Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.809.2024.1.LM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Prawidłowe wydanie paragonu fiskalnego nabywcy towaru.
Słowa kluczowe: paragon-paragon fiskalny; wydanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Delegacja ustawowa - rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązki podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej 
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących; [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 1-§ 2-pkt 1; [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 1-§ 2-pkt 16; [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 1-§ 2-pkt 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111-ust. 3a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111-ust. 3c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111-ust. 3d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111-ust. 6b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawidłowości wydania paragonu fiskalnego nabywcy towaru.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (...) zajmuje się sprzedażą elementów karoseryjnych do samochodów w zakresie
    kodu PKD 4531Z. W zakładzie posiadają Państwo drukarkę fiskalną skonfigurowaną z
    programem księgowym „(...)”. Drukarka fiskalna znajduje się w punkcie sklepowym, gdzie
    odbywa się głównie sprzedaż bezpośrednia, natomiast obsługa sprzedaży internetowej
    (głównie z platformy allegro i sklepu internetowego (...)) odbywa się w innych miejscach
    oddalonych od drukarki fiskalnej.
    W tych miejscach jest drukowany list przewozowy, a paragon jest przynoszony z miejsca,
    w którym znajduje się drukarka fiskalna do miejsca pakowania.
    Osoba zajmująca się obsługą sprzedaży internetowej mogłaby bezpośrednio drukować
    sobie paragon z programu (...), który byłby odzwierciedleniem paragonu fiskalnego i
    wysyłać go do klienta. Taki dokument posiada identyczne dane jak paragon wydrukowany
    bezpośrednio z drukarki fiskalnej, znajduje się na nim ten sam numer paragonu, towary
    jakie są sprzedawane i kwota za zakup. Zaksięgowana sprzedaż pojawia się w programie
    księgowym jako przychód z tytułu sprzedaży towarów, a na drukarce fiskalnej pojawia się
    identyczny zapis.
    Klient otrzymywałby paragon wydrukowany z programu księgowego, który miałby zastąpić
    paragon fiskalny z drukarki fiskalnej, a paragon z drukarki fiskalnej zostawałby u Państwa
    w dokumentacji księgowej.

## Pytanie

Czy możliwe jest, aby klient otrzymywał paragon w postaci wydruku podstawowego z (...),
    a nie paragon fiskalny z kasy fiskalnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Do klienta trafiałby list przewozowy z paragonem sprzedaży wydrukowanym z programu
    (...), a w zasobach księgowych pozostawałby paragon fiskalny z kasy fiskalnej oraz wydruk
    takiego paragonu z programu księgowego.
    Z Państwa punktu widzenia dostarczanie klientowi paragonu wydrukowanego z programu
    księgowego, który byłby odzwierciedleniem paragonu fiskalnego z drukarki fiskalnej nie
    powinno być niepoprawne, gdyż wszystkie dane na obu dokumentach są identyczne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika
    z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
    Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży − rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika,
    że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej
    dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim
    odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych. Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania
    ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez
    podatnika świadczeń. Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot inny niż wymieniony w art.
    111 ust. 1, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania jej
    przy użyciu kasy rejestrującej.
    Na podstawie art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
      obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
      a) w postaci papierowej lub
      b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z
        nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w
        postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych
        osobowych.
    Zgodnie z art. 111 ust. 3c ustawy:
      Do prowadzenia ewidencji sprzedaży mogą być stosowane wyłącznie kasy
      rejestrujące, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym
      mowa w ust. 6b, z uwzględnieniem ust. 3d.
    Stosowanie do art. 111 ust. 3d ustawy:
      W przypadku gdy dla danego rodzaju czynności, zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 7a pkt 1, są przewidziane kasy rejestrujące o zastosowaniu specjalnym
      − podatnik jest obowiązany stosować te kasy.
