Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-933/11/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-10-31
Teza: Czy umowa użytkowania Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów przemysłowych stanowić będzie umowę leasingu operacyjnego w rozumieniu art. 17a pkt 1 w związku z art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w konsekwencji ustalone w umowie opłaty z tytułu ich użytkowania będą stanowiły przychody podatkowe Spółki?
Słowa kluczowe: leasing; leasing-leasing operacyjny; patenty; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2011r. (data wpływu do tut. BKIP 29 lipca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie:

*   ustalenia czy umowa użytkowania praw ochronnych na znaki towarowe, patentów, praw z rejestracji wzorów przemysłowych będzie stanowiła umowę leasingu operacyjnego – **jest prawidłowe,**
*   ustalenia czy umowa użytkowania zgłoszonych do rejestracji znaków towarowych, wynalazków, wzorów przemysłowych będzie stanowiła umowę leasingu operacyjnego – **jest nieprawidłowe**

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2011r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie:

*   ustalenia czy umowa użytkowania praw ochronnych na znaki towarowe, patentów, praw z rejestracji wzorów przemysłowych będzie stanowiła umowę leasingu operacyjnego,
*   ustalenia czy umowa użytkowania zgłoszonych do rejestracji znaków towarowych, wynalazków, wzorów przemysłowych będzie stanowiła umowę leasingu operacyjnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka została zawiązana aktem notarialnym z dnia 17 grudnia 2010 r.. Zgodnie z Umową Spółki i zawiadomieniem z dnia 20 grudnia 2010 r. złożonym we właściwym dla Spółki urzędzie skarbowym, pierwszy rok obrotowy i w konsekwencji rok podatkowy Spółki trwa od momentu podpisania Aktu założycielskiego Spółki, tj. od dnia 17 grudnia 2010 roku do dnia 30 listopada 2011 roku. Zatem, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 2010 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2010 r., Nr 226, poz. 1478) \[dalej jako „Ustawa zmieniająca"\], w pierwszym roku podatkowym Spółka będzie stosować przepisy Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym w 2010 roku.

Każdy kolejny rok obrotowy i w konsekwencji rok podatkowy Spółki rozpoczynać się będzie w dniu 1 grudnia każdego roku kalendarzowego i kończyć się w dniu 30 listopada następnego roku kalendarzowego, o ile nie zostanie zmieniony.

W Spółce rozważane jest podwyższenie kapitału zakładowego i zmiana jej dotychczasowej struktury własnościowej. Celem pokrycia nowo wyemitowanych udziałów w Spółce, każdy z trzech nowych wspólników \[dalej: „Wspólnik 1", „Wspólnik 2", „Wspólnik 3"; łącznie jako: „Wspólnicy"\], wniesie do Spółki organizacyjnie, funkcjonalnie i finansowo wyodrębnioną zorganizowaną część przedsiębiorstwa \[dalej odpowiednio: „Jednostka 1", „Jednostka 2", „Jednostka 3", łącznie jako: „Jednostki"\]:

1.  w przypadku Wspólnika 1 zorganizowana część przedsiębiorstwa (Jednostka 1) zostanie utworzona z:
    *   Działu Badań i Rozwoju,
    *   Działu Marketingu,
    *   Dywizji Produktowych (tj. Dywizji Narzędzi i Dywizji Zamocowań).
2.  w przypadku Wspólnika 2 zorganizowana część przedsiębiorstwa (Jednostka 2) zostanie utworzona z:
    *   Działu Badań i Rozwoju,
    *   Działu Rozwoju Rynku Elementów Złącznych.
3.  w przypadku Wspólnika 3 zorganizowana część przedsiębiorstwa (Jednostka 3) zostanie utworzona ze:
    *   specjalisty ds. marketingu,
    *   Biura Badań i Rozwoju.

