Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-159/13/UH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-28
Teza: Obowiązek zainstalowania i rejestrowania przy użyciu kasy fiskalnej sprzedaży w imieniu i na rzecz touroperatorów imprez turystycznych.
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; zleceniobiorca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 lutego 2013r. (data wpływu w dniu 11 lutego 2013r.) uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2013r. (data wpływu 20 maja 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zainstalowania i rejestrowania przy użyciu kasy fiskalnej sprzedaży w imieniu i na rzecz touroperatorów imprez turystycznych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie

obowiązku zainstalowania i rejestrowania przy użyciu kasy fiskalnej sprzedaży w imieniu i na rzecz touroperatorów imprez turystycznych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 maja 2013r. (data wpływu 20 maja 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 30 kwietnia 2013r. znak: IBPP3/443-159/13/UH.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego:

Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej jako agent turystyczny. Planowana działalność polegać będzie wyłącznie na sprzedaży - w imieniu i na rzecz touroperatorów - imprez turystycznych organizowanych przez te podmioty. Należy dodać, że touroperatorami są jedynie podmioty gospodarcze. Z tytułu świadczenia usług Wnioskodawca będzie otrzymywał prowizję - będzie to jedyna forma jego wynagrodzenia. Prowizje należne od touroperatorów zostaną w całości udokumentowane wystawionymi przez Wnioskodawcę fakturami VAT.

Klienci touroperatorów (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej) nabywający od nich za pośrednictwem Wnioskodawcy imprezy turystyczne, będą mieli możliwość dokonania płatności w wybrany przez siebie sposób tj.:

*   kartą płatniczą na konto touroperatora,
*   gotówką w siedzibie agencji Wnioskodawcy.

W żadnej z wymienionych sytuacji nabywca imprezy turystycznej nie otrzyma od Wnioskodawcy faktury. Faktury te wystawi natomiast touroperator.

W uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał:

1.  Touroperatorzy, w imieniu i na rzecz których Wnioskodawca zamierza prowadzić sprzedaż imprez turystycznych, mają obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących i obowiązek ten realizują.
2.  Touroperatorzy nie planują przekazania (powierzenia) Wnioskodawcy własnych kas rejestrujących, nie zobowiązują Wnioskodawcy też do prowadzenia ewidencji na własną rzecz lub we własnym imieniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej będącej własnością Wnioskodawcy. Projektowane umowy z touroperatorami nie zawierają żadnych zapisów odnoszących się do kwestii rejestrowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej.
3.  Wnioskodawca nie będzie zawierał z touroperatorami umów dotyczących przekazania „kasy powierzonej”.
4.  W ramach przyszłej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie przewiduje prowadzenia sprzedaży własnej; będzie wyłącznie pośrednikiem w sprzedaży imprez turystycznych.
5.  Ponadto Wnioskodawca wyjaśnia, że nigdy wcześniej nie prowadził działalności gospodarczej i nie dokonywał ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej; nie był też obciążony obowiązkiem instalowania kasy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, Wnioskodawca będzie zobowiązany do zainstalowania kasy fiskalnej i rejestrowania na niej sprzedaży imprez turystycznych prowadzonej w imieniu i na rzecz touroperatorów?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że nie będzie zobligowany do posiadania kasy rejestrującej. Zgodnie z treścią art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek ten występuje wobec podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Przepis § 7 ust 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych (\`(...)\`) nakazuje podatnikom, których podstawę opodatkowania stanowi kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywanie usług m.in. w ramach umowy agencyjnej albo marża, ewidencjonowanie przy pomocy kasy rejestrującej wartości sprzedaży prowadzonej także na rzecz lub w imieniu innych podatników, a więc również podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Konieczność wypełnienia dyspozycji powołanego przepisu uzależniona jest jednak od powstania potrzeby obliczenia osiąganego obrotu oraz kwot podatku należnego. W planowanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej potrzeba taka nie wystąpi. Wnioskodawca nie będzie prowadzić żadnej sprzedaży własnej. Cały obrót Wnioskodawcy czyli prowizja oraz kwoty podatku należnego zostaną udokumentowane fakturami wystawionymi touroperatorom. Każdy z klientów dokonujących zakupu imprezy turystycznej otrzyma dowód nabycia usługi z uwidocznioną kwotą podatku, w postaci faktury wystawionej przez touroperatora.

Jednocześnie Wnioskodawca przywołuje interpretację tut. organu sygn. IBPP1/443-579/10/ES.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z dyspozycją art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy, podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami inwestycyjnymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze – kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie do art. 758 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest upoważniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie (art. 758 § 2 Kodeksu cywilnego).

