Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.249.2025.3.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-30
Teza: Ustalenie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych
(rezydencji podatkowej); Dania.
Słowa kluczowe: Dania
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
rezydencja-rezydencja podatkowa
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – na wezwania organu – pismem z 9 czerwca 2025 r. (wpływ) oraz 22
    czerwca 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od roku 2021 mieszka Pani na stałe w Danii. W roku 2023 jednocześnie była Pani
    zatrudniona w duńskiej firmie w Danii oraz w polskiej firmie w Polsce. Obecnie
    zatrudniona jest Pani tylko w polskiej firmie w Polsce, jednak pracę wykonuje Pani głównie
    zdalnie – online.
    Do A. przyjeżdża Pani średnio raz w miesiącu na kilka dni. Generalnie więcej niż 185 dni w
    roku przebywa Pani w Danii.
    Swoje dochody z Polski rozlicza Pani każdego roku w polskim Urzędzie Skarbowym – PIT-
    37, zaś dochody z Danii rozlicza Pani w duńskim Urzędzie Skarbowym. Dodatkowo, co
    roku zgłasza Pani w duńskim Urzędzie Skarbowym zarobki z Polski oraz kwotę opłaconego
    podatku w Polsce. Posiada Pani pełny status podatkowy w Danii, numer CPR duński oraz
    certyfikat rezydencji podatkowej.
    Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Pani wniosek dotyczy roku podatkowego 2022, 2023 i 2024 oraz lat kolejnych.
    W okresach, których dotyczy wniosek, zamieszkiwała Pani i nadal zamieszkuje Pani w
    Danii, jednak w Danii oraz w Polsce składała Pani deklaracje rozliczeniowe. W duńskim
    systemie podatkowym jest Pani zarejestrowana od roku 2021. W okresie od stycznia 2021
    r. zamieszkuje Pani powyżej 183 dni w roku w Danii. Pani mąż jest Duńczykiem, w Danii
    prowadzi działalność gospodarczą i oboje Państwo mieszkacie w Danii. W Danii studiuje i
    mieszka również Pani córka.
    Pani stałe miejsce zamieszkania jest w Danii, ul. (...), wraz z Pani mężem. Duński Certyfikat
    rezydencji został wydany 17 grudnia 2020 r., numer (...), na podstawie którego wydano
    Pani CPR numer (...), którym posługuje się Pani nie tylko do celów podatkowych.
    W Danii mieszka Pani mąż, A.B., z pochodzenia Duńczyk. W Danii Pani mąż pracuje i
    prowadzi własną firmę, X. Pani córka studiuje i mieszka w Danii od 2022 r. Mąż prowadzi
    firmy również w Polsce (Y Sp. z o.o. oraz Z Sp. z o.o.).
    Posiada Pani umowę o pracę z firmą Y Sp. z o.o., i otrzymuje Pani miesięczne
    wynagrodzenie na polskie konto bankowe. Corocznie rozlicza Pani PIT-11 w Polsce z
    otrzymanych dochodów w Polsce. Pani praca polega na tym, że wiele czynności może Pani
    wykonywać online podczas pobytu w Danii i nie ma potrzeby, aby pracując przebywała
    Pani w biurze w Polsce każdego dnia. Jednocześnie, w związku z prowadzeniem firmy
    przez Pani męża w Polsce, przyjeżdżają Państwo regularnie do Polski, przynajmniej raz w
    miesiącu na 3-5 dni maksymalnie.
    Podczas pobytu w Polsce zatrzymują się Państwo w Pani mieszkaniu w A., gdyż tam
    posiada Pani nieruchomość. Polska firma Pani męża również ma siedzibę w A..
    Nie posiada Pani żadnych inwestycji ani kredytów w Polsce. Posiada Pani konta bankowe,
    których rachunki zostały otwarte wiele lat temu, jeszcze przed Pani wyprowadzką do
    Danii. Posiada Pani również ubezpieczenie na życie w Polsce, którą to umowę zawarła Pani
    w roku 2001 i cały czas kontynuuje opłacanie składek miesięcznych. W Danii obecnie Pani
    nie pracuje.

    W Danii nie posiada Pani nieruchomości. Dom jest zapisany na Pani męża. Posiada Pani z
    mężem wspólne konto bankowe w duńskim banku. Powyższe informacje będą miały
    odzwierciedlenie w latach następnych.
