Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-925/15-2/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-11-26
Teza: Nie uznanie za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Składników Majątkowych zbywanych na rzecz Kupującego, a w związku z tym braku zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; opodatkowanie; składnik-składnik majątkowy; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 września 2015 r. (data wpływu 24 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Składników Majątkowych zbywanych na rzecz Kupującego, a w związku z tym braku zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nie uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Składników Majątkowych zbywanych na rzecz Kupującego, a w związku z tym braku zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej P. („Grupa P.”) specjalizującej się w produkcji i dystrybucji opon do różnych pojazdów: samochodów osobowych, SUV-ów, lekkich pojazdów, motocykli, autobusów, samochodów ciężarowych oraz maszyn. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

W ostatnim czasie, w grupie kapitałowej P. została podjęta decyzja o reorganizacji działalności, która będzie polegać na powołaniu wyspecjalizowanego podmiotu, który przejmie odpowiedzialność za dystrybucję opon do samochodów ciężarowych, autobusów oraz maszyn (dalej: „dystrybucja opon przemysłowych”). Sprzedaż opon dla samochodów osobowych, SUV-ów, lekkich pojazdów oraz motocykli (dalej: „dystrybucja opon do samochodów osobowych”) ma pozostać w obrębie działalności Spółki.

W związku z powyższym Wnioskodawca planuje transakcję (dalej: „Transakcja”) sprzedaży do podmiotu powiązanego (dalej: „Kupujący”) następujących składników majątkowych (dalej: „Składniki Majątkowe”), które mają w przyszłości umożliwić Kupującemu prowadzenie działalności w zakresie dystrybucji opon przemysłowych:

*   towary handlowe (opony przemysłowe);
*   środki trwałe w postaci palet, na których składowane są opony przemysłowe;
*   wybrane środki trwałe wykorzystywane przy dystrybucji opon przemysłowych przez pracowników Spółki, którzy zostaną przeniesieni do Kupującego w związku z przejściem zakładu pracy w trybie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (dalej: „Kodeks pracy”) (Dz.U. z 2014 r., poz. 1502);
*   ewentualne należności względem ww. pracowników wynikające ze stosunku pracy;
*   prawa do bazy danych zawierającej listę klientów, na rzecz których Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji opon przemysłowych.

Cena sprzedaży poszczególnych Składników Majątkowych zostanie ustalona na warunkach rynkowych.

Transakcja dotyczyć będzie wyłącznie ww. Składników Majątkowych. Żadne inne rzeczowe składniki majątku, ani też zobowiązania czy należności Wnioskodawcy (inne aniżeli zobowiązania i należności wobec wybranych pracowników, którzy zostaną przeniesieni do Kupującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy) nie zostaną przeniesione na rzecz Kupującego w związku z planowaną Transakcją. W szczególności przeprowadzenie Transakcji nie będzie skutkowało zbyciem:

*   oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorstwo Wnioskodawcy;
*   należności Wnioskodawcy (innych aniżeli ewentualne należności względem pracowników, którzy zostaną przeniesieni do Kupującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy);
*   zobowiązań Wnioskodawcy (innych aniżeli ewentualne zobowiązania wobec pracowników, którzy zostaną przeniesieni do Kupującego w trybie art. 231 Kodeksu pracy);
*   ksiąg i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę;
*   licencji na używanie znaków towarowych Grupy P., którymi są oznaczane towary będące przedmiotem dystrybucji;
*   umowy dystrybucyjnej, na podstawie której Spółka nabywa towary w celu ich dalszej dystrybucji w Polsce;
*   umów, na podstawie których Spółka dokonuje sprzedaży towarów na rzecz kontrahentów;
*   umowy na kompleksową obsługę logistyczną z podmiotem zewnętrznym obejmującą świadczenie m.in. usług magazynowania, obsługę oraz realizację zamówień od kontrahentów, a także organizację transportu;
*   umów dot. finansowania działalności Spółki (m.in. umowy pożyczki).

Zasady prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji opon przemysłowych nie znajdują obecnie potwierdzenia w dokumentach korporacyjnych Spółki. W szczególności w strukturze Spółki nie została formalnie wydzielona odrębna jednostka organizacyjna, która byłaby w całości odpowiedzialna za część działalności Spółki związaną z dystrybucją opon przemysłowych (brak w tym zakresie uchwały zarządu Spółki bądź innego formalnego dokumentu o podobnym charakterze).

