Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.644.2018.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-05
Teza: ustalenie, czy przeprowadzenie transakcji Zbycia przez Spółkę wchodzącą w skład PGK nie spowoduje utraty przez PGK statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych prowadząc do zakończenia roku podatkowego PGK
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa; podatnik; status; umowa; utrata; zbycie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Banku przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2018 r. (data wpływu 18 grudnia 2018 r.) oraz piśmie z dnia 15 stycznia 2019 r. (data nadania 15 stycznia 2019 r., data wpływu 18 stycznia 2019 r.) uzupełniającym barki formalne wniosku na wezwanie Nr 0114-KDIP2-2.4010.644.2018.1.AM z dnia 7 stycznia 2019 r. (data nadania 7 stycznia 2019 r., data doręczenia 10 stycznia 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przeprowadzenie transakcji Zbycia przez Spółkę wchodzącą w skład PGK nie spowoduje utraty przez PGK statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych prowadząc do zakończenia roku podatkowego PGK – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przeprowadzenie transakcji Zbycia przez Spółkę wchodzącą w skład PGK nie spowoduje utraty przez PGK statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych prowadząc do zakończenia roku podatkowego PGK.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z art. 14n § 1 pkt 1a Ordynacji podatkowej, S.A. (dalej: „Wnioskodawca”), jako spółka planująca utworzenie Podatkowej Grupy Kapitałowej (dalej: „PGK”) w rozumieniu art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) zwraca się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w imieniu PGK.

Wnioskodawca przystąpił do umowy o utworzeniu PGK (o której mowa w art. 1a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT), w której objął rolę spółki dominującej w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT. Wnioskodawca przystąpił do umowy o utworzeniu PGK wraz ze spółkami zależnymi (dalej: „Spółki zależne”), będącymi krajowymi spółkami akcyjnymi lub spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, w których posiada nie mniej niż 75% udziałów w ich kapitale podstawowym lub zakładowym (art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o CIT), a ponadto w stosunku do których spełnione są warunki wyszczególnione w art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. a, c, d ustawy o CIT.

Umowa o utworzeniu PGK została zgłoszona do naczelnika właściwego urzędu skarbowego i Wnioskodawca obecnie oczekuje na jej rejestrację, zgodnie z art. 1a ust. 4 ustawy o CIT.

Funkcjonowanie PGK planowane jest począwszy od 1 stycznia 2019 r., na okres 3 lat podatkowych.

Wnioskodawca oraz Spółki zależne (dalej łącznie: „Spółki” oraz z każda ze Spółek z osobna jako: „Spółka”) spełniają i będą spełniać wszystkie wymagania dotyczące powstania oraz utrzymania PGK zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o CIT, tj.:

1.  w skład PGK wchodzić będą co najmniej dwie spółki prawa handlowego posiadające osobowość prawną pozostające w związkach kapitałowych,
2.  przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą ze Spółek będzie wyższy niż 500 000 zł,
3.  spółka dominująca (tj. Wnioskodawca) będzie w bezpośrednim posiadaniu przynajmniej 75% udziałów w kapitale zakładowym Spółek zależnych,
4.  Spółki zależne nie będą posiadać udziałów w kapitale zakładowym innych podmiotów tworzących PGK,
5.  Spółki nie będą posiadać zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód budżetu państwa (na moment utworzenia PGK),
6.  PGK nie będzie rozszerzone o inne podmioty w trakcie jej istnienia,
7.  Spółki nie będą korzystać ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie odrębnych ustaw,
8.  Spółki nie będą z podmiotami o których mowa w art. 11 ustawy o CIT, niewchodzącymi w skład PGK ustalać warunków transakcji różniących się od warunków, jakie ustaliłyby między sobą niezależne podmioty,
9.  PGK osiągnie za każdy rok podatkowy swojego istnienia, dochodowość na poziomie co najmniej 2%.

W związku z dążeniem do efektywności grupy kapitałowej Wnioskodawcy, w trakcie istnienia PGK będzie mogło dochodzić do restrukturyzacji grupy kapitałowej, stosownie do zmieniającego się otoczenia gospodarczego, rachunku ekonomicznego i oczekiwań rynku.

Przewiduje się m.in., że Wnioskodawca lub Spółki zależne mogą dokonać sprzedaży lub aportu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm., dalej: „KC”) lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT (dalej: „Zbycie”) do innej spółki tworzącej PGK lub spółki powiązanej/niepowiązanej spoza PGK.

