Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-551/07-4/RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-03
Teza: Przedstawiona analiza przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionych okoliczności faktycznych sprawy wskazuje, iż dostawa 2/8 części gruntu przeznaczonego pod zabudowę - jednemu nabywcy, stanowić będzie wyłącznie wykonywanie przysługującego Stronie prawa własności
Słowa kluczowe: czynności; dostawa; grunty; majątek; podatek-podatek od towarów i usług; prawa-prawo własności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 18.11.2007 r. (data wpływu 22.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntu przeznaczonego pod zabudowę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.11.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntu przeznaczonego pod zabudowę.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i związane z nim zdarzenie przyszłe.**

Nieruchomość, została zakupiona aktem notarialnym w dniu 15.08.1983 r.. Powierzchnia zakupionej nieruchomości zawierała obszar 1 ha 3 arów 24 m² gruntu ornego, na której to zakup częściowo wzięty był kredyt bankowy. Na nieruchomości jest założona KW w ……. Nieruchomość jest położona w …….. Od chwili zakupu, na gruntach ornych były uprawiane warzywa. Z uprawy warzyw na tych gruntach ornych utrzymywały się trzy rodziny do 1993 r. Od 1993 r. zaczęto stopniowo zaprzestawać upraw ponieważ zaczęły się poważne problemy zdrowotne. Najpierw zachorowała Wnioskodawczyni, a później jej mąż. W 1993 r. 3/8 powierzchni gruntów - małżeństwo przepisało notarialnie umową darowizny siostrzeńcowi żony. W późniejszym terminie Wnioskodawczyni zaczęła starać się o rentę rolniczą, ale ze względu na zbyt duży areał gruntu, rentę dostała, ale została ona jej zawieszona do czasu zbycia części gruntu. Nie mając innego wyjścia z sytuacji, aby odzyskać rentę dla Wnioskodawczyni, małżeństwo przepisało aktem notarialnym (umową darowizny) część gruntu dla ich córki. W obecnej sytuacji małżeństwo jest w posiadaniu na prawie współwłasności: siostrzeniec 3/8, córka 3/8 i Wnioskodawczyni wraz z mężem 2/8 ha. Obecnie, zarówno Wnioskodawczyni jak i jej mąż są na rencie rolniczej. W 1994 r. obszar ten, został przeznaczony ale nie przekształcony pod zabudowę wielokubaturową i usługi. W 2004 r. część gruntu została wykupiona przez Miasto na poszerzenie pasa drogowego.

W tym roku pojawił się potencjalny nabywca pozostałego gruntu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy należny jest podatek VAT, przy sprzedaży części gruntu należącej do małżeństwa?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, sprzedaż nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Przy zakupie gruntu rolnego nie płacony był podatek VAT, w związku z tym jego sprzedaż nie powinna być nim objęta. Ponadto, jest to czynność jednorazowa, nie związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jest to majątek osobisty, który nie powinien być objęty podatkiem VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w świetle art. 2 pkt. 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, iż dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy sprzedawcy można przypisać znamiona działalności gospodarczej (handlowej) prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwość” ani „handlowiec”, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć (zamysł, projekt, cel) powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik planował dokonywać czynności wielokrotnie. Opodatkowaniu podlega chociażby jednorazowa czynność spełniająca kryteria zaliczenia jej do tak rozumianego pojęcia handel, czyli zrealizowana w formie zorganizowanej sprzedaży towaru, poprzedzonej zakupem dokonanym w celu jego odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie. Przez pojęcie handlowiec należy rozumieć podmiot, który sprzedaje nabyte w tym celu towary.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni nabyła grunt rolny w 1983 r. w celu prowadzenia upraw warzyw. Następnie od 1993 r. stopniowo zaczęła zaprzestawać upraw w związku ze złym stanem zdrowia. W 1994 r. grunt został przekształcony pod zabudowę wielokubaturową i usługi. W 1993 r. 3/8 gruntu przepisano siostrzeńcowi, a w późniejszym okresie również 3/8 gruntu darowano córce. Obecnie Wnioskodawczyni oraz jej mąż otrzymują rentę rolniczą.

Przedmiotowe nieruchomości nie zostały nabyte z zamiarem ich odsprzedaży, lecz w celu prowadzenia działalności rolniczej. Wnioskodawczyni, nie jest też rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy, bowiem nie dokonuje dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej i nie świadczy usług rolniczych.

Przedstawiona analiza przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do przedstawionych okoliczności faktycznych sprawy wskazuje, iż dostawa 2/8 części gruntu przeznaczonego pod zabudowę - jednemu nabywcy, stanowić będzie wyłącznie wykonywanie przysługującego Stronie prawa własności. Zatem, dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni nie posiada statusu podatnika, o którym mowa w art. 15 ust 1 ustawy i sprzedaż ta, nie kwalifikuje tej czynności jako działalności gospodarczej podejmowanej w celach zarobkowych w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W związku z powyższym, dostawa przedmiotowego gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.