Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-254/15-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-17
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zabudowanej.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; towar-towar używany; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2015 r. (data wpływu 7 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 24 maja 2015 r. (data wpływu 29 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zabudowanej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zabudowanej. Dnia 29 maja 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 18 lutego 1998 r. małżeństwo nabyło od Gminy Miejskiej na zasadach wspólności majątkowej część budynku (około 80%) wraz z prawem własności gruntu, na którym znajduje się ten budynek.

Zakupu dokonano bez odliczenia podatku naliczonego - zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisami aktu notarialnego i stanem faktycznym, budynek spełniał warunki do uznania go za towar używany. Nie było to pierwsze zasiedlenie. Zakup budynku był dokonany z zamiarem przeznaczenia go do użytkowania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przez jednego z małżonków i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych tej działalności.

Prowadzący działalność jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Przedmiotem działalności gospodarczej, do której wprowadzono przedmiotową nieruchomość, były i są do dnia dzisiejszego głównie usługi noclegowe-krótkotrwałego zakwaterowania oraz dodatkowo - usługi podnajmu lokali.

Następnie w roku 2002 dokonano pierwszego etapu modernizacji budynku w postaci budowy samodzielnych przyłączy: gazowego (z własną kotłownią) oraz wodociągową. Wartość tych modernizacji przekraczała 30% wartości początkowej nieruchomości, a od poniesionych wydatków dokonano odliczenia podatku VAT naliczonego.

Następnie w dniu 7 grudnia 2006 r. dokupiono od Gminy Miejskiej pozostałą część budynku (około 20%) wraz z prawem własności gruntu, w wyniku czego budynek wraz z gruntem w całości stał się własnością małżeństwa i w całości został wprowadzony do prowadzonej działalności gospodarczej. Ta transakcja również korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jak przy poprzednim zakupie z dnia 18 lutego 1998 r.

W roku 2007 dokonano kolejnego etapu modernizacji budynku w postaci budowy przyłącza energetycznego z własną rozdzielnicą prądu. Ta modernizacja nie przekraczała 30% wartości nieruchomości, a od wydatków na jej wykonanie odliczono z faktur zakupowych podatek VAT naliczony.

Dnia 29 maja 2015 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu stanu sprawy wskazując, że:

1.  Opisana we wniosku nieruchomość zabudowana była i jest nadal udostępniana osobom trzecim na podstawie odpłatnych umów cywilnoprawnych. Są to:
    1.  umowa najmu powierzchni elewacji w celach reklamowych zawarta od 10 czerwca 2007 r. do nadal,
    2.  umowa najmu pomieszczeń biurowych zawarta od 10 sierpnia 2007 r. do nadal,
    3.  umowa najmu lokalu zawarta od 9 września 2010 r. do nadal,
    4.  umowa najmu lokali zawarta od 14 września 2011 r. do nadal;
2.  Drugi etap modernizacji dokonany w roku 2007 w postaci budowy przyłącza energetycznego z własną rozdzielnią prądu dotyczył całego budynku.
3.  Budynek w całości jest i był wykorzystywany w okresie dłuższym niż 5 lat do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
4.  Zgodnie z klasyfikacjami wydanymi na podstawie przepisów o statystyce, a w szczególności Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej 29 października 2008 r. i obligującej dla celów podatku od towarów i usług, zakwalifikowano świadczone usługi noclegowe do pozycji 55.10.10.0 „Usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty i inne obiekty hotelowe”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż w roku 2015 ww. nieruchomości (budynku wraz z gruntem) jest zwolniona od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanej nieruchomości (budynku wraz z gruntem) jest zwolniona od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT, ponieważ przy nabywaniu w dwóch częściach zarówno w roku 1998 jak i 2006 przy nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ zakup był zwolniony od podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT w brzmieniu:

„Zwalnia się od podatku: dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, „to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”;

Nieruchomość była i jest wykorzystywana do prowadzonej działalności gospodarczej (od roku 1998 do nadal), w ramach której świadczone są usługi opodatkowane. Pomimo nakładów poniesionych w roku 2002 i przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości spełniony jest warunek art. 43 ust. 7a ustawy o VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy o VAT w brzmieniu:

„Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), nie stosuje się jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość zabudowana spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

A jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w roku 1998 Wnioskodawca wraz z małżonką nabyli część budynku (80%) wraz z prawem własności gruntu. Zakup nastąpił z zamiarem przeznaczenia do użytkowania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. usług noclegowych. Podobnie w roku 2006, gdy dokupiono pozostałe 20%.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nabyta nieruchomość (na podstawie umowy kupna-sprzedaży) wykorzystywana była przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Biorąc zatem pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Zainteresowany sprzedając nieruchomość, nie dokona zbycia majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany przez Niego w prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem dokonując dostawy opisanej nieruchomości pozyskanej i wykorzystywanej w celach zarobkowych Zainteresowany wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Jednakże czynność ta nie musi być faktycznie opodatkowana (nie musi prowadzić do powstania podatku należnego), bowiem za czynność taką należy również rozumieć czynność podlegającą opodatkowaniu w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże na mocy przepisów szczególnych – korzystającą ze zwolnienia od tego podatku.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, przez którą należy rozumieć sprzedaż, a także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment sprzedaży w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Zatem z powyższych przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej dwa lata.

