Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.267.2017.2.AŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-23
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług zarządzania.
Słowa kluczowe: kontrakt-kontrakt menedżerski; opodatkowanie; usługi-usługi zarządzania; wynagrodzenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2017 r. (data wpływu 12 lipca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 października 2017 r. (data wpływu 17 października 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług zarządzania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usług zarządzania. Wniosek uzupełniono w dniu 17 października 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Prezesem Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ze 100% udziałem Miasta. Wnioskodawca do dnia 21 czerwca 2017 r. pełnił funkcję Prezesa Zarządu na podstawie powołania uchwałą zgromadzenia Wspólników na 3 letnią kadencję (umowa o pracę). Dnia 21 czerwca 2017 r. Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług zarządzania z tym samym podmiotem prawa handlowego. Przedmiotowa umowa została zawarta w związku ze zmianą przepisów w zakresie zasad kształtowania wynagrodzeń w (…) na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r., a Wnioskodawca jako Członek Zarządu z racji praw własnościowych Spółki podlega tym przepisom. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W związku z zawarciem umowy o Zarządzanie Spółką z o.o. Wnioskodawca nie będzie występował o wpis do CEIDG, ani nie będzie rejestrował się jako podatnik VAT czynny. Jego działania będą ograniczały się do wykonywania czynności objętych zawartą umową dnia 21 czerwca 2017 r. o zarządzanie. Zakres obowiązków i uprawnień Wnioskodawcy jako Prezesa Zarządu, zwanym w umowie o świadczenie usług zarządzania „Zarządzającym” określają postanowienia niniejszej umowy. Umowa Spółki, Regulamin Organizacyjny, Regulamin Zarządu oraz wszystkie inne wewnętrzne regulaminy i akty prawne obowiązujące w Spółce oraz powszechnie obowiązujące przepisy prawa, w tym przepisy Kodeksu Spółek Handlowych. Wnioskodawca (Zarządzający) w oparciu o wyżej wymienioną umowę zobowiązany jest do świadczenia usługi osobiście, bez względu na to czy działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej i nie może powierzyć wykonywania czynności osobie trzeciej.

Postanowienia zawarte w umowie o Zarządzanie:

1.  Przedmiot Umowy.
    1.  W ramach i w okresie pełnienia funkcji Prezesa Zarządu VIII kadencji wspólnej obejmującej lata 2017-2019 (Funkcja) Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia usług zarządzania (usługi) na zasadach określonych Umową oraz zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami regulującymi działalność Spółki, w tym przepisami Kodeksu spółek handlowych, umową spółki oraz innymi aktami o charakterze wewnętrznym.
    2.  Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia Usług osobiście, bez względu na to, czy działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczą i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej.
    3.  Zarządzający oświadcza, że posiada wszelkie niezbędne kompetencje do wykonywania usług na warunkach umowy.
    4.  Przy wykonywaniu Usług Zarządzający zobowiązany jest wykorzystywać swoje umiejętności oraz doświadczenie dla spraw i interesów Spółki.
    5.  Zarządzający zobowiązuje się do takiego prowadzenia własnych i realizacji innych niż określone umową zobowiązań, by nie kolidowały one z należytym i starannym wykonywaniem Umowy.
    6.  Zarządzający rozpocznie świadczenie usług od dnia 22 czerwca 2017 r., tj. w dniu następującym po dniu odbycia zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników, którego przedmiotem będzie rozpatrzenie i zatwierdzenie sprawozdania z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2016.
2.  Prawa i obowiązki Zarządzającego.
    1.  Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia Usług:
        1.  z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w powszechnie przyjętych standardach zarządzania, z zachowaniem lojalności wobec Spółki i dbałości o materialne i niematerialne interesy Spółki, przy przyjęciu zasady podejmowania ryzyka uzasadnionego gospodarczo i z uwzględnieniem ryzyka uzasadnionego z punktu widzenia realizowanych przez Spółkę zadań,
        2.  w sposób zgodny z interesem Spółki i prowadzący do jej rozwoju, w szczególności poprzez osiągnięcie celów postawionych Spółce, w tym planowanych wyników gospodarczych i zamierzonej pozycji na rynku, wzrostu wartości jej aktywów, a także kreowanie pozytywnego wewnętrznego i zewnętrznego wizerunku Spółki.
    2.  Wykonując umowę Zarządzający zobowiązany jest współdziałać z pozostałymi członkami Zarządu i organami Spółki na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach umowy Spółki, uchwałach organów Spółki, a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych Spółki, w szczególności regulaminu Zarządu Spółki.
    3.  Świadczenie Usług będzie polegało w szczególności na:
        1.  prowadzeniu spraw Spółki i uczestnictwie w pracach zarządu z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z Funkcji,
        2.  reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,
        3.  osobistym zarządzaniu powierzonymi obszarami działalności Spółki, przypisanymi do Funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki,
        4.  realizacji wyznaczonych celów zarządczych, o których mowa w § 8 ust. 6 Umowy.
3.  Szczegółowe prawa i obowiązki Zarządzającego.
    1.  Zarządzający zobowiązany jest wykonywać Usługi w czasie oraz w sposób zapewniający należytą realizację Umowy oraz prawidłowe i nieprzerwane funkcjonowanie Spółki.
    2.  Zarządzający zobowiązany jest wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki, w innych miejscach na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie Usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania.
    3.  Świadczenie Usług poza siedzibą Spółki trwające nieprzerwanie powyżej 1 (jednego) dnia wymaga wcześniejszego zgłoszenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej z co najmniej 2 (dwu) dniowym wyprzedzeniem, a w przypadku niemożności zgłoszenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej, Zastępcy Przewodniczącego lub wyznaczonemu członkowi Rady Nadzorczej.
    4.  Zarządzający jest zobowiązany do pisemnego poinformowania Przewodniczącego Rady Nadzorczej w miarę możliwości z co najmniej 2 (dwu) dniowym wyprzedzeniem, Przewodniczącego lub innego wyznaczonego członka Rady Nadzorczej, o każdym przypadku przerwy w świadczeniu Usług oraz dołączenia do faktury/rachunku za dany miesiąc, informacji o liczbie dni przerwy w świadczeniu Usług, a w przypadku niemożności dokonania tego z przyczyn obiektywnych zastępcy i potrącenia, odpowiadającego tej przerwie z kwoty wynagrodzenia.
    5.  Zarządzający ma prawo do przerwy w wykonywaniu usług łącznie do 26 dniu w roku kalendarzowym.
    6.  Przerwa, o której mowa w § 3 ust. 5 wymaga wcześniejszego uzgodnienia z Przewodniczącym Rady Nadzorczej i jest bezpłatna.
    7.  Zarządzającemu przysługuje prawo do przerwy w świadczeniu usług, o której mowa w § 3 ust. 5 od pierwszego dnia obowiązywania niniejszej umowy.
    8.  W przypadku gdy przerwa w wykonywaniu usługi wynika z niezdolności Zarządzającego do pracy stwierdzonego w zaświadczeniu lekarskim, przerwy tej nie zalicza się do przerwy określonej w § 3 ust. 5 umowy oraz nie może być podstawą do rozwiązania z Zarządzającym niniejszej umowy.
    9.  Wynagrodzenie za miesiąc, w którym wystąpiła przerwa w świadczeniu usług określona w § 3 ust. 5 i 8 ustalane jest na zasadzie określonej w § 8 ust. 3 umowy.
    10.  W przypadku wykonywania przedmiotu Umowy w miejscu innym niż siedziba Spółki, celem zachowania wymogów bezpieczeństwa, Zarządzający zobowiązuje się do używania i korzystania z przedmiotów i urządzeń udostępnionych Zarządzającemu w celu wykonywania Usług, w szczególności przenośnego komputera osobistego z dostępem do sieci Internet (bezprzewodowym), środków łączności, w tym telefonu komórkowego, spełniających wymagane przez Spółkę wymogi bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.
    11.  Wykonywanie Usług poza siedzibą Spółki z wykorzystaniem urządzeń technicznych i zasobów innych niż wymienione w ust. 10 jest dopuszczalne, o ile zostaną one uprzednio sprawdzone przez Spółkę pod względem spełniania wymogów bezpieczeństwa w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.
4.  Wynagrodzenie Zarządzającego.
    1.  Z tytułu świadczenia Usług oraz wykonywania innych zobowiązań wynikających z Umowy, w tym z tytułu przeniesienia praw autorskich, Zarządzającemu przysługuje wynagrodzenie całkowite, które składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe (Wynagrodzenie Stałe) oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy Spółki (Wynagrodzenie Zmienne).
    2.  W przypadku, gdy Umowa wskutek jej zawarcia lub rozwiązania obowiązuje przez niepełny miesiąc kalendarzowy, Wynagrodzenie Stałe za dany miesiąc przysługuje w kwocie, o której mowa w ust. 2, podzielonej przez 30, pomnożonej przez liczbę dni obowiązywania Umowy w miesiącu.
    3.  W przypadku niemożności świadczenia Usług w sposób nieprzerwany w przypadku każdej innej przerwy w świadczeniu Usług, w szczególności w związku z zawieszeniem w wykonywaniu Funkcji, Wynagrodzenie Stałe za dany miesiąc przysługuje w kwocie, o której mowa w ust. 2, podzielonej przez 30, pomnożonej przez liczbę dni świadczenia Usług w miesiącu.
    4.  Wynagrodzenie Stałe za dany miesiąc będzie wypłacane przez Spółkę z dołu, w terminie 7 dni od doręczenia Spółce prawidłowo wystawionej faktury VAT/rachunku, przelewem na rachunek bankowy wskazany przez Zarządzającego. W przypadku gdy z obowiązujących przepisów prawa podatkowego wynikać będzie obowiązek po stronie Zarządzającego do wystawienia faktury VAT z tytułu świadczonych na rzecz Spółki usług, wówczas do kwoty wynagrodzenia określonego w § 8 ust. 2 i 8 niniejszej umowy zostanie doliczony podatek od towarów i usług według stawki obowiązującej.
    5.  Spółka zobowiązuje się do obliczenia, zgłoszenia i odprowadzenia składek z tytułu ubezpieczenia społecznego, zdrowotnego, wypadkowego oraz podatku dochodowego od wynagrodzenia.
    6.  Na wniosek Zarządzającego, Spółka obliczy i opłaci składkę na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe Zarządzającego. Kwota należnej składki z tytułu dobrowolnego ubezpieczenia obciąża Zarządzającego, a jej wysokość pomniejszy wynagrodzenie.
    7.  Wynagrodzenie Zmienne uzależnione jest od poziomu realizacji celów zarządczych (Cele Zarządcze) i nie może przekroczyć 15% Wynagrodzenia Stałego Zarządzającego w poprzednim roku obrotowym, dla którego dokonywane jest obliczenie wysokości przysługującego Wynagrodzenia Zmiennego.
    8.  Ustalenie Celów Zarządczych na dany rok, a także ocena ich wykonania i zasady wypłaty Wynagrodzenia zmiennego są ustalane przez Radę Nadzorczą w porozumieniu z Zarządzającym w drodze uchwały Rady Nadzorczej, podejmowanej nie później niż 31 stycznia roku obrotowego, dla którego ustalone są cele.
    9.  Wynagrodzenie Zmienne przysługuje pod warunkiem realizacji przez Zarządzającego Celów Zarządczych, po zatwierdzeniu sprawozdania Zarządu z działalności Spółki oraz sprawozdania finansowego za ubiegły rok obrotowy i udzieleniu Zarządzającemu absolutorium z wykonania przez niego obowiązków członka Zarządu przez Zgromadzenie Wspólników. Rada Nadzorcza podejmie uchwałę w sprawie wykonania celów zarządczych i ustalenia wysokości należnej wypłaty Wynagrodzenia Zmiennego, w ciągu 14 dni od otrzymania sprawozdania Zarządzającego z wykonania Celów Zarządczych.
    10.  W przypadku, gdy powyższe miałoby nastąpić już po zakończeniu obowiązywania niniejszej Umowy, Spółka jest zobowiązana udzielić Zarządzającemu wszelkiej pomocy, w tym udostępnić wszelkie żądane przez Zarządzającego dane, mające na celu realizację obowiązku przedłożenia sprawozdania Zarządzającego z wykonania Celów Zarządczych.
    11.  Odrębnym celem zarządczym, warunkującym możliwość otrzymania Wynagrodzenia Zmiennego, jest ukształtowanie i stosowanie zasad wynagradzania członków organów zarządzających i nadzorczych podmiotów zależnych, odpowiadających zasadom określonym w Ustawie.
    12.  W pierwszym roku obowiązywania niniejszej Umowy, to jest w roku obrotowym 2017, rozliczenie wskaźników będzie obejmowało 12 miesięcy roku 2017 i nastąpi według zasad ustalonych w ust. 9.
    13.  Zarządzający ma obowiązek uzyskać zgodę Zgromadzenia Wspólników na pełnienie funkcji w organach innych spółek handlowych.
    14.  Zarządzający ma obowiązek informować Spółkę o zamiarze nabycia udziałów albo akcji w innej spółce handlowej w terminie 14 dni przed nabyciem lub informowania o nabyciu udziałów albo akcji w terminie 14 dni od uzyskania informacji o nabyciu akcji lub udziałów w przypadku gdy nabycie to wynika z przepisów art. 922 i następnych kodeksu cywilnego.
    15.  Zarządzający nie będzie pobierał wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka organu w podmiotach zależnych od Spółki w ramach grupy kapitałowej w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów.
    16.  W przypadku naruszenia obowiązku wynikającego z ust. 1 lub 2, Zarządzający zapłaci na rzecz Spółki karę umowną w wysokości 100% miesięcznego Wynagrodzenia Stałego, powiększanego o 1% za każdy dzień zwłoki w obowiązku informacyjnym, liczony od dnia w którym powstał obowiązek informacyjny, płatnej w terminie 14 (czternastu) dni od dnia otrzymania przez Zarządzającego wezwania Spółki, na wskazany przez Spółkę rachunek bankowy. Zapłata kary umownej nie wyłącza prawa Spółki do dochodzenia odszkodowania przewyższającego wysokość kary umownej na zasadach ogólnych określonych w przepisach Kodeksu cywilnego. W przypadku braku zapłaty przez Zarządzającego kary umownej w terminie Spółka uprawniona jest na podstawie Umowy do potrącenia kwoty kary umownej z wynagrodzenia całkowitego Zarządzającego, o którym mowa w § 8 ust. 1.
5.  Odpowiedzialność Zarządzającego.
    1.  Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa.
    2.  Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa. w szczególności Kodeksu spółek handlowych.
    3.  Na podstawie i na warunkach przewidzianych w odrębnej umowie zawartej przez Spółkę z towarzystwem ubezpieczeniowym, w terminie 30 dni od zawarcia niniejszej Umowy Zarządzający zostanie ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej (D&O). Koszty ubezpieczenia pokryje Spółka.
    4.  Wybór towarzystwa ubezpieczeniowego odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami o zamówieniach publicznych oraz regulacjami wewnętrznymi Spółki.
    5.  Suma ubezpieczenia nie może przekroczyć 2.000.000,00 (dwóch milionów złotych).
6.  Pozostałe unormowania objęte umową o świadczenie usług zarządzania.
    1.  Umowa o świadczenie usług w zakresie zarządzania przewiduje również, że w przypadku jeśli w związku z realizacją zadań objętych umową Wnioskodawca stworzy utwór wówczas Wnioskodawca przenosi w całości autorskie prawa majątkowe do tego utworu na Spółkę na wyszczególnionych w Umowie polach eksploatacji.
    2.  W razie rozwiązania albo wypowiedzenia przez Spółkę Umowy z innych przyczyn niż naruszenie przez Zarządzającego podstawowych obowiązków wynikających z Umowy, Zarządzającemu przysługuje odprawa w wysokości 3 (trzy) krotności Wynagrodzenia Stałego pod warunkiem pełnienia przez Zarządzającego Funkcji przez okres co najmniej 12 (dwunastu) miesięcy przed rozwiązaniem Umowy.
    3.  Umowa przewiduje również, że Wnioskodawcę obowiązuje tajemnica przedsiębiorstwa Spółki i informacji poufnych w zakresie zagadnień określonych w Umowie oraz zakaz konkurencji w okresie trwania Umowy, a ich naruszenie skutkuje określonymi karami umownymi. Z tytułu powstrzymywania się od działalności konkurencyjnej w okresie trwania Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania, Zarządzającemu nie przysługuje żadne wynagrodzenie ani odszkodowanie.

