Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.556.2025.1.MR1
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Skutki podatkowe powstania wartości niematerialnej i prawnej.
Słowa kluczowe: licencja
nabywca-nabywca końcowy
oprogramowanie
umowa-umowa licencyjna
wartości-wartości niematerialne i prawne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartości niematerialne i prawne-Licencje
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 6
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16b-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16d-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16f-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 14
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16h-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16m-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartości niematerialne i prawne
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:
        koszty przygotowania, wdrożenia oraz instalacji oprogramowania nie powinny
        zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich
        poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na który ujęto koszt w księgach
        rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w
        dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
        (rachunku) - jest prawidłowe,
        koszty opłat subskrypcyjnych umożliwiających dostęp do oprogramowania nie
        powinny zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w dacie
        ich poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na który ujęto koszt w księgach
        rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w
        dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
        (rachunku) - jest prawidłowe,
        w wyniku realizacji umów zawartych przez Spółkę - tj. umowy wdrożeniowej oraz
        umowy licencyjnej - powstaje wartość niematerialna i prawna (WNiP) - jest
        prawidłowe,
        wartość niematerialna i prawna powstała w wyniku realizacji wskazanych umów
        powinna być wyceniona na dzień podpisania protokołu odbioru gotowego systemu
        przez Spółkę z uwzględnieniem wszystkich poniesionych do tego dnia kosztów
        związanych z rozwojem systemu, w tym kosztów modyfikacji oraz kosztów
        dodatkowych (stosownie do art. 16g ust. 3 ustawy o CIT), a okres jej amortyzacji -
        zgodnie z art. 16m ust. 1 ustawy o CIT - nie może być krótszy niż 24 miesiące, przy
        czym odpisy amortyzacyjne stanowią koszt uzyskania przychodu na podstawie art.
        15 ust. 6 ustawy o CIT - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w
    zakresie skutków podatkowych powstania wartości niematerialnych i prawnych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako Wnioskodawca lub Spółka) jest
    polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi

    podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r., o podatku
    dochodowym od osób prawnych. Spółka powstała (...) 2015 r. W zakresie prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się (...).. Spółka wchodzi w skład grupy
    (...), producenta wysokiej jakości (...).. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą
    głównie na terenie Polski. Spółka dokonuje transakcji z podmiotami zagranicznymi, m.in. z
    Austrii, Czech, Niemiec, Danii, Estonii, Węgier, Litwy, Rumunii, Słowenii, Słowacji i Ukrainy.
    Dla usprawnienia procesów produkcyjnych oraz organizacyjnych Wnioskodawca
    zdecydował się wdrożyć w Spółce nowy system informatyczny do zarządzania
    przedsiębiorstwem (dalej jako „system IFS”). Całkowita wartość przedsięwzięcia wynosi
    kilka milionów złotych. W ramach inwestycji, w dniu (...) 2025 r. Spółka zawarła zestaw
    trzech umów z dostawcą usług informatycznych (dalej jako „Kontrahent” lub „Dostawca
    usług informatycznych”) na realizację wdrożenia kompleksowego Systemu IFS.
    Wdrożenie systemu (umowa wdrożeniowa)
    Pierwsza z przywołanych umów została zawarta w celu realizacji projektu wdrożenia
    systemu informatycznego. Przedmiotowa umowa określa etapy (fazy) wdrożenia
    oprogramowania, wysokość wynagrodzenia należnego za wykonanie poszczególnych
    etapów (faz), a także koszty dodatkowe (koszty akomodacji i podróży konsultantów).
    Zgodnie z jej postanowieniami, wdrożenie Systemu IFS nastąpi w podziale na fazy,
    wynikający z przyjętej metodyki realizacji projektu, przy czym każda z faz zakończona
    będzie dokonaniem przez Strony akceptacji (odbioru) prac zrealizowanych w danej fazie.
    Umowa zawiera również ramowy harmonogram przedsięwzięcia, określający terminy
    realizacji poszczególnych faz oraz datę uruchomienia oprogramowania.
