Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-634/14/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-10
Teza: w zakresie obowiązku potrącenia przez Wnioskodawcę zryczałtowanego podatku dochodowego od należności wypłacanych na rzecz teatru z Włoch z tytułu prowadzonej przez niego na terenie Polski działalności artystycznej
Słowa kluczowe: działalność-działalność artystyczna; działalność-działalność kulturalna; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób prawnych; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; teatr; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia; Włochy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 28 maja 2014 r. (data wpływu do tut. BKIP 30 maja 2014 r.), uzupełnionym 5 i 17 czerwca 2014 r. oraz 29 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku potrącenia przez Wnioskodawcę zryczałtowanego podatku dochodowego od należności wypłacanych na rzecz teatru z Włoch z tytułu prowadzonej przez niego na terenie Polski działalności artystycznej (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 2)– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2014 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego uzupełnionym 5 i 17 czerwca 2014 r. w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku potrącenia przez Wnioskodawcę zryczałtowanego podatku dochodowego od należności wypłacanych na rzecz teatru z Włoch z tytułu prowadzonej przez niego na terenie Polski działalności artystycznej. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 14 sierpnia 2014 r. Znak IBPBII/1/415-465/14/MCZ, IBPBII/1/415-466/14/MCZ, IBPBI/2/423-633/14/BG, IBPBI/2/423-634/14/BG wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 29 sierpnia 2014 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Teatr w ramach wykonywanej przez siebie statutowej działalności artystycznej jest organizatorem festiwalu teatralnego na terytorium Polski.

1.  Teatr będzie zawierał umowy o dzieło i wypłacał honoraria zagranicznym artystom - osobom fizycznym posiadającymi certyfikaty rezydencji z Francji i z Włoszech. W ramach ww. festiwalu będą również występować grupy teatralne (osoby prawne) posiadające certyfikaty rezydencji podatkowej z Francji i Włoch.
2.  Dochody artystów związane z osobiście wykonywaną działalnością będą przypadać bezpośrednio artystom ale także na rzecz innej osoby (np. agencji, osoby fizycznej, która reprezentuje tych artystów oraz osoby prawnej, która reprezentuje tych artystów).
3.  Występy artystów i zespołów teatralnych biorących udział w festiwalu nie będą wykonywane w ramach wymiany (współpracy) kulturalnej uzgodnionej między Polską Francją i Włochami.
4.  Pobyt artystów indywidualnych i zespołów teatralnych będzie sfinansowany całkowicie ze środków publicznych (dotacja podstawowa od Urzędu Miasta na działalność statutową i dofinansowanie z MKiDN) oraz Mechanizmu Finansowego EOG w ramach współpracy kulturalnej między Polska a Norwegią.

Teatry będą posiadały certyfikaty rezydencji i nie będą reprezentowane przez agencje lub osoby fizyczne, dochód będzie finansowany ze środków Urzędu Miasta, MKiDN oraz Mechanizmu Finansowego EOG - w ramach współpracy kulturalnej pomiędzy Polską a Norwegią. Pobyt artystów będzie sfinansowany z funduszy pochodzących z dotacji Urzędu Miasta, MKiDN oraz Mechanizmu Finansowego EOG.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Włochami, powstaje obowiązek potrącania podatku dochodowego w Polsce od dochodów wypłacanych zagranicznym osobom prawnym (teatry) z tytułu działalności artystycznej na terenie Polski, na rzecz teatru w Polsce? (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy prawne nakazują analizę umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego opodatkowania - Teatr nie ma obowiązku odprowadzania podatku dochodowego od dochodów wypłacanych innym teatrom (rezydentom Włoch, którzy nie osiągają zysku poprzez zakład w Polsce). Interpretacja ta wynika z postanowień umów międzynarodowych, w sprawie zapobieżenia unikania podwójnego opodatkowania, które przewidują, że zyski z przedsiębiorstwa opodatkowane są w miejscu rezydencji czyli w państwie kontrahenta Teatru. Takie postanowienie zawarte jest w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Włochami.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851, dalej „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jego rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła. W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone m.in. w art. 21 ust. 1 updop.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 updop stanowi, że podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustala się w wysokości 20% przychodów.

Stosownie do art. 21 ust. 2 updop, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie można pogodzić z umową.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2b, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Jednakże od należności z tytułu odsetek od papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa i zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych, wypłacanych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, zryczałtowany podatek dochodowy pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące te rachunki, jeżeli wypłata należności następuje za ich pośrednictwem. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

W niniejszej sprawie zastosowanie będzie miała Umowa zawarta miedzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania z dnia 21 czerwca 1985 r. (Dz.U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374, dalej „umowa polsko-włoska”).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy polsko-włoskiej, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Natomiast art. 7 ust. 7 umowy polsko-włoskiej stanowi, że jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.

