Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.358.2025.1.PC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów
aktualizujących wierzytelność w momencie postawienia
dłużnika w stan likwidacji.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności
koszt-koszty uzyskania przychodów
nieściągalność-uprawdopodobnienie nieściągalności
odpisy-odpisy aktualizujące
przychód-przychody należne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-
Wierzytelności-Odpisy aktualizujące
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 26a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 2a-pkt 1-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2025 r., wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej,
    dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy mając na
    uwadze opisany stan faktyczny, Spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych odpis
    aktualizujący wierzytelność należną od L. I. SRL w momencie postawienia L. I. SRL w stan
    likwidacji.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

PPHU L. sp z.o.o. (zwana dalej także jako: „Spółka”) jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług oraz posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony
    obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych.
    Spółka jest jednym z największych europejskich dystrybutorów przędz tekstylnych i
    technicznych. Spółka zajmuje się produkcją, importem i dystrybucją (eksportem) przędz
    naturalnych i syntetycznych.
    Spółka dostarcza swoje produkty na rzecz kontrahentów z Unii Europejskiej i z poza Unią
    Europejską.
    Spółka jest jedynym udziałowcem i posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym i w
    głosach w spółce L. I. SRL z siedzibą we Włoszech, (...) (zwana dalej także jako „L. I. SRL”).
    L. I. SRL to osoba prawna będąca odpowiednikiem polskiej formuły spółki z o.o.
    przewidzianej w Kodeksie Spółek Handlowych posiadająca we Włoszech nieograniczony
    obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawych.
    L. I. SRL ta w ramach swojej działalności podlega prawu Włoskiemu i zarejestrowana jest w
    rejestrze przedsiębiorców włoskim (...) pod numerem (...) z kapitałem zakładowym (...) EUR.
    Celem powołania spółki L. I. SRL była efektywna dystrybucja i sprzedaż przędz do
    odbiorców znajdujących się na terytorium Włoszech. Realizując współpracę z L. I. SRL,
    Spółka dokonywała dostaw towarów w procedurze wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów (WDT) na rzecz L. I. SRL, co Spółka dokumentowała stosownymi fakturami VAT. W
    związku z dokonanymi dostawami przez Spółkę na rzecz L. I. SRL i udokumentowaniem ich
    fakturami VAT został rozpoznany przez Spółkę przychód należny zgodnie z brzmieniem
    art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Żadne ze wskazanych
    wyżej nieuregulowanych zobowiązań L. I. SRL względem Spółki nie uległo przedawnieniu.
    Pogarszająca się sytuacja gospodarcza i spadek zyskowności działalności we Włoszech
    spowodowało, że L. I. SRL nie jest w stanie uregulować wszystkich bieżących zobowiązań
    na rzecz Spółki.
    Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (art. 35b ust. 1 pkt 1 ustawy o
    rachunkowości) Spółka wprowadzała do ksiąg rachunkowych na dzień bilansowy 31
    grudnia 2024 r., uwzględniając stopień prawdopodobieństwa zapłaty, odpis aktualizujący,
    w odniesieniu do:
    1) należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości oraz w
      stosunku do których zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został
      złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu – do
      wysokości należności nieobjętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności,
      zgłoszonej likwidatorowi lub sędziemu-komisarzowi w postępowaniu upadłościowym
      lub umieszczonej w spisie wierzytelności w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
    2) należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli
      majątek dłużnika nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów
      postępowania upadłościowego – w pełnej wysokości należności;
    3) należności kwestionowanych przez dłużników oraz z których zapłatą dłużnik zalega, a
      według oceny sytuacji majątkowej i finansowej dłużnika spłata należności w umownej

      kwocie nie jest prawdopodobna – do wysokości niepokrytej gwarancją lub innym
      zabezpieczeniem należności;
    4) należności stanowiących równowartość kwot podwyższających należności, w stosunku
      do których uprzednio dokonano odpisu aktualizującego – w wysokości tych kwot, do
      czasu ich otrzymania lub odpisania;
    5) należności przeterminowanych lub nieprzeterminowanych o znacznym stopniu
      prawdopodobieństwa nieściągalności, w przypadkach uzasadnionych rodzajem
      prowadzonej działalności lub strukturą odbiorców – w wysokości wiarygodnie
      oszacowanej kwoty odpisu, w tym także ogólnego, na nieściągalne należności.
    Spółka zamierza zakwalifikować dokonane odpisy aktualizujące wartość należności do
    podatkowych kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26a i art. 16 ust.
    2a pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W roku 2025 planowane jest otwarcie postępowania likwidacyjnego L. I. SRL zgodnie z
    prawem włoskim, przeprowadzenie procesu likwidacji przez likwidatorów oraz
    zakończenie bytu prawnego L. I. SRL.

