Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.16.2025.2.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Uznanie opisanej we wniosku działalności za działalność
badawczo; rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy
o CIT;; Uznanie odpisów amortyzacyjnych od wartości
niematerialnej i prawnej w postaci kosztów prac rozwojowych
związanych z wytworzeniem Projektu (...), w proporcji w jakiej
w jej wartości początkowej pozostają koszty opisanych
wydatków (tj. surowców, materiałów pomocniczych,
materiałów elektronicznych, urządzeń i narzędzi technicznych
niestanowiących środków trwałych oraz wydatków związanych
z kontrolą jakości), za koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
18d ust. 2a w związku z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT
podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania
podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach
stosowania ulgi na prace badawczo; rozwojowej.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
prace-prace rozwojowe
projekt
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartości niematerialne i prawne-Koszty prac
rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16b-ust. 2-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 10 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lutego
    2025 r. oraz pismem z 3 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) S.A. jest producentem (...). Działalność Podatnika polega na (...). W swojej ofercie
    Wnioskodawca posiada (...).
    (...). Rosnące zapotrzebowanie rynku na jeszcze dokładniejsze urządzenia pomiarowe i
    usługi rozliczeniowe sprawia, że Podatnik chcąc utrzymać pozycje na rynku realizuje
    projekty badawczo-rozwojowe.
    Spółka realizuje równolegle wiele projektów badawczo-rozwojowych (dalej: „prace
    uznawane za B+R”). Każdy projekt posiada stosowną dokumentację techniczną
    zawierającą m.in. dedykowany zespół realizujący Prace uznawane za B+R, ich
    przyporządkowanie do departamentów, cele, kamienie milowe, harmonogram, zakładany
    budżet. Jako przykład można wskazać opracowanie i wdrożenie (...) (dalej: „(...)”).
    Prace uznawane za B+R w skupiają się na projektowaniu oraz implementowaniu nowych
    rozwiązań i funkcjonalności w ramach produktów w oparciu o badania rynku jak i
    zapotrzebowanie identyfikowane przez klientów zewnętrznych i wewnętrznych.
    Rezultatem Prac uznawanych za B+R jest:
    • rozbudowanie (...);
    • dodanie funkcji (...);
    • dodanie funkcji (...);
    • stworzenie projektu (...);
    • prace programistyczne (...);
    • stworzenie produktu (...);
    • stworzenie materiałów marketingowych (...);
    • zabezpieczenie materiałowe (...);
    • przeprowadzenie procesu (...);
    • certyfikacja produktu (...);
    • realizacja dwóch pilotażowych instalacji;
    • analiza i przygotowanie narzędzi do kontroli jakości;
    • ustalenie zakresu odpowiedzialności gwarancyjnej i zdefiniowanie ścieżki postępowania
    (...);
    • badania (...).
    Prace uznawane za B+R realizowane są zgodnie z kamieniami milowymi sprecyzowanymi
    w dokumentacji technicznej projektu.
    W ramach prac uznawanych za B+R personel Spółki zatrudniony w celu realizacji
    działalność badawczo-rozwojowej (dalej: „Pracownicy”) realizuje czynności polegające na
    pracy koncepcyjnej, zmierzającej do stworzenia produktu, który będzie odpowiadał
    założonym wymogom.
    Należy nadmienić, że prace prowadzone przez Wnioskodawcę są podejmowane w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań i obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów

    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Opisane we wniosku Prace uznawane za B+R nie mają charakteru działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany.
    W ramach projektu Spółka również nabywa oraz wykorzystuje materiały i surowce, o
    których mowa w przepisie art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT (m.in. (...)) oraz wszelkie inne
    elementy niezbędne do zrealizowania zamierzonych prac.
    W związku z Projektem, Spółka ponosi następujące koszty kwalifikowane:
    1. Koszty surowców:
    - (...).
    2. Koszty materiałów pomocniczych:
    - (...),
    3. Koszty materiałów elektronicznych:
    - (...).
    4. Koszty urządzeń i narzędzi technicznych niestanowiących środków trwałych:
    - (...).
    5. Koszty związane z kontrolą jakości:
    - (...).
    Wnioskodawca na potrzeby niniejszego projektu nie ponosił kosztów uzyskania i
    utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru
    przemysłowego.
    Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub
    34a ustawy o CIT (zwolnienia dot. Specjalnych Stref Ekonomicznych oraz Polskiej Strefy
    Inwestycji).
    Przedmiotowe koszty, poniesione na realizacje prac uznawanych za B+R nie zostały
    zwrócone ani refundowane Spółce w jakiejkolwiek formie oraz zostały zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów Spółki.
    Wnioskodawca zalicza koszty prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów
    poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości
    niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 – tj. w sposób
    wskazany w art. 15 ust. 4a pkt 3 ustawy o CIT.
    W związku z realizacją wyżej opisanych prac, które zdaniem Wnioskodawcy mają charakter
    badawczo-rozwojowy Spółka zamierza wykazać w rocznej deklaracji podatkowej oraz
    załączniku do niej wysokość kosztów kwalifikowanych i skorzystać z ulgi na działalność
    badawczo rozwojową, o której mowa w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
    Spółka nie ma statusu Centrum Badawczo-Rozwojowego.
    Ponadto, uzupełnili Państwo opis stanu faktycznego/zdarzenie przyszłego w następujący
    sposób:
    1. Jakiego okresu (jakich lat) i jakiego stanu prawnego dotyczy wniosek?
    Wniosek dotyczy lat podatkowych 2019-2025 oraz stanu prawnego obowiązującego na
    dzień jego złożenia, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, w tym art. 18d ustawy o CIT, regulującym ulgę B+R. Jednocześnie
    Wnioskodawca podkreśla, że w związku ze zmieniającymi się w kolejnych latach zasadami
    kwalifikowalności kosztów, przy rozliczaniu ulgi będzie stosował przepisy obowiązujące w
    roku, w którym dany wydatek został poniesiony.

    2. Jakie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania, niewystępujące w praktyce gospodarczej
    (w tym Wnioskodawcy) zastosowano w ramach opisanej we wniosku działalności? Innymi
    słowy, co powoduje, że nowe rozwiązania w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już
    funkcjonujących; na czym polega unikatowość tych konkretnych rozwiązań, co pozwala
    uznać je za nowatorskie?
    Projekt „(...)” dotyczy opracowania i wdrożenia n(...). Nowatorskie aspekty projektu
    obejmują:
    • (...).
    Unikatowość projektu wynika z (...).
    W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, iż w objaśnieniach Ministra Finansów z dnia 15
    lipca 2019 r., dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej – IP BOX wskazano co następuje: „twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi,
    rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle
    innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    podatnika”, oraz: „W związku z tym, że ustawodawca dla potrzeb preferencji IP Box, czy
    też ulgi B+R, nie zdefiniował sformułowania „zwiększenia zasobów wiedzy”, nie jest jasne
    czy zasoby wiedzy odnoszą się do wiedzy ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w
    przedsiębiorstwie, czy też wiedzy w danej dziedzinie przemysłowej lub naukowej. Nie ma
    zatem przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie „zwiększenie zasobów wiedzy” odnosi się
    wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział
    minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy. Istotny jest element
    celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia
    nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno
    przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat. Jasne jest jednak, że im
    większa będzie skalowalność wykorzystania zwiększonych zasobów wiedzy, tym większy
    będzie potencjał dochodowości w tym zakresie, co stanowi jeden z głównych
    determinantów prowadzenia przez podatników działalności badawczo-rozwojowej”.
    3. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o której
    mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych przez Państwa
    prac będących przedmiotem wniosku – w odniesieniu do każdego z obszarów tej
    działalności?
    Przed rozpoczęciem projektu:
    • Spółka posiadała doświadczenie w projektowaniu (...),
    • Dysponowała istniejącą platformą (...),
    • Miała wiedzę na temat standardów (...).
    Nowe zasoby wiedzy pozyskane w ramach projektu:
    • Integracja komunikacji (...),
    • Rozwój technologii (...),
    • Nowe rozwiązania w zakresie optymalizacji (...),
    • Procedury certyfikacyjne (...),
    • Metody testowania i wdrażania funkcjonalności (...).
    4. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystują i rozwijają Państwo oraz zdobywają
    Państwo w ramach opisanej we wniosku działalności? Prosimy o wskazanie konkretnych
    dziedzin wiedzy, z których dorobku Państwo korzystacie i które Państwo rozwijają oraz
    zdobywają.
    Odpowiadając na pytanie Wnioskodawca wskazuje co następuje:

    • (...).
    5. W związku ze wskazaniem przez Państwa, że prace są podejmowane w sposób
    systematyczny – proszę wyjaśnić: jakie cele na wstępie postawili Państwo sobie oraz jaki
    harmonogram w związku z tym został opracowany, czy został faktycznie zrealizowany?
    Cele projektu „(...)” to:
    • (...).
    Harmonogram obejmował natomiast:
    • Projektowanie nowego (...),
    • Testy kompatybilności (...),
    • Implementację nowych funkcji (...),
    • Certyfikację produktu,
    • Pilotażowe wdrożenia i analiza wyników.
    Harmonogram został zrealizowany zgodnie z założeniami.
    6. Czy efekty pracy Spółki w zakresie projektowania oraz implementowania nowych
    rozwiązań i funkcjonalności opracowywania produktów, których Spółka była/jest „twórcą”:
    a) były i są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu?
    b) nie były i nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny?
    c) nie były/nie są jedynie „techniczną”, a były/są „twórczą”, realizacją szczegółowych
    projektów?
    Odpowiadając na pytanie Wnioskodawca wskazuje co następuje:
    a) Tak, projekt obejmuje (...), której wcześniej nie było w ofercie.
    b) Nie, projekt wymagał badań, testów kompatybilności oraz optymalizacji funkcjonalności.
    c) Tak, był to proces twórczy, obejmujący opracowanie nowych koncepcji i implementację
    innowacyjnych rozwiązań.
    7. Czy w celu skorzystania z odliczenia B+R prowadzą Państwo ewidencję, o której mowa
    w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
    Tak, Spółka prowadzi szczegółową ewidencję kosztów działalności B+R zgodnie z
    wymogami ustawy CIT.
    8. Czy prace nad wskazanym we wniosku projektem „(...)” zakończyły się wynikiem
    pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej
    podatnika oraz spełnione są następujące warunki:
    a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
    rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
    b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
    udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych
    produktów lub stosowaniu technologii, oraz
    c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
    zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
    zastosowania technologii?
    Tak, prace nad projektem (...) zakończyły się wynikiem pozytywnym, który może być
    wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika oraz spełnione są
    następujące warunki:

    a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
    rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
    b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
    udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych
    produktów lub stosowaniu technologii, oraz
    c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
    zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
    zastosowania technologii.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisana we wniosku
    działalność Wnioskodawcy spełnia ustawową definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT?
    2. Czy odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci kosztów prac
    rozwojowych związanych z wytworzeniem Projektu (...), w proporcji w jakiej w jej
    wartości początkowej pozostają koszty opisanych wydatków (tj. surowców, materiałów
    pomocniczych, materiałów elektronicznych, urządzeń i narzędzi technicznych
    niestanowiących środków trwałych oraz wydatków związanych z kontrolą jakości),
    stanowią dla Wnioskodawcy koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2a w
    związku z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach stosowania ulgi
    na prace badawczo-rozwojowe?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane we wniosku oraz w
    uzupełnieniu wniosku)
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Wnioskodawcę działalność przedstawiona we
    wniosku uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej (dalej:
    „Ulga B+R”) – w szczególności, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona działalność powinna
    zostać uznana za działalność badawczo rozwojową (dalej: „działalność B+R”) w rozumieniu
    art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT działalność B+R oznacza działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie natomiast z art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT prace rozwojowe oznaczają prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce. Na podstawie przedstawionych powyżej definicji, należy stwierdzić, że w
    celu uznania działalności prowadzonej przez podatnika za działalność badawczo-
    rozwojową niezbędne jest kumulatywne spełnienie poniższych przesłanek:
    a) działalność ta musi mieć charakter twórczy,
    b) działalność ta musi być prowadzona w sposób systematyczny,
    c) działalność ta musi obejmować zwiększenie zasobów wiedzy bądź wykorzystanie
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie
    zmiany mają charakter ulepszeń).
    Wnioskodawca wskazuje, że kryteria te zostały wyróżnione oraz omówione przez Ministra
    Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (dalej: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu
    działalności badawczo rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi

    badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d Ustawy o CIT, co zostało wskazane w
    samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Twórczy charakter prowadzonej działalności.
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo- rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji
    /narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    W świetle powyższej definicji, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że prace prowadzone w
    ramach działalności Wnioskodawcy podejmowane są przez pracowników Wnioskodawcy
    w celu opracowywania nowych koncepcji oraz rozwiązań niewystępujących dotychczas lub
    rozwiązań znacząco odróżniających się od rozwiązań funkcjonujących u Wnioskodawcy.
    Wśród przykładów takich działań należy wskazać przede wszystkim prace koncepcyjne
    związane z opracowywaniem nowych produktów/wyrobów oraz innowacji procesowych, a
    także tworzenie prototypów (w ramach opracowywania prototypów i urządzeń
    demonstracyjnych), które następnie są testowane przez pracowników Wnioskodawcy.
    Należy przy tym zauważyć, że opracowywanie prototypów, oraz ich testowanie i walidacja
    zostały wyróżnione w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w
    znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36
    Objaśnień MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka, co w przypadku
    Wnioskodawcy przejawia się w fakcie, że rozwiązania w ramach prowadzonych projektów
    powstają jako wynik kreatywnej działalności pracowników Wnioskodawcy, którzy
    samodzielnie muszą znaleźć optymalne rozwiązania zagadnień, a rezultatem tej
    działalności są nowe wytwory intelektu, uzewnętrzniane m.in. w tworzonych analizach,
    planach wykonania/produkcji, dokumentacji technicznej oraz raportach.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym
    działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ramach opisywanych projektów spełnia
    definicję działalności twórczej, stanowiącej nieodłączny element uznania prowadzonych
    prac za działalność badawczo-rozwojową.
    Systematyczność podejmowanej działalności.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF, w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia
    „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego
    rodzaju działań:
    a) w znaczeniu pierwszym w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    b) w znaczeniu drugim w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
    metodycznie).
    Zgodnie z podejściem przyjętym przez Ministra Finansów w powoływanych już
    Objaśnieniach MF, dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to
    należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. w świetle powyższego, oznacza to, że
    kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Wnioskodawca uważa, że w jego przypadku powyższe kryterium jest spełnione, z uwagi na
    prowadzanie prac w oparciu o wypracowaną metodykę, w tym wewnętrzne procedury
    postępowania, w ramach których do realizacji projektu opracowywane są określone
    wymagania, harmonogram oraz przypisywane są adekwatne zasoby (w szczególności
    wykwalifikowana kadra).

