Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-89/08-6/RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-30
Teza: Czy Wnioskodawczyni w odniesieniu do podatku naliczonego od poczynionych nakładów na nieruchomość, jest zobowiązana dokonać korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak to w jakiej wysokości?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; dostawa; korekta-korekta podatku naliczonego; nieruchomości; usługi-usługi turystyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2008 r. (data wpływu: 27 października 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. (data wpływu: 10 grudnia 2008 r.) oraz z dnia 16 stycznia 2009 r. (data wpływu: 20 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego. Wniosek ten uzupełniono pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. (data wpływu: 10 grudnia 2008 r.) o informację, że zadane pytania dotyczą wyłącznie podatku od towarów i usług oraz pismem z dnia 16 stycznia 2009 r. (data wpływu: 20 stycznia 2009 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej m. in. na świadczeniu usług turystycznych, nabyła we wrześniu 2002 r. nieruchomość w celu wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Od jej nabycia Zainteresowanej nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, bowiem transakcja, w ramach której nabyta została nieruchomość, podlegała zwolnieniu w rozumieniu ówcześnie obowiązujących przepisów. Przedmiotowa nieruchomość została oddana do użytku w maju 2003 r., natomiast we wrześniu 2008 r. dokonano jej sprzedaży. Nieruchomość wykorzystywana była do wykonywania czynności opodatkowanych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą przez okres dłuższy niż 5 lat.

Przez okres, kiedy Wnioskodawczyni była właścicielką nieruchomości, ponosiła sukcesywnie nakłady przekraczające 30% jej wartości początkowej. Nakłady te polegały na zakupie usług – robót budowlanych oraz towarów – materiałów budowlanych w celu modernizacji nieruchomości. Część nakładów została poczyniona przed dniem 1 maja 2004 r., nakłady poczynione w roku 2004 i w roku 2005 przekraczały kwotę 3.500 zł netto osobno w każdym z tych lat. Nakłady dokonane w roku 2006 przekraczały kwotę 15.000 zł.

Natomiast nakłady poczynione w roku 2007 wynosiły 4.000 zł. Zainteresowana rozliczyła podatek naliczony od tych nakładów.

Z pisma uzupełniającego z dnia 16 stycznia 2009 r. wynika ponadto, że żaden z nakładów poniesionych na nieruchomość nie był samodzielnym środkiem trwałym, wszystkie nakłady powiększały wartość początkową środka trwałego. W związku z poczynionymi nakładami na nieruchomość, część nakładów powiększyła wartość początkową środka trwałego począwszy od miesiąca grudnia 2003 r. – od tego miesiąca dokonano podwyższanych odpisów amortyzacyjnych od podwyższonej wartości środka trwałego. Pozostała część nakładów powiększyła wartość początkową środka trwałego począwszy od miesiąca sierpnia 2008 r. – od tego miesiąca dokonano podwyższanych odpisów amortyzacyjnych od podwyższonej wartości środka trwałego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni w odniesieniu do podatku naliczonego od poczynionych nakładów na nieruchomość, jest zobowiązana dokonać korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak to w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie jest ona zobowiązana do dokonywania 10 letniej korekty podatku, w odniesieniu do podatku naliczonego przy dokonywaniu nakładów na nieruchomość, o której mowa w przepisie art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, gdyż nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania tego przepisu.

