Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.405.2025.3.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Uznanie przeniesienia własności działek w miejsce spełnienia
świadczenia stanowiącego zobowiązanie wynikające z
uprzedniego przystąpienia do długu za czynność podlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia
od podatku VAT.
Słowa kluczowe: dług
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
obowiązek-obowiązek podatkowy
prawa-przeniesienie prawa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy uznania przeniesienia
    własności działek nr 1, 2 i 3 w miejsce spełnienia świadczenia stanowiącego zobowiązanie
    wynikające z uprzedniego przystąpienia do długu za czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwania – pismami z 27 czerwca 2025 r. (wpływ 2 lipca 2025 r.) i 24 lipca
    2025 r. (wpływ 30 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Jest zatem polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawca dokonał w dniu 17 września 2024 r. przeniesienia własności
    nieruchomości składających się z trzech działek o numerach: 1, 2 i 3, w ramach zawartej u
    notariusza „Umowy przeniesienia własności w miejsce spełnienia świadczenia” na rzecz
    spółki z ograniczoną odpowiedzialnością mającej siedzibę na terytorium RP (Spółka
    Wierzyciel), która nie jest w jakikolwiek sposób powiązana z Wnioskodawcą. Przeniesienie
    własności nastąpiło w związku z zawartą w dniu 17 września 2024 r. przez Wnioskodawcę
    umową o przystąpienie do długu Spółki z o.o. (Spółka Dłużnik) będącej dłużnikiem Spółki z
    o.o. nabywającej działki (Spółki Wierzyciela).
    Działki te zostały uprzednio nabyte do majątku osobistego Wnioskodawcy w oparciu o
    zawarte umowy sprzedaży z dnia 14 czerwca 2021 r. Wskazane działki mają powierzchnie
    odpowiednio: ... ha, ... ha oraz ... ha, znajdują się w ... , w gm. ... , w pow. ..., w woj. ... i
    objęte są zapisami ksiąg wieczystych o numerach: ... , ..., stanowiąc grunty orne,
    oznaczone symbolem R, klasy V i VI oraz mają dostęp do drogi publicznej. Wskazane
    działki są niezabudowane, nie są również nieruchomościami rolnymi w rozumieniu ustawy
    z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Warto również dodać, że dla
    przedmiotowych nieruchomości wydano decyzję z 6 lipca 2022 r. o zatwierdzeniu projektu
    zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzieleniu
    pozwolenia na budowę, która to decyzja jest ostateczna.
    Ponadto w stosunku do działek o nr 2 oraz 3 ostatecznymi decyzjami z dnia 20
    października 2021 r. oraz 26 listopada 2021 r. Wójt Gminy ... ustalił warunki zabudowy dla
    Wnioskodawcy dla inwestycji polegającej na budowie jednego (na działce: 2) oraz dwóch
    (na działce 3) budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą
    techniczną zlokalizowaną na ww. działkach. Oznacza to, że przedmiotowe działki są objęte
    decyzjami o warunkach zabudowy.
    Na wskazanych powyżej działkach nie znajdują się żadne budynki lub budowle w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 725 t. j., ze zm.).
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku podano:

