Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4012.179.2019.2.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-01
Teza: Możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „(…)”.
Słowa kluczowe: gmina; projekt; wyposażenie; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2019 r. (data wpływu 17 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 czerwca 2019 r. (data wpływu 19 i 25 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją zadania pn.: „(…)” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w powyższym zakresie.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina przystąpi do realizacji zadania pod nazwą „(…)”, współfinansowanego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”.

Realizacja przedmiotowego projektu należy do zadań własnych Gminy i obejmuje zakup, dostawę i montaż sprzętu nagłośnieniowego i oświetlenia sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury.

W ramach realizacji niniejszego projektu, zamontowane zostaną takie elementy oświetlenia i nagłośnienia, jak:

*   Reflektor - spot teatralny,
*   Reflektor RED par,
*   Ruchoma głowa,
*   Ściemniacz,
*   Sterownik,
*   Kolumny aktywne,
*   Mikser,
*   Mikrofony

oraz pozostałe urządzenia, w tym służące do wzmocnienia sygnału oraz futerały, statywy i kable.

Doposażenie sali Gminnego Ośrodka Kultury w profesjonalny sprzęt nagłaśniający i oświetlenie, znacznie uatrakcyjni realizowane do tej pory działania służące popularyzacji dziedzictwa kulturowego tego obszaru, a tym samym, znacząco podniesiony zostanie poziom oferowanych usług kulturalnych.

Gminny Ośrodek Kultury, zaistniał już w latach 50-tych ubiegłego stulecia, a jako instytucja funkcjonuje od 2000 roku.

W ramach Gminnego Ośrodka Kultury funkcjonują:

*   3 domy kultury ze świetlicami wychowawczo-artystycznymi, w których prowadzone są zajęcia z rękodzieła i ceramiki;
*   4 Koła Gospodyń Wiejskich;
*   Stowarzyszenia kulturalne działające w sferze zachowania od zapomnienia miejscowego folkloru i tradycji: Towarzystwo Przyjaciół (…), Towarzystwo Miłośników Ziemi (…), Związek Pszczelarzy, Związek Wędkarzy, koła emeryckie w każdej z miejscowości;
*   Izba regionalna;
*   koła artystyczne: 2 chóry, Dziecięcy Zespół Regionalny „(…)” wspierany przez fundację (…) oraz Orkiestra Dęta w (…).

GOK nie tylko sam organizuje, ale również aktywnie wspiera wszelkie inicjatywy służące ochronie i promowaniu miejscowego dziedzictwa kulturowego. Jedną z takich właśnie form wsparcia rozlicznych przedsięwzięć, jest pomoc przy organizacji i udostępnianiu instytucjom społeczno-kulturalnym, sali widowiskowej GOK-u. Pozwala to na organizację ogólnodostępnych spotkań artystycznych, warsztatów, występów, wernisaży, jubileuszy, itp.

W ubiegłych latach przeprowadzony został remont sali, obejmujący malowanie ścian, renowację parkietu i sufitu. Jednakże, z uwagi na ograniczone koszty, nie zostało wymienione oświetlenie i nagłośnienie sceny, które z roku na rok staje się coraz bardziej awaryjne i mało wystarczalne w stosunku do stale zwiększającego się zapotrzebowania organizacji i mieszkańców korzystających z oferowanego zaplecza kulturalnego.

Projekt ma charakter w części komercyjny i powstał w odpowiedzi na oczekiwania mieszkańców w zakresie korzystania z ogólnodostępnych usług kulturalnych zlokalizowanych na obszarach wiejskich.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT i jako właściciel nieruchomości – Dom Kultury prowadzi w tym obiekcie działalność opodatkowaną – polegającą na odpłatnym wynajmie sali widowiskowej i sali sesyjnej (wynajem jest dokumentowany fakturami VAT) oraz działalność statutową – polegającą na udostępnianiu sali na zebrania wiejskie, komisje i sesje Rady Gminy, przeprowadzenie wyborów. Sala widowiskowa jest również wykorzystywana do realizacji działań statutowych Gminnego Ośrodka Kultury, który organizuje ogólnodostępne imprezy artystyczne. Gminny Ośrodek Kultury oraz Gminna Biblioteka korzystają z pomieszczeń w Domu Kultury na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia.

Niniejsza interpretacja wymagana jest przez (…) Urząd Marszałkowski, jako załącznik do wniosku o płatność końcową, a tym samym ostateczne rozliczenie przedmiotowego projektu.

