Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPB-1-3.4510.898.2016.1.AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-11-18
Teza: w zakresie ustalenia, czy wartość dofinansowania do uczestnictwa w Programie dla pracowników i ich rodzin, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w sytuacji, gdy będzie finansowała te wydatki ze środków obrotowych
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; karnet; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 15 sierpnia 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 6 października 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wartość dofinansowania do uczestnictwa w Programie dla pracowników i ich rodzin, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w sytuacji, gdy będzie finansowała te wydatki ze środków obrotowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wartość dofinansowania do uczestnictwa w Programie dla pracowników i ich rodzin, Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w sytuacji, gdy będzie finansowała te wydatki ze środków obrotowych.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z szeroko pojętą branżą chemiczną. Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „UPDOP”), Spółka jest podmiotem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Charakter działalności Wnioskodawcy wymaga zatrudniania wysoko wykwalifikowanej kadry o specjalizacji z różnych dziedzin. Mając na względzie pozyskanie i utrzymanie pracowników, Spółka postanowiła stworzyć pozapłacowy program motywacyjny. Obejmuje on m.in. zapewnienie pracownikom wstępu na obiekty oraz zajęcia sportowe i rekreacyjne w ramach programu MultiSport („Program”). Świadczenia te służą motywowaniu pracowników, poprawieniu ich efektywności oraz zagwarantowaniu przyjaznej atmosfery wśród pracowników. Decyzja o ponoszeniu przedmiotowych wydatków przez Spółkę podyktowana jest faktem, że aktywność ruchowa zapobiega powstawaniu chorób oraz zwiększa stymulację korzystnych dla zdolności do pracy fizycznej i umysłowej czynników, a także neutralizuje stresy. Na dodatek uczestnictwo w przedmiotowym programie jest obecnie coraz powszechniejszym standardem na rynku pracy. Z Programu może korzystać pracownik Spółki i/lub wskazana przez niego osoba bliska. Opłata za uczestnictwo pracownika i/lub osoby towarzyszącej w Programie uiszczana jest przez Spółkę. Opłata ta ma charakter zryczałtowany - jest stała niezależnie od ilości i rodzaju faktycznie uzyskanych świadczeń sportowo-rekreacyjnych objętych umową. Zapłata za udział w programie następuje na podstawie faktury w miesięcznych okresach rozliczeniowych. Ostateczny koszt uczestnictwa w programie ponoszony jest w części przez Spółkę, a w części przez samego pracownika. Poniesienie ww. kosztów przez pracownika odbywa się w drodze potrącenia odpowiedniej kwoty z jego wynagrodzenia za pracę (pracownik otrzymuje wynagrodzenie pomniejszone o odpowiednią część kosztów przysługującego uczestnictwa w Programie). Przy czym dofinansowanie dotyczy wyłącznie kart dla pracowników. Spółka rozważa w przyszłości 100% dofinansowanie kart pracowniczych oraz częściowe lub całkowite dofinansowanie uczestnictwa w Programie dla osób bliskich. Spółka nadmienia, że w pozostałej (nie pokrytej przez pracowników) części koszty zakupu karnetów finansowane są ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wartość dofinansowania do uczestnictwa w Programie dla pracowników i ich rodzin Spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, w sytuacji, gdy będzie finansowała te wydatki ze środków obrotowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na dofinansowanie uczestnictwa w Programie dla pracowników i ich rodzin, w części finansowanej ze środków obrotowych Spółki, będzie ona mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zaliczenie konkretnego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest możliwe, jeśli racjonalnie oceniając wydatek ten mógłby przyczynić się do powstania przychodu czy jego zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.

Należy uznać za utrwaloną praktykę w procesie kwalifikacji wydatku poniesionego przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów, w której możliwości takiej kwalifikacji uzależniona jest od spełnienia następujących warunków:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W opinii Spółki, przedstawione zdarzenie przyszłe, wypełnia wszystkie ww. warunki. Należy podkreślić, że do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach i z zastrzeżeniem niektórych ograniczeń, zalicza się tzw. koszty pracownicze. Zgodnie z doktryną, obejmują one między innymi wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie, ale także diety, inne należności za czas podróży służbowej, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, świadczenia medyczne, w tym szczepienia. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci zakupu karnetów wstępu na siłownie, pływalnię, korty tenisowe, fitness oraz opłaty za korzystanie z innych obiektów sportowych, ale mogą także obejmować inne wydatki ponoszone na rzecz pracowników. Jednakże, każdorazowo należy zbadać cel poniesienia takiego wydatku.

