Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-248/15-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-17
Teza: Dot. stawki podatku dla udostępniania lokalu mieszkalnego wyłącznie w celach tzw. krótkotrwałego wynajmu na cele wypoczynkowe, turystyczne itp.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; najem; stawka-stawki podatku; zakwaterowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2015 r. (data wpływu 18 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca dokonał, na zasadach ustawowej wspólnoty małżeńskiej, zakupu nieruchomości mieszkaniowej (lokal mieszkalny). Zakup został sfinansowany w części poprzez kredyt hipoteczny.

Wnioskodawca planuje wprowadzenie tej nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz jej amortyzację. Nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie w celach tzw. krótkotrwałego wynajmu na cele wypoczynkowe, turystyczne itp.

Nieruchomość, najprawdopodobniej zostanie przekazana wyspecjalizowanemu podmiotowi w tzw. zarząd. Podmiot ten będzie dążył do wynajmu tej nieruchomości w celach jw. Należy jednakże zaznaczyć, iż ów podmiot zarządzający będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy jedynie usługę zarządzania, zaś sam wynajem krótkoterminowy będzie zawsze w relacji pomiędzy Wnioskodawca a daną osobą (turystą).

W tym kontekście, Wnioskodawca pragnie dodać, iż nieruchomość nie będzie przez Wnioskodawcę wykorzystywana do żadnych innych celów, za wyjątkiem wskazanego powyżej.

Nieruchomość została wybudowana w 2006 r. i w dniu 24 października 2006 r. została nabyta przez pierwszego właściciela (nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę od tegoż pierwszego właściciela w marcu 2015 r.).

Zgodnie z informacją jaką Wnioskodawca uzyskał od poprzedniego właściciela, rzeczona nieruchomość była przez tę osobę użytkowana, nie jako miejsce stałego zamieszkania, lecz jako lokal, który był udostępniany gościom, turystom w ramach krótkotrwałego wynajmu oraz jako dodatkowa „rezydencja” tej osoby. Pani mieszkała w tym czasie w E. oraz (później) G., toteż w perspektywie całego roku bywała w lokalu na weekendy, czasem w tygodniu (głównie w celach rekreacyjnych itp.).

Lokal był zatem użytkowany od przełomu 2006/2007 i jest nadal, z uwzględnieniem okoliczności opisanych powyżej (okres letni - cały, weekendy oraz tzw. długie weekendy, okresy świąteczne perspektywie całego roku).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wynajmując lokal na cele opisane w stanie przyszłym należy stosować stawkę VAT w wysokości 8%?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Udostępnienie lokalu mieszkalnego w celu krótkotrwałego zakwaterowania dla celów turystycznych, rekreacyjnych podlega opodatkowaniu stawką 8%.

W szczególności nie ma bowiem zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. l pkt 36 uVAT, które dotyczy przypadków kiedy wynajem jest na cele mieszkaniowe.

W ocenie Wnioskodawcy zwolnienie to dotyczy przypadków kiedy lokal byłby wynajmowany w celu zaspokojenia długoterminowych potrzeb mieszkaniowych, tymczasem w okolicznościach wniosku mowa o wyłącznie rekreacyjnym, krótkoterminowych udostępnianiu lokalu.

W ocenie podatnika zastosowanie ma stawka VAT 8%, dla której podstawę stanowi poz. 163 załącznika nr 3 odsyłająca do PKWIU 55, która grupuje m.in. Usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania.

Jak wspomniano na wstępie, wynajem nie będzie dokonywany na rzecz firmy zarządzającej, a wyłącznie na rzecz turystów i inne osoby zainteresowane w krótkoterminowym wypoczynku.

Konsekwentnie, zasadnym jest zastosowanie stawki 8% i brak podstawy do zwolnienia z opodatkowania obrotu z tytułu wynajmu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy świadczeniem usług jest natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na mocy art. 5a ustawy o VAT towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia niejednokrotnie odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do towarów i usług dla których przepisy VAT powołują stosowną klasyfikację statystyczną.

Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od 1 stycznia 2011 r., jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Jednocześnie należy wskazać, że to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem i zaklasyfikowaniem wykonywanych czynności.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl natomiast przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jednocześnie, stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Stosownie do art. 43 ust. 20 ww. ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy.

W załączniku Nr 3 do ustawy o VAT stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 163 wymieniono „usługi związane z zakwaterowaniem” (PKWiU 55).

Jednocześnie z objaśnienia 1) do ww. załącznika Nr 3 do ustawy o VAT wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Zatem, jeżeli dany towar (lub usługa) wymieniony w załączniku Nr 3, na podstawie innych regulacji podlega opodatkowaniu niższą stawką podatku VAT lub zwolnieniu od podatku - zastosowanie ma ta niższa stawka podatku lub zwolnienie od podatku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonał, na zasadach ustawowej wspólnoty małżeńskiej, zakupu nieruchomości mieszkaniowej (lokal mieszkalny). Zakup został sfinansowany w części poprzez kredyt hipoteczny.

Wnioskodawca planuje wprowadzenie tej nieruchomości do ewidencji środków trwałych oraz jej amortyzację. Nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie w celach tzw. krótkotrwałego wynajmu na cele wypoczynkowe, turystyczne itp.

Nieruchomość, najprawdopodobniej zostanie przekazana wyspecjalizowanemu podmiotowi w tzw. zarząd. Podmiot ten będzie dążył do wynajmu tej nieruchomości w celach jw. Należy jednakże zaznaczyć, iż ów podmiot zarządzający będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy jedynie usługę zarządzania, zaś sam wynajem krótkoterminowy będzie zawsze w relacji pomiędzy Wnioskodawca a daną osobą (turystą).

W tym kontekście, Wnioskodawca pragnie dodać, iż nieruchomość nie będzie przez Wnioskodawcę wykorzystywana do żadnych innych celów, za wyjątkiem wskazanego powyżej.

W ocenie Wnioskodawcy usługi tzw. krótkotrwałego wynajmu na cele wypoczynkowe, turystyczne itp. mieszczą się w grupowaniu PKWIU 55, która grupuje m.in. Usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy wynajmując lokal na cele opisane w stanie przyszłym należy stosować stawkę VAT w wysokości 8%.

W świetle przywołanych przepisów oraz przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy, zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że w przypadku świadczonych usług krótkotrwałego wynajmu na cele wypoczynkowe, turystyczne itp. nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. l pkt 36 ustawy, ponieważ zwolnienie to dotyczy przypadków kiedy lokal byłby wynajmowany w celu zaspokojenia długoterminowych potrzeb mieszkaniowych, tymczasem w okolicznościach wniosku mowa o wyłącznie rekreacyjnym, krótkoterminowych udostępnianiu lokalu.

Ponieważ z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że usługi tzw. krótkotrwałego wynajmu na cele wypoczynkowe, turystyczne itp. mieszczą się w grupowaniu PKWIU 55, która grupuje m.in. Usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania jak również z uwagi na okoliczność, że wynajem nie będzie dokonywany na rzecz firmy zarządzającej, a wyłącznie – jak wskazał Wnioskodawca – na rzecz turystów i innych osób zainteresowanych krótkoterminowym wypoczynkiem, należy stwierdzić, że usługi te podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 2 oraz poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.