Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.1016.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-12
Teza: Zaliczenie wydatków na remont do ulgi mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
remonty
ulga-ulga mieszkaniowa
wydatek-wydatki mieszkaniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 6 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W styczniu 2022 r. nabyła Pani wraz z mężem działkę budowlaną, na której zamierzaliście
    wybudować dom. Jednak ze względu na drastyczny wzrost cen materiałów i usług
    budowlanych, zrezygnowaliście z tej inwestycji i w maju 2023 r. sprzedaliście zakupioną
    działkę. Ze sprzedaży działki będzie wykazany dochód w PIT-39. Środki ze sprzedaży Pani
    części tej działki zamierza Pani przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe. Planuje Pani
    remont i modernizację Pani budynku jednorodzinnego wybudowanego w 2008 r. w
    górach i planuje przeprowadzić się tam po zaprzestaniu pracy zarobkowej (obecnie jest
    Pani już na emeryturze, ale jeszcze pracuje na część etatu). W bieżącym roku rozpoczęła
    Pani prace remontowe w budynku, wykonała Pani między innymi remont łazienki, remont
    nawierzchni tarasu przyległego do budynku, wymianę schodów wejściowych do budynku.
    Rozpoczęła Pani również prace związane z montażem instalacji fotowoltaicznej off-grid, tj.
    bez podłączenia do systemu energetycznego, przeznaczonej do alternatywnego i
    awaryjnego zasilania budynku. Ze względu na konstrukcję budynku, montaż instalacji
    fotowoltaicznej na dachu budynku nie jest możliwy i z tego względu panele fotowoltaiczne
    zostaną zamontowane na wiacie zlokalizowanej na tej samej działce w pobliżu budynku.
    Nadmienia Pani, że w 2022 r. dla tego budynku została również wybudowana instalacja
    fotowoltaiczna służąca do podgrzewania ciepłej wody użytkowej w bojlerze elektrycznym i
    wydatki z tym związane odliczyła Pani w ramach ulgi termomodernizacyjnej. Ta instalacja
    nadal będzie służyła do podgrzewania wody, a budowana aktualnie instalacja będzie
    stanowić odrębną instalację służącą do alternatywnego i awaryjnego zasilania budynku w
    energię elektryczną.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że działkę nabyła w 2022 r. i ma ona nr (...) (id...),
    położona jest w miejscowości A przy ul. (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...), ma
              2powierzchnię 915 m. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Na pytanie Organu o treści: „kto jest właścicielem działki i budynku mieszkalnego, w
    którym zamierza Pani przeprowadzić remont (zamontować instalację)? Gdzie jest
    położona zabudowana nieruchomość oraz jaka jest powierzchnia budynku mieszkalnego
    oraz działki?” wskazała Pani, że jest jedynym właścicielem działki nr (...) (id ...) położonej w
                                                    2miejscowości B przy ul. (...), województwo (...), powiat (...), gmina (...) o powierzchni 551 m
                            2i budynku mieszkalnego o powierzchni 38 m, zlokalizowanego na tej działce.
    W okresie od 2022 r. do momentu złożenia wniosku o wydanie interpretacji, posiadała
    Pani następujące lokale mieszkalne (budynki mieszkalne) oraz nieruchomości:
                                                    2współwłasność małżeńska: lokal mieszkalny w C przy ul. (...) o powierzchni 48,5 m
      wraz z udziałem 39/100 nieruchomości wspólnej, która stanowi grunt (działka nr ...)
      oraz części budynku (...), w C, w tym lokalu aktualnie Pani zamieszkuje;
      działka nr (...) położona w miejscowości B przy ul. (...), województwo (...), powiat (...),
                        2  2gmina (...), o powierzchni 551 m i budynku mieszkalnego o powierzchni 38 m
      zlokalizowanego na tej działce;
      działka nr (...) położona w miejscowości B, województwo (...), powiat (...), gmina (...), o
                  2powierzchni 1067 m;
      współwłasność małżeńska: działka nr (...) położona w miejscowości B, województwo
                                  2(...), powiat (...), gmina (...), o powierzchni 1402 m;
      spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w D przy ulicy (...) o
                  2powierzchni 61,4 m, w którym Pani nie mieszka (mieszka Pani syn).

