Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.300.2024.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-13
Teza: Otrzymana darowizna środków pieniężnych przekazana na
konto sprzedającego mieszkanie nie korzysta ze zwolnienia
określonego w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
darowizn.
Słowa kluczowe: darowizna
mieszkanie
mieszkanie-zakup mieszkania
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Warunki
zwolnienia-Obowiązek udokumentowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1 -pkt 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania
    darowizny od rodziców na konto sprzedającego nieruchomość. Uzupełniła go Pani – w
    odpowiedzi na wezwanie – 6 stycznia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) r. stała się Pani właścicielem lokalu mieszkalnego o powierzchni (...) m², położonego w
    (...) przy ul. (...).
    Zakupione mieszkanie za kwotę (...) zł wymaga generalnego remontu, dlatego też rodzice
    postanowili przekazać Pani darowiznę w wysokości wartości mieszkania, aby za
    oszczędności zgromadzone we własnym zakresie mogła Pani wykonać niezbędne prace
    remontowe, pozwalające tam zamieszkać.
    W okresie od (...) r. do (...) r. przebywała Pani w Holandii, gdzie wyjechała Pani w celach
    zarobkowych. Przez cały czas pozostawała tam Pani zatrudniona w oparciu o umowę o
    pracę i wykonywała Pani pracę zarobkową. Część z zarobionych pieniędzy systematycznie
    Pani odkładała na zakup własnego mieszkania na terenie Polski.
    W bieżącym roku postanowiła Pani wrócić na stałe do kraju, wobec czego na bieżąco
    śledziła Pani ogłoszenia nieruchomości. W (...) znalazła Pani lokal odpowiadający Pani
    wymaganiom, do zakupu w ramach Pani możliwości finansowych. Niemniej jednak nie
    miała Pani w tym czasie możliwości przyjazdu do Polski, wobec czego (...) r. udzieliła Pani
    ojcu, (...), pełnomocnictwa do zawarcia umowy przedwstępnej z właścicielem ww.
    mieszkania.
    Zaliczka na poczet zakupu przedmiotowego lokalu mieszkalnego została ustalona na
    kwotę (...) zł. Rodzice dokonali przelewu pieniędzy z konta osobistego na konto bankowe
    sprzedającego mieszkanie, gdyż Pani w tym czasie nie miała dostępu do własnego konta
    złotówkowego w Polsce. Wówczas termin podpisania umowy końcowej w kancelarii
    notarialnej został ustalony na (...) r. Wiązało się to z Pani przyjazdem do kraju, gdyż
    załatwienie formalności na terenie Holandii, związanych z udzieleniem pełnomocnictwa
    innej osobie, znacznie odłożyłoby sfinalizowanie transakcji w czasie, na co sprzedający nie
    chciał przystać.
    Dlatego też (...) r. przyleciała Pani do kraju, aby w następnym dniu podpisać umowę kupna
    mieszkania, tj. aktu notarialnego (Repertorium A nr (...)). Z uwagi na obowiązki zawodowe
    była Pani zmuszona już (...) r. wrócić do Holandii.
    W trakcie krótkiego pobytu w kraju odebrała Pani klucze do zakupionego mieszkania. W
    tym celu w kancelarii notarialnej, w obecności osoby reprezentującej sprzedającego, Pani
    rodzice ze swojego konta osobistego przelali na konto bankowe sprzedającego pozostałą
    kwotę (...) zł, a Pani w tym momencie odebrała klucze do mieszkania.
    Z uwagi na brak dostępu do polskiego rachunku bankowego, nie mogła Pani technicznie
    przyjąć darowizny na swoje konto, a następnie niezwłocznie przelać jej na konto
    sprzedającego mieszkanie.
    Informacje na temat formalności związanych z darowizną uzyskali Państwo od agenta
    nieruchomości, który pośredniczył w sprzedaży mieszkania. Agent poinformował Państwa
    jedynie o konieczności zgłoszenia darowizny w urzędzie skarbowym w ciągu 6 miesięcy. W
    dobrej wierze zastosowała się Pani do tej rady i (...) r. złożyła Pani formularz SD-Z2 w
    ustawowym terminie, deklarując otrzymanie darowizny.
    Pragnie Pani zauważyć, iż środki z darowizny zostały przeznaczone w całości na zakup
    mieszkania, które jest wyłącznie Pani własnością. Intencją Pani rodziców było wsparcie
    Pani finansowo w tym konkretnym celu. Błędne przekazanie środków bezpośrednio na

    konto sprzedającego wynikało z braku wiedzy o szczegółowych wymogach
    proceduralnych, a nie z zamiaru uniknięcia zapłaty podatku.

