Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-24/08-3/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-17
Teza: 1. Czy udzielenie poręczeń kredytów i gwarancji, opisanych w powyższej tabeli, bez wynagrodzenia rodzi skutki w podatku dochodowym od osób prawnych dla Wnioskodawcy jako podmiotu udzielającego poręczenia / gwarancje? 2. Czy uzyskanie poręczeń kredytów i gwarancji, opisanych w powyżej tabeli, bez wynagrodzenia rodzi skutki w podatku dochodowym od osób prawnych dla Wnioskodawcy jako podmiotu poręczenia/gwarancje?
Słowa kluczowe: gwarancje; podmiot-podmioty powiązane; poręczenie; przychód; przychód-opodatkowanie przychodu; świadczenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne; świadczenie-świadczenie wzajemne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 14 grudnia 2007 r. (data wpływu 17.12.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów z tytułu nieodpłatnie otrzymanych poręczeń i gwarancji jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej poręczeń i gwarancji wymienionych w punktach od 1 do 4 oraz od 6 do 10,
*   **nieprawidłowe** - w części dotyczącej poręczenia wymienionego w punkcie 5.

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przychodów z tytułu udzielanych i otrzymywanych bezpłatnie poręczeń i gwarancji.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Spółka \`(...)\`.. S.A. jest podmiotem wchodzącym w skład Grupy Kapitałowej \`(...)\`.. S.A. Podmioty wchodzące w skład Grupy Kapitałowej \`(...)\`.. S.A. udzielają sobie wzajemnie poręczeń i gwarancji. Wnioskodawca (Spółka \`(...)\`..) jest lub planuje być stroną umów poręczeń i gwarancji przedstawionych poniżej jako podmiot udzielający, jak i podmiot otrzymujący poręczenia i gwarancje.