    Wdrożenie systemu IFS zostało podzielone na 5 faz:
    Faza 1 Inicjacja (...),
    Faza 2 Analiza (...),
    Faza 3 Wdrożenie (...),
    Faza 4 Przygotowanie do Startu (...),
    Faza 5 Start i wsparcie po Start (...).
    Prace wdrożeniowe, będące przedmiotem umowy wdrożeniowej, rozpoczynają się od
    przeprowadzenia analizy, której rezultatem jest dokumentacja zawierająca specyfikację
    wymaganego przez Spółkę rozwiązania informatycznego oraz szczegółowy harmonogram
    realizacji prac.
    Celem wdrożenia jest skonfigurowanie oraz uruchomienie finalnej wersji poszczególnych
    modułów oprogramowania, niezbędnych do bieżącej działalności gospodarczej Spółki.
    Odbiór końcowy ostatniej fazy stanowić będzie jednocześnie odbiór całości projektu,
    rozumianego jako wdrożenie u Wnioskodawcy oprogramowania w wybranej przez niego
    wersji, zgodnie z warunkami określonymi w umowie wdrożeniowej.
    Należy również wskazać, iż w ramach ostatniej fazy dostawca usług informatycznych
    zapewni Wnioskodawcy wsparcie obejmujące w szczególności pomoc użytkownikom w
    codziennej eksploatacji systemu oraz usuwanie błędów powstałych w trakcie jego
    użytkowania.
    Umowa przewiduje również kwestie dotyczące praw autorskich. Kontrahent gwarantuje,
    że przysługują mu pełne majątkowe prawa autorskie do utworów powstałych w ramach
    realizacji projektu (np. dokumentacji, rozszerzeń funkcjonalnych, raportów dodatkowych),
    wolne od wad prawnych i roszczeń osób trzecich. Z chwilą podpisania protokołu odbioru
    danej Fazy, Kontrahent przenosi na Wnioskodawcę majątkowe prawa autorskie do
    Utworów powstałych w tej Fazie, na polach eksploatacji przewidzianych w art. 50 i 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U.2025.24 t.j. z dnia 2025.01.09;
    dalej jako: ustawa o prawie autorskim).

    Udzielenie licencji (umowa licencyjna użytkownika końcowego)
    Równolegle z umową wdrożeniową została zawarta umowa licencyjna użytkownika
    końcowego (Umowa EULA). Umowa ta została podpisana z pośrednikiem, tj. podmiotem
    odpowiedzialnym za wdrożenie oprogramowania u Wnioskodawcy, będącym
    jednocześnie partnerem producenta oprogramowania stanowiącego podstawę wdrożenia
    systemu IFS w Spółce. Na mocy zawartej umowy producent oprogramowania zachowuje
    prawa autorskie oraz prawa własności przemysłowej związane z licencją, natomiast
    licencjodawca udziela Spółce osobistej, niewyłącznej, nieprzenoszalnej oraz
    niepodlegającej dalszemu przeniesieniu, ograniczonej licencji na dostęp do
    oprogramowania i dokumentacji oprogramowania, w tym jego modułów i elementów
    składowych, wyłącznie w związku z oraz w celu korzystania z tego oprogramowania, przez
    okres obowiązywania umowy. W związku z powyższym, zgodnie z warunkami licencji,
    Wnioskodawca nie będzie upoważniony do dalszej jej odsprzedaży lub udzielania dalszych
    sublicencji, bowiem w przypadku nabycia licencji typu end-user nie dojdzie do
    przeniesienia na nabywcę oprogramowania praw do używania praw autorskich (i praw
    pokrewnych). Okres obowiązywania umowy licencyjnej (okres subskrypcyjny) rozpoczyna
    się w dniu jej zawarcia, tj. (...) 2025 r., i trwa przez 60 miesięcy. Wnioskodawca wskazuje, iż
    po upływie tego okresu, w przypadku niepodpisania umowy licencyjnej na kolejny okres,
    Spółce przysługiwać będzie prawo do dalszego korzystania z oprogramowania, jednakże
    bez prawa do korzystania z jego aktualizacji, bieżących poprawek systemowych oraz
    obsługi błędów. W przypadku systemu w formie subskrypcyjnej po upływie tego okresu, w
    przypadku niepodpisania umowy licencyjnej na kolejny okres Wnioskodawca traci dostęp
    do aplikacji. Dla scenariusza zmiany na inny system Wnioskodawca przechodzi w tryb
    subskrypcji archiwum.
