Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.187.2025.3.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan 17 kwietnia i 5 maja 2025 r. (daty wpływu). Treść wniosku
    jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 stycznia 2021 roku
    pod firmą (...), prowadzoną od 1 stycznia 2021 r. do 1 marca 2022 r. pod adresem (...), ul.
    (...), a od 1 marca 2022 r. pod adresem (...), ul. (...), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem
    NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia
    oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2020 poz. 1426 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania w 2022
    roku to podatek liniowy zmieniony na w skutek „Nowego Ładu” na skalę podatkową.
    Wnioskodawca prosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT za 2022 rok. Wnioskodawca otrzymał już taką
    interpretację nr (...) za 2021 rok, natomiast o ile nie zmienił się profil działalności, o tyle
    zmienili się kontrahenci oraz pojawiły się nowe koszty, dlatego wydaje się konieczne
    uzyskanie kolejnej interpretacji.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Usługi świadczone
    przez Wnioskodawcę polegają również na rozwijaniu i ulepszaniu już istniejących
    rozwiązań, poprzez nowe implementacje programistyczne. Należy zaznaczyć, że wszelkie
    prace rozwojowe nie są rutynowymi zmianami, a wymagają ww. metod w celu realizacji
    zlecenia. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem
    Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych
    miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże
    ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i
    czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a Kontrahentem.
    Projekty programistyczne są realizowane w oparciu o pisemne umowy z Kontrahentem, w
    ramach których odpłatnie są przenoszone prawa autorskie. Należy podkreślić, że w
    związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze
    zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych
    usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego
    rezultatu.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych funkcjonalności, które wcześniej nie miały
    miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę,
    jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z

    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych oraz technikach wytwórczych, występujących zarówno w ogólnym stanie
    nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony.
    Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia
    zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca
    nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do
    tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą
    swoich programów, z których osiąga przychód. W ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii
    informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z
    tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz
    swoich Kontrahentów. Są to prace dotyczące nowych rozwiązań i funkcjonalności, ale
    również ulepszenia służące unowocześnieniu oprogramowania w związku z różnymi
    czynnikami. Zmiany mogą być wymuszone postępem technologicznym zależnych
    rozwiązań programistycznych, ale również np. implementacją przepisów prawa, są to
    także programy polepszające użyteczność rozwiązań stosowanych u Kontrahenta.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania
      testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też
      optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych,
      wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie
      Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy
      technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych
      błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże
      błędów.
    3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznymi, w stosunku do oprogramowania
      kontrahenta, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z
      oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych
      systemów.

    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności jako efekt prac, korzystając z języka programowania (...), w 2022 roku
    stworzono m.in. (...).
    W przyszłości Wnioskodawca planuje wykonywać podobne zlecenia. Należy zaznaczyć, że
    w wyniku zawartych umów z Kontrahentami Wnioskodawca przekazuje wszelkie prawa
    autorskie do wytworzonego oprogramowania.
    W związku z tym właścicielem rozwijanego oprogramowania komputerowego lub jego
    części, o których mowa we wniosku, jest Zleceniodawca.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019
    r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r.
    Ministerstwa Finansów dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
    obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że: „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów
    wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu
    umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście zakodować je do postaci kodu
    źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania
    (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 - art. 74); nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą
    w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być
    to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr.
    SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157
    /12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca uważa, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa,
    poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu
    optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i

    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie.
    Należy zaznaczyć, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami
    powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia,
    tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma
    dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania i jego składowych Kontrahentowi,
    Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego
    oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą przysługiwały (także pochodzące z licencji)
    prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku
    jego dalszego rozwijania/ulepszania. Będą mu, do momentu przeniesienia na rzecz
    Zleceniodawców, przysługiwały autorskie prawa majątkowe do składowych, które to części
    mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. W związku z tym Wnioskodawca nie
    jest użytkownikiem prawa na podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej.
    Rozwijanie, ulepszanie, modyfikacja oprogramowania komputerowego, często tego, które
    sam stworzył, powoduje powstanie części programu komputerowego, który staje się
    osobnym utworem. Wnioskodawca nie będzie więc właścicielem oprogramowania
    ulepszanego, ale czasowo właścicielem składowych oprogramowania, które powoduje
    finalnie ulepszenie owego oprogramowania ulepszanego.
    Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności,
    które są osobnym programem komputerowym.
    Wynagrodzenie: Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem
    wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są
    wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez
    Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie
    poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na
    koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad
    określonym programem komputerowym.
    Wykaz wykonanych i zbywanych programów komputerowych Wnioskodawca, na bieżąco
    ewidencjonuje w ewidencji odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Wspomniana ewidencja pozwala na określenie kosztów i przychodów odpowiadających
    poszczególnym programom komputerowym i pozwala na określenie dochodu
    kwalifikowanego.
    Od 1 stycznia 2021 r., podobnie w 2022 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art.
    30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej
    formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona
    techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego
    Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże
    Ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z
    art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości
    wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze
    świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.

    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie, rozwój oraz ulepszanie programów komputerowych,
    do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na
    rzecz określonego Kontrahenta.
    Wnioskodawca ponosi następujące wydatki:
    a) Koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament, Internet).
      Abonament telefoniczny umożliwia kontakt z kontrahentami, co służy personalizacji
      tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb
      klienta i jego oczekiwań.
      Natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze,
      które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu,
      algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z kontrahentem lub innymi
      informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów,
      testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy.
      Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł
      wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych. Nie można
      zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej
      wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno
      w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci.
      Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez
      Internetu. W świetle powyższego, Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia
      łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową.
      W skład tych usług Wnioskodawca zalicza również abonament telefoniczny,
      nieodzowny przy prowadzeniu działalności gospodarczej, w tym również usług
      programistycznych.
      Wnioskodawca zalicza tu również opłaty za hosting i abonament za domeny
      internetowe. Koszt ten jest konieczny do posiadania adresu internetowego, we
      własnej domenie, w tym skrzynki emailowej. Ponieważ wszystkie kontrakty ustalane są
      najpierw telefonicznie, a następnie przesyłany jest szereg dokumentów
      elektronicznych, konieczne jest posiadanie własnych, bezpiecznych środków
      komunikacji. Skrzynka mailowa jest również konieczna do kontaktów z urzędami, w
      tym do złożenia niniejszego wniosku. Natomiast hosting jest związany z możliwością
      przechowywania wiadomości email, oraz do testowania własnych rozwiązań
      programistycznych.
    b) Koszt usługi księgowej.
      Koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie
      koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej
      (Ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być
      wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości
      przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac
      programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu
      komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest
      niezbędne do prowadzenia działalności per se.
    c) Koszt zakupu licencji.
      Wnioskodawca w ramach swojej pracy i wykonywania czynności związanych z
      tworzeniem kodu, ponosi koszty związane zakupem licencji. Koszt ten jest
      Wnioskodawcy nieodzowny, aby mógł w sposób legalny, korzystać z oprogramowań
      niezbędnych mu do wytworzenia programu komputerowego. W konsekwencji
      powstający finalny produkt jest w pełni dopasowany do potrzeb Klienta. Z tego
      powodu należy uznać ten wydatek za koszt ściśle związany z tworzeniem programów
      komputerowych.

