Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.10.2017.2.ISL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-21
Teza: Czy odszkodowanie wypłacone Wnioskodawcy proporcjonalnie do Jego udziałów w Spółce cywilnej, w związku z przejęciem części nieruchomości przez Skarb Państwa w celu realizacji inwestycji drogowej, stanowi dla Wnioskodawcy przychód zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cel-cel publiczny; drogi-drogi publiczne; działalność-działalność gospodarcza; odszkodowania; spółki; wspólnik; wywłaszczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 grudnia 2016 r. (data wpływu 9 stycznia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2017 r. (data wpływu 7 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania z tytułu przejęcia części nieruchomości zajętej na realizację inwestycji drogowej **- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) w związku z czym pismem z dnia 22 lutego 2017 r., Nr 1061-IPTPB1.4511.10.2017.1.ISL, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 22 lutego 2017 r. (data doręczenia 27 lutego 2017 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem z dnia 2 marca 2017 r. (data wpływu 7 marca 2017 r.), nadanym w dniu 2 marca 2017 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 31 października 2003 r. \`(...)\` i \`(...)\`, działając na zasadach współwłasności łącznej, jako wspólnicy spółki cywilnej „\`(...)\`”, dokonali zakupu nieruchomości położonej przy ul. \`(...)\` w \`(...)\` od syndyka masy upadłościowej \`(...)\`, działającego w imieniu \`(...)\` Spółka akcyjna, własność Skarbu Państwa. Decyzją Wojewody \`(...)\` Nr \`(...)\` z dnia 26 września 2014 r., znak \`(...)\`, dotyczącą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, część nieruchomości Spółki cywilnej została przeznaczona pod przebudowę w celu realizacji inwestycji drogowej. Decyzją z dnia 6 maja 2016 r., znak …, Wojewoda \`(...)\` orzekł w pkt 1 o ustaleniu odszkodowania w wysokości 277 420,00 zł za prawo użytkowania wieczystego i składniki budowlane znajdujące się na terenie nieruchomości oraz w pkt 2 o powiększeniu odszkodowania o kwotę równą 5% wartości prawa użytkowania wieczystego, tj. 13 871,00 zł. W listopadzie 2016 r. odszkodowanie w wysokości

277 420 zł wpłynęło na rachunek kredytu inwestycyjnego zaciągniętego przez Spółkę na zakup powyższej nieruchomości w banku \`(...)\` Spółka akcyjna. Kwota 13 871 zł w listopadzie 2016 r. została wyegzekwowana przez Urząd Miasta \`(...)\` na poczet zaległości w podatku od nieruchomości. Wnioskodawca w Spółce cywilnej posiada 50% udziałów.

W piśmie z dnia 2 marca 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą zgłoszoną do Urzędu Miasta w … do CEiDG 18 czerwca 2003 r. Działalność gospodarczą prowadzi pod szyldem … i … „…” w formie Spółki cywilnej. Wspólnicy tej Spółki posiadają po 50% udziałów, na podstawie zawartej umowy Spółki cywilnej. Spółka dla celów podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a jej wspólnicy na podstawie zgłoszenia do urzędu skarbowego rozliczają swoje udziały w dochodach płacąc podatek dochodowy od osób fizycznych w formie podatku liniowego wg stawki 19%. … i … w dniu 31 października 2003 r. nabyli nieruchomość - akt notarialny z 31 października 2003 r., rep. nr … - dla celów prowadzenia wcześniej zawiązanej Spółki cywilnej, której przedmiotem działalności jest wynajem pomieszczeń biurowych, handlowych, magazynowych i usługowych dla najemców, którzy podpisali umowy na wynajem. Na zakup przedmiotowej nieruchomości został zaciągnięty kredyt w banku … SA Odział w …, który to bank został wierzycielem hipotecznym. Wnioskodawca zarządza ww. nieruchomością jako wspólnik i współwłaściciel na podstawie umowy Spółki cywilnej. Ww. nieruchomość została nabyta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz była i jest wykorzystywana dla potrzeb tej działalności. Prawo użytkowania wieczystego gruntu zostało ujęte w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Wszystkie wydatki związane z prawem użytkowania wieczystego gruntu i nieruchomości były i są ujmowane w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. W momencie nabycia powierzchnia nieruchomości wynosiła 24 471 m2. Nieruchomość w momencie nabycia była zabudowana w łącznej powierzchni 8 968 m2, na co składały się budynki magazynowe i biurowe, które często był remontowane i przystosowywane dla potrzeb rzeczywistych, jak i potencjalnych najemców. Wszystkie zabudowania były i są własnością \`(...)\` i \`(...)\`. Powierzchnia oddanej części ww. nieruchomości dla celów realizacji inwestycji drogowej z przeznaczeniem pod przebudowę \`(...)\` wynosi 1 043 m2. Na terenie oddanej części nieruchomości znajdowały się budynek portierni, budynek gospodarczy, ogrodzenie, brama, banery reklamowe i zieleń. Decyzja Wojewody \`(...)\` Nr \`(...)\` z dnia 26 września 2014 r., znak \`(...)\`, o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej została wydana w myśl przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Przedmiotowe odszkodowanie zostało wycenione i wypłacone zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, na podstawie art. 130 ust. 2 tej ustawy. Wnioskodawca posiada zaległości w podatku od nieruchomości, które spłaca zgodnie z zawartą z Urzędem Miasta \`(...)\` ugodą. Kwota 13 871 zł została przekazana przez wypłacającego odszkodowanie bezpośrednio do Urzędu Miasta \`(...)\` bez udziału Wnioskodawcy na poczet zaległości w podatku od nieruchomości.