      1. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.
      2. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.
      a) Przedmiot działalności: transport oraz realizacja projektów budowlanych.
      b) Data rozpoczęcia wykonywania działalności: 20.07.2009 r.
      3. Nabycie działek nr 1, 2 i 3 nastąpiło w celu lokaty środków pieniężnych w bezpieczny
        sposób.
      4. Nabycie ww. działek nie nastąpiło w ramach czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem VAT.
      5. Nabycie przedmiotowych działek nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną
        kwotą podatku. W ogóle nie wystawiano faktury sprzedaży, bowiem nabycie
        nastąpiło na podstawie aktu notarialnego.
      6. Przy nabyciu ww. działek Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia
        podatku naliczonego.
      7. Działki funkcjonowały jako tzw. trawy na ugorze (obszar ziemi, który został
        odłogowany i pokryty trawą lub innymi roślinami zielnymi celem zazielenienia).
      8. Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane w prowadzonej działalności
        gospodarczej Wnioskodawcy, o której mowa w ww. pkt 2a).
      9. Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności
        zwolnionej.
      10. Na pytanie o treści:
        W opisie sprawy wskazał Pan:
          W stosunku do działek nr 2 oraz 3 ostatecznymi decyzjami z dnia 20
          października 2021 r. oraz 26 listopada 2021 r. Wójt Gminy ... ustalił warunki
          zabudowy dla Wnioskodawcy dla inwestycji polegającej na budowie jednego
          (na działce: 2) oraz dwóch (na działce 3) budynków mieszkalnych
          jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowaną
          na ww. działkach.
        Proszę podać:
          a) czy dla działki nr 1 również została wydana decyzja o warunkach zabudowy?
            Jeśli tak, proszę wskazać:
              - jakie jest przeznaczenie tej działki zgodnie z ww. decyzją o warunkach
              zabudowy?
              - realizacji jakiej inwestycji dotyczy ww. decyzja o warunkach zabudowy?
          b) ewentualnie, czy działka nr 1 na dzień przeniesienia własności była objęta
            miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego? Jeżeli tak, to
            należy wskazać jakie jest przeznaczenie tej działki wynikające z ww. planu?”,
        Wnioskodawca podał, że działka nr 1 stanowi zgodnie z dokumentacją drogę
        dojazdową.
      11. Przedmiotowe działki od momentu nabycia do dnia przeniesienia własności nie
        były udostępniane innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy ani też
        innej umowy.
      12a. Na mocy umowy przystąpienia do długu Wnioskodawca uznał wierzytelność
        spółki z o.o. dłużnika i przystąpił do całości jej zobowiązania w łącznej kwocie ... zł.
        Na mocy umowy dłużna spółka nie została zwolniona z długu. Odpowiedzialność
        przystępującego do długu oraz dłużnika w oparciu o treść umowy jest solidarna, a
        Spółka wierzyciel mogła żądać całości lub części świadczenia od obu zobowiązanych
        łącznie lub od każdego z osobna. Zaspokojenie wierzyciela przez jednego z
        zobowiązanych - mocą umowy - zwalniało drugiego zobowiązanego. Dodatkowo na
        mocy umowy wierzyciel wyraził zgodę na przystąpienie do długu, będące
        przedmiotem umowy.
      12b. Przeniesienie własności ww. działek na rzecz wierzyciela nie zostało dotychczas
        udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku. Właśnie dlatego
        Wnioskodawca chce uzyskać interpretację indywidualną, aby postąpić w zgodzie z
        obowiązującymi unormowaniami.

