Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.575.2025.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem otrzymanej ugody.
Słowa kluczowe: banki
banki-bank hipoteczny
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
odsetki
ugody
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 3-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 4 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 sierpnia 2025 r. (wpływ 8 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 7 października 2025 r. (wpływ 7 października
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, w
    ramach której w dniu 31 sierpnia 2008 r. nabył trzy lokale mieszkalne przy pomocy
    kredytów udzielnych przez (...) i (...) (lokale mieszkalne). Kredyty zostały udzielone we
    frankach szwajcarskich.
    Wnioskodawca zawarł niniejsze umowy poza działalnością gospodarczą. Następnie
    wprowadził te nieruchomości do ewidencji środków trwałych w ramach prowadzonej
    przez siebie działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca zawarł ugody z bankami, na mocy których rozliczenie dotychczasowych
    spłat w ramach kredytu udzielonego na podstawie umów na poczet kredytów w złotych
    nastąpiło w ten sposób, że wartość spłat dokonanych na podstawie umów została
    zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie – rat
    kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka pomniejszała kapitał do spłaty
    kredytu, od którego naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększał kapitał do
    spłaty, od którego naliczane są kolejne odsetki. W rozliczeniu nie uwzględniało się
    czasowego podwyższenia marży kredytu udzielonego na podstawie umów. Odsetki
    bieżące od ostatniej spłaty raty podlegały rozliczeniu do dnia wejścia w życie ugód. Z racji
    faktu, że umowy tego rodzaju na mocy wyroku TSUE i wyroków sądów powszechnych
    zostawały uznane za niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, do umów tych
    zawarto ugody. W dwóch przypadkach Wnioskodawca dopłacił środki celem zamknięcia
    kredytu, a w trzecim przypadku suma rozliczeń spowodowała, że kredyt został zamknięty.
    Przy jednej ugodzie bank zapłacił Wnioskodawcy (...) zł celem zamknięcia kredytu. Bank (...)
    wystawił Wnioskodawcy PIT-11, uznając korzyści wynikające z ugód za inny przychód z
    ustawy o PIT. Należy nadmienić, że Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym w Polsce
    oraz od roku 2022 wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu ewidencjonowanego.
    Uzupełnienie wniosku
    Jaki jest zakres prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?
    Zakres działalności Wnioskodawcy to przede wszystkim: 70.20.Z – Doradztwo w zakresie
    prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania i
    68.20.Z wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

    Czy kredyty zostały udzielone przez podmioty, których działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionych do udzielania
    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów?
    Tak.
    Czy jest Pan jedynym kredytobiorcą; jeśli są inni kredytobiorcy – to czy wszyscy
    odpowiadają za spłatę kredytu/kredytów solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
    Wnioskodawca jest jedynym kredytobiorcą.
    Czy jest Pan właścicielem Nieruchomości (lokali mieszkalnych), o których mowa we
    wniosku (w przypadku współwłasności proszę wskazać udział przypadający Panu oraz
    osoby współwłaścicieli i ich udziały)?
    Wnioskodawca jest jedynym właścicielem Nieruchomości.
    Na jaki dokładnie cel zostały zaciągnięte kredyty, tj. czy były one zaciągnięte tylko na zakup
    Nieruchomości (lokali mieszkalnych); jeśli nie – proszę wskazać poszczególne cele
    kredytów?
    Kredyty zostały udzielone tylko na zakup nieruchomości (3 lokale mieszkalne i 1 lokal
    niemieszkalny).
    Czy kredyty zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na Nieruchomościach
    (lokalach mieszkalnych)?
    Tak, były na nieruchomościach ustanowione hipoteki.
    Czy do 2021 r. dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
    Nieruchomości (lokali mieszkalnych)?
    Tak, odpisy amortyzacyjne były dokonywane.
    Czy do 2021 r. ujmował Pan koszty dotyczące opisanego kredytu jako koszty uzyskania
    przychodów z działalności gospodarczej; jeśli tak – proszę wskazać, jakie to koszty?
    Tak, w kosztach były ujmowane odsetki, prowizje.
    Kiedy (proszę podać dokładną datę) i na podstawie jakich przepisów prawa zostały
    zawarte przez Pana wskazane we wniosku ugody z bankiem?
    Ugody zostały zawarte w następujących dniach: 28.10.2024 (3 ugody z (...)), 23.10.2024 (1
    ugoda z (...)). Zostały one zawarte na podstawie kodeksu cywilnego i ustawy prawo
    bankowe.
    Czy ugody z bankiem były ugodami sądowymi czy pozasądowymi?
