Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.520.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Brak obowiązku dla Banku, jako płatnika, wystawienia
informacji z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT w związku z
dokonaniem płatności Odsetek i kosztów procesu dla Strony.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty procesowe
kredyt
odsetki
płatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (dalej określany także jako Bank) jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 ust. 1
    pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 t.j.).
    Podstawowym przedmiotem Państwa działalności jest świadczenie usług bankowych. W
    portfelu wierzytelności kredytowych Spółki są m.in. zawarte w przeszłości z osobami
    fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej (dalej: Klient, Klienci,
    Kredytobiorca, Kredytobiorcy) przez Bank lub przez poprzednika prawnego Banku umowy
    o kredyt waloryzowany kursem waluty obcej (tj. kredyt denominowany lub indeksowany
    do waluty innej niż polska, art. 69 ust. 2 pkt 4a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe), w tym kursem franka szwajcarskiego, czy też umowy pożyczki pieniężnej
    waloryzowane w ten sposób (dalej łącznie: Kredyt lub Kredyty). W dacie zawarcia umów
    stosowanie ww. klauzul waloryzacyjnych było powszechną praktyką rynkową, zgodną z
    ówczesnymi poglądami prawnymi, nie budziło zastrzeżeń, a umowy te były przez wiele lat
    wykonywane zgodnie z ich treścią, nie były kwestionowane. Jednakże po pewnym czasie,
    ze względu na zawarte w umowach Kredytu (dalej: Umowa, Umowy) ww. klauzule
    waloryzacyjne i postępującą deprecjację złotego, w szczególności względem franka
    szwajcarskiego, która pogorszyła sytuację kredytobiorców, pomiędzy bankami a częścią
    kredytobiorców powstały spory prawne w sprawie ustalenia, czy zawarte w Umowach
    postanowienia umowne, w szczególności ww. klauzule, są postanowieniami abuzywnymi
    w rozumieniu art. 385(1) § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061, t. j., dalej: K.c.). Roszczenia Kredytobiorców mogą dotyczyć w
    szczególności: a) uznania postanowień Umów za bezskuteczne na podstawie art. 385(1) §
    1 i nast. K.c., w tym postanowień w zakresie: zasad ustalania kursu waluty, zasad
    waloryzacji do waluty obcej (tj. denominacji lub indeksacji), klauzuli ryzyka walutowego, b)
    stwierdzenia czy ustalenia bezskuteczności lub nieważności całej Umowy, c) zapłaty
    środków na rzecz Kredytobiorcy w związku z uznaniem za bezskuteczne postanowień
    Umów lub stwierdzeniem bezskuteczności czy nieważności całej Umowy – są to kwoty
    wpłacane przez Kredytobiorców w przeszłości tytułem spłat kredytu, spłat odsetek, czy
    tytułem prowizji lub składek ubezpieczeniowych (jeśli umowa Kredytu przewidywała
    obowiązek utrzymywania określonego ubezpieczenia). Roszczenia Kredytobiorców z
    reguły obejmują także żądanie zwrotu poniesionych przez nich kosztów postępowania
    sądowego. W związku z toczącymi się postępowaniami sądowymi, w których
    Kredytobiorcy podnoszą ww. roszczenia, Bank zawiera z Klientami ugody w celu
    polubownego rozstrzygnięcia sporów o ważność i skuteczność Umów oraz ich
    poszczególnych postanowień, a także uchylenie niepewności w odniesieniu do roszczeń
    stron (dalej: Ugoda, Ugody). W Ugodzie strony, tj. Bank i Kredytobiorcy (dalej: Strony)
    przyjmują sposób ustalenia wysokości zadłużenia w PLN, względnie potwierdzają (w tym w
    następstwie ustalenia wartości zadłużenia w PLN), że Kredyt już został spłacony. W
    konsekwencji Strony przyjmują w Ugodzie sposób rozliczenia dotychczas spłaconych przez
    Klienta rat kredytu (w tym także kwot odsetek, prowizji, lub innych płatności
    przewidzianych umową Kredytu, np. składek na ubezpieczenie), które przekraczają
    przyjętą w ugodzie wartość długu z tytułu Kredytu (Nadpłata). Bank uzyskał interpretację
    indywidualną (z 28 kwietnia 2023 r., 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN), w której
    potwierdzono, że kwoty zwracanych Nadpłat nie stanowią dla Kredytobiorców przychodu,
    a zatem na Banku nie ciąży obowiązek z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT. Natomiast oprócz
    wypłacenia Nadpłaty Ugoda może przewidywać dodatkowe postanowienia dot. wypłaty
    Klientom: 1/odsetek ustawowych za opóźnienie, jeżeli Klienci zgłaszali przed zawarciem

