Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-54/16-6/AZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-04-28
Teza: ustalenia czy Spółce przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wypłaconych na rzecz osoby fizycznej w związku z wypłatą dodatkowego wynagrodzenia oraz wynagrodzenia wynikającego z ustanowienia zakazu konkurencji
Słowa kluczowe: konkurencja; konkurencja-zakaz konkurencji; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; umowa; usługi-usługi doradcze; usługi-usługi zarządzania; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2016 r. (data wpływu 15 lutego 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2016 r. (data nadania 7 kwietnia 2016 r., data wpływu 11 kwietnia 2016 r.) na wezwanie z dnia 24 marca 2016 r. Nr IPPB6/4510-54/16-4/AZ (data nadania 25 marca 2016 r., data odbioru 31 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Spółce przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wypłaconych na rzecz osoby fizycznej w związku z wypłatą dodatkowego wynagrodzenia oraz wynagrodzenia wynikającego z ustanowienia zakazu konkurencji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy Spółce przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wypłaconych na rzecz osoby fizycznej w związku z wypłatą dodatkowego wynagrodzenia oraz wynagrodzenia wynikającego z ustanowienia zakazu konkurencji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

R. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest spółką z Grupy I. (dalej: „Grupa”) prowadzącą działalność w branży wydawniczej tradycyjnej (tytuły prasowe) oraz internetowej (serwisy internetowe). W ramach prowadzonej działalności, Spółka współpracowała m.in. z osobą fizyczną (dalej: „OF”) świadczącą na rzecz Spółki dwa rodzaje usług: usługi zarządzania działalnością wydawniczą Spółki oraz usługi doradcze w zakresie tworzenia i prowadzenia polityki personalnej Spółki.

OF wykonywała swoje usługi - zarówno w zakresie zarządzania, jak doradztwa - w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Niemniej, dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, Spółka pełniła funkcję płatnika w odniesieniu do wynagrodzenia wypłacanego OF na podstawie umowy o zarządzanie.

Zasady świadczenia usług przez OF usługi były regulowane zapisami następujących umów:

*   umowa z 4 września 2006 r. dotycząca świadczenia usług doradczych w zakresie tworzenia i prowadzenia polityki personalnej oraz szereg aneksów do tej umowy (dalej: „Umowa o usługi doradcze”); W ramach Umowy o usługi doradcze, OF zobowiązała się m.in. do wykonywania następujących usług: przygotowywania projektów biznesowych w aspekcie organizacji pracy oraz struktur pracowniczych, projektowania systemów motywacyjnych i systemów wynagradzania, relacji Zarządu z pracownikami Spółki, tworzenia i wdrażania systemu sprawozdawczości kadrowej dla potrzeb Zarządu i Akcjonariuszy w Spółce, prowadzenia szkoleń dla pracowników Spółki, rekrutacji i selekcji pracowników, wartościowania stanowisk pracy, diagnozowania potrzeb szkoleniowych, organizacji szkoleń, przeprowadzania ocen i badań nastrojów pracowniczych, innych usług doradczych zleconych przez Spółkę, w zakresie doradztwa personalnego;

*   umowa dotycząca zarządzania działalnością wydawniczą Spółki z 7 stycznia 2014 r. (dalej: „Umowa o usługi zarządzania”); W ramach tej umowy, OF zobowiązała się do osobistego świadczenia na rzecz zlecającego, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, usług polegających na zarządzaniu działalnością wydawniczą Spółki, w zakresie i formach uzgodnionych ze Spółką oraz do reprezentowania Spółki w zakresie i formach uzgodnionych ze Spółką.

Umowa o usługi zarządzania jest standardową umową stosowaną na potrzeby współpracy pomiędzy podmiotami z Grupy (w tym Spółką) a osobami fizycznymi świadczącymi usługi zarządzania. Kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług (dalej: „VAT”) świadczeń dokonywanych na podstawie takiej umowy przez jedną z osób fizycznych świadczących tego rodzaju usługi na rzecz podmiotów z Grupy była przedmiotem indywidualnej interpretacji wydanej 5 listopada 2014 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPP1/443-859/14-4/JL).

Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w tej interpretacji przez organ podatkowy, usługi zarządzania wykonywane przez osobę fizyczną na podstawie Umowy o usługi zarządzania podlegają opodatkowaniu VAT według podstawowej stawki VAT.