Z uzupełnień z dnia 18 czerwca 2019 r. do wniosku wynika, że w odpowiedzi na poniższe pytania, Wnioskodawca udzielił następujących informacji:

1.  Czy Gminny Ośrodek Kultury jest jednostką organizacyjną Gminy, która podlega centralizacji rozliczeń w zakresie podatku VAT, czy odrębnym od Gminy podmiotem posiadającym osobowość prawną? Odpowiedź: Gminny Ośrodek Kultury jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną.
2.  Na kogo wystawiane są faktury obejmujące zakup, dostawę i montaż sprzętu nagłośnieniowego i oświetlenia sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury? Odpowiedź: Prawidłowo wystawiona faktura ma zawierać zapisy: Nabywca: Gmina (…), NIP (…). Odbiorca: Urząd Gminy (…).
3.  Kto jest właścicielem nieruchomości, której dotyczą wydatki związane z realizacją projektu pn.: „(…)”? Odpowiedź: Właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest Gmina.
4.  Czy Gmina udostępnia salę widowiskową Gminnemu Ośrodkowi Kultury nieodpłatnie, tj. w ramach czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Odpowiedź: Tak. Gmina udostępnia nieodpłatnie Gminnemu Ośrodkowi Kultury salę widowiskową znajdującą się w Domu Kultury.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniach z dnia 18 czerwca 2019 r.).

W związku ze specyfiką przedmiotowego projektu, Wnioskodawca (Gmina) zwraca się z zapytaniem, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w rozumieniu art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zostało poprawnie założone, że gmina ma możliwość odliczenia podatku od towarów i usług (VAT)?

**Zdaniem Wnioskodawcy**, efekt realizacji projektu będzie przez Wnioskodawcę wykorzystywany w części do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze zapisy art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją przedmiotowego projektu, Gmina ma możliwość odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabywania towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z zastosowaniem prewskaźnika proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. I tak, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 15 ww. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina przystąpi do realizacji zadania pod nazwą „(…)”, współfinansowanego w ramach PROW na lata 2014-2020. Realizacja projektu należy do zadań własnych Gminy i obejmuje zakup, dostawę i montaż sprzętu nagłośnieniowego i oświetlenia sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury. W ramach realizacji niniejszego projektu, zamontowane zostaną takie elementy oświetlenia i nagłośnienia jak: Reflektor - spot teatralny, Reflektor RED par, Ruchoma głowa, Ściemniacz, Sterownik, Kolumny aktywne, Mikser, Mikrofony oraz pozostałe urządzenia, w tym służące do wzmocnienia sygnału oraz futerały, statywy i kable. Doposażenie sali GOK w profesjonalny sprzęt nagłaśniający i oświetlenie, znacznie uatrakcyjni realizowane do tej pory działania służące popularyzacji dziedzictwa kulturowego tego obszaru, a tym samym, znacząco podniesiony zostanie poziom oferowanych usług kulturalnych. GOK nie tylko sam organizuje, ale również aktywnie wspiera wszelkie inicjatywy służące ochronie i promowaniu miejscowego dziedzictwa kulturowego. Jedną z takich form wsparcia jest pomoc przy organizacji i udostępnianiu instytucjom społeczno-kulturalnym sali widowiskowej GOK-u. Pozwala to na organizację ogólnodostępnych spotkań artystycznych, warsztatów, występów, wernisaży, jubileuszy itp. W ubiegłych latach przeprowadzony został remont sali, obejmujący malowanie ścian, renowację parkietu i sufitu. Jednakże, z uwagi na ograniczone koszty, nie zostało wymienione oświetlenie i nagłośnienie sceny, które z roku na rok staje się coraz bardziej awaryjne i mało wystarczalne w stosunku do stale zwiększającego się zapotrzebowania organizacji i mieszkańców korzystających z oferowanego zaplecza kulturalnego. Projekt ma charakter w części komercyjny i powstał w odpowiedzi na oczekiwania mieszkańców w zakresie korzystania z ogólnodostępnych usług kulturalnych zlokalizowanych na obszarach wiejskich. Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT i jako właściciel nieruchomości – Dom Kultury prowadzi w tym obiekcie działalność opodatkowaną – polegającą na odpłatnym wynajmie sali widowiskowej i sali sesyjnej (wynajem jest dokumentowany fakturami VAT) oraz działalność statutową – polegającą na udostępnianiu sali na zebrania wiejskie, komisje i sesje Rady Gminy, przeprowadzenie wyborów. Sala widowiskowa jest również wykorzystywana do realizacji działań statutowych Gminnego Ośrodka Kultury, który organizuje ogólnodostępne imprezy artystyczne. GOK oraz Gminna Biblioteka korzystają z pomieszczeń w Domu Kultury na podstawie umowy nieodpłatnego użyczenia. Gminny Ośrodek Kultury jest samorządową instytucją kultury, posiadającą osobowość prawną. Faktury wystawiane będą na Wnioskodawcę. Właścicielem przedmiotowej nieruchomości jest Gmina, która udostępnia nieodpłatnie Gminnemu Ośrodkowi Kultury salę widowiskową znajdującą się w Domu Kultury.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację ww. projektu.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlegają czynności wykonywane odpłatnie. Równocześnie, niektóre czynności wykonywane nieodpłatnie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, jako czynności zrównane z odpłatnym świadczeniem usług.