    Nadto wskazano, że:
      a) Dla działki nr 1 nie została wydana odrębna decyzja o warunkach zabudowy.
        Decyzje o warunkach zabudowy zostały wydane przez Wójta Gminy ... w odniesieniu
        do działek nr 2, 3 oraz 4. Decyzje te zostały wydane dla Pana ... (Wnioskodawcy)
        prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: ..., który wystąpił z wnioskami o
        wydanie tych decyzji. Z treści tych decyzji (wydanych odpowiednio 22 listopada 2021
        r., 15 grudnia 2021 r. oraz 2 grudnia 2021 r.) oraz załączników do tych decyzji
        wynika, że:
        - działka o nr 1 spełnia funkcję dojazdu do działki nr 4 (co wynika z treści decyzji
          o warunkach zabudowy wydanej dla działki nr 4),
        - teren działek nr 2 oraz 3 ma dostęp do drogi publicznej gminnej poprzez
          działkę nr 1 spełniającej funkcję dojazdu do działek 2 oraz 3 (co wynika z
          treści załączników do decyzji o warunkach zabudowy nazwanych „Wynik
          analizy architektoniczno-urbanistycznej wydanych dla działek nr 2 oraz 3).
          Wszystkie trzy działki o nr 2, 3 oraz 4 sąsiadują z działką nr 1.
      b) Działka nr 1 położona jest na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu
        zagospodarowania przestrzennego, w tym również na dzień przeniesienia własności.
      c) Dokumentacją stanowiącą, że działka nr 1 stanowi drogę dojazdową są m.in. decyzje
        o warunkach zabudowy wydane przez Wójta Gminy ... w odniesieniu do działek nr 2,
        3 oraz 4. Decyzje te zostały wydane dla Pana ... (Wnioskodawcy) prowadzącego
        działalność gospodarczą pod nazwą: ... . Z treści tych decyzji (wydanych
        odpowiednio 22 listopada 2021 r., 15 grudnia 2021 r. oraz 2 grudnia 2021 r.) oraz
        załączników do tych decyzji wynika, że:
        - działka o nr 1 spełnia funkcję dojazdu do działki nr 4 (co wynika z treści decyzji
          o warunkach zabudowy wydanej dla działki nr 4),
        - teren działek nr 2 oraz 3 ma dostęp do drogi publicznej gminnej poprzez
          działkę nr 1 spełniającej funkcję dojazdu do działek 2 oraz 3 (co wynika z
          treści załączników do decyzji o warunkach zabudowy nazwanych „Wynik
          analizy architektoniczno-urbanistycznej wydanych dla działek nr 2 oraz 3).
        Dokumentacją stanowiącą, że działka nr 1 stanowi drogę dojazdową nie jest
        ustanowiony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Działka położona
        jest na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu zagospodarowania
        przestrzennego, w tym również na dzień przeniesienia własności.
        Dokumentacją stanowiącą, że działka nr 1 stanowi drogę dojazdową jest również
        decyzja Wójta Gminy ... z dnia 21 maja 2021 r. zatwierdzającej podział działki nr ....
        W wyniku podziału tej działki powstały działki o nr 1, 2, 3, 4 oraz 5. Z wnioskiem o
        wydanie wskazanej powyżej decyzji wystąpił poprzedni właściciel działek, od
        którego Wnioskodawca nabył działki będące przedmiotem wniosku. Zgodnie z
        treścią wskazanej powyżej decyzji Wójta Gminy nowo projektowane działki nr 2, 3, 4
        oraz 5 będą miały zapewniony dostęp do drogi publicznej gminnej poprzez działkę
        nr 1 pełniącą funkcję dojścia i dojazdu do wydzielanych działek.

## Pytanie

Czy dokonane przeniesienie własności nieruchomości w postaci trzech działek
    wskazanych w treści zaprezentowanego stanu faktycznego w miejsce spełnienia
    świadczenia stanowiącego zobowiązanie wynikające z uprzedniego przystąpienia przez
    Wnioskodawcę do długu, stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, a tym samym czy winno skutkować powstaniem obowiązku
    podatkowego i koniecznością rozliczenia przez Wnioskodawcę podatku od towarów i
    usług w tym zakresie, nie korzystając przy tym ze zwolnienia z podatku określonego w art.
    43 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 9-10a ustawy o podatku od towarów i usług?

    Pana stanowisko w sprawie
    Według stanowiska Wnioskodawcy przeniesienie własności nieruchomości w postaci
    wszystkich działek wskazanych w treści zaprezentowanego stanu faktycznego w miejsce
    spełnienia świadczenia stanowiącego zobowiązanie wynikające z uprzedniego
    przystąpienia przez Wnioskodawcę do długu stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym winna skutkować
    powstaniem obowiązku podatkowego, w tym koniecznością rozliczenia przez
    Wnioskodawcę podatku od towarów i usług w tym zakresie, nie korzystając przy tym ze
    zwolnienia z podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 9-10a ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Uzasadniając powyższe w pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz.
    685, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ww. ustawy, przez
    sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jednocześnie na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - przez dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami
    jak właściciel.
    W świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, nieruchomość (zarówno zabudowana jak i
    niezabudowana) będąc rzeczą spełnia zawartą w tym przepisie definicję towaru, a jej
    zbycie jest traktowane jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy przy tym zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - według ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem, odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot
    o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.
    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza więc czynnik
    przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług - oraz czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za

