Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.487.2025.5.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-26
Teza: Nieuznanie czynności udostępnienia składników majątkowych
przez Wnioskodawcę na rzecz Zainteresowanego za czynności
podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
składnik-składnik majątkowy
udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne
usługi-usługi naprawy i regeneracji
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej
    w zakresie nieuznania czynności udostępnienia składników majątkowych przez Państwo
    na rzecz Zainteresowanego za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzupełnili Państwo wniosek - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 lipca 2025 r. i
    pismem z 25 lipca 2025 r.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
          A. Sp. z o.o.
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
          Spółdzielnia B.
    Opis stanu faktycznego
    1 Kontekst
    Spółka A. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) z siedzibą w (...) jest polskim rezydentem
    podatkowym i posiada status czynnego podatnika VAT.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest (...). Wnioskodawca prowadzi
    działalność w zakresie (...). Ponadto, Wnioskodawca świadczy również usługi w zakresie
    (...). (...) jest działalnością trudną, wymagającą specyficznej wiedzy - z tego względu
    doświadczenie pracowników i współpracowników Spółki jest rzeczą niezwykle istotną.
    Głównym odbiorcą ww. usług świadczonych przez Wnioskodawcę jest podmiot powiązany
    ze Spółką (dalej: Podmiot Powiązany).
    Spółdzielnia B. (dalej: Zainteresowany) z siedzibą w (...) jest polskim rezydentem
    podatkowym oraz jest podmiotem niepowiązanym z Wnioskodawcą.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł porozumienia,
    zgodnie z którymi Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze środków trwałych
    (ruchomości oraz nieruchomości) będących własnością Podmiotu Powiązanego bez
    ponoszenia dodatkowych kosztów za korzystanie (analogicznie jak w umowie toolingu).
    Przedmiotowe środki trwałe są wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na
    potrzeby świadczenia usług na rzecz Podmiotu Powiązanego.
    Zgodnie z treścią porozumienia, pomimo iż środki trwałe są wykorzystywane przez
    Wnioskodawcę, to prawo rozporządzania zarówno nieruchomościami jak i ruchomościami
    jak właściciel zostaje po stronie Podmiotu Powiązanego. Równocześnie, Podmiot
    Powiązany nie obciąża Wnioskodawcy opłatami za korzystanie z ww. środków trwałych.
    Porozumieniem strony potwierdzają także, że Wnioskodawca oferuje Podmiotowi
    Powiązanemu odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o powierzone środki
    trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Wnioskodawca zmuszony był ponosić

    dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów. Tym samym świadczenia te są
    ekwiwalentne. Wnioskodawca ponosi natomiast koszty bieżącej eksploatacji składników
    majątku będących własnością Podmiotu Powiązanego.
    Na podstawie otrzymanej interpretacji indywidualnej z 12 czerwca 2020 r. sygn. 0111-
    KDIB1-2.4010.76.2020.3.AK oraz z 3 czerwca 2020 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.70.2020.3.
    NK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził następujące konsekwencje
    powyżej opisanego zdarzenia na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej:
    ustawa o CIT):
    1. Wnioskodawca nie uzyska przychodu z nieodpłatnego świadczenia, ani też z częściowo
      odpłatnego świadczenia.
    2. Pomimo oddania środków trwałych do korzystania Wnioskodawcy Podmiot Powiązany
      zachowuje prawo do ich amortyzacji.
    oraz podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT):
    1. Przekazanie środka trwałego Wnioskodawcy do użytkowania nie powoduje powstania
      obowiązku podatkowego w VAT.