Pismem z dnia 11 października 2017 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano, co następuje:

Zawarcie umowy o świadczenie usług zarządzania ze Spółką ma związek z zapisami ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz.1202, z późn. zm.).

1.  W odpowiedzi na pytanie „Czy wynagrodzenie, uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług zarządzania, na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, stanowi przychody, o których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.)?” – Wnioskodawca wskazał, że: Wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca za wykonywane czynności, na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania nie stanowi przychodów, o których mowa w przepisach art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.).
2.  W odpowiedzi na pytanie „Czy wynagrodzenie, uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług zarządzania, na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, stanowi przychody, o których mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?” – Wnioskodawca wskazał, że: Wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca za wykonywane czynności, na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania stanowi przychód, o którym mowa w przepisach art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.).
3.  W odpowiedzi na pytanie „Czy z warunków wykonywania umowy wynika, że Wnioskodawca dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu pozwalającą na uznanie, że działa jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą? Jeśli tak, proszę szczegółowo opisać w czym przejawia się samodzielność i niezależność w działaniu Wnioskodawcy? W szczególności proszę wskazać czy organy Spółki mogą wydawać Wnioskodawcy wiążące polecenia dotyczące realizacji przedmiotu umowy oraz czy Wnioskodawca każdorazowo samodzielnie ustala przedmiot, miejsce i harmonogram wykonywania czynności związanych z realizacją umowy?” – Wnioskodawca wskazał, że: Umowa o Zarządzanie zawarta została między Spółką, a osobą fizyczną. Według oceny Wnioskodawcy żaden zapis umowy nie wskazuje, że działa on jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Według zapisów umowy Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia Usług osobiście, bez względu na to, czy działa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej i nie jest uprawniony do powierzenia ich wykonywania osobie trzeciej. Przedmiotem umowy jest zarządzanie polegające zgodnie z § 2 pkt 3 na:
    
    *   prowadzeniu spraw Spółki i uczestniczenie w pracach Zarządu z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z Funkcji,
    *   reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,
    *   osobistym zarządzaniu powierzonym obszarem działalności Spółki, przypisanym do funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki (Zgromadzenia Wspólników, Rady Nadzorczej),
    *   realizacji wyznaczonych celów zarządczych.
    
    Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawca realizując zadania w niej zawarte zobowiązany jest do przestrzegania zapisów Aktu Założycielskiego Spółki, w którym określono prawa Wnioskodawcy między innymi w zakresie reprezentacji, zaciągania zobowiązań oraz zbycia majątku Spółki. Strategiczne działania muszą być opiniowane przez Radę Nadzorczą i zatwierdzone przez Zgromadzenie Wspólników. Reasumując Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:
    *   jednoznacznie ustalono przedmiot umowy jako prowadzenie spraw Spółki, w związku z czym Wnioskodawca nie ustala samodzielnie przedmiotu,
    *   w umowie określono miejsce wykonywania czynności, tj. swoje obowiązki ma wykonywać w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki, w innych miejscach po wcześniejszym zgłoszeniu Przewodniczącemu Rady Nadzorczej,
    *   Wnioskodawca wykonuje uchwały Zgromadzenia Wspólników jak i Rady Nadzorczej w związku z tym stoi na stanowisku, że są to wiążące polecenia dotyczące realizacji przedmiotu umowy. Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawca dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu w granicach przewidzianych w Umowie Spółki, Regulaminie Organizacyjnym Spółki, Regulaminie Zarządu Spółki oraz przepisach Kodeksu spółek handlowych.
4.  W odpowiedzi na pytanie „Czy w związku z zawartą umową kontraktu menadżerskiego zostały określone ograniczenia samodzielności i niezależności w działaniu Wnioskodawcy? Jeżeli tak, to jakie i na jakiej podstawie? – należy wymienić.” – Wnioskodawca wskazał, że: Wnioskodawca zgodnie z zawartą umową działa w strukturze organizacyjnej Spółki i dysponuje niezależnością i samodzielnością w działaniu w granicach przewidzianych w Umowie Spółki, Regulaminie Organizacyjnym Spółki, Regulaminie Zarządu Spółki oraz przepisach Kodeksu spółek handlowych. Ponadto Wnioskodawca sprawuje zarząd operacyjny i strategiczny poprzez prowadzenie interesów Spółki. Wnioskodawca realizuje cele zarządcze zatwierdzone przez Radę Nadzorczą. Realizuje zadania określone w Budżecie rocznym zatwierdzonym przez Radę Nadzorczą. Wnioskodawca wykonuje uchwały Zgromadzenia Wspólników i Rady Nadzorczej. W zakresie realizacji umowy Rada Nadzorcza nadzoruje działania i realizację zatwierdzonych celów zarządczych, realizację budżetów, udziela zgody na przerwy w świadczeniu usług. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku z zawartą umową kontraktu menadżerskiego zostały określone ograniczenia samodzielności i niezależności w działaniu przez zobowiązanie Wnioskodawcy do realizacji umowy o Zarządzanie zgodnie z umową Spółki (występują w niej ograniczenia w zakresie zbycia majątku, zaciągania zobowiązań powyżej określonych kwot) oraz pozostałymi aktami o charakterze wewnętrznym. Ponadto w umowie wskazano miejsce świadczenia usługi, tj. siedzibę Spółki oraz jednoznacznie określono sposób ustalania przerw w świadczeniu usługi, tj. konieczność powiadamiania Rady Nadzorczej o planowanych przerwach przy założeniu płynnego funkcjonowania Spółki.
5.  W odpowiedzi na pytanie „Czy w umowie zawarto postanowienia, w ramach których zleceniodawca (Spółka) wziąłby na siebie jakąkolwiek odpowiedzialność wobec osób trzecich za czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawcy (Spółki)?” – Wnioskodawca wskazał, że: W umowie zawarte są postanowienia w zakresie odpowiedzialności w następującym zakresie:
    1.  Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa.
    2.  Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 1, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych.
6.  W odpowiedzi na pytanie „W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że »Zarządzający zostanie ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej (D&O). Koszty ubezpieczenia pokryje Spółka.« W związku z tym należy wskazać, czy oprócz ww. ubezpieczenia, umowa zobowiązuje również Wnioskodawcę do zawarcia umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności wobec osób trzecich? Jeżeli tak, to jakie są postanowienia i warunki umowy ubezpieczenia w związku z odpowiedzialnością wobec osób trzecich?” – Wnioskodawca wskazał, że: Zawarta umowa o zarządzanie nie przewiduje obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia przez Wnioskodawcę.
7.  W odpowiedzi na pytanie „Czy Zarządzający samodzielnie ustala harmonogram i czas realizacji przedmiotu kontraktu menedżerskiego, jeżeli nie, to w jaki sposób umowa to określa oraz z jakich przyczyn nie będzie Zarządzający w danym okresie wykonywał usług zarządzania, czy taka decyzja może być podjęta dowolnie w każdym czasie?” – Wnioskodawca wskazał, że: Przedmiotem umowy jest zarządzanie polegające na:
    
    1.  prowadzeniu spraw Spółki i uczestnictwo w pracach Zarządu z uwzględnieniem zakresu praw i obowiązków wynikających z Funkcji,
    2.  reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich, zgodnie z obowiązującymi zasadami reprezentacji Spółki,
    3.  osobistym zarządzaniu powierzonym obszarem działalności Spółki, przypisanym do funkcji, z uwzględnieniem uprawnień pozostałych organów Spółki (Zgromadzenia Wspólników, Rady Nadzorczej),
    4.  realizacji wyznaczonych celów zarządczych.
    
    Wnioskodawca ma obowiązek realizacji przedmiotu umowy w siedzibie Spółki. Przerwy w świadczeniu usługi muszą być uzgadniane z Radą Nadzorczą, świadczenie usługi poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania. Wnioskodawca nie ustala harmonogramu i czasu realizacji umowy. Świadczy ją codziennie (w dni robocze) od godziny 7-15, podpisuje listę obecności, na bieżąco realizuje zadania określone w umowie i pozostałych aktach prawnych związanych z pełnieniem funkcji Prezesa Spółki. Prowadzi sprawy Spółki na bieżąco. Usług zarządzania może nie wykonywać w ciągu 26 dni w ciągu roku po uzgodnieniu z Radą Nadzorczą lub w razie choroby. Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawca zobowiązany jest do wykonywania swoich obowiązków w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki w innych miejscach na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania.
    *   Świadczenie Usług poza siedzibą Spółki trwające nieprzerwanie powyżej 1 (jednego) dnia wymaga wcześniejszego zgłoszenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej z co najmniej 2 (dwu) dniowym wyprzedzeniem, a w przypadku niemożności zgłoszenia Przewodniczącemu Rady Nadzorczej, Zastępcy Przewodniczącego lub wyznaczonemu członkowi Rady Nadzorczej.
    *   Zarządzający jest zobowiązany do pisemnego poinformowania Przewodniczącego Rady Nadzorczej, w miarę możliwości, z co najmniej 2 (dwu) dniowym wyprzedzeniem. Przewodniczącego lub i innego wyznaczonego członka Rady Nadzorczej, o każdym przypadku przerwy w świadczeniu Usług oraz dołączenia do faktury/rachunku za dany miesiąc informacji o liczbie dni przerwy w świadczeniu Usług.