    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie
    towarem (np. sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, przeniesienie własności w zawiązku z
    istnieniem zobowiązania umownego).
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym,
    umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły. Na podstawie art. 353 (1) Kodeksu cywilnego, strony zawierające umowę
    mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie
    sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia
    społecznego.
    Ustawodawca przy założeniu zasady swobody umów nie stawia przeszkód, aby dłużnik
    zwolnił się ze zobowiązania przez spełnienie innego świadczenia, jeżeli również taka jest
    wola wierzyciela. Zgodnie bowiem z art. 453 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik w celu
    zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie,
    zobowiązanie wygasa (datio in solutum). Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
    dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Z powyższego przepisu wynika, że wierzyciel może zgodzić się przyjąć - zamiast
    świadczenia, które dłużnik powinien spełnić zgodnie z treścią zobowiązania - inne
    świadczenie zaoferowane przez dłużnika w celu zwolnienia się ze zobowiązania
    (świadczenie w miejsce wypełnienia „datio in solutum”). Przesłankami wygaśnięcia
    zobowiązania są porozumienia stron oraz rzeczywiste spełnienie świadczenia przez
    dłużnika.
    Świadczenie w miejsce wykonania może być dokonywane w ramach wszelkiego typu
    zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym (tj. wynikających z czynności prawnych).
    Zakres modyfikacji dotychczasowego zobowiązania uzależniony jest jedynie od ogólnie
    obowiązujących przepisów, ale to od uznania stron zależy, jakie świadczenie zgodzi się
    przyjąć wierzyciel w miejsce dotychczasowego i jakie dłużnik będzie mógł wykonać.
    Należy podkreślić, że celem datio in solutum jest wygaśnięcie istniejących pomiędzy
    stronami zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone
    w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez
    zwykłe wykonanie, przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania - poza
    umową stron - jest rzeczywiste dokonanie świadczenia przez dłużnika.
    Stąd przeniesienie własności towaru, w tym nieruchomości przez osobę, która przystąpiła
    do długu na rzecz wierzyciela, będące w istocie spełnieniem świadczeń wobec wierzyciela
    winno stanowić dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W wyniku
    powyższego przeniesienia praw własności wierzyciel rozporządza powyższym prawem jak
    właściciel. Przeniesienie własności towaru jakim są działki w formie przeniesienia
    własności w miejsce spełnienia świadczenia stanowi zatem odpłatną dostawę w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu.
    Warto przy tym zaznaczyć, że ustawa o VAT nie definiuje, co należy rozumieć przez
    czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów/świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu tym podatkiem, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną
    czynność, co wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza
    wykonanie czynności (dostawy towarów oraz/lub świadczenia usług) za wynagrodzeniem.
    Należy zauważyć, że przepisy podatkowe nie zawierają jakichkolwiek ograniczeń, co do
    formy zapłaty. Wynagrodzenie (zapłata) nie musi nastąpić w formie świadczenia
    pieniężnego. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod

    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W odniesieniu do okoliczności opisanych we wniosku, spełniony jest ten warunek, bowiem
    z opisu sprawy wynika, że w zamian za zwolnienie z długu, do którego Wnioskodawca
    przystąpił na podstawie umowy przystąpienia Wnioskodawca dokona przeniesienia na
    Wierzyciela prawa własności nieruchomości. Powyższe przeniesienie będzie miało zatem
    charakter odpłatny, gdyż wynika z dobrowolnej umowy pomiędzy stronami, dłużnik
    pomniejsza swoje zobowiązania wobec wierzyciela o wartość towarów (działek), co do
    których nastąpiło przeniesienie praw własności. Tym samym, będzie istniał bezpośredni
    związek pomiędzy przeniesieniem prawa własności nieruchomości a zwolnieniem z długu,
    stanowiącym wynagrodzenie będące konkretną wartością wyrażalną w pieniądzu
    (wartością zobowiązań Wnioskodawcy).
    W świetle powyższego, przeniesienie przez Wnioskodawcę na rzecz spółki będącej
    Wierzycielem własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu w ramach umowy
    przeniesienia własności w miejsce spełnienia świadczenia, traktować należy jak dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Przechodząc do kolejnej kwestii wypada zauważyć, że dokonywana czynność, która
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana
    właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku
    wynosi obecnie 23%, przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach
    wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności
    stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane - na podstawie
    art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednocześnie
    należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1
    lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn.
    zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów
    niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust.
    1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen
    przeciwko Belastingdienst Grotę Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren
    budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został
    przeznaczony pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach

    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania zwolnienia przy sprzedaży gruntu
    nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    Tymczasem z okoliczności opisanego stanu faktycznego jasno wynika, że przedmiotem
    przeniesienia prawa własności nieruchomości będą działki niezabudowane, które objęte
    są decyzjami o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania oraz projektu architektoniczno-
    budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz wobec których wydano ostateczne
    decyzje z dnia 20 października i 26 listopada 2021 r. o warunkach zabudowy.
    W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że ww. działki będą spełniać definicję
    terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem należy stwierdzić, że w
    przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do
    zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1
    pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
      - towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
        posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - zbywający nie posiadał prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu
        (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W kontekście powyższego warto zauważyć, że NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r.,
    sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b dyrektywy
    2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, przysługuje
    tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i
    zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub ustawy o VAT, co wynika np. ze
    związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
    zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że
    dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8 grudnia
    2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.

    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowanie do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego sprawy, grunt został zakupiony 14.6.2021 r., a
    podatek VAT od zakupu nie został odliczony z uwagi na to, iż nabycie następowało od
    osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, niedziałającej w charakterze
    podatnika VAT, lecz zbywającej swój majątek prywatny. Ponadto z przedstawionych
    okoliczności sprawy nie wynika, aby przedmiotowa działka była przez Wnioskodawcę
    wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że w omawianej sytuacji
    przeniesienie prawa własności opisanych w stanie faktycznym sprawy działek w zamian za
    zwolnienie z długu w ramach umowy przeniesienia własności w miejsce spełnienia
    świadczenia na rzecz wierzyciela nie będzie korzystać także ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o
    których mowa w tym przepisie.
    Ponadto oczywistym jest to, że z uwagi na to, iż opisane w stanie faktycznym działki mają
    charakter niezabudowany, to przeniesienie ich własności nie może korzystać również ze
    zwolnień uregulowanych w treści art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, bowiem
    wskazane normy obejmują swym zakresem jedynie nieruchomości zabudowane
    budynkiem bądź budowlą.
    Mając na uwadze wszystkie okoliczności wskazane powyżej uznać należy, że przeniesienie
    prawa własności opisanych działek przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT według właściwej stawki podatku od towarów i usług, tj. 23%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan jest:
      - prawidłowe w części dotyczącej uznania przeniesienia własności działek nr 1, 2 i 3 w
        miejsce spełnienia świadczenia stanowiącego zobowiązanie wynikające z
        uprzedniego przystąpienia do długu za czynność podlegającą opodatkowaniu
        podatkiem VAT i braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek
        nr 2 i 3,
      - nieprawidłowe w części dotyczącej braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
        dostawy działki nr 1.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, nieruchomość (zarówno zabudowana jak i niezabudowana)
    będąc rzeczą spełnia zawartą w tym przepisie definicję towaru, a jej zbycie jest traktowane
    jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zatem, odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot
    o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności.
    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza więc czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług – oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez
    podatnika działającego w takim charakterze.
    Należy też zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za
    dostawę owego faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie
    towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego).
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Na podstawie art. 353 (1) Kodeksu cywilnego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Ustawodawca przy założeniu zasady swobody umów nie stawia przeszkód, aby dłużnik
    zwolnił się ze zobowiązania przez spełnienie innego świadczenia, jeżeli również taka jest