    d) Koszt dokształcenia zawodowego (np. literatura branżowa, szkolenia, konferencje,
      certyfikaty, licencje).
      Koszt ten obejmuje takie wydatki, jak m.in. literatura branżowa, udział w szkoleniach,
      konferencjach, certyfikaty, licencje, dostęp do platform edukacyjnych. W tym miejscu
      należy podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się
      Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom. Oprogramowanie
      wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia
      Wnioskodawcy. Dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie mają przede
      wszystkim posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna. W tym
      celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe
      technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty.
    e) Składki na ubezpieczenia społeczne.
      Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia kosztów na „składki na ubezpieczenia
      społeczne” rozumie takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne,
      rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy. Niniejsze obciążenia są
      obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w
      Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
      programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które
      mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
      działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego
      zdolność zawodową.
    f) Koszt zakupu usług hotelowych.
      Koszt ten obejmuje rezerwację pobytu hotelowego w celach bezpośredniego
      spotkania z kontrahentami w celu omówienia wymagań dotyczących realizowanych
      zadań. Praca Wnioskodawcy zwykle odbywa się zdalnie, natomiast bezpośrednie
      spotkania sprzyjają lepszej wymianie poglądów i przyspiesza realizację zadań
      programistycznych, poprzez precyzyjne zakreślenie wymagań kontrahentów
    g) Koszt usług doradztwa podatkowego.
      Koszt ten obejmuje doradztwo w zakresie możliwości skorzystania z ulgi IP BOX w
      sytuacji wprowadzenia „Nowego Ładu”. Wnioskodawca musiał się dowiedzieć jakie
      zmiany prawa podatkowego w czasie roku podatkowego będą miały wpływ na
      działalność programistyczną Wnioskodawcy w tym na możliwość lub brak skorzystania
      z ulgi IP BOX
    Uzupełnienie
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności jako efekt prac, korzystając z języka programowania (...), w 2022 roku
    stworzono szereg modułów (...):
    - moduły umożliwiające (...);
    - moduły umożliwiające (...);
    - moduły umożliwiające (...);
    - moduły dostosowujące (...);
    - moduły (...);
    - moduły (...).
    Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje nowe rozwiązania informatyczne, programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, w
    sposób twórczy i unikalny w kontekście już wspomnianym, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej

    skali. Każda z tych funkcjonalności nie funkcjonowała wcześniej w kontekście każdego z
    Kontrahentów, jak i Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności, na podstawie
    posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań
    programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wyjaśnić należy, że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu
    zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż
    istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić,
    iż programy komputerowe stworzone przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahentów
    spowodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności w ten sposób ulepszając
    zakres świadczonych usług przez Kontrahentów.
    Wnioskodawca  pisze  programy  komputerowe  w  ramach  codziennie  wykonywanej
    działalności gospodarczej. Zorganizował sobie miejsce pracy i wyposażył stanowisko pracy
    w odpowiedni sprzęt i oprogramowanie. Wnioskodawca szkoląc się z różnych dziedzin, nie
    tylko  programowania,  ale  również  z  zakresu  usług  świadczonych  przez  Kontrahentów
    systematycznie poszerza swoje doświadczenie, przez co finalnie zwiększa zasób wiedzy i
    znajduje jej komercyjne zastosowanie.
    Wnioskodawca używa określenia „oprogramowanie”, na wynik prowadzonych przez siebie
    prac programistycznych. W ten sposób powstają programy komputerowe - utwory na
    gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j.
    Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem
    przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1
    ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony
    na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji
    nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy
    komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z
    objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącymi
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane
    wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek
    interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs., a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
    „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo
    programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację
    za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74). Wnioskodawca
    podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest
    wytworzenie oprogramowania, które rozwiąże problemy wskazane przez Kontrahenta
    przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi również pracę według ścisłego

    harmonogramu. Począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie wymaga wielu składowych
    tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on ją według określonego systemu, co oznacza, że:
    · działania są realizowane zgodnie z przygotowanym harmonogramem prac (podział
      projektu na etapy: analiza, projektowanie, implementacja, testy, wdrożenie),
    · Wnioskodawca wraz z Kontrahentem określają cel możliwy do osiągnięcia w ramach
      odrębnego programu komputerowego (stworzenie konkretnej funkcjonalności,
      wdrożenie wersji oprogramowania do testów, dostarczenie gotowego rozwiązania
      programistycznego),
    · Wnioskodawca prowadzi swoje działania w sposób powtarzalny i zorganizowany, co
      świadczy o ich profesjonalnym charakterze,
    · Wnioskodawca wykorzystuje metodyki zarządzania projektami IT (Scrum, Agile, Kanban),
      które zakładają uporządkowane podejście do tworzenia oprogramowania,
    · prace Wnioskodawcy nad oprogramowaniem są zaplanowane – istnieje harmonogram,
      backlog zadań, roadmapa projektu.
    Wnioskodawca zaznacza, że nie znalazł jednoznacznej definicji „systematyczności” w
    przepisach prawa podatkowego oraz w przepisach dotyczących ochrony praw autorskich.
    Wnioskodawca opiera się na objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r.
    Ministerstwa Finansów dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: „Z powyższego wynika, że
    spełnienie kryterium «systematyczności» danej działalności nie jest uzależnione od
    ciągłości tej działalności, w tym od określonego okresu przez jaki działalność taka ma być
    prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej
    działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził
    chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do
    osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność
    systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.
    „Z przytoczonego powyżej fragmentu objaśnień podatkowych wynika, że działalność
    systematyczna to przede wszystkim taka działalność, która prowadzona jest w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.” R. Kowalski [w:] PIT. Komentarz do
    wybranych przepisów, Gdańsk 2020, art. 5(a).
    Należy jednoznacznie wskazać, że Wnioskodawca prowadzi programistyczną działalność
    gospodarczą, nieprzerwanie od 2021 roku i w przeszłości już wykonywał prace badawczo-
    rozwojowe, co zostało potwierdzone interpretacją indywidualną nr (...)
    Prace programistyczne Wnioskodawcy mają charakter ciągły – nie są incydentalne czy
    przypadkowe. Wnioskodawca przy wytwarzaniu programów komputerowych
    każdorazowo posiada cel – stworzenie nowej funkcjonalności, rozwiązanie problemu
    technicznego, poprawa wydajności, czy bezpieczeństwa. W wyniku tych prac następuje
    rozwój zarówno oprogramowania Wnioskodawcy, jak i Kontrahenta, w trakcie prac
    przeprowadzane są często badania (nie są to stricte badania naukowe, ale prowadzone na
    użytek realizacji wspólnych celów Wnioskodawcy i Kontrahenta) określające stopień
    przydatności zgromadzonej wiedzy przez Wnioskodawcę do zrealizowania zadanej
    funkcjonalności. Jeżeli nie, to określane są zakresy wiedzy do pogłębienia i
    przeprowadzane kolejne badania, aż do zrealizowania zadania lub stworzenia katalogu
    dalszych wymagań do kolejnej iteracji lub porzucenie celu jako niemożliwego do
    zrealizowania ze zdiagnozowanych przyczyn. W wyniku prac powstaje dokumentacja
    projektowa prowadzona jako repozytorium kodu, opisy zadań w (...), a same prace nad
    oprogramowaniem są zaplanowane – istnieje harmonogram, backlog zadań.

