Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-133/12-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-05-02
Teza: Czy usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę, finansowane w całości lub w co najmniej 70 % ze środków publicznych są zwolnione z podatku VAT?
Słowa kluczowe: finansowanie; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stawka-stawki podatku; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy., przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2012 r. (data wpływu 6 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT do świadczonych usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zwolnienia od podatku VAT do świadczonych usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. pozostałych pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (85.59 B), działalność wspomagająca edukację (85.60.Z). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest wykonawcą usług szkoleniowych w projektach współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na podstawie podpisanych z Beneficjentem (Wojewódzka (…) Komenda Ochotniczych Hufców Pracy) umów o wykonanie usług szkoleniowych. Szkolenia, warsztaty oraz kursy prowadzone są przez Wnioskodawcę w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, poszerzenia wiedzy i zdobycia nowych umiejętności zawodowych przez uczestników.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania. Wnioskodawca posiada akredytację dla działalności oświatowej prowadzonej na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, w formach pozaszkolnych. Akredytacja nie obejmuje przeprowadzenia indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych. Świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca wpisany jest do Ewidencji Niepublicznych Placówek Doskonalenia nauczycieli prowadzonej przez Marszałka Województwa (…) na podstawie art. 77a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz § 24 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 listopada 2009 r., w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli (Dz. U. Nr 200 poz. 1537). Ponadto, do dnia 31 grudnia 2010 r. podatnik korzystał ze zwolnienia przedmiotowego w podatku od towarów i usług na podstawie załącznika nr 4 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Usługobiorcą szkoleń organizowanych i wykonywanych przez Wnioskodawcę jest przede wszystkim Wojewódzka (\`(...)\`) Komenda Ochotniczych Hufców Pracy (państwowa jednostka organizacyjna – dysponent środków publicznych stopnia 3, realizująca projekt ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w 75% i 25% ze środków publicznych) biorąca udział w projekcie „Szkolenie (\`(...)\`)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego i budżetu państwa.

Umowa z Wojewódzką (\`(...)\`) Komendą Ochotniczych Hufców Pracy jest zawarta w wyniku przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113 poz. 759) i dokonania przez Zamawiającego wyboru Wykonawcy na przeprowadzenie indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych – młodzieży biorącej udział w projekcie „Szkolenie (…)” na terenie województwa (\`(...)\`).

Zdobywanie wykształcenia na zasadach uczestnictwa w Ochotniczych Hufcach Pracy (OHP) jest jedną z dróg uzyskiwania wiedzy ogólnej i przygotowania zawodowego w ramach polskiego systemu oświaty. Uczestnik OHP uzupełnia wykształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej lub gimnazjum z jednoczesnym przyuczeniem do wykonywania określonej pracy lub zdobywa kwalifikacje zawodowe na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej. Praktyczne przygotowanie zawodowe odbywa się u pracodawców zewnętrznych (np. rzemieślników). Nauka zawodu trwa 2 lub 3 lata (w zależności od programu nauczania). Przygotowanie do wykonywania określonej pracy trwa do ukończenia przez uczestnika OHP gimnazjum, nie dłużej jednak niż 22 miesiące. Absolwent OHP otrzymuje świadectwo ukończenia szkoły, a po zdaniu egzaminu z przygotowania zawodowego – tytuł zawodowy lub zaświadczenie o ukończeniu przyuczenia do wykonywania określonej pracy. W OHP zabiega się o umożliwienie wychowankom korzystania z zajęć wyrównawczych z poszczególnych przedmiotów. Podyktowane jest to troską o zapewnienie osiągnięcia jak najlepszych wyników na egzaminie kompetencyjnym młodzieży korzystającej z przygotowania zawodowego w ramach gimnazjum, tak, aby gimnazjaliści – uczniowie klas przysposabiających do pracy osiągnęli lepsze wyniki egzaminu kończącego naukę w gimnazjum.