    2. Obecna sytuacja Wnioskodawcy
    Jak wskazano wyżej, charakterystyka działalności powiązanej z przemysłem (...) jest
    wyjątkowa i specyficzna oraz wymaga zaangażowania i doświadczenia odpowiedniego
    personelu. W związku z tym Wnioskodawca przewiduje, że w związku z trwającym
    procesem transformacji sektora (...), jeżeli nie będzie w stanie w oparciu o własne zasoby
    realizować obecnych oraz przyszłych usług na rzecz Podmiotu Powiązanego, celem
    wykonania ciążących na nim zobowiązań oraz zagwarantowania ciągłości prac, konieczne
    będzie angażowanie przez Wnioskodawcę Zainteresowanego.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca zawarł umowę z Zainteresowanym na realizację
    określonych czynności m.in. z zakresu dokonywania bieżących napraw maszyn oraz
    urządzeń. Niewykluczone, że Wnioskodawca będzie korzystał z usług Zainteresowanego
    także do wykonywania innych czynności w zakresie prowadzonej działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca ponadto zadba o to, by Zainteresowany posiadał personel,
    doświadczenie, jak i wiedzę w świadczeniu wyżej wymienionych usług.
    W ramach ww. współpracy Wnioskodawca przekazuje również Zainteresowanemu
    uprawnienie do korzystania ze środków trwałych (ruchomości oraz nieruchomości)
    koniecznych do realizacji prac dla Wnioskodawcy.
    Równocześnie, ani Podmiot Powiązany, ani Wnioskodawca, zgodnie z przyjętym
    założeniem, nie będą obciążali Zainteresowanego opłatami za korzystanie z ww. środków
    trwałych. W konsekwencji braku opłat za udostępnienie środków trwałych Zainteresowany
    oferuje Wnioskodawcy odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o
    powierzone środki trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Zainteresowany
    zmuszony był ponosić dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów (analogicznie jak w
    umowie toolingu). Tym samym świadczenia Zainteresowanego i Wnioskodawcy będą
    również ekwiwalentne.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W odpowiedzi na pytania wskazali Państwo:
    a. Jakiego rodzaju umowę zawarli Państwo z Zainteresowanym na realizację określonych
      czynności (umowa o dzieło, zlecenie, o podwykonawstwo, inna)?
    Odp.: Podstawowym stosunkiem prawnym regulującym współpracę pomiędzy Spółką A. a
    Zainteresowanym jest Umowa o świadczenie usług naprawczych (dalej: „Umowa”).
    b. Jakie czynności będzie wykonywał i jakie usługi świadczył Zainteresowany na rzecz
      Wnioskodawcy na podstawie zawartej umowy na realizację określonych czynności?

    Odp.: W ramach świadczenia usług, Zainteresowany zobowiązuje się do wykonywania na
    zlecenie Wnioskodawcy usług naprawczych i konserwacyjnych na maszynach, środkach
    transportu i innych urządzeniach wskazanych przez Wnioskodawcę.
    c. Jak zawarta umowa reguluje kwestię „zadbania” przez Wnioskodawcę o to, by
      Zainteresowany posiadał personel, doświadczenie, wiedzę w świadczeniu usług, które
      wskażą Państwo w odpowiedzi na ww. pkt b. wezwania?
    Odp.: W trakcie wykonywania Umowy Wnioskodawca zastrzegł sobie prawo do kontroli,
    przez swych Przedstawicieli, w szczególności:
    1) warunków techniczno - organizacyjnych oraz zgodności procesu realizacji Umowy z
      zapisami umownymi,
    2) kwalifikacji i uprawnień pracowników w zakresie zgodności z wymaganiami
      Zleceniodawcy, w szczególności w zakresie Prawa geologicznego i górniczego,
    3) przestrzegania przepisów powszechnie obowiązujących, wewnętrznych uregulowań
      Wnioskodawcy, w szczególności w zakresie Prawa geologicznego i górniczego, ochrony
      środowiska i przepisów BHP.
    d. Czy Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą, jeśli tak to w jakim zakresie i
      czy jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?
    Odp.: Zainteresowany prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowanym czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej:
    (...)
    e. Czyją własnością są środki trwałe (nieruchomości i ruchomości), z których korzysta
      Zainteresowany w ramach współpracy, o której mowa we wniosku?
    Odp.: Środki trwałe są własnością Spółka Z. - jest to Podmiot Powiązany, który jest
    głównym beneficjantem usług świadczonych przez Zainteresowanego jako podwykonawcy.
    f. Czy Podmiot Powiązany wyraził zgodę na angażowanie przez Państwa
      Zainteresowanego i korzystanie przez Zainteresowanego ze środków trwałych?
