Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.497.2025.2.JZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży niezabudowanej działki.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    20 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 23 lipca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku uznania Państwa za podatników podatku
    od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 września 2025 r. Treść wniosku
    wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
    • A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
    • B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca wraz z żoną (wnioskodawca ma z żoną rozdzielność majątkową małżeńską)
    20 marca 2018 r. kupili z zamiarem wybudowania domu, działkę gruntu niezabudowaną w
    miejscowości (...) przy ul. (...), niezagospodarowaną, nieuzbrojoną, bez bezpośredniej drogi
    dojazdowej, w skład której wchodzą grunty klasyfikowane jako grunty orne oraz łąki, która
    obecnie może być przedmiotem sprzedaży jako 4 działki gruntu (kwestia podziału działek i
    sprzedaży udziału lub odrębnej działki pozostanie ustalona z przyszłym nabywcą). Decyzja
    o zakupie spowodowana była w dużej mierze potrzebami rodziny Wnioskodawcy i jego
    małżonki. Wnioskodawcy kupili działkę z myślą o przeprowadzce, ponieważ ich
    sześcioosobowa rodzina (mają czworo dzieci, w tym syna z autyzmem) potrzebowała
    większej przestrzeni i stabilnego miejsca do życia.
    Z tego względu planowali budowę domu (mają nawet projekt pod jego budowę). W
    momencie zakupu działka nie miała dojazdu. Przed kupnem działki Wnioskodawca
    kontaktował się z Gminą (...) odnośnie planowanego wykupu gruntów i wykonania drogi
    dojazdowej, dlatego też zdecydowali się na zakup (odbyło się w tej sprawie spotkanie z
    mieszkańcami, podczas którego zapewnieni byli o realizacji drogi). Niestety wykonawca
    drogi wycofał się z realizacji umowy zawartej z Gminą i droga finalnie nie powstała. Mimo
    licznych prób nie udało się Wnioskodawcom uzyskać służebności przejazdu od sąsiadów.
    Gmina ponownie zadeklarowała wykonanie drogi, która ostatecznie pojawiła się na mapie
    dopiero w 2024 roku. Wnioskodawcy wcześniej zamieszkiwali w mieszkaniu
    wynajmowanym, co wiązało się z wysokimi kosztami czynszu i nie mogli czekać tak długo
    na pojawienie się drogi, więc w 2023 roku zdecydowali się na zakup domu z rynku
    wtórnego, finansując go kredytem, z uwagi na to, że podczas posiadania działki i
    domagania się uregulowania sytuacji prawnej i realizacji drogi dojazdowej, cały proces
    wykupu działek i wszelkich inwestycji został zatrzymany, pomimo że wcześniej Gmina (...)
    organizowała spotkania z mieszkańcami i przedstawiała plany oraz wykonawcę inwestycji.
    Wnioskodawcy planowali się zacząć szybko budować, by przeprowadzić się do (...) najdalej
    w 2-3 lata od zakupu działki. W związku z zamiarem wybudowania domu na ww. działkach
    został wykonany projekt budowlany domu i zamierzano przystąpić do realizacji budowy.
    Jednakże do przedmiotowych działek nie został formalnie ustanowiony dojazd.
    Wnioskodawca wraz z żoną zabiegali o uzyskanie służebności drogi koniecznej, wnioskując
    do odpowiednich organów o przyspieszenie procedur i procesu wywłaszczenia gruntów
    pod wytyczenie drogi dojazdowej. W tym zakresie Wnioskodawcy pisali m.in. pisma do
    Wójta Gminy (...) o realizację budowy drogi, ponieważ wielu mieszkańców ul. (...) w (...) nie
    mogło swobodnie dojeżdżać do swoich działek, odbywało się to przez prywatne działki, a
    dojazd służb był utrudniony. Mieszkańcom zależało na tym, aby zrealizowano inwestycję w
    celu poprawy komfortu i bezpieczeństwa korzystania z gruntów. Jednakże droga nie
    powstawała. Wobec tego faktu, Wnioskodawca wraz z żoną zaniechali budowy domu na
    ww. działkach i nabyli w drodze umowy sprzedaży dom z rynku wtórnego w stanie
    wymagającym remontu, ze środków pozyskanych z umowy kredytowej. Obecnie
    Wnioskodawcy planują sprzedaż 4 działek i przeznaczenie środków ze sprzedaży na spłatę
    tego kredytu oraz niezbędny remont domu.
