Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.428.2021.1.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-08-05
Teza: Możliwość opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; podatek-podatek liniowy; umowa-umowa o pracę; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2021 r. (data wpływu 10 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Na terytorium Polski Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEIDG oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach działalności gospodarczej wykonuje usługi elektryczne, badania i pomiaru technicznego oraz nadzoru i doradztwa technicznego. Od 1 stycznia 2019 r. dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem liniowym 19%, zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym celu Wnioskodawca złożył w urzędzie skarbowym stosowne oświadczenie. W roku podatkowym, w którym Wnioskodawca wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie świadczył w ramach działalności usług na rzeczy byłego lub obecnego pracodawcy, gdyż w 2019 r. nie był nigdzie zatrudniony na umowę o pracę. W związku z powyższym nie był spełniony warunek, który wykluczałby zastosowanie stawki 19%. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz różnych klientów zarówno osób fizycznych, jak również innych przedsiębiorców. Do końca lutego 2021 r. jednym z kontrahentów Wnioskodawcy była firma „X”, na rzecz której świadczył usługi nadzoru i doradztwa technicznego. W dniu 1 marca 2021 r. została zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a firmą „X” umowa o pracę za wynagrodzeniem. Usługi świadczone w 2021 r. w ramach działalności gospodarczej na rzecz firmy „X” przed zawarciem umowy o pracę były tożsame z czynnościami w ramach późniejszej umowy o pracę. Od daty podjęcia zatrudnienia Wnioskodawcę łączy z firmą „X” stosunek pracy, a w ramach działalności nie są i nie będą świadczone usługi na rzecz firmy „X”.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca utracił możliwość rozliczania dochodów uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej podatkiem liniowym w 2021 r. z uwagi na fakt, że w 2021 r. świadczył usługi na rzecz firmy „X” w ramach działalności, a następnie (po rozwiązaniu umowy współpracy) w tym samym roku wykonywał na rzecz firmy „X” umowę o pracę w takim samych zakresie?

Zdaniem Wnioskodawcy nie utracił On prawa do rozliczenia się w 2021 r. podatkiem liniowym. Zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu obliczony zgodnie ze skalą podatkową.

W ocenie Wnioskodawcy nie utracił On w 2021 r. prawa do rozliczenia się podatkiem liniowym, albowiem dyspozycja tego przepisu wymaga, aby najpierw zaistniał stosunek pracy, zaś następnie świadczenie usług w ramach działalności na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy. Celem bowiem wprowadzenia powołanych przepisów było ograniczenie „wypychania” pracowników z etatu, a nie na odwrót. Wnioskodawca w momencie podpisania umowy o pracę z firmą „X” nie wykonywał na jego rzecz żadnych czynności w ramach prowadzonej działalności. Poza tym, zdaniem Wnioskodawcy, art. 9a ust. 3 ww. ustawy jest rozpatrywany w roku podatkowym, w którym podatnik wybiera sposób opodatkowania podatkiem liniowym, a nie w latach kolejnych. Skoro w 2019 r. Wnioskodawca wybrał podatek liniowy i spełniał wszystkie warunki, to Jego zdaniem nie ma tu znaczenia podjęcie zatrudnienia w 2021 r.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania w Jego sytuacji. Biorąc pod uwagę 2019 r. jako rok, w którym wybrał podatek liniowy, nie był zatrudniony na umowę o pracę u żadnego ze swoich kontrahentów. Biorąc pod uwagę 2021 r., to w momencie podpisania umowy o pracę z firmą „X” nie miały miejsca od tej daty usługi w ramach działalności gospodarczej na rzecz firmy „X”. Nie można zatem mówić o świadczeniu usług na rzecz byłego pracodawcy. Podobnie od dnia podpisania umowy o pracę na rzecz firmy „X” nie były świadczone usługi w ramach działalności gospodarczej, więc brak jest również usług w ramach działalności na rzecz obecnego pracodawcy. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że zachowuje prawo do opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9a ust. 1 tej ustawy: dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 9a ust. 2 ww. ustawy: podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Stosownie do art. 9a ust. 3 omawianej ustawy podatkowej: jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

