Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1030/09/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-10
Teza: opodatkowanie odpłatnego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umów leasingu.
Słowa kluczowe: leasing; opodatkowanie; prawo; umowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2009r. (data wpływu 11 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania odpłatnego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umów leasingu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania odpłatnego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umów leasingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zajmuje się produkcją wyrobów metalowych dla przemysłu motoryzacyjnego. Prowadzi również działalność polegającą na wynajmie i dzierżawie nieruchomości.

W celu reorganizacji prowadzonej działalności Wnioskodawca planuje sprzedaż środków trwałych tj. maszyn, urządzeń, środków transportu służących działalności produkcyjnej (dalej: „środki trwałe") oraz część wierzytelności własnych Wnioskodawcy, wynikających ze sprzedaży towarów i usług. Spółka przeniesie również na nabywcę, odpłatnie, prawa i obowiązki z tytułu zawartych, przez Wnioskodawcę umów leasingu.

Transakcją nie będą objęte nieruchomości gruntowe, prawo wieczystego użytkowania gruntów, budynki, budowle służące działalności produkcyjnej tj. nieruchomości gruntowe i prawo wieczystego użytkowania, na których zlokalizowane są budynki i budowie służące działalności produkcyjnej np. budynki, w których zlokalizowane są maszyny i urządzenia wykorzystywane w produkcji wyrobów metalowych („Nieruchomości"). Nieruchomości będą używane przez nabywcę środków trwałych służących działalności produkcyjnej, na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy (np. umowy dzierżawy). Przedmiotem transakcji nie będą również inne nieruchomości Wnioskodawcy tj. te, które Wnioskodawca wynajmuje lub dzierżawi jako wynajmujący lub wydzierżawiający.

W związku ze sprzedażą środków trwałych służących działalności produkcyjnej (maszyny, urządzenia, środki transportu) pracownicy świadczący do tej pory pracę na rzecz Wnioskodawcy z wykorzystaniem tych urządzeń, maszyn, środków transportu, staną się pracownikami nabywcy środków trwałych. Podobnie pracownikami nabywcy stanie się również większość dotychczasowych pracowników „umysłowych” zatrudnionych przez Wnioskodawcę (np. pracownicy działu sprzedaży, zakupów, księgowości, kadr, itd.). Pracownikami Wnioskodawcy pozostaną jednak pracownicy zajmujący się wynajmem nieruchomości.

Zgodnie z zamierzeniami Spółki planowana transakcja nie będzie obejmowała:

*   nazwy przedsiębiorstwa Spółki,
*   zapasów Spółki.
*   części wierzytelności Spółki (poza wymienionymi powyżej),
*   części praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez Spółkę (poza wymienionymi powyżej przenoszonymi odpłatnie prawami i obowiązkami wynikającymi z umów leasingu),
*   zobowiązań Spółki,
*   patentów i innych praw własności przemysłowej Spółki,
*   majątkowych praw autorskich Spółki,
*   tajemnicy przedsiębiorstwa Spółki,
*   ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedmiotowym stanie faktycznym odpłatne przeniesienie praw i obowiązków wynikających z umów leasingu zawartych przez Wnioskodawcę będzie stanowiło dla niego czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, z zastosowaniem stawki 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Kierując się definicją towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT można stwierdzić, że wykonanie czynności, jaką jest odpłatne przeniesienie praw i obowiązków z zawartych przez Wnioskodawcę umów leasingu nie stanowi dostawy towarów, gdyż prawa i obowiązki z umowy leasingu nie mieszczą się w definicji towaru, zgodnie z którą towarami są „rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty."

Zgodnie z powyższym przedmiotowa transakcja nie będzie stanowiła dostawy towarów na gruncie przepisów ustawy o VAT.

Natomiast kluczowe dla kwestii opodatkowania VAT transakcji przeniesienia praw i obowiązków z zawartych przez Wnioskodawcę umów leasingu jest ustalenie czy czynność ta stanowi odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Z treści tego przepisu wynika, że „przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw da wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa".

