Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/4511-47/16-3/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-03-18
Teza: Czy w sytuacji przedstawionej powyżej, obliczając wysokość przychodów, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy powiększyć go o wartość zryczałtowanego zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 115 ustawy o podatku od towarów i usług otrzymanego przez rolnika ryczałtowego (wykazywanego w fakturach VAT RR)?
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; księgi-księgi handlowe; księgi-księgi rachunkowe; limit; norma; rolnik-rolnik ryczałtowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2016 r. (data wpływu 15 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przez podatnika prowadzącego działy specjalne produkcji rolnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przez podatnika prowadzącego działy specjalne produkcji rolnej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Pozostaje Pan w związku małżeńskim i wraz z małżonką prowadzi działy specjalne produkcji rolnej. W prowadzonej działalności rolniczej wykorzystują Państwo składniki majątkowe stanowiące gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.), będące współwłasnością małżeńską, w skład którego wchodzą: grunty, budynki gospodarskie, maszyny i urządzenia.

Corocznie deklaruje Pan z żoną wielkość hodowli (dzieląc całą produkcję po 50%) na odrębnych deklaracjach PIT-6/6L i na tej podstawie żona oraz Pan otrzymujecie dwie decyzje na zaliczki na podatek dochodowy, ustalone na podstawie norm szacunkowych.

Na dzień 31 grudnia 2015 r. dochód łączny uzyskiwany z gospodarstwa nie przekroczył kwoty 1.200.000 euro. W związku z planowaną rozbudową fermy, w przyszłym roku zwiększy się przychód ze sprzedaży drobiu i osiągnie wartość łączną ponad 1.200.000 euro.

Tak, jak w latach ubiegłych zamierzacie Państwo skorzystać z możliwości określenia dochodu z działalności dotyczącej działów specjalnych produkcji przy zastosowaniu norm szacunkowych, odrębnie dla Pana i małżonki na podstawie deklaracji PIT-6/6L.

Ponadto skorzystacie Państwo ze zwolnienia z podatku od towarów i usług dla rolników ryczałtowych, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie zarówno żona i Pan zawrzecie niezależne umowy z kontrahentami i wystawiane będą odrębne faktury VAT RR.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2).

Czy w sytuacji przedstawionej powyżej, obliczając wysokość przychodów, zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy powiększyć go o wartość zryczałtowanego zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 115 ustawy o podatku od towarów i usług otrzymanego przez rolnika ryczałtowego (wykazywanego w fakturach VAT RR)?

Zdaniem Wnioskodawcy, wysokości przychodów, o których mowa w art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie powiększa wartość zryczałtowanego zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 115 ustawy o podatku od towarów i usług, otrzymanego przez rolnika ryczałtowego. Powyższe wynika zarówno z regulacji art. 2 ustawy o rachunkowości, art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i postanowień ustawy o podatku od towarów i usług dotyczących zwrotu rolnikom ryczałtowym zryczałtowanego podatku VAT. Określony w art. 2 ustawy o rachunkowości limit 1.200.000 euro dotyczy bowiem przychodów netto ze sprzedaży. Podobnie regulacja art. 14, art. 15 i art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje powiększenia przychodów o wartość zryczałtowanego zwrotu podatku VAT.

Z założenia zwrot ten ma bowiem zrekompensować rolnikowi ryczałtowemu podatek VAT zapłacony przez niego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w związku z prowadzoną działalnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), co do zasady, dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów osób fizycznych. Przepisów tej ustawy, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej, które stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

Działami specjalnymi produkcji rolnej – w myśl art. 2 ust. 3 tej ustawy – są natomiast uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Ponadto, jak wynika z przepisu art. 2 ust. 3a wyżej cytowanej ustawy, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działy specjalne produkcji rolnej są odrębnym źródłem przychodów.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych – zgodne z art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.) przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy, wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 1a pkt 3 oraz w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.

Jak z wynika z powyższych przepisów, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych zależy m.in. od wielkości osiąganych przychodów. Jeżeli zatem przychody osób fizycznych prowadzących działy specjalne produkcji rolnej przekroczą określoną ww. przepisem kwotę, to osoby te są zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

W myśl art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu dostawy produktów rolnych dla podatnika podatku, który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym podatkiem. Kwota zryczałtowanego zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych.

W tym miejscu należy zauważyć, że rolnik ryczałtowy to rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze, korzystający ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych. W związku ze zwolnieniem z opodatkowania VAT dostawy towarów oraz świadczenia usług przez rolnika ryczałtowego nie jest on zobowiązany do rejestrowania się jako czynny podatnik VAT w urzędzie skarbowym.

Zwrot zryczałtowanego podatku polega na tym, że podatnik VAT nabywający produkty rolne od rolnika ryczałtowego dolicza do ceny nabywanego produktu lub usługi podatek VAT i tak ustaloną kwotę obowiązany jest zapłacić rolnikowi.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić zatem należy, że wysokość przychodów, o których mowa w art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy powiększyć o wartość zryczałtowanego zwrotu podatku VAT, o którym mowa w art. 115 ustawy o podatku od towarów i usług otrzymanego przez rolnika ryczałtowego (wykazanego w fakturach VAT RR), z uwagi na treść art. 14 ust. 1 zdanie drugie, która mówi o pomniejszeniu przychodu o należny podatek od towarów i usług, a nie o zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.