    Zgodnie z informacjami wynikającymi z miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego są one przeznaczone do zabudowy jednorodzinnej. Przedmiotowe
    nieruchomości Wnioskodawca wraz z żoną zakupili jako osoby fizyczne, niebędące
    płatnikami VAT od osób fizycznych niebędących płatnikami VAT.

    Nabycie działek objętych przedmiotem wniosku stanowiło czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z treścią aktów notarialnych,
    strony oświadczyły, iż „nie są podatnikami podatku VAT z tytułu dokonania niniejszej
    czynności”. Działki te, od momentu ich nabycia, nie były i nie są wykorzystywane do
    prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Na przedmiotowych gruntach nie
    były dokonywane (i nadal nie są) żadne zbiory ani dostawy produktów rolnych. Działki
    nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wnioskodawca jako współwłaściciel działek nie występował o pozwolenie na budowę, ani
    też nie czynił tego nikt działający w jego imieniu lub w imieniu jego małżonki.
    Nieruchomości te nie zostały uzbrojone, ani wyposażone w urządzenia czy sieci
    techniczne. Działki mogą być sprzedane w krótkim odstępie czasu jednemu lub kilku
    właścicielom w zależności od tego ile osób zgłosi się do zakupu. Wnioskodawcy ogłosili już
    chęć sprzedaży działek. Nie mają jednak zamiaru uczynić z handlu nieruchomościami
    gruntowymi swojego źródła dochodu i prowadzić tego rodzaju działalności w sposób
    ciągły i zorganizowany. Wnioskodawca prowadzi przedsiębiorstwo w formie spółki z o.o. w
    branży reklamowej, a jego żona jest nauczycielką. Transakcja sprzedaży działek będzie
    jednorazowa, w tym sensie, że nastąpi sprzedaż nabytej działki jako jednej całości lub 4
    osobnych działek w udziałach lub po ich prawnym wyodrębnieniu i Wnioskodawcy nie
    zamierzają kupować i sprzedawać działek gruntu w celach zarobkowych w przyszłości.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca A.A. nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT i nie
    jest zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz nie był takim podatnikiem. Natomiast B.B.
    prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEDIG obejmującą działalność
    agencji reklamowych i pozaszkolne formy edukacji, w związku z którą jest
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od 24 czerwca 2014 r. Aktywność
    gospodarcza Wnioskodawców nigdy nie była związana z handlem nieruchomościami i
    Wnioskodawcy nie zamierzają zarobkowo handlować nieruchomościami, gdyż zawodowo
    związani są z branżą reklamową i ta branża zapewnia im stałe źródło dochodów.
    W okresie posiadania działka była właściwie nieużytkowana, gdyż Wnioskodawcy ani nie
    wybudowali na niej domu, ani nie wykorzystywali jej do innych celów. Działka nie była
    przedmiotem najmu, dzierżawy ani umów o podobnym charakterze. Działka nie była
    również wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej ani zawodowej
    Wnioskodawców. Od momentu nabycia były podejmowane działania opisane we wniosku
    jedynie w celu zmiany przeznaczenia gruntu oraz możliwości wybudowania domu
    mieszkalnego, jednak z powodów problemów z wyznaczeniem drogi dojazdowej plan ten
    nie mógł być zrealizowany.
    Wnioskodawcy nie występowali z wnioskiem o zmianę przeznaczenia i objęcie działek w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przeznaczeniem pod zabudowę
    jednorodzinną.
    Wnioskodawcy nie podejmowali przed sprzedażą działki jakichkolwiek czynności
    zmierzających do podniesienia wartości działki, nie wykonywali ogrodzeniu,
    doprowadzenia mediów, uzbrojenia terenu.
    Przed sprzedażą działki Wnioskodawcy nie podejmują aktywnych działań marketingowych
    w zakresie obrotu nieruchomościami. Pytają znajomych i sąsiadów czy są zainteresowani
    kupnem działki oraz rozważają ogłoszenie na portalu ogłoszeń sprzedaży nieruchomości.
    Wnioskodawcy w związku ze sprzedażą działki nie zamierzają udzielać pełnomocnictwa do
    występowania w ich imieniu podmiotom trzecim do jakichkolwiek działań.