    Są to ugody pozasądowe.
    Jakie postanowienia zawierają ugody, które Pan zawarł z bankiem; w szczególności czy i
    kiedy (proszę podać dokładną datę/dokładne daty) bank umorzył Panu kredyty, dokonał
    zwrotu na Pana rzecz kwoty obejmującej np. część uiszczonej kwoty tytułem nadpłaty
    zaciągniętego kredytu bądź wypłacił Panu kwotę dodatkową?
    Poniżej przedstawiony jest schemat porozumień z bankiem (...):
    3. W księgach rachunkowych Banku na dzień zawarcia Ugody wysokość zadłużenia
    Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła
    (...)
    4. Zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umów
    wynosi 0,00 roczny dokonuje zmiany woluty zadłużenie, określone w Umowie, na walutę
    polską na zasadach określonych poniżej.

    5. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, że kredyt udzielony na
    podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia
    (...).
    Czym jest wskazana w opisie sprawy otrzymana przez Pana kwota celem zamknięcia
    kredytu – proszę szczegółowo opisać z jakiego tytułu została Panu wypłacona ta kwota?
    Została wypłacona kwota wyłącznie dla ugody do kredytu w (...). Ugoda tych środków nie
    nazywa.
    Jak ta kwota została nazwana w ugodach zawartych przez Pana z bankiem, jak ta kwota
    została wyliczona?
    Dla wszystkich ugód są to zwolnienia z długów. Poza kredytem z (...) żadna kwota nie
    została Wnioskodawcy zwrócona.
    Wyliczenia są przedstawione w odpowiedzi do punktu 11.
    Czy kwota otrzymana przez Pana celem zamknięcia kredytu jest:
    a) wynagrodzeniem za odstąpienie przez Pana od dochodzenia roszczeń wobec banku na
      drodze sądowej;
      nie
    b) odszkodowaniem, jakie wypłaci Panu bank (jeśli tak, to z tytułu jakiej szkody);
      nie
    c) zadośćuczynieniem ze strony banku na Pana rzecz (jeśli tak, z tytułu jakich krzywd);
      nie
    d) świadczeniem z tytułu kredytu związanym z powstaniem przychodu z tytułu
      zastosowania ujemnego oprocentowania;
      nie
    e) innym rodzajem świadczenia – jakim
      nie.
    Czy zwrócona Panu przez bank kwota i/lub kwota dodatkowa będzie mieścić się w kwocie
    wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytów?
    Z czterech ugód została zwrócona, zwrot nastąpił tylko do 1 ugody. Mieści się ona w
    kwocie wpłacanej przez Wnioskodawcę tytułem spłaty kredytów.
    Czy suma wpłat dokonanych przez Pana na rzecz banku z tytułu umów kredytowych
    pomniejszona o kwotę, którą otrzyma Pan z banku, będzie mniejsza niż kwota uzyskanego
    przez Pana kapitału z tytułu umów kredytowych?
    Z czterech ugód została zwrócona, zwrot nastąpił tylko do 1 ugody. Mieści się ona w
    kwocie wpłacanej przez Wnioskodawcę tytułem spłaty kredytów. Ugoda nie pokazuje
    tytułu zwrotu ani metody kalkulacji.
    Czy w ramach ugód z bankiem nastąpiło również „przewalutowanie” zaciągniętych
    kredytów?
    Tak.
    W przypadku „przewalutowania” kredytów:
    · kiedy doszło do ww. przewalutowania, według jakiego kursu nastąpiło wspomniane
      przewalutowanie oraz na jakim poziomie został ustalony średni kurs według NBP na
      dzień przewalutowania kredytów,

    Dla ugód z (...) Przewalutowanie po Średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia
    poprzedzającego dzień zawarcia Ugody (data ugód to 28.10.2024) (3 ugody z ....).
    Dla (...) kwota uzgodnienia dotyczące kwoty zadłużenia nie zawierają informacji, a dla
    obliczenia zadłużenia pozostałego do spłaty przyjęto datę 13-08-2024.
    · czy w związku z przewalutowaniem kredytów nastąpiła tylko zmiana umowy przez
      przeliczenie kapitału powstałego do spłaty na inną walutę niż wskazana w umowie na
      dzień otrzymania kredytu, tj. wyłącznie na zmianie sposobu wykonania zobowiązania,
    W ugodach z (...) miało miejsce zarówno przewalutowanie, jak i zmiana oprocentowania
    na określoną marżę i WIBOR 3M.
    W ugodzie z (...) miało miejsce tylko przewalutowanie.