    Należy zaznaczyć, że dokumentacja programistyczna stanowi integralną część z kodem,
    do którego Wnioskodawca sprzedaje prawa autorskie Kontrahentowi i całość mu
    odpłatnie przekazuje. Umowy o poufności danych, podpisywane z Kontrahentem
    nakazują Wnioskodawcy, po wykonaniu zadania, przekazanie całości i zabraniają
    tworzenia i przechowywania kopii danych po stronie Wnioskodawcy.
    Należy jednoznacznie wskazać, że Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem
    posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania, które rozwiąże
    problemy nakreślone przez Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.
    Cele są określane każdorazowo z Kontrahentem. Wnioskodawca dokonuje tego w umowie
    pisemnej przed rozpoczęciem umowy. Wstępny zakres był określany w umowach jako
    Prace programistyczne w języku (...), Opracowywanie i wdrażanie do użytku programów
    komputerowych, projektowanie i rozwój aplikacji, testowanie i zapewnianie jakości
    tworzonego oprogramowania, usługi tworzenia oprogramowania, dokumentacji, testów,
    naprawy błędów.
    Przy każdym programie Wnioskodawca określa cele funkcjonalne – „co ma robić
    oprogramowanie?”
    · utworzenie modułów (...);
    · utworzenie modułów (...);
    · utworzenie (...);
    · utworzenie modułu (...);
    · utworzenie modułu (...).
    Dodatkowo Wnioskodawca określa dla każdego programu cele technologiczne – „w jaki
    sposób będzie to zrobione?”:
    · wybór lub opracowanie architektury systemu (np. (...));
    · zastosowanie nowej biblioteki, frameworka ((...)), języka (...);
    · optymalizacja wydajności kodu (czas działania, zużycie pamięci);
    · zapewnienie skalowalności i stabilności systemu przy dużym obciążeniu, zastosowanie
      cachowania danych.
    Następnie określane są cele jakościowe i bezpieczeństwa:
    · zwiększenie odporności aplikacji na ataki (np. (...));
    · implementacja testów jednostkowych, integracyjnych;
    · spełnienie wymagań zgodności z przepisami prawa (...);
    · utrzymanie wysokiego poziomu pokrycia testami.
    · Wnioskodawca wraz z Kontrahentem określa również cele projektowe i organizacyjne:
    · stworzenie (...) w określonym czasie.
    W 2022 roku Wnioskodawca osiągnął ww. cele. Cele te zostały osiągnięte poprzez
    systematyczne prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca w tym celu wynajmuje biuro, do którego codziennie dojeżdża, po to żeby
    móc się skupić na wykonywanych zadaniach. W biurze m.in. przy pomocy sprzętu
    komputerowego, dostępu do Internetu, poczty elektronicznej, telefonu i oprogramowania
    (...), Wnioskodawca wykonuje swoją działalność programistyczną.
    Co za tym idzie Wnioskodawca ponosi koszy tej działalności oraz czerpie z niej zyski. Za
    wymienione zrealizowane cele Wnioskodawca otrzymał wynagrodzenie. Należy
    doprecyzować, że celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej działalności
    gospodarczej w zakresie wytwarzania oprogramowania jest przeniesienie autorskich praw
    majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta.

    Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od niego wykonywania
    prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych
    rozwiązań (programów komputerowych), wiąże się również z nieprzewidywalnością
    osiągnięcia celu. Żeby ten aspekt zminimalizować Wnioskodawca pozyskuje wiedzę
    niezbędną do realizacji oprogramowania. Wnioskodawca codziennie poszukuje informacji
    dotyczących nowych metod programowania, optymalizacji kodu w celu jego szybszego
    procesowania, a także sposobów zabezpieczania procesów przetwarzania danych przed
    rozmaitymi zagrożeniami. W tym celu wykupuje dostęp do platform edukacyjnych oraz
    uczestniczy w webinarach a także spotyka się bezpośrednio z Kontrahentami.
    Wnioskodawca musi również nieustannie szkolić się z procesów biznesowych
    zachodzących u jego Kontrahentów. Robi to metodycznie i w sposób ciągły ponieważ
    zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez niego planem oraz uzgodnionymi
    harmonogramami.
    W przypadku każdego z realizowanych projektów Wnioskodawca ustala z Kontrahentem
    ogólny harmonogram prac programistycznych pozwalając nakreślić cel (gotową
    funkcjonalność), natomiast później w trakcie realizacji harmonogramy są rozbijane na
    mniejsze/krótsze pozwalające określić pośrednie cele, umożliwiając zminimalizować
    ryzyko nieosiągnięcia celu głównego (gotowego modułu/funkcjonalności).
    Na osiągnięcie celu, wpływ mają oprócz samych prac programistycznych, również
    informacje dostarczane przez samego Kontrahenta oraz inne podmioty zaangażowane w
    realizację zadania. Czasem harmonogram ulega zmianom, ponieważ np. właściciel innego
    oprogramowania nie udostępnia na czas danych dostępowych czy testowych do jego
    oprogramowania. Wówczas Wnioskodawca z Kontrahentem ustalają, czy w czasie
    oczekiwania na taką informację można zrealizować inny program komputerowy,
    stanowiący kolejny fragment całego modułu, lub stworzyć inny moduł, a prace nad
    obecnym zawiesić do czasu otrzymania kompletu danych. Wówczas znowu jest ustalany
    harmonogram realizacji tego programu. Należy zaznaczyć, że wspomniane
    harmonogramy stanowią część dokumentacji pozostającej u Kontrahenta. Z reguły
    Kontrahent posiada oprogramowanie ułatwiające organizację harmonogramów i ich
    kontrolę.
    Ponieważ proces tworzenia oprogramowania wiąże się z niepewnością realizacji,
    Wnioskodawca każdorazowo wraz z Kontrahentem opracowują harmonogram
    obejmujący:
    · analizę wymagań – w tym etapie następuje zebranie wymagań funkcjonalnych i
      niefunkcjonalnych oraz opracowanie backlogu zadań;
    · projekt techniczny - zaprojektowanie architektury programu oraz wybór stosu
      technologicznego;
    · implementacja – właściwy proces pisania kodu;
    · testy, optymalizacja – etap pozwalający na sprawdzenie rozwiązania, oraz
      wprowadzenie poprawek i ulepszeń;
    · wdrożenie;
    · monitoring w warunkach produkcyjnych.
    Każdy program wymieniony we wniosku przeszedł ww. proces i został zrealizowany
    zgodnie z harmonogramem.
    Ustawa o PIT (art. 5a pkt 38) / CIT (art. 4a pkt 26): Działalność badawczo-rozwojowa to
    działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe.