    W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, że tożsame kryteria spełnienia przesłanki
    systematyczności przyjął także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, który przykładowo
    w interpretacji indywidualnej z 4 listopada 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.617.2022.2.
    JG) wskazał, że: „najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności
    B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    „pewnego systemu”, a „spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest
    uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność
    taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika
    podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i
    przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego
    określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby”.
    Wnioskodawca wskazuje, że niezależnie od spełnienia definicji systematyczności przyjętej
    w Objaśnieniach MF (tj. podejmowania prac w sposób uporządkowany, według określonej
    metodyki), działalność prowadzona przez Wnioskodawcę prowadzona jest w sposób
    systematyczny również w świetle pierwszej z przedstawionych definicji, tj. prowadzenia
    tego rodzaju prac w sposób stały, od dłuższego czasu. Jak podkreślono w opisie stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi prace twórcze w sposób stały,
    jako nieodłączny, kluczowy element prowadzenia swojej działalności gospodarczej, a także
    zamierza kontynuować prowadzenie tego rodzaju działalności w przyszłości.
    Konsekwentnie, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z którym działalność
    prowadzona przez niego spełnia kryterium systematyczności, stanowiącej element
    uznania prowadzonych prac za działalność badawczo-rozwojową.
    Zwiększanie zasobów wiedzy i wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie
    zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF pkt 43, to pojęcie odnosi się przede
    wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co
    nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i
    kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub
    usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy”, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika, a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Odnosząc powyższe do sytuacji Wnioskodawcy, należy zauważyć, że bez wątpienia
    opisywana działalność w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wpisuje się w tak
    postawione kryterium zwiększania zasobów wiedzy. Pracownicy Wnioskodawcy
    wykorzystują zdobywaną wiedzę do opracowywania nowych rozwiązań produktowych
    oraz innowacji procesowych.
    Nierutynowany charakter projektów realizowanych przez Wnioskodawcę wynika z faktu,
    że prowadzone prace, poprzedzone są koniecznością przeprowadzenia prac
    koncepcyjnych, opracowania specyficznych wymagań oraz planów wykonania, a w trakcie
    wykonywania zadań pracownicy Wnioskodawcy często stają przed koniecznością
    zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania
    wymagań) brakuje określonych informacji.
    Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza”, charakterystyczna dla
    prowadzenia prac badawczo-rozwojowych i wymaga od pracowników Wnioskodawcy
    samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, która nie posiada jeszcze

    modelowego sposobu postępowania w ramach działalności prowadzonej przez
    Wnioskodawcę w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu
    zakładanych metod.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, także przesłanka związana ze zwiększaniem
    zasobów wiedzy i wykorzystywaniem zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań (z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń), będzie spełniona w odniesieniu do
    działalności opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.
    Biorąc powyższe argumenty pod uwagę, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z
    którym przytoczona we wniosku działalność spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z
    zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność B+R. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
    przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 ustawy CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
    a. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
    ustawy PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone
    w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    b. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
    B+R;
    c. koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z
    rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
    - przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
    Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
    łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
    - prowadzenia postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
    odpowiedni zagraniczny organ, poniesione do momentu zgłoszenia do tych organów, w
    szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
    - odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa
    ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w
    postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty
    zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
    Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
    - opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności
    koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór
    użytkowy oraz prawa rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji
    patentu europejskiego.
    Ponadto, art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do KUP, odpisy amortyzacyjne od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (dalej: „WNiP”),
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności B+R, z wyłączeniem samochodów
    osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

    W myśl, art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, ustawodawca wskazał, że koszty kwalifikowane
    podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub
    nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok
    podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia.
    W myśl art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, podatnicy są uprawnieni do odliczenia 100%
    kwoty kosztów uzyskania przychodów stanowiących wydatki poniesione na działalność
    rozwojową. Z kolei, art. 9 ust. 1b ustawy CIT, wskazuje na konieczność wyodrębnienia w
    ewidencji rachunkowej kosztów działalności B+R - co też w zakresie prowadzonego
    projektu Spółka czyni.
    W rezultacie, podatnikowi podatku CIT przysługuje prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym pod
    warunkiem, że:
    a) poniósł koszty na działalność B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 18d ust. 1
    ustawy CIT,
    b) koszty działalności B+R stanowiły dla niego KUP w rozumieniu ustawy CIT,
    c) koszty działalności B+R mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych określonym
    przepisami art. 18d ust. 2-3 ustawy CIT,
    d) w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy CIT, wyodrębnił koszty działalności
    badawczo-rozwojowej,
    e) wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    f) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
    ustawie o CIT,
    g) koszty kwalifikowane nie zostały mu zwrócone w jakiekolwiek formie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka spełnia wszystkie powyższe warunki.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wskazane w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym wydatki związane z realizacją stworzenia Projektu (...),
    poniesione przez Spółkę, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 1
    ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie
    materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością B+R.
    Tym samym, przepis pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R
    kosztów poniesionych na nabycie materiałów i surowców. Warunkiem jest, jednak ich
    bezpośrednie związanie z prowadzoną działalnością B+R.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego, Wnioskodawca do kosztów materiałów i surowców
    związanych z działalnością B+R zalicza m.in. materiały i surowce konieczne do
    wytworzenia i badania prototypu. W ramach projektu Spółka nabywa oraz wykorzystuje
    materiały (m.in. (...)) oraz wszelkie inne elementy niezbędne do zrealizowania
    zamierzonych prac.
    Jak wskazano we wniosku, w związku z Projektem Spółka ponosi następujące koszty
    kwalifikowane:
    1. Koszty surowców:

