Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-400/12/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-02-15
Teza: Czy art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn będzie miał zastosowanie w brzmieniu obowiązującym w dacie sądowego stwierdzenia nabycia spadku (uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku) czy przepisy powyższej ustawy obowiązujące w dacie śmierci spadkodawcy to jest w roku 1992?
Słowa kluczowe: dziedziczenie-dziedziczenie testamentowe; nabycie; obowiązek-obowiązek podatkowy; spadek; spadek-nabycie spadku; spadkobiercy; testament; zobowiązanie-zobowiązanie podatkowe; zwolnienie; śmierć
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 16 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Zgodnie z treścią aktu notarialnego z dnia 09 grudnia 1976 r. ojciec Wnioskodawczyni nabył odrębną własność nieruchomości lokalowej. Środki na zakup ww. lokalu pochodziły z majątku odrębnego (osobistego) ojca Wnioskodawczyni, nabytego w spadku po rodzicach.

Ojciec Wnioskodawczyni zmarł w dniu 19 września 1992 r. i na podstawie testamentu notarialnego z dnia 07 listopada 1984 r. Wnioskodawczyni została powołana do spadku.

Do dnia niniejszego wystąpienia nie zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po zmarłym ojcu Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn będzie miał zastosowanie w brzmieniu obowiązującym w dacie sądowego stwierdzenia nabycia spadku (uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku) czy przepisy powyższej ustawy obowiązujące w dacie śmierci spadkodawcy to jest w roku 1992?

Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro nastąpi sądowe stwierdzenie nabycia prawa do masy spadkowej, to wówczas będą miały zastosowanie przepisy art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym w dacie sądowego stwierdzenia nabycia spadku (uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku).

Zgodnie bowiem z art. 4a ww. ustawy, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez m.in. zstępnych w przypadku dokonania odpowiedniego zgłoszenia, w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. W myśl natomiast art. 669 Kodeksu postępowania cywilnego sąd spadku wydaje postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po przeprowadzeniu rozprawy, na którą wzywa wnioskodawcę oraz osoby mogące wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1629) do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r. podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. spadku.

Powołaną powyżej ustawą o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wprowadzono art. 4a, zgodnie z którym zwolniono od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca (w aktualnie obowiązującym stanie prawnym – 6 miesięcy) od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca (w aktualnie obowiązującym stanie prawnym – 6 miesięcy) od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4. W przypadku braku takiego zgłoszenia nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W myśl art. 922 § 1 tej ustawy przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Zgodnie z art. 924 ww. ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Spadek nabywa się na podstawie ustawy lub z testamentu (art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego). Dziedziczenie testamentowe polega na tym, że spadkobiercą staje się osoba lub osoby wskazane w testamencie, które przejmują prawa i obowiązki zmarłego (spadek). Prawomocne postanowienie sądu ma natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdza jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego). Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy. Zgodnie bowiem z treścią art. 1015 § 1 i § 2 zdanie pierwsze Kodeksu cywilnego oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. Brak oświadczenia spadkobiercy w powyższym terminie jest jednoznaczny z prostym przyjęciem spadku.

Z wniosku wynika, iż ojciec Wnioskodawczyni zmarł w dniu 19 września 1992 r. i na podstawie testamentu notarialnego z dnia 07 listopada 1984 r. Wnioskodawczyni została powołana do spadku. Do dnia niniejszego wystąpienia nie zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po zmarłym ojcu Wnioskodawczyni.

W tym miejscu należy wskazać, iż momentem nabycia przez Wnioskodawczynię spadku jest, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami prawa, data śmierci spadkodawcy (ojca Wnioskodawczyni), tj. 19 września 1992 r. A zatem nabycie spadku nastąpiło przed wejściem w życie – tj. od 01 stycznia 2007 r. – znowelizowanej ustawy o podatku od spadków i darowizn i tym samym w przedmiotowej sprawie – zgodnie z przywołanymi na wstępie postanowieniami art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 16 listopada 2006 r. – będą miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r.

Jak wyjaśniono powyżej, kwestię daty nabycia spadku regulują przepisy Kodeksu cywilnego. Zatem nabycie spadku nie następuje na mocy postanowienia sądu lecz z mocy samego prawa (ex lego) z chwilą jego otwarcia tj. z chwilą śmierci spadkodawcy.

Biorąc powyższe pod uwagę, nie można się zgodzić ze stanowiskiem Wnioskodawczyni, iż skoro nastąpi sądowe stwierdzenie nabycia prawa do masy spadkowej, to wówczas będą miały zastosowanie przepisy art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym w dacie sądowego stwierdzenia nabycia spadku (uprawomocnienia się postanowienia o nabyciu spadku).

Nabycie przez Wnioskodawczynię spadku po zmarłym w 1992 r. ojcu, opodatkowane będzie według zasad określonych ustawą z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., a więc, przed zmianami dokonanymi ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Przepisy ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 01 stycznia 2007 r. nie przewidują możliwości zastosowania w sprawie Wnioskodawczyni zwolnienia wynikającego z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż przepis ten ma zastosowanie do nabycia, które miało miejsce po 31 grudnia 2006 r.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W związku z dołączeniem do wniosku kserokopii dokumentów należy zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.