## Pytanie

W świetle powyższych okoliczności, czy darowizna otrzymana od rodziców i zgłoszona
    do urzędu skarbowego w terminie, mimo przekazania środków bezpośrednio na konto
    sprzedającego mieszkanie, korzysta ze zwolnienia z podatku od darowizny na
    podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, darowizna otrzymana od rodziców, mimo technicznego przekazania
    środków bezpośrednio na konto sprzedającego mieszkanie, korzysta ze zwolnienia z
    podatku od darowizny na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Zwolnienie to przysługuje, ponieważ:
    Darowizna została zgłoszona w ustawowym terminie, poprzez złożenie formularza SD-
    Z2.
    Środki z darowizny zostały przeznaczone w całości na zakup mieszkania, które jest Pani
    wyłączną własnością.
    Bezpośrednie przekazanie środków na konto sprzedającego wynikało wyłącznie z
    technicznych i życiowych okoliczności, takich jak Pani brak dostępu do polskiego
    rachunku bankowego w momencie transakcji, a nie z zamiaru obejścia przepisów
    podatkowych.
    W Pani ocenie, powyższe okoliczności w pełni spełniają warunki przewidziane w art. 4a
    ustawy, co pozwala na zastosowanie zwolnienia z podatku od darowizny.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 596 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego
    względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma
    charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek
    świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarciu umowy darowizny podobnie
    jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie
    strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia
    oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Należy zauważyć, że – co do zasady – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Jak wynika z art. 14 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego
      stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa
      majątkowe. Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych,
      pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    W myśl natomiast art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
      małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

      1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w
        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
      2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia
        darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku
        nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie
        nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w
        art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na
        rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności
      rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla
      nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Stosownie do art. 4a ust. 4 cyt. ustawy:
      Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
      1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym
        nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie
        przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
      2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo
        w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika,
    że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli
    przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków
    pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a
    ust. 4 ustawy) jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek
    płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie
    oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Z treści wniosku wynika, że (...) r. stała się Pani właścicielem lokalu mieszkalnego. Rodzice
    postanowili przekazać Pani darowiznę w wysokości wartości mieszkania, aby za
    oszczędności zgromadzone we własnym zakresie mogła Pani wykonać niezbędne prace
    remontowe. (...) r. udzieliła Pani ojcu pełnomocnictwa do zawarcia umowy przedwstępnej
    z właścicielem mieszkania. Zaliczka na poczet zakupu przedmiotowego lokalu
    mieszkalnego została ustalona na kwotę (...) zł. Rodzice dokonali przelewu pieniędzy z
    konta osobistego na konto bankowe sprzedającego mieszkanie. (...). przyleciała Pani do
    kraju, aby w następnym dniu podpisać umowę kupna mieszkania, tj. aktu notarialnego. W
    trakcie krótkiego pobytu w kraju odebrała Pani klucze do zakupionego mieszkania. W tym
    celu w kancelarii notarialnej, w obecności osoby reprezentującej sprzedającego, Pani
    rodzice ze swojego konta osobistego przelali na konto bankowe sprzedającego pozostałą
    kwotę (...) zł, a Pani w tym momencie odebrała klucze do mieszkania. Z uwagi na brak
    dostępu do polskiego rachunku bankowego, nie mogła Pani technicznie przyjąć darowizny
    na swoje konto, a następnie niezwłocznie przelać jej na konto sprzedającego mieszkanie.
    (...) r. złożyła Pani formularz SD-Z2 w ustawowym terminie, deklarując otrzymanie
    darowizny.
    Pani zdaniem, powinna Pani zostać zwolniona z podatku opisanej darowizny.
    Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

