Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.439.2017.2.EJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-31
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2017 r. (data wpływu 21 listopada 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 stycznia 2018 r. (data wpływu 17 stycznia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 5 stycznia 2018 r., Nr 0113-KDIPT1-3.4012.842.2017.1.MJ, Nr 0113-KDIPT2-1.4011.439.2017.1.EJ, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 5 stycznia 2018 r. (data doręczenia 10 stycznia 2018 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 16 stycznia 2018 r. (data wpływu 17 stycznia 2018 r.), nadanym za pośrednictwem …. w dniu 16 stycznia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni w 1998 r. nabyła działkę zabudowaną murowanym budynkiem wolnostojącym jednokondygnacyjnym, wyposażonym w kanał naprawczy (hala Nr 1). W 2002 r. Wnioskodawczyni dostała pozwolenie budowlane na rozbudowę ww. nieruchomości. W ramach pozwolenia Wnioskodawczyni rozbudowała halę, stworzyła dodatkowy wjazd do dobudowanej części. Decyzją z 2003 r. Wnioskodawczyni otrzymała pozwolenie na użytkowanie rozbudowanej nieruchomości. Począwszy od 31 marca 2007 r. Wnioskodawczyni wynajmowała przedmiotową nieruchomość (z różną częstotliwością – nie był to najem ciągły, nieprzerwany). Obecnie Wnioskodawczyni również wynajmuje część ww. nieruchomości. W 2004 r. Wnioskodawczyni otrzymała pozwolenie na budowę na działce hali garażowej z blachy. Hala miała być wykorzystywana na własne potrzeby (przechowywanie samochodu i w przyszłości przyczepy turystycznej). Budowa tej hali do dzisiaj nie została zakończona, ponieważ Wnioskodawczyni realizowała ją metodą gospodarczą, w miarę posiadanych środków. Budowana hala garażowa znajduje się w odległości kilkudziesięciu metrów od hali Nr 1, ta część placu jest odgrodzona płotem od reszty nieruchomości.

Reasumując, Wnioskodawczyni posiada zabudowaną nieruchomość, w skład której wchodzi działka, na której znajdują się:

1.  hala murowana, która wchodziła w skład nieruchomości w momencie zakupu (hala Nr 1),
2.  hala dobudowana do hali Nr 1 (połączona z nią) i oddana do użytku w 2003 r. (hala Nr 2), oraz
3.  rozpoczęta i niezakończona budowa mniejszej hali garażowej (dalej hala Nr 3).

Dodatkowo w 2006 r. została zniesiona własność ww. nieruchomości na rzecz współwłasności z mężem Wnioskodawczyni. Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że nigdy nie była zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, nigdy nie odliczała podatku naliczonego w związku z nabyciem lub rozbudową ww. nieruchomości. Hala garażowa, która nie została oddana do użytku, nigdy nie była wynajmowana.

Niezależnie od ww. nieruchomości Wnioskodawczyni posiada jeszcze jedną nieruchomość. Jest to trzykondygnacyjny budynek mieszkalno-usługowy. Na jednej kondygnacji tego budynku Wnioskodawczyni ma mieszkanie (cała kondygnacja). Na parterze tego budynku Wnioskodawczyni wynajęła wraz z mężem lokal na działalność medyczną. Najemcy na własny koszt przystosowali lokal do potrzeb prowadzonej przez nich działalności. Obecnie Wnioskodawczyni wynajmuje im wraz z mężem przedmiotowy lokal. Łączna kwota przysługująca Wnioskodawczyni i Jej mężowi z tytułu najmu nie przekracza kilkudziesięciu tysięcy złotych rocznie.

