Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.145.2020.1.AKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-21
Teza: Stawki podatku VAT dla wprowadzanych dwóch linii nowych wyrobów: sękaczy (rurek z kremem)oraz batonów.
Słowa kluczowe: dieta-suplement diety; produkty; sprzedaż; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) w zw. z art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2020 r. (data 9 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie stawki podatku VAT dla wprowadzanych dwóch linii nowych wyrobów: sękaczy (rurek z kremem): (…) oraz (…) oraz batonów: (…) oraz (…) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla wprowadzanych dwóch linii nowych wyrobów: sękaczy (rurek z kremem): (…) oraz (…) oraz batonów: (…) oraz (…).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji wyrobów cukierniczych.

Spółka zamierza wprowadzić dwie linie nowych wyrobów, którymi będą:

*   sękacze (rurki z kremem): (…) oraz (…),
*   batony: (…) oraz (…).

Wprowadzane produkty wytwarzane będą bez dodatku cukru (sacharozy), soli, bez laktozy oraz bez oleju palmowego. Dodatkowo batony nie będą zawierały glutenu. Wszystko to czyni je unikatowymi na rynku i jednocześnie otwiera drogę dla konsumentów cierpiących na liczne nietolerancje pokarmowe. Nowe produkty zastąpią produkowane dotychczas słodycze, których głównym składnikiem był cukier przez co będzie je można uznać za „niestandardowe” wyroby cukiernicze.

Skład surowcowy wprowadzanych wyrobów:

Sękacz (…):

Sękacz (…):

Baton (…):

Baton (…):

(…) będący zamiennikiem cukru, to główny składnik nowych produktów. Wyeliminowanie cukru pozwoli na zmniejszenie kalorii o ponad 20%. (…) ma niższą wartość energetyczną (o (…)kcal/g od cukru) oraz niższy indeks glikemiczny (IG (…) wynosi (…), a (…)). Obniżenie wartości energetycznej wyrobu oraz obniżenie indeksu glikemicznego jest istotne w diecie redukcyjnej oraz cukrzycowej. (…) nie powoduje również próchnicy zębów, co ma szczególne znaczenie w diecie u dzieci i młodzieży.

(…) w dalszym ciągu jest nośnikiem białka, natomiast zastosowanie go pozwala uzyskać wyrób mleczny dla osób z nietolerancją laktozy - jedną z najbardziej powszechnych nietolerancji pokarmowych.

Z wszystkich nowych produktów wyeliminowana została również sól, której główny składnik - sód, spożywany w nadmiernych ilościach jest powodem nadciśnienia i chorób układu sercowo - naczyniowego.

Tłuszcz palmowy zastąpiony został (…) i (…). Pozwoliło to na wyeliminowanie zawartego w oleju palmowym kwasu palmitylowego, który spożywany w nadmiernych ilościach podnosi zawartość cholesterolu we krwi. (…) pochodzący z polskich upraw jest zdrowszy, gdyż zawiera dużą ilość omega-3 i jednocześnie mniej szkodliwych dla organizmu kwasów tłuszczy nasyconych.

Wyeliminowanie tłuszczu palmowego to również ochrona środowiska, ograniczenie wycinki lasów tropikalnych pod nowe plantacje palmy.

(…) i (…) dodawane do sękaczy produkowane są również bez dodatku cukru.

Wszystkie wyżej wymienione produkty Spółka klasyfikuje do grupy 10.89.19 „Pozostałe różne artykuły spożywcze gdzie indziej nie sklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”, co w konsekwencji daje prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 8% zgodnie z pkt 48 załącznika nr 3 do ustawy o PTU.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanych produktów opodatkowana będzie stawką 8% właściwą dla grupy 10.89.19.0 - „Pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych i produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako dostawca ww. towarów ma on prawo stosowania do sprzedaży opisanych we wniosku produktów stawkę VAT w wysokości 8%.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 8%. W treści załącznika nr 3 do ustawy, w pkt 48 znajduje się PKWiU 10.89.19.0 – „pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych i produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”.

