Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.83.2025.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-07
Teza: Ustalenie czy: wykonywane przez (...) odpłatne czynności na
rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowią/będą stanowiły
działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego
podatku, nieodpłatne użyczenie części Budynku na rzecz OSP
stanowi/będzie stanowiło czynności podlegające
opodatkowaniu VAT,mGminie przysługuje/będzie
przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od
wydatków poniesionych na Zadanie nr 1 przy zastosowaniu
prewspółczynnika właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a
ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia, Gminie przysługuje
/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
naliczonego od wydatków poniesionych na Zadanie nr 2 przy
zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla (...), zgodnie z
art. 86 ust. 2a ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia, po
dodatkowym ograniczeniu odliczenia podatku VAT za pomocą
proporcji 50%, o której mowa w art. 86a ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: gmina
jednostka-jednostka budżetowa
samochód-samochód osobowy
samochód-samochód służbowy
samochód-zakup samochodu
współczynnik-prewspółczynnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia nowego środka transportu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 9
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy kwestii ustalenia czy:
    - wykonywane przez (...) odpłatne czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych stanowią
      /będą stanowiły działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu
      VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku,
    - nieodpłatne użyczenie części Budynku na rzecz OSP stanowi/będzie stanowiło czynności
      podlegające opodatkowaniu VAT,
    - Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od
      wydatków poniesionych na Zadanie nr 1 przy zastosowaniu prewspółczynnika
      właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia,
    - Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od
      wydatków poniesionych na Zadanie nr 2 przy zastosowaniu prewspółczynnika
      właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia, po
      dodatkowym ograniczeniu odliczenia podatku VAT za pomocą proporcji 50%, o której
      mowa w art. 86a ust. 1 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    „VAT”).

    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8, pkt 10, pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, zadania
    własne Gminy obejmują sprawy m.in. z zakresu: edukacji publicznej, kultury fizycznej i
    turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych
    obiektów.
    W strukturze organizacyjnej Gminy jednostkami budżetowymi są: jednostki oświatowe, (...)
    oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej („GOPS”). W ramach struktury organizacyjnej
    Gminy działa także urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego jaką jest
    Gmina, tj. Urząd Gminy w (...) (dalej: „Urząd” lub „UG”). Wszystkie powyższe jednostki
    organizacyjne objęte są aktualnie centralizacją rozliczeń VAT i wykazują osiągany obrót w
    deklaracji składanej z podaniem danych Gminy.
    (...) jest publiczną placówką oświatowo-wychowawczą realizującą zadania edukacyjne,
    wychowawcze, profilaktyczne, prozdrowotne, sportowo-rekreacyjne oraz z zakresu
    krajoznawstwa i turystyki. Zgodnie ze statutem, do zadań (...) należy m.in.: udostępnienie
    tanich miejsc noclegowych, rozwijanie zainteresowania turystyką, stwarzanie
    bezpiecznych i prozdrowotnych warunków do wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej.
    Podstawą prawną działania (...) jest m.in. ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie
    oświaty (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 750 ze zm.). Organem prowadzącym (...) jest Gmina.
    Natomiast organem sprawującym nadzór pedagogiczny jest (...).
    Wartość prewspółczynnika (...) skalkulowanego na podstawie danych za (...) rok zgodnie z
    rozporządzeniem (po dokonaniu zaokrąglenia zgodnie z dyspozycją art. 86 ust. 2g ustawy
    o VAT) wyniosła (...)%.
    Czynności wykonywane przez (...)
    (...) wykonuje następujące czynności na rzecz podmiotów innych niż jednostki
    organizacyjne scentralizowane na dla celów VAT w Gminie (dalej nazywanych łącznie:
    „Odbiorcami zewnętrznymi”): (...). Świadcząc ww. czynności na rzecz Odbiorców
    zewnętrznych, (...) wykazuje obrót opodatkowany VAT (z zastosowaniem odpowiedniej
    stawki VAT). Dla celów niniejszego wniosku przedmiotowe czynności będą nazywane dalej
    jako: „Odpłatne czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych”.
    Gmina wskazuje, że (...) nie wykazuje obrotu zwolnionego z VAT, jak również, że żaden
    podmiot nie jest zwolniony z odpłatności za jakąkolwiek ww. czynność wykonywaną przez
    (...).
    (...) wykonuje także czynności na rzecz scentralizowanych dla celów VAT jednostek
    organizacyjnych Gminy (dalej nazywanych: „Odbiorcami wewnętrznymi”) w szczególności
    w zakresie (...). Gmina traktuje te czynności jako niepodlegające opodatkowaniu VAT.
    Przedmiotowe czynności będą nazywane dalej jako: „Czynności na rzecz Odbiorców
    wewnętrznych”).
    (...) posiada w trwałym zarządzie budynek (dalej: „Budynek”), za pomocą którego wykonuje
    ww. czynności, tj. Odpłatne czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych oraz Czynności
    na rzecz Odbiorców wewnętrznych.
    Gmina wskazuje, że usługi w zakresie (...) polegają na (...). Natomiast usługi w zakresie (...)
    polegają na (...).
    Gmina podkreśla, że ceny udostępniania przez (...) miejsc noclegowych w Budynku
    wynikają z cennika opłat za korzystanie z miejsc noclegowych (dalej: „Cennik”),
    określonego Zarządzeniem Wójta Gminy (...).
    Wysokość opłat za udostępnianie przez (...) miejsc noclegowych w Budynku na rzecz
    dzieci, młodzież i ich opiekunów, która jest określona w Cenniku, jest jednocześnie