Mając na uwadze, że konstrukcja całego systemu podatku od wartości dodanej w krajach członkowskich UE podlega ścisłej harmonizacji, co oznacza, że polskie przepisy dotyczące podatku od towarów i usług muszą być zgodne z przepisami wspólnotowymi, w szczególności z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), przy interpretowaniu przepisów dotyczących funkcjonowania podatku VAT należy brać pod uwagę orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które wskazuje jak prawidłowo powinny być stosowane przepisy tego podatku.

W wyroku z dnia 1 kwietnia 1982 r. w sprawie 89/81 Hongkong Trade Development Council dotyczącym interpretacji przepisów drugiej Dyrektywy Rady 67/228, Trybunał Sprawiedliwości UE wskazał, że w sytuacji, gdy „działalność podmiotu polega wyłącznie na świadczeniu usług bez pobrania za te usługi bezpośredniego wynagrodzenia, nie istnieje podstawa prawna naliczenia podatku, w związku z czym usługi świadczone bezpłatnie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT” (pkt 10 wyroku). Ponadto, w wyroku z dnia 6 października 2009 r. w sprawie C-267/08 SPÖ, Trybunał zaznaczył, że „podstawą opodatkowania usług jest wszystko to, co zostało otrzymane jako świadczenie wzajemne za wyświadczoną usługę, a tym samym świadczenie usług jest opodatkowane jedynie wtedy, jeżeli istnieje bezpośredni związek pomiędzy wyświadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. Wynika stąd, że świadczenie usług dokonywane jest »odpłatnie« w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu tylko, jeżeli pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy” (pkt 19 wyroku). W wyroku tym Trybunał rozstrzygnął, że działalność reklamowa prowadzona przez oddział partii (SPÖ) nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy, bowiem działalność ta nie pozwala na stałe osiąganie zysków, a jedynie „pozwala na prowadzenie działań informacyjnych w ramach realizacji jej celów politycznych, polegających na rozpowszechnianiu idei partii jako organizacji politycznej. (\`(...)\`) Wykonując tę działalność SPÖ nie działa jednak na żadnym rynku” (pkt 24).

Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług (ewentualnie nieodpłatne zrównane z odpłatnym świadczeniem), jednak aby takie czynności podlegały opodatkowaniu, muszą być one wykonywane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług w celu realizacji zadania – polegającego na zakupie, dostawie oraz montażu sprzętu nagłośnieniowego i oświetlenia sali widowiskowej Gminnego Ośrodka Kultury – która została udostępniona nieodpłatnie Gminnemu Ośrodkowi Kultury (samorządowej jednostce kultury posiadającej osobowość prawną), należy wskazać, że zadania własne gminy obejmują również sprawy w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury bez ochrony zabytków (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym). Gmina, na podstawie ww. ustawy o samorządzie gminnym, jest zobligowana do zapewnienia niezbędnych środków finansowych do prowadzenia działalności kulturalnej domu kultury/ośrodka kultury oraz do utrzymania obiektu, w którym ta działalność jest prowadzona. Mimo, iż Gmina odgrywa kluczową rolę w jego utworzeniu i prowadzeniu jako instytucji kultury, to jest to (Gminny Ośrodek Kultury) jednostka samodzielna, posiadająca osobowość prawną. Działa na własny rachunek i prowadzi własną gospodarkę finansową. Gmina, działając jedynie w charakterze organizatora – nie odpowiada za jej zobowiązania. Tak więc Gmina, nabywając towary i usługi celem doposażenia GOK w sprzęt nagłośnieniowy i oświetlenie sali widowiskowej mający podnieść jakość oferowanych usług kulturalnych, z zamiarem jego nieodpłatnego udostępnienia w celu realizacji przez GOK zadań należących do zakresu ustawowych obowiązków Gminy, nie nabywa ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym, nie działa w charakterze podatnika VAT w rozumieniu ust. 1 tego artykułu. W konsekwencji, dokonując zakupów towarów i usług związanych z doposażeniem Gminnego Ośrodka Kultury, nie spełnia przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, a tym samym, nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, w związku z poniesionymi wydatkami na realizację zadania pn.: „(…)”, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia w całości lub w części kwoty podatku VAT wynikającej z faktur dokumentujących ww. wydatki, gdyż w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca w stosunku do przedmiotowego zadania nie będzie działał jako podatnik VAT, a wydatki służące realizacji ww. zadania nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie oceniono jako nieprawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.