Jak już wskazano we wstępie wniosku, opisane produkty spełniają warunki do uznania ich za środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, od spełnienia których uzależnione jest zakwalifikowanie produktu, jako dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego w myśl § 33 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 września 2010 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego - nie są to „zwykłe” wyroby cukiernicze.

Produkowane przez spółkę wyroby nie są produktem, do produkcji którego używa się standardowych surowców - przede wszystkim cukru. Pozyskiwany z ziaren zbóż (…) uzyskuje się poprzez redukcję cukrów w roślinach, nie zawiera żadnych nienaturalnych dodatków. Charakteryzuje się niską kalorycznością i niskim indeksem glikemicznym. Drugim niestandardowym surowcem jest (…). Zastosowano je, aby udostępnić słodycze wszystkim cierpiącym na nietolerancję cukru mlekowego.

Taki skład surowcowy powoduje, że wyroby te mogą być używane przez osoby będące na diecie stosowanej przez diabetyków, osoby chorujące na cukrzycę, pozostające na diecie redukcyjnej, osoby z nietolerancją glutenu i laktozy, mające problemy z wysokim cholesterolem i narażone na choroby układu sercowo - naczyniowego.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że produkty te mogą być uznawane za wyroby dietetyczne i jako środki specjalnego przeznaczenia. Powoduje to również, że opisanych wyrobów nie można uznać za produkty opisane kodem 10.82.23.0 „wyroby cukiernicze (włączając białą czekoladę), z wyłączeniem zawierających kakao”, ponieważ wyroby te nie posiadają w swoim składzie cukru. Opisane produkty nie zawierają również ekstraktów słodowych i produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%.

Przedstawione stanowisko potwierdzają również indywidualne interpretacje prawa podatkowego, dla przykładu wskazać można pismo z dnia 19 stycznia 2018 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nr 0114-KDIP1-1.4012.632.2017.1.DG. Interpretacja ta odnosi się do podatnika, który w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej planował sprzedaż cukierków karmelowych (karmelków) nie zawierających cukru. Zgodnie z treścią tej interpretacji podatnik ma prawo stosować względem takich dostaw stawkę 8% - zgodnie z pkt 48 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Skład surowcowy wprowadzanych wyrobów:

Sękacz (…):

Sękacz (…):

Baton (…):

Baton (…):

Dodatkowo należy wskazać, że opisane wyżej produkty spełniają definicje środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego w myśl ustawy z 25 sierpnia 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 43a środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego to środek spożywczy, który ze względu na specjalny skład lub sposób przygotowania wyraźnie różni się od środków spożywczych powszechnie spożywanych i zgodnie z informacją zamieszczoną na opakowaniu jest wprowadzany do obrotu z przeznaczeniem do zaspokajania szczególnych potrzeb żywieniowych osób, których procesy trawienia i metabolizmu są zachwiane lub osób, które ze względu na specjalny stan fizjologiczny mogą odnieść szczególne korzyści z kontrolowanego spożycia określonych substancji zawartych w żywności - taki środek spożywczy może być określany jako „dietetyczny”.

Jednocześnie opisywane towary spełniają również przesłanki określone w § 33 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 września 2010 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, od spełnienia których uzależnione jest zakwalifikowanie produktu, jako dietetycznego środka spożywczego specjalnego przeznaczenia medycznego.

Stosownie do § 33 ust. 1 tego rozporządzenia dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego stanowią kategorię środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które zostały odpowiednio przetworzone lub przygotowane i są przeznaczone do dietetycznego odżywiania pacjentów pod nadzorem lekarza. Zgodnie zaś z ust. 2 i 3 tego przepisu dietetyczne środki spożywcze, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłych środków spożywczych lub niektórych składników odżywczych w nich zawartych, lub metabolitów oraz są stosowane również w odżywianiu dietetycznym pacjentów z innymi ustalonymi medycznie wymaganiami żywieniowymi wynikającymi z ich stanu zdrowia, jeżeli odżywianie dietetyczne nie może być stosowane tylko poprzez modyfikację normalnej diety, podawanie innych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub przez połączenie obu tych metod.