    ograniczona przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 2 listopada
    2015 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych,
    warunków pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad
    odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych placówkach (Dz. U. z
    2015 r., poz. 1872) i nie przekracza 3% wysokości przeciętnego wynagrodzenia w
    gospodarce narodowej.
    Niemniej jednak, Wnioskodawca podkreśla, że z miejsc noclegowych korzystają również
    inne osoby niż dzieci, młodzież i ich opiekunowie.
    Gmina zwraca uwagę, że ceny organizacji imprez okolicznościowych w Budynku ustalane
    są indywidualne w ramach podpisywanej umowy cywilno-prawnej. Natomiast ceny usług
    w zakresie żywności/cateringu wykonywanych na rzecz Odbiorców zewnętrznych wynikają
    z cennika, który jest ustalany na bieżąco, w zależności od rodzaju posiłku.
    Dodatkowo, część Budynku (...) nieodpłatnie użycza na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej
    (dalej: „OSP”) w celu realizacji zadań własnych Gminy z zakresu porządku publicznego i
    bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej (art. 7
    ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).
    Przedmiot wniosku
    Gmina w latach 2024-2025 realizuje/będzie realizować inwestycję pn. „...” (dalej:
    „Inwestycja” lub „Projekt”). Inwestycja została podzielona na dwie następujące części:
    1) Część Projektu nr 1 – „...” (dalej: „Zadanie nr 1”);
    2) Część Projektu nr 2 – „...” (dalej: „Zadanie nr 2”).
    Na realizację Inwestycji Gmina uzyskała dofinansowanie w (...).
    Wydatki związane z realizacją Inwestycji są/będą dokumentowane wystawianymi na
    Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT z podaniem NIP Gminy.
    Zadanie nr 1
    W ramach realizacji Zadania nr 1 zostanie zmodernizowany Budynek (...), w tym wykonane
    zostaną m.in.: (...). Dodatkowo, (...). Gmina wskazuje, realizacja Zadania nr 1 nie obejmuje
    umieszczenia na Budynku instalacji fotowoltaicznej.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie ma możliwości przyporządkowania wydatków do
    konkretnego rodzaju działalności prowadzonej w Budynku, tj. do wykonywania Czynności
    na rzecz Odbiorców wewnętrznych niepodlegających opodatkowaniu VAT, Odpłatnych
    czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych oraz nieodpłatnego użyczenia pomieszczeń
    na rzecz OSP.
    Zadanie nr 2
    W ramach realizacji Zadania nr 2, Gmina zakupiła (...) (dalej: „Samochód”), który jest
    wykorzystywany przez (...) do wszystkich rodzajów czynności wykonywanych przez (...), tj.
    do wykonywania Czynności na rzecz Odbiorców wewnętrznych niepodlegających
    opodatkowaniu VAT, Odpłatnych czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych oraz
    nieodpłatnego użyczenia pomieszczeń na rzecz OSP. Gmina wskazuje, że nie jest w stanie
    przyporządkować wydatków na Samochód do poszczególnych czynności wykonywanych
    przez (...).
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że Samochód stanowi pojazd samochodowy w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz.U. z 2024
    poz. 1251, dalej: „ustawa Prawo o ruchu drogowym”) o dopuszczalnej masie całkowitej
    nieprzekraczającej 3,5 tony, niespełniający warunków, o których jest mowa w art. 86a ust.
    4 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 9 ustawy o VAT z uwagi na fakt, że Samochód będzie
    wykorzystywany do całej działalności (...).
    Pytania