    · czy przewalutowanie kredytów zostało przeprowadzone w ramach istniejących umów
      kredytowych zawartych z bankiem w drodze jej zmiany na podstawie aneksu do tych
      umów?
    Przewalutowanie zostało wprowadzone na mocy ugód zawartych z bankiem.
    Jaki jest charakter należności ustalonych w ugodach na Pana rzecz części uiszczonej kwoty
    tytułem nadpłaty zaciągniętego kredytu; z czego wynika ta kwota; jak została
    skalkulowana; w szczególności:
    W ugodach nie pojawia się zwrot nadpłata.
    · czy zwrot ten to zwrot części środków, które wpłacił Pan do banku w ramach spłaty rat
      kredytowo-odsetkowych, a które w wyniku ugody Pan i bank uznaliście za nienależne
      bankowi (za nadpłatę kredytu);
    · czy zwrot ten jest odszkodowaniem, jakie wypłacił Panu bank (jeśli tak, z tytułu jakiej
      Pana szkody) albo zadośćuczynieniem ze strony banku na Pana rzecz (jeśli tak, z tytułu
      jakich Pana krzywd);
    W ugodzie z (...) zwrot nie jest zadośćuczynieniem ani odszkodowaniem. W ugodach z (...)
    brak jest zwrotów.
    · czy dla ustalenia kwoty zwrotu miało znaczenie, jakie kwoty zostały przez Pana
      wpłacone do banku w trakcie spłaty rat kredytowo-odsetkowych oraz, jakie kwoty
      otrzymał Pan od banku na podstawie umów kredytowych do momentu zawarcia
      ugody, lub jaka była kwota długów, z jakich zwolnił Pana na podstawie ugód;
      jeśli tak – jakie są zależności między tymi wartościami a kwotą zwrotu od banku?
    Brak zwrotu w ugodach z (...). W ugodzie z (...) nie jest wskazane takowe powiązanie.
    Czy ugody z bankiem przewidują umorzenie Pana wierzytelności obejmujących:
    a) kapitał kredytu,
    b) odsetki (w tym odsetki skapitalizowane),
    c) inne należności (jakie, z jakich tytułów)?
    (...)
    Jeżeli w skład ww. kwoty wchodzić będzie kwota odsetek karnych (odsetek od zadłużenia
    przeterminowanego), to czy w zawartych umowach kredytowych określone zostaną
    jednoznacznie, wiążące dla stron umowy, zasady naliczenia takich odsetek?
    Nie.
    Kto i kiedy, w związku z ugodami, będzie zobowiązany do dokonania spłaty pozostałej
    części zadłużenia wynikającego z umów kredytowych?
    Kredytobiorca.

    Dodatkowo wskazał Pan, że wszystkie kredyty zostały zaciągnięte na zakup
    nieruchomości, na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, ponieważ taki był
    pierwotny Pana zamysł. Z racji różnic interpretacyjnych w tamtym czasie wynikających z
    różnego podejścia organów skarbowych do tego, ile najmowanych mieszkań stanowi tzw.
    najem prywatny, a powyżej jakiej ilości stanowi to już działalność gospodarczą, postanowił
    Pan opodatkować wszystkie swoje najmy w ramach działalności gospodarczej, przez co
    wniósł je jako środki trwałe i dokonywał konsekwentnie do końca 2021 r. odpisów
    amortyzacyjnych oraz ujmował w kosztach odsetki od kredytów i inne opłaty.
    Pytania
    1. Czy umorzenia i zwrot w ramach zawartych ugód stanowią dla Wnioskodawcy
      przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy umorzenia i zwrot w ramach zawartych ugód są przychodem z działalności
      gospodarczej w formie ryczałtu ewidencjonowanego stawką 3% na podstawie art. 12
      ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym osiąganym przez
      niektóre osoby fizyczne (dalej: ustawa o ryczałcie)?
    Pytania wynikają z uzupełnienia wniosku.
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 1 – rozliczenie przez bank kredytów na mocy
    ugód rat nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a
    tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne, a także
    wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Jednak, aby
    dane świadczenie można było zakwalifikować jako przychód podatkowy, musi ono
    skutkować powstaniem po stronie podatnika realnego przysporzenia majątkowego – tj.
    zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem zobowiązań. W analizowanej sprawie
    umorzone przez bank środki nie stanowią nowego przysporzenia majątkowego
    Wnioskodawcy, lecz mają charakter zwrotu środków wcześniej przez niego poniesionych
    w związku ze spłatą kredytu. Są to więc kwoty, które wcześniej obciążyły majątek
    Wnioskodawcy, a które teraz zostały mu zwrócone, przywracając jedynie jego wcześniejszy
    stan majątkowy. Nie dochodzi zatem do powiększenia majątku podatnika w sensie
    podatkowym, a jedynie do neutralizacji wcześniej poniesionych obciążeń.
    Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT przychodem z
    pozarolniczej działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie
    otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Umorzenie przez bank uprzednio zapłaconych rat kredytowych nie jest przychodem z
    działalności gospodarczej, ponieważ nie jest związany ani z odpłatnym zbyciem towarów,
    ani z odpłatnym świadczeniem usług, ani z innymi czynnościami wymienionymi w art. 14
    ust. 2 ustawy o PIT.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w szeregu interpretacji indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo, w interpretacji z
    dnia 6 marca 2024 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.37.2024.2.MKA) organ potwierdził, że zwrot
    przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu walutowego nie
    stanowi dla podatnika przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Podobnie, w
    interpretacji z dnia 14 października 2022 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.699.2022.1.MKA)
    wskazano, że środki pieniężne zwrócone kredytobiorcy w ramach ugody zawartej z
    bankiem stanowią jedynie ekwiwalent wydatków poniesionych z jego własnych środków i
    nie powodują faktycznego przyrostu w majątku podatnika. Również w interpretacji z dnia
    9 marca 2023 r. (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.4.2023.1.MS2) organ podatkowy stwierdził, że
    zwrot przez bank środków wpłaconych wcześniej przez klienta w ramach spłaty rat

    kapitałowo-odsetkowych nie skutkuje powstaniem po stronie kredytobiorcy przychodu
    podatkowego, ponieważ nie zwiększa on aktywów ani nie zmniejsza pasywów podatnika, a
    jedynie wyrównuje wcześniejsze uszczuplenie jego majątku. Korzyści dla kredytobiorcy
    wynikające z zawartych ugód nie stanowią nowego przysporzenia majątkowego
    Wnioskodawcy, lecz mają charakter zwrotu środków wcześniej przez niego poniesionych
    w związku ze spłatą kredytu. Są to więc kwoty, które wcześniej obciążyły majątek
    Wnioskodawcy, a które teraz zostały mu zwrócone, przywracając jedynie jego wcześniejszy
    stan majątkowy. Nie dochodzi zatem do powiększenia majątku podatnika w sensie
    podatkowym, a jedynie do neutralizacji wcześniej poniesionych obciążeń. Stanowisko to
    znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, w wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2024 r., sygn. II FSK 2142/23, sąd
    odniósł się do kwestii zwrotu odsetek i opłat przy unieważnieniu umowy kredytu
    hipotecznego, wskazując, że takie zwroty nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu
    dla banku, co pośrednio potwierdza, że po stronie kredytobiorcy nie powstaje przychód
    podatkowy. Ponadto, należy przytoczyć tezę z interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z
    dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.743.2024.2.ACZ: Jeżeli więc Bank
    zawiera Ugody z Kredytobiorcami mające na celu wyrównania szkody, to takie spłaty nie
    powinny być traktowane jako przysporzenie majątkowe, a tym samym nie można mówić o
    przychodzie na gruncie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z
    punktu widzenia Banku). Należy przy tym nadmienić, że zawarte ugody na podstawie
    których dokonano zwrotu części rat wynikają z korzystnych dla kredytobiorców orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz wyroków Sądu Najwyższego i sądów
    powszechnych, gdzie stwierdzono, że tego rodzaju praktyka jest niedozwolona. Trudnym
    do pogodzenia z racjonalnymi zasadami byłby fakt opodatkowania zwrotu środków
    pobranych w sposób niedozwolony przez banki. W rezultacie ugoda przywraca legalność
    tego rodzaju umów.
    Dodatkowo, bank jako podmiot dominujący narzuca to rozwiązanie kredytobiorcom. W
    tym również wystawiając PIT-11 bez pogłębionej analizy źródła dochodu u Wnioskodawcy.
    Ad 1)
    Należy również dodać, że korzyści polegające na zmniejszeniu wartości zadłużenia
    wynikają z uznania, że Wnioskodawca dokonał nadpłaty kredytu, ponieważ umowy
    zawierały niedopuszczalne klauzule (antyabuzywne). Zawarcie przez bank ugód były de
    facto uznaniem istnienia tego rodzaju nadwyżek. Zwrot, tudzież w tym przypadku
    zaliczenie ich na poczet dalszych spłat nie jest więc przychodem podatkowym w ogólności,
    ponieważ wynikają z uznania istnienia swoistej nadpłaty, a zwrot tudzież potrącenie
    nadpłat nie może być uznane za przysporzenie majątkowe i w rezultacie powstanie
    przychodu.