U podstaw koncepcji projektu „Szkolenie (\`(...)\`)” leży ułatwienie startu zawodowego osobom w wieku 15-24 lata, które wskutek niekorzystnych uwarunkowań środowiskowych, rodzinnych bądź osobistych wymagają zintegrowanego, profesjonalnego wsparcia o charakterze edukacyjno-wychowawczym, mającego na celu uzupełnienie wykształcenia ogólnego, uzyskanie kwalifikacji zawodowych, nabycie umiejętności poruszania się po rynku pracy, a w konsekwencji podjęcie zatrudnienia. Głównym celem projektu jest zaś aktywizacja społeczno-zawodowa starannie dobranej grupy osób w wieku 15-24 lata, zagrożonych wykluczeniem społecznym, w tym uczestników Ochotniczych Hufców Pracy.

Cel główny projektu zostanie zrealizowany przez cele szczegółowe obejmujące:

1.  wyrównanie zaległości edukacyjnych zakończone promocją do następnej klasy,
2.  nabycie wiadomości i umiejętności umożliwiających skuteczne wejście na rynek pracy,
3.  podjęcie zatrudnienia lub założenie własnej działalności gospodarczej.

W celu podwyższenia kwalifikacji oraz rozwinięcia kompetencji zawodowych uczestnicy projektu objęci są wsparciem w postaci rożnego rodzaju warsztatów, kursów i szkoleń. Warsztaty wyrównawcze z przedmiotów szkolnych zostały przewidziane w projekcie jako wsparcie dla młodzieży mającej problemy z nauką i tym samym zagrożonej wypadnięciem z systemu szkolnego przez brak promocji do następnej klasy, a tym samym nieukończenie udziału w projekcie i nieuzyskanie kwalifikacji zawodowych.

Organizacja i wykonanie indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych prowadzone jest przez nauczycieli szkół gimnazjalnych zatrudnionych u podatnika na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe na rzecz podmiotów, których finansowanie pochodzi ze środków publicznych, tj. z budżetu państwa, przychodów jednostek sektora finansów publicznych, jak również z budżetu Unii Europejskiej.

W przypadku szkoleń przeprowadzanych na rzecz podmiotów należących do sektora finansów publicznych, Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe zazwyczaj, jako wykonawca wyłoniony w trybie przetargowym w formie Prawa zamówień publicznych.

W przypadku szkoleń finansowanych w całości lub 70% z budżetu UE mamy do czynienia z sytuacją, gdzie usługobiorca – beneficjent (Komenda Wojewódzka Ochotniczych Hufców Pracy) korzystający z dofinansowania ze środków unijnych, korzysta z usług szkoleniowych Wnioskodawcy na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o dokonanie interpretacji przepisów poprzez udzielenie odpowiedzi na postawione we wniosku pytanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę, finansowane w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych są zwolnione z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotem wniosku są usługi szkoleniowe, które nie mieszczą się w zakresie usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., Nr 54 poz. 535 – dalej: „Ustawa VAT”).

W takim stanie faktycznym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie:

*   art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c) Ustawy VAT w przypadku finansowania powyższych usług szkoleniowych w całości ze środków publicznych, lub
*   § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2010 r., Nr 246 poz. 1649 – dalej „Rozporządzenie”) w przypadku finansowania tychże usług w co najmniej 70 % ze środków publicznych.

1.Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe za zakresu kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c Ustawy VAT usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26 finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane są zwolnione z podatku VAT. Usługi tego rodzaju są zwolnione z podatku VAT również na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia, w przypadku finansowania ze środków publicznych przynajmniej w 70%.

W związku z powyższym, w pierwszej kolejności należy ustalić czy usługi świadczone przez Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

W ustawodawstwie polskim brak jest definicji kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, posłużyć się, zatem należy definicjami sformułowanymi w piśmiennictwie i orzecznictwie.

Kształceniem zawodowym powszechnie określa się więc czynności mające na celu podniesienie kwalifikacji związanych z wykonywanym zawodem poprzez zdobywanie i poszerzanie wiedzy. Potwierdzeniem powyższego jest zdefiniowanie kształcenia zawodowego, jako: umożliwiające opanowanie wiedzy związanej z wybranymi zawodami i zawodami pokrewnymi, opanowanie metod, środków form pracy zawodowej, rozwinięcie zainteresowań i uzdolnień potrzebnych w związku z wykonywaniem zawodu oraz przyzwyczajenie do ciągłego podnoszenia kwalifikacji (T. Nowacki: Zawodoznawstwo, Radom 1999 r.).

