Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.554.2024.3.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Dotyczy skutków podatkowych dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
pełnomocnictwo
plan-plan zagospodarowania przestrzennego
podatnik
teren-teren budowlany
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 8 listopada 2024 roku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług, dotyczący skutków podatkowych dostawy nieruchomości,
    wpłynął 21 listopada 2024 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismami
    z 10 stycznia 2025 r. (data wpływu 15 stycznia 2025 r.), 13 stycznia 2025 r. (data wpływu 15
    stycznia 2025 r.) oraz dwoma pismami z 17 stycznia 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania
        - (X.)
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania
        - (Y.) Spółka z o.o.

## Opis zdarzenia przyszłego

wraz z uzupełnieniem
    Wnioskodawca planuje dokonanie transakcji sprzedaży działki o powierzchni (...) ha za
    cenę w kwocie (...)zł ((...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) (...) złotych) na rzecz firmy deweloperskiej
    (Y.) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) przy ul. (...) (...) (...), (...)-(...)
    (...), pod numerem NIP: (...).
    Sprzedający nie jest przedsiębiorcą. (X.), jest właścicielem działki o numerze ewidencyjnym
    (...) i obszarze (...) ha (Nieruchomość 4). Własność tejże nieruchomości nabył z mocy prawa
    na podstawie art. 1 ust. 1 i 2, art. 5 i art. 12 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o
    uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, co zostało potwierdzone aktem własności
    ziemi, wydanym w dniu (...) (...) (...) roku przez (...) (...) w (...). Prawo do odliczenia VAT od
    nabycia nieruchomości nie występowało. Z wypisu z miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, wydanego w dniu (...) (...) (...) roku z upoważnienia
    Wójta Gminy (...), wynika, że wyżej wymieniona działka gruntu znajduje się na terenie
    oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, natomiast nie jest

    zabudowana. Wyżej wymieniona nieruchomość stanowi majątek osobisty sprzedającego.
    Nieruchomość nie była wynajmowana, dzierżawiona ani w żaden sposób nie przyczyniała
    się do uzyskiwania przychodów podatników.
    Na terenie nieruchomości nie występują wady lub stany gruntu czy gleby, które mogłyby
    utrudniać używanie i korzystanie z nich i które mogłyby wywierać niekorzystny wpływ na
    stan środowiska jak również nie występują substancje, których przechowywanie jest
    zabronione ani takie, które mogłyby powodować zanieczyszczenie środowiska ponad
    dopuszczalne normy. W stosunku do nieruchomości nie toczą się jakiekolwiek
    postępowania prowadzone przez organ administracji rządowej lub samorządowej albo
    przed sądami, a także nie istnieją podstawy do wszczęcia takich postępowań, jak również
    nie ciążą na nich jakiekolwiek opłaty czy inne obowiązki związane ze stanem środowiska.
    Nieruchomość nie znajduje się na obszarze ochrony, sprawowanej przez konserwatora
    zabytków lub konserwatora przyrody, w granicach przedmiotowych nieruchomości jak
    również w ich bezpośrednim sąsiedztwie brak jest obiektów mających walor pomników
    przyrody lub zabytków, w tym w szczególności takich, które byłyby wpisane do rejestru
    zabytków. Na terenie nieruchomości nie znajduje się infrastruktura techniczna, w tym w
    szczególności sieci przesyłowe, które dochodziłyby do innych, w tym w szczególności
    sąsiadujących nieruchomości lub z których korzystałyby inne podmioty aniżeli każdocześni
    właściciele tych nieruchomości, przy czym na terenie nieruchomości mogą znajdować się
    urządzenia melioracyjne.
    Na wstępnym etapie sprzedający wspólnie z właścicielami trzech sąsiednich
    nieruchomości (J. B., A. B. i B. K.) umieszczał płatne ogłoszenia dotyczące chęci sprzedaży
    tego obszaru. Wspomniani sprzedawcy od jakiegoś czasu działali wspólnie i dokonywali
    sprzedaży, wymiany, zamiany i innych działań na sąsiadujących obszarach w ciągu
    ostatnich kilku lat. W (...) (...) roku podpisali umowy przedwstępne dotyczące sprzedaży
    nieruchomości z firmą deweloperską. Kupująca spółka zamierza wybudować na terenie
    wszystkich czterech sprzedawanych nieruchomości osiedle obejmujące nie mniej niż (...)
    budynków mieszkalnych, zawierających łącznie nie mniej niż (...) lokali mieszkalnych o
                          2powierzchni użytkowej nie mniej niż (...) m ((...) (...) metrów kwadratowych) każdy z lokali z
    sieciami i niezbędną infrastrukturą na terenie sprzedawanych nieruchomości. Na
    podstawie podpisanych umów, sprzedający otrzymali zaliczki w wysokość (...) PLN na
    każdą ze stron, które zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych będą podlegały opodatkowaniu w momencie przekazania nieruchomości.
    W dniu (...) podpisano kolejną umowę dotyczącą około (...)% wartości nieruchomości. Do
    tej operacji przez notariusza został naliczony podatek PCC, a zaliczki nadal zostały
    nierozliczone. W międzyczasie właściciel wystąpił o zmianę położenia rowu melioracyjnego
    znajdującego się na terenie nieruchomości i podział nieruchomości na poszczególne
    działki zgodnie z wymaganiami dewelopera, a ostatnio złożył wniosek o zmianę
    przeznaczenia gruntów. Osobą zajmującą się sprawami organizacyjnymi wszystkich
    podmiotów był J. B.. Otrzymywał on jednorazowe pełnomocnictwo od każdego właściciela
    nieruchomości w celu załatwienia spraw wszystkich podatników takich jak reprezentacja
    przed urzędem miasta, odbieranie pism urzędowych dotyczących wypisu gruntu. Pan J. B.
    zajmował się koordynowaniem sprzedaży nieruchomości oraz organizacją obsługi prawnej
    sprzedaży gruntów. Sprzedający udzielił kupującej spółce prawa do dysponowania
    Nieruchomością 4 na cele budowlane w szczególności w celu uzyskania wszelkich decyzji,
    postanowień, opinii, warunków, zgód i uzgodnień potrzebnych w procesie uzyskania
    decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla
    inwestycji oraz infrastruktury, bez prawa prowadzenia przez kupującą spółkę prac
    budowlanych.
    Zgodnie z umową przedwstępną sprzedaży warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest m.
    in. uzyskanie przez kupującą spółkę i na jej wniosek, zamówienie i koszt prawomocnej i
    ostatecznej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę inwestycji, otrzymanie przez kupującą spółkę pozytywnych warunków