    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 1 ust. 1 i 2 pkt 1): Przedmiotem
    prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze
    [...] niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Dotyczy to również
    programów komputerowych.
    Ponieważ Wnioskodawca zadał pytanie we wniosku czy prowadził w 2022 roku działalność
    badawczo-rozwojową, bo nie może sam udzielić jednoznacznej odpowiedzi, to nie może
    też jednoznacznie stwierdzić że jego działalność jest twórcza, bo takiej jednoznacznej
    definicji również nie znalazł w przepisach prawa podatkowego oraz przepisach ochrony
    praw autorskich.
    Natomiast Wnioskodawca wytwarza nowe koncepcje, narzędzia, rozwiązania
    niewystępujące dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskie, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, to znaczy
    wprowadzających to, czego jeszcze nie było. Przy czym to pole dotyczy działalności
    Wnioskodawcy i Kontrahenta, nowość koncepcji nie jest badana w kontekście globalnym,
    światowym. Choć należy zauważyć, że Wnioskodawca sprawdza czy istnieją gotowe lub
    podobne rozwiązania. Jednak ze względu na stopień zindywidualizowania środowisk
    programistycznych Kontrahentów, nie zdarzają się rozwiązania „z półki” współpracujące z
    oprogramowaniem Kontrahentów. Praktycznie zawsze należy przeprowadzić refaktor i
    wprowadzić szereg rozwiązań wykorzystywanych jedynie u konkretnego Kontrahenta.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej
    przez siebie wiedzy, doświadczenia i umiejętności. W potocznym języku często
    Kontrahenci posługują się stwierdzeniem „stworzyć” funkcjonalność, zatem są to
    działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia
    (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX).
    Wnioskodawca w swojej praktyce programistycznej pisze m.in. nowe kody źródłowe, na
    podstawie własnej wiedzy i doświadczenia, ale również w wyniku poszukiwania rozwiązań
    za pomocą uproszczonych badań, eksperymentów i ciągłego pogłębiania wiedzy w
    zakresie problemu do rozwiązania. Analizuje również inne rozwiązanie open sourse'owe
    dostępne na rynku.
    W wyniku prac powstaje nowy kod źródłowy. Do momentu przeniesienia praw autorskich
    na Kontrahenta, Wnioskodawca ulepsza i usprawnia własne rozwiązanie, tak aby jak
    najlepiej odpowiadało potrzebom Kontrahenta. Natomiast po przeniesieniu praw
    autorskich na Kontrahenta, moduły zaprojektowane i zakodowane przez Wnioskodawcę
    stają się częścią systemu, oprogramowania posiadanego przez Kontrahenta, co również
    stanowi ulepszenie i usprawnienie. Należy zaznaczyć, że takie ulepszenia, nie stanowią
    rutynowych prac programistycznych. Są to zupełnie nowe wytwory pracy
    programistycznej Wnioskodawcy. Dodatkowo należy zauważyć, że pisanie zupełnie nowej
    aplikacji jest o wiele prostsze niż projektowanie i implementacja rozwiązania jakiegoś
    problemu do już istniejącego oprogramowania.
    Ponieważ Wnioskodawca pracuje w środowisku skomplikowanych systemów i za jeden z
    celów bierze jak najmniejszy impakt w już istniejące rozwiązanie, zbyt duża integracja w
    już istniejące rozwiązanie, może doprowadzić do wielu nieprzewidywanych skutków
    ubocznych. Zatem tu właśnie bezcenne jest doświadczenie Wnioskodawcy i poszukiwanie
    najskuteczniejszych rozwiązań. Tym bardziej takie ulepszenie, odróżnia nowe rozwiązanie
    od już istniejących i z pewnością nie stanowi czynności czysto technicznej ze strony
    Wnioskodawcy.
    Powyższy opis dotyczy programów opisanych we wniosku. Wnioskodawca podczas pracy
    nad oprogramowaniem stosuje refaktoryzację kodu – głównie w celu przyspieszenia
    wykonywania poszczególnych instrukcji, czyli Wnioskodawca zalicza tu również działania
    powodujące zwiększenie wydajności. Często również podejmowane jest działanie

    zwiększenia bezpieczeństwa danych. Natomiast najczęściej jest to rozbudowa
    funkcjonalności. Każde z powyższych działań zostało udokumentowane, a zmiany
    wprowadzano w sposób kontrolowany i iteracyjny (zgodnie z metodyką Agile/Scrum).
    Prowadzona jest również szczegółowa ewidencja projektów w zakresie poniesionych
    kosztów i zakresu prowadzonych prac.
    Wszystkie prace programistyczne, a co za tym idzie wyniki tych prac, zlecone przez
    Kontrahentów nie występowały wcześniej w działalności Wnioskodawcy jak i w systemach
    Kontrahentów. Wnioskodawca w związku z tym w sposób autorski musiał opracować od
    podstaw nowe koncepcje i rozwiązania nie występujące zarówno w jego działalności jak i
    działalności Kontrahentów:
    · opracowano moduły (...),
    · opracowano moduły (...),
    · opracowano moduły (...),
    · opracowano moduł (...),
    · opracowano moduł (...).
    Wnioskodawca w codziennej pracy posługuje się językiem programowania (...) oraz
    oprogramowaniami wspomagającymi proces planowania i implementacji rozwiązań
    programistycznych. Natomiast żeby móc wytwarzać oprogramowanie dostosowane do
    potrzeb Kontrahentów, Wnioskodawca stale podnosi swoją wiedzę zarówno w stosunku
    do nowych wersji języka (...), jak i narzędzi informatycznych np. narzędzia Sztucznej
    Inteligencji, jak i dokumentacji frameworków.
    Wnioskodawca poszerza swoją wiedzę również na z dziedzin biznesowych swoich
    Kontrahentów. Realizując kolejne pogramy komputerowe Wnioskodawca zdobywa
    kluczowe doświadczenie. Zatem kiedy Kontrahent zleca wykonanie programu
    komputerowego to następuje proces analizy problemu i już na tym etapie wychodzi, czy
    Wnioskodawca już realizował taki program czy nie i czy w praktyce Kontrahenta problem
    posiada rozwiązanie w postaci programu komputerowego. Wszystkie szczegółowo
    opisane we wniosku programy komputerowe nie funkcjonowały wcześniej w praktyce
    Wnioskodawcy i Kontrahentów.
    W związku z powyższym w 2022 roku Wnioskodawca musiał je zaprogramować stosując
    harmonogramy i plany prac oraz wymagania Kontrahentów. Czynił to przy pomocy
    technik programistycznych, stosu technologicznego (w tym narzędzi programistycznych),
    własnej wiedzy i doświadczenia, dostosowując rozwiązanie typowo pod wymagania
    systemowe u Kontrahentów, czynił to w ramach działalności gospodarczej,
    ewidencjonując wykonane zadanie i przyporządkowując mu koszty.
    Wnioskodawca skupia się na dostarczaniu usług programistycznych, natomiast można w
    ten zakres usług wliczyć: projektowanie architektury systemu informatycznego, tworzenie
    i rozwój oprogramowania, optymalizacja istniejącego kodu, doradztwo technologiczne,
    wsparcie przy wdrożeniach.
    Wnioskodawca w tym celu posiada wykształcenie kierunkowe informatyczne, dodatkowo
    prowadzi w sposób zorganizowany i ciągły działalność gospodarczą. Ponosi związane z
    tym koszty na: sprzęt komputerowy i peryferia, oprogramowanie i licencje, szkolenia,
    kursy i rozwój kompetencji, koszty Internetu i telefonii, koszty utrzymania własnej domeny
    internetowej i hostingu na potrzeby poczty internetowej oraz możliwości rozwijania i
    testowania wytwarzanego oprogramowania, koszty biura, transportu i podróży
    służbowych, usług księgowych i doradztwa podatkowego.
    W wyniku tych działań Wnioskodawca może w sposób odpowiedzialny i bezpieczny
    prowadzić działalność, świadcząc usługi programistyczne. Wnioskodawca zdobywa
    kontrahentów w różny sposób, w tym poprzez publikację swoich danych w portalach
    branżowych. Podczas negocjacji z Kontrahentem ustalany jest zakres współpracy oraz

