Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-990/12-2/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-29
Teza: w zakresie skutków podatkowych przekazanej darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna; pieniądze; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 03.10.2012 r. (data wpływu 08.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazanej darowizny – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.10.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazanej darowizny.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

1.  Wnioskodawcą jest spółka O. Sp. z o.o. („Spółka”).
2.  Jedynym udziałowcem Spółki jest polska spółka N. sp. z o.o. („N.”), której jedynym udziałowcem jest luksemburska spółka M. S.A.R.L. („M”), której z kolei jedynym udziałowcem jest luksemburska spółka Centrum („Centrum”), M. oraz Centrum są zwane dalej Spółkami Luksemburskimi”.
3.  Spółka utworzyła wraz ze spółką H. Sp. z o.o., w której posiada 100% udziałów (Spółka Zależna”) podatkową grupę kapitałową w rozumieniu art. la UPodPraw (Podatkowa Grupa Kapitałowa”), która została zarejestrowana przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego i ma status podatnika CIT.
4.  Spółka rozważa przekazanie darowizn w formie pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich po utracie statusu podatnika CIT przez Podatkową Grupę Kapitałową.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku przekazania przez Spółkę darowizny pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich Spółka może w jakimkolwiek przypadku potraktować tę darowiznę jako koszt uzyskania przychodów Spółki?
2.  Czy w przypadku przekazania przez Spółkę darowizny pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich Spółka powinna rozpoznać z tytułu tej darowizny jakikolwiek przychód podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad. 1

Zdaniem Spółki, w przypadku przekazania przez Spółkę darowizny pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich Spółka nie może w żadnym przypadku potraktować tej darowizny jako kosztu uzyskania przychodów Spółki.

Zgodnie z UPodPraw, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem m.in. dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową (art. 16 ust. 1 pkt 14).

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, zgodnie z literalną treścią przepisu art. 16 ust. 1 pkt 14 UPodPraw, darowizna środków pieniężnych dokonana przez Spółkę na rzecz Spółek Luksemburskich — jako nie dokonana między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową — w żadnym przypadku nie będzie stanowiła kosztu uzyskania przychodów Spółki.

W konsekwencji, Spółka nie może w żadnym przypadku potraktować przedmiotowej darowizny jako koszt uzyskania przychodów.

Ad. 2

Zdaniem Spółki, w przypadku przekazania przez Spółkę darowizny pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich Spółka nie powinna rozpoznać z tytułu tej darowizny jakiegokolwiek przychodu podatkowego.

W szczególności, zdaniem Spółki:

1.  zgodnie z art. 12 ust. 1 UPodPraw, przychodami podatkowymi są w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne (w tym różnice kursowe), wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo nieodpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych otrzymanych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń; ponadto przychodami podatkowymi są inne wymienione enumeratywnie w artykule 12 UPodPraw pozycje;
2.  dla dokonującego darowizny pieniężnej darowizna ta nie wiąże się w żadnym przypadku z otrzymaniem jakichkolwiek świadczeń zwrotnych (ani pieniężnych ani żadnych innych), istotą darowizny jest bowiem brak jakiejkolwiek odpłatności (ekwiwalentności) dla darczyńcy; w konsekwencji, zgodnie z literalną wykładnią art. 12 ust. 1 UPodPraw, to podmiot otrzymujący darowiznę - a nie podmiot jej dokonujący - powinien rozpoznać przychód podatkowy;
3.  na powyższą konkluzję nie ma wpływu fakt, że darowizna jest dokonywana pomiędzy podmiotami powiązanymi (w rozumieniu art. 11 UPodPraw) czy niepowiązanymi; warunkiem zastosowania art. 11 UPodPraw w analizowanej sytuacji byłoby bowiem łączne spełnienie następujących przesłanek:
    1.  istnienie powiązań, o których mowa w art. 11 UPodPraw, pomiędzy podmiotem dokonującym darowiznę a podmiotem ją otrzymującym, oraz
    2.  ustalenie lub narzucenie w wyniku takich powiązań warunków różniących się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, oraz
    3.  nie wykazanie przez podmiot dokonujący darowizny dochodów w wyniku powyższego albo wykazanie dochodów niższych od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby powiązania o których mowa w art. 11 UPodPraw nie istniały;
4.  skoro darowizna jest z istoty czynnością nieodpłatną która nie skutkuje powstaniem przychodu dla podmiotu dokonującego darowizny, to w żadnym przypadku nie dojdzie do niewykazania lub zaniżenia dochodów z tytułu dokonania tej czynności; w konsekwencji, w analizowanej sytuacji art. 11 UPodPraw nie będzie mógł być zastosowany (brak spełnienia przesłanki, o której mowa w pkt 3c powyżej).

