Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.537.2020.2.NL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-03-19
Teza: rozliczenie dochodów w ramach mechanizmu IP Box
Słowa kluczowe: dochód; koszt-koszty kwalifikowane; opodatkowanie; prawa-prawo własności; preferencje; zaliczka
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 grudnia 2020 r. (data wpływu 10 grudnia 2020 r.), uzupełniony 25 lutego 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy:

*   Wnioskodawca będący współwłaścicielem ulepszonego/rozwiniętego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym jest uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do całości kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 w zw. z art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest prawidłowe;**
*   ponoszone przez Wnioskodawcę koszty utrzymania opisanego w stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym prawa własności intelektualnej stanowią koszty wskazane w treści przepisu art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w kategorii koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej – **jest prawidłowe;**
*   kalkulacja wskaźnika nexus zgodnie z przepisem art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedstawiałaby się w sposób następujący: „wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu x 1,3 / wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu”, a więc czy zgodnie z przepisem art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskaźnik nexus po dokonaniu kalkulacji wynosiłby 1 – **jest prawidłowe;**
*   jeżeli opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni Sposób otrzymywania związków \`(...)\`, to czy zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty (ustalanych w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego) ze sprzedaży produktów R. 50 i R. 65, które stanowią takie związki jako dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe;**
*   zgodnie z przepisem art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zasadne jest zastosowanie jednej z metod weryfikacji cen transferowych do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, który jest uwzględniony w cenie wytwarzanych i sprzedawanych przez Spółkę produktów – **jest prawidłowe;**
*   Wnioskodawca powinien uiszczać zaliczki według domyślnej stawki podatkowej, a z preferencji może skorzystać wyłącznie w zeznaniu za rok podatkowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2020 r. do Organu wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie rozliczenia dochodów w ramach mechanizmu IP Box.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 15 lutego 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.537.2020.1.NL wezwano do ich uzupełnienia, co też nastąpiło 25 lutego 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca jest spółką akcyjną, posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Zasadniczym przedmiotem działalności Wnioskodawcy na terenie SSE jest produkcja \`(...)\`

Podstawowym obszarem działalności operacyjnej Spółki jest produkcja i handel wyrobami chemicznymi (\`(...)\`), w takich grupach produktów jak:

*   \`(...)\`Spółka jest w Polsce \`(...)\` producentem \`(...)\`., stosowanych w produkcji \`(...)\` i wykorzystywanych m.in. w przemyśle \`(...)\`;
*   stosowane m.in. jako \`(...)\` wyrobów farbiarskich, czy \`(...)\` wykorzystywane w budownictwie;
*   Spółka jest \`(...)\` w Polsce producentem \`(...)\`

Działalność badawczo-rozwojowa realizowana jest w Spółce głównie na potrzeby wewnętrzne. Spółka traktuje działalność badawczo-rozwojową jako kluczowy czynnik decydujący o jej pozycji konkurencyjnej, relacji z klientami, wysokości marży, czy wielkości obrotów. Wnioskodawca konsekwentnie pracuje nad rozwojem własnego portfela produktów, które mają generować wyższe marże, zwiększając tym samym dochody ze sprzedaży. Dzięki posiadanym zasobom ludzkim i technicznym w zakresie wyodrębnionych działów realizujących prace badawczo-rozwojowe Spółka ma możliwość samodzielnego opracowywania i rozwijania wysoce innowacyjnych, kompleksowych rozwiązań w dziedzinie wyrobów i technologii chemicznych. Jednocześnie Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

Prace badawczo-rozwojowe skupiają się na opracowywaniu nowych i/lub udoskonalaniu (wprowadzeniu znaczącej zmiany) istniejących produktów i technologii, a także poszukiwaniu nowych zastosowań (nowych rynków, nowych aplikacji) dla wytwarzanych już wyrobów. Spółka prowadzi prace badawczo-rozwojowe począwszy od fazy koncepcyjnej, poprzez badania laboratoryjne, analitykę, prace aplikacyjne, skalowanie aż po wytworzenie partii informacyjnych na istniejących instalacjach produkcyjnych. Dopiero potwierdzenie, że produkt wytworzony (i/lub zastosowanie technologii) w pełnej skali technicznej spełnia wymagania rynku oraz Spółki stanowi o zakończeniu danego projektu badawczo-rozwojowego. Spółka nie prowadzi badań podstawowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca funkcjonuje w oparciu o strukturę organizacyjną, w której działalność badawczo-rozwojowa zlokalizowana jest w trzech kompleksach organizacyjnych - dwóch (\`(...)\`) (dalej: „KF”) oraz w Kompleksie (Sztabie) Zarządzającym.

W latach 2009-2010 Dział Rozwoju wyodrębniony w KF w ramach struktury organizacyjnej Spółki wspomagał jeden z projektów realizowanych przez Instytut (…) (dalej: „Instytut”). Instytut stanowi podmiot niepowiązany z Wnioskodawcą w rozumieniu przepisu art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W wyniku realizacji projektu, Instytut i Spółka stały się współwłaścicielami praw z niego wynikających.

W wyniku prowadzonych prac dokonano wynalazku w postaci opracowania sposobu otrzymywania związków (\`(...)\`). Na skutek analizy powyższego wynalazku uznano, iż jest on nowy, posiada poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego zastosowania, w związku z czym w dniu 21 grudnia 2009 r. Wnioskodawca wraz z Instytutem dokonali zgłoszenia patentowego. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej zarejestrował przedmiotowe zgłoszenie pod nr (…) jako (…), a następnie, w dniu 31 stycznia 2014 r. ogłosił udzielenie patentu o nr (…) wskazując Wnioskodawcę oraz Instytut jako uprawnionych do korzystania z wynalazku stanowiącego jego przedmiot. Tym samym Spółka jest współwłaścicielem przedmiotowego prawa własności intelektualnej wraz z Instytutem w częściach równych, tj. po 50%. Przedmiotowego prawa Spółka nie rozpoznała jako wartości niematerialnej i prawnej.

Wnioskodawca w celu przemysłowego zastosowania opisywanego prawa własności przemysłowej, bazując na dokonanym wynalazku prowadził prace rozwojowe, w wyniku których opracował proces wytwarzania produktów o nazwach handlowych R. 50 oraz R. 65. Przyjęty przez Spółkę proces produkcyjny znacznie odbiega od tego stanowiącego przedmiot opisywanego wyżej patentu. Wnioskodawca w jego toku realizacji procesu technologicznego wykorzystuje jedynie pewne elementy dokonanego wynalazku nie stosując przykładowo mieszaniny alkoholu z wodą. Zgodnie z patentem mieszanina stanowiła kluczowy element procesu oczyszczania będącego częścią sposobu otrzymywania związków \`(...)\` . Jednocześnie Spółka we wdrożonym procesie wytwarzania produktów nie wykorzystuje dodatku kwasu organicznego podczas usuwania katalizatora oraz stosuje inny odczynnik neutralizujący.