Z powyższego unormowania wynika, iż pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie, jak i zaniechanie. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT.

Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca przeniesie odpłatnie prawa i obowiązki z zawartych przez nią umów leasingu. Wnioskodawca między innymi przeniesie na nabywcę prawo do korzystania z leasingowanych rzeczy, tym samym wykona świadczenie, za które otrzyma ustalone przez strony wynagrodzenie (świadczenie pieniężne).

Pomiędzy Wnioskodawcą a beneficjentem zaistnieje zatem więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowić będzie świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W skutek transakcji odpłatnego przeniesienia praw i obowiązków wynikających z zawartych przez Wnioskodawcę umów leasingu, przeniesie on na nabywcę swoje dotychczasowe uprawnienia, w zamian za co otrzyma wynagrodzenie.

Podmiot będący drugą stroną transakcji stanie się niewątpliwie beneficjentem powyższej czynności, ponieważ jako odbiorca świadczenia odniesie korzyść o charakterze majątkowym - prawo do korzystania z leasingowanych towarów. Natomiast jego świadczenie pieniężne na rzecz Spółki należy uznać za wynagrodzenie w zamian za wyświadczoną przez Wnioskodawcę, dotychczasowego leasingobiorce, usługę - możliwość korzystania z rzeczy będących uprzednio przedmiotem leasingu na podstawie umowy zawartej przez Wnioskodawcę.

Jak wynika z powyższego w omawianym stanie faktycznym możliwe jest wyodrębnienie wzajemnych świadczeń stron:

*   z jednej strony świadczenia wykonywanego przez Wnioskodawcę na rzecz nabywcy (w postaci przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umów leasingu, a przede wszystkim prawa do korzystania z przedmiotów leasingowanych)
*   z drugiej strony świadczenia wykonanego przez nabywcę praw i obowiązków wynikających z umowy leasingu na rzecz Wnioskodawcy (w postaci świadczenia pieniężnego).

Podkreślić należy przy tym, że nabywca godzi się przejąć odpłatnie prawa i obowiązki wynikające z umów leasingu zawartych przez Wnioskodawcę, gdyż bezpośrednią korzyścią płynącą dla niego z tej transakcji jest możliwość przejęcia praw i obowiązków wynikających z umowy na takich warunkach, jakie ustaliły między sobą leasingodawca i Wnioskodawca.

W konsekwencji należy stwierdzić, iż wykonanie przez Wnioskodawcę odpłatnego przeniesienia na nabywcę praw i obowiązków wynikających z umów leasingu, zawartych przez niego w charakterze leasingobiorcy, będzie stanowiło dla Wnioskodawcy czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w stawce 22% (odpłatne świadczenie usług).