Stosownie do zapisu art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 7, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 3b.

W myśl ust. 3b art. 111 ustawy o VAT, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Powyższy przepis ustanawia wyjątek od zasady, iż podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących obowiązani są stosować kasy wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, nakazując również ewidencjonowanie sprzedaży prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Zatem zleceniobiorca, który obok sprzedaży towarów zleceniodawcy dokonuje sprzedaży towarów własnych, w sytuacji gdy ciąży na nim obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, ma również obowiązek ewidencjonowania na tej kasie obrotu z tytułu sprzedaży towarów zleceniodawcy. Należy więc odróżnić obowiązek ewidencjonowania, który ciąży na pośredniku, od obowiązku ewidencjonowania spoczywającego na zleceniodawcy.

Na podstawie art. 111 ust. 9 pkt 1 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia szczegółowe kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz sposób oznaczania pamięci fiskalnej kas rejestrujących numerami unikatowymi, warunki ich przydzielania oraz dokumenty, które powinny być dołączone do kasy rejestrującej przy wprowadzaniu jej do obrotu.

Kwestie dotyczące prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013r., regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338 ze zm.).

Stosownie do § 7 ust. 1 tego rozporządzenia, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani, między innymi, dokonywać ewidencji każdej sprzedaży oraz wydruku paragonu fiskalnego lub faktury VAT z każdej sprzedaży, jak również wydawać oryginał wydrukowanego dokumentu nabywcy (§ 7 ust. 1 pkt 1), stosować kasy wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, bez prawa ich używania przez osoby trzecie, z zastrzeżeniem ust. 7 (§ 7 ust. 1 pkt 9).

W myśl § 7 ust. 7 powołanego rozporządzenia, podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca rozpocznie prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej jako agent turystyczny. Planowana działalność będzie polegać wyłącznie na sprzedaży imprez turystycznych w imieniu i na rzecz touroperatorów, którzy są organizatorami tych imprez. Touroperatorami są jedynie podmioty gospodarcze. Z tytułu świadczenia usług Wnioskodawca będzie otrzymywał prowizję - będzie to jedyna forma wynagrodzenia Wnioskodawcy. Prowizje należne od touroperatorów zostaną w całości udokumentowane wystawionymi przez Wnioskodawcę fakturami VAT. Klientami touroperatorów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Klienci nabywający od touroperatorów za pośrednictwem Wnioskodawcy imprezy turystyczne, będą mieli możliwość dokonania płatności w wybrany przez siebie sposób tj. kartą płatniczą na konto touroperatora, gotówką w siedzibie agencji Wnioskodawcy. W żadnej z wymienionych sytuacji nabywca imprezy turystycznej nie otrzyma od Wnioskodawcy faktury. Faktury te wystawi natomiast touroperator.

Touroperatorzy, w imieniu i na rzecz których Wnioskodawca zamierza prowadzić sprzedaż imprez turystycznych, realizują obowiązek ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących.

Touroperatorzy nie planują przekazania (powierzenia) Wnioskodawcy własnych kas rejestrujących, nie zobowiązują Wnioskodawcy też do prowadzenia ewidencji na własną rzecz lub we własnym imieniu przy zastosowaniu kasy rejestrującej będącej własnością Wnioskodawcy. Projektowane umowy z touroperatorami nie zawierają żadnych zapisów odnoszących się do kwestii rejestrowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej.

Wnioskodawca nie będzie zawierał z touroperatorami umów dotyczących przekazania „kasy powierzonej”.

W ramach przyszłej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie przewiduje prowadzenia sprzedaży własnej; będzie wyłącznie pośrednikiem w sprzedaży imprez turystycznych.

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie prowadził działalności gospodarczej i nie dokonywał ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej; nie był też obciążony obowiązkiem instalowania kasy.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, obowiązku zainstalowania kasy fiskalnej i rejestrowania na niej sprzedaży imprez turystycznych prowadzonej w imieniu i na rzecz touroperatorów.

W omawianej sprawie Wnioskodawca, który zamierza rozpocząć wykonywanie czynności agencyjnych na rzecz touroperatorów na podstawie zawartej między stronami umowy agencyjnej będzie podatnikiem otrzymującym za świadczone usługi wynagrodzenie w formie prowizji, natomiast w punkcie sprzedaży poza sprzedażą usług na rzecz zleceniodawców nie będzie prowadzić sprzedaży towarów własnych.