Konkludując, zdaniem Spółki, w przypadku przekazania przez Spółkę darowizny pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich Spółka nie powinna rozpoznać z tytułu tej darowizny jakiegokolwiek przychodu podatkowego.

Stanowisko Spółki znajduje pełne potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, w szczególności:

1.  w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2009 roku, znak IPPB3/423-77/09-2/GJ, zgodnie z którą: „otrzymanie darowizny a nie jej przekazanie będzie stanowiło przychód do opodatkowania. Po stronie darczyńcy nie wystąpi przychód do opodatkowania”;
2.  w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2007 roku, znak ITPB3/423-35/07/PS, zgodnie z którą: „Spółka ma zamiar przekazać w formie darowizny kwotę pieniężną na rzecz Urzędu Gminy. Tak więc opisana we wniosku czynność nie powoduje przysporzenia majątkowego Spółki, a tym samym nie wywołuje skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 74, poz. 397 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przy czym każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania podmiotu.

Nie każdy koszt poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami bowiem nie mogą być wydatki enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podkreślenia wymaga fakt, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Należy zwrócić przy tym uwagę, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Stosownie natomiast do treści art. 16 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem dokonywanych między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową, a także wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873, z późn. zm.), z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Wobec braku definicji „darowizny” w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, rozstrzygnięcie, czy dana czynność stanowi darowiznę w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy, wymaga sięgnięcia – w myśl reguł wykładni systemowej – do przepisów aktu prawnego, w którym ta instytucja jest uregulowana. Tym aktem prawnym jest ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak z powyższego wynika, istotą darowizny jest bezpłatne świadczenie kosztem majątku darczyńcy. Aby uznać daną czynność za darowiznę, konieczne jest zatem wystąpienie dyspozycji majątkowej darczyńcy, prowadzące do zmniejszenia jego majątku.

W przedmiotowej sprawie Spółka rozważa przekazanie darowizn w formie pieniężnej na rzecz Spółek Luksemburskich po utracie statusu podatnika CIT przez Podatkową Grupę Kapitałową. Zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu art. 16 ust 1 pkt 14 spółka nie może w żadnym przypadku potraktować przedmiotowej darowizny jako koszt uzyskania przychodu.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. u. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu. Przepis art. 12 tej ustawy, regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12 ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

Przychodami są więc w szczególności: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, a w zakresie przychodów związanych z działalnością gospodarczą także przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ww. ustawy).

Przychody neutralne podatkowo, a więc niestanowiące podstawy ustalania dochodu podatnika podlegającego opodatkowaniu, wymienia przepis art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dokonując ich wyczerpującego wyliczenia. W wyniku tej regulacji przepis ten tworzy zamknięty katalog, którego zakres nie podlega rozszerzeniu czy też zawężeniu poprzez stosowanie analogii, czy wykładni rozszerzającej. Do przychodów tych należą, stosownie do art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, zwrócone inne wydatki nie zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy stwierdzić, iż wynika z nich, że otrzymanie darowizny a nie jej przekazanie będzie stanowiło przychód do opodatkowania. Po stronie darczyńcy nie wystąpi przychód do opodatkowania.

Reasumując, w przypadku przekazania darowizny spółka nie może zaliczyć jej do kosztów, również z tego tytułu nie rozpoznaje przychodu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.