Pomimo powyższego Spółka w dalszym ciągu korzysta z części wynalazku stanowiącego przedmiot niniejszego patentu, bowiem wykorzystuje ona metodę usuwania katalizatora za pomocą żywicy jonowymiennej, neutralizację do pH wynoszącego 8, osuszanie i oddestylowanie fenoli pod obniżonym ciśnieniem w przepływie gazu inertnego oraz zakresy temperatur stosowane podczas procesów oczyszczania.

W wyniku stosowanych odstępstw od procesu produkcji będącego przedmiotem patentu, Spółka uzyskuje tożsamy efekt, jednocześnie skracając czas produkcji oraz zmniejszając zagrożenia powstające przy stosowaniu założonego procesu technologicznego (np. zagrożenia wybuchem). Wprowadzone zmiany pozwoliły także na ułatwienie wdrożenia technologii i obniżenie nakładów inwestycyjnych.

Podczas prowadzonych prac nad ulepszeniem powyżej opisanego wynalazku Wnioskodawca prowadził księgowo wyodrębnioną ewidencję prac rozwojowych, które zostały uznane za zakończone z dniem 31 grudnia 2012 r.

Powstałe w powyższy sposób produkty: R. 50 oraz R. 65 Wnioskodawca wytwarza i sprzedaje na zasadach rynkowych od, odpowiednio, 2010 oraz 2012 r. Znajdują one zastosowanie jako dodatek do tworzyw sztucznych. Stosowanie tych produktów zapewnia plastyfikację tworzywa przy jednoczesnym zwiększeniu poziomu niepalności. Spółka wskazuje, że bez choćby częściowego wykorzystywania opisywanego prawa własności intelektualnej, przedmiotowe produkty nie mogłyby zostać wytworzone a następnie sprzedane. Jednocześnie sposób produkcji opracowany przez pracowników Wnioskodawcy pozwala na zwiększenie jego efektywności przy jednoczesnym zmniejszeniu zagrożeń powstających w jego toku.

Począwszy od momentu zakończenia prac badawczo-rozwojowych w zakresie opracowania procesu technologicznego produktów R. 50 oraz R. 65, jedyne wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z przedmiotowym patentem stanowią kwoty uiszczane na podstawie refaktur corocznie wystawianych przez Instytut. Wydatki te są kosztami utrzymywania przedmiotowego patentu (w wysokości 50% opłat okresowych uiszczanych przez Instytut na rzecz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej).

Koszty te bilansowo ujmowane są na koncie analitycznym Działu Rozwoju (w ramach odpowiedniego miejsca powstawania kosztów - MPK). Zostają one uznane za podatkowe koszty uzyskania przychodu na bieżąco, tj. są one rozliczane zgodnie z zasadą memoriału. Spółka prowadzi ich narastającą ewidencję od 2017 r. w formie arkusza kalkulacyjnego. Jest to jedyny rodzaj wydatków związany z opisywanym patentem jaki Wnioskodawca jest w stanie jednoznacznie zidentyfikować po 2013 r.

Spółka nie nabywa i nie nabywała wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z opisywanym patentem, ani od podmiotu niepowiązanego ani od podmiotu powiązanego.

Dla celów kontrolingowych Spółka kalkuluje dochód na sprzedaży produktów na poziomie tzw. „marży II stopnia”, tj. przychodów ze sprzedaży pomniejszonych o techniczny koszt wytworzenia, czyli bezpośrednie koszty wytworzenia i koszty wydziałowe. Dochód ten Spółka kalkuluje w oparciu o raport kontrolingowy bezpośrednio z systemu księgowego SAP.

Teoretycznie, dopiero w kolejnym kroku Wnioskodawca byłby w stanie dokonać alokacji kosztów pośrednich sprzedaży oraz kosztów ogólnego zarządu. Alokacji tej mógłby dokonać wyłącznie w formie arkusza kalkulacyjnego zgodnie ze współczynnikiem polegającym na zastosowaniu proporcji przychodów ze sprzedaży produktów R. 50 i R. 65 do przychodów ogółem.

Podsumowując, dla opisywanego prawa własności intelektualnej Spółka prowadzi/będzie prowadzić odrębne arkusze kalkulacyjne w których ujmowane są/będą:

*   wskazane powyżej wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie powyżej opisanego patentu - w sposób narastający za kolejne lata podatkowe;
*   koszty i przychody ze sprzedaży produktów (oddzielnie dla R. 50 i R. 65) na poziomie tzw. „marży II stopnia” umożliwiające kalkulację dochodu (straty) uzyskanego przez Spółkę z tego tytułu na bieżąco, tj. na koniec każdego okresu rozliczeniowego (ewentualnie dochód uwzględniony w cenie sprzedaży przedmiotowych produktów ustalony zgodnie z najwłaściwszą metodą weryfikacji cen transferowych) - narastająco dla jednego roku podatkowego. W tym arkuszu Wnioskodawca może ująć dodatkowo alokację kosztów ogólnego zarządu i kosztów sprzedaży.

Spółka nie wyklucza, iż będzie stosowała zasady opodatkowania wskazane w art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do większej ilości praw własności intelektualnej – w takim przypadku wskazana ewidencja będzie prowadzona dla każdego z tych praw osobno.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 25 lutego 2021 r. Wnioskodawca wskazał m.in., że:

*   w ślad za opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku, Spółka wskazuje, że:
    *   poniesione koszty utrzymania patentu są ewidencjonowane od 2017 r.,
    *   w Objaśnieniach Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box, jednoznacznie wskazano, że wskaźnik nexus, służący do określenia tej części dochodu z kwalifikowanych IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP Box, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit nr 45 Raportu OECE) BEPS Plan Działania nr 5) - Wnioskodawca ustalił i będzie ustalał wysokość wyżej wymienionych kosztów narastająco,
    *   ponieważ zgodnie z przepisami przejściowymi do skalkulowania wskaźnika można uwzględnić koszty ponoszone po 31 grudnia 2012 r. - Spółka uwzględni w nim koszty ponoszone także przed wejściem w życie przepisów art. 24d i 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z okresu po 31 grudnia 2012 r. (przy czym ostatni koszt poniesiono w 2020 r.).
*   Spółka wskazuje, iż dochód ze sprzedaży produktów na poziomie tzw. „marży II stopnia” Spółka może kalkulować w oparciu o raport kontrolingowy bezpośrednio z systemu księgowego SAP, który został wdrożony w październiku 2015 r. Tym samym, ewidencja ta jest prowadzona od tego momentu. Natomiast w zakresie kosztów, które Wnioskodawca uznaje za koszty wymienione w treści przepisu art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przypadających na opisane w treści stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego wskazanym we wniosku kwalifikowane prawo własności intelektualnej Spółka prowadzi opisaną we wniosku ewidencję od 2017 r. (…)
*   Wnioskodawca wskazuje, że zamierza uzyskiwać dochód ze sprzedaży produktów opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zawartym we wniosku. Tym samym dochód bądź stratę ze sprzedaży tych produktów - zdaniem Spółki - należałoby określić jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktów opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wniosku, a więc rodzaj dochodu wskazany w treści przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