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca przytoczył interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawanych przez organy podatkowe, między innymi:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 marca 2009r. (IPPP1-443-178/09-2/AK), w której uznaje za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż „odpłatne przeniesienie na Wnioskodawcę praw wynikających z umowy leasingu samochodu osobowego (cesja umowy leasingu), zawartej przez dotychczasowego leasingobiorcę (cedenta), stanowi świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług",
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 lipca 2008r. (sygn. IP-PP2-443-725/08-2/PWI), w której stwierdza, iż prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym: „wykonane przez Spółkę odpłatne przeniesienie na kontrahenta praw wynikających z umów leasingu maszyn produkcyjnych, zawartych przez Spółkę w charakterze leasingobiorcy, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Usługa ta podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej 22 % - na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.",
*   Postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego z 3 marca 2006 r. (sygn. ŁUS-llI-2-443/30/06/MJS), w którym stwierdza, iż „wykonane przez Spółkę odpłatne przeniesienie na kontrahenta praw wynikających z umów leasingu maszyn produkcyjnych, zawartych przez Spółkę w charakterze leasingobiorcy, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres ww. czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 cyt. ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z wniosku wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się produkcją wyrobów metalowych dla przemysłu motoryzacyjnego. Prowadzi również działalność polegającą na wynajmie i dzierżawie nieruchomości. W celu reorganizacji prowadzonej działalności Wnioskodawca planuje sprzedaż środków trwałych tj. maszyn, urządzeń, środków transportu służących działalności produkcyjnej (dalej: „środki trwałe") oraz część wierzytelności własnych Wnioskodawcy, wynikających ze sprzedaży towarów i usług. Spółka przeniesie również na nabywcę, odpłatnie, prawa i obowiązki z tytułu zawartych, przez Wnioskodawcę umów leasingu. Transakcją nie będą objęte nieruchomości gruntowe, prawo wieczystego użytkowania gruntów, budynki, budowle służące działalności produkcyjnej tj. nieruchomości gruntowe i prawo wieczystego użytkowania, na których zlokalizowane są budynki i budowie służące działalności produkcyjnej np. budynki, w których zlokalizowane są maszyny i urządzenia wykorzystywane w produkcji wyrobów metalowych („Nieruchomości"). Nieruchomości będą używane przez nabywcę środków trwałych służących działalności produkcyjnej, na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy (np. umowy dzierżawy). Przedmiotem transakcji nie będą również inne nieruchomości Wnioskodawcy tj. te, które Wnioskodawca wynajmuje lub dzierżawi jako wynajmujący lub wydzierżawiający.

W związku ze sprzedażą środków trwałych służących działalności produkcyjnej (maszyny, urządzenia, środki transportu) pracownicy świadczący do tej pory pracę na rzecz Wnioskodawcy z wykorzystaniem tych urządzeń, maszyn, środków transportu, staną się pracownikami nabywcy środków trwałych. Podobnie pracownikami nabywcy stanie się również większość dotychczasowych pracowników „umysłowych” zatrudnionych przez Wnioskodawcę (np. pracownicy działu sprzedaży, zakupów, księgowości, kadr, itd.). Pracownikami Wnioskodawcy pozostaną jednak pracownicy zajmujący się wynajmem nieruchomości.

Zgodnie z zamierzeniami Spółki planowana transakcja nie będzie obejmowała:

*   nazwy przedsiębiorstwa Spółki,
*   zapasów Spółki,
*   części wierzytelności Spółki (poza wymienionymi powyżej),
*   części praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez Spółkę (poza wymienionymi powyżej przenoszonymi odpłatnie prawami i obowiązkami wynikającymi z umów leasingu),
*   zobowiązań Spółki,
*   patentów i innych praw własności przemysłowej Spółki,
*   majątkowych praw autorskich Spółki,
*   tajemnicy przedsiębiorstwa Spółki,
*   ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Spółkę.

Z przedstawionych okoliczności wynika więc, iż przeniesienie praw wynikających z umów leasingu, przez dotychczasowego leasingobiorcę na rzecz innego podmiotu jest świadczeniem, za które cedent (tutaj Wnioskodawca) otrzymuje ustalone przez Strony wynagrodzenie (świadczenie pieniężne). Pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem istnieje zatem więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 cyt. ustawy. Cedent podejmuje bowiem określone działania, za które otrzymuje wynagrodzenie. Natomiast jego kontrahent staje się niewątpliwie beneficjentem tej czynności; jest bezpośrednim jej konsumentem, odbiorcą świadczenia odnoszącym korzyść o charakterze majątkowym. Natomiast zapłatę przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy odpowiedniego świadczenia pieniężnego należy uznać za wynagrodzenie w zamian za wyświadczoną przez dotychczasowego leasingobiorcę usługę.

W konsekwencji należy stwierdzić, iż wykonane przez Wnioskodawcę odpłatne przeniesienie na kontrahenta praw wynikających z umów leasingu (cesja umowy leasingu), zawartych przez dotychczasowego leasingobiorcę (Wnioskodawcę), stanowi świadczenie usług, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.