Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.709.2024.2.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-27
Teza: Ustalenia, czy Wnioskodawca powinien zaliczyć koszty wdrożenia dedykowanej platformy kadrowo-płacowej jako pośrednio związane z uzyskanym przychodem, które należy rozliczać w czasie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do długości szacowanego czasu używania tego oprogramowania.
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-moment zarachowania kosztów; platforma
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność kosztów-Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 4e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 stycznia 2025 r. (wpływ
    za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A. Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest (...) oraz spółką holdingową.
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od
    całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony
    obowiązek podatkowy), w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej:
    „ustawa o CIT”).
    W ramach świadczenia usług wspólnych Spółka świadczy m.in. usługi kadrowo-płacowe. W
    celu usprawnienia i automatyzacji tych usług, Spółka podjęła decyzję o zakupie
    dedykowanej platformy kadrowo-płacowej. Platforma ma być udostępniana Spółce w
    ramach modelu Software as a Service (SaaS). W ramach takiego modelu umożliwienie
    korzystania z oprogramowania komputerowego jest traktowane nie jako przeniesienie
    praw autorskich do tego oprogramowania ani jako udzielenie licencji na korzystanie z tego
    oprogramowania - ale jako usługa. Spółka ma ponosić jedynie koszty związane z
    wdrożeniem oraz możliwością używania oprogramowania dla celów związanych z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 14 stycznia 2025 r. wskazali Państwo, że platforma jest
    dedykowana do obsługi kadrowo-płacowej pracowników Spółki, za pomocą których Spółka
    prowadzi działalność gospodarczą. Platforma umożliwia zwiększenie efektywności
    realizacji procesów kadrowo-płacowych, do których realizacji Spółka jest zobowiązana
    prawnie jako pracodawca. Przez wzrost efektywności należy rozumieć w szczególności
    uproszczenie, automatyzację i digitalizację procesów kadrowo-płacowych, co przełoży się
    na mniejsze zaangażowanie czasowe pracowników w tym obszarze i możliwość
    poświęcenia zaoszczędzonego czasu na działalność podstawową działalność operacyjną
    Spółki.
    Spółka będzie ponosić wydatki związane z pracami wdrożeniowymi realizowanymi przez
    zewnętrznego kontrahenta – dostawcę platformy realizowane przez jego pracowników
    (programistów) w szczególności w zakresie wdrożenia systemu sparametryzowanego,

    uruchomienia produkcyjnego (...), uruchomienia produkcyjnego moduł RCP, zakończenia
    stabilizacji platformy, migracji danych i doradztwa eksperckiego w zakresie wdrożenia
    platformy.
    Ponadto, Spółka ponosi wydatki związane z opłatą instalacyjną i opłatami kwartalnymi za
    użytkowanie platformy.
    Zgodnie z umową z kontrahentem Spółka otrzymuje faktury za poszczególne prace i
    opłaty.
    Jak wskazano wyżej, Spółka będzie otrzymywać faktury dokumentujące wykonanie
    poszczególnych czynności wdrożeniowych.
    Poniżej opis wynikających z umowy z kontrahentem zasad rozliczania wydatków
    związanych z wdrożeniem platformy:
    Załącznik numer 3: Harmonogram płatności
                                      TerminMoment fakturowania  Podstawa formalna wystawienia faktury  % Płatnościpłatności
      90 dni od podpisania umowy  Podpisana umowa  30 dni  10%  (...) zł
    Przekazanie parametryzacji, systemPodpisany protokół przekazania systemu do testów i
      gotowy do testów i szkoleń  szkoleń  30 dni  40%  (...) zł
      Uruchomiona produkcyjnie (...)
                    Podpisany protokół Startu Produkcyjnego - po30 dni  20%  (...) złmigracji produkcyjnej i naliczeniu pierwszej listy płac.
                    Podpisany protokół uruchomienia produkcyjnegoRCP - naliczona w systemie pierwsza lista płac zUruchomione produkcyjnie RCP  30 dni  20%  (...) złdanymi dot. Rozliczania czasu pracy z systemu (...)
                    Podpisany protokół zakończenia stabilizacji - 16Zakończony okres stabilizacji  30 dni  10%  (...) złtygodni od uruchomienia produkcyjnego (...)
                                    Razem  100%  (...) zł
    Wynagrodzenie za Usługi SaaS płatne jest co kwartał z góry za kwartał Usługi SaaS na
    podstawie faktury VAT wystawionej przez B. do 5-go dnia nowego kwartału Usługi SaaS z
    terminem płatności wynoszącym: 90 dni od dnia doręczenia faktury za 2024 rok, a w
    kolejnych latach obowiązywania Umowy termin płatności wynosić będzie 30 dni od
    doręczenia faktury. Pierwsza faktura zostanie wystawiona w miesiącu kwietniu 2024 roku
    za drugi kwartał roku 2024, tj. kwartał kwiecień - czerwiec. Kolejne faktury VAT zostaną
    wystawione odpowiednio za kolejne kwartały. Faktury będą wysyłane w postaci e-faktur
    na adres e-mailowy: (...).