Brak jest również wprost sformułowanej definicji przekwalifikowania zawodowego, natomiast, jak wskazał przykładowo Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 14 listopada 2000 r. (sygn. akt III AUa 836/00, OSA 2001/6/26) przekwalifikowanie zawodowe oznacza: „przekwalifikowanie w ramach posiadanych już ogólnych kwalifikacji albo zdobycie nowego zawodu”. Powszechnie uznawaną definicją usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania jest też definicja wskazująca, iż usługi te obejmują nauczanie, pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Przy czym czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia dla możliwości uznania, iż mamy do czynienia z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Ponadto, zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają m.in. kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego określona została w Rozporządzeniu Rady nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z preambułą do Rozporządzenia 282/2011 kształcenie zawodowe lub przekwalifikowujące powinno obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, bez względu na czas trwania kursu. W myśl art. 44 Rozporządzenia 282/2011 usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, zapewnione na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z powyższych definicji wynika więc, iż podstawową przesłankę do uznania, iż mamy do czynienia z kształceniem zawodowym stanowi podnoszenie kwalifikacji zawodowych oraz uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych w wyniku korzystania z oferowanych usług szkoleniowych.

Poniżej Wnioskodawca podaje przykłady szkoleń przez niego organizowanych w zakresie kształcenia zawodowego. Przykład rzeczonego szkolenia stanową szkolenia: z zakresu przedsiębiorczości, wyrównawcze zajęcia szkolne, kursy pierwszej pomocy, szkolenia zawodowe, kursy komputerowe, szkolenia językowe, kursy prawa jazdy i praktyki zawodowe.

Celem powyższych szkoleń i kursów było poszerzenie wiedzy i zdobycie umiejętności jego uczestników m.in. z zakresu medycyny (udzielanie pierwszej pomocy) czy informatyki.

Powyższe szkolenia przeprowadzone przez Wnioskodawcę miały zatem na celu uzupełnienie i zdobycie wiedzy oraz nowych umiejętności zawodowych w zakresie stanowiącym przedmiot szkolenia. Oczywistym, więc jest, że tego rodzaju szkolenia stanowią proces kształcenia, którego efektem jest wzrost umiejętności zawodowych i podniesienie kwalifikacji zawodowych uczestników szkolenia.

Wskazując na powyższe, nie ulega wątpliwości, że Wnioskodawca świadczy usługi mieszczące się w zakresie kształcenia zawodowego. Warsztaty są niewątpliwie usługami kształcenia zawodowego polegającymi na uzupełnianiu przez uczestników OHP wykształcenia ogólnego w zakresie szkoły podstawowej lub gimnazjum z jednoczesnym przyuczeniem do wykonywania określonej pracy lub zdobywania kwalifikacji zawodowych.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż usługi przeprowadzania ww. szkoleń będą spełniały definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Szkolenia te będą miały na celu – jak wskazał Wnioskodawca – podnoszenie przez ich uczestników kwalifikacji zawodowych, doszkolenie, uzyskanie wiedzy do celów zawodowych. Szkolenia pomagają osobom biorącym w nich udział poszerzyć ich kwalifikacje, nabyć nowe umiejętności niezbędne do wykonywania określonego zawodu, czy też uzupełnić posiadaną wiedzę wymaganą na danym stanowisku.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wydanych interpretacjach indywidualnych, m.in. przez: Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 września 2011 r. (znak: ILPP1/443-883/11-5/AW), Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2011 r. (znak: IPPP1-443-1003/11-2/IGo), Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2011 r. (ILPP2/443-856/11-2/SJ).

Analizując powyższe, uznać należy, iż Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe, których celem jest podniesienie kwalifikacji zawodowych uczestników szkoleń. Zatem usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) Ustawy VAT oraz § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia.

2.Usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę finansowane są w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych.

W celu możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania w zakresie świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) Ustawy VAT lub § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia, należy rozstrzygnąć czy usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę finansowane są w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wnioskodawca wskazuje, iż świadczone przez niego usługi szkoleniowe spełniają powyższe warunki z uwagi na fakt, że:

*   usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę, o których mowa we wniosku, finansowane są ze środków publicznych, oraz
*   powyższy fakt znajduje potwierdzenie w odpowiedniej dokumentacji dotyczącej finansowania tych usług ze środków publicznych.

