Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-867/12-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-12-21
Teza: Czy Wnioskodawca jest upoważniony do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej z tytułu zakupu komputera?
Słowa kluczowe: komputery; rehabilitacja; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek; wyposażenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana B. przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2012 r. (data wpływu 13 września 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2012 r. (data wpływu 28 listopada 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej z tytułu zakupu komputera – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej z tytułu zakupu komputera.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 19 listopada 2012 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniosku.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 19 listopada 2012 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 22 listopada 2012 r.), zaś w dniu 28 listopada 2012 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 27 listopada 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca choruje na reumatoidalne zapalenie stawów, które powstało po usunięciu endoprotezy stanu łokciowego prawej kończyny górnej. Wystąpiło porażenie nerwu promieniowego. Ponadto, Zainteresowany ma zwyrodnienie kręgosłupa, dyskopatię, chorobę niedokrwienną serca, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz nadciśnienie tętnicze.

Wnioskodawca posiada orzeczenie lekarskie o niezdolności do samodzielnej egzystencji w związku ze stanem narządu ruchu. Zainteresowany wymaga stałej opieki innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Wnioskodawca mieszka z żoną, która również choruje na serce. Zainteresowany nie posiada prawa jazdy. W miejscowości, w której Wnioskodawca mieszka nie ma specjalistycznej przychodni lekarskiej. Bank, poczta, apteka są znacznie oddalone od Jego domu. Jakakolwiek potrzeba obecności w tych miejscach wymaga korzystania z pomocy osób trzecich.

Zainteresowany podaje, iż posiadanie komputera umożliwiłoby wykonywanie wielu czynności takich, takich jak: opłaty za media, kontakt z jednostkami ochrony zdrowia, poszukiwanie aptek posiadających potrzebne leki, uzyskiwanie informacji na temat choroby Wnioskodawcy oraz czerpanie wiedzy, jak inne osoby z podobnymi schorzeniami radzą sobie w różnych sytuacjach życiowych.

W opinii Zainteresowanego, posiadanie komputera bardzo ułatwiłoby życie, a także pozwoliłoby obniżyć koszty egzystencji, gdyż uzyskiwana przez Niego renta jest bardzo niska.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, iż komputer, którego zakup jest planowany będzie przystosowany stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Zainteresowany chce zakupić komputer przenośny (laptop), który będzie mógł swobodnie przenosić i z którego będzie mógł korzystać w różnych miejscach, np. w łóżku, gdy stan zdrowia nie będzie pozwalał Zainteresowanemu na poruszanie się. Dodatkowo komputer ten będzie wyposażony w myszkę i oprogramowanie przystosowane dla osób leworęcznych ze względu na bezwład prawej ręki. Nabycie komputera, poprzez który Wnioskodawca będzie miał dostęp do Internetu i różnego rodzaju programów zapewne ułatwi komunikację z lekarzami i rodziną.

Zainteresowany nadmienia, iż wydatki, które zamierza ponieść z tytułu planowego zakupu komputera nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jak również nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie. Zakup komputera jest na tyle niezbędny, że Zainteresowany planuje go pokryć tylko i wyłącznie z własnych środków.

Ponadto, Wnioskodawca podaje, iż wydatki, które zamierza ponieść nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jak również nie zostaną odliczone od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym. Przedmiotowe wydatki nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca jest upoważniony do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej z tytułu zakupu komputera?

Zdaniem Wnioskodawcy, może On skorzystać z ww. ulgi, z uwagi na sytuację życiową. Swoje stanowisko Zainteresowany argumentuje brzmieniem art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opinii Wnioskodawcy, jako osoba niepełnosprawna, posiadająca orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o całkowitej niezdolności do samodzielnej egzystencji w związku ze stanem narządu ruchu ma prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. Wydatek na zakup komputera – według Wnioskodawcy – jest wydatkiem na „zakup sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych”. W związku z powyższym, Zainteresowany stanął na stanowisku, iż odliczenie przedmiotowego wydatku od dochodu nie będzie naruszeniem przepisów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Z cytowanego przepisu wynika zatem, że podatnik będący osobą niepełnosprawną lub podatnik, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne jest uprawniony do odliczenia od dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym, kwot wydatków poniesionych w tym roku na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, które to ustawodawca określił wyraźnie w art. 26 ust. 7a ww. ustawy. Katalog ten jest katalogiem zamkniętym.

Stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesionych na zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b ww. ustawy).

W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7f ww. ustawy, ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności;
2.  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r. (art. 26 ust. 7g ww. ustawy).

Podkreślić przy tym należy, iż każdy wydatek musi być rozpatrywany indywidualnie i w odniesieniu do konkretnego podatnika, który zamierza skorzystać z odliczenia. Zaakcentować należy, iż określenie „niezbędnych w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do niego tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne – mające cechy sprzętu, urządzeń i narzędzi indywidualnych, niezbędnych w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiającej tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności. Aby skorzystać z odliczenia zakupiony sprzęt powinien cechować się indywidualnym przeznaczeniem i niezbędnością w rehabilitacji.

Zauważyć należy, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „rehabilitacja”. W związku z powyższym, w celu odkodowania znaczenia tego pojęcia należy odwołać się do źródeł pozaustawowych. I tak, zgodnie definicją zawartą w Encyklopedii Multimedialnej PWN, „rehabilitacja” – to przystosowanie do czynnego udziału w życiu społecznym osób, które z powodu wad wrodzonych lub nabytych, choroby lub urazu są kalekami bądź doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami; rehabilitacja jest procesem złożonym, który ma na celu przywrócenie inwalidzie – w możliwie wysokim stopniu – sprawności organizmu oraz poczucia własnej wartości społ., zaw. i rodzinnej. Wyróżnia się rehabilitację leczniczą, społeczną i zawodową. Rehabilitacja lecznicza jest elementem procesu leczenia, a jej celem jest przywrócenie funkcji utraconych w wyniku choroby lub wyrobienia mechanizmów zastępczych; metody rehabilitacji leczniczej obejmują: fizykoterapię, gimnastykę leczniczą, naukę wykonywania czynności codziennych, zaopatrzenie w protezy i aparaty rehabilitacyjne oraz nauczenie posługiwania się nimi. Rehabilitacja społeczna umożliwia człowiekowi niepełnosprawnemu zyskanie zdolności do życia w społeczeństwie; obejmuje przystosowanie inwalidy do pełnienia odmiennej roli społecznej i do nowych form uczestnictwa w życiu społecznym oraz przygotowanie jego środowiska pod względem psychicznym (akceptacja osobowości i potrzeb inwalidy) i warunków pobytu (wyposażenie mieszkania, środki poruszania się i wykonywania codziennych czynności).

Z wniosku wynika, iż Zainteresowany zamierza dokonać zakupu komputera, który będzie przystosowany stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawcy. Z uwagi na bezwład prawej ręki Zainteresowanego przedmiotowy komputer będzie wyposażony w myszkę i oprogramowanie dedykowane osobom leworęcznym. Komputer zostanie podłączony do sieci Internet i wyposażony w różnego rodzaju oprogramowanie, które ma ułatwić Zainteresowanemu komunikację z lekarzami i rodziną.

W świetle poczynionych powyżej spostrzeżeń, skonstatować należy, iż Zainteresowanemu przysługuje prawo do skorzystania z odliczenia wydatków z tytułu nabycia komputera w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Wskazać bowiem należy, iż komputer, o którym mowa we wniosku, będzie wydatkiem związanym z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych podatnika będącego osobą niepełnosprawną, jak również przyczyni się do jego rehabilitacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.