    główne cele do realizacji. Następnie uzyskuje dostęp do dokumentacji Kontrahenta i
    rozwiązań już u niego funkcjonujących. Następnie samodzielnie lub w zespole
    zorganizowanym przez Kontrahenta ustala precyzyjnie, każdorazowo przed tworzeniem
    kodu: cele szczegółowe, harmonogramy. Następnie powstają implementacje kodu.
    Dodatkowo poddawane są różnego rodzajom testów i wdrażane i monitoring. Finalnie dla
    każdego oprogramowania następuje przekazanie praw autorskich na rzecz Kontrahenta i
    wypłata wynagrodzenia. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi na bieżąco ewidencję prac,
    przyporządkowując im koszty i przychody.
    W efekcie tych działań:
    · opracowano moduły (...);
    · opracowano moduły (...);
    · opracowano moduły (...);
    · opracowano moduł (...);
    · opracowano moduł (...).
    Rozwiązania wymienione powyżej nie funkcjonowały wcześniej w oprogramowaniu
    Wnioskodawcy oraz Kontrahentów. Każdy z opisanych przypadków stanowi indywidualne
    rozwiązanie problemu w działalności Kontrahentów. Ponieważ wcześniej Kontrahenci nie
    dostrzegali konieczności lub taka konieczność nie występowała w ich działalności, dlatego
    nie funkcjonowały u nich takie rozwiązania i należało je zaimplementować dopiero w
    momencie kiedy potrzeba wystąpiła. Jest to racjonalne, ponieważ nie prowadzi do
    przeskalowania systemu Kontrahenta, co za tym idzie konieczności utrzymywania
    nieekonomicznego narzędzia. Należy dodać, że dopasowanie ww. rozwiązań do systemów
    posiadanych przez Kontrahentów stanowi największe wyzwanie w programistycznej pracy
    Wnioskodawcy.
    Są to systemy wysoce zindywidualizowane nie występujące powszechnie na rynku i należy
    wykazać się kreatywnością i inwencją a także pomysłowością w realizacji zadań. W takim
    procesie zawsze powstaje oryginalne rozwiązanie programistyczne, ponieważ nie ma na
    rynku gotowego, możliwego do natychmiastowego przyłączenia czy też wykorzystania.
    Wnioskodawca w swojej pracy stosuje rozwiązania z dziedziny wiedzy zdobywanej przez
    szereg lat, na początku zdobywając gruntowne wykształcenie informatyczne, następnie
    przez cały okres kariery zawodowej związanej z informatyką, zdobywając doświadczenie
    praktyczne. To pozwala mu łatwiej rozumieć nowe przypadki biznesowe i proponować
    odpowiednie rozwiązania.
    W pracy programistycznej Wnioskodawca stosuje także rozwiązania techniczne i
    technologiczne: (...).
    Wnioskodawca dodatkowo stosuje rozwiązania programistyczne w tym: znajomość języka
    programowania (...), oprogramowania (...), frameworków jak (...), znajomość narzędzi
    developerskich: (...), znajomość testowania przy pomocy np. testów jednostkowych,
    integracyjnych i end-to-end. Rozwiązania chmurowe i (...): Usługi (...).
    Niezbędne jest również stosowanie procesów i znajomość technik zarządzania projektem
    takich jak: zastosowanie metodyki Agile, zarządzanie backlogiem, dokumentacja (...),
    kontrola wersji, (...).
    Ostatecznie, rozwiązania tworzone w ramach działalności Wnioskodawcy stanowiły efekt
    zastosowania skomplikowanej wiedzy inżynierskiej, popartej praktycznym
    doświadczeniem i analizą wymagań biznesowych. Wymagały znajomości narzędzi i
    koncepcji wykraczających poza przeciętne kompetencje użytkownika, co nadaje im
    charakter działalności twórczej i technicznie zaawansowanej.
    Wszystkie wymienione we wniosku efekty prac stanowią odrębne programy
    komputerowe. Zawsze posiadają rzeczywisty, indywidualny i oryginalny charakter,

    stanowiąc rezultat działalności intelektualnej prowadzącej do powstania nowej, wcześniej
    nieistniejącej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.
    Prace programistyczne wykonywane przez Wnioskodawcę nie są powtarzalne, ponieważ
    nawet w gdyby przyjąć, że dwóch różnych Kontrahentów ma podobny przypadek
    biznesowy, to w praktyce Wnioskodawcy, żaden z nich nie miał identycznego środowiska
    technicznego i programistycznego oraz organizacyjnego. W związku z tym niemożliwe jest
    zastosowanie tego samego rozwiązania programistycznego w takich przypadkach. Za
    każdym razem należy przeprowadzić indywidualne rozważania i zastosować innowacyjne
    podeście. W związku z tym za cel może realizować podobną funkcjonalność, ale
    implementacja programu realizująca zadany cel będzie się znacznie różnić.
    Podsumowując co prawda Kontrahent zarysowuje cel do jakiego należy dojść, ale
    „środowisko” niejako wymusza na Wnioskodawcy, że jego rozwiązania są unikalne,
    niepowtarzalne, a dojście do nich wymaga pomysłowości.
    Prace programistyczne Wnioskodawcy nie mają charakteru jedynie technicznego.
    Realizowane prace stanowią samodzielną, działalność intelektualną Wnioskodawcy,
    działalność ukierunkowaną na kreowanie nowych rozwiązań, wg specyfikacji
    otrzymywanych od klientów.
    Wnioskodawca przed podjęciem współpracy z Kontrahentem podpisuje umowę o
    współpracę. W każdym przypadku jest to umowa pisemna zawierająca odpowiednie działy
    poświęcone odpłatnemu przenoszeniu praw własności intelektualnej w tym autorskie
    prawa majątkowe oraz prawa własności przemysłowej do Utworu. Działy te zawierają
    opisane pola eksploatacji, z reguły wszelkie możliwe, oraz bezterminowe przeniesienie
    praw na Kontrahentów.
    Wszystkie wymienione we wniosku - efekty prac stanowią odrębne programy
    komputerowe. Przedstawione we wniosku oprogramowania zostały przez Wnioskodawcę
    samodzielnie wytworzone, a w niektórych przypadkach również następnie rozwinięte lub
    ulepszone.
    Każda wersja lub modyfikacja programu komputerowego, którą opracowuje
    Wnioskodawca, zawiera nowe elementy autorskie, takie jak zmodyfikowana struktura
    kodu, nowa funkcjonalność, oryginalne rozwiązania projektowe lub architektoniczne.
    Zbywanie praw autorskich do własnych programów stanowi część umów z
    Kontrahentami.
    Wnioskodawca w swojej praktyce stosuje formę i zakres przeniesienia praw: umowy
    zostały zawarte w formie pisemnej, prawa autorskie majątkowe do utworu (programu
    komputerowego) są przenoszone na Kontrahenta na wskazanych polach eksploatacji,
    które obejmują m.in.: utrwalanie i zwielokrotnianie w tym w formie cyfrowej;
    wprowadzanie do obrotu i używanie w systemach informatycznych; modyfikację i łączenie
    z innym oprogramowaniem; publiczne udostępnianie w sieci Internet.
    Dodatkowo Wnioskodawca i Kontrahenci stosują tryb przekazywania oprogramowania i
    wykonują następujące czynności: po zakończeniu etapu tworzenia programu,
    Wnioskodawca przekazuje Kontrahentowi: kompletny kod źródłowy; dokumentację
    techniczną; dokumentację korzystania z aplikacji; ewentualne testy automatyczne oraz
    pliki konfiguracyjne; raport z wykonanych prac; fakturę VAT. Natomiast Kontrahent po
    odbiorze: weryfikuje raport z wykonanych prac; akceptuje funkcjonalność lub zgłasza
    ewentualne poprawki; opłaca fakturę; uzyskuje pełne prawo do dalszego wykorzystania
    programu w zakresie określonym w umowie.
    Wnioskodawca podejmując współpracę z Kontrahentami nie zawierał umów na
    otrzymywanie wynagrodzenia wyłączenie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta praw do
    programu komputerowego.