    Odp.: Podmiot Powiązany wyraził zgodę na angażowanie Zainteresowanego i korzystanie
    przez Zainteresowanego ze środków trwałych.
    g. Czy powierzenie środków trwałych jest niezbędne do wykonywanych czynności przez
      Zainteresowanego i jest obowiązkiem Wnioskodawcy?
    Odp.: Powierzenie środków trwałych Zainteresowanemu jest niezbędne celem
    wykonywania czynności usługowych w oparciu o wspomnianą wyżej Umowę.
    Wnioskodawca zobowiązany jest powierzyć przedmiotowe środki trwałe
    Zainteresowanemu (analogicznie do toolingu) w oparciu o stosowne porozumienie.
    h. W jaki sposób i w oparciu o jaki dokument Wnioskodawca przekazuje
      Zainteresowanemu uprawnienie do korzystania ze środków trwałych koniecznych do
      realizacji prac dla Wnioskodawcy?
    Odp.: Wnioskodawca przekazuje Zainteresowanemu uprawnienie do korzystania ze
    środków trwałych koniecznych do realizacji prac dla Wnioskodawcy w oparciu o zawarte
    Porozumienie w sprawie udostępnienia składników majątku.
    i. Czy w wyniku zawartej umowy na realizację określonych czynności Wnioskodawca
      przenosi na Zainteresowanego prawo do rozporządzania środkami trwałymi jak
      właściciel?
    Odp.: Zawarta Umowa oraz porozumienie w sprawie udostępnienia składników majątku
    (dalej: „Porozumienie”) nie przenoszą na Zainteresowanego prawa do rozporządzania
    środkami trwałymi jak właściciel.

    j. Czy Zainteresowany na podstawie zawartej umowy wykorzystuje środki trwałe, z
      których korzysta bez ponoszenia opłat, wyłącznie do wykonywania określonych
      czynności i usług na rzecz Wnioskodawcy, czy też może je wykorzystywać wedle
      własnego uznania, do innych niż określonych w umowie czynności? W jaki sposób
      umowa reguluje tę kwestię?
    Odp.: Zgodnie z ustaleniami stron wskazano zarówno w Umowie jak i Porozumieniu, że
    Zainteresowany może wykorzystywać środki trwałe, z których korzysta bez ponoszenia
    opłat wyłącznie do wykonywania określonych czynności i usług na rzecz Wnioskodawcy
    określonych w Umowie.
    k. Czy to z zawartej przez Wnioskodawcę i Zainteresowanego umowy na realizację
      określonych czynności wynika uprawnienie Zainteresowanego do korzystania bez
      ponoszenia opłat za korzystanie ze środków trwałych, czy też kwestia ta jest
      uregulowana w odrębnym dokumencie np. innej umowie, porozumieniu, itp.?
    Odp.: Uprawnienie do korzystania ze środków trwałych określone zostało głównie we
    wspomnianym wyżej (odrębnym od Umowy) Porozumieniu o udostępnieniu składników
    majątku zawartym pomiędzy Wnioskodawcą a Zainteresowanym.
    Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)
    Czy udostępnienie składników majątkowych przez Wnioskodawcę na rzecz
    Zainteresowanego będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
    ?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy udostępnienie składników majątkowych do używania przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zainteresowanego nie będzie stanowiło czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Katalog czynności opodatkowanych podatkiem VAT znajduje się w art. 5 ust. 1 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy podkreślić, że w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym pojęcie
    „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel”, którym posługuje się
    ustawa o VAT, nie ogranicza się do przeniesienia własności towaru w sensie prawnym
    (cywilistycznym), ale obejmuje też przeniesienie władztwa ekonomicznego nad tym
    towarem, dokonane przez dostawcę, który władał nim jako posiadacz samoistny (jak
    właściciel), i w następstwie którego nabywca może tym towarem rozporządzać jak
    właściciel, tzn. korzystać z niego z wyłączeniem innych osób, pobierać pożytki i inne
    dochody, mieć możność przetwarzania go, zużycia, a nawet zniszczenia, a także
    dokonywać w stosunku do niego czynności prawnych (tak m.in. NSA w wyroku z 4
    października 2018 r., sygn. akt I FSK 1815/16). Tym samym, dla uznania czynności za
    dostawę towaru, kluczowym elementem jest przeniesienie faktycznej kontroli nad rzeczą i
    możliwości dysponowania nią.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej,
    2) zobowiązanie się do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji,

    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W tym miejscu wskazać należy, że wyjaśniając pojęcie świadczenia usług na gruncie
    ustawy o VAT, Naczelny Sąd Administracyjny w jednym z wyroków zważył, że: „Nie można
    zapominać przy tym, że główną przesłanką świadczenia usług jest zaspokojenie potrzeb
    konsumenta”.