    Na pytanie Organu o treści: „w jakiej miejscowości znajduje się Pani miejsce zamieszkania?
    Gdzie realizuje Pani aktualnie własne potrzeby mieszkaniowe, stosowanie do treści art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy w budynku
    mieszkalnym, który ma Pani zamiar wyremontować (zamontować instalację), będzie Pani
    realizowała własne cele mieszkaniowe?” wskazała Pani, że miejsce Pani zamieszkania
    znajduje się w miejscowości C, w lokalu przy ul. (...) i tam realizuje aktualnie własne cele
    mieszkaniowe. W budynku mieszkalnym w B, który Pani remontuje (i ma zamiar
    zamontować instalację) planuje Pani realizować własne cele mieszkaniowe, po
    zakończeniu pracy zarobkowej (aktualnie pobiera Pani emeryturę i pracuje na część etatu
    w E).
    Przychód, który uzyskała Pani ze sprzedaży nieruchomości, wydatkuje w okresie nie
    później niż trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie nieruchomości (tj. od końca 2023 r.), na prace remontowe w budynku, w tym
    również na zamontowanie instalacji fotowoltaicznej.
    Działka nr (...), na której znajduje się wiata z przyszłą instalacją fotowoltaiczną, jest Pani
    własnością. Wiata jest zlokalizowana na tej samej działce w odległości ok. 5 m od budynku
    mieszkalnego, a ww. instalacja będzie trwale związana z instalacjami budynku
    mieszkalnego za pomocą linii kablowej;
    Główne wydatki związane z zakupem i założeniem instalacji fotowoltaicznej to: zakup
    paneli fotowoltaicznych, okablowania, uziemienia, zabezpieczeń, osprzętu
    elektroenergetycznego, falownika, magazynu energii oraz montaż systemu zasilania. Na
    poniesione wydatki na remont, tj. materiały i montaż instalacji, będzie Pani posiadała
    rachunki i faktury. Jednocześnie nadmienia Pani, że część prac montażowych jest
    prowadzona we własnym zakresie (tzw. systemem gospodarczym), bez ponoszenia i
    dokumentowania kosztów.

## Pytanie

Czy koszt instalacji fotowoltaicznej off-grid, przeznaczonej do alternatywnego i awaryjnego
    zasilania budynku mieszkalnego, zamontowanej na konstrukcji wiaty obok budynku, w
    szczególności koszty zakup paneli fotowoltaicznych, inwertera, magazynu energii,
    okablowania, zabezpieczeń, uziemienia, itp., może być uznany jako wydatki na własne cele
    mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w związku z tym będą uprawniać do skorzystania ze zwolnienia na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Organy podatkowe, które potwierdzają, w interpretacjach indywidualnych, że wydatki na
    fotowoltaikę we własnym domu mieszkalnym mogą stanowić wydatki na remont
    własnego budynku mieszkalnego lub jego części, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przykładowo, tak stwierdził Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych: z 14 czerwca 2019 r., nr
    0112-KDIL3-2.4011.196.2019.1.DJ, z 16 października 2019 r., nr 0115-KDIT2-
    3.4011.296.2019.2.PS oraz z 19 lipca 2023 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.406.2023.2.BM. W
    interpretacjach tych jest jednak mowa o instalacjach montowanych na dachu budynku
    mieszkalnego. W Pani przypadku, ze względu na konstrukcję budynku, montaż instalacji
    fotowoltaicznej na dachu budynku nie jest możliwy i z tego względu panele fotowoltaiczne
    zostaną zamontowane na wiacie zlokalizowanej w pobliżu budynku. Jednak będą one
    pełnić taką samą funkcję, jak panele fotowoltaiczne zlokalizowane na dachu budynku,
    dlatego koszt tej instalacji, Pani zdaniem, może być uznany jako wydatki na własne cele
    mieszkaniowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą, nienastępująca w
    wykonaniu działalności gospodarczej, sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje
    powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, sprzedaż przez Panią nieruchomości (udziału) w 2023 r. zakupionej w 2022 r.,
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie

    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższego, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę
    pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (praw) określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
    a) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    b) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw

      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.

