Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-370b/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-07-09
Teza: Opodatkowania darowizny działek przeznaczonych pod zabudowę.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; darowizna; działki; grunty; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu 22 kwietnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 22 czerwca 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działek przeznaczonych pod zabudowę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 22 czerwca 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny działek.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jest Pan czynnym „płatnikiem VAT” od dnia 28 grudnia 2004 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu. W dniu 19 maja 1999 r. nabył Pan od Agencji Nieruchomości Rolnej działkę nr 315/2 o powierzchni 1,8655 ha, stanowiącą grunty rolne, z zamiarem przeznaczenia jej na uprawy rolnicze. Była ona użytkowana przez 10 lat do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 maja 2004 r. o podatku od towarów i usług. Z tego tytułu odprowadzał Pan podatek rolny. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów. W roku 2009 wystąpił Pan do Gminy o wydanie warunków zabudowy dla tej nieruchomości, gdyż postanowił podzielić ją na działki przeznaczone pod zabudowę. W wyniku podziału wyodrębniono czternaście działek, w tym drogę wewnętrzną. Cztery z nich chce Pan przekazać dzieciom jako darowiznę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do wartości darowanych działek jest Pan obowiązany doliczyć podatek od towarów i usług według stawki 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości darowanych działek nie powinien Pan doliczać podatku od towarów i usług, ponieważ nie jest podatnikiem tego podatku. Dodał Pan, że nie dokonał nabycia przedmiotowej nieruchomości z zamiarem zmiany jej przeznaczenia na cele nierolnicze, podziału i sprzedaży. Nie ma Pan również zamiaru sprzedawać nieruchomości w sposób częstotliwy – poza działkami opisanymi we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl postanowień art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również – stosownie do zapisu art. 7 ust. 2 – przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny,

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z powołanego przepisu wynika, że nieodpłatne przekazanie towarów (np. darowiznę) uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem.

Zatem niespełnienie powyższego warunku – w świetle brzmienia art. 7 ust. 2 ustawy – jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) jako czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że od dnia 28 grudnia 2004 r. jest Pan czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu. W dniu 19 maja 1999 r. nabył Pan działkę gruntu o powierzchni 1,8655 ha z przeznaczeniem na uprawy rolnicze. Nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów. W roku 2009 wystąpił Pan do Gminy o wydanie warunków zabudowy dla tej nieruchomości, gdyż postanowił podzielić ją na działki przeznaczone pod zabudowę. W wyniku podziału wyodrębniono trzynaście działek oraz drogę wewnętrzną. Cztery z nich chce Pan przekazać dzieciom jako darowiznę.

Skoro – jak wskazano we wniosku – nabył Pan przedmiotowy grunt w 1999 r., to w świetle obowiązujących wówczas przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), które nie przewidywały opodatkowania transakcji dostawy gruntu, stwierdzić należy, że nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od tej czynności, w całości lub w części.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że darowizna działek przeznaczonych pod zabudowę nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w odniesieniu do ww. gruntu nie przysługiwało Panu, jako darczyńcy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jednocześnie informuje się, że kwestia opodatkowania odpłatnej dostawy działek przeznaczonych pod zabudowę została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-370a/10/AW.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.