Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.547.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-02
Teza: Uznanie nabywanych bezpośrednio od lekarzy zagranicznych
prowadzących działalność gospodarczą lub zagranicznych
spółek usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów za
import usług oraz zwolnienie importu ww. usług na podstawie
art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Słowa kluczowe: import-import usług
lekarze
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
podmiot-podmiot zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania nabywanych przez Państwa bezpośrednio od lekarzy zagranicznych
    prowadzących działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek usług prowadzenia
    prelekcji dla lekarzy dentystów za import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT
    oraz zwolnienia importu ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
    Uzupełnili go Państwo pismami z 29 lipca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
      · A. (dalej: „A.” lub „Wnioskodawca”) jest spółką cywilną, prowadzącą działalność
        klasyfikowaną w PKD pod kodem 85,59.B – Kursy i szkolenia związane ze
        zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach
        pozaszkolnych.
      · A. zarejestrowany jest jako podatnik VAT zwolniony.
      · Wspólnicy A. są praktykującymi lekarzami dentystami prowadzącymi gabinety
        dentystyczne w ramach jednoosobowych działalności gospodarczych.
      · Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu
        przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i
        wychowania. Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej
        Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej w zakresie kształcenia
        na poziomie wyższym. Nie świadczy usług w zakresie kształcenia na poziomie
        wyższym. Nie jest również podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu
        przepisów ustawy z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.
      · Wnioskodawca prowadzi (stan faktyczny) i planuje kontynuować prowadzenie
        (zdarzenie przyszłe) działalności polegającej na organizacji szkoleń dla lekarzy
        dentystów. Rolą Wnioskodawcy jest/będzie zatrudnienie wykładowców
        posiadających odpowiednie kwalifikacje (m.in. ukończenie wyższych studiów na
        kierunku medycznym, specjalizacja z określonej dziedziny medycyny, staże
        podyplomowe etc.), organizacja sal konferencyjnych, usług noclegowych i
        gastronomicznych dla uczestników szkolenia, przeprowadzenie działań
        marketingowych w celu promowania szkoleń, rozliczenie finansowe szkoleń oraz
        wykonanie wszelkich innych czynności niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia.
      · Szkolenia organizowane/oferowane przez A. są/będą skierowane zarówno do
        polskich, jak i zagranicznych lekarzy dentystów. Szkolenia odbywają się na terenie
        Polski, w przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza organizacji szkoleń za granicą.
      · Szkolenia prowadzone przez A. są adresowane wyłącznie do lekarzy dentystów -
        warunkiem uczestnictwa jest posiadanie pełnego prawa wykonywania zawodu
        lekarza dentysty. Głównym celem organizowanego szkolenia jest rozwój