    Niewątpliwie umowy zawierane przez skarżącą z jej zleceniobiorcami mają na celu
    osiągnięcie zysku przez każdą ze stron. W stanie faktycznym opisanym we wniosku o
    interpretację, zleceniobiorców tych nie można jednak uznać za adresatów odpłatnych
    usług polegających na udostępnianiu im samochodów skarżącej. Czynności udostępnienia
    tych samochodów mają bowiem charakter techniczny i pomocniczy w stosunku do
    zamawianych przez spółkę usług transportowych, bez których czynności udostępnienia
    samochodów nie mają samodzielnej racji bytu. Samo posiadanie tych samochodów przez
    Zleceniobiorców nie jest im potrzebne, gdyż nie generuje dla nich zysku. W tym przypadku
    dochodzi do swoistej kooperacji działań spółki oraz jej zleceniobiorców, w celu osiągnięcia
    zysku przez wszystkie podmioty kooperujące. Działania skarżącej i jej zleceniobiorców
    mają charakter współpracy dla osiągnięcia wspólnego celu ekonomicznego, z którego w
    stosownych proporcjach uzyskują należne im wynagrodzenia” (Wyrok NSA z 29 sierpnia
    2014 r., I FSK 1281/13, M. Podat. 2014, nr 11, poz. 37-40.).
    Również w wyroku NSA z 23 kwietnia 2008 r., I FSK 1788/07, M. Podat. 2009, nr 2, poz. 28-
    32 (wielokrotnie cytowanym w orzecznictwie), przy ustalaniu przedmiotu opodatkowania
    świadczenia usług o złożonym charakterze jakie stanowią umowy kooperacyjne, należy
    uwzględniać podstawowy cel wynikający z takich porozumień gospodarczych, a nie
    dokonywać wyodrębnienia poszczególnych czynności służących realizacji tego celu dla
    potrzeb podatkowych w sposób oderwany od ich sensu gospodarczego.
    Tożsamy pogląd wyraził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z
    dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt. III SA/Gl 1493/15, w którym zważył, że „Raz jeszcze
    należy podkreślić, że przy ustalaniu na gruncie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, jako przedmiotu
    opodatkowania, świadczenia usług o złożonym charakterze, jakie stanowią umowy o
    współpracy (kooperacyjne), należy przede wszystkim uwzględniać cel takich porozumień
    gospodarczych, a nie dokonywać wyodrębniania, na potrzeby podatkowe poszczególnych
    czynności służących realizacji tego celu (tak NSA w wyroku z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn.
    akt I FSK 1788/07, wyroku z dnia 9 października 2008 r., sygn. akt I FSK 291/08 czy wyroku
    z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 562/11). (...) Działań takich nie można, do celów
    podatku od towarów i usług, wydzielać i oceniać jednostkowo, lecz z uwzględnieniem ich
    charakteru działania złożonego i wspólnego, tworzącego w aspekcie gospodarczym jedną
    całość, którego końcowym efektem, jest zrealizowanie wspólnego przedsięwzięcia”.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanego stanu faktycznego, dla Zainteresowanego
    warunkiem koniecznym dla wykonywania usług jest posiadanie niezbędnych ruchomości i
    nieruchomości. Wnioskodawca przekazuje zatem współpracującemu z nim
    Zainteresowanemu potrzebne składniki majątkowe. W zamian, Zainteresowany jest
    wówczas zobowiązany do używania tych składników majątkowych tylko i wyłącznie w
    trakcie wykonywania określonych usług dla Wnioskodawcy. Co również istotne,
    przekazanie odpowiada umowie toolingu - Wnioskodawca przekazuje bowiem
    Zainteresowanemu składniki majątkowe potrzebne do wykonania usługi w zamian za
    niższą cenę jej wykonania.
