Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-888/10/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-28
Teza: skutki podatkowe sprzedaży wydzielonej części gruntu w użytkowaniu wieczystym wraz z budynkiem (PKOB 1230)
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2010r. (data wpływu do tut. Biura 17 września 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 listopada 2010r. (data wpływu 3 grudnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wydzielonej części gruntu w użytkowaniu wieczystym wraz z budynkiem (PKOB 1230) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2010r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych sprzedaży wydzielonej części gruntu w użytkowaniu wieczystym wraz z budynkiem (PKOB 1230).

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 29 listopada 2010r. (data wpływu 3 grudnia 2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 18 listopada 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza sprzedać część zabudowanej nieruchomości nabytej w 1997r. Nabyty grunt (prawo użytkowania wieczystego) był opodatkowany przy nabyciu opłatą skarbową, natomiast zabudowania podatkiem VAT. Przy nabyciu podatnik występował jako prowadzący działalność gospodarczą, lecz zapłaconego w cenie podatku VAT nie rozliczył.

Nieruchomość została wprowadzona do prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, przychody z najmu były opodatkowane podatkiem VAT, podatek VAT był rozliczany a od wartości budynku były naliczane odpisy amortyzacyjne do końca 2007r., przy czym wartość początkowa zabudowań została powiększona o dokonane ulepszenia i modernizacje znacznie przekraczające 30% wartości początkowej i nakłady doliczone do wartości początkowej, następnie amortyzowanej. Obecnie, od 1 stycznia 2008r. nie dokonuje się już odpisów amortyzacyjnych, ale przychody z najmu wchodzą w skład przychodów z działalności gospodarczej Wnioskodawcy do chwili obecnej.

Zamiarem Wnioskodawcy jest, po dokonaniu geodezyjnego podziału nieruchomości, wykonanie na wydzielonej części gruntu przebudowy istniejącej zabudowy i następnie tą wydzieloną część gruntu wraz z zabudową sprzedać innej osobie prawnej (spółce z ograniczoną odpowiedzialnością). Tak podatnik jak i przyszły nabywca posiadają status czynnych podatników podatku VAT, przyszły nabywca zakupioną nieruchomość też będzie wykorzystywał w swojej działalności.

Wartość zabudowań w chwili nabycia została określona na kwotę 44.592,22 brutto wraz z podatkiem VAT. Ta wartość została przyjęta jako wartość początkowa, lecz na koniec 2007r., po wykonanych remontach i modernizacjach (jako inwestycje) ta wartość początkowa wynosiła już łącznie 239.438,00 zł od której dokonano łącznego odpisu amortyzacyjnego za cały okres użytkowania w kwocie 74.682,59 zł. Nieruchomość jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej podatnika do chwili obecnej, przychody z najmu były obciążane kosztem w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz kosztami utrzymania tej nieruchomości, a podatek VAT należny rozliczany z podatkiem naliczonym.

Ponadto Wnioskodawca dodaje, że jest podatnikiem podatku VAT czynnym od chwili wprowadzenia podatku VAT, a przed jego wprowadzeniem był podatnikiem podatku obrotowego od 26 sierpnia 1990r.

Całość nieruchomości była przez cały okres czasu wykorzystywana do prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. W części budynków Wnioskodawca prowadził swoje biura, w pozostałej części lokale były wynajmowane zewnętrznym podmiotom. Nieruchomość gruntowa była wykorzystywana na parking i plac składowy przez Wnioskodawcę. Działalność w postaci wynajmowania lokali była opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do działalności rolniczej i nie prowadził sprzedaży własnych produktów rolnych.

Wnioskodawca nie jest w stanie dziś określić, czy przysługiwało mu prawo odliczenia zapłaconego podatku VAT. Niezależnie od tego postanowił zapłaconego przy nabyciu nieruchomości podatku nie odliczać.

Nieruchomość obecnie składa się (poza nieruchomością gruntową) z budynków wykorzystywanych na pomieszczenia biurowe (1220 PKOB) oraz lokale handlowo-usługowe (1230 PKOB). Cała budowla, będąca budynkiem w rozumieniu odpowiednich przepisów, składa się z dwóch segmentów połączonych łącznikiem. Budynki na nieruchomości są trwale związane z gruntem. Budynki zostały wybudowane w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Wnioskodawca nie może obecnie określić dokładnej daty oddania tych budynków.

Pierwsze zasiedlenie budynków przez Wnioskodawcę nastąpiło 1 stycznia 1998r. Nastąpiło to przed ulepszeniem budynków przez Wnioskodawcę, jednak zaraz po ich nabyciu. Jednak nie było to zdarzenie powodujące obowiązek podatkowy VAT.

