Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415W-68/08/RM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-19
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia przez Spółkę komandytową wniesionych do niej w formie aportu papierów wartościowych, wszelkich wydatków jakie Spółka ta poniesie w związku z posiadaniem akcji oraz ich sprzedażą. Zasady określenia i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji spółki kapitałowej, wniesionych do spółki osobowej w formie wkładu niepieniężnego oraz zasady określenia i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokali lub całej nieruchomości w ramach prowadzonej przez Spółkę komandytową pozarolniczej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: akcja-sprzedaż akcji; aport; kapitał-kapitały pieniężne; przychód-przychód z kapitału pieniężnego; udział; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

W odpowiedzi na wezwanie Pani M. z dnia 17 listopada 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 21 listopada 2008 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 29 października 2008 r. znak IBPBI/1/415-850/08/RM, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów wyjaśnia, co następuje.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, znaleziono podstawy do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia przez Spółkę komandytową wniesionych do niej w formie aportu papierów wartościowych, wszelkich wydatków jakie Spółka ta poniesie w związku z posiadaniem akcji oraz ich sprzedażą, tj. w szczególności opłat i prowizji maklerskich związanych z obsługą rachunku przez biuro maklerskie. Zauważyć bowiem należy, iż do zakresu tego nie odniesiono się w wydanej interpretacji indywidualnej.

Tutejszy organ podatkowy podtrzymuje przy tym swoje a wyrażone w ww. interpretacji indywidualnej stanowisko, iż przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawczyni:

*   w zakresie zasad określenia i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji spółki kapitałowej, wniesionych do spółki osobowej w formie wkładu niepieniężnego - **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałym, nie kwestionowanym przez stronę wzywającą zakresie, zasad określenia i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokali lub całej nieruchomości w ramach prowadzonej przez Spółkę komandytową pozarolniczej działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.** <

Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Wnioskodawczyni w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa podnosi, że interpretacja indywidualna z dnia 29 października 2008 r. narusza:

1.  przepisy prawa materialnego, tj.: · art. 14 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 3, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a, art. 23 ust. 1 pkt 38, art. 30b ust. 1 oraz ust. 2, art. 30c ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 oraz art. 9a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) (zwanej dalej „ustawą PDOF”),
2.  przepisy postępowania, tj.: art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. 2005 Nr 8, poz. 60) (zwanej dalej „Ordynacją podatkową”).

W związku z powyższym wnosi o zmianę Interpretacji w zakresie, w jakim dotyczy ona zasad określenia i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji spółki kapitałowej, wniesionych do spółki osobowej w formie wkładu niepieniężnego, poprzez stwierdzenie, że stanowisko Skarżącej przedstawione we wniosku o interpretację z dnia 23 lipca 2008 roku jest w tym zakresie prawidłowe.

Wzywająca podnosi, iż nie zgadza się ze stanowiskiem organu, jakoby sprzedaż Akcji przez Spółkę komandytową powodowała powstanie po stronie wzywającej jako wspólnika Spółki komandytowej, przychodów z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a w zw. z art. 30b ust. 1 ustawy PDOF. W opinii wzywającej taka kwalifikacja byłaby właściwa wówczas, gdyby podmiotem sprzedającym Akcje była sama wzywająca. Skoro jednak zbywcą będzie Spółka komandytowa (bo ona będzie właścicielem Akcji w chwili ich zbycia na rzecz osoby trzeciej), to wspólnicy Spółki komandytowej uzyskają w następstwie tego zdarzenia „przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną" w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy PDOF. Zgodnie z tym przepisem, przychód ten zostanie rozdzielony na wspólników Spółki komandytowej proporcjonalnie do ich udziałów w zyskach Spółki komandytowej; w taki sam sposób będą rozdzielane na wspólników Spółki komandytowej koszty uzyskania przychodów (art. 8 ust. 2 ustawy PDOF). Taki sposób rozliczania wskazuje, w opinii wzywającej, że przychody realizowane w związku z działalnością Spółki komandytowej powinny zostać zaliczone do przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki komandytowej.

Jej zdaniem, przychodem uzyskanym w następstwie sprzedaży Akcji przez Spółkę komandytową będzie kwota należna z tytułu sprzedaży Akcji, choćby faktycznie nie została uzyskana (art. 14 ust. 1, art. 12 ust. 3 ustawy pdof). Kwotą należną będzie cena sprzedaży Akcji, ustalona w umowie zawartej pomiędzy Spółką komandytową a nabywcą Akcji (zgodna z zasadami rynkowymi).

