Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-304/09-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-22
Teza: Czy kwoty dopłat netto do przewozów autobusowych, z tytułu stosowania ustawowych ulg dla pasażerów, są wolne od podatku dochodowego? Jeśli dopłaty są zwolnione od opodatkowania, to w jakich proporcjach lub kwotach powinny być wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, wydatki sfinansowane ww. dopłatami?
Słowa kluczowe: dotacja; działalność-działalność gospodarcza; przewóz; ulga
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17.04.2009 r. (data wpływu 23.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia zwrotu dotacji z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich jest - **prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia zwrotu dotacji z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą. Świadczy Usługi transportowe. Jako uprawniony przewoźnik wykonujący transport zbiorowy osób, otrzymuje dopłaty do przewozów autobusowych. Z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg dla pasażerów, które reguluje ustawa z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440 ze zm.). Zgodnie z art. 8a ust. 3 ww. ustawy kwotę dopłaty stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzgledniających ustawowych ulg, a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi. Podstawą wypłaty dopłat do ulgowych przejazdów jest umowa zawarta pomiędzy przedsiębiorstwem Wnioskodawcy, a Zarządem Województwa. Dopłaty te są wypłacane po zakończeniu każdego miesiąca kalendarzowego, oraz po rozpatrzeniu złożonego przez Wnioskodawcę wniosku. Zdarzają się także przypadki, kiedy wnioskowana kwota jest wypłacana w miesiącu następnym, po miesiącu w którym złożono wniosek. Wniosek jest sporządzany w oparciu o dane z kas fiskalnych, na podstawie których, jest wyliczana kwota utraconych wpływów. Kwota dotacji jest kwotą brutto tj. zawierającą także podatek VAT. Wnioskowana kwota przekazywana jest na rachunek bankowy przedsiębiorstwa Wnioskodawcy na który wpływają także należności od innych kontrahentów. Z rachunku bankowego Wnioskodawca finansuje bieżącą działalność przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwoty dopłat netto do przewozów autobusowych, z tytułu stosowania ustawowych ulg dla pasażerów, są wolne od podatku dochodowego?

Jeśli dopłaty są zwolnione od opodatkowania, to w jakich proporcjach lub kwotach powinny być wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, wydatki sfinansowane ww. dopłatami?

Wnioskodawca uważa, że dopłaty do przewozów, z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich, które w rozumieniu art. 21 ust 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych traktowane są jako dotacje z budżetu jednostek samorządu terytorialnego, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wnioskodawca uważa także, że w swoim przedsiębiorstwie nie jest możliwe wskazanie, które z ponoszonych kosztów są bezpośrednio sfinansowane dochodami (przychodami), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129, dlatego też nie można tutaj zastosować art. 23 ust 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wyłącza z kosztów uzyskania przychodów wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane przychodami zwolnionymi od opodatkowania podatkiem dochodowym. W związku z powyższym, w celu prawidłowego ustalenia kwoty opodatkowanego dochodu działalności, jeśli nie jest możliwe, wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów, wydatków bezpośrednio sfinansowanych przedmiotową dotacją, to należy uznać, że zgodnie z art. 22 ust 3 ww. ustawy, kwotę miesięcznych kosztów uzyskania przychodów należy pomniejszyć w takiej proporcji w jakiej kwota przedmiotowej dopłaty przekazanej w danym miesiącu na rachunek bankowy przedsiębiorstwa, pozostaje w stosunku do ogólnej kwoty przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychodem z działalności gospodarczej są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a - 22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Zatem dotacje otrzymane przez Wnioskodawcę do sprzedawanych biletów ulgowych, które nie są związane z nabyciem lub wytworzeniem środków trwałych stanowią przychód z działalności gospodarczej.

Jednakże w myśl art. 21 ust. 1 pkt 129 cytowanej ustawy o podatku dochodowym w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące dotacji należy interpretować w powiązaniu z ustawą z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.).

