Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD3/033/129/DZI/08/PK-1286
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2010-06-29
Teza: Świadczenia medyczne dla pracowników i ich członków rodzin.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin; pracodawca; pracownik; przychód-przychody z innych źródeł; przychód-przychód ze stosunku pracy; świadczenie-świadczenie medyczne; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie zdrowotne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Minister Finansów zmienia z urzędu interpretację indywidualną z dnia 10 kwietnia 2008 r., Nr IPPB2/415-57/08-4/SP, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w imieniu Ministra Finansów, uznającą za nieprawidłowe stanowisko Spółki z o.o. oddział w Polsce (Wnioskodawca) przedstawione we wniosku z dnia 04 stycznia 2008 r. (data wpływu 11 stycznia 2008 r.) o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia przychodu pracowników i członków rodzin, tj. współmałżonka lub partnera życiowego, dzieci do 25 roku życia z tytułu przyznanych imiennych kart medycznych wchodzących w zakres medycyny pracy i dodatkowych świadczeń zdrowotnych, gdyż **stwierdza jej nieprawidłowość** w zakresie dotyczącym zakwalifikowania do przychodów członka rodziny pracownika świadczeń związanych z opieką medyczną.

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej określenia przychodu pracowników, członków ich rodzin, tj. współmałżonka lub partnera życiowego, dzieci do 25 roku życia, z tytułu przyznanych imiennych kart medycznych upoważniających do skorzystania z usług medycznych wchodzących w zakres medycy pracy i dodatkowych świadczeń zdrowotnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zawarł umowę z L. o udzielenie świadczeń zdrowotnych dla swoich pracowników i ich rodzin. Zakresem usług umowa obejmuje:

1.  w zakresie podstawowym:

1.  wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie pracowników, o których mowa w Kodeksie Pracy (art. 229 KP),
2.  profilaktyczna opieka zdrowotna nad pracownikami (art. 229 KP),
3.  wybrane przez Wnioskodawcę świadczenia zdrowotne z zakresu profilaktyki opieki zdrowotnej, przez którą należy rozumieć ogół działań zapobiegających powstawaniu i szerzeniu się niekorzystnych skutków zdrowotnych, które w sposób bezpośredni lub pośredni mają związek z warunkami albo charakterem pracy należące do zadań służby medycyny pracy,

3.  w zakresie dodatkowym:

1.  stomatologia,
2.  hospitalizacja,
3.  pozakonsultacyjne zabiegi ambulatoryjne,
4.  pakiet ubezpieczeń W. (koszty leczenia, usługi assistance itp.).

Opłata za 1 miesiąc udzielenia Świadczeń Zdrowotnych to opłata ryczałtowa 210 PLN, która w umowie została podzielona na:

*   150 PLN za świadczenia medycyny pracy,
*   60 PLN za dodatkowe świadczenia zdrowotne

oraz w przypadku świadczeń zdrowotnych dla członka rodziny:

*   dla współmałżonka lub partnera życiowego – ryczałt 160 PLN,
*   dla dziecka do 25 roku życia – ryczałt 110 PLN.

Każdemu pracownikowi objętemu tą umową wydawana jest imienna karta, na podstawie której pracownik i jego rodzina (jeżeli pracownik poprosi o kartę dla członka rodziny) mogą korzystać z określonych świadczeń nieodpłatnie lub z rabatem.

Każdy pracownik jest uprawniony do korzystania z usług niezależnie od tego czy dostał na badanie skierowanie od Pracodawcy czy nie.

Zgodnie z umową Wnioskodawca ma obowiązek opłacania miesięcznej opłaty ryczałtowej na podstawie wystawionej faktury niezależnie od tego, czy w danym miesiącu pracownik (lub jego rodzina) skorzystał z usług medycznych, czy nie. Ilość wizyt u lekarzy jak również zakres usług, z których pracownik skorzystał, tj. czy z medycyny pracy czy z dodatkowych świadczeń, także nie mają znaczenia na wysokość opłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy posiadanie przez pracownika opłaconej przez zakład pracy imiennej karty medycznej upoważniającej go lub członków rodziny do skorzystania z usług medycznych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy przychodem jest pełna kwota 210 PLN, czy tylko kwota 60 PLN?
2.  Jak dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych powinny być rozliczone koszty karty medycznej dla członków rodziny (opcja męża/partnera jak również opcja dla dziecka). Jako przychód pracownika naszej firmy czy jako przychód konkretnego członka rodziny? Jeżeli jako przychód członka rodziny to jak powinno wyglądać rozliczenie podatku dziecka w wieku 2 lat?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Opieka medyczna określona jako świadczenie zdrowotne medycyny pracy o wartości 150 PLN nie jest przychodem pracownika i nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Opieka medyczna określona jako świadczenie dodatkowe o wartości 60 PLN stanowi przychód pracownika i jest podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Opieka medyczna dla członka rodziny (zarówno mąż jak i dziecko) w wysokości 160 PLN/110 PLN stanowi przychód pracownika i jest podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dokonując oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działając w imieniu Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia 10 kwietnia 2008 r., Nr IPPB2/415-57/08-4/SP, uznał:

1.  za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy odnośnie świadczeń dodatkowych dla pracownika stanowiących przychody ze stosunku pracy oraz świadczeń zdrowotnych medycyny pracy dla pracownika nie stanowiących przychodów ze stosunku pracy, twierdząc, że w przypadku zakupu przez pracodawcę usług medycznych uprawniających poszczególnych pracowników do skorzystania ze świadczeń niewchodzących w zakres medycyny pracy ich wartość stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w przypadku obowiązkowych świadczeń medycznych, do których zapewnienia Wnioskodawca jest zobowiązany przepisami Kodeksu pracy oraz inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami niezbędnej z uwagi na warunki pracy są przeprowadzane na koszt pracodawcy. Wartość tego rodzaju świadczeń, otrzymanych przez pracownika od pracodawcy, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy. Reasumując należy stwierdzić, iż posiadanie przez pracownika opłaconej przez zakład pracy imiennej karty medycznej upoważniającej go do opieki medycznej określonej jako świadczenie zdrowotne medycyny pracy nie stanowi przychodu tego pracownika. Natomiast przychodem pracownika ze stosunku pracy jest opieka medyczna w zakresie świadczeń dodatkowych w wysokości 60 PLN.
2.  za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy odnośnie zakwalifikowania do przychodów ze stosunku pracy świadczeń dodatkowych dla członków rodziny pracownika, twierdząc, że w przypadku osób nie będących pracownikami Wnioskodawcy, czyli członków rodzin, tj. współmałżonka lub partnera życiowego, dzieci do ukończenia 25 roku życia pozostających na utrzymaniu pracowników, uzyskane świadczenie w postaci możliwości skorzystania z usług medycznych świadczonych przez spółkę medyczną, stanowić będzie przychód w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sfinansowana opieka medyczna dla członków rodziny pracownika, stanowi przychód tych osób.

Po przeanalizowaniu akt sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa, Minister Finansów stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednocześnie, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wskazane kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy stanowi, że wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi zakupione – według cen zakupu.

Jednocześnie należy pamiętać, że zgodnie z art. 229 § 6 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie są przeprowadzane na koszt pracodawcy. Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej pracowników, niezbędnej z uwagi na warunki pracy. Należy podkreślić, że wartość tego rodzaju świadczeń otrzymanych przez pracownika od pracodawcy nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy.

Stąd, w przypadku zakupu przez pracodawcę usług polegających na wykonaniu wstępnych, okresowych oraz kontrolnych badań lekarskich, wartość tego rodzaju świadczeń nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w sytuacji zakupu przez pracodawcę pakietu usług medycznych dla swoich pracowników dotyczących np. wykonania wstępnych, okresowych oraz kontrolnych badań lekarskich, a także dodatkowych usług medycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym – na zasadach określonych w art. 32 w związku z art. 12 ust. 1 ustawy – podlegać będzie jedynie wartość pieniężna tej części otrzymanego świadczenia (część opłaty), która przypada na dodatkowe usługi medyczne.

W przypadku, gdy pracodawca oprócz kosztów opieki medycznej nad pracownikiem opłaca również koszty opieki medycznej za członków jego rodziny, wówczas łączna wartość kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę przypadająca na pracownika i członków jego rodziny stanowi przychód ze stosunku pracy dla pracownika. Pakiet świadczeń zdrowotnych dla członków rodziny pracownika jest nieodpłatnym świadczeniem otrzymywanym przez pracownika. Należy zwrócić uwagę, że gdyby nie łączący pracownika z Wnioskodawcą stosunek pracy, członek rodziny nie otrzymałby tego świadczenia. Nie ma zatem uzasadnienia, aby w tym przypadku przychód przypisywać osobie trzeciej, jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego, należało zmienić z urzędu interpretację indywidualną z dnia 10 kwietnia 2008 r., Nr IPPB2/415-57/08-4/SP, wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość w zakresie zakwalifikowania do przychodu członków rodzin pracowników Wnioskodawcy wartości otrzymywanych nieodpłatnie świadczeń medycznych stanowi dla tych osób przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy.

Zmieniona interpretacja indywidualna dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 04 stycznia 2008 r. i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji, tj. w dniu 10 kwietnia 2008 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą zmianę interpretacji przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał zmianę interpretacji indywidualnej, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy), na adres: Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.