Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.375.2021.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-05-25
Teza: Obowiązki płatnika w związku z opłaceniem składek na ubezpieczenie społeczne.
Słowa kluczowe: kontrola; obowiązek-obowiązek płatnika; składki-składki na ubezpieczenie społeczne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 kwietnia 2021 r. (data wpływu 22 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z opłaceniem składek na ubezpieczenie społeczne – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z opłaceniem składek na ubezpieczenie społeczne

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz następujące zdarzenie przyszłe.

Dom Kultury jest instytucją kultury, wpisaną do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Podstawowym celem Domu Kultury, zawartym w statucie, jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury.

W roku 2017 w Domu Kultury została przeprowadzona kontrola w zakresie prawidłowości naliczania składek ZUS, w wyniku której umowy o dzieło wykonywane w latach 2013-2016, zostały uznane za umowy zlecenia podlegające oskładkowaniu. Dom Kultury został zobowiązany do zapłaty składek ZUS od tych umów, zapłacił składki leżące po stronie zleceniodawcy i zleceniobiorców. Z ZUS został zawarty układ ratalny. Dom Kultury dokonał już spłaty całości zobowiązania.

W związku z tym, że ze zleceniobiorcami nie łączy już Dom Kultury stosunek cywilnoprawny, Dom Kultury nie odprowadził zaliczki na podatek dochodowy od byłych zleceniobiorców, którym sfinansował składki, przychód z tego tytułu wykazuje w informacji PIT-11 sporządzanej dla podatnika, który sam dokonuje opodatkowania w zeznaniu rocznym. Dom Kultury wystąpił do byłych zleceniobiorców z wezwaniem do zapłaty, ale nie otrzymał spłaty należności z ich strony.

W roku 2021 Dom Kultury wystąpił z powództwem do sądu przeciwko byłym zleceniobiorcom o zapłatę tych składek. Sprawa jest w toku, na dzień dzisiejszy nie ma prawomocnego wyroku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Dom Kultury właściwie rozpoznał jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o p.d.o.f., w informacji PIT-11, sporządzonej dla byłych zleceniobiorców, z którymi ustał już stosunek cywilnoprawny, i którzy nie zwrócili zleceniodawcy składek leżących po ich stronie, a które Dom Kultury zapłacił w poprzednim roku, a oni sami dokonają jego opodatkowania w rozliczeniu rocznym?
2.  Czy w sytuacji gdy wyrok sądowy będzie pozytywny dla Domu Kultury i byli zleceniobiorcy zwrócą wszystkie składki, Dom Kultury nie ma obowiązku sporządzenia korekty PIT-11 za poprzedni rok, a byli zleceniobiorcy – osoby fizyczne, które dokonały zwrotu nienależnie pobranego świadczenia mają prawo do odliczenia tego świadczenia od dochodu w rozliczeniu rocznym za rok, w którym dokonali zwrotu składek dla Domu Kultury?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź w zakresie pytania nr 1 oraz części pytania nr 2 dotyczącej kwestii obowiązków płatnika.

Natomiast w zakresie części pytania nr 2 dotyczącej kwestii obowiązków zleceniobiorcy wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.

Dom Kultury zapłacił w poprzednim roku podatkowym zaległe składki do ZUS za byłych zleceniobiorców, które zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych powinny obciążać zleceniobiorcę, a których były zleceniobiorca nie zwrócił dla Domu Kultury, i zakwalifikował wartość przedmiotowych składek, które stanowią dla tej osoby przysporzenie majątkowe, jako przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu w PIT-11 w części F, stosownie do postanowień art. 42a ust. 1. Definicję przychodu z innych źródeł reguluje art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o p.d.o.f. Przepis ten zawiera otwarty katalog przychodów z innych źródeł. Z uwagi na to, że w dacie zapłaty zaległych składek za zleceniobiorców, stron nie łączyła umowa zlecenia ani jakikolwiek inny stosunek prawny, zaległości z tytułu składek, zapłacone za byłych zleceniobiorców do ZUS zostały zakwalifikowane jako przychód z innych źródeł, który podatnicy rozliczą samodzielnie w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

W związku z zapłatą należności (zaległych składek) przez byłych zleceniobiorców dla Domu Kultury w roku bieżącym, które to składki zostały wcześniej pokryte z majątku Domu Kultury, a które powinny obciążyć zleceniobiorcę i zostały wcześniej rozpoznane jako przychód zleceniobiorcy, Dom Kultury nie ma obowiązku dokonania korekty PIT-11 za rok poprzedni, bowiem informacja ta została sporządzona prawidłowo i brak jest podstaw prawnych do korygowania tej informacji. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy p.d.o.f. w momencie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, podatnik – były zleceniobiorca, bezpośrednio w zeznaniu rocznym dokonuje odliczeń, pozwalających samodzielnie pomniejszyć podstawę obliczenia podatku o dokonane w roku podatkowych zwroty, które uprzednio zwiększyły jego dochód podlegający opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie obowiązków płatnika w związku z opłaceniem składek na ubezpieczenie społeczne jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Należy wyjaśnić, że za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów) bądź uniknięciu jego pomniejszenia (zaoszczędzenie wydatków).

Zatem do przychodów należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby. Takim świadczeniem jest m.in. wykonanie zobowiązania danej osoby przez inny podmiot (np. zapłacenie składki przez pracodawcę środkami z jego majątku w sytuacji, gdy powinna być ona sfinansowana środkami pracownika).

