Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.814.2025.3.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Sprzedaż samochodu wykorzystywanego w działalności
gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
samochód
sprzedaż-sprzedaż środków trwałych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Zasady ustalania
dochodu do opodatkowania.-Odpłatne zbycie nabytego
uprzednio samochodu osobowego będącego środkiem
trwałym.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 12 listopada 2025 r. (wpływ 12
    listopada 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (podatnik VAT czynny, podatek
    liniowy). W lutym 2024 r. kupił Pan samochód osobowy na fakturę VAT-marża za 22 800 zł.
    Auto zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wykorzystywane w
    działalności gospodarczej (użytkowanie mieszane, odliczenie 50% VAT od paliwa). Od
    zakupu dokonał Pan licznych napraw i wymian, co potwierdzają faktury. W listopadzie
    2025 r. planuje Pan sprzedaż tego pojazdu.
    Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych
    Czy podatek dochodowy od sprzedaży tego samochodu w działalności gospodarczej
    powinien być liczony wyłącznie od niezamortyzowanej części wartości początkowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że podatek dochodowy od sprzedaży samochodu należy liczyć wyłącznie od
    niezamortyzowanej części wartości początkowej, zgodnie z przepisami ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i
      prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z
      działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji
      rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1
      i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. W lutym 2024 r. kupił Pan samochód
    osobowy na fakturę VAT-marża za 22 800 zł. Auto zostało wprowadzone do ewidencji
    środków trwałych i wykorzystywane w działalności gospodarczej (użytkowanie mieszane).
    W listopadzie 2025 r. planuje Pan sprzedaż tego pojazdu.

    W odniesieniu do przedstawionej sytuacji zauważam, że w art. 24 ust. 2 pkt 1 (zdanie
    drugie) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały określone szczególne
    uregulowania prawne dotyczące zasad ustalania dochodu z odpłatnego zbycia środków
    trwałych. Zgodnie z tym przepisem:
      Dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2
      pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej lub działów
      specjalnych produkcji rolnej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku,
      o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b, a w pozostałych przypadkach dochodem
      lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością
      początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o
      których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości.
    Jednocześnie zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem albo stratą w ramach działalności, o której mowa w ust. 2 zdanie drugie,
      z odpłatnego zbycia nabytego uprzednio samochodu osobowego będącego
      środkiem trwałym jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia tego
      samochodu a jego wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, w części nieprzekraczającej odpowiednio
      kwot, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4, po pomniejszeniu tej wartości o sumę
      odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia tego samochodu zaliczonych do kosztów
      uzyskania przychodów.
    W myśl art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu
      osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części
      ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:
      a) 225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem
        elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o
        elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1289, 1853 i
        1881) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem
        napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,
      b) 150 000 zł – w przypadku pozostałych samochodów osobowych.
    Przepisy te należy interpretować w ten sposób, że kosztem uzyskania przychodów przy
    sprzedaży samochodu osobowego jest różnica między wydatkiem na jego nabycie – nie
    wyższym jednak niż kwota odpowiedniego limitu, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 150 000 zł albo 225 000 zł, w
    zależności od rodzaju samochodu osobowego – a sumą odpisów amortyzacyjnych
    zaliczonych uprzednio przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów.
    W przypadku, gdy wydatki na nabycie samochodu osobowego nie przekraczały kwoty 150
    000 zł (225 000 zł w przypadku samochodu elektrycznego) – tak jak ma to miejsce w Pana
    sprawie – przepis art. 24 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    znajdzie w praktyce zastosowania (nie ogranicza kwoty wydatków na nabycie samochodu
    ujmowanych jako koszt).
    Tak więc w Pana przypadku dochodem albo stratą ze sprzedaży samochodu będzie
    różnica między przychodem ze sprzedaży tego samochodu a jego niezamortyzowaną
    wartością początkową, tj. wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszoną o sumę odpisów
    amortyzacyjnych z tytułu zużycia tego samochodu zaliczonych do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Zatem Pana stanowisko, że podatek dochodowy od sprzedaży samochodu należy liczyć
    wyłącznie od niezamortyzowanej części wartości początkowej, uznałem za nieprawidłowe.

    Podsumowanie: podatek dochodowy od sprzedaży samochodu stanowiącego środek
    trwały w Pana działalności gospodarczej powinien Pan ustalić od uzyskanego dochodu,
    którym będzie różnica między przychodem ze sprzedaży tego samochodu a jego
    wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych z tytułu
    zużycia tego samochodu zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.