    1. Czy wykonywane przez (...) Odpłatne czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych
      stanowią/będą stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku?
    2. Czy nieodpłatnie użyczenie część Budynku na rzecz OSP, stanowi/będzie stanowić
      czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    3. Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków poniesionych na Zadanie nr 1, przy zastosowaniu prewspółczynnika
      właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia?
    4. Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      poniesionych na Zadanie nr 2, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla
      (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia, po dodatkowym
      ograniczeniu odliczenia VAT za pomocą proporcji 50%, o której mowa w art. 86a ust. 1
      ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Wykonywane przez (...) Odpłatne czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych będą
      stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT,
      niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    2. Nieodpłatnie użyczenie części Budynku na rzecz OSP, nie stanowi czynności
      podlegającej opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    3. Gminie przysługuje/będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków poniesionych na Zadanie nr 1, przy zastosowaniu prewspółczynnika
      właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    4. Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych na
      Zadanie nr 2, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla (...), zgodnie z art.
      86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia, po dodatkowym ograniczeniu
      odliczenia VAT za pomocą proporcji 50%, o której mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w
    określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję
    podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych
    przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin,
    podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.
    Zatem w przypadku, gdy Gmina realizuje należące do niej zadania na podstawie umów
    cywilnoprawnych, tj. na warunkach i w okolicznościach właściwych również dla podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą – powinna być ona traktowana jako podatnik VAT,
    gdyż w przedmiotowym zakresie działa ona de facto w sposób analogiczny do tych
    podmiotów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów

    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. W świetle tego zapisu działalność (...) polegająca na wykonywaniu
    Odpłatnych czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych jest działalnością gospodarczą
    („wszelka działalność usługodawców”).
    Stosownie natomiast do treści art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż pojęcia dostawy towarów i świadczenia
    usług na gruncie ustawy o VAT uzupełniają się w tym sensie, iż co do zasady, czynności
    podejmowane przez podatników należy uznać za świadczenie usług, o ile nie stanowią one
    dostawy towarów.
    W konsekwencji, należy uznać, iż Odpłatne czynności na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    wykonywane przez (...) tj. (...), stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT
    wykonywane w ramach prowadzonej przez (...) działalności gospodarczej.
    Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT ani też wydane na jej podstawie
    rozporządzenia nie przewidują zwolnienia z VAT dla przedmiotowych czynności, to w
    ocenie Gminy nie będą one podlegać takiemu zwolnieniu.
    Podsumowując, zdaniem Gminy, wykonywanie przez (...) Odpłatne czynności na rzecz
    Odbiorców zewnętrznych stanowią/będą stanowić działalność gospodarczą oraz czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    Ad. 2.
    Z przytoczonych wyżej przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 ustawy o VAT
    wynika, że na gruncie przepisów o VAT opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub
    świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one charakter odpłatny.
    Opodatkowaniu VAT podlegają również czynności zrównane z odpłatnymi świadczeniami.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów
      lub ich części składowych, oraz
    2. nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym
      byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i
      ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
      stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika.
    W ocenie Gminy, przywołany powyżej przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, odpowiednio w
    pkt 1 oraz pkt 2 odnosi się do „nieodpłatnego świadczenia usług” przez podatnika. Gmina
    udostępniając nieodpłatnie część Budynku na rzecz OSP, nie występuje w charakterze
    podatnika VAT, lecz jako organ władzy publicznej realizujący nieodpłatnie zadania własne.
    W konsekwencji, przedmiotowy obszar działalności Gminy, tj. wykonywanie zadań

    własnych z zakresu porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony
    przeciwpożarowej, w oparciu o reżim publicznoprawny, nie może być podstawą do
    zastosowania wobec Gminy art. 8 ust. 2 pkt 1 ani art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT.
    Tym samym, w ocenie Gminy, nieodpłatnie użyczenie części Budynku na rzecz OSP, nie
    stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o
    VAT.
    Ad. 3 i 4.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT, w sytuacji gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Dla
    oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
    - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
      opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy nabywane towary
    i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tj. z czynnościami,
    których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Zdaniem Gminy, w odniesieniu do Inwestycji wszystkie ww. przesłanki są spełnione, a
    zatem Gmina ma/będzie miała możliwość odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków
    ponoszonych na realizację Inwestycji. Jednakże, Gmina pragnie podkreślić, iż przysługuje
    /będzie jej przysługiwało wyłącznie częściowe prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od nabyć w zakresie Inwestycji, ponieważ efekty Inwestycji – zgodnie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz uzasadnieniem stanowiska do pytania nr 1 i
    pytania nr 2 – są/będą wykorzystywane jednocześnie do czynności opodatkowanych VAT
    oraz czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy VAT. Jednocześnie, Gmina
    nie jest/nie będzie w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania
    ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do
    czynności opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

