Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.941.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-22
Teza: Ustalenie, czy czynność przekazania środków pieniężnych z
tytułu sprzedaży białych certyfikatów przez Wykonawcę będzie
podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: certyfikaty
czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
noty-nota księgowa
prawa-prawa majątkowe
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu dokumentowania otrzymania środków
    pieniężnych uzyskanych z tytułu sprzedaży przez Wykonawcę białych certyfikatów.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 5 listopada 2025 r. (wpływ 5 listopada 2025 r.) w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 9 grudnia 2025 r. (wpływ 9 grudnia 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, do
    zakresu działania której należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Gmina została powołana do realizacji zadań własnych nałożonych przez ustawę z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1153 ze zm.), (zwana
    dalej: ustawą o samorządzie gminnym). Zadania publiczne są wykonywane przez Gminę w
    imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Gmina jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W
    przypadku wykonywania zadań wynikających z ww. ustawy, Gmina nie jest uznawana za
    podatnika podatku VAT z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Gmina realizuje projekt pn. („...”). Projekt realizowany jest w oparciu o środki
    współfinansowane przez Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w ramach Programu
    Fundusze Europejskie 2021-2027.

    Projekt planowany przez Gminę polegać będzie na termomodernizacji budynku Szkoły
    Podstawowej. Zakres prac obejmuje:
    - docieplenie przegród zewnętrznych,
    - wymianę stolarki okiennej i drzwiowej,
    - montaż instalacji fotowoltaicznej o mocy (składającej się z 2 niezależnych instalacji
      fotowoltaicznych (podłączone do 2 niezależnych punktów poborowych - liczników
      energii elektrycznej). Instalacja o mocy kW oraz instalacja o mocy kW, planowanych do
      posadowienia na dachu budynku Szkoły Podstawowej,
    - wymianę oświetlenia wbudowanego na energooszczędne.
    Projekt, poza pracami termomodernizacyjnymi, przewiduje działania informacyjno-
    edukacyjne w zakresie zmian klimatycznych i wykorzystania OZE, jak również wdrożenie
    rozwiązań związanych z adaptacją do zmian klimatu.
    W dniu 2024 r. Gmina podpisała umowę o dofinansowanie na rzecz realizacji ww. projektu
    z Marszałkiem Województwa. Umowa przewiduje dofinansowanie operacji ze środków
    Unii Europejskiej - Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu
    Fundusze Europejskie na lata 2021-2027. Planowany termin zakończenia robót przy
    zadaniu przypada na 2025 r. Planowany termin finansowego zakończenia realizacji
    inwestycji to 2026 r.
    W dniu 2 czerwca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (znak pisma: 0113-
    KDIPT1-2.4012.400.2025.2.KW) wydał indywidualną interpretację potwierdzającą
    prawidłowość stanowiska Gminy w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zakresie podatku od towarów i usług, zgodnie z którym:
    - Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego do ww. wydatków ponoszonych z tytułu realizacji zadania, poza
      wydatkami związanymi z wykonaniem instalacji fotowoltaicznych. Tym samym, z tego
      tytułu nie będzie przysługiwało G prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87
      ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. G w związku z realizacją zadania
      inwestycyjnego pn. („...”), z wyłączeniem wydatków związanych z wykonaniem instalacji
      fotowoltaicznej, nie będzie miała możliwości odliczenia podatku od towarów i usług.
    Zasady nabywania, zbywania i umarzania świadectw efektywności energetycznej (tzw.
    „białych certyfikatów określa ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej
    (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 711) (zwana dalej: ustawą o efektywności energetycznej). W myśl
    art. 20 ust. 3 ww. ustawy, świadectwo efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na
    wniosek podmiotu:
    1) planującego rozpoczęcie prac zmierzających do realizacji przedsięwzięcia lub
      przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej
      albo,
    2) upoważnionego przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.
    System białych certyfikatów ma motywować do podejmowania przedsięwzięć, które służą
    podnoszeniu efektywności energetycznej i prowadzą do mniejszego zużycia energii. Białe
    certyfikaty są świadectwem tego, że dana inwestycja spełnia wymogi prowadzące do
    oszczędności energetycznej.
    Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z chwilą
    zapisania świadectwa efektywności energetycznej po raz pierwszy na koncie w rejestrze
    świadectw efektywności energetycznej, na podstawie informacji, o której mowa w art. 24
    ust. 2, i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta. Zgodnie z art. 30 ust.

    1 i 2 ww. ustawy, prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej
    są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
    towarowych. Prawa te są zbywalne.