    - (...).
    2. Koszty materiałów pomocniczych:
    - (...).
    3. Koszty materiałów elektronicznych:
    - (...).
    4. Koszty urządzeń i narzędzi technicznych niestanowiących środków trwałych:
    - (...).
    5. Koszty związane z kontrolą jakości:
    - (...).
    W ocenie Wnioskodawcy, opisane materiały i surowce są niezbędne do prowadzenia
    działalności B+R oraz do opracowania i wytwarzania nowych produktów, a tym samym,
    związane są bezpośrednio z działalnością B+R.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do uznania
    materiałów i surowców bezpośrednio wykorzystanych w ramach prowadzonych prac
    zarówno w procesie tworzenia prototypów produktów / usług, jak i procesie
    udoskonalania produktów/usług za koszty kwalifikowane prac badawczo-rozwojowych
    zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy CIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają liczne interpretację podatkowe m.in.
    a. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 15 stycznia 2018 r. znak 0111-KDIB1-
    3.4010.397.2017.2.IZ,
    b. Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 grudnia 2017 r. znak: 0115-KDIT2-
    3.4010.347.2017.2.PS.
    Zgodnie art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane
    w danym roku podatkowym, zaliczane do KUP, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności
    badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i
    lokali będących odrębną własnością.
    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych/WNiP stanowiły koszty
    kwalifikowane. I tak,
    odpisy amortyzacyjne mogą zostać odliczone od postawy opodatkowania w ramach ulgi
    B+R pod warunkiem, że:
    a. zostały zaliczone do KUP oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym,
    b. nie dotyczą środków trwałych/WNiP wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów
    osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, oraz
    c. środek trwały/WNiP, którego dotyczy odpis, wykorzystywany jest w prowadzonej
    działalności rozwojowej.
    Oznacza to, że kosztem kwalifikowanym może być, jedynie taki odpis amortyzacyjny, który
    spełnia definicję KUP, określoną w art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
    Ponadto, specyfika odpisów amortyzacyjnych powoduje obowiązek uwzględniania także
    postanowień art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. Zgodnie z powołanym przepisem, KUP są odpisy z
    tytułu zużycia środków trwałych oraz WNiP (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
    zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT.
    Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne kwalifikujące się do odliczenia w ramach ulgi B+R
    powinny dotyczyć tych aktywów, które spełniają definicję środków trwałych albo wartości
    niematerialnych i prawnych. Ponadto, aktywa nie mogą zostać wymienione w

