Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB4.4511.904.2016.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-04-06
Teza: Czy w opisanym stanie faktycznym zbycie przedmiotowej nieruchomości skutkuje powstaniem przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) i rodzi obowiązek podatkowy?
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 grudnia 2016 r. (data wpływu 27 grudnia 2016 r.), uzupełnionym 14 marca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2016 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 14 marca 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca nabył w dniu 29 listopada 1979 r. nieruchomość objętą księgą wieczystą (…), położoną w (…) na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego, na prawach wspólności ustawowej wraz z żoną (…).

Na mocy prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w (…) z dnia 25 października 2000 r. Wnioskodawca nabył udział w wysokości 1/2 części majątku wspólnego. (…) swój udział przekazała aktem darowizny córce (…).

Zniesienie współwłasności nastąpiło prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) z dnia 24 sierpnia 2011 r. (sygn. (…)) w ten sposób, że Sąd przyznał Wnioskodawcy na wyłączną własność działkę o powierzchni 4,1248 ha oraz (…) działkę o powierzchni 4,0552 ha. Strony nie były zobowiązane do wzajemnych spłat i dopłat, a wartość otrzymanych przez nie działek odpowiadała udziałowi w majątku wspólnym. W skład majątku nie wchodziły inne składniki.

Przyznana Wnioskodawcy w ramach zniesienia współwłasności nieruchomość podzielona została decyzją Burmistrza Gminy (…) na działki 127/6 - 127/14.

W dniu 15 lipca 2016 r. Wnioskodawca sprzedał działki nr 127/7, 127/8, 127/9, 127/10, 127/12, 127/14 oraz ustanowił służebność gruntową na działce 127/14. Powyższe czynności sprzedaży nieruchomości oraz ustanowienia służebności nie były wykonywane w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że oferta sprzedaży nieruchomości umieszczona została na lokalnym portalu internetowym (…) oraz na banerze na nieruchomości. Wnioskodawca poza umieszczeniem ww. ogłoszenia nie dokonał czynności mających na celu przygotowanie działek gruntu do sprzedaży, w tym nie wykonał przyłączy wodnych ani energetycznych. Zgodnie z Uchwałą Nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia 29 listopada 2000 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr 127/2 i 127/3 obr. (…), gm. (…), przeznaczenie sprzedanych działek to funkcja zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej, wolno-stojącej z dopuszczeniem usług. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla sprzedanych działek uchwalony został uchwałą z dnia 29 listopada 2000 r. i od tego czasu nie był zmieniany, nie były również składane wnioski o zmianę tego planu. Do dnia sprzedaży nie występowano o wydanie decyzji o warunki zabudowy dla przedmiotowych nieruchomości.

Wnioskodawca nabywał w przeszłości następujące nieruchomości:

*   w październiku 1997 r. mieszkanie nr 8 przy ul. (…) 10 w (…),
*   18 listopada 1999 r. mieszkanie nr 26 przy ul. (…) 12 D w (…),
*   5 kwietnia 2006 r. mieszkanie nr 9 przy ul. (…) 59 w (…).

Wnioskodawca do dnia złożenia wniosku dokonał sprzedaży nieruchomości (poza objętą wnioskiem) w październiku 1999 r. - sprzedaż mieszkania nr 8 przy ul. (…) 10 w (…). Wnioskodawca w dniu 3 stycznia 2017 r. dokonał sprzedaży działek rolnych o numerach 127/13 (pow. 5617 m²) oraz 127/11 (pow. 4164 m²). Przed sprzedażą działki nie były przygotowywane do sprzedaży. W dniu 20 lutego 2017 r. dokonał sprzedaży mieszkania nr 9 przy ul. (…) 59 w (…). Wnioskodawca na chwilę obecną nie planuje sprzedaży innych nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym zbycie przedmiotowej nieruchomości skutkuje powstaniem przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) i rodzi obowiązek podatkowy?

