Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.76.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-14
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość rolna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
      - uznania Sprzedających za podatników VAT oraz opodatkowania podatkiem VAT
        przeniesienia własności udziałów w Nieruchomości,
      - braku możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce
        (...) oraz części działki nr (...), dla których w momencie sprzedaży będzie
        obowiązywała Decyzja WZ,
      - zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w części działki nr (...), dla której w
        momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ,
      - ustalenia czy Cena Dodatkowa 2 powinna być uwzględniana przez Sprzedających w
        podstawie opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności
        Nieruchomości wykazanej na fakturze, odpowiednio z tytułu sprzedaży
        podlegającej opodatkowaniu VAT według właściwej stawki w proporcji wynikającej z
        powierzchni Nieruchomości objętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni
        Nieruchomości oraz sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji
        wynikającej z powierzchni Nieruchomości nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej
        powierzchni Nieruchomości
    - jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 30 stycznia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy:
    - uznania Sprzedających za podatników VAT oraz opodatkowania podatkiem VAT
      przeniesienia własności udziałów w Nieruchomości,
    - braku możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce
      (...) oraz części działki nr (...), dla których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała
      Decyzja WZ,
    - zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce nr (...) oraz części działki nr (...), dla
      których w momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ,
    - ustalenia czy Cena Dodatkowa 2 powinna być uwzględniana przez Sprzedających w
      podstawie opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności
      Nieruchomości wykazanej na fakturze, odpowiednio z tytułu sprzedaży podlegającej
      opodatkowaniu VAT według właściwej stawki w proporcji wynikającej z powierzchni
      Nieruchomości objętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni Nieruchomości oraz
      sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji wynikającej z powierzchni
      Nieruchomości nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni Nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 lutego 2025 r. (data wpływu 6 lutego 2025 r.) oraz – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 marca 2025 r. (data wpływu 17 marca 2025 r.).

    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Wnioskodawca”, „Kupujący” lub
      „Spółka”)
      (...)
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (...) („Sprzedający”)
      (...)
    3) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
      (...) („Sprzedający”)
      (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”)
    prowadzącym działalność deweloperską.
    Spółka zamierza nabyć niezabudowaną nieruchomość (dalej: „Nieruchomość”) składającą
    się następujących działek ewidencyjnych:
    1. działek gruntu oznaczonych numerami ewidencyjnymi (...) oraz (...) z obrębu (...),
      położonych w województwie (...), w (...), dla których Sąd Rejonowy dla (...) w (...), (...)
      Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (dalej łącznie
      określane jako: „Nieruchomość 1”),
    2. działki gruntu oznaczonej numerem ewidencyjnym (...) z obrębu (...), położonej w
      województwie (...), w (...), dla której Sąd Rejonowy dla (...) w (...), (...) Wydział Ksiąg
      Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (dalej: „Nieruchomość 2”).
    Nieruchomość 1 według sposobu korzystania stanowi grunty orne oznaczone symbolem
    „...”.
    Nieruchomość 2 według sposobu korzystania stanowi drogi oznaczone symbolem „...”.
    Nieruchomość 1 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11
    kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego, zaś do Nieruchomości 2 nie znajdują
    zastosowania przepisy powołanej ustawy.
    Nieruchomość jest niezabudowana i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to
    jest ulicy (...). Nieruchomość jest częściowo ogrodzona.
    Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej (...),
    Nieruchomość 1 stanowi użytki rolne niezabudowane oznaczone symbolem (...).
    Natomiast zgodnie z wypisem z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej
    (...), Nieruchomość 2 stanowi grunty orne niezabudowane oznaczone symbolem (...).
    W dniu (...) r. Spółka zawarła z (...) umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości (akt
    notarialny (...); dalej: „Umowa”). Jednak dnia (...) r. Pani (...) zmarła, a na podstawie aktu
    poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) r. (akt notarialny (...)) jej następcami prawnymi stali
    się Pani (...) i Pan (...) (dalej: „Sprzedający” lub „Zainteresowani”).
    W dniu (...) r. Spółka zawarła ze Sprzedającymi umowę zmieniającą Umowę (akt notarialny
    (...); dalej: „Umowa zmieniająca”).

    Sprzedający są jedynymi spadkobiercami Pani (...). Każdy ze Sprzedających nabył udział
    wynoszący (...) części w spadku po Pani (...). Przy czym:
    a) Pani (...) udział w prawie własności Nieruchomości nabyła do majtku osobistego i
      umowy majątkowej małżeńskiej nie zawarła;
    b) Pan (...) udział w prawie własności Nieruchomości nabył do majątku osobistego i
      umowy majątkowej małżeńskiej nie zawarł.
    Na dzień sporządzenia Umowy dla Nieruchomości nie został uchwalony miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, lecz w odniesieniu do Nieruchomości (...) w dniu (...) r.
    podjęła uchwałę nr (...) w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy (...).
    Ponadto, Prezydent Miasta (...) w dniu (...) r. wydał dla Nieruchomości decyzję nr (...) o
    warunkach zabudowy (znak: (...)) na rzecz Spółki dotyczącą budowy zespołu budynków
    mieszkalnych wielorodzinnych z usługami, garażem podziemnym, zjazdem z drogi
    publicznej, zagospodarowaniem terenu oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na
    działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi (...), (...) (cz.) - kubatura oraz na działkach
    oznaczonych numerami ewidencyjnymi (...), (...), (...) (cz.), (...) (cz.), (...) (cz.), (...) - pod
    infrastrukturę (dalej: „Decyzja WZ”), która stała się ostateczna z dniem (...) r.
    Nieruchomość nie jest przedmiotem żadnej umowy dzierżawy, najmu, użyczenia i nie jest
    posiadana bez tytułu prawnego przez osoby trzecie.
    Spółka ma zamiar wykorzystywać nabytą Nieruchomość w prowadzonej działalności
    gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT) poprzez (...).
    Zgodnie z Umową, transakcja sprzedaży przenosząca własność Nieruchomości na Spółkę
    zostanie zawarta po łącznym spełnieniu zdefiniowanych w Umowie warunków, w tym m.
    in.:
    1) uzyskanie przez Wnioskodawcę satysfakcjonujących wyników audytu stanu prawnego i
      technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego do dnia (...) r.;
    2) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
      pozwolenia na budowę dla Inwestycji;
    3) uzyskanie przez Wnioskodawcę prawomocnego i ostatecznego pozwolenie na wycinkę
      drzew i krzewów znajdujących się na Nieruchomości;
    4) Nieruchomość nie będzie miała charakteru rolnego w rozumieniu art. 2 pkt 1 albo art.
      1a ust. 1 pkt a) i b) ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju
      rolnego;
    5) Nieruchomość będzie wolna od jakichkolwiek roszczeń osób trzecich, długów i
      obciążeń oraz ograniczeń w rozporządzaniu, a także nie będzie zajmowana przez
      osoby trzecie.
    W związku z powyższym, Sprzedający udzielili Wnioskodawcy prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane w celu realizacji Inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 11
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane na zasadzie użyczenia. Wynagrodzenie
    z tego tytułu zawarte jest w cenie sprzedaży. Sprzedający zobowiązali się również stawić
    lub potwierdzić przed dystrybutorem energii elektrycznej posiadanie przez Wnioskodawcę
    prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane.
    Ponadto, Sprzedający:
    i. zezwolili Spółce na przeprowadzenie audytu Nieruchomości przekazując wszelkie
      posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą Nieruchomości oraz współpracując
      ze Spółką w celu ustalenia stanu prawnego i technicznego Nieruchomości;
    ii. zezwolili Wnioskodawcy na wejście na teren Nieruchomości w celu pobrania próbek
      gruntu i dokonania niezbędnych pomiarów geodezyjnych, akustycznych,
      geotechnicznych i zanieczyszczenia gruntu, a po uzyskaniu pozwolenia na budowę
      Inwestycji - ogrodzenia terenu Nieruchomości oraz zdjęcia warstwy humusu, oraz
      innych niezbędnych czynności, które zostaną każdorazowo uzgodnione ze
      Sprzedającymi i wykonane w terminie z Nimi uzgodnionym;