Wnioskodawca dokonał ulepszenia budynku w drugim kwartale 1998r. Wnioskodawcy w wyniku ulepszenia przysługiwało prawo do odliczenia zapłaconego podatku VAT, co również Wnioskodawca uczynił. Pierwsze zasiedlenie po ulepszeniu budynków nastąpiło w 1999r. przez najemcę. Najem w wykonaniu Wnioskodawcy podlegał opodatkowaniu VAT, za najem wystawiane były faktury VAT.

Budynki w stanie ulepszonym są wykorzystywane do wynajmowania do chwili obecnej. Wynajmowane są lokale biurowe i handlowo-usługowe w budynku (jak już Wnioskodawca zaznaczył składającego się z dwóch segmentów połączonych integralnym łącznikiem w kształcie litery H) od 1999r. Przeznaczone do najmu są wszystkie lokale, poza lokalami zajętymi przez Wnioskodawcę na cele biurowe. Użytkowanie wieczyste gruntu nie jest przedmiotem najmu.

Na skutek podziału nieruchomość gruntowa zostanie podzielona na dwie mniejsze działki, mniej więcej o równej powierzchni, w ten sposób że na każdej działce pozostanie jeden segment, a łącznik zostanie wyburzony. Jeden segment budynku zostanie wyburzony, a na tej wydzielonej działce, po wyburzeniu segmentu, zostanie wybudowany przez Wnioskodawcę pawilon handlowo-usługowy o powierzchni 1160 m2 (1230 PKOB).

Pozostałego segmentu, który będzie stanowił odrębną całość (w związku z wyburzeniem łącznika), Wnioskodawca nie zamierza przebudowywać.

W momencie sprzedaży pawilon handlowo-usługowy będzie trwale związany z gruntem, a jego symbol wg PKOB to 1230.

Podczas budowy pawilonu handlowo-usługowego będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia zapłaconego podatku VAT, Wnioskodawca jest nadal czynnym podatnikiem VAT.

Sprzedaż nowo wybudowanego pawilonu nastąpi zaraz po jego wybudowaniu i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. Wnioskodawca wcześniej nie dokonywał sprzedaży nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy transakcja sprzedaży wydzielonej części nieruchomości gruntowej (prawa użytkowania wieczystego) wraz z przebudowanym budynkiem jest wprost opodatkowana podatkiem VAT czyli czy jest odpłatną dostawą towarów nie tylko w zakresie budynku ale też i wydzielonej części gruntu (prawa użytkowania wieczystego) na którym ten budynek będzie wzniesiony?

Czy też dostawa budynku dla przyszłego nabywcy będzie wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia z uwagi na ulepszenie budynku o wartość wydatków, w stosunku do których podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a w tym wydatków poniesionych na ulepszenie znacznie przekraczających 30% wartości początkowej i nie będzie korzystała z ustawowego zwolnienia z podatku od towarów i usług?

Czy też podatnik zmuszony będzie do wystąpienia wraz z przyszłym nabywcą do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla nabywcy z oświadczeniem o rezygnacji ze zwolnienia z podatku od towarów i usług (gdyby takie zwolnienie z art. 43 istotnie obejmowało tą transakcję) w celu poddania transakcji opodatkowaniem tym podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa budynku dla przyszłego nabywcy jest dostawą, która dla nabywcy będzie pierwszym zasiedleniem, z uwagi na poniesienie na ulepszenie istniejącego budynku wydatków znacznie przekraczających 30% wartości początkowej lub wręcz wzniesienie w miejscu starego całkowicie nowego budynku i będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, mimo iż podatnik nie rozliczył (nie obniżył podatku należnego o kwotę podatku naliczonego) podatku VAT zapłaconego przy nabyciu tego budynku, aczkolwiek miał do tego prawo jako czynny podatnik, wraz z dostawą budynku opodatkowaniu będzie podlegało również prawo użytkowania wieczystego wydzielonej części gruntu, zatem cała transakcja nie będzie korzystała z ustawowego zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku VAT i nie będzie konieczne występowanie do naczelnika urzędu skarbowego z rezygnacją ze zwolnienia od podatku i wyborze opodatkowania transakcji podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi natomiast art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, stosownie do treści art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl postanowień art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Zatem oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste w rozumieniu ww. przepisów jest dostawą towaru.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli zatem dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta z preferencyjnej stawki podatku, bądź też ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, to z preferencji takiej lub też ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym budynek jest posadowiony.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku, a nawet zwolnień od podatku.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywania w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10-11 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, mającym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT prawo do zwolnienia od podatku tej dostawy, po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10-11 ustawy o VAT, możliwość zrezygnowania z tego zwolnienia i opodatkowania dostawy na zasadach ogólnych.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Stosownie do treści art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W myśl art. 41 ust. 12a i 12b ww. ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego powyżej nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).

Natomiast zgodnie z § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.), w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika zatem, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Mając na uwadze powyższe przepisy, obniżona stawka w wysokości 7% ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do czynności związanych z budową, remontem i przebudową obiektów, których głównym celem jest cel mieszkaniowy.

