Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-456a/10/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-26
Teza: Sposób dokumentowania świadczenia usług remontowych i konserwacyjnych statków, wykonywanych na rzecz podmiotów z krajów Unii Europejskiej i państw trzecich.
Słowa kluczowe: statek; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2010 r. (data wpływu 17 maja 2010 r.), uzupełnionym w dniu 20 lipca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania świadczenia usług remontowych i konserwacyjnych statków, wykonywanych na rzecz podmiotów z krajów Unii Europejskiej i państw trzecich – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 20 lipca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania świadczenia usług remontowych i konserwacyjnych statków, wykonywanych na rzecz podmiotów z krajów Unii Europejskiej i państw trzecich.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność usługową w zakresie remontu statków, prac konserwacyjnych, przebudowy lub budowy statków oraz ich części składowych. Jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług wyłącznie na terytorium RP. Wykonuje prace remontowe na terenie kraju. Zleceniodawcami są podmioty krajowe, armatorzy posiadający siedzibę na terenie Unii Europejskiej, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE na terenie własnego kraju oraz armatorzy z krajów trzecich - podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą zarejestrowaną w swoim kraju. Spółka wykonując zlecenie na rzecz armatora z kraju Unii Europejskiej jest głównym wykonawcą usług remontowych. Za wykonane prace, zgodnie z art. 28b, w myśl którego, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, wystawia fakturę NP. Rozliczenia podatku VAT w swoim kraju dokona usługobiorca, a usługa ta nie podlega opodatkowaniu na terenie RP.

Usługi świadczone są dla siedzib głównych kontrahentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka za prace remontowe, konserwacyjne wykonywane na ruchomym majątku rzeczowym na rzecz kontrahenta – armatora z terytorium Wspólnoty lub terytorium państwa trzeciego, ma prawo wystawić fakturę NP?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług za świadczone usługi na rzecz kontrahentów – armatorów z kraju terytorium Wspólnoty lub z terytorium państwa trzeciego ma prawo wystawić fakturę sprzedaży NP, ponieważ wykonywana usługa nie podlega opodatkowaniu na terenie RP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W przypadku usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest ustalenie miejsca ich świadczenia, bowiem od określenia miejsca świadczenia zależeć będzie miejsce ich opodatkowania.

W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (art. 28b ust. 2 ustawy).

Z regulacji art. 106 ust. 1 ustawy wynika, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy podatku od towarów i usług czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy).

W myśl § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawienia faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 212 poz. 1337 ze zm.), przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Stosownie do ust. 2 powyższego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Stosownie do dyspozycji przepisu § 25 ust. 4 ww. rozporządzenia, w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Spółka wykonuje na terenie kraju usługi w zakresie remontu statków, prac konserwacyjnych, przebudowy lub budowy statków oraz ich części składowych. Jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług wyłącznie na terytorium RP. Zleceniodawcami są podmioty krajowe, armatorzy posiadający siedzibę na terenie Unii Europejskiej, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE na terenie własnego kraju, oraz armatorzy z krajów trzecich - podmioty gospodarcze prowadzące działalność gospodarczą zarejestrowaną w swoim kraju. Spółka wykonując zlecenie na rzecz armatora z kraju Unii Europejskiej jest głównym wykonawcą usług remontowych. Usługi świadczone są dla siedzib głównych kontrahentów.

Analizując treść wniosku oraz przytoczone powyżej przepisy stwierdzić należy, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, z uwagi na fakt, iż firmy będące nabywcami usług świadczonych przez Spółkę spełniają definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, miejscem świadczenia i opodatkowania usług remontowych i konserwacyjnych na statkach będzie terytorium kraju, w którym usługobiorca posiada siedzibę, tj. odpowiednio terytorium kraju Unii Europejskiej lub kraju trzeciego.

Wykonanie tych usług powinno zostać udokumentowane fakturą VAT bez wykazania stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. W przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika z kraju Wspólnoty konieczne jest umieszczenie na fakturze numeru, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informacji, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi. Natomiast w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika z kraju trzeciego, faktura nie powinna zawierać adnotacji, iż usługa ma być opodatkowana przez jej odbiorcę, bowiem regulacja § 25 ust. 4 cyt. wcześniej rozporządzenia, nie ma wówczas zastosowania. O sposobie rozliczania podatku i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia przesądzają przepisy kraju trzeciego, w którym znajduje się miejsce świadczenia usługi.

Jednocześnie informuje się, że kwestia prawa do zastosowania 0% stawki podatku dla usług remontu, przebudowy i konserwacji statków świadczonych przez podwykonawców, jest przedmiotem postanowienia nr ITPP2/443-456b/10/AK.

Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii sposobu dokumentowania świadczenia usług remontowych i konserwacyjnych statków, wykonywanych na rzecz podmiotów krajowych, gdyż Spółka nie przedstawiła w tym zakresie stanowiska, jak również nie było to przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.