    iii. zezwolili Spółce na występowanie przed organami administracji geologicznej w sprawie
      zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i
      zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości
      oraz na wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do (...) mm
      oraz sondowania).
    Sprzedający wyrazili również zgodę na uzyskanie przez Wnioskodawcę, zgodnie z art. 306
    g Ordynacji podatkowej, zaświadczeń z właściwego Urzędu Skarbowego oraz z właściwego
    Urzędu Miasta stwierdzających, że Sprzedający nie zalegają z zapłatą podatków i innych
    opłat publicznoprawnych, a także zaświadczeń z właściwych oddziałów ZUS/KRUS
    potwierdzających, że Sprzedający nie zalegają z zapłatą składek z tytułu ubezpieczeń
    społecznych.
    Sprzedający udzielili pracownikom Spółki pełnomocnictwa do reprezentowania w toku
    postępowań administracyjnych przed organami administracji, dotyczących realizacji
    Inwestycji na Nieruchomości, a zwłaszcza:
    1) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji o lokalizacji zjazdów na teren
      Nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca
      1985 r.;
    2) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji dotyczących remediacji
      Nieruchomości, w tym decyzji ustalającej plan remediacji dla Nieruchomości oraz w
      innych postępowaniach przewidzianych przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska
      z dnia 27 kwietnia 2001 r.;
    3) w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o
      udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w
      ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
    4) w postępowaniach, dotyczących uzyskania zgody wodnoprawnej dla Nieruchomości w
      tym pozwolenia wodnoprawnego, dokonywania zgłoszenia wodnoprawnego, wydania
      oceny wodnoprawnej, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Wodne z dnia 20 lipca 2017
      r.;
    5) w postępowaniach, dotyczących wycinki drzew i krzewów na Nieruchomości;
    6) w postępowaniach dotyczących zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania
      robót geologicznych i zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla
      Inwestycji na Nieruchomości;
    7) w postępowaniach o wyłączenie terenu Nieruchomości z produkcji rolnej;
    8) w postępowaniach o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę dla
      Nieruchomości oraz dokonywania odpowiednich zgłoszeń budowlanych na podstawie
      przepisów ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.
    Pełnomocnictwo upoważnia również pełnomocnika do uzyskiwania wszelkich
    dokumentów oraz informacji dotyczących Nieruchomości, zwłaszcza z ewidencji gruntów,
    a także do reprezentowania Spółki przed gestorami mediów w związku z Inwestycją na
    Nieruchomości, uzyskiwania odpowiednich warunków technicznych oraz uzgodnień.
    Ponadto, na podstawie oświadczenia Sprzedający wyrazili zgodę, aby Wnioskodawca:
    a) wystąpił do właściwych organów administracji publicznej, zarządców dróg lub
      właściwych gestorów mediów o wydanie:
      - warunków technicznych, opinii, uzgodnień oraz decyzji niezbędnych dla realizacji
        Inwestycji na Nieruchomości, w tym pozwolenia na budowę Inwestycji,
      - opinii komunikacyjnych oraz warunków usunięcia kolizji,
      - wszelkich postanowień, uzgodnień lub pism towarzyszących wydaniu ww. decyzji
        lub warunków;
    b) wystąpił z wnioskiem/wnioskami o wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na
      Nieruchomości i w tym celu, na zasadzie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie
      przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. udostępnili Nieruchomość Spółce do posiadania,
      ponadto potwierdzili, że wyrazili zgodę, aby Spółka usunęła z terenu Nieruchomości
      drzewa i krzewy na swój koszt;

    c) wystąpił z wnioskiem/wnioskami o lokalizację zjazdów na teren Nieruchomości i na
      zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych
      potwierdzili, że w ramach posiadanego prawa do dysponowania Nieruchomością na
      cele budowlane Spółka jest użytkownikiem Nieruchomości;
    d) w razie konieczności zawarł z właściwymi gestorami mediów umowy przyłączeniowe,
      niezbędne dla realizacji Inwestycji na Nieruchomości;
    e) podejmował wszelkie inne działania konieczne do przygotowania i realizacji Inwestycji
      na Nieruchomości;
    f) występował przed organami administracji geologicznej w sprawie zatwierdzenia
      projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i zatwierdzania
      dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości oraz na
      wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do (...) mm oraz
      sondowanie);
    g) podejmował wszelkie czynności, w tym składał i odbierał wszelkie oświadczenia,
      dokumenty lub uzgodnienia w toku postępowań wszczętych w wyniku wystąpień, o
      których mowa powyżej.
    W oświadczeniu Sprzedający potwierdzili również, że Spółka uzyskała prawo do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w celu uzyskania wszelkich niezbędnych decyzji
    administracyjnych dla realizacji Inwestycji oraz w celu jej realizacji.
    Wnioskodawca i Sprzedający ustalili, że Spółka poniesie wszelkie koszty projektowania i
    przygotowania Inwestycji, uzyskania niezbędnej dokumentacji, opłaty wynikające z
    zezwolenia na wycinkę drzew, a także koszty wynikające z wyłączenia gruntu z produkcji
    rolnej oraz koszty ewentualnego usunięcie zanieczyszczeń. Jeżeli po zawarciu Umowy
    powstaną przesłanki obciążenia Sprzedających kosztami opłaty planistycznej, wówczas
    Spółka poniesie również koszty takiej opłaty.
    Ponadto, osoba wskazana przez Wnioskodawcę w imieniu Sprzedających wystąpi o:
    i. wydanie decyzji o wyłączeniu Nieruchomości 1 z produkcji rolniczej przed dniem
        złożenia wniosku o pozwolenie na budowę Inwestycji;
    ii. o zmianę rodzaju użytku w ewidencji gruntów dla Nieruchomości 1 na nierolny w
        ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o pozwolenie na budowę
        Inwestycji.
    W Umowie Zmieniającej Wnioskodawca wraz z Sprzedającymi ustalili również, że jeżeli do
    dnia (...) r. nie dojdzie do zawarcia umowy przenoszącej własność Nieruchomości z
    przyczyn nieleżących po stronie Sprzedających, wówczas cena za Nieruchomość (dalej:
    „Cena”) zostanie powiększona o określoną kwotę netto za każdy, dodatkowy miesiąc
    oczekiwania na zawarcie umowy przenoszącej własność Nieruchomości (dalej: „Cena
    Dodatkowa 2”). Przy czym, Cena Dodatkowa 2 za ostatni, niepełny miesiąc oczekiwania na
    zawarcie Umowy zostanie obliczona proporcjonalnie do ilości dni oczekiwania. Cena
    Dodatkowa 2 przypadnie Sprzedającym odpowiednio do przypadających im udziałów w
    prawie własności Nieruchomości.
    Jak wskazano powyżej, prawo własności Nieruchomości Sprzedający nabyli w drodze
    dziedziczenia na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) r. Sprzedający
    nabyli prawo własności Nieruchomości w sposób zgodny z prawem.
    Sprzedający są osobami fizycznymi niebędącymi stronami postępowania w sprawie
    wydania interpretacji indywidualnej zainicjowanego na skutek wniesienia niniejszego
    wniosku, którzy mają status zainteresowanych w rozumieniu art. 14r Ordynacji
    podatkowej, wskazanych w załącznikach do wniosku o wydanie interpretacji ORD-WS/B.
    Pan (...) prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą w zakresie (...), niezwiązaną ze
    sprzedażą i/lub wynajmem nieruchomości. Pan (...) uzyskuje przychody z najmu

    prywatnego, które na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych są rozliczane w
    formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Obecnie jest zarejestrowany jako
    podatnik VAT czynny.
    Pani (...) nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej, w tym działalności
    gospodarczej związanej ze sprzedażą i/lub wynajmem nieruchomości. Pani (...) dokonała
    jednak rejestracji jako podatnik VAT czynny w związku z transakcją sprzedaży udziałów w
    prawie własności Nieruchomości.
    Ponadto Sprzedający nie ponosili nakładów, nie dokonywali ulepszeń oraz nie poczynili
    jakichkolwiek działań zmierzających do zwiększenia wartości Nieruchomości w celu
    sprzedaży. Sprzedający nie prowadzili także działań marketingowych w celu sprzedaży
    Nieruchomości, w tym nie korzystali z usług biura nieruchomości. Sprzedający jako
    następcy prawni Pani (...) jedynie weszli w prawa i obowiązki wynikające z Umowy. W
    związku z powyższym, Sprzedający również nie wykonywali żadnych czynności na
    Nieruchomości od momentu jej nabycia.
    Sprzedający nie dokonywali w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości.
    W tym miejscu Wnioskodawca chciałby wskazać, że w odniesieniu do transakcji nabycia
    Nieruchomości uzyskał w przeszłości wraz Panią (...) interpretację indywidualną z dnia (...)
    r. o sygn. (...) w zakresie podatku VAT oraz interpretację indywidualną z dnia (...) r. o sygn.
    (...) w zakresie PCC.
    Z uwagi jednak na zmianę właścicieli Nieruchomości, Wnioskodawca i Sprzedający
    powzięli wątpliwości odnośnie opodatkowania VAT oraz PCC transakcji sprzedaży
    Nieruchomości.
    Wnioskodawca wraz z Zainteresowanymi postanowili, że podejmą działania w celu
    ustalenia czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych czy też podatkiem VAT, w tym celu wystąpią ze wspólnym
    wnioskiem o interpretację.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    Ogrodzenie znajduje się i będzie znajdowało się na moment transakcji na działkach nr (...),
    (...) i (...).
    (...).
    Ogrodzenie znajduje i będzie znajdowało się na moment transakcji na całej długości
    działki nr (...), czyli zarówno na fragmentach objętych jak i nieobjętych decyzją o
    warunkach zabudowy.
    Ogrodzenie, o którym mowa we wniosku, w ocenie Spółki, nie stanowi budowli lub jej
    części w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej:
    „ustawa Prawo budowlane”), a jest to urządzenie budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 3 i 9
    ustawy Prawo budowlane: pkt 3: „Ilekroć w ustawie jest mowa o: (...) 3) budowli – należy
    przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej
    architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty,
    sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z
    gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne
    (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe
    lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
    uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych,
    sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane
    urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
    wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
    maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową”;
    pkt 9: „Ilekroć w ustawie jest mowa o: (...) 9) urządzeniach budowlanych - należy przez to

    rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki”.
    Jak wynika z powyższego, ogrodzenie, o którym mowa we wniosku, w świetle art. 3 pkt 9
    ustawy Prawo budowlane stanowi urządzenie budowlane.
    Dla działek nr (...), (...), (...) wchodzących w skład Nieruchomości nie został dotychczas
    uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”). Zgodnie z
    informacjami dostępnymi medialnie, prace nad MPZP dla obszaru Nieruchomości
    znajdowały się na etapie składania uwag do projektu MPZP (do (...)). Wnioskodawcy trudno
    zatem ocenić, czy na moment sprzedaży Nieruchomości MPZP zostanie uchwalony. Spółka
    podkreśla jednak, że zamierza realizować Inwestycję na Nieruchomości w oparciu o
    Decyzję WZ, nie czekając na uchwalenie MPZP.
    W tym miejscu chcą Państwo wskazać, że w projekcie MPZP obszar, na którym położona
    jest Nieruchomość przeznaczony został pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną ((...)) -
    częściowo działki nr (...) oraz (...), a także projektowaną drogę (...) - częściowo działki nr (...),
    (...) i (...).
    Ponadto, należy również podkreślić, że działania związane z uchwalaniem miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego to działania jednostek (...). Dla Nieruchomości
    brak było MPZP. Poprzedni, miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego (...)
    został zatwierdzony uchwałą (...) i zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i obowiązywał do (...) roku.
    Mając na uwadze, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie został jeszcze
    uchwalony, ani Spółka ani Sprzedający nie występowali o jego zmianę.
    Jak wskazano we wniosku, działka (...) oraz część działki (...) objęte są ostateczną decyzją nr
    (...) o warunkach zabudowy. Decyzja WZ została wydana na wniosek Spółki i przewiduje
    zabudowę (...).
    Natomiast dla działki nr (...) oraz pozostałej części działki nr (...) w momencie sprzedaży nie
    będzie obowiązywała decyzja o warunkach zabudowy.
    Decyzja o warunkach zabudowy nr (...) dla działek nr (...) i (...) (cz.) została wydana w dniu
    (...) r. (znak: (...)) na wniosek Spółki w związku z planowaną Inwestycją na Nieruchomości.
    Wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy został złożony przez Wnioskodawcę w
    czasie, gdy ówczesny właściciel Nieruchomości nie był jeszcze zainteresowany zawarciem
    umowy przedwstępnej sprzedaży Nieruchomości, ani nie współpracował ze Spółką w tym
    zakresie. Wnioskodawca podjął decyzję o złożeniu wniosku jako ruch wyprzedzający,
    mając na uwadze odległe terminy wydawania decyzji o warunkach zabudowy oraz mając
    nadzieję na przyszłą współpracę z właścicielem Nieruchomości.
    Ówczesny właściciel Nieruchomości nie uczestniczył w procesie wydania przedmiotowej
    decyzji o warunkach zabudowy ani też sam z takim wnioskiem nie wystąpił. Spółka
    wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy bez zgody ówczesnego właściciela
    Nieruchomości.
    Decyzja o warunkach zabudowy nr (...) przewiduje przeznaczenie pod zabudowę (...). Na
    działce znajdują się linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu. Pozostała części
    działki nr (...) nie jest objęta decyzją o warunkach zabudowy i jej przeznaczenie nie zostało
    w tej decyzji ustalone.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczenie pytań jak we wniosku)
    1. Czy w świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego Sprzedający będą działać w
      charakterze podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu

      art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w rezultacie przeniesienie udziałów w prawie
      własności niezabudowanej Nieruchomości za wynagrodzeniem (sprzedaż) przez
      Sprzedających na rzecz Spółki będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według
      właściwej stawki?
    3. Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych w zakresie
      pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą udziałów w prawie
      własności Nieruchomości Sprzedający działają w charakterze podatników VAT),
      przeniesienie udziałów w prawie własności działki nr (...) oraz części działki nr (...), dla
      których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ, nie będzie stanowić
      czynności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT, natomiast przeniesienie
      udziałów w prawie własności działki (...) oraz części działki nr (...), dla których w
      momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ, będzie korzystało ze
      zwolnienia z VAT?
    6. Czy w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych w zakresie
      pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą udziałów w prawie
      własności Nieruchomości Sprzedający działają w charakterze podatników VAT), Cena
      Dodatkowa 2 powinna być uwzględniana przez Sprzedających w podstawie
      opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności Nieruchomości
      wykazanej na fakturze, odpowiednio z tytułu sprzedaży podlegającej opodatkowaniu
      VAT oraz sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji wynikającej z
      powierzchni Nieruchomości objętej/nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni
      Nieruchomości?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad. 1
    W ocenie Wnioskodawcy, Sprzedający w ramach transakcji sprzedaży będą działać w
    charakterze podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w związku z czym transakcja sprzedaży udziałów w prawie
    własności Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Ad. 3
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i
    Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznania, że w związku ze
    sprzedażą udziałów w prawie własności Nieruchomości Sprzedający działają w
    charakterze podatników VAT), sprzedaż udziałów w prawie własności działki nr (...) oraz
    części działki nr (...), dla których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ,
    nie będzie stanowić czynności korzystającej ze zwolnienia z VAT, ale będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT według właściwej stawki. Natomiast sprzedaż udziałów w prawie
    własności działki (...) oraz części działki nr (...), dla których w momencie sprzedaży nie
    będzie obowiązywała Decyzja WZ, będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.
    Ad. 6
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i
    Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznania, że w związku ze
    sprzedażą udziałów w prawie własności Nieruchomości Sprzedający działają w
    charakterze podatników VAT), Cena Dodatkowa 2 powinna być uwzględniana przez
    Sprzedających w podstawie opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie
    własności Nieruchomości wykazanej na fakturze, odpowiednio z tytułu sprzedaży
    podlegającej opodatkowaniu VAT według właściwej stawki w proporcji wynikającej z

    powierzchni Nieruchomości objętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni Nieruchomości
    oraz sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji wynikającej z powierzchni
    Nieruchomości nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni Nieruchomości.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych
    Uwagi ogólne: interes prawny podmiotów występujących ze wspólnym wnioskiem o
    interpretację indywidualną.
    Prawidłowe ustalenie kwestii opodatkowania podatkiem VAT bądź niepodleganie temu
    podatkowi niewątpliwie dotyczy bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych
    zarówno Sprzedających jak i Wnioskodawcy.
    Z perspektywy prawnopodatkowej sytuacji Wnioskodawcy, jako przedsiębiorcy i podatnika
    VAT, potwierdzenie zasad opodatkowania VAT nabycia prawa własności Nieruchomości
    wiąże się jednocześnie z ustaleniem, czy transakcja będzie podlegać opodatkowaniu PCC,
    z tytułu czego obowiązek podatkowy ciążyłby ewentualnie na Spółce.
    Kwestia ta, w przypadku Sprzedających, będzie natomiast wpływać na obowiązek
    wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż.
    Zasadność opisanej wyżej oceny potwierdza uzasadnienie projektu ustawy o zmianie
    ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649),
    którą wprowadzono z dniem 1 stycznia 2016 r. art. 14r Ordynacji podatkowej, regulujący
    instytucję tzw. „wniosku wspólnego” o wydanie interpretacji indywidualnej prawa
    podatkowego. W ww. uzasadnieniu stwierdzono, że tzw. „wspólny wniosek” „(...) może
    dotyczyć jednego podatku lub różnych podatków, jeżeli interpretacja przepisów różnych
    ustaw jest wzajemnie sprzężona np. VAT-PCC (...).”
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych do pytania nr 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Przy czym przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się natomiast
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z powołanych uregulowań wynika zatem, że nieruchomości gruntowe spełniają definicję
    towaru zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a zbycie prawa własności do nich traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Niemniej, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu VAT. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa w
    charakterze podatnika VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się natomiast wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna
    cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, gdyż związana
    jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym (vide: art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