Z definicji pojęcia przychodu, jako świadczenia otrzymanego, czy też w niektórych przypadkach postawionego do dyspozycji, wnosić można również o momencie jego uzyskania. Określenie momentu uzyskania przychodu ma bardzo istotne znaczenie przede wszystkim z tego powodu, że podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany jest w danym czasie. Konieczne jest zatem określenie momentu uzyskania przychodu, by przyporządkować przychód do danego okresu rozliczeniowego – roku podatkowego, a w niektórych przypadkach również miesiąca (w przypadku zaliczkowego rozliczania podatku).

W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wymienia źródła przychodów, którymi są m.in. – inne źródła (pkt 9).

Zgodnie z art. 20 ust. 1 powoływanej ustawy: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tej regulacji. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne czy częściowo odpłatne.

Zgodnie natomiast z treścią art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, tj. „Informacja o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11)”.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że w roku 2017 w Domu Kultury została przeprowadzona kontrola w zakresie prawidłowości naliczania składek ZUS, w wyniku której umowy o dzieło wykonywane w latach 2013-2016 zostały uznane za umowy zlecenie podlegające oskładkowaniu. Dom Kultury został zobowiązany do zapłaty składek ZUS od tych umów. Dom Kultury zapłacił składki leżące po stronie Domu Kultury i zleceniobiorców. Dom Kultury dokonał już spłaty całości zobowiązania. W związku z tym, że ze zleceniobiorcami nie łączy już Dom Kultury stosunek cywilnoprawny, Dom Kultury nie odprowadził zaliczki na podatek dochodowy od byłych zleceniobiorców, którym sfinansował składki, przychód z tego tytułu wykazuje w informacji PIT-11 sporządzanej dla zleceniobiorców, który sam dokonuje opodatkowania w zeznaniu rocznym. Dom Kultury wystąpił do byłych zleceniobiorców z wezwaniem do zapłaty, ale nie otrzymał spłaty należności z ich strony. W roku 2021 Dom Kultury wystąpił z powództwem do sądu przeciwko byłym zleceniobiorcom o zapłatę tych składek. Sprawa jest w toku, na dzień dzisiejszy nie ma prawomocnego wyroku.

Odnosząc się do powyższego opisu stanu faktycznego oraz mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że sfinansowanie przez Wnioskodawcę składek na ubezpieczenie społeczne, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny być opłacone ze środków ubezpieczonego, jest okolicznością, która powoduje powstanie u tego podatnika (byłego zleceniobiorcy) przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osoba ta uzyskała bowiem wymierną korzyść majątkową, gdyż inny podmiot, tj. Wnioskodawca, poniósł kosztem swojego majątku wydatek, który winien być sfinansowany majątkiem (dochodami) tej osoby. Przychód tej osoby – w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – powstaje w dniu opłacenia przez Wnioskodawcę opisanych składek.

Przychodem jest kwota ww. składek na ubezpieczenie społeczne sfinansowana przez Wnioskodawcę, którą winien zapłacić były zleceniobiorca.

Kwalifikacja przychodu do odpowiedniego źródła przychodów zależy od tego, czy beneficjentem przychodu jest osoba, z którą w chwili opłacenia składek łączył z Wnioskodawcą stosunek prawny czy też nie.

W sytuacji, gdy zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Wnioskodawca jako zleceniodawca był zobowiązany do odprowadzenia składek na ubezpieczenie społeczne za ówczesnego zleceniobiorcę, to w części, w której składki te powinny zostać sfinansowane z dochodów tej osoby fizycznej, a zostały zapłacone przez Wnioskodawcę, stanowią (w momencie dokonywania niniejszego świadczenia) przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż w dniu powstania przychodu osoba ta nie jest zleceniobiorcą Wnioskodawcy.

Przychód ten nie mieści się w zakresie żadnego ze zwolnień wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie został od niego zaniechany pobór podatku w drodze rozporządzenia Ministra Finansów.

W konsekwencji, na Wnioskodawcy ciąży – stosownie do treści art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – obowiązek wystawienia dla byłego zleceniobiorcy informacji PIT-11 za rok, w którym Wnioskodawca dokonał faktycznej zapłaty ww. składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i wykazania w poz. „inne źródła” kwoty zapłaconych składek, w części która powinna być finansowana ze środków byłego zleceniobiorcy.

Reasumując – Dom Kultury właściwie rozpoznał jako przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w informacji PIT-11, sporządzonej dla byłych zleceniobiorców, z którymi ustał już stosunek cywilnoprawny i którzy nie zwrócili Wnioskodawcy składek leżących po ich stronie, a które Wnioskodawca zapłacił w poprzednim roku.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, czy powinien dokonać korekty informacji PIT-11 za lata ubiegłe, należy stwierdzić, że zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 8 tej ustawy: płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Należy wskazać zatem, że ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego obliczenia, poboru i odprowadzenia w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń i innych świadczeń wypłaconych lub postawionych do dyspozycji podatnika, a także sporządzenia i przekazania podatnikowi i urzędowi skarbowemu w ustawowym terminie informacji według ustalonego wzoru.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Z przepisu art. 81 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa wynika, że: jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Natomiast z § 2 tego artykułu wynika, że skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Powyższe regulacje stanowią zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym, poprawnym wypełnieniu formularza.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku informacje oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że brak jest uzasadnionych podstaw do dokonania korekty informacji PIT-11 wystawionych za rok ubiegły (w związku z opłaceniem przez Dom Kultury składek za byłych zleceniobiorców), ponieważ informacje te były sporządzone prawidłowo i odzwierciedlały one zaistniały w ubiegłym roku stan faktyczny.

Reasumując – w sytuacji gdy wyrok sądowy będzie pozytywny dla Domu Kultury i byli zleceniobiorcy zwrócą wszystkie składki, Dom Kultury nie ma obowiązku sporządzenia korekty informacji PIT-11, o której mowa we wniosku.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.