Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1138/11-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-01-03
Teza: Stawka VAT dla dostawy napojów bezalkoholowych
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; napoje-napoje bezalkoholowe; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2011r. (data wpływu 29 września 2011r.), uzupełnione pismem z dnia 22 października 2011r. (data wpływu 24 października 2011r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 12 października 2011r. znak IPPP2/443-1138/11-2/MM o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla dostawy napoju zawierającego w swoim składzie sok z aloesu - **jest nieprawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwych stawek podatku VAT dla dostawy różnego rodzaju napojów bezalkoholowych. Przedmiotowy wniosek zawierał braki formalne. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 12 października 2011r. znak IPPP2/443-1138/11-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zaimportował artykuły spożywcze - napoje, co do których ma wątpliwości odnośnie zastosowania stawki VAT. Do momentu otrzymania od tut. Organu podatkowego wiążącej decyzji Wnioskodawca sprzedaje je stosując stawkę podstawową VAT 23%.

Wniosek dotyczy następujących artykułów:

1.  Napój aloesowy w skład którego wchodzi: woda mineralna (57,88%), suchy koncentrat soku aloesowego (21%), miąższ aloesowy (9%), fruktoza (11%), miód (0,7%), mleczan wapnia (0,2%), kwas cytrynowy (0,1%), naturalny aromat winogronowy (0,07%), cytrynian sodu (0,03%), guma gellan (0,02%).
2.  Alkohol XX — herbatka na kaca, w skład którego wchodzi: mieszanka na kaca (JBB2O) (4,09%), wyciąg z szypulatki słodkiej (Hovenia dulcis) (0,53%), płynna fruktoza (14,35%), miód (0,037%), kwas cytrynowy (0,15%), cytrynian sodu (0,05%), witamina C (0,05%), tauryna (0,2%), amid kwasu nikotynowego (0,01%), wyciąg z pestek grapefruita (0,005%), aromat owocowy K (0,075%), aromat owocowy TF (0,08%), aromat cynamonowy K (0,045%), kwas węglowy (0,7%), woda (79,628%).
3.  Napój kawowy —, w skład którego wchodzi: woda (96,545%), ekstrakt z kawy (3,1%), aromaty (0,18%), emulgatory (0,07%), wodorowęglan sodu (0,09%), witamina (0,015%).
4.  Napój kawowy —, w skład którego wchodzi: woda (90,367%), ekstrakt z kawy (0,3%), proszek kawowy (0,5%), cukier (7%), śmietana roślinna (1,55%), aromat (0,15%), emulgatory (0,075%), wodorowęglan sodu (0,048%), witamina C (0,01%).

Wszystkie powyższe napoje zostały zakwalifikowane przez Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi jako „Pozostałe napoje bezalkoholowe” z symbolem PKWiU 11.07.19.0.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy skład wyżej wymienionych napojów kwalifikuje któryś z nich do zastosowania obniżonej 5% stawki podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy: Napój aloesowy z racji, iż zawiera w swoim składzie 21% suchego koncentratu soku aloesowego (a więc ponad 20%) oraz 9% miąższu aloesowego spełnia warunki ustawy kwalifikujące w/w napój do zastosowania obniżonej 5% stawki VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z kolei w świetle przepisu art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Jednocześnie należy wskazać, iż to Wnioskodawca jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie m.in. producent posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 2 ustawy o VAT – wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ustawy.

Zgodnie zaś z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

W tym miejscu należy zauważyć, iż stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Pod pozycją 52 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, wymieniono grupę ex 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy”.

W świetle objaśnienia do powołanego wyżej załącznika nr 3 do ustawy o VAT, ww. wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy. Zatem w odniesieniu do dostaw określonych napoi bezalkoholowych, dla których mocą ww. przepisów przewidziano różne stawki, stosuje się regulacje korzystniejsze dla podatnika.