    Zatem, z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem VAT jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek:
    - po pierwsze - dana czynność musi być ujęta w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT;
    - po drugie - czynność powinna zostać wykonana przez podmiot, który w jej ramach
      działa w charakterze podatnika.
    Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania wskazuje, że do tego, aby faktycznie
    zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, by czynność podlegającą
    opodatkowaniu została wykonana przez podmiot, który dla potrzeb tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    W przypadku sprzedaży nieruchomości, aby stwierdzić, czy określona transakcja podlega
    opodatkowaniu VAT, należy ustalić, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc podatnika VAT, czy też sprzedaż
    nastąpiła w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zwykła sprzedaż rzeczy nie
    stanowi automatycznie wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu
    uzyskania z tego tytułu zarobku w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy, na
    którego wysokość nie mają zasadniczego wpływu zorganizowane działania podejmowane
    przez zbywcę.
    Kwestia ta była przedmiotem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia
    15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi
    Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10) przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie. W przywołanym wyroku, Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) orzekł, że za podatnika należy uznać
    osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do
    wykorzystywanych przez handlowca, producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie
    zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Z powołanego wyżej orzeczenia TSUE jednoznacznie wynika, że rozstrzygnięcie, czy
    podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika,
    wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać
    muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i
    okoliczności w jakich ją wykonano.
    W tym kontekście należy przypomnieć, że jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego:

    a) osoba wskazana przez Wnioskodawcę w imieniu Sprzedających wystąpi o wydanie
      decyzji o wyłączeniu Nieruchomości 1 z produkcji rolniczej oraz o zmianę rodzaju
      użytku w ewidencji gruntów dla Nieruchomości 1 na nierolny;
    b) Wnioskodawca uzyska prawomocne i ostateczne pozwolenia na budowę dla Inwestycji;
    c) Wnioskodawca uzyska prawomocne i ostateczne pozwolenie na wycinkę drzew i
      krzewów znajdujących się na Nieruchomości;
    d) Sprzedający udzielili Spółce prawa do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane;
    e) Sprzedający zezwolili Spółce na przeprowadzenie audytu Nieruchomości przekazując
      wszelkie posiadane informacje i dokumenty, które dotyczą Nieruchomości oraz
      współpracując ze Spółką w celu ustalenia stanu prawnego i technicznego
      Nieruchomości;
    f) Sprzedający zezwolili Wnioskodawcy na wejście na teren Nieruchomości w celu
      pobrania próbek gruntu i dokonania niezbędnych pomiarów geodezyjnych,
      akustycznych, geotechnicznych i zanieczyszczenia gruntu, a po uzyskaniu pozwolenia
      na budowę Inwestycji - ogrodzenia terenu Nieruchomości oraz zdjęcia warstwy
      humusu, oraz innych niezbędnych czynności, które zostaną każdorazowo uzgodnione
      ze Sprzedającymi i wykonane w terminie z Nimi uzgodnionym;
    g) Sprzedający zezwolili Spółce na występowanie przed organami administracji
      geologicznej w sprawie zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania robót
      geologicznych i zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji
      na Nieruchomości oraz na wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o
      średnicy do 150 mm oraz sondowania).
    Należy podkreślić, iż ww. działania zostaną przeprowadzone przed dokonaniem sprzedaży
    Nieruchomości. Zatem, wyłączenie Nieruchomości 1 z produkcji rolniczej, zmiana rodzaju
    użytku w ewidencji gruntów dla Nieruchomości 1 na nierolny, prawomocne i ostateczne
    pozwolenie na budowę dla Inwestycji, pozwolenie na wycinkę drzew i krzewów, niezbędne
    do realizacji Inwestycji na Nieruchomości, pomimo że uzyskane faktycznie przez
    Wnioskodawcę będzie dokonane na rzecz Sprzedających.
    W konsekwencji, jako że powyższe działania zostaną dokonane w okresie, w którym
    znajdować się będzie w majątku Sprzedających, to Sprzedający - jako właściciele
    Nieruchomości - będą beneficjentami tych czynności.
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższe czynności nie są działaniami związanymi ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności i zarządem majątkiem prywatnym. Czynności te są
    typowe dla podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami i
    wypełniają tym samym znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1
    i 2 ustawy o VAT.
    Analogiczne stanowisko, zgodnie z którym właściciel gruntu może działać w charakterze
    podatnika VAT, gdy sprzedaje grunt spółce, która sama podjęła już działania
    przekraczające zwykły zarząd nieruchomością, zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Rzeszowie w wyroku z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 511/15, w którym wskazano, iż
    „słuszne jest stanowisko interpretatora według którego na tle zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku, Skarżącego nie można uznać za osobę wykonującą jedynie
    prawo własności majątku osobistego w celu wykorzystania go na potrzeby prywatne,
    bowiem zorganizował on sprzedaż działek w taki sposób, że jego działanie łącznie z
    działaniami przyszłego nabywcy (spółki) świadczą o aktywności porównywalnej do
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. O zarobkowym
    charakterze tego przedsięwzięcia nie ma potrzeby szczególnie się rozwodzić, bowiem
    różnica między ceną działki gruntowej niezabudowanej a ceną działki po wykonaniu w
    stosunku do niej wszystkich planowanych czynności, zwieńczonych posadowieniem
    budynku mieszkalnego jest oczywista”.
    Prawidłowość powyższego wyroku potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 14 czerwca 2017 r. (sygn. akt I FSK 2032/15), w którym NSA stwierdził, że właściciel

    gruntu działa w charakterze podatnika VAT, gdy sprzedaje go spółce, która sama podjęła
    już działania przekraczające zwykły zarząd nieruchomością.
    Powyższe potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 31 stycznia 2018 roku, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.692.2017.1.AM, w
    której stwierdził, że: „W umowie przedwstępnej Kupujący oświadczył, że to on będzie
    podejmował kroki w celu realizacji opisanych powyżej warunków zawarcia umowy
    ostatecznej (m.in. Sprzedająca zobowiązana była udzielić Wnioskodawcy zgody na
    dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane w postępowaniu o wydanie
    pozwolenia na budowę, w sprawach związanych z uchwaleniem Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego, w postępowaniu wieczystoksięgowym dotyczącym
    wyodrębnienia nowej księgi wieczystej dla nowopowstałych działek, w sprawie uzyskania
    decyzji o pozwoleniu na budowę dla planowanej inwestycji na nieruchomości - przypis
    Wnioskodawcy) oraz poniesie wszelkie związane z tym koszty, natomiast Sprzedająca nie
    jest zobowiązana do podejmowania kroków w celu realizacji ww. warunków poza
    obowiązkiem udzielenia ww. pełnomocnictw oraz współpracy z należytą starannością, ale
    jedynie w zakresie ograniczonym celem umowy przedwstępnej oraz doprowadzeniem,
    aby księga wieczysta założona dla Działki Przyszłej wolna była od wpisu służebności
    osobistej, wpisanej do niej na dzień zawarcia umowy przedwstępnej. W myśl art. 96
    Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na
    ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo). Oznacza to więc, że stroną podejmowanych czynności będzie
    Sprzedająca a nie Kupujący. Kupujący, jako pełnomocnik Sprzedającej nie działa we
    własnym imieniu lecz w imieniu Sprzedającej. (...) Zatem w przedmiotowej sprawie
    Sprzedająca podejmując ww. czynności, angażuje środki podobne do tych jakie
    wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
    którym mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazała
    aktywność w przedmiocie zbycia Działek porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Mając na uwadze przedstawione we
    wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług
    oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że planowana przez Sprzedającego dostawa opisanej
    we wniosku działki, będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej
    w art. 15 ust. 2 ustawy. W przedmiotowej sprawie występują przesłanki pozwalające uznać
    Sprzedającego za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Należy zatem stwierdzić, że planowana
    dostawa przedmiotowej Działki będzie dokonana w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług”.
    Podobne wnioski wypływają z interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Poznaniu z dnia 4 lipca 2016 r. (sygn. ILPP3/4512-1-131/16-2/JO), w której organ uznał, że
    w sytuacji gdy sprzedawca nieruchomości udzielił stosownych pełnomocnictw dla osoby
    reprezentującej kupującego w zakresie uzyskania warunków technicznych przyłączenia
    nieruchomości do infrastruktury technicznej oraz włączenia do dróg, zawarcia w imieniu
    Zainteresowanego umów o przyłączenia do sieci oraz umów drogowych, uzyskania decyzji
    o wycince drzew oraz nasadzeniach zastępczych, wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej,
    decyzji dotyczącej zagospodarowania masami ziemi podlegającymi ochronie, przeglądanie
    akt księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, uzyskania decyzji zawierającej
    projekt budowlany a także odbioru zaświadczeń o niezaleganiu podatków przez
    Wnioskodawcę, sprzedawca ten działał w charakterze podatnika. We wskazanej
    interpretacji organ podatkowy uznał, że cyt. „uzyskanie przez Kupującego ww. decyzji m.
    in. o wycince drzew, nasadzeniach zastępczych, zawierającej projekt budowlany oraz
    wszelkich umów, tj. o przyłączeniu do sieci i umów drogowych będą dokonane w imieniu
    Wnioskodawcy i wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy, zatem
    należy przyjąć, że przed sprzedażą Wnioskodawca udzielając pełnomocnictw podejmie