| Lp. | Rodzaj poręczenia/gwarancji | Opis poręczenia/gwarancji 
| Poręczenia 
| 1. | Solidarne poręczenie zobowiązań wynikających z umowy kredytowej | Spółka `(...)`.. jest i będzie w przyszłości jedną ze stron umowy kredytowej z tytułu udzielenia odnawialnego kredytu obrotowego. Pozostałymi kredytobiorcami (stronami tej samej umowy kredytowej co `(...)`..) są/będą inne podmioty powiązane. Zabezpieczeniem umowy kredytowej są weksle in blanco podpisane przez każdego z kredytobiorców. Poręczycielami wekslowymi za zapłatę weksla in blanco wystawionego przez danego kredytobiorcę (np. spółkę `(...)`..) są pozostali kredytobiorcy. Spółka `(...)`.. występuje i będzie występować jednocześnie w roli poręczającego, jak i otrzymującego poręczenie. Umowa kredytowa przewiduje również, że kredytobiorcy są dłużnikami solidarnymi zobowiązanymi wobec banku i bank może żądać zapłaty zobowiązań wynikających z umowy od każdego z dłużników łącznie lub osobno. Dodatkowo, w przypadku niektórych umów dodatkowym zabezpieczeniem są poręczenia cywilne za zobowiązania danego kredytobiorcy, udzielone przez pozostałych kredytobiorców. 
| 2. | Wzajemne poręczenia wynikające z umowy o okresowe udzielenie gwarancji lub umowy o udzielenie gwarancji w ramach limitu gwarancyjnego lub umowy o udzielenie gwarancji kontraktowych w ramach limitu odnawialnego | Spółka `(...)`.. zawiera i będzie zawierać z ubezpieczycielem umowy o okresowe udzielenie gwarancji lub udzielenie gwarancji w ramach limitu gwarancyjnego. Stronami tej umowy, oprócz spółki `(...)`.. są i będą również inne podmioty powiązane. Zabezpieczeniem roszczeń ubezpieczyciela są weksle in blanco wystawione przez każdy z podmiotów, będący stroną umowy. Poręczycielami wekslowymi dla tych weksli są pozostałe podmioty powiązane, które również są stronami umowy o udzielenie gwarancji. Spółka `(...)`.. występuje i będzie występować jednocześnie w roli poręczającego, jak i otrzymującego poręczenie. Każdy z podmiotów powiązanych na podstawie umowy ma możliwość otrzymania gwarancji: przetargowej, należytego wykonania umowy, właściwego usunięcia wad i usterek, zwrotu zaliczki, należytego wykonania umowy i właściwego usunięcia wad i usterek, zwrotu kwot zatrzymanych, otrzymania regwarancji będących zabezpieczeniem gwarancji udzielonych przez bank. 
| 3. | Poręczenia zobowiązań wynikających z umów kredytowych lub umów o limit na gwarancje bankowe | Spółka `(...)`.. jest/będzie stroną umowy kredytowej lub/oraz zawiera z bankiem umowę o limit na gwarancje bankowe. Zabezpieczeniem zobowiązań kredytowych lub zobowiązań wynikających z umowy o limit na gwarancje bankowe są poręczenia udzielone przez inne podmioty powiązane, nie będące stroną przedmiotowych umów z bankiem. Z takiego systemu zabezpieczeń korzystają i będą korzystać różne podmioty z Grupy, w zależności od zapotrzebowania (realizowanych inwestycji; projektów). W takiej sytuacji spółka `(...)`.. może występować zarówno w roli udzielającego poręczenie, jak i otrzymującego poręczenie. 
| 4. | Poręczenia umów pożyczek | Podmiot z Grupy zawarł i będzie zawierać umowę pożyczki z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zabezpieczeniem umowy pożyczki jest poręczenie udzielone przez spółkę `(...)``(...)` 
| 5. | Poręczenia za zobowiązania wynikające z wykupu obligacji | Spółka `(...)`.. (emitent) pozyskuje i będzie pozyskiwać środki na rynku kapitałowym w drodze sprzedaży obligacji. Emisja obligacji jest przeprowadzana za pośrednictwem banku (`(...)`.. jako emitent obligacji jest stroną umowy agencyjnej z bankiem). Zabezpieczeniem zobowiązań emitenta wynikających z wykupu obligacji są poręczenia udzielane przez inne podmioty powiązane. 
| 6. | Poręczenia wykonania zobowiązań | Spółka `(...)`.. jest i będzie stroną umów kontraktowych związanych z realizacją zadania inwestycyjnego. Zabezpieczeniem wykonania zobowiązań wynikających z tych umów są poręczenia udzielane spółce `(...)`.. przez podmioty powiązane, nie będące stroną umów kontraktowych. Z takiego systemu zabezpieczeń korzystają i będą korzystać różne podmioty z Grupy, w zależności od zapotrzebowania. Jeśli stroną umowy kontraktowej jest inny podmiot z Grupy, spółka `(...)`.. występuje i będzie występować w roli udzielającego poręczenie oraz w roli otrzymującego poręczenie. 
| 7. | Poręczenia spłaty zobowiązań | Spółka `(...)`.. udziela i będzie udzielać pozostałym podmiotom powiązanym poręczeń spłaty zobowiązań handlowych lub stanowiących zabezpieczenie dla kredytu kupieckiego. Z takiego systemu zabezpieczeń korzystają różne podmioty z Grupy, w zależności od zapotrzebowania. Spółka `(...)`.. może wystąpić również w roli otrzymującego poręczenie spłaty zobowiązań handlowych i/lub kredytu kupieckiego. 
| Gwarancje 
| 8. | Wzajemne gwarancje kredytobiorców | Spółka `(...)`.. jest i będzie stroną jednej umowy kredytowej z bankiem. Pozostałymi kredytobiorcami są inne podmioty powiązane. Zabezpieczeniem umowy kredytowej są gwarancje na terminowe i całkowite wypełnienie zobowiązań przez podmioty powiązane, wynikających z umowy kredytowej (gwarancja ma charakter solidarny). Spółka `(...)`.. występuje i będzie występować jednocześnie w roli udzielającego, jak i otrzymującego gwarancje. 
| 9. | Gwarancje spłaty zobowiązań | Podmiot z Grupy jest i będzie stroną umowy o udzielenie limitu na transakcje terminowe z bankiem. Zabezpieczeniem tej umowy są gwarancje spłaty zobowiązań udzielone przez inne podmioty powiązane, nie będące stroną umowy. Spółka `(...)`.. występuje i będzie występować w roli udzielającego i otrzymującego gwarancje. 
| 10. | Gwarancje związane z realizacją kontraktu handlowego | Spółka `(...)`.. jest i będzie stroną umów z ubezpieczycielami umowy o udzielenie gwarancji. Na podstawie tych umów Wnioskodawca ma możliwość udzielenie gwarancji innym podmiotom powiązanym z tytułu:należytego wykonania kontraktu,należytego wykonania,usunięcia wad i usterek,należytego wykonania kontraktu i usunięcia wad i usterek,gwarancji wadialnej.W zależności od zapotrzebowania, jeśli stroną umowy o udzielenie gwarancji jest inny podmiot z Grupy, Spółka `(...)`.. otrzymuje i będzie otrzymywać gwarancje od tego podmiotu. 