    W podobnych sprawach wypowiadał się KIS w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
    1) sygn. 0115-KDIT1.4011.633.2024.1.JG z 2024-11-05 „W odniesieniu natomiast do kwoty
      dodatkowej, skoro kwota 90.000 zł, którą otrzymał Pan od banku w wyniku zawartej
      ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu
      hipotecznego, to jej otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego
      przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
      uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego”.
    2) sygn. 0115-KDIT1.4011.613.2024.1.MST z 2024-11-04 „W przedmiotowej sprawie – w
      sytuacji przyjęcia ugody proponowanej przez Bank, będącej odpowiedzią na złożony
      przez Panią pozew o stwierdzenie nieważności umowy kredytowej – dojdzie do
      ponownego obliczenia Pani zobowiązania jako kredytobiorcy (kredyt będzie
      „traktowany” jakby od początku był udzielony w PLN ) i zostaną Pani zwrócone środki,
      które w wyniku tej czynności okażą się nienależne Bankowi, a które wcześniej na mocy
      umowy wpłacała Pani do Banku jako spłatę kredytu. Z Pani wskazań wynika ponadto,

      że wysokość „kwoty dodatkowej” zaproponowanej przez Bank mieści się w kwocie
      wpłaconej przez Panią podczas spłacania kredytu mieszkaniowego. Wobec
      powyższego, skoro kwota dodatkowa, którą otrzyma Pani od banku w wyniku zawartej
      ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu
      hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego
      przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pani przychodem
      w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
      uzyskanie nie skutkuje po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego”.
    3) sygn. 0114-KDIP3-2.4011.981.2024.1.BM z 2025-02-11 „W Państwa przypadku –
      otrzymają Państwo od banku zwrot nadpłaconych przez Państwa rat kapitałowo-
      odsetkowych kredytu. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła zwrot
      własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec powyższego,
      wypłata przez bank na Państwa rzecz tych kwot będzie dla Państwa neutralna
      podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
      przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
      powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych”.
    4) sygn. 0114-KDIP3-2.4011.125.2025.2.MN z 2025-04-08 „W Państwa przypadku –
      otrzymają Państwo od banku wyłącznie zwrot środków wpłaconych uprzednio
      bankowi w celu wypełnienia wiążącej Państwa umowy finansowania hipotecznego
      walutowego, które przekraczają wartość spłat przypadających na wypłacony Państwu
      kapitał finansowania w PLN. Otrzymana przez Państwa kwota będzie zatem stanowiła
      zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do banku. Wobec
      powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla Państwa
      neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem
      konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa
      stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych”.
    5) sygn. 0115-KDIT1.4011.104.2025.2.DB 2025-04-29 „Wprawdzie przez potrącenie strony
      nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia
      wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron zostaje
      zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym samym
      potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
      równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie). W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia
      należności poprzez potrącenie wierzytelności, u stron nie wystąpi przychód
      podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy doszłoby do częściowej
      kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z pozostałej części długu”.
    6) sygn. 0115-KDIT2.4011.471.2024.2.KC 2024-12-30 „W analizowanej sprawie wyjaśniła
      Pani, że w Ugodzie wprost wskazano, iż Bank dokonuje zwrotu nadpłaconych rat
      kapitałowo-odsetkowych. Jednym z postanowień Ugody jest wskazanie, że w celu
      ugodowego zakończenia sporu, Bank zobowiązuje się zwrócić nadpłacone raty
      kapitałowo odsetkowe na rzecz kredytobiorcy/ów w ustalonej przez Strony kwocie
      160.000 zł. Wobec powyższego, skoro otrzymała Pani zwrot nadpłaconych przez Panią
      rat kapitałowo-odsetkowych, to zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
      ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych, a co za tym idzie, nie Pani ma obowiązku rozliczenia otrzymanej kwoty dla
      celów podatkowych. Zwrot kwot dokonany przez Bank pozostaje neutralny
      podatkowo. W konsekwencji, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku
      dochodowego z tytułu zwrotu nadpłaconych rat kapitałowoodsetkowych”.
    7) sygn. 0112-KDIL2-1.4011.100.2025.1.KP z dnia 24 marca 2025 r. „Wobec powyższego,
      skoro kwota, którą otrzyma Pan od banku w wyniku zawartej ugody, będzie mieścić się

      w kwocie wpłaconej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego to jej otrzymanie
      nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W
      konsekwencji pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie
      skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego”.
