Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-685/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-08-12
Teza: Z tytułu sprzedaży przedmiotowych działek nie stanie się Pani podatnikiem podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. z zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 maja 2014 r. (data wpływu 27 maja 2014 r.), uzupełnionym w dniu 7 sierpnia 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 7 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek gruntu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 6 kwietnia 1978 r. aktem notarialnym umowy darowizny otrzymała Pani od babci gospodarstwo rolne składające się z 4 działek, o łącznej powierzchni 7,96 ha. Posiada Pani wykształcenie rolnicze, dlatego zrezygnowała z pracy na etacie i rozpoczęła pracę w gospodarstwie. Uprawą ziemi zajmowała się Pani do 1992 r. W tym też roku ze względów zdrowotnych część gruntów rolnych użyczyła nieodpłatnie sąsiadowi. Użyczenie trwało do 2007 r. i od tego czasu ziemia nie jest uprawiana. W lipcu 2008 r. „na całym terenie” Pani gospodarstwa uchwalono plan zagospodarowania przestrzennego z przeznaczeniem gruntu pod budownictwo i drogi. Nie było to Pani inicjatywą. Od 2010 r. jest Pani na emeryturze. W 2010 r. dokonała podziału jednej z działek na 9 mniejszych. W najbliższym czasie zamierza sprzedać podzielone działki, jak również pozostałe działki. Nie wykonywała Pani żadnych innych czynności związanych np. z uzbrojeniem działek. Z uwagi na stan zdrowia i wiek, rozważa możliwość skorzystania z pomocy biura nieruchomości przy sprzedaży działek, aby nie narazić się na uszczuplenie swojego majątku prywatnego. Uzyskane ze sprzedaży działek środki zamierza wydatkować na leczenie swoje i męża oraz na ogólną poprawę bytu rodziny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż ww. działek jest zwolniona od podatku od towarów i usług z uwagi na to, że nie występuje Pani w tej transakcji jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowych działek stanowiących majątek prywatny, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Sprzedaż nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży nieruchomości stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Jak wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2012 r. nr IPTPP2/443-731/12-4/PR: działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. W ocenie organu w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży gruntu podjęto aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. O tym, czy przy sprzedaży działek niezabudowanych dochodzi do opodatkowania decyduje przede wszystkim to, czy sprzedawane nieruchomości zostały nabyte w celu odsprzedaży, tj. w celach handlowych, czy do celów prywatnych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1118/11, uznał, że: „Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.”

Sprzedaż działek nabytych do celów prywatnych może następować w wykonaniu działalności gospodarczej, jeżeli sprzedaży tej towarzyszą aktywne działania osoby fizycznej z zakresu obrotu nieruchomościami. Działaniami takimi są przykładowo uzbrojenie działek, czy podjęcie charakterystycznych dla obrotu nieruchomościami działań marketingowych. W Pani przypadku nie dochodzi do podjęcia aktywności, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Grunty otrzymała Pani w drodze darowizny przed ponad 35 laty. Nie podjęła ciągu działań takich np. jak: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, wystąpienie o wydanie warunków zabudowy, czy zmianę planu zagospodarowania przestrzennego, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działek, ogłoszenie w prasie w poszukiwaniu nabywców, itd., które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie można za takie działania uznać jednej czynności tj. podziału gruntu na mniejsze części, czy ewentualne skorzystanie z pośrednictwa biura nieruchomości. Przepisy nie zabraniają skorzystania z pomocy specjalistycznych firm w przypadku, gdy brak wiedzy danej osoby mógłby negatywnie wpłynąć na wartość posiadanego majątku prywatnego. W Pani przypadku brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać Panią za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami, gdyż aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem od towarów i usług nie wystarcza stwierdzić jedynie, że nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku z tą sprzedażą jako podatnik podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Dokonując sprzedaży działki nie będzie Pani działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż sprzedaż nieruchomości gruntowej, stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności i prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego, stosownie do obowiązującego orzecznictwa, transakcja zbycia nieruchomości gruntowej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy  Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.