Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-186/10-4/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-04
Teza: Czy Wnioskodawca musi zarejestrować się w Polsce jako podatnik VAT UE? Gdzie powinien być naliczany podatek VAT? Jakie faktury powinien wystawiać Wnioskodawca w związku z podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: kontrahent-kontrahent zagraniczny; opodatkowanie; rachunki; terytorium; usługi; usługi-usługi na majątku rzeczowym; zgłoszenie-zgłoszenie rejestracyjne; świadczenie-miejsce świadczenia usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16.02.2010 r. (data wpływu 23.02.2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26.05.2010 r. (data wpływu 28.05.2010 r.) na wezwanie z dnia 17.05.2010 r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie określenia miejsca świadczenia usług świadczonych na terenie Danii dla duńskiego podatnika;
*   **nieprawidłowe** - w zakresie rejestracji dla potrzeb podatku VAT.

UZASADNIENIE

W dniu 23.02.2010 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rejestracji dla potrzeb podatku VAT oraz określenia miejsca świadczenia usług świadczonych na terenie Danii dla duńskiego podatnika.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26.05.2010 r. (data wpływu 28.05.2010 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-186/10-2/KB z dnia 17.05.2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawcą jest osoba fizyczna, która ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w Polsce. Jest to lakiernictwo pojazdowe. Wnioskodawca świadczy swoje usługi wyłącznie w Danii na majątku ruchomym odbiorcy duńskiego. Z podatku dochodowego rozlicza się w Polsce na zasadach ryczałtu. Z dniem 01.01.2010 r. wykreślone zostały art. 27 i 28 ustawy o podatku VAT.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że nie jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT, gdyż nie świadczy żadnych usług w Polsce. Wnioskodawca świadczy usługi tylko w Danii na majątku duńskim i dla duńskiej firmy. Natomiast działalność ma zarejestrowaną w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

*   Czy Wnioskodawca musi zarejestrować się w Polsce jako podatnik VAT UE?
*   Gdzie powinien być naliczany podatek VAT?
*   Jakie faktury powinien wystawiać Wnioskodawca w związku z podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że świadczy swoje usługi dla firmy duńskiej i pracuje na jej majątku, podatek VAT powinien być rozliczany w Danii. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wyraził pogląd, że nie powinien się rejestrować jako czynny podatnik VAT, ani jako podatnik VAT-UE w Polsce. Od 01.01.2009 r. dla zagranicznych firm świadczących usługi w Danii obowiązuje odwrócony obowiązek podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w zakresie określenia miejsca świadczenia usług świadczonych na terenie Danii dla duńskiego podatnika;
*   **nieprawidłowe** - w zakresie rejestracji dla potrzeb podatku VAT

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług określona została z dniem 1 stycznia 2010 r. w art. 28b ustawy o VAT, wprowadzonym ustawą z dnia 23 października 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504).

Generalnie, usługi opodatkowane są w miejscu gdzie nabywca ma swoją siedzibę jeśli jest on podatnikiem, bowiem w myśl art. 28b ust. 1 ww. ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Stosownie do ust. 2 tego artykułu w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.

W przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu (art. 28b ust. 3 ustawy).

Dla celów określenia miejsca świadczenia usług ustawa odrębnie definiuje pojecie podatnika. I tak z art. 28a pkt 1 ustawy wynika, iż przez podatnika rozumie się:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o VAT, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy lub działalność gospodarczą o podobnym charakterze. A zatem, za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność uznawaną za działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcą jest osoba fizyczna, która ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w Polsce. Jest to lakiernictwo pojazdowe. Wnioskodawca świadczy swoje usługi wyłącznie w Danii na majątku ruchomym duńskiej firmy. Z podatku dochodowego rozlicza się w Polsce na zasadach ryczałtu. Z dniem 01.01.2010 r. wykreślone zostały art. 27 i 28 ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT, gdyż nie świadczy żadnych usług w Polsce. Wnioskodawca świadczy usługi tylko w Danii na majątku duńskim i dla duńskiej firmy. Natomiast działalność ma zarejestrowaną w Polsce.

Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku oraz dokonując analizy przepisu art. 28b ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że zawarte w nim wyłączenia nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie.

A zatem, skoro przedmiotowe usługi, będą świadczone przez Wnioskodawcę, na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT, posiadającego siedzibę w Danii zastosowanie znajdzie przepis art. 28b ust. 1 ustawy o VAT i miejscem świadczenia tych usług będzie Dania. W konsekwencji, przedmiotowe usługi nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia miejsca świadczenia usług należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do obowiązku rejestracji na potrzeby VAT należy zauważyć, że stosownie do art. 96 ust. 1 i 3, podmioty o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W myśl ust. 4 ww. artykułu naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego".

Z treści art. 97 ust. 1 wynika, że podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Natomiast w myśl ust. 3 ww. artykułu przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy:

1.  nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług;
2.  świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są zobowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Przepis ust. 1 powołanego wyżej artykułu stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2 ustawy).

W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

Przy czym, za fakturę uznaje się również rachunki, o których mowa w art. 87 i 88 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w § 4, 5, 7-14, 16-20 i 22. (§ 17 pkt 5 rozporządzenia).

Stosownie do § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Stosownie do § 25 ust. 4 w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że dla udokumentowania usług o których mowa w art. 28b ustawy, zarejestrowani podatnicy VAT czynni lub zwolnieni są zobowiązani wystawić fakturę stwierdzającą dokonanie sprzedaży. Za fakturę natomiast w myśl § 17 pkt 5 rozporządzenia uznaje się również rachunki o których mowa w art. 87-88 Ordynacji Podatkowej wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania dokumentu "FAKTURA VAT”, bowiem do wystawienia tego dokumentu zobowiązani są wyłącznie podatnicy VAT czynni. Zatem w przedmiotowej sytuacji Wnioskodawca w celu udokumentowania świadczonych usług o których mowa w art. 28b ustawy jest zobowiązany wystawić wyłącznie rachunek. Ponadto należy dodać, że wystawiony przez podatnika rachunek winien zawierać dane określone w § 25 rozporządzenia.

Reasumując, pomimo, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie będą opodatkowane na terytorium kraju, Wnioskodawca ma obowiązek, w myśl art. 97 ust. 1 w związku z art. 97 ust. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 4, zarejestrować się jako podatnik VAT UE oraz świadczenie przedmiotowych usług dokumentować rachunkami bez wskazywania na nich stawki oraz kwoty podatku.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku rejestracji dla potrzeb podatku VAT należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.