Także w poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy, wymieniono ex 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe – wyłącznie niegazowane napoje:

1.  w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,
2.  zawierające tłuszcz mlekowy”.

W świetle zaś objaśnień do niniejszego załącznika, „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania. Natomiast wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawką 0%.

W myśl art. 2 pkt 30 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o PKWiU ex - rozumie się przez to zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca sprzedaje napój aloesowy, w skład którego wchodzi: woda mineralna (57,88%), suchy koncentrat soku aloesowego (21%), miąższ aloesowy (9%), fruktoza (11%), miód (0,7%), mleczan wapnia (0,2%), kwas cytrynowy (0,1%), naturalny aromat winogronowy (0,07%), cytrynian sodu (0,03%), guma gellan (0,02%). Wyrób został sklasyfikowany do grupowania PKWiU 11.07.19.0 „Pozostałe napoje bezalkoholowe”. Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla sprzedaży tego towaru.

Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut. Organ podatkowy tut. Organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Aby rozwiązać wskazany we wniosku problem należy wyjaśnić, czy aloes jako roślinę można zaliczyć do warzyw lub owoców.

Wskazać należy, iż ustawa o VAT nie zawiera definicji „owocu” i „warzywa”, w związku z powyższym pojęcie to należy interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Z zawartej w Słowniku języka polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) definicji „warzywa” wynika, iż jest to roślina zielna, której korzenie, liście, kwiatostany lub owoce używane są jako pożywienie. Natomiast „owoc” – zgodnie z definicją zawartą w tym samy słowniku – to jadalna część rośliny powstała z kwiatu.

Według definicji zawartej w Słowniku wyrazów obcych PWN, aloes to bylina z rodziny asfodelowatych o grubych, mięsistych liściach zakończonych kolcami, pochodząca z Afryki, mająca zastosowanie w medycynie i kosmetyce, uprawiana także jako roślina doniczkowa (Słownik wyrazów obcych pod redakcją Mirosława Bańko, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 45).

Dodatkowo aloes nie został wymieniony w powszechnie obowiązującej „klasyfikacji warzyw”, także Główny Urząd Statystyczny w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w Sekcji A „Produkty rolnictwa, leśnictwa, łowiectwa i rybactwa oraz usługi wspomagające”, która zawiera m.in. rośliny uprawne i produkty pochodzenia roślinnego nie zawarł aloesu w grupowaniu wskazującym warzywa i owoce.

Ponadto, Rozporządzenie komisji (WE) nr 161/2007 z dnia 15 lutego 2007 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów w Nomenklaturze Scalonej (Dz. Urz. UE L Nr 51, str. 5), w załączniku wskazuje iż „aloes nie jest owocem objęty działem 8., lecz rośliną objętą działem 6”, który obejmuje „drzewa żywe i pozostałe rośliny; bulwy, korzenie i podobne; kwiaty cięte i liście ozdobne”.

Wobec powyższego, sok z aloesu nie mieści się w poz. 31 załącznika nr 10 do ustawy o VAT, gdyż aloes nie jest owocem ani warzywem i tym samym napój o zawartości powyżej 20% tego składnika nie może zostać opodatkowany stawką preferencyjną w wysokości 5%. Wyłączenie to powoduje, że napój o nazwie, który zawiera w swoim składzie ponad 20% suchego koncentratu soku aloesowego podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Również pozostałe wskazane w opisie stanu faktycznego napoje, tj. napój kawowy oraz napój kawowy (mimo, że mieszczą się w grupowaniu PKWiU 11.07.19.0) nie korzystają z preferencyjnej stawki 5%, bowiem nie mieszczą się w dyspozycji pozycji 31 załącznika nr 10 ustawy o VAT – nie zawierają w swoim składzie surowcowym co najmniej 20% soku owocowego, warzywnego lub owocowo – warzywnego. Nie zawierają również tłuszczu mlekowego. Zatem opodatkowane są stawką podstawową w wysokości 23%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

**