    działania w celu uzyskania ww. czynności w swoim imieniu. Zatem w przedmiotowej
    sprawie Wnioskodawca podejmując ww. czynności, zaangażował środki podobne do tych
    jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami”.
    Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w następujących interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego: z dnia
    21 grudnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.630.2023.1.EW), z dnia 3 lutego 2022 r. (sygn.
    0114-KDIP1-1.4012.697.2021.3.MKA), z dnia 8 listopada 2021 r. (sygn. 0114-KDIP4-
    2.4012.672.2021.2.WH), z dnia 7 stycznia 2021 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.641.2020.2.
    MS), z dnia 1 grudnia 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.777.2020.1.IK) oraz z dnia 28
    grudnia 2020 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.635.2020.2.MŻ). Co więcej, takie stanowisko
    zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia (...) r. (sygn. (...)) uzyskanej przez Wnioskodawcę i Panią (...) w
    odniesieniu do zbycia Nieruchomości.
    Mając na względzie, że analogiczne okoliczności zachodzić będą w niniejszym zdarzeniu
    przyszłym należy uznać, że planowana przez Sprzedających sprzedaż udziałów w prawie
    własności Nieruchomości zostanie dokonana w ramach działalności gospodarczej,
    zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem będzie objęta zakresem
    przedmiotowym VAT - będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.
    Podsumowując, w analizowanym zdarzeniu przyszłym Sprzedający będą działać w
    charakterze podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w rezultacie przeniesienie udziałów w prawie własności
    Nieruchomości za wynagrodzeniem (sprzedaż) przez Sprzedających na rzecz Spółki będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych do pytania nr 3
    Jak wykazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 1, w ocenie Spółki i
    Zainteresowanych, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Sprzedający będą działać w
    charakterze podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT. W rezultacie przeniesienie udziałów w prawie własności
    Nieruchomości będzie objęte zakresem przedmiotowym VAT - będzie podlegać
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z uwagi na powyższe niezbędne jest przeanalizowanie, czy wskazana sprzedaż powinna
    zostać opodatkowana VAT, czy też będzie objęta zwolnieniem.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na moment zawarcia ostatecznej umowy
    sprzedaży Nieruchomość będzie stanowiła teren niezabudowany.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zasadniczo zatem dostawa
    terenów niezabudowanych objęta jest zwolnieniem od VAT, chyba że dotyczy terenów
    budowlanych.
    Pojęcie terenów budowlanych zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, zgodnie
    z którym przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę
    zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku
    takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o
    których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem te dostawy terenów niezabudowanych, które mają za przedmiot
    tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    W tym kontekście należy przypomnieć, że o ile wcześniej nie zostanie uchwalony
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w momencie sprzedaży dla działki nr
    (...) i części działki nr (...) będzie obowiązywała Decyzja WZ, wydana na wniosek Spółki,
    przewidująca budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami,
    garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu i niezbędną infrastrukturą techniczną.

    Pozostała część działki nr (...) oraz działka nr (...) nie są objęte Decyzją WZ, a ich
    przeznaczenie nie zostało w tej decyzji ustalone.
    Na działce nr (...) znajdują się linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.
    W świetle powyższego, działkę nr (...) oraz część działki (...), dla których w momencie
    sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ, należy uznać za tereny budowlane w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, nie zaś „teren niezabudowany inny niż teren
    budowlany”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    W rezultacie, przeniesienie udziałów w prawie własności działki nr (...) oraz część działki
    (...), dla których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ, przez
    Sprzedających na Spółkę nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku, przewidzianego
    w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Jak podkreślają jednak organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych,
    wyłączenie czynności dostawy niezabudowanych terenów budowlanych z zakresu
    stosowania przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT nie przesądza jeszcze o tym, że dana
    czynność nie może korzystać ze zwolnienia od podatku.
    Zgodnie bowiem z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, ze zwolnienia od podatku
    korzysta również dostawa towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności
    zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Sprzedający są osobami fizycznymi i nabyli
    Nieruchomość do majątku osobistego (nabycie nie nastąpiło w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej), a zatem nie mogli wykorzystywać Nieruchomości na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jako że nie prowadzili żadnej działalności
    gospodarczej w odniesieniu do Nieruchomości. Podobnie nabycie przez Sprzedających
    Nieruchomości nie podlegało opodatkowaniu VAT - nastąpiło w drodze dziedziczenia po
    zmarłej (...). Tym samym nie było związane z pojawieniem się jakiegokolwiek podatku
    naliczonego do odliczenia. Jak podkreśla się natomiast w orzecznictwie, przy
    uwzględnieniu orzecznictwa TSUE (por. wyrok w sprawie C-280/04, Jyske Finans),
    komentowane zwolnienie nie ma zastosowania, jeśli podatnik nabywa towar bez podatku
    naliczonego.
    Mając na względzie powyższe, również zwolnienie od podatku przewidziane w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania do sprzedaży udziałów w prawie własności
    działki nr (...) oraz część działki (...), dla których w momencie sprzedaży będzie
    obowiązywała Decyzja WZ.
    Natomiast sprzedaż udziałów w prawie własności działki nr (...) oraz części działki nr (...),
    dla których w momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ, będzie
    korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Mając na
    uwadze, że działka (...) i część działki (...) w momencie sprzedaży będą niezabudowane, a
    jednocześnie nie będą objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    bądź decyzją o warunkach zabudowy, nie będą stanowić terenu budowlanego w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.
    Reasumując, w świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności należy
    uznać, że w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych w zakresie
    pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą udziałów w prawie
    własności Nieruchomości Sprzedający działają w charakterze podatników VAT), planowana
    sprzedaż udziałów w prawie własności działki nr (...) oraz części działki nr (...), dla których
    w momencie sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ, nie będzie stanowić czynności
    zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT, ale będzie podlegała opodatkowaniu VAT

    według właściwej stawki. Natomiast sprzedaż udziałów w prawie własności działki (...) oraz
    części działki nr (...), dla której w momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja
    WZ, będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych do pytania nr 6
    W przypadku gdyby Organ uznał stanowisko Wnioskodawcy i Zainteresowanych w
    zakresie pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznał, że Sprzedający działają w charakterze
    podatników VAT prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2
    ustawy o VAT), przeniesienie udziałów w prawie własności Nieruchomości będzie objęte
    zakresem przedmiotowym VAT - będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w Umowie zmieniającej Wnioskodawca i
    Sprzedający ustalili, że jeżeli do dnia 19 października 2024 r. nie dojdzie do zawarcia
    umowy przenoszącej własność Nieruchomości z przyczyn nieleżących po stronie
    Sprzedających, wówczas Cena za Nieruchomość zostanie powiększona o Cenę Dodatkową
    2. Zainteresowani chcieliby więc dodatkowo potwierdzić, że Cena Dodatkowa 2 płacona za
    każdy dodatkowy miesiąc oczekiwania na zawarcie umowy przenoszącej własność
    Nieruchomości powinna być uwzględniana przez Sprzedających w podstawie
    opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności Nieruchomości.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a–30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ww. ustawy, jest wszystko, co
    stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
    otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze
    mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych
    przez podatnika.
    W tym kontekście należy przypomnieć, że stosownie do treści Umowy zmieniającej Cena
    Dodatkowa 2 powiększa Cenę należną Sprzedającym z tytułu sprzedaży Nieruchomości.
    Jest więc jednoznacznie i bezpośrednio związana z dostawą Nieruchomości. Jednocześnie,
    w związku z Ceną Dodatkową 2 Sprzedający nie zostali umownie zobowiązani do
    dokonania jakiegokolwiek innego świadczenia na rzecz Spółki. Ponadto, Sprzedający nie
    byliby uprawnienie do otrzymania Ceny Dodatkowej 2 w przypadku braku zawarcia
    umowy przenoszącej własność Nieruchomości. W ocenie Wnioskodawcy wskazane
    okoliczności powodują, że Cena Dodatkowa 2 powinna być uznawana za element
    składowy wynagrodzenia należnego Sprzedającym z tytułu sprzedaży Nieruchomości, nie
    zaś z tytułu jakiejkolwiek oddzielnej czynności. W rezultacie, Cena Dodatkowa 2 powinna
    powiększać podstawę opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności
    Nieruchomości.
    Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska do pytania nr 3, w ocenie Wnioskodawcy i
    Zainteresowanych planowana sprzedaż udziałów w prawie własności działki nr (...) oraz
    części działki nr (...), dla których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ
    będzie podlegała opodatkowaniu VAT według właściwej stawki, natomiast sprzedaż
    udziałów w prawie własności działki (...) oraz części działki nr (...), dla której w momencie
    sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ, będzie korzystała ze zwolnienia z VAT.
    Cena Dodatkowa 2, stanowiąca zdaniem Spółki i Zainteresowanych składnik podstawy
    opodatkowania z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności Nieruchomości, będzie
    więc dotyczyć w części sprzedaży korzystającej ze zwolnienia i w części sprzedaży
    niekorzystającej ze zwolnienia z VAT (opodatkowanej).
    Reasumując, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy i Zainteresowanych w
    zakresie pytania nr 1 za prawidłowe (tj. uznania, że w związku ze sprzedażą udziałów w
    prawie własności Nieruchomości Sprzedający działają w charakterze podatników VAT), w
    świetle przywołanych przepisów i przedstawionych okoliczności, Cena Dodatkowa 2
    powinna być uwzględniana przez Sprzedających w podstawie opodatkowania VAT z tytułu
    sprzedaży udziałów w prawie własności Nieruchomości wykazanej na fakturze,

