Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-560/15/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-10
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy realizacji projektu polegającego na rozbudowie sieci wodociągowej oraz budowie zbiornika wody
Słowa kluczowe: inwestycje; modernizacja; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; rozbudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. 2015, poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 17 lipca 2015 r. (data wpływu 24 lipca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 15 września 2015 r. (data wpływu 17 września 2015 r.) oraz pismem z 12 października 2015 r. (data wpływu 16 października 2015 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji projektu pn. „” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji projektu pn. „”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 września 2015 r. (data wpływu 17 września 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 7 września 2015 r. znak: IBPP3/4512-560/15/BJ oraz pismem z 12 października 2015 r. (data wpływu 16 października 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 2 października 2015 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 5 sierpnia 2009 r. znak: IBPP4/443-801/09/JP Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach jako upoważniony organ wydał indywidualną interpretacje w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji projektu pn. „”, gdzie Wnioskodawca, Gmina R., podnosiła, że nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji ww. projektu, a organ podzielił ten pogląd. W związku z obowiązkiem dokonywania corocznych sprawozdań do Urzędu Marszałkowskiego Województwa z realizacji ww. projektu, również w zakresie braku możliwości odliczeń podatku VAT, Departament Funduszy Europejskich zażądał ponownego zwrócenia się do Izby Skarbowej o indywidualną interpretacje. Powodem był fakt przekazania sali gimnastycznej w Z. na podstawie decyzji administracyjnej w trwały zarząd Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Z. Drugą okolicznością był fakt, że szkoła udostępniając salę różnym podmiotom zawiera z nimi nieodpłatne umowy (nazwane jako umowa najmu) m.in.: w celu identyfikacji i ewidencjonowania użytkowników. Wątpliwość Urzędu Marszałkowskiego w K. budzi sposób reprezentowania stron w tych umowach oraz zmiana stanu faktycznego poprzez ich zawarcie.

W piśmie z 15 września 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że Gmina realizowała projekt pn. „…” w okresie od 9 września 2008 r. do 27 kwietnia 2011 r. Gmina była wymieniona jako nabywca w fakturach dokumentujących nabywane na potrzeby realizacji projektu towary i usługi. Powstałe w wyniku projektu mienie nie jest i nie było wykorzystywane w jakikolwiek sposób przez gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina przekazała w dniu 12 marca 2012 r. salę gimnastyczną w Z. wraz z układem komunikacyjnym na podstawie decyzji administracyjnej (znak: GK 6844.3.2012) w trwały zarząd Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Z. Było to przekazanie nieodpłatne. Mienie nie zostało przekazane bezpośrednio po oddaniu do użytkowania, nie mniej w tym okresie nie powstała żadna okoliczność ani stan prawny podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT. Zespół Szkolno – Przedszkolny jest jednostką organizacyjną gminy. Gmina przystąpiła do realizacji przedmiotowego projektu z zamiarem przekazania majątku w trwały zarząd Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu w Z. Szkoła udostępniając salę różnym podmiotom zawiera z nimi nieodpłatne umowy (nazwane błędnie jako umowa najmu) m.in. w celu identyfikacji i ewidencjonowania użytkowników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przedstawione w piśmie z 15 września 2015 r.):

Czy Gmina lub Zespół Szkolno – Przedszkolny w Z., jako jednostka organizacyjna Gminy R., któremu nieodpłatnie przekazano w trwały zarząd majątek wytworzony w ramach przedmiotowego projektu, mają możliwość odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych w celu realizacji powyższego projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie przedstawione w piśmie z 15 września 2015 r.), nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych inwestycji, inwestycje te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezsporny. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1515), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ww. ustawy). Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu budżetowego lub jednostki budżetowej.

Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Stosownie do art. 5 ust. 5 ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 256 poz. 2572 ze zm.), zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli, w tym z oddziałami integracyjnymi, przedszkoli specjalnych oraz innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 14a ust. 1a, szkół podstawowych oraz gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych, szkół artystycznych oraz szkół przy zakładach karnych, zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich, należy do zadań własnych gmin.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 ww. ustawy, przedszkola, szkoły i placówki publiczne zakładane i prowadzone przez ministrów i jednostki samorządu terytorialnego są jednostkami budżetowymi. Zasady gospodarki finansowej tych szkół, przedszkoli i placówek określają odrębne przepisy, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z treści regulacji prawnych przytoczonych na wstępie wynika, że o prawie do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizowanymi inwestycjami, decyduje sposób wykorzystania powstałego w wyniku realizacji inwestycji mienia, tj. wykorzystanie go do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub do czynności nieopodatkowanych.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Gmina przystąpiła do realizacji projektu polegającego na budowie sali sportowej i boisk przy Zespole Szkolno–Przedszkolnym wraz z układem komunikacyjnym, z zamiarem przekazania majątku w trwały zarząd swojej jednostce organizacyjnej, tj. Zespołowi Szkolno – Przedszkolnemu. Gmina przekazała salę gimnastyczną wraz z układem komunikacyjnym na podstawie decyzji administracyjnej nieodpłatnie. Powstałe w wyniku realizacji projektu mienie nie jest i nie było wykorzystywane w jakikolwiek sposób przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Szkoła udostępniając sale różnym podmiotom zawiera z nimi nieodpłatne umowy.

W tym miejscu zauważyć trzeba, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14 zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

Przenosząc powołane przepisy prawa, jak również wnioski płynące z orzeczenia C-276/14 na grunt niniejszej sprawy w ocenie organu, w tym konkretnym przypadku należy zgodzić się ze stanowiskiem Gminy, że nie przysługuje Jej prawo do odliczenia podatku w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jak bowiem wynika z wyroku TSUE w sprawie C-276/14 samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła. W przedmiotowej sprawie to Gmina, występuje jako podatnik VAT i w konsekwencji wydatki poniesione na budowę sali sportowej i boisk przy Zespole Szkolno–Przedszkolnym wraz z układem komunikacyjnym, niesłużące sprzedaży opodatkowanej nie podlegają odliczeniu ani przez Gminę, ani przez jednostkę organizacyjną wchodzącą w skład Gminy.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek, jest wskazany przez Wnioskodawcę brak związku zakupów dokonanych na potrzeby realizacji projektu z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zakupy te nabywane były do celów innych niż prowadzona przez Gminę oraz jej jednostkę działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedmiotowego projektu, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto należy zaznaczyć, że w przypadku zmiany stanu prawnego lub zmiany któregokolwiek elementu stanu faktycznego, udzielona interpretacja traci aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.