Wniesienie Jednostek na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym zostanie dokonane w formie aktów notarialnych. W efekcie planowanej restrukturyzacji, Spółka przejmie wszystkie zadania, wykonywane dotychczas przez działy/departamenty Wspólników, które wejdą w skład wnoszonych przez nich Jednostek, tj.:

*   w przypadku Wspólnika 1 - m.in. zadania z zakresu wsparcia technicznego, zarządzania markami, ustalania strategii sprzedaży produktów,
*   w przypadku Wspólnika 2 - m.in. zadania z zakresu dostosowania technologii produkcji na potrzeby indywidualnych zamówień składanych przez klientów,
*   w przypadku Wspólnika 3 - m.in. zadania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej oraz marketingowej.

Po stronie Wspólników pozostaną natomiast głównie funkcje związane z działalnością produkcyjną oraz dystrybucją wyrobów.

Do Spółki zostaną wniesione składniki majątkowe niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie, w jakim dotychczas była ona wykonywana przez działy/departamenty Wspólników, które wejdą w skład wnoszonych przez nich Jednostek, m.in. środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, w tym zarejestrowane lub zgłoszone do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP lub w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego prawa do znaków towarowych, patentów i wzorów przemysłowych \[dalej odpowiednio jako: „Znaki Towarowe", „Patenty" i „Wzory Przemysłowe"\]:

1.  należące obecnie do Wspólników i używane przez nich w prowadzonej działalności, a także
2.  takie, które zostaną nabyte przez Wspólników w przyszłości i przypisane do Jednostek przed ich wniesieniem do Spółki (przed dokonaniem aportu Wspólnicy wniosą o dokonanie wpisu zmiany uprawnionego z tytułu nabytych Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych odpowiednio w Urzędzie Patentowym RP lub w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego - jeśli będzie to niezbędne na mocy stosownych przepisów),

\-stanowiące prawa własności przemysłowej w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm.) \[dalej: „Ustawa PWP"\].

W przyszłości wniesione do Spółki Znaki Towarowe, Patenty i Wzory Przemysłowe będą używane przez Spółkę w toku jej działalności - Spółka będzie zarządzać ww. wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Znaki Towarowe, Patenty i Wzory Przemysłowe, które będą wchodzić w skład aportowanych Jednostek, zostaną wniesione do Spółki po wartości rynkowej ustalonej na podstawie wyceny przygotowanej przez niezależny podmiot, uwzględniającej ich znaczenie ekonomiczne w zakresie udziału w rynku, wpływu na ceny, dominacji w kanałach dystrybucji i odporności na działania konkurencji.

Znaki Towarowe, Patenty i Wzory Przemysłowe będą stanowić wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 Ustawy o CIT, mogące podlegać amortyzacji zgodnie z art. art. 16m ust. 1 pkt 4 w związku z art. 16h Ustawy o CIT.

Ze względu na fakt, że przedmiotem działalności Spółki będzie m.in. oddanie Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych do odpłatnego używania, po wniesieniu aportem Jednostek do Spółki, Spółka zamierza zawrzeć ze Wspólnikami umowy nienazwane użytkowania Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych \[dalej jako: „umowy użytkowania"\] celem ich oddania do odpłatnego używania.

Umowy użytkowania zostaną zawarte na czas określony. Planowany okres trwania umów to minimum 5 lat. Umowy użytkowania będą zawierać także opcję wykupu Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych przez Wspólników po zakończeniu ww. umów. Jednocześnie suma netto opłat należnych za użytkowanie przez okres obowiązywania umowy, tj. pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, oraz ceny, po której każdy ze Wspólników będzie mógł nabyć przedmiot użytkowania po zakończeniu umowy, będzie większa bądź równa wartości początkowej tych składników majątkowych określonej dla celów amortyzacji podatkowej przez Spółkę, zgodnie z art. 16g ustawy o CIT.

Umowna wysokość ceny wykupu Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych przez każdego ze Wspólników nie będzie niższa niż ich hipotetyczna wartość netto, która zostanie ustalona w wysokości odpowiadającej wartości początkowej tych składników majątkowych określonej w sposób zgodny z art. 16g ustawy o CIT pomniejszonej o wysokość odpisów amortyzacyjnych przez okres obowiązywania umowy, z uwzględnieniem trzykrotnie skróconego okresu amortyzacji. Zatem, w przypadku Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych do celów kalkulacji ich hipotetycznej wartości netto zastosowana zostanie stawka 60% rocznie jako stawka trzykrotnie przyspieszona do stawki 20% w skali roku dla normatywnego okresu amortyzacji, który wynosi 60 miesięcy. Jednocześnie, pomniejszenie wartości początkowej tych składników majątkowych o wysokość odpisów amortyzacyjnych ustalonych w sposób wskazany powyżej, odbywać się będzie zgodnie z zasadami dotyczącymi amortyzacji liniowej.