        kompetencji zawodowych i kwalifikacji, które odpowiadają na potrzeby pacjentów
        zainteresowanych leczeniem dentystycznym. Wiedza i umiejętności pozyskane
        podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego
        dotychczas przez uczestników zawodu lekarza w codziennej praktyce, jak również
        mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi/zabiegi.
      · Wnioskodawca, w przypadku organizacji szkolenia dla polskich lekarzy, dla każdego
        szkolenia uzyskuje akceptację programu kształcenia podyplomowego w ...,
        uprawniające do uzyskania punktów edukacyjnych ze strony Izby Lekarskiej.
      · A. jest wpisany do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy
        lekarzy i lekarzy dentystów prowadzonym przez Okręgową Izbę Lekarską w ..., o
        którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie
        lekarza i lekarza dentysty oraz Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 19 kwietnia
        2024 r. w sprawie rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy
        lekarzy i lekarzy dentystów.
      · W celu uzyskania i utrzymania ww. akredytacji Okręgowej Izby Lekarskiej, A.
        zobowiązany jest zgodnie z art. 19 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy do zapewnienia kadry
        dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia. Z
        uwagi na powyższe, prelegentami/wykładowcami na szkoleniach organizowanych
        przez A. są:
      (i) lekarze dentyści posiadający określone specjalizacje i doświadczanie, wykonujący
        zawód w Polsce (w tym wspólnicy A.),
      (ii) lekarze dentyści będący pracownikami naukowymi uczelni medycznych,
      (iii) doświadczeni i uznani lekarze dentyści określonych specjalizacji zamieszkujący za
        granicą i tam wykonujący zawód. Lekarze zagraniczni pochodzą zarówno z
        krajów członkowskich Unii Europejskiej, jak i krajów trzecich.
      · Lekarze prelegenci co od zasady deklarują, iż wykonują ww. czynności (prowadzą
        prelekcje) w ramach prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych i
        wystawiają z tego tytułu faktury. Faktury wystawiane przez lekarzy praktykujących w
        Polsce z tytułu prowadzonych prelekcji objęte są zwolnieniem z VAT z przywołaniem
        art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
      · Faktury wystawiane przez lekarzy zagranicznych nie zawierają podatku VAT. Ponadto,
        niektórzy lekarze zagraniczni świadczą usługi za pośrednictwem zagranicznych
        spółek. Lekarze zagraniczni lub spółki świadczące usługi prelekcji nie są
        zarejestrowani dla celów VAT w Polsce, nie posiadają również w Polsce stałych
        placówek umożliwiających świadczenie usług szkoleniowych w sposób
        zorganizowany i ciągły (infrastrukturę do prowadzenia szkoleń zapewnia A.).
      · Zagraniczni prelegenci (lekarze lub spółki) nie uzyskali akredytacji w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.
      · Uczestnicy szkolenia po zakończeniu szkolenia otrzymują zaświadczenie o odbytym
        szkoleniu, będące podstawą do uzyskania punktów edukacyjnych ze strony Izby
        Lekarskiej (w odniesieniu do polskich lekarzy dentystów).
      · Usługi szkoleniowe A. nie są finansowane ze środków publicznych (t.j. A. jako podmiot
        gospodarczy, nie ubiega się i nie otrzymuje środków publicznych na prowadzenie
        szkoleń), wynagrodzenie Wnioskodawcy za świadczenie usług w 100% pokrywają
        uczestnicy. Bez względu na powyższe, uczestnicy szkoleń organizowanych przez A.,
        mogą we własnym imieniu ubiegać się o dofinansowanie ze środków publicznych.
      · Wszystkie czynności wskazane w opisie stanu faktycznego, tj. m.in. zatrudnienie
        wykładowców, organizacja sal konferencyjnych, zakup usług noclegowych i
        gastronomicznych dla uczestników, przeprowadzanie działań marketingowych nie
        stanowią z punktu widzenia usługobiorcy odrębnych świadczeń, ale składają się na

        świadczoną przez Wnioskodawcę kompleksową usługę szkoleniową – wszystkie
        usługi składowe są niezbędne do wykonania usługi głównej/szkoleniowej.
      · Cena płacona przez uczestnika szkolenia/klienta A. jest jednorodna tj. nie wyodrębnia
        się w niej poszczególnych składników (np. zakwaterowania).
    W odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania Organu wskazali Państwo:
      1. „Czy są Państwo podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
        o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775)? (...)”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: A. jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy z dnia
        11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej:
        Ustawa o VAT), ponieważ jest podmiotem, który wykonuje samodzielnie działalność
        gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
      2. „Czy lekarze zagraniczni i zagraniczne spółki, o których mowa we wniosku, są/będą
        podatnikami nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego
        miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski? Odpowiedzi
        proszę udzielić odrębnie dla lekarzy zagranicznych i zagranicznych spółek?”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: Lekarze zagraniczni, o których mowa we wniosku, są
        /będą podatnikami nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
        Zagraniczne spółki, o których mowa we wniosku, są/będą podatnikami
        nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
        prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
      3. „Czy lekarze zagraniczni i zagraniczne spółki, o których mowa we wniosku, są/będą:
        a) podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług?
        b) jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
          14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe?
        c) uczelniami, jednostkami naukowymi Polskiej Akademii Nauk lub instytutami
          badawczymi?
        Odpowiedzi proszę udzielić odrębnie dla lekarzy zagranicznych i zagranicznych
        spółek.”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: Lekarze zagraniczni, o których mowa we wniosku:
        a) są/będą podatnikami w rozumieniu art. 28a Ustawy o VAT;
        b) nie są/nie będą jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu
          przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;
        c) nie są/nie będą uczelniami, jednostkami naukowymi Polskiej Akademii Nauk lub
          instytutami badawczymi.
        Zagraniczne spółki, o których mowa we wniosku:
        a) są/będą podatnikami w rozumieniu art. 28a Ustawy o VAT;
        b) nie są/nie będą jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu
          przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;
        c) nie są/nie będą uczelniami, jednostkami naukowymi Polskiej Akademii Nauk lub
          instytutami badawczymi.
      4. „Czy głównym celem nabywanych przez Państwa usług prowadzenia prelekcji dla
        lekarzy dentystów jest/będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu przez
        konkurencyjne wykonywanie tych usług w stosunku do podatników
        niekorzystających ze zwolnienia od podatku?”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: Nie, głównym celem nabywanych przez A. usług
        prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów nie jest/nie będzie osiągnięcie

        dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie tych usług w stosunku
        do podatników niekorzystających ze zwolnienia od podatku.
      5. „Czy nabywane przez Państwa usługi prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów
        stanowią/będą stanowić usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
        zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów
        i usług?”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: Nie, nabywane przez A. usługi prowadzenia prelekcji dla
        lekarzy dentystów nie stanowią/nie będą stanowić usług kształcenia zawodowego
        lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 Ustawy
        o VAT.
        Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których
        mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT świadczy A., natomiast usługi
        prowadzenia prelekcji świadczone przez zagranicznych lekarzy/spółki są niezbędne
        do wykonania przez A. usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
        zawodowego.
      6. „Czy nabywane przez Państwa usługi prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów są
        /będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
        przepisach? Jeśli tak, to prosimy wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf)
        wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają.”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: Nie, nabywane usługi prowadzenia prelekcji dla lekarzy
        dentystów nie są/nie będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
        odrębnych przepisach. W szczególności zagraniczni lekarze wygłaszający prelekcje
        na zlecenie A. nie są/nie będą podmiotami samodzielnie uprawnionymi do
        prowadzenia ustawicznego rozwoju zawodowego, o którym mowa w art. 19 ust. 1
        ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2023
        r. poz. 1516).
        To szkolenia prowadzone przez A., w tym te oparte o prelekcję zagranicznych
        lekarzy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
        przepisach, w tym w szczególności:
        · art. 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 i 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
          lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2023 r. poz. 1516) – na podstawie tych
          przepisów na swój wniosek A. jest wpisywana przez właściwą Okręgową Radę
          Lekarską do rejestru „organizatorów kształcenia” w odniesieniu do każdego
          szkolenia odbywającego się na terenie jej działania. Ponadto w przypadku
          każdego szkolenia, Okręgowa Rada Lekarska wydaje w trybie art. 19b ust. 7 ww.
          ustawy zaświadczenia o wpisie A. do rejestru podmiotów prowadzących
          ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy dentystów. A. jest w posiadaniu licznych
          zaświadczeń tego rodzaju;
        · § 5 ust. 1 w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19
          kwietnia 2024 r. w sprawie rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny
          rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U.2024.637).
      7. „Czy nabywane w trakcie szkoleń, o których mowa we wniosku, umiejętności
        pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem
        uczestników szkolenia i mają/będą miały na celu uzyskanie lub uaktualnienie
        wiedzy do celów zawodowych?”
        Odpowiedź Wnioskodawcy: Tak, nabywane w trakcie szkoleń, o których mowa we
        wniosku, umiejętności pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim związku z
        branżą lub zawodem uczestników szkolenia i mają/będą miały na celu uzyskanie lub
        uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