    Wnioskodawca wskazuje, iż nabyta przez niego licencja na rozwiązanie informatyczne nie
    może samodzielnie zostać wykorzystana gospodarczo bez przeprowadzenia wszystkich
    etapów prac wdrożeniowych realizowanych na podstawie umowy wdrożeniowej.
    Uzyskanie licencji stanowi warunek konieczny dla dalszych prac wdrożeniowych w
    zakresie systemu, albowiem bez uiszczenia opłaty licencyjnej wykonywanie jakichkolwiek
    prac wdrożeniowych nie byłoby możliwe. Umowa licencyjna stanowi zatem podstawę
    realizacji wdrożenia systemu IFS, gdyż to w jej ramach następuje nabycie przez Spółkę
    uprawnienia do korzystania z oprogramowania głównego.
    Uaktualnienie oprogramowania i pomoc serwisowa (umowa serwisowa)
    Wnioskodawca wskazuje, iż Kontrahent zawarł również umowę serwisową, przewidującą
    uiszczanie opłat z tytułu świadczenia usług obejmujących w szczególności aktualizacje
    oprogramowania oraz wsparcie serwisowe, w tym usuwanie błędów, awarii i usterek.
    Umowa serwisowa została zawarta na czas nieoznaczony i obowiązywać będzie od dnia
    uruchomienia Systemu IFS, potwierdzonego protokołem odbioru. Jednocześnie
    Wnioskodawca wskazuje, że na potrzeby inwestycji prowadzi otwarty projekt, w którym
    ewidencjonowane są nakłady związane ze zmianą oprogramowania, m.in. koszty
    doradztwa i konsultacji przy wyborze systemu. Planowane pełne przejście na nowy system
    przewidziane jest od (...) 2027 r. Do tego czasu system będzie wykorzystywany jedynie w
    ramach przygotowań do wdrożenia, a nie jako narzędzie bieżącej działalności operacyjnej.
    Pytania
    1. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego koszty przygotowania, wdrożenia
      oraz instalacji oprogramowania powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do
      kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na
      który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej
      faktury (rachunku), albo w dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w
      przypadku braku faktury (rachunku)?
    2. Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego koszty opłat subskrypcyjnych
      umożliwiających dostęp do oprogramowania powinny zostać zaliczone przez

      Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia przez
      Spółkę, tzn. w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na
      podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w dniu, na który ujęto koszt na
      podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku)?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w wyniku realizacji umów
      zawartych przez Wnioskodawcę - tj. umowy wdrożeniowej oraz umowy licencyjnej -
      powstaje wartość niematerialna i prawna (WNiP)?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, że wartość niematerialna i prawna powstała w
      wyniku realizacji wskazanych umów powinna być wyceniona na dzień podpisania
      protokołu odbioru gotowego systemu przez Spółkę (planowana data: 30.03.2027 r.) z
      uwzględnieniem wszystkich poniesionych do tego dnia kosztów związanych z
      rozwojem systemu, w tym kosztów modyfikacji oraz kosztów dodatkowych (stosownie
      do art. 16g ust. 3 ustawy o CIT), a okres jej amortyzacji - zgodnie z art. 16m ust. 1
      ustawy o CIT - nie może być krótszy niż 24 miesiące, przy czym odpisy amortyzacyjne
      stanowią koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, koszty przygotowania, wdrożenia oraz instalacji
      oprogramowania nie powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów
      uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na który
      ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej
      faktury (rachunku), albo w dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w
      przypadku braku faktury (rachunku).