Tak skalkulowana suma opłat nie będzie uwzględniać ewentualnych płatności za dodatkowe świadczenia na rzecz Spółki czy kaucji, które ewentualnie naliczane będą odrębnie.

Umowy użytkowania będą także przewidywać, że odpisów amortyzacyjnych dla celów podatkowych od wartości początkowej Znaków Towarowych, Patentów i Wzorów Przemysłowych dokonuje Spółka. Spółka nie korzysta i nie będzie korzystać z żadnych zwolnień podatkowych, jak również nie prowadzi i nie będzie prowadzić działalności w specjalnej strefie ekonomicznej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy umowa użytkowania Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów przemysłowych stanowić będzie umowę leasingu operacyjnego w rozumieniu art. 17a pkt 1 w związku z art. 17b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w konsekwencji ustalone w umowie opłaty z tytułu ich użytkowania będą stanowiły przychody podatkowe Spółki?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa użytkowania Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych będzie stanowić umowę leasingu operacyjnego zgodnie z art. 17a pkt 1 w związku z art. 17b Ustawy o CIT, ponieważ będzie ona spełniać wszystkie warunki wskazane w Ustawie o CIT wymagane do uznania jej za tego typu umowę. W konsekwencji, ustalone w umowie opłaty za użytkowanie ww. składników majątkowych jako opłaty z tytułu leasingu operacyjnego stanowić będą przychody podatkowe Spółki na podstawie dyspozycji art. 17b Ustawy o CIT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 17a Ustawy o CIT, przez umowę leasingu rozumie się „umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty."

Z powyższej definicji wynika, iż za umowę leasingu może zostać również uznana umowa, która nie stanowi umowy nazwanej leasingu w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, o ile spełnia ona warunki dla uznania jej za podatkową umowę leasingu. Ponadto przedmiotem leasingu podatkowego mogą być nie tylko środki trwałe, lecz także wartości niematerialne i prawne, jeżeli podlegają one amortyzacji podatkowej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, celem umów użytkowania, które Wnioskodawca zamierza zawrzeć ze Wspólnikami będzie oddanie Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych przez Spółkę do odpłatnego używania Wspólnikom. Natomiast zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 Ustawy o CIT wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji stanowią prawa określone w Ustawie PWP. Jednocześnie, jak stanowi art. 6 ust. 1 Ustawy PWP, na warunkach określonych w ustawie udzielane są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne. Prawa ochronne na znak towarowy, prawa wyłącznego korzystania z wynalazku oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego są zbywalne i podlegają dziedziczeniu (odpowiednio art. 162, art. 67 i art. 12 Ustawy PWP). Jednocześnie, przeniesienie ww. praw wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 161 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 2 oraz art. 12 ust. 2 Ustawy PWP.

Z powyższego wynika więc, że Znaki Towarowe, Patenty, Wzory Przemysłowe zdefiniowane w opisie zdarzenia przyszłego stanowią podlegającą amortyzacji podatkowej wartość niematerialną i prawną. W związku z tym, mogą one stanowić przedmiot umowy leasingu dla celów podatkowych, co wynika wprost z literalnej wykładni art. 17a pkt 1 Ustawy o CIT.

W konsekwencji, z uwagi na fakt, iż zakres umowy użytkowania jest zgodny z zakresem określonym w definicji leasingu w ustawie podatkowej, a ponadto Ustawa o CIT dopuszcza leasing Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych, przedmiotowa umowa użytkowania ww. składników majątkowych stanowić będzie umowę leasingu dla celów podatkowych. Zatem konsekwencje podatkowe tej umowy, w szczególności w zakresie zaliczenia opłat za użytkowanie do przychodów podatkowych, należy rozpatrywać na podstawie przepisów Ustawy o CIT dotyczących leasingu.