    Natomiast zgodnie z art. 30 ust. 3 ww. ustawy, przeniesienie praw majątkowych
    wynikających ze świadectwa efektywności energetycznej następuje z chwilą dokonania
    odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw efektywności energetycznej prowadzonym
    przez podmiot prowadzący:
    1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
      towarowych lub
    2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z dnia
      29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
    - organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw efektywności
      energetycznej.
    Zgodnie zaś z art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 312
    ze zm.) o giełdach towarowych, z zastrzeżeniem art. 50a, prowadzenie działalności
    maklerskiej wymaga zezwolenia Komisji, wydanego na wniosek zainteresowanego
    podmiotu. Stosownie do art. 38b ust. 1 ustawy o giełdach towarowych, w umowie o
    świadczenie usług brokerskich w zakresie obrotu towarami giełdowymi towarowy dom
    maklerski zobowiązuje się wobec dającego zlecenie do zawierania umów nabycia lub
    zbycia towarów giełdowych w imieniu własnym, lecz na rachunek dającego zlecenie.
    W myśl art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o giełdach towarowych działalność, o której mowa w
    ust. 1, obejmuje wykonywanie czynności związanych z obrotem towarami giełdowymi,
    polegających na nabywaniu lub zbywaniu towarów giełdowych na cudzy rachunek na
    zasadach określonych w art. 38b, w tym dokonywaniu rozliczeń transakcji zleceniodawców.
    Zgodnie z art. 2 pkt 2 lit. f ustawy o giełdach towarowych wynika, że towarami giełdowymi
    są dopuszczone do obrotu na danej giełdzie towarowej lub do obrotu organizowanego
    zgodnie z odrębnymi przepisami prawa majątkowe wynikające ze świadectwa
    efektywności energetycznej, o których mowa w przepisach dotyczących efektywności
    energetycznej.
    Zgodnie z przepisami Ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.
    U. z 2025 r., poz. 775), (zwanej dalej: ustawą o VAT) opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Przez świadczenie usług rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (art. 8 ust. 1 ustawy
    o VAT). Na podstawie powyższych przepisów wyprowadza się warunki, jakie musi spełniać
    czynność, aby została uznana za odpłatne świadczenie usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W
    myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarami - według art. 2 pkt 6 ww. ustawy - są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie
    postacie energii.
    Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 ww. ustawy, rozumie
    się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ww. ustawy, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej,

    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności łub do tolerowania
      czynności lub sytuacji,
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że w definicji towarów określonej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, nie
    wymieniono świadectw pochodzenia energii. Uwzględniając powyższe, przeniesienie praw
    majątkowych wynikających z tych świadectw, niebędące dostawą towarów, należy uznać
    za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ww. ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej
    oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych
    odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem
    czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z wyżej powołanych regulacji wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez
    podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in.
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy,
    winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną
    korzyść.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym
    świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności
    gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania
    czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.
    Pomocne jest tutaj w szczególności orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE), które należy uwzględniać w procesie interpretacji przepisów na
    zasadzie prounijnej wykładni prawa. W wyroku z 8 marca 1988 roku (sygn. C-102/86)
    stwierdzono, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia
    i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego usługę. Natomiast w wyroku
    z 3 marca 1993 roku (sygn. C-16/93) uznano, że świadczenie usługi za wynagrodzeniem
    ma miejsce, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, w
    ramach którego świadczący usługę uzyskuje świadczenie wzajemne, przy czym otrzymane
    przez niego wynagrodzenie stanowi wartość przekazywaną w zamian za usługę
    wyświadczoną jej odbiorcy. Z przytoczonego orzecznictwa TSUE można wyprowadzić
    następujące warunki dotyczące uznania czynności za odpłatne świadczenie usług:

    - po pierwsze, musi istnieć usługa, a więc określone zachowanie usługodawcy na rzecz
      usługobiorcy.
    W ocenie przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa
    Wnioskodawca zajmuje stanowisko, zgodnie z którym upoważnienie podmiotu
    gospodarczego do pozyskania i zbycia białych certyfikatów, za którą to czynność ten
    podmiot gospodarczy otrzyma wynagrodzenie w wysokości określonej umową % od
    wartości uzyskanej ze sprzedaży świadectwa efektywności energetycznej - nie stanowi
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie może być udokumentowane fakturą.