Ponadto pismem z dnia 15 stycznia 2019 r. (data wpływu 18 stycznia 2019 r.) Wnioskodawca wskazał, że Wnioskodawca przewiduje, iż w przypadku dokonania Zbycia do innej spółki tworzącej PGK lub spółki powiązanej/niepowiązanej spoza PGK, utworzona PGK nadal będzie spełniać warunki dotyczące powstania oraz utrzymania PGK określone w art. 1a ust. 2 ustawy o CIT (wymienione powyżej) z zastrzeżeniem warunku określonego w art. 1a ust. 6 ustawy o CIT, który jest przedmiotem zapytania w ramach niniejszego wniosku o interpretację.

Jeżeli w wyniku Zbycia dojdzie do zmiany (lub zmian) w kapitale zakładowym Spółek, Wnioskodawca, jako spółka dominująca PGK, zgłosi właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego tę zmianę (lub zmiany) w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji opisanej w stanie faktycznym (opis zdarzenia przyszłego), przeprowadzenie transakcji Zbycia przez Spółkę wchodzącą w skład PGK nie spowoduje utraty przez PGK statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych (dalej „CIT”) prowadząc do zakończenia roku podatkowego PGK?

Stanowisko Wnioskodawcy, przeprowadzenie transakcji Zbycia przez spółkę wchodzącą w skład PGK nie spowoduje utraty statusu podatnika CIT przez PGK i nie doprowadzi do zakończenia roku podatkowego PGK.

Brak utraty statusu PGK w przypadku przeprowadzenia transakcji Zbycia.

Warunki zawiązania oraz utrzymania statusu podatnika przez PGK

Zgodnie z art. 1a i 7a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), aby PGK mogła uzyskać oraz utrzymać status podatnika CIT muszą zostać spełnione następujące warunki:

1.  Podmioty mogące tworzyć PGK

W skład PGK muszą wchodzić co najmniej dwie spółki prawa handlowego mające osobowość prawną (tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne), których siedziba znajduje się na terytorium Polski (art. 1a ust. 1 w zw. z art. 1a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT).

Przeprowadzenie transakcji Zbycia nie zmieni charakteru prawnego spółki zbywającej przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa lub spółki nabywającej przedsiębiorstwo/zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzącej PGK.

1.  Wymogi kapitałowe

Na podstawie art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. w art. 1a ust. 2b ustawy o CIT, przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą ze spółek wchodzących w skład PGK nie może być niższy niż 500 000 PLN, bez uwzględnienia tej części kapitału, jaka nie została na kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek/kredytów oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek (kredytów), przysługującymi udziałowcom/akcjonariuszom wobec tej spółki, a także wartościami niematerialnymi lub prawnymi, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Przeprowadzenie transakcji Zbycia nie doprowadzi do sytuacji, w której przeciętny kapitał zakładowy przypadający na każdą ze Spółek (określony zgodnie z powyższymi regułami) wchodzących w skład PGK, będzie niższy niż 500 000 PLN.

1.  Struktura własnościowa

Zgodnie z art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b i c ustawy o CIT jedna ze spółek, zwana spółką dominującą, posiada bezpośredni 75% udział w kapitale zakładowym spółek zależnych, natomiast spółki zależne nie posiadają udziałów w kapitale zakładowym innych spółek tworzących PGK. W przypadku gdy spółką zależną jest spółka, wobec której stosowano przepisy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, powyższa proporcja udziałów spółki dominującej odnosi się do tej części kapitału zakładowego spółki zależnej, która nie została nieodpłatnie lub na zasadach preferencyjnych nabyta przez pracowników, rolników lub rybaków albo nie stanowi rezerwy reprywatyzacyjnej mienia Skarbu Państwa.

Przeprowadzenie transakcji Zbycia nie doprowadzi do sytuacji, w której Wnioskodawca, jako podmiot dominujący, będzie posiadał mniejszy niż 95% udział w kapitale zakładowym pozostałych spółek (spółek zależnych).

1.  Brak zaległości podatkowych

Zgodnie z art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. d ustawy o CIT, w spółkach tworzących PGK nie mogą występować zaległości we wpłatach podatków stanowiących dochód budżetu państwa (w podatku dochodowym od osób prawnych, podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku od towarów i usług, podatku akcyzowym oraz podatku od niektórych instytucji finansowych). Powyższy warunek uznaje się za spełniony także wtedy, gdy spółka po przystąpieniu do PGK dokona korekty deklaracji podatkowej i ureguluje zaległość wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od dnia złożenia korekty deklaracji albo w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, określającej wysokość zobowiązania (co wynika z art. 1a ust. 2a ustawy o CIT).

Wnioskodawca prowadzi politykę podatkową, zgodnie z którą reguluje swoje zobowiązania w terminie oraz stosuje przepisy prawa podatkowego w sposób minimalizujący ryzyko powstania zaległości podatkowych. Równocześnie w przypadku zidentyfikowania konieczności korekty rozliczenia podatkowego, reguluje ewentualną zaległość podatkową wraz z odsetkami, składając równocześnie korektę właściwej deklaracji podatkowej. Polityka taka zostanie także zaimplementowana w PGK.

