Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.466.2025.2.DG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu
prewspółczynnika metrażowego.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
proporcja
wodociągi
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2f
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia części podatku VAT naliczonego związanego z wydatkami
    inwestycyjnymi poniesionymi/ponoszonymi na Inwestycję oraz wydatkami bieżącymi
    dotyczącymi budowy i przebudowy sieci wodociągowej w ramach Inwestycji, przy
    zastosowaniu wskazanego sposobu określenia proporcji. Uzupełnili go Państwo pismem z
    10 września 2025 r. (wpływ 11 września 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem
    z dnia 30 września 2025 r. (wpływ 30 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, sprecyzowany ostatecznie w nadesłanych
    uzupełnieniach
    Gmina (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego,
    utworzoną na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie”), zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem VAT. Poszczególne zadania własne Gminy przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy
    o samorządzie, jak i zadania zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są w
    ramach Gminy wykonywane przez jej samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd
    obsługujący Gminę (dalej: „Urząd Gminy”). Urząd Gminy wraz z jej samorządowymi
    jednostkami budżetowymi traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Gmina.
    Wykonując wskazane wyżej zadania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy
    publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (objętą opodatkowaniem według
    właściwych stawek VAT lub zwolnioną od VAT).
    Jednym z obszarów działania Gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie, są
    zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych. Zadania te realizowane są przez Urząd Gminy.

    Gmina ponosi i będzie ponosić wydatki bieżące związane ze wskazanym powyżej
    obszarem działania oraz wydatki majątkowe, związane z budową i przebudową sieci
    wodociągowej dotyczącej infrastruktury wodnej, dotyczące następujących inwestycji:
    1. Budowa i przebudowa sieci wodociągowej na terenie Gminy (...).
    Realizowane przez Gminę inwestycje (łącznie określane w dalszej części pisma jako
    „Inwestycje”) są finansowane z jej środków własnych lub pozyskanych środków
    publicznych.
    Z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gospodarki wodociągowej Gmina uzyskuje
    przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich, tj. mieszkańców Gminy,
    osób prowadzących działalność gospodarczą oraz przedsiębiorstw, na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych. Czynności te, wykonywane na rzecz osób trzecich,
    pomimo że stanowią zadania własne Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    samorządzie, są czynnościami opodatkowanymi VAT. W konsekwencji, w związku ze
    świadczeniem usług opodatkowanych VAT, Gmina odpowiednio rozlicza należny podatek
    w deklaracjach składanych miesięcznie w ramach JPK-V7M.
    Wytworzone w ramach Inwestycji środki trwałe są i będą również wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę do dostarczania wody do budynku Urzędu Gminy oraz jednostek
    budżetowych Gminy. Czynności te odbywają się w ramach potrzeb własnych Gminy i są
    dokumentowane notami księgowymi.
    Gmina ustala ilość dostarczonej wody do odbiorców w oparciu o wskazania wynikające z
    wodomierzy zainstalowanych w poszczególnych punktach odbioru (posiadających
    stosowne atesty i dopuszczonych do użytkowania). W ocenie Gminy wykorzystywane
    urządzenia pomiarowe pozwalają na dokonanie możliwie najdokładniejszego pomiaru
    ilości dostarczonej wody w stosunku do poszczególnych odbiorców. Stosowane
    urządzenia są powszechnie wykorzystywane na rynku przez podmioty prowadzące
    działalność w zakresie gospodarki wodociągowej.
    W związku z powyższym wybudowana przez Gminę infrastruktura wodociągowa jest i
    będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług (tj. do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jak i
    czynności niepodlegających opodatkowaniu. Gmina wskazuje również, że infrastruktura
    wodociągowa nie jest i - zgodnie z posiadaną obecnie przez Gminę wiedzą - nie będzie
    wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania VAT. Biorąc
    pod uwagę zakres działalności realizowanej w ramach gospodarki wodociągowej,
    Wnioskodawca nie jest w stanie przyporządkować wydatków z nią związanych wyłącznie
    do czynności opodatkowanych VAT. Tym samym Gmina zobowiązana jest do stosowania
    proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
    W przypadku rozliczeń Gminy, prewspółczynnik ustalony zgodnie z Rozporządzeniem z
    dnia 17 grudnia 2015 r. - tj. zgodnie z ogólną rekomendacją Ministra Finansów - wynosi 6%.
    Jednocześnie dane, którymi dysponuje Gmina, dotyczące liczby metrów sześciennych
    dostarczanej wody do mieszkańców oraz przedsiębiorców w całkowitej liczbie metrów
    sześciennych dostarczonej wody (tj. do mieszkańców, przedsiębiorców oraz jednostek
    gminnych) za rok 2024 r., wskazują na następującą strukturę prowadzonej działalności w
    zakresie dostaw wody:
                                    3A  Odbiorcy zewnętrzni (obrót opodatkowany  (...) mVAT)
                                    3B  Odbiorcy wewnętrzni  (...) m
                                    3A+B  SUMA  (...) m
              Proporcja sprzedaży opodatkowanej doA/(A+B)  całkowitej sprzedaży  0,9927