    Stosownie zaś do art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
    gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych,
    do których ma zastosowanie art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8
    ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w
    całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w rozporządzeniu.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    W przypadku jednostek budżetowych prewspółczynnik powinien być określany na
    podstawie § 3 ust. 3 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem sposób określenia
    proporcji w przypadku jednostki budżetowej powinien zostać ustalony według wzoru:
    X = (Ax100)/D
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Ponadto, Gmina pragnie pokreślić, że przepisy ustawy o VAT dotyczące prewspółczynnika
    (przytoczony już powyżej art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT) wymagają, aby sposób
    określenia proporcji odpowiadał najbardziej specyfice prowadzonej działalności i
    dokonywanych nabyć. Od momentu scentralizowania rozliczeń VAT, działalność Gminy
    jako jednego podatnika VAT obejmuje realizowane przez jednostki organizacyjne zadania
    publiczne, będące i niebędące działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT
    (czynności podlegające VAT i niepodlegające VAT).
    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT, to od tego
    momentu każda z jednostek organizacyjnych prowadzi część działalności gospodarczej
    Gminy. Tym samym, prewspółczynnik stosowany do nabyć towarów i usług, które zostaną
    przekazane jednostkom organizacyjnym w celu wykonania tego fragmentu działalności
    będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej przez podatnika działalności tylko
    w sytuacji, gdy zastosujemy prewspółczynnik tejże jednostki organizacyjnej. W świetle
    powyższych przepisów prewspółczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego
    wykorzystania dokonanych zakupów, a w przypadku Inwestycji, to (...) będzie korzystało z
    efektów Inwestycji.

    Zatem, jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ponosi tzw. wydatki „mieszane”, to przy
    odliczeniu VAT naliczonego od tego typu nabyć, zastosowanie powinien znaleźć
    prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej (wyliczony na podstawie danych
    właściwych dla jednostki organizacyjnej), która wykorzystuje te wydatki zarówno do
    działalności gospodarczej, jak i na potrzeby działalności innej niż gospodarcza.
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przez jednostkę wykorzystującą wydatki do celów
    „mieszanych” należy rozumieć (...).
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej interpretacjach indywidualnych, przykładowo z dnia 1 grudnia 2022
    r. o sygn. 0111-KDIB3-2.4012.647.2022.1.DK, w której Organ stwierdził: „Odnosząc
    przywołane powyżej przepisy prawa do przedstawionego zdarzenia przyszłego i Państwa
    stanowiska analizowanego w kontekście zadanego pytania należy stwierdzić, że w
    przypadku gdy faktycznie tak jak podajecie Państwo obiekt powstały w wyniku realizacji
    inwestycji będzie wykorzystywany przez Państwa scentralizowaną jednostkę organizacyjną
    do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niepodlegających opodatkowaniu, w
    stosunku do wydatków poniesionych na realizację ww. inwestycji, których nie jesteście/nie
    będziecie Państwo w stanie przyporządkować do poszczególnych kategorii czynności,
    przysługuje/będzie Państwu przysługiwać prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczonego dla jednostki, która będzie
    wykorzystywała efekty inwestycji, tj. ZBM zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-
    2 h ustawy oraz z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podmiotów. Zatem Państwa
    stanowisko, w myśl którego w sytuacji, gdy Miasto będzie ponosić wydatki dotyczące
    Inwestycji, która będzie przekazana na rzecz jednostki organizacyjnej Miasta, tj. ZBM, przy
    jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania ich do działalności
    gospodarczej i innej niż gospodarcza, Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego
    typu wydatków powinien zastosować prewspółczynnik właściwy dla ZBM, należy uznać za
    prawidłowe”.
    Gmina wskazuje, że znane jest jej również stanowisko zawarte w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 16 lutego 2018 r. o sygn.
    0113-KDIPT1-2.4012.921.2017.1.WL, w której Organ stwierdził, że: „obrót uzyskiwany przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest/będzie realizowany
    bezpośrednio przez jednostki organizacyjne Wnioskodawcy, które prowadzą działalność
    gospodarczą (opodatkowaną i zwolnioną) oraz niepodlegającą opodatkowaniu VAT,
    obliczenia kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, należy
    dokonać według sposobu określenia proporcji ustalonego na zasadach określonych w art.
    86 ust. 2a ustawy oraz ww. rozporządzenia, odrębnie dla każdej z tych jednostek (tj.
    jednostek wykorzystujących przedmiotowe inwestycje). Ponadto wydatki związane z
    inwestycjami oraz wydatki bieżące służą/będą służyły w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również czynności zwolnionych od
    podatku. W sytuacji, gdy nie ma/nie będzie możliwości odrębnego określenia kwot
    podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, Wnioskodawca jest/będzie obowiązany, do
    proporcjonalnego rozliczenia podatku proporcją, obliczoną zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3
    ustawy, dla danej jednostki organizacyjnej wykorzystującej zakupione towary i usługi”.
    Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane również w innych indywidualnych
    interpretacjach prawa podatkowego, m.in. w interpretacjach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2022 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.323.2022.2.APR, 4
    maja 2022 r. sygn. 0114-KDIP4-1.4012.97.2022.2.APR, 19 maja 2018 r. sygn. 0112-KDIL2-
    1.4012.190.2018.1.AP, 28 marca 2017 r. sygn. 1061-IPTPP1.4512.78.2017.1.MW, 21 lutego
    2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.892.2017.2JS, 14 lutego 2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.38.2018.1.AK.