    Wydatki dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy. W ocenie Spółki jest trudne do
    ustalenia jaka część wydatków związanych z wdrożeniem dedykowanej platformy
    kadrowo-płacowej dotyczy danego roku podatkowego.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca powinien zaliczyć koszty wdrożenia dedykowanej platformy kadrowo-
    płacowej jako pośrednio związane z uzyskanym przychodem, które należy rozliczać w
    czasie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do długości szacowanego
    czasu używania tego oprogramowania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on zaliczyć koszty wdrożenia dedykowanej platformy
    kadrowo-płacowej jako pośrednio związane z uzyskanym przychodem, które należy
    rozliczać w czasie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do długości
    szacowanego czasu używania tego oprogramowania.
    W przypadku nabycia usług - które nie polegają na przeniesieniu praw autorskich, licencji
    ani jakiegokolwiek innego prawa stanowiącego WNiP podlegającą amortyzacji - nie
    dochodzi do powstania WNiP w rozumieniu art. 16b ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji
    nie zachodzi również obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości
    początkowej WNiP, a wydatki poniesione z tytułu usług wdrożeniowych nie stanowią
    elementu kalkulacji wartości początkowej tej wartości niematerialnej i prawnej.
    Koszty dotyczące nabycia wskazanych we wniosku usług związanych z dostosowaniem
    oprogramowania do indywidualnych, konkretnych potrzeb Spółki mogą zatem zostać
    zaliczone do kosztów podatkowych na zasadach ogólnych. Co do zasady, ustawa o CIT
    rozróżnia dwie kategorie kosztów uzyskania przychodów: koszty bezpośrednio związane z
    przychodami oraz koszty pośrednie, których nie da się jednoznacznie powiązać z
    konkretnym przychodem podatnika. Ten podział kosztów przekłada się na rozróżnienia
    zasad i momentu rozpoznawania wydatków dla celów podatkowych.
    W ocenie Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę koszty wdrożenia programu
    komputerowego, który służy rozliczeniom kadrowo-płacowym stanowią pośrednie koszty
    uzyskania przychodów. Nie da się ich bowiem powiązać z konkretnym przychodem
    osiąganym przez Spółkę, ale niewątpliwie związane są one z całokształtem prowadzonej
    przez Spółki działalności, poprzez zapewnienie niezbędnych narzędzi informatycznych do
    rozliczeń kadrowo-płacowych z pracownikami Spółki - są one ponoszone w celu osiągana
    przez Spółkę przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy CIT, koszty pośrednie są potrącalne w dacie ich
    poniesienia. Jednakże, jeżeli tego rodzaju koszty dotyczą okresu przekraczającego rok
    podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku
    podatkowego, powinny być one rozpoznawane dla celów podatkowych proporcjonalnie
    do długości okresu, którego dotyczą.
    Podkreślić należy, iż zwrot w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT – „dotyczą okresu
    przekraczającego rok podatkowy” obejmuje wydatki dotyczące usług (świadczeń)
    wykonywanych w kilku okresach. Nie dotyczy zaś wydatków związanych ze świadczeniami
    wykonywanymi jednorazowo, lecz wykorzystywanymi lub odnoszącymi skutek przez
    dłuższy czas. Zatem za koszt uzyskania przychodu należy uznać taki koszt, który
    przekracza rok podatkowy, który jest ujmowany proporcjonalnie do długości okresu,
    którego dotyczy, chyba że jest możliwe jego całościowe przyporządkowanie do tego roku.
    W takim wypadku koszt ten jest kosztem uzyskania przychodu roku, którego dotyczy, a
    dniem jego poniesienia jest dzień ujęcia tego kosztu w księgach rachunkowych.