    wola wierzyciela. Zgodnie bowiem z art. 453 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik w celu
    zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie,
    zobowiązanie wygasa (datio in solutum). Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
    dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Z powyższego przepisu wynika, że wierzyciel może zgodzić się przyjąć – zamiast
    świadczenia, które dłużnik powinien spełnić zgodnie z treścią zobowiązania – inne
    świadczenie zaoferowane przez dłużnika w celu zwolnienia się ze zobowiązania
    (świadczenie w miejsce wypełnienia „datio in solutum”). Przesłankami wygaśnięcia
    zobowiązania są porozumienia stron oraz rzeczywiste spełnienie świadczenia przez
    dłużnika.
    Świadczenie w miejsce wykonania może być dokonywane w ramach wszelkiego typu
    zobowiązań o charakterze cywilnoprawnym (tj. wynikających z czynności prawnych).
    Zakres modyfikacji dotychczasowego zobowiązania uzależniony jest jedynie od ogólnie
    obowiązujących przepisów, ale to od uznania stron zależy, jakie świadczenie zgodzi się
    przyjąć wierzyciel w miejsce dotychczasowego i jakie dłużnik będzie mógł wykonać.
    Należy podkreślić, że celem datio in solutum jest wygaśnięcie istniejących pomiędzy
    stronami zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone
    w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez
    zwykłe wykonanie, przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania – poza
    umową stron – jest rzeczywiste dokonanie świadczenia przez dłużnika.
    Przeniesienie własności przez dłużnika na rzecz wierzyciela, będące w istocie spełnieniem
    świadczeń wobec wierzyciela, stanowi dostawę towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    W wyniku powyższego przeniesienia praw własności wierzyciel rozporządza powyższym
    prawem jak właściciel. Przeniesienie własności towarów w trybie art. 453 ustawy Kodeks
    cywilny stanowi zatem odpłatną dostawę w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność
    odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów/świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu tym podatkiem, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną
    czynność, co wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza
    wykonanie czynności (dostawy towarów oraz/lub świadczenia usług) za wynagrodzeniem.
    Należy zauważyć, że przepisy podatkowe nie zawierają jakichkolwiek ograniczeń, co do
    formy zapłaty. Wynagrodzenie (zapłata) nie musi nastąpić w formie świadczenia
    pieniężnego. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar
    lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby
    trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W odniesieniu do okoliczności opisanych we wniosku, spełniony jest ten warunek, bowiem
    z opisu sprawy wynika, że w zamian za zwolnienie z długu, do którego Pan przystąpił na
    podstawie umowy dokona Pan przeniesienia na Wierzyciela prawa własności
    nieruchomości. Powyższe przeniesienie będzie miało zatem charakter odpłatny, gdyż
    wynika z dobrowolnej umowy pomiędzy wierzycielem i dłużnikiem, dłużnik pomniejsza
    swoje zobowiązania wobec wierzyciela o wartość towarów, co do których nastąpiło
    przeniesienie praw własności. Tym samym, będzie istniał bezpośredni związek pomiędzy
    przeniesieniem prawa własności nieruchomości a zwolnieniem z długu, stanowiącym
    wynagrodzenie będące konkretną wartością wyrażalną w pieniądzu (wartością Pana
    zobowiązań).
    W świetle powyższego, przeniesienie przez Pana na rzecz spółki będącej Wierzycielem
    własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu w ramach umowy przeniesienia
    własności w miejsce spełnienia świadczenia, traktować należy jak dostawę towarów, o

    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub
    zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
      takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu
      przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Jednocześnie należy wskazać, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację
    art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s.
    1, z późn. zm.), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów
    niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust.
    1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 – Gemeente Emmen
    przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen – „teren budowlany oznacza każdy
    nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z
    przeznaczeniem pod zabudowę”. Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren
    budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został
    przeznaczony pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania zwolnienia przy sprzedaży gruntu
    nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.