    To upoważniony przez Gminę podmiot gospodarczy świadczy usługę dla Gminy, ale
    Gmina nie świadczy na rzecz upoważnionego podmiotu gospodarczego żadnej usługi
    związanej ze świadectwami efektywności energetycznej. Jak wynika z opisu sprawy,
    czynności w zakresie pozyskania i sprzedaży „białych certyfikatów” dokonywane są na
    rachunek upoważnionego przez Gminę podmiotu. Temu podmiotowi gospodarczemu
    przyznawane są świadectwa efektywności energetycznej. Upoważniony przez Gminę
    podmiot zbywa prawa majątkowe wynikające ze sprzedaży świadectwa efektywności
    energetycznej w imieniu własnym, lecz na rachunek Gminy. Ponadto wydatki związane z
    nabyciem i sprzedażą świadectw efektywności energetycznej ponosi podmiot
    upoważniony przez Gminę.
    W świetle powyższego nie istnieje bowiem usługa, którą Gmina wykonywałaby na rzecz
    podmiotu gospodarczego, a w konsekwencji przekazywanej kwoty nie można traktować
    jako wynagrodzenie za usługę.
    Podsumowując, G jest zdania, że w związku z zawartą z Wykonawcą Umową, Gmina nie
    będzie wykonywała czynności opodatkowanej podatkiem VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca wyraża stanowisko, zgodnie z którym dowód
    księgowy dokumentujący przepływ finansowy pomiędzy Zamawiającym, a Wykonawcą
    powinien przyjąć formę dowodu księgowego wystawionego na podstawie art. 21 Ustawy o
    rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120) - tj. formę noty
    księgowej.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 26 lipca 2024 r., sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.248.2024.2.MK, uznano, że: „Przekazanie na Państwa rzecz środków
    uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Nie
    istnieje bowiem usługa, którą wykonywaliby Państwo na rzecz B., a w konsekwencji
    przekazywanej kwoty nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę. Z
    przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie wykonują Państwo na rzecz B. żadnego
    świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby przekazywana kwota. B. nie można uznać za
    beneficjenta, a więc za podmiot uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi. Przekazanie
    środków pieniężnych z tytułu sprzedaży certyfikatów przez B. na Państwa rzecz nie
    stanowi wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług”.
    Podobne podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 18
    października 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.419.2022.2.BS, w której stwierdzono, że
    „Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa prowadzi
    zatem do stwierdzenia, że czynność przekazania Państwu przez A. (powiernika) środków
    uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów wynikająca z realizacji umowy powierniczej, nie
    będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy. W niniejszej sprawie, A. zawarł Państwem umowę powierniczą dotyczącą
    pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. A. (powiernik) działa w
    imieniu własnym, ale na Państwa rzecz. Tym samym to A. (powiernik) świadczy usługę dla
    Państwa. Przekazanie na Państwa rzecz środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów

    nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Nie istnieje bowiem usługa, którą wykonywaliby
    Państwo na rzecz A. (powiernika), a w konsekwencji przekazywanej kwoty nie można
    traktować jako wynagrodzenie za usługę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie
    wykonują Państwo na rzecz A. żadnego świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby
    przekazywana kwota. Tym samym, A. nie można uznać za beneficjenta, a więc za podmiot
    uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi. Zatem przekazanie środków pieniężnych z tytułu
    sprzedaży certyfikatów przez A. (powiernika) na Państwa rzecz nie stanowi wynagrodzenia
    za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Analogiczne stanowisko przedstawiono w interpretacji indywidualnej z 8 lipca 2024 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.324.2024.3.ALN, w świetle której „Mając zatem na uwadze
    powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że
    czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży Białych Certyfikatów przez
    Wykonawcę na Państwa rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług i nie będzie mogła być udokumentowana fakturą. Czynność ta, jako
    niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, winna być
    udokumentowana innym dokumentem niż faktura, która jest zarezerwowana dla
    dokumentowania czynności z zakresu ustawy o podatku od towarów i usług, np. notą
    obciążeniową”.
    Podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 4 lutego 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.1001.2024.1.KW, wskazując, że
    „czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży certyfikatów efektywności
    energetycznej przez Wykonawcę na Państwa rzecz nie będzie stanowiło wynagrodzenia za
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    W związku z wezwaniem do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z
    dnia 29 października 2025 r.
    Wyjaśniają/doprecyzowują Państwo w formie adnotacji do pytań postawionych w piśmie:
    Ad. 1 a) Jaki rodzaj umowy łączy Państwa z Wykonawcą?