Wskazanej w tym przepisie korekty 10 letniej należy dokonać wyłącznie w odniesieniu do podatku naliczonego od nabycia towarów lub usług będących środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Usługa robót budowlanych nie jest wartością niematerialną i prawną, materiały budowlane nie są środkami trwałymi. Nie spełniają one definicji legalnej środka trwałego zawartej w przepisie art. 16a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie zmienia tego okoliczność, iż zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki na modernizację środka trwałego podwyższają jego wartość. Nakłady związane z takimi wydatkami jednak już środkami trwałymi nie są. Taki nakład, mógłby w innych okolicznościach nie podwyższać wartości początkowej. Przede wszystkim jednak w przepisie art. 91 ust. 2 ustawy wyraźnie wskazano, iż ma on zastosowanie wyłącznie do towarów będących środkami trwałymi i wartościami materialnymi i prawnymi. Zatem każdy towar, czy usługę, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, należy oceniać czy stanowi on środek trwały lub wartość niematerialną i prawną. Nakłady w postaci materiałów budowlanych, robót budowlanych i instalacyjnych, które są odrębnymi od nieruchomości towarami i usługami, nie są ani środkami trwałymi, ani wartościami niematerialnymi i prawnymi. Przepisy prawa podatkowego, należy wykładać ściśle, przy prymacie wykładni gramatycznej, której zastosowanie daje jasne wyżej opisane rozwiązanie. Taki wymóg wynika z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wprowadzającego zasadę, że nie ma daniny bez wyraźnego przepisu ustawy.

Zatem nakłady podlegają korekcie rocznej, o której mowa w art. 91 ust. 1 ustawy o VAT.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 cyt. ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ww. ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl natomiast art. 90 ust. 3 proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756), która weszła w życie od 1 czerwca 2005 r., w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości – w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości – jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

W okresie od 1 maja 2004 r. do 30 maja 2005 r. przepis art. 91 ust. 2 ustawy o VAT obowiązywał w następującym brzmieniu:

„W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, w odniesieniu do których wydatki poniesione na ich nabycie jednorazowo mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości - w ciągu 10 lat, począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości - jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w odniesieniu do których wydatki poniesione na ich nabycie jednorazowo mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio”.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i ust. 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty (art. 91 ust. 3 powołanej ustawy).

Należy podkreślić, iż ustawodawca ustalił również zasady postępowania w sytuacji, gdy w okresie korekty nastąpi sprzedaż towaru.

Zgodnie z art. 91 ust. 4 – 6 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów, o których mowa w ust. 2, uważa się, że towary te są nadal używane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. Korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż. W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru związane jest z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione lub nie podlegały opodatkowaniu – do obliczenia korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 91 ust. 7 cyt. ustawy, zgodnie z którym przepisy art. 91 ust. 1 – 5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Ten ostatni przepis adresowany jest więc do podatników, którzy wykorzystywali nabyty towar do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługiwało prawo do odliczenia całości podatku naliczonego. Przepis nakazuje więc dokonanie korekty również tym podatnikom, którzy odliczyli podatek naliczony w całości, jako że nabyty towar służył wyłącznie sprzedaży opodatkowanej.

Wobec braku regulacji, która wprost dotyczyłaby kwestii korekty podatku naliczonego w związku z ulepszeniem środków trwałych należy zastosować zasady wynikające z art. 91 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Ulepszenie środka trwałego należy zatem traktować dla celów podatku VAT tak jak zakup odrębnego środka trwałego.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że jeżeli nakłady poczyniono po dniu 30 kwietnia 2004 r. i spowodowały one zwiększenie wartości nieruchomości – w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym – wówczas zmiana przeznaczenia środka trwałego powoduje konieczność korekty podatku naliczonego od zakupów związanych z nakładami (modernizacją) zgodnie z zasadami zawartymi w art. 91 ustawy o VAT. Korekty dokonuje się pod warunkiem, że nie minął jeszcze okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

Jednakże w sytuacji, gdy nakłady inwestycyjne poczynione zostały w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2005 r., na podstawie art. 6 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw, znajduje zastosowanie przepis art. 91 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym przed zmianą ustawy o VAT.