        -  Prewspółczynnik po zaokrągleniu  100%
    Biorąc pod uwagę powyższe dane, Wnioskodawca uznał, że prewspółczynnik, obliczony
    zgodnie z Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r., nie odzwierciedla struktury i
    specyfiki gospodarki wodnej prowadzonej przez Gminę. Posiadana przez Gminę
    infrastruktura jest i będzie wykorzystywana oraz zużywa się głównie (w ponad 99%) w
    ramach świadczeń realizowanych na rzecz podmiotów zewnętrznych (a więc
    opodatkowanych VAT). Świadczenia w ramach potrzeb własnych Gminy stanowią i będą
    stanowić natomiast jedynie marginalną część wszystkich działań w przedmiotowym
    obszarze (<1%).
    Na tej podstawie Gmina doszła do przekonania, że najbardziej właściwą metodą kalkulacji
    prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w odpowiednim zakresie,
    będzie metoda oparta o stosunek liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do
    podmiotów trzecich w ogólnej rocznej liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody do
    podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Wnioskodawcę oraz jednostek
    organizacyjnych Gminy (dalej: „prewspółczynnik metrażowy”). Tak ustalony sposób
    kalkulacji prewspółczynnika pozwala bowiem na określenie w precyzyjny, przejrzysty i
    dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki Gminy w zakresie gospodarki wodociągowej
    są wykorzystywane do czynności opodatkowanych dających prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, a jaka część wiąże się z zużyciem własnym Gminy. Wysokość
    prewspółczynnika wyliczonego tym sposobem, w oparciu o dane z 2024 r. wynosi 100%.
    Ponadto, jak wskazano powyżej, ilość dostarczanej wody mierzona jest przy zastosowaniu
    wodomierzy i liczników, co stanowi podstawę do kalkulacji należnego wynagrodzenia z
    tytułu prowadzonej sprzedaży oraz podstawę do ujęcia prawidłowej wartości dochodów
    wykonanych i wydatków wykonanych w sprawozdawczości budżetowej, jaką
    przygotowywać musi Gmina wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi. Powyższe
    oznacza, iż Gmina będzie w stanie precyzyjnie ustalić wartość sprzedaży w oparciu o ilość
    dostarczonej wody do odbiorców zewnętrznych i na potrzeby własne Gminy. W
    konsekwencji, analiza specyfiki działalności prowadzonej przez Gminę, w zakresie dostaw
    wody prowadzi do wniosku, że najbardziej reprezentatywnym sposobem obliczania
    podatku naliczonego podlegającego odliczeniu jest metoda obliczania prewspółczynnika
    oparta o obiektywne kryterium ilościowe.
    Gmina wskazuje również, że przy wyborze metody obliczania prewspółczynnika opartej o
    kryterium ilościowe kierowała się licznymi interpretacjami indywidualnymi oraz wyrokami
    sądów administracyjnych, w których niejednokrotnie potwierdzono możliwość odliczenia
    podatku naliczonego za pomocą sposobu określenia proporcji opartego o kryterium
    ilościowe w odniesieniu do działalności w zakresie wodociągów.
    Gmina wskazuje jednocześnie, że w jej ocenie, w opisanym obszarze nie powinna mieć
    zastosowania metoda wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. Metoda ta
    odnosi się bowiem do ogółu działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to
    działalność w przeważającej mierze pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT
    (stanowi bowiem realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Wskaźnik
    obliczony w oparciu o metodę wskazaną w przepisach Rozporządzenia ma w założeniu
    odzwierciedlać specyfikę działalności gminy w oparciu o całościową strukturę jej
    dochodów, tj. z uwzględnieniem sposobu finansowania tego podmiotu. Zdaniem
    Wnioskodawcy, nie odnosi się on jednak w żadnym wypadku do specyfiki poszczególnych
    wydatków Gminy na Inwestycje związane z budową infrastruktury wodociągowej, a także
    wydatków bieżących związanych z działalnością wodociągową.
    Działania podejmowane przez Gminę w obszarze gospodarki wodociągowej stanowią
    bowiem odstępstwo od generalnej struktury działalności Gminy - jak zostało wskazane
    powyżej, w zdecydowanej większości mają one charakter działalności gospodarczej,
    opodatkowanej VAT. Wybudowana przez Gminę infrastruktura wodociągowa będzie

    wykorzystywana i zużywana przede wszystkim w związku z czynnościami opodatkowanymi
    VAT, tj. ze sprzedażą na rzecz podmiotów zewnętrznych względem Gminy, co
    odzwierciedla struktura sprzedaży komercyjnej Wnioskodawcy w zakresie zadań
    wodociągowych - blisko 100% realizowanych dostaw wiąże się z działalnością
    opodatkowaną. Natomiast prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną
    w przepisach Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. ma charakter ogólny i odnosi się
    do ogółu działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to działalność w
    przeważającej mierze pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT (stanowi bowiem
    realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Dlatego też - w ocenie
    Wnioskodawcy - prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną w
    przepisach Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. nie będzie odzwierciedlał
    realizowanych działań komercyjnych z zakresu gospodarki wodociągowej, a zatem do
    nabyć w tym zakresie powinna znaleźć zastosowanie odrębna, indywidualnie dobrana
    metoda kalkulacji prewspółczynnika VAT. W ocenie Wnioskodawcy, za taką metodę należy
    uznać metodę opartą o obiektywne kryterium ilościowe, zaprezentowaną we Wniosku.
    W ocenie Gminy, wskazany we Wniosku sposób obliczenia prewspółczynnika będzie
    obiektywnie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
    gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Ponadto, zaprezentowany we
    Wniosku sposób obliczenia prewspółczynnika będzie zapewniał dokonanie obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części
    kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonane przez Gminę
    czynności opodatkowane w ramach działalności gospodarczej w zakresie gospodarki
    wodociągowej.
    Wydatki na inwestycje związane z budową i przebudową sieci wodociągowej, a także
    wydatki bieżące związane z budową i przebudową sieci wodociągowej objęte zakresem
    wniosku stanowią/będą stanowić wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z
    infrastrukturą wodociągową.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Gmina może odliczyć
    kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z budową i
    przebudową sieci wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z budową i
    przebudową sieci wodociągowej, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji
    prewspółczynnika opartą o stosunek liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do
    podmiotów trzecich w ogólnej rocznej liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody do
    podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Wnioskodawcę oraz jednostek
    organizacyjnych Gminy, a więc sposób inny, niż wymieniony w Rozporządzeniu z dnia 17
    grudnia 2015 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    Gmina może odliczyć kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje
    związane z budową i przebudową sieci wodociągowej, a także wydatków bieżących
    związanych z budową i przebudową sieci wodociągowej, stosując opisaną we wniosku
    metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o stosunek liczby metrów sześciennych
    dostarczonej wody do podmiotów trzecich w ogólnej rocznej liczbie metrów sześciennych
    dostarczonej wody do podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Wnioskodawcę oraz
    jednostek organizacyjnych Gminy, a więc sposób inny, niż wymieniony w Rozporządzeniu
    z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Za
    dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumieć należy przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy o

    VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
    osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
    stanowi dostawy towarów.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa
    w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. W myśl art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, co
    do zasady, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z
    tytułu nabycia towarów i usług.
    Należy zauważyć, iż w przypadku zakupów bezpośrednio i w całości związanych z
    działalnością opodatkowaną (i niezwolnioną z VAT), podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT odlicza podatek naliczony w całości. W sytuacji zaś, gdy dane zakupy
    związane są zarówno z działalnością opodatkowaną jak i inną działalnością (zwolnioną lub
    niepodlegającą opodatkowaniu), podatnik powinien dokonać alokacji wydatków do jednej
    ze wskazanych sfer, tzw. „alokacji bezpośredniej” tak, by odliczenie podatku naliczonego
    dotyczyło jedynie czynności opodatkowanych wykonywanych w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Natomiast w sytuacji, gdy nabyte towary wykorzystywane są
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza i przypisanie tych towarów i usług w całości do
    działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (dalej: „prewspółczynnik”).
    Z punktu widzenia stosowania prewspółczynnika należy mieć na uwadze, że stosownie do
    treści art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, będzie on miał zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    których:
    1) nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez
      podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
      oraz
    2) gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W powyższych okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej. Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie
    przepisu art. 86 ust. 2a jest wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż
    działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).
    W przypadku Gminy, biorąc pod uwagę zakres realizowanych zadań, zarówno
    komercyjnych (podlegających opodatkowaniu VAT), jak i działań „władczych”,
    wykonywanych w charakterze organu władzy publicznej (poza działalnością gospodarczą
    w rozumieniu VAT), wydatki ponoszone na działalność związaną z dostarczaniem wody
    powinny być rozliczone w oparciu o prewspółczynnik.
    Jak wynika bowiem z opisu przedstawionego stanu faktycznego, Gmina świadczy odpłatnie
    usługi dostarczania wody na rzecz mieszkańców, osób prowadzących działalność
    gospodarczą oraz przedsiębiorstw. Dostarczanie wody do budynku Urzędu Gminy oraz do
    jednostek organizacyjnych Gminy jest natomiast czynnością wewnętrzną Gminy. Innymi
    słowy, takie dostawy uznać należy za wykorzystywanie infrastruktury związanej z
    dostarczaniem wody dla celów własnych Gminy, wykraczających poza zakres prowadzonej
    przez Gminę działalności gospodarczej.
    Ilość dostarczanej wody do poszczególnych lokalizacji mierzona jest przy zastosowaniu
    wodomierzy i liczników, co stanowi podstawę do kalkulacji należnego wynagrodzenia z
    tytułu prowadzonej sprzedaży oraz podstawę do ujęcia prawidłowej wartości dochodów
    wykonanych i wydatków wykonanych w sprawozdawczości budżetowej, jaką
    przygotowywać musi Gmina wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.

    Powyższe oznacza, iż Gmina będzie w stanie precyzyjnie ustalić ilość dostarczonej wody
    do odbiorców zewnętrznych oraz na potrzeby własne Gminy.
    Mając zatem na uwadze zakres zadań realizowanych przez Gminę, zarówno podlegających
    opodatkowaniu VAT, jak i wykonywanych poza działalnością gospodarczą w rozumieniu
    VAT, zasadnym jest, aby poczynione przez Gminę wydatki były rozliczone z zastosowaniem
    prewspółczynnika, który w najbardziej reprezentatywny sposób odpowiada specyfice
    działalności i dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodociągowej. Niemniej jednak,
    w ocenie Gminy, brak jest uzasadnienia stosowania do omawianych wydatków
    prewspółczynnika obliczonego wedle rekomendowanych przez Ministra Rozwoju i
    Finansów zasad wskazanych w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Jak stanowi bowiem przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, „W przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć”.
    Zasady obliczania prewspółczynnika zostały zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
    Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia prewspółczynnika
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, gdy przypisanie tych
      wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Powyższe ma wyraźne uzasadnienie w zasadach statuujących system VAT - przede
    wszystkim, w zasadzie neutralności podatkowej. Jak podkreślił Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w postanowieniu z dnia 21 czerwca 2016 r. w sprawie
    ESET, sygn. C-393/15, „Należy przypomnieć, że ustanowiony w dyrektywie 2006/112
    system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku VAT
    należnego bądź zapłaconego w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej. Wspólny system podatku VAT ma zapewnić całkowitą neutralność
    działalności gospodarczej w zakresie obciążeń podatkowych, bez względu na jej cel i
    rezultaty, pod warunkiem że ona sama podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem
    VAT”. Dodatkowo, jak wskazał TSUE w innym orzeczeniu, „Prawo do odliczenia stanowi
    integralną część mechanizmu podatku VAT i nie może co do zasady podlegać
    ograniczeniu” (wyrok TSUE z dnia 12 lipca 2012 r. w sprawie EMS-Bulgaria Transport, sygn.
    C-284/11).
    W odniesieniu do metod obliczania prewspółczynnika należy zauważyć, że ustawa o VAT,
    w art. 86 ust. 2c zawiera przykładowy katalog danych, które mogą zostać wykorzystane
    przy obliczaniu prewspółczynnika. Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 22 ustawy o
    VAT, Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
    określić w przypadku niektórych podatników sposób ustalania proporcji
    (prewspółczynnika) uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez
    tych podatników działalności i dokonywanych nabyć.