    Umowa zawarta między Gminą a Wykonawcą jest umową powierniczą (nienazwaną),
                    1zawartą na podstawie art. 353 Kodeksu cywilnego.
    Ad. 1 b) Jakie prawa i obowiązki będą wynikały z zawartej umowy dla Państwa oraz dla
    Wykonawcy?
    A. Prawa Gminy (powierzającego):
    a. Prawo własności do świadectw efektywności energetycznej,
    b. Prawo do otrzymania środków pieniężnych za sprzedaż certyfikatów (pomniejszonych
      o wynagrodzenie Wykonawcy - wynagrodzenie za sukces w wysokości % od wartości
      uzyskanej ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej),
    c. Prawo do żądania należytej staranności i lojalności powiernika (art. 355 § 1 k.c.),
    d. Prawo do odmowy zapłaty wynagrodzenia w przypadku braku efektu.
    B. Obowiązki Gminy:
        Zamawiający (Gmina) zobowiązuje się do:
    a. Przekazania Wykonawcy dokumentacji projektowych niezbędnych do wykonania
      poszczególnych audytów efektywności energetycznej,
    b. Udzielenia upoważnienia do złożenia wniosku o wydanie świadectwa dla planowanego
      do realizacji przedsięwzięcia (wzór upoważnienia stanowi Załącznik 1 do niniejszej
      umowy),

    c. Poinformowanie Wykonawcy o terminie podpisania umowy z Wykonawcą na minimum
      3 dni robocze przed nim,
    d. Poinformowania Wykonawcy o fakcie zakończenia inwestycji w terminie do 10 dni
      roboczych od terminu podpisania ostatecznego protokołu odbioru,
    e. Współpracy na każdym etapie realizacji umowy w tym przede wszystkim udzielania
      prawidłowych, kompletnych i rzetelnych informacji i dokumentów niezbędnych do
      realizacji umowy.
    C. Prawa Wykonawcy (powiernika):
    a. Pozyskanie świadectw efektywności energetycznej (Wykonawca zobowiązuje się do
      złożenia wniosku do Prezesa URE w imieniu własnym, ale na rachunek Gminy;
      Wykonawca ponosi wszelkie koszty związane z uzyskaniem świadectw);
    b. Sprzedaż świadectwa na G (Powiernik ma obowiązek sprzedać certyfikaty po
      najwyższej możliwej cenie w okresie ofertowania),
    c. Rozliczenie z Gminą (Po sprzedaży certyfikatów Wykonawca informuje Gminę o
      wartości uzyskanych środków; Następnie Gmina wystawia notę księgową, a
      Wykonawca przekazuje jej kwotę netto po potrąceniu prowizji (13%),
    d. Pokrycie kosztów własnych działań (Wszystkie koszty uzyskania i sprzedaży
      certyfikatów ponosi Wykonawca (brak refundacji przez Gminę),
    e. Działanie z należytą starannością i zgodnie z interesem Gminy.
    D. Obowiązki Wykonawcy:
    a. Pozyskanie świadectw efektywności energetycznej (Wykonawca zobowiązuje się do
      złożenia wniosku do Prezesa URE w imieniu własnym, ale na rachunek Gminy; Ponosi
      wszelkie koszty związane z uzyskaniem tych świadectw (opłaty skarbowe, wpis do
      rejestru, koszty maklerskie, obsługa giełdowa itp.),
    b. Sprzedaż świadectw na G (Ma obowiązek sprzedać certyfikaty po najwyższej możliwej
      cenie, w okresie ofertowania, działając w interesie Gminy; Czynność ta jest
      wykonywana we własnym imieniu, na rachunek Gminy),
    c. Rozliczenie z Gminą (Po sprzedaży certyfikatów Wykonawca informuje Gminę o
      wartości uzyskanych środków; Następnie Gmina wystawia notę księgową, a
      Wykonawca przekazuje jej kwotę netto po potrąceniu prowizji (%),
    d. Pokrycie kosztów własnych działań (Wszystkie koszty uzyskania i sprzedaży
      certyfikatów ponosi Wykonawca (brak refundacji przez Gminę),
    e. Działanie z należytą starannością i zgodnie z interesem Gminy.
    Ad. 1 c) W ramach jakiego upoważnienia podmiot gospodarczy dokona pozyskania i zbycia
    białych certyfikatów?
    Podmiot gospodarczy dokona pozyskania świadectw efektywności energetycznej na
    podstawie upoważnienia wydanego na mocy art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 maja
    2016 r. o efektywności energetycznej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 826 z późn. zm.)
    stanowiącego załącznik nr 1 do umowy (umowa powiernictwa) zawartej z podmiotem
    gospodarczym - zwanego dalej: Upoważnieniem.