    Odnosząc powyższe przepisy do stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego), nie można uznać, że wydatki wdrożeniowe stanowią jednorazowy
    koszt potrącalny w dacie jego poniesienia. Faktem jest, że płatności (zgodnie z
    harmonogramem) są powiązane z samym procesem wdrożenia oprogramowania, jednak
    nie ma to wpływu na fakt, że oprogramowanie może być wykorzystywane znacznie dłużej.
    Okres faktycznego czerpania korzyści z używania oprogramowania następuje od dnia
    udostępnienia Spółce i zgodnie z szacunkami Zarządu Spółki będzie trwał przez okres 6
    lat. Wobec tego nie jest możliwe określenie jaka część zapłaty za wdrożenie
    oprogramowania dotyczy danego okresu, co w konsekwencji oznacza, że wydatek ten
    należy rozliczyć proporcjonalnie do czasu, w którym Spółka zamierza z niego korzystać.
    W przedmiotowym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym)
    oznacza to, że kosztu wdrożenia nie można przyporządkować tylko do jednego roku
    podatkowego, gdyż faktycznie Spółka uzyskuje i będzie w przyszłości uzyskiwać w modelu
    SaaS dostęp do oprogramowania w kolejno następujących po sobie latach podatkowych.
    Zatem wydatek ten dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy i należy zaliczyć go
    do kosztów uzyskania przychodów Spółki proporcjonalnie do okresów, których faktycznie
    dotyczy.
    Przyjęcie przeciwnego podejścia, tj. przypisanie kosztów w całości do roku podatkowego,
    w którym wystawiono faktury dotyczące kosztów wdrożenia, pomimo że koszty te dotyczą
    w części, również kolejnych lat podatkowych, wpłynęłoby na rzetelność podstaw
    opodatkowania w kolejnych latach. W roku podatkowym, w którym wystawiono faktury,
    podatek dochodowy byłby zaniżony, poprzez uwzględnienie w kosztach części kosztów
    dotyczących, w istocie, kolejnych lat podatkowych, a w następnych latach podatek byłby
    zawyżony, gdyż w kosztach nie zostałaby uwzględniona część kosztów proporcjonalnie
    dotyczących tych lat.
    Reasumując, biorąc pod uwagę stan faktyczny (winno być: stan faktyczny/zdarzenie
    przyszłe) i przywołane przepisy prawa, w mojej ocenie Spółka powinna zaliczyć koszty
    wdrożenia jako pośrednio związane z uzyskanym przychodem, które należy rozliczać w
    czasie, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, tj. proporcjonalnie do długości szacowanego
    czasu używania oprogramowania.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości własnego
    stanowiska zawartego w niniejszym wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do przedstawionego opisu stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego oraz zadanego pytania (wyznaczających zakres wniosku)
    przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia ustalenia, czy Wnioskodawca
    powinien zaliczyć koszty wdrożenia dedykowanej platformy kadrowo-płacowej jako
    pośrednio związane z uzyskanym przychodem, które należy rozliczać w czasie, zgodnie z
    art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. proporcjonalnie do
    długości szacowanego czasu używania tego oprogramowania. Zatem inne kwestie
    wynikające z opisu sprawy, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.

    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „updop”),
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...).
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.
    Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do
    kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego
    rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku
    przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła
    przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem
    albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 updop podatnik ma możliwość odliczenia dla celów
    podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    wielkość osiągniętego przychodu.
    W świetle powyższego, aby poniesiony przez podatnika wydatek stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
      - wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on
        zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,

      - wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1
        ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodu.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonują podziału
    kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie (inne niż
    bezpośrednio związane z przychodami).
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost
    (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku
    możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych
    przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone,
    przypisane do określonych wyrobów bądź usług. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki
    na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in.
    koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić,
    uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    Mając na uwadze zróżnicowany charakter ww. kategorii kosztów ustawodawca
    zróżnicował zasady ich potrącalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 4 updop:
      Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W myśl art. 15 ust. 4d updop:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4e updop:
      Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h,
      uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
      sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
      międzyokresowych kosztów.

