Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-560/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-09-09
Teza: Czy przyszła sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana 23% stawką podatku od towarów i usług na warunkach opisanych w niniejszym wniosku?
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; stawka; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2014 r. (data wpływu 13 czerwca 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży gruntu niezabudowanego **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla sprzedaży gruntu niezabudowanego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni nabyła działkę budowlaną jako osoba fizyczna od czterech osób fizycznych z myślą o budowie domu wielorodzinnego (kilka mieszkań), lub do dalszej odsprzedaży. Akt notarialny Wnioskodawczyni podpisała 14 stycznia 2014 r.

Obecnie Wnioskodawczyni podjęła decyzję o sprzedaży zakupionej w styczniu działki. Nieruchomość, stanowiąca działki ewidencyjne numer: 11/1 i 11/2 o łącznej powierzchni 0,1673 ha, dla której Sąd Rejonowy X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą („Nieruchomość”).

Wnioskodawczyni nie ma zarejestrowanej działalności gospodarczej, natomiast jest podatnikiem podatku VAT z tytułu wynajmu lokali użytkowych i rozlicza ten podatek kwartalnie.

Na dzień dzisiejszy dla terenu Nieruchomości nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ewidencji gruntów Nieruchomości, są oznaczone symbolem „Bp” i stanowią według ewidencji „zurbanizowane tereny niezabudowane”. Kupujący sam wystąpi o decyzje o warunki zabudowy i zagospodarowanie terenu. Nieruchomość jest niezabudowana.

Wnioskodawczyni nabyła tą Nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży aktu notarialnego w dniu 13 stycznia 2014 roku. Sprzedaż ta nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przyszła sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana 23% stawką podatku od towarów i usług na warunkach opisanych w niniejszym wniosku?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

W zaistniałym stanie faktycznym sprzedaż Nieruchomości nie będzie opodatkowana 23% stawką podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego powyżej stanu faktycznego wynika, że Nieruchomość nie stanowi terenów budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 Ustawy o podatku VAT.

Zgodnie z ww. przepisem za tereny budowlane uważa się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, dla Nieruchomości nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu.

Oznacza to, że Nieruchomość nie może stanowić terenów budowlanych w rozumieniu Ustawy o podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że grunty są towarami w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast sprzedaż gruntu stanowi dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, według stawki określonej w art. 41 ust. 1 ustawy.

Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług ujęte zostały między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Natomiast, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z powyższego należy wywieść, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane. Z kolei dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie stanowią terenów budowlanych, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.), reguluje zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań. Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, że ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany.

Z opisu zdarzenia przyszłego, wynika, że Wnioskodawczyni nabyła działkę budowlaną jako osoba fizyczna od czterech osób fizycznych z myślą o budowie domu wielorodzinnego (kilka mieszkań), lub do dalszej odsprzedaży. Obecnie Wnioskodawczyni podjęła decyzję o sprzedaży zakupionej w styczniu działki. Na dzień dzisiejszy dla terenu Nieruchomości nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ewidencji gruntów działki są oznaczone symbolem „Bp” i stanowią według ewidencji „zurbanizowane tereny niezabudowane”. Kupujący sam wystąpi o decyzje o warunki zabudowy i zagospodarowanie terenu. Nieruchomość jest niezabudowana. Wnioskodawczyni nabyła tą Nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży aktu notarialnego w dniu 13 stycznia 2014 roku. Sprzedaż ta nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą kwestii czy planowana transakcja będzie opodatkowana stawką 23%.

Biorąc pod uwagę treść art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy na tle okoliczności sprawy należy stwierdzić, że nie będzie on miał zastosowania, ponieważ Nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej.

Analizując powołane przepisy należy zauważyć, że sprzedaż gruntu nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Przy czym, bez znaczenia będzie pozostawała klasyfikacja gruntu w ewidencji gruntów i budynków lub studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że dla nieruchomości będącej przedmiotem planowanej sprzedaży nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie jest ona objęta decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co prowadzi do wniosku, że nieruchomość ta w istocie nie stanowi terenu budowlanego.

A zatem należy stwierdzić, że planowana transakcja sprzedaży gruntu w całości korzystać będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ przedmiotem zbycia będzie nieruchomość gruntowa niezabudowana, niebędąca terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.