    Tym samym w ocenie Zainteresowanych nie dojdzie do dostawy towarów, gdyż umowa
    między Wnioskodawcą a Zainteresowanym nie przewiduje przejścia prawa do
    dysponowania składnikami majątkowymi jak właściciel. Zainteresowany nie będzie więc
    uprawniony do wykorzystywania środków trwałych wedle własnego uznania, a warunkiem
    z ich korzystania będzie używanie ich w określonych usługach. Tym samym
    Zainteresowany nie będzie mógł swobodnie dysponować i rozporządzać składnikami
    majątkowymi - zakres ich użytkowania będzie ściśle uregulowany.

    W analizowanym stanie faktycznym nie dojdzie również do świadczenia usług, ponieważ
    przekazanie do używania środków trwałych Zainteresowanemu nie będzie stanowiło
    odrębnej usługi, a będzie stanowiło element techniczny i pomocniczy stosunku
    zobowiązaniowego. Tym samym tego rodzaju czynności nie mają samodzielnej racji bytu
    bez realizacji innych umówionych usług m.in. z zakresu dokonywania bieżących napraw
    maszyn oraz urządzeń. Z powyższego wynika, że udostępnienie Zainteresowanemu
    składników majątku nie będzie stanowić odrębnego świadczenia, bowiem czynność
    udostępniania jest elementem usług o złożonym charakterze (udostępnienie związane jest
    ze świadczeniem usług dla Wnioskodawcy). Mając powyższe na uwadze należy uwzględnić
    podstawowy cel wynikający z łączących strony umów, a nie dokonywać wyodrębniania
    poszczególnych czynności służących realizacji tego celu dla potrzeb podatkowych w
    sposób oderwany od ich sensu gospodarczego. Tym samym - czynność udostępniania
    składników majątkowych w analizowanym przypadku jest elementem usług o złożonym
    charakterze.
    Wskazany powyżej pogląd znajduje odzwierciedlenie także w praktyce organów
    podatkowych. Przykładowo, takie stanowisko potwierdzają w szczególności interpretacje
    indywidualne:
        Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej z 5 grudnia 2023 r., nr 0114-KDIP1-
        1.4012.577.2023.2.EW dotycząca rozliczania VAT w związku z przekazaniem
        wyposażenia w ramach umowy toolingu, w której potwierdzono, że czynności
        udostępniania przez Wnioskodawcę franczyzobiorcom Wyposażenia nie sposób
        traktować jako dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy, skoro
        franczyzobiorcy nie będą mieli prawa do rozporządzania Wyposażeniem jak ich
        właściciel. Przedmiotowe udostępnienie franczyzobiorcom Wyposażenia nie będzie
        stanowić również świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
        Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej z 25 kwietnia 2022 r. nr 0114-KDIP4-
        2.4012.77.2022.2.MC dotycząca rozliczenia VAT w związku z nabyciem i
        udostępnianiem warsztatów mobilnych w ramach fotowoltaiki, w której
        stwierdzono, że czynność udostępniania Kontrahentom warsztatów mobilnych,
        które będą służyły wykonywaniu przez Kontrahentów (jako Podwykonawców) usługi
        na Państwa rzecz nie będzie stanowiła dostawy towarów, o której mowa w art. 7
        ust. 1 i 2 ustawy, jak również nie będzie to świadczenie usług, o którym mowa w art.