W piśmie z dnia 16 stycznia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że wiosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy sprzedaży działki wraz z zabudową, nabytej w 1998 r., o powierzchni 0,3566 ha, stanowiącej współwłasność Wnioskodawczyni i Jej męża. Przedmiotowa działka wraz z zabudową weszła do majątku wspólnego małżonków na podstawie umowy o rozszerzenie wspólności z dnia 22 czerwca 2006 r. Repertorium A numer ….. Na działce w chwili nabycia przez Wnioskodawczynię znajdował się „budynek wolnostojący, jednokondygnacyjny, murowany z cegły pełnej, z dachem krytym papą, wyposażony w kanał naprawczy o powierzchni ogólnej budynku 423,90 m 2 i kubaturze 3 961 m3 – były hangar” (cytat z aktu notarialnego z 12 listopada 1998 r. Repertorium A numer ….). Wyjaśnienie określenia „hangar” – w okresie powojennym teren, na którym znajduje się działka, był związanych z infrastrukturą wojskową – na tym obszarze stacjonowały wojska radzieckie i teren ten był m.in., wykorzystywany jako lotnisko wojskowe. Stąd część obiektów pełniła funkcje związane z utrzymaniem lotniska.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała ponadto, że pozwolenie otrzymane na rozbudowę (decyzja Nr …. z 11 lipca 2002 r.) określało, jakie będzie przeznaczenie budynku: „zatwierdzam projekt budowlany i wydaję pozwolenie na inwestycję, polegającą na wykonaniu robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania budynku hangaru i rozbudowy na cele prowadzenia handlu częściami zamiennymi do samochodów, handlu drobnym sprzętem mechaniczno-elektrycznym, stanowisk garażowania samochodów, prowadzenia usług transportowych oraz zaplecza biurowo socjalnego dla przewidywanej działalności na Osiedlu …. dz. 10/1.” Ponadto z decyzją z dnia 18 grudnia 2003 r. …, wynikało: „udzielam pozwolenia na użytkowanie budynku hangaru i rozbudowy na cele prowadzenia handlu częściami zamiennymi do samochodów, handlu drobnym sprzętem mechaniczno-elektrycznym, stanowisk garażowania samochodów, prowadzenia usług transportowych oraz zaplecza biurowo-socjalnego dla przewidywanej działalności na Osiedlu …. przy ul. …. na dz. Nr 10/1. Roboty budowlane wykonano na podstawie pozwolenia na budowę Nr …. z dnia 11 lipca 2002 r., wydanego przez Starostę Powiatu …..” Budynek miał i ma charakter użytkowy. Dobudowana część posiada powierzchnię 320 m2 .

Wnioskodawczyni dodała, że prowadzi najem 855 m2 hali oraz 1 393 m2 przyległego gruntu. Najem opodatkowany jest na zasadach ogólnych. Ani Wnioskodawczyni, ani Jej małżonek nie składali i nie planują składania oświadczenia o rozliczeniu opodatkowania całości dochodu z najmu przez jednego z nich.

Wnioskodawczyni w uzupełnieniu wniosku dodała także, że budynek mieszkalno-usługowy o powierzchni 470,38 m2 został nabyty 28 grudnia 1995 r. i stanowi współwłasność … i …\`(...)\` Od 15 czerwca 2011 r. Wnioskodawczyni wynajmuje lokal w przedmiotowym budynku na działalność medyczną.

Na dzień składania wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego Wnioskodawczyni nie zamierza sprzedawać budynku mieszkalno-usługowego, ponieważ mieszka w tym budynku i nie ma innej możliwości zamieszkania, a sprzedaż działki z zabudową nabytej w 1998 r., objętej zakresem wniosku o interpretację, spowodowana jest złym stanem zdrowia męża i fizyczną niemożliwością dalszego utrzymywania obiektu.

Nieruchomości opisane w przedmiotowym wniosku, ani ich części, nie stanowiły środka trwałego w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię i Jej męża oraz nie były amortyzowane. Zawsze były traktowane jako majątek prywatny, niezwiązany z działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni podkreśla także, że działka wraz z zabudową nie została nabyta na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej.

Wnioskodawczyni dodaje, że od dnia 8 listopada 2016 r. jest zatrudniona na umowę zlecenie w Biurze Rachunkowym …., …., ul. …. Poprzednio zatrudniona była od 29 grudnia 2014 r. do 7 listopada 2016 r. na umowę zlecenie w Firmie …. Sp. z o.o., Sp. K., ul. …., …., jako opiekunka osób starszych w Niemczech. Z powodu choroby męża musiała jednak zrezygnować z wyjazdów do opieki. Dodatkowo Wnioskodawczyni osiąga dochody z najmu ww. nieruchomości oraz budynku mieszkalno-usługowego.

Wnioskodawczyni prowadziła również działalność gospodarczą w okresie od 7 grudnia 2012 r. do 2 czerwca 2015 r. (od 16 lipca 2013 r. Wnioskodawczyni zawiesiła działalność), w zakresie sprzedaży hurtowej niewyspecjalizowanej, PKD głównej działalności 46.90.Z. Działalność była opodatkowana na zasadach ogólnych, dla celów podatkowych prowadzono księgę przychodów i rozchodów.

Mąż Wnioskodawczyni także zajmował się prowadzeniem działalności gospodarczych. W pierwszym okresie od 26 maja 2003 r. do 28 lutego 2005 r. - „….” ….. ….. Spółka Cywilna, w zakresie: produkcja ciągników rolniczych, produkcja maszyn rolniczych, usługi mechaniczne, diagnostyczne, handel samochodami, sprzętem budowlanym i rolniczym, obrót towarowy a zagranicą, export-import, handel częściami zamiennymi, produkcja z wyłączeniem działalności, na które należy uzyskać odrębne zezwolenie lub koncesję. Działalność była opodatkowana na zasadach ogólnych, a dla celów podatkowych prowadzono księgę przychodów i rozchodów.