Zgodnie z art. 106 ust. 2 powołanej ustawy, dotacjami są, podlegające szczególnym zasadom rozliczania, wydatki budżetu państwa przeznaczone na:

1) finansowanie lub dofinansowanie a. zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami, b. ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego, c. bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, d. zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135), zwanym dalej "organizacjami pozarządowymi", e. kosztów realizacji inwestycji - zwane dalej "dotacjami celowymi"; 2) dofinansowanie działalności bieżącej ustawowo wskazanego podmiotu, zwane dalej "dotacjami podmiotowymi" 3) dopłaty do określonych rodzajów wyrobów lub usług, kalkulowanych według stawek jednostkowych, zwane dalej "dotacjami przedmiotowymi", 3a) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 2, lub projektów realizowanych w ramach tych programów, zwane dalej "dotacjami rozwojowymi"; 4) dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie o kreślonym w odrębnej ustawie; 5) pierwsze wyposażenie w środki obrotowe nowo tworzonych zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych.

Z kolei zgodnie z przepisami art. 8a ust. 1a ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami transportu zbiorowego (Dz. U. z 2002 r. Nr 175, poz. 1440 ze zm.) koszty związane z finansowaniem ustawowych uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów pokrywane są z budżetu państwa.

W myśl ar. 8a ust. 2 ww. ustawy, samorządy województw, z zastrzeżeniem ust. 2a, przekazują przewoźnikom wykonującym krajowe autobusowe przewozy pasażerskie dopłaty do tych przewozów z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w przewozach pasażerskich, z zastrzeżeniem ust. 4.

Kwotę dopłaty, o której mowa w ust. 2, stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi (art. 8a ust. 3).

Natomiast zgodnie z art. 8a ust. 4 ustawy, uprawnienie do otrzymywania dopłat, o których mowa w ust. 2, nabywa przewoźnik, który:

1.  posiada zezwolenie na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym, wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 89, poz. 804 i Nr 199, poz. 1671 oraz z 2003 r. Nr 137, poz. 1302 i Nr 149, poz. 1452),
2.  stosuje kasy rejestrujące posiadające pozytywną opinię ministra właściwego do spraw finansów publicznych, które umożliwiają określenie kwoty dopłat do przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych,
3.  zawarł umowę z samorządem województwa określającą zasady przekazywania przewoźnikom dopłat.

Z powyższych przepisów wynika, że samorządy województw przekazują przewoźnikom dopłaty do krajowych autobusowych przejazdów pasażerskich z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg w tych przewozach. Kwotę dopłaty stanowi różnica pomiędzy wartością sprzedaży biletów obliczoną według cen nieuwzględniających ustawowych ulg a wartością sprzedaży tych biletów w cenach uwzględniających te ulgi.

Oznacza to, iż dopłaty do ceny biletów mieszczą się w zakresie zadań własnych województwa i stanowią dotacje w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu;

*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;

*   musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca uzyskuje z jednego źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, zarówno przychody podlegające opodatkowaniu jak i przychody zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Stwierdzić zatem należy, iż ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności wydatki służą uzyskiwaniu zarówno przychodu opodatkowanego jak i zwolnionego.

Świetle powyższego zapisu, skoro w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskiwane są przychody zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to znajduje zastosowanie regulacja prawna zawarta w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która stanowi, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Ponadto przepis art. 22 ust. 3a ww. ustawy przewiduje, iż zasada jest stosowana również w przypadku gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów, podlega opodatkowaniu a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2.

Reasumując, odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego stwierdzić należy, iż otrzymane przez Pana z budżetu województwa dotacje do sprzedaży biletów ulgowych, korzystają ze zwolnienia zgodnie z treścią powołanego art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Jednocześnie jeżeli Wnioskodawca nie jest w stanie ustalić, które wydatki (koszty) zostały sfinansowane ze zwolnionych z opodatkowania przychodów, to winien zgodnie z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym za koszty uznać taką ich część, jaka odpowiada udziałowi przychodów opodatkowanych w ogólnej kwocie przychodów i te koszty wpisać do księgi. Inaczej ujmując za koszty uzyskania przychodów nie można uznać takiej ich części jaka odpowiada udziałowi przychodów zwolnionych w ogólnej kwocie przychodów.

Mając powyższe na względzie przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przestawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1Maja 10, 09-402 Płock.