**W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania:**

1.  Czy Wnioskodawca będący współwłaścicielem ulepszonego/rozwiniętego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym jest uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do całości kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 w zw. z art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy ponoszone przez Wnioskodawcę koszty utrzymania opisanego w stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym prawa własności intelektualnej stanowią koszty wskazane w treści przepisu art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w kategorii koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej?
3.  Jeśli odpowiedź na powyższe pytanie byłaby pozytywna to czy kalkulacja wskaźnika nexus zgodnie z przepisem art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przedstawiałaby się w sposób następujący: „wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu x 1,3 / wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu”, a więc czy zgodnie z przepisem art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskaźnik nexus po dokonaniu kalkulacji wynosiłby 1?
4.  Czy jeżeli opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni Sposób otrzymywania związków \`(...)\`, to czy zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty (ustalanych w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego) ze sprzedaży produktów R. 50 i R. 65, które stanowią takie związki jako dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
5.  Jeśli odpowiedź na pytanie 4 byłaby pozytywna, to czy prawidłowe jest ustalenie dochodu z opisanego w zdarzeniu przyszłym/stanie faktycznym kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w treści art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wyłącznie na poziomie tzw. „marży II stopnia” bez konieczności dodatkowego pomniejszania go o proporcjonalnie ustaloną wysokość kosztów sprzedaży i ogólnego zarządu oraz kosztów, które zgodnie z przepisem art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są relewantne dla ustalenia wartości wskaźnika nexus?
6.  Jeśli odpowiedź na pytanie 4 byłaby negatywna, to czy zgodnie z przepisem art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zasadne jest zastosowanie jednej z metod weryfikacji cen transferowych do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, który jest uwzględniony w cenie wytwarzanych i sprzedawanych przez Spółkę produktów?
7.  Czy Wnioskodawca powinien uiszczać zaliczki według domyślnej stawki podatkowej, a z preferencji może skorzystać wyłącznie w zeznaniu za rok podatkowy?

(pytania oznaczone we wniosku nr 1-6, 8)

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, na skutek prowadzonych prac badawczo-rozwojowych ulepszył on lub rozwinął przedmiot ochrony patentu opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w stosunku do całości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym którego jest współwłaścicielem.

Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z przepisem art. 24d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych których stroną jest Rzeczpospolita Polska oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska których przedmiot ochrony został wytworzony rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powyższe, w ślad za opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca podkreśla że w dniu 31 stycznia 2014 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej ogłosił udzielenie patentu o nr (…) i nazwie (…) wskazując m.in. Wnioskodawcę jako uprawnionego do korzystania z wynalazku stanowiącego jego przedmiot.

Tym samym w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że powyżej wskazane prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej jako patent, tj. prawo własność intelektualnej wskazane w przepisie art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż jego zdaniem niezasadne byłoby uznanie, iż przedmiot ochrony opisywanego patentu został przez niego wytworzony, bowiem jego pracownicy nie uczestniczyli czynnie w pracach badawczo-rozwojowych nad projektem prowadzonym przez Instytut podczas którego wynaleziono Sposób otrzymywania związków \`(...)\`.

Jednakże należy mieć na uwadze, iż dział badawczo-rozwojowy Spółki w celu przemysłowego zastosowania opisywanego prawa własność przemysłowej bazując na dokonanym wynalazku prowadził prace badawczo-rozwojowe, w wyniku których opracował proces wytwarzania produktów o nazwach handlowych R. 50 oraz R. 65.

Przyjęty przez Spółkę proces produkcyjny znacząco odbiega od tego stanowiącego przedmiot opisywanego wyżej patentu. Tak bowiem Wnioskodawca w jego toku wykorzystuje jedynie pewne elementy dokonanego wynalazku nie stosując w toku produkcji przykładowo mieszaniny alkoholu z wodą zgodnie z patentem stanowiącego kluczowy element procesu oczyszczania będącego częścią sposobu otrzymywania związków \`(...)\`.. Jednocześnie Spółka w przyjętym procesie wytwarzania produktów nie wykorzystuje dodatku kwasu organicznego podczas usuwania katalizatora oraz stosuje inny odczynnik neutralizujący.

Pomimo powyższego Spółka w dalszym ciągu korzysta z części wynalazku stanowiącego przedmiot niniejszego patentu, bowiem wykorzystuje ona metodę usuwania katalizatora za pomocą żywicy jonowymiennej neutralizację do pH wynoszącego 8, osuszanie i oddestylowanie fenoli pod obniżonym ciśnieniem w przepływie gazu inertnego oraz zakresy temperatur stosowane podczas procesów oczyszczania.

W wyniku stosowanych odstępstw od procesu produkcji będącego przedmiotem patentu Spółka uzyskuje tożsamy efekt jednocześnie skracając czas produkcji oraz zmniejszając zagrożenia powstające przy stosowaniu założonego procesu technologicznego (np. zagrożenia wybuchem). Podczas prowadzonych prac nad ulepszeniem powyżej opisanego wynalazku Wnioskodawca nie prowadził księgowo wyodrębnionej ewidencji prowadzonych prac badawczo-rozwojowych.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca uważa, iż w wyniku prowadzonych prac badawczo-rozwojowych nad wynalazkiem stanowiącym przedmiot patentu jego przedmiot ochrony został przez Spółkę ulepszony lub rozwinięty. Na zasadność takiego uznania wskazuje fakt, iż sposób produkcji opracowany przez pracowników Wnioskodawcy pozwala na zwiększenie jego efektywność przy jednoczesnym zmniejszeniu zagrożeń powstających w jego toku. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, istotnie poszerzono zakres funkcjonalny i użyteczność przedmiotowego wynalazku.