## Pytanie

Czy nabywanie przez A. bezpośrednio od lekarzy zagranicznych prowadzących działalność
    gospodarczą lub zagranicznych spółek, usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów,
    stanowi import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT podlegający zwolnieniu z
    opodatkowania zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, nabywanie przez A. bezpośrednio od lekarzy zagranicznych
    prowadzących działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek usług prelekcji
    specjalistycznych, na potrzeby organizowanych przez Wnioskodawcę szkoleń, stanowi
    import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, podlegający zwolnieniu z
    opodatkowania zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z
    powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne
    świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - stosownie do definicji
    zawartej w art. 2 pkt 1 Ustawy o VAT - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...) - art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 2 pkt 9 Ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie
    usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem
    jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT, podatnikami są również osoby
    prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
    nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
      (i) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      (ii) usługobiorcą jest:
        a) w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
          art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
        b) w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -

          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem,
          o którym mowa w art. 15,
        c) w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy usługodawca lub
    dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej usługodawcy lub
    dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub dokonujący dostawy towarów
    posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie
    uczestniczy w tych transakcjach (art. 17 ust. 1a Ustawy o VAT).
    W myśl art. 17 ust. 2 Ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5,
    usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Kwestie dotyczące miejsca
    świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V Ustawy o
    VAT.
    Stosownie do art. 28a pkt 1 Ustawy o VAT: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się
    przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana
        lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej.
    Wskazany powyżej art. 28a Ustawy o VAT wprowadza więc drugą definicję podatnika do
    ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia
    usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT, miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi art. 28b ust. 2 Ustawy o VAT w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym
    miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest
    to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Natomiast w przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o
    którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on
    stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu (art. 28b ust. 3 Ustawy o VAT).
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że A. spełnia definicję podatnika w
    rozumieniu art. 28a Ustawy o VAT, wykonuje bowiem samodzielnie działalność

    gospodarczą na terytorium Polski. Tym samym miejscem świadczenia i opodatkowania
    usług prowadzenia prelekcji specjalistycznych przez lekarzy/spółki zagraniczne będzie -
    stosownie do art. 28b ust. 1 Ustawy o VAT - miejsce, w którym usługobiorca posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.
    Tym samym z tytułu nabycia przedmiotowych usług, A. zobowiązana jest do rozpoznania
    importu usług.
    W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz
    rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług
    zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady
    powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw
    towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 Ustawy o VAT.
    Zauważyć przy tym należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnień od
    podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani
    zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W
    efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy
    charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania stawki obniżonej czy zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi świadczone
    przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
    - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Zgodnie natomiast z ust. 1 pkt 29 ww. artykułu, zwalnia się od podatku usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
    - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Powołane przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług
    przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z
    niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach
    przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, państwa członkowskie

    zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie
    zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów
    ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa
    publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za
    podobne przez dane państwo członkowskie.
    W tym kontekście wskazać należy - co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej - że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie
    może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a
    ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art.
    13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły,
    ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT
    objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika”
    (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed
    BV).
    Ponadto należy zaznaczyć, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy
    rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa
    członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44
    rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U.UE.L 77 str. 1 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, usługi w
    zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach
    określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania
    kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym
    przypadku znaczenia.
    Dokonując oceny, czy świadczone przez podmioty zagraniczne (lekarzy lub spółki) na rzecz
    A. usługi prowadzenia specjalistycznych prelekcji medycznych są objęte zwolnieniem
    należy zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
    W opinii Wnioskodawcy zagraniczni usługodawcy nie są żadnym z podmiotów, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a i b ustawy o VAT, tym samym przedmiotowe usługi nie
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie tego przepisu.
    W związku z powyższym należy przeanalizować, czy spełnione zostały przesłanki
    warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29
    Ustawy o VAT.
    Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 Ustawy o VAT, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c
    powyższego przepisu lub stanowić usługi ściśle z tymi usługami związane.
    W opinii A. usługi prelekcji specjalistycznych świadczone przez zagranicznych lekarzy
    bezpośrednio lub pośrednio (przez spółki) stanowią usługi ściśle związane z usługami
    kształcenia zawodowego świadczonymi przez A. na zasadach przewidzianych ustawą z
    dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r. poz. 514, z
    późn. zm.).

