Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.118.2021.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-23
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działalność; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 lutego 2021 r. (data wpływu 10 lutego 2021 r.) uzupełnionym pismem z 8 kwietnia 2021 r. (data wpływu 14 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 – **jest nieprawidłowe**,
*   braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2021 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 oraz działek 2, 3 i udziału w działce 4.

Ww. wniosek został uzupełnionym pismem z 8 kwietnia 2021 r. (data wpływu 14 kwietnia 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 26 marca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.118.2021.1.AB.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

W dniu 30 sierpnia 1990 aktem notarialnym rodzice przekazali Wnioskodawcy gospodarstwo rolne o powierzchni 2h i 7ar, stanowiące działkę 9 w miejscowości (…). Część przedmiotowej nieruchomości to siedlisko zabudowane domem mieszkalnym, stodołą wraz z chlewem oraz drewutnią. W związku z nabyciem przedmiotowej nieruchomości w trakcie trwania związku małżeńskiego nieruchomość ta objęta jest ustrojem ustawowej wspólności majątkowej. Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi i nie prowadziła działalności gospodarczej i nigdy nie była czynnym podatnikiem VAT.

Rolę tę Wnioskodawca uprawiał do 2019 roku i opłacał podatek rolny od tej nieruchomości (nadal opłaca). Jednocześnie Wnioskodawca był zatrudniony w firmie budowlanej na etacie. W 2012 roku w związku z zamknięciem zakładu pracodawcy Wnioskodawca rozpoczął własną działalność gospodarczą. W ramach działalności jest podwykonawcą producenta i wykonuje na jego rzecz usługi polegające montażu stolarki okiennej, drzwiowej i zabudowie pomieszczeń medycznych. Przy wykonywaniu usług zatrudnia 2 osoby, a przychód z usług w 100% generowany jest ze współpracy z jednym zleceniodawcą. Zleceniodawca zapewnia Wnioskodawcy wszystkie materiały niezbędne do pracy. Prowadzona działalność gospodarcza mieści się w całości w kodach PKD 43.99.Z - Pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane oraz 43.32.Z - Zakładanie stolarki budowlanej.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W 2004 w związku z trudną sytuacją materialną Wnioskodawca sprzedał część posiadanej ziemi o powierzchni ok 18 arów.

Po tej sprzedaży jest w posiadaniu gruntów rolnych o powierzchni 1 ha i 8814 m2. Posiadane przez Wnioskodawcę grunty w żaden sposób nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Grunty opodatkowane są podatkiem rolnym, który odprowadza do gminy.

W połowie 2020 roku zgłosił się do Wnioskodawcy przedstawiciel sieci sklepów spożywczych z propozycją zakupu działki o powierzchni ok 30 arów. Wnioskodawca ze swej strony nie planował sprzedaży i podejmował żadnych starań w kierunku jakiejkolwiek sprzedaży całości czy też części posiadanej nieruchomości, jednak zaproponowana cena skłoniła Wnioskodawcę do wyrażenia zgody na sprzedaż działki. W dniu 22-06-2020 roku Wnioskodawca wraz żoną podpisał notarialną umowę przedwstępną, obwarowaną kilkoma warunkami a mianowicie:

Wnioskodawca ze swej strony zobowiązał się do podziału gruntu w sposób uzgodniony z kupującym.

Kupujący zaś ma uzyskać na własny koszt i własnym staraniem na podstawie udzielonego pełnomocnictwa:

*   Prawomocną decyzję o warunkach zabudowy na wydzielonej działce
*   Prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę na wydzielonej działce
*   Pozwolenie na wykonanie wjazdu z drogi publicznej na wydzieloną działkę
*   Oraz wiele innych pozwoleń i zgód niezbędnych do otwarcia sklepu spożywczego.