    Podmiot gospodarczy dokona zbycia świadectw efektywności energetycznej na postawie
    postanowień umowy zawartej z podmiotem gospodarczym (umowa powiernictwa) (§ 2
    ust. 1 lit. f - „W ramach niniejszej umowy Wykonawca zobowiązuje się do Dokonania
    sprzedaży wydanych świadectwa efektywności energetycznej na Giełdzie po najwyższej
    możliwej cenie w okresie ich ofertowania.”)

    Ad. 1 d) Któremu podmiotowi (Wykonawcy czy Państwu) Prezes Urzędu Regulacji
    Energetyki wyda certyfikaty?
    Prezes URE wyda świadectwa efektywności energetycznej (tzw. białe certyfikaty) temu
    podmiotowi, który złożył wniosek czyli Wykonawcy (upoważnionemu podmiotowi
    gospodarczemu), działającemu na podstawie upoważnienia udzielonego przez Gminę
    (stanowiącego załącznik nr 1 do umowy powiernictwa).
    Ad. 1 e) Czyją własnością będą pozyskane świadectwa efektywności energetycznej
    (Wykonawcy czy Państwa)?
    Rzeczywistym właścicielem pozyskanych świadectw efektywności energetycznej będzie
    Gmina. Tożsame stanowisko wyrażono w interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS
    (0114- KDIP4-1.4012.419.2022.2.BS; 0113-KDIPT1-3.4012.324.2024.3.ALN; 0113-KDIPT1-
    2.4012.1001.2024.1.KW) wskazujące, iż: „Świadectwa efektywności energetycznej (białe
    certyfikaty) są formalnie wydawane podmiotowi upoważnionemu przez właściciela
    obiektu, który składa wniosek do Prezesa URE. Jednakże działa on w imieniu własnym, lecz
    na rachunek właściciela, który pozostaje faktycznym beneficjentem świadectw.”
    Ad. 1 f) Czy Wykonawca dokonując sprzedaży tych świadectw będzie sprzedawał je jako
    własne czy jako należące do Państwa?
    Wykonawca dokonując sprzedaży świadectw sprzedaje je jako własne działając. Na
    podstawie wydanego przez Gminę Upoważnienia, zgodnie z regulaminem Giełdy (G)
    zbywcą może być wyłącznie podmiot, który jest wpisany w Rejestrze Świadectw
    Pochodzenia G jako posiadacz. W tym przypadku posiadaczem jest podmiot gospodarczy.
    Ad. 1 g) Kto decyduje o sprzedaży certyfikatów (Wykonawca czy Państwo)?
    Zgodnie z postanowieniami umowy zawartej z podmiotem gospodarczym „W ramach
    niniejszej umowy Wykonawca zobowiązuje się do: dokonania sprzedaży wydanych
    świadectw efektywności energetycznej na Giełdzie po najwyższej możliwej cenie w okresie
    ich ofertowania”). Powyższe wytyczne określone umową zawartą z podmiotem
    gospodarczym definiują warunki dokonania sprzedaży oraz wskazują na decydującą rolę
    podmiotu gospodarczego w podjęciu decyzji o sprzedaży certyfikatów.
    Ad. 1 h) W opisie sprawy wskazali Państwo:
      W świetle powyższego nie istnieje bowiem usługa, którą Gmina wykonywałaby na
      rzecz podmiotu gospodarczego, a w konsekwencji przekazywanej kwoty nie można
      traktować jako wynagrodzenie za usługę.
    proszę zatem wyjaśnić o jakiej „przekazywanej kwocie” Państwo piszą?
    Intencją wnioskodawcy (Gminy) przyświecającą zamieszczeniu we wniosku o wdanie
    indywidualnej interpretacji treści: W świetle powyższego nie istnieje bowiem usługa, którą
    Gmina wykonywałaby na rzecz podmiotu gospodarczego, a w konsekwencji
    przekazywanej kwoty nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę - było
    podkreślenie, iż w ramach zawartej umowy z podmiotem gospodarczym (wykonawcą)
    pomiędzy Gminą a wykonawcą nie zachodzi relacja, w której Gmina wykonywałaby na
    rzecz wykonawcy jakąkolwiek usługę, za którą Wykonawca przekazywałby Gminie
    wynagrodzenie.
    w szczególności proszę wskazać:
    - czy wykonawca będzie przekazywał na Państwa rzecz kwoty pieniężne/wynagrodzenie
      w związku ze zbyciem certyfikatów bądź z innego tytułu - proszę wskazać jakiego z
      tytułu oraz w jakiej wysokości?
