Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-40/12-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-27
Teza: opodatkowanie zarejestrowanych samochodów ciężarowych przerabianych na ambulanse
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podatek-podatek akcyzowy; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział V-art. 100

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 03.01.2012 r. (data wpływu 09.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zarejestrowanych samochodów ciężarowych przerabianych na ambulanse – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.01.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania zarejestrowanych samochodów ciężarowych przerabianych na ambulanse.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką specjalizującą się w sprzedaży specjalnych pojazdów sanitarnych (ambulansów ratunkowych). Wnioskodawca zamierza nabywać nowe samochody ciężarowe (głównie typu Renault Trafic i Renault Master). Samochody te Wnioskodawca zarejestruje jako samochody ciężarowe. Następnie Wnioskodawca będzie te pojazdy przebudowywać osobiście lub zlecać ich przerób na specjalne pojazdy sanitarne (ambulanse ratunkowe). Samochody będą przebudowywane zgodnie z normą EN 1789 z dnia 5 września 1999 r. „Pojazdy medyczne i ich wyposażenie — Ambulanse drogowe”, która została przyjęta jako Polska Norma na wniosek Normalizacyjnej Komisji Problemowej nr 248 ds. Sprzętu, Narzędzi i Urządzeń Medycznych Mechanicznych przez Polski Komitet Normalizacyjny uchwałą nr 22/2002-o z dnia 17 lipca 2002 r. na 2 typy ambulansów:

1.  „Typ B: ambulans ratunkowy – ambulans drogowy skonstruowany i wyposażony do transportu, podstawowego leczenia i monitorowania pacjentów”;
2.  „Typ C: ruchoma jednostka intensywnej opieki – ambulans drogowy skonstruowany i wyposażony do transportu, zaawansowanego leczenia i monitorowania”.

Samochód ten po przebudowie wciąż będzie zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Pierwsza rejestracja (przerejestrowanie) jako samochód sanitarny (ambulanse ratunkowe) będzie dokonywana:

1.  przez Wnioskodawcę, przed sprzedażą ambulansu nabywcy, albo
2.  przez Kupujących, którzy - na podstawie stosownych dokumentów i wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT - będą je przerejestrowywać.

Klasyfikacja statystyczna nabywanych samochodów bazowych jako samochodów ciężarowych nie budzi żadnej wątpliwości – są to pojazdy należące do grupowania CN 8704.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę ambulansu ratunkowego, przerobionego z zarejestrowanego wcześniej na terytorium RP samochodu ciężarowego, a następnie przerejestrowanego na ambulans sanitarny będzie podlegała podatkowi akcyzowemu?
2.  Czy dla powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w przedstawionym zdarzeniu przyszłym ma znaczenie, kto dokona przerejestrowania pojazdu na ambulans ratunkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opinii Wnioskodawcy, niezależnie od tego który z podmiotów (Wnioskodawca albo nabywca) przerejestruje opisany w stanie faktycznym samochód (samochód ciężarowy przebudowany zgodnie ze wskazaną wyżej normą na ambulans ratunkowy) — dla Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tego tytułu.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym podatkowi temu podlega pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:

1.  wyprodukowanego na terytorium kraju,
2.  od którego nie została zapłacona akcyza.

Ponadto zgodnie, z art. 100 ust. 4 wspominanej ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym przedmiotem sprzedaży nie będzie samochód osobowy. Sprzedawany przez Wnioskodawcę samochód - w chwili sprzedaży - będzie już zarejestrowany jako pojazd specjalny (ambulans ratunkowy w wariancie I) albo nadal samochód zarejestrowany jako ciężarowy (w wariancie II). W sytuacji gdy Wnioskodawca po nabyciu samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to czynności dokonane po tej rejestracji, tj. przerobienie samochodu ciężarowego na ambulans ratunkowy oraz jego przerejestrowanie lub dalsza sprzedaż, nie są już przedmiotem opodatkowania akcyzą, o którym mowa w art. 100 ustawy.

Powyższe stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2011 r. (sygn. IBPP3/443-306/11/PH), wydana również w sprawie przerobu samochodów ciężarowych na ambulanse służby zdrowia. W interpretacji tej wskazano, iż „W sytuacji gdy Wnioskodawca po dokonanym nabyciu samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to czynności dokonane po tej rejestracji, tj. przerobienie samochodu ciężarowego na samochód osobowy (ambulans) oraz jego przerejestrowanie lub dalsza sprzedaż, nie są już przedmiotem opodatkowania akcyzą o którym mowa w art. 100 ustawy.