W związku z zobowiązaniem Wnioskodawcy wobec kupującego co do podziału nieruchomości podzielił posiadane grunty w październiku 2020 r. Posiadaną nieruchomość o numerze 5 Wnioskodawca podzielił na pięć działek o numerach:

*   4 działka zapewniająca dojazd z drogi publicznej do pozostałych działek. Powierzchnia działki 1435 m2,
*   6 działka zabudowana domem mieszkalnym w i dwoma budynkami gospodarczymi (budynek mieszkalny obecnie Wnioskodawca zamieszkuje wraz z rodziną, budynki gospodarcze użytkowane są w ramach własnego gospodarstwa domowego) o powierzchni 6105 m2 nie planowana do sprzedaży,
*   1 działka na sprzedaż w ramach zawartej umowy przyrzeczonej o pow. 3000 m2,
*   2 z możliwością ewentualnej przyszłej sprzedaży na zasadzie „jak kupiec sam się znajdzie” o powierzchni 3873 m2
*   3 z możliwością ewentualnej przyszłej sprzedaży na zasadzie „jak kupiec sam się znajdzie” o powierzchni 4426 m2.

Wnioskodawca zakłada, że z nabyciem którejkolwiek z działek 2 i 3 wiązać się będzie nabycie odpowiedniego udziału w działce 4.

Żadna z przedmiotowych działek nie jest uzbrojona i Wnioskodawca nie podjął i nie ma zamiaru podejmować żadnych czynności w celu ich uzbrojenia, ogrodzenia czy zwiększenia ich atrakcyjności w jakikolwiek inny sposób.

Podobnie jak przed podziałem tak i po podziale Wnioskodawca nie zamierza podejmować żadnych starań oraz żadnych nakładów mających na celu doprowadzenie do sprzedaży działek np. ogłoszeń czy współpracy z biurem nieruchomości. Kupiec, z którym została zawarta umowa przedwstępna własnym staraniem ustalił Wnioskodawcę jako właściciela gruntu, z którym wiązał plany inwestycyjne, zgłosił się do Wnioskodawcy i zaproponował kupno. Przedmiotowe działki nie są związane w żaden sposób z prowadzoną działalnością gospodarczą i będą sprzedawane w ramach rozporządzenia majątkiem prywatnym. Wnioskodawca pragnie jeszcze nadmienić, że uzyskane ze sprzedaży środki posłużą na zaspokojenie moich potrzeb osobistych.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Ad.1.

Czy działka pierwotna 5 lub działki nr 1 oraz działki nr 2, 3, 4 oprócz przeznaczenia jako uprawa roli były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do jakiejkolwiek działalności gospodarczej (jeśli tak to należy wskazać jakiej)?

Odpowiedź - Na żadnej z nieruchomości nie była i nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Działka 6 jest zabudowana budynkiem mieszkalnym, w którym zamieszkuje wraz z rodziną. Pod tym adresem Wnioskodawca ma zarejestrowaną działalność gospodarczą. Na podwórku pod domem parkuje samochód dostawczy będący w leasingu i służący do celów prowadzonej działalności gospodarczej. Jednak w związku z tym, że Wnioskodawca jest podwykonawcą firmy zewnętrznej wszystkie narzędzia i materiały stanowią własność zleceniodawcy, i są przechowywane w jego siedzibie.

Ad.2.

Czy Wnioskodawca był/jest rolnikiem ryczałtowym, jeśli tak to od kiedy, w jakim okresie? Odpowiedź - zaraz po otrzymaniu gospodarstwa rolnego od rodziców, Wnioskodawca uprawiał rolę przez dwa lata to jest do 1992, jednak z uwagi na to, że koszty przewyższały przychody zaprzestał uprawy. Od 1993 utrzymywał grunty w dobrej kulturze rolnej tzn. grunty orne ugorował a łąki wykaszał.

Ad.3.

Czy działka pierwotna 5 lub działki nr 1 oraz działki nr 2, 3, 4 przeznaczone do sprzedaży były lub są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług?

Odpowiedź – NIE

Ad.4.