Wprowadzane na rynek produkty wpisują się również w strategię bezpieczeństwa żywności i żywienia opisaną w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 26 lipca 2016 roku w sprawie grup środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży w jednostkach systemu oświaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tutejszy organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano na podstawie grupowań PKWiU wskazanych przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku produktów) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W świetle przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 5a ww. ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Obecnie obowiązująca klasyfikacja wyrobów i usług została wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676 z późn. zm.). Przy czym, jak wynika § 3 powołanego rozporządzenia do celów podatkowych - stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) do 30 czerwca 2020 r.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy – dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1.

Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%.

Jednakże, stosownie do art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%,

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

Z treści wniosku wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji wyrobów cukierniczych. Spółka zamierza wprowadzić dwie linie nowych wyrobów, którymi będą: sękacze (rurki z kremem): (…) oraz (…) oraz batony: (…) oraz (…). Wprowadzane produkty wytwarzane będą bez dodatku cukru (sacharozy), soli, bez laktozy oraz bez oleju palmowego. Dodatkowo batony nie będą zawierały glutenu. Wszystko to czyni je unikatowymi na rynku i jednocześnie otwiera drogę dla konsumentów cierpiących na liczne nietolerancje pokarmowe. Nowe produkty zastąpią produkowane dotychczas słodycze, których głównym składnikiem był cukier przez co będzie je można uznać za „niestandardowe” wyroby cukiernicze. Wszystkie wyżej wymienione produkty Spółka klasyfikuje do grupy 10.89.19 „Pozostałe różne artykuły spożywcze gdzie indziej nie sklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”, co w konsekwencji daje prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 8% zgodnie z pkt 48 załącznika nr 3 do ustawy VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania właściwą stawką podatku VAT ww. stawki podatku VAT dla wprowadzanych dwóch linii nowych wyrobów.

Zauważyć należy, że w poz. 48 załącznika nr 3 do ustawy o podatku VAT, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 2008 ex 10.89.19.0, tj. „Pozostałe różne artykuły spożywcze, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych i produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy nią określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zwężenie stosowania danej stawki preferencyjnej tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

Należy mieć więc na uwadze, że pojęcie używane do oznaczenia towaru lub usługi (grupy towarów lub usług) opodatkowanych stawką obniżoną, a określonych w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, należy interpretować ściśle, zważywszy, że możliwość zastosowania stawki preferencyjnej stanowi odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą towary i usługi opodatkowane są stawką podstawową. Wszelkie wyjątki od tej reguły nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający. Zatem wynikająca z konkretnego załącznika stawka lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danego wyrobu, z danego grupowania.

Podkreślić więc należy, że wskazane w poz. 48 załącznika nr 3 do ustawy wyłączenie dotyczy jedynie ekstraktów słodowych oraz produktów o zawartości alkoholu przekraczającej 1,2%.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca wszystkie wymienione we wniosku produkty klasyfikuje do grupy 10.89.19 „Pozostałe różne artykuły spożywcze gdzie indziej nie sklasyfikowane, z wyłączeniem ekstraktów słodowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%”, co w konsekwencji daje prawo do zastosowania stawki VAT w wysokości 8%, zgodnie z pkt 48 załącznika nr 3 do ustawy o PTU.

Mając na uwadze powyższy opis należy wskazać, że sprzedaż wprowadzanych dwóch linii nowych wyrobów: sękaczy (rurek z kremem): (…) oraz (…) oraz batonów: (…) oraz (…), w grupowaniu PKWiU 10.89.19.0, powinna być opodatkowana preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8% zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy jako wymieniony w poz. 48 załącznika nr 3 do ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Należy wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o VAT.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy zwrócić uwagę na fakt, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Zatem powołana orzeczenia interpretacja indywidualna nie mogła mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs. ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz. U. z 2020r. poz. 374 z późn. zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.