Następstwem takiej kwalifikacji przychodów jest to, że dochód uzyskany ze sprzedaży Akcji (tj. przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania), opodatkowany będzie na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 oraz art. 9a ust. 5 ustawy PDOF.

Wzywająca stoi więc na stanowisku, iż organ dokonał niewłaściwej kwalifikacji przychodów uzyskanych w następstwie sprzedaży Akcji przez Spółkę komandytową na rzecz osoby trzeciej i w konsekwencji niewłaściwego określenia zasad opodatkowania dochodów uzyskanych przez wzywającą jako wspólnika Spółki komandytowej. Interpretacja została zatem wydana z naruszeniem przepisów art. 14 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 3, art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a, art. 30b ust. 1, art. 30c ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 oraz art. 9a ust. 5 ustawy PDOF.

Wzywająca nie zgadza się z wyrażonym w Interpretacji stanowiskiem organu, jakoby art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF nie miał w przedmiotowej sprawie zastosowania w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów zrealizowanych w związku ze sprzedażą Akcji. Jak twierdzi, organ nie wyjaśnił jednak, dlaczego wedle jego oceny koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży Akcji należy ustalić wyłącznie według reguły ogólnej sformułowanej w art. 22 ust. 1 ustawy PDOF, bez uwzględnienia art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF. Już tylko z tego względu, zdaniem wzywającej należy zarzucić, że Interpretacja została wydana z naruszeniem zasad postępowania określonych w art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej.

Niezależnie od powyższego wzywająca podnosi, że wbrew twierdzeniu organu, w razie zaistnienia opisanego we Wniosku zdarzenia przyszłego spełnione zostaną wszystkie przesłanki do zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF. W przepisie tym (zawartym w katalogu wyłączeń z kosztów podatkowych), mowa jest o wydatkach poniesionych na objęcie lub nabycie m.in. akcji w spółce mającej osobowość prawną. W przedmiotowej sprawie takimi wydatkami poniesionymi przez Spółkę komandytową na nabycie Akcji wniesionych do niej tytułem wkładu, jest właśnie wartość ekwiwalentnego świadczenia uzyskanego przez wzywającą w zamian za wniesiony do Spółki komandytowej wkład. Tym świadczeniem jest udział kapitałowy w Spółce komandytowej, uzyskany przez wzywającą w zamian za wniesione Akcje. Kwota wydatków poniesionych przez Spółkę komandytową na nabycie Akcji w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF będzie, więc równa wartości uzyskanego przez wzywającą udziału kapitałowego w Spółce komandytowej.

W opinii wzywającej, z uzasadnienia interpretacji wynika, że z powyższym stanowiskiem organ się zgadza. Wskazuje na to stwierdzenie, iż:

„(\`(...)\`) wydatek, jaki spółka osobowa poniesie na nabycie akcji w spółce kapitałowej odpowiada wartości udziału w spółce osobowej przypadającej na wspólnika, który wniósł będące przedmiotem aportu akcje. Wydatek ten w sposób zasadny można zatem uznać za koszt uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży przez spółkę osobową akcji w spółce kapitałowej".

Wzywająca zauważa, że wartość udziału kapitałowego w Spółce komandytowej uzyskanego przez nią w zamian za Akcje wniesione tytułem wkładu, musi być równa wartości tych Akcji z dnia ich wniesienia tytułem wkładu do Spółki komandytowej (art. 50 ust. 1 w zw. z art. 103 KSH). Wartość Akcji ustalona na dzień ich wniesienia tytułem wkładu do Spółki komandytowej jest ujmowana w ewidencji księgowej tej spółki jako wartość początkowa Akcji. Powyższe prowadzi do wniosku, że kosztem uzyskania przychodu ze zbycia przez Spółkę komandytową Akcji będzie ich wartość początkowa, równa wartości rynkowej, ustalona w księgach Spółki komandytowej na dzień ich wniesienia tytułem wkładu.

Z uzasadnienia Interpretacji wynika (zob. str. 7 Interpretacji, IV akapit „od góry"), że organ zgadza się ze stanowiskiem wzywającej w zakresie wysokości kosztów, o jakie można będzie obniżyć przychód ze sprzedaży Akcji, wskazując:

„(\`(...)\`) kosztem uzyskania przychodów będzie kwota odpowiadająca wartości objętego wkładu w spółce osobowej (komandytowej), nie wyższa niż wartość rynkowa wnoszonych akcji w spółce kapitałowej z dnia ich wniesienia do spółki osobowej.