W myśl art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z cytowanych przepisów wynika, że możliwość opodatkowania dochodów 19% podatkiem liniowym dotyczy – co do zasady – dochodów uzyskanych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej (ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza). Przy czym, możliwość opodatkowania podatkiem liniowym jest wyłączona w stosunku do podatników, którzy w wyniku prowadzenia tej działalności uzyskują przychody z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik (a w przypadku wykonywania takiej działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną chociażby jeden ze wspólników) wykonywał bądź wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

Fakt świadczenia usług na rzecz byłego kontrahenta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zbieżnych z obowiązkami wynikającymi z umowy o pracę, która została zawarta po zakończeniu umowy współpracy, pozwala na opodatkowanie w 2021 r. przychodów z działalności gospodarczej tzw. podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nie dochodzi do świadczenia usług na podstawie obu tych umów równocześnie. Przepis art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje bowiem, że podatnika z opodatkowania podatkiem liniowym wyłącza uzyskanie z działalności gospodarczej przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje usługi elektryczne, badania i pomiaru technicznego oraz usługi nadzoru i doradztwa technicznego. Od 1 stycznia 2019 r. dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem liniowym 19%. W roku podatkowym, w którym Wnioskodawca wybrał sposób opodatkowania podatkiem liniowym, nie świadczył w ramach działalności usług na rzeczy byłego lub obecnego pracodawcy. W 2019 r. nie był zatrudniony na umowę o pracę. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz różnych klientów, zarówno osób fizycznych, jak również innych przedsiębiorców. Do końca lutego 2021 r. jednym z kontrahentów Wnioskodawcy była firma „X”, na rzecz której świadczył usługi nadzoru i doradztwa technicznego. W dniu 1 marca 2021 r. została zawarta między Wnioskodawcą a firmą „X” umowa o pracę za wynagrodzeniem. Usługi świadczone w 2021 r. w ramach działalności gospodarczej na rzecz firmy „X” przed zawarciem umowy o pracę były tożsame z czynnościami w ramach późniejszej umowy o pracę. Od daty podjęcia zatrudnienia Wnioskodawcę łączy z firmą „X” stosunek pracy, a w ramach działalności nie są i nie będą świadczone usługi na rzecz firmy „X”.

Zatem Wnioskodawca – uzyskując przychody z działalności gospodarczej ze świadczenia usług do końca lutego 2021 r. na rzecz obecnego pracodawcy, które Wnioskodawca wykonuje w ramach stosunku pracy od 1 marca 2021 r. (jeżeli wykonuje czynności w ramach stosunku pracy, po zakończeniu współpracy w ramach działalności gospodarczej z firmą „X”), nie traci w roku podatkowym 2021 prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w takiej sytuacji nie znajdzie zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu stanu faktycznego wynika, że nie doszło do równoczesnego świadczenia usług w ramach działalności i na podstawie umowy o pracę z tym samym podmiotem. Skoro Wnioskodawca w 2021 r. nie uzyskał z działalności gospodarczej przychodów ze świadczenia usług na rzecz firmy „X” w okresie, gdy podmiot ten jest jego pracodawcą, to Wnioskodawca nadal będzie mógł stosować przyjętą w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej formę opodatkowania dochodu określoną w art. 30c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tzw. podatku liniowego 19%.

Reasumując – w opisanym przypadku, z powodu zawarcia umowy o pracę z byłym kontrahentem, tj. firmą „X”, Wnioskodawca nie traci możliwości opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym.

Na zakończenie należy wyjaśnić, że wskazany przez Wnioskodawcę argument, że art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się tylko roku podatkowego, w którym następuje wybór formy opodatkowania nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach prawa podatkowego. Przepis ten bowiem nie ogranicza się jedynie do roku podatkowego, w którym podatnik wybiera formę opodatkowanie, ale ma zastosowanie również do lat kolejnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.