    negatywnym katalogu środków trwałych/WNiP niepodlegających amortyzacji, ujętym w
    art. 16c ustawy CIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w
    postaci kosztów prac rozwojowych związanych z wytworzeniem Projektu (...) (winno być: „
    (...)”), w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty opisanych
    wydatków (tj. surowców, materiałów pomocniczych, materiałów elektronicznych, urządzeń
    i narzędzi technicznych niestanowiących środków trwałych oraz wydatków związanych z
    kontrolą jakości), stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2a w związku z
    art. 18d ust. 2 ustawy o CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób prawnych w ramach stosowania ulgi na prace
    badawczo-rozwojowe.
    Zgodnie z art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane w
    danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy
    amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych (WNiP) wykorzystywanych w
    prowadzonej działalności B+R, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli,
    budynków i lokali będących odrębną własnością. Koszty te muszą spełniać warunki
    określone w art. 16b ustawy o CIT, co oznacza, że powinny być ponoszone na prace
    rozwojowe, które skutkują wytworzeniem wartości niematerialnej i prawnej podlegającej
    amortyzacji.
    W ramach realizacji Projektu (...) (winno być: (...)), Spółka poniosła wydatki związane z
    nabyciem i wykorzystaniem materiałów oraz surowców koniecznych do opracowania i
    wdrożenia produktu, w tym:
    a) surowców i materiałów pomocniczych (m.in. (...)),
    b) materiałów elektronicznych (m.in. mikrokontrolery, sensory, płytki drukowane,
    przewody elektryczne),
    c) narzędzi i urządzeń technicznych niestanowiących środków trwałych,
    d) kosztów związanych z kontrolą jakości prototypów i finalnych produktów.
    Wszystkie te koszty były ponoszone bezpośrednio w celu opracowania nowych
    funkcjonalności i innowacyjnych rozwiązań w ramach Projektu (...) (winno być: „(...)”). W
    związku z tym spełniają one warunki określone w art. 18d ust. 2a i ust. 3 ustawy o CIT, co
    pozwala na ich uwzględnienie w odpisach amortyzacyjnych jako kosztów kwalifikowanych
    w ramach ulgi B+R.
    Spółka prowadzi ewidencję kosztów działalności B+R zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT,
    co umożliwia precyzyjne przyporządkowanie wydatków do poszczególnych projektów oraz
    ich późniejsze uwzględnienie w rozliczeniach podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1
    Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”, „uCIT”):
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p.,

    ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
    a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
    wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
    faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
    umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
    wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 u.p.d.o.p.,
    ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem zadanego pytania nr 1 wskazać należy, że
    w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić
    analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które
    mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika,
    które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 u.p.
    d.o.p., zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku
    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś

    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p., wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza
      (i) robiący coś regularnie i starannie,
      (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
      (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu;
        też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny”
    występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc
    odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu,
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,

    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.
    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d u.p.d.o.p. - co
    zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
    - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
    - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie

    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Z opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca realizuje
    równolegle wiele projektów badawczo rozwojowych. Każdy projekt posiada stosowną
    dokumentacje techniczną zawierającą m.in. dedykowany zespół realizujący Prace
    uznawane za B+R, ich przyporządkowanie do departamentów, cele, kamienie milowe,
    harmonogram, zakładany budżet. Jako przykład można wskazać opracowanie i wdrożenie
    (...) (dalej: „(...)”).
    (...).
    Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisana we wniosku działalność
    Wnioskodawcy spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której
    mowa w art. 4a pkt 26 Ustawy o CIT, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Stosownie do treści art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p.,
    podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
    poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.
    Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego
    przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność
    badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p.,
    za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio
    związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2a u.p.d.o.p.,
    w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o
    których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od
    tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej
    wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.
    Stosownie z art.18d ust. 5 u.p.d.o.p.,
    koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
    jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
    dochodowym.
    Zgodnie z art. 18d ust. 6 u.p.d.o.p.,
    podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
    odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia
    2021 r.,
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. –
    Prawo przedsiębiorców - 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 150% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust.
    2 pkt 5;

    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Art. 18d ust. 7 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
    1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym
    lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. -
    Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
    2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
    których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust.
    2 pkt 5;
    3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5,
    ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.,
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Art. 18d ust. 8 u.p.d.o.p., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.,
    odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
    kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość
    dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia -
    odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno
    następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w
    którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia,
    o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w
    art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., zgodnie z
    którym
    podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z
    odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1,
    wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą, przyjętą w orzecznictwie jak i w
    doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są
    wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy
    regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność
    badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w
    rozumieniu u.p.d.o.p.,

