Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.207.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-26
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-kredyt refinansowy
ugody-ugoda sądowa
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 marca 2025 r. (wpływ 1 kwietnia 2025 r.)
    oraz pismem z 20 maja 2025 r. (wpływ 22 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)
    W 2007 r. zawarła Pani wraz z mężem A umowę kredytu hipotecznego we frankach na
    spłatę innego kredytu we frankach i na remont zakupionego domu, przy czym
    kredytodawcą była (...) z siedzibą w (...).
    W 2024 r. wystąpiliście Państwo do Sądu Okręgowego (...). z pozwem o ustalenie
    nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytowej wobec nieważności tej
    umowy kredytowej i zapłatę.
    Nie korzystaliście Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej niż wymieniona we wniosku.
    Zaciągnięty kredyt został przeznaczony na spłatę innego kredytu we frankach i na remont
    zakupionego domu.
    Zaciągnięty kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką na nieruchomości będącej
    Państwa własnością pod adresem: (...), nr księgi wieczystej (...).
    W toku procesu toczącego się przed Sądem Okręgowym (...) bank zaproponował ugodę.
    Bank w umowie ugody nie przywołał przepisów, na podstawie których możliwe było
    zawarcie ugody. Powodem propozycji ugody zaproponowanej przez Bank stała obecna
    linia orzecznicza w Sądach, które w znacznej większości przyznają rację kredytobiorcom
    frankowym uznając całe umowy lub jej zapisy za niedozwolone i ustalając nieważność
    umowy kredytowe co jest dla Banków bardzo niekorzystne finansowo. Bank w propozycji
    ugody przedstawił bardzo precyzyjnie sytuację Banku i kredytobiorcy zarówno finansowe,
    przedstawiając dotychczasowe spłaty we frankach odnosząc do analogicznego kredytu
    zawartego w złotych, jak i formalne, podkreślając dobrowolność zawarcia ugody, ale też jej
    ostateczność i zrzeczenie się roszczeń w przyszłości.
    Podstawą negocjacji finansowych z Bankiem było przeliczenie kredytu tak, jakby od daty
    ostatniego przewalutowania stanowił kredyt Złotowy. To było punktem wyjściowym, gdyż
    negocjacje były indywidualne i uwzględniały całokształt współpracy Banku i kredytobiorcy.
    Na mocy ugody bank częściowo „umorzył” należność, a nadto dokonał częściowego
    zwrotu.
    W wykonaniu ugody bank wypłacił Państwu (...) zł.
    W wielu publikacjach czytaliście Państwo, że kwoty wynikające z rozliczeń związanych z
    ugodami jak i w wyniku procesów sądowych nie są traktowane jako dochód i nie są
    opodatkowane podatkiem dochodowym. Jeden z banków, a konkretnie (...) w swoich
    ugodach wprost wpisuje , iż nie jest to dochód podlegający opodatkowaniu, powołując się
    na posiadaną interpretację indywidualną.
    W uzupełnieniach wniosku wskazała Pani, co następuje.
    Bank wystawił Państwu PIT-11 nie od zwróconej kwoty, tylko od kwoty umorzonego
    kredytu czyli na kwotę (...) zł i podzielił tą kwotę na pół czyli po (...) i na takie kwoty
    wystawił Państwu PITy-11.
    Zważywszy na to, że będący przedmiotem ugody sądowej kredyt konsolidacyjny nr (...) z
    dnia (...) 2007 r. był kredytem, którym spłaciliście – refinansowaliście Państwo kredyt
    frankowy przeznaczony w całości na remont generalny zakupionego domu i który również
    był zabezpieczony hipoteką w tej samej księdze wieczystej – celem przedmiotowego