Ponadto należy wskazać, iż powyższe ulepszenie w zakresie sposobu oczyszczania zostało objęte dodatkową ochroną prawną w postaci zastrzeżeń patentowych od 14 do 16 do patentu o nazwie Sposób wytwarzania kompozycji estrów stanowiących fosforany (…), który posiada nr prawa wyłącznego (…). Należy jednak uznać, iż jedynie częściowe objęcie dokonanego ulepszenia/rozwinięcia przedmiotu opisywanego patentu ochroną prawną nie może stanowić przesłanki odmowy uznania go za kwalifikowane prawo własność intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Trzeba bowiem wskazać, iż Ustawodawca w żadnej normie prawnej nie zawarł takiego wymagania. Tym samym, w opinii Spółki, zasadne jest stwierdzenie, że znajduje się ona w posiadaniu kwalifikowanego prawa własność intelektualnej, o którym mowa w przepisie art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlegającego ochronie prawnej, którego przedmiot ochrony został przez nią ulepszony bądź rozwinięty w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Powyższa konkluzja znajduje potwierdzenie w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własność intelektualnej - IP Box (dalej: „Objaśnienia podatkowe”), które to mają moc prawną interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego. W ich treść wskazano, że dla podatnika istotne jest to, by prowadzona przez niego - zdefiniowana - działalność badawczo-rozwojowa doprowadziła do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. Każda działalność badawczo-rozwojowa, która do tego doprowadzi, niezależnie od jej skali, częstotliwości, poziomu twórczość, systematyczność, czy też poziomu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań, będzie stanowić kwalifikowaną działalność badawczo-rozwojową. Pojęcie to jest zatem pojęciem, które nie pociąga za sobą konsekwencji podatkowo-prawnych dla podatnika. Takie konsekwencje wynikają jedynie z wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika kwalifikowanych IP. Potwierdzeniem tego będzie uzyskanie przez podatnika właściwej ochrony prawnej dla poszczególnych kategorii kwalifikowanych IP (…) rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególność rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczność już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależna od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwiniecie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postać o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczność albo funkcjonalność już istniejącego kwalifikowanego IP. Takie rozumienie wynika wprost z użycia słowa „ulepszonego” ulepszać zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN oznacza „zmienić coś tak żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne” (…). Podobnie do terminu „ulepszenie” należy rozumieć sformułowanie „rozwinięcie” kwalifikowanego IP. Wobec rozwinięcia kwalifikowanego IP decydujące znaczenie ma więc fakt poszerzenia zakresu funkcjonalnego albo użyteczność już istniejącego kwalifikowanego IP, bez względu na uzyskanie dodatkowego prawa ochronnego w tym zakresie. Nieracjonalnym byłoby stymulowanie przez ustawodawcę działań podatników polegających na rozwijaniu kwalifikowanego IP tak, że w efekcie tego rozwinięcia kwalifikowane IP stało się mniej użyteczne, funkcjonalne lub też jego użyteczność czy też funkcjonalność pozostałaby bez zmian. (\`(...)\`) Brak wymogu uzyskania dodatkowego prawa ochronnego w zakresie w jakim kwalifikowane IP zostało ulepszone lub rozwinięte wynika z tego, że patent, prawo ochronne na wzór użytkowy lub inne kwalifikowane IP, co do zasady stanowią ukończone zdefiniowane rozwiązania lub odkrycia. W praktyce gospodarczej „rozwijanie” i „ulepszanie” takich praw obejmuje głownie rozwój i ulepszenie oraz poszerzenie wiedzy i technologii związanych z kwalifikowanym IP. W konsekwencji „rozwój”, czy też „ulepszenie”, może dotyczyć sposobu wdrożenia i zastosowania w praktyce przedmiotu ochrony tego prawa. Wynik takiego ulepszenia czy rozwinięcia nie musi natomiast zostać objęty dodatkową ochroną. (…) Z tych względów „rozwijanie” i „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności kwalifikowanego IP, co może dalej skutkować, między innymi możliwością wdrożenia lub znalezienia nowych zastosowań dla kwalifikowanego IP.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazuje, iż w przedstawionym stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym niewątpliwie w ramach prowadzonej działalność badawczo-rozwojowej ulepszył lub rozwinął prawo własność intelektualnej w postać patentu na (…), bowiem istotnie poszerzył jego zakres funkcjonalny oraz użyteczność poprzez znaczną optymalizację procesu produkcyjnego czym m.in. zwiększył jego dochodowość. Tym samym należy uznać, że Spółka znajduje się w posiadaniu kwalifikowanego prawa własność intelektualnej, o którym mowa w treść przepisu art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. patentu na (…) podlegającego ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw którego przedmiot ochrony został rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powyższe, Spółka wskazuje, że jej zdaniem nie zachodzą żadne negatywne przesłanki uniemożliwiające jej stosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania w stosunku do całości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własność intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.

Za powyższym stanowiskiem przemawia treść przepisów prawa podatkowego dotyczących preferencyjnego opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Tak zgodnie z treścią przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek od osiągniętego przez podatnika z kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własność intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Tym samym należy zwrócić uwagę, iż w przedmiotowym zakresie nie dokonano zastrzeżeń ze względu na formę władania kwalifikowanym prawem własność intelektualnej. Na próżno też szukać dodatkowych przesłanek tego typu w innych regulacjach prawa podatkowego dotyczących stosowania przedmiotowej preferencji podatkowej.

Zdaniem Spółki, nie można przykładowo odmówić jej możliwość uznania kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za w całości podlegający preferencyjnej stawce opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych z racji tego, iż jest ona wyłącznie współwłaścicielem prawa własność intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Uznanie takie nie tylko nie znajduje poparcia w powszechnie obowiązujących przepisach prawa lecz stoi w sprzeczność ze stanowiskami organów podatkowych zawartymi w wydawanych orzeczeniach.

Tak przykładowo w treść Objaśnień podatkowych jednoznacznie wskazuje się, że warto również zauważyć, że do skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej wystarczy, aby podatnik był współwłaścicielem bądź użytkownikiem posiadającym prawa do korzystania z IP na podstawie umowy licencyjnej. Nie jest więc wymagane przez Ustawodawcę, aby podmiot korzystający z preferencji był właścicielem tych praw. Powyższe stanowisko potwierdza także choćby fragment interpretacji indywidualne, przepisów prawa podatkowego wydanej przez Dyrektora Krajowe, Informacji Skarbowe z 6 lutego 2020 r., Znak: 0112-KDIL2-2.4011.98. 2019.2.MC w której wskazano, że „Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własność intelektualnej których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjne, i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego zwane „kwalifikowanym, prawami własność intelektualne”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własność intelektualnej, o których mowa powyżej pod warunkiem, że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazuje, iż w jego opinii, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym jest on uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wskazanej w przepisie art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do całości kwalifikowanego dochodu z ulepszonego/rozwiniętego kwalifikowanego prawa własność intelektualnej ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 oraz art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez niego i opisane w treści stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wydatki będące kosztami utrzymania opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawa własność intelektualnej stanowią koszty wskazane w treści przepisu art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w kategorii koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)\*1,3/a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Mając na uwadze powyższe, w ślad za opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Spółka wskazuje, że prace badawczo-rozwojowe, w wyniku prowadzenia których ulepszono wynalazek stanowiący przedmiot opisywanego patentu, realizowała w całości samodzielnie poprzez wyodrębniony w swojej strukturze organizacyjnej dział badawczo-rozwojowy. Jednak koszty tych prac poniosła przed rokiem 2013.

Od momentu ich zakończenia jedyne wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z przedmiotowym patentem stanowią kwoty uiszczane na podstawie refaktur wystawianych przez Instytut. Wydatki te są kosztami utrzymywania przedmiotowego patentu (w wysokości 50% opłat okresowych uiszczanych przez Instytut na rzecz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej).