Wskazać należy także, że ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem dla celów podatku VAT stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z cyt. wyżej rozporządzeniem w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje:

*   111 – budynki mieszkalne jednorodzinne,
*   112 – budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,
*   113 – budynki zbiorowego zamieszkania.

Natomiast dział PKOB 12 obejmuje:

*   121 - budynki mieszkalne jednorodzinne, hotele i budynki zakwaterowania turystycznego,
*   122 - budynki biurowe,
*   123 - budynki handlowo-usługowe,
*   124 - budynki transportu i łączności,
*   125 - budynki przemysłowe i magazynowe,
*   126 - ogólnodostępne obiekty kulturalne, budynki o charakterze edukacyjnym, budynki szpitali i zakładów opieki medycznej oraz budynki kultury fizycznej,
*   127 - pozostałe budynki niemieszkalne.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać część zabudowanej nieruchomości nabytej w 1997r. Nabyty grunt (prawo użytkowania wieczystego) był opodatkowany przy nabyciu opłatą skarbową, natomiast zabudowania podatkiem VAT. Przy nabyciu podatnik występował jako prowadzący działalność gospodarczą, lecz zapłaconego w cenie podatku VAT nie rozliczył. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT czynnym od chwili wprowadzenia podatku VAT.

Nieruchomość obecnie składa się (poza nieruchomością gruntową) z budynków wykorzystywanych na pomieszczenia biurowe (1220 PKOB) oraz lokale handlowo-usługowe (1230 PKOB). Cała budowla, będąca budynkiem w rozumieniu odpowiednich przepisów, składa się z dwóch segmentów połączonych łącznikiem. Budynki na nieruchomości są trwale związane z gruntem. Budynki zostały wybudowane w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Całość nieruchomości była przez cały okres czasu wykorzystywana do prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. W części budynków Wnioskodawca prowadził swoje biura, w pozostałej części lokale były wynajmowane zewnętrznym podmiotom. Działalność w postaci wynajmowania lokali była opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykorzystywał nieruchomości do działalności rolniczej i nie prowadził sprzedaży własnych produktów rolnych. Przeznaczone do najmu są wszystkie lokale, poza lokalami zajętymi przez Wnioskodawcę na cele biurowe. Użytkowanie wieczyste gruntu nie jest przedmiotem najmu.

Na skutek podziału nieruchomość gruntowa zostanie podzielona na dwie mniejsze działki, mniej więcej o równej powierzchni, w ten sposób że na każdej działce pozostanie jeden segment, a łącznik zostanie wyburzony. Następnie jeden segment budynku zostanie wyburzony, a na tej wydzielonej działce, po wyburzeniu segmentu, zostanie wybudowany przez Wnioskodawcę pawilon handlowo-usługowy o powierzchni 1160 m2 (1230 PKOB).

Wydzieloną część gruntu wraz z zabudową Wnioskodawca zamierza sprzedać innej osobie prawnej (spółce z ograniczoną odpowiedzialnością). Zarówno Wnioskodawca jak i przyszły nabywca posiadają status czynnych podatników podatku VAT, przyszły nabywca zakupioną nieruchomość też będzie wykorzystywał w swojej działalności.

Pozostałego segmentu, który będzie stanowił odrębną całość (w związku z wyburzeniem łącznika), Wnioskodawca nie zamierza przebudowywać.

W momencie sprzedaży pawilon handlowo-usługowy będzie trwale związany z gruntem, a jego symbol wg PKOB to 1230.

Podczas budowy pawilonu handlowo-usługowego będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia zapłaconego podatku VAT, Wnioskodawca jest nadal czynnym podatnikiem VAT.

Sprzedaż nowo wybudowanego pawilonu nastąpi zaraz po jego wybudowaniu i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. Wnioskodawca wcześniej nie dokonywał sprzedaży nieruchomości.

Analiza powołanych przepisów oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, iż w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż dostawa będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. W związku z tym Wnioskodawca nie będzie miał możliwości zrezygnowania ze zwolnienia od podatku dla przedmiotowej dostawy po spełnieniu warunków określonych w art. 43 ust. 10-11 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie nie ma również podstaw do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy, gdyż w stosunku do przedmiotowego obiektu, dokonującemu jego dostawy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawne należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawcę dostawa gruntu w użytkowaniu wieczystym wraz z posadowionym na tym gruncie budynkiem usługowo-handlowym (PKOB 1230) podlegać będzie na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 29 ust. 5 tej ustawy opodatkowaniu wg stawki 22% VAT.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa budynku dla przyszłego nabywcy będzie podlegała opodatkowaniu oraz z dostawą budynku opodatkowaniu będzie podlegało również prawo użytkowania wieczystego wydzielonej części gruntu, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Nadmienia się, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.