Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-266/10-3/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-22
Teza: opodatkowanie dochodów z tytułu wypłaty dywidendy w spółce mającej siedzibę na terytorium Cypru
Słowa kluczowe: Cypr; dywidendy; rezydent podatkowy; udziałowiec; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 24.03.2010 r. (data wpływu 31.03.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu wypłaty dywidendy w spółce mającej siedzibę na terytorium Cypru – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu wypłaty dywidendy w spółce mającej siedzibę na terytorium Cypru.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawczyni rozważa możliwość zostania udziałowcem spółki cypryjskiej typu company limited by shares, czyli spółce będącej odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”). Spółka będzie miała osobowość prawną, siedzibę na terytorium Cypru, będzie cypryjskim rezydentem podatkowym i podatnikiem cypryjskiego podatku dochodowego. Wnioskodawczyni może otrzymywać dywidendę ze Spółki. Wnioskodawczyni nie prowadzi na terytorium Cypru działalności gospodarczej poprzez położony tam zakład ani nie wykonuje w tym państwie wolnego zawodu w oparciu o położoną tam stałą placówkę w rozumieniu polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i dywidenda nie byłaby wypłacana w związku z działalnością takiego zakładu ani stałej placówki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku wypłaty na rzecz Wnioskodawczyni dywidendy przez Spółkę, Wnioskodawczyni może odliczyć od podatku należnego na terenie Polski podatek u źródła z tytułu wypłaty dywidendy na terytorium Cypru wynikający z art. 24 ust. 3 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w wysokości 10% kwoty dywidendy brutto, niezależnie od tego, czy 10% podatek u źródła został faktycznie zapłacony na Cyprze?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 Ustawy PIT, Wnioskodawczyni jako osoba będąca polskim rezydentem podatkowym podlega opodatkowaniu od całości dochodów/przychodów bez względu na miejsce położenia źródła dochodów/przychodów. Jednakże, zgodnie z art. 4a Ustawy PIT, powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, czyli m.in. polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dywidenda wypłacana przez Spółkę na rzecz Wnioskodawczyni może być opodatkowana w Polsce. Jednocześnie na podstawie ust. 2 tego artykułu, dywidenda ta może być również opodatkowana na terenie Cypru.

Jednakże zgodnie z wewnętrznym ustawodawstwem cypryjskim, wypłata dywidendy przez Spółkę na rzecz Wnioskodawczyni jest zwolniona z opodatkowania na Cyprze.

Kluczową do rozstrzygnięcia kwestią jest, czy polsko – cypryjska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania pozwala, w takiej sytuacji, odliczyć potencjalny podatek należny na terenie Cypru zgodnie z tą umową od podatku należnego na terenie Polski. Przepis art. 24 ust. 1 lit. b) polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (w brzmieniu polskojęzycznym) stanowi, iż w przypadku gdy „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 niniejszej umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Cyprze”. Z kolei w ust. 3 tego artykułu (w brzmieniu polskojęzycznym) wskazuje się, iż „podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 (\`(...)\`) podlegający zapłaceniu (na Cyprze), obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo (Cypru). W rozumieniu artykułu 10 ustęp 2 (\`(...)\`) rozumie się, że stawka podatku wynosi 10 procent kwoty brutto dywidend”.

W świetle tak brzmiących postanowień polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania można by uznać, iż w związku ze zwolnieniem od podatku na Cyprze dywidendy wypłacanej przez Spółkę na rzecz Wnioskodawczyni, nie ma możliwości zaliczenia żadnego podatku cypryjskiego na rzecz podatku płaconego w Polsce przez Wnioskodawczynię z tytułu otrzymanej dywidendy.

Należy jednakże zwrócić uwagę na różnice między brzmieniem polskiej a angielskiej wersji umowy, zwłaszcza, że zgodnie z art. 30 umowy polsko – cypryjskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania w przypadku rozbieżnych interpretacji tekst anglojęzyczny jest rozstrzygający.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. b) polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w wersji anglojęzycznej (mającego następujące brzmienie: „Poland shall allow as a deduction from the tax on the income of that resident an amount equal to the tax payable in Cyprus”) należy uznać, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód m.in. z dywidend, który może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie podatku dochodowego możliwego do zapłacenia na Cyprze (a nie jak w polskojęzycznej wersji „podatkowi zapłaconemu na Cyprze”). Również zdanie pierwsze ustępu 3 tego artykułu zostało błędnie przetłumaczone. W świetle anglojęzycznej wersji tekstu (mającego następujące brzmienie: „The tax payable in Contracting State mentioned in subparagraph 1 and paragraph 2 of this Article, shall be deemed to include the tax which would have been payable but for the legal provisions concerning tax reduction, exemption or other tax incentives granted under the laws of the Contracting State”) należy uznać, iż powinno ono stanowić, „że podatek o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 (\`(...)\`), podlegający zapłaceniu (na Cyprze), obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie (a nie jak w polskojęzycznej wersji „z wyjątkiem”) jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo (cypryjskie)”.