1.  Brak możliwości przystąpienia kolejnych podmiotów do PGK

Po rejestracji umowy o utworzenie PGK nie może ona zostać rozszerzona o inne spółki ani pomniejszona o którąkolwiek ze spółek tworzących tę grupę, z wyjątkiem przejęcia spółki tworzącej podatkową grupę kapitałową przez inną spółkę z tej podatkowej grupy kapitałowej, chyba że połączenie spółek tworzących podatkową grupę kapitałową prowadzi do zmniejszenia ich liczby poniżej dwóch (art. 1a ust. 6 ustawy o CIT).

PGK nie może również zostać założona przez spółki, które uprzednio wchodziły w skład innej podatkowej grupy kapitałowej, a grupa ze względu na naruszenie warunków ustawowych utraciła status podatnika. W takiej sytuacji ponowne przystąpienie do PGK ww. spółek możliwe jest po upływie trzech lat podatkowych tych spółek, następującego po roku kalendarzowym, w którym uprzednio funkcjonująca podatkowa grupa kapitałowa utraciła swój status (lub roku, jeżeli utrata statusu podatnika przez PGK nastąpiła wskutek niezachowania progu rentowności 2%, o którym mowa w art. 1a ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT).

Przez przeprowadzenie transakcji Zbycia, nie dojdzie do sytuacji, w której w składzie PGK mogłaby się pojawić kolejna spółka lub w której skład PGK zostałby pomniejszony.

1.  Stosowanie warunków rynkowych transakcji z podmiotami, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT

Zgodnie z zapisami ustawy o CIT, po utworzeniu PGK, podmioty ją tworzące, w przypadku dokonania transakcji, o których mowa w art. 9a ust. 1d ustawy o CIT, z podmiotami, o których mowa w art. 11 ustawy o CIT, niewchodzącymi w skład podatkowej grupy kapitałowej, nie ustalają lub nie narzucają warunków różniących się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty.

Wnioskodawca prowadzi politykę podatkową, zgodnie z którą w transakcjach pomiędzy podmiotami powiązanymi stosuje zasady ustalania cen na poziomie odpowiadającym warunkom rynkowym. Polityka taka zostanie także zaimplementowana w PGK, w tym do transakcji Spółek tworzących PGK z podmiotami spoza PGK.

1.  Zwolnienia z CIT

Podmioty tworzące PGK, zgodnie z treścią ustawy o CIT nie mogą korzystać ze zwolnień od podatku dochodowego na podstawie ustaw innych niż ustawa o CIT.

Zwolnienie takie nie ma zastosowania do Wnioskodawcy, jak również do żadnej ze Spółek zależnych.

1.  Dochodowość PGK

Jak wynika z art. 1 a ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, PGK uznawana jest za podatnika, jeśli osiąga za każdy rok podatkowy dochodowość (udział dochodu do opodatkowania do wartości przychodów podatkowych), określoną zgodnie z art. 7a ust. 1 na poziomie co najmniej 2%.

Przez przeprowadzenie transakcji Zbycia, Wnioskodawca nie przewiduje obniżenia dochodowości PGK poniżej 2%.

W przypadku niespełnienia któregokolwiek z wyżej opisanych warunków, PGK utraci status podatnika CIT z dniem poprzedzającym dzień naruszenia danego warunku, a w przypadku nieosiągnięcia poziomu dochodowości w wysokości przynajmniej 2%, z ostatnim dniem roku podatkowego, w którym naruszyła ten warunek.

Istnienie PGK, a rozważana transakcja Zbycia

W ocenie Wnioskodawcy planowana transakcja Zbycia, przy powyżej opisanych uwarunkowaniach, nie będzie skutkowała naruszeniem któregokolwiek z warunków uznania PGK za podatnika CIT.

Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż otrzymał interpretację indywidualną, która potwierdza prawidłowość stanowiska analogicznego, jak zaprezentowane w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji (interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 lipca 2017 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.117.2017.JC). Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż od momentu wystąpienia z ww. wnioskiem o interpretację doszło do zmian stanu prawnego w obszarze funkcjonowania PGK. Zmiany te nie wpływają, w ocenie Wnioskodawcy, na stanowisko przedstawione w ww. interpretacji, jednakże mogą powodować, iż ze względów formalnych otrzymana już przez Wnioskodawcę interpretacja nie będzie wywoływała mocy ochronnej. Z tego powodu, Wnioskodawca zdecydował się na ponowne wystąpienie z analogicznym wnioskiem o interpretację.

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w przedmiocie zapytania należy uznać za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.