Czy Wnioskodawca z ww. gruntów dokonywał sprzedaży ewentualnych płodów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej działce jeśli tak, to jakie to produkty i w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce i czy sprzedaż była opodatkowana podatkiem-VAT?

Odpowiedź - W 1991 i 1992 Wnioskodawca sprzedał niewielkie ilości zboża nie pamięta jakiego. Po 1992 roku nie sprzedawał żadnych płodów rolnych.

Ad.5.

Czy działki mające być przedmiotem sprzedaży lub działka pierwotna 5, z której powstały działki do sprzedaży były/ są przedmiotem najmu lub dzierżawy, jeśli tak, to w jakim okresie oraz jakie pożytki czerpał/czerpie Wnioskodawca z tego tytułu?

Odpowiedź - Działka 5 ani działki powstałe w efekcie podziału przedmiotowej działki nie były nigdy przedmiotem najmu lub dzierżawy.

Ad.6.

Czy Wnioskodawca występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego pierwotnej działki nr 5 lub dla działek po podziale dla działki nr 1 oraz działek nr 2, 3, 4 mających być przedmiotem sprzedaży, jeśli tak to kiedy i w jakim celu?

Odpowiedź - Nigdy przed podziałem działki 5 oraz po podziale na działki: 1 2, 3, 4, Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego.

Ad.7.

Czy Wnioskodawca wnosił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla pierwotnej działki nr 5 lub dla działek po podziale dla działki nr 1 oraz działek nr 2, 3, 4 w jakim celu? Czy uzyskanie ww. decyzji przez Wnioskodawcę było konieczne, jeśli tak to dlaczego?

Odpowiedź - Nigdy przed podziałem działki 5 oraz po podziale na działki: 1 2, 3, 4, Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Udzielił natomiast pełnomocnictwa do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla kontrahenta nabywającego działkę 1 - ale tylko dla tej jednej działki.

Ad.8.

Czy będzie zawierana umowa przedwstępna na ewentualną sprzedaż działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 z firmami lub osobami fizycznymi? Jeśli tak jaki jest/będzie zakres oraz warunki zawartej umowy przedwstępnej między Wnioskodawcą nabywcami działek?

Odpowiedź - Działki 2, 3 i działka 4 nie są planowane do sprzedaży w najbliższym czasie, nie będą więc zawierane żadne umowy w tym również umowa przedwstępna.

Ad.9.

Czy w ramach zawartej umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4, Wnioskodawca udzieli pełnomocnictwa - osobie trzeciej do występowania w jego imieniu, ewentualnie w jakim zakresie (np.: występowania przed organami administracji publicznej, podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składania wniosków, odbioru decyzji i postanowień itp.)?

Odpowiedź - Nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa .

Ad.10.

Czy pełnomocnik Wnioskodawcy przed dokonaniem ewentualnej sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 przez Wnioskodawcę będzie składał w imieniu Wnioskodawcy jakiekolwiek wnioski, decyzje, pozwolenia lub inne pisma dotyczące sprzedawanych działek nr 2, 3 i udziału w działce 4? Jeśli tak to należy wskazać jakie?

Odpowiedź - Nie będzie powoływany pełnomocnik to i nie będzie o nic wnioskował.

Ad.11.

Czy Wnioskodawca dokonywał już wcześniej sprzedaży nieruchomości, jeśli tak to należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:

Odpowiedź - Tak w 2005 sprzedał działki 7 i 8.

b)

Jakie to nieruchomości?

Odpowiedź - Działki 7 i 8.

c)

Kiedy i w jaki sposób Wnioskodawca wszedł w posiadanie tych nieruchomości?

Odpowiedź - Obydwie działki powstały z wydzielenia działki 9 otrzymanej od rodziców w ramach przekazanego gospodarstwa rolnego 30 sierpnia 1990 roku.

d)

W jakim celu nieruchomości te zostały nabyte przez Wnioskodawcę?

Odpowiedź - W dniu 30 sierpnia 1990 roku Wnioskodawca przejął gospodarstwo rolne od rodziców.

e)

W jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?

