Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-997/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-04
Teza: ulga rehabilitacyjna – komputer przy dysfunkcji narządu wzroku
Słowa kluczowe: komputery; niepełnosprawni; odliczenia-odliczenie od dochodu; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek-wydatki na rehabilitację
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 grudnia 2014 r. (data wpływu do Biura – 8 grudnia 2014 r.), uzupełnionym 24 lutego 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w zeznaniu rocznym za 2014 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na zakup komputera – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia w zeznaniu rocznym za 2014 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na zakup komputera.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 6 lutego 2015 r. znak: IBPB II/1/415-997/14/MCZ wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 24 lutego 2015 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni pobiera rentę inwalidzką. Na podstawie decyzji Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z 12 kwietnia 2007 r. został dla Wnioskodawczyni ustalony stopień niepełnosprawności na okres stały w związku ze stwierdzoną dysfunkcją narządu wzroku (symbol przyczyny 04-O). Ponadto, wobec dysfunkcji narządów ruchu Wnioskodawczyni została uznana za osobę mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze i środki techniczne.

Zakup sprzętu komputerowego z ekranem o wysokiej rozdzielczości, z możliwością dostosowania wielkości wyświetlanych liter i programem rozpoznawania mowy dokonany w miesiącu marcu 2014 r. umożliwia Wnioskodawczyni pokonywanie barier w kontaktach z innymi ludźmi oraz ułatwia kontakt ze światem zewnętrznym w zakresie: komunikacji z bankiem, realizacji płatności z różnych tytułów, dokonywania zakupów przez internet, bez konieczności wychodzenia z domu, korzystania z oferty kulturalnej.

Poprzedni komputer, który Wnioskodawczyni zakupiła w 2007 r., uległ zniszczeniu. Na ten komputer Wnioskodawczyni otrzymała dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Przy zakupie komputera w 2014 r. Wnioskodawczyni starała się również o takie dofinansowanie. Na podstawie decyzji z 10 marca 2014 r. Wnioskodawczyni nie otrzymała dofinansowania z uwagi na brak środków.

Wnioskodawczyni dokonała zakupu komputera wyłącznie ze środków własnych, na co posiada stosowną fakturę. Typ komputera został wybrany po konsultacjach ze specjalistami, tak aby umożliwił Wnioskodawczyni wszechstronne zastosowanie przez długi okres.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że:

1.Zakupiony przez nią komputer wyróżnia się indywidualnymi cechami odpowiednimi do jej niepełnosprawności, takimi jak:

\-wyposażenie w ekran dotykowy o dużej rozdzielczości wynoszącej 1920x1080 pikseli, podwyższonym, regulowanym kontraście o dużej przekątnej wynoszącej 17,3 cala,

\-zainstalowanie w komputerze niżej wymienionych programów odpowiednich do dysfunkcji narządu wzroku:

*   programu do powiększania obrazu na ekranie,
*   programu do obsługi syntezatora mowy,
*   syntezator mowy,
*   programu do udźwiękowienia wprowadzanych plików,
*   programu lokalnego powiększalnika (lupa),
*   programu „Narrator” do odczytywania głosowego wszystkich elementów ekranu,
*   programu do sterowania komputerem za pomocą mowy,
*   programu do słuchania opisów akcji z nagrania wideo.

2.Komputer powyższy został Wnioskodawczyni zalecony przez lekarza specjalistę, jako urządzenie techniczne niezbędne do jej rehabilitacji i ułatwiające wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z jej niepełnosprawności. Wnioskodawczyni posiada stosowne, pisemne zaświadczenie lekarskie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawczyni może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatek poniesiony na zakup ww. komputera?

Wnioskodawczyni uważa, że spełnia warunki pozwalające na odliczenie wydatków poniesionych na zakup ww. komputera, który ma charakter zindywidualizowany, gdyż oprogramowanie zainstalowane na nim jest odpowiednie do niepełnosprawności Wnioskodawczyni (dysfunkcja narządu wzroku). Dzięki korzystaniu z komputera Wnioskodawczyni może normalnie funkcjonować załatwiając bardzo wiele spraw za pomocą komputera i internetu.

Uzasadniając swoje stanowisko, Wnioskodawczyni przywołała przepisy art. 26 ust.1 pkt 6, art. 26 ust. 7a, ust. 7b i ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz wskazała, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 12 kwietnia 2007 r. oraz decyzję o przyznaniu renty inwalidzkiej z 21 sierpnia 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a - 4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b – 7g tego artykułu.