    Nie ma Pani w planach powrotu do Polski.
    W latach 2021-2022 uczęszczała Pani do szkoły językowej celem nauczenia się języka
    duńskiego. W grudniu 2022 r. w Danii zdała Pani egzamin PD3 potwierdzający Pani
    znajomość języka duńskiego. W roku 2023, od maja do listopada uczęszczała Pani na
    zajęcia do szkoły SOSU – opiekunka socjalno-społeczna w (...) w Danii celem zdobycia
    kwalifikacji i zatrudnienia w Danii. Aby móc uczęszczać na zajęcia do szkoły SOSU, Pani
    komuna, (...), podpisała z Panią umowę kontraktową, za którą otrzymywała Pani regularne
    wynagrodzenie. Jednocześnie w tym samym czasie zajmowała się Pani sprawami w
    polskiej firmie Pani męża, tak jak wcześniej wyjaśniono, online.
    Nie przynależy Pani do żadnych klubów ani organizacji. Ma Pani uprawnienia do
    głosowania w wyborach lokalnych w Danii oraz możliwość dokonania wyboru, z którego
    kraju będzie Pani głosować, jeśli chodzi o wybory do Parlamentu Europejskiego.
    Od momentu przeprowadzki do Danii, czyli od grudnia 2020 r., cała Pani aktywność
    społeczna odbywa się w Danii – będzie to miało odzwierciedlenie w latach następnych.
    Podczas przyjazdu do Polski zatrzymuje się Pani w Pani mieszkaniu w A.
    Podczas przyjazdu do Polski będzie Pani zatrzymywała się w swoim mieszkaniu, dopóki
    będzie Pani w jego posiadaniu. Jednocześnie Pani pobyt w Polsce będzie wiązał się tylko z
    odwiedzinami rodziny, co oznacza, że będzie Pani przebywała w Polsce kilka dni w roku.
    Od roku 2021 większą część roku przebywa Pani w Danii wraz z mężem i córką. Posiada
    Pani obywatelstwo polskie. W latach następnych będzie Pani przebywała większą część
    roku wyłącznie w Danii wraz z mężem i córką, gdzie znajduje się Pani centrum interesów
    gospodarczych.
    W roku 2023 była Pani jednocześnie zatrudniona w polskiej firmie męża oraz przez (...),
    gdyż uczęszczała Pani do szkoły SOSU. W roku 2023 otrzymała Pani przychody ze stosunku
    pracy w obu krajach jednocześnie: umowa o pracę w polskiej firmie oraz umowa o
    kształcenie w duńskiej komunie, (...).
    Na pytanie z wezwania czy wynagrodzenia były/będą wypłacane przez pracodawcę lub w
    imieniu pracodawcy, który nie miał miejsca zamieszkania lub siedziby w państwie (w
    państwach), w którym wykonywała/będzie Pani wykonywać Pani pracę wyjaśniła Pani, że
    nie, (...) - siedziba w Danii, Y Sp. z o.o.– A..
    Z kolei na pytanie z wezwania czy pracodawca posiadał/będzie posiadał w kraju (krajach),
    w których wykonywała/będzie Pani wykonywać pracę, zagraniczny zakład lub stałą
    placówkę w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i Pani
    wynagrodzenia były/będą ponoszone przez ten zakład lub placówkę wskazała Pani, że tak.
    Dochód z Danii ma Pani rozliczony w Danii, zaś dochód z Polski ma Pani rozliczony w
    Polsce oraz zgłoszony do Urzędu Skarbowego w Danii, co sprawia, że jest Pani
    zobowiązana dopłacać rokrocznie różnice podatkowe między krajami. W Danii również od
    stycznia 2025 r. płaci Pani co miesiąc tzw. B-skat.
    W latach następnych po 2024 r. będzie Pani posiadała miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych w Danii. W latach 2022-2024 oraz latach następnych Dania traktowała
    /będzie traktować Panią jako osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych
    zgodnie z wewnętrznym prawem tego państwa. Zgodnie z wewnętrznym prawem
    duńskim rozlicza się Pani wraz z małżonkiem w duńskim Urzędzie Skarbowym.