    W myśl art. 111 ust. 6b ustawy:

      Producenci krajowi i podmioty dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia lub
      importu kas rejestrujących w celu wprowadzenia ich na terytorium kraju do obrotu są
      obowiązani do uzyskania dla danego typu kas rejestrujących potwierdzenia Prezesa
      Głównego Urzędu Miar, że kasy te spełniają funkcje wymienione w ust. 6a i
      wymagania techniczne dla kas rejestrujących.
    Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca dopuścił możliwość wystawienia w
    postaci elektronicznej paragonu i przesłania go nabywcy w sposób z nim uzgodniony, po
    uprzednim uzyskaniu zgody nabywcy oraz uzgodnieniu sposobu przesłania tego paragonu.
    Zasady prowadzenia ewidencji sprzedaży i kwot podatku należnego przy zastosowaniu
    kas rejestrujących zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29
    kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1625 ze zm.)
    zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie kas”.
    Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie fiskalnym − rozumie się przez to
      wystawiany przy użyciu kasy, zawierający w szczególności logo fiskalne i numer
      unikatowy:
      a) w przypadku kas on-line − paragon fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę,
        fakturę anulowaną i raport fiskalny,
      b) w przypadku kas z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii − paragon
        fiskalny, paragon fiskalny anulowany, fakturę, fakturę anulowaną, raport fiskalny
        dobowy, raport fiskalny okresowy, w tym miesięczny, i raport fiskalny
        rozliczeniowy.
    Zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumencie w postaci elektronicznej − rozumie
      się przez to utworzony przez kasę on-line zbiór ustrukturyzowanych i
      uporządkowanych danych z dokumentów fiskalnych i niefiskalnych, zapisywanych w
      pamięci fiskalnej lub pamięci chronionej, w formacie określonym w protokole
      komunikacyjnym przesyłania danych w przypadku dokumentów fiskalnych.
    W myśl § 2 pkt 16 rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu paragonie fiskalnym albo fakturze – rozumie się przez to
      dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy dla nabywcy, potwierdzający
      dokonanie sprzedaży.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży
      zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie
      obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w
      art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i
      warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu
      jej fiskalizacji.
    Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy, prowadząc ewidencję wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania,
      paragon fiskalny podczas dokonywania sprzedaży, nie później niż z chwilą przyjęcia
      należności, bez względu na formę płatności, z zastrzeżeniem § 12; zamiast paragonu
      fiskalnego podatnicy mogą wystawić fakturę przy użyciu kasy i wydać ją nabywcy.
    Natomiast w myśl § 6 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia w sprawie kas:

      Podatnicy, prowadząc ewidencję zapewniają stan techniczny kasy gwarantujący
      czytelny wydruk paragonu fiskalnego lub faktury w postaci papierowej, a w przypadku
      paragonu fiskalnego lub faktury w postaci elektronicznej – ich czytelny widok,
      umożliwiający nabywcy sprawdzenie prawidłowości dokonanej sprzedaży.
    Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy, prowadząc ewidencję w przypadku otrzymania przed dokonaniem
      sprzedaży całości albo części należności (zapłaty):
      a) w gotówce − wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny z
        chwilą jej otrzymania,
      b) za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-
        kredytowej, odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek
        podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem
        − wystawiają i wydają nabywcy, bez jego żądania, paragon fiskalny niezwłocznie po
        jej uznaniu na rachunku podatnika, nie później niż z końcem miesiąca, w którym
        została uznana na rachunku podatnika, a jeżeli przed końcem tego miesiąca
        dokonano sprzedaży, nie później niż z chwilą jej dokonania.
    Stosownie do § 19 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy, prowadząc ewidencję przy użyciu kasy on-line, wystawiają paragony
      fiskalne i paragony fiskalne anulowane w postaci papierowej i w postaci
      elektronicznej, z zastrzeżeniem § 12 i § 19a.