W celu wskazania, iż usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę są finansowane ze środków publicznych należy w pierwszym rzędzie określić co należy rozumieć pod pojęciem środków publicznych oraz jakie podmioty mogą te środki wydatkować.

W przypadku Wnioskodawcy mamy do czynienia z dwoma kategoriami źródeł finansowania usług szkoleniowych ze środków publicznych:

*   usługi finansowane z budżetu państwa oraz budżetów jednostek sektora finansów publicznych oraz
*   usługi finansowane z budżetu Unii Europejskiej (dalej: „UE”).

Wnioskodawca wskazuje, iż obie kategorie źródeł finansowania stanowią środki pochodzące ze środków publicznych.

Wskazać bowiem należy, że zgodnie z przepisami Ustawy o Finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 157, poz. 1240 - dalej: Ustawa o Finansach publicznych”) za środki publiczne uważa się m.in. środki pochodzące z:

1.  budżetu państwa, a więc dochody publiczne (m.in. daniny publiczne, inne dochody budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych) oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł,
2.  budżetu UE, tj. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (w tym pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego) oraz inne środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi.

Ad. a) Ustawa o Finansach publicznych wskazuje podmioty uprawnione do dokonywania wydatków finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z art. 9 (definiuje on jednostki sektora finansów publicznych) w zw. z art. 44 ust. 1 Ustawy o Finansach publicznych (który wskazuje na zasady ponoszenia wydatków publicznych – mogą one być ponoszone na cele i w wysokościach ustalonych w ustawie budżetowej, uchwale budżetowej jednostki samorządu terytorialnego lub też planie finansowym jednostki sektora finansów publicznych) są to przede wszystkim jednostki sektora finansów publicznych m.in.: organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego, państwowa jednostka organizacyjna czy agencje wykonawcze.

Wobec powyższego uznać należy, iż wydatki dokonywane przez jednostki sektora finansów publicznych stanowią wydatki finansowane ze środków publicznych. Zgodnie bowiem z art. 5 Ustawy o Finansach publicznych wszystkie środki wydatkowane przez jednostki sektora finansów publicznych są środkami publicznymi (z wyjątkami, które nie mają zastosowania w sprawie). Wskazują na to w szczególności klauzule ogólne zawarte w art. 5 Ustawy o Finansach publicznych, definiujące środki publiczne niemieszczące się w innych kategoriach, a mianowicie:

*   art. 5 ust. 1 pkt 5 Ustawy o Finansach publicznych, wskazujący, że środkami publicznymi są przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł;
*   art. 5 ust. 2 pkt 2 Ustawy o Finansach publicznych, wskazujący, że dochodami publicznymi (będącymi środkami publicznymi) są również inne dochody budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych należne na podstawie odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych;

Zgodnie z powyższym całokształt środków pozostających w dyspozycji jednostek sektora finansów publicznych stanowią środki publiczne.

W przypadku więc usług szkoleniowych świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz jednostek sektora finansów publicznych takich jak: organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego, państwowa jednostka organizacyjna, jednostki budżetowe, agencje wykonawcze i innych, powyższe usługi stanowią usługi szkoleniowe finansowane w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca świadcząc usługi z szkoleniowe na rzecz powyższych podmiotów spełnia warunek finansowania w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że usługi szkoleniowe prowadzone na rzecz jednostek sektora finansów publicznych (zgodnie z art. 44 ust. 4 Ustawy o Finansach publicznych) świadczone są co do zasady w oparciu o umowy zawarte w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759 - dalej: „Ustawa Prawo zamówień publicznych). Przedmiotowe umowy będą również potwierdzeniem, że środki finansujące szkolenia są środkami publicznymi.

Ad. b) Wnioskodawca świadczy również usługi finansowane ze środków publicznych pochodzących z budżetu UE.