Postanowienia w zakresie dochodu uzyskiwanego przez artystów zostały szczegółowo uregulowane w art. 17 umowy polsko-włoskiej.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 umowy polsko-włoskiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Art. 17 ust. 2 umowy polsko-włoskiej stanowi, że jeżeli dochód osiągnięty z osobiście wykonywanej działalności artysty lub sportowca nie przypada na rzecz artysty lub sportowca, lecz na rzecz innej osoby, dochód ten, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana. Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, dochody z rodzajów działalności określonych w ust. 1, wykonywanych w ramach programu wymiany kulturalnej lub sportowej uzgodnionego pomiędzy Umawiającymi się Państwami, będą zwolnione od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym te rodzaje działalności są wykonywane (art. 17 ust. 3 umowy polsko-włoskiej).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. d) umowy polsko-włoskiej, określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółki oraz każde inne zrzeszenie osób.

Dokonując interpretacji postanowień umowy polsko-włoskiej należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.

W komentarzu OECD do art. 17 w pkt 11 wskazano, że „Ustęp 1 artykułu 17 dotyczy dochodu osiąganego przez artystów i sportowców z działalności wykonywanej przez nich osobiście. Ustęp 2 dotyczy sytuacji, w których dochód z ich działalności przypada innym osobom. Jeżeli dochód artysty lub sportowca przypada innej osobie i państwo źródła nie ma ustawowego prawa do "prześwietlenia" osoby uzyskującej dochód w celu opodatkowania go jako dochodu wykonawcy, to wówczas ust. 2 stanowi, że część dochodu, od której nie może być opodatkowany artysta lub sportowiec, może być opodatkowana jako dochód osoby, która go uzyskuje. Jeżeli osoba uzyskująca dochód jest przedsiębiorstwem, wówczas państwo źródła może go opodatkować, nawet gdy dochód nie może być przypisany zakładowi położonemu w tym państwie (…). W przypadku gdy np. „drużyna, zespół teatralny, orkiestra itp. posiadają osobowość prawną. Dochody ze spektakli lub występów sportowych mogą być wypłacone takiej jednostce. Członkowie drużyny lub zespołu teatralnego będą opodatkowani indywidualnie, zgodnie z ust. 1, w państwie, w którym odbył się spektakl lub występ sportowy; podatek dotyczy każdego wynagrodzenia uzyskiwanego za udział w spektaklu i występie sportowym. Jednakże jeżeli członkowie zespołu lub drużyny otrzymują stałe wynagrodzenie okresowe i trudno jest przypisać część tego stałego wynagrodzenia okresowego konkretnemu występowi, wówczas państwa członkowskie mogą zdecydować jednostronnie lub dwustronnie o nieopodatkowaniu takiej osoby. Zysk osiągnięty przez osobę prawną z tytułu konkretnego występu lub spektaklu podlega opodatkowaniu zgodnie z ust. 2.”

W tym miejscu wskazać należy, że zawarte w art. 17 ust. 2 umowy polsko-włoskiej sformułowanie, że „może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana” nie oznacza możliwości wyboru, w którym państwie dochód ten podlega opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza, że państwo, w którym działalność artysty jest wykonywana (tj. Polska) ma prawo opodatkować takie dochody, jeżeli na podstawie polskich przepisów dochody te podlegają w Polsce opodatkowaniu. Używane w umowach bilateralnych słowo „mogą” należy zatem rozumieć jako prawo administracji skarbowej danego państwa do opodatkowania określonych rodzajów dochodów. Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przyznają więc państwu będącemu stroną umowy prawo do opodatkowania danego rodzaju dochodu, jeżeli ustawodawstwo wewnętrzne nakłada podatek na taki rodzaj dochodu (przychodu) - a taki obowiązek nakłada art. 21 ust. 1 pkt 2 updop.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia wynika, że Teatr w ramach wykonywanej przez siebie statutowej działalności artystycznej jest organizatorem festiwalu teatralnego na terytorium Polski. W ramach festiwalu będą występować grupy teatralne (osoby prawne) posiadające certyfikat rezydencji z Włoch. Występy artystów i zespołów teatralnych biorących udział w festiwalu nie będą wykonywane w ramach wymiany (współpracy) kulturalnej uzgodnionej między Polską i Włochami. Teatr będzie posiadał certyfikat rezydencji i nie będzie reprezentowany przez agencje lub osoby fizyczne.

Mając na uwadze opisane we wniosku i jego uzupełnieniu zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych wyżej przepisów wskazać należy, że możliwość niepobrania podatku od wypłat należności z tytułu art. 21 ust. 1 pkt 2 updop, musi wynikać z postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zdaniem tut. Organu Wnioskodawca ma obowiązek pobrania podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 updop od należności wypłacanych teatrowi z Włoch, gdyż zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 umowy polsko-włoskiej dochód włoskiego rezydenta podatkowego (teatru włoskiego) z tytułu działalności artystycznej wykonywanej na terytorium Polski, podlegać będzie opodatkowaniu w Polsce. Oznacza to, że na Wnioskodawcy ciążyć będą obowiązki związane z poborem i odprowadzeniem zryczałtowanego podatku dochodowego z tego tytułu.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego teatru z Francji wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.