Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-1.4011.132.2017.1.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-11
Teza: Czy wobec tego, że stwierdzenie przez Sąd nabycia spadku nastąpiło w 2014 roku, a śmierć spadkodawcy miała miejsce w 2005 roku (moment otwarcia spadku), Wnioskodawczyni musi zapłacić podatek w związku ze zbyciem działki w 2017 roku?
Słowa kluczowe: dziedziczenie; nabycie; nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2017 r. (data wpływu 2 czerwca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 22 listopada 2005 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z dnia 28 października 2014 r. stwierdzono, że spadek po zmarłym nabyli:

*   córka zmarłego (Wnioskodawczyni) w 1/4 części,
*   żona zmarłego w 1/4 części,
*   syn zmarłego w 1/4 części,
*   syn zmarłego w 1/4 części.

Podział spadku nastąpił zgodnie z zasadami dziedziczenia ustawowego (nie było tzw. działu spadku). W skład majątku nabytego przez ww. osoby wchodziły następujące składniki:

1.  udział wynoszący ½ części w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość o powierzchni 51,62 m2,
2.  udział wynoszący ½ części w niezabudowanej działce gruntu o powierzchni 251 m2,
3.  udział wynoszący ½ części działki w lesie o powierzchni 228 m2,
4.  udział wynoszący ½ części w działce gruntu zabudowanej budynkiem gospodarczym o powierzchni 11,61 m2.

Zgodnie z decyzją Urzędu Skarbowego z dnia 12 marca 2015 r. Wnioskodawczyni uiściła podatek od spadków i darowizn z tytułu dziedziczenia. Podatek został zapłacony 24 marca 2015 r.

W dniu 7 marca 2017 r. sporządzono akt notarialny dotyczący sprzedaży działki w lesie o powierzchni 228 m2. Akt notarialny został sporządzony 3 lutego 2017 r. przed notariuszem. Działkę sprzedano za cenę 46.500 zł. Ze sprzedaży działki Wnioskodawczyni uzyskała przychód w wysokości 5.812,50 zł. (1/2 \*1/4\*46.500 zł).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wobec tego, że stwierdzenie przez Sąd nabycia spadku nastąpiło w 2014 roku, a śmierć spadkodawcy miała miejsce w 2005 roku (moment otwarcia spadku), Wnioskodawczyni musi zapłacić podatek w związku ze zbyciem działki w 2017 roku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nabycie spadku nastąpiło z chwilą śmierci spadkodawcy (otwarcie spadku), które miało miejsce w 2005 roku. Ponieważ nie był dokonany dział spadku, a postanowienie Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 28 października 2014 r. było zgodne z zasadami dziedziczenia ustawowego, za datę nabycia spadku w proporcji do udziału w spadku należy przyjąć dzień śmierci spadkodawcy. W związku z tym, sprzedaż działki, która miała miejsce w 2017 roku, nastąpiła po upływie 12 lat od nabycia spadku.

Wnioskodawczyni uważa, że nie musi płacić podatku od sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku po ojcu, który zmarł w 2005 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powołany przepis formułuje generalną zasadę stanowiącą, iż odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli wspomniane zbycie nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie bądź wybudowanie, nie generuje ono przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie – kwota uzyskana z takiego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części bądź udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych decydujące znaczenie ma ustalenie daty ich nabycia. W odniesieniu do sprawy będącej przedmiotem wniosku, istotnym jest więc ustalenie daty nabycia przez Wnioskodawczynię prawa własności do części udziału w nieruchomości, która została sprzedana.

W świetle art. 992 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

Zgodnie z treścią art. 924 oraz art. 925 ww. Kodeksu, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że w momencie śmierci, należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Tym samym, dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest dzień jego otwarcia, przypadający na datę śmierci spadkodawcy.

Przenosząc się na grunt rozpatrywanej sprawy, przy uwzględnieniu powyższego należy wskazać, że Wnioskodawczyni w opisanej przez siebie sytuacji nabyła przysługującą Jej część udziału w przedmiotowej nieruchomości 22 listopada 2005 r., tj. w dacie śmierci swojego ojca. Sprzedaż działki w 2017 roku nie stanowi więc dla Wnioskodawczyni źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem została dokonana po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto część udziału w nieruchomości, a co za tym idzie – sprzedaż taka nie wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.