Na podstawie umów, OF wystawiała w okresach miesięcznych faktury dokumentujące wykonane przez nią w danym miesiącu usługi zarządzania i usługi doradcze. Z uwagi na to, iż OF jest i była czynnym podatnikiem VAT, przedmiotowe faktury zawierały podatek naliczony VAT. Na podstawie faktur otrzymywanych od OF, Spółka dokonywała wypłaty wynagrodzenia na rzecz OF. Wydatki te stanowiły dla Spółki koszty uzyskania przychodu, ponadto Spółka odliczała podatek naliczony wykazany na fakturach wystawionych przez OF.

Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „PIT”), Spółka pełniła rolę płatnika w odniesieniu do kwot wypłacanych na podstawie umowy zarządzania i w tym zakresie pobierała zaliczki na PIT i odprowadzała je do właściwego urzędu skarbowego. W odniesieniu do kwot wypłacanych przez Spółkę z tytułu usług doradczych, Spółka nie pełniła roli podatnika i nie odprowadzała w związku z tym zaliczek na PIT. Wskazane wyżej umowy zawierały ogólne regulacje dotyczące zakazu konkurencji, trybu i okresu wypowiedzenia, a także dochowania poufności informacji uzyskanych przez OF w trakcie świadczenia usług na rzecz Spółki.

Spółka zaznacza, iż współpraca z OF - zarówno w zakresie świadczenia usług zarządczych, jak i usług doradztwa, była dla obydwu stron satysfakcjonująca. Spółka bardzo pozytywnie ocenia jakość usług świadczonych przez OF oraz ich wpływ na swoją pozycję rynkową oraz na osiągane przez Spółkę wyniki finansowe w okresie współpracy. Niemniej, w związku z podjętą na poziomie Grupy inicjatywą zmiany zasad prowadzenia polityki zarządzania kapitałem ludzkim, polegającej m.in. na wymianie pomiędzy spółkami Grupy doświadczeń, rozwijaniu najlepszych praktyk oraz prowadzeniu wspólnych, koordynowanych na poziomie regionalnym, projektów i działań w przedmiotowym obszarze, współpraca z OF na poziomie lokalnym utraciła swoje uzasadnienie i w konsekwencji Spółka podjęła decyzję o zakończeniu tejże współpracy.

W tym zakresie Spółka i OF przeprowadzały negocjacje odnośnie szczegółowych warunków zakończenia współpracy, których wynikiem było podpisanie następujących dokumentów:

*   wypowiedzenie umowy z 7 stycznia 2014 r. dotyczącej usług zarządzania ze skutkiem na dzień 31 lipca 2016 r., w którym zamieszczono również postanowienie o jednorazowym (tj. za jeden miesiąc objęty okresem wypowiedzenia umowy) zwiększeniu przez Spółkę kwoty wynagrodzenia za usługi zarządzania świadczone przez OF, w uznaniu wybitnego wkładu wniesionego przez OF w rozwój Spółki, co znalazło odzwierciedlenie w wynikach finansowych Spółki w okresie współpracy; wypłata podwyższonej kwoty wynagrodzenia zostanie dokonana w okresie wypowiedzenia Umowy o usługi zarządzania (dalej: „Wypowiedzenie Usług Zarządzania” lub „WUZ”);
*   aneks do umowy z 7 stycznia 2014 r. mający na celu doprecyzowanie zakresu zakazu konkurencji w okresie świadczenia usług przez OF na rzecz Spółki, w tym w okresie wypowiedzenia umowy z 7 stycznia 2014 r.; celem aneksu było dostosowanie zapisów umowy z 7 stycznia 2014 r. do aktualnej sytuacji rynkowej (jako, że Spółka działa m.in. na rynku związanym ściśle z najnowszymi technologiami, w tym prowadzi serwisy internetowe, który to rynek podlega dynamicznym zmianom, zapisy dotyczące ewentualnych konkurentów Spółki na rynku wymagały aktualizacji); z tytułu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w okresie wskazanym w tej umowie, Spółka zobowiązała się do wypłacenia wynagrodzenia na rzecz OF; wynagrodzenie w całości zostanie wypłacone w okresie wypowiedzenia Umowy o usługi zarządzania (dalej: „Aneks Usługi Zarządzania” lub„AUZ”);
*   umowa z 29 stycznia 2016 r., w której strony uregulowały szczegółowo kwestię zakazu konkurencji po zakończeniu współpracy w zakresie usług zarządzania, tj. ustaliły, iż OF zobowiązuje się do nieświadczenia (bez pisemnego zezwolenia Spółki) pracy i innych usług na rzecz wskazanych przez Spółkę podmiotów prowadzących działalność konkurencyjną wobec Spółki w okresie 6 miesięcy po wypowiedzeniu umowy z 7 stycznia 2014 r. (tj. w okresie od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r.); z tytułu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w okresie wskazanym w tej umowie, Spółka zobowiązała się do wypłacenia wynagrodzenia na rzecz OF; wynagrodzenie w całości zostanie wypłacone w okresie wypowiedzenia Umowy o usługi zarządzania (dalej: „Umowa Zakaz Konkurencji Usług Zarządzania” lub „UZKUZ”);
*   wypowiedzenie umowy z 4 września 2006 r. dotyczącej świadczenia usług doradczych, ze skutkiem na dzień 31 lipca 2016 r. (dalej: „Wypowiedzenie Usług Doradczych” lub „WUD”);
*   aneks do umowy z 4 września 2006 r. mający na celu doprecyzowanie zakresu zakazu konkurencji w okresie świadczenia usług przez OF na rzecz Spółki, w tym w okresie wypowiedzenia umowy z 4 września 2006 r.; celem aneksu było dostosowanie zapisów umowy z 4 września 2006 r. do aktualnej sytuacji rynkowej (jako, że Spółka działa m.in. na rynku związanym ściśle z najnowszymi technologiami, w tym prowadzi serwisy internetowe, który to rynek podlega dynamicznym zmianom, zapisy dotyczące ewentualnych konkurentów Spółki na rynku wymagały aktualizacji); z tytułu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w okresie wskazanym w tej umowie, Spółka zobowiązała się do wypłacenia wynagrodzenia na rzecz OF; wynagrodzenie w całości zostanie wypłacone w okresie wypowiedzenia Umowy o usługi doradcze (dalej: „Aneks Usługi Doradcze” lub „AUD”);
*   umowa z 29 stycznia 2016 r., w której strony uregulowały szczegółowo kwestię zakazu konkurencji po zakończeniu współpracy w zakresie świadczenia usług doradczych, tj. ustaliły, iż OF zobowiązuje się do nieświadczenia (bez pisemnego zezwolenia Spółki) pracy i innych usług na rzecz wskazanych przez Spółkę podmiotów prowadzących działalność konkurencyjną wobec Spółki w okresie 6 miesięcy po wypowiedzeniu umowy z 4 września 2006 r. (tj. w okresie od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r.); z tytułu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej w okresie wskazanym w tej umowie, Spółka zobowiązała się do wypłacenia wynagrodzenia na rzecz OF; wynagrodzenie w całości zostanie wypłacone w okresie wypowiedzenia Umowy o usługi doradcze (dalej: „Umowa Zakaz Konkurencji Usług Doradczych” lub „UZKUD”).

Wnioskodawca pismem z dnia 7 kwietnia 2016 r. (data nadania 7 kwietnia 2016 r., data wpływu 11 kwietnia 2016 r.) uzupełnił braki formalne wniosku ORD-IN stosownie do treści ww. wezwania. Doprecyzował opisany we wniosku stan faktyczny poprzez wskazanie, że osoba fizyczna świadcząca na rzecz Spółki usługi w zakresie zarządzania i doradztwa nie jest udziałowcem (wspólnikiem) Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółce przysługuje prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wypłaconych na rzecz OF na podstawie zapisów WUZ, AUZ, UZKUZ, AUD i UZKUD?
2.  Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na wystawionych przez OF fakturach VAT dokumentujących kwoty wypłacone na rzecz OF na podstawie zapisów w WUZ, AUZ, UZKUZ, AUD i UZKUD?
3.  Czy Spółka jest zobowiązania do pełnienia roli płatnika, w tym do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do kwot wypłaconych na rzecz OF na podstawie zapisów WUZ, AUZ, UZKUZ?
4.  Czy Spółka nie jest zobowiązania do pełnienia roli płatnika, w tym do pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do kwot wypłaconych na rzecz OF na podstawie zapisów AUD i UZKUD?

