Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.929.2017.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-01-08
Teza: brak obowiązku rozliczania nabywanych usług wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą do celów innych niż budowlane (montaż nośnika reklamowego) na zasadzie odwrotnego obciążenia
Słowa kluczowe: obciążenia-odwrotne obciążenie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2017r. (data wpływu 26 października 2017r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 grudnia 2017r. (data wpływu 29 grudnia 2017r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rozliczania nabywanych usług wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą do celów innych niż budowlane (montaż nośnika reklamowego) na zasadzie odwrotnego obciążenia - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz najemców świadczeń związanych z Aranżacjami za część kompleksowej usługi najmu,

*   braku obowiązku rozliczania nabywanych usług budowlanych dla celów Aranżacji na zasadzie odwrotnego obciążenia,

*   braku obowiązku rozliczania nabywanych usług wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą do celów innych niż budowlane (montaż nośnika reklamowego) na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Wniosek uzupełniono w dniu 29 grudnia 2017r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego, pytania nr 3 oraz sposobu doręczania korespondencji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Wnioskodawca po wybudowaniu stanie się właścicielem nieruchomości lokalowej (budynku, w którym znajdą się lokale użytkowe przeznaczone na biura). Nieruchomość będzie środkiem trwałym wpisanym do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy. Wnioskodawca będzie zawierać umowy o prace budowlane i instalacyjne („Aranżacje”) z przyszłymi najemcami lokali znajdujących się w nieruchomości, zlecając podmiotom trzecim („Przedsiębiorcy budowlani”) realizację robót budowlanych, czyli wykonanie Aranżacji (i wszelkich robót budowlanych w ich ramach) poszczególnych lokali. Umowa najmu łącząca Wnioskodawcę z najemcami poszczególnych lokali będzie skonstruowana w ten sposób, że określony będzie w niej zakres prac budowlanych do wykonania (tak rzeczowo, jak również wartościowo) i za wykonanie Aranżacji w ramach budżetu przewidzianego umową najmu, najemca nie będzie odrębnie obciążany (Wnioskodawca odzyska ekonomicznie koszt Aranżacji kalkulując odpowiednio czynsz najmu lokalu). W przypadku, gdy najemca zdecyduje się na zwiększenie zakresu finansowego i rzeczowego Aranżacji, zobowiązany zostanie do poniesienia kosztów przekraczających pierwotnie określony budżet Aranżacji na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę. W obu przypadkach (tj. zarówno wtedy, gdy prace w związku z Aranżacją mieszczą się w budżecie wynikającym z umowy najmu, jak i wówczas, gdy najemca decyduje się na odpłatne powiększenie zakresu Aranżacji) czynności związane z Aranżacją są podporządkowane głównemu świadczeniu Wnioskodawcy, tj. oddaniu najemcom lokali do korzystania w stanie nadającym się do umówionego użytku.

Kwestie dotyczące Aranżacji (tak w zakresie podstawowego budżetu, jak również w zakresie przekraczającym ustalony budżet) uregulowane będą w umowie najmu między Wnioskodawcą a najemcą (najemcami).

Wnioskodawca zleci Przedsiębiorcom budowlanym realizację robót budowlanych w ramach Aranżacji dla poszczególnych najemców. Roboty budowlane, które Wnioskodawca zleca Przedsiębiorcom budowlanym, obejmują także prace przygotowawcze i związane z zagospodarowaniem terenu budowy (prowadzenia prac), zabezpieczenie istniejących elementów wyposażenia lokalu (stolarka drzwiowa i okienna, zamontowane urządzenia wchodzące w skład wykonanych już instalacji, wyposażenie łazienki, klatka schodowa, holl windowy, itp.) przed zniszczeniem i uszkodzeniem, prace przygotowawcze konieczne do realizacji innych prac, uwzględniając transport materiałów budowlanych oraz wywóz odpadów, a także organizację, prowadzenie, nadzorowanie i koordynację robót prowadzonych w ramach Aranżacji i wykonanie niezbędnej dokumentacji powykonawczej.

Wynagrodzenie należne Przedsiębiorcom budowlanym za usługi wykonywane w związku z realizacją Aranżacji kalkulowane będzie w ten sposób, że koszt materiałów niezbędnych do wykonania prac będzie wliczony w wartość świadczonej usługi, stanowiąc jedno wynagrodzenie. Oznacza to, że Przedsiębiorca budowlany w umowie z Wnioskodawcą nie wyodrębni wynagrodzenia za dostawę towarów/materiałów i za świadczenie usługi. Czynności wykonywane przez Przedsiębiorców budowlanych na rzecz Wnioskodawcy świadczone będą jako jedno świadczenie: roboty budowlane. Nie ma i nie będzie odrębnego fakturowania dostarczonych materiałów i świadczonych usług (robocizny). Czynności wykonywane przez Przedsiębiorców budowlanych na rzecz Wnioskodawcy to kompleksowe świadczenia. Elementem dominującym tych świadczeń jest wykonanie robót budowlanych w taki sposób, aby uzyskać efekt oczekiwany przez najemców lokali wynajmowanych przez nich od Wnioskodawcy.