        8 ust. 1 i 2 ustawy. W związku z powyższym, nieodpłatne udostępniania przez
        Wnioskodawcę Kontrahentom warsztatów mobilnych, które będą służyły
        wykonywaniu przez Kontrahentów usługi na rzecz Wnioskodawcy, nie będzie
        podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
        Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej z 9 sierpnia 2021 r., nr 0114-KDIP1-
        1.4012.264.2021.4.MŻ, dotycząca VAT od udostępniania urządzeń kontrahentom, w
        której stwierdzono, że czasowe nieodpłatne udostępnienie przez Wnioskodawcę.
    Kontrahentom Urządzeń na podstawie umowy o współpracę nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem biorąc pod uwagę, iż porozumienie w zakresie udostępnienia składników majątku
    między Wnioskodawcą a Zainteresowanym będzie miała charakter analogiczny jak umowa
    toolingu, uznać należy, że Wnioskodawca nie wykonuje wobec Zainteresowanego
    czynności opodatkowanych VAT.

    Reasumując, czynność udostępniania przez Wnioskodawcę składników majątkowych na
    rzecz Zainteresowanego nie będzie stanowić odrębnego świadczenia usług ani dostawy
    towarów w rozumieniu ustawy o VAT. Konsekwentnie czynność ta nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
      1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie;
      2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży
      na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione;
      3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a
      komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
      4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu,
      jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
      5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego,
      ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie
      spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni
      mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym
      przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub
      własności domu jednorodzinnego;
      6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
      7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Z treści art. 8 ust. 1 ustawy, wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu, które nie stanowi dostawy towarów. Słownik języka polskiego
    definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, a „świadczenie” - to
    obowiązek wykonywania, przekazania czegoś na czyjąś rzecz.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone
    takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy
    ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do
    usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze
    świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo
    usługę, albo dostawę towarów.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte w
    przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy, a w przypadku świadczenia usług - w
    art. 8 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Jak wynika z powyższego przepisu, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega
    generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym
    także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia, w całości lub
    części, kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub
    wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania
    (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane (darowane).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
      za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
      niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych

      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach w pewnych, ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatna dostawa towarów i nieodpłatne świadczenie usług
    należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone
    wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i
    przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian
    świadczenie przynoszące mu korzyść.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Zatem dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo polskim rezydentem podatkowym
    i posiadają Państwo status czynnego podatnika VAT.
    Podstawowym przedmiotem działalności Państwa Spółki jest naprawa i konserwacja
    maszyn związana z sektorem odkrywkowej działalności (...). Prowadzą Państwo działalność
    w zakresie świadczenia szerokiego katalogu usług adresowanych do podmiotów
    działających w przemyśle (...), w tym usług elektrycznych, mechanicznych, sprzętowych,
    inżynieryjnych, usług w zakresie utrzymania i obsługi kotłowni oraz sieci ciepłowniczych, a
    także usług transportowych. Ponadto, świadczą Państwo również usługi w zakresie
    rekultywacji terenów pokopalnianych oraz składowisk odpadów stałych.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarli Państwo porozumienia, zgodnie
    z którymi jesteście Państwo uprawnieni do korzystania ze środków trwałych (ruchomości
    oraz nieruchomości) będących własnością Podmiotu Powiązanego bez ponoszenia
    dodatkowych kosztów za korzystanie. Przedmiotowe środki trwałe są wykorzystywane
    przez Państwa Spółkę wyłącznie na potrzeby świadczenia usług na rzecz Podmiotu
    Powiązanego.

    Środki trwałe są własnością Spółki Z. - jest to Podmiot Powiązany, który jest głównym
    beneficjantem usług świadczonych przez Zainteresowanego jako podwykonawcy.
    Zgodnie z treścią porozumienia, pomimo iż środki trwałe są wykorzystywane przez
    Państwa Spółkę, to prawo rozporządzania zarówno nieruchomościami jak i
    ruchomościami jak właściciel zostaje po stronie Podmiotu Powiązanego. Równocześnie,
    Podmiot Powiązany nie obciąża Państwa opłatami za korzystanie z ww. środków trwałych.