W świetle powyższego należy uznać, iż Wnioskodawczyni powinna mieć prawo odliczyć od podatku należnego w Polsce z tytułu dywidendy wypłacanej przez Spółkę kwotę podatku w wysokości 10% wypłacanej dywidendy, niezależnie od tego, czy podatek taki został faktycznie zapłacony na terenie Cypru.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów, m.in. interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2008 r., Nr IPPB2/415-421/07-2/AK czy interpretacji indywidualnej z 19 grudnia 2007 r., Nr IPPB2/415-234/07-2/SP.

Tym samym Wnioskodawczyni stoi na stoisku, iż prawidłowa interpretacja przepisów polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pozwala na odliczenie od kwoty podatku płatnego na terenie Polski w związku z otrzymaniem dywidendy wypłacanej przez Spółkę kwoty podatku w wysokości 10% wypłacanej dywidendy niezależnie od faktu, czy podatek ten został na Cyprze zapłacony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 4a ww. ustawy, art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska.

Stosownie do art. 10 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 04 czerwca 1992 r. (t. j. Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523), dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dywidendy te mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie i według prawa tego Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, ale jeżeli odbiorca dywidend jest ich właścicielem, to podatek wymierzony nie może przekroczyć 10% kwoty dywidend brutto. Postanowienia niniejszego ustępu nie naruszają opodatkowania spółki od zysku, z którego są wypłacane dywidendy.

Należy zauważyć, że określenie „dywidendy”, o którym mowa w polsko – cypryjskiej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania oznacza dochody z akcji lub innych praw związanych z udziałem w zyskach i nie odnoszących się do roszczeń z tytułu wierzytelności, jak również dochody z innych udziałów w spółce, które są traktowane w ten sam sposób, jak dochód z akcji, zgodnie z ustawodawstwem podatkowym Państwa, w którym spółka dokonująca jego podziału ma siedzibę.

W myśl art. 24 ust. 1 lit. b) polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułu 10, 11 i 12 niniejszej umowy może być opodatkowany na Cyprze, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi dochodowemu zapłaconemu na Cyprze. Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku wyliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu uzyskanego na Cyprze.

Stosownie do art. 24 ust. 3 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, z wyjątkiem jakiejkolwiek ulgi, zwolnienia lub innych obniżek przyznanych przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa.

W rozumieniu art. 10 ust. 2 oraz art. 11 ust. 2 rozumie się, że stawka podatku wynosi 10% kwoty brutto dywidend i odsetek, a w rozumieniu art. 12 ust. 2 stawka podatku wynosi 5% kwoty brutto należności licencyjnych.

Umowa stanowi, iż w przypadku trudności interpretacyjnych jej postanowień, rozstrzygające jest brzmienie przepisów zawarte w tekście angielskim.

Art. 24 ust. 1 lit. b) polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w wersji angielskiej dotyczy potrącenia w Polsce od podatku dochodowego osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce kwoty równej podatkowi dochodowemu płatnemu na Cyprze, a nie jak wskazuje na to polska wersja umowy zapłaconemu na Cyprze.

Angielskie wyrażenie „tax payable” użyte w tym kontekście oznacza bowiem podatek podlegający zapłaceniu/należny do zapłaty. Natomiast angielskie wyrażenie „but for” użyte w kontekście art. 24 ust. 3 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania należy tłumaczyć jako „gdyby nie” a nie jako „z wyjątkiem”.

Zgodnie z powyższym zdanie pierwsze w art. 24 ust. 3 umowy należy tłumaczyć w następujący sposób: „Uważa się, że podatek, o którym mowa w niniejszym artykule pod literą b) ustępu 1 i w ustępie 2, podlegający zapłaceniu w Umawiającym się Państwie, obejmuje jakąkolwiek kwotę, która byłaby płatna z tytułu podatku, gdyby nie jakiekolwiek ulgi, zwolnienia lub inne obniżki przyznane przez ustawodawstwo Umawiającego się Państwa.”

Reasumując należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia od podatku należnego w Polsce kwoty podatku w wysokości 10% kwoty dywidend, który stanowiłby podatek do zapłacenia na Cyprze, gdyby nie zwolnienie tego rodzaju dochodów od podatku zgodnie z wewnętrznym prawem cypryjskim.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji organu podatkowego należy stwierdzić, że orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.