    Ugody żądanie zwrotu określonych kwot jako zwrotu świadczenia nienależnego (Odsetki);
    2/ zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w przypadku, gdy
    Klienci korzystali z pomocy profesjonalnych pełnomocników (Koszty procesu), i domagali
    się zasądzenia zwrotu tych kosztów. Te postanowienia Ugód zostały opisane poniżej.
    Ad. 1 Odsetki - Z uwagi na to, że Klienci przed zawarciem ugody, zgłaszali już wobec Banku
    żądanie zwrotu określonych kwot (w typowym przypadku jest to żądanie zgłaszane w
    wytaczanym powództwie) jako świadczeń nienależnie wpłacanych przez Klientów na rzecz
    Banku, oraz domagali się odsetek za opóźnienie od tych ww. kwot, Ugoda zawierać będzie
    także postanowienia dot. wypłaty określonej kwoty odsetek ustawowych za opóźnienie
    (art. 481 § 1 K.c.). Kwota odsetek przyznana w Ugodzie może być zgodna ze zgłoszonym
    przez Klientów żądaniem, względnie – w następstwie przyjęcia przez Strony takiego
    uzgodnienia w Ugodzie - może to być jakaś część żądanej kwoty odsetek, np. połowa
    kwoty odsetek za opóźnienie.
    Ad. 2 Koszty procesu - Zgodnie z przepisami postępowania cywilnego Kredytobiorcy mogą
    otrzymać zwrot poniesionych przez nich kosztów procesu obejmujących: a/ zwrot
    poniesionych przez Kredytobiorców kosztów sądowych, tj. kosztów opłaty wskazanej w
    art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
    (wynoszącej w dacie składania niniejszego wniosku 1000 zł); b/ zwrot kosztów zastępstwa
    procesowego, tj. kwotę, której wysokość ustalana jest zgodnie z art. 98 par. 3 i art. 99
    kodeksu postępowania cywilnego, tj. zwrot poniesionych przez stronę kosztów
    wynagrodzenia pełnomocnika, ustalonych według stawek ustalonych w odrębnych
    przepisach; Ugoda może przewidywać wypłatę dla Klienta ww. kwot ad lit a/ i/lub kwot ad
    lit. b/, względnie części tych kwot – np. ugoda może przewidywać wypłatę Klientowi
    połowy kwoty ad lit. a/. i/lub połowę kwoty ad lit. b/. Ugoda może zawierać jeszcze inne
    postanowienia konieczne dla uregulowania stosunku prawnego pomiędzy Stronami.
    Pytania
    1. Czy w związku z dokonaniem płatności Odsetek Bank ma obowiązek wystawienia
      informacji z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT ?
    2. Czy w związku z dokonaniem płatności Kosztów procesu Banku ma obowiązek
      wystawienia informacji z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT ?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Bank stoi na stanowisku, iż w razie dokonania płatności Odsetek lub Kosztów procesu nie
    ciąży na Banku obowiązek z art. 42a ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem: „Osoby
    fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne
    oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty
    należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów
    (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od
    których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku
    dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o
    wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
    którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika
    wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a,
    urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
    sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.” Zatem aby
    zaktualizował się obowiązek sporządzenia i przekazania informacji konieczne jest, aby po
    stronie podatnika otrzymywane świadczenie stanowiło dochód (przychód) podlegający
    opodatkowaniu. Tymczasem zarówno w przypadku wypłaty Odsetek jak i wypłaty Kosztów
    procesu nie ma to miejsca, z powodów wskazanych poniżej. Odsetki - W pierwszej
    kolejności należy zwrócić uwagę, że zwrot uprzednio poniesionych przez podatnika
    świadczeń, nie stanowi przychodu. W takiej sytuacji podatnik otrzymuje jedynie zwrot
    kwoty, którą w przeszłości wpłacił na rachunek banku. Czyli podatnik nie uzyskuje nowego

