Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-169/16-3/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-05-05
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży odziedziczonych obrazów.
Słowa kluczowe: składnik-składnik majątkowy; spadek; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2016 r. (data wpływu 19 lutego 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży odziedziczonych obrazów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży odziedziczonych obrazów.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie zawierał pełnomocnictwa, pomimo wskazania danych pełnomocnika do doręczeń lub przedstawiciela w części D druku ORD-IN, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. nr ILPB1/4511-1-169/16-2/PP wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, z którego wynika, że osoba wskazana w części D druku ORD-IN została upoważniona przez Wnioskodawcę do odbioru korespondencji w sprawie przedmiotowego wniosku.

Wezwanie wysłano w dniu 4 kwietnia 2016 r., skutecznie doręczono w dniu 7 kwietnia 2016 r., natomiast do dnia dzisiejszego do tut. Organu nie wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie. Zatem, zgodnie z treścią pouczenia, niniejsze rozstrzygnięcie doręcza się Wnioskodawcy na adres zamieszkania podany w części B.3 wniosku ORD-IN.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 1 stycznia 2015 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy i w drodze testamentu Wnioskodawca odziedziczył przedmioty twórczości artystycznej spadkodawcy, jako przedmioty ruchome. Wnioskodawca złożył we właściwym Urzędzie Skarbowym druk SD-Z2 zachowując ustawowy termin. Wnioskodawca należy do pierwszej grupy podatkowej jako zstępny.

Darowizna jaką Wnioskodawca otrzymał była jedyna na przełomie pięciu lat od śmierci ojca. Galerie zwracają się do Wnioskodawcy o możliwość zbywania obrazów z twórczości ojca. Do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie zbył obrazów, gdyż nie wie co wiąże się z ich sprzedażą, czy musi płacić podatek od dochodu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży po upływie 6 miesięcy od dnia przyjęcia spadku niektórych obrazów (jako ruchomości) odziedziczonych z twórczości spadkodawcy, uzyskany przychód z tego tytułu podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży odziedziczonych obrazów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zbycie rzeczy ruchomych (a do takich zaliczamy obrazy) nie podlega opodatkowaniu, w przypadku gdy następuje ono po upływie 6 miesięcy od dnia nabycia rzeczy. Zdaniem Wnioskodawcy, korzysta on w tym wypadku ze zwolnienia, w oparciu o art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z kolei, stosownie do art. 19 ust. 1 cyt. ustawy – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Natomiast, w myśl art. 24 ust. 6 ww. ustawy – dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.

Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei przychód, uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ww. ustawy, nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie (w tym poprzez dziedziczenie) nie stanowi źródła przychodu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „rzeczy”, należy więc w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 45 Kodeksu cywilnego – rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Rzeczy dzielą się na ruchome oraz nieruchomości.

W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego – nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z powyższego przepisu wynika, że rzeczą ruchomą jest każdy przedmiot materialny niebędący nieruchomością.

Zgodnie natomiast z treścią art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że spadkodawca, po którym Wnioskodawca odziedziczył obrazy (przedmioty ruchome), zmarł w dniu 1 stycznia 2015 r., a do chwili wypełnienia przedmiotowego wniosku (czyli do dnia 15 lutego 2016 r.) Wnioskodawca nie sprzedał odziedziczonych obrazów.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że Wnioskodawca nabył ww. obrazy w dniu 1 stycznia 2015 r. i nie dokonał ich zbycia przed upływem 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie. Natomiast ww. obrazy bez wątpienia stanowią „inne rzeczy”, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d.

W związku z powyższym, planowane odpłatne zbycie (sprzedaż) ww. obrazów, jeśli nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, nie będzie mogło stanowić źródła przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym uzyskany przez Wnioskodawcę z tego tytułu przychód nie będzie rodził obowiązku podatkowego na gruncie ww. ustawy.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.