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym nie ciąży na nim obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytej w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, która następnie została przyznana Wnioskodawcy w drodze podziału majątku wspólnego, z uwagi na upływ 5-letniego terminu od dnia jej nabycia do dnia sprzedaży.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. A contrario, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest ono źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Kluczowym zagadnieniem jest więc ustalenie momentu nabycia nieruchomości, która następnie została zbyta, w celu określenia, czy upłynął pięcioletni termin wskazany w ustawie.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną której cechą charakterystyczną jest to, iż niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego.

W przedstawionym powyżej stanie faktycznym wspólność majątkowa małżeńska trwała do dnia uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód z dnia 25 października 2000 r. Zniesienie w ten sposób wspólności ustawowej przyznało byłym małżonkom prawo do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, przy czym każde z nich miało w tym majątku udział wynoszący 1/2 majątku.

Podział majątku stanowiącego współwłasność w częściach ułamkowych dokonany został postanowieniem Sądu z dnia 24 sierpnia 2011 r., zgodnie z którym Wnioskodawca otrzymał działkę stanowiącą 1/2 majątku objętego wcześniej wspólnością małżeńską bez obowiązku spłat lub dopłat przez którąkolwiek ze stron. Podział ten był ekwiwalentny w naturze, a wartość nieruchomości przyznanej Wnioskodawcy mieściła się w udziale, jaki przysługiwał mu w majątku wspólnym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji nabycia nieruchomości, jednak pojęcie to stało się wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. Jak wskazał NSA, pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. należy rozumieć w znaczeniu najbardziej ogólnym jako uzyskanie własności lub innego prawa majątkowego w każdy prawem przewidziany sposób - wyr. NSA z 29 maja 2014 r., II FSK 1610/12.

Zgodnie z jednolitą i nie budzącą zastrzeżeń wykładnią dokonywaną przez sądy, w pełni popieraną w doktrynie przedmiotu, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie nieruchomości na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub jeżeli
*   wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

W takiej sytuacji, wartość nieruchomości nie będzie przekraczała wartości udziału, a zatem nie powstanie obowiązek zapłaty dopłaty lub spłaty i wówczas podatnik, pomimo uzyskania prawa własności nieruchomości nie zwiększy swych aktywów majątkowych (wyrok WSA w Warszawie z 26 lutego 2013 r., sygn. III SA/Wa 2344/12, wyrok WSA w Gdańsku z 14 listopada 2012 r., sygn. I SA/Gd 800/12, wyrok WSA w Gdańsku z 24 lipca 2013 r., sygn. I SA/Gd 659/13). Stanowisko takie jest również uznawane przez organy podatkowe (por. interpretacje IPPB4/4511-1356/15-4/MS, IBPBII/2/415-1058/14/MM, IPTPB2/4511-380/15-9/JR, IPPB4/4511-823/15-4/MS, IPTPB2/4511-539/15-2/MP, IPTPB2/4511-596/15-4/PK).

Odnosząc to do stanu faktycznego niniejszego wniosku uznać należy, że nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpiło w dniu 29 listopada 1979 r. Podział majątku wspólnego, który nastąpił postanowieniem Sądu z dnia 24 sierpnia 2011 r. nie wpływa na datę nabycia majątku, ponieważ podział ten był ekwiwalentny w naturze, każda ze stron otrzymała po 1/2 nieruchomości objętej wspólnością majątkową, nie zostały również ustalone żadne spłaty lub dopłaty na rzecz którejkolwiek ze stron, a wartość majątku mieściła się w udziale przysługującym Wnioskodawcy. Tym samym podział majątku nie spowodował żadnego przysporzenia u Wnioskodawcy, a jedynie ostatecznie uporządkował relacje majątkowe wynikające z rozwiązanego poprzez rozwód małżeństwa.

Z uwagi na to, że zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat od dnia jej nabycia, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy a contrario nie stanowiło ono źródła przychodu, nie powstał obowiązek podatkowy, a tym samym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane interpretacje dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Również w odniesieniu do powołanych wyroków podkreślić należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw w określonych stanach faktycznych i są wiążące tylko w tych sprawach.

Ponadto wskazać należy, że zakres żądania Wnioskodawcy wyznacza:

1.  stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,
2.  stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez wnioskodawcę oraz
3.  zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie (pytania) wnioskodawcy w kontekście jego wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.