    Jak stanowi art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d)
      i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
      - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego
    zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich
    przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku
    korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości
    skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych ze
    sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w
    art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie
    tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww.
    zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący). Poprzedzenie wyrażenia „cele
    mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując
    podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy i dopisując ten
    przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy
    obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które
    poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc
    uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika. Zatem, przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki,
    które poniesione zostaną na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele
    mieszkaniowe” należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Podkreślenia
    wymaga bowiem, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w
    stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło
    bowiem założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane na realizację

    własnego celu mieszkaniowego zbywającego. Powyższy warunek wynika wprost z
    brzmienia przepisu normującego zwolnienie. Warunkiem zwolnienia podatkowego na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    wykazanie przez podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych
    celów mieszkaniowych. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na
    własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie czasu. Sądy
    administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter
    mieszany, podmiotowo-przedmiotowy, wydatkowanie środków na określony przedmiot w
    połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego
    celów mieszkaniowych.
    Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu nieruchomości w celu zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia
    podatkowego. Nie wystarczy zatem samo poczynienie wydatków mieszkaniowych, lecz
    konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do własnej oceny artykułowanych przez
    podatników subiektywnych motywów zakupu nieruchomości mieszkalnych i późniejszych
    decyzji co do dalszych losów tych nieruchomości. Weryfikacji takiej dokonuje się poprzez
    porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i późniejszym wykorzystaniem
    nieruchomości do deklarowanych motywów działania podatnika. Przy czym motywy te
    muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami.
    Podkreślić należy, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości tylko do jednego z wymienionych
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy celów, jednakże - przy spełnieniu pozostałych
    przesłanek - wydatkowanie przychodu musi być ukierunkowane na zrealizowanie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Ustawodawca nie zastrzegł, że własne cele
    mieszkaniowe podatnika ograniczać się muszą do posiadania przez niego tylko jednej
    nieruchomości mieszkalnej.
    Jednym z celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazany w art. 21 ust. 25
    pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, remont własnego
    budynku mieszkalnego.
    Z treści wniosku wynika, że środki ze sprzedaży nieruchomości (udziału) zamierza Pani
    przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe. Planuje Pani remont i modernizację budynku
    jednorodzinnego wybudowanego w 2008 r. w górach i planuje przeprowadzić się tam po
    zaprzestaniu pracy zarobkowej (obecnie jest Pani już na emeryturze, ale jeszcze pracuje
    na część etatu w E). W budynku mieszkalnym w B, który Pani remontuje (i ma zamiar
    zamontować instalację) planuje Pani realizować własne cele mieszkaniowe, po
    zakończeniu pracy zarobkowej. Działka nr (...), położona w B, na której znajduje się wiata z
    przyszłą instalacją fotowoltaiczną, jest Pani własnością. Na działce położonej w B
    rozpoczęła Pani prace związane z montażem instalacji fotowoltaicznej off-grid, tj. bez
    podłączenia do systemu energetycznego, przeznaczonej do alternatywnego i awaryjnego
    zasilania budynku. Ze względu na konstrukcję budynku, montaż instalacji fotowoltaicznej
    na dachu budynku nie jest możliwy i z tego względu panele fotowoltaiczne zostaną
    zamontowane na wiacie zlokalizowanej na tej samej działce w pobliżu budynku. Wiata jest
    zlokalizowana na tej samej działce w odległości ok. 5 m od budynku mieszkalnego, a ww.
    instalacja będzie trwale związana z instalacjami budynku mieszkalnego za pomocą linii
    kablowej. Główne wydatki związane z zakupem i założeniem instalacji fotowoltaicznej to:
    zakup paneli fotowoltaicznych, okablowania, uziemienia, zabezpieczeń, osprzętu
    elektroenergetycznego, falownika, magazynu energii oraz montaż systemu zasilania. Na
    poniesione wydatki na remont, tj. materiały i montaż instalacji, będzie Pani posiadała
    rachunki i faktury. Jednocześnie nadmienia Pani, że część prac montażowych jest
    prowadzona we własnym zakresie (tzw. systemem gospodarczym), bez ponoszenia i
    dokumentowania kosztów. Przychód, który uzyskała Pani ze sprzedaży nieruchomości,