    Zgodnie z § 19a rozporządzenia w sprawie kas:
      Podatnicy, prowadząc ewidencję przy użyciu kas on-line, mogą wystawiać i wydawać
      nabywcy, za jego zgodą i w sposób z nim uzgodniony, paragon fiskalny lub fakturę w
      postaci elektronicznej. Jeżeli rozpoczęta sprzedaż nie zostanie dokonana, podatnik
      może wystawić paragon fiskalny anulowany lub fakturę anulowaną w postaci
      elektronicznej.
    W myśl § 2 pkt 6 rozporządzenia w sprawie kas:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kasie on-line − rozumie się przez to kasę, o
      której mowa w art. 111 ust. 6a ustawy.
    Zgodnie z art. 111 ust. 6a ustawy:
      Kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i
      bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz
      umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym
      Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej
      musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno-
      technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
    W myśl art. 111a ust. 3 ustawy:
      Kasy rejestrujące łączą się z Centralnym Repozytorium Kas za pośrednictwem sieci
      telekomunikacyjnej w sposób, który zapewnia:
      1) przesyłanie danych z kas rejestrujących do Centralnego Repozytorium Kas w
        sposób bezpośredni, ciągły, zautomatyzowany lub na żądanie Szefa Krajowej
        Administracji Skarbowej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze
        logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej;
      2) przesyłanie poleceń z Centralnego Repozytorium Kas do kas rejestrujących,
        dotyczących pracy kas, i ich odbiór przez te kasy:
      a) związanych z fiskalizacją kasy rejestrującej,
      b) obejmujących określenie:

        - sposobu i zakresu przesyłania danych z tej kasy,
        - sposobu pracy kasy rejestrującej,
      c) zapewniających prawidłowość pracy kasy rejestrującej.
    Stosownie do § 25 rozporządzenia w sprawie kas:
      1. W przypadku prowadzenia przez podatnika ewidencji przy użyciu kas z
        elektronicznym lub papierowym zapisem kopii paragon fiskalny zawiera co
        najmniej:
        1) imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a w przypadku
          sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca
          zamieszkania podatnika;
        2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podatnika;
        3) numer kolejny wydruku;
        4) datę oraz godzinę i minutę sprzedaży;
        5) oznaczenie ,,PARAGON FISKALNY'';
        6) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację;
        7) cenę jednostkową towaru lub usługi;
        8) ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem
          literowym przypisanej stawki podatku;
        9) wartość opustów, obniżek lub narzutów, o ile występują;
        10) wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku według poszczególnych stawek
          podatku z oznaczeniem literowym po uwzględnieniu opustów, obniżek lub
          narzutów;
        11) wartość sprzedaży zwolnionej od podatku z oznaczeniem literowym;
        12) łączną wysokość podatku;
        13) łączną wartość sprzedaży brutto;
        14) oznaczenie waluty, w której jest zapisywana sprzedaż, przynajmniej przy
          łącznej wartości sprzedaży brutto;
        15) kolejny numer paragonu fiskalnego;
        16) numer kasy i oznaczenie kasjera – przy więcej niż jednym stanowisku kasowym;
        17) numer identyfikacji podatkowej (NIP) nabywcy – na żądanie nabywcy;
        18) logo fiskalne i numer unikatowy.
    2. Dane zawarte na paragonie fiskalnym powinny znajdować się w kolejności określonej w
    ust. 1, z wyjątkiem danych o dacie oraz godzinie i minucie sprzedaży, a logo fiskalne i
    numer unikatowy powinny być umieszczone centralnie w ostatniej linii paragonu
    fiskalnego.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka zajmuje się sprzedażą
    elementów karoseryjnych do samochodów w zakresie kodu PKD 4531Z. Posiadają
    Państwo drukarkę fiskalną skonfigurowaną z programem księgowym „(...)”. Drukarka
    fiskalna znajduje się w punkcie sklepowym, gdzie odbywa się głównie sprzedaż
    bezpośrednia. Obsługa sprzedaży internetowej odbywa się w innych miejscach
    oddalonych od drukarki fiskalnej, gdzie jest drukowany list przewozowy, a paragon jest
    przynoszony z miejsca, w którym znajduje się drukarka fiskalna do miejsca pakowania.