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że w ramach zawartej umowy o zarządzanie korzysta z urządzeń technicznych, pomieszczeń biurowych, zasobów dokumentacyjnych i osobowych Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawionymi powyżej zapisami Umowy o świadczenie usług zarządzania czynności realizowane przez Wnioskodawcę nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji nie jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi wykonywane w ramach Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania przedstawione powyżej nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 Ustawy o VAT. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie podatnikiem w rozumieniu Ustawy o VAT z tytułu usług świadczonych na podstawie przedmiotowej Umowy.

Na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1, „przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (\`(...)\`)”. Należy mieć na uwadze, że świadczenie usług jest przedmiotem opodatkowania VAT wyłącznie jeśli jest dokonywane przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ustawa o VAT definiuje działalność gospodarczą jako „(\`(...)\`) wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Należy jednak mieć na uwadze, że zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy o VAT „za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, (\`(...)\`) nie uznaje się czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich”.

Przychody uzyskiwane w ramach umowy o świadczenie usług zarządczych, a przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jedno ze źródeł przychodów wymienia przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskiwane przez niego z realizacji zadań objętych Umową o świadczenie usług w zakresie zarządzania spełniają przesłanki skutkujące uznaniem ich za przychody wyszczególnione w przytoczonym powyżej przepisie w tym zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy o VAT. Taka kwalifikacja jest bowiem zgodna z orzecznictwem sądowym, poglądami doktryny itp.

Ocena umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania w kontekście odnoszącym się warunków wykonywania objętej umową usługi oraz wynagrodzenia.

Podstawą prawną zawarcia Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania stanowi art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Przedmiotowa umowa reguluje w sposób szczegółowy warunki wykonywania przez Wnioskodawcę zadań związanych ze świadczeniem usługi zarządzania Spółką. W sprawach nieuregulowanych umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego oraz Kodeksu spółek handlowych, a także inne przepisy powszechnie obowiązujące.

Umowa nie przewiduje realizacji przez Wnioskodawcę zadań które wykraczałyby poza zakres zadań przypisanych jego funkcji Prezesa Zarządu. Ponadto, w przedmiotowej umowie określono również zasady wynagradzania za wykonywane usługi. W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie wskazują na żadne szczególne warunki w przedmiocie odnoszącym się do realizowanych czynności oraz wynagrodzenia, które musiałyby zaistnieć, aby można było zastosować wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 Ustawy o VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że sądy administracyjne oraz organy podatkowe w rozstrzygnięciach zapadłych w ramach indywidualnych interpretacji przepisów podatkowych wielokrotnie podnosiły, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy usługobiorcą, a usługodawcą jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia (tak m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 27 stycznia 2011 r. ITPPI/443-1078a/10/; Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 14 lutego 2011 r., (sygn. IPPP2-443-856/10-5/AK). Z uwagi na powyższe spełnione zostają dwie ustawowe przesłanki przemawiające za nieuznaniem takich czynności za odpłatne świadczenie usług, tj. przychody są wymienione w art. 13 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz za wykonane czynności wypłacane jest wynagrodzenie. Istotny, z punktu widzenia uznania realizowanych czynności za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą jest sposób określenia w umowie odpowiedzialności zleceniodawcy wobec osób trzecich. Mając na względzie między innymi powyżej prezentowane poglądy zdaniem Wnioskodawcy, przesłanka związania stron umowy prawymi więzami tworzącymi stosunek prawny, co do warunków wykonywania czynności oraz wynagradzania będzie spełniona w przypadku Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich.

Aby działalność realizowana przez Wnioskodawcę w ramach Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania nie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT to odpowiedzialność wobec osób trzecich powinna zostać unormowana w taki sposób, aby ewentualne negatywne skutki czynności realizowanych w ramach wykonywania Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania ponosiła Spółka. Z ustawy o podatku VAT wynika, że odpowiedzialność Spółki wobec osób trzecich powinna wynikać nie tylko z samej umowy, lecz także z więzów tworzących stosunek prawny pomiędzy Spółką, a Wnioskodawcą. Zdaniem Wnioskodawcy z powyższego można wyprowadzić, że dokonując oceny zakresu jego odpowiedzialności wobec osób trzecich należy mieć na uwadze nie tylko zapisy umowne ale również wszystkie przepisy, które znajdują zastosowanie w tym przedmiocie. Odpowiedzialność bowiem zarządzającego pełniącego funkcję członka zarządu regulują zwłaszcza przepisy Kodeksu spółek handlowych i tak z regulacji zawartej w art. 201 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych wynika, że zarząd prowadzi sprawy spółki oraz reprezentuje spółkę. Natomiast z art. 204 Kodeksu spółek handlowych wynika, że prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki, przy czym prawa tego nie można ograniczyć w stosunku do osób trzecich. Unormowanie, o którym mowa wyżej wskazuje zdaniem Wnioskodawcy jednoznacznie, że rezultat wszelkich decyzji podejmowanych przez członka zarządu działającego jako organ spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w stosunkach z osobami trzecimi obciąża spółkę. Analiza treści przytoczonych przepisów w zestawieniu z postanowieniami Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania w części normującej odpowiedzialność Wnioskodawcy wobec osób trzecich prowadzi do konkluzji, że co do zasady, za działania członków zarządu wobec osób trzecich odpowiedzialność ponosi Spółka. W kontekście tego należy przyjąć że, w przypadku, gdy osoba trzecia poniesie szkodę w rezultacie działania Spółki reprezentowanej przez Wnioskodawcę podmiotem zobowiązanym do jej naprawienia będzie Spółka. Dla przykładu wskazuje się na interpretację z 4 maja 2015 r. (IPTPPI-4512-133/15-4/AK), w której Minister Finansów uznał, że pomimo bezpośredniego wskazania w umowie odpowiedzialności menedżera wobec osób trzecich zakres odpowiedzialności wobec osób trzecich określają powszechnie i bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa, tj. przepisy Kodeksu spółek handlowych, z których wynika, że spółka odpowiada za działania i zaniechania swoich ustawowych organów – zarządu, jak za swoje własne, natomiast odpowiedzialność ta nie obciąża członków organów spółki, w tym także członków zarządu w ich relacji do osób trzecich. MF uznał zatem, że wskazana w umowie odpowiedzialność menedżera wobec osób trzecich nie przesądza o prowadzeniu przez niego działalności gospodarczej dla potrzeb VAT. Podobnie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 4 maja 2015 r., sygn. IPTPP1/4512-133/15-4/AK stwierdzając, że działanie wnioskodawcy nie mieści się w definicji działalności gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług. Działaniom tym nie można przypisać spełnienia warunku samodzielności, który stanowi immanentną cechę działalności gospodarczej w rozumieniu VAT. Jako członek zarządu – menadżer działa w ramach struktury organizacyjnej spółki, nie ponosi kosztów swej działalności, wynagrodzenie nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka i działa jedynie w imieniu i na rzecz zarządzanej spółki, która za jego działania ponosi odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę osobom trzecim. Nie wykonuje swojej działalności w swoim imieniu i na własny rachunek lecz w imieniu zarządzanej spółki.

