Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.34.2019.3.MU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-26
Teza: Możliwość odliczenia od dochodu wydatków na zmianę sposobu ogrzewania domu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; cel-cele rehabilitacyjne; niepełnosprawni; odliczenia-odliczenie od dochodu; ogrzewanie; ulga-ulga rehabilitacyjna; wydatek-wydatki na rehabilitację
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 stycznia 2019 r. (data wpływu 21 stycznia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 27 lutego 2018 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków na zmianę sposobu ogrzewania domu w ramach ulgi rehabilitacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 27 lutego 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia od dochodu wydatków na zmianę sposobu ogrzewania domu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydał Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w XXX na posiedzeniu w dniu 19 marca 2018 r.

Wnioskodawca wskazuje, że zamierza ponieść wydatki, które będą ściśle związane z przystosowaniem budynku mieszkalnego do potrzeb osoby niepełnosprawnej. Powyższe działania mają na celu zmianę sposobu ogrzewania domu jednorodzinnego. Dom jednorodzinny jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.). Obecnie budynek posiada instalację grzewczą gdzie stosuje się paliwo stałe (miał), która w związku ze stanem zdrowia sprawia bardzo poważne problemy. Wnioskodawca ma ograniczenia ruchowo-neurologiczne. Nie może dźwigać ciężarów ponieważ może to w sposób znaczny pogorszyć Jego stan zdrowia. Modernizacja obejmie przystosowanie budynku do odbioru gazu ziemnego oraz wymianę źródła zasilania na gazowy piec konwekcyjny. Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wydatki związane będą z przystosowaniem budynku mieszkalnego do potrzeb osoby niepełnosprawnej. Wszystkie wydatki będą udokumentowane fakturami VAT i będą związane z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności według wskazań zawartych w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności.

Wnioskodawca podaje, że potrzeba zmiany systemu grzewczego w użytkowanym domu jednorodzinnym wynika z faktu, iż wskutek pogarszającego się stanu zdrowia ma poważne ograniczenia ruchowo motoryczne. Jest po operacji usunięcia zaćmy oka prawego i lewego. W 2018 r. miał operowany odcinek lędźwiowy kręgosłupa. To wszystko powoduje, że dźwiganie ciężarów stało się praktycznie niemożliwe. Obsługa istniejącej instalacji grzewczej, a co za tym idzie wykonywanie czynności sprawiających poważne utrudnienia (dźwiganie ciężarów, pokonywanie kondygnacji - piec znajduje się w piwnicy) wymusza instalację, która nie wymaga stosowania ww. czynności. Nowa instalacja będzie wykonana na podstawie przygotowanej dokumentacji technicznej zgodnie z prawem budowlanym przez wyspecjalizowane firmy. Wszystkie urządzenia zastosowane w tej instalacji będą posiadały niezbędne atesty.

Wnioskodawca nie będzie się ubiegał o sfinansowanie, dofinansowanie inwestycji, polegającej na zmianie systemu ogrzewania, ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Bierze jedynie pod uwagę wystąpienie z wnioskiem o udzielenie dotacji celowej ze środków budżetu gminy-miasta.

Wnioskodawca osiąga dochody opodatkowane według skali podatkowej - emerytura.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca może dokonać odliczenia w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej?

Wnioskodawca uważa, że może dokonać odliczenia w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 z późn. zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy, wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy stanowi, że wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1.  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2.  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3.  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1.  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
    2.  znaczny stopień niepełnosprawności;
2.  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
    1.  całkowitą niezdolność do pracy albo
    2.  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydał Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w XXX na posiedzeniu w dniu 19 marca 2018 r.

Wnioskodawca wskazuje, że zamierza ponieść wydatki, które będą ściśle związane z przystosowaniem budynku mieszkalnego do potrzeb osoby niepełnosprawnej. Powyższe działania mają na celu zmianę sposobu ogrzewania domu jednorodzinnego. Dom jednorodzinny jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 z późn. zm.). Obecnie budynek posiada instalację grzewczą gdzie stosuje się paliwo stałe (miał), która w związku ze stanem zdrowia sprawia bardzo poważne problemy. Wnioskodawca ma ograniczenia ruchowo-neurologiczne. Nie może dźwigać ciężarów ponieważ może to w sposób znaczny pogorszyć Jego stan zdrowia. Modernizacja obejmie przystosowanie budynku do odbioru gazu ziemnego oraz wymianę źródła zasilania na gazowy piec konwekcyjny. Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wydatki związane będą z przystosowaniem budynku mieszkalnego do potrzeb osoby niepełnosprawnej. Wszystkie wydatki będą udokumentowane fakturami VAT i będą związane z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności według wskazań zawartych w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności.

Wnioskodawca podaje, że potrzeba zmiany systemu grzewczego w użytkowanym domu jednorodzinnym wynika z faktu, iż wskutek pogarszającego się stanu zdrowia ma poważne ograniczenia ruchowo motoryczne. Jest po operacji usunięcia zaćmy oka prawego i lewego. W 2018 r. miał operowany odcinek lędźwiowy kręgosłupa. To wszystko powoduje, że dźwiganie ciężarów stało się praktycznie niemożliwe. Obsługa istniejącej instalacji grzewczej, a co za tym idzie wykonywanie czynności sprawiających poważne utrudnienia (dźwiganie ciężarów, pokonywanie kondygnacji - piec znajduje się w piwnicy) wymusza instalację, która nie wymaga stosowania ww. czynności. Nowa instalacja będzie wykonana na podstawie przygotowanej dokumentacji technicznej zgodnie z prawem budowlanym przez wyspecjalizowane firmy. Wszystkie urządzenia zastosowane w tej instalacji będą posiadały niezbędne atesty.

Wnioskodawca nie będzie się ubiegał o sfinansowanie, dofinansowanie inwestycji, polegającej na zmianie systemu ogrzewania, ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Bierze jedynie pod uwagę wystąpienie z wnioskiem o udzielenie dotacji celowej ze środków budżetu gminy-miasta.

Wnioskodawca osiąga dochody opodatkowane według skali podatkowej - emerytura.

Rozpatrując czy wydatki jakie zostaną poniesione przez Wnioskodawcę na wymianę źródła zasilania na gazowy piec konwekcyjny oraz modernizację obejmującą przystosowanie budynku do odbioru gazu ziemnego podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej należy wskazać, iż w myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zatem należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja" to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku" (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to „urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś”.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.

Skoro zatem, jak twierdzi Wnioskodawca wydatki jakie zostaną poniesione na wymianę źródła zasilania na gazowy piec konwekcyjny oraz modernizację obejmującą przystosowanie budynku do odbioru gazu ziemnego będą związane z potrzebami wynikającymi z Jego niepełnosprawności, należy stwierdzić, że wydatki te, można uznać za wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które właściwie udokumentowane podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Jednakże odliczeniu nie będzie podlegała kwota poniesionych wydatków, która zostanie Wnioskodawcy zwrócona w formie dotacji celowej ze środków budżetu gminy-miasta na zmianę systemu ogrzewania dla osób fizycznych w indywidualnych lokalach mieszkalnych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego XXX w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.