Odpowiedź – Wnioskodawca prowadził gospodarstwo rolne go 1992 r. a od 1993 utrzymywał ziemię w dobrej kulturze rolnej.

f)

Kiedy Wnioskodawca dokonał ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży?

Odpowiedź - Działkę 7 i 8 Wnioskodawca sprzedał w 2005 roku z powodu trudnych warunków materialnych.

g)

Ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości mieszkalne czy użytkowe)?

Odpowiedź - Sprzedane zostały dwie działki o numerach 7 i 8 obydwie działki to działki rolne nie zabudowane.

h)

Czy Wnioskodawca z tytułu ich sprzedaży odprowadzał podatek VAT, składał deklaracje VAT-7, oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-7?

Odpowiedź - Z tytułu sprzedaży nie był odprowadzany podatek VAT i nie była składana deklaracja VAT-7.

i)

Na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości?

Odpowiedź - Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone na pokrycie bieżących potrzeb mieszkaniowych (remont domu).

Ad.12.

Czy Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży (oprócz opisanych we wniosku działek nr 1, 2, 3 i udziału w działce 4), jeśli tak to ile i jakie?

Odpowiedź – Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż działki 1, co do której zawarto umowę przyrzeczoną będzie opodatkowana podatkiem VAT?

Czy ewentualna sprzedaż działek 2 i 3 oraz odpowiedni udział w działce 4 będzie opodatkowana podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (uzupełnione w piśmie z 8 kwietnia 2021 r.):

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt l, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl cytowanych przepisów, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego przekazanie jest traktowane jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie wszystkie czynności stanowią dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony powyżej zakres objęcia podatkiem VAT zakłada, że dla wystąpienia podatku konieczne jest, aby czynności podlegające opodatkowaniu wykonywał podmiot działający w stosunku do tej czynności jako podatnik.

W myśl definicji ustawowej działalność gospodarcza jest na tyle wszechstronna, że pozwala nazwać podatnikiem te osoby, które prowadzą w sposób profesjonalny ciągły określoną działalność gospodarczą występując jednocześnie w obrocie gospodarczym. Poza tym działalności gospodarcza charakteryzuje się ciągłym i powtarzalnym działaniem, z wykorzystaniem majątku trwałego, wyposażenia, materiałów i towarów w celach zarobkowych.

Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że dostawa towarów będzie opodatkowana VAT wyłącznie wtedy, gdy sprzedawca w odniesieniu to tej konkretniej transakcji będzie w występował w charakterze podatnika VAT. W charakterze podatnika VAT podmiot może występować jedynie w zakresie w jakim w myśl ustawy prowadzi działalność gospodarczą.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on w tym zakresie, działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Sprzedaż działki 1, co do której zawarto umowę przyrzeczoną nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Przyszła sprzedaż działek 2 i 3 oraz odpowiedni udział w działce 4 nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1 – jest nieprawidłowe,
*   braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek, udziałów w działkach), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowej nieruchomości podejmował/będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C 181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.).

Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu cywilnego). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.

Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle § 2 tego artykułu, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 30 sierpnia 1990 aktem notarialnym rodzice przekazali Wnioskodawcy gospodarstwo rolne o powierzchni 2h i 7ar, stanowiące działkę 9. W połowie 2020 roku zgłosił się do Wnioskodawcy przedstawiciel sieci sklepów spożywczych z propozycją zakupu działki o powierzchni ok 30 arów. Wnioskodawca ze swej strony nie planował sprzedaży i podejmował żadnych starań w kierunku jakiejkolwiek sprzedaży całości czy też części posiadanej nieruchomości, jednak zaproponowana cena skłoniła Wnioskodawcę do wyrażenia zgody na sprzedaż działki. W dniu 22 czerwca 2020 roku Wnioskodawca notarialną umowę przedwstępną, obwarowaną kilkoma warunkami a mianowicie:

Wnioskodawca ze swej strony zobowiązał się do podziału gruntu w sposób uzgodniony kupującym.