Natomiast w przypadku, gdy nakłady inwestycyjne miały miejsce przed dniem 1 maja 2004 r., zgodnie z art. 163 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w odniesieniu do korekty stosuje się przepisy art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), korekta podatku naliczonego w oparciu o art. 91 ustawy dotyczy zatem jedynie składników majątku nabytych lub modernizowanych od 1 maja 2004 r.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawczyni we wrześniu 2008 r. dokonała sprzedaży nieruchomości. Jak rozstrzygnięto w interpretacji nr IPPP3/443-89/08-5/RK dostawa przedmiotowej nieruchomości korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, jako towar używany.

Przez okres, kiedy Wnioskodawczyni była właścicielką nieruchomości, ponosiła sukcesywnie nakłady przekraczające 30% jej wartości początkowej. Nakłady te polegały na zakupie usług – robót budowlanych oraz towarów – materiałów budowlanych w celu modernizacji nieruchomości. Część nakładów została poczyniona przed dniem 1 maja 2004 r., nakłady poczynione w roku 2004 i w roku 2005 przekraczały kwotę 3.500 zł netto osobno w każdym z tych lat. Nakłady dokonane w roku 2006 przekraczały kwotę 15.000 zł.

Natomiast nakłady poczynione w roku 2007 wynosiły 4.000 zł. Zainteresowana rozliczyła podatek naliczony od tych nakładów.

Ponadto jak – wynika z pisma uzupełniającego – żaden z nakładów poniesionych na nieruchomość nie był samodzielnym środkiem trwałym, wszystkie nakłady powiększały wartość początkową środka trwałego. W związku z poczynionymi nakładami na nieruchomość, część nakładów powiększyła wartość początkową środka trwałego począwszy od miesiąca grudnia 2003 r. – od tego miesiąca dokonano podwyższanych odpisów amortyzacyjnych od podwyższonej wartości środka trwałego. Pozostała część nakładów powiększyła wartość początkową środka trwałego począwszy od miesiąca sierpnia 2008 r. – od tego miesiąca dokonano podwyższanych odpisów amortyzacyjnych od podwyższonej wartości środka trwałego.

Odnosząc się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że do nakładów poniesionych przed dniem 1 maja 2004 r. zastosowanie będzie miał art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r., gdyż jak wskazano wyżej, korekta podatku naliczonego w oparciu o art. 91 ustawy dotyczy jedynie składników majątku nabytych lub modernizowanych od 1 maja 2004 r.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że nakłady poniesione w latach 2004, 2005, 2006 oraz 2007 zwiększyły wartość początkową środka trwałego w sierpniu 2008 r., sprzedaż natomiast miała miejsce w miesiącu wrześniu 2008 r.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w momencie dokonania dostawy przedmiotowej nieruchomości, do nakładów zwiększających wartość środka trwałego poniesionych w latach 2004, 2005, 2006 i 2007 r. będzie miał zastosowanie przepis art. 91 ust. 2 ustawy o VAT.

Z uwagi na fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła w pierwszym okresie użytkowania, a więc w pierwszym okresie korekty, na Wnioskodawczyni ciążył obowiązek dokonania jednorazowej korekty w wysokości 10/10 kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT, dokumentujących wydatki ponoszone na modernizację nieruchomości, czyli w pełnej wysokości.

Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320).

Należy wskazać, że stosownie do art. 1 pkt 47 lit. a-f ww. ustawy, w art. 91 ustawy o VAT wprowadzono m. in. następujące zmiany:

1.  ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.”,
2.  po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a.Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.”,
3.  ust. 3-5 otrzymują brzmienie: „3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. 4. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.”,
4.  w ust. 6 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi; 2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.”,
5.  ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.”,
6.  po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7d w brzmieniu:

„7a.W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

7b. W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

7c.Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

7d. W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.”,

Powyższe przepisy weszły w życie z dniem 1 grudnia 2008 r. (zgodnie z art. 15 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw).

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części dotyczącej korekty podatku naliczonego. Rozstrzygnięcie dotyczące zwolnienia od podatku VAT sprzedaży nieruchomości, zawarte zostało w odrębnej interpretacji nr: IPPP3/443-89/08-5/RK.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul.1 Maja 10, 09-402 Płock.