Wzywająca podnosi, że art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF stanowi, że powyższe wydatki (na nabycie Akcji przez Spółkę komandytową) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w razie zbycia tych Akcji. Gdyby, więc powyższy przepis nie miał - jak stwierdzono w interpretacji - zastosowania w sprawie, Spółka komandytowa mogłaby zaliczyć do swych kosztów podatkowych powyższe wydatki od razu (a nie dopiero w przypadku ich sprzedaży na rzecz osoby trzeciej). Skoro jednak, zdaniem wzywającej w przedmiotowej sprawie spełnione są przesłanki do zastosowania powyższego przepisu, to wydatki odpowiadające wartości (rynkowej) akcji z dnia ich wniesienia do spółki komandytowej będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów dopiero w momencie sprzedaży tych akcji przez spółkę komandytową na rzecz osoby trzeciej.

Dlatego wyrażone przez organ stanowisko, jakoby koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji należało ustalić wyłącznie w oparciu o art. 22 ust. 1 ustawy o PDOF, wskazuje w opinii wzywającej, na naruszenie przepisu art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF poprzez jego niezastosowanie.

Wzywająca podnosi nadto, że organ nie wypowiedział się w ogóle w kwestii pozostałych wydatków poniesionych przez Spółkę komandytową w związku z posiadaniem Akcji oraz ich sprzedażą, takich jak opłaty i prowizje maklerskie związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie (poniesione przez Spółkę komandytową za okres od dnia nabycia Akcji tytułem wkładu do dnia ich sprzedaży), koszty transferu Akcji itp. Zdaniem wzywającej również tego rodzaju wydatki, jako poniesione w celu uzyskania przychodu ze sprzedaży Akcji, będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w oparciu o ogólną regułę sformułowaną w art. 22 ust. 1 ustawy PDOF.

Powyższe uchybienie wskazuje na naruszenie przez organ art. 22 ust. 1 ustawy PDOF, a także przepisów postępowania określonych w art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej.

Odpowiedź na zarzuty.

We wniosku z dnia 23 lipca 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 01 sierpnia 2008 r.) zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

I. Planowane zdarzenie przyszłe – wariant I

Wnioskodawczyni (osoba fizyczna) zamierza założyć, wspólnie z innym podmiotem, Spółkę komandytową („Spółka Komandytowa"). Tym innym podmiotem, który obok Wnioskodawczyni ma się stać wspólnikiem nowo utworzonej Spółki Komandytowej, ma być Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej "Spółka z o.o."). Zgodnie z planami przyszłych wspólników Spółki Komandytowej (zwanych dalej łącznie "Wspólnikami"), wnioskodawczyni ma zostać komandytariuszem, a Spółka z o.o. - komplementariuszem Spółki Komandytowej.

Na pokrycie udziału kapitałowego w Spółce komandytowej obaj wspólnicy mają zamiar wnieść wkład niepieniężny, przy czym:

*   przedmiotem wkładu wnioskodawczyni mają być akcje (innej) spółki kapitałowej, nabyte przez wnioskodawczynię w obrocie wtórnym na rynku regulowanym, w zamian za wkład pieniężny, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych (dalej "akcje"),
*   przedmiotem wkładu Spółki z o.o. ma być zabudowana nieruchomość (dalej "Nieruchomość"), tj. prawo użytkowania wieczystego gruntu ("grunt") wraz z prawem własności posadowionego na tym gruncie budynku ("budynek").

Przedmiotem działalności Spółki komandytowej ma być m.in. zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Środki na zagospodarowanie nieruchomości zgodnie z planowanym przedsięwzięciem Spółka komandytowa pozyska m.in. ze sprzedaży akcji, wniesionych do niej tytułem wkładu niepieniężnego W ramach działalności Spółki komandytowej wspólnicy planują zrealizować przedsięwzięcie polegające na: 1) wyburzeniu budynku posadowionego obecnie na gruncie, 2) przygotowaniu gruntu pod zabudowę nowym budynkiem, w tym uzyskanie pozwoleń na budowę, projektów architektonicznych itp., 3) zabudowaniu gruntu nowym budynkiem, wydzieleniu w nim lokali (dalej "lokale"), a następnie 4) sprzedaży zabudowanego gruntu bądź poszczególnych lokali (wraz z udziałem w gruncie).

Opisane powyżej przedsięwzięcie określono dalej jako „Przedsięwzięcie".

II. Planowane zdarzenie przyszłe – wariant II

Jak w wariancie I, z tym, że w przypadku, gdyby Spółce komandytowej nie udało się (np. z przyczyn ekonomicznych lub losowych) zrealizować Przedsięwzięcia w całości, nieruchomość zostałaby sprzedana przed zakończeniem realizacji wszystkich etapów inwestycji, wymienionych powyżej w wariancie I.