    W swej istocie usługi zagranicznych prelegentów decydują o charakterze usług A. jako
    usług kształcenia zawodowego. W szczególności bez profesjonalnej wiedzy i
    doświadczenia zagranicznych prelegentów niemożliwe byłoby uzyskanie przez A.
    akredytacji Okręgowej Izby Lekarskiej, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 3, 2 i 3 ustawy o
    wykonywaniu zawodu lekarza i lekarza dentysty.
    Tym samym stwierdzić należy, że usługi świadczone przez zagranicznych prelegentów
    stanowią usługi ściśle związane ze świadczeniem przez A. usług szkolenia zawodowego
    zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 Ustawy o VAT i jako takie same
    korzystają one ze zwolnienia z VAT na podstawie tego przepisu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części uznania
    nabywanych przez Państwa bezpośrednio od lekarzy zagranicznych prowadzących
    działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy
    dentystów za import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT i nieprawidłowe w
    części zwolnienia importu ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium
    kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium Unii Europejskiej - rozumie się
      przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).
    W świetle art. 2 pkt 5 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego - rozumie
      się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej,
      z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie
    świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem wyróżniającym
    określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim to, że
    świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby
    zamawiającego.
    Z kolei stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług – rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
        stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
        przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest
        zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:
      - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w
      art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
      zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      - w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
      miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
      podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15,

      - w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
      siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
      którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
      lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4
    Z art. 17 ust. 1a ustawy o VAT wynika, że:
      Przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się również, w przypadku gdy
      usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca
      lub dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    Według art. 17 ust. 2 ustawy o VAT:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku
    od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 28a ustawy o VAT:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
      w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
      względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
      zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
      wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
      nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
      usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
      świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy
    o VAT. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia
    usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 28b ust. 1-3 ustawy o VAT:
      1. Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika
      jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
      2. W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia
      działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego
      siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe
      miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

      3. W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności
      gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym
      mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe
      miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.
    Zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od
    podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Natomiast na podstawie uregulowań zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Według regulacji art. 43 ust. 17 ustawy o VAT:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Jak stanowi art. 43 ust. 17a ustawy o VAT:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    Z wyżej powołanego art. 43 ust. 17a ustawy o VAT wynika, że ze zwolnienia od podatku
    korzystają wyłącznie takie usługi ściśle związane z usługami podstawowymi zwolnionymi
    od podatku, które świadczone są przez ten sam podmiot, który świadczy usługę
    podstawową zwolnioną od podatku.
    W rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., które
    weszło w życie w lipcu 2011 r. (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm. – zwanym
    dalej „rozporządzeniem 282/2011”), ustanowiono środki wykonawcze do dyrektywy 2006

    /112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Rozporządzenie
    wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że
    przepisy tego rozporządzenia stały się częścią porządku prawnego, obowiązującego na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy.
    Przepis art. 44 rozporządzenia 282/2011 wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi
    kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Zauważyć należy, że definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawarta
    w ww. rozporządzeniu (282/2011) kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z
    daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla
    skonkretyzowanego odbiorcy.
    Powyższe uregulowania stanowią odzwierciedlenie prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w tytule IX, rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi kształcenia na gruncie Dyrektywy VAT podlegają zwolnieniu od podatku
    wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie
    ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
    Wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej –
    że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób
    rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach
    członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania
    zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w
    sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą
    podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie
    przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco
    Onroerend Goed BV).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT
    oraz są zarejestrowani jako podatnik VAT zwolniony. Prowadzą i planują Państwo
    kontynuować prowadzenie działalności polegającej na organizacji szkoleń dla lekarzy
    dentystów. Rolą Państwa jest/będzie zatrudnienie wykładowców posiadających
    odpowiednie kwalifikacje, organizacja sal konferencyjnych, usług noclegowych i
    gastronomicznych dla uczestników szkolenia, przeprowadzenie działań marketingowych w
    celu promowania szkoleń, rozliczenie finansowe szkoleń oraz wykonanie wszelkich innych
    czynności niezbędnych do przeprowadzenia szkolenia. Szkolenia organizowane
    /oferowane przez Państwa są/będą skierowane zarówno do polskich, jak i zagranicznych
    lekarzy dentystów. Szkolenia odbywają się na terenie Polski, w przyszłości nie wykluczają
    Państwo organizacji szkoleń za granicą. Szkolenia prowadzone przez Państwa są
    adresowane wyłącznie do lekarzy dentystów.

