Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.854.2018.3.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-15
Teza: W zakresie podstawy opodatkowania przekazania przez Spółkę nieruchomości na rzecz jej wspólników w związku z wniesionymi przez nich dopłatami.
Słowa kluczowe: dopłata; działki; spółki; wspólnik; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2018 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 18 stycznia 2019 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania przekazania przez Spółkę nieruchomości na rzecz jej wspólników w związku z wniesionymi przez nich dopłatami – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 18 stycznia 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania przekazania przez Spółkę nieruchomości na rzecz jej wspólników w związku z wniesionymi przez nich dopłatami.

We wniosku oraz w jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wspólnicy wnieśli dopłaty do Spółki z o.o. na zakup nieruchomości do celów gospodarczych. Spółka zakupiła nieruchomość, jednak nie zrealizowała na niej celów inwestycyjnych z uwagi na zmianę planu zagospodarowania przestrzennego tego terenu przez gminę. Obecnie Spółka jest w stanie likwidacji. Wspólnicy mają roszczenie do Spółki o zwrot dopłat wniesionych na zakup tej nieruchomości. Spółka nie posiada środków pieniężnych i zgromadzenie wspólników Spółki postanowiło o zwrocie części dopłat w postaci rzeczowej, tj. o przekazaniu tej nieruchomości wnoszącym dopłaty. Zwrot dopłat nastąpi w wysokości równej wartości rynkowej przekazywanej wspólnikom Spółki nieruchomości. Nieruchomość składa się z jednej niezabudowanej działki. Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jej nabycia. Działka przed jej zakupem była przeznaczona pod zabudowę i Spółka posiadała określone decyzją warunki zabudowy. Po dokonaniu zakupu tej niezabudowanej działki celem budowy stacji kontroli pojazdów Urząd Miasta zmienił plan zagospodarowania przestrzennego wyłączając ją spod możliwości zabudowy. Obecny plan zagospodarowania tej działki przewiduje przeznaczenie pod drogi i place bez możliwości zabudowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy do celów opodatkowania VAT należy zastosować art. 29a ust. 1 i ust. 10 pkt 4 obniżając podstawę opodatkowania tej czynności o wartość zwróconych tym działaniem dopłat wniesionych przez wspólników?

Zdaniem Wnioskodawcy, należy przy tej czynności zastosować art. 29a ust. 1 oraz ust. 10 pkt 4 ustawy obniżając podstawę opodatkowania tej czynności o wartość zwróconych tym działaniem dopłat wniesionych przez wspólników na ten konkretny zakup nieruchomości. Wartość przekazywanej nieruchomości wspólnikom do wysokości wniesionych przez nich dopłat spożytkowanych przez Spółkę na zakup tejże nieruchomości nie jest zapłatą. Podatnik nie odnosi żadnej korzyści. Jeżeli wartość przekazywanej nieruchomości przekroczyłaby otrzymaną wcześniej przez Spółkę kwotę dopłat to nadwyżka byłaby zapłatą. Spółka mogłaby nią rozporządzać i od tej nadwyżki należałoby zapłacić VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – jak wynika z art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie ust. 2 powołanego artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny,

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak stanowi ust. 2 ww. artykułu, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

W myśl ust. 6 powołanego artykułu, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Stosownie do brzmienia ust. 7 tegoż artykułu, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Na podstawie ust. 10 pkt 4 tegoż artykułu, podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 13, obniża się o wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 398 z późn. zm.), umowa spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziału.

Dopłaty powinny być nakładane i uiszczane przez wspólników równomiernie w stosunku do ich udziałów (§ 2 ww. artykułu).

W świetle art. 179 § 1 powołanej ustawy, dopłaty mogą być zwracane wspólnikom, jeżeli nie są wymagane na pokrycie straty wykazanej w sprawozdaniu finansowym.

Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz powołanych regulacji pozwala stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści uzupełnienia wniosku – Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia niezabudowanej działki, jej planowane nieodpłatne przekazanie na rzecz wspólników wypełni przesłanki wynikające z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, uznające ww. czynność za odpłatną dostawę towarów. Zatem czynność ta – w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy – będzie podlegała opodatkowaniu. Podstawą opodatkowania ww. nieodpłatnej dostawy będzie – zgodnie z art. 29a ust. 2 w powiązaniu z ust. 6 tego artykułu – cena nabycia tej nieruchomości pomniejszona o kwotę podatku. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowanie norma prawna zawarta w art. 29a ust. 10 pkt 4 ustawy. Podkreślić bowiem należy, że wniesione przez wspólników dopłaty stanowiły dopłaty, o których mowa w powołanych wyżej przepisach kodeksu spółek handlowych i przeznaczone były na nabycie przedmiotowej nieruchomości. Zatem nie można przyjąć, że wpłaty wspólników związane były z przeniesieniem przez Spółkę prawa własności ww. działki. W konsekwencji należy stwierdzić, że dopłaty te nie były dopłatami mającymi bezpośredni wpływ na cenę sprzedawanej przez Spółkę nieruchomości, o których mowa w art. 29a ust. 10 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto zaznaczyć należy, że opisane czynności dokonywane przez Spółkę nie będą stanowiły zwrotu dopłat (środków finansowych), lecz dostawę nieruchomości.

Wobec powyższego stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.