    Wnioskodawca co prawda w przeważającej ilości czasu jak i wykonywanych usług świadczy
    stricte usługi tworzenia oprogramowania i prace programistyczne w języku (...). Jednak
    umowy zawierają również dodatkowe zapisy jak opracowywanie i wdrażanie do użytku
    programów komputerowych, projektowanie i rozwój aplikacji, testowanie i zapewnianie
    jakości tworzonego oprogramowania, dokumentacji, testów, naprawy błędów.
    Koszty wymienione we wniosku zostały faktycznie poniesione w 2022 roku. Wnioskodawca
    prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
    Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie
    narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania
    preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci arkusza
    kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Na koniec każdego
    okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle w tejże Ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia
    koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia
    je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę
    opodatkowania preferencyjną stawką.
    W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze
    świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Licencje na oprogramowanie nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych w
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Pytania
    1. Czy w 2022 roku podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    2. Czy w 2022 roku odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu
      komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanych umów
      programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiągał
      kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym
      mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3 Czy – wyłącznie w świetle przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.) – wymienione
      wydatki:
        a) koszt usług telekomunikacyjnych;
        b) koszt usług księgowych;
        c) koszt zakupu licencji;
        d) koszt dokształcenia zawodowego;
        e) składki na ubezpieczenia społeczne;
        f) koszt zakupu usług hotelowych;
        g) koszt usług doradztwa podatkowego?
      ponoszone przez Wnioskodawcę w 2022 roku w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej skupionej w przeważającym zakresie na tworzeniu, rozwoju oraz
      ulepszaniu programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie
      przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego Kontrahenta, mogą
      być uznane za koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem, rozwojem lub

      ulepszaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art.
      30ca ust. 3 do 6:
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo–rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od
      potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i
      przedstawionym przez niego planem. Innymi słowy, działalność Wnioskodawcy
      prowadzona jest w sposób systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność rozwiązań
    programistycznych, stosowanych o Kontrahenta. Czyni to na podstawie nabywanej,
    łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia nowych produktów, procesów lub usług.

    Zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność nie ma charakteru działalności obejmującej
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
    charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając
    nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy
    nakreślone przez Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi
    pracę według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących
    poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych
    tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się
    dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w
    branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego
    Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości
    naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne
    rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych.
    Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej
    przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na
    rzecz Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym
    działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności
    intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.
    Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności
    intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było
    mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby
    spełnione zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą

    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie
    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem, stanowi działalność
    badawczo-rozwojową. Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o
    PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód: z opłat lub
    należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP; ze
    sprzedaży kwalifikowanego IP; z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży
    produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego
    IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym
    albo arbitrażu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone Oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże Oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru:
    (a+b) x 1,3 / a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-
    rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
    wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c –
    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie, rozwój oraz ulepszanie programów komputerowych,
    do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na
    rzecz określonego Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone
    honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw
    majątkowych.
    W ramach opisanej działalności gospodarczej skupionej w przeważającym zakresie na
    tworzeniu, rozwoju oraz ulepszaniu programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta, Wnioskodawca ponosi określone wydatki, które – w jego ocenie – służą
    zabezpieczeniu źródła przychodów z tytułu kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (programu komputerowego), o którym mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wydatki te mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową w
    zakresie wytwarzania kwalifikowanego IP i mogą stanowić koszty, o których mowa w art.
    30ca ust. 3 do 6 ustawy, wpływające na kalkulację wskaźnika Nexus i dochodu z
    kwalifikowanego IP.
    Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki to:
    a) koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament telefoniczny, mobilny Internet pre-
      paid);
    b) koszt usług księgowych;
    c) koszt zakupu licencji (np. licencja IDE, narzędzi do wytwarzania programów
      komputerowych);
    d) koszt dokształcenia zawodowego (np. literatura branżowa, szkolenia, konferencje,
      certyfikaty, licencje);
    e) składki na ubezpieczenia społeczne;
    f) koszt zakupu usług hotelowych;
    g) koszt usług doradztwa podatkowego.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność, stanowiącą, jego zdaniem działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe.
    Twórczość działalności Wnioskodawcy wynika z wytwarzania nowych koncepcji, narzędzi,
    rozwiązań niewystępujących dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub na tyle
    nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, to
    znaczy wprowadzających to, czego jeszcze nie było. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym
    własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.

    Niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania,
    które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).
    W tym celu prowadzi działalność gospodarczą, oraz ewidencjonuje swoje prace, przychody
    i koszty. Przy czym charakter części prac, zdaniem Wnioskodawcy, potwierdza, że
    prowadzi on działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego
    przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania.” Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku
    podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w
    stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym,
    zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki
    podatku dochodowego.
    Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie wskazał Pan również własne stanowisko do pytań
    zadanych przez organ:
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    Ad 1) Jakie nazwy, przeznaczenie i funkcjonalności posiadają przedstawione we wniosku
    programy komputerowe (należy podać szczegółowy opis) i na czym polega ich
    innowacyjność?
    Wnioskodawca musi zaznaczyć, że nie odnalazł jednolitej definicji innowacyjności zarówno
    w przepisach podatkowych, jak i dotyczących prawa ochrony praw autorskich. W związku z
    tym odnosząc się do przepisów ustawy o podatku dochodowym i ustawy o ochronie praw
    autorskich, nie może kategorycznie odpowiedzieć na pytanie na czym polega
    innowacyjność wymienionych we Wniosku programów komputerowych, jednak bazując
    na potocznej definicji słownika języka polskiego: innowacja «wprowadzenie czegoś
    nowego; też: rzecz nowo wprowadzona», zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy
    stanowią przejaw jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne zarówno w
    prowadzonej przez niego działalności, jak i jego Kontrahenta. Zdaniem Wnioskodawcy,
    niniejsze przesądza m.in. o elemencie „twórczym, ale i innowacyjnym” owej działalności,
    tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych
    rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie
    ma znaczenia (Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej - IP BOX).
    Ad 2) Czy Pana działalność, w ramach której tworzy Pan „Oprogramowanie” podejmowana
    jest w sposób uporządkowany i zaplanowany, według pewnego systemu, na podstawie
    przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?
    Mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego, zdaniem Wnioskodawcy
    każdy ze wskazanych efektów prac programistycznych stanowi program będący utworem i
    jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Taki sposób działania, w opinii Wnioskodawcy spełnia kryteria „działalności wykonywanej
    w sposób zorganizowany i ciągły”, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy – Prawo
    przedsiębiorców. W związku z tym, można uznać, że działalność ta ma charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów prawa. W tym kontekście
    Wnioskodawca uważa, że jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością
    badawczo-rozwojową.