W związku z przeniesieniem w ramach Transakcji Składników Majątkowych na Kupującego, dojdzie również do przeniesienia w trybie art. 231 Kodeksu pracy wybranych pracowników Spółki z działów sprzedaży, marketingu oraz administracji związanych z dystrybucją opon przemysłowych. Żadna z osób, którzy zostaną przeniesieni do Kupującego nie pełni funkcji kierownika / osoby odpowiedzialnej za zarządzanie częścią działalności Spółki związaną z dystrybucją opon przemysłowych. Obecnie jedynie wybrani pracownicy działu sprzedaży związani są wyłącznie z dystrybucją opon przemysłowych, pozostali zaś pracownicy wykonują prace związane z dystrybucją zarówno opon przemysłowych, jak i opon do samochodów osobowych.

Do Kupującego nie zostaną przeniesieni zatrudnieni przez Spółkę pracownicy działu obsługi klienta, którzy wykonują czynności związane z dystrybucją zarówno opon przemysłowych, jak również opon do samochodów osobowych. Pracownicy ci realizują zadania w zakresie m.in. przyjmowania zamówień od klientów, obsługi logistycznej (zamawianie opon u producenta, odprawa celna produktów itd.), przyjmowania i rozpatrywania reklamacji oraz obsługi finansowej (np. w zakresie wystawiania faktur korygujących). Po dokonaniu Transakcji Kupujący planuje zawrzeć umowę o świadczenie ww. usług przez pracowników Spółki na jego rzecz, co w tym zakresie uzależnia jego działalność w zakresie dystrybucji opon przemysłowych od działalności Spółki.

W odniesieniu do prowadzonych przez Spółkę ewidencji finansowych należy wskazać, że:

*   na podstawie istniejących kont księgowych nie jest możliwe zidentyfikowanie składników bilansu związanych z dystrybucją opon przemysłowych; w odniesieniu do towarów handlowych (opon) istnieje możliwość przypisania ich do działalności Spółki w zakresie dystrybucji opon przemysłowych wyłącznie na podstawie odrębnych modułów (tzw. modułów magazynowych), zaś zobowiązania i należności handlowe związane z dystrybucją opon przemysłowych mogą być alokowane wyłącznie poprzez odniesienie się do dokumentów źródłowych (faktur) lub dodatkowych modułów;
*   przygotowywany jest odrębny rachunek zysków i strat oraz budżet w zakresie działalności Spółki dotyczącej dystrybucji opon przemysłowych, jednakże część kosztów związanych z dystrybucją opon przemysłowych (np. koszty związane z rozpatrywaniem reklamacji, koszty pracownicze inne niż dotyczące pracowników działu sprzedaży) nie jest ewidencjonowana odrębnie dla tej działalności (np. za pomocą odrębnych centrów kosztowych), lecz jest alokowana do rachunku zysków i strat na podstawie wskaźników finansowych;
*   nie istnieje odrębny rachunek (subrachunek) bankowy, na który wpływałyby należności i spłacane byłyby zobowiązania związane z dystrybucją opon przemysłowych;
*   środki trwałe związane z dystrybucją opon przemysłowych nie zostały wyraźnie oznaczone w ewidencji środków trwałych Spółki.

Obecnie, w związku z planowanym wyodrębnieniem Składników Majątkowych związanych z dystrybucją opon przemysłowych z majątku Spółki oraz sprzedażą Składników Majątkowych w ramach planowanej Transakcji, Wnioskodawca chciałby potwierdzić skutki podatkowe powyższego zdarzenia na gruncie ustawy o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

1.  Czy opisany w przedmiotowym wniosku zespół Składników Majątkowych spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa („ZCP”) w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie 1 będzie negatywna (tj. zgodna ze stanowiskiem przedstawionym przez Wnioskodawcę, iż zespół Składników Majątkowych nie spełnia definicji ZCP w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o VAT), to czy transakcja sprzedaży Składników Majątkowych na rzecz Kupującego będzie podlegać opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Opisany w przedmiotowym wniosku zespół Składników Majątkowych nie spełnia definicji ZCP w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
2.  Jeśli odpowiedź na pytanie 1 będzie negatywna (tj. zgodna ze stanowiskiem przedstawionym przez Wnioskodawcę, iż zespół Składników Majątkowych nie spełnia definicji ZCP w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o VAT), to transakcja sprzedaży Składników Majątkowych na rzecz Kupującego będzie podlegać opodatkowaniu VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 1

Definicja ZCP zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT określa ZCP jako „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych), w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

Mając na względzie powyższy przepis, aby stwierdzić, że określony zespół składników majątkowych stanowi ZCP powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych obejmujący zobowiązania,
2.  zespół ten powinien zostać wyodrębniony organizacyjnie (w istniejącym przedsiębiorstwie),
3.  zespół ten powinien zostać wyodrębniony finansowo (w istniejącym przedsiębiorstwie),
4.  zespół ten powinien być przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalnie),
5.  wyodrębniony zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące samodzielnie wskazane zadania.