W związku z powyższym czynności wykonywane na podstawie Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania zdaniem Wnioskodawcy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że usługi wykonywane w ramach Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 Ustawy o VAT. W związku z tym Wnioskodawca nie będzie podatnikiem w rozumieniu Ustawy o VAT z tytułu usług świadczonych na podstawie przedmiotowej umowy. Zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się – w myśl art. 15 ust. 3 ustawy o VAT – czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.), zwanej „ustawą o pdof”,
2.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o pdof, jeżeli w związku z wykonaniem tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Należy stwierdzić, że przedmiotowa umowa spełnia warunki zawarte w art. 13 pkt 9 ustawy o pdof. Art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jedno ze źródeł przychodów wymienia przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menadżerskich lub umów o podobnym charakterze. Zdaniem Wnioskodawcy przychody uzyskane przez niego z tytułu realizacji zawartej umowy o zarządzanie spełniają wymogi art. 15 ust. 3 ustawy o VAT, a tym samym Wnioskodawca nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej lecz prowadzi sprawy Spółki, reprezentuje ją na zewnątrz, jego zadania nie mogą wykraczać poza zakres zadań przypisywanych funkcji Prezesa Zarządu.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich zawarta w umowie według Wnioskodawcy nie może przesądzać o uznaniu świadczenia usług o zarządzanie za działalność gospodarczą wykonywaną osobiście, gdyż za brakiem statusu podatnika VAT przemawia brak ryzyka ekonomicznego w działalności Zarządzającego jeżeli otrzymuje on stałe wynagrodzenie i nie ponosi w istocie kosztów prowadzonej działalności. Reasumując, za nie uznaniem czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę za działalność gospodarczą w rozumieniu Ustawy o VAT art. 15 ust. 2 przemawiają następujące przesłanki:

*   Z art. 204 Kodeksu Spółek Handlowych wynika prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania i dotyczy wszystkich czynności sądowych, pozasądowych spółki, przy czym prawa tego nie można ograniczyć w stosunku do osób trzecich. Zgodnie z zawartą umową wykonując Umowę Zarządzający zobowiązany jest współdziałać z pozostałymi członkami Zarządu i organami Spółki na zasadach określonych w powszechnie obowiązujących przepisach prawa, w tym w szczególności przepisach Kodeksu spółek handlowych, postanowieniach Umowy Spółki, uchwałach organów Spółki, a także innych aktach prawa i dokumentach wewnętrznych Spółki, w szczególności regulaminu Zarządu Spółki.
*   Warunkiem posiadania statusu podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT jest prowadzenie działalności gospodarczej samodzielnie i niezależnie. Z przytoczonych zapisów umowy Zarządzający w pełni korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu w związku z powyższym jego działalność nie może zostać uznana za działalność gospodarczą.
*   Prowadzenie spraw Spółki nie powoduje żadnego ryzyka ekonomicznego Wnioskodawcy.
*   Wnioskodawca jako członek zarządu działa w ramach struktury organizacyjnej Spółki, nie ponosi kosztów swojej działalności gospodarczej, wynagrodzenie nie jest uzależnione od ekonomicznego ryzyka i działa jedynie w imieniu i na rzecz zarządzanej spółki, która ponosi odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę osobom trzecim.
*   Zarządzający ma prawo do przerwy w wykonywaniu usług łącznie do 26 dni w roku kalendarzowym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przerwę w świadczeniu usługi można traktować jako urlop przysługujący pracownikom na umowę o pracę, a wynagrodzenie za świadczenie usługi zostało ustalone w sposób zapewniający pokrycie okresu nieświadczenia usługi.
*   Zgodnie z zawartą umową Spółka ponosi koszty ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej Członków Zarządu, – (nieodpłatne świadczenie ze stosunku służbowego opodatkowane pdof), a co za tym idzie Wnioskodawca stoi na stanowisku, jeżeli Spółka pokrywa koszty ubezpieczenia tym samym Spółka ponosi odpowiedzialność w świetle zawartej umowy jak i przepisów Ustawy Kodeks Spółek Handlowych.
*   Spółka jest płatnikiem składek ZUS.
*   Charakter jak również zakres działania nie uległ zmianie w stosunku do wcześniejszej umowy o pracę.
*   Zmiana zasad wynagradzania w JST zdaniem Wnioskodawcy nie powinna skutkować klasyfikacją wykonywanych czynności dla potrzeb podatku VAT.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynności wykonywane na podstawie przedstawionej Umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji nie jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, albo świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w świetle ust. 2 powołanego wyżej artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 i 2048 oraz z 2017 r., poz. 60, 528, 648 i 859);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) – za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

1.  (uchylony);
2.  przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
3.  przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
4.  przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
5.  przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
6.  przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
7.  przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;

*   7a. przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;

1.  przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
    1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
2.  przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

W myśl art. 15 ust. 3a ustawy – przepis ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio do usług twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanych w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw artystycznego wykonania albo ich wykonanie, w tym również wynagradzanych za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.

Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do warunków:

*   wykonywania tych czynności,
*   wynagrodzenia, oraz
*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania) między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.

Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko winny być wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe kryteria przedmiotowe określające m.in., czy działanie usługodawcy odbywa się na warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek prawny o charakterze odpłatnym istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.

Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy w związku z przedstawionymi powyżej zapisami Umowy o świadczenie usług zarządzania czynności realizowane przez Wnioskodawcę nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji nie jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wyżej wskazano w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, zdefiniowano pojęcie działalności gospodarczej. Zgodnie z cytowanym art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jednocześnie, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się m.in. czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich (art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy).

