Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-475/15-4/WH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-11
Teza: Opodatkowanie sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości; stawka; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.), uzupełnionym w dniu 16 lipca 2015 r. (data wpływu 16 lipca 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 lipca 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 10 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży Nieruchomości.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 16 lipca 2015 r. (data wpływu 16 lipca 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 8 lipca 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Od 3 stycznia 1994 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na własne nazwisko (PKD 4322Z) w P. na działce zakupionej na prawach wspólności ustawowej z żoną. Nieruchomość powyższą bez budynków (grunt) Wnioskodawca nabył z żoną aktem notarialnym z dnia 16 lutego 2000 r., jako prawo wieczystego użytkowania gruntów za łączną kwotę 51 842,00zł jako majątek osobisty małżonków.

W 2002 r. Wnioskodawca rozpoczął inwestycję - budynek magazynowo-usługowy (hala produkcyjna) w ramach swojej działalności gospodarczej. Inwestycję zakończył i oddał do użytkowania w działalności gospodarczej 21 marca 2003 r. jako środek trwały - hala produkcyjna o wartości początkowej 191 103,43 zł. Budynek ten wprowadził do ewidencji środków trwałych i naliczał amortyzację, którą uwzględniał w kosztach uzyskania przychodów.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT, więc odliczał VAT naliczony od wydatków na powyższą inwestycję.

31 grudnia 2004 r. Wnioskodawca aktem notarialnym zawarł umowę małżeńską majątkową wyłączającą zasady wspólności ustawowej. W związku z czym powstała rozdzielność majątkowa polegająca na tym, że każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy wyłączający wspólnotę ustawową jak i majątek nabyty później oraz rozporządza całym swoim majątkiem samodzielnie.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w latach 2006 - 2008 r. poniósł nakłady w wysokości 40 527,38 zł netto na rozbudowę budynku magazynowego usytuowanego na opisanym powyżej gruncie. Od nakładów odliczał VAT naliczony. Inwestycja została zakończona 17 sierpnia 2009 r. Powyższe nakłady zwiększyły wartość początkową środka trwałego w działalności gospodarczej, w związku z czym zwiększyła się amortyzacja środka trwałego, którą Wnioskodawca uwzględnia w kosztach uzyskania przychodów.

Dnia 30 listopada 2007 r. Wnioskodawca wraz z żoną jako użytkownicy wieczyści powyżej opisanego gruntu wykupili od Skarbu Państwa nieruchomość - działkę na prawach wspólności ustawowej z żoną, która jest osobą fizyczną i nigdy nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej. Nieruchomość - grunt wykupili za kwotę brutto 30 787,92zł - jako majątek osobisty każdego z małżonków tj. nie w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT naliczonego. Powyższy grunt nie jest środkiem trwałym i nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w firmie Wnioskodawcy.

Podsumowując powyższe: cały grunt - działka o pow. 0,2254 ha w P. jest prywatną własnością Wnioskodawcy i żony w równych częściach po 50%. Natomiast budynki znajdujące się na powyższej działce są środkami trwałymi użytkowanymi w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i są wprowadzone do ewidencji środków trwałych.

Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży całej nieruchomości wraz z budynkami do końca 2015 roku.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że na opisanej nieruchomości, którą zamierza sprzedać znajduję się budynek (hala produkcyjna) i dobudowany później do hali produkcyjnej nowy budynek magazynowy. Są to dwa budynki w jednej bryle budowlanej w kształcie litery L

Poinformował, że przedmiotowy budynek magazynowo-usługowy (hala produkcyjna) oraz dobudowany w latach późniejszych nowy budynek magazynowy znajdujący się na działce mającej być przedmiotem sprzedaży był i nadal jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej tj. do montażu wyrobów i elementów budowlanych stalowych oraz do celów administracyjno-biurowych. Przedmiotowy budynek znajdujący się na działce mającej być przedmiotem sprzedaży nigdy nie był i nie jest przedmiotem dzierżawy, najmu, itp.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że mylnie w akcie notarialnym przy wykupie nieruchomości w 2007 roku wpisano jako wykup nieruchomości od Skarbu Państwa na prawach wspólności ustawowej z żoną. Fakt miał być bez znaczenia ponieważ należność została uregulowana odrębnie po 50% wartości. Podyktowane to było tym, że nieruchomość powyższą bez budynków nabył z żoną jako prawo wieczystego użytkowania gruntów w 2000 roku na prawach wspólności ustawowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy przy sprzedaży należy naliczyć VAT należny od całej nieruchomości tj. budynków i gruntu, jeżeli grunt w 50% należy do żony?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług przy sprzedaży nieruchomości nie wyodrębnia się wartości gruntu w przypadku budynków i budowli trwale związanych z gruntem.