    przysporzenia majątkowego, lecz odzyskuje wpłacone wcześniej środki. Taki zwrot nie
    generuje zatem przysporzenia po stronie podatnika, nie stanowi więc dla niego
    przychodu. Zatem zwrot świadczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym.
    Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są:
    odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem ww. przepis zwalnia
    z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami,
    które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Takimi
    kwotami, tj. nie podlegającymi opodatkowaniu, są kwoty których Kredytobiorcy domagali
    się jako zwrotu świadczenia nienależnego. Zatem odsetki od tych kwot, są objęte
    zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
    Z kolei art. 42a ust. 1 ustawy o PIT wprost wyłącza z obowiązku przekazania informacji m.
    in. „dochody (przychody) wymienione w art. 21 ust. 1”. W konsekwencji stanowisko Banku
    w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Koszty procesu - Zgodnie z art. 98 § 1-4 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
    „§1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie
    koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). §2.
    Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
    pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym,
    zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej
    pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
    Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
    wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego.
    §3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
    wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i
    wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego
    stawiennictwa strony. §4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego
    zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie
    adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.” Jak
    wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają
    charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę procesu (Kredytobiorcę). Zatem
    przewidziane w ugodzie dokonanie zwrotu Kosztów procesu stanowi jedynie wyrównanie
    uszczerbku w majątku Kredytobiorcy. Nie dochodzi zatem do powstania jakiegokolwiek
    dochodu (przychodu) po stronie Kredytobiorcy, co z kolei powoduje, że nie znajduje
    zastosowania art. 42a ust. 1 ustawy PIT. W konsekwencji stanowisko Banku w zakresie
    pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.
    Analogiczne stanowisko dot. wypłat odsetek ustawowych za opóźnienie i/lub zwrotu
    kosztów procesu zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych przepisów
    prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej, np. w interpretacjach: - z 27 marca 2025 r., 0114-KDIP3-
    2.4011.84.2025.2.BM; - z 28 marca 2025 r., 0114-KDIP3-2.4011.149.2025.2.AC; - z 21 marca
    2025 r., 0113-KDIPT2-2.4011.183.2025.1.ACZ; - z 15 kwietnia 2025 r., 0114-KDIP3-
    2.4011.152.2025.2.MN; - z 3 marca 2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.94.2025.2.MKA; - z 3 marca
    2025 r., 0112-KDIL2-1.4011.62.2025.1.KF; - z 3 marca 2025 r., 0115-KDIT1.4011.32.2025.1.
    ASZ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.

    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Natomiast na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych,
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
    1. zawierają Państwo z klientami umowy kredytów;
    2. powstały spory prawne w sprawie ustalenia, czy zawarte w Umowach postanowienia
    umowne, są postanowieniami abuzywnymi;
    3. w związku z toczącymi się postępowaniami sądowymi, w których Kredytobiorcy
    podnoszą ww. roszczenia, Bank zawiera z Klientami ugody w celu polubownego
    rozstrzygnięcia sporów o ważność i skuteczność Umów oraz ich poszczególnych
    postanowień, a także uchylenie niepewności w odniesieniu do roszczeń stron;
    4. w wyniku zawartych ugód może ciążyć na Państwu obowiązek zwrotu kosztów procesu
    i wypłaty należnych odsetek.

    Powzięli Państwo wątpliwość, czy w związku z tym zwrotem będą na Państwu ciążyły
    obowiązki informacyjne wynikające z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zwrot odsetek
    Odnosząc się do kwestii odsetek wskazać należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę
    reguluje art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za
    opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zwrot kwot, których Kredytobiorcy domagali się jako zwrotu świadczenia
    nienależnego na rzecz klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki również nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia
    wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b. W tej sytuacji również nie są Państwo zobowiązani
    do sporządzenia informacji o wysokości przychodów, o której mowa w art. 42a ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W kwestii odsetek Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.
    Zwrot kosztów procesu
    Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących zwrotu kosztów procesu wskazać
    należy, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek

      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.
    Mając zatem na uwadze zwrotny charakter kosztów procesu należy uznać, że zwrot ten
    nie rodzi obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie
    przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostały mu zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc
    dochodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego jest obojętna podatkowo.
    Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem przez bank poniesionych
    przez klienta kosztów postępowania sądowego, to należy uznać, że zwrot ten (do
    wysokości poniesionych przez klienta wydatków) nie będzie stanowił dla klienta przychodu.
    W konsekwencji, skoro w związku z dokonywaniem zwrotów kosztów procesu po stronie
    klienta nie powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym, to również
    nie są Państwo zobowiązani do sporządzenia informacji o wysokości przychodów, o której
    mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Państwa stanowisko w powyższym zakresie również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych i wyroków
    sądów stwierdzam, że rozstrzygnięcia te dotyczą tylko spraw konkretnych podatników i
    nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.