    Prelegentami/wykładowcami na szkoleniach organizowanych przez Państwa są:
      (i) lekarze dentyści posiadający określone specjalizacje i doświadczanie, wykonujący
        zawód w Polsce (w tym wspólnicy Państwa Spółki),
      (ii) lekarze dentyści będący pracownikami naukowymi uczelni medycznych,
      (iii) doświadczeni i uznani lekarze dentyści określonych specjalizacji zamieszkujący za
        granicą i tam wykonujący zawód. Lekarze zagraniczni pochodzą zarówno z krajów
        członkowskich Unii Europejskiej, jak i krajów trzecich.
    Lekarze prelegenci co do zasady deklarują, iż wykonują ww. czynności (prowadzą
    prelekcje) w ramach prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych i wystawiają z
    tego tytułu faktury. Niektórzy lekarze zagraniczni świadczą usługi za pośrednictwem
    zagranicznych spółek. Lekarze zagraniczni lub spółki świadczące usługi prelekcji nie są
    zarejestrowani dla celów VAT w Polsce, nie posiadają również w Polsce stałych placówek
    umożliwiających świadczenie usług szkoleniowych w sposób zorganizowany i ciągły
    (infrastrukturę do prowadzenia szkoleń zapewniają Państwo).
    Zagraniczni prelegenci (lekarze lub spółki) nie uzyskali akredytacji w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.
    Usługi szkoleniowe Państwa nie są finansowane ze środków publicznych.
    Wszystkie czynności wskazane w opisie sprawy, tj. m.in. zatrudnienie wykładowców,
    organizacja sal konferencyjnych, zakup usług noclegowych i gastronomicznych dla
    uczestników, przeprowadzanie działań marketingowych nie stanowią z punktu widzenia
    usługobiorcy odrębnych świadczeń, ale składają się na świadczoną przez Państwa
    kompleksową usługę szkoleniową – wszystkie usługi składowe są niezbędne do wykonania
    usługi głównej/szkoleniowej. Cena płacona przez uczestnika szklenia/klienta Państwa jest
    jednorodna tj. nie wyodrębnia się w niej poszczególnych składników.
    Lekarze zagraniczni oraz zagraniczne spółki są/będą podatnikami w rozumieniu art. 28a
    ustawy o VAT, nie są/nie będą jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, nie są/nie będą
    uczelniami, jednostkami naukowymi Polskiej Akademii Nauk lub instytutami badawczymi.
    Lekarze zagraniczni oraz zagraniczne spółki są/będą podatnikami nieposiadającymi
    siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium Polski.
    Głównym celem nabywanych przez Państwa usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy
    dentystów nie jest/nie będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu przez konkurencyjne
    wykonywanie tych usług w stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia od
    podatku.
    Ponadto wskazali Państwo, że nabywane przez Państwa usługi prowadzenia prelekcji dla
    lekarzy dentystów nie stanowią/nie będą stanowić usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
    Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, świadczą Państwo,
    natomiast usługi prowadzenia prelekcji świadczone przez zagranicznych lekarzy/spółki są
    niezbędne do wykonania przez Państwa usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego.
    Nabywane usługi prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów nie są/nie będą
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Zagraniczni lekarze wygłaszający prelekcje na Państwa zlecenie nie są/nie będą
    podmiotami samodzielnie uprawnionymi do prowadzenia ustawicznego rozwoju
    zawodowego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach
    lekarza i lekarza dentysty. Szkolenia prowadzone przez Państwa, w tym te oparte o
    prelekcję zagranicznych lekarzy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych
    w odrębnych przepisach, w tym w szczególności: art. 19 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 i 3 ustawy z

    dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty; § 5 ust. 1 w związku z § 2 ust.
    2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 kwietnia 2024 r. w sprawie rejestru
    podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów.
    Nabywane w trakcie szkoleń umiejętności pozostają/będą pozostawać w bezpośrednim
    związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia i mają/będą miały na celu uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
    Jak wynika z okoliczności sprawy spełniają Państwo definicję podatnika w rozumieniu art.
    28a ustawy o VAT, a ponadto w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania
    zastrzeżenia wymienione w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT. Z wniosku wynika, że lekarze
    zagraniczni oraz zagraniczne spółki są/będą podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o
    VAT nieposiadającymi siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Zatem miejscem świadczenia
    i opodatkowania nabywanych bezpośrednio od lekarzy zagranicznych prowadzących
    działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek, usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy
    dentystów – stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy o VAT – jest/będzie miejsce, w którym
    usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.
    W konsekwencji, stosownie do warunków wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    VAT, nabywanie przez Państwa bezpośrednio od lekarzy zagranicznych prowadzących
    działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek, usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy
    dentystów stanowi/będzie stanowić import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT,
    który podlega/będzie podlegać opodatkowaniu zgodnie z obowiązującymi przepisami
    prawa podatkowego na terytorium Polski.
    Dokonując oceny, czy nabywane przez Państwa bezpośrednio od lekarzy zagranicznych
    prowadzących działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek usługi prowadzenia
    prelekcji dla lekarzy dentystów są/będą zwolnione od podatku od towarów i usług należy
    w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26
    ustawy o VAT, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT zwalnia od podatku usługi
    kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
    Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, lekarze zagraniczni oraz zagraniczne spółki nie są
    /nie będą jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, nie są/nie będą uczelniami, jednostkami
    naukowymi Polskiej Akademii Nauk lub instytutami badawczymi.
    Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że analizowane usługi
    prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów nie są/nie będą korzystały ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, ponieważ nie są/nie będą
    spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem przeanalizować, czy spełnione są przesłanki
    warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia dla nabywanych przez Państwa od
    lekarzy zagranicznych lub zagranicznych spółek usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy
    dentystów na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
    Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT przewiduje zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty,
    które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. –
    Prawo oświatowe wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w
    całości ze środków publicznych, oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi
    usługami związanych.
    Dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego
    i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282
    /2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

    Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww.
    przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje
    kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub
    wykonywać określony zawód.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Analiza powyższego prowadzi do wniosku, że kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, to takie kształcenie, w
    wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu
    jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
    Przy czym odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić
    się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w
    zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy
    określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość
    godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić
    organizator kształcenia.
    Natomiast zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy,
    względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest świadczona przez
    podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe.
    Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT wymóg finansowania usług w
    określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy
    rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki
    publiczne.
    Jak już wyżej wskazano, dla zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29
    ustawy o VAT istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
    Z opisu sprawy wynika, że usługa kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego jest
    /będzie świadczona przez Państwa, organizujących szkolenia dla lekarzy dentystów, tj.
    przez podmiot odrębny od lekarzy zagranicznych i zagranicznych spółek. Jak Państwo
    wskazali, usługi prowadzenia prelekcji świadczone przez zagranicznych lekarzy/spółki są
    /będą niezbędne do wykonania przez Państwa usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego. Świadczone przez lekarzy zagranicznych i zagraniczne
    spółki usługi polegające na prowadzeniu prelekcji dla lekarzy dentystów są/będą ściśle
    związane z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Przy
    czym świadczone przez lekarzy zagranicznych i zagraniczne spółki ww. usługi nie stanowią
    /nie będą stanowić samodzielnych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego prowadzonych bezpośrednio w formach i na zasadach określonych w
    odrębnych przepisach.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT dla nabywanych przez Państwa usług należy podkreślić, że usługę podstawową –
    kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego świadczą/będą świadczyć Państwo jako
    odrębny podmiot od lekarzy zagranicznych i zagranicznych spółek. Natomiast lekarze
    zagraniczni i zagraniczne spółki realizują/będą realizować wyłącznie określone czynności