W konsekwencji w stosunku do Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 111 ust. 3b ustawy o VAT oraz powołany § 7 ust. 7 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008r., bowiem tyczy się on wyłącznie podatników, którzy dokonują sprzedaży własnej oraz sprzedaży produktów zleceniodawcy na podstawie zawartej umowy agencyjnej.

Zatem w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013r., w sytuacji gdy Wnioskodawca (agent) rozpoczynający działalność gospodarczą obok sprzedaży usług zleceniodawcy nie dokonuje sprzedaży towarów lub usług własnych i nie ciąży na nim obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy użyciu kasy rejestrującej, nie ma obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej obrotu z tytułu usług świadczonych na rzecz zleceniodawcy.

Należy jednak wskazać, iż od dnia 1 kwietnia 2013r. w powyższym zakresie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363).

Stosownie do § 2 ww. rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

*   innym podmiocie – rozumie się przez to agenta, zleceniobiorcę, pośrednika lub inną osobę, która na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym charakterze dokonuje sprzedaży w imieniu lub na rzecz podatnika zobowiązanego do prowadzenia ewidencji (pkt 3);
*   kasie powierzonej – rozumie się przez to kasę podatnika obowiązanego do jej stosowania w zakresie prowadzenia ewidencji, który na podstawie umowy przekazuje ją innemu podmiotowi do prowadzenia ewidencji w jego imieniu,
*   kasie własnej – rozumie się przez to kasę podatnika obowiązanego do jej stosowania w zakresie prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży albo prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży i ewidencji prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników (pkt 6);

Zgodnie z zapisem § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu.

W przypadku gdy inny podmiot obowiązany jest również do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, ewidencjonuje na potrzeby obliczenia osiąganego przez siebie obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników (§ 5 ust. 2).

Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej (§ 5 ust. 3).

Ponadto należy podkreślić, iż z zapisu § 37 powołanego rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących wynika, że do dnia 30 września 2013r. podatnicy mogą prowadzić ewidencję oraz zapewnić spełnienie warunków używania kas zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy obowiązującymi na dzień 31 marca 2013r.

Z treści § 38 ust. 1 wynika natomiast, iż w przypadku przekazania przez podatnika innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązania innego podmiotu do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu dokonanego przed dniem wejścia w życie rozporządzenia bez zawarcia umowy w formie pisemnej, podatnik zawiera umowę, o której mowa w § 5 ust. 3, w terminie do dnia 1 października 2013r.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa w § 37, którzy w okresie od dnia 1 kwietnia 2013r. do dnia 30 września 2013r., przekazali kasę powierzoną w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązali inny podmiot do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej, bez zawarcia umowy w formie pisemnej (§ 38 ust. 2).

Powyższe oznacza, że podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji (w rozpatrywanej sprawie touroperator), zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi (agentowi), przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu. Zatem w sytuacji gdy agent nie ma obowiązku posiadania kasy własnej ewidencjonuje sprzedaż na kasie powierzonej przez touroperatora. Przekazanie agentowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej. Przy czym przepisy dopuszczają możliwość zawarcia powyższej umowy w terminie do dnia 1 października 2013r.

Jak wynika z powołanych przepisów przejściowych podatnicy mogą do dnia 30 września 2013r. stosować dotychczasowe zasady prowadzenia ewidencji, natomiast po dniu 30 września 2013r. obligatoryjnie stosują zasady określone w rozporządzeniu z dnia 14 marca 2013r.

Przenosząc powyższe na grunt opisanego zdarzenia przyszłego, należy uznać, że Wnioskodawca będzie bezwarunkowo zobowiązany do ewidencjonowania za pomocą powierzonej przez touroperatorow kasy fiskalnej, sprzedaży imprez turystycznych prowadzonej w imieniu i na rzecz touroperatorów od dnia 1 października 2013r. Natomiast z uwagi na powołane przepisy przejściowe, do dnia 30 września 2013r. nie wystąpi bezwzględny obowiązek ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży imprez turystycznych realizowanej w imieniu touroperatorów, bowiem przepisy § 7 ust. 7 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008r. nie zobowiązują Wnioskodawcy do ewidencjonowania sprzedaży zleceniodawcy w sytuacji gdy nie dokonuje sprzedaży towarów lub usług własnych.

Oceniając stanowisko Wnioskodawcy w konfrontacji z przywołanymi powyżej przepisami prawa, należy uznać, że w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania interpretacji, Wnioskodawca nie będzie zobligowany do ewidencjonowania sprzedaży zleceniodawcy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.