    Dodatkowo co miesiąc płaci Pani tzw. Podatek B-skat, jako osoba mieszkająca w Danii, jak
    każdy duński obywatel.
    W latach następnych nie będzie Pani przebywała w Polsce dłużej niż 183 dni. W latach
    2022-2024 miała Pani i kolejnych będzie Pani miała stałe miejsce zamieszkania w Danii.

    W związku z przygotowywaniem polskiej firmy do zamknięcia/likwidacji wkrótce utraci
    Pani zdolność uzyskiwania dochodów z Polski. Jednocześnie nie zamierza Pani
    podejmować innej pracy w Polsce. Po zlikwidowaniu firmy Y zamierza Pani pracować tylko
    w Danii.
    Jeśli chodzi o pobyt nieprzekraczający łącznie 183 dni – nie przebywała Pani i nie przebywa
    Pani łącznie 183 dni w okresie 12 miesięcy w Polsce. Główna działalność męża jest
    skoncentrowana w Danii, co nie pozwala Pani na przebywanie w Polsce łącznie 183 dni w
    roku. Tak jak wyjaśniała Pani wcześniej, do Polski przyjeżdżała Pani i przyjeżdża Pani na 3-
    5 dni w miesiącu, a następnie wracała Pani i wraca do Danii. Pani centrum interesów
    osobistych i gospodarczych znajduje się w Danii. W latach 2022-2024 przebywała Pani i w
    latach kolejnych będzie Pani przebywała w Danii przez okres dłuższy niż 183 dni w roku. W
    Danii jest Pani dom wraz z mężem i córką, która pracuje i studiuje w Danii i która również
    zamierza pozostać w Danii na stałe.
    Pytania
    1) Czy ma Pani obowiązek rozliczania swoich dochodów z Danii w Polsce?
    2) Czy w związku z tym, że jest Pani rezydentem podatkowym duńskim nie ma Pani
      takiego obowiązku?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, nie ma Pani obowiązku rozliczania swoich dochodów z Danii w Polsce,
    ponieważ jest Pani rezydentem podatkowym tamtego kraju i rozlicza Pani dochody
    duńskie w Danii.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki zostały określone jako tzw. alternatywa
    łączna (w postaci spójnika „lub”). Zatem spełnienie choćby jednego z ww. warunków jest
    wystarczające dla uznania, że podatnik ma miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu
    omawianego przepisu, a więc podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie danej osoby za mającą miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie
    centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przez
    „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska,
    przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż
    183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ww. warunek stanowi samodzielną podstawę do uznania określonej
    kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania przez nich
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych.
    Natomiast osoby fizyczne, które nie spełniają żadnego z kryteriów określonych w
    cytowanym wyżej art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli:
    1) nie posiadają na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych
      (ośrodka interesów życiowych) ani
    2) nie przebywają na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym,
    nie mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu
    omawianej ustawy, a tym samym posiadają w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy,
    czyli są zobowiązane do zapłaty podatku tylko od dochodów uzyskanych w danym roku na
    terytorium Polski.
    Ponadto wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania.
    Ze złożonego wniosku wynika, że powzięła Pani wątpliwość czy ma Pani obowiązek
    rozliczania swoich dochodów z Danii w Polsce.
    W związku z tym należy odwołać się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą
    Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku,
    sporządzonej w Warszawie 6 grudnia 2001 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368) zmienionej
    Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji:

      W rozumieniu niniejszej konwencji określenie ,,osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z
      prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub
      organ lokalny. Określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w
      tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z
      tytułu majątku położonego tylko w tym Państwie.
    Art. 4 ust. 2 Konwencji stanowi, że:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w
      obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
        a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
        tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
        b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania z żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym
        Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
        c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym
        Państwie, którego jest obywatelem,
        d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do
    Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest
    umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w
    zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania.
    Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z
    Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko
    domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne,
    aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od
    czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy

    ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania.
    Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji
    Z analizy Pani opisu sprawy wynika, że od roku 2021 mieszka Pani na stałe w Danii. Pani
    stałe miejsce zamieszkania jest w Danii, ul. (...), wraz z Pani mężem. W duńskim systemie
    podatkowym jest Pani zarejestrowana od roku 2021. Duński Certyfikat rezydencji został
    wydany 17 grudnia 2020 r., numer (...), na podstawie którego wydano Pani CPR numer (...),
    którym posługuje się Pani nie tylko do celów podatkowych. W okresie od stycznia 2021 r.
    zamieszkuje Pani powyżej 183 dni w roku w Danii. Pani mąż jest Duńczykiem, w Danii
    prowadzi działalność gospodarczą i oboje Państwo mieszkacie w Danii. W Danii Pani mąż
    pracuje i prowadzi własną firmę, X. W Danii studiuje i mieszka również Pani córka. Pani
    córka studiuje i mieszka w Danii od 2022 r. Mąż prowadzi firmy również w Polsce (Y Sp. z o.
    o. oraz Z sp. z o.o.). W Danii nie posiada Pani nieruchomości. Dom jest zapisany na Pani
    męża. Posiada Pani z mężem wspólne konto bankowe w duńskim banku. Powyższe
    informacje będą miały odzwierciedlenie w latach następnych. Nie ma Pani w planach
    powrotu do Polski. Do A. przyjeżdża Pani średnio raz w miesiącu na kilka dni. Generalnie
    więcej niż 185 dni w roku przebywa Pani w Danii. Podczas pobytu w Polsce zatrzymują się
    Państwo w Pani mieszkaniu w A., gdyż tam posiada Pani nieruchomość. Polska firma Pani
    męża również ma siedzibę w A.. Nie posiada Pani żadnych inwestycji ani kredytów w
    Polsce. Posiada Pani konta bankowe, których rachunki zostały otwarte wiele lat temu,
    jeszcze przed Pani wyprowadzką do Danii. Posiada Pani również ubezpieczenie na życie w
    Polsce, którą to umowę zawarła Pani w roku 2001 i cały czas kontynuuje opłacanie składek
    miesięcznych. W okresach, których dotyczy wniosek zamieszkiwała Pani i nadal
    zamieszkuje w Danii. W roku 2023 jednocześnie była Pani zatrudniona w duńskiej firmie w
    Danii oraz w polskiej firmie w Polsce. Obecnie zatrudniona jest Pani tylko w polskiej firmie
    w Polsce, jednak pracę wykonuje Pani głównie zdalnie – online. Swoje dochody z Polski
    rozlicza Pani każdego roku w polskim Urzędzie Skarbowym – PIT-37, zaś dochody z Danii
    rozlicza Pani w duńskim Urzędzie Skarbowym. Dodatkowo co roku zgłasza Pani w duńskim
    Urzędzie Skarbowym zarobki z Polski oraz kwotę opłaconego podatku w Polsce. Posiada
    Pani umowę o pracę z firmą Y Sp. z o.o., i otrzymuje Pani miesięczne wynagrodzenie na
    polskie konto bankowe. Corocznie rozlicza Pani PIT-11 w Polsce z otrzymanych dochodów
    w Polsce. Pani praca polega na tym, że wiele czynności może Pani wykonywać online
    podczas pobytu w Danii i nie ma potrzeby, aby pracując przebywała Pani w biurze w
    Polsce każdego dnia. Jednocześnie, w związku z prowadzeniem firmy przez Pani męża w
    Polsce, przyjeżdżają Państwo regularnie do Polski, przynajmniej raz w miesiącu na 3-5 dni
    maksymalnie. W Danii obecnie Pani nie pracuje. W latach 2021-2022 uczęszczała Pani do
    szkoły językowej celem nauczenia się języka duńskiego. W grudniu 2022 r. w Danii zdała
    Pani egzamin PD3 potwierdzający Pani znajomość języka duńskiego. W roku 2023, od
    maja do listopada uczęszczała Pani na zajęcia do szkoły SOSU – opiekunka socjalno-
    społeczna w (...) w Danii celem zdobycia kwalifikacji i zatrudnienia w Danii. Aby móc
    uczęszczać na zajęcia do szkoły SOSU, Pani komuna, (...), podpisała z Panią umowę
    kontraktową, za którą otrzymywała Pani regularne wynagrodzenie. Jednocześnie w tym
    samym czasie zajmowała się Pani sprawami w polskiej firmie Pani męża, tak jak wcześniej
    wyjaśniono, online. Nie przynależy Pani do żadnych klubów ani organizacji. Ma Pani
    uprawnienia do głosowania w wyborach lokalnych w Danii oraz możliwość dokonania
    wyboru, z którego kraju będzie Pani głosować, jeśli chodzi o wybory do Parlamentu