    W przypadku darowizny środków pieniężnych, dla zastosowania przedmiotowego
    zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, środki pieniężne muszą zostać przekazane w sposób ściśle w przepisie
    określony, a zatem na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w
    banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Co prawda, zgodnie z utartą linią interpretacyjną i orzeczniczą, warunek określony we
    wskazanym przepisie uważa się za spełniony również wtedy, gdy wpłata dokonywana jest
    na rachunek bankowy osoby trzeciej, ale na subkonto wyodrębnione w ramach tego
    rachunku dla osoby obdarowanej. Takie subkonta wyodrębniane są w ramach rachunków
    prowadzonych dla deweloperów czy spółdzielni mieszkaniowych.
    W analizowanym przypadku taka sytuacja jednak nie występuje.
    Analizowany przepis jednoznacznie wskazuje, że środki pieniężne mają wpłynąć na konto
    obdarowanego (czy też jego subkonto w przypadkach powyżej wskazanych).
    Literalne brzmienie przepisu art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn nie pozwala
    więc skorzystać ze zwolnienia podatkowego w przypadku wpłaty na rzecz osoby trzeciej
    (na konto osoby trzeciej), gdyż nabycie nie jest udokumentowane tak, jak wskazuje przepis
    art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jeżeli więc przedmiot
    darowizny został przekazany bezpośrednio przez darczyńcę na rachunek wierzyciela
    osoby obdarowanej (w tym przypadku sprzedającego lokal mieszkalny), zwolnienie
    określone w art. 4a ustawy od spadków i darowizn nie będzie miało zastosowania.
    Nie można bowiem odstąpić od jednoznacznego brzmienia ww. przepisu i stosować go z
    pominięciem warunków wprost w nim wyrażonych, czyli z pominięciem fragmentu
    przepisu (określającego wprost jak darowane środki mają być przekazane, by zwolnienie
    mogło być zastosowane), który musiałby zostać uznany nie tyle za zbędny, co za
    niedopuszczalny, rażąco naruszający Konstytucję RP.
    Użyte w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wyrażenie
    „udokumentowanie – w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub
    polecenia darczyńcy są środki pieniężne (...) – ich otrzymanie dowodem przekazania na
    rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub
    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym” należy
    rozumieć w ten sposób, że dowód ten dokumentuje dokonanie wpłaty lub przelewu
    środków pieniężnych, będących przedmiotem czynności prawnej darowizny (art. 888 § 1
    Kodeksu cywilnego), przez darczyńcę na konto obdarowanego, a nie wpłatę lub przelew
    na konto innego podmiotu.
    Zatem warunkiem do skorzystania ze zwolnienia podatkowego uregulowanego w ww.
    przepisie jest udokumentowanie dokonania przekazania środków pieniężnych we
    wskazany w tym przepisie sposób przez darczyńcę na rzecz obdarowanego.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej
    przepisy prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony jeden z
    warunków zastosowania zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, o którym mowa w
    art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem środki pieniężne przekazane tytułem darowizny
    zostały wpłacone na konto osoby sprzedającej, a nie na rachunek bankowy
    obdarowanego (na Pani rachunek bankowy). Nie ma tutaj znaczenia jaki był powód
    takiego działania. Ustawodawca jednoznacznie wskazuje warunki do zwolnienia, nie
    podaje żadnych wyjątków co do obowiązku przekazania w określony sposób darowanych
    środków.
    W konsekwencji, otrzymana przez Panią darowizna podlega opodatkowaniu na ogólnych
    zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
    Zgodnie z art. 17a ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

      Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca
      od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według
      ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ
      na określenie podstawy opodatkowania. Obowiązek składania zeznań podatkowych
      nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.
    A zatem, skoro otrzymana darowizna środków pieniężnych nie korzysta ze zwolnienia
    określonego w art. 4a ust. 1 ww. ustawy, powinna Pani złożyć zeznanie o nabyciu rzeczy
    lub praw majątkowych na formularzu SD-3 określonym przez Ministra Finansów w
    rozporządzeniu z dnia 27 listopada 2015 r. w sprawie zeznania podatkowego składanego
    przez podatników podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2015 r. poz. 2068) i wykazać w
    nim nabycie środków pieniężnych od rodziców.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.