Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-196/10/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-05-14
Teza: Czy pełnienie funkcji reprezentanta oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce stanowi działalność prowadzoną osobiście rozumianą jako udział w składzie zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: oddział; spółki-reprezentacja spółki; wynagrodzenia; zakład-zakłady osób zagranicznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2010 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji podatkowej przychodów otrzymanych przez reprezentanta oddziału przedsiębiorcy zagranicznego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji podatkowej przychodów otrzymanych przez reprezentanta oddziału przedsiębiorcy zagranicznego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Otrzymał Pan propozycję objęcia funkcji osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego (spółki zarejestrowanej w Królestwie Szwecji) zgodnie z art. 87 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Będzie Pan pełnił tę funkcję odpłatnie, na podstawie oświadczenia przedsiębiorcy zagranicznego o powołaniu Pana na funkcję osoby upoważnionej do reprezentacji oddziału, które to oświadczenie będzie zawierało również postanowienie o utworzeniu oddziału, a następnie będzie stanowiło podstawę do uzyskania rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym zarówno samego oddziału jak i wpisania do KRS Pana jako reprezentanta. Podstawą pełnienia przez Pana ww. stanowiska będzie wyłącznie akt powołania oddziału. Nie będzie Pan zawierał umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w zakresie obowiązków związanych z prowadzeniem spraw oddziału i kierowania jego sprawami. Spółka macierzysta nie przewiduje powołania pełnomocników lub prokurentów, którzy byliby również upoważnieni do reprezentowania oddziału.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pełnienie funkcji reprezentanta oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce stanowi działalność prowadzoną osobiście rozumianą jako udział w składzie zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, kwestię funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z treścią ww. ustawy (art. 5 pkt 4), oddział stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Natomiast zgodnie z art. 85 ww. ustawy, dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni mogą na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „oddziałami”. Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie zawierają dodatkowych norm regulujących ustrój i sposób funkcjonowania oddziałów, choć niektóre rodzaje oddziałów (np. zagranicznego zakładu ubezpieczeń) podlegają szczegółowej, dodatkowej regulacji zawartej w odrębnym akcie prawnym. Jedynym wyjątkiem od swobodnego ustalenia przez przedsiębiorcę zagranicznego ustroju powoływanego oddziału jest wymóg art. 87 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zgodnie z powołanym artykułem przedsiębiorca zagraniczny musi ustanowić reprezentanta oddziału, którego osoba wraz z adresem i notarialnie poświadczonym podpisem rejestrowane są następnie w Krajowym Rejestrze Sądowym (art. 89 pkt 1 i 2 ustawy). Reprezentant oddziału stanowi jedyną funkcję przewidzianą ustawowo dla prowadzenia spraw oddziału i jej reprezentacji. Rolą osoby upoważnionej do reprezentowania oddziału przedsiębiorcy zagranicznego jest więc prawo do zaciągania zobowiązań i nabywanie praw w imieniu oddziału ze skutkiem dla przedsiębiorcy zagranicznego, bez ograniczeń w zakresie reprezentacji, jakim poddawani są prokurenci czy pełnomocnicy. W zakresie powierzonych kompetencji reprezentanta oddziału jest więc stanowienie o jego sprawach i realizacji podjętych decyzji. Dla pewności obrotu gospodarczego, osoba ta, podobnie jak członkowie zarządu spółek kapitałowych podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców. Również jej podpis podlega, podobnie jak w przypadku członków zarządu spółek, notarialnemu uwierzytelnieniu i złożeniu do akt Krajowego Rejestru Sądowego. Jak wynika z regulacji ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, oddział w zakresie jego kwalifikacji jako rodzaj podmiotu stanowi wyodrębnioną jednostkę organizacyjną. Przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie nadają mu więc osobowości prawnej, co jest uzasadnione faktem, iż oddział stanowi jedynie wyodrębnioną część właściwej osoby prawnej. Bazując na klasyfikacji osób innych niż osoby fizyczne, należy stwierdzić, iż oddział stanowi jednostkę organizacyjną w rozumieniu art. 33 1 Kodeksu Cywilnego. Stąd uprawnionym jest wniosek, iż choć oddział przedsiębiorcy zagranicznego, stanowiący wyodrębnioną jednostkę organizacyjną nie posiada organów, gdyż poprzez organy działają wyłącznie osoby prawne (art. 38 Kodeksu cywilnego) to