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy uzyskanie poręczeń kredytów i gwarancji, opisanych w powyższej tabeli, bez wynagrodzenia rodzi skutki w podatku dochodowym od osób prawnych dla Wnioskodawcy jako podmiotu otrzymującego poręczenia/gwarancje?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako podmiot otrzymujący gwarancję/poręczenie nie uzyskuje on przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodem jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń. W orzecznictwie sądów podkreśla się, że: „pojęcie nieodpłatnego świadczenia użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje nie tylko świadczenie w znaczeniu cywilistycznym, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy.” (por. teza wyroku NSA z dnia 10.05.2006 r. – sygn. II FSK 313/06; wyrok WSA w Warszawie z dnia 13.04.2005 r. – sygn. III SA/Wa 928/04). W tezie do wyroku z dnia 22 marca 2001 r. NSA w Gdańsku (sygn. I SA/Gd 2027/98) stwierdził, że „nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych jest przedmiot zobowiązania, w którym korzyść majątkową ma otrzymać jedna strona.” (por. wyrok NSA w Krakowie z dnia 24 czerwca 1998 r. – sygn. I SA/Wr 115/98).

Należy podkreślić, że Wnioskodawca jako otrzymujący gwarancję/poręczenie nie uzyskuje z tego tytułu żadnego przysporzenia majątkowego. Ponadto, podmiot udzielający poręczenia/gwarancji spółce \`(...)\`.. nie ponosi żadnych negatywnych konsekwencji swojego działania (do momentu ewentualnej realizacji poręczenia). Podmiot ten nie musi angażować dodatkowych aktywów w związku z udzieleniem poręczenia/gwarancji. Z uwagi na brak angażowania dodatkowych aktywów nie dochodzi do uszczuplenia majątku poręczyciela/gwaranta (a więc powstania kosztu). W związku z tym, otrzymujący poręczenie/gwarancję (Wnioskodawca) nie uzyskuje nieodpłatnego świadczenia.

Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, że przepis art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mówi o otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także o wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Biorąc pod uwagę wykładnię językową z pojęcia „nieodpłatne świadczenie” wynika, że warunkiem otrzymania przez podatnika nieodpłatnego świadczenia jest istnienie po stronie wierzyciela woli przekazania świadczenia na rzecz drugiego podmiotu, a także faktyczne jego przekazanie, które następuje w sposób nieodpłatny. (por. również A. Mariański, w: W. Nykiel, A. Mariański (red.) „Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”, Gdańsk, 2006). Wykładnia ta znajduje potwierdzenie również w orzecznictwie sądowym. W wyroku z dnia 17 czerwca 2004 r. WSA w Warszawie uznał, że: „Aby w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można było zaliczyć określone świadczenie do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody objęte opodatkowaniem.” Na konieczność istnienia po stronie świadczącego woli dokonania nieodpłatnego przysporzenia na rzecz drugiego podmiotu wskazuje wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2004 r. (sygn. akt III SA 2004/02, niepubl.), w którym Sąd podkreślił, iż działanie świadczeniodawcy wiązać się musi z jego pozytywną wolą, tzn. że chce on przekazać świadczeniobiorcy nieodpłatne świadczenie. Działanie bowiem, polegające na przekazaniu świadczenia, nie może być bezwolne. Podobny pogląd wyraził również NSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 12 maja 1999 r. (sygn. I SA/Wr 115/98, niepubl.) oraz NSA w wyroku z dnia 9 lutego 2001 r. (sygn. III SA 2610/99, PSP). W przedstawionym stanie faktycznym udzielający poręczenia lub gwarancji faktycznie dokonuje świadczenia na rzecz podmiotu otrzymującego jedynie w momencie ewentualnej realizacji poręczenia lub gwarancji. W przeciwnym razie, jeśli podmiot udzielający nie podejmuje działań związanych z realizacją poręczenia/gwarancji, to oznacza, że nie wiąże się to z nieodpłatnym świadczeniem na rzecz podmiotu otrzymującego poręczenie lub gwarancje.