W związku z powyższym opisem w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytanie:

Czy odszkodowanie wypłacone Wnioskodawcy proporcjonalnie do Jego udziałów w Spółce cywilnej, w związku z przejęciem części nieruchomości przez Skarb Państwa w celu realizacji inwestycji drogowej, stanowi dla Wnioskodawcy przychód zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawionym ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z dnia 2 marca 2017 r., odszkodowanie wypłacone Mu proporcjonalnie do Jego udziałów w Spółce cywilnej, w związku z przejęciem części nieruchomości przez Skarb Państwa w celu realizacji inwestycji drogowej, stanowi dla Wnioskodawcy przychód zwolniony od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 przytoczonej ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Z kolei stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego, tj. co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia. Ustawodawca nie wymaga, aby przychodem były tylko wymienione w art. 14 ust. 1 ww. ustawy pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej osoby fizycznej. Co do zasady, wszelkie wpłaty pieniężne, mogą być uznane za przychód należny, zwłaszcza że listę pożytków, które nie mogą być zaliczone do przychodów uzyskiwanych z tytułu ww. działalności, stanowiącą katalog zamknięty, zawarto w art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, każde przysporzenie majątkowe, uzyskane w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowi przychód z tej działalności, o ile ustawa nie wyłącza go z tej kategorii.

Wobec powyższego odszkodowania, jeżeli mają związek z prowadzoną przez podatnika pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowią podlegający opodatkowaniu przychód z tej działalności, chyba że wymienione są w katalogu zwolnień przedmiotowych określonych w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wówczas odszkodowania te korzystają ze zwolnienia od podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2031, z późn. zm.), wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.

Na podstawie zaś art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy, nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6 (oznaczone według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego), stają się z mocy prawa:

1.  własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
2.  własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych

\-z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

W myśl art. 12 ust. 4a powołanej ustawy, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

W myśl art. 12 ust. 5 ww. ustawy, do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 18.

Stosownie do treści art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147, z późn. zm.), celem publicznym w rozumieniu ustawy jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

Według art. 112 ust. 1 ww. ustawy, przepisy rozdziału 4 stosuje się do nieruchomości położonych, z zastrzeżeniem art. 122a, art. 124 ust. 1b, art. 124b, art. 125 i art. 126, na obszarach przeznaczonych w planach miejscowych na cele publiczne albo do nieruchomości, dla których wydana została decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl art. 6 pkt 1 ww. ustawy, celami publicznymi w rozumieniu ustawy jest m.in. wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

Zgodnie z art. 112 ust. 2 ww. ustawy, wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego na nieruchomości. Wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób, niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy (art. 112 ust. 3 ww. ustawy). Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, należy poprzedzić rokowaniami o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112 ust. 3, przeprowadzonymi między starostą, wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej, a właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości, a także osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. W trakcie prowadzenia rokowań może być zaoferowana nieruchomość zamienna (art. 114 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). W przypadku natomiast, kiedy wywłaszczana ma być nieruchomość na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, rokowania przeprowadza organ wykonawczy tej jednostki (art. 114 ust. 2 ww. ustawy).