    Wnioskodawcy wcześniej nie sprzedawali innych działek i nieruchomości. Nie byli nigdy
    podatnikami podatku VAT w związku z takimi działaniami. Nie dokonywali zgłoszeń VAT-R
    w powyższym zakresie.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca wraz z żoną dokonując planowanej sprzedaży niezabudowanych
    gruntów jako 4 działek będących przedmiotem niniejszego wniosku w krótkim odstępie
    czasu jeszcze w 2025 roku, gdyby znaleźli się kupcy lub nawet równocześnie, będą działać
    jako podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, a tym samym czy
    planowana transakcja podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców, planowane transakcje sprzedaży nie będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niezależnie od momentu sprzedaży
    działek, ponieważ nie będą dokonane przez podatników podatku od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, że Wnioskodawca
    stoi na stanowisku, iż nie powinien rejestrować się on, ani jego małżonka do podatku VAT
    z tytułu sprzedaży opisanych we wniosku nieruchomości ani opodatkowywać podatkiem
    VAT transakcji sprzedaży działek, niezależnie od tego czy zostaną sprzedane wszystkie 4
    działki od razu czy w odstępach czasu krótszych czy dłuższych w zależności od tego kiedy
    znajdą kupców.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej określana jako „ustawa o VAT” lub
    „ustawa VAT”), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in.: odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Przez towary rozumie się natomiast rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).
    Podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności (art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT). Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy
    VAT).
    Podkreślić należy, że definicję podatnika podatku od towarów i usług zdefiniowano w art.
    9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, z ze zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112. W art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy 2006/112 wskazano, że państwa
    członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji
    związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności
    dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub
    uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3
    Dyrektywy 2006/112).
    Uznanie za podatnika w takich okolicznościach wymaga jednak wyraźnej podstawy
    prawnej w ustawie o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, o opodatkowaniu
    transakcji podatkiem od towarów i usług można mówić w przypadku spełnienia dwóch
    przesłanek:
    1) transakcja musi być dokonana przez podatnika podatniku od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    2) transakcja musi stanowić przedmiot podatku od towarów i usług, w tym nie być objęta
    żadnym zwolnieniem.
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy transakcja dokonywana jest przez „podatnika” w
    rozumieniu ustawy o VAT. Niecelowe jest bowiem analizowanie, czy stanowi ona
    przedmiot podatku i czy jest ewentualnie objęta zwolnieniem, jeżeli w ogóle nie mamy do

    czynienia z podatnikiem podatku VAT. W ocenie Wnioskodawców, w ramach planowanych
    transakcji nie będą wraz z małżonką występowali jako podatnik podatku VAT, a tym
    samym transakcje nie będą opodatkowane tym podatkiem. Planowane czynności
    mieszczą się w działaniach stanowiących zarządzanie prywatnym majątkiem.
    Podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie mieszczą się w kategorii działalności
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    W szczególności nie jest to działalność gospodarcza - handlowa. O działalności podatnika
    jako działalności gospodarczej można bowiem mówić wówczas, gdy nosi ona znamiona
    profesjonalizacji.
    Tymczasem, Wnioskodawca podejmuje działania będące jedynie zwykłymi czynnościami
    związanymi z racjonalnym zarządzaniem i dysponowaniem majątkiem prywatnym
    zakupionym za środki pochodzące z ich działalności zarobkowej o zupełnie innym
    charakterze (Wnioskodawca prowadzi spółkę z o.o. działającą w branży reklamowej, a jego
    żona jest nauczycielką). Ponadto, działki zostały zakupione przez małżonków w udziale po
    1/2 ze względu na rozdzielność majątkową małżeńską.
    W szczególności, należy wskazać, że opisane we wniosku transakcje sprzedaży działek nie
    będą podlegały opodatkowaniu VAT, ponieważ Wnioskodawca i jego małżonka:
    1. Nie prowadzą działalności gospodarczej w branży obrotu nieruchomościami,
    2. Nie ponieśli żadnych nakładów inwestycyjnych na nabycie nieruchomości, które
    zamierzają sprzedać (w szczególności nie dokonali tzw. uzbrojenia sprzedawanych działek
    czy innych ruchów charakterystycznych dla podmiotów trudniących się handlem
    nieruchomościami np. w zw. z podniesieniem atrakcyjności działek np. utwardzenie
    terenu),
    3. Nie podejmują żadnych aktywnych działań marketingowych w celu znalezienia
    nabywców na nieruchomości, które mogłyby charakteryzować profesjonalną działalność
    gospodarczą, informacje o sprzedaży ogłosili znajomym, zamierzają skorzystać z portali
    ogłoszeniowych,
    5. Nie wykorzystywali nieruchomości w sposób komercyjny,
    6. Działania Wnioskodawcy i jego żony nie zmierzają do uzyskania trwałego źródła
    dochodów z handlu nieruchomościami, dochód ze sprzedaży nieruchomości będzie miał
    charakter jednorazowy (w tym kontekście Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że „[...] ustalenie, czy określona osoba jest podatnikiem podatku VAT w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112, wymaga dokonania przez sąd krajowy oceny,
    czy wykorzystywanie omawianego dobra polegające na jego stopniowej sprzedaży
    następuje w celu uzyskania stałych dochodów [...] (Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z
    dnia 15 września 2011 r., C-180/10 i C-181/10).
    Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Wnioskodawcy w ramach sprzedaży
    nieruchomości nie wystąpili i nie będą występować w ogóle w charakterze podatnika
    podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT. Brak jest przesłanek
    świadczących o takiej aktywności Wnioskodawców dotyczącej zbycia nieruchomości, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    takimi nieruchomościami (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego
    charakteru takiej działalności).
    Wskazać w tym miejscu należy, iż organy podatkowe w podobnych pod względem stanu
    faktycznego sprawach wydawały konsekwentnie pozytywne rozstrzygnięcia. Celem
    przykładu warto powołać następujące rozstrzygnięcia:
    - Interpretacja Indywidualna z 8 maja 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.57.2025.2.MJ,
    - Interpretacja Indywidualna z 19 kwietnia 2019 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.40.2021.2.MJ,

    - Interpretacja Indywidualna z 29 października 2021 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.568.2021.2.MH,
    - Interpretacja Indywidualna z 17 października 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    3.4012.417.2022.3.MJ.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub
      faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. udział w nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24
    października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Zatem, na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    (gruntów), jak również udziału w nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego,
    który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Natomiast
    czerpanie dochodów z ciągłego wykorzystywania składnika majątku, charakteryzujące się
    powtarzalnością lub długim okresem trwania wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Na mocy art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów
      na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim
      charakterze.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.

    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie dokonanie przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia
    wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do

    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu transakcji sprzedaży nieruchomości
    będą Państwo działali jako podatnicy podatku od towarów i usług oraz ustalenia, czy
    transakcja sprzedaży tej nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży opisanej
    nieruchomości, w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających uznać Państwa za
    podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z
    przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Sprzedających (Państwa), która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Z opisu sprawy wynika bowiem, że kupili Państwo niezabudowaną działkę w 2018 r. z
    zamiarem wybudowania na niej domu. Zakupili ją Państwo jako osoby fizyczne, a
    czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość,
    od momentu nabycia nie była i nie jest wykorzystywana do prowadzenia jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej, nie były dokonywane na niej żadne zbiory ani dostawy
    produktów rolnych. Nieruchomość nie była udostępniana osobom trzecim na podstawie
    umów cywilnoprawnych. Sprzedający nie występował o pozwolenie na budowę, ani też nie
    czynił tego nikt działający w jego imieniu lub w imieniu jego małżonki. Nieruchomości nie
    zostały uzbrojone, ani wyposażone w urządzenia czy sieci techniczne. Nie podejmowali
    Państwo przed sprzedażą działki jakichkolwiek czynności zmierzających do podniesienia
    wartości działki, nie wykonywali ogrodzeniu, doprowadzenia mediów, uzbrojenia terenu.
    Nie zamierzają Państwo udzielać żadnych pełnomocnictw do występowania w Państwa
    imieniu podmiotom trzecim do jakichkolwiek działań. Ogłosili Państwo chęć sprzedaży
    działki wśród znajomych i sąsiadów i rozważają Państwo ogłoszenie sprzedaży
    nieruchomości na portalach sprzedażowych.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przedmiotowej nieruchomości nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają,
    że jej sprzedaż wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęli Państwo takich
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Dokonując sprzedaży opisanej nieruchomości, będą Państwo korzystać z przysługującego
    Państwu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i

    usług. Brak tego statusu pozbawia Państwa cech podatnika podatku VAT, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży nieruchomości, a dostawę - cech
    czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będą Państwo
    korzystać z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która
    to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, sprzedaż opisanej
    nieruchomości nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.