    Od 1 stycznia 2016 roku obowiązuje w Polsce Rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2015 r.,
    wydane na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, dotyczące sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników. Przywołane powyżej rozporządzenie określa
    przykładowe metody obliczania prewspółczynnika dla jednostek organizacyjnych
    samorządu terytorialnego, takich jak urząd gminy, samorządowe jednostki budżetowe
    utworzone przez jednostki samorządu terytorialnego i samorządowego oraz inne
    jednostki przywołane w niniejszym akcie prawa.
    Jak wspomniano powyżej, metody obliczania prewspółczynnika przez podmioty objęte
    zakresem zastosowania Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. są metodami o
    charakterze egzemplifikacyjnym, co znajduje expressis verbis potwierdzenie w art. 86 ust.
    2h ustawy o VAT. Zgodnie z powołaną regulacją, „W przypadku gdy podatnik, dla którego
    sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że
    wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia
    proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji.”
    Oznacza to, iż podmioty te mogą stosować inną metodę określenia proporcji pod
    warunkiem, że metoda ta zapewnia bardziej dokładne, niż metoda wskazana w
    rozporządzeniu, przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo
    do odliczenia oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na
    działalność gospodarczą. [Prawidłowość takiego stanowiska była wielokrotnie podkreślana
    w doktrynie prawa podatkowego, przykładowo: „Lista ujęta w ust. 2c ma charakter jedynie
    przykładowy i może być wykorzystywana przez podatnika jako pomoc. Podatnik może
    wybrać wszystkie dane z tych ujętych w ust. 2c albo też pominąć je, jeżeli uzna, że inna
    metoda w lepszym stopniu odnosi się do jego rodzaju działalności i dokonywanych nabyć
    towarów i usług” (za: T. Michalik, VAT. Komentarz. Wyd. 12, Warszawa 2016), czy
    „Wskazanie sposobu określania proporcji odliczania podatku naliczonego dla jednostek
    samorządu terytorialnego zapewni tym podatnikom pewność w stosowaniu przepisów.
    Podmiotom tym pozostawiono jednakże możliwość zastosowania innego, w ich ocenie,
    bardziej reprezentatywnego sposobu ustalenia proporcji odliczenia podatku.” (za: W.
    Modzelewski, Komentarz do ustawy o podatku od towarów i usług. Komentarz. Wyd. 12,
    Warszawa 2017)]. Mimo iż wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. metoda
    jest rekomendowana, nie jest obligatoryjna (jeśli sytuacja danej jednostki uzasadnia
    odstąpienie od jej stosowania).
    Mając powyższe na uwadze, Gmina stoi na stanowisku, iż może zastosować inny, niż
    wymienione w ustawie o VAT oraz w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. sposób obliczania prewspółczynnika, precyzyjniej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez Gminę czynności i dokonywanych nabyć.
    Taka sytuacja powinna mieć, zdaniem Gminy, zastosowanie w szczególności w zakresie
    działań w obszarze zaopatrzenia w wodę. Ewidentnie bowiem struktura działalności
    Gminy w tym zakresie będzie miała charakter komercyjny, a dostarczanie wody w ramach
    jednostek Gminy nie wpłynie istotnie na ww. charakter. Gdyby więc, zdaniem Organu,
    powyższe czynności, dokonywane w ramach jednego podatnika, miały skutkować
    zastosowaniem prewspółczynnika, powinien on zostać określony w taki sposób, aby
    realizować podstawowe cele VAT - tj. doprowadzić do ustalenia takiej odliczanej wartości
    VAT, jaka odpowiada sprzedaży objętej VAT następującej w związku z wydatkiem.
    Stosowana metoda nie powinna ani zawyżać kwoty odliczanego podatku naliczonego, ani
    jej zaniżać. Powinna być obiektywna i odzwierciedlać charakter wykonywanego przez
    podatnika rodzaju działalności.
    Przyjęcie restrykcyjnej interpretacji przepisów, zabraniającej określenia realnej wartości
    prewspółczynnika dla zadań realizowanych w zakresie gospodarki wodociągowej, stoi w
    oczywistej sprzeczności z zasadami VAT i narusza neutralność podatku.

    Tym samym nie sposób przyjąć, że w przypadku rozliczeń Gminy, mając na uwadze
    prewspółczynnik ustalony dla Gminy, specyfika prowadzonej działalności polegającej na
    dostarczaniu wody pozwala odliczyć wyłącznie 6% VAT od wydatków ponoszonych w tym
    właśnie zakresie (przyjmując poziom wyliczonego prewspółczynnika dla Urzędu Gminy).
    Wydatki te są bezpośrednio alokowane do czynności z zakresu dostarczania wody, a
    wartość 6% w żaden sposób nie odzwierciedla realizowanych działań komercyjnych w tym
    obszarze.
    Tym samym należy przyjąć, że w przypadku rozliczeń Gminy, jako metodę obliczenia
    prewspółczynnika, która w sposób najbardziej reprezentatywny odpowiada specyfice
    działalności i dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodociągowej, należy uznać
    przedstawioną poniżej metodę opartą o klucz ilościowy.
    Wskazana metoda polega na ustaleniu proporcji w oparciu o liczbę metrów sześciennych
    dostarczanej wody od podmiotów zewnętrznych do łącznej liczby metrów sześciennych
    dostarczonej wody realizowanych przez Gminę (tj. zarówno na rzecz podmiotów trzecich,
    jak i jednostek organizacyjnych Gmin oraz na cele przeciwpożarowe):
    Liczba metrów sześciennych dostarczonej wody do podmiotów trzecich (tj. działalność
    gospodarcza)
    Liczba metrów sześciennych dostarczonej wody do podmiotów trzecich oraz Urzędu
    Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy, a także na cele przeciwpożarowe
    Zdaniem Gminy, przedstawiony powyżej sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwala na
    określenie w precyzyjny, przejrzysty i dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki Gminy
    na gospodarkę wodociągową są/będą wykorzystywane/używane do czynności
    opodatkowanych dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jaka część wiąże
    się z zużyciem własnym Gminy.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż celem złożenia niniejszego wniosku jest uzyskanie
    odpowiedzi w postaci potwierdzenia, iż w sytuacji, w której Gmina będzie w stanie
    zastosować opisany, bardziej reprezentatywny sposób obliczenia proporcji, niż wskazany
    w ustawie o VAT i wydanym na jej podstawie Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.,
    właśnie taki sposób (metoda) powinien znaleźć zastosowanie jako „najbardziej
    odpowiadający specyfice” wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że prawidłowość takiego stanowiska - tj. możliwości
    zastosowania bardziej reprezentatywnej metody - znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądów administracyjnych.
    Przede wszystkim należy wskazać na rozstrzygnięcia wydawane przez Naczelny Sąd
    Administracyjny. W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. I FSK 219/18, NSA potwierdził, że „
    Całokształt przepisów ustawy o VAT poświęconych określaniu proporcji odliczenia w
    przypadku wykonywania działalności o charakterze mieszanym wskazuje, że ustawodawca
    - mając na względzie różnorodność czynności dokonywanych przez podatnika - nie
    narzuca w tym względzie jakichkolwiek rozwiązań czy schematów, których stosowanie
    miałoby być obligatoryjne. Nawet tam, gdzie ustawodawca dopuszcza możliwość ustalenia
    konkretnego wzoru w drodze rozporządzenia, podatnikowi pozostawiono swobodę i
    możliwość rozliczenia podatku według proporcji bardziej reprezentatywnej dla
    prowadzonej przez niego działalności i dokonywanych nabyć”. Jednocześnie w wyroku z 7
    kwietnia 2021 r., sygn. akt. I FSK 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że „(...) w
    przypadku różnego wykorzystania wydatków zasadne jest natomiast zastosowanie
    różnych sposobów określenia proporcji. W przypadku analizowanym w niniejszej sprawie
    proporcja „ilościowa” daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego
    wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na działalność
    opodatkowaną. Gmina wykorzystuje odpowiednio infrastrukturę kanalizacyjną do
    czynności opodatkowanych oraz w jakimś zakresie na potrzeby funkcjonowania samej
    Gminy i jej jednostek organizacyjnych. [...] We wniosku o wydanie interpretacji Gmina