    przyłączeniowych na media (gaz, woda, prąd), zgody na inwestorstwo zastępcze celem
    doprowadzenia wodociągu do planowanej inwestycji, zgody na utwardzenie drogi
    dojazdowej, a także wykonania przez kupującą spółkę na własny koszt badań gruntowych
    potwierdzających możliwość zabudowy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    - Na wspólnym spotkaniu, w którym uczestniczyli A. B., J. B., B. K. i (X.), ustalono wspólną
      oczekiwaną cenę za metr kwadratowy nieruchomości.
      Na podstawie tych ustaleń, (...) (...).(...) roku na portalu (...) zamieszczono płatne
      ogłoszenie w cenie (...) zł brutto. Ogłoszenie to zostało ponownie opublikowane na tym
      samym portalu (...) (...) (...) roku, również za kwotę (...) zł brutto.
      W obu ogłoszeniach jako kontakt podano numer telefonu i adres e-mail J. B..
      (X.) i B.K. zwrócili J.B. po (...) zł jako swój udział w kosztach publikacji ogłoszenia.
      Negocjacje z potencjalnym nabywcą odbyły się podczas wspólnego spotkania. Każdy z
      właścicieli samodzielnie przygotował komplet niezbędnych dokumentów do
      podpisania wstępnej umowy sprzedaży, w tym:
      - Wypis z rejestru gruntów,
      - Wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
      - Zaświadczenie o rewitalizacji,
      - Zaświadczenie z Lasów Państwowych o braku obowiązku zalesienia działki.
    - Urządzenia melioracyjne na terenie działek nie są budynkami. Jest do tylko odkryty rów
      melioracyjny przebiegający przez wszystkie działki.
    - W odpowiedzi na pytanie z wezwania oznaczone nr II.5, cyt.: „Jakiego rodzaju umowa
      została podpisana (...) r., a w szczególności, czy była to umowa sprzedaży udziału (...) w
      opisanej we wniosku nieruchomości na rzecz spółki?”, odpowiedzieli Państwo:
      „Tak, była to umowa sprzedaży, dotycząca około (...) działki (X.), (...) działki we
      współwłasności A. i J. B. i większości powierzchni (stanowiącej około (...) łącznej
      powierzchni) jednej z działek B. K.”.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1)
    Czy działania podejmowane przez sprzedawcę w związku z planowaną sprzedażą
    nieruchomości, takie jak umieszczanie płatnych ogłoszeń, zmiana położenia rowu
    melioracyjnego, podział nieruchomości, zmiana przeznaczenia gruntów oraz finalnie
    sprzedaż nieruchomości świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy VAT i powodują obowiązek opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i
    usług?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (ostatecznie
    sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 2 ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT)
    przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Pojęcie „rzecz” zgodnie z art. 45 kodeksu cywilnego odnosi się
    do przedmiotów materialnych. Definicja językowa przedmiotu materialnego odnosi się do
    wszelkich rzeczy, które mają fizyczną formę i istnieją w rzeczywistości. Jest to coś, co
    można dotknąć, zobaczyć, zmierzyć lub inaczej postrzegać zmysłami. Przedmiot
    materialny jest czymś namacalnym, co zajmuje określoną przestrzeń i ma konkretny
    kształt, masę, objętość lub inne fizyczne właściwości.
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję przedmiotu materialnego, ponieważ ma
    fizyczny charakter - istnieje w rzeczywistości, zajmuje określoną przestrzeń, można ją
    zidentyfikować i zmierzyć, jest namacalnym, trwałym przedmiotem (rzeczą). A zatem
    nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a
    jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium
    kraju.
    Jednak, aby określona czynność była obciążona podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana
    przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT.
    Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z kolei wykorzystywanie składników majątku dla celów zarobkowych należy rozumieć jako
    czynności wykonywane w sposób systematyczny, zorganizowany, i mające na celu
    osiągnięcie korzyści ekonomicznych, gdzie rezultat tych czynności niekoniecznie musi
    przynosić zysk.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza.

