Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-119/15/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-18
Teza: Czy w świetle zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, darowizna wspólnotowych znaków towarowych oraz praw z rejestracji tych znaków, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; nabycie; osoba-osoby fizyczne; podatek-podatek od spadków i darowizn; znak-znak towarowy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 18 sierpnia 2015 r. (data wpływu do Biura – 1 września 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania tytułem darowizny praw własności intelektualnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2015 r. do Biura wpłynął ww. wniosek z 18 sierpnia 2015 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Prawdopodobnym jest, że Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny (art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny) zawartej w formie aktu notarialnego, na terytorium Polski, wspólnotowe znaki towarowe oraz prawa z rejestracji tych znaków, zarejestrowane w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante (dalej, jako „OHIM”) na podstawie art. 6 w zw. z art. 45 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. UE. L Nr 78, str. 1). Będą nimi oznaczenia przedstawione w formie graficznej, składające się w szczególności z wyrazów, rysunków, liter, cyfr, kształtu towarów oraz/lub ich opakowań, które umożliwią odróżnianie towarów lub usług przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych przedsiębiorstw. Dzięki rejestracji wspólnotowych znaków towarowych jego właścicielowi będą przysługiwały wyłączne prawa do tych znaków szczegółowo określone w ww. rozporządzeniu w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Darowizna zostanie dokonana z majątku osobistego męża Wnioskodawczyni, jako właściciela ww. wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków), do majątku osobistego Wnioskodawczyni. Wartość praw będących przedmiotem darowizny zostanie określona według wartości rynkowej znaków towarowych przyjętych z dokonanej uprzednio wyceny wartości rynkowej znaków towarowych (i praw z rejestracji tych znaków) przez wyspecjalizowany podmiot.

Po otrzymaniu wspólnotowych znaków towarowych (i praw z rejestracji tych znaków) Wnioskodawczyni zamierza w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystywać ww. wspólnotowe znaki towarowe oraz dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej. Wykorzystanie ww. znaków nastąpi przez oznaczanie nim własnych towarów i usług, w następstwie czego zwiększy się identyfikacja przedsiębiorstwa oraz jego rozpoznawalność, co będzie miało odzwierciedlenie w zwiększeniu przychodów. Możliwe jest również udzielenie innym podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą prawa do odpłatnego użytkowania ww. wspólnotowych znaków towarowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle zaprezentowanego zdarzenia przyszłego, darowizna wspólnotowych znaków towarowych oraz praw z rejestracji tych znaków, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z generalną regułą z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem darowizny. Jednakże z mocy art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi nie podlega nabycie w drodze spadku, zapisu windykacyjnego lub darowizny praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw. Należy uznać, że przepis ten stanowi podstawę do zwolnienia od opodatkowania nie tylko polskich znaków towarowych, lecz również wspólnotowych znaków towarowych oraz praw z ich rejestracji. Od momentu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej ochrona wspólnotowego znaku towarowego obejmuje także terytorium Polski.

Rejestracja wspólnotowego znaku towarowego nie podlega konieczności rejestracji w Urzędzie Patentowym w Polsce, ale podlega ochronie na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117, ze zm.). Przepis art. 4 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że jeżeli umowa międzynarodowa lub przepisy prawa Unii Europejskiej obowiązujące bezpośrednio w krajach członkowskich określają szczególny tryb udzielania ochrony na wynalazki, wzory użytkowe, wzory przemysłowe, znaki towarowe, oznaczenia geograficzne lub topografie układów scalonych, w sprawach nieuregulowanych w tej umowie lub w tych przepisach albo pozostawionych w kompetencji organów krajowych przepisy ustawy stosuje się odpowiednio”. Z mocy tego przepisu przepisy polskich ustaw stosuje się do znaków towarowych, na które uzyskano ochronę według prawa europejskiego.

Rozporządzenie Rady (WE) Nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego przewiduje tryb udzielania ochrony na przedmioty praw z zakresu własności przemysłowej skutkujące powstaniem prawa wyłącznego o charakterze jednolitym i autonomicznym, tzn. obowiązującego na całym terytorium Wspólnoty, mającego w każdym z państw członkowskich identyczną treść, a także powstającego niezależnie od istnienia lub braku ochrony prawnej danego przedmiotu własności przemysłowej w prawie danego państwa członkowskiego. Zasada jednolitości wyraża się w jednolitej procedurze rejestracyjnej (rejestracji wspólnotowego znaku towarowego można dokonać za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP) oraz ochronie wspólnotowego znaku towarowego na całym terytorium Wspólnoty i skutkach, jakie wywołuje wspólnotowy znak towarowy w krajach członkowskich. W szczególności art. 16 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego stanowi, że jeżeli art. 17-24 nie stanowią inaczej, wspólnotowy znak towarowy jako przedmiot własności traktowany jest w całości i na całym terytorium Wspólnoty tak jak krajowy znak towarowy zarejestrowany w państwie członkowskim \`(...)\`”. Inaczej mówiąc zarejestrowany w OHIM wspólnotowy znak towarowy, stanowi – w zgodzie z art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – przedmiot darowizny zwolniony z opodatkowania tym podatkiem.

Zdaniem Wnioskodawczyni, zarejestrowane wspólnotowe znaki towarowe oraz prawa z ich rejestracji objęte są hipotezą normy z art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Stanowisko to potwierdza interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 lipca 2015 r. znak: IBPB-2-1/4515-5/15/BD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2015 r., poz. 86, ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, m.in. tytułem darowizny.

Natomiast, stosownie do art. 3 pkt 2 tej ustawy podatkowi od spadków i darowizn nie podlega nabycie w drodze spadku, zapisu windykacyjnego lub darowizny praw autorskich i praw pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych oraz wierzytelności wynikających z nabycia tych praw.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni otrzyma w drodze darowizny, zawartej w formie aktu notarialnego, na terytorium Polski, wspólnotowe znaki towarowe oraz prawa z rejestracji tych znaków, zarejestrowane w Urzędzie Harmonizacji Rynku Wewnętrznego. Darowizna zostanie dokonana z majątku osobistego męża Wnioskodawczyni, jako właściciela ww. wspólnotowych znaków towarowych (oraz praw z rejestracji tych znaków), do majątku osobistego Wnioskodawczyni. Po otrzymaniu wspólnotowych znaków towarowych (i praw z rejestracji tych znaków) Wnioskodawczyni zamierza w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej wykorzystywać ww. wspólnotowe znaki towarowe oraz dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej.

Biorąc pod uwagę powyżej przywołane przepisy i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że nabycie w drodze darowizny od męża praw własności intelektualnej – wspólnotowych znaków towarowych (i praw z rejestracji tych znaków), na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie będzie podlegało podatkowi od spadków i darowizn, będzie wyłączone spod władztwa tej ustawy.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.