    Po uzyskaniu od Wykonawcy informacji o wartości pozyskanych środków ze sprzedaży
    świadectw efektywności energetycznej. Zamawiający wystawi notę obciążeniową, w
    wysokości kwoty netto uzyskanej ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej,
    pomniejszoną o wynagrodzenie należne Wykonawcy zgodnie z § 5 ust. 1 (tj. za wykonanie

    wszystkich czynności będących przedmiotem zamówienia w tym w szczególności
    czynności dotyczących pozyskania świadectw efektywności energetycznej oraz i
    dokonania sprzedaży świadectwa/świadectw efektywności energetycznej strony umowy
    ustalają wynagrodzenie w postaci wynagrodzenia za sukces w wysokości % od wartości
    uzyskanej ze sprzedaży świadectw efektywności energetycznej.
    - czy Państwo będziecie przekazywali na rzecz Wykonawcy kwoty pieniężne
      /wynagrodzenie w związku ze zbyciem certyfikatów bądź z innego tytułu – proszę
      wskazać jakiego z tytułu oraz w jakiej wysokości?
    Nie będą Państwo przekazywać na rzecz Wykonawcy kwot pieniężnych/wynagrodzenia w
    związku ze zbyciem certyfikatów bądź z innego tytułu.
    Pytanie (ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku)
    Czy po stronie Gminy, w wyniku rozliczenia z podmiotem gospodarczym, dokonującym we
    własnym imieniu, lecz na rachunek Gminy sprzedaży świadectw efektywności
    energetycznej, powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa
    Wnioskodawca zajmuje stanowisko zgodnie z którym upoważnienie podmiotu
    gospodarczego do pozyskania i zbycia białych certyfikatów, za którą to czynność ten
    podmiot gospodarczy otrzyma wynagrodzenie w wysokości określonej umową % od
    wartości uzyskanej ze sprzedaży świadectwa efektywności energetycznej - nie stanowi
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT i nie może być udokumentowane fakturą.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 26 lipca 2024 r., sygn.
    0114-KDIP4-1.4012.248.2024.2.MK, uznano, że: „Przekazanie na Państwa rzecz środków
    uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie stanowi zapłaty za świadczenie usług. Nie
    istnieje bowiem usługa, którą wykonywaliby Państwo na rzecz B., a w konsekwencji
    przekazywanej kwoty nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę. Z
    przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie wykonują Państwo na rzecz B. żadnego
    świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby przekazywana kwota. B. nie można uznać za
    beneficjenta, a więc za podmiot uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi. Przekazanie
    środków pieniężnych z tytułu sprzedaży certyfikatów przez B. na Państwa rzecz nie
    stanowi wynagrodzenia za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług”.
    Podobne podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z 18
    października 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.419.2022.2.BS, w której stwierdzono, że
    „Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa prowadzi
    zatem do stwierdzenia, że czynność przekazania Państwu przez A. (powiernika) środków
    uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów wynikająca z realizacji umowy powierniczej, nie
    będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy. W niniejszej sprawie, A. zawarł Państwem umowę powierniczą dotyczącą
    pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej. A. (powiernik) działa w
    imieniu własnym, ale na Państwa rzecz. Tym samym to A. (powiernik) świadczy usługę dla
    Państwa.
    Przekazanie na Państwa rzecz środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie stanowi
    zapłaty za świadczenie usług. Nie istnieje bowiem usługa, którą wykonywaliby Państwo na
    rzecz A. (powiernika), a w konsekwencji przekazywanej kwoty nie można traktować jako
    wynagrodzenie za usługę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie wykonują

    Państwo na rzecz A. żadnego świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby przekazywana
    kwota. Tym samym, A. nie można uznać za beneficjenta, a więc za podmiot uzyskujący
    korzyść z otrzymanej usługi.
    Zatem przekazanie środków pieniężnych z tytułu sprzedaży certyfikatów przez A.
    (powiernika) na Państwa rzecz nie stanowi wynagrodzenia za czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.