    Ad 5) Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
    rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego
    problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Wymienione czynniki powodują, że programy powstające u Wnioskodawcy, w jego opinii,
    są innowacyjne zarówno w działalności Wnioskodawcy jak i Kontrahentów. Wymienione i
    osiągnięte cele przez Wnioskodawcę, jego zdaniem, stanowią o twórczości jego pracy.
    Ad 7) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku, w
    odniesieniu do „programów komputerowych”, których dotyczy wniosek? Należy wyjaśnić,
    jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „programu
    komputerowego” lub rozwijania/ulepszania istniejącego, a w szczególności: c)
    Zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż „Oprogramowanie” po
    jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?
    Wnioskodawca przy realizacji zadań programistycznych korzysta z wielu rozwiązań i
    narzędzi, natomiast one same, bez wykorzystania wiedzy, doświadczenia i twórczości, nie
    powstałyby żadne innowacyjne programy. Natomiast to co wpływa na nowatorskość
    samych technologii, to można zacząć od samego języka (...), który znacząco różni się w
    wersjach (...). Wpływa na (...). Należy zaznaczyć, że przejście z oprogramowania
    napisanego w wersji (...) na wersję (...) wymaga refakoryzacji kodu. Wiele metod działa
    inaczej w związku z tym wiąże się to potem z konicznością napisania kolejnych testów
    jednostkowych, funkcjonalnych, integracyjnych. W 2022 roku Kontrahenci stosowali różne
    wersje tego języka, w związku z tym przechodząc z wersji (...) na (...) już występuje
    konieczności wprowadzenia refaktoryzacji, co nie jest zwykłą czynnością techniczną,
    ponieważ wymusza zmiany na poziomie pojedynczych funkcji jak i całych klas i obiektów,
    w ujęciu OOP. W związku z tym, każde z wytworzonych oprogramowań różni się od
    innych. Przyglądając się temu zagadnieniu z poziomu funkcjonalnego, można podać
    przykład (...). Przypuśćmy, że oprogramowanie Kontrahenta mogło już posiadać integracje
    z firmą x, a chce on się zintegrować z firmą y. Należy zauważyć, że każda firma (...) posiada
    zupełnie inne rozwiązania (...). I choć ich podstawowa działalność (...). Dlatego
    każdorazowo należy przeprowadzić pełną ścieżkę projektowania, planowania,
    harmonogramowania i implementacji takiego rozwiązania. Należy każdorazowo
    dostosować nakłady i środki techniczne, dlatego tak różne technologie poszczególnych
    rozwiązań programistycznych są niejako wymogiem rynku i wymuszają podejście
    nowatorskie, indywidualne, twórcze, innowacyjne. Takie ulepszenia nie maja charakteru
    zwykłej czynności technicznej, mechanicznej. Należy po stronie oprogramowania
    Kontrahenta wprowadzić szereg zmian, żeby poprawnie móc zintegrować się z firmą (...) (z
    przytoczonego przykładu). Natomiast implementacja rozwiązań o jakich pisze
    Wnioskodawca we wniosku wpływa z pewnością na poprawę użyteczności czy też
    funkcjonalności oprogramowania Kontrahenta.
    Ad 9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są utworami
    w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
    a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
    Zdaniem Wnioskodawcy, są to utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedstawione we wniosku oprogramowania
    zostały przez Wnioskodawcę wytworzone, a w niektórych przypadkach również następnie
    rozwinięte lub ulepszone. Należy zaznaczyć, że nowe funkcjonalności, które wprowadzają
    rozwinięcie bądź ulepszenia w danym oprogramowaniu, są również prawem własności
    intelektualnej podlegającym ochronie, tj. autorskim prawem do programu
    komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie:
    „Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane
    w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje

    działania dla komputera lub ich zestawy” (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostní
    softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).”
    „Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne” (A. Michalak (red.), Ustawa
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    W przypadku pracy w ramach zespołu programistów Wnioskodawca tworzy części
    finalnego oprogramowania, które to jednak stanowią efekt Jego własnej pracy, powstają w
    ramach bezpośrednio prowadzonej przez niego działalności. Stanowią one odrębne
    programy komputerowe podlegające ochronie według wskazanego art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Ad 11) Czy w każdym przypadku – tj. tworzenia, rozwijania i ulepszania utworów – efekty
    Pana prac są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. Poz.
    24)?
    Zdaniem Wnioskodawcy, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Należy zaznaczyć, że nowe funkcjonalności, które
    wprowadzają rozwinięcie bądź ulepszenia w danym oprogramowaniu, są również prawem
    własności intelektualnej podlegającym ochronie, tj. autorskim prawem do programu
    komputerowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie: -
    „Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane
    w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje
    działania dla komputera lub ich zestawy” (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostní
    softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).”
    „Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne” (A. Michalak (red.), Ustawa
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych”.
    Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    W przypadku pracy w ramach zespołu programistów Wnioskodawca tworzy części
    finalnego oprogramowania, które to jednak stanowią efekt Jego własnej pracy, powstają w
    ramach bezpośrednio prowadzonej przez niego działalności. Stanowią one odrębne
    programy komputerowe podlegające ochronie według wskazanego art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotem Pana działalności
    jest tworzenie oprogramowania.
    Realizuje Pan zlecenia programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta,
    poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w
    modernizacji wdrożonych systemów. Usługi świadczone przez Pana polegają również na
    rozwijaniu i ulepszaniu już istniejących rozwiązań, poprzez nowe implementacje
    programistyczne, a w szczególności jako efekt prac, korzystając z języka programowania
    (...), w 2022 roku stworzono szereg modułów (...):
    - moduły umożliwiające (...);
    - moduły umożliwiające (...);
    - moduły umożliwiające (...);
    - moduły dostosowujące (...);
    - moduły podnoszące bezpieczeństwo rozwiązań (...);
    - moduły (...).
    Wskazał Pan, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w
    rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że wytwarza nowe koncepcje, narzędzia, rozwiązania niewystępujących
    dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskie, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, to znaczy wprowadzających to, czego
    jeszcze nie było. Przy czym to pole dotyczy działalności Pana i Kontrahenta, nowość
    koncepcji nie jest badana w kontekście globalnym, światowym. Sprawdza Pan czy istnieją
    gotowe lub podobne rozwiązania, jednak ze względu na stopień zindywidualizowania

    środowisk programistycznych Kontrahentów, nie zdarzają się rozwiązania „z półki”
    współpracujące z oprogramowaniem Kontrahentów. Praktycznie zawsze należy
    przeprowadzić refaktor i wprowadzić szereg rozwiązań wykorzystywanych jedynie u
    konkretnego Kontrahenta. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta
    z posiadanej przez siebie wiedzy, doświadczenia i umiejętności.
    Efekty Pana pracy stanowią odrębne programy komputerowe. Zawsze posiadają
    rzeczywisty, indywidualny i oryginalny charakter, stanowiąc rezultat działalności
    intelektualnej prowadzącej do powstania nowej, wcześniej nieistniejącej wartości
    niematerialnej. Pana rozwiązania są unikalne, niepowtarzalne, a dojście do nich wymaga
    pomysłowości. Pana prace programistyczne nie mają charakteru jedynie technicznego.
    Realizowane prace stanowią samodzielną, działalność intelektualną Wnioskodawcy,
    działalność ukierunkowaną na kreowanie nowych rozwiązań, wg specyfikacji
    otrzymywanych od klientów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy.
    Pisze Pan programy komputerowe w ramach codziennie wykonywanej działalności
    gospodarczej. Zorganizował sobie miejsce pracy i wyposażył stanowisko pracy w
    odpowiedni sprzęt i oprogramowanie.
    Działania są realizowane zgodnie z przygotowanym harmonogramem prac (podział
    projektu na etapy: analiza, projektowanie, implementacja, testy, wdrożenie)
    Wraz z Kontrahentem określa Pan cel możliwy do osiągnięcia w ramach odrębnego
    programu komputerowego (stworzenie konkretnej funkcjonalności, wdrożenie wersji
    oprogramowania do testów, dostarczenie gotowego rozwiązania programistycznego).
    Prowadzi Pan swoje działania w sposób powtarzalny i zorganizowany, co świadczy o ich
    profesjonalnym charakterze, wykorzystuje metodyki zarządzania projektami IT (Scrum,
    Agile, Kanban), które zakładają uporządkowane podejście do tworzenia oprogramowania.