O tym, że środki pochodzące z budżetu UE są środkami publicznymi świadczy art. 5 ust. 1 pkt 2 Ustawy o Finansach publicznych, wskazujący, że środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W przypadku środków pochodzących z funduszy unijnych mamy do czynienia zazwyczaj z usługami świadczonymi w ramach projektów w których:

*   Wnioskodawca jest beneficjentem środków unijnych w oparciu o umowę o dofinansowanie i w ramach tej umowy świadczy usługi szkoleniowe, lub
*   usługobiorca korzystający z dofinansowania ze środków unijnych korzysta z usług szkoleniowych Wnioskodawcy na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w obu sytuacjach mamy do czynienia ze świadczeniem usług szkoleniowych, które są w całości lub w co najmniej 70% finansowane ze środków pochodzących z budżetu UE. Zatem również i w tym przypadku spełniona jest przesłanka świadczenia przez Wnioskodawcę usług szkoleniowych finansowanych w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych.

3.Podsumowanie.

W świetle powyższego, mając na uwadze, iż:

*   Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe w zakresie kształcenia zawodowego
*   Usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę finansowane są w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych
*   Wnioskodawca posiada dowody wskazujące na pochodzenie przedmiotowych środków, w szczególności umowy oraz odpowiednie oświadczenia, wskazać należy, że usługi te korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) Ustawy VAT lub § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia.

Reasumując, usługi szkoleniowe opisane we wniosku świadczone przez Wnioskodawcę są usługami w zakresie kształcenia zawodowego, które w całości bądź w co najmniej 70% finansowane są ze środków publicznych, a zatem usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane, są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c) Ustawy VAT lub na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ( …).

Ponadto, zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. przepisem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak wynika z regulacji art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie natomiast z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku, który w pozycji 7 wymieniał jako zwolnione usługi w zakresie edukacji (ex 80) i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ust. 1 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo -rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

− oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, iż jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą natomiast korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

− oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jednocześnie, stosownie do treści § 13 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Natomiast na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), środkami publicznymi są dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2, przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące ze sprzedaży papierów wartościowych, z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego, ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych, z otrzymanych pożyczek i kredytów, z innych operacji finansowych oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b (ust. 3 pkt 1). Przy czyni w pkt 5 lit. a i b wymienione zostały środki przeznaczone na realizację:

1.  programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) ni 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1),
2.  programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz. Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1).

Jak powyższe wskazuje, ustawa o finansach publicznych wymienia wprost co należy uznać za środki publiczne. Przepisy zaliczają do środków publicznych ni. in. dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł (pkt 4 i 5). Środkami publicznymi są również środki pochodzące m.in. z funduszy strukturalnych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż dla oceny, czy określone usługi będą zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 oraz § 13 ust. 1 pkt 20 ww. rozporządzenia Ministra. Finansów konieczne jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy omawiane usługi są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie czy spełniają dodatkowe warunki wynikające z tych przepisów, tj. czy prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, czy mają uzyskaną akredytację na dany rodzaj szkolenia lub czy są finansowane w wysokości co najmniej 70% ze środków publicznych.

W tym miejscu wskazać należy, iż od dnia 1 lipca 2011 r. stosuje się przepisy Rozporządzenia Wykonawczego Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L. Nr 77 str. 1). Natomiast Rozporządzenie Rady WE nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L. Nr 288 str. 1) traci moc. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Podstawowym celem rozporządzenia jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu VAT, poprzez określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności w odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia, jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, w sposób najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.

Niniejsze przepisy wykonawcze zawierają przepisy szczególne dotyczące niektórych zagadnień związanych ze stosowaniem, a ich zadaniem jest zapewnienie jednolitego traktowania na terenie całej Unii wyłącznie tych szczególnych przypadków. Dlatego też nie są one rozstrzygające w innych przypadkach, a z uwagi na nadane im brzmienie ich zakres stosowania powinien być interpretowany w sposób zawężający.

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia wyjaśnia co należy rozumieć przez usługi doskonalenia zawodowego. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.in. pozostałych pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (85.59 B), działalność wspomagająca edukację (85.60.Z). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest wykonawcą usług szkoleniowych w projektach współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na podstawie podpisanych z Beneficjentem (Wojewódzka (\`(...)\`) Komenda Ochotniczych Hufców Pracy) umów o wykonanie usług szkoleniowych. Szkolenia, warsztaty oraz kursy prowadzone są przez Wnioskodawcę w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, poszerzenia wiedzy i zdobycia nowych umiejętności zawodowych przez uczestników.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania. Wnioskodawca posiada akredytację dla działalności oświatowej prowadzonej na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, w formach pozaszkolnych. Akredytacja nie obejmuje przeprowadzenia indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych. Świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca wpisany do Ewidencji Niepublicznych Placówek Doskonalenia nauczycieli prowadzonej przez Marszałka Województwa (\`(...)\`) na podstawie art. 77a ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) oraz § 24 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 listopada 2009 r., w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli (Dz. U. Nr 200 poz. 1537).

