Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-37/15-2/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-01
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług działalności edukacyjnej prowadzonej w formie usług szkoleniowych.
Słowa kluczowe: działalność; usługi-usługi edukacyjne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2015 r. (data wpływu do Izby Skarbowej 22 stycznia 2015 r., do Biura KIP w Lesznie 26 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług przeprowadzenia zajęć teoretycznych w oparciu o przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i pkt 29 lit. c ustawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług przeprowadzenia zajęć teoretycznych w oparciu o przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i pkt 29 lit. c ustawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT, osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą polegającą na m.in.:

1.  działalności usługowej związanej z administracyjną obsługą biura kod PKD 82.11.Z;
2.  świadczeniu usług szkoleniowych w zakresie pozaszkolnych form edukacji gdzie indziej nie sklasyfikowane kod PKD 85.59.8, tj. szkoleniami dla kierowców zawodowych wykonujących przewóz drogowy.

Zainteresowany nie posiada wpisu do rejestru działalności regulowanej, nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, jednakże zatrudnia osoby, które prowadzą zajęcia w Ośrodkach, w tym zakresie zarejestrowanych.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów systemu oświaty. Świadczonych usług nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

W dniu 8 sierpnia 2014 r. Zainteresowany podpisał umowę konsorcjum (zwane dalej „Konsorcjum”) dla złożenia oferty w ramach zapytania ofertowego na „Usługę szkoleniową w (…)” i wykonanie w należyty sposób umowy na realizację szkolenia w ramach projektu dofinansowanego z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, w całości finansowanym ze środków publicznych w 85% z funduszy Unii Europejskiej oraz w 15% z budżetu państwa.

W dniu 19 sierpnia po negocjacjach, konsorcjum podpisało umowę na przeprowadzenie na rzecz Zamawiającego/Projektodawcy zajęć teoretycznych i praktycznych w zakresie ekojazdy i bezpiecznej jazdy.

Zadaniem Zainteresowanego, w ramach konsorcjum było przeprowadzenie zajęć w zakresie: „Bezpieczeństwo, obsługa i logistyka w aspekcie zdrowia, ruchu drogowego i środowiska naturalnego” dla około 300 osób.

Szkolenia, o których mowa powyżej, realizowane są w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach – ustawa o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 125, poz. 1371), lecz nie kończą się wydaniem zaświadczenia, nie są częścią szkoleń okresowych, czy też kwalifikacji wstępnej.

Realizator projektu na podstawie protokołu wykonanych przez Wnioskodawcę usług wystawia uczestnikom szkolenia certyfikaty. Moduł „Bezpieczeństwo, obsługa i logistyka w aspekcie zdrowia, ruchu drogowego i środowiska naturalnego” jest ujęty w programie nauczania dla kierowców wykonujących przewóz drogowy i mogą oni jeśli tego zechcą w późniejszym czasie ubiegać się o wpis kodu UE95.

Na podstawie wykonanych wyżej usług, Wnioskodawca wystawia FV wraz z zawartym w nich podatkiem od towarów i usług w stawce 23%. Jednakże Projektodawca ma kłopoty z ich rozliczeniem, Instytucja Zarządzająca kwestionuje zawarty w tych fakturach VAT i uznaje go za niekwalifikowany. Opiera się na przepisach z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) gdzie zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz że są finansowane w całości ze środków publicznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie powyższych stanów faktycznych w zakresie przeprowadzenia zajęć teoretycznych, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, przewidzianego w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i pkt 29 lit. c ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach realizowanej usługi przeprowadzenia zajęć teoretycznych w zakresie modułu „Bezpieczeństwo, obsługa i logistyka w aspekcie zdrowia, ruchu drogowego i środowiska naturalnego” w całości finansowanej ze środków Unii Europejskiej oraz budżetu państwa nie ma zastosowania zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i lit. c ustawy.

Szkolenia powyższe, choć określone w odrębnych przepisach – ustawa o transporcie drogowym oraz rozporządzenia z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących transport drogowy (Dz. U. Nr 53, poz. 314) nie są częścią kursu okresowego ani kwalifikacji wstępnej.

Na zakończenie tych szkoleń Projektodawca wystawia uczestnikom certyfikaty.

Jako wykonawca usługi szkoleniowej, Zainteresowany nie posiada akredytacji kuratorium oświaty i nie posiada wpisu do rejestru działalności regulowanej.

Ideą projektu było zwiększenie konkurencyjności dla firm transportowych, podniesienie poziomu wiedzy dla doświadczonych kierowców, zdobycie praktycznych umiejętności ekologicznej jazdy, co równocześnie oznacza ekonomiczną jazdę (mniejsze zużycie paliwa), prawidłową eksploatację pojazdu oraz – co bardzo ważne – bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ponadto, zgodnie z przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak wynika z regulacji art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie natomiast z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W rozpatrywanej sprawie należy wskazać – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

− oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, iż jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą z kolei korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

− oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie, stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2013 r., poz. 1722, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto jak stanowi § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.) środkami publicznymi są:

1.  dochody publiczne;
2.  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
3.  środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;
4.  przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
    1.  ze sprzedaży papierów wartościowych,
    2.  z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
    3.  ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
    4.  z otrzymanych pożyczek i kredytów,
    5.  z innych operacji finansowych;
5.  przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r. Nr 77/1), usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Na podstawie wskazanego przepisu Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W świetle natomiast z art. 134 Dyrektywy 2006/112/WE, dostawa towarów ani świadczenie usług nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. i), w następujących przypadkach:

1.  gdy nie są one niezbędne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu;
2.  gdy ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu dla danego podmiotu poprzez dokonywanie transakcji będących w bezpośredniej konkurencji z działalnością przedsiębiorstw komercyjnych podlegających VAT.