Interpretacja ta potwierdza Ugruntowane stanowisko Ministra Finansów, iż zmiany dokonane po rejestracji pojazdów należących do grupowania CN 8704, nawet jeżeli powodują zmiany w ich klasyfikacji, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu (np. interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 7 kwietnia 2011 r. (sygn. IBPP3/443-8/11/DG), interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 10 lutego 2011 r. (sygn. ITPP3/443-15b/11/ZG), interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 10 lutego 2011 r. (sygn. ITPP3/443-16b/11/ZG), interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 3 listopada 2010 r. (sygn. ITPP3/443-132a/10/ZG).

Również z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż jeżeli zamiany w pojeździe nie prowadzą do zmian konstrukcyjnych, to bez znaczenie pozostają inne przeróbki, jak również ewentualne przerejestrowanie. W wyroku z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. I SA/Kr 595/11 WSA w Krakowie stwierdził: „Podkreślenia wymaga fakt, iż klasyfikację pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie ustala się na podstawie ustawy prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Powyższe przepisy odnoszą się jedynie dla potrzeb rejestracji pojazdu, a nie mają zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa o podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje, że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie, A zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez skarżącego pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym. Wobec powyższego sposób określenia spornego pojazdu w innych dokumentach, nie był wiążący dla organów podatkowych.

Reasumując, skoro prawidłowo sporny pojazd zaklasyfikowano w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do ustawy o podatku akcyzowym, podlegał on akcyzie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego, a mianowicie wskazanych przepisów ustawy o podatku akcyzowym okazały się chybione.

Nadto z treści pozycji 59 ww. załącznika nr 1, jak też z opisu kodu CN 8703 wynika, że kryterium klasyfikacji pojazdów stanowi ich zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że przedmiotowy samochód był wyprodukowany jako pojazd osobowy. Potwierdza to opinia rzeczoznawcy, w której stwierdzono, że zgodnie z normą ISO 3779-1983 po rozkodowaniu numeru identyfikacyjnego \[\`(...)\`\], rzeczoznawca stwierdza, iż pojazd został wyprodukowany, jako samochód osobowy. Wskazana wyżej zmiana rodzaju pojazdu dokonana na terenie Niemiec, a następnie w kraju i dokonane przeróbki nie wymagały zmian konstrukcyjnych pojazdu.

Tym samym przedmiotowy pojazd, wyprodukowany jako pojazd osobowy, w którym dokonano zmian nie będących zmianami konstrukcyjnymi, zasadnie został oceniony i zakwalifikowany, jako pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób”.

Analogicznie, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przedmiotowe samochody zostały wyprodukowane przez producenta jako samochody ciężarowe, a dokonywane w nich zmiany po nabyciu przez Wnioskodawcę (w tym także ich przerejestrowanie na pojazd specjalny), nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej „ustawą”, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1 ust. 1).

W myśl art. 3 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).

Zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3.  pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:
    1.  wyprodukowanego na terytorium kraju,
    2.  od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.

Jednakże w myśl art. 100 ust. 3 ww. ustawy jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Natomiast za sprzedaż samochodu osobowego w rozumieniu ww. ustawy, stosownie do art. 100 ust. 5, uznaje się jego:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza nabywać nowe samochody ciężarowe, a następnie zarejestrować je jako samochody ciężarowe. Następnie Wnioskodawca będzie te pojazdy przebudowywać osobiście lub zlecać ich przerób na specjalne pojazdy sanitarne (ambulanse ratunkowe). Samochód ten po przebudowie wciąż będzie zarejestrowany jako samochód ciężarowy. Pierwsza rejestracja (przerejestrowanie) jako samochód sanitarny (ambulanse ratunkowe) będzie dokonywana:

1.  przez Wnioskodawcę, przed sprzedażą ambulansu nabywcy, albo
2.  przez Kupujących, którzy - na podstawie stosownych dokumentów i wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT - będą je przerejestrowywać.

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że klasyfikacja statystyczna nabywanych samochodów bazowych jako samochodów ciężarowych nie budzi żadnej wątpliwości – są to pojazdy należące do grupowania CN 8704.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w sytuacji gdy Wnioskodawca po dokonanym nabyciu samochodów ciężarowych dokona ich rejestracji w tym charakterze, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, to czynności dokonane po tej rejestracji, tj. przerobienie samochodu ciężarowego na ambulans oraz jego przerejestrowanie lub dalsza sprzedaż, nie są już przedmiotem opodatkowania akcyzą, o którym mowa w art. 100 ustawy. A zatem należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że niezależnie od tego, który z podmiotów przerejestruje opisany w stanie faktycznym samochód, nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tego tytułu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.