Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1374/11-3/BD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-01-24
Teza: Podatek od towarów i usług – odliczenie i zwrot podatku. Odliczanie częściowe.
Słowa kluczowe: korekta; korekta-korekta podatku; nieruchomości; przeznaczenie-zmiana przeznaczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2011 r. (data wpływu: 24 października 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. (data wpływu: 4 stycznia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. o informację, iż Wnioskodawczyni oczekuje wydania jednej interpretacji w zakresie zdarzenia przyszłego oraz o doprecyzowanie opisu sprawy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni uzyskała wpis do ewidencji dnia 15 lutego 2010 r., od dnia 18 lutego 2010 r. Zainteresowana jest podatnikiem VAT.

Na dzień rozpoczęcia działalności, Wnioskodawczyni posiadała prywatny majątek, który zakupiła w roku 2008 na podstawie aktu notarialnego. W skład ww. majątku wchodzi nieruchomość zabudowana obiektem pałacowym.

Zainteresowana zdecydowała, że pałac będzie służył prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, wymaga jeszcze dużych nakładów modernizacyjnych i remontowych.

Przez okres: luty 2010 r. do chwili obecnej, Wnioskodawczyni odliczała VAT od zakupów inwestycyjnych przez kolejne miesiące. Wydatki dotyczyły również zakupów na wyposażenie nowopowstałych pokoi hotelowych (meble, dywany, firany itd.) oraz kuchni. W miesiącu październiku 2011 r. nastąpi odbiór nadzoru budowlanego części obiektu po zakończonych pracach budowlanych. Po wykonaniu wyceny obiektu, która uwzględnić miała operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego dokonany 1 marca 2010 r. oraz sumę dokonanych nakładów inwestycyjnych, obiekt pałacowy miał być wprowadzony do ewidencji środków trwałych i amortyzowany w działalności gospodarczej.

W związku z trudną sytuacją finansową w kraju i brakiem koniunktury, Zainteresowana zdecydowała o likwidacji działalności gospodarczej, co będzie wiązało się z koniecznością zwrotu wcześniej odliczonego podatku VAT lub przekształceniu dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej w działalność agroturystyczną.

W okresie od lutego 2010 r. do sierpnia 2010 r. Wnioskodawczyni odliczyła z nakładów inwestycyjnych 131.862 zł podatku VAT. Z zakupów dotyczących wyposażenia odliczono 25.317 zł.

W piśmie uzupełniającym z dnia 3 stycznia 2012 r. Zainteresowana wskazała, że planowana działalność agroturystyczna jest opodatkowana 8% stawką podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy z powierzchni przejętych na agroturystykę, Zainteresowana po zakończonej działalności gospodarczej będzie musiała oddać wcześniej odliczony VAT z nakładów inwestycyjnych i wyposażenia?
2.  Czy w przypadku przekształcenia dotychczasowej formy działalności na działalność agroturystyczną, Wnioskodawczyni będzie musiała zwracać podatek VAT?
3.  Czy można również nie oddawać VAT naliczonego od pokoi, które zostaną wydzierżawione mężowi na prowadzenie przez niego działalności agroturystycznej? Za dzierżawione powierzchnie będzie pobierany czynsz najmu, który jest również objęty podatkiem VAT.
4.  Czy można odliczyć VAT z nakładów inwestycyjnych z powierzchni przeznaczonych na agroturystykę i dzierżawionych, jeśli tak to jaką przyjąć zasadę przy zwrocie podatku VAT z powierzchni, które dalej nie będą użytkowane w działalności gospodarczej (czy można zastosować metodę proporcji powierzchni, które będą służyć dalej sprzedaży opodatkowanej do całej powierzchni pałacu)?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Ad. 1.

Zainteresowana po zakończonej działalności gospodarczej, z powierzchni przyjętych na agroturystykę nie będzie musiała oddać wcześniej odliczonego podatku VAT z nakładów inwestycyjnych i wyposażenia.

Ad. 2.

Wnioskodawczyni po przekształceniu dotychczasowej działalności na agroturystyczną nie będzie musiała zwracać podatku VAT.

Ad. 3.

Zainteresowana nie będzie oddawać VAT naliczonego od pokoi, które zostaną wydzierżawione mężowi na prowadzenie przez niego działalności agroturystycznej. Za dzierżawione powierzchnie będzie pobierany czynsz najmu, który jest również objęty podatkiem VAT.

Ad. 4.

Wnioskodawczyni będzie mogła odliczyć VAT z nakładów inwestycyjnych z powierzchni przeznaczonych na agroturystykę i dzierżawionych, i będzie mogła zastosować metodę proporcji powierzchni, które będą służyć dalej sprzedaży opodatkowanej do całej powierzchni pałacu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W przypadkach, gdy podatnik wykonuje czynności uprawniające do odliczenia VAT i nieuprawniające do tego odliczenia i nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków do czynności opodatkowanych lub nieopodatkowanych, zastosowanie znajduje przepis art. 90 ustawy, który ma na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jednocześnie, wg ust. 2 tegoż artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl przepisu art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna.

Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2 - 10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2 - 6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 2a ustawy, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Należy podkreślić, iż ustawodawca ustalił również zasady postępowania w sytuacji, gdy w okresie korekty nastąpi sprzedaż towaru.