Przepis art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli. W żadnym przepisie dyrektywy nie została jednak wskazana definicja „interesu publicznego”, nie zostały również określone podmioty, które mogą działać „w interesie publicznym”. Oznacza to, że zarówno komercyjne przedsiębiorstwa jak i niekomercyjne organizacje mogą prowadzić działalność z zakresu „interesu publicznego”.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą polegająca na m.in.:

1.  działalności usługowej związanej z administracyjną obsługą biura;
2.  świadczeniu usług szkoleniowych w zakresie pozaszkolnych form edukacji gdzie indziej nie sklasyfikowane, tj. szkoleniami dla kierowców zawodowych wykonujących przewóz drogowy.

Zainteresowany nie posiada wpisu do rejestru działalności regulowanej, nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, jednakże zatrudnia osoby, które prowadzą zajęcia w Ośrodkach, w tym zakresie zarejestrowanych.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów systemu oświaty. Świadczonych usług nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług.

W dniu 8 sierpnia 2014 r. Zainteresowany podpisał umowę konsorcjum dla złożenia oferty w ramach zapytania ofertowego na „Usługę szkoleniową (…)” i wykonanie w należyty sposób umowy na realizację szkolenia w ramach projektu dofinansowanego z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, w całości finansowanego ze środków publicznych w 85% z funduszy Unii Europejskiej oraz w 15% z budżetu państwa.

W dniu 19 sierpnia po negocjacjach, konsorcjum podpisało umowę na przeprowadzenie na rzecz Zamawiającego/Projektodawcy zajęć teoretycznych i praktycznych w zakresie ekojazdy i bezpiecznej jazdy. Zadaniem Zainteresowanego, w ramach konsorcjum było przeprowadzenie zajęć w zakresie: „Bezpieczeństwo, obsługa i logistyka w aspekcie zdrowia, ruchu drogowego i środowiska naturalnego” dla około 300 osób.

Szkolenia, o których mowa powyżej, realizowane są w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach – ustawa o transporcie drogowym, lecz nie kończą się wydaniem zaświadczenia, nie są częścią szkoleń okresowych, czy tez kwalifikacji wstępnej.

Realizator projektu na podstawie protokołu wykonanych przez Wnioskodawcę usług wystawia uczestnikom szkolenia certyfikaty. Moduł „Bezpieczeństwo, obsługa i logistyka w aspekcie zdrowia, ruchu drogowego i środowiska naturalnego” jest ujęty w programie nauczania dla kierowców wykonujących przewóz drogowy i mogą oni jeśli tego zechcą w późniejszym czasie ubiegać się o wpis kodu UE95.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zwolnienia od podatku od towarów i usług przeprowadzenia zajęć teoretycznych w oparciu o przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i pkt 29 lit. c ustawy.

Dla oceny tego, czy szkolenia wykonywane przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:

1.  czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
2.  czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
    1.  czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    2.  czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
    3.  czy szkolenia finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy przeanalizować czy świadczone przez Wnioskodawcę ww. usługi szkoleniowe korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W opisie sprawy Zainteresowany wskazał, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty zgodnie z ustawą o systemie oświaty.

Ponadto, z wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca był uczelnią, jednostką naukową czy też badawczo-rozwojową świadczącą usługi kształcenia na poziomie wyższym.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wskazane we wniosku zajęcia teoretyczne świadczone przez Wnioskodawcę, w ramach prowadzonej przez niego placówki nieobjętej systemem oświaty, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Zwolnieniu podlegają również usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, o czym stanowi § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, że usługi przeprowadzania ww. szkoleń nie spełniają definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, zdefiniowanych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, bowiem jak wskazał Zainteresowany świadczonych przez niego usług (zajęć teoretycznych) nie można zakwalifikować do usług w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

W związku z powyższym nie została spełniona podstawowa przesłanka umożliwiająca stosowanie zwolnienia od podatku, o którym mowa w ww. przepisie.

Zatem bez znaczenia jest to, że świadczone przez Zainteresowanego szkolenia są realizowane w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz są finansowane ze środków publicznych, ponieważ jak wskazano powyżej w analizowanej sprawie nie jest spełniona pierwsza przesłanka, tj. szkolenia nie zostały uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowe usługi szkoleniowe nie spełniają podstawowego wymogu zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Tym samym dla przedmiotowych szkoleń – w oparciu o ww. przepis – nie można zastosować zwolnienia od podatku VAT.

Podsumowując, Wnioskodawca przeprowadzając zajęcia teoretyczne nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna rozstrzyga tylko w kwestii wyczerpująco przedstawionego we wniosku, zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponieważ zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa cyt. w sentencji, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego. Dotyczy to w szczególności uznania przeprowadzanych zajęć teoretycznych za usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.