Zgodnie z art. 17b ust. 1 Ustawy o CIT, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:

1.  została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17j ust. 1 Ustawy o CIT, w sumie opłat, określonych zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT należy uwzględnić cenę, po której korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po jej zakończeniu. Natomiast, na podstawie art. 17j ust. 2 Ustawy o CIT, w sumie opłat nie uwzględnia się w szczególności:

*   płatności na rzecz finansującego za świadczenia dodatkowe, o ile są one wyodrębnione z opłat leasingowych,
*   kaucji określonej w umowie leasingu wpłaconej finansującemu przez korzystającego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że umowa użytkowania zostanie zawarta na czas oznaczony na okres minimum 5 lat. Zatem minimalny okres trwania umowy będzie równy 100% normatywnego okresu amortyzacji Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych. Zgodnie bowiem z art. 17a pkt 4 lit. b Ustawy o CIT pod pojęciem normatywnego okresu amortyzacji w przypadku wartości niematerialnych i prawnych należy rozumieć okres ustalony na podstawie art. 16m Ustawy o CIT. W odniesieniu do Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych zastosowanie znajduje art. 16m ust. 1 pkt 4 Ustawy o CIT, statuujący 60 miesięczny (pięcioletni) okres amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych. W konsekwencji, umowa użytkowania będzie zawarta na czas oznaczony, który stanowić będzie więcej niż 40% normatywnego okresu amortyzacji przedmiotu leasingu, a tym samym spełniać będzie przesłanki określone przez Ustawodawcę w art. 17b ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT.

Jak wskazano w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, suma netto opłat należnych za użytkowanie przez okres obowiązywania umowy, tj. pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, oraz ceny, po której Wspólnicy będą mogli nabyć Znaki Towarowe, Patenty, Wzory Przemysłowe po zakończeniu umowy, będzie większa bądź równa ich wartości początkowej. Tak skalkulowana suma opłat nie będzie uwzględniać ewentualnych płatności za dodatkowe świadczenia na rzecz Spółki czy kaucji, które ewentualnie naliczane będą odrębnie. Zatem, zdaniem Spółki, przedstawiony przez nią sposób kalkulacji opłat będzie spełniać przesłankę określoną w art. 17b ust. 1 pkt 2 w związku z art. 17j Ustawy o CIT dla uznania umowy użytkowania za umowę leasingu operacyjnego.

Ponadto należy wskazać, że Spółka nie będzie korzystać z żadnych zwolnień podatkowych ani prowadzić działalności w specjalnej strefie ekonomicznej. W konsekwencji, w analizowanym zdarzeniu przyszłym nie znajdzie też zastosowania przepis art. 17b ust. 2 Ustawy o CIT, stosownie do którego w przypadku korzystania przez Spółkę z jakichkolwiek zwolnień podatkowych do umowy użytkowania zastosowanie znalazłyby zasady opodatkowania określone w art. 17f -17h Ustawy o CIT.

Reasumując, z uwagi na fakt, że umowy użytkowania zostaną zawarte na czas oznaczony przekraczający 40% normatywnego okresu amortyzacji Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych, a suma określonych w umowach opłat netto za korzystanie z tych składników majątkowych, włączając cenę za ich wykup po zakończeniu umów, będzie większa bądź równa ich wartości początkowej ustalonej przez Spółkę dla celów amortyzacji podatkowej, to umowy te stanowić będą umowy leasingu operacyjnego dla celów podatkowych. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ustalone umowach opłaty za użytkowanie Znaków Towarowych, Patentów, Wzorów Przemysłowych jako opłaty z tytułu leasingu operacyjnego stanowić będą przychody Wnioskodawcy na podstawie dyspozycji art. 17b ustawy o CIT, należy uznać za prawidłowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, iż z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zgodnie z aktem założycielskim rok podatkowy Spółki trwa od 17 grudnia do 30 listopada. W konsekwencji, trwający rok podatkowy Spółki kończy się z dniem 30 listopada 2011 r. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2010 r. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2010 r. Nr 226, poz. 1478 ze zm.), podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, u których rok podatkowy jest inny niż rok kalendarzowy i rozpoczął się przed dniem 1 stycznia 2011 r. stosują do końca przyjętego przez siebie roku podatkowego przepisy ustawy wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „updop”) zawiera zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 16b ust. 1 updop, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U z 2003 Nr119 poz. 1117 z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej handlowej naukowej lub organizacyjnej (know how)