W części D.3 poz. 45 wniosku wskazano, iż przedmiotem interpretacji są przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowana będzie realizacja Przedsięwzięcia w wariancie I i w wariancie II?

Zdaniem wnioskodawczyni:

Ujęcie akcji i nieruchomości w księgach Spółki komandytowej.

1.  Udział w przychodach i kosztach z działalności prowadzonej w formie spółki osobowej: Spółka komandytowa, jako spółka osobowa, nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Przychody i koszty zrealizowane przez Spółkę komandytową będą wykazywane i rozliczane przez wspólników, proporcjonalnie do ich udziałów w zysku (art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy PDOF). Skoro tak, to każdy wspólnik Spółki komandytowej (tj. zarówno wnioskodawczyni jak i Sp. z o.o.) powinien co miesiąc wykazywać w swych księgach przypadającą na niego część przychodów i kosztów Spółki komandytowej. Konieczne będzie zatem comiesięczne ustalanie wyniku podatkowego Spółki komandytowej; w każdym miesiącu ustalany będzie tym samym dochód przypadający na każdego wspólnika. Taki sposób rozliczania sugeruje, że uzyskiwane przez wspólników przychody powinny zostać zaliczone do źródła „przychody z działalności gospodarczej”.
2.  Przychód ze sprzedaży akcji oraz ze sprzedaży nieruchomości: Wspólnicy uzyskają przychód z działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki komandytowej: - w dniu zawarcia umowy sprzedaży akcji, a także - w dniu zawarcia pierwszej umowy sprzedaży lokalu (w wariancie I) bądź umowy sprzedaży nieruchomości (w wariancie II). Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy PDOF, przychodem będą kwoty należne, choćby faktycznie nie zostały otrzymane.
3.  Koszty obniżające przychód ze sprzedaży akcji oraz koszty obniżające przychód ze sprzedaży nieruchomości:

3.1. Uwagi ogólne: Zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 22 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy PDOF, podatnik może obniżyć swój przychód o wszelkie koszty, które poniósł w celu jego uzyskania. Z uwagi na to, że w przypadku spółki osobowej podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej wspólnicy, partycypujący w przychodach i kosztach spółki proporcjonalnie do swych udziałów w zysku Spółki komandytowej (art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy PDOF), dla ustalenia wysokości kosztów podatkowych przypadających na poszczególnych wspólników konieczne jest najpierw ustalenie wysokości kosztów Spółki komandytowej, pomniejszających uzyskany przez nią przychód ze sprzedaży akcji oraz pomniejszający przychód ze sprzedaży lokali bądź nieruchomości.

3.2. Koszty obniżające przychód ze sprzedaży akcji: Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w przypadku zbycia przez Spółkę komandytową akcji (wniesionych do jej majątku jako wkład niepieniężny) przychód z tego tytułu będzie mógł zostać obniżony o wartość tych akcji ustaloną w księgach Spółki komandytowej w chwili wniesienia akcji tytułem wkładu niepieniężnego do Spółki komandytowej. Wynika to z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF, zgodnie z którym wydatki na objęcie lub nabycie m.in. udziałów lub akcji w spółce mającej osobowość prawną nie podlegają wprawdzie zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu; jednakże wydatki takie są kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów/akcji. W świetle powyższego przepisu, w momencie sprzedaży akcji przez Spółkę komandytową przychód z tego tytułu będzie mógł zostać pomniejszony o wydatki "poniesione" przez Spółkę komandytową na nabycie akcji. W przedmiotowej sprawie wydatkami na nabycie akcji będzie właśnie ich wartość początkowa, wykazana w ewidencji księgowej Spółki komandytowej, ustalona (według wartości rynkowej) na dzień wniesienia wkładu. Otrzymując akcje jako wkład niepieniężny Spółka wprawdzie nie „ponosi wydatków" na ich nabycie w sensie dosłownym. Jednakże wnioskodawczyni, wnosząc akcje jako wkład niepieniężny do Spółki komandytowej nie przenosi tych składników majątkowych na spółkę pod tytułem darmowym. W zamian za wniesiony wkład wspólnicy uzyskują bowiem pewnego rodzaju świadczenie ekwiwalentne ze strony Spółki komandytowej, jakim jest prawo do udziału w jej zysku. Mając, więc na względzie wykładnię funkcjonalną art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF należy uznać, że wartość początkową akcji wykazaną w księgach Spółki komandytowej, określoną według wartości rynkowej na dzień wniesienia wkładu, należy traktować jako wydatki Spółki komandytowej poniesione na nabycie akcji w sensie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PDOF.