Zatem, w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej. To powoduje, że osoba taka nie działa w tym przypadku w charakterze podatnika VAT, a zatem wykonywane czynności nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zważywszy na to, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca odnosi kwestię wynagrodzenia za czynności (usługi) zarządzania świadczone na podstawie umowy zawartej na czas pełnienia funkcji do przychodu zaliczonego do źródła określonego w art. 13 pkt 9 ustawy o PIT, który jest wymieniony w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, kwalifikacja tych czynności (usług) zarządzającego (jako wykonywanych przez podatnika) będzie zależeć od spełnienia pozostałych przesłanek określonych w tym przepisie ustawy.

Ww. przepis nie uznaje za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą czynności, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby fizyczne (tutaj zarządzający) są związane ze zlecającym wykonanie (tutaj spółka, z którą zawierana jest umowa) tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie i wykonującym zlecane czynności co do:

*   warunków wykonywania tych czynności (warunek pierwszy) oraz
*   wynagrodzenia (warunek drugi) oraz
*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich (warunek trzeci).

Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) pomiędzy zarządzającym a spółką wykaże, że spełnione są wszystkie trzy warunki to nie można uznać zarządzającego za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zarządzający występuje w charakterze podatnika VAT.

Warunek pierwszy – warunki wykonywania czynności.

Należy uznać, że co do zasady w istotę typowej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zarządzanie spółką przez osobę fizyczną (zobowiązaną do osobistego świadczenia), wpisane jest wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej tej spółki (osoba taka zarządza tą infrastrukturą, personelem, całą organizacją i jednocześnie korzysta z niej w tym celu). Jak wskazał NSA w wyroku z 30 września 2014 r., sygn. akt I FSK 1479/13 – za samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą: „(\`(...)\`) nie będzie mogła zostać uznana działalność gospodarcza, która wykonywana jest z wykorzystaniem infrastruktury i organizacji wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona (\`(...)\`)”. Można wręcz mówić o pewnym zintegrowaniu zarządzającego ze spółką, co oznacza spełnienie tego warunku. Przyjęcie zgodnie z postanowieniami ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2016 r., poz. 1202, z późn. zm.) – dalej: „ustawa o wynagradzaniu” – stosownych rozwiązań dotyczących zapewnienia zarządzającemu w zakresie niezbędnym do wykonywania usług zarządzania urządzeń technicznych (np. komputera, telefonu komórkowego, samochodu, itp.) oraz ewentualnie innych zasobów, którymi dysponuje spółka (np. pomieszczenia biurowe wraz z wyposażeniem, uczestnictwo w szkoleniach i konferencjach związanych ściśle z pełnioną funkcją i powierzonymi zadaniami, firmowych kart płatniczych i kredytowych, itp.) dodatkowo potwierdza charakter (przemawiający za brakiem samodzielności w rozumieniu VAT) takiego stosunku prawnego.

W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji wewnętrznej zarządzanej spółki powoduje, że zarządzający nie ponosi również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się wynagrodzenie – warunek drugi). Uznaniu, że ten warunek jest spełniony nie stoi na przeszkodzie to, że w ramach przedmiotowej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) zarządzający dysponuje szerokim zakresem swobody w organizacji swojej pracy, wyznaczaniu celów itd.

Warunek drugi – wynagrodzenie.

Zakładając, że umowa przewiduje, że zarządzający korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej spółki (spełniony warunek pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do weryfikacji, czy umowa cywilnoprawna przewiduje dla zarządzającego stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe wynagrodzenie nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez zarządzającego. Jednocześnie rozpatrywany warunek będzie spełniony także jeżeli wynagrodzenie oprócz stałego elementu będzie zawierać element zmienny (np. wypłacany pod warunkiem i/lub w wysokości określonej realizacją wyznaczonych celów zarządczych, które mogą dotyczyć w szczególności kondycji finansowej spółki, jej pozycji rynkowej, realizacji określonej inwestycji, strategii itd.) pod warunkiem jednak, że element stały będzie stanowił istotną wielkość i/lub część całkowitego wynagrodzenia. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o wynagradzaniu – wynagrodzenie całkowite członka organu zarządzającego składa się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe, określonej kwotowo, oraz części zmiennej stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy spółki, przy czym zgodnie z ust. 5 część zmienna nie może przekraczać 50%, a m.in. w spółkach publicznych 100% wynagrodzenia podstawowego zarządzającego w poprzednim roku obrotowym. Należy uznać, że takie ukształtowanie wynagrodzenia spełnia badany warunek. Podobnie przykładowo ustalenie w umowie dla zarządzającego stałego wynagrodzenia miesięcznego w wielkości adekwatnej do pozycji spółki, zakresu zadań itd. oraz rocznej premii stanowiącej określony procent wypracowanego w danym roku zysku spełni badany warunek.

Dla uznania spełnienia badanego warunku nie ma znaczenia okoliczność, że w umowie przewiduje się przykładowo (proporcjonalne) zmniejszenie wynagrodzenia z racji czasowego braku wykonywania czynności przez zarządzającego (wskutek własnej decyzji, choroby, zawieszenia w wykonywaniu funkcji, itp.). Podobnie nie ma znaczenia ewentualna okoliczność, że na podstawie umowy należne zarządzającemu wynagrodzenie obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie praw własności egzemplarza lub nośnika utworu i projektu wynalazczego oraz autorskich praw majątkowych do utworu, udzielenie wszelkich zezwoleń i upoważnień oraz korzystanie przez spółkę z projektów wynalazczych, w tym wynalazku, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, projektów racjonalizatorskich, know-how, baz danych stworzonych przez zarządzającego itp. – jeżeli w wyniku wykonywania umowy zarządzający stworzy utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 880, z późn. zm.). Ustalenie w umowie dla zarządzającego m.in. wynagrodzenia z niniejszego tytułu nie stoi na przeszkodzie spełnieniu badanego warunku.

Warunek trzeci – odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich.

Warunek będzie spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie spółki, a nie po stronie faktycznego wykonawcy (zarządzającego), co wyklucza samodzielny charakter jego działalności. Warunek będzie także spełniony gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności.

Bez znaczenia pozostaje w tym kontekście odpowiedzialność zarządzającego wynikająca z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, w tym w szczególności odpowiedzialność członków zarządu wynikająca z przepisów Kodeksu spółek handlowych”.