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, koszty opłat subskrypcyjnych umożliwiających dostęp do
      oprogramowania nie powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów
      uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na który
      ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej
      faktury (rachunku), albo w dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w
      przypadku braku faktury (rachunku).
    3. W ocenie Wnioskodawcy, w wyniku realizacji umów zawartych przez Spółkę - tj. umowy
      wdrożeniowej oraz umowy licencyjnej - powstaje wartość niematerialna i prawna
      (WNiP).
    4. Zdaniem Wnioskodawcy wartość ta powinna być wyceniona na dzień podpisania
      protokołu odbioru (końcowego) gotowego systemu przez Spółkę z uwzględnieniem
      wszystkich kosztów poniesionych do tego dnia w związku z rozwojem systemu w
      oparciu o wskazane umowy, w tym kosztów modyfikacji oraz kosztów dodatkowych,
      stosownie do art. 16g ust. 3 ustawy o CIT. Okres amortyzacji ww. wartości
      niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 16m ust. 1 ustawy o CIT, nie może być krótszy
      niż 24 miesiące, przy czym dokonywane odpisy amortyzacyjne stanowią koszt
      uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zdaniem Spółki koszty przygotowania, wdrożenia i instalacji oprogramowania oraz koszty
    opłat subskrypcyjnych umożliwiających dostęp do oprogramowania, Wnioskodawca nie
    powinien zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia przez Spółkę.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.

    Zgodnie z ogólnie przyjętą wykładnią powyższego przepisu, za koszt uzyskania przychodu
    może zostać uznany jedynie taki wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:
    1) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    2) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    5) został właściwie udokumentowany,
    6) nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W świetle art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów,
    z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),
    z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu
    zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy
    amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek
    nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
    Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
    przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
    środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Stosownie do treści art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z
    zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego
    wykorzystania w dniu przyjęcia do używania licencje o przewidywanym okresie używania
    dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną
    przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na
    podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy
    określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT, wynika z kolei, iż składniki majątku, o których mowa w art.
    16a-16c ustawy o CIT, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, najpóźniej w miesiącu
    przekazania ich do używania.
    Sposób ustalenia wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych jest zróżnicowany (m.in. z uwagi na sposób ich nabycia) i określony został w art.
    16g ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, w razie odpłatnego
    nabycia, uważa się cenę ich nabycia.

    Natomiast, ust. 3 tego przepisu stanowi, że za cenę nabycia uważa się kwotę należną
    zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka
    trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty
    transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i
    uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych,
    skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług,
    z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i
    usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty
    należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy
    o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek
    akcyzowy od importu składników majątku.
    Zgodnie natomiast z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT odpisów amortyzacyjnych dokonuje
    się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z
    zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do
    końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
    wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono
    ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z
    art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Odnosząc powołane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku stanu
    faktycznego, Spółka wskazuje, że dokonując analizy sekwencji zdarzeń należy uznać, iż w
    przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z tworzeniem - w oparciu o uprawnienia
    uzyskane na podstawie umowy licencyjnej - rozwiązania informatycznego o charakterze
    specyficznym i dostosowanym do potrzeb Spółki.
    W konsekwencji należy przyjąć, że najpierw następuje nabycie licencji, a następnie
    ponoszone są nakłady na jej wykorzystanie, realizowane w ramach umowy wdrożeniowej,
    których efektem jest trwałe i przydatne dla Spółki rozwiązanie informatyczne oparte na tej
    licencji.
    Tym samym, u podstaw prac programistycznych leży fakt nabycia przez Spółkę licencji na
    oprogramowanie. Oprogramowanie to (licencja) stanowi przedmiot prawa autorskiego w
    rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach.