Wobec powyższego, w ocenie Spółki, za zasadne należy uznać zakwalifikowanie faktycznie poniesionych przez nią wydatków wynikających z refakturowanych kosztów utrzymania przedmiotowego patentu uiszczanych na rzecz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej jako faktycznie poniesione przez podatnika koszty na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Należy bowiem wskazać, iż występują one w ścisłym związku z przedmiotowym prawem własności intelektualnej, gdyż bez ich poniesienia nie można byłoby w ogóle mówić o istnieniu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ponieważ w przypadku braku uiszczania opłat okresowych opisywane prawo własności intelektualnej utraciłoby ochronę prawną. Tym samym, zdaniem Spółki, zasadne jest uznanie, iż koszty utrzymania patentu stanowią wydatki na prowadzoną przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

O poprawności powyższej konkluzji świadczy choćby fragment Objaśnień podatkowych, w którym rozpatrując przykładowy stan faktyczny, uznano, iż wydatki związane z rejestracją wzoru przemysłowego stanowią koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Tak bowiem jako przykład wskazano, iż podatnik w listopadzie 2018 r. w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej zakończył prace nad budową super-lasera. W grudniu 2018 r. do Urzędu Patentowego RP podatnik złożył dokumentację zgłoszeniową w sprawie wzoru przemysłowego. W styczniu 2019 r. podatnik poniósł wydatki związane z rejestracją tego wzoru oraz z opłatami urzędowymi za pierwszy okres ochronny, tj. 5 lat. Podatnik, na podstawie prowadzonej ewidencji, nie może ustalić wysokości kosztów poniesionych do końca 2018 r. na kwalifikowaną działalność badawczo-rozwojową. Wydatki związane z rejestracją wzoru przemysłowego, jako że nie stanowią wartości niematerialnej i prawnej i nie mogą być amortyzowane, mogą zostać zaliczone przez spółkę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, tj. w styczniu 2019 r. W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty za pierwsze 5 lat ochrony wzoru przemysłowego należy zauważyć, że wydatek ten dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy. Koszt ten związany jest ze ściśle określonym czasem trwania powyższej ochrony. W związku z tym koszty te powinny podlegać rozliczeniu w czasie. Na potrzeby stosowania przepisów o IP Box można przyjąć wartość kosztów uzyskania przychodu poniesionych po 31 grudnia 2018 r.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca podkreśla, że refakturowane wydatki stanowiące koszty utrzymania patentu opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym uiszczane na rzecz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, powinny zostać zakwalifikowane do kosztów, o których mowa w lit. „a” we wzorze nexus zawartym w przepisie art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. należy je uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, kalkulacja wskaźnika nexus będzie wyglądała w sposób następujący „wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu x 1,3 / wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu” a więc zgodnie z przepisem art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskaźnik nexus po dokonaniu kalkulacji będzie wynosił 1.

Biorąc pod uwagę powyższą konkluzję, zdaniem Wnioskodawcy, w stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym opisanym na wstępie niniejszego wniosku kalkulacja wskaźnika nexus będzie przedstawiała się następująco: (wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu \* 1,3)/(wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu).

Tym samym, zdaniem Spółki, wskaźnik nexus po dokonaniu powyższej kalkulacji będzie wynosił 1,3. Jednocześnie, należy mieć jednak na uwadze, iż zgodnie z przepisem art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4 jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. W związku z tym końcowo w analizowanym przypadku wartość wskaźnika nexus określona zgodnie z przepisami art. 24d ust. 4 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie wynosiła 1.

Potwierdza to Minister Finansów w treści objaśnień podatkowych wskazując, że z powyższego wzoru wynika, że im więcej procesów związanych z innowacjami podatnik będzie przeprowadzał we własnym zakresie lub zlecał podmiotom niepowiązanym, tym większy będzie kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką ponieważ wskaźnik będzie bliższy wartości 1 (kończąc na 1 przy najwyższej wartości wskaźnika). Wynika to z podejścia wymaganego przez OECD, zgodnie z którym dochody związane z kwalifikowanym IP mogą być korzystnie opodatkowane jedynie w takim zakresie, w jakim konkretne kwalifikowane IP przynoszące przychód jest efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika.

Mając na uwadze powyższe Spółka wskazuje, że w analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wartość wskaźnika nexus będzie wynosiła 1 co wynika bezpośrednio z charakteru opisywanych prac badawczo-rozwojowych (realizowanych samodzielnie przez Wnioskodawcę), formy władania przedmiotowym patentem oraz treści przepisów art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Powyższe będzie skutkowało koniecznością uznania całego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za kwalifikowany dochód podlegający preferencyjnej stawce opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych wskazanej w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, z racji, iż opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni sposób otrzymania związków (…), a produkty opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym stanowią takie związki chemiczne, to zasadne jest uznanie całego dochodu lub straty (ustalanych w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego) ze sprzedaży produktów za dochód (stratę) z kwalifikowanego prawa własności intelektualne, o którym mowa w treści przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 i który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu zgodnie z preferencyjną stawką opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) m.in. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Jednocześnie przepis art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3 przepis art. 11c stosuje się odpowiednio.

Powyższe świadczy o tym, iż co do zasady w przypadku, gdy kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub ekspektatywa jego uzyskania pozwala na udoskonalenie bądź częściowe opracowanie jakiegoś produktu to zasadne jest zastosowanie metody weryfikacji cen transferowych pozwalających na ustalenie w jakim stopniu przychód ze sprzedaży danego produktu uwzględnia wykorzystywane przy jego produkcji kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub ekspektatywę jego uzyskania. Następnie przychód ustalony w powyższy sposób stanowi podstawę do ustalenia przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który to po pomniejszeniu o koszty i przemnożeniu przez wskaźnik nexus stanowić będzie kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższy sposób ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej nie może jednak zostać zastosowany w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym. Należy bowiem ponownie wskazać, że ulepszony przez Wnioskodawcę wynalazek, stanowi (…), a produkty wytwarzane przez Spółkę stanowią takie związki chemiczne. Tym samym należy stwierdzić, iż przedmiotowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej odnosi się wprost do produktów, sprzedawanych przez Spółkę na zasadach rynkowych, a w których cenie zawarty jest dochód z opisywanego patentu. Należy jednoznacznie podkreślić, iż bez choćby częściowego wykorzystywania opisywanego prawa własności intelektualnej przedmiotowe produkty nie mogłyby zostać wytworzone a następnie sprzedane.

Tym samym, jeżeli Spółka miałaby określić w jakim stopniu kwalifikowane prawo własności intelektualnej, którego przedmiotem jest Sposób otrzymywania związków \`(...)\` zostało uwzględnione w cenach wytwarzanych i sprzedawanych produktów to należałoby stwierdzić, iż jest to relacja jeden do jednego, tj. 100% ceny netto stanowi przychód z przedmiotowego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej co - zdaniem Wnioskodawcy - w sposób oczywisty czyni niezasadnym stosowane w niniejszej sytuacji metody weryfikacji cen transferowych.

Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, za całkowicie niezasadne w analizowanym przypadku należy uznać dokonywanie prób sztucznego wyodrębnienia części ceny, która mogłaby przypadać na dokonany przez Spółkę wynalazek. Należy bowiem stwierdzić, iż w przypadku jego niedokonania, Wnioskodawca z całą pewnością nie byłby w stanie uzyskiwać żadnego przychodu z danych produktów, ponieważ nie byłby w stanie ich w ogóle wytwarzać i tym samym sprzedawać. W opinii Spółki, jednoznacznie świadczy to o zasadności przyjęcia całego przychodu ze sprzedaży produktów jako przychodu z opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Tak przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 października 2019 r., Znak: 0112-KDIL3-3.4011.349.2019.1.IM, zaakceptował stanowisko podatnika, zgodnie z którym „Powołane powyżej przepisy odnoszą się do tego, że na potrzeby ustalenia podstawy opodatkowania stawką 5% należy brać pod uwagę dochód z pozarolniczej działalność gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. W ocenie Wnioskodawcy fakt, że Spółka ustala określone ceny w stosunku do Produktów, których dotyczy dane kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oznacza, że dochód ze sprzedaży takiego Produktu w postaci pełnej wartość jego ceny netto należy uznać tę część dochodu z pozarolniczej działalność gospodarczej, która jest osiągnięta z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W szczególności, w ocenie Wnioskodawcy, nie byłoby zasadne dokonywanie prób sztucznego wyodrębnienia z uzyskiwanego w ten sposób dochodu tylko tej części ceny Produktu, która miałaby wynikać z posiadania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przez Spółkę. W ocenie Wnioskodawcy, nie jest możliwe wymierne określenie, w jakim konkretnie zakresie powyższe prawa własności intelektualnej rzeczywiście wpływają/wpłyną na wolumen sprzedaży Towarów ani na przychody Spółki ze sprzedaży konkretnego Produktu. Trudno jest dokładnie ustalić, czy w przypadku braku przysługujących Spółce praw własności intelektualne) Spółka w ogóle osiągałaby jakiekolwiek przychody ze sprzedaży określonych Produktów i w jakiej wysokości - czy kontrahenci chcieliby współpracować ze Spółką w takim samym zakresie czy też wybraliby podobne rozwiązania oferowane przez konkurentów Spółki. Jak również wskazana kalkulacja ceny każdorazowo uwzględnia czynniki zmienne, takie jak bieżący popyt i podaż, rodzaj klienta, skalę zamówienia, rezultaty wspólnych negocjacji, historię współpracy z danym kontrahentem, renomę Spółki jako producenta, termin realizacji zamówienia i specyfikę zamówienia wynikającą z indywidualnych wymagań klienta. Nie jest więc, w ocenie Wnioskodawcy, możliwe ustalenie stałego wymiernego wpływu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej na cenę sprzedaży. Z tego względu, w ocenie Wnioskodawcy, całość dochodów ze sprzedaży Towarów objętych Wzorem przemysłowym bądź Patentem i Patentem 1 (w przypadku udzielenia pozytywnej decyzji w tym zakresie), wyrażona w cenie netto sprzedaży tych Towarów powinna być brana pod uwagę na potrzeby obliczenia wysokości dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT”.

Analogicznie stwierdzono także w treści interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 22 października 2019 r., Znak: 0112-KDIL3-3.4011.347.2019.1.MM.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że w analizowanym przypadku z całą pewnością zasadne jest uznanie całej ceny produktów netto za przychód z opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który po pomniejszemu o właściwe koszty jego uzyskania a następnym przemnożeniu przez wartość wskaźnika nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. podstawę opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 6

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdyby Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie zgodził się z Wnioskodawcą w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4, to Wnioskodawca z ostrożność wskazuje, że w takim przypadku - zgodnie z przepisem art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - na potrzeby ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym uwzględnionego w cenie wytwarzanych i sprzedawanych przez Spółkę produktów należałoby zastosować jedną z metod weryfikacji cen transferowych.

Jednocześnie w przypadku gdyby uznano stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 za nieprawidłowe to Spółka, jedynie z daleko idącej ostrożności, wskazuje, że w takiej sytuacji powinien znaleźć zastosowanie uprzednio już przytaczany przepis art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3 przepis art. 11c stosuje się odpowiednio. Z kolei zgodnie z przepisem art. 11c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podmioty powiązane są obowiązane ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

W tym zakresie warto wskazać, że poprzez odwołanie się do przepisu art. 11c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Ustawodawca miał na myśli nie tytko konieczność stosowania tego przepisu, lecz odniósł się generalnie do wyrażonej w tym przepisie zasady ceny rynkowej, która jest kluczowa dla regulacji cen transferowych. Tym samym - zdaniem Spółki - na podstawie powyższego przepisu możliwe jest także stosowanie metod weryfikacji cen transferowych oraz przepisów wykonawczych do nich się odnoszących.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych, w których wskazuje się, że dochód z kwalifikowanego IP „zawarty” w cenie danego produktu lub usługi winien być ustalany w oparciu o zasadę ceny rynkowej (zgodnie z przepisami art. 11c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz odpowiednio art. 23o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Przez odpowiednie stosowanie zasad cen transferowych do obliczania dochodu z kwalifikowanego IP rozumie się również stosowanie metod weryfikacji cen transferowych oraz przepisów wykonawczych w tym zakresie.

Podobnie stwierdza także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w niektórych wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Tak przykładowo w interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z 6 grudnia 2019 r. stwierdzono, że „Przez odpowiednie stosowanie zasad cen transferowych do obliczania dochodu z kwalifikowanego IP rozumie się również stosowanie metod weryfikacji cen transferowych oraz przepisów wykonawczych w tym zakresie. Stosownie do treści art. 23p ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ceny transferowe weryfikuje się, stosując metodę najbardziej odpowiednią w danych okolicznościach, wybraną spośród następujących metod:

*   porównywalnej ceny niekontrolowanej,
*   ceny odprzedaży,
*   koszt plus,
*   marży transakcyjnej netto,
*   podziału zysku.

W świetle ust. 2 ww. przepisu, w przypadku gdy nie jest możliwe zastosowanie metod, o których mowa w ust. 1, stosuje się inną metodę, w tym techniki wyceny, najbardziej odpowiednią w danych okolicznościach. Jak wynika z kolei z ust. 3, przy wyborze metody najbardziej odpowiedniej w danych okolicznościach uwzględnia się w szczególności warunki, jakie zostały ustalone lub narzucone pomiędzy podmiotami powiązanymi, dostępność informacji niezbędnych do prawidłowego zastosowania metody oraz specyficzne kryteria jej zastosowania.

Wobec powyższego Spółka, z daleko idącej ostrożności, uważa, iż w przypadku nieprzychylenia się do jej stanowiska w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 to, na podstawie przepisu art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla celów ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie produktów o nazwach handlowych R. 50 i R. 65 należałoby zastosować najbardziej odpowiednią metodę weryfikacji cen transferowych ze wskazanych w przepisie art. 11d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 7

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on uiszczać zaliczki według domyślnej stawki podatkowej a z preferencji podatkowej będzie mógł skorzystać dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego.

