Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-436/09-2/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-09-02
Teza: Czy Wspólnota Mieszkaniowa winna prowadzić dwie osobne księgi rachunkowe, jedną dotyczącą opłat za części wspólne, drugą dotyczącą lokali właścicieli nieruchomości oraz czy sprawozdanie finansowe może zawierać łączne dane?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja rachunkowa; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty Mieszkaniowej, przedstawione we wniosku z dnia 08 czerwca 2009 r. (data wpływu 12 czerwca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prowadzenia ewidencji rachunkowej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie prowadzenia ewidencji rachunkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wspólnota Mieszkaniowa została powołana na podstawie art. 6 ustawy o własności lokali z dnia 24.06.1994 r. Zarejestrowana została w dniu 16.12.1997 r. i jest czynnym płatnikiem podatku VAT. Wspólnotę tworzy 28 współwłaścicieli lokali użytkowych. Administrowanie nieruchomością wspólną zostało powierzone osobie prawnej na zasadzie umowy zlecenia.

Zarządca Wspólnoty na koniec każdego roku kalendarzowego sporządza plan opłat na utrzymanie, eksploatację i konserwację części wspólnych, lokali właścicieli oraz remonty i inwestycje budynku na kolejny rok.

Opłatami, w przyjętej przez właścicieli uchwale, obciążani są współwłaściciele nieruchomości według:

*   udziałów w nieruchomości wspólnej – za opłaty dotyczące ich lokali, Wspólnota jako podatnik VAT na w/w opłaty wystawia co miesiąc faktury VAT dla współwłaścicieli,
*   na podstawie ich procentowego udziału w częściach wspólnych – za opłaty dotyczące części wspólnych, Wspólnota wystawia comiesięczne Noty Księgowe.

Umowy o dostarczanie tzw. mediów, zarówno do lokali stanowiących odrębne własności, jak również do części wspólnych nieruchomości, zawarte są wyłącznie pomiędzy dostawcą a Wspólnotą.

Każda faktura zakupowa, otrzymana przez Wspólnotę, która dotyczy lokali użytkowych jak i części wspólnych, „rozbijana” jest na dwa różne konta kosztowe, a po wystawieniu dokumentów dla naszych właścicieli, dwa różne konta przychodowe.

W księgach widnieją różne zapisy dotyczące lokali (404 i 701) i części wspólnych (401 i 702).

Sprawozdanie finansowe jest robione jako jedna całość, przychody i koszty dotyczące lokali i części wspólnych są wykazane w jednym rachunku zysków i strat oraz bilansie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie stosowania prawa podatkowego.

Czy Wspólnota Mieszkaniowa winna prowadzić dwie osobne księgi rachunkowe, jedną dotyczącą opłat za części wspólne, drugą dotyczącą lokali właścicieli nieruchomości oraz czy sprawozdanie finansowe może zawierać łączne dane?

Zdaniem Wnioskodawcy, rozbicie kosztów i przychodów na kontach księgowych osobno dotyczących odrębnych lokali oraz osobno części wspólnych jest wystarczające, a sprawozdanie finansowe dla jednego podmiotu jakim jest Wspólnota Mieszkaniowa winno uwzględniać wszystkie dane, zarówno dotyczące części wspólnych, jak również poszczególnych lokali, bez tworzenia dwóch osobnych planów kont i prowadzenia podwójnej ewidencji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady powstania i funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali, zarząd lub zarządca, któremu powierzono zarząd nieruchomością wspólną, musi prowadzić dla każdej nieruchomości wspólnej określoną przez wspólnotę ewidencję pozaksięgową kosztów zarządu nieruchomością wspólną oraz zaliczek uiszczanych na pokrycie tych kosztów, a także rozliczeń z innych tytułów na rzecz nieruchomości wspólnej.

Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Zatem, w myśl przepisu art. 9 ww. ustawy, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a – 16m.

Zmiany wprowadzone w art. 29 ust. 1 ustawy o własności lokali oraz dostosowanie do nich przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości dla niektórych jednostek nie prowadzących działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 115, poz. 748) zmienionego rozporządzeniem z dnia 02 sierpnia 2000 r. (Dz. U. Nr 66, poz. 794) oznaczają, że ewidencja rachunkowa dla wspólnot ma być prowadzona według zasad określonych przez poszczególną wspólnotę mieszkaniową. W związku z tym, ewidencja ta ma charakter ewidencji pozabilansowej.

W praktyce nie ma jednak przeszkód, by wspólnota mieszkaniowa prowadziła ewidencję księgową zdefiniowaną w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, ze zm.) i sporządzała na jej podstawie sprawozdanie z prowadzonej działalności oraz ewentualnie sprawozdanie finansowe.

W tym miejscu należy dodatkowo wskazać, że sposób ustalenia zasad prowadzenia ewidencji księgowej zależy wyłącznie od uchwały podjętej przez członków wspólnoty mieszkaniowej (art. 22 ust. 2 i ust. 3 pkt 10 ustawy o własności lokali).

Ustalona we własnym zakresie ewidencja rachunkowa winna jednak być dostosowana do wymogów określonych przepisami prawa podatkowego, bowiem wspólnoty mieszkaniowe są podatnikami, których obowiązują zarówno przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zatem, określona przez Wspólnotę ewidencja księgowa winna spełniać wymogi określone we wskazanym powyżej art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, dla celów rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca powinien prowadzić dla Wspólnoty Mieszkaniowej jedną księgę rachunkową oraz sporządzać jedno sprawozdanie finansowe zawierające łączne dane. Natomiast wybór sposobu prowadzenia ewidencji rachunkowej zależy od podjętej przez Wspólnotę Mieszkaniową uchwały.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.