    W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 2 – jest to przychód z działalności
    gospodarczej opodatkowany zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o ryczałcie w zw. z
    art. 14 ust. 2 pkt 7 i 7g ustawy o PIT. Podstawą opodatkowania jest wartość zwolnień z
    długów. Za takim stanowiskiem przemawia stan faktyczny, tj. fakt, że opisywane
    nieruchomości stanowiły środki trwałe, a przychody z nich zostały w ramach działalności
    opodatkowane.
    Dodatkowo w zakresie pytania 2 wyjaśnił Pan, że Pana zdaniem jest to przychód z
    działalności gospodarczej opodatkowany zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o
    ryczałcie w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 7) i 7g) ustawy o PIT. Podstawą opodatkowania jest
    wartość umorzeń oraz zwrotu.
    Za takim stanowiskiem przemawia stan faktyczny, tj. fakt, że opisywane nieruchomości
    stanowiły środki trwałe, a przychody z nich zostały w ramach działalności gospodarczej
    opodatkowane.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie

    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazuję również, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w
    orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie
    cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne,
    których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie,
    mające konkretny wymiar finansowy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, w ramach której nabył 3
    lokale mieszkalne i 1 niemieszkalny, które wprowadził do ewidencji środków trwałych.
    Formą opodatkowania Pana działalności gospodarczej jest ryczałt ewidencjonowany. Na
    zakup tych nieruchomości zawarł Pan, jako jedyny kredytobiorca, z (...) i (...) umowy
    kredytów we frankach szwajcarskich. Do 2021 roku od lokali mieszkalnych dokonywał Pan
    odpisów amortyzacyjnych. W kosztach prowadzonej działalności gospodarczej ujmował
    Pan również odsetki od kredytów i prowizje. W 2024 roku zawarł Pan ugody pozasądowe z
    bankami.
    W odniesieniu do powyższego wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze
    zm.).
    Zgodnie z art. 69 ust. 1 Prawa bankowego:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślam, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie
    kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Pojęcie „umorzenie zobowiązania” nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego zasadne jest odwołanie się w tym
    zakresie do reguł wykładni językowej.
    „Umorzenie”, wg Słownika Języka Polskiego PWN, oznacza: „zmniejszenie lub
    zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego przez uzyskanie zrzeczenia się należności przez
    wierzyciela lub spłatę stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”.
    Skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości
    zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do
    wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania.
    Stosownie do art. 353 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):

      Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a
      dłużnik powinien świadczenie spełnić.
    Instytucję zwolnienia z długu reguluje art. 508 Kodeksu cywilnego, w myśl którego:
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Niewątpliwie w sytuacji, w której na skutek umowy o zwolnienie z długu dochodzi do
    umorzenia zobowiązania – świadczeniobiorca uzyskuje przysporzenie, skutkujące
    powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Osiąga on bowiem korzyść
    majątkową o konkretnym wymiarze, gdyż zmniejsza się zobowiązanie, jakie musiałby
    zapłacić, gdyby nie umorzenie.
    W myśl natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach ugody z bankami doszło do przewalutowania
    zaciągniętych kredytów. I tak, dla ugód z (...) dokonano przewalutowania po średnim
    kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody,
    natomiast dla kredytu zawartego w (...) kwota uzgodnienia dotycząca kwoty zadłużenia nie
    zawiera o tym informacji, a dla obliczenia zadłużenia pozostałego do spłaty przyjęto 13
    sierpnia 2024 roku. W ugodach z (...) miało miejsce zarówno przewalutowanie, jak i zmiana
    oprocentowania na określoną marżę i WIBOR 3M. W ugodzie z (...) miało miejsce tylko
    przewalutowanie.
    Na podstawie zawartych ugód w przypadku kredytu zaciągniętego w (...) bank zwalnia
    kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie) w kwocie stanowiącej różnicę między kwotą
    zadłużenia wskazaną w ust. 3 umowy a kwotą zadłużenia wskazanego w ust. 8 z wyjątkiem
    odsetek bieżących, a kredytobiorca zwolnienie przyjmuje. Natomiast z ugody zawartej
    przez Pana z (...) wynika, że celem dokonania wzajemnych rozliczeń stron bank zwalnia
    kredytobiorcę z długu i umarza zadłużenie kredytobiorcy z tytułu umowy i bank
    zobowiązuje się zapłacić na Pana rzecz kwotę (...) zł.
    Sposób obliczenia wskazanych w ugodach kwot był następujący:
    Dla ugód z bankiem (...):
    a) przeliczenie na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień
      zawarcia Ugody,
    b) rozliczenie kredytu, jakby od początku był on zawarty w PLN; warunki oprocentowania
      kredytu oraz marży również uległy zmianie, jakby były od początku,
    c) ustalenie wartości zadłużenia w PLN.
