Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.482.2025.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-26
Teza: Uznanie za podatnika z tytułu sprzedaży 18 działek powstałych
z podziału nieruchomości nabytej w drodze darowizny.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
nieruchomości-zbycie nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy uznania za podatnika z tytułu sprzedaży 18 działek
    powstałych z podziału nieruchomości nabytej w drodze darowizny.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, posiadającym nieograniczony
    obowiązek podatkowy w Polsce, nieprowadzącym pozarolniczej działalności gospodarczej,
    niebędącym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług ani rolnikiem
    ryczałtowym. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości rolnych nabytych w drodze
    darowizny w 2015 roku w miejscowości Kolsko. W skład przedmiotowych nieruchomości
    wchodzą działki rolne o numerach:
        1 numer księgi wieczystej KW nr (...),
        2 numer księgi wieczystej KW nr (...)
        3 numer księgi wieczystej KW nr (...).
    Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość tytułem darmym w drodze darowizny
    w 2015 r. w ramach czynności niepodlegających podatkowi od towarów i usług oraz nie
    posiadał on prawa do odliczenia podatku naliczonego od tego nabycia. Wnioskodawca
    postanowił dokonać w 2025 r. podziału działki na 18 mniejszych i przeznaczyć na
    sprzedaż. Numery 18 działek będących przedmiotem wniosku będą znane po dokonanym
    podziale geodezyjnym.
    Działki nie posiadają i w momencie sprzedaży nie będą posiadały przyłączy mediów oraz
    energii elektrycznej. Nie jest planowane poczynienie nakładów finansowych związanych z
    podniesieniem wartości, czy atrakcyjności działek, w tym na dokonanie przyłączy do
    pozostałych działek będących przedmiotem sprzedaży.
    Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana dla potrzeb działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, w tym również nie była
    ona przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca
    wystąpił w 2025 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
    Wnioskodawca planuje zbyć działki niezabudowane powstałe po podziale. Dla dokonania
    zbycia przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawca złoży ofertę sprzedaży w biurze
    pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Nie jest planowane udzielenie żadnego
    pełnomocnictwa do działania w jakikolwiek sposób w sprawach związanych ze zbyciem
    przedmiotowych nieruchomości, czy pozyskania jakichkolwiek zgód, pozwoleń lub decyzji.
    Poza sprzedażą działek powstałych po podziale i będących przedmiotem niniejszego
    wniosku, Wnioskodawca nie planuje w dającej się określić przyszłości zbycia innych
    nieruchomości. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania sprzedaży
    nieruchomości gruntowych podatkiem od towarów i usług.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego sprzedaż przez Wnioskodawcę
    przedmiotowych nieruchomości będzie podlegała ustawie o podatku od towarów i usług,
    tj. czy Wnioskodawca zostanie uznany za podatnika podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze. zm. – dalej jako u.p.t.u.), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 u.p.t.u., za tereny budowlane uznaje się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Należy stwierdzić, że przedmiotem sprzedaży przez
    Wnioskodawcę będą tereny budowlane, o których mowa w powyższym przepisie, z uwagi
    na wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.
    Z kolei art. 15 ust. 1 wskazuje, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza w rozumieniu podatku od towarów i usług obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości, dla której
    został sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego, nie można uznać go za
    podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu powyższych przepisów prawa.
    Wnioskodawca poza złożeniem oferty w biurze nieruchomości i podziałem nieruchomości
    na mniejsze działki, nie dokonywał aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, nie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców lub usługodawców. Nie należy zatem uznawać Wnioskodawcy
    za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 u.p.t.u., a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowych działek nie nosi znamion czynności
    podlegających opodatkowaniu z uwagi na brak takich cech czynności, jakie nosi działanie
    profesjonalnego podmiotu oraz brak zaangażowanych aktywów, jakie zaangażowałby
    przedsiębiorca.
    Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania rejestracji dla celów
    podatku od towaru i usług oraz nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku należnego
    oraz wykazania przedmiotowych sprzedaży w przekazanych JPK_VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o wydanie
    interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii.
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
    usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.