Ponadto Wnioskodawca zamawia u Przedsiębiorców budowlanych usługi klasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług jako roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (43.99.90.0), np. wynajem specjalistycznego podnośnika do umieszczenia reklamy na nieruchomości wraz z obsługą. Są to usługi budowlane wymienione w Załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług. Nabyte usługi budowlane będą jednak wykorzystywane przez Wnioskodawcę nie w celu budowlanym, lecz do czynności niebędących usługami budowlanymi, np. do montażu banera reklamowego (reklamującego najemcę lokalu użytkowego lub innego przedsiębiorcę) na elewacji budynku należącego do Wnioskodawcy. Obowiązek wywieszenia banera reklamowego wynika z odrębnych uzgodnień między Wnioskodawcą a osobą, która zainteresowana jest umieszczeniem banera na nieruchomości (może to być, ale nie musi, najemca lokalu).

Jeżeli chodzi o kwalifikację poszczególnych usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, to przedstawia się ona następująco:

1.  Wnioskodawca świadczy na rzecz najemców usługi o symbolu PKWIU 68.20.12.0 (wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych);
2.  w związku z Aranżacjami Wnioskodawca zleca Przedsiębiorcom budowlanym wykonanie usług o symbolu PKWIU 41.00.40.0 (roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych (prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków);
3.  nabywając od kontrahentów usługi budowlane dla celów niebudowlanych, takie jak np. wynajem specjalistycznego podnośnika do umieszczenia wraz z obsługą Wnioskodawca nabywa usługę o symbolu PKWIU roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (43.99.90.0).

Wnioskodawca, Przedsiębiorcy budowlani, a także najemcy lokali użytkowych znajdujących się w nieruchomości stanowiącej własność Wnioskodawcy, są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (nie podlegają podmiotowym zwolnieniom określonym w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług).

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

1.  Wnioskodawca nie będzie odsprzedawać nabytych usług budowlanych (Aranżacji) i wystawiać z tego tytułu faktur Najemcom - ekonomiczna wartość Aranżacji zostanie przez Wnioskodawcę odzyskana w czynszu najmu;
2.  intencją Wnioskodawcy jest odzyskanie ekonomicznego kosztu Aranżacji w okresie trwania umowy najmu z Najemcą;
3.  wartość czynszu najmu nie zostanie zmieniona na skutek odzyskania przez Wnioskodawcę ekonomicznego kosztu Aranżacji;
4.  istotą świadczenia Wnioskodawcy jest oddanie w najem Najemcy lokalu odpowiednio zaaranżowanego;
5.  podpisanie umowy najmu nie jest uzależnione od wyrażenia zgody na dokonanie Aranżacji lokalu przez Najemcę - to w interesie Najemcy a nie Wynajmującego leży pozyskanie lokalu w stanie oczekiwanym przez Najemcę. Możliwe jest wynajęcie lokalu bez Aranżacji, jednakże atrakcyjność oferty Wnioskodawcy będzie wtedy niższa;
6.  Najemca nie może dokonać Aranżacji we własnym zakresie, gdyż prace z tym związane wymagać mogą ingerencji w substancję wynajętego lokalu. Dlatego Aranżacja zostanie przeprowadzona przez Wnioskodawcę;
7.  Najemca jest odbiorcą (nie konsumentem - bo odliczy VAT z faktury wystawionej przez Wnioskodawcę) usługi najmu odpowiednio zaaranżowanego lokalu. Usługi budowlane Wnioskodawca nabywa celem odpowiedniego przygotowania lokalu do potrzeb Najemcy;
8.  o zakresie prac budowlanych decydują wspólnie strony umowy najmu, tj. Wnioskodawca i Najemca. Wnioskodawca nie wykona żadnych robót aranżacyjnych, których nie chce Najemca;
9.  zakresem pytania nr 3 są objęte usługi wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą (PKWIU 43.99.90.0). Wnioskodawca nie planuje nabycia innych usług wymienionych w Załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług dla celów innych niż budowlane, wobec czego pytanie o inne usługi niż wynajem specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą (PKWIU 43 99 90.0) jest bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

(we wniosku pytanie nr 3) Czy Wnioskodawca, nabywając usługi budowlane dla celów innych niż budowlane od Przedsiębiorców budowlanych (w tym usługi wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą) celem wykonania zobowiązań zaciągniętych wobec osób trzecich (np. montażu nośnika reklamowego) powinien rozliczyć podatek od towarów i usług na zasadzie odwrotnego obciążenia?

Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), jeżeli chodzi o nabycie usług budowlanych, takich jak np. wynajem specjalistycznego podnośnika do umieszczenia reklamy na nieruchomości wraz z obsługą, aktualność zachowuje argumentacja wskazana ad. 1 i 2: osoba zlecająca Wnioskodawcy umieszczenie reklamy nie jest inwestorem (nie zleca wykonania usługi budowlanej, lecz usługę polegającą na umieszczeniu i eksponowaniu nośnika reklamowego). Niewystępowanie osoby inwestora w opisanym wyżej schemacie uniemożliwia przyjęcie, że Wnioskodawca jest tu głównym wykonawcą, a Przedsiębiorca budowlany – podwykonawcą. W konsekwencji skutkuje to brakiem podstaw do zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia. Dodatkowo wskazać należy jednak na inne jeszcze argumenty. Wnioskodawca zamawia wprawdzie u Przedsiębiorcy budowlanego wykonanie usług budowlanych wymienionych w Załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług, ale nabyte usługi budowlane będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę nie w celu budowlanym, lecz do czynności niebędących usługami budowlanymi - o ile PKWiU nakazuje uznać wynajem specjalistycznego podnośnika do umieszczenia wraz z obsługą za roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (symbol PKWiU 43.99.90.0), o tyle czynność zamawiana przez kontrahenta Wnioskodawcy nie jest usługą budowlaną, gdyż kontrahent Wnioskodawcy nie zamawia specjalistycznego podnośnika z obsługą, a zainteresowany jest wyłącznie tym, aby nośnik reklamowy reklamujący (na przykład) jego markę został zamontowany na budynku należącym do Wnioskodawcy. Tak istotna rozbieżność między przedmiotem zobowiązania Wnioskodawcy względem jego kontrahenta a przedmiotem zobowiązania Przedsiębiorcy budowlanego względem Wnioskodawcy, wyklucza przyjęcie, że opisana sytuacja objęta jest mechanizmem odwrotnego obciążenia.

Reasumując, Wnioskodawca, nabywając usługi budowlane dla celów innych niż budowlane od Przedsiębiorców budowlanych (tj. usługi wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą) celem wykonania zobowiązań zaciągniętych wobec osób trzecich (np. montażu nośnika reklamowego) nie rozlicza podatku od towarów i usług na zasadzie odwrotnego obciążenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że zakresem sformułowanego we wniosku pytania nr 3 objęte są tylko usługi wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą (PKWIU 43.99.90.0) nabywane do celów innych niż budowlane (montaż nośnika reklamowego), zatem niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy tylko ww. usług.

Zgodnie z przepisem art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U., poz. 1676 z późn. zm.) stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r.

Zatem na wstępie należy zauważyć, że dla udzielenia odpowiedzi w zakresie zastosowania bądź niezastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla świadczeń objętych wnioskiem, istotne jest prawidłowe ich zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji dla nabywanych usług.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Jednakże zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Załącznik nr 14 do ustawy obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r. zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwrotnego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, należy wskazać, że art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Oznacza to, że nabywca usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług. Z kolei świadczenie ww. usług przez głównego wykonawcę na rzecz inwestora jest opodatkowane według zasad ogólnych, tj. podatek od towarów i usług rozliczany jest przez głównego wykonawcę, zaś inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane świadczenie zawierającą podatek VAT.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia podwykonawcy, zatem dla prawidłowego rozumienia terminu „podwykonawca” wystarczające jest posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego podwykonawca to „firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy” (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca;2503008).

Powyższe uregulowania prawne dowodzą, że aby zaistniał mechanizm odwrotnego obciążenia dla transakcji w zakresie usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, to ich przedmiotem muszą być wyłącznie usługi, które są wykonywane w następującej relacji: podwykonawca – główny wykonawca.

Należy wskazać, że podwykonawca to dalszy wykonawca prac (częściowych lub całościowych) w ramach zleconej przez inwestora na rzecz głównego wykonawcy inwestycji budowlanej. A zatem podwykonawca jest podatnikiem działającym na zlecenie głównego wykonawcy.