    Jednocześnie spełnia ono następujące warunki:
    1. zostało nabyte przez Spółkę od podmiotu zewnętrznego,
    2. nadaje się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
    3. przewidywany okres jego używania przekracza rok (umowa licencyjna zawarta została
      w na okres 60 miesięcy z możliwością przedłużenia),
    4. jest wykorzystywane przez Spółkę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, w ocenie Spółki - w świetle art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o CIT -
    nabyte oprogramowanie będzie stanowić wartość niematerialną i prawną podlegającą
    amortyzacji.
    Tym samym, wydatki poniesione na jego nabycie będą stanowiły koszty uzyskania
    przychodu jako odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tej wartości
    niematerialnej i prawnej.
    Odnosząc się do kwestii ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej
    (licencji na oprogramowanie), w ocenie Wnioskodawcy, należy zaliczyć do niej nie tylko
    kwotę należną sprzedającemu (licencjodawcy), tj. opłatę licencyjną, ale także inne wydatki
    związane z zakupem licencji, w tym także dotyczące jej wdrożenia, naliczone do dnia
    przekazania składnika majątku do używania, tj. co do zasady wszystkie wydatki, które
    powodują, iż licencja nadaje się do gospodarczego wykorzystania. Wnioskodawca wyjaśnia
    bowiem, iż nabycie licencji na oprogramowanie w Spółce zaplanowane zostało z góry jako

    cały proces zmierzający do zbudowania oprogramowania w kształcie opracowanym
    wspólnie z podmiotem wdrażającym. Zatem, finalnie produkt zdatny do gospodarczego
    wykorzystania na moment zakupu licencji nie istniał. Spółka uczestniczy czynnie w
    procesie wdrożeniowym, jednak zasadniczo płaci całościowo za usługę doprowadzenia do
    zrealizowania prac polegających na stworzeniu poszczególnych modułów potrzebnych w
    działalności i składających się całościowo na System IFS. Proces uruchomienia systemu w
    ocenie Spółki ma obecnie miejsce i zakończy się w dniu podpisania protokół odbioru
    gotowego systemu przez Spółkę. Wszystkie koszty związane z rozwojem systemu będą
    ponoszone w konsekwencji nabytej licencji. Będą to nakłady zmierzające do przekazania
    do używania rozwiązania programistycznego specyficznego dla Spółki, lecz zbudowanego
    w oparciu o uprawnienia i możliwości ofertowane w ramach licencjonowanego programu
    podstawowego. Pojęcie "kwoty należnej zbywcy" licencji należy rozważać w perspektywie
    okresu, na jaki udzielono licencji.
    Do ustalenia wysokości wartości początkowej tej licencji należy brać pod uwagę opłaty
    należne w całości z uwzględnieniem okresu trwania umowy - gdyż to ta opłata całościowo
    kształtuje cenę nabycia wartości niematerialnej i prawnej. Kwoty te uwzględniamy w
    wartości początkowej przyjmowanego do używania WNiP, o ile są one znane na podstawie
    umów czy wystawionych obciążeń.
    Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku realizacji zawartej umowy
    licencyjnej oraz umowy wdrożeniowej powstanie wartość niematerialna i prawna,
    wyceniona na dzień podpisania protokołu odbioru Systemu IFS z uwzględnieniem
    wszystkich poniesionych do tej daty kosztów związanych z rozwojem systemu
    zbudowanego w oparciu o ww. dwie umowy zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, której
    okres amortyzacji - zgodnie z art. 16m ust. 1 ustawy o CIT nie może być krótszy niż 24
    miesiące, a odpisy amortyzacyjne są kosztem uzyskania przychodu (art. 15 ust. 6 ustawy o
    CIT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „updop”),
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 updop, oraz że
    wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop,
        nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia
    do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania
    przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek
    przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie
    jego przychodu.