Niniejsza interpretacja indywidualna została wydana w przedmiocie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie pytania nr 1 wniosku. W przedmiocie pytań odnośnie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot wypłaconych na rzecz OF na podstawie zapisów WUZ, AUZ, UZKUZ, AUD i UZKUD.

Kwoty wypłacone przez Spółkę na rzecz OF na podstawie zapisów WUZ, AUZ, UZKUZ, AUD i UZKUD są kosztem uzyskania przychodu

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm., dalej: „ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zdaniem Spółki, powyższą zasadę należy interpretować w ten sposób, iż wszystkie poniesione przez podatnika wydatki związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą - po wyłączeniu tych kategorii, które zostały wskazane w art. 16 ust. 1 ustawy CIT - są kosztami uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Związek przyczynowo-skutkowy oznacza, iż poniesione wydatki w sposób bezpośredni lub pośredni wpływają, lub mogą wpływać, na wielkość osiąganych przychodów lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.

Tym samym, za koszty uzyskania przychodów można uznać wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki celowo poniesione z zamiarem uzyskania przychodu, poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z zakończeniem współpracy z OF, w wyniku przeprowadzonych negocjacji, Spółka zobowiązała się do wypłaty na rzecz OF następujących kwot:

*   dodatkowego wynagrodzenia z tytułu usług zarządzania świadczonych przez OF, z uwagi na wybitny wkład usług świadczonych przez OF w rozwój Spółki, co znalazło odzwierciedlenie w wynikach finansowych Spółki w okresie współpracy; wynagrodzenie to wynika z zapisów WUZ;
*   wynagrodzenia z tytułu zakazu konkurencji w zakresie świadczenia usług zarządzania w okresie świadczenia usług przez OF na rzecz Spółki, w tym w okresie wypowiedzenia umowy (tj. za okres kończący się 31 lipca 2016 r.); wynagrodzenie to zostało określone w AUZ;
*   wynagrodzenia z tytułu zakazu konkurencji w zakresie świadczenia usług zarządzania po zakończeniu współpracy w zakresie usług zarządzania (tj, za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r.); wynagrodzenie to zostało określone w UZKUZ;
*   wynagrodzenia z tytułu zakazu konkurencji w zakresie świadczenia usług doradczych w okresie świadczenia usług przez OF na rzecz Spółki, w tym w okresie wypowiedzenia umowy (tj. za okres kończący się 31 lipca 2016 r.); wynagrodzenie to zostało określone w AUD;
*   wynagrodzenia z tytułu zakazu konkurencji w zakresie świadczenia usług doradczych po zakończeniu współpracy w zakresie usług doradczych (tj. za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r.); wynagrodzenie to zostało określone w UZKUD.

Spółka zauważa, iż przepisy podatkowe nie wskazują na żadne ograniczenia dotyczące zaliczania do kosztów podatkowych wydatków ponoszonych w związku z wypłatą (i) dodatkowego wynagrodzenia lub (ii) wynagrodzenia wynikającego z ustanowienia zakazu konkurencji na rzecz kontrahenta/byłego kontrahenta.

W wyniku negocjacji prowadzonych pomiędzy OF a Spółką w związku z zakończeniem współpracy, Spółka zobowiązała się do wypłaty na rzecz OF dodatkowego wynagrodzenia. Zdaniem Spółki, kwota wynagrodzenia wypłaconego na rzecz OF może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu Spółki. Wynagrodzenie to jest m.in. wyrazem uznania Spółki dla sposobu i jakości usług świadczonych przez OF na rzecz Spółki. Zarówno Spółka, jak i OF były usatysfakcjonowane współpracą i jej efektami, zaś zaangażowanie OF znajdowało odzwierciedlenie w wynikach finansowych Spółki. Działania, które zostały podjęte przez OF w ramach świadczonych przez nią w okresie współpracy ze Spółką usług, będą wpływały na działalność Spółki, w tym na uzyskiwane przez nią przychody, również po zakończeniu tej współpracy. Mając ten fakt na uwadze, Spółka zgodziła się w toku negocjacji na jednorazowe podwyższenie kwoty wynagrodzenia z tytułu usług zarządzania wykonywanych przez OF. Tym samym, w opinii Spółki, wydatek ten podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu Spółki.