    odpowiednio z tytułu sprzedaży podlegającej opodatkowaniu VAT według właściwej stawki
    w proporcji wynikającej z powierzchni Nieruchomości objętej Decyzją WZ w całkowitej
    powierzchni Nieruchomości oraz sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji
    wynikającej z powierzchni Nieruchomości nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni
    Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:
    - uznania Sprzedających za podatników VAT oraz opodatkowania podatkiem VAT
      przeniesienia własności udziałów w Nieruchomości,
    - braku możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce
      (...) oraz części działki nr (...), dla których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała
      Decyzja WZ,
    - zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w części działki nr (...), dla której w
      momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ,
    - ustalenia czy Cena Dodatkowa 2 powinna być uwzględniana przez Sprzedających w
      podstawie opodatkowania VAT z tytułu sprzedaży udziałów w prawie własności
      Nieruchomości wykazanej na fakturze, odpowiednio z tytułu sprzedaży podlegającej
      opodatkowaniu VAT według właściwej stawki w proporcji wynikającej z powierzchni
      Nieruchomości objętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni Nieruchomości oraz
      sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji wynikającej z powierzchni
      Nieruchomości nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni Nieruchomości
    - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
    dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
    Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością
    łączną.
    W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Należy jednak wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to

    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W niniejszej sprawie należy również odwołać się do orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Wskazać należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.

    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Sprzedający z tytułu
    planowanego odpłatnego zbycia udziałów w niezabudowanej Nieruchomości będą działali
    w charakterze podatników podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży udziałów w
    Nieruchomości, Sprzedający spełnią przesłanki do uznania ich za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
    Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność
    rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy
    cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
    Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
    zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi
    własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
    postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Art. 389 Kodeksu cywilnego wskazuje, że:
    § 1. Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
    umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
    przyrzeczonej.
    § 2. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
    oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
    stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
    uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny
    termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne
    oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został
    wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, należy zwrócić uwagę na
    kwestię udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ww. ustawy
    Kodeks cywilny.

    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 cyt. ustawy pełnomocnictwo - to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Jak wskazano wyżej - uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności
    działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej
    się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że Kupujący zamierza nabyć niezabudowaną Nieruchomość
    składającą się z Nieruchomości 1 (tj. działki nr (...) oraz działki nr (...)) oraz Nieruchomości 2
    (tj. działki nr (...)). W dniu (...) r. zawarli Państwo z Panią (...) umowę przedwstępną
    sprzedaży Nieruchomości (akt notarialny (...); dalej: „Umowa”). Jednak dnia (...) r. Pani (...)
    zmarła, a na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia (...) r. (akt notarialny (...))
    jej następcami prawnymi stali się Pani (...) i Pan (...) („Sprzedający”). W dniu (...) r. zawarli
    Państwo ze Sprzedającymi umowę zmieniającą Umowę (akt notarialny (...); dalej: „Umowa
    zmieniająca”). Sprzedający oraz Kupujący w Umowie zobowiązali się do szeregu czynności,
    których zrealizowanie będzie warunkowało dokonanie transakcji sprzedaży. Warunki
    określone w ww. Umowie to m.in.:
    1) uzyskanie przez Wnioskodawcę satysfakcjonujących wyników audytu stanu prawnego
      i technicznego Nieruchomości, przeprowadzonego do dnia (...) r.;
    2) uzyskanie przez Wnioskodawcę na własny koszt prawomocnego i ostatecznego
      pozwolenia na budowę dla Inwestycji;
    3) uzyskanie przez Wnioskodawcę prawomocnego i ostatecznego pozwolenie na
      wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na Nieruchomości;
    4) Nieruchomość nie będzie miała charakteru rolnego w rozumieniu art. 2 pkt 1 albo art.
      1a ust. 1 pkt a) i b) ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju
      rolnego;
    5) Nieruchomość będzie wolna od jakichkolwiek roszczeń osób trzecich, długów i
      obciążeń oraz ograniczeń w rozporządzaniu, a także nie będzie zajmowana przez
      osoby trzecie.
    W związku z powyższym, Sprzedający udzielili Wnioskodawcy prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane w celu realizacji Inwestycji, w rozumieniu art. 3 pkt 11
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane na zasadzie użyczenia. Wynagrodzenie
    z tego tytułu zawarte jest w cenie sprzedaży. Sprzedający zobowiązali się również stawić
    lub potwierdzić przed dystrybutorem energii elektrycznej posiadanie przez Wnioskodawcę
    prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane.
    Ponadto Sprzedający zezwolili Spółce na:
    a) przeprowadzenie audytu Nieruchomości przekazując wszelkie posiadane informacje i
      dokumenty, które dotyczą Nieruchomości oraz współpracując ze Spółką w celu
      ustalenia stanu prawnego i technicznego Nieruchomości;
    b) wejście na teren Nieruchomości w celu pobrania próbek gruntu i dokonania
      niezbędnych pomiarów geodezyjnych, akustycznych, geotechnicznych i
      zanieczyszczenia gruntu, a po uzyskaniu pozwolenia na budowę Inwestycji -
      ogrodzenia terenu Nieruchomości oraz zdjęcia warstwy humusu, oraz innych
      niezbędnych czynności, które zostaną każdorazowo uzgodnione ze Sprzedającymi i
      wykonane w terminie z Nimi uzgodnionym;
    c) występowanie przed organami administracji geologicznej w sprawie zatwierdzenia
      projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i zatwierdzania
      dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości oraz na

      wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do (...) mm oraz
      sondowania).
    Sprzedający udzielili pracownikom Spółki pełnomocnictwa do reprezentowania w toku
    postępowań administracyjnych przed organami administracji, dotyczących realizacji
    Inwestycji na Nieruchomości, a zwłaszcza:
    1) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji o lokalizacji zjazdów na teren
      Nieruchomości, zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca
      1985 r.;
    2) w postępowaniach, dotyczących uzyskania decyzji dotyczących remediacji
      Nieruchomości, w tym decyzji ustalającej plan remediacji dla Nieruchomości oraz w
      innych postępowaniach przewidzianych przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska
      z dnia 27 kwietnia 2001 r.;
    3) w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o
      udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w
      ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
    4) w postępowaniach, dotyczących uzyskania zgody wodnoprawnej dla Nieruchomości w
      tym pozwolenia wodnoprawnego, dokonywania zgłoszenia wodnoprawnego, wydania
      oceny wodnoprawnej, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Wodne z dnia 20 lipca 2017
      r.;
    5) w postępowaniach, dotyczących wycinki drzew i krzewów na Nieruchomości;
    6) w postępowaniach dotyczących zatwierdzenia projektu robót geologicznych, zgłaszania
      robót geologicznych i zatwierdzania dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla
      Inwestycji na Nieruchomości;
    7) w postępowaniach o wyłączenie terenu Nieruchomości z produkcji rolnej;
    8) w postępowaniach o wydanie pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę dla
      Nieruchomości oraz dokonywania odpowiednich zgłoszeń budowlanych na podstawie
      przepisów ustawy prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.
    Pełnomocnictwo upoważnia również pełnomocnika do uzyskiwania wszelkich
    dokumentów oraz informacji dotyczących Nieruchomości, zwłaszcza z ewidencji gruntów,
    a także do reprezentowania Spółki przed gestorami mediów w związku z Inwestycją na
    Nieruchomości, uzyskiwania odpowiednich warunków technicznych oraz uzgodnień.
    Ponadto, na podstawie oświadczenia Sprzedający wyrazili zgodę, aby Wnioskodawca:
    a) wystąpił do właściwych organów administracji publicznej, zarządców dróg lub
      właściwych gestorów mediów o wydanie:
      - warunków technicznych, opinii, uzgodnień oraz decyzji niezbędnych dla realizacji
        Inwestycji na Nieruchomości, w tym pozwolenia na budowę Inwestycji,
      - opinii komunikacyjnych oraz warunków usunięcia kolizji,
      - wszelkich postanowień, uzgodnień lub pism towarzyszących wydaniu ww. decyzji
        lub warunków;
    b) wystąpił z wnioskiem/wnioskami o wycinkę drzew i krzewów znajdujących się na
      Nieruchomości i w tym celu, na zasadzie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie
      przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r. udostępnili Nieruchomość Spółce do posiadania,
      ponadto potwierdzili, że wyrazili zgodę, aby Spółka usunęła z terenu Nieruchomości
      drzewa i krzewy na swój koszt;
    c) wystąpił z wnioskiem/wnioskami o lokalizację zjazdów na teren Nieruchomości i na
      zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych
      potwierdzili, że w ramach posiadanego prawa do dysponowania Nieruchomością na
      cele budowlane Spółka jest użytkownikiem Nieruchomości;
    d) w razie konieczności zawarł z właściwymi gestorami mediów umowy przyłączeniowe,
      niezbędne dla realizacji Inwestycji na Nieruchomości;
    e) podejmował wszelkie inne działania konieczne do przygotowania i realizacji Inwestycji
      na Nieruchomości;
    f) występował przed organami administracji geologicznej w sprawie zatwierdzenia
      projektu robót geologicznych, zgłaszania robót geologicznych i zatwierdzania