    Bank zwolnił Pana z długu w kwocie określonej w ugodzie stanowiącą różnicę między
    kwotą zadłużenia wskazanego w ust. 3 (wysokość zadłużenia) a kwotą zadłużenia
    wskazanego w ust. 8 (ustalenie, jaka kwota pozostała do spłaty z wyjątkiem odsetek

    bieżących, a Pan dokonane zwolnienie z długu przyjmuje). Na kwotę zwolnienia z długu
    składa się zadłużenie z następującego tytułu w wysokościach wskazanych w opisie sprawy.
    Ugoda z (...):
    a) ustalenie kwoty pozostałej do spłaty,
    b) przeliczenie zadłużenia z CHF na PLN z kursu określonego w dniu zawarcia ugody,
    c) bank zwalnia z długu Kredytobiorcę,
    d) bank wypłaca określoną kwotę z ugody kredytobiorcy.
    Zatem bezspornym jest, że zawarte ugody przewidują zwolnienie Pana z długu za Pana
    zgodą. Tym samym, jak wyżej wyjaśniłem, skutkiem zwolnienia z długu jest umorzenie
    zobowiązania, która to czynność skutkuje uzyskaniem przez kredytobiorcę przysporzenia,
    skutkującego powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Przy czym, kredyt
    został wykorzystany w całości przez Pana na zakup nieruchomości wprowadzonych do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej na
    potrzeby Pana działalności gospodarczej.
    Dlatego też nie zgadzam się z Pana stanowiskiem, że nie powstanie po Pana stronie
    przychód w związku z umorzeniem przez banki kredytów opisanych we wniosku,
    ponieważ na podstawie zawartych ugód zostanie Pan zwolniony z długu i to zwolnienie z
    długu Pan przyjął.
    Wobec tego, na podstawie opisanych okoliczności sprawy, pozostaje ustalić, do jakiego
    źródła przychodów należy zaliczyć przychód powstały z tytułu umorzenia kredytów.
    Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są m.in.:
      - pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
      - inne źródła (pkt 9).
    Wskazany podział źródeł przychodów ma istotny wpływ na ustalenie podstawy
    opodatkowania, sposób opodatkowania i jego wysokość.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 843 ze zm.):
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość umorzonych lub
      przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu
      zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu
      Pracy.
    Na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się pobranych wpłat lub
      zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną
      wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub
      zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z
      wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
    Z kolei art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    stanowi, że:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek
      (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z
      tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w
      przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
      - pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca
        kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
      - pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę
        kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości
        różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego
        kapitału.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że zwrot kredytu oraz spłata kredytu są neutralne
    podatkowo. Wyjątkiem w tym przypadku są skapitalizowane odsetki od tych pożyczek
    (kredytów), które stanowią przychód w przypadku ich zwrotu oraz stanowią koszt
    uzyskania przychodów w przypadku ich zapłaty.
    Przy czym, stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2 nie zalicza się kwoty stanowiącej
      równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także umorzonych pożyczek
      (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z postępowaniem
      restrukturyzacyjnym lub postępowaniem upadłościowym.
    Co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które
    zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się
    w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych).
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, rozpatrywany całościowo,
    zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych,
    konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2013 r., sygn. akt II FSK
    1536/11:
      Za przychody z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 (w tym
      wymienione w pkt 6) należy uznać generalnie przychody, które wynikają ze źródła
      przychodów, jakie stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza i które w
      następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością.
      (...) Za słuszne uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym
      stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 6 PDOFizU na gruncie podatku dochodowego

      przychodem z działalności gospodarczej jest wartość wszystkich umorzonych
      zobowiązań, w tym cywilnoprawnych, albowiem przepis ten nie wskazuje na rodzaj
      umorzonych zobowiązań.
    Skoro w Pana sprawie środki uzyskane z kredytu zostały przeznaczone na zakup
    nieruchomości stanowiących składniki majątku w prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, to przychód z umorzenia tych kredytów będzie stanowić przychód z
    działalności gospodarczej zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0 % przychodów, o których
      mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5–10 i 19–21 ustawy o podatku dochodowym.
    Zatem opisane we wniosku umorzenia kredytów w ramach zawartych ugód stanowią dla
    Pana przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. W
    konsekwencji, przychód uzyskany przez Pana w postaci umorzenia kredytów przez (...) i
    (...) będzie podlegać opodatkowaniu zgodnie z wybraną formą opodatkowania
    przychodów w prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, tj.