Ponadto, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy).

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Dodatkowo art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, od dnia 1 stycznia 2014 r. dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy (obowiązujący od 1 stycznia 2014 r.), w myśl którego – w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że – co do zasady – grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku. Ponadto, przepis ten obejmuje swoim zakresem także grunty będące w wieczystym użytkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wraz z małżonką w dniu 18 lutego 1998 r. nabyli od Gminy Miejskiej na zasadach wspólności majątkowej część budynku (około 80%) wraz z prawem własności gruntu, na którym znajduje się ten budynek. Zakupu dokonano bez odliczenia podatku naliczonego - zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisami aktu notarialnego i stanem faktycznym, budynek spełniał warunki do uznania go za towar używany. Prowadzący działalność jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Następnie w roku 2002 dokonano pierwszego etapu modernizacji budynku w postaci budowy samodzielnych przyłączy: gazowego (z własną kotłownią) oraz wodociągową. Wartość tych modernizacji przekraczała 30% wartości początkowej nieruchomości, a od poniesionych wydatków dokonano odliczenia podatku VAT naliczonego.

Następnie w dniu 07 grudnia 2006 r. dokupiono od Gminy Miejskiej pozostałą część budynku (około 20%) wraz z prawem własności gruntu w wyniku czego budynek wraz z gruntem w całości stał się własnością małżeństwa i w całości został wprowadzony do prowadzonej działalności gospodarczej. Ta transakcja również korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jak przy poprzednim zakupie z dnia 18 lutego 1998 r. W roku 2007 dokonano kolejnego etapu modernizacji budynku w postaci budowy przyłącza energetycznego z własną rozdzielnicą prądu. Ta modernizacja nie przekraczała 30% wartości nieruchomości, a od wydatków na jej wykonanie odliczono z faktur zakupowych podatek VAT naliczony.

Opisana we wniosku nieruchomość zabudowana, była i jest nadal udostępniana osobom trzecim na podstawie odpłatnych umów cywilnoprawnych.

Są to:

1.  umowa najmu powierzchni elewacji w celach reklamowych zawarta od 10 czerwca 2007 r. do nadal,
2.  umowa najmu pomieszczeń biurowych zawarta od 10 sierpnia 2007 r. do nadal,
3.  umowa najmu lokalu zawarta od 9 września 2010 r. do nadal,
4.  umowa najmu lokali zawarta od 14 września 2011 r. do nadal.

Przy czym drugi etap modernizacji dokonany w roku 2007 w postaci budowy przyłącza energetycznego z własną rozdzielnią prądu dotyczył całego budynku. Budynek w całości jest i był wykorzystywany w okresie dłuższym niż 5 lat do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż w roku 2015 ww. nieruchomości (budynku wraz z gruntem) jest zwolniona od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust.7a ustawy VAT.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz elementy opisu sprawy wskazać należy, że sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem będzie transakcją korzystającą ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Powyższe wynika z faktu, że opisany we wniosku budynek został – na skutek umów najmu – po raz pierwszy zasiedlony, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, w roku 2007 (po pierwszym etapie modernizacji, który miał miejsce w roku 2002 i jej wartość przekroczyła 30% wartości początkowej nieruchomości), a od tej czynności upłynął okres 2-óch lat. Skutkiem powyższego nie zaistniały negatywne przesłanki zdefiniowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a) i lit. b) ustawy. W takim kształcie sprawy Wnioskodawca uprawniony jest zastosować względem sprzedaży budynku zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji powyższego dostawa gruntu znajdującego się pod opisanym budynkiem także będzie korzystać ze zwolnienia, co wynika z art. 29a ust. 8 ustawy.

W związku z powyższym nie analizowano, czy opisana we wniosku dostawa korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem jest to dokonywane wówczas, gdy zgodnie z ww. przepisem sprzedaż nie korzysta już ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W rozpatrywanej sprawie to zwolnienie z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dla planowanej sprzedaży nieruchomości, będzie przysługiwało.

Podsumowując, transakcja dostawy nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem spełnia przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tut. Organ informuje, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy budynku wraz z gruntem wykorzystywanego w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, uznano za nieprawidłowe, bowiem podstawą zwolnienia od podatku, opisanej we wniosku dostawy, stanowi przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a nie jak Wnioskodawca wskazał art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a ustawy.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy nieruchomości zabudowanej. Natomiast kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie rozstrzygnięta odrębnym pismem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.