Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-274/08-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-05-28
Teza: przychód wnioskodawcy z tytułu udostępnienia nieruchomości gruntowej podmiotowi gospodarczemu może być zwolniony z opodatkowania tylko do wysokości odpowiadającej równowartości usług „fitness”. Przy czym wartość wzajemnych świadczeń należy ustalić na zasadach określonych w art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca określił, iż z tytułu wzajemnych świadczeń, będzie korzystał z „fitness” w sposób nieograniczony, wobec czego nie można uznać, iż wartość wzajemnych świadczeń będzie ekwiwalentna
Słowa kluczowe: reklama; umowa-umowa najmu; użytkowanie (używanie); świadczenie; świadczenie-świadczenie usług; świadczenie-świadczenie wzajemne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2008 r. (data wpływu 3 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania świadczenia usług wzajemnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz z jednym podmiotem gospodarczym planuje budowę budynku o powierzchni około 1100 m2 . Dom ten będzie podzielony funkcjonalnie na większą część mieszkalną (duża część bliźniaka) wraz z pokojami, łazienkami i kuchnią o łącznej powierzchni około 600 m2 , zwany dalej „domem dużym”, część sportowa z siłownią, kortem do squash oraz basenem o powierzchni łącznej około 300 m2 , zwaną dalej „fitness” oraz mniejszą część mieszkalną (mała część bliźniaka) składającą się z pokojów, łazienek, kuchni i garażu o łącznej powierzchni 200 m2 , zwaną dalej „domem małym”. Inwestycja będzie prowadzona na działce o powierzchni 3365 m2 , będącej własnością wnioskodawcy. Budowa domu dużego oraz domu małego będzie finansowana przez wnioskodawcę. Natomiast fitness będzie finansowany przez podmiot gospodarczy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wykonawca prowadzący inwestycję może zastosować 7% stawkę VAT do kosztów budowy całego domu małego i proporcjonalnie do połowy kosztów budowy domu dużego (dom duży będzie miał powierzchnię 600 m2, a w przypadku domu stawkę 7% można zastosować do powierzchni nie większej niż 300 m2)?
2.  Podmiot gospodarczy będzie świadczył w fitness usługi dla osób trzecich polegające na odpłatnym udostępnianiu siłowni, kortu do squash oraz basenu. Jakie skutki podatkowe czekają na wnioskodawcę (na bazie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i podmiot gospodarczy (na bazie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) za udostępnienie przez wnioskodawcę części działki podmiotowi gospodarczemu w celu wybudowania na niej fitness bezgotówkowo na zasadzie kompensaty w taki sposób , że podmiot gospodarczy nie będzie musiał płacić za użytkowanie terenu, na którym zostanie wybudowany fitness, a wnioskodawca w zamian będzie mógł bezpłatnie korzystać z fitness?
3.  Czy wnioskodawca może wskazać wykonawcy, która część kosztów budowy domu dużego będzie podlegać stawce 7%, a która stawce 22%? Dom duży będzie miał wydzielone piętro. Wnioskodawca planuje, by wykonawca zastosował stawkę 7% do części parteru domu dużego. Wnioskodawca planuje, by do części pozostałej oraz do piętra wykonawca zastosował stawkę 22%
4.  Wnioskodawca rozważa możliwość budowy w taki sposób, że do poszczególnych robót będzie wynajmował oddzielne firmy. Czy w takim przypadku będzie miał prawo do samodzielnego decydowania, które prace i w jakim procencie będą obciążone stawką 7%
5.  Czy do powierzchni domu dużego oraz domu małego należy wliczyć powierzchnię poddasza nieużytkowego, które powstanie pomiędzy stropem parteru oraz dachem spadzistym?

Przedmiotem niniejszej interpretacji są przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

W odniesieniu do pytania nr 2 wnioskodawca uważa, że będzie on mógł rozliczać się bezgotówkowo z podmiotem gospodarczym, który na jego działce wybuduje fitness, w taki sposób, że wnioskodawca nie będzie pobierał opłaty od podmiotu gospodarczego za korzystanie z działki, za to wnioskodawca będzie mógł bez ograniczeń korzystać z fitness. Wnioskodawca uważa, że takie rozliczenie nie będzie rodziło żadnych skutków podatkowych dla żadnej ze stron.

Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług rozpatrzony zostanie odrębną interpretacją.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zasada swobody umów została wyrażona w art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) i polega na tym, iż strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze ) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Stosownie natomiast do art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego umowa jest wzajemna, gdy obie strony zobowiązują się w taki sposób, że świadczenie jednej z nich ma być odpowiednikiem świadczenia drugiej, a zatem każda umowa dwustronna powinna być ekwiwalentna.

Umowa wzajemna mieści się w ramach odpłatnych czynności prawnych i charakteryzuje się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową – niekoniecznie w postaci pieniężnej, lecz mogą to być także świadczenia innego rodzaju (usługi, rzeczy, inne prawa), podlegające ocenie pieniężnej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera przepisy regulujące zasady określania wartości świadczeń nieodpłatnych.

Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 roku Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 11 ust. 2-2a ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu,
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca udostępni część nieruchomości gruntowej podmiotowi gospodarczemu w celu wybudowania na niej części sportowej z siłownią, kortem do squash oraz basenem („fitness”). Wnioskodawca nie będzie pobierał opłaty za korzystanie z działki, ale w zamian będzie korzystał bez ograniczeń z „fitness”

Wobec powyższego należy uznać, iż przychód wnioskodawcy z tytułu udostępnienia nieruchomości gruntowej podmiotowi gospodarczemu może być zwolniony z opodatkowania tylko do wysokości odpowiadającej równowartości usług „fitness”. Przy czym wartość wzajemnych świadczeń należy ustalić na zasadach określonych w art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca określił, iż z tytułu wzajemnych świadczeń, będzie korzystał z „fitness” w sposób nieograniczony, wobec czego nie można uznać, iż wartość wzajemnych świadczeń będzie ekwiwalentna. Zatem stanowisko wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Końcowo zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie, mając na uwadze treść przepisu art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, tut. Organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazywałoby, że świadczenia wzajemne pomiędzy stronami są ekwiwalentne.

Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.