W konsekwencji powyższe prowadzi do wniosku, że nie są usługami świadczonymi przez podwykonawców usługi z załącznika nr 14 do ustawy świadczone bezpośrednio na rzecz inwestora, gdyż są one świadczone bezpośrednio na rzecz zleceniodawcy usług (a nie głównego wykonawcy). Natomiast każde dalsze podzlecenie usługi przez głównego wykonawcę kolejnym usługodawcom jest już podzleceniem i usługi te będą już rozliczone zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamawia u Przedsiębiorców budowlanych usługi klasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług jako roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (43.99.90.0), tj. wynajem specjalistycznego podnośnika do umieszczenia reklamy na nieruchomości wraz z obsługą. Są to usługi budowlane wymienione w Załączniku nr 14 do ustawy o podatku od towarów i usług. Ww. usługi budowlane nabywane będą przez Wnioskodawcę nie w celu budowlanym, lecz do czynności niebędących usługami budowlanymi, np. do montażu banera reklamowego (reklamującego najemcę lokalu użytkowego lub innego przedsiębiorcę) na elewacji budynku należącego do Wnioskodawcy. Nabywając od kontrahentów usługi budowlane dla celów niebudowlanych, takie jak wynajem specjalistycznego podnośnika do umieszczenia wraz z obsługą, Wnioskodawca nabywa usługę o symbolu PKWIU roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (43.99.90.0). Wnioskodawca, Przedsiębiorcy budowlani, są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (nie podlegają podmiotowym zwolnieniom określonym w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług).

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, czy też zastosowanie ma ogólna zasada rozliczenia podatku – ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy dana usługa jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48) oraz czy jest świadczona przez podwykonawcę, a usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 bądź ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym podkreślić należy, że dla zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie ww. przesłanek łącznie. W konsekwencji niespełnienie chociażby jednego z tych warunków eliminuje zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.

W odniesieniu do nabywanych przez Wnioskodawcę usług wynajmu specjalistycznego podnośnika wraz z obsługą, sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 43.99.90.0, wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, kluczowe znaczenie dla ustalenia, czy w opisanym stanie sprawy znajdzie zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia, ma określenie statusu Wnioskodawcy, tj. czy nabywa on usługi budowlane jako główny wykonawca, zaś Przedsiębiorcy budowlani, od których Wnioskodawca nabywa te usługi, są podwykonawcami, w rozumieniu art. 17 ust. 1h ustawy.

Jak wskazano wyżej, podwykonawca to podmiot, któremu inny podmiot (główny wykonawca) w ramach otrzymanego zlecenia (np. od inwestora), powierzył wykonanie części lub całości prac budowlanych.

Zatem aby stwierdzić, czy w realizacji danej inwestycji uczestniczy podwykonawca muszą wystąpić dwa rodzaje zleceń: pierwotne zlecenie udzielone głównemu wykonawcy oraz zlecenie udzielone przez głównego wykonawcę na rzecz kolejnego podmiotu, który pełni właśnie funkcję podwykonawcy. Tym samym konieczne jest uwzględnienie funkcji poszczególnych podmiotów uczestniczących w realizacji inwestycji budowlanej oraz charakteru relacji pomiędzy nimi.

Usługa wynajmu specjalistycznego podnośnika do umieszczenia wraz z obsługą o symbolu PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych” znajduje się w poz. 48 załącznika nr 14 do ustawy. Jednakże aby można było uznać Wnioskodawcę za podatnika, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, należy przeanalizować cel, w jakim nabywa przedmiotową usługę.

W sytuacji, gdy usługa zostaje nabyta przez podmiot będący głównym wykonawcą w ramach świadczenia przez niego usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, to podmiot ten zobowiązany jest do rozliczenia takiej usługi zgodnie z mechanizmem odwrotnego obciążenia.

Natomiast w przypadku, gdy podmiot ww. usługę nie nabywa w ramach świadczenia przez niego usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, to do świadczenia takiej usługi nie znajduje zastosowania mechanizm odwrotnego obciążenie.

Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w zakresie objętym pytaniem nr 3 (we wniosku) nie mamy do czynienia z powierzeniem Wnioskodawcy wykonania prac budowlanych zleconych przez inwestora i w konsekwencji, Wnioskodawca, nabywając usługi wynajmu specjalistycznego podnośnika do umieszczenia wraz z obsługą o symbolu PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych” do celów innych niż budowlane (np. umieszczenie reklamy) nie działa w charakterze głównego wykonawcy, który nabywa ww. usługę od podwykonawcy (Przedsiębiorca budowlany), o którym mowa w art. 17 ust. 1h ustawy.

Tym samym w analizowanym przypadku nie są spełnione przesłanki wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, co oznacza, że nabywana przez Wnioskodawcę ww. usługa powinna być opodatkowana na zasadach ogólnych.

Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, nabywając usługi wynajmu specjalistycznego podnośnika do umieszczenia wraz z obsługą o symbolu PKWiU 43.99.90.0 „Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych” dla celów innych niż budowlane od Przedsiębiorców budowlanych celem wykonania zobowiązań zaciągniętych wobec osób trzecich (montaż nośnika reklamowego), nie ma obowiązku rozliczania podatku od towarów i usług na zasadzie odwrotnego obciążenia, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, w szczególności nabywania usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 43.99.90.0 dla celów budowlanych, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie braku obowiązku rozliczania nabywanych usług budowlanych do celów innych niż budowlane na zasadzie odwrotnego obciążenia. Wniosek w pozostałej części zostanie załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ……, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.