    Analogiczne stanowisko przedstawiono w interpretacji indywidualnej z 8 lipca 2024 r.,
    sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.324.2024.3.ALN, w świetle której „Mając zatem na uwadze
    powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że
    czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży Białych Certyfikatów przez
    Wykonawcę na Państwa rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług i nie będzie mogła być udokumentowana fakturą. Czynność ta, jako
    niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, winna być
    udokumentowana innym dokumentem niż faktura, która jest zarezerwowana dla
    dokumentowania czynności z zakresu ustawy o podatku od towarów i usług, np. notą
    obciążeniową”.
    Podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 4 lutego 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.1001.2024.1.KW, wskazując, że
    „czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży certyfikatów efektywności
    energetycznej przez Wykonawcę na Państwa rzecz nie będzie stanowiło wynagrodzenia za
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W art. 2 pkt 6 ustawy, wskazano, że:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z powołanych regulacji wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez
    podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in.
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji. Zatem na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W przypadku uznania danego
    świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, winien istnieć bezpośredni
    konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną korzyść.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym
    świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności
    gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania
    czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas,
    gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji
    może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi
    mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Zatem pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług
    rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego
    usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy
    stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,

      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zasady nabywania, zbywania i umarzania świadectw efektywności energetycznej określa
    ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2166
    ze zm.).
    W myśl art. 20 ust. 3 ustawy o efektywności energetycznej:
      Świadectwo efektywności energetycznej wydaje Prezes URE na wniosek podmiotu:
      1) planującego rozpoczęcie prac zmierzających do realizacji przedsięwzięcia lub
      przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej
      albo
      2) upoważnionego przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 ustawy o efektywności energetycznej:
      Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej są towarem
      giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
      towarowych. Prawa te są zbywalne.
      Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z
      chwilą zapisania świadectwa efektywności energetycznej po raz pierwszy na koncie w
      rejestrze świadectw efektywności energetycznej, na podstawie informacji, o której
      mowa w art. 24 ust. 2, i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta.
    Natomiast stosownie z art. 30 ust. 3 ustawy o efektywności energetycznej:
      Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa efektywności
      energetycznej następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze
      świadectw efektywności energetycznej prowadzonym przez podmiot prowadzący:
      1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
      towarowych lub
      2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy z
      dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
      - organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw efektywności
      energetycznej.
    Jak wynika z opisu sprawy, ostatecznie doprecyzowanego w uzupełnieniu wniosku Gmina
    jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Gmina realizuje
    projekt pn. („...”). Projekt realizowany jest w oparciu o środki współfinansowane przez
    Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Fundusze Europejskie
    2021-2027. Projekt planowany przez Gminę polegać będzie na termomodernizacji
    budynku Szkoły Podstawowej. Podmiot gospodarczy dokona pozyskania świadectw
    efektywności energetycznej na podstawie upoważnienia wydanego na mocy art. 20 ust. 3
    pkt 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej stanowiącego załącznik
    nr 1 do umowy (umowa powiernictwa) zawartej z podmiotem gospodarczym - zwanego
    dalej: Upoważnieniem. Umowa zawarta między Gminą, a Wykonawcą jest umową
                                    1powierniczą (nienazwaną), zawartą na podstawie art. 353 Kodeksu cywilnego. Podmiot
    gospodarczy dokona zbycia świadectw efektywności energetycznej na postawie
    postanowień umowy zawartej z podmiotem gospodarczym (umowa powiernictwa) (§ 2
    ust. 1 lit. f - „W ramach niniejszej umowy Wykonawca zobowiązuje się do Dokonania
    sprzedaży wydanych świadectwa efektywności energetycznej na Giełdzie po najwyższej
    możliwej cenie w okresie ich ofertowania.”). Jak Państwo wyjaśnili w uzupełnieniu wniosku,
    pozyskanie świadectw efektywności energetycznej (Wykonawca zobowiązuje się do
    złożenia wniosku do Prezesa URE w imieniu własnym, ale na rachunek Gminy; Wykonawca
    ponosi wszelkie koszty związane z uzyskaniem świadectw). Powiernik ma obowiązek
    sprzedać certyfikaty po najwyższej możliwej cenie w okresie ofertowania). Po sprzedaży

    certyfikatów Wykonawca informuje Gminę o wartości uzyskanych środków. Następnie
    Gmina wystawia notę księgową, a Wykonawca przekazuje jej kwotę netto po potrąceniu
    prowizji (%). Wszystkie koszty uzyskania i sprzedaży certyfikatów ponosi Wykonawca (brak
    refundacji przez Gminę).
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że z powołanej powyżej regulacji art. 8 ust. 1 ustawy,
    wynika, że usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach
    działalności, które nie jest dostawą towarów, w tym m.in. zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Zatem na
    zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz
    innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych
    stanów rzeczy).