W kolejnym okresie - od 28 czerwca 2010 r. do 12 maja 2014 r. - Przedsiębiorstwo …. …., PKD 45.11.Z, sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek, opodatkowana na zasadach ogólnych. Dla celów podatkowych działalności prowadzono księgę przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

1.  Czy przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w przedstawionym zdarzeniu przyszłym należy interpretować w ten sposób, że sprzedaż nieruchomości objętej zapytaniem (jako całości) nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Czy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzedaż hali Nr 3, która od początku była budowana jako przeznaczona na cele prywatne (funkcja garażowa), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy w przypadku, gdy wartość sprzedaży ww. nieruchomości włączenie z kwotą przychodu uzyskaną z tytułu wynajmu lokalu użytkowego w budynku mieszkalno-usługowy przekroczy kwotę zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, i Wnioskodawczyni nadal będzie wynajmowała lokal w budynku mieszkalno-usługowym, będzie musiała opodatkowywać podatkiem od towarów i usług również dalszy (w kolejnych okresach po sprzedaży nieruchomości) najem lokalu użytkowego w budynku, w którym Wnioskodawczyni mieszka? Istota tego pytania polega na interpretacji przepisu art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie wpływu sprzedaży nieruchomości na opodatkowanie podatkiem VAT wynajmu lokalu użytkowego, który Wnioskodawczyni traktuje jako najem prywatny.
3.  Czy przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od osób fizycznych należy interpretować w ten sposób, że sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania oznaczonego Nr 3, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytań Nr 1 i Nr 2, dotyczących podatku od towarów i usług, wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku o interpretację, sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Według Wnioskodawczyni taką interpretację należy wprost wywieść z treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w 1998 r., a więc prawie 20 lat temu. Z treści ww. przepisu wynika, że źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

*   pkt 3 - pozarolnicza działalność gospodarcza,

*   pkt 8 - odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z powyższych uregulowań prawnych wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości lub udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment i sposób jej nabycia.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

*   zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

*   nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy, oraz

*   wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Jednakże brak dochodu z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów.

Definicja działalności gospodarczej wymaga również, aby działalność taka wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły. Przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Z kolei ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania, powtarzania określonego zespołu konkretnych działań. Kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej ma na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Nie wyklucza ono jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia pożądanego efektu.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.

Natomiast w świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 stanowi zaś, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

O tym, jaki składnik majątku może stanowić środek trwały, decydują regulacje zawarte w art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych; wymagają jednak, aby składnik majątku był przez podatnika wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Z powyższego wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Pamiętać jednakże należy, że nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

W celu zakwalifikowania planowanej sprzedaży nieruchomości do właściwego źródła przychodu, czyli ustalenia, czy sprzedaż będzie stanowiła przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, należy mieć na uwadze każdorazowo zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni w 1998 r. nabyła działkę zabudowaną budynkiem wolnostojącym jednokondygnacyjnym, wyposażonym w kanał naprawczy – hala Nr 1. Wnioskodawczyni prowadziła rozbudowę ww. nieruchomości: w 2003 r. otrzymała pozwolenie na użytkowanie rozbudowanej nieruchomości na cele prowadzenia handlu częściami zamiennymi do samochodów, handlu drobnym sprzętem mechaniczno-elektrycznym, stanowisk garażowania samochodów, prowadzenia usług transportowych oraz zaplecza biurowo socjalnego dla przewidywanej działalności – hala Nr 2. Wnioskodawczyni na nabytej działce rozpoczęła także budowę hali garażowej z blachy, która miała być wykorzystana na własne potrzeby; budowa nie została zakończona – hala Nr 3.

Od 2007 r. Wnioskodawczyni prowadzi najem działki, obecnie jest to 855 m2 powierzchni użytkowej hali oraz 1 393 m2 przyległego gruntu.

W 2006 r. działka wraz z zabudową weszła do majątku wspólnego małżonków na podstawie umowy o rozszerzenie majątkowej wspólności małżeńskiej.

Działka wraz z zabudową nie została nabyta na potrzeby działalności gospodarczej. Nieruchomości opisane w przedmiotowym wniosku, ani ich części, nie stanowiły środka trwałego w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawczynię i Jej męża, oraz nie były amortyzowane. Zawsze były traktowane jako majątek prywatny, niezwiązany z działalnością gospodarczą.

Wnioskodawczyni zamierza sprzedać działkę wraz z zabudowaniami, z uwagi na zły stan zdrowia Jej męża i fizyczną niemożliwością utrzymania przedmiotowego obiektu.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że jeżeli przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej ani Wnioskodawczyni, ani Jej męża, to sprzedaż tej nieruchomości należy rozpatrywać przez pryzmat uregulowań przywołanego wyżej przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, odpłatne zbycie nieruchomości, nie podlega opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w ww. nieruchomości przez Wnioskodawczynię upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym przychód ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawczyni, nie zaś do męża Wnioskodawczyni.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni uznano za prawidłowe.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k - 14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.