Usługobiorcą szkoleń organizowanych i wykonywanych przez Wnioskodawcę jest przede wszystkim Wojewódzka (\`(...)\`) Komenda Ochotniczych Hufców Pracy (państwowa jednostka organizacyjna – dysponent środków publicznych stopnia 3, realizująca projekt ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w 75% i 25% ze środków publicznych) biorąca udział w projekcie „Szkolenie (\`(...)\`)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego i budżetu państwa.

Umowa z Wojewódzką (\`(...)\`) Komendą Ochotniczych Hufców Pracy jest zawarta w wyniku przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113 poz. 759) i dokonania przez Zamawiającego wyboru Wykonawcy na przeprowadzenie indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych – młodzieży biorącej udział w projekcie „Szkolenie – Praktyka (\`(...)\`)” na terenie województwa (\`(...)\`).

Zdobywanie wykształcenia na zasadach uczestnictwa w Ochotniczych Hufcach Pracy (OHP) jest jedną z dróg uzyskiwania wiedzy ogólnej i przygotowania zawodowego w ramach polskiego systemu oświaty. Uczestnik OHP uzupełnia wykształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej lub gimnazjum z jednoczesnym przyuczeniem do wykonywania określonej pracy lub zdobywa kwalifikacje zawodowe na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej. Praktyczne przygotowanie zawodowe odbywa się u pracodawców zewnętrznych (np. rzemieślników). Nauka zawodu trwa 2 lub 3 lata (w zależności od programu nauczania). Przygotowanie do wykonywania określonej pracy trwa do ukończenia przez uczestnika OHP gimnazjum, nie dłużej jednak niż 22 miesiące. Absolwent OHP otrzymuje świadectwo ukończenia szkoły, a po zdaniu egzaminu z przygotowania zawodowego – tytuł zawodowy lub zaświadczenie o ukończeniu przyuczenia do wykonywania określonej pracy. W OHP zabiega się o umożliwienie wychowankom korzystania z zajęć wyrównawczych z poszczególnych przedmiotów Podyktowane jest to troską o zapewnienie osiągnięcia jak najlepszych wyników na egzaminie kompetencyjnym młodzieży korzystającej z przygotowania zawodowego w ramach gimnazjum, tak, aby gimnazjaliści – uczniowie klas przysposabiających do pracy osiągnęli lepsze wyniki kończącego zdawaniu egzaminu kończącego naukę w gimnazjum.

U podstaw koncepcji projektu „Szkolenie (\`(...)\`)” leży ułatwienie startu zawodowego osobom w wieku 15-24 lata, które wskutek niekorzystnych uwarunkowań środowiskowych, rodzinnych bądź osobistych wymagają zintegrowanego, profesjonalnego wsparcia o charakterze edukacyjno-wychowawczym, mającego na celu uzupełnienie wykształcenia ogólnego, uzyskanie kwalifikacji zawodowych, nabycie umiejętności poruszania się po rynku pracy, a w konsekwencji podjęcie zatrudnienia. Głównym celem projektu jest zaś aktywizacja społeczno-zawodowa starannie dobranej grupy osób w wieku 15-24 lata, zagrożonych wykluczeniem społecznym, w tym uczestników Ochotniczych Hufców Pracy.

Cel główny projektu zostanie zrealizowany przez cele szczegółowe obejmujące:

1.  wyrównanie zaległości edukacyjnych zakończone promocją do następnej klasy,
2.  nabycie wiadomości i umiejętności umożliwiających skuteczne wejście na rynek pracy,
3.  podjęcie zatrudnienia lub założenie własnej działalności gospodarczej.

