Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.677.2020.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-01-21
Teza: moment powstania obowiązku podatkowego dla nabycia energii elektrycznej od zagranicznego kontrahenta
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; kontrahent-kontrahent zagraniczny; nabycie; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. z m.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2020 r. (data wpływu 9 listopada 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego dla nabycia energii elektrycznej od zagranicznego kontrahenta - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu nabycia energii elektrycznej od zagranicznego kontrahenta.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, X. S.A. z siedzibą w (…) (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) to spółka prawa handlowego, działająca na rynku od 2013 r. Głównym przedmiotem jej działalności jest handel energią elektryczną (35.14.Z), a także wytwarzanie energii elektrycznej (35.11.Z), przesyłanie energii elektrycznej (35.12.Z) oraz dystrybucja energii elektrycznej (35.13.Z). W 2014 r. Spółka uzyskała koncesję na obrót energią elektryczną, zaś w 2015 r. rozpoczęła nabywanie energii elektrycznej od wytwórców odnawialnych źródeł energii (OZE).

Dodatkowo, Wnioskodawca kupuje energię elektryczną od pojedynczych wytwórców w celu agregacji ich wolumenu i dalszej odsprzedaży na rynkach hurtowych. W zakresie swojej działalności Spółka oferuje zakup praw majątkowych do świadectw pochodzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.

W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca współpracuje z zagranicznymi posiadającymi siedziby w innych krajach Unii Europejskiej podmiotami, w tym również jest stroną transakcji rozliczanych przez izby rozliczeniowe oraz giełdy towarowe z różnych krajów członkowskich i innych (miejsce siedziby izb rozliczeniowych oraz giełd pozostaje bez znaczenia dla treści niniejszego wniosku). Transakcje te dotyczą zakupu oraz sprzedaży energii elektrycznej.

Wnioskodawca zawiera również transakcje dotyczące zarówno kupna, jak i sprzedaży energii elektrycznej z krajowymi i zagranicznymi przedsiębiorstwami obrotu działającymi na rynku hurtowym energii elektrycznej. Kontrahenci Spółki, jak również sama Spółka, nabywają przedmiotowe towary w celu dalszej odsprzedaży na podstawie dwustronnych umów, kontraktów terminowych lub w ramach obrotu na krajowej albo zagranicznych giełdach towarowych.

Z uwagi na fakt, że znaczącą część transakcji Spółka dokonuje z podmiotami, które posiadają siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium państw członkowskich UE innych niż Polska, otrzymuje faktury potwierdzające dokonanie takich transakcji w oparciu o przepisy art. 38 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.).

W oparciu o przedmiotowe dokumenty, Spółka dokonuje rozliczenia podatku VAT zgodnie z zasadą „odwrotnego obciążenia”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakim okresie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w przypadku nabycia energii elektrycznej od kontrahenta posiadającego siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego zastosowanie znajduje przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy dla zakupu energii elektrycznej od zagranicznego kontrahenta, dokonywanego w ramach „odwrotnego obciążenia”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT powstanie w okresie:

*   wystawienia przez kontrahenta zagranicznego dokumentu potwierdzającego sprzedaż wskazanych powyżej towarów, tj. faktury wystawionej zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wystawcy faktury;

*   upływu terminu płatności z tytułu przedmiotowej dostawy, jeżeli kontrahent zagraniczny nie udokumentował transakcji lub dokument potwierdzający taką transakcję został wystawiony po terminie płatności.

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.

Stosownie zaś do art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, ustawodawca nie przewidział szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego. Powoduje to, że w tym przypadku zastosowanie znajdą przepisy szczególne odnoszące się do dostaw energii elektrycznej.

Tym samym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury dokumentującej dostawę energii. Na powstanie obowiązku podatkowego wg tych samych zasad dla dostaw energii dokonanej przez podmiot krajowy lub też przez podmiot posiadający siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, do którego zastosowanie znajduje przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, wskazuje zastrzeżenie w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT, które jednoznacznie wskazuje, że nie stosuje się tego przepisu do usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług. A zatem ma on zastosowanie do dostaw energii, niezależnie od podmiotu, który jest zobowiązany do rozliczenia podatku VAT należnego od takiej dostawy.

Oznacza to, że w przypadku, gdy podatnik od wartości dodanej, niezwiązany brzmieniem art. 106i ustawy o VAT, wystawi dokument potwierdzający przedmiotową transakcję, to spowoduje to powstanie obowiązku podatkowego u nabywcy (w omawianym przypadku - Wnioskodawcy).

Dodatkowo, z uwagi na brak możliwości zastosowania wobec kontrahenta, będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, przepisu art. 106i ustawy o VAT, nie ma możliwości ustalenia, w jakim momencie podatnik ten powinien wystawić dokument potwierdzający sprzedaż energii na rzecz Spółki. W polskich przepisach brak jest bowiem terminu określającego moment wystawienia faktury przez podatnika od wartości dodanej, termin taki regulowany jest bowiem jedynie przez przepisy prawa właściwe dla dostawcy energii.

W omawianej sytuacji, nie będzie mieć zatem zastosowania termin wskazany art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy o VAT. Zastosowanie znajdzie natomiast przepis art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, zgodnie z którym, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu (tu: polskie przepisy nie określają terminu dla transakcji, o których mowa we wniosku) - z chwilą upływu terminu płatności.

Wobec powyższego, w ocenie Spółki obowiązek podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej, dla której podatnikiem jest nabywca, powstanie w okresie:

*   wystawienia przez kontrahenta zagranicznego dokumentu potwierdzającego sprzedaż wskazanych powyżej towarów, tj. m.in. faktury wystawionej zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wystawcy faktury;

*   upływu terminu płatności z tytułu przedmiotowej dostawy, jeżeli kontrahent zagraniczny nie udokumentował transakcji lub dokument potwierdzający taką transakcję został wystawiony po terminie płatności.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wydanych indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, którymi pomocniczo należy również posłużyć się w przedmiotowej sprawie: Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 9 stycznia 2015 roku, sygn. ITPP3/443-607a/14/MD, gdzie potwierdzono, że: „obowiązek podatkowy dla zakupu energii elektrycznej lub gazu ziemnego (przewodowego) od zagranicznego kontrahenta, dokonywanego w ramach „odwrotnego obciążenia”, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT powstanie w okresie:

*   wystawienia przez kontrahenta zagranicznego dokumentu potwierdzającego sprzedaż wskazanych powyżej towarów, tj. faktury wystawionej zgodnie z przepisami obowiązującymi w państwie wystawcy faktury;

*   upływu terminu płatności z tytułu przedmiotowej dostawy, jeżeli kontrahent zagraniczny nie udokumentował transakcji lub dokument potwierdzający taką transakcję został wystawiony po terminie płatności.

Stosownie bowiem do przepisów art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a) ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego. Zgodnie natomiast z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności”. Analogicznie w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2017 roku w sprawie o sygnaturze 1462-IPPP3.4512.125.2017.1.RD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Końcowo tut. Organ zauważa, że obecny publikator ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług to: Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.