    Do ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o
    kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
    1. bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
      uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
      wysokości powstał związany z nimi przychód),
    2. inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
      przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
      prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Za koszty bezpośrednie związane z uzyskaniem przychodu uznaje się te koszty, których
    poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez
    podatnika (koszty najczęściej stanowiące element kalkulacji ceny konkretnego produktu).
    Natomiast, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się
    przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
    prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in.
    koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów,
    obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Każdy z ww.
    wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w
    sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu
    jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT,
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku

      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie, obniżenia kosztów
    podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej składników
    majątku, które zużywają się w dłuższym okresie czasu.
    Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia wartości niematerialnych i
    prawnych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 16b-16m ww. ustawy.
    Jak stanowi art. 16b ust. 1 ustawy o CIT,
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu,
      nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:
      1) (uchylony)
      2) spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
      3) (uchylony)
      4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
      5) licencje,
      6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności
      przemysłowej,
      7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
      dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
      gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej
      (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane
      wartościami niematerialnymi i prawnymi.
    Z powyższych przepisów wynika zatem, że podlegającą amortyzacji dla celów
    podatkowych wartością niematerialną i prawną są m.in. licencje, określone w art. 16b ust.
    1 pkt 5 ustawy o CIT.
    Definicję pojęcia „licencja” zawiera ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 24 ze zm.). Zgodnie z art. 41 ust. 2 ww.
    ustawy,
      Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola
      eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.
    Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, licencje podlegają amortyzacji, jako wartości
    niematerialne i prawne, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:
        zostały nabyte przez podatnika,
        nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania,
        przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
        są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez
        niego działalnością gospodarczą.
    W związku z powyższym licencja, o której mowa we wniosku będzie stanowić wartość
    niematerialną i prawną.

    Odnosząc się natomiast do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej ww. wartości niematerialnej i prawnej,
    w pierwszej kolejności należy odnieść się do sposobu ustalenia tej wartości początkowej.
    Jak stanowi bowiem art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
      działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których
      mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
    Zgodnie z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT,
      Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1,
      najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia
      uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o
      których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.
    Przy czym, jak wynika z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w
      którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością
      początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich
      niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie
      z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;
    Z przytoczonego wyżej art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że podatnik by móc
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych od nabytej wartości niematerialnej i prawnej w
    postaci licencji na oprogramowanie komputerowe, musi ustalić jej wartość początkową.
    Wartość ta wyznacza bowiem granicę wysokości dokonywanych następnie odpisów
    amortyzacyjnych.
    Ustalenia wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej należy dokonać zgodnie
    z zasadami wynikającymi z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia;
    Z kolei za cenę nabycia, w myśl art. 16g ust. 3 ustawy o CIT,
      uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem
      naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej
      do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku,
      ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz
      systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek,
      prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków,
      gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi
      podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego
      podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o
      podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i
      podatek akcyzowy od importu składników majątku.
    Ponadto, stosownie do art. 16g ust. 14 ustawy o CIT,
      wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw
      majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty)
      wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw
      majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw

      uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej
      praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.
    Jednocześnie należy zauważyć, że w myśl art. 16m ust. 1 ustawy o CIT,
      Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów
      amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż:
      1) od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich - 24
      miesiące;
      2) od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i
      telewizyjnych - 24 miesiące;
      3) od poniesionych kosztów zakończonych prac rozwojowych - 12 miesięcy;
      4) od pozostałych wartości niematerialnych i prawnych - 60 miesięcy.
    W związku z powyższym, do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej
    zalicza się nie tylko kwotę należną sprzedającemu, ale także inne wydatki związane z
    zakupem, w tym także dotyczące jej wdrożenia, naliczone do dnia przekazania składnika
    majątku do używania.