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty (…).

Stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ustawy).

Natomiast w myśl postanowień art. 26 ust. 13a ww. ustawy, wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie NSA, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Możliwość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię za zakup komputera należy analizować w oparciu o przepisy art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Przy czym, wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721, ze zm.) rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, w szczególności organizacyjnych, leczniczych, psychologicznych, technicznych, szkoleniowych, edukacyjnych i społecznych, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej.

Mając na względzie powołane przepisy, w szczególności art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, że określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji oraz ułatwiające wykonywanie czynności życiowych” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone indywidualne właściwości korespondujące z rodzajem danej niepełnosprawności.

Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że:

*   pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu (urządzenia, narzędzia) a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek,
*   zakupiony sprzęt (urządzenie, narzędzie) musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu i ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,
*   cechą zakupionego sprzętu (urządzenia, narzędzia) musi być jego indywidualny charakter, powiązany z rodzajem niepełnosprawności.

Jak z wyżej powołanych przepisów wynika ustawodawca w art. 26 ust. 7a ww. ustawy wyraźnie określił, które wydatki uznaje za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, uprawniające osobę niepełnosprawną do dokonania odliczeń od dochodu.

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnieniu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni będąca osobą niepełnosprawną, posiadającą orzeczenie – wydane w kwietniu 2007 r. – o zakwalifikowaniu jej do jednego ze stopni niepełnosprawności w tytułu schorzenia narządu wzroku oraz schorzeń narządów ruchu, poniosła w marcu 2014 r. wydatek na zakup komputera. Komputer umożliwia Wnioskodawczyni pokonywanie barier w kontaktach z innymi ludźmi oraz ułatwia kontakt ze światem zewnętrznym w zakresie: komunikacji z bankiem, realizacji płatności z różnych tytułów, dokonywania zakupów przez internet bez konieczności wychodzenia z domu oraz korzystania z oferty kulturalnej. Typ komputera został wybrany po konsultacjach ze specjalistami, tak aby umożliwił Wnioskodawczyni wszechstronne zastosowanie przez długi okres czasu. Zakupiony przez Wnioskodawczynię komputer wyróżnia się indywidualnymi cechami odpowiednimi do jej niepełnosprawności, takimi jak: wyposażenie w ekran dotykowy o dużej rozdzielczości wynoszącej 1920x1080 pikseli; podwyższonym, regulowanym kontraście o dużej przekątnej wynoszącej 17,3 cala; zainstalowanymi programami

odpowiednimi do dysfunkcji narządu wzroku szczegółowo wymienionymi w uzupełnieniu wniosku.

Komputer został Wnioskodawczyni zalecony przez lekarza specjalistę, jako urządzenie techniczne niezbędne do jej rehabilitacji i ułatwiające wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z jej niepełnosprawności.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawczyni przysługuje uprawnienie do odliczenia od dochodu, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wydatku poniesionego w 2014 r. na zakup komputera, z zainstalowanym na nim zindywidualizowanym oprogramowaniem, odpowiednim do niepełnosprawności Wnioskodawczyni (dysfunkcja narządu wzroku). Z wniosku wynika bowiem, że Wnioskodawczyni ma stosować komputer w związku z zaleceniem lekarza specjalisty, jako urządzenie techniczne niezbędne do jej rehabilitacji i ułatwiające wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z jej niepełnosprawności ze względu na niepełnosprawność narządu wzroku. Odliczenie to przysługuje o ile spełnione zostaną łącznie warunki określone w wyżej powołanych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odliczenie to przysługuje osobie fizycznej, która jest uznana za osobę niepełnosprawną, w wysokości faktycznie przez nią poniesionej, przy czym nie może ono przekroczyć wysokości dochodu do opodatkowania. Wydatek ten podlega odliczeniu w roku podatkowym, w którym został poniesiony. Wysokość poniesionego wydatku ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto i kiedy poniósł wydatek, w jakiej wysokości i na jaki cel.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w granicach zdarzenia przedstawionego we wniosku przez wnioskodawcę. Organ podatkowy nie ocenia zgodności opisu zdarzenia sformułowanego we wniosku z rzeczywistością. Jeżeli zdarzenie przedstawione we wniosku nie odpowiada rzeczywistości, interpretacja nie wywołuje skutków prawnych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.