Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-115/10/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-08-11
Teza: Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym zawarcie między pożyczkobiorcą a pożyczkodawcą umowy pożyczki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2010r. (data wpływu do tut. Biura - 18 maja 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawartej umowy pożyczki - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawartej umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Do grupy kapitałowej E. należą różne podmioty gospodarcze (spółki kapitałowe, spółki osobowe). Sytuacja finansowa podmiotów należących do Grupy jest zmienna. W danym okresie niektóre z podmiotów należących do Grupy wykazują nadwyżki finansowe, podczas gdy inne z podmiotów należących do Grupy nie posiadają wystarczającej ilości środków finansowych.

W związku z powyższym postanowiono, że podmioty, które w danym momencie potrzebują finansowania zewnętrznego będą w pierwszej kolejności zwracać się z prośbą o udzielenie takiego finansowania do podmiotów należących do Grupy, które posiadają nadwyżki finansowe. Taki system ma przede wszystkim ograniczyć koszty związane z prowadzeniem działalności podmiotów należących do Grupy, które poszukują finansowania zewnętrznego (zminimalizować koszty zaciągania pożyczek i kredytów w bankach). Równocześnie taki system ma zapewniać podmiotom posiadającym nadwyżki finansowe uzyskiwanie dodatkowych korzyści ekonomicznych (dodatkowe wynagrodzenie w postaci odsetek od udzielonych pożyczek). Należy zaznaczyć, że wszystkie podmioty należące do Grupy mają swoje siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Obecnie wnioskodawca (pożyczkobiorca) zamierza zaciągnąć pożyczkę od jednego z podmiotów należącego do Grupy. Pożyczka ta będzie miała charakter linii kredytowej. Pożyczkobiorca będzie mógł wnioskować o przekazywanie pożyczki w transzach, w zależności od zapotrzebowania na środki finansowe.

Pożyczkobiorca pragnie podkreślić, że udzielenie pożyczki nie będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 ust. 10 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W szczególności nie będzie w przedmiotowej sprawie możliwe zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 9 ust. 10 lit. i) ustawy. Pożyczkodawca wyjaśnia, że przedmiotowy wniosek o interpretację dotyczy pożyczki udzielanej pożyczkobiorcy przez podmiot, który nie jest wspólnikiem Pożyczkobiorcy. Ponieważ pożyczka będzie udzielana odpłatnie, w sposób częstotliwy (w transzach), podmiot który udziela pożyczki (pożyczkodawca) potraktuje ją jako usługę finansową. Spółka informuje przy tym, iż pożyczkodawca wystąpił z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego z prośbą o zaklasyfikowanie usługi polegającej na częstotliwym udzielaniu pożyczek na rzecz podmiotów należących do Grupy. Pożyczkodawca otrzymał interpretację, w której Urząd Statystyczny zaklasyfikował czynność udzielania przez niego pożyczek w aktualnie obowiązującej na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 18 marca 1997 r. pod symbolem statystycznym PKWiU 65.22.10-00.00 - „Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym". W PKWiU z 2008r. natomiast które według założeń Rady Ministrów ma na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wejść w życie począwszy od 1 stycznia 2011r., pod symbolem statystycznym 64.92.1 - „Pozostałe usługi udzielania kredytów, z wyłączeniem udzielanych przez instytucje finansowe. Dlatego też, pożyczkodawca - jako podatnik VAT - wykaże obrót z tytułu wykonania usługi finansowej polegającej na udzieleniu pożyczek. Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług usługa wykonana przez pożyczkodawcę będzie usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym zawarcie między pożyczkobiorcą a pożyczkodawcą umowy pożyczki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zawarcie umowy pożyczki z pożyczkodawcą nie będzie rodzić konieczności zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Czynność ta będzie wyłączona od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Uzasadniając swoje stanowisko wnioskodawca przytoczył treść art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) oraz art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zdaniem wnioskodawcy skoro udzielanie pożyczki zostanie uznane przez Pożyczkodawcę za usługę finansową, która mieści się w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, będąc jednakże z tego podatku zwolnioną to zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, czynność ta będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca powołał interpretacje:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lutego 2010r. znak IPPB2/436-507/09-4/AF,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 marca 2010r. znak IPPB2/436-3/10-4/MZ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 listopada 2009r. znak ILPB2/436-164/09-2/TR,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 lutego 2010r., znak IBPB II/1/436-295/09/AŻ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 grudnia 2009r., znak IBPB II/1/436-263/09/AŹ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 listopada 2009r., znak IBPB II/1/436-249/09/AŻ,
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 listopada 2009r., znak ITPB2/436-138/09/TJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest - zgodnie ze złożonym wnioskiem – ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010r., Nr 101 poz. 649) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, podatkowi temu podlegają umowy pożyczki lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Ponieważ w ustawie brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.

W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych;

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja będzie podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca (pożyczkobiorca) zamierza zaciągnąć pożyczkę od jednego z podmiotów należących do grupy kapitałowej. Pożyczka ta będzie miała charakter linii kredytowej. Pożyczkobiorca będzie mógł wnioskować o przekazywanie pożyczki w transzach, w zależności od zapotrzebowania na środki finansowe. Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług usługa wykonana przez pożyczkodawcę będzie usługą zwolnioną z podatku od towarów i usług.

Zaznaczyć należy, iż niniejszą interpretacją – zgodnie ze złożonym wnioskiem – nie rozstrzyga się czy czynność udzielenia pożyczki jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub też jest z tego podatku zwolniona.

W przedmiotowej sprawie, podlegająca generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowa pożyczki będzie wyłączona z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile w świetle przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm.) umowa pożyczki uznana zostanie za podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem lub mieszczącą się w zakresie zwolnienia od tego podatku.

Jeżeli zatem prawidłowe są ustalenia wnioskodawcy co do tego, że usługa udzielonej wnioskodawcy pożyczki w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług podlega uregulowaniom tejże ustawy, to pożyczka nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zatem stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.