Na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw. Stosownie do art. 130 ust. 1 zdanie pierwsze ww. ustawy, wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu.

Ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości (art. 130 ust. 2 ww. ustawy).

Z powołanych przepisów wynika, że wywłaszczenie nieruchomości lub części nieruchomości przeznaczonej pod budowę dróg publicznych stanowi wywłaszczenie na cele publiczne. Wywłaszczanemu właścicielowi przysługuje odszkodowanie, którego zasady ustalania i wypłacenia określa ustawa o gospodarce nieruchomościami.

Podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w cytowanym uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest, aby uzyskany przychód z tytułu odszkodowania lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości był wypłacany stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

Ponadto analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że przedmiotowe zwolnienie nie będzie przysługiwało, jeżeli łącznie spełnione zostaną następujące warunki:

*   nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem;

*   cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny zbycia.

Zatem, w przypadku gdy spełniony zostanie tylko jeden z warunków albo żaden z nich, wówczas uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki cywilnej, w której posiada 50% udziałów. W dniu 31 października 2003 r., wspólnicy Spółki cywilnej działając na zasadach współwłasności łącznej, nabyli nieruchomość będącą własnością Skarbu Państwa od syndyka masy upadłościowej. Decyzją Wojewody z dnia 26 września 2014 r., dotyczącą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, część nieruchomości Spółki cywilnej została przeznaczona pod przebudowę w celurealizacji inwestycji drogowej. Decyzją z dnia 6 maja 2016 r., Wojewoda orzekł o ustaleniu odszkodowania w wysokości 277 420,00 zł za prawo użytkowania wieczystego i składniki budowlane znajdujące się na terenie nieruchomości oraz o powiększeniu odszkodowania o kwotę równą 5% wartości prawa użytkowania wieczystego, tj. 13 871,00 zł. W listopadzie 2016 r., odszkodowanie w wysokości 277 420 zł wpłynęło na rachunek kredytu inwestycyjnego zaciągniętego przez Spółkę na zakup powyższej nieruchomości. Kwota 13 871 zł została przekazana przez wypłacającego odszkodowanie bezpośrednio do Urzędu Miasta, bez udziału Wnioskodawcy, na poczet zaległości Wnioskodawcy w podatku od nieruchomości. Przedmiotowe odszkodowanie zostało wycenione i wypłacone zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca oraz drugi wspólnik Spółki cywilnej są właścicielami nieruchomości gruntowej od 2003 r. Oznacza to, że nabycie ww. nieruchomości miało miejsce w okresie przekraczającym 2 lata przed wszczęciem postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, które nastąpiło w roku 2014. Wskazać również należy, że odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia części nieruchomości wypłacone zostało stosownie do przepisów art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W związku z powyższym, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać, że pierwsza z dwóch negatywnych przesłanek zwolnienia przedmiotowego nie została spełniona.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane uprzednio przepisy prawa należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę proporcjonalnie do Jego udziałów w Spółce cywilnej, z tytułu odszkodowania wypłaconego Mu w związku z przejęciem przez Skarb Państwa części nieruchomości na cele realizacji inwestycji drogowej, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego. A zatem mając na uwadze powyższe, interpretacja indywidualna dotyczy Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla drugiego wspólnika Spółki cywilnej.

Odnosząc się natomiast do kwot podanych we wniosku, tut. Organ informuje, że zgodnie, z zasadą samoopodatkowania obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. W związku z powyższym tut. Organ nie może odnieść się do kwot wskazanych przez Wnioskodawcę.

Końcowo wskazać należy, że interpretację indywidualną wydano wyłącznie w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa i tut. Organ podatkowy nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do zbierania materiałów dowodowych w sposób odpowiadający dyspozycji art. 187 w związku z art. 122 ww. ustawy. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. W konsekwencji, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.