    Osoba zajmująca się obsługą sprzedaży internetowej mogłaby bezpośrednio drukować
    sobie paragon z programu „(...)”, który byłby odzwierciedleniem paragonu fiskalnego i
    wysyłać go do klienta.
    Dokument ten posiada identyczne dane jak paragon wydrukowany bezpośrednio z
    drukarki fiskalnej, znajduje się na nim ten sam numer paragonu, towary jakie są
    sprzedawane i kwota za zakup. Zaksięgowana sprzedaż pojawia się w programie
    księgowym jako przychód z tytułu sprzedaży towarów, a na drukarce fiskalnej pojawia się
    identyczny zapis.
    Klient otrzymywałby paragon wydrukowany z programu księgowego, który miałby zastąpić
    paragon fiskalny z drukarki fiskalnej, a paragon z drukarki fiskalnej zostawałby u Państwa
    w dokumentacji księgowej.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii tego czy możliwe jest, aby klient otrzymywał paragon
    w postaci wydruku podstawowego z programu księgowego, a nie paragon fiskalny z kasy
    fiskalnej.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa wskazać należy, że podatnik dokonując
    sprzedaży na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy i prowadząc ewidencję
    obrotu oraz kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej, ma obowiązek,
    stosownie do zapisu art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy oraz § 6 ust. 1 pkt 1 powołanego
    rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, wystawienia i wydania nabywcy
    (konsumentowi) paragonu fiskalnego z każdej sprzedaży. Obowiązek ten powinien być
    realizowany natychmiast po dokonaniu sprzedaży (przyjęciu płatności) w miejscu
    sprzedaży (przyjęcia płatności).
    Wydanie paragonu może nastąpić w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, pod
    warunkiem, że nabywca wyrazi na to zgodę i dwie strony uzgodnią sposób przesłania tego
    paragonu.
    Zwrócić należy w tej sprawie uwagę, że definicja paragonu została zawarta w § 2 pkt 16
    rozporządzenia w sprawie kas. Mianowicie paragon fiskalny to dokument fiskalny
    wystawiony przy użyciu kasy dla nabywcy.
    Tym samym ustawodawca w sposób jednoznaczny określił, co należy rozumieć przez
    paragon fiskalny. Dokument ten musi być wystawiony przy pomocy kasy fiskalnej.
    Paragonem fiskalnym nie jest natomiast dokument sporządzony przy pomocy programu
    księgowego.
    Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz obowiązujących w tym zakresie
    przepisów ustawy pozwala stwierdzić, że pomimo tego, że wydrukowany przez Państwa
    dokument z programu księgowego zawiera takie same informacje co paragon fiskalny to
    obowiązkiem sprzedawcy jest wydanie nabywcy paragonu fiskalnego, co wynika wprost z
    wyżej cytowanych przepisów. Tym samym wydanie dokumentu księgowego (nawet jeśli
    zawiera on te same dane co paragon fiskalny) dla nabywcy towaru i zastąpienie nim
    paragonu fiskalnego nie jest zgodne z obowiązkiem, o którym mowa w art. 111 ust.1
    ustawy.
    Fakt, że obsługa sprzedaży internetowej odbywa się w innych miejscach oddalonych od
    drukarki fiskalnej, (gdzie jest drukowany list przewozowy), a paragon jest przynoszony z
    miejsca, w którym znajduje się drukarka fiskalna do miejsca pakowania, nie może wpływać
    na zakres obowiązków wynikających z ewidencjonowania obrotu przy użyciu kas
    rejestrujących. Zatem dokonując sprzedaży towaru na rzecz osoby fizycznej
    nieprowadzącej działalności gospodarczej oraz na rzecz rolników ryczałtowych mają
    Państwo obowiązek zawsze wydać paragon fiskalny nabywcy tego towaru wystawiony
    przy pomocy kasy fiskalnej.
    Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.