    Uwagi dotyczące zastosowania proporcji 50%, o której mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o
    VAT, w odniesieniu do wydatków na Samochód
    Zgodnie z art. 2 pkt 34 ustawy o VAT, przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy
    samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie
    całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. W świetle art. 2 pkt 33 ustawy Prawo o ruchu
    drogowym, pojazd samochodowy jest to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia
    jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w przypadku wydatków związanych z
    pojazdami samochodowymi, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2
    stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Stosownie do art. 86a ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, do wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące nabycia, importu
    lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych.
    Gmina zwraca uwagę, że art. 86a ust. 3 ustawy o VAT stanowi, że przepis ust. 1 nie ma
    zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są:
    a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli
      z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie
      przeznaczenie.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy o VAT pojazdy samochodowe są uznawane
    za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
    1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną
      przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie
      do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
    2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą jest nieistotne.
    Z kolei zgodnie z ust. 9 tego przepisu, do pojazdów samochodowych, o których mowa w
    ust. 4 pkt 2, należą:
    1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który
      oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą
      przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
        wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
    2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy
      z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako
      konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
    3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach,
      określone dla następujących przeznaczeń:
      a) agregat elektryczny/spawalniczy,
      b) do prac wiertniczych,
      c) koparka, koparko-spycharka,
      d) ładowarka,
      e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

      f) żuraw samochodowy
    – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany
    pojazd jest pojazdem specjalnym.
    Jak Gmina wskazała w opisie stanu faktycznego, Samochód służy całej działalności
    wykonywanej przez (...), z tego względu, w ocenie Gminy, nie spełnia warunków, o których
    jest mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 9 ustawy o VAT. Gmina zwraca również
    uwagę, że zakupiony przez Gminę Samochód jest przeznaczony do przewozu
    maksymalnie (...) osób.
    Wobec powyższego, Gmina stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych na Zadanie nr 2, przy zastosowaniu
    prewspółczynnika właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3
    rozporządzenia, po dodatkowym ograniczeniu odliczenia VAT za pomocą proporcji 50%, o
    której mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
        działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
        podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
        udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
        organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli

        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
        tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien
    opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne
    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Ponadto, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a