Zgodnie z przepisem art. 24d ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego przepisu można wywieść wniosek, iż instytucja prawna preferencyjnego opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o której mowa w przepisach art. 24d i 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest preferencją podatkową, z której można skorzystać dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym osiągnięto dochód (poniesiono stratę) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Tym samym zasadniczo podatnicy wykazujący do opodatkowania dochód (stratę) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej zgodnie ze stawką opodatkowania wskazaną w przepisie art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mają prawa do pomniejszenia uiszczanych zaliczek na podatek dochodowy w ciągu roku podatkowego, za który składane jest zeznanie roczne dla celów zastosowania opisywanej instytucji prawnej. Zdaniem Spółki, możliwość skorzystania z przedmiotowej preferencji podatkowej wystąpi bowiem dopiero po złożeniu przedmiotowego rocznego zeznania podatkowego co będzie skutkowało koniecznością uznania, iż podatnicy uprawnieni do jego złożenia nadpłacili podatek dochodowy w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy właściwą dla ruch stawką podatku dochodowego a preferencyjną stawką 5%. Nadpłata ta w dalszej kolejności będzie podlegała zwrotowi bądź tez zaliczeniu na poczet bieżących zobowiązań podatkowych albo zaległości podatkowych. W takiej sytuacji znajdzie się też Wnioskodawca w wyniku skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.

Powyższe stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych, w których wskazuje się, że dochód z kwalifikowanych IP wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty. Oznacza to, że IP Box, podobnie jak ulga B+R, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Podatnicy nie mają zatem możliwości skorzystania z tej preferencji w trakcie roku podatkowego, poprzez pomniejszanie zaliczek na podatek dochodowy. Podatnik osiągający dochody z kwalifikowanego IP w ciągu roku podatkowego (na przykład 2019 r.) jest zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów na zasadach ogólnych, tj. według stawki podstawowej 9% lub 19% ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych lub zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych według stawki 18% i 32% lub 19%. W kolejnym roku podatkowym (na przykład 2020 r.) podczas składania zeznania podatkowego za rok poprzedni, podatnik wskazuje 5% stawkę podatkową wobec dochodu z kwalifikowanych IP, a nadpłacony podatek podlega z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Podatnikowi, który nie ma takich obciążeń, nadpłata jest zwracana chyba, że złoży wniosek o zarachowanie całej lub części należnej mu sumy na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Analogiczna sytuacja występuje w przypadku ulgi B+R.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazuje, iż powinien on uiszczać zaliczki według domyślnej stawki podatkowej, a z preferencji podatkowej będzie mógł skorzystać dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.**

Należy wskazać, że od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box.

Powyższe zmiany wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.

Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm.).

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w myśl art. 24d ust. 2 ww. ustawy, są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2018 r., poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (wskaźnik nexus):

(a+b)\*1,3/a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez podmioty powiązane należy rozumieć:

1.  podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub
2.  podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
    *   ten sam inny podmiot lub
    *   małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
3.  spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub
4.  podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.

Natomiast przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane (art. 11a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata):

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 11c stosuje się odpowiednio.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d zostały określone w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Art. 24e ust. 1 ww. ustawy stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;
2.  prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Należy wskazać, że regulacje te polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Możliwość skorzystania z Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Podatnik może również rozwijać lub ulepszać w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej „cudze IP”. Jeżeli w wyniku efektów ww. prac, powstaną nowe prawa własności intelektualnej, przysługujące temu podatnikowi, który rozwinął lub ulepszył „cudze IP” oraz podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, podatnicy są wówczas również uprawnieni do zastosowania preferencyjnej stawki w wysokości 5% podatku od osiągniętego dochodu.

Należy przy tym podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż w związku z korzystaniem z ulgi po stronie podatników powstają dodatkowe obowiązki, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 200 r. – Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324) patent - definiowany jako prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 24 ww. ustawy, patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.

Stosowanie do art. 52 § 1 ww. ustawy, Urząd Patentowy wydaje decyzję o udzieleniu patentu, jeżeli zostały spełnione ustawowe warunki do jego uzyskania.

Udzielenie patentu następuje pod warunkiem uiszczenia opłaty za pierwszy okres ochrony. W razie nieuiszczenia opłaty w wyznaczonym terminie, Urząd Patentowy stwierdza wygaśnięcie decyzji o udzieleniu patentu (art. 52 § 2 ww. ustawy).

Stosowanie do art. 66 ust. 2 ww. ustawy, uprawniony z patentu może w drodze umowy udzielić innej osobie upoważnienia (licencji) do korzystania z jego wynalazku (umowa licencyjna).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1.  zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
2.  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;
3.  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Ad 1

Wnioskodawca w przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazał, że w wyniku prowadzonych prac dokonano wynalazku w postaci opracowania sposobu otrzymywania związków \`(...)\` w reakcji tlenochlorku fosforu ze związkami organicznymi zawierającymi grupę hydroksylową w podwyższonej temperaturze w obecności soli metali alkalicznych jako katalizatorów estryfikacji z ciągłym usuwaniem chlorowodoru ze strefy reakcji. Na skutek analizy powyższego wynalazku uznano, iż jest on nowy, posiada poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego zastosowania, w związku z czym w dniu 21 grudnia 2009 r. Wnioskodawca wraz z Instytutem dokonali zgłoszenia patentowego. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej zarejestrował przedmiotowe zgłoszenie, a następnie, w dniu 31 stycznia 2014 r. ogłosił udzielenie patentu wskazując Wnioskodawcę oraz Instytut jako uprawnionych do korzystania z wynalazku stanowiącego jego przedmiot. W związku z powyższym patent, o którym mowa we wniosku spełnienia przesłanki wynikające z art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy, w szczególności w zakresie podlegania ochronie prawnej oraz tworzenia przedmiotowego patentu w ramach działalności badawczo-rozwojowej.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 przyjmując, że patent, o którym mowa we wniosku stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych a ponadto Wnioskodawca będzie prowadził stosowną ewidencję rachunkową spełniającą wymogi zawarte w art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. pozwalającą na wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w księgach podatnika, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, to tym samym Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatku dochodowego od osób prawnych w wysokości 5% do dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, należy uznać za prawidłowe.

Ad 2

Z treści cytowanego powyżej art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że pod lit. a wskaźnika nexus należy uwzględnić: koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zatem, poniesione przez Wnioskodawcę wydatki wynikające z refakturowanych kosztów utrzymania przedmiotowego patentu uiszczanych na rzecz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej jako faktycznie poniesione przez podatnika koszty na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, które występują w ścisłym związku z przedmiotowym prawem własności intelektualnej, gdyż bez ich poniesienia nie można byłoby w ogóle mówić o istnieniu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, gdyż w przypadku braku uiszczania opłat okresowych opisywane prawo własności intelektualnej utraciłoby ochronę prawną, zasadne jest uznanie, iż koszty utrzymania patentu stanowią wydatki na prowadzoną przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i powinny być one rozliczone pod lit. a wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ww. ustawy.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Ad 3

Jak wynika z wniosku kalkulacja wskaźnika nexus będzie wyglądała w sposób następujący „wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu x 1,3 / wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie ochrony prawnej patentu” a więc zgodnie z przepisem art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskaźnik nexus po dokonaniu kalkulacji będzie wynosił 1.