    Pana prace nad oprogramowaniem są zaplanowane – istnieje harmonogram, backlog
    zadań, roadmapa projektu.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do
    wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych funkcjonalności, które wcześniej nie miały
    miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i
    Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe
    programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem
    aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne
    rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali.
    Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektu są technologie
    informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych oraz
    technikach wytwórczych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony.
    W swojej pracy stosuje Pan rozwiązania z dziedziny wiedzy zdobywanej przez szereg lat,
    na początku zdobywając gruntowne wykształcenie informatyczne, następnie przez cały
    okres kariery zawodowej związanej z informatyką, zdobywając doświadczenie praktyczne.
    To pozwala łatwiej rozumieć nowe przypadki biznesowe i proponować odpowiednie
    rozwiązania. Pozyskuje Pan wiedzę niezbędną do realizacji oprogramowania, codziennie
    poszukuje Pan informacji dotyczących nowych metod programowania, optymalizacji kodu
    w celu jego szybszego procesowania, a także sposobów zabezpieczania procesów
    przetwarzania danych przed rozmaitymi zagrożeniami. W tym celu wykupuje Pan dostęp
    do platform edukacyjnych oraz uczestniczy w webinarach, a także spotyka się
    bezpośrednio z Kontrahentami.
    Musi Pan również nieustannie szkolić się z procesów biznesowych zachodzących u
    Kontrahentów. Robi to Pan metodycznie i w sposób ciągły, ponieważ zobowiązany jest w
    ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą
    zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami
    Kontrahenta i przedstawionym przez niego planem oraz uzgodnionymi harmonogramami.
    Szkoląc się z różnych dziedzin, nie tylko programowania, ale również z zakresu usług
    świadczonych przez Kontrahentów systematycznie poszerza Pan swoje doświadczenie,
    przez co finalnie zwiększa zasób wiedzy i znajduje jej komercyjne zastosowanie.
    W pracy programistycznej stosuje Pan także rozwiązania techniczne i technologiczne:
    zasady projektowania systemów rozproszonych, architektura klient-serwer, obsługa
    wielowątkowości, kolejkowania zdarzeń, znajomość wzorców projektowych, zasady
    optymalizacji zapytań bazodanowych, indeksowanie, zasady bezpieczeństwa aplikacji:
    szyfrowanie, uwierzytelnianie.

    Dodatkowo stosuje Pan rozwiązania programistyczne w tym: znajomość języka
    programowania (...), oprogramowania (...), frameworków jak (...), znajomość narzędzi
    developerskich: (...), znajomość testowania przy pomocy np. testów jednostkowych,
    integracyjnych i end-to-end. Rozwiązania chmurowe i (...): Usługi (...).
    Niezbędne jest również stosowanie procesów i znajomość technik zarządzania projektem
    takich jak: zastosowanie metodyki Agile, zarządzanie backlogiem, dokumentacja (...),
    kontrola wersji, (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet

    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Z treści wniosku wynika, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa Pan,
    łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego
    systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Pana Oprogramowania opierają się na
    indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w
    metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe rozwiązania informatyczne, programy komputerowe na rzecz
    danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i
    umiejętności, w sposób twórczy i unikalny, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne
    rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego w takiej skali. Każda z
    tych funkcjonalności nie funkcjonowała wcześniej w kontekście każdego z Kontrahentów
    jak i Pana.
    Wszystkie wymienione we wniosku efekty Pana prac stanowią odrębne programy
    komputerowe. Zawsze posiadają rzeczywisty, indywidualny i oryginalny charakter,
    stanowiąc rezultat działalności intelektualnej prowadzącej do powstania nowej, wcześniej
    nieistniejącej wartości niematerialnej.
    Zaznaczył Pan, że nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana
    działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w

      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma
    miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedstawione we wniosku oprogramowania zostały przez Pana samodzielnie
    wytworzone, a w niektórych przypadkach również następnie rozwinięte lub ulepszone.
    Wskazał Pan, że każdy ze wskazanych efektów Pana prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Projekty
    programistyczne są realizowane w oparciu o pisemne umowy z Kontrahentem, w ramach
    których odpłatnie są przenoszone prawa autorskie. W wyniku zawartych umów z
    Kontrahentami, przekazuje Pana wszelkie prawa autorskie do wytworzonego
    oprogramowania. Umowy zawarte pomiędzy Panem a danym Kontrahentem wskazują, że
    w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Pana należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie Pana zaangażowania w prace nad określonym programem
    komputerowym. Przed podjęciem współpracy z Kontrahentem podpisuje Pan umowę o
    współpracę. W każdym przypadku jest to umowa pisemna zawierająca odpowiednie działy
    poświęcone odpłatnemu przenoszeniu praw własności intelektualnej, w tym autorskie
    prawa majątkowe oraz prawa własności przemysłowej do utworu. Działy te zawierają
    opisane pola eksploatacji, z reguły wszelkie możliwe, oraz bezterminowe przeniesienie
    praw na Kontrahentów. W swojej praktyce stosuje Pan formę i zakres przeniesienia praw:
    umowy zostały zawarte w formie pisemnej, prawa autorskie majątkowe do utworu
    (programu komputerowego) są przenoszone na Kontrahenta na wskazanych polach
    eksploatacji, które obejmują m.in.: utrwalanie i zwielokrotnianie w tym w formie cyfrowej;
    wprowadzanie do obrotu i używanie w systemach informatycznych; modyfikację i łączenie
    z innym oprogramowaniem; publiczne udostępnianie w sieci Internet.
    Ponadto wskazał Pan, że w wyniku wykonywanych prac powstaje dokumentacja
    projektowa prowadzona jako repozytorium kodu, opisy zadań w (...). Zaznaczył Pan, że
    dokumentacja programistyczna stanowi integralną część z kodem, do którego sprzedaje
    Pan prawa autorskie Kontrahentowi i całość mu odpłatnie przekazuje. Umowy o poufności
    danych, podpisywane z Kontrahentem nakazują Panu, po wykonaniu zadania, przekazanie
    całości i zabraniają tworzenia i przechowywania kopii danych po Pana stronie.
    Wykaz wykonanych i zbywanych programów komputerowych ewidencjonuje Pan w
    ewidencji odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wspomniana
    ewidencja pozwala na określenie kosztów i przychodów odpowiadających poszczególnym
    programom komputerowym i pozwala na określenie dochodu kwalifikowanego. Od 1
    stycznia 2021 r. podobnie w 2022 r., prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego ustala Pan
    dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji wyodrębnia
    Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i
    uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza
    podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za 2022 r.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062, dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego, tworzonego
    przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych na kontrahenta, mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu
    z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem, tj. za 2022 r.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem
    było powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Dodatkowo informujemy, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanych pytań interpretacyjnych, natomiast
    nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.