Przykładowo, jeżeli dana umowa przewiduje, że zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków zarządzającego wynikających z umowy lub z przepisów prawa – przy czym, odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu, określonej przepisami prawa (w szczególności na mocy K.s.h) – niniejszy warunek nie będzie spełniony.

Należy zauważyć, że jak wskazał NSA w wyroku z 22 lutego 2017 r. sygn., akt I FSK 1014/15: „Ponoszenie ryzyka ekonomicznego nie może być utożsamiane z odpowiedzialnością menadżera za szkody wobec Spółki. Są to odrębne kwestie. Porównywanie nieograniczonej odpowiedzialności menadżera wobec Spółki ze stosunkiem pracowniczym nie wpływa na ocenę stanowiska Sądu, gdyż Sąd nie postawił tezy, że strony łączyła umowa o pracę. Stosunek ten Sąd oceniał pod kątem art. 15 ust. 1 i ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, to znaczy czy była to samodzielnie wykonywana działalność gospodarcza. Odpowiedzialność menadżera za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością ma być rozpoznawana wobec osób trzecich, nie wobec Spółki i, co tu już zostało podniesione, jej źródłem na być stosunek zobowiązaniowy łączący menadżera ze Spółką, a nie stosunek organizacyjno-prawny członka zarządu Spółki. W tym zakresie słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, że nie została ona uregulowana w kontrakcie, a zatem nie można jej domniemywać.”.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że jeżeli umowa cywilnoprawna (stosunek prawny) przewiduje odpowiedzialność zarządzającego wobec osób trzecich (za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością, przy czym odpowiedzialność ta jest niezależna od odpowiedzialności zarządzającego, którą ponosi on – z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu – na podstawie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, np. K.s.h.) wskazany warunek nie jest spełniony.

Odpowiednio jeżeli dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej odpowiedzialności (a w przypadku braku jej uregulowania w umowie nie można jej domniemywać), należy uznać, że wskazany warunek jest spełniony.

Podsumowując, jeżeli analiza danej umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego) pomiędzy zarządzającym a spółką wykaże, że spełnione są wszystkie trzy przedstawione powyżej warunki to zarządzającego nie można uznać za podatnika VAT. Jednocześnie brak spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zarządzający występuje w charakterze podatnika VAT.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji, w treści opisu stanu faktycznego wskazano m.in.: że Wnioskodawca jest Prezesem Zarządu Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Ponadto, nie jest on zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. W związku z zawarciem umowy o Zarządzanie Spółką z o.o. Wnioskodawca nie będzie występował o wpis do CEIDG, ani nie będzie rejestrował się jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca zawarł ze Spółką Umowę o świadczenie usług zarządzania, zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami. Zainteresowany, zgodnie z postanowieniami Umowy, zobowiązał się do osobistego świadczenia usług zarządzania na zasadach określonych Umową (nie jest uprawniony do powierzenia wykonywania Usług osobie trzeciej). Zarządzający zobowiązany jest wykonywać swoje obowiązki w siedzibie Spółki oraz w zależności od potrzeb Spółki, w innych miejscach na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i poza jej granicami, przy czym świadczenie Usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania. Zarządzający zobowiązuje się do używania i korzystania z przedmiotów i urządzeń udostępnionych Zarządzającemu w celu wykonywania Usług, w szczególności przenośnego komputera osobistego z dostępem do sieci Internet (bezprzewodowym), środków łączności, w tym telefonu komórkowego, spełniających wymagane przez Spółkę wymogi bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych. Wykonywanie Usług poza siedzibą Spółki z wykorzystaniem urządzeń technicznych i zasobów innych niż wymienione w ust. 10 Umowy o Zarządzanie jest dopuszczalne, o ile zostaną one uprzednio sprawdzone przez Spółkę pod względem spełniania wymogów bezpieczeństwa w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych. Ponadto Wnioskodawca poinformował, że w ramach zawartej umowy o zarządzanie korzysta z urządzeń technicznych, pomieszczeń biurowych, zasobów dokumentacyjnych i osobowych Spółki.

Wnioskodawcy z tytułu świadczenia Usług oraz innych zobowiązań wynikających z Umowy, w tym z tytułu przeniesienia praw autorskich, przysługuje wynagrodzenia całkowite, składające się z części stałej, stanowiącej wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej, stanowiącej wynagrodzenie uzupełniające za rok obrotowy i uzależnione od poziomu realizacji celów zarządczych, nie mogące przekroczyć 15% sumy rocznego Wynagrodzenia Stałego.

Jednocześnie we wniosku wskazano, że Umowa stanowi, że Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której mowa wyżej, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych.

W odniesieniu do powyższego, ponownie należy podkreślić, że zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się m.in. czynności z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do:

*   warunków wykonywania tych czynności (warunek pierwszy),
*   wynagrodzenia (warunek drugi) oraz
*   odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich (warunek trzeci).

Zatem, tylko w przypadku łącznego spełnienia ww. warunków, czynności podejmowanych przez osobę fizyczną nie uznaje się za czynności wykonywane w ramach prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej.

Natomiast w przedmiotowej sprawie, nie jest spełniony jeden z wyżej wskazanych warunków, dotyczący odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich. Bowiem jak wynika z opisu sprawy, Umowa stanowi, że Zarządzający ponosi odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków Zarządzającego wynikających z Umowy lub z przepisów prawa. Odpowiedzialność, o której mowa wyżej, jest niezależna od odpowiedzialności Zarządzającego, którą ponosi on z tytułu pełnienia Funkcji, określonej przepisami prawa, w szczególności Kodeksu spółek handlowych.

Tym samym, pomimo spełnienia przez Wnioskodawcę dwóch warunków, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, tj. dotyczących warunku wykonywania czynności oraz wynagrodzenia, nie zostały wypełnione łącznie wszystkie trzy warunki wskazane w tym przepisie, co powoduje, że należy uznać Wnioskodawcę (Zarządzającego) za podatnika VAT wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W rezultacie, biorąc pod uwagę opis zaistniałego stanu faktycznego, powołane przepisy prawa oraz powyższą analizę, należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług zarządzania, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem stanowią one samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca z tytułu tych czynności jest podatnikiem podatku VAT w myśl art. 15 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko przedstawione we wniosku należało ocenić jako nieprawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Należy zauważyć ponadto, że powołane przez Wnioskodawcę interpretacje indywidualne są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.