                  3podała jednostkę miary - m - wedle której będzie wykazywała ilość odebranych ścieków.
    Jeśli zatem posłużyła się konkretną jednostką miary, to oczywistym powinno być, że
    dysponuje/będzie dysponować możliwością dokonywania stosownych ustaleń w tym
    przedmiocie, zgodnych z rzeczywistością. Natomiast kwestia urządzenia pomiarowego
    tudzież techniki przy zastosowaniu, którego/której będzie dokonywać takich ustaleń
    faktycznych, są zupełnie wtórne.”
    Tożsame stanowisko w zakresie możliwości zastosowania indywidualnego
    prewspółczynnika do działalności wodno-kanalizacyjnej potwierdza również wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 411/18, w którym
    Sąd uznał, że „(...) sposób obliczenia prewspółczynnika wskazany przez Gminę odpowiada
    specyfice wykonywanej przez nią działalności wodno-kanalizacyjnej. Raz jeszcze należy
    podkreślić, że wydatki na nabycie towarów i usług są tu sprecyzowane jako wydatki na sieć
    wodno-kanalizacyjną. Pytaniem jest, w jakim zakresie sieć wodno-kanalizacyjna służy
    działalności opodatkowanej, a w jakim nie. Ustalenie tego za pomocą prewspółczynnika
    „metrażowego” jest, zdaniem NSA, oparte na wymiernych, konkretnych i dających się
    ustalić kryteriach prowadzących do oczekiwanego rezultatu. Pozwala bowiem w sposób
    wymierny ustalić, w jakim zakresie sieć wodno-kanalizacyjna jest wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych, a w jakim nie. Infrastruktura ta wykorzystywana jest w ten
    sposób, że za jej pomocą dostarcza się wodę do odbiorców i odbiera od nich ścieki. Do
    żadnych innych celów nie jest ona wykorzystywana, co również zaznaczono w opisie stanu
    faktycznego we wniosku o interpretację. Pomiar ilości wody dostarczonej i ścieków
    odebranych prowadzi wprost do określenia zakresu wykorzystania nabytych towarów i
    usług do czynności opodatkowanych i innych. Stan ten odpowiada treści art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT, w którym mowa jest o zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Pozwala jednocześnie na obniżenie kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w
    prawomocnym wyroku z 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 104/19, w którym Sąd
    stwierdził, że „(...) prewspółczynnik obliczony przez Gminę, który odnosi się do rocznej
    ilości odebranych ścieków od Użytkowników w stosunku do całości odebranych ścieków
    od Użytkowników, budynków publicznych i innych budynków użyteczności publicznej
    wykorzystywanych m.in. przez jednostki budżetowe Gminy opiera się na jednoznacznych i
    jasnych kryteriach i pozwala na obiektywne ustalenie proporcji między czynnościami
    opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w obszarze prowadzonej działalności wodno -
    kanalizacyjnej” oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 24 listopada
    2021 r., sygn. akt I SA/Gd 969/21, w myśl którego „Zaproponowany przez skarżącą sposób
    określenia proporcji w oparciu o posiadane dane, dotyczące ilości wody dostarczanej i
    odbieranej z poszczególnych lokalizacji i obliczenia prewspółczynnika w oparciu o udział
            3rocznej ilości (m) wody dostarczonej do podmiotów trzecich (z tytułu których to usług
                                                    3Gmina opodatkowuje VAT wykonywane przez siebie czynności), w ogólnej ilości wody (m)
    dostarczonej do podmiotów trzecich oraz do Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych
    Gminy, odpowiada specyfice wykonywanej przez nią działalności wodnokanalizacyjnej i
    związanych z tą działalnością nabyć towarów i usług. Zaproponowana przez Gminę
    metoda obliczenia prewspółczynnika według udziału procentowego metrów sześciennych
    wody dostarczanej do podmiotów zewnętrznych w liczbie metrów sześciennych wody
    dostarczanej do podmiotów zewnętrznych i na własne potrzeby jest bardziej precyzyjna,
    aniżeli wskazana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. i pozwala
    w istocie rzeczy na dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane, a także obiektywnie odzwierciedla część wydatków

    przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność
    gospodarcza.
    Co więcej, prawidłowość powyższego podejścia potwierdza również Minister Rozwoju i
    Finansów w wydanej 17 lutego 2016 r. Broszurze informacyjnej pt. „Zasady odliczania
    podatku od towarów i usług przez podatników prowadzących działalność o charakterze
    mieszanym, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r.” („Broszura”).
    Na stronie 6. Broszury, w części dotyczącej odliczania podatku naliczonego przy użyciu
    prewspółczynnika, Minister Finansów zaznacza, że „wybór sposobu, według którego
    dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika .” Natomiast na
    stronie 7. Broszury, Minister Finansów wprost uznaje, że „Ustawa proponuje kilka metod,
    które podatnik może wykorzystać celem proporcjonalnego obliczenia podatku
    naliczonego, jednakże katalog ten nie ma charakteru obligatoryjnego i zamkniętego”. Jak
    wskazano dalej w odniesieniu do wskazanych przykładowych metod, „Dopuszczalna jest
    także metoda będąca kompilacją metod ustawowych czy też każda inna metoda, pod
    warunkiem jednak, że będzie odpowiadała ona najbardziej specyfice prowadzonej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Możliwe jest także
    zastosowanie kilku różnych metod w zależności od różnorodności prowadzonych przez
    podatnika rodzajów działalności lub w zależności od rodzajów dokonywanych nabyć, jeśli
    jest to uzasadnione ekonomicznie”.
    Co jednak szczególnie istotne z perspektywy niniejszego wniosku, Minister Rozwoju i
    Finansów w cytowanej Broszurze wprost stwierdza, że jednostki samorządu terytorialnego
    „(...) mogą stosować inną [niż określona w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.,
    przyp. Gminy] metodę określenia proporcji pod warunkiem, że metoda ta zapewnia
    bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu przyporządkowanie podatku
    naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz obiektywnie odzwierciedla
    część wydatków przypadających na działalność gospodarczą.
    Zdaniem Gminy, zaprezentowana powyżej metoda, którą Gmina uznaje za pozwalającą na
    dokładniejsze przyporządkowanie podatku naliczonego, spełnia wskazane przez Ministra
    Rozwoju i Finansów kryteria i w konsekwencji powinna zostać zastosowana zamiast
    metody określonej w Rozporządzeniu z 17 grudnia 2015 r.
    W szczególności Gmina pragnie podkreślić, iż infrastruktura służąca dostarczaniu wody
    jest i będzie wykorzystywana oraz zużywa się przede wszystkim w związku ze sprzedażą
    na rzecz podmiotów zewnętrznych względem Gminy (blisko 100% ogólnej sprzedaży). Tym
    samym ten obszar działalności ma charakter wyjątkowy na tle ogółu działań
    realizowanych przez Gminę - co do zasady bowiem Gmina działa jako organ władzy
    publicznej, a czynności przez nią realizowane nie podlegają opodatkowaniu VAT. W
    związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, żeby metoda kalkulacji
    prewspółczynnika zaproponowana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. była w
    analizowanym obszarze najbardziej reprezentatywna. Regulacje ujęte w Rozporządzeniu
    mają bowiem charakter ogólny i nie odnoszą się do specyficznych rodzajów działalności
    realizowanych przez Gminę.
    Dlatego też, w ocenie Gminy, proporcja wyliczona w oparciu o obiektywne kryterium
    ilościowe, na podstawie którego ustalane byłoby prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w omawianym zakresie, w sposób bardziej reprezentatywny odpowiada
    specyfice działalności i dokonywanych nabyć.
    Podsumowując, uwzględniając:
        podstawowe zasady systemu VAT (w szczególności zasadę neutralności podatku),
        przewidzianą przez ustawodawcę możliwość wyboru przez podatnika takiego
        prewspółczynnika, który odzwierciedli najwierniej prowadzoną przez niego
        działalność,

        stanowisko przedstawione przez Ministra Rozwoju i Finansów w Broszurze, jak
        również aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych,
        racjonalność kalkulacji podatkowych,
    Gmina, w zakresie, w jakim będzie musiała stosować prewspółczynnik w działalności
    wodociągowej, powinna mieć prawo do określenia takiej wartości prewspółczynnika dla
    wydatków związanych z tą działalnością, jaka będzie odpowiadać prowadzonej przez nią
    działalności w tym zakresie. Sztywne stosowanie prewspółczynnika określonego
    Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r. wypaczyłoby wynik rozliczeń podatkowych
    Gminy.
    Końcowo Gmina wskazuje, że przedstawione przez nią stanowisko potwierdzone zostało
    również w licznych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, wydanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in.:
        interpretacja indywidualna z 27 listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.529.2024.2.AAR,
        interpretacja indywidualna z 26 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.192.2024.2.KSA,
        interpretacja indywidualna z 24 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-
        2.4012.203.2024.2.SKJ,
        interpretacja indywidualna z 19 czerwca 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.309.2024.1.
        AK,
        interpretacja indywidualna z 13 czerwca 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.265.2024.1.
        KFK,
        interpretacja indywidualna z 7 czerwca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        3.4012.231.2024.2.MK,
        interpretacja indywidualna z 24 lipca 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.447.2023.1.
        PRP,
        interpretacja indywidualna z 2 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.202.2023.1.
        KM,
        interpretacja indywidualna z 17 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.97.2023.2.RMA,
        interpretacja indywidualna z 22 lutego 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.913.2022.1.MC,
        interpretacja indywidualna z 25 lutego 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.781.2021.2.
        RMA,
        interpretacja indywidualna z 22 września 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.454.2021.2.KT,
        interpretacja indywidualna z 13 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-
        3.4012.12.2019.9.RK,
        interpretacja indywidualna z 12 stycznia 2021 r., sygn. 0114-KDIP4-
        1.4012.591.2020.1.SL.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego
    wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.
    I tak, jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że wyłączenie organów
    władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od
    towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy. W celu skorzystania
    przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch
    kumulatywnych warunków:
        czynności - co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT - muszą być wykonane
        przez ściśle określone podmioty,
        ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te
        podmioty władztwa publicznego.
    W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje
    możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na
    mocy art. 15 ust. 6 ustawy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o