      dokumentacji geologiczno-inżynierskiej dla Inwestycji na Nieruchomości oraz na
      wykonywanie robót geologicznych (wiercenia badawcze o średnicy do (...) mm oraz
      sondowanie);
    g) podejmował wszelkie czynności, w tym składał i odbierał wszelkie oświadczenia,
      dokumenty lub uzgodnienia w toku postępowań wszczętych w wyniku wystąpień, o
      których mowa powyżej.
    W oświadczeniu Sprzedający potwierdzili również, że Spółka uzyskała prawo do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w celu uzyskania wszelkich niezbędnych decyzji
    administracyjnych dla realizacji Inwestycji oraz w celu jej realizacji.
    Ponadto, osoba wskazana przez Wnioskodawcę w imieniu Sprzedających wystąpi o:
    i. wydanie decyzji o wyłączeniu Nieruchomości 1 z produkcji rolniczej przed dniem
      złożenia wniosku o pozwolenie na budowę Inwestycji;
    ii. o zmianę rodzaju użytku w ewidencji gruntów dla Nieruchomości 1 na nierolny w
      ciągu dwóch miesięcy od dnia złożenia wniosku o pozwolenie na budowę Inwestycji.
    W świetle powyższego uznać należy, że Spółka będzie dokonywała szeregu określonych
    czynności w związku ze sprzedażą opisanej we wniosku Nieruchomości przez
    Sprzedających. Pomimo że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela,
    to aby takie czynności mogły być poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi
    wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu
    właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, Sprzedający
    udzielili Kupującemu stosownych zgód i pełnomocnictw.
    Zatem okoliczność, że część z podjętych w odniesieniu do Nieruchomości mającej być
    przedmiotem sprzedaży działań, nie będzie podejmowana bezpośrednio przez
    Sprzedających, ale przez Państwa nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację
    prawną Sprzedających. Po udzieleniu pełnomocnictw czynności wykonane przez Państwa
    wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedających (mocodawców). Z kolei
    Kupujący dokonując ww. czynności uatrakcyjniają przedmiotową Nieruchomość
    stanowiącą nadal własność Sprzedających. Działania te, dokonywane za pełną zgodą
    Sprzedających, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności Nieruchomości jako
    towaru i wzrost jej wartości.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży prawa własności opisanej we wniosku
    Nieruchomości, będącej własnością Sprzedających nie będą oni korzystali z
    przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to
    bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. W taki sposób Sprzedający
    zorganizowali sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości, że niejako ich działania łącznie z
    działaniami przyszłego nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
    Do czasu zrealizowania transakcji sprzedaży Sprzedający posiadają prawo własności
    nieruchomości, która podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu
    widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Sprzedających.
    Zatem w przedmiotowej sprawie podejmując ww. czynności Sprzedający zaangażowali
    /zaangażują środki podobne do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach
    w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazali/wykażą aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem.
    Ponadto, co istotne, w opisie sprawy wskazali Państwo, że Sprzedający udzielili
    Kupującemu prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane na zasadzie
    użyczenia, a wynagrodzenie z tego tytułu zawarte jest w cenie sprzedaży.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, że świadczenie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone
    wynagrodzenie.
    Należy zatem stwierdzić, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku nie mamy do
    czynienia z nieodpłatnym świadczeniem (Sprzedający udzielili Kupującemu prawa do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane na zasadzie użyczenia, za
    wynagrodzeniem w cenie sprzedaży), ale z odpłatnym udostępnianiem nieruchomości.
    Mając na uwadze, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie się na rzecz innej osoby, na które może się składać zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy) - należy stwierdzić, że opisane
    użyczenie należy rozpoznać jako świadczenie usługi na gruncie podatku VAT.
    Zatem zawarcie przedmiotowej umowy użyczenia, spowodowało wyłączenie
    nieruchomości z majątku osobistego Sprzedających. Taki sposób wykorzystania
    nieruchomości spowodował, że jest ona wykorzystywana, w prowadzonej przez
    Sprzedających, działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze całokształt opisanej sytuacji, uznać należy, że podejmowane przez
    Sprzedających działania oraz dokonane czynności wykraczają poza ramy czynności
    związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do przedmiotowej
    Nieruchomości, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w świetle przepisów w zakresie
    podatku od towarów i usług Sprzedający działają jako podatnicy VAT.
    Zatem Zainteresowani (Sprzedający), w zakresie sprzedaży udziałów w niezabudowanej
    Nieruchomości składającej z „Nieruchomości 1” (tj. działki nr (...) oraz działki nr (...)) oraz
    „Nieruchomości 2” (tj. działki nr (...)) będą zbywali majątek wykorzystywany w ramach
    działalności gospodarczej, a sprzedaż udziałów w przedmiotowej Nieruchomości będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Sprzedający działają bowiem jako podatnicy
    podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a ich działania wypełniają definicję
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji przedmiotem dostawy będą składniki
    majątku osobistego Sprzedających, a sprzedaż udziałów w Nieruchomości będzie
    stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Sprzedających za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność
    sprzedaży udziałów w niezabudowanej Nieruchomości (tj. działce nr (...), (...), (...)) będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Przechodząc z kolei do Państwa wątpliwości w zakresie braku możliwości korzystania ze
    zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce nr (...) oraz części działki nr (...), dla
    których w momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ, podkreślić należy,
    że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.

    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    W art. 43 ust. 1 ustawy, dla dostawy nieruchomości niezabudowanych (pkt 9 ww. przepisu)
    oraz nieruchomości stanowiących budynki, budowle lub ich części (pkt 10 i pkt 10a)
    spełniających określone w tych przepisach warunki, ustawodawca przewidział zwolnienie
    od podatku VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe przepisy jednoznacznie wskazują, że zwolnienie od podatku, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów)
    wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który
    determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu
    gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane. Przy czym o tym, że dany
    teren jest terenem budowlanym przesądzają zapisy w planie zagospodarowania
    przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
    Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
    określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Przepis art. 2 pkt 33 ustawy, w zgodny sposób odpowiada zatem treści ww. orzeczenia,
    gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost
    w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać
    wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane
    decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
    Z podanego przez Państwa opisu sprawy wynika, że Nieruchomość opisana we wniosku
    jest niezabudowana. O ile wcześniej nie zostanie uchwalony miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, dla działki nr (...) i części działki nr (...) w momencie
    sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja nr (...) z dnia (...) r., wydana na wniosek Spółki,
    przewidująca budowę (...). Przedmiotową decyzją objęta jest działka nr (...) i część działki
    (...). Pozostała część działki nr (...) oraz działka nr (...) nie są objęte decyzją. Ponadto działka
    (...) objęta jest decyzją o warunkach zabudowy w części. Na działce znajdują się linie
    rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu. Przeznaczenie części działki objętej
    decyzją to zabudowa wielorodzinna, pozostała część nie jest objęta decyzją i jej
    przeznaczenie nie zostało w tej decyzji ustalone.
    Zatem, w tak nakreślonych przez Państwa okolicznościach należy stwierdzić, że dostawa
    niezabudowanej działki nr (...) i części działki (...), dla których w momencie sprzedaży
    będzie obowiązywała Decyzja nr (...) z dnia (...) r., wydana na wniosek Spółki, nie będzie
    podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W przypadku braku możliwości zastosowania zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
    a. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    b. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Przenosząc powyższą analizę na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że z opisu sprawy
    wynika, że Sprzedający nabyli udziały w Nieruchomości w drodze dziedziczenia na
    podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z (...) r. W takiej sytuacji nie można mówić, że
    Sprzedającym przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    Nieruchomości, lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro nabycie nie było objęte tym
    podatkiem.
    Ponadto, jak wynika z wniosku, działki nr (...), (...) nie były wykorzystywane przez
    Sprzedających do prowadzenia żadnej działalności gospodarczej, w tym działalności
    zwolnionej. Jak bowiem wyjaśniono wcześniej, udostępnienie nieruchomości przez
    Sprzedającą na zasadzie użyczenia, z tytułu, którego wynagrodzenie zawarte jest w cenie
    sprzedaży, stało się czynnością odpłatną, a więc podlegającą opodatkowaniu.
    Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia do dostawy
    działki nr (...) i części działki (...) objętej decyzją o warunkach zabudowy, na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W konsekwencji sprzedaż działki nr (...), oraz części działki (...) dla których w momencie
    sprzedaży będzie obowiązywała decyzja o warunkach zabudowy – Decyzja nr (...) z dnia (...)
    r., wydana na wniosek Spółki będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1
    ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 i pkt 2 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg
    właściwej stawki.