Wydatki poniesione na zakup uczestnictwa pracowników i ich rodzin w Programie mają długofalowo zmotywować pracowników do uczestnictwa w różnych formach aktywności i wpłynąć na poprawę ich stanu zdrowia, a przez to na efektywność i jakość wykonywanej pracy. Udostępnienie możliwości uprawiania różnych aktywności fizycznych w szerszym zakresie przyczynia się do ograniczenia absencji w pracy (np. ze względu na chorobę własną, dziecka, małżonka lub partnera), poprawy wydajności pracy oraz wzrostu efektywności wykonywanych zadań, co w końcowym rozrachunku powoduje zmniejszenie kosztów pracodawcy, wynikających z opóźnień w realizacji zamówień lub konieczności zapewnienia zastępstwa na danym stanowisku pracy.

Niejako przy okazji zapewnienie przedmiotowego świadczenia motywuje pracowników, przyczynia się do powstania trwalszej więzi pomiędzy Wnioskodawcą a pracownikiem, poprawia komunikację wewnętrzną, gdyż w wielu przypadkach pracownicy Spółki wspólnie wybierają określone zajęcia sportowe, co niewątpliwie przyczynia się do polepszenia integracji wśród nich. W konsekwencji, zachęta w postaci częściowo odpłatnego udziału w Programie prowadzi do poprawy wydajności pracowników oraz wzrostu efektywności wykonywanych zadań. Udział pracowników w Programie ma zatem pośredni wpływ na uzyskiwany przez Spółkę przychód.

Tym samym, w opinii Spółki, wydatki na finansowanie uczestnictwa pracowników w Programie będą stanowiły koszt uzyskania przychodu. Wydatki te spełniają bowiem przesłankę związku z przychodem w rozumieniu art. 15 ust. 1, a jednocześnie nie mieszczą się w katalogu pozycji wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 UPDOP.

Ta sama argumentacja dotyczy ewentualnego rozważanego dofinansowania do kart dla członków rodzin pracowników. Celem Spółki jest zwiększenie motywacji pracowników, a także wypełnienie oczekiwań pracowniczych - zapewnienie benefitów w postaci dostępu do różnych form aktywności sportowej także dla członków rodzin staje się standardem na rynku pracy wśród wyżej wykwalifikowanych specjalistów i niewątpliwie przyczynia się do tworzenia lepszej więzi między Spółką a pracownikami. Jest także bardzo ważne w procesie naboru nowych pracowników.

Analogicznie, w opinii Spółki, również wydatki na finansowanie uczestnictwa rodzin pracowników w Programie będą stanowiły koszt uzyskania przychodu. Wydatki te spełniają bowiem przesłankę związku z przychodem w rozumieniu art. 15 ust. 1 UPDOP, a jednocześnie nie mieszczą się w katalogu pozycji wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów w myśl. art. 16 ust. 1 UPDOP.

Prawidłowość stanowiska Spółki znajduje również potwierdzenie w wydawanych z upoważnienia Ministra Finansów interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego m.in. w:

*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 lutego 2016 r., sygn. IBPB-1-3/4510-707/15/TS, w której organ podkreślił, że nie ulega wątpliwości, że wydatki na zakup pakietów medycznych oraz kart multisport dla pracowników oraz członków ich rodzin zostały poniesione przez Spółkę w trosce o swoich pracowników i ich najbliższych. W istocie wpływa to z jednej strony na poprawę zdrowia, a w konsekwencji zmniejszenie liczby zachorowań i absencji pracowników, a z drugiej na zwiększenie motywacji pracowników do pracy, gdyż pakiety wpływają na lojalność wobec pracodawcy i tym samym budują wizerunek pracodawcy jako dbającego nie tylko o swoich pracowników, ale również o członków rodzin swoich pracowników. (…) należy stwierdzić, że wydatki poniesione na zakup pakietów medycznych oraz tzw. kart multisport, w ramach których są zawarte świadczenia medycyny pracy oraz profilaktyki dla pracowników, jak i członków ich rodzin spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop; jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1, zatem stanowią one koszty uzyskania przychodów Spółki.
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 13 lipca 2015 r., sygn. ILPB3/4510-1-167/15-4/KS, w której organ stwierdził, że: Odnosząc się do opłat ponoszonych przez Spółkę w związku z nabyciem karnetów na rzecz pracowników - w części finansowanej ze środków pracodawcy - należy stwierdzić, że są one pośrednio związane z działalnością Spółki. Z opisu sprawy wynika, że zachodzą przesłanki uprawniające do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 1 marca 2013 r., sygn. ILPB3/423-491/12-5/AO, w której organ potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki na karnety wejściowe na basen i imprezy sportowe będą stanowiły koszt uzyskania przychodu. Wydatki te spełniają bowiem przesłankę związku z przychodem w rozumieniu art. 15 ust. 1, a jednocześnie nie mieszczą się w katalogu pozycji wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów w myśl. art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 grudnia 2012 r., sygn. ILPB3/423-380/12-2/JS, w której organ stwierdził, że wydatki na rzecz pracowników w postaci zakupu świadczeń sportowych (karty multisport) ponoszone przez Spółkę ze środków obrotowych, są pośrednio związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Korzystanie przez pracowników z tego typu świadczeń służy integracji i poprawie komunikacji wewnętrznej pracowników, sprzyja zwiększeniu wydajności i efektywności pracy, zintegrowaniu pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji przekłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. Zatem, ponoszone z tego tytułu wydatki są związane w sposób pośredni z uzyskiwanymi przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej. Należy więc uznać, iż zachodzą przesłanki uprawniające do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Przedmiotowe wydatki nie mogą być również zaliczane do wydatków określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe. Reasumując, koszty poniesione przez Spółkę w związku z zakupem karnetów na siłownię i inne formy wypoczynku ruchowego (karty multisport) w części sfinansowanej ze środków obrotowych Spółki należy uznać za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
*   interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 28 lutego 2012 r., sygn. ILPB3/423-562/11-3/MM, w której organ stwierdził, że wydatki na zakup przedmiotowych kart, które Wnioskodawca ponosi z własnych środków obrotowych na rzecz pracowników na podstawie ustaleń zawartych w regulaminie wynagradzania, stanowią koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

O możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z powyższego wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 updop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca mając na względzie pozyskanie i utrzymanie pracowników, postanowił stworzyć pozapłacowy program motywacyjny. Obejmuje on m.in. zapewnienie pracownikom wstępu na obiekty oraz zajęcia sportowe i rekreacyjne w ramach programu MultiSport („Program”). Świadczenia te służą motywowaniu pracowników, poprawieniu ich efektywności oraz zagwarantowaniu przyjaznej atmosfery wśród pracowników. Z Programu może korzystać pracownik Spółki i/lub wskazana przez niego osoba bliska. Koszt uczestnictwa w programie ponoszony jest w części przez Spółkę, a w części przez samego pracownika. Spółka rozważa w przyszłości 100% dofinansowanie kart pracowniczych oraz częściowe lub całkowite dofinansowanie uczestnictwa w Programie dla osób bliskich. Ponadto, Spółka nadmienia, że w pozostałej (nie pokrytej przez pracowników) części koszty zakupu karnetów finansowane są ze środków obrotowych Wnioskodawcy.

Wskazać należy, że aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wskazać również należy, że to na podatniku, jako podmiocie odnoszącym ewidentne korzyści z zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów (zmniejszenie podstawy opodatkowania), spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek stanowi koszt podatkowy. Na podstawie prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń musi wynikać ponad wszelką wątpliwość, że dany wydatek jest celowy i racjonalnie uzasadniony.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W tym miejscu należy zauważyć, że kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze, które obejmują nie tylko wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie, ale i diety, inne należności za czas podróży służbowej, wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, świadczenia medyczne. Mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci zakupu karnetów wstępu na siłownie, pływalnie, korty tenisowe, fitness oraz opłaty za korzystanie z innych obiektów sportowych. Świadczenie to bowiem jest związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin/osoby bliskie nie partycypowałyby w nabytych świadczeniach).

W każdej sytuacji jednakże trzeba sprawdzić, jaki jest cel poniesionego wydatku. Nie ulega wątpliwości, że zapewnienie pracownikom oraz wskazanej osobie bliskiej, wstępu na obiekty oraz zajęcia sportowe i rekreacyjne w ramach programu MultiSport zostały poniesione przez Spółkę w trosce o swoich pracowników i ich najbliższych. W istocie wpływa to na poprawę zdrowia, a przez to na efektywność i jakość wykonywanej pracy oraz przyczynia się do ograniczenia absencji. Ponadto, korzystanie przez pracowników z tego typu świadczeń służy integracji i poprawie komunikacji wewnętrznej pracowników, sprzyja zwiększeniu wydajności i efektywności pracy, zintegrowaniu pracowników z pracodawcą, co w konsekwencji przekłada się na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów. Należy więc uznać, że zachodzą przesłanki uprawniające do zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, wydatki poniesione przez Spółkę na dofinansowanie uczestnictwa w Programie dla pracowników i ich rodzin, w części finansowanej ze środków obrotowych Spółki, spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 updop, jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1, zatem stanowią one koszty uzyskania przychodów Spółki.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się że, w zakresie stanu faktycznego zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzina wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.