jednak do niego jako jednostki organizacyjnej niebędącej osobą prawną należy stosować odpowiednio przepisy o osobach prawnych ( art. 33 1 Kodeksu cywilnego). „Reprezentanci podmiotów bez osobowości prawnej nie są oczywiście organami tych podmiotów ( w ścisłym tego słowa znaczeniu). Nie wyklucza to jednak odpowiedniego wykorzystania teorii organów. Na tej drodze możliwe staje się przypisanie oświadczenia woli złożonego przez osobę fizyczną reprezentującą podmiot bez osobowości prawnej temu podmiotowi. Dzięki temu podmioty, o których mowa, mają zdolność do czynności prawnych. Zabieg ten otwiera możliwość przypisania podmiotowi bez osobowości prawnej w określonej sytuacji dobrej albo złej wiary lub skutków zachowania mającego znamiona czynu zgodnego z prawem. Stwarza mu szansę powołania się na wadę oświadczenia woli. I wreszcie, tłumaczy sensownie jego odpowiedzialność odszkodowawczą (zwłaszcza odpowiedzialność ex delicto) – por. Komentarz do Prawa Cywilnego – System Prawa Cywilnego pod red. M. Safjana, wyd. 2007, C.H. Beck”. Przyjęcie więc, iż do reprezentanta oddziału stosuje się odpowiednio przepisy o organie osoby prawnej jest więc niezbędne dla zapewnienia pewności obrotu jednostkom wchodzącym w stosunki umowne z oddziałem lub będących poszkodowanym z tytułu popełnienia czynów niedozwolonych przez oddział. Wspomniane wyżej odpowiednie stosowanie przepisów o osobach prawnych do jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej dotyczy zarówno przepisów Kodeksu Cywilnego jak i innych norm odnoszących się do organów osób prawnych. „Zastosowanie znajdzie w ich przypadku reguła wyrażona w art. 35 Kodeksu cywilnego, gdyż podobnie jak w odniesieniu do osób prawnych, powstanie, ustrój i ustanie osób, o których mowa w art. 331 Kodeksu cywilnego, regulować będą właściwe dla nich przepisy. Organizację i sposób działania tych osób, oprócz właściwych przepisów, może także określać ich statut. Funkcję statutu, w rozumieniu art. 35 Kodeksu cywilnego, będą z reguły spełniać postanowienia umów postanowienia umów powołujących taką jednostkę do życia – por. Komentarz do Prawa Cywilnego – System Prawa Cywilnego pod red. M. Safjana, wyd. C.H. Beck”. Oznacza to, iż dla oddziału przedsiębiorcy zagranicznego funkcję statutu przejmie oświadczenie o ustanowieniu oddziału w Polsce, w tym zawierające zgodnie z obowiązującymi przepisami wskazanie osoby i adresu reprezentanta tegoż oddziału. „Odpowiednie zastosowanie znajdzie również przepis art. 37 Kodeksu cywilnego. Jeżeli powstanie jednostki organizacyjnej związane jest z wpisem do odpowiedniego rejestru, początek jej podmiotowości należy łączyć z chwilą dokonania takiego wpisu. W przypadku jednostek organizacyjnych, które powstają niezależnie od takiego wpisu lub przed jego dokonaniem jednostka organizacyjna staje się osobą w rozumieniu art. 331 Kodeksu cywilnego, z momentem ukończenia czynności przewidzianych przez ustawę, z którymi łączy ona jej powstanie – por. Komentarz do Prawa Cywilnego – System Prawa Cywilnego pod red. M. Safjana, wyd. 2007, C.H. Beck”. Jak wspomniano wyżej, warunkiem powstania i rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej oddziału jest jego wpis do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców, a więc i ten przepis dotyczący osób prawnych odnosi się do oddziału przedsiębiorcy zagranicznego. Konsekwentnie, „do osób, których mowa w art. 331 Kodeksu cywilnego, stosować należy również art. 38 (osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i opartym na niej statucie – przyp. Wnioskodawca) i 39 Kodeksu cywilnego. Stosowanie tych przepisów musi jednak mieć na uwadze, że takie osoby nie będą miały organów w klasycznym tego słowa znaczeniu, tak jak przykładowo spółki kapitałowe. Funkcję organów pełnią z reguły w tych jednostkach jej członkowie lub wspólnicy, na zasadach określonych przepisami regulującymi powstanie i ustrój takich jednostek – por. Komentarz do Prawa Cywilnego – System Prawa Cywilnego pod red. M. Safjana, wyd. 2007, C.H. Beck”. Skoro więc oświadczenie przedsiębiorcy zagranicznego o utworzeniu oddziału powinno być – jak wyjaśnił swoje stanowisko wyżej Wnioskodawca – traktowane jako statut a oświadczenie takie znajduje swoją podstawę prawną w przepisach rangi ustawowej, to należy uznać, iż reprezentant oddziału powołany tą drogą powinien być traktowany „tak jak organ osoby prawnej”. Wypada w tym miejscu dodatkowo przypomnieć potwierdzający powyższą tezę fakt, iż do likwidacji oddziału stosuje się przepisy o likwidacji spółki z o.o. (art. 92 ustawy), co oznacza, iż reprezentant musi w tym zakresie wypełnić obowiązki, jakie spoczywają na członkach zarządu, którzy co do zasady pełnią funkcję likwidatorów (art. 276 § 1 Kodeksu spółek handlowych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 9 powołanej ustawy, źródłami przychodów są:

*   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracą nakładczą, emerytura lub renta,
*   działalność wykonywana osobiście
*   inne źródła.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przytoczona powyżej definicja przychodów ze stosunku pracy określa, iż do przychodów pracownika zaliczyć należy zarówno świadczenia pieniężne jak i niepieniężne. Przychodem pracownika jest więc każde świadczenie otrzymane w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą, bez względu na źródło finansowania tego świadczenia.

Do kategorii przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, tj. z działalności wykonywanej osobiście, stosownie do treści art. 13 pkt 7 ww. ustawy należy zakwalifikować przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Z kolei w myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy, do przychodów z działalności wykonywanej osobiście zalicza się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

*   osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
*   właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

*   z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Natomiast w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż otrzymał Pan propozycję objęcia funkcji osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. Będzie Pan pełnił tę funkcję odpłatnie, na podstawie oświadczenia przedsiębiorcy zagranicznego o powołaniu Pana na funkcję osoby upoważnionej do reprezentacji oddziału, które to oświadczenie będzie zawierało również postanowienie o utworzeniu oddziału, a następnie będzie stanowiło podstawę do uzyskania rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym zarówno samego oddziału jak i wpisania do KRS Pana jako reprezentanta. Nie będzie Pan zawierał umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej w zakresie obowiązków związanych z prowadzeniem spraw oddziału i kierowania jego sprawami.

Zatem, w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, mając na uwadze przedstawione uprzednio przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż brak jest podstaw prawnych do zakwalifikowania uzyskanego w przyszłości przez Pana wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji reprezentanta oddziału przedsiębiorstwa zagranicznego, do źródła przychodów, o którym mowa w art. 12 cytowanej powyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów ze stosunku pracy. Albowiem tytułem do wypłaty świadczenia pieniężnego jest wyłącznie oświadczenie przedsiębiorcy zagranicznego o powołaniu Pana na funkcję osoby upoważnionej do reprezentacji oddziału, nie zaś umowa o pracę.

Brak jest również podstaw do zastosowania art. 13 pkt 7 i 8 ww. ustawy. Niespełnione są bowiem przesłanki w nich wymienione. Albowiem w przypadku art. 13 pkt 7 ww. ustawy, zakres podmiotowy ograniczony jest tylko do członków organów zarządzających i stanowiących osób prawnych. W przytoczonym przepisie ustawodawca wyraźnie zalicza do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, przychody otrzymywane przez osoby należące do składów zarządów, rad nadzorczych, komisji i innych organów stanowiących osób prawnych, bez względu na status tej osoby, strukturę własności, jej formę organizacyjną, oraz sposób powoływania członków tych organów. Obejmuje on zarówno członków spółek prawa handlowego mających osobowość prawną, jak i agencji państwowych, funduszy celowych, którym przepisy prawa przyznają osobowość prawną, fundacji, stowarzyszeń i spółdzielni. Za przychód z tytułu członkostwa w organie osoby prawnej uznaje się każde świadczenie dla takiej osoby, otrzymywane przez nią w związku z pełnieniem obowiązków członka zarządu, rady nadzorczej lub innego organu stanowiącego osoby prawnej. Tym samym organem stanowiącym osoby prawnej, w rozumieniu art. 13 pkt 7 ww. ustawy, będzie taki organ, który dysponuje (na podstawie ustawy albo aktu prawa wewnętrznego, np. statutu) uprawnieniami do przyjmowania wiążących rozstrzygnięć odnoszących się do całej osoby prawnej.

Kwestię funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego w Polsce regulują przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Z kolei oddział zdefiniowany został w art. 5 pkt 4 jako wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności.

Ponadto, zgodnie z art. 86 ww. ustawy oddział może prowadzić działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego. W świetle powołanych unormowań podmiot zagraniczny, prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału, zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego.

Oddział posiada więc jedynie samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej), natomiast nie posiada on możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Potwierdza to również regulacja zawarta w art. 88 zdanie pierwsze ww. ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie z którą przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców. Zatem podmiotem prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście posiadanej podmiotowości prawnej, należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią.

Objęcie funkcji osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego pomimo obowiązku ujęcia tego faktu w Krajowym Rejestrze Sądowym, nie jest tożsame z powołaniem do organów oddziału tegoż przedsiębiorstwa. Jest to wyłącznie upoważnienie do dokonywania czynności prawnych w imieniu i na rzecz osoby dającej umocowanie. Reprezentant jest organem wykonawczym, co już samo w sobie wyklucza uznanie go za organ stanowiący. Nawet zatem gdyby niektóre z jego kompetencji uznać za przejaw stanowienia, to będą one miały zasięg lokalny, a więc pozbawiony oddziaływania na osobę prawną jaką jest przedsiębiorstwo zagraniczne. W tym stanie rzeczy brak jest również podstaw prawnych do uznania, iż reprezentant oddziału jest (innym) organem stanowiącym osoby prawnej, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy podatkowej.

Natomiast w art. 13 pkt 8 ww. ustawy, mowa jest o wynagrodzeniu wypłacanym na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, tym samym nie dotyczy wynagrodzeń wypłacanych na podstawie oświadczenia przedsiębiorcy.

Wobec powyższego ww. świadczenie pieniężne należy zakwalifikować do podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów z innych źródeł – na podstawie cytowanego uprzednio art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Albowiem zawarte w nim sformułowanie "w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powyższe, zajęte przez Pana stanowisko w zakresie kwalifikacji podatkowej przychodów otrzymanych przez Pana z tytułu pełnionej funkcji reprezentanta uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.