Jak twierdzi wzywająca, do podobnej konkluzji doszedł Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim w piśmie z dnia 02 czerwca 2006 r., oznaczonym znakiem US l/1-415/8a/2006.

Zawarta w powyższym piśmie interpretacja została udzielona w odniesieniu do sytuacji podobnej do opisanej w niniejszym wniosku. Chodzi w niej bowiem również o przypadek, w którym:

*   do Spółki komandytowej wniesiony zostaje wkład niepieniężny (jego przedmiotem są udziały w Spółce z o.o.),
*   a następnie Spółka komandytowa zbywa przedmiot tego wkładu (tyle tylko, że w przypadku opisanym w powyższym piśmie to zbycie nie polega na sprzedaży, lecz na dalszym wniesieniu tych składników majątkowych przez Spółkę komandytową aportem do Spółki kapitałowej).

Jak wskazano przy tym istotne jest jednak to, że w powyższym piśmie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim uznał, że „kosztem uzyskania przychodu (dla spółki komandytowej) z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej będzie wartość określona zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy tzn. wysokość wydatków poniesionych na objęcie lub nabycie wnoszonych udziałów \[czyli tych udziałów, które uprzednio były przedmiotem wkładu do spółki komandytowej\] w Spółce z o.o.

Tymi „wydatkami poniesionymi" przez Spółkę komandytową na nabycie składników majątkowych wniesionych do niej tytułem wkładu niepieniężnego i tym samym kosztami uzyskania przychodu dla spółki, jest - jak wynika z powyższego pisma - „wartość udziałów \[czyli przedmiotu wkładu niepieniężnego\] ustalona w chwili ich wniesienia do Spółki komandytowej”.

Powyższe stanowisko potwierdza zatem zasadność dokonanej przez wnioskodawczynię wykładni, że w przypadku wniesienia określonych składników majątkowych do spółki osobowej tytułem wkładu niepieniężnego, ich wartość początkowa ujęta w ewidencji księgowej spółki osobowej powinna być traktowana jak „wydatki poniesione" przez spółkę osobową na nabycie składników majątkowych - w momencie ustalania kosztów uzyskania przychodów ze zbycia tych składników majątkowych przez Spółkę, czy to w formie sprzedaży, czy dalszego wniesienia tytułem wkładu do innej spółki. Ponadto wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż mając na uwadze ogólną regułę zaliczalności wydatków do kosztów podatkowych (art. 22 ust. 1 ustawy PDOF), do kosztów podatkowych Spółki komandytowej będzie można zaliczyć wszelkie wydatki, jakie Spółka komandytowa poniosła w związku z posiadaniem akcji oraz ich sprzedażą w szczególności wszelkie opłaty i prowizje maklerskie związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie (poniesione przez Spółkę komandytową za okres od dnia nabycia akcji tytułem wkładu do dnia ich sprzedaży), koszty transferu akcji itp.

3.3. Koszty obniżające przychód ze sprzedaży lokali/nieruchomości:

Zdaniem wnioskodawczyni przychód uzyskany przez Spółkę komandytową ze sprzedaży lokali (w wariancie I) bądź ze sprzedaży nieruchomości (w wariancie II) będzie mógł zostać pomniejszony o:

(1) wartość początkową nieruchomości (tj. gruntu oraz posadowionego na nim budynku) wykazaną w ewidencji księgowej Spółki komandytowej, równą wartości rynkowej nieruchomości z dnia jej wniesienia do Spółki komandytowej tytułem wkładu niepieniężnego, oraz

(2) całkowity koszt realizacji Przedsięwzięcia, tj. koszty związane z przygotowaniem nieruchomości pod realizację Przedsięwzięcia oraz koszty budowy nowego budynku na gruncie, w tym:

*   koszty wyburzenia budynku,
*   koszty zakupu materiałów i usług budowlanych,
*   koszty uzyskania wszelkich zezwoleń administracyjnych,
*   koszty projektów architektonicznych.

Ad. 1

Grunt:

Możliwość pomniejszenia przychodów Spółki komandytowej ze sprzedaży lokali (w wariancie I) lub ze sprzedaży nieruchomości (w wariancie II) o wartość początkową gruntu wykazaną w ewidencji księgowej Spółki komandytowej (wartość rynkową z dnia wniesienia wkładu) jest uzasadniona na gruncie art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy PDOF. Z przepisu tego wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia związanych z działalnością gospodarczą gruntów, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki na ich nabycie. W analizowanym przypadku wydatkami na nabycie gruntu będzie właśnie jego wartość początkowa, wykazana w ewidencji księgowej Spółki komandytowej, ustalona (według wartości rynkowej) na dzień wniesienia wkładu. W zakresie wykładni pojęcia "wydatków poniesionych" w odniesieniu do składników nabytych przez spółkę osobową tytułem wkładu niepieniężnego w pełni aktualna pozostaje argumentacja powołana powyżej w punkcie 3.2. A zatem, również w kontekście art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy PDOF pod pojęciem „wydatków poniesionych" na nabycie gruntu wniesionego do Spółki komandytowej tytułem wkładu niepieniężnego, należy rozumieć wartość początkową gruntu wykazaną w księgach Spółki komandytowej, ustaloną na dzień wniesienia wkładu. W konsekwencji, wartość ta będzie kosztem uzyskania przychodu ze sprzedaży gruntu przez Spółkę komandytową.

Budynek posadowiony na gruncie w dniu wniesienia wkładu:

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że do kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży przez Spółkę komandytową lokali (w wariancie I) lub nieruchomości (w wariancie II), zaliczeniu podlega również wartość początkowa budynku (posadowionego na gruncie w dniu wniesienia wkładu) wykazana w ewidencji księgowej Spółki komandytowej (ustalona według wartości rynkowej budynku z dnia wniesienia wkładu). Stanowisko takie jest uzasadnione w świetle ogólnej reguły zaliczalności wydatków do kosztów podatkowych, zawartej w art. 22 ust. 1 ustawy PDOF. W zakresie wykładni pojęcia "wydatków poniesionych" w odniesieniu do składników nabytych przez spółkę osobową tytułem wkładu niepieniężnego w pełni aktualna pozostaje argumentacja powołana powyżej w punkcie 3.2 oraz w punkcie 3.3. ad. 1. Nie ulega przy tym wątpliwości, że składniki majątkowe wniesione do spółki tytułem wkładu mają na celu umożliwienie (lub ułatwienie) realizacji przez spółkę jej działalności, a zatem pozostają w ścisłym związku z osiąganymi przez nią w przyszłości przychodami. Warunki zastosowania art. 22 ust. 1 ustawy PDOF są więc spełnione.

Ad. 2

Wszelkie wydatki poniesione przez Spółkę komandytową w związku z realizacją przedsięwzięcia będą bezpośrednio związane z uzyskanymi przez Spółkę komandytową przychodami ze sprzedaży lokali (w wariancie I) lub nieruchomości (w wariancie II), w związku, z czym zasadne jest przyjęcie, że ich poniesienie przez Spółkę komandytową ma na celu uzyskanie przez nią przychodów. Spełniona jest więc przesłanka pozytywna art. 22 ust. 1 ustawy PDOF. Jednocześnie nie ma zastosowania żaden z przypadków wymienionych w katalogu wyłączeń zawartym w art. 23 ust. 1 ustawy PDOF. W konsekwencji, koszty realizacji Przedsięwzięcia, wymienione powyżej w punkcie 3.3.(2), w świetle art. 22 ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy PDOF będą mogły zostać zaliczone do kosztów Spółki i w odpowiedniej proporcji - do kosztów uzyskania przychodu wnioskodawczyni.

4.Opodatkowanie dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji i ze sprzedaży nieruchomości:

dochód ze sprzedaży akcji, jak i dochód ze sprzedaży nieruchomości (tj. przychód określony w sposób opisany powyżej w punkcie 2, pomniejszony o koszty podatkowe określone w sposób wskazany powyżej w punkcie 3) przypadający na wnioskodawczynię (jako wspólnika Spółki komandytowej) opodatkowany będzie według 19% stawki liniowej, o ile wnioskodawczyni dokona wyboru tej formy opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej na zasadzie art. 9 ust. 2, art. 9a ust. 5 w zw. z art. 30 c ustawy PDOF. Wnioskodawczyni będzie obowiązana do wpłaty zaliczek na powyższy podatek.

5.Wnioski - opodatkowanie dochodów z realizacji Przedsięwzięcia w wariancie I i w wariancie II:

Niezależnie od tego, czy Spółce komandytowej uda się zrealizować Przedsięwzięcie w całości (wariant I) czy jedynie częściowo (wariant II), zasady opodatkowania dochodów wnioskodawczyni uzyskane z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej w formie Spółki komandytowej będą takie same.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając, jako organ upoważniony przez Ministra Finansów, uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe w zakresie zasad określenia i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji spółki kapitałowej, wniesionych do spółki osobowej w formie wkładu niepieniężnego, stwierdzając m.in., iż w przypadku zbycia przez Spółkę komandytową akcji Spółki kapitałowej (wniesionych aportem do spółki komandytowej), uzyskany przez będącego osobą fizyczną wspólnika spółki komandytowej przychód z tego tytułu, należy kwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych, proporcjonalnie odniesiony do każdego ze wspólników, zaś kosztem uzyskania przychodów będzie kwota odpowiadająca wartości objętego wkładu w spółce osobowej (komandytowej), nie wyższa niż wartość rynkowa wnoszonych akcji w spółce kapitałowej z dnia ich wniesienia do spółki osobowej.

