Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-160/11-4/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-16
Teza: Czy wymienione w wyżej opisanym stanie faktycznym koszty prac na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której prowadzona jest inwestycja Spółka powinna zakwalifikować odpowiednio w części, jako koszt wytworzenia Wielofunkcyjnego Centrum Komunikacyjno – Handlowego, a w części jako koszty inne niż bezpośrednie obciążające koszty podatkowe Spółki w dacie poniesienia?
Słowa kluczowe: inwestycje; koszt; nieruchomości; przychód; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10.02.2011r. (data wpływu 21.02.2011r.) uzupełnione pismem (data wpływu 10.05.2011r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie sposobu kwalifikacji wydatków w części jako koszt wytworzenia, w pozostałej części jako koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 lutego 2011r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określania kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca realizuje Wielofunkcyjne Centrum Komunikacyjno - Handlowe. Teren inwestycji graniczy z nieruchomością, w skład której wchodzi działka, o obszarze 0,1120 ha zabudowana budynkiem o powierzchni około 245 m2, będąca własnością osób trzecich. Z częścią Właścicieli przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca zawarła porozumienie, którego przedmiotem jest rezygnacja przez Właścicieli wspomnianej nieruchomości z prawa do wnoszenia zażaleń, odwołań, skarg i innych zwyczajnych i nadzwyczajnych środków odwoławczych w postępowaniach administracyjnych i sądowo administracyjnych toczących się obecnie jak i mogących mieć miejsce w przyszłości, w tym w szczególności cofnięcie wniesionego już odwołania i skargi. Ponadto Właściciele wyrazili zgodę na wykonanie przez Spółkę robót budowlanych polegających na umieszczeniu na działce kotew zgodnie z technologią ich wykonania, w związku z budową w sąsiedztwie tej nieruchomości ścian szczelinowych stanowiących część inwestycji. W zamian Spółka zobowiązała się do przeprowadzenia na swój koszt rozbiórki tylnej oficyny budynku znajdującego się na tej działce. Oprócz dokonania samej rozbiórki oficyny Spółka zobowiązała się do uporządkowania terenu rozbiórki oraz utwardzenia go poprzez ułożenie nawierzchni z materiału podobnego pod względem technicznym i estetycznym do materiału, którym wyłożone jest podwórze nieruchomości, oznaczenia instalacji pozostających na nieruchomości w szczególności linii wodociągowej, zabezpieczenia jej przed przemarzaniem, oznaczenia linii kanalizacyjnej sanitarnej i deszczowej. Spółka zobowiązała się również do zamurowania na własny koszt otworu drzwiowego i okiennego w pozostałym po wyburzeniu budynku parterowym. Ponadto zobowiązała się do zapłaty 10000 zł netto na dostosowanie mieszkań dla lokatorów wyprowadzanych z wyburzanej nieruchomości. Kwota ta zostanie przekazana Właścicielom po dostarczeniu przez nich faktur za rzeczywiście poniesione na ten cel koszty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wymienione w wyżej opisanym stanie faktycznym koszty prac na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której prowadzona jest inwestycja Spółka powinna zakwalifikować odpowiednio w części, jako koszt wytworzenia Wielofunkcyjnego Centrum Komunikacyjno – Handlowego, a w części jako koszty inne niż bezpośrednie obciążające koszty podatkowe Spółki w dacie poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Z zawartego porozumienia wynika, że Spółka poniesie koszty związane z pracami przeprowadzonymi na obcej nieruchomości. Konieczność poniesienia przedmiotowych wydatków uwarunkowana jest prowadzoną przez Spółkę inwestycją (środek trwały w budowie). Rezultat przeprowadzonych prac będzie jednak tylko w części stanowił pozostający własnością Spółki element związany z budowaną nieruchomością. Pozostałe wydatki dotyczą zaś bezpośrednio obcej nieruchomości, a rezultaty wykonanych prac nie będą stanowiły własności Spółki.

Do pierwszej kategorii kosztów należeć będą wydatki poniesione przez Spółkę na wykonaną, na działce, kotew w związku z budową ścian szczelinowych stanowiących część inwestycji.