Ponadto, Spółka zobowiązała się do wypłacenia na rzecz OF wynagrodzenia z tytułu zakazu konkurencji - zarówno w dziedzinie usług doradczych, jak i usług zarządzania - w odniesieniu do okresu wypowiedzenia, jak i okresu 6 miesięcy po zakończeniu współpracy. Ustanowienie zakazu konkurencji, co do zasady, ma na celu ochronę interesów pracodawcy. W szczególności, zakaz taki wynika z faktu, iż w okresie współpracy ze Spółką, OF weszła w posiadanie istotnych z punktu widzenia Spółki informacji dotyczących zasad działania Spółki, w szczególności w zakresie szeroko rozumianej polityki zarządzania kapitałem ludzkim (w tym informacji dotyczących zasad współpracy pomiędzy Spółką, a kluczowymi z punktu widzenia działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę pracownikami/współpracownikami). Z uwagi na fakt, iż Spółka działa w branży podlegającej dynamicznemu rozwojowi i szybkim zmianom (m.in. rynek prasowy, media internetowe), dla Spółki istotne było, aby warunki zakazu konkurencji OF zostały renegocjowane w momencie podjęcia decyzji o zakończeniu współpracy. Z perspektywy bowiem zmian zachodzących na rynkach prasowym i mediów internetowych, lista konkurentów sporządzona przy zawieraniu umów z OF straciła swoją aktualność. Zmianie też uległa rola OF w organizacji Spółki, i tym samym zakres posiadanych przez OF informacji poufnych, istotnych dla działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę. Dlatego też, Spółka zabiegała o renegocjowanie z OF postanowień zawartych pierwotnie umów - w szczególności, w części dotyczącej zakazu konkurencji.

Obecnie, zakres zakazu konkurencji określony w AUZ, UZKUZ, AUD i UZKUD, a także ustalone z tych tytułów kwoty wynagrodzenia są współmierne z oczekiwanymi przez Spółkę korzyściami. W razie braku zakazu konkurencji Spółka mogłaby ponieść określoną stratę (np. mogłyby zostać ujawniona tajemnica handlowa Spółki w postaci wynagrodzeń, które Spółka wypłaca swoim kluczowym pracownikom/współpracownikom, co mogłoby skutkować ich utratą na rzecz konkurencji). Strata ta w istotny sposób mogłaby wpłynąć na jakość produktów Spółki (zarówno na tradycyjnym rynku prasowym, jak i internetowym), co z kolei przełożyłoby się na osiągane przez Spółkę przychody. Wynagrodzenie wypłacane z tytułu zakazu konkurencji ma na celu ochronę interesów Spółki i tym samym, należy je uznać za racjonalny wydatek ponoszony w celu zachowania/zabezpieczenia źródła przychodów Spółki.

Biorąc powyższe pod uwagę, zaliczyć go można - uwzględniając również, że wydatek ten nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy CIT - do kosztów uzyskania przychodów.

Takie podejście znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, w tym w interpretacji wydanej 4 września 2008 r. (sygn. ILPB3/423-337/08-2/MC) przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. W stanie faktycznym sprawy podatnik wypłacił odszkodowanie na rzecz byłego zleceniobiorcy, w zamian za powstrzymywanie się od zatrudnienia i świadczenia usług w podmiocie prowadzącym działalność konkurencyjną. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w dobie gospodarki rynkowej i wiążącej się z tym konkurencyjności, wydatek poniesiony na ochronę rynku potencjalnych odbiorców produktów należy uznać za racjonalny, ponieważ ograniczenie skutków konkurencji może przyczynić się do zwiększenia sprzedaży wyrobów, a zatem i zwiększenia osiąganych przychodów. Biorąc to pod uwagę uznał, że omawiane wydatki można w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Podobnie stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji wydanej 11 lipca 2013 r. (sygn. IPPB5/423-274/13-4/AS), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji wydanej 18 stycznia 2010 r. (sygn. IBPB1/2/423-1285/09/AP) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji wydanej 29 listopada 2007 r. (sygn. ILPP1/443-193/07-3/MK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanową źródła prawa, wiążą stronę w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w nich stanowiska nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.