W pozostałym nie kwestionowanym przez wzywającą zakresie, a więc w części dotyczącej zasad określania i opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokali lub całej nieruchomości w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej stanowisko wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Odnosząc się od zarzutów wzywającej, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, co następuje:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Na podstawie art. 8 ust. 2 ww. ustawy opisaną wyżej zasadę proporcjonalnego udziału stosuje się analogicznie do kosztów uzyskania przychodów.

Zatem w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki nie mającej osobowości prawnej, podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej wspólnicy.

W art. 10 ust. 1 pkt 3 i 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyszczególniono dwa odrębne źródła przychodów w postaci:

*   pozarolniczej działalności gospodarczej,
*   kapitałów pieniężnych i praw majątkowych.

Podział ten ma istotny wpływ nie tylko na sposób prowadzenia dokumentacji finansowej, ustalanie podstaw opodatkowania, ale także na sposób opodatkowania i jego wysokość.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy do źródeł przychodów zalicza się kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

Zgodnie z art. 30b ust. 1 ww. ustawy od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Definicję dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych zawiera art. 30b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, w myśl którego dochodem jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Z brzmienia art. 30b ust. 4 wynika jednak, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c (art. 30b ust. 5).

Zważywszy zatem, że z treści wniosku wynika, iż obrót papierami wartościowymi nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej spółki komandytowej, której wspólnikiem będzie wnioskodawczyni, stwierdzić należy, iż opisane we wniosku działania związane ze sprzedażą przez tę spółkę wniesionych do niej w formie aportu – papierów wartościowych nie będą podejmowane "w wykonywaniu działalności gospodarczej". W konsekwencji dochody uzyskane w związku z dokonanym przez spółkę obrotem papierami wartościowymi nie spełniają warunku sformułowanego w cyt. art. 30b ust. 4 ww. ustawy. Tym samym, mając na względzie powołane przepisy, przychody uzyskane z ww. tytułu, jako przychody z kapitałów pieniężnych podlegają opodatkowaniu według zasad określonych w art. 30b cyt. ustawy.

Z tej też przyczyny zarzut wzywającej, iż przychód ze sprzedaży akcji przez spółkę komandytową należy kwalifikować do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza nie znajduje uzasadnienia.

Na gruncie przedmiotowej sprawy nie znajduje zastosowania powołany przez wzywającą art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiący, iż wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b, gdyż odnosi się on do odrębnego źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do źródła przychodu, jakim jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta, a to źródło przychodu nie było ani przedmiotem wniosku wzywającej z dnia 23 lipca 2008 r. ani nie jest przedmiotem wydanej interpretacji indywidualnej.

Odnosząc się do zarzutów wzywającej, iż art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie, w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji, stwierdzić należy, iż jak to wykazano w ww. interpretacji indywidualnej ustawodawca regulując zasady ustalania kosztów uzyskania przychodów ze sprzedaży udziałów (akcji), uzależnił je od sposobu nabycia (objęcia) zbywanych udziałów (akcji). I tak w przypadku zbycia udziałów (akcji), objętych w zamian za wkład pieniężny zastosowanie znajduje art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, zgodnie, z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zdarzenia przyszłego wynika jednak, że wnioskodawczyni jest właścicielem akcji spółki kapitałowej, które po wniesieniu do spółki osobowej (komandytowej) w formie wkładu niepieniężnego (aportu) zostaną przez tę spółkę zbyte.

Wobec powyższego, na gruncie przedmiotowej sprawy akcje spółki kapitałowej mające być przedmiotem zbycia przez spółkę osobową nie zostaną objęte w zamian za wkład pieniężny. Spółka nie poniosła bowiem w istocie w formie pieniężnej wydatków na ich nabycie. Z tej też przyczyny nie znajduje zastosowania powoływany przez wzywającą art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji na gruncie przedmiotowej sprawy również i moment rozliczenia kosztów odpłatnego zbycia akcji przez spółkę komandytową nie jest determinowany postanowieniem art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz metodą ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów do jakiej stosowania w związku z obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych zobligowana jest spółka komandytowa. Dlatego też bezpodstawny jest podnoszony w wezwaniu zarzut w tym zakresie.