    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Państwa zadania własne przewidziane w ustawie o samorządzie gminnym, jak i zadania
    zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są wykonywane przez Państwa
    samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd obsługujący Gminę (Urząd Gminy). Urząd
    Gminy wraz z samorządowymi jednostkami budżetowymi traktowane są jako jeden
    podatnik VAT, którym jest Gmina.
    Jednym z obszarów Państwa działania, zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym, są
    zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji oraz usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych. Zadania te realizowane są przez Urząd Gminy.
    Ponoszą i będą Państwo ponosić wydatki bieżące związane ze wskazanym powyżej
    obszarem działania oraz wydatki majątkowe, związane z budową i przebudową sieci
    wodociągowej dotyczącej infrastruktury wodnej, dotyczące inwestycji: „ (...)”.
    Realizowane przez Państwa Inwestycje są finansowane z Państwa środków własnych lub
    pozyskanych środków publicznych.
    Z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gospodarki wodociągowej uzyskują Państwo
    przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich, tj. mieszkańców Gminy,
    osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw, na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych. Czynności te, wykonywane na rzecz osób trzecich, pomimo że
    stanowią co do zasady Państwa zadania własne zgodnie z ustawą o samorządzie, są
    czynnościami opodatkowanymi VAT. W konsekwencji, w związku ze świadczeniem usług
    opodatkowanych VAT, rozliczają Państwo podatek należny.
    Wytworzone w ramach Inwestycji środki trwałe są i będą wykorzystywane przez Państwa
    do dostarczania wody również do budynku Urzędu Gminy oraz Państwa jednostek
    budżetowych. Czynności te odbywaja się w ramach Państwa potrzeb własnych i są
    dokumentowane stosownymi dokumentami wewnętrznymi (notami księgowymi).
    Ustalają Państwo ilość dostarczonej wody do odbiorców w oparciu o wskazania
    wynikające z wodomierzy zainstalowanych w poszczególnych punktach odbioru
    (posiadających stosowne atesty i dopuszczonych do użytkowania). W Państwa ocenie,
    wykorzystywane urządzenia pomiarowe pozwalają na dokonanie możliwie
    najdokładniejszego pomiaru ilości dostarczonej wody w stosunku do poszczególnych
    odbiorców.

    W związku z powyższym, wybudowana przez Państwa infrastruktura wodociągowa jest i
    będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT (tj. do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jak i czynności niepodlegających
    opodatkowaniu. Infrastruktura wodociągowa nie jest i nie będzie wykorzystywana do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania VAT. Biorąc pod uwagę zakres
    działalności realizowanej w ramach gospodarki wodociągowej, nie są Państwo w stanie
    przyporządkować wydatków z nią związanych wyłącznie do czynności opodatkowanych
    VAT.
    Posiadana przez Państwa infrastruktura jest i będzie wykorzystywana oraz zużywa się
    głównie (w ponad 99%) w ramach świadczeń realizowanych na rzecz podmiotów
    zewnętrznych (opodatkowanych VAT). Natomiast świadczenia w ramach Państwa potrzeb
    własnych stanowią i będą stanowić jedynie marginalną część wszystkich działań w
    przedmiotowym obszarze (<1%).
    Mając na uwadze powyższe, doszli Państwo do przekonania, że najbardziej właściwą
    metodą kalkulacji prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w
    odpowiednim zakresie, będzie metoda oparta o stosunek liczby metrów sześciennych
    dostarczonej wody do podmiotów trzecich w ogólnej rocznej liczbie metrów sześciennych
    dostarczonej wody do podmiotów trzecich, urzędu obsługującego Państwa oraz jednostek
    organizacyjnych Gminy. Tak ustalony sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwala bowiem
    na określenie w precyzyjny, przejrzysty i dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki
    Gminy w zakresie gospodarki wodociągowej są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych dających prawo do odliczenia podatku naliczonego, a jaka część wiąże
    się z zużyciem własnym Gminy. Wysokość prewspółczynnika wyliczonego tym sposobem,
    w oparciu o dane z 2024 r. wynosi 100%.
    Wskazali Państwo, że wydatki na inwestycje związane z budową i przebudową sieci
    wodociągowej oraz wydatki bieżące związane z budową i przebudową sieci wodociągowej,
    stanowią oraz będą stanowić wydatki bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą
    wodociągową.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do
    odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z budową i
    przebudową sieci wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z budową i
    przebudową sieci wodociągowej, stosując metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o
    stosunek udziału liczby metrów sześciennych wody dostarczonej do podmiotów trzecich w
    liczbie metrów sześciennych wody dostarczonej ogółem, tj. do podmiotów trzecich,
    urzędu obsługującego Gminę oraz jednostek organizacyjnych Gminy.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,

      zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.

    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji”;
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:

      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
          - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          - eksportu towarów,
          - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Przez dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
      rozumie się dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu
      Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu
      ustawy o finansach publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
      publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
      podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
      równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
      charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu
      terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
      223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
      jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
      mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
      jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
      jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem
      kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki
      samorządu terytorialnego,

      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
      kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu
          terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego
          do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są
          zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu
          terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego
          - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
        2) transakcji dotyczących:
        a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych,
        b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
          transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami
    zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Wynika to chociażby z racji
    uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za
    podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu

    władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego
    działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w
    zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki
    samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te - co do
    zasady - w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i
    nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od
    podatku i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów
    bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i
    3 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie, przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków na
    Inwestycje związane z budową i przebudową sieci wodociągowej, a także wydatków
    bieżących związanych z budową i przebudową sieci wodociągowej, w pierwszej kolejności
    powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego
    wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Jak
    wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia proporcji
    powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
        zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności
        opodatkowanych VAT) oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka

    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cyt. wyżej rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego - w tym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego - sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług
    do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W tym miejscu warto wskazać wyrok z 19 grudnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1448/18, w
    którym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że:
      „Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1) i 2) ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
      „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art.
      86 ust. 2c ustawy o VAT).”
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT,
    jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem
    podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym, najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności

    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT - System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Państwa zdaniem najbardziej właściwą metodą kalkulacji prewspółczynnika, pozwalającą
    na odliczenie podatku VAT w odpowiednim zakresie, będzie metoda oparta o stosunek
    liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do podmiotów trzecich w ogólnej rocznej
    liczbie metrów sześciennych dostarczonej wody do podmiotów trzecich, urzędu
    obsługującego Wnioskodawcę oraz jednostek organizacyjnych Gminy. Tak ustalony
    sposób kalkulacji prewspółczynnika pozwala bowiem na określenie w precyzyjny,
    przejrzysty i dokładny sposób proporcji, w jakiej wydatki Gminy w zakresie gospodarki
    wodociągowej są wykorzystywane do czynności opodatkowanych dających prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, a jaka część wiąże się z zużyciem własnym Gminy.
    W Państwa ocenie, w opisanym obszarze nie powinna mieć zastosowania metoda
    wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. Metoda ta odnosi się bowiem do
    ogółu działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to działalność w
    przeważającej mierze pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT (stanowi bowiem
    realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Wskaźnik obliczony w oparciu o
    metodę wskazaną w przepisach Rozporządzenia ma w założeniu odzwierciedlać specyfikę
    działalności gminy w oparciu o całościową strukturę jej dochodów, tj. z uwzględnieniem
    sposobu finansowania tego podmiotu. Państwa zdaniem nie odnosi się on jednak w
    żadnym wypadku do specyfiki poszczególnych wydatków Gminy na Inwestycje związane z
    budową infrastruktury wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z
    działalnością wodociągową.
    Działania podejmowane przez Państwa w obszarze gospodarki wodociągowej stanowią
    odstępstwo od generalnej struktury działalności Gminy - w zdecydowanej większości mają
    one charakter działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT. Wybudowana
    infrastruktura wodociągowa będzie wykorzystywana i zużywana przede wszystkim w
    związku z czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. ze sprzedażą na rzecz podmiotów
    zewnętrznych względem Gminy - blisko 100% realizowanych dostaw wiąże się z
    działalnością opodatkowaną. Natomiast prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą
    zaprezentowaną w przepisach Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. ma charakter
    ogólny i odnosi się do ogółu działalności jednostek samorządu terytorialnego, która to
    działalność w przeważającej mierze pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT
    (stanowi bowiem realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Dlatego też -
    Państwa zdaniem - prewspółczynnik obliczony zgodnie z metodą zaprezentowaną w
    przepisach Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. nie będzie odzwierciedlał
    realizowanych działań komercyjnych z zakresu gospodarki wodociągowej, a zatem do
    nabyć w tym zakresie powinna znaleźć zastosowanie odrębna, indywidualnie dobrana
    metoda kalkulacji prewspółczynnika VAT. Za taką metodę, w Państwa ocenie, należy uznać
    metodę opartą o obiektywne kryterium ilościowe, zaprezentowaną we Wniosku.
    Wskazali też Państwo, że opisany we Wniosku sposób obliczenia prewspółczynnika będzie
    obiektywnie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
    gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Sposób ten będzie zapewniał
    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonane przez Gminę czynności opodatkowane w ramach działalności gospodarczej w
    zakresie gospodarki wodociągowej.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa,
    należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym

    konkretnym przypadku, może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając zatem na uwadze
    Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób obliczenia proporcji dotyczący wydatków
    na Inwestycje związane z budową i przebudową sieci wodociągowej, a także wydatków
    bieżących związanych z budową i przebudową sieci wodociągowej, należy stwierdzić, że
    zapewnia/będzie on zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane. Stosowny pomiar opiera się na jednoznacznych i obiektywnych
    wskazaniach wynikających z zastosowania urządzeń pomiarowych, tj. wodomierzy i
    liczników.
    Zaprezentowany przez Państwa sposób określenia proporcji pozwala/będzie pozwalał na
    obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między wykonywaną działalnością
    gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w ramach działalności innej niż gospodarcza.
    Metoda przez Państwa wskazana daje/będzie dawała możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    odpowiednio na każdy rodzaj działalności, do wykonywania której infrastruktura
    wodociągowa jest/będzie wykorzystywana. W świetle powyższych okoliczności sposób
    określenia proporcji wskazany przez Państwa może być uznany za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez
    Państwa nabyć, gdyż są/będą Państwo w stanie precyzyjnie określić ilości metrów
    sześciennych dostarczanej wody do podmiotów trzecich (odbiorców zewnętrznych) oraz
    ilości metrów sześciennych dostarczanej wody do podmiotów trzecich, urzędu
    obsługującego Gminę oraz jednostek organizacyjnych Gminy (odbiorców wewnętrznych).
    Podsumowując, są/będą Państwo uprawnieni do odliczenia części podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne i wydatki bieżące związane z
    infrastrukturą wodociągową w takim stopniu, w jakim przedmiotowa infrastruktura będzie
    wykorzystywana do działalności gospodarczej, z zastosowaniem sposobu określenia
    proporcji wyliczonego według udziału liczby metrów sześciennych dostarczonej wody do
    podmiotów trzecich (czynności opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych
    dostarczonej wody ogółem, związanych z działalnością gospodarczą i na potrzeby własne
    (do podmiotów trzecich, Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy). Podkreślić
    przy tym należy, że prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje/będzie przysługiwało
    pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy pokrywa się z opisem podanym przez Wnioskodawcę.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego.
    Sposób określenia proporcji oparty na kryterium ilości dostarczonej wody, został przez
    Państwa oceniony jako najbardziej reprezentatywny. Jeżeli jednak w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że
    metoda obliczenia prewspółczynnika według udziału liczby metrów sześciennych wody
    dostarczonej do podmiotów trzecich w liczbie metrów sześciennych wody dostarczonej
    ogółem (tj. do podmiotów trzecich, Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych Gminy),
    oceniona przez Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni dokonania
    odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z opisaną Inwestycją

    wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie
    odzwierciedlała części wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne
    cele, a więc nie będzie metodą najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez
    Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.