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 3%.
    Odnosząc się do kwoty wypłaconej Panu przez (...), w związku z tym, że nieruchomości, na
    które zostały wydatkowane środki z kredytu, zostały wprowadzone do ewidencji/wykazu
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej, wskazuję, co następuje.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych
      wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
    W świetle powyższego, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów,
    które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem
    podatkowym. Takie rozwiązanie wynika literalnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, co ważne, z powyższego wynika zasada, że zwrócone wydatki zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów stanowią przychody podatnika. Tym samym, skutki podatkowe
    związane ze zwrotem wydatków są generalnie uzależnione od tego, czy wydatki, które są
    zwracane, podlegały zaliczeniu do kosztów podatkowych, czy też nie. Jeżeli zwracane
    wydatki podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, wówczas kwota zwrotu
    powinna podlegać zaliczeniu do przychodów. Natomiast, jeżeli zwrot poniesionych
    wydatków dotyczy kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogły być
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie są dla
    podatnika przychodem podatkowym.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli między jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodów
    istnieje związek przyczynowy.

    Podatnik ma zatem możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich
    wydatków, pod warunkiem że mają one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, a ich poniesienie ma wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.
    Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl
    powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub ze źródłem przychodów i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    · nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów,
      wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · być właściwie udokumentowany.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że od 2022 roku jako formę
    prowadzonej działalności wybrał Pan ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Do 2021
    roku dokonywał Pan amortyzacji lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego, a w kosztach
    ujmował Pan odsetki i prowizje.
    W myśl art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo
      umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
    Na podstawie powołanych regulacji dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje
    możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają
    kosztów inwestycji.
    W konsekwencji odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:
    · są faktycznie zapłacone,
    · pozostają w związku przyczynowym z przychodami,
    · nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.
    Zatem, skoro zaliczał Pan zapłacone odsetki do kosztów uzyskania przychodów, a po roku
    2021 (mimo opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych) zapłacone
    odsetki nie straciły waloru kosztów podatkowych, a dokonany przez bank zwrot dotyczy
    tych odsetek, to powstaje po Pana stronie przychód podlegający opodatkowaniu.
    Jak wskazał Pan w uzupełnieniu sprawy, na mocy ugody (...) był zobowiązany do dokonania
    na Pana rzecz wypłaty kwoty – (...) zł. Otrzymana kwota nie stanowiła odszkodowania i
    zadośćuczynienia. Kwota ta mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana tytułem spłaty
    kredytu.
    Jeżeli kwota, którą otrzymał Pan od (...) stanowi zwrot wcześniej wpłaconych środków
    pieniężnych w ramach spłaty rat kapitałowych udzielonego Panu kredytu, to stwierdzam,
    że nie stanowi ona dla Pana w tej części przychodu w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jeżeli kwota, którą otrzymał Pan od (...), stanowi zwrot wcześniej wpłaconych przez Pana
    środków pieniężnych w ramach spłaty odsetek, które zaliczał Pan do kosztów uzyskania
    przychodów lub miały taki walor po wybraniu – jako formy opodatkowania – ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych, to w tej części zwrot kwoty od (...) będą stanowić Pana
    przychód z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten podlega opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych. Właściwą stawką będzie stawka mająca zastosowanie
    do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą
    jest związana nieruchomość, na zakup której (...) udzielił Panu kredytu.
    Na zakończenie wskazuję, że w Pana sprawie ani w przypadku umorzenia, ani w
    przypadku otrzymania zwrotu z (...) nie znajdą zastosowania wskazane przez Pana w
    stanowisku do pytania nr 2 przepisy art. 14 ust. 2 pkt 7 i 7g ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowanie: przychód uzyskany przez Pana w postaci umorzenia kredytów przez (...) i
    (...) będzie podlegać opodatkowaniu zgodnie z wybraną formą opodatkowania
    przychodów w prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, tj.
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o
    zryczałtowany podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby
    fizyczne w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Również kwota otrzymana od (...), która mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana tytułem
    spłaty odsetek będących kosztami uzyskania przychodów będzie stanowić przychód
    podatkowy podlegający opodatkowaniu zgodnie z wybraną formą opodatkowania
    przychodów w prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, tj.
    ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, wg stawki przypisanej do działalności
    gospodarczej, w której nieruchomość jest wykorzystywana. Natomiast zwrot przez (...)
    wcześniej wpłaconych środków pieniężnych w ramach spłaty rat kapitałowych udzielonego
    Panu kredytu, nie będzie stanowić przychodu z działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie
    mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania
    w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.