W celu podwyższenia kwalifikacji oraz rozwinięcia kompetencji zawodowych uczestnicy projektu objęci są wsparciem w postaci rożnego rodzaju warsztatów, kursów i szkoleń. Warsztaty wyrównawcze z przedmiotów szkolnych zostały przewidziane w projekcie jako wsparcie dla młodzieży mającej problemy z nauką i tym samym zagrożonej wypadnięciem z systemu szkolnego przez brak promocji do następnej klasy, a tym samym nieukończenie udziału w projekcie i nieuzyskanie kwalifikacji zawodowych.

Organizacja i wykonanie indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych prowadzone jest przez nauczycieli szkół gimnazjalnych zatrudnionych u podatnika na podstawie umów cywilnoprawnych.

Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe na rzecz podmiotów, których finansowanie pochodzi ze środków publicznych, tj. z budżetu państwa, przychodów jednostek sektora finansów publicznych, jak również z budżetu Unii Europejskiej.

W przypadku szkoleń przeprowadzanych na rzecz podmiotów należących do sektora finansów publicznych, Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe zazwyczaj, jako wykonawca wyłoniony w trybie przetargowym w formie Prawa zamówień publicznych.

W przypadku szkoleń finansowanych w całości lub 70% z budżetu UE mamy do czynienia z sytuacją, gdzie usługobiorca – beneficjent (Komenda Wojewódzka Ochotniczych Hufców Pracy) korzystający z dofinansowania ze środków unijnych, korzysta z usług szkoleniowych Wnioskodawcy na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy.

Dla oceny tego, czy przedmiotowe świadczenia świadczone przez Wnioskodawcę są zwolnione od podatku od towarów i usług, konieczne jest stwierdzenie:

1.  czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
2.  czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz

1.  czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
2.  czy są świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty lub
3.  czy szkolenia finansowane są w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany świadcząc przedmiotowe usługi w postaci ww. szkoleń, nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania. Ponadto, uczestnicy szkoleń uzupełniają wykształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej lub gimnazjum z jednoczesnym przyuczeniem do wykonywania określonej pracy lub zdobywa kwalifikacje zawodowe na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej. Praktyczne przygotowanie zawodowe odbywa się u pracodawców zewnętrznych (np. rzemieślników).

Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, iż realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia, nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

W związku z czym należy przeanalizować, czy spełnione są przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż usługi przeprowadzania ww. szkoleń spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Zdobywanie wykształcenia na zasadach uczestnictwa w Ochotniczych Hufcach Pracy (OHP) jest jedną z dróg uzyskiwania wiedzy ogólnej i przygotowania zawodowego w ramach polskiego systemu oświaty. Uczestnik OHP uzupełnia wykształcenie ogólne w zakresie szkoły podstawowej lub gimnazjum z jednoczesnym przyuczeniem do wykonywania określonej pracy lub zdobywa kwalifikacje zawodowe na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej. Praktyczne przygotowanie zawodowe odbywa się u pracodawców zewnętrznych (np. rzemieślników). Nauka zawodu trwa 2 lub 3 lata (w zależności od programu nauczania).

W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca poinformował, iż świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Zainteresowany posiada akredytację dla działalności oświatowej prowadzonej na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie oświaty, w formach pozaszkolnych. Jednak akredytacja ta nie obejmuje przeprowadzenia indywidualnych warsztatów wyrównawczych z przedmiotów szkolnych.

Tym samym zwolnienie od podatku wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i lit. b ustawy nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Jednakże Wnioskodawca w treści wniosku wskazał, iż szkolenia, warsztaty oraz kursy prowadzone są przez Wnioskodawcę w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, poszerzenia wiedzy i zdobycia nowych umiejętności zawodowych przez uczestników. Usługobiorcami szkoleń organizowanych i wykonywanych przez Wnioskodawcę jest przede wszystkim Wojewódzka (\`(...)\`) Komenda Ochotniczych Hufców Pracy (państwowa jednostka organizacyjna – dysponent środków publicznych stopnia 3, realizująca projekt ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w 75% i 25% ze środków publicznych) biorąca udział w projekcie „Szkolenie (\`(...)\`)” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego i budżetu państwa.

Tym samym zostają spełnione warunki umożliwiające zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę, finansowane w całości lub w co najmniej 70 % ze środków publicznych są zwolnione od podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.