    W świetle powyższego, moment potrącalności kosztów podatkowych zależy od charakteru
    związku tych kosztów z przychodem.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” – brak takiej definicji związany jest z
    nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia
    bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby
    prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie, te same wydatki mogą być w danych
    warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania
    przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle
    określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w
    warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można
    powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość
    jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi
    przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście
    tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem
    bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na
    nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
    Podobnie traktować należy wydatki na zakup materiałów i produktów, które można
    przypisać do konkretnego przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji
    przychodu uzyskanego w następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    W doktrynie podkreśla się, że „językowa wykładnia sformułowania »koszt bezpośrednio
    związany z przychodami« wskazuje (...), że są to wszelkie koszty, w których przypadku jest
    możliwe ustalenie bezpośredniego, ścisłego związku z osiąganymi przychodami. Innymi
    słowy, są to koszty, których poniesienie bezpośrednio przyczynia się do osiągnięcia
    przychodów i możliwe jest ustalenie strumienia przychodów, którego dotyczą” (M. Wilk
    (w:) A. Mariański, D. Jaszczak, B. Kuźniacki, A. Nowak, M. Wilk, Podatek dochodowy od
    osób prawnych. Komentarz, LEX 2014).
    Do pojęcia kosztów bezpośrednich odniósł się również Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 30 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2364/2011, w którym wskazał co następuje:
    „jeżeli koszt uzyskania przychodów można powiązać z osiąganym przychodem, czy
    pozostaje on w widocznym związku z konkretnym przychodem, to taki koszt jest
    potrącany w roku, w którym przychód związany z danym kosztem wystąpił albo powinien
    wystąpić”.
    W konsekwencji za koszt bezpośrednio związany z przychodami należy uznać taki rodzaj
    wydatku, który odnosi się wprost do konkretnego strumienia przychodów osiągniętych
    przez podatnika, a związek pomiędzy takim wydatkiem a przychodem jest ścisły.
    Koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodem są to koszty pośrednio związane z
    przychodem oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z jego
    funkcjonowaniem w obrocie gospodarczym (zob. H. Litwińczuk, Prawo podatkowe
    przedsiębiorców, 2017 Lex, cyt. za: G. Grablewski, A. Błędowski, Kiedy koszt jest związany z
    przychodem bezpośrednio, Monitor Podatkowy 2010/2).
    Zauważyć należy, że do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają
    bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie
    można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich
    uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie
    obiektów, obsługę prawną. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z
    osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi
    przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku
    podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

    Państwa wątpliwości w sprawie dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawca powinien zaliczyć
    koszty wdrożenia dedykowanej platformy kadrowo-płacowej jako pośrednio związane z
    uzyskanym przychodem, które należy rozliczać w czasie, zgodnie z art. 15 ust. 4d updop,
    tj. proporcjonalnie do długości szacowanego czasu używania tego oprogramowania.
    Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy
    należy stwierdzić, że koszty związane z wdrożeniem dedykowanej platformy kadrowo-
    płacowej stanowią koszty podatkowe zgodnie z art. 15 ust. 1 updop. Jednocześnie koszty
    te, jako związane w sposób ogólny z Państwa działalnością gospodarczą, stanowią
    pośrednie koszty uzyskania przychodów. Nie sposób bowiem powiązać tych kosztów z
    uzyskiwaniem konkretnego przychodu.
    Zauważyć należy, że przepisy wskazują, iż - co do zasady - koszty inne niż bezpośrednio
    związane z przychodami potrąca się w roku poniesienia, a w przypadku, gdy dotyczą
    okresu dłuższego niż 1 rok, rozlicza się je proporcjonalnie. Jednak o tym, czy dany wydatek
    z uwagi na swój charakter nie może zostać przyporządkowany do długości okresu, którego
    dotyczy, decydować będą przepisy prawa podatkowego.
    W przedmiotowej sprawie nie będzie miała zastosowania regulacja art. 15 ust. 4d updop
    zdanie drugie zgodnie z którą, w przypadku kosztów innych niż bezpośrednie dotyczących
    okresu przekraczającego rok podatkowy, kiedy nie jest możliwe ustalenie, jaka ich część
    dotyczy danego roku podatkowego, będą one stanowić koszty uzyskania przychodów
    proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    Opisane przez Spółkę okoliczności ponoszenia wydatków nie pozwalają na uznanie, iż
    opisane we wniosku koszty wdrożenia dedykowanej platformy kadrowo-płacowej dotyczą
    okresu przekraczającego rok podatkowy z uwagi na długość okresu używania platformy.
    Koszty wdrożenia platformy dotyczą nie tyle samego trwania usługi, lecz w ogóle prawa do
    jej używania i korzystania z niej dla celów związanych z prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Zatem koszty wdrożenia dedykowanej platformy kadrowo-płacowej
    związane są z uzyskaniem możliwości korzystania z platformy, a nie z czasem używania
    tego oprogramowania. Tym samym będą stanowić koszt pośredni w dacie ich poniesienia,
    a nie proporcjonalnie do długości szacowanego czasu używania oprogramowania.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że koszty wdrożenia dedykowanej
    platformy kadrowo-płacowej należy uznać za koszty pośrednie potrącalne w dniu ich
    poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d zdanie 1 updop, w związku z art. 15 ust. 4e updop.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.