Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1023/12/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-11-19
Teza: Wyłączenie z opodatkowania czynności wniesienia do spółki komandytowo-akcyjnej aportu w postaci przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; przedsiębiorstwa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 6 listopada 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności wniesienia do spółki komandytowo-akcyjnej aportu w postaci przedsiębiorstwa - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 27 sierpnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 6 listopada 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności wniesienia do spółki komandytowo-akcyjnej aportu w postaci przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i prowadzi działalność w zakresie najmu nieruchomości komercyjnych. Będzie akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej. Komplementariuszem będzie inna spółka kapitałowa.

Spółka planuje wniesienie do ww. spółki komandytowo-akcyjnej, w zamian za akcje, całego swojego majątku, w szczególności:

*   własności nieruchomości,
*   praw użytkowania wieczystego nieruchomości,
*   praw wynikających z umów najmu nieruchomości,
*   wierzytelności,
*   środka transportu,
*   innych ruchomości i wyposażenia,
*   ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności.

Spółka przeniesie również zakład pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy, w wyniku czego spółka komandytowo-akcyjna stanie się stroną dotychczasowych umów o pracę. W ramach aportu przedsiębiorstwa planowane jest także przeniesienie praw i zobowiązań wynikających z umów zawartych z kontrahentami związanych z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa. Po dokonaniu aportu głównym składnikiem majątku Spółki będą akcje spółki komandytowo-akcyjnej.

W umowie aportu strony transakcji wskażą jednoznacznie, że przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo Spółki w rozumieniu art. 511 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy opisany zespół składników materialnych i niematerialnych, którego wniesienie do spółki komandytowo-akcyjnej rozważa Spółka, będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług?
2.  Czy rozważane wniesienie opisanego zespołu składników materialnych i niematerialnych będzie transakcją zbycia przedsiębiorstwa nie podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany zespół składników materialnych i niematerialnych, którego wniesienie do spółki komandytowo-akcyjnej rozważa, będzie stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka wskazała, iż ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054) nie zawiera definicji przedsiębiorstwa, jednakże zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (przykładowo: wyrok SN z dnia 20 grudnia 2000 r. sygn. akt III RN 163/00, wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 368/09), oraz w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów (np. interpretacja indywidualna z dnia 12 lutego 2010 r. o sygn. IPPP1-443-1368/09-2/JB, bądź interpretacja indywidualna z dnia 4 listopada 2008 r. o sygn. IPPP1/443-1510/08-3/GD) powszechnie przyjmuje się, że do zdefiniowania tego pojęcia należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W świetle tego przepisu, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Spółka zauważyła, że sformułowanie zawarte w zacytowanym przepisie „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów zawartego w nim wyliczenia. Stwierdziła, iż kluczowym dla uznania, że przedmiot aportu stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie ustawy o podatku od towarów i usług) jest to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”. Potwierdza to art. 552 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Spółka podkreśliła, iż powyższe stanowisko zgodne jest z dotychczasowymi interpretacjami indywidualnymi Ministra Finansów, przykładowo z wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie interpretacją indywidualną z dnia 23 maja 2012 r. o sygn. IPPP2/443-282/12-2/MM. Wskazała, iż wniesie do spółki komandytowo-akcyjnej w drodze aportu oraz przeniesie na nią wszystkie materialne i niematerialne składniki swojego majątku potrzebne do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności nieruchomości wraz z umowami najmu i innymi umowami pozwalającymi na prowadzenie działalności gospodarczej oraz zakład pracy (pracowników). Tym samym przeniesiony zespół składników materialnych i materialnych będzie w stanie funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo.

Spółka stwierdziła, że skoro przedmiot aportu stanowić będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, transakcja wniesienia oraz przeniesienia na spółkę komandytowo-akcyjną opisanych składników majątku, stanowić będzie transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ww. ustawy i w związku z tym nie będzie podlegać przepisom tej ustawy.

Wskazała, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega dostawa towarów. Dodała, że w myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, dostawą towarów jest m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stwierdziła, że z powyższego wynika, iż aport oraz inne sposoby przenoszenia składników majątku na inny podmiot, jako przenoszące prawo do rozporządzania towarami jak właściciel, stanowią opodatkowaną dostawę towarów. Jednakże na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przy czym ustawodawca nie wskazuje sposobu, w jaki zbycie przedsiębiorstwa miałoby zostać dokonane, by przepisy ustawy nie były stosowane do tej transakcji.

W opinii Spółki, pojęcie „transakcja zbycia” z art. 6 pkt 1 ustawy należy rozumieć szeroko, w sposób tożsamy z terminem „dostawa towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 tej ustawy. Powyższe oznacza, iż termin „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, w tym sprzedaż, zamianę, darowiznę oraz przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Ponadto Spółka zauważyła, iż zbycie składników majątku podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie aportu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślenia wymaga fakt, że analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy przedmiotowa transakcja stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa cywilnego, a fakt ten przyjęto jako element zdarzenia przyszłego.

Jednocześnie wskazuje się, iż definitywnej oceny przedmiotu czynności prawnej dokonuje sam podatnik, który jest w pełni zorientowany, czy zbywane w ramach tej czynności składniki stanowią przedsiębiorstwo w rozumieniu przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego.

Ponadto należy zaznaczyć, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).