    Odnosząc się natomiast do części działki (...) (dla której w momencie sprzedaży nie będzie
    obowiązywała decyzja o warunkach zabudowy - Decyzja nr (...), wydana na wniosek Spółki)
    wskazać należy, że dostawa w tej części działki w ramach transakcji podlega zwolnieniu na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Część działki (...) (w
    momencie sprzedaży) nie jest objęta MPZP, nie została wydana decyzja o warunkach
    zabudowy oraz nie znajdują się żadne naniesienia stanowiące budynki, budowle lub ich
    części w rozumieniu art. 3 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Zatem w tej części działka
    nr (...) nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Z tego też względu działka (...) w części, w której nie jest objęta MPZP oraz nie posiada
    decyzji o warunkach zabudowy korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust 1 pkt 9
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z uwagi na to, że transakcja dostawy części działki (...), która nie jest objęta MPZP oraz nie
    posiada decyzji o warunkach zabudowy korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy o VAT dalsza analiza zwolnienia - wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy -
    jest bezzasadna.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 w
    zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w części działki nr (...), dla której w
    momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ oraz braku możliwości
    korzystania ze zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce (...) oraz części działki
    nr (...), dla których w momencie sprzedaży będzie obowiązywała Decyzja WZ oraz jest
    prawidłowe.
    Natomiast w odniesieniu do pytania oznaczonego we wniosku nr 3 w zakresie zwolnienia
    od podatku sprzedaży udziałów w działce nr (...), dla której w momencie sprzedaży nie
    będzie obowiązywała Decyzja WZ, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Przechodząc z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia czy Cena Dodatkowa 2
    powinna być uwzględniana przez Sprzedających w podstawie opodatkowania VAT z tytułu
    sprzedaży udziałów w prawie własności Nieruchomości wykazanej na fakturze,
    odpowiednio z tytułu sprzedaży podlegającej opodatkowaniu VAT według właściwej stawki
    w proporcji wynikającej z powierzchni Nieruchomości objętej Decyzją WZ w całkowitej
    powierzchni Nieruchomości oraz sprzedaży korzystającej ze zwolnienia z VAT w proporcji
    wynikającej z powierzchni Nieruchomości nieobjętej Decyzją WZ w całkowitej powierzchni
    Nieruchomości, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
    Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy

    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Natomiast, w myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Ww. art. 29a ust. 1 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), z treści którego wynika, że:
    W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w
    art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną
    lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
    świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami
    związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

    Jak stanowi art. 78 Dyrektywy:
    Do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:
      a) podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;
      b) koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia,
        pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
    Do celów akapitu pierwszego lit. b), państwa członkowskie mogą uznać koszty objęte
    odrębną umową za koszty dodatkowe.
    Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia,
    stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów
    mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania.
    Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług,
    które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją, każdy
    koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym
    dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy
    opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza,
    że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje
    się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z
    zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.
    Jak Państwo wskazali, w Umowie Zmieniającej Państwa Spółka wraz ze Sprzedającymi
    ustalili, że jeżeli do dnia (...) r. nie dojdzie do zawarcia umowy przenoszącej własność
    Nieruchomości z przyczyn nieleżących po stronie Sprzedających, wówczas cena za
    Nieruchomość zostanie powiększona o określoną kwotę netto za każdy, dodatkowy
    miesiąc oczekiwania na zawarcie umowy przenoszącej własność Nieruchomości (dalej:
    „Cena Dodatkowa 2”). Przy czym, Cena Dodatkowa 2 za ostatni, niepełny miesiąc
    oczekiwania na zawarcie Umowy zostanie obliczona proporcjonalnie do ilości dni
    oczekiwania. Cena Dodatkowa 2 przypadnie Sprzedającym odpowiednio do
    przypadających im udziałów w prawie własności Nieruchomości.
    Należy zaznaczyć, iż strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem
    sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży są nieruchomości wówczas z dokonywanej
    dostawy nie można wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży
    w przypadku gdy strony umowy zgodziły się na poniesienie innych kosztów. Zapłatą
    Sprzedających jest uzgodniona kwota, którą w tym przypadku stanowi oprócz należności
    za samą Nieruchomość, również wskazana przez Państwa Cena Dodatkowa 2 stanowiąca
    opłatę za każdy, dodatkowy miesiąc oczekiwania na zawarcie umowy przenoszącej
    własność Nieruchomości.

    Tym samym, podstawa opodatkowania przedmiotu czynności obejmuje zarówno wartość
    samej Nieruchomości, jak i ww. Cenę Dodatkową 2.
    W tym miejscu należy wskazać, że ani przepisy ustawy, ani przepisy wykonawcze do
    ustawy nie precyzują, w jaki sposób należy ustalić podstawę opodatkowania w przypadku,
    gdy transakcja dotyczy dostawy nieruchomości, która w części podlega opodatkowaniu a
    w części zwolnieniu od podatku VAT. Zatem w tej sytuacji dopuszczalne są różne
    rozwiązania, np. według klucza wartościowego, tj. proporcjonalnie do wartości
    sprzedawanych części nieruchomości zastosować do nich właściwą stawkę lub zwolnienie
    od podatku, lub też według klucza powierzchniowego, tj. podzielić powierzchnię
    nieruchomości proporcjonalnie do powierzchni zajmowanych przez poszczególne części
    opodatkowane i zwolnione od podatku VAT. Każda metoda, czy to oparta na kluczu
    wartościowym, czy też kluczu powierzchniowym jest właściwa, o ile odzwierciedla stan
    faktyczny.
    Należy przy tym zaznaczyć, że wybór odpowiedniej metody czy klucza podziału należy
    wyłącznie do podatnika, który powinien sam zdecydować, czy jest to metoda obiektywna i
    wiarygodna w jego konkretnej sytuacji.
    Jeżeli zatem zastosowanie klucza podziału, czy to wartościowego czy to
    powierzchniowego, odzwierciedla stan faktyczny i jest w konkretnej sytuacji sprzedającego
    metodą najbardziej obiektywną i wiarygodną, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby
    sprzedający taką metodę zastosował.
    Podsumowując, należy stwierdzić, że przyjęcie przez Sprzedających podziału ceny
    Nieruchomości (obejmującej zarówno wartość samej Nieruchomości, jak i Cenę
    Dodatkową 2) proporcjonalnie do powierzchni części gruntu podlegającej zwolnieniu
    /opodatkowaniu będzie podejściem prawidłowym, jeżeli ww. klucz podziału będzie
    odzwierciedlał stan faktyczny i będzie metodą najbardziej obiektywną i wiarygodną.
    Tym samym Państwa stanowisko w podatku od towarów i usług w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 6 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Podkreśla się przy tym, że w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 w części
    dotyczącej zwolnienia od podatku sprzedaży udziałów w działce (...), dla której w

    momencie sprzedaży nie będzie obowiązywała Decyzja WZ, wydane zostanie odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (zadanych pytań), w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego.
    Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Państwo, w treści składanego wniosku,
    kształtujecie jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami
    wskazanymi we wniosku – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – nie mogą być
    rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o wydanie
    interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, tj. nie
    przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej przedstawionych we wniosku
    okoliczności w kontekście zadanego pytania przyporządkowanego do danego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    W tym miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
      skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę
    interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935
    ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.