    A zatem, jeśli sprzedawcy regularnie dokonują sprzedaży nieruchomości, świadczy to o
    prowadzeniu działalności gospodarczej. Kontynuacja takich transakcji wskazuje na zamiar
    wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy i zorganizowany, co może powodować,
    że są oni traktowani jako podatnicy VAT.
    Podobne stanowisko zostało zawarte w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 25 lipca 2024 r. o sygnaturze 0113-KDIPT1-3.4012.410.2024.1.
    MWJ oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30
    lipca 2024 r. o sygnaturze 0112-KDIL1-1.4012.366.2024.2.EK.
    Powyższe stanowisko znajduje poparcie również w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w polskiej sprawie w wyroku z 15 września 2011 r.
    (orzeczenie w połączonych sprawach sygn. C-180/10 i C-181/10) uznał, że „czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej”. Również sama liczba i zakres
    transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego. Zdaniem Trybunału inaczej jest
    natomiast „w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT”. Przejawem takiej aktywności może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym, wobec czego w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie
    można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Za
    działania należące do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym (mieniem służącym do
    celów prywatnych, zaspokajającym własne potrzeby) uznać można takie, które są
    związane z rutynowym, codziennym zarządzaniem własnością, bez angażowania się w
    działalność gospodarczą, która podlegałaby opodatkowaniu VAT. Obejmują one czynności
    takie jak pobieranie czynszu z wynajmu nieruchomości, utrzymanie i konserwację
    nieruchomości oraz rozliczanie bieżących kosztów utrzymania. A contrario, jeżeli działania
    właściciela majątku przekraczają te rutynowe czynności i przybierają formę
    zorganizowanego i ciągłego wykonywania czynności w celach zarobkowych, np. regularne
    kupno i sprzedaż nieruchomości, stanowi to podstawę uznania za działalność
    gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Podobne stanowisko zostało wyrażone w
    interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2024 r. o sygnaturze 0112-KDIL1-
    1.4012.329.2024.1.EB.