## Pytanie

Czy mając na uwadze opisany stan faktyczny, Spółka może zaliczyć do kosztów
    podatkowych odpis aktualizujący wierzytelność należną od L. I. SRL w momencie
    postawienia L. I. SRL w stan likwidacji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy Spółka będzie mieć prawo zaliczenia do podatkowych kosztów
    uzyskania przychodów dokonanych odpisów aktualizujących na podstawie art. 16 ust. 1
    pkt 26a i art. 16 ust. 2a pkt 1 lit. a ustawy o CIT, w związku z dokonanymi dostawami
    towarów na rzecz L. I. SRL po spełnieniu warunku postawienia L. I. SRL w stan otwarcia
    likwidacji.
    Wynika to z następującej podstawy prawnej.
    Zgodnie brzmieniem z art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „UCIT”), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów
    aktualizujących, z tym, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość
    należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była
    uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 UCIT do przychodów należnych, a ich
    nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie art. 16 ust. 2a pkt 1 UCIT.
    Dokonując wykładni powyższego przepisu, by zakwalifikować odpis aktualizacyjny
    należności jako koszt uzyskania przychodu konieczne jest łączne spełnienie trzech
    przesłanek:
    1. wierzytelność została zaliczona do przychodów należnych zgodnie z art. 12 ust. 3 UCIT,
      tj. zgodnie z zasadą memoriałową;
    2. w stosunku do danej należności dokonano odpisu aktualizacyjnego zgodnie z art. 35b
      ust. 1 ustawy o rachunkowości,
    3. nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona na podstawie art. 16 ust. 2a
      pkt 1 UCIT.
    Zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1 UCIT nieściągalność wierzytelności, o której mowa powyżej,
    uznaje się za uprawdopodobnioną w szczególności jeżeli:
    a) Dłużnik został postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albo
    b) Zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o
      zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w

      ustawie z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte
      postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
      przedsiębiorstw i banków, albo
    c) Wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na
      drogę postępowania egzekucyjnego, albo
    d) Wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.
    Jak wskazano w stanie faktycznym Spółka:
    - ujęła wierzytelności względem L. I. SRL jako przychody zgodnie z art. 12 ust. 3 UCIT,
    - dokonała z dniem 31 grudnia 2024 roku wprowadzenia odpisu aktualizacyjnego
      zgodnie z art. 35b ust. 1 ustawy o rachunkowości.
    Zatem po otwarciu postępowania likwidacyjnego L. I. SRL zostanie spełniona przesłanka
    uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności Spółki względem L. I. SRL, o której
    mowa w art. 16 ust. 2a pkt 1 lit. a UCIT czyli postawienie dłużnika w stan likwidacji.
    Tym samym Wnioskodawca uważa, że po otwarciu likwidacji L. I. SRL spełniając przesłanki
    przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 26a i art. 16 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT będzie posiadał
    prawo do kwalifikacji dokonanych odpisów aktualizujących jako koszt podatkowy w roku
    podatkowym, w którym doszło od otwarcia likwidacji L. I. SRL.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza m.in. interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. 0115-
    KDIT3.4011.545.2020.3.AWO.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „updop”, „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek
    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie,
    racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Należy przy tym zauważyć, że art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zawiera nie tylko katalog
    wyłączeń niektórych wydatków z kosztów uzyskania przychodów, ale pewne jego punkty
    stanowią, niezależnie od art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pozytywną podstawę zaliczenia
    określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, po spełnieniu wymienionych
    tam warunków.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o CIT,
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że
      kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności,
      określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio

      zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność
      została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.
    Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca co do zasady wyłącza z kosztów
    uzyskania przychodów również odpisy aktualizujące z wyjątkiem odpisów, które łącznie
    spełniają następujące warunki:
    - są odpisami aktualizującymi wartość należności, określonymi w ustawie z dnia 29
      września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.);
    - dotyczą należności bądź jej części uprzednio zaliczonej do przychodów należnych, na
      podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT;
    - nieściągalność należności została uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a pkt 1
      ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy o CIT,
      Nieściągalność wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 26-26c, uznaje się za
      uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności
      jeżeli:
      a) dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
        Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość
        albo
      b) zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o
        zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w
        ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte
        postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej
        przedsiębiorstw i banków, albo
      c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i
        skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo
      d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.
    Należy dodać, że prawidłowe ujęcie odpisów aktualizujących wartość należności w
    księgach rachunkowych jest niezbędne w celu zaliczenia ich w momencie
    uprawdopodobnienia do kosztów uzyskania przychodów. Koszt podatkowy nie wystąpi
    bowiem w sytuacji uprawdopodobnienia nieściągalności należności, jeżeli nie został
    dokonany odpis aktualizujący tę należność, bowiem kosztem tym jest odpis aktualizujący,
    a nie wierzytelność czy należność, której nieściągalność została uprawdopodobniona.
    Katalog możliwości uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności wymieniony w art.
    16 ust. 2a pkt 1 ustawy o CIT ma charakter otwarty, czyli możliwe są sytuacje, gdy
    wierzyciel w inny sposób uprawdopodobni, że dana wierzytelność jest nieściągalna.
    Wobec powyższego, nieściągalność wierzytelności będzie uznana za uprawdopodobnioną
    w przypadkach określonych w ww. przepisie oraz gdy przesłanki uprawdopodobnienia
    będą miały charakter przesłanek o znaczeniu prawnym równorzędnym w stosunku do
    wskazanych w ww. przepisie. Dodać także należy, że uprawdopodobnienie nieściągalności
    wierzytelności ciąży na podatniku.
    Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że termin do zaliczenia nieściągalnych wierzytelności
    do kosztów uzyskania przychodów ograniczony jest przepisem art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy
    o CIT, zgodnie z którym,
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako
      przedawnione.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy mając na uwadze opisany stan faktyczny,
    Spółka może zaliczyć do kosztów podatkowych odpis aktualizujący wierzytelność należną
    od L. I. SRL w momencie postawienia L. I. SRL w stan likwidacji.

    W opisie sprawy wskazali Państwo, że:
    - w związku z dokonanymi dostawami przez Spółkę na rzecz L. I. SRL i
      udokumentowaniem ich fakturami VAT został rozpoznany przez Spółkę przychód
      należny zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 3 ustawy o CIT;
    - żadne ze wskazanych wyżej nieuregulowanych zobowiązań L. I. SRL względem Spółki
      nie uległo przedawnieniu;
    - zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (art. 35b ust. 1 pkt 1 ustawy o
      rachunkowości) Spółka wprowadzała do ksiąg rachunkowych na dzień bilansowy 31
      grudnia 2024 r., uwzględniając stopień prawdopodobieństwa zapłaty, odpis
      aktualizujący od tych należności;
    - w roku 2025 planowane jest otwarcie postępowania likwidacyjnego L. I. SRL zgodnie z
      prawem włoskim, przeprowadzenie procesu likwidacji przez likwidatorów oraz
      zakończenie bytu prawnego L. I. SRL.
    Z powyższego wynika, że po otwarciu postępowania likwidacyjnego L. I. SRL zostanie
    spełniona przesłanka uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności Spółki
    względem L. I. SRL, o której mowa w art. 16 ust. 2a pkt 1 lit. a ustawy o CIT, czyli
    postawienie dłużnika w stan likwidacji.
    Zatem, odpisy aktualizujące należności zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów w
    dacie łącznego spełnienia dwóch warunków:
    - dokonanie odpisu aktualizującego wartość należności (w ujęciu rachunkowym),
    - udokumentowanie prawdopodobieństwa nieściągalności wierzytelności
      (nieprzedawnionej, uprzednio zaliczonej do przychodów należnych).
    Gdy warunki powyższe zostaną spełnione w różnych latach podatkowych, zaliczenie
    należności do kosztów uzyskania przychodów będzie możliwe w roku podatkowym, w
    którym spełniony zostanie drugi z warunków. Jednakże, gdy nieściągalność wierzytelności
    została uprawdopodobniona wcześniej niż dokonano jej ewidencyjnego odpisania, to
    odpisaną wierzytelność zalicza się do kosztów uzyskania przychodów w roku, w którym
    nastąpił odpis aktualizujący wierzytelności jako nieściągalnej.
    Tym samym, po otwarciu likwidacji L. I. SRL spełniając przesłanki przewidziane w art. 16
    ust. 1 pkt 26a i art. 16 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, będą Państwo posiadać prawo do
    kwalifikacji dokonanych odpisów aktualizujących jako koszt podatkowy w roku
    podatkowym, w którym doszło od otwarcia likwidacji L. I. SRL.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.

    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.