    Europejskiego. Od momentu przeprowadzki do Danii, czyli od grudnia 2020 r., cała Pani

    aktywność społeczna odbywa się w Danii – będzie to miało odzwierciedlenie w latach
    następnych. Podczas przyjazdu do Polski będzie zatrzymywała się Pani w swoim
    mieszkaniu, dopóki będzie Pani w jego posiadaniu. Jednocześnie Pani pobyt w Polsce
    będzie wiązał się tylko z odwiedzinami rodziny, co oznacza, że będzie Pani przebywała w
    Polsce kilka dni w roku. Od roku 2021 większą część roku przebywa Pani w Danii wraz z
    mężem i córką. Posiada Pani obywatelstwo polskie. W latach następnych będzie Pani
    przebywała większą część roku wyłącznie w Danii wraz z mężem i córką, gdzie znajduje się
    Pani centrum interesów gospodarczych. W roku 2023 była Pani jednocześnie zatrudniona
    w polskiej firmie męża oraz przez (...), gdyż uczęszczała Pani do szkoły SOSU. W roku 2023
    otrzymała Pani przychody ze stosunku pracy w obu krajach jednocześnie: umowa o pracę
    w polskiej firmie oraz umowa o kształcenie w duńskie komunie, (...). W latach następnych
    po 2024 r. będzie Pani posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Danii. W
    latach 2022-2024 oraz latach następnych Dania traktowała/będzie traktować Panią jako
    osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z wewnętrznym
    prawem tego państwa. Zgodnie z wewnętrznym prawem duńskim rozlicza się Pani wraz z
    małżonkiem w duńskim Urzędzie Skarbowym. Dodatkowo co miesiąc płaci Pani tzw.
    podatek B-skat, jako osoba mieszkająca w Danii, jak każdy duński obywatel. W latach
    następnych nie będzie Pani przebywała w Polsce dłużej niż 183 dni. W latach 2022-2024 i
    kolejnych będzie Pani miała stałe miejsce zamieszkania w Danii. W związku z
    przygotowywaniem polskiej firmy do zamknięcia/likwidacji wkrótce utraci Pani zdolność
    uzyskiwania dochodów z Polski. Jednocześnie nie zamierza Pani podejmować innej pracy
    w Polsce. Po zlikwidowaniu firmy Y zamierza Pani pracować tylko w Danii. Jeśli chodzi o
    pobyt nieprzekraczający łącznie 183 dni – nie przebywała Pani i nie przebywa Pani łącznie
    183 dni w okresie 12 miesięcy w Polsce. Główna działalność męża jest skoncentrowana w
    Danii, co nie pozwala Pani na przebywanie w Polsce łącznie 183 dni w roku. Tak jak
    wyjaśniała Pani wcześniej, do Polski przyjeżdżała Pani i przyjeżdża Pani na 3-5 dni w
    miesiącu, a następnie wracała Pani i wraca Pani do Danii. Pani centrum interesów
    osobistych i gospodarczych znajduje się w Danii. W latach 2022-2024 przebywała Pani i w
    latach kolejnych będzie Pani przebywała w Danii przez okres dłuższy niż 183 dni w roku. W
    Danii jest Pani dom wraz z mężem i córką, która pracuje i studiuje w Danii i która również
    zamierza pozostać w Danii na stałe.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że w latach 2022, 2023 i 2024 oraz w latach
    kolejnych (jeśli nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny) nie posiadała i nie będzie Pani
    posiadać miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Pani miejscem
    zamieszkania dla celów podatkowych była i będzie Dania. Zatem podlegała i będzie Pani
    podlegać (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) w Polsce ograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwzględnieniem Konwencji o unikaniu podwójnego
    opodatkowania.
    Wskazana powyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej
    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium.
    Tym samym, Pani dochody uzyskane z Danii (opodatkowane i rozliczone w Danii) nie
    podlegają opodatkowaniu w Polsce. Zatem, nie miała i nie będzie Pani miała (jeśli nie
    ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny) obowiązku rozliczania tych dochodów w Polsce.
    Wobec powyższego Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani
      do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.