    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że nie prowadzi Pan pozarolniczej działalności
    gospodarczej, nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług ani rolnikiem
    ryczałtowym. Jest Pan właścicielem nieruchomości rolnych nabytych w drodze darowizny
    w 2015 r, w skład których wchodzą działki rolne o nr: 1, 2, 3. Postanowił Pan dokonać w
    2025 r. podziału działki na 18 mniejszych i przeznaczyć na sprzedaż. Działki nie posiadają i
    w momencie sprzedaży nie będą posiadały przyłączy mediów oraz energii elektrycznej.

    Nie jest planowane poczynienie nakładów finansowych związanych z podniesieniem
    wartości, czy atrakcyjności działek, w tym dokonanie przyłączy do pozostałych działek
    będących przedmiotem sprzedaży. Nieruchomość nie była wykorzystywana dla potrzeb
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, w tym
    również nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. W
    2025 r. wystąpił Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Planuje Pan zbyć działki
    niezabudowane powstałe po podziale. Dla dokonania zbycia nieruchomości, złoży Pan
    ofertę sprzedaży w biurze pośrednictwa sprzedaży nieruchomości. Nie jest planowane
    udzielenie żadnego pełnomocnictwo do działania w jakikolwiek sposób w sprawach
    związanych ze zbyciem nieruchomości, czy pozyskania jakichkolwiek zgód, pozwoleń lub
    decyzji. Poza sprzedażą działek powstałych po podziale, nie planuje Pan zbycia innych
    nieruchomości.
    Pana wątpliwości dotyczą tego, czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegała ustawie
    podatku od towarów i usług, tj. czy zostanie Pan uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek, istotne jest, czy w celu
    dokonania ich sprzedaży podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług. Zwykłe
    nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich
    transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią

    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    W rozpatrywanej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie podejmował Pan
    w odniesieniu do działek przed ich sprzedażą i ustalić, czy w odniesieniu do tych czynności
    zostaną spełnione przesłanki pozwalające na uznanie Pana za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują
    transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników
    VAT.
    Znaczenie dla analizowanej sprawy ma więc całokształt działań jakie podejmował Pan i
    będzie podejmował w odniesieniu do nieruchomości przez cały okres posiadania. Z
    przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zauważyć
    należy, że nieruchomość z której zostały wydzielone działki mające być przedmiotem
    sprzedaży, nie została nabyte przez Pana w celu dalszej odsprzedaży. Nieruchomość
    została nabyta w 2015 r. w drodze darowizny. Istotne jest również to, że nieruchomość nie
    była wykorzystywana do prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej. Ponadto nie
    podejmował Pan żadnych działania mających na celu zwiększenie atrakcyjności
    nieruchomości takich jak uzbrojenie terenu, wyposażenie w media. Działki nie posiadają i
    w momencie sprzedaży nie będą posiadały przyłączy mediów oraz energii elektrycznej.
    Nie jest planowane poczynienie nakładów finansowych związanych z podniesieniem
    wartości działek, w tym dokonanie przyłączy do pozostałych działek będących
    przedmiotem sprzedaży. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub
    umów o podobnym charakterze. Opis sprawy wskazuje, że poza wystąpieniem w 2025 r. o
    wydanie decyzji o warunkach zabudowy oraz złożeniem oferty sprzedaży w biurze
    pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, w celu dokonania sprzedaży działek, podejmował
    Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15

    ust. 2 ustawy. Nie planuje Pan udzielać żadnego pełnomocnictwo do działania w
    jakikolwiek sposób w sprawach związanych ze zbyciem nieruchomości, czy pozyskania
    jakichkolwiek zgód, pozwoleń lub decyzji.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do
    planowanej sprzedaży działek nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają,
    że ich sprzedaż wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmował Pan takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność w
    pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Czynności podejmowane przez Pana nie wykraczają poza zakres zarządu majątkiem
    prywatnym i nie stanowią działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.
    W przypadku zbycia opisanych działek nie dokonywał Pan czynności typowych dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez handlowców. Brak
    przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności
    przesądza o tym, że zbycie przez Pana 18 działek wydzielonych z nieruchomości nabytej w
    2025 r. w drodze darowizny, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.
    A zatem planowana transakcja sprzedaży 18 działek, nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Dokonując sprzedaży ww. działek będzie Pan korzystał z
    przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, a dostawę tych działek cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W świetle powyższego, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W interpretacji oparłem się na informacjach przedstawionych przez Pana w opisie sprawy,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno#skarbowej zostanie określony
    odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku opisu sprawy interpretacja nie
    wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.