    Ponadto Podmiot Powiązany wyraził zgodę na angażowanie Zainteresowanego i
    korzystanie przez Zainteresowanego ze środków trwałych. Umowa o oraz porozumienie w
    sprawie udostępnienia składników majątku nie przenoszą na Zainteresowanego prawa do
    rozporządzania środkami trwałymi jak właściciel.
    W Umowie jak i Porozumieniu, zostało wskazane, że Zainteresowany może wykorzystywać
    środki trwałe, z których korzysta bez ponoszenia opłat wyłącznie do wykonywania
    określonych czynności i usług na rzecz Państwa Spółki określonych w Umowie.
    Porozumieniem strony potwierdzają także, że oferują Państwo Podmiotowi Powiązanemu
    odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o powierzone środki trwałe, niż
    miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Państwa Spółka zmuszona była ponosić dodatkowe
    opłaty z tytułu dzierżaw i najmów. Tym samym świadczenia te są ekwiwalentne. Państwa
    Spółka ponosi natomiast koszty bieżącej eksploatacji składników majątku będących
    własnością Podmiotu Powiązanego.
    Jak wynika z opisu sprawy w związku z trwającym procesem transformacji sektora (...),
    jeżeli nie będziecie Państwo w stanie w oparciu o własne zasoby realizować obecnych oraz
    przyszłych usług na rzecz Podmiotu Powiązanego, celem wykonania ciążących na nim
    zobowiązań oraz zagwarantowania ciągłości prac, konieczne będzie angażowanie przez
    Państwa Spółkę innego podmiotu - Zainteresowanego.
    W związku z powyższym zawarli Państwo umowę z Zainteresowanym na realizację
    określonych czynności m.in. z zakresu dokonywania bieżących napraw maszyn oraz
    urządzeń. Niewykluczone, że Państwa Spółka będzie korzystała z usług Zainteresowanego
    także do wykonywania innych czynności w zakresie prowadzonej działalności
    gospodarczej. Zadbają Państwo o to, by Zainteresowany posiadał personel,
    doświadczenie, jak i wiedzę w świadczeniu wyżej wymienionych usług.
    W ramach ww. współpracy przekażecie Państwo Zainteresowanemu uprawnienie do
    korzystania ze środków trwałych (ruchomości oraz nieruchomości) koniecznych do
    realizacji prac dla Państwa Spółki.
    Równocześnie, ani Podmiot Powiązany, ani Państwo, zgodnie z przyjętym założeniem, nie
    będą obciążali Zainteresowanego opłatami za korzystanie z ww. środków trwałych. W
    konsekwencji braku opłat za udostępnienie środków trwałych Zainteresowany oferuje
    Państwa Spółce odpowiednio niższe ceny usług wykonanych w oparciu o powierzone
    środki trwałe, niż miałoby to miejsce w sytuacji gdyby Zainteresowany zmuszony był
    ponosić dodatkowe opłaty z tytułu dzierżaw i najmów. Tym samym świadczenia
    Zainteresowanego i Państwa będą również ekwiwalentne.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy udostępnienie
    składników majątkowych przez Państwa Spółkę na rzecz Zainteresowanego będzie
    stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Kluczową rolę w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy odgrywa właściwe rozumienie
    sformułowania jakim posłużył się ustawodawca w treści art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    wskazując na „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel”, co w istocie
    determinuje uznanie danej czynności za dostawę towarów. W związku z faktem, że z treści
    cytowanego przepisu nie wynika jednoznacznie, czy odpłatna dostawa towarów
    podlegająca opodatkowaniu VAT ma miejsce jedynie w przypadku, gdy sprzedawca
    przenosi na nabywcę własność rzeczy w sensie cywilistycznym, czy też wystarczającą
    przesłanką do uznania, że doszło do dostawy towarów jest przekazanie nabywcy

    przedmiotu dostawy do swobodnej dyspozycji, powyższa kwestia została poddana ocenie
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Odnosząc się do powyższego zagadnienia TSUE, w orzeczeniu C-320/88 (Staatssecretaris
    van Financiën v. Shipping & Forwarding Enterprise Safe BV), stanął na stanowisku, że dla
    uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów nie ma znaczenia
    okoliczność, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla
    danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do
    rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona
    ta uzyskuje możliwość korzystania z rzeczy jak właściciel, nawet jeśli nie wiązało się ono z
    cywilnoprawnym przeniesieniem własności. W przytoczonym orzeczeniu Trybunał posłużył
    się terminem „przeniesienia własności w sensie ekonomicznym” (praktyczna kontrola nad
    rzeczą; możliwość swobodnego dysponowania), uniezależniając jednoznacznie
    opodatkowanie podatkiem VAT od przeniesienia własności rzeczy w sensie cywilnym.