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

W myśl ust. 6 ww. artykułu, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Ponadto zgodnie z art. 91 ust. 7a ww. ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c (art. 91 ust. 7b).

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy (art. 91 ust. 7c).

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i ust. 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana (art. 91 ust. 7d).

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, iż podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami opodatkowanymi na związane z czynnościami zwolnionymi od podatku), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni, w roku 2008 nabyła do majątku prywatnego nieruchomość zabudowaną obiektem pałacowym – Pałac (…). Zainteresowana uzyskała wpis do ewidencji dnia 15 lutego 2010 r. i od dnia 18 lutego 2010 r. jest podatnikiem VAT.

Zainteresowana zdecydowała, że pałac będzie służył prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, wymaga jednak jeszcze dużych nakładów modernizacyjnych i remontowych.

Przez okres: luty 2010 r. do chwili obecnej, Wnioskodawczyni odliczyła VAT od zakupów inwestycyjnych przez kolejne miesiące. Wydatki dotyczyły również zakupów na wyposażenie nowopowstałych pokoi hotelowych (meble, dywany, firany itd.) oraz kuchni. W miesiącu październiku 2011 r. nastąpi odbiór nadzoru budowlanego części obiektu po zakończonych pracach budowlanych. Po wykonaniu wyceny obiektu, która uwzględnić miała operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego dokonany 1 marca 2010 r. oraz sumę dokonanych nakładów inwestycyjnych obiekt pałacowy miał być wprowadzony do ewidencji środków trwałych i amortyzowany w działalności gospodarczej.

W związku z trudną sytuacją finansową w kraju i brakiem koniunktury, Zainteresowana zdecydowała o likwidacji działalności gospodarczej, co będzie wiązało się z koniecznością zwrotu wcześniej odliczonego podatku VAT lub przekształceniu dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej w działalność agroturystyczną.

W okresie od lutego 2010 r. do sierpnia 2010 r. Wnioskodawczyni odliczyła z nakładów inwestycyjnych 131.862 zł podatku VAT. Z zakupów dotyczących wyposażenia odliczono 25.317 zł.

Obecnie planowane jest prowadzenie działalności agroturystycznej, dla której Wnioskodawczyni zastosuje 8% stawkę podatku VAT.

Należy wskazać również, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ponadto, na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Jak wskazano w § 2 cytowanego przepisu, czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego art. 15 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, Wnioskodawczyni wykonując cywilną umowę dzierżawy będzie świadczyć na rzecz dzierżawcy będącego odrębnym od Zainteresowanej podmiotem, usługi w rozumieniu przepisów ustawy. Oznacza to, że dzierżawa pokoi mężowi spowoduje, iż wyremontowane pokoje pałacu będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności. Dla prawa do odliczenia lub jego korekty istotne będzie, czy dzierżawa pokoi nie korzysta ze zwolnienia od podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie zaznacza się, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Powyższe oznacza, że wyłącznie dzierżawa nieruchomości na cele mieszkalne może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Natomiast, pod poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy, stawka ta wynosi 8%), wymienione zostały usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 55, tj. „usługi związane z zakwaterowaniem”.

W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia przyszłego w odpowiedzi na zadane we wniosku pytania należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Zainteresowana przekształci dotychczas prowadzoną działalność gospodarczą w działalność agroturystyczną i wykorzysta powierzchnie pod tą działalność, która – jak wskazała Wnioskodawczyni – jest opodatkowana podatkiem VAT, wówczas nie wystąpi u niej obowiązek dokonania korekty wcześniej odliczonego podatku od nakładów inwestycyjnych i wyposażenia związanych z modernizacją i remontem pałacu. Nie nastąpi bowiem okoliczność zmieniająca prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Obowiązek dokonania korekty nie wystąpi również od powierzchni (pokoi), które zostaną wydzierżawione mężowi na prowadzenie przez niego działalności agroturystycznej, gdyż za dzierżawione powierzchnie – zgodnie z oświadczeniem Zainteresowanej – będzie pobierany czynsz najmu, który jest objęty podatkiem VAT. W powyższych sytuacjach, warunek konieczny do uzyskania prawa do odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy zostanie zrealizowany.

Natomiast w odniesieniu do powierzchni, które nie będą użytkowane w działalności gospodarczej i nie będą dzierżawione, z uwagi na zmianę przeznaczenia wymagana będzie korekta podatku VAT.

W celu dokonania korekty, Wnioskodawczyni zobowiązana będzie do wydzielenia kwoty podatku naliczonego związanego z częścią budynku, która nie będzie przeznaczona na działalność gospodarczą i wynajem, i o tę część skorygować rozliczenie.

W związku z tym, iż ani przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają zapisu dotyczącego sposobu wyliczenia takiej części, można przyjąć różne rozwiązania, w tym – jak proponuje Wnioskodawczyni – za pomocą proporcji powierzchni, jeżeli odzwierciedla ona stan faktyczny oraz jest w tym przypadku miarodajna i właściwa.

Wskazać ponadto należy, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawczyni. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zatem tut. Organ nie oceniał stawki podatku VAT dla działalności agroturystycznej i wynajmu pokoi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.