawarcie skutecznej prawnie umowy sprzedaży oraz umowy darowizny ww. nieruchomości pomiędzy spółką cywilną a Wnioskodawczynią będącą wspólnikiem tej spółki), to ww. wskazane we wniosku składniki majątku, spełniające określone w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki uznania ich za środki trwałe, Wnioskodawczyni może ująć w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej, ustalonej zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 i 3 tej ustawy, zaliczać do kosztów uzyskania prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Nadmienić należy, iż dokonanie oceny w zakresie dopuszczalności prawnej ww. czynności, wykracza poza ramy postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, bowiem wymagałoby interpretacji przepisów nie będących przepisami prawa podatkowego.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego stanowisko Wnioskodawczyni, z ww. zastrzeżeniem, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.