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Aby więc prawa do znaków towarowych, patentów i wzorów przemysłowych mogły zostać uznane za wartości niematerialne i prawne w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 6 updop muszą spełniać następujące warunki:

*   musza zostać nabyte przez podatnika,
*   muszą nadawać do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania
*   muszą być wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1,

\-przewidywany okres ich wykorzystywania winien wynosić dłużej niż rok.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 w związku z art. 162 ustawy Prawo własności przemysłowej, prawem zbywalnym są patenty oraz dodatkowe prawa ochronne na wynalazki, prawa ochronne na wzory użytkowe i znaki towarowe, a także prawa z rejestracji na wzory przemysłowe, topografie układów scalonych oraz oznaczenia geograficzne.

Jak stanowi art. 120 ustawy Prawo własności przemysłowej, znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy. Na znak towarowy może być udzielone prawo ochronne (art. 121 ww. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 153 tej ustawy, przez uzyskanie prawa ochronnego nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 162 ww. ustawy, dodaje ponadto, iż prawo ochronne na znak towarowy jest zbywalne i podlega dziedziczeniu.

Zgodnie z art. 24 ustawy Prawo własności przemysłowej, patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Przez uzyskanie patentu nabywa się prawo wyłącznego korzystania z wynalazku w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. (art. 63 ww. ustawy). Zgodnie z art. 67 ustawy Prawo własności przemysłowej, patent jest zbywalny i podlega dziedziczeniu. Zgodnie z art. 67 ust. 2 umowa o przeniesienie patentu wymaga, pod rygorem nieważności, zachowania formy pisemnej. Natomiast na podstawie art. 102 Prawa własności przemysłowej, wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Na wzór przemysłowy udziela się prawa z rejestracji. Przez uzyskanie prawa z rejestracji uprawniony nabywa prawo wyłącznego korzystania z wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. (art. 105 pkt 1 i 2 Prawa własności przemysłowej).

W celu uzyskania pełnej ochrony prawnej w odniesieniu do przedmiotów własności przemysłowej dla większości z nich wymagane jest:

*   dokonanie ich zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP,
*   wydanie przez ten organ decyzji w sprawie udzielenia patentu, praw ochronnych lub praw z rejestracji.

Jak już wskazano, w przeciwieństwie do środków trwałych, updop przewiduje zamknięty katalog wartości niematerialnych i prawnych. Oznacza to, iż prawa, które w dacie nabycia nie spełniają warunków określonych w art. 16b ust. 1 updop nie mogą zostać uznane za wartości niematerialne i prawne.

Wskazać przy tym należy, iż skoro prawa do znaków towarowych, patentów i wzorów przemysłowych powstają wskutek prawokształtującej decyzji Urzędu Patentowego, to nie istnieją zatem przed wydaniem takiej decyzji. Jakkolwiek ustawa Prawo własności przemysłowej wprost wskazuje na możliwość przeniesienia prawa ze zgłoszenia, niemniej przedmiotem takiego przeniesienia nie jest prawo ochronne na znak towarowy, patent, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ale ekspektatywa takiego prawa.

W świetle powyższego ponownie podkreślić należy, że elementarnym warunkiem uznania za wartości niematerialne i prawne praw ochronnych na znaki towarowe, patentów i praw z rejestracji wzorów przemysłowych jest ich zarejestrowanie przez podmiot wnoszący aport a nie zgłoszenie do rejestracji w Urzędzie Patentowym. Brak jest zatem podstaw do uznania, że ww. prawa ze zgłoszeń w Urzędzie Patentowym lub Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, stanowią wartości niematerialne i prawne, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 6 updop. Zatem, Spółka którą nabyła je w drodze aportu nie ma podstaw prawnych do uznania ich za wartości niematerialne i prawne.

Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób prawnych reguluje rozdział 4a updop.

Zgodnie z art. 17a pkt 1 updop, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Z powyższej definicji wynika, że umowa leasingu, uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jest jedną z wielu umów, które mieszczą się w katalogu określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Podatkową umową leasingu może być każda umowa posiadająca cechy określone w art. 17a pkt 1 updop – niezależnie od nazwy. Skutkiem tego będą określone w przepisach uprawnienia i zobowiązania stron umowy w zakresie wykazywania przychodów i kosztów dla potrzeb podatku dochodowego.

O tym, czy umowa może być zakwalifikowana jako podatkowa umowa leasingu decydują jej cechy, które muszą być spełnione łącznie:

1.  przedmiotem umowy mogą być wyłącznie rzeczy lub prawa stanowiące środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji podatkowej, a także grunty,
2.  świadczenie polega na tym, że jedna ze stron oddaje drugiej za wynagrodzeniem przedmiot umowy do używania albo używania i pobierania pożytków.

Oprócz tych ogólnych cech podatkowej umowy leasingu, ustawodawca wskazuje w przepisach warunki szczególne, które pozwalają na zaliczenie umowy leasingu do umowy leasingu operacyjnego (art. 17b updop) lub umowy leasingu finansowego (art. 17f updop).

Aby zawarta umowa mogła być uznana dla celów podatkowych za umowę leasingu operacyjnego, w szczególności aby mogła wywołać skutki podatkowe po stronie finansującego, w postaci przychodów z tytułu opłat ponoszonych przez korzystającego za użytkowanie przedmiotu leasingu, muszą być spełnione łącznie następujące warunki określone w art. 17b ust. 1 updop, i tak:

1.  umowa musi zostać zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz
2.  suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, musi odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Jednocześnie należy uwzględnić zastrzeżenie określone w art. 17b ust. 2 updop, zgodnie z którym, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:

1.  art. 6,
2.  przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,
3.  art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)

\-do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f - 17h.

Ze złożonego przez Spółkę wniosku wynika, iż warunki wykazane w art. 17b ust. 1 updop zostały kumulatywnie spełnione, gdyż jak wskazał Wnioskodawca:

*   umowa użytkowania zostanie zawarta na czas oznaczony na okres minimum 5 lat, a zatem minimalny okres trwania umowy będzie równy 100% normatywnego okresu amortyzacji prawa ochronnego na znak towarowy, patent, wzór przemysłowy,
*   suma netto opłat należnych za użytkowanie przez okres obowiązywania umowy, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, oraz ceny, po której Wspólnik będzie mógł nabyć przedmiot użytkowania po zakończeniu umowy, będzie większa bądź równa wartości początkowej praw ochronnych na znaki towarowe, patentów, praw z rejestracji wzorów przemysłowych.

Zatem, opisana we wniosku umowa użytkowania praw ochronnych na znaki towarowe, patentów, praw z rejestracji wzorów przemysłowych spełnia warunki konieczne dla uznania jej za umowę leasingu operacyjnego, w rozumieniu art. 17b ust. 1 updop. W przypadku leasingu operacyjnego, przychodem dla Spółki będą opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania wartości niematerialnych i prawnych.

Natomiast w odniesieniu do umów użytkowania, których przedmiotem są niezarejestrowane znaki towarowe, wynalazki, wzory przemysłowe, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych (co opisano wcześniej), Spółka w odniesieniu do tych składników majątku nie będzie mogła traktować przedmiotowych umów jako umów leasingu operacyjnego.

W świetle powyższego stanowisko Spółki w zakresie:

*   ustalenia czy umowa użytkowania praw ochronnych na znaki towarowe, patentów, praw z rejestracji wzorów przemysłowych będzie stanowiła umowę leasingu operacyjnego – jest prawidłowe,
*   ustalenia czy umowa użytkowania zgłoszonych do rejestracji znaków towarowych, wynalazków, wzorów przemysłowych będzie stanowiła umowę leasingu operacyjnego – jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że w zakresie pytań oznaczonych numerami 2 - 4 wydano odrębne interpretacje.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.