    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów
    kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 u.p.d.o.p.,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu u.p.d.o.
    p., przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
    podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
    jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
    przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
    podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
    zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b u.p.d.o.p., podatnik wyodrębnił koszty
    działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w u.p.
    d.o.p.,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
    zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W stosunku do kosztów prac rozwojowych ustawodawca zawarł w ustawie o podatku
    dochodowym od osób prawnych, specyficzne regulacje normujące moment rozpoznania
    tych kosztów na cele podatkowe.
    W myśl art. 15 ust. 4a u.p.d.o.p.,
    koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów:
    1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych
    częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo
    2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo
    3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości
    niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.
    W myśl art. 16b ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p.:
    amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego
    okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który
    może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
    a) produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac
    rozwojowych wiarygodnie określone, oraz
    b) techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio
    udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych
    produktów lub stosowaniu technologii, oraz
    c) z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych
    zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub
    zastosowania technologii.
    W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych
    ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie
    trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może
    rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych
    i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3.

    Jak już wskazano powyżej, szczegółową regulację w zakresie ujmowania odpisów
    amortyzacyjnych od prac rozwojowych jako kosztów kwalifikowanych dla ulgi B +R zawiera
    art. 18d ust. 2a uCIT.
    Zgodnie z tym przepisem, podatnicy są uprawnieni do odliczenia w uldze B+R odpisów
    amortyzacyjnych od prac rozwojowych w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej
    pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2 uCIT.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 18d ust. 8 uCIT, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych, mogą stanowić koszt kwalifikowany w roku
    podatkowym w którym zostały poniesione.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w związku z Projektem, Spółka
    ponosi następujące koszty kwalifikowane:
    1. Koszty surowców:
    - (...).
    2. Koszty materiałów pomocniczych:
    - (...).
    3. Koszty materiałów elektronicznych:
    - (...).
    4. Koszty urządzeń i narzędzi technicznych niestanowiących środków trwałych:
    - (...).
    5. Koszty związane z kontrolą jakości:
    - (...).
    Odnosząc się do kosztów materiałów i surowców należy odwołać się do art. 18d ust. 2 pkt
    2 u.p.d.o.p., który stanowi, że warunkiem uznania wydatków na nabycie materiałów i
    surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem
    materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku
    których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje
    się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19
    ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska

    Ewa (red.), Bek#Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy w zakresie ulgi B+R pozwalają na
    zakwalifikowanie do niej kosztów materiałów i surowców, które podatnik zaliczył do
    kosztów uzyskania przychodów i są one bezpośrednio związane z prowadzoną przez
    niego działalnością badawczo-rozwojową.
    Istotny jest moment wprowadzenia poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych
    do ewidencji, rozpoczęcie amortyzacji i dokonywanie odpisów amortyzacyjnych dla celów
    podatkowych. W momencie dokonania odpisu amortyzacyjnego od pracy rozwojowej i
    zaliczenia go do ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ust. 2a uCIT, podatnicy mogą do kosztów
    kwalifikowanych zaliczyć części poszczególnych odpisów, w proporcji, w jakiej w wartości
    początkowej tej pracy rozwojowej pozostają koszty wymienione w art. 18d ust. 2 pkt 1-4a
    lub ust. 3a pkt 2 uCIT.
    Wobec powyższych wyjaśnień, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy odpisy
    amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej w postaci kosztów prac rozwojowych
    związanych z wytworzeniem Projektu (...), w proporcji w jakiej w jej wartości początkowej
    pozostają koszty opisanych wydatków (tj. surowców, materiałów pomocniczych,
    materiałów elektronicznych, urządzeń i narzędzi technicznych niestanowiących środków
    trwałych oraz wydatków związanych z kontrolą jakości), stanowią dla Wnioskodawcy
    koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2a w związku z art. 18d ust. 2 ustawy o
    CIT i mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w ramach stosowania ulgi na prace badawczo-rozwojowe, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że powyższa interpretacja dotyczy tylko problematyki
    będącej ściśle przedmiotem pytań postawionych przez Państwa we wniosku. Treść pytań
    wyznacza bowiem granice tematyczne wydawanej interpretacji. Zatem, pozostałe kwestie
    poruszone przez Państwa we własnym stanowisku nie są przedmiotem niniejszej
    interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.