Do ustalenia kosztów z odpłatnego zbycia wniesionych do spółki w formie aportu papierów wartościowych znajduje natomiast zastosowanie art. 22 ust. 1 ww. ustawy zawierający ogólną definicje kosztów, zgodnie z którą kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W związku z powyższym, koszt jaki spółka osobowa poniesie na nabycie akcji w spółce kapitałowej odpowiada wartości udziału w spółce osobowej przypadającej na wspólnika, który wniósł będące przedmiotem aportu akcje. Koszt ten w sposób zasadny można zatem uznać za koszt uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży przez spółkę osobową akcji w spółce kapitałowej.

Podkreślenia wymaga również fakt, że na moment przeniesienia prawa własności akcji ze wspólnika na spółkę osobową, akcje w spółce kapitałowej winny zostać wycenione. Prowadzi to do konkluzji, że wartość udziału w spółce osobowej, w zamian za który wspólnik przeniesie na nią prawo własności do posiadanych akcji spółki kapitałowej odpowiada wartości zbywanych w spółce kapitałowej akcji wycenionych na moment ich wniesienia do spółki osobowej.

Kosztem odpłatnego zbycia akcji na podstawie wskazanego powyżej art. 22 ust. 1 ww. ustawy będą również wskazane we wniosku wydatki jakie spółka komandytowa poniesie w związku z posiadaniem akcji oraz ich sprzedażą w szczególności wszelkie opłaty i prowizje maklerskie związane z obsługą rachunku przez biuro maklerskie (poniesione przez spółkę komandytową za okres od dnia nabycia akcji tytułem wkładu do dnia ich sprzedaży), koszty transferu akcji itp. Zważywszy zatem, iż do kosztów tych w istocie nie odniesiono się w wydanej interpretacji – za zasadny uznano zarzut strony wzywającej i w tym zakresie zmienia się wydaną interpretację indywidualną z dnia 29 października 2008 r. IBPBI/1/415-850/08/RM.

Mając również na względzie, iż niniejsza odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uwzględniająca wskazany powyżej zarzut strony wzywającej, zastępuje (zmienia) uprzednio wydaną interpretację indywidualną, poniżej zamieszcza się tą jej część której nie dotyczy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zgodnie z art. 5a ust. 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:

1.  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
2.  polegająca na poszukiwaniu , rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, - prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Jak wskazano we wniosku przedmiotem działalności spółki komandytowej ma być zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek tj., zabudowanie wniesionej nieruchomości nowym budynkiem, wydzieleniu w nim lokali a następnie sprzedaż zabudowanego gruntu (wariant II) bądź poszczególnych lokali (wariant I). W związku z powyższym przychód z tego rodzaju działalności kwalifikowany jest jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 i art. 14 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy,
*   być właściwie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

W złożonym wniosku wskazano, iż przedmiotem działalności spółki komandytowej będzie m.in. zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. W związku z tym koszt uzyskania przychodów stanowić będzie, wartość zabudowanej nieruchomości określona przez wspólników w akcie notarialnym, na podstawie którego ww. nieruchomość została wniesiona jako aport do spółki komandytowej, jednak nie wyższa aniżeli wartość rynkowa aportu na dzień jego wniesienia.

W odniesieniu do innych wymienionych we wniosku kosztów dotyczących planowanego przedsięwzięcia, tj. kosztów wyburzenia budynku, zakupu materiałów i usług budowlanych, uzyskania zezwoleń administracyjnych oraz projektów architektonicznych stwierdzić należy, iż wydatki te jako wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu oraz nie znajdujące się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej pod warunkiem ich właściwego udokumentowania.

Dochód uzyskany ze zbycia lokali (wariant I) lub ze sprzedaży zabudowanej nieruchomości (wariant II) podlega opodatkowaniu w sposób wybrany przez wnioskodawczynię, tj. stosownie do postanowień:

*   art. 9a ust. 1 ww. ustawy na tzw. zasadach ogólnych wg skali określonej w art. 27 ust. 1,
*   art. 9 ust. 2 ww. ustawy na zasadach określonych w art. 30 c.

Analogicznie przy określaniu przychodu jak i kosztów uzyskania przychodu z udziału w spółce nie będącej osobą prawną ze źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zastosowanie mają art. 8 ust. 1 oraz art. 8 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni w zakresie określenia przychodu oraz kosztów jego uzyskania oraz zasad opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokali lub całej nieruchomości w ramach prowadzonej przez spółkę komandytową pozarolniczej działalności gospodarczej uznać należy za prawidłowe.

Na zmienioną niniejszym aktem, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 29 października 2008 r. Znak IBPBI/1/415-850/08/RM stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.