    W przypadku uznania danego świadczenia za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy,
    winien istnieć bezpośredni konsument, beneficjent świadczenia, odnoszący wymierną
    korzyść.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zatem, opodatkowanym
    świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności
    gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów, przy czym do uznania
    czynności za usługę konieczne jest istnienie odbiorcy usługi.
    Pomocne jest tutaj w szczególności orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE), które należy uwzględniać w procesie interpretacji przepisów na
    zasadzie prounijnej wykładni prawa. W wyroku z 8 marca 1988 r. (sygn. C-102/86)
    stwierdzono, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia
    i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego usługę. Natomiast w wyroku
    z 3 marca 1993 r. (sygn. C-16/93) uznano, że świadczenie usługi za wynagrodzeniem ma
    miejsce, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, w
    ramach którego świadczący usługę uzyskuje świadczenie wzajemne, przy czym otrzymane
    przez niego wynagrodzenie stanowi wartość przekazywaną w zamian za usługę
    wyświadczoną jej odbiorcy. Z przytoczonego orzecznictwa TSUE można wyprowadzić
    następujące warunki dotyczące uznania czynności za odpłatne świadczenie usług:
    · po pierwsze, musi istnieć usługa, a więc określone zachowanie usługodawcy na rzecz
      usługobiorcy,
    · po drugie, usługa musi mieć beneficjenta (konsumenta); oznacza to, że usługa musi
      wiązać się z powstaniem określonej i bezpośredniej korzyści po stronie usługobiorcy,
    · po trzecie, musi istnieć odpłatność, czyli wynagrodzenie za usługę; istotne przy tym jest,
      aby istniał bezpośredni związek między zapłaconym wynagrodzeniem a wykonaną
      usługą.
    Powiernictwo jako instytucja prawna nie jest uregulowane w prawie polskim. Podstawą do
                                        1konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w art. 353 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) zasada swobody
    kontraktowej. Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Istota zlecenia powierniczego polega na tym, że na zewnątrz występuje powiernik, który
    dokonuje nabycia pewnej rzeczy lub prawa we własnym imieniu, ale na rzecz

    zleceniodawcy. Jak wynika z art. 734 i 735 Kodeksu cywilnego – istotą umowy zlecenia jest
    odpłatne (prowizja) lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu
    dającego zlecenie lub jeżeli tak stanowi umowa w imieniu własnym, lecz na rachunek
    zlecającego.
    W tym ostatnim wypadku wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy
    (fiduicjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko co przy
    wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym (art. 740 zdanie 2
    Kodeksu cywilnego).
    Dla celów podatkowych pozyskanie świadectw efektywności energetycznej i odpłatne
    zbycie wynikających z nich praw majątkowych, przez powiernika w jego imieniu, ale na
    rzecz zlecającego, należy ocenić jako skutkujące zmianami w majątku zlecającego.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa prowadzi do
    stwierdzenia, że czynność przekazania Państwu przez Wykonawcę środków pieniężnych
    uzyskanych z tytułu sprzedaży białych certyfikatów, wynikająca z realizacji umowy
    powierniczej, nie będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ani świadczenia usług w rozumieniu art.
    8 ust. 1 ustawy. W rozpatrywanej sprawie, zawarli Państwo z Wykonawcą umowę
    powierniczą dotyczącą pozyskania i sprzedaży świadectw efektywności energetycznej.
    Wykonawca działa w imieniu własnym, ale na Państwa rzecz. Tym samym to Wykonawca
    świadczy usługę dla Państwa.
    Przekazanie na Państwa rzecz środków uzyskanych ze sprzedaży certyfikatów nie stanowi
    zapłaty za świadczenie usług. Nie istnieje bowiem usługa, którą wykonywaliby Państwo na
    rzecz Wykonawcy, a w konsekwencji przekazywanej kwoty nie można traktować jako
    wynagrodzenia za usługę. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie wykonują
    Państwo na rzecz Wykonawcy żadnego świadczenia, którego ekwiwalentem byłaby
    przekazywana kwota. Tym samym, Wykonawcy nie można uznać za beneficjenta, a więc za
    podmiot uzyskujący korzyść z otrzymanej usługi.
    Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione okoliczności sprawy
    stwierdzić należy, że czynność przekazania środków pieniężnych z tytułu sprzedaży białych
    certyfikatów przez Wykonawcę na Państwa rzecz nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.