    kredytu była spłata kredytu hipotecznego na remont domu i dobranie środków na jego
    dokończenie (nadal dysponujecie Państwo wszystkimi fakturami na wymianę dachu,
    centralnego ogrzewania, wymianę elektryki, wymianę okien i drzwi, remont podłóg,
    łazienek i kuchni, ocieplenie budynku), czyli był zaciągnięty na wydatki o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ponadto :
      - kredyt został zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową, na zaspokojenie
        własnych potrzeb mieszkaniowych,
      - nie korzystaliście Państwo wcześniej z podobnego zwolnienia podatkowego,
      - kredyt dotyczył jednego gospodarstwa domowego,
      - kredyt został zabezpieczony hipoteką,
      - kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 r.
    Pragnie Pani przytoczyć argumentację Ministra Finansów, który uzasadnił swoją decyzję w
    przedmiocie nowelizacji Rozporządzenia z 11 marca 2022 r. o zaniechaniu poboru
    podatku od dochodu wynikającego z umorzenia kredytu hipotecznego, celem
    Ministerstwa Finansów było:
      - pomoc kredytobiorcom;
      - wsparcie ugód;
      - ograniczenie liczby sporów sądowych dotyczących kredytów walutowych;
      - stabilizacja sytuacji na rynku kredytów hipotecznych;
      - uniknięcie dodatkowego obciążenia finansowego kredytobiorców, którzy nie są w
        stanie spłacić zadłużenia i dlatego nie powinni być dodatkowo obciążani
        obowiązkiem podatkowym z tytułu uzyskanego przychodu.
    Musi Pani przyznać, że zaufaliście Państwo tej argumentacji i po namowach pełnomocnika
    banku, podpisaliście z mężem ww. ugodę, pomimo tego, że mieliście Państwo już
    wyznaczony termin rozprawy na (...) 2024 r. Właśnie po wyznaczeniu przez Sąd terminu
    rozprawy i po zabezpieczeniu powództwa w ten sposób, że nic musieliście już spłacać rat
    kredytu do czasu zakończenia postępowania sądowego, zgłosił się do Państwa
    pełnomocnik banku z propozycją ugody sądowej, którą niestety podpisaliście narażając się
    na dodatkowy stres związany zagrożeniem zapłaty podatku od umorzonego kredytu.
    W umowie kredytowej nr (...) z dnia (...) 2007 r. dotyczącej kredytu refinansowego,
    wskazano, że kredyt został udzielony na cele mieszkaniowe tj. spłatę kredytu udzielonego
    na remont domu z jednoczesnym dobraniem środków na dokończenie remontu domu
    tzn. na wydatki o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Cel kredytu w CHF z 2006 r. spłaconego kredytem refinansowym, wskazany w umowie to
    remont domu.
    Kredyt refinansowy z 2007 r. przeznaczony był na tą samą nieruchomość co spłacony
    kredyt w CHF z 2006 r. tj. remont domu w (...). Oba kredyty zabezpieczone były hipotekami
    w KW nr (...) i udzielone były przez bank (...) z siedzibą w (...).
    Bank z którym zawarliście Państwo umowę dotyczącą ww. kredytu to (...) z siedzibą w (...) i
    jest on podmiotem którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru
    nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
    Na kwotę zadłużenia, które umorzył bank składa się:
      a) niespłacona kwota kapitału w kwocie (...) CHF przewalutowana na PLN tj. (...) złotych
        po aktualnym na dzień podpisania ugody sądowej kursie (...) CHF tzn. wyższym niż

        w dniu udzielenia kredytu, gdy kurs ten na dzień udzielenia kredytu w dniu (...) 2007
        r. wynosił (...) CHF;
      b) kwota odsetek zapadłych niespłaconych w kwocie (...) CHF tj. (...) zł;
      c) kwota odsetek zawieszonych w kwocie (...) CHF tj. (...) zł;
      d) kwota odsetek bieżących w kwocie (...) CHF tj. (...) zł;
    co razem wyniosło (...) zł.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy prawidłowo interpretuje Pani, że w Pani sytuacji ma zastosowanie ulga, którą określa
    Rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe od umorzonej kwoty kredytu?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie, w Pani sytuacji ma zastosowanie ulga, którą określa Rozporządzenie
    Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe od umorzonej kwoty kredytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu

    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z zaprezentowanego przez Panią stanu faktycznego wynika, że bank umorzył Pani część
    kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r. W umowie kredytowej z 2007 r. wskazano,

    że kredyt został udzielony na cele mieszkaniowe tj. spłatę kredytu udzielonego na remont
    domu z jednoczesnym dobraniem środków na dokończenie remontu domu tzn. na
    wydatki o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Cel kredytu w CHF z 2006 r. spłaconego kredytem
    refinansowym, wskazany w umowie, to remont domu. Oba kredyty były zabezpieczone
    hipoteką, nie korzystała Pani wcześniej z podobnego zwolnienia podatkowego.
    W literze d) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymieniono: budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego
    budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Zatem udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o
    którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Panią na
    sfinansowanie remontu nieruchomości, stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu. Z uwagi na fakt, że do uzyskanego przez Panią
    przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie ww. rozporządzenia, nie musi Pani go wykazywać w zeznaniu rocznym.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.