Przy czym w przypadku gdy wskaźnik nexus po dokonaniu powyższej kalkulacji będzie wynosił więcej niż 1, wówczas zgodnie z art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4 jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1, to końcowo w analizowanym przypadku wartość wskaźnika nexus określona zgodnie z ww. przepisami będzie wynosiła 1.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać za prawidłowe.

Ad 4

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczącej ustalenia, czy jeżeli opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni Sposób otrzymywania związków \`(...)\`., to czy zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty (ustalanych w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego) ze sprzedaży produktów R. 50 i R. 65, które stanowią takie związki jako dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz biorąc pod uwagę, że Wnioskodawca zamierza uzyskiwać dochód ze sprzedaży produktów opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zawartym we wniosku jeszcze raz należy przytoczyć brzmienie art. 24d ust. 7 pkt 3 ww. ustawy, który ma zastosowanie w niniejszej kwestii. Zgodnie z nim dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi.

Stosownie do art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 11c stosuje się odpowiednio.

Obliczając wysokość dochodu z produktów jako przychodu z opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce, podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu.

Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP.

Dochód z kwalifikowanego IP „zawarty” w cenie danego produktu lub usługi winien być ustalany w oparciu o zasadę ceny rynkowej (zgodnie z przepisami art. 11c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Jak wynika z art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku podlegają wyłącznie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnego (zgodnie z art. 24d ust. 2 ww. ustawy). Powyższe potwierdza również treść cytowanego powyżej art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, inne dochody niebędące dochodami z kwalifikowanego IP nie mogą korzystać z opodatkowania ww. preferencyjną stawką 5%. Podatnik ma obowiązek obliczyć dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w takiej proporcji w jakiej kwalifikowane IP zawarte jest w cenie sprzedaży towaru lub usługi.

W świetle powyższego zaproponowany przez Wnioskodawcę sposób opodatkowania dochodu (ustalanego w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego) ze sprzedaży produktów R. 50 i R. 65, jako dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest nieprawidłowy. Należy przypomnieć, że dochód ze sprzedaży produktów w którym zawarte są kwalifikowane prawa własności intelektualnej nie podlega opodatkowaniu według preferencyjnej stawki w stosunku do wartości całego produktu, lecz tylko od tej jego część która odnosi się do wartości wytworzonych IP zawartych w cenie produktu.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie może korzystać ze stawki 5% od całego dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży produktów R. 50 i R. 65, o których mowa we wniosku w cenie których uwzględnione jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, gdyż to prawo przysługuje mu tylko w stosunku do przychodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnych, zawartego w cenie produktu.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 należy uznać za nieprawidłowe.

Ad 5

Z uwagi na uznanie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4 za nieprawidłowe, zgodnie z wolą Wnioskodawcy jego stanowisko dot. kwestii określonej w pytaniu nr 5 uznano za bezprzedmiotowe.

Ad 6

W świetle przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wskazać należy, że Organ w pełni podziela stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia czy zgodnie z przepisem art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zasadne jest zastosowanie jednej z metod weryfikacji cen transferowych do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, który jest uwzględniony w cenie wytwarzanych i sprzedawanych przez Spółkę produktów.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie (tj. pytania nr 6) oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ad 7

Zgodnie z wcześniej powołanym art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Natomiast podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 24d ust. 3 ww. ustawy).

Natomiast, jak wynika z art. 24d ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Ministerstwo Finansów w objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box stwierdziło jednoznacznie, że dochód z kwalifikowanych IP wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty. Oznacza to, że IP Box, podobnie jak ulga B+R, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Podatnicy nie mają zatem możliwości skorzystania z tej preferencji w trakcie roku podatkowego, przez pomniejszanie zaliczek na podatek dochodowy. Podatnik osiągający dochody z kwalifikowanego IP w ciągu roku podatkowego (na przykład 2020 r.) jest zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów na zasadach ogólnych, tj. według stawki podstawowej 9% lub 19%. W kolejnym roku podatkowym (na przykład 2021 r.) podczas składania zeznania podatkowego za rok poprzedni, podatnik wskazuje 5% stawkę podatkową wobec dochodu z kwalifikowanych IP, a nadpłacony podatek podlega z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Podatnikowi, który nie ma takich obciążeń, nadpłata jest zwracana, chyba że złoży wniosek o zarachowanie całej lub części należnej mu sumy na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Mając powyższe na uwadze preferencyjne opodatkowanie 5% stawką podatku nie może być zastosowane przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku podatkowego. Dochód z kwalifikowanego IP wykazuje się w zeznaniu podatkowym za rok, w którym został on osiągnięty.

W związku z powyższym Wnioskodawca nie ma możliwości odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych od dochodu uzyskiwanego ze zbycia oprogramowania, o którym mowa we wniosku, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Wnioskodawca osiągający dochody z kwalifikowanego IP w ciągu roku podatkowego jest zobowiązany do zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od takich dochodów według stawki podstawowej 9% lub 19%.

Wyjątek od tej zasady uregulowany został w art. 38m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego, podatnicy, o których mowa w art. 24d, osiągający w roku podatkowym, który:

1.  rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2020 r. a zakończy się po dniu 31 grudnia 2019 r. lub
2.  rozpoczął się po dniu 31 grudnia 2019 r., nie później jednak niż w miesiącu, w którym odwołano stan epidemii ogłoszony z powodu COVID-19

\-kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, które wykorzystywane są do przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o COVID-19, mogą stosować w trakcie tego roku podatkowego do opodatkowania tych dochodów stawkę podatku, o której mowa w tym przepisie, przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy.

Natomiast w myśl art. 38m ust. 2 ww. ustawy, w roku podatkowym obejmującym marzec 2020 r. wysokość zaliczek, o których mowa w ust. 1, oblicza się w następujący sposób:

1.  pierwszą zaliczkę oblicza się od sumy kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, osiągniętych od dnia 1 marca 2020 r., z zastosowaniem stawki, o której mowa w art. 24d ust. 1;
2.  zaliczki za kolejne miesiące albo kwartały oblicza się jako różnicę między podatkiem obliczonym z zastosowaniem stawki, o której mowa w art. 24d ust. 1, od sumy kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, osiągniętych od dnia 1 marca 2020 r., a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące albo kwartały obliczonych od tych dochodów.

W sytuacji opisanej we wniosku wyżej cytowany art. 38m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie zastosowania ponieważ kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku, nie będzie wykorzystywane do przeciwdziałania COVID-19.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 7 należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.