    W świetle opisanego stanu faktycznego, w którym wskazano m.in. na wspólne
    podejmowanie płatnych działań marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości w tym
    zamieszczanie płatnych ogłoszeń finansowanych przez wszystkich właścicieli, wystąpienie
    o zmianę położenia rowu melioracyjnego, wystąpienie o podział nieruchomości na
    poszczególne działki zgodnie z wymogami dewelopera, organizację wspólnych spotkań w
    celu ustalenia ceny sprzedaży, wspólne negocjacje z nabywcą, przygotowanie
    dokumentacji przez właścicieli czy złożenie wniosków o zmianę przeznaczenia gruntów,
    można uznać działania sprzedających za wykraczające poza zakres zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym, a zatem mające charakter działalności gospodarczej i podlegające
    opodatkowaniu VAT. Wymienione wyżej działania wskazują na cel zarobkowy oraz
    zorganizowany charakter podejmowanych czynności i mogą być kwalifikowane jako
    działalność gospodarcza.
    W związku z tym sprzedawcy powinni być uznani za podatników VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej transakcji, a sprzedaż nieruchomości powinna zostać opodatkowana VAT.
    Podobne stanowisko można znaleźć w interpretacji podatkowej z dnia 26 kwietnia 2024 r.
    o numerze 0111-KDIB3-3.4012.58.2024.3.MPU.
    Analizując przedstawiony stan faktyczny należy jednocześnie wskazać, że podatnikowi nie
    będzie przysługiwało określone w art. 43 ustawy VAT zwolnienie przedmiotowe ani
    określone w art. 113 ustawy VAT zwolnienie podmiotowe z podatku od towarów i usług.
    Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się z podatku VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane, natomiast zgodnie ze stanem faktycznym
    wyżej wymienione działki gruntu znajdują się na terenie oznaczonym jako teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej, a zatem są to tereny budowlane. Z kolei zgodnie art. 113
    ust. 1 ustawy VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u
    których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym
    kwoty 200 000 zł, podczas gdy wartość sprzedaży nieruchomości zgodnie opisaną w stanie
    faktycznym umową przedwstępną z deweloperem znacznie przekracza tę kwotę.
    Podsumowując, w odniesieniu do postawionych pytań, stanowisko wnioskodawcy na
    podstawie powyższej analizy prezentuje się następująco:
    - Sprzedaż nieruchomości w opisanych okolicznościach stanowi działalność gospodarczą
      podlegającą opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa wart. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana
    przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej
    czynności.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art.9

    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v.Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku VAT dotyczą kwestii ustalenia, czy działania
    podejmowane przez Pana w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości, takie jak
    umieszczanie płatnych ogłoszeń, zmiana położenia rowu melioracyjnego, podział
    nieruchomości, zmiana przeznaczenia gruntów oraz finalnie sprzedaż nieruchomości
    świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT i powodują
    obowiązek opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży działki nr (...), istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podjął Pan
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością traktowania Pana, jako osoby prowadzącej
    działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od
    towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planuje Pan sprzedaż działki – nr (...) na rzecz
    firmy deweloperskiej (Y.) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
    W (...) (...) roku podpisał Pan umowę przedwstępną dotyczącą sprzedaży nieruchomość z
    firmą deweloperską. Kupująca spółka zamierza wybudować na terenie sprzedawanych
    nieruchomości osiedle.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem
    zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu
    notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.

    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma również
    kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ww. ustawy
    Kodeks cywilny.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ww. ustawy, pełnomocnictwo – to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wobec powyższego, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez
    pełnomocnika oraz stronę kupującą wywołują skutki bezpośrednio w Pana sferze prawnej
    (jako mocodawcy), co wskazuje, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży
    nieruchomości podejmuje Pan pewne działania w sposób zorganizowany.
    Wskazał Pan w opisie zdarzenia przyszłego, że:
    - osobą zajmującą się sprawami organizacyjnymi wszystkich podmiotów był J. B.
      Otrzymywał on jednorazowe pełnomocnictwo od każdego właściciela nieruchomości w
      celu załatwienia spraw wszystkich podatników takich jak reprezentacja przed urzędem
      miasta, odbieranie pism urzędowych dotyczących wypisu gruntu. Pan J. B. zajmował
      się koordynowaniem sprzedaży nieruchomości oraz organizacją obsługi prawnej
      sprzedaży gruntów.
    - na wstępnym etapie sprzedający wspólnie z właścicielami trzech sąsiednich
      nieruchomości (J. B., A. B. i B. K.) umieszczał płatne ogłoszenia dotyczące chęci
      sprzedaży tego obszaru. Wspomniani sprzedawcy od jakiegoś czasu działali wspólnie i
      dokonywali sprzedaży, wymiany, zamiany i innych działań na sąsiadujących obszarach
      w ciągu ostatnich kilku lat.
    - wystąpił Pan o zmianę położenia rowu melioracyjnego znajdującego się na terenie
      nieruchomość i podział nieruchomości na poszczególne działki zgodnie z
      wymaganiami dewelopera, a ostatnio złożył Pan wniosek o zmianę przeznaczenia
      gruntów;
    - w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzielił Pan kupującej spółce prawa do
      dysponowania Nieruchomością 4 (działka nr (...)) na cele budowlane w szczególność w
      celu uzyskania wszelkich decyzji, postanowień, opinii, warunków, zgód i uzgodnień
      potrzebnych w procesie uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i
      udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji oraz infrastruktury, bez prawa
      prowadzenia przez kupującą spółkę prac budowlanych;
    - zgodnie z umową przedwstępną sprzedaży warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest
      m.in. uzyskanie przez kupującą spółkę i na jej wniosek, zamówienie i koszt
      prawomocnej i ostatecznej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę inwestycji, otrzymanie przez kupującą spółkę pozytywnych
      warunków przyłączeniowych na media (gaz. woda, prąd), zgody na inwestorstwo
      zastępcze celem doprowadzenia wodociągu do planowanej inwestycji, zgody na