    Wdrożenie systemu stanowi pewien proces, mający na celu jego zaadaptowanie na
    potrzeby jednostki. Są to wszelkie działania polegające na instalacji systemu oraz mające
    na celu dostosowanie oprogramowania do potrzeb podatnika, sprawdzenie poprawności
    działania systemu, czy też wprowadzenie ewentualnych poprawek, które miały miejsce do
    momentu wprowadzenia wartości niematerialnej i prawnej do stosownej ewidencji. Istotą
    prac wdrożeniowych dot. programów (systemów) komputerowych jest ich dostosowanie
    do potrzeb konkretnego użytkownika, a zatem dopiero po wdrożeniu systemu nabywa on
    cechę zdatności do gospodarczego wykorzystania i dopiero w tym momencie licencja na
    oprogramowanie może zostać ujęta w ewidencji środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Wydatki, o jakie powiększa się wartość początkową zostały wymienione w powołanym
    wyżej art. 16g ust. 3 ustawy o CIT jedynie przykładowo, o czym świadczy użycie przez
    ustawodawcę zwrotu „w szczególności”. Cena nabycia składnika majątkowego obejmuje
    zarówno koszty zakupu (cenę należną zbywcy), jak i koszty poniesione w związku z
    przystosowaniem wartości niematerialnej i prawnej do gospodarczego wykorzystania, w
    tym wydatki z tytułu uruchomienia i instalacji systemu informatycznego, naliczone do dnia
    przekazania do używania wartości niematerialnej i prawnej. Wobec powyższego, co do
    zasady, wszystkie wydatki, które powodują, iż wartość niematerialna i prawna nadaje się
    do gospodarczego wykorzystania, poniesione do dnia oddania go do używania, winny
    zwiększać wartość początkową.
    Zgadzam się z Państwem, że w wyniku realizacji zawartych przez Państwa umów, tj.:
    umowy wdrożeniowej oraz umowy licencyjnej powstaje wartość niematerialna i prawna
    (WNiP), wyceniona na dzień podpisania przez Państwa protokołu odbioru (końcowego)
    gotowego systemu z uwzględnieniem wszystkich poniesionych do tego dnia kosztów
    związanych z rozwojem systemu w oparciu o wskazane umowy, w tym kosztów
    modyfikacji oraz kosztów dodatkowych stosownie do art. 16g ust. 3 updop, której okres
    amortyzacji - zgodnie z art. 16m ust. 1 updop nie może być krótszy niż 24 miesiące, a
    odpisy amortyzacyjne stanowią koszt uzyskania przychodu (art. 15 ust. 6 updop).
    Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym:
        koszty przygotowania, wdrożenia oraz instalacji oprogramowania nie powinny
        zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich
        poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na który ujęto koszt w księgach
        rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w

        dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
        (rachunku) - jest prawidłowe;
        koszty opłat subskrypcyjnych umożliwiających dostęp do oprogramowania nie
        powinny zostać zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w dacie
        ich poniesienia przez Spółkę, tzn. w dniu, na który ujęto koszt w księgach
        rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo w
        dniu, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury
        (rachunku) - jest prawidłowe;
        w wyniku realizacji umów zawartych przez Spółkę - tj. umowy wdrożeniowej oraz
        umowy licencyjnej - powstaje wartość niematerialna i prawna (WNiP) - jest
        prawidłowe;
        wartość ta powinna być wyceniona na dzień podpisania protokołu odbioru
        (końcowego) gotowego systemu przez Spółkę z uwzględnieniem wszystkich
        kosztów poniesionych do tego dnia w związku z rozwojem systemu w oparciu o
        wskazane umowy, w tym kosztów modyfikacji oraz kosztów dodatkowych,
        stosownie do art. 16g ust. 3 ustawy o CIT. Okres amortyzacji ww. wartości
        niematerialnej i prawnej, zgodnie z art. 16m ust. 1 ustawy o CIT, nie może być
        krótszy niż 24 miesiące, przy czym dokonywane odpisy amortyzacyjne stanowią
        koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT - jest
        prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytań. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej - rozpatrzone.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.