W związku z powyższym od całej wartości budynku wraz z gruntem należy naliczyć VAT należny 23% i wystawić fakturę VAT z działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Oceniając powyższe Wnioskodawca nie może skorzystać ze zwolnienia z VAT ponieważ nie spełnia przepisów prawa podatkowego - art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a lit. a) ponieważ skorzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w 2002 roku i dalszych latach od dokonywanych zakupów inwestycyjnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

(\`(...)\`)

1.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
2.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, zarówno budynki jak i grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, jak również sprzedaż prawa użytkowania wieczystego, jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Co do zasady, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 1 ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednak zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższych przepisów wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do dostawy upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zauważyć należy, że zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że pojęcie „oddanie do użytkowania”, o którym mowa w art. 2 pkt 14 ustawy, należy rozumieć jako objęcie faktycznego władztwa nad budynkami, budowlami lub ich częściami, możliwości dysponowania nimi, używania ich jak właściciel. Obiekty te nie muszą zostać faktycznie zamieszkane przez nabywcę, aby były oddane do użytkowania.

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Przy czym, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi art. 43 ust. 7a ustawy.

Co więcej stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Z przedmiotowego wniosku wynika, że Wnioskodawca od 1994 r. prowadzi działalność gospodarczą na własne nazwisko na działce zakupionej na prawach wspólności ustawowej z żoną. Przedmiotową Nieruchomość bez budynków (grunt) Wnioskodawca nabył z żoną w 2000 r., jako prawo wieczystego użytkowania gruntów. Dnia 30 listopada 2007 r. Wnioskodawca wraz z żoną jako użytkownicy wieczyści wykupili od Skarbu Państwa Nieruchomość - działkę na prawach wspólności ustawowej z żoną.

W 2002 r. Wnioskodawca rozpoczął inwestycję - budynek magazynowo-usługowy (hala produkcyjna) w ramach swojej działalności gospodarczej, którą zakończył i oddał do użytkowania w działalności gospodarczej 21 marca 2003 r. Następnie w latach późniejszych Wnioskodawca dobudował nowy budynek magazynowy. Przedmiotowy budynek magazynowo-usługowy (hala produkcyjna) oraz dobudowany w latach późniejszych nowy budynek magazynowy znajdujący się na działce mającej być przedmiotem sprzedaży był i nadal jest wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej tj. do montażu wyrobów i elementów budowlanych stalowych oraz do celów administracyjno-biurowych. Przedmiotowy budynek znajdujący się na działce mającej być przedmiotem sprzedaży nigdy nie był i nie jest przedmiotem dzierżawy, najmu, itp.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT, więc odliczał VAT naliczony od wydatków na powyższą inwestycję.

Obecnie Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży całej Nieruchomości wraz z budynkami do końca 2015 roku.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy powinien opodatkować przedmiotową sprzedaż całej Nieruchomości wraz z budynkami.

Skoro – jak wynika z przedmiotowego zdarzenia przyszłego - przedmiotowa działka oraz posadowione na niej budynki były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej Wnioskodawca powinien opodatkować sprzedaż całej Nieruchomości wraz z budynkami.

Z analizy powołanych przepisów oraz z okoliczności sprawy wynika, że względem budynków posadowionych na przedmiotowej działce nie powstało pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy bowiem przedmiotowe budynki nie były oddane w użytkowanie w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem Wnioskodawca dokona dostawy budynków w ramach pierwszego zasiedlenia. Tym samym Wnioskodawca dokonując przedmiotowej dostawy nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednocześnie w związku z tym, że Wnioskodawca dokonywał odliczenia podatku naliczonego w związku z nakładami ponoszonymi na inwestycje w postaci budynków, nie będzie mógł korzystać również ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie również zastosowanie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem Wnioskodawca dokonywał odliczenia podatku naliczonego w związku z nakładami ponoszonymi na inwestycje w postaci budynków jak również nie wykorzystywał ich wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.

Tym samym należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że dostawa całej Nieruchomości wraz z budynkami nie będzie korzystała ze zwolnienia i będzie opodatkowana stawką podstawową podatku od towarów i usług w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.