Kupujący zaś ma uzyskać na własny koszt i własnym staraniem na podstawie udzielonego pełnomocnictwa:

*   Prawomocną decyzję o warunkach zabudowy na wydzielonej działce
*   Prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę na wydzielonej działce
*   Pozwolenie na wykonanie wjazdu z drogi publicznej na wydzieloną działkę
*   Oraz wiele innych pozwoleń i zgód niezbędnych do otwarcia sklepu spożywczego.

W związku z zobowiązaniem Wnioskodawcy wobec kupującego co do podziału nieruchomości podzielił posiadane grunty w październiku 2020 r. Posiadaną nieruchomość o numerze 5 Wnioskodawca podzielił na pięć działek o numerach:

*   4 działka zapewniająca dojazd z drogi publicznej do pozostałych działek. Powierzchnia działki 1435 m2,
*   6 działka zabudowana domem mieszkalnym w i dwoma budynkami gospodarczymi (budynek mieszkalny obecnie zamieszkuję wraz z rodziną, budynki gospodarcze użytkowane są w ramach własnego gospodarstwa domowego) o powierzchni 6105 m2 nie planowana do sprzedaży,
*   1 działka na sprzedaż w ramach zawartej umowy przyrzeczonej o pow. 3000 m2,
*   2 z możliwością ewentualnej przyszłej sprzedaży na zasadzie „jak kupiec sam się znajdzie” o powierzchni 3873 m2
*   3 z możliwością ewentualnej przyszłej sprzedaży na zasadzie „jak kupiec sam się znajdzie” o powierzchni 4426 m2.

Wnioskodawca zakłada, że z nabyciem którejkolwiek z działek 2 i 3 wiązać się będzie nabycie odpowiedniego udziału w działce 4.

Żadna z przedmiotowych działek nie jest uzbrojona i Wnioskodawca nie podjął i nie ma zamiaru podejmować żadnych czynności w celu ich uzbrojenia, ogrodzenia czy zwiększenia ich atrakcyjności w jakikolwiek inny sposób.

Podobnie jak przed podziałem tak i po podziale Wnioskodawca nie zamierza podejmować żadnych starań oraz żadnych nakładów mających na celu doprowadzenie do sprzedaży działek np. ogłoszeń czy współpracy z biurem nieruchomości. Kupiec, z którym została zawarta umowa przedwstępna własnym staraniem ustalił Wnioskodawcę jako właściciela gruntu, z którym wiązał plany inwestycyjne, zgłosił się do Wnioskodawcy i zaproponował kupno. Uzyskane ze sprzedaży środki posłużą na zaspokojenie moich potrzeb osobistych.

Na żadnej z nieruchomości nie była i nie jest prowadzona działalność gospodarcza.

Zaraz po otrzymaniu gospodarstwa rolnego od rodziców, Wnioskodawca uprawiał rolę przez dwa lata to jest do 1992, jednak z uwagi na to, że koszty przewyższały przychody zaprzestałem uprawy. Od 1993 utrzymywał grunty w dobrej kulturze rolnej tzn. grunty orne ugorował a łąki wykaszał. Pierwotna działka 5 lub działki nr 1 oraz działki nr 2, 3, 4 przeznaczone do sprzedaży nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W 1991 i 1992 Wnioskodawca sprzedał niewielkie ilości zboża, nie pamięta jakiego. Po 1992 roku nie sprzedawał żadnych płodów rolnych. Przedmiotowe działki nie były nigdy przedmiotem najmu lub dzierżawy. Nigdy przed podziałem działki 5 oraz po podziale na działki: 1 2, 3, 4, Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego. Nigdy przed podziałem działki 5 oraz po podziale na działki: 1 ,2, 3, 4, Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Udzielił natomiast pełnomocnictwa do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla kontrahenta nabywającego działkę 1 - ale tylko dla tej jednej działki. Dla działek 2, 3 i działka 4 nie będą zawierane żadne umowy w tym również umowa przedwstępna.

Nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa dotyczące sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości.

Rozpatrując wątpliwości Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 1 tj. braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedawanej działki nr 1 należy wziąć pod uwagę całokształt działań związanych z planowaną sprzedażą przedmiotowej działki.

Należy zauważyć, że Kupujący działkę dokona szeregu określonych czynności, jeszcze przed nabyciem przedmiotowej Działki. Aby takie czynności mogły być poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu.

Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, ale przez osobę trzecią – przyszłego nabywcę – nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Wnioskodawcę. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy (mocodawcy). Z kolei pełnomocnik działający w granicach udzielonego mu umocowania, dokonując ww. działań, uatrakcyjnia przedmiotowe działki stanowiące nadal własność Wnioskodawcy. Działania te dokonywane za pełną zgodą Wnioskodawcy, przejawiającą się udzielonym pełnomocnictwem, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Przyszły nabywca nie mógłby wykonać szeregu opisanych we wniosku czynności, jeżeli nie dysponowałby udzielonym przez Wnioskodawcę pełnomocnictwem.

Wobec powyższego, Wnioskodawca zbywając opisaną we wniosku działkę nr 1 nie będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Sprzedający w taki sposób zorganizował sprzedaż ww. działki, że niejako jego działania łącznie z działaniami przyszłego nabywcy, stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.

Do czasu zawarcia umowy grunt będący własnością Sprzedającego będzie podlegał wielu czynnościom. Będą to czynności takie jak:

*   uzyskanie prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy na wydzielonej działce,
*   uzyskanie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na budowę na wydzielonej działce,
*   uzyskanie pozwolenie na wykonanie wjazdu z drogi publicznej na wydzieloną działkę,
*   oraz wiele innych pozwoleń i zgód niezbędnych do otwarcia sklepu spożywczego.

Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Wnioskodawcy. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, Sprzedający podejmując ww. czynności, zaangażuje środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Zatem podejmowane przez Wnioskodawcę działania oraz dokonane przez pełnomocnika w imieniu Wnioskodawcy czynności, wykluczają sprzedaż przedmiotowej działki nr 1 w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż ww. działki nr 1 będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży działki nr 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, należało uznać za prawidłowe.

Rozpatrując natomiast wątpliwości Wnioskodawcy dotyczące pytania nr 2 tj. braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedawanych działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 należy zauważyć co następuje:

Biorąc pod uwagę ww. przepisy i odnosząc się do przedstawionego opisu sprawy dotyczącego ewentualnej sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4, należy stwierdzić, że z zawartego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności działkami nr 2, 3 i udziału w działce 4. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań w stosunku do działek nr 2, 3 i udziału w działce 4, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania Wnioskodawcy – w związku z ewentualną sprzedażą działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 – za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami.

Powyższe wynika z faktu, że Wnioskodawca na przedmiotowych działkach nr 2, 3 oraz działce 4 nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej. Działki nie były nigdy przedmiotem najmu lub dzierżawy. Działki nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych działek oraz nie występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie będą zawierane żadne umowy w tym również umowy przedwstępne. Nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa i nie będzie powoływany pełnomocnik. Żadna z przedmiotowych działek nie jest uzbrojona i Wnioskodawca nie podjął i nie ma zamiaru podejmować żadnych czynności w celu ich uzbrojenia, ogrodzenia czy zwiększenia ich atrakcyjności w jakikolwiek inny sposób.

Jedyną czynnością jaką podjął Wnioskodawca w odniesieniu do ww. działek był podział działki.

Zatem, w związku ze sprzedażą działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Sprzedaż ww. działek nr 2, 3 i udziału w działce 4, w analizowanej sprawie, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Wobec powyższego, sprzedaż ww. działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawca, dokonując transakcji ewentualnego zbycia działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 nie będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, czynność sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4, nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie braku opodatkowania przy sprzedaży działek nr 2, 3 i udziału w działce 4 jest prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.