    pomocnicze, ściśle związane z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, tj. prowadzą/będą prowadzić prelekcje dla lekarzy dentystów.
    Należy zaznaczyć, że możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do świadczenia
    usługi ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego wymaga spełnienia określonych warunków, na które wskazuje TSUE m.in. w
    sprawie Horizon College C-434/05. Po pierwsze, zarówno główna działalność edukacyjna,
    jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą działalnością muszą być
    wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
    2006/112/WE. Po drugie, świadczenie usług lub dostawa towarów ściśle związanych z
    czynnościami głównymi muszą być konieczne do wykonywania transakcji podlegających
    zwolnieniu. Po trzecie, świadczenie usług i dostawa towarów są wyłączone z zakresu
    zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez
    dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią konkurencję w stosunku do
    działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętej VAT.
    Na usługę złożoną składa się kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    czynności pomocnicze. Natomiast, czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi
    ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania
    usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element usługi
    kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest
    zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez
    czynności pomocniczej usługi głównej. Co do zasady, każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu
    widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów
    podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone
    dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową,
    obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi
    wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej,
    zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
    Powyższe potwierdza utrwalona linia orzecznicza TSUE, zgodnie z którą świadczenie
    kompleksowe podlega takim regulacjom opodatkowania VAT, w tym również w zakresie
    stosowania stawki VAT, jakie dotyczą świadczenia głównego. Oznacza to, że
    opodatkowanie świadczeń pomocniczych, składających się na świadczenie kompleksowe,
    podlega takim samym zasadom opodatkowania, jakim podlega świadczenie główne.
    Pogląd taki został ukształtowany w orzeczeniu TSUE w sprawie C-349/96 Card Protection
    Plan Ltd (CPP), w którym Trybunał stwierdził, że „Z jedną usługą mamy do czynienia
    zwłaszcza wtedy, gdy jeden lub kilka elementów należy uznać za usługę główną, a jeden
    lub kilka elementów za usługi pomocnicze, objęte tym samym reżimem podatkowym, co
    usługa główna.” (podobnie w orzeczeniu w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV).
    Mając zatem na uwadze przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    do nabywanych przez Państwa od lekarzy zagranicznych lub zagranicznych spółek usług
    prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów nie ma/nie będzie mieć zastosowania
    zwolnienie od podatku przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. W analizowanej
    sprawie nie jest/nie będzie spełnione kryterium tożsamości podmiotowej, gdyż – jak wyżej
    wskazałem - usługę podstawową czyli kształcenie lub przekwalifikowanie zawodowe
    świadczą/będą świadczyć Państwo, tj. odrębny podmiot od lekarzy zagranicznych i
    zagranicznych spółek.
    Tym samym nie jest/nie będzie spełniony warunek, o którym mowa w art. 43 ust. 17a
    ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnienie od podatku stosuje się do dostawy towarów
    lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jednakże tylko do
    tych, które dokonywane są/będą przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

    Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że ze zwolnienia od podatku korzystają
    wyłącznie takie usługi ściśle związane z usługami podstawowymi zwolnionymi od podatku,
    które świadczone są przez ten sam podmiot, który świadczy usługę podstawową
    zwolnioną od podatku.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że skoro nabywane przez Państwa bezpośrednio od
    lekarzy zagranicznych prowadzących działalność gospodarczą lub zagranicznych spółek
    usługi prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów nie korzystają/nie będą korzystać ze
    zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT w związku z
    art. 43 ust. 17a ustawy o VAT, to należy stwierdzić, że import tych usług od ww.
    podmiotów nie podlega/nie będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29
    ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w części uznania nabywanych przez Państwa
    bezpośrednio od lekarzy zagranicznych prowadzących działalność gospodarczą lub
    zagranicznych spółek usług prowadzenia prelekcji dla lekarzy dentystów za import usług w
    rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT jest prawidłowe, natomiast w części zwolnienia
    importu ww. usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia oraz
      · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że
    wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie
    sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej
    sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W
    przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek
    prawny wyłącznie dla Państwa.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.