    Jak Pan podał we wniosku, na wskazanych działkach nie znajdują się żadne budynki lub
    budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Wskazane działki są niezabudowane i nie są nieruchomościami rolnymi w rozumieniu
    ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego. Z okoliczności sprawy
    wynika, że dla przedmiotowych nieruchomości wydano decyzję z 6 lipca 2022 r. o
    zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-
    budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, która to decyzja jest ostateczna.
    Ponadto w stosunku do działek o nr 2 oraz 3 ostatecznymi decyzjami Wójt Gminy ... ustalił
    warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednego (na działce: 2) oraz
    dwóch (na działce 3) budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną
    infrastrukturą techniczną zlokalizowaną na ww. działkach. Dla działki nr 1 nie została
    wydana odrębna decyzja o warunkach zabudowy. Z treści ww. decyzji oraz załączników do
    tych decyzji wynika, że:
      - działka o nr 1 spełnia funkcję dojazdu do działki nr 4,
      - teren działek nr 2 oraz 3 ma dostęp do drogi publicznej gminnej poprzez działkę nr 1
        spełniającej funkcję dojazdu do działek 2 oraz 3.
    W odniesieniu do powyższych okoliczności sprawy należy wskazać, że skoro dla ww.
    działek nr 2 i 3 zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej
    na budowie jednego (na działce: 2) oraz dwóch (na działce 3) budynków mieszkalnych
    jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowaną na ww.
    działkach, to działki nr 2 i 3 spełniają definicję terenu budowlanego w rozumieniu art. 2
    pkt 33 ustawy. Tym samym w odniesieniu dla dostawy niezabudowanych działek nr 2 i 3
    nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Z kolei w odniesieniu do działki nr 1 podał Pan, że przedmiotowa działka jest
    niezabudowana i położona jest na obszarze, dla którego brak jest miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, jak również że dla działki nr 1 nie została wydana
    odrębna decyzja o warunkach zabudowy. Zatem skoro działka nr 1 będąca terenem
    niezabudowanym nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i
    nie została dla niej wydana decyzja o warunkach zabudowy, to – wbrew Pana stanowisku -
    nie stanowi terenu budowlanego w myśl art. 2 pkt 33 ustawy.
    W związku z powyższym dostawa niezbudowanej działki nr 1 korzysta ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Z uwagi na fakt, że w odniesieniu do działek nr 2 i 3 nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do
    zastosowania zwolnienia dla dostawy ww. nieruchomości wynikające z przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
      a) towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
        posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      b) brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.

    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    NSA w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88
    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie może
    mieć zastosowanie do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak wynika z opisu sprawy, działki nr 2 i 3 nabył Pan w oparciu o zawarte umowy sprzedaży
    z 14 czerwca 2021 r. Nabycie ww. działek nie nastąpiło w ramach czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą
    podatku. Zatem nie wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu.
    Nie można więc uznać, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT przy ww.
    nabyciu, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym
    podatkiem. Ponadto wskazał Pan, że przedmiotowe działki nie były wykorzystywane
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej.
    Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że w omawianej sytuacji
    przeniesienie własności niezabudowanych działek nr 2 i 3 w miejsce spełnienia
    świadczenia stanowiącego zobowiązanie wynikające z uprzedniego przystąpienia do długu
    nie korzysta także ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, z
    uwagi na fakt, iż nie zostały spełnione warunki, o których mowa w tym przepisie.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do
    zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z uwagi na to, że opisane w stanie faktycznym działki - jak Pan wskazał - są gruntami
    niezabudowanymi, to przeniesienie ich własności nie może korzystać również ze zwolnień
    uregulowanych w treści art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, bowiem wskazane przepisy
    obejmują swym zakresem nieruchomości zabudowane budynkami, budowlami lub ich
    częściami.
    Podsumowując, przeniesienie własności niezabudowanych działek w miejsce spełnienia
    świadczenia stanowiącego zobowiązanie wynikające z uprzedniego przystąpienia do długu
    jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT:
      - niekorzystającą ze zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9,
        pkt 10 i 10a ustawy dotyczącą działek nr 2 i 3 oraz
      - korzystającą ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla działki nr 1.
    A zatem dostawa działek nr 2 i 3 jest opodatkowana podatkiem VAT według stawki
    podatku od towarów i usług właściwej dla towaru będącego przedmiotem dostawy. Z kolei
    - jak wskazano powyżej - dostawa działki nr 1 korzysta ze zwolnienia od tego podatku.
    W świetle powyższego, Pana stanowisko w części dotyczącej uznania przeniesienia
    własności działek nr 1, 2 i 3 w miejsce spełnienia świadczenia stanowiącego zobowiązanie
    wynikające z uprzedniego przystąpienia do długu za czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT i braku zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek nr 2 i
    3 jest prawidłowe. Natomiast w części dotyczącej braku zwolnienia z opodatkowania
    podatkiem VAT dostawy działki nr 1 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zauważam, że Organ nie wydaje interpretacji indywidualnych w zakresie stawki podatku
    VAT. Kwestie te są rozstrzygane w ramach odrębnej instytucji – wiążących informacji
    stawkowych.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.