    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. W strukturze organizacyjnej Gminy jednostkami budżetowymi są:
    jednostki oświatowe, (...) (dalej: „(...)”) oraz Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej. (...) jest
    publiczną placówką oświatowo-wychowawczą realizującą zadania (...). Zgodnie ze
    statutem, do zadań (...) należy m.in.: (...). Podstawą prawną działania (...) jest m.in. ustawa
    z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Organem prowadzącym (...) jest Gmina. (...)
    na rzecz podmiotów innych niż jednostki organizacyjne scentralizowane na dla celów VAT
    w Gminie wykonuje następujące czynności: (...). Gmina w latach (...) realizuje/będzie
    realizowała inwestycję pn. „...”. Inwestycja została podzielona na dwie następujące części:
    1) Część Projektu nr 1 – „...”;
    2) Część Projektu nr 2 – „...”.
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez (...)
    odpłatne czynności na rzecz odbiorców zewnętrznych stanowią/będą stanowiły
    działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa, a także przedstawiony opis sprawy
    należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że ww. usługi będą wykonywane odpłatnie to – w
    odniesieniu do tych usług – nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej, o
    którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    W analizowanym przypadku wystąpią Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy, a ww. czynności – jako usługi zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy – będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku
    VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zaznaczenia wymaga, że zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnienia od
    podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów
    wykonawczych do ustawy.
    Dokonywanie odpłatnie opisanych we wniosku czynności na rzecz odbiorców
    zewnętrznych nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od
    podatku, w konsekwencji będzie opodatkowane według stawki VAT właściwej dla tychże
    usług.
    Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy
    stwierdzić, że świadczenie przez (...) odpłatnych czynności na rzecz odbiorców
    zewnętrznych będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według właściwej dla
    nich stawki. Tym samym ww. usługi nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii podlegania opodatkowaniu nieodpłatnego użyczenia
    części Budynku na rzecz OSP wskazać należy, że umowa użyczenia została zdefiniowana w
    art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.):
    Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.
    Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oddanie do bezpłatnego używania na
    podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.
    Dla stwierdzenia, czy w analizowanej sprawie nieodpłatne świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu, niezbędne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że część Budynku (...) nieopłatnie użycza na rzecz
    OSP w celu realizacji zadań własnych Gminy z zakresu porządku publicznego i
    bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej.
    Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych usług nieodpłatnych,
    które nie spełniają wymienionego w nim warunku, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych,
    które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ten warunek nie jest
    spełniony, nie można potraktować usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i
    objąć jej zakresem opodatkowania VAT.
    W świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy czynność nieodpłatnego użyczenia części Budynku na
    rzecz OSP nie jest nieodpłatnym świadczeniem usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika, zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych na Zadanie nr 1 – „...”, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla
    (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia, wskazać należy, że
    podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, w myśl którego:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119
    ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 wynika również, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w
    całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek

    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
    W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art.
    8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym
    przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
    Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
    • Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
    następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
        gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
        wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych
        na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
        gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
        średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
        działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę
    do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się
    odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
    W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, zostało wydane rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej
    rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 rozporządzenia:
    Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 ww. rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki samorządu
    terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
    W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się
    odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.

    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
    Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób
    ustalony według wzoru:
    X = A x 100 / D
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarcze,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
    Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art.
    119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 9 rozporządzenia:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej –
    rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy o
    finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d
    i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej
    oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
    publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze sprawozdania
    z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
        mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
        budżetowa prowadzi taki rachunek – powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki celem realizacji
        przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem środków
        przeznaczonych na wypłatę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków,
        zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych.
    Zauważyć należy, że powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę
    podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż ta działalność. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem

    wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
    ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych na Zadanie nr 1 – „...”, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla
    (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić
    jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych
    przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są
    związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy.
    Jak Państwo wskazali, w ramach realizacji ww. Zadania nr 1 zostanie zmodernizowany
    Budynek (...). Nie mają Państwo możliwości przyporządkowania wydatków do konkretnego
    rodzaju działalności prowadzonej w Budynku, tj. do wykonywania czynności na rzecz
    odbiorców wewnętrznych niepodlegających opodatkowaniu VAT, odpłatnych czynności na
    rzecz odbiorców zewnętrznych oraz nieodpłatnego użyczenia pomieszczeń na rzecz OSP.
    Zatem w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego, należy stwierdzić, że
    w odniesieniu do poniesionych wydatków w ramach realizowanego Zadania nr 1
    przysługuje/będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku

    naliczonego wyłącznie w zakresie, w jakim te towary i usługi będą służyły do wykonywania
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. z zastosowaniem art. 86 ust. 2a-2h ustawy,
    z uwzględnieniem przepisów cyt. rozporządzenia. Prawo to będzie przysługiwało Państwu
    pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 3 jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    poniesionych na Zadanie nr 2 – „...”, przy zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla
    (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3 rozporządzenia, po dodatkowym
    ograniczeniu odliczenia VAT za pomocą proporcji 50%, o której mowa w art. 86a ust. 1
    ustawy, wskazać należy, że zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
    W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z
    faktury otrzymanej przez podatnika.
    Stosownie do zapisu art. 86a ust. 2 ustawy:
    Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza
    się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części
        składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
        umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt
        3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych
        do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz
        innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych – rozumie się przez
    to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej
    masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Zatem, zgodnie z ww. regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do
    odliczenia podatku, w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia, za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć,
    że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje
    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do
    celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu
    użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany
    do celów „mieszanych”.
    Jednakże od tej zasady występują także wyjątki.
    Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:
    Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
        jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika
        takie przeznaczenie;

      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów
        wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
        gospodarczej podatnika.
    W świetle art. 86a ust. 4 ustawy:
    Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:
    Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów
    samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
      a) odprzedaży,
      b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
      c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze
    – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi
    przedmiot działalności podatnika;
      2) w odniesieniu do których:
      a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
        zgodnie z ust. 1 lub
      b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    W świetle art. 86a ust. 9 ustawy:
    Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
        który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
        trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
        wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
      2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
        kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
        ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
      3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych
        przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
      a) agregat elektryczny/spawalniczy,
      b) do prac wiertniczych,
      c) koparka, koparko-spycharka,

      d) ładowarka,
      e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
      f) żuraw samochodowy
    – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany
    pojazd jest pojazdem specjalnym.
    Z treści wniosku wynika, że zakupili Państwo nowy, (...)osobowy (...), który jest
    wykorzystywany przez (...) do wszystkich rodzajów czynności wykonywanych przez (...), tj.
    do wykonywania czynności na rzecz odbiorców wewnętrznych niepodlegających
    opodatkowaniu VAT, odpłatnych czynności na rzecz odbiorców zewnętrznych oraz
    nieodpłatnego użyczenia pomieszczeń na rzecz OSP. Wskazali Państwo, że nie są Państwo
    w stanie przyporządkować wydatków na Samochód do poszczególnych czynności
    wykonywanych przez (...). Samochód stanowi pojazd samochodowy w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym o dopuszczalnej
    masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, niespełniający warunków, o których jest
    mowa w art. 86a ust. 4 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 9 ustawy o VAT z uwagi na fakt, że Samochód
    będzie wykorzystywany do całej działalności (...).
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów
    prawa prowadzi do stwierdzenia, że w celu obliczenia podatku podlegającego odliczeniu,
    w pierwszej kolejności są Państwo zobowiązani zastosować przepisy z art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Następnie, z uwagi na przedmiot wniosku, kluczową rolę w kwestii prawa do częściowego
    odliczenia podatku VAT w przedmiotowej sprawie odgrywa przepis art. 86a ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z powołanych powyżej uregulowań art. 86a ustawy zasadą jest, że w przypadku
    pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w ograniczonej wysokości.
    W przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych do użytku mieszanego,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków
    dotyczących nabycia tych pojazdów, rat leasingowych oraz innych wydatków. Natomiast to
    ograniczone prawo nie ma zastosowania w przypadku wykorzystywania pojazdu
    samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w sytuacji, gdy ponoszą/będą ponosili Państwo wydatki dotyczące pojazdu
    samochodowego, który jest wykorzystywany zarówno do działalności gospodarczej, jak i
    celów innych niż działalność gospodarcza, to przysługuje/będzie przysługiwało Państwu
    prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki
    poniesione na pojazd samochodowy. W celu obliczenia podatku podlegającego odliczeniu
    są Państwo zobowiązani ustalić preproporcję właściwą dla jednostki budżetowej Gminy
    ((...)) na zasadach określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r., a następnie do tak wyliczonej kwoty
    zastosować uregulowania wynikające z art. 86a ust. 1 ustawy (tj. pomniejszyć ją o 50%).
    Podsumowując, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych na Zadanie nr 2 – „...”, przy zastosowaniu
    prewspółczynnika właściwego dla (...), zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT i § 3 ust. 3
    rozporządzenia, a następnie uwzględnienie ograniczenia wynikającego z art. 86a ust. 1 pkt
    1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zaznaczyć należy również, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów prawa
    podatkowego, a nie badanie poprawności dokonywanych wyliczeń i podanych kwot,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia
    „prewspółczynników” proporcji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1. z zastosowaniem art. 119a;
      2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.