Druga kategoria kosztów to wydatki związane z wyburzeniem oficyny, zamurowaniem otworów w pozostałej części budynku i doprowadzeniem do użytku terenu po wyburzeniu oraz wydatek na dostosowanie mieszkań dla osób z wyburzonej oficyny.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b powyższej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie (innych niż wymienione pod lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Regulacja zawarta w art. 15 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych normuje ponadto, że dla środków trwałych kosztami są odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a - 16m ustawy.

Podstawą do dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środka trwałego, którą w razie jego wytworzenia we własnym zakresie ustala się według kosztu wytworzenia. Zgodnie z treścią art. 16g ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. za koszt wytworzenia uważa się wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Do wartości początkowej wytworzonego środka trwałego zalicza się zatem ogół kosztów poniesionych w związku z jego wytworzeniem od momentu rozpoczęcia inwestycji, aż do momentu przekazania środka do używania.

O tym czy wydatek powinien stanowić koszt poprzez odpis amortyzacyjny decyduje więc jego związek z realizowanym przedsięwzięciem inwestycyjnym. Będą tu zatem zaliczane wszystkie koszty odnoszące się do realizowanego środka trwałego, bezpośrednio związane z jego budową, mające wpływ na jego wartość. Na wartość początkową środka trwałego nie powinny zaś mieć wpływu koszty uwarunkowane realizacją inwestycji ale odnoszące się do prac dotyczących i wykonywanych na innych środkach trwałych nie będących własnością inwestora.

Z uwagi na powyższe, w opisanym stanie faktycznym, koszty prac budowlanych polegających na umieszczeniu na działce kotew w związku z budową ścian szczelinowych będących częścią Inwestycji jako bezpośrednio odnoszące się do budowanego Zintegrowanego Centrum winny być rozpoznane jako koszty wytworzenia tego środka trwałego.

Natomiast pomiędzy wydatkami Spółki na wyburzenie oficyny znajdującej się na sąsiadującym terenie, na zamurowanie otworów w niewyburzonej części budynku i na uporządkowanie terenu po wyburzeniu, a prowadzonym przez Spółkę procesem inwestycyjnym nie ma ścisłego związku co skutkuje tym, że nie składają się one na łączną wartość substancji wytwarzanego środka trwałego. Nie powinny więc być kwalifikowane jako koszty wytworzenia budowanego Zintegrowanego Centrum.

Należy również zauważyć, że nie będą to również koszty „inwestycji w obcym środku trwałym. Taką inwestycją są bowiem nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Są to więc wydatki mające na celu przystosowanie obcego środka trwałego do używania przez używającego.

W opisanym stanie faktycznym Spółka nie ponosi przedmiotowych wydatków w celu przystosowania obcego środka trwałego do używania. Z zawartego porozumienia zobowiązującego Spółkę do poniesienia tych kosztów nie wynika, aby użytkowała ona lub miała zamiar użytkować na podstawie umowy najmu lub dzierżawy nieruchomość budowlaną na rzecz której poniosła wydatki. Wobec powyższego poniesione wydatki dotyczące obcej nieruchomości nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym a zatem nie mogą obciążać kosztów podatkowych w formie odpisów amortyzacyjnych.

Jednocześnie jednak, zdaniem Spółki wydatki na przebudowę obcej nieruchomości konieczne do poniesienia przy realizacji własnej inwestycji będącej w przyszłości źródłem przychodów Spółki spełniają warunki przytoczonego na początku stanowiska artykułu 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i jako takie powinny być uznane jako koszty uzyskania przychodów. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych rozróżnia bezpośrednie koszty uzyskania przychodów, które można przyporządkować do konkretnych przychodów oraz pozostałe inne niż bezpośrednie koszty uzyskania przychodów. Ponieważ przedmiotowych kosztów nie można przyporządkować konkretnym przychodom będą one stanowiły koszty pozostałe, dla których momentem potrącenia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie data ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie należy poinformować, iż w obwieszczeniu marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 9 marca 2011 r. opublikowanym w Dzienniku Ustaw z 8 kwietnia 2011 r. nr 74, poz. 394 - został ogłoszony jednolity tekst ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.