      utwardzenie drogi dojazdowej, a także wykonania przez kupującą spółkę na własny
      koszt badań gruntowych potwierdzających możliwość zabudowy zgodnie z
      miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego;
    Dokonując opisanych we wniosku czynności Sprzedający podejmował działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Zatem działania o których mowa wyżej, podejmowane przez Sprzedającego oraz w imieniu
    Sprzedającego przez pełnomocnika, Pana J. B. a także przez kupującą spółkę będą
    skutkować tym, że działka będąca przedmiotem transakcji straci charakter majątku
    prywatnego. W tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie
    składnik majątku osobistego Sprzedającego, a sprzedaż przedmiotowej nieruchomości tj.
    działki nr (...) będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    Zatem sprzedaż przez Pana (X.) Nieruchomości 4 tj. działki nr (...), będzie dostawą
    dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu
    art. 15 ust.2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego
    w art. 15 ust. 1 ustawy i w konsekwencji sprzedaż ta będzie stanowiła – wskazaną wart. 7
    ust. 1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się z kolei do możliwości zastosowania zwolnienia dla przedmiotowej transakcji,
    należy wyjaśnić, że zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy
    towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o podatku VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ww. ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT

    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Wskazał Pan, że działka nr (...) - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego - znajduje się na terenie oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i nie jest zabudowana. Ponadto zgodnie z umową przedwstępną
    sprzedaży warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest m.in. uzyskanie przez kupującą
    Spółkę ostatecznej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę.
    Tym samym na moment dostawy działka nr (...) będzie stanowiła teren budowlany
    zdefiniowany wart. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art.43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, Sprzedający nabył działkę gruntu nr (...) z mocy prawa
    na podstawie art. 1 ust. 1 i 2, art. 5 i art. 12 ustawy z dnia 26 października 1971 roku o
    uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, co zostało potwierdzone aktem własności
    ziemi, wydanym w dniu (...) (...) (...) roku przez Naczelnika (...) w (...). Prawo do odliczenia
    VAT od nabycia nieruchomości nie występowało.
    Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Końcowo należy wskazać, że na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy:

      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących
      dostaw terenów budowlanych.
    Powołane wyżej przepisy wyraźnie wskazują, że zwolnień, o których mowa w art. 113
    ust. 1 i ust. 9 ustawy, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów
    budowlanych, zatem w przedmiotowej sprawie nie znajdzie również zastosowania
    zwolnienie podmiotowe od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Pana (X.) działki nr (...) będzie
    stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust.1 pkt 9 i pkt 2 ustawy oraz na podstawie
    art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług
    według stawki właściwej dla przedmiotu dostawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie podatku VAT - pytanie oznaczone we wniosku nr 1 -
    zgodnie z którym Sprzedający powinien być uznany za podatnika VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej transakcji, a sprzedaż nieruchomości powinna zostać opodatkowana VAT
    należy uznać za prawidłowe.
    Wprawdzie biorąc pod uwagę regulacje zawarte w art. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy,
    błędnie stwierdzili Państwo we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej opisanego
    zdarzenia przyszłego, że „zgodnie art. 113 ust. 1 ustawy VAT zwalnia się od podatku
    sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła
    łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł, podczas gdy wartość sprzedaży
    nieruchomości zgodnie opisaną wstanie faktycznym [winno być zdarzeniu przyszłym –
    przypis Organu] umową przedwstępną z deweloperem znacznie przekracza tę kwotę”,
    niemniej wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny w postaci braku możliwości
    zastosowania zwolnienia dla transakcji sprzedaży działki nr (...) będącej przedmiotem
    wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej
    przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania
    przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym
    miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają
    mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (X.) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.