    wydatkuje w okresie nie później niż trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości (tj. od końca 2023 r.), na prace
    remontowe w budynku, w tym również na zamontowanie instalacji fotowoltaicznej.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują pojęcia „budowa”, nie określają
    również jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres tego zwolnienia. Wymienione pojęcie
    rozumieć należy zatem w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji.
    Stosownie do art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 682 ze zm.), przez budowę należy rozumieć:
      (...) wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę,
      rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Budowa realizowana jest na
      podstawie pozwolenia na budowę, a kończy się z chwilą zakończenia robót
      budowlanych (budowy) i uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu
      budowlanego.
    Zgodnie z art. 3 pkt 7 ww. ustawy, przez roboty budowlane należy rozumieć:
      (...) budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub
      rozbiórce obiektu budowlanego.
    Natomiast stosownie do art. 3 pkt 7a tej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o przebudowie – należy przez to rozumieć wykonywanie
      robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych
      lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem
      charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość,
      długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne
      zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic
      pasa drogowego (...).
    W świetle natomiast przepisu art. 3 pkt 8 ww. ustawy Prawo budowlane, poprzez „remont”
    należy rozumieć:
      (...) wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających
      na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy
      czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie
      pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do
    tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
    Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia
    pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Dla wyjaśnienia
    tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku
    powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do
    stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”. Stosownie do wyżej wskazanej
    definicji remontu, za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać prace
    dotyczące tego budynku jako nieruchomości i jej części składowych (tj. wszystkiego, co nie
    może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku
    we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji
    jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest
    również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do
    zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont
    dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi,
    wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna,
    grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z

    elementami budowlanymi budynku. Pod pojęciem budowy, rozbudowy, przebudowy
    adaptacji mieści się również modernizacja.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności,
    wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowopowstałym budynku mieszkalnym
    wraz z wymianą/instalacją składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np.
    instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu
    przewodowego). W praktyce więc przy rozpatrywaniu przesłanek pozwalających na
    skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, zarówno w przypadku remontu, budowy, jak i
    wykończenia nieruchomości ponoszone są wydatki o zbliżonym charakterze.
    Wobec powyższego, należy uznać, że wydatki, które planuje Pani ponieść na montaż
    instalacji fotowoltaicznej off-grid zamontowanej na konstrukcji wiaty obok budynku
    mieszkalnego, przeznaczonej do alternatywnego i awaryjnego zasilania budynku, trwale
    związanej z instalacjami budynku mieszkalnego za pomocą linii kablowej, w szczególności
    koszty zakupu paneli fotowoltaicznych, inwertera, magazynu energii, okablowania,
    zabezpieczeń, uziemienia, w którym będzie Pani realizowała własne cele mieszkaniowe,
    mieszczą się w kategorii wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe
    wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Reasumując, sprzedaż przez Panią w 2023 r. nieruchomości (udziału) nabytej w 2022 r.
    stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została dokonana przed upływem 5 lat, licząc
    od końca 2022 r., w którym nastąpiło jej nabycie i podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z art. 30e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie wydatkowanie przez Panią przychodu uzyskanego w 2023 r. z odpłatnego
    zbycia ww. nieruchomości na montaż instalacji fotowoltaicznej, w którym to budynku
    będzie Pani realizować własne cele mieszkaniowe, uprawnia Panią do skorzystania ze
    zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego nieruchomości, na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej. W związku z tym, interpretacja nie
    rozstrzyga o innych wydatkach poniesionych w ramach remontu budynku mieszkalnego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ
    nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności
    podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które
    zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego

    w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie
    przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana
    interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu
    faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
      się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.