Należy wskazać, że poręczenia i gwarancje stanowią zabezpieczenie interesów banku lub innych wierzycieli podmiotu powiązanego. Dlatego też w sytuacji realizacji poręczenia lub gwarancji w rzeczywistości korzyści uzyska wierzyciel podmiotu powiązanego. Spółka podkreśla, że jej stanowisko przedstawione w niniejszym wniosku jest zbieżne z aktualnymi wyrokami WSA i NSA oraz interpretacjami innych organów podatkowych. Podobnie wypowiedział się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 24.04.2007 r. (I S.A./Łd 2033/06). Podatnik poręczył nieodpłatnie kredyt bankowy udzielony podmiotowi zależnemu. Sąd stwierdził „poręczenie kredytu bankowego udzielone nieodpłatnie przez podmiot, który nie jest uprawniony do odpłatnego świadczenia tego typu usług finansowych, nie jest nieodpłatnym świadczeniem w rozumieniu ustawy o CIT”. Sąd uznał więc, że spółka poręczająca poniosłaby konsekwencje udzielenia poręczenia najwcześniej wtedy, gdyby zaistniało duże prawdopodobieństwo, że będzie zobowiązana jako poręczyciel do spłaty zobowiązania podatnika. W przypadku braku zaistnienia takiej sytuacji, nie można mówić o uzyskaniu korzyści przez którąkolwiek ze stron.

Wnioskodawca uprzejmie prosi o dokonanie oceny stanu faktycznego i prawnego oraz potwierdzenie słuszności stanowiska Spółki w tej sprawie.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:**

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej poręczeń i gwarancji wymienionych w punktach od 1 do 4 oraz od 6 do 10,
*   **nieprawidłowe** - w części dotyczącej poręczenia wymienionego w punkcie 5.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu, precyzując, poprzez przykładowe wyliczenie zawarte w art. 12 ust. 1 – 3 i ust. 4b, rodzaje przychodów, a także enumeratywnie wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów (ust. 4).

Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem – jako źródłem dochodu – jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, jest m. in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych jednak nie precyzuje co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”, ograniczając się jedynie do wskazania, w art. 12 ust. 6 i 6a, sposobu i kryteriów ustalania wartości nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń. Z tego względu należy odwołać się do rozumienia pojęcia „świadczenia” zgodnego z przepisami i nauką prawa cywilnego. Pojęcie świadczenia należy bowiem rozpatrywać na tle stosunku zobowiązaniowego (art. 353 Kodeksu cywilnego). Przez świadczenie w takim rozumieniu należy uznać zachowanie się zobowiązanego (dłużnika) zgodne z treścią zobowiązania i polegające na zadośćuczynieniu godnego ochrony wierzyciela. Zachowanie to może polegać na zachowaniu się czynnym (działaniu) lub biernym (zaniechaniu lub powstrzymaniu się od jakiegoś działania).

Zatem w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe. Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Warunkiem uznania nieodpłatnego świadczenia za przychód – co wynika z literalnego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest jego otrzymanie przez podatnika. Nie wystarczy samo zawarcie umowy o nieodpłatne świadczenie, lecz konieczne jest jej wykonanie. Aby mówić z kolei o otrzymaniu świadczenia przez świadczeniobiorcę, świadczeniodawca musi wyrazić pozytywną wolę świadczenia, tzn. że chce przekazać świadczenie na rzecz świadczeniobiorcy. Działanie polegające na przekazaniu świadczenia nie może być bezwolne.

W opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca będący Spółką należącą do grupy kapitałowej nieodpłatnie otrzymuje poręczenia i gwarancje od innych podmiotów wchodzących w skład tejże grupy kapitałowej. Ponadto, Spółka przedstawiając własne stanowisko w zakresie pytania nr 1, wskazała, iż niektóre poręczenia i gwarancje udzielone pomiędzy spółkami grupy kapitałowej wynikają z zasady wzajemności oraz solidarności. Potwierdzają to wskazane przez Spółkę przykłady udzielanych poręczeń i gwarancji (np. solidarne poręczenie zobowiązań wynikających z umowy kredytowej).

Podmioty powiązane, tj. spółki należące do grupy kapitałowej (w tym również Spółka) współpracują również przy realizacji wspólnych projektów i inwestycji. Wówczas też mają miejsca stosowne poręczenia i gwarancje (np. poręczenia wykonania zobowiązań). Z tego typu zabezpieczeń korzystają różne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej w zależności od zapotrzebowania.

Jednakże w punkcie 5 tabeli przedstawiającej rodzaje udzielanych i otrzymywanych poręczeń i gwarancji, Spółka wymieniła poręczenie za zobowiązania wynikające z wykupu obligacji, których emitentem jest Wnioskodawca i to on jest stroną umowy agencyjnej z Bankiem. Zabezpieczeniem jego zobowiązań są poręczenia udzielane przez inne podmioty. W tym przypadku Spółka występuje jedynie jako podmiot otrzymujący poręczenie.

W związku z powyższym, w przypadkach wymienionych w punktach 1 – 4 oraz 6 – 10, z jednej strony Spółka otrzymuje nieodpłatne świadczenie z tytułu dokonanego poręczenia lub gwarancji przez inny podmiot lub podmioty. Jednakże z drugiej strony zobowiązana jest do takich samych świadczeń na rzecz tychże podmiotów. Zatem bez wątpienia mamy tu do czynienia ze wzajemnymi świadczeniami podmiotów wchodzących w skład grupy kapitałowej na rzecz Spółki. Jak stwierdzono powyżej, nieodpłatnie otrzymane świadczenie to zdarzenia prawne lub gospodarcze, którego skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem w tych przypadkach, otrzymanie poręczenia lub gwarancji związane jest z inną formą ekwiwalentu, tj. Spółka nie pobiera z tego tytułu wynagrodzenia, ale udziela w zamian podobne rodzaje zabezpieczeń.

Natomiast w przypadku poręczenia wymienionego w punkcie 5 inna forma ekwiwalentu nie występuje, bowiem Spółka tego typu poręczeń nie udziela. Dlatego też brak tu świadczeń wzajemnych. Zatem należy uznać, iż zaistniała tutaj sytuacja, w której Spółka otrzymała bądź otrzyma świadczenie poręczenia za jej zobowiązania wynikające z wykupu obligacji przez inne podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej. Tym samym podmioty te jako świadczeniodawcy wyraziły pozytywną wolę świadczenia, tj. w razie zaistnienia konieczności zobowiązali się do spłaty zobowiązania ciążącego na Spółce. Innymi słowy wyrazili swoją gotowość do zaangażowania własnych aktywów w przyszłości. Taka gotowość posiada swoją wartość, o czym najlepiej świadczy fakt, iż istnieją instytucje finansowe, które świadczą odpłatnie tego typu usługi. Natomiast w przypadku opisanym przez Wnioskodawcę, podmioty dokonujące poręczenia nie pobierają za nie wynagrodzenia, które stanowi konkretną korzyść dla Spółki. W związku z tym, należy takie świadczenie uznać za świadczenie otrzymane nieodpłatnie.

Reasumując powyższe wyjaśnienia, otrzymane przez Spółkę i opisane w punktach 1 – 4 oraz 6 - 10 poręczenia i gwarancje, nie stanowią przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychód taki z nieodpłatnych świadczeń stanowić będą natomiast poręczenia wymienione w punkcie 5 tabeli, tj. poręczenia za zobowiązania wynikające z wykupu obligacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie stanu faktycznego dotyczącego pytania nr 1, wydana została interpretacja w dniu 17 marca 2008 r. nr ILPB3/423-24/08-2/HS.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.