    W związku z powyższym, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nią jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim
    o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie
    prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem
    zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa
    własności”. Idąc dalej należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie
    musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji powyższego
    należy stwierdzić, że oderwanie pojęcia „dostawa towarów” od skutków
    konwencjonalnych powstających na gruncie prawa prywatnego od ekonomicznych
    aspektów transakcji pozwala także na uznanie danej czynności za dostawę towarów nawet
    mimo pewnych nałożonych na nabywcę ograniczeń we władaniu towarem.
    Zatem, aby można było mówić o dostawie towarów, musi nastąpić przeniesienie
    ekonomicznego władztwa nad rzeczą w taki sposób, aby druga strona mogła nią
    dysponować w sposób właściwy dla właściciela.
    W przedmiotowym przypadku wskazali Państwo, że środki trwałe są własnością Spółki Z. -
    jest to Podmiot Powiązany, który jest głównym beneficjantem usług świadczonych przez
    Zainteresowanego jako podwykonawcy zgodnie z treścią porozumienia. Ponadto zawarta
    Umowa oraz porozumienie w sprawie udostępnienia składników majątku nie przenoszą
    na Zainteresowanego prawa do rozporządzania środkami trwałymi jak właściciel.
    Należy wskazać, że nieodpłatne udostępnienie towarów stanowi dostawę tylko wtedy, gdy
    powoduje przeniesienie prawa do rozporządzania wydanymi towarami jak właściciel.
    W analizowanej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, a tym samym o dostawie towarów. W konsekwencji, czynność
    udostępnienie składników majątkowych przez Państwa Spółkę na rzecz Zainteresowanego
    nie będzie stanowić dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Przedmiotowe udostępnienie środków trwałych nie stanowi również świadczenia usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W przedstawionych okolicznościach czynności udostępniania środków trwałych nie
    można uznać za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.
    Powierzenie środków trwałych Zainteresowanemu jest niezbędne celem wykonywania
    czynności usługowych w oparciu o wspomnianą wyżej Umowę. Jesteście Państwo
    zobowiązani powierzyć przedmiotowe środki trwałe Zainteresowanemu w oparciu o
    stosowne porozumienie.
    Powierzone środki trwałe nie stanowią części Państwa przedsiębiorstwa, lecz są
    własnością Spółki Z. Udostępnianie Zainteresowanemu środków trwałych nie będzie
    stanowiło również świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 ustawy.

    Czynność nieodpłatnego udostępniania Zainteresowanemu składników majątku na
    podstawie Umowy oraz porozumienia, służyć będzie wyłącznie do świadczenia usług na
    rzecz Państwa Spółki. Udostępnienie to będzie mieć na celu ułatwienie wykonania usług
    realizowanych na potrzeby Państwa działalności gospodarczej. Tym samym,
    nieodpłatne udostępnienie składników majątkowych Państwa Spółce związane będzie z
    prowadzoną przez Państwa Spółkę działalnością gospodarczą.
    Tym samym, nieodpłatne udostępnienie środków trwałych związane będzie z
    prowadzoną przez Państwo działalnością gospodarczą, dlatego nie mają tutaj
    zastosowania przepisy art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem czynność ta nie jest
    świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, w analizowanej sprawie udostepnienie środków trwałych na
    podstawie Umowy przez Państwa Spółkę, nie stanowi czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zdarzenia.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania dotyczącego podatku od
    towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane
    odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez
    Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Spółka A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...) . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.