W świetle powyższych warunków, aby dany zespół składników majątkowych stanowił ZCP nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej z pominięciem występujących między nimi powiązań. Warunkiem klasyfikacji określonej masy majątkowej jako ZCP jest zapewnienie jej odrębności organizacyjnej i finansowej, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym w sytuacji wyodrębnienia jej ze struktur przedsiębiorstwa, w którego skład wchodzi. Jednocześnie, brak wypełnienia któregokolwiek z powyższych kryteriów uniemożliwia kwalifikację danego zespołu składników majątkowych jako ZCP.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w ugruntowanej linii orzeczniczej władz skarbowych, przykładowo w wydanej ostatnim czasie interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. IPTPP2/443-882/14-2/JSZ.

Ad. 1. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmujący zobowiązania

Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia zespołu składników materialnych i niematerialnych, które tworzą ZCP. W interpretacjach indywidualnych można spotkać tezę, że określenie „zespół” należy wiązać ze zorganizowanym zbiorem elementów o charakterze materialnym i niematerialnym, któiych wzajemne relacje wskazują, że elementy te nie zostały dobrane w sposób przypadkowy.

W skład Składników Majątkowych będących przedmiotem Transakcji wchodzą wybrane składniki materialne oraz niematerialne, które związane są z dystrybucją opon przemysłowych i stanowią określony zbiór, których cechą wspólną jest przynależność do konkretnego podmiotu gospodarczego (tu: Spółki).

Niemniej jednak, Składniki Majątkowe będące przedmiotem Transakcji nie obejmą istniejących składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, które są funkcjonalnie i organizacyjnie związane z dystrybucją opon przemysłowych, w szczególności:

*   należności handlowych, w tym z tytułu sprzedaży produktów;
*   zobowiązań handlowych, w tym z tytułu zakupu produktów;
*   środków pieniężnych;
*   umów, w tym w szczególności umowy dystrybucyjnej (na podstawie której produkty są nabywane w celu ich dalszej dystrybucji w Polsce) oraz umów z kontrahentami (na podstawie których produkty są sprzedawane do kontrahentów).

Co więcej, brak jest wyodrębnienia z majątku Spółki oraz przeniesienia w ramach Transakcji na Kupującego wraz z pozostałymi Składnikami Majątkowymi całości zobowiązań (zwłaszcza zobowiązań handlowych) związanych z dystrybucją opon przemysłowych, których występowanie - zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT - stanowi definicyjny wymóg istnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zdaniem Wnioskodawcy brak wyodrębnienia oraz przeniesienia na Kupującego całości zobowiązań stanowi istotny argument przemawiający za brakiem możliwości uznania Składników Majątkowych za zespół składników materialnych i niematerialnych obejmujący zobowiązania.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 r. (sygn. IPPB1/415-1122/14-5/MT), który wskazał:

„(\`(...)\`) W sytuacji, gdy istnieją zobowiązania wygenerowane przez część przedsiębiorstwa, winny być w całości przyporządkowane do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konsekwencją finansowego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest konieczność przypisania do niej wszelkich zobowiązań związanych z jej działalnością. Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zatem możliwe tylko w przypadku, gdy na nabywcę zostaną przeniesione wszystkie zobowiązania wcześniej jej przypisane.

(\`(...)\`) Wyłączenie więc z przedmiotu aportu istotnych elementów zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w tym zobowiązań, powoduje, że czynność tą należy uznać za zbycie sumy składników maiątkowych i niemajątkowych, a nie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Mając na uwadze powyższe - zdaniem Wnioskodawcy - nie można uznać, iż Składniki Majątkowe będące przedmiotem Transakcji stanowią „zespół składników materialnych i niematerialnych obejmujący zobowiązania” w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ad. 2. Wyodrębnienie organizacyjne (w istniejącym przedsiębiorstwie)

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, iż ZCP „ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.” (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. IPTPP1/443-747/14-2/AK).

Spółka wskazuje, że w jej strukturze nie została formalnie wyodrębniona jednostka organizacyjna w całości odpowiedzialna za dystrybucję opon przemysłowych, np. w postaci oddziału bądź wydziału. W szczególności nie nastąpiło formalne wydzielenie Składników Majątkowych związanych z dystrybucją opon przemysłowych, które znalazłoby potwierdzenie w dokumentach korporacyjnych Spółki, np. w uchwałach zarządu Spółki, statutach czy regulaminach.

W kontekście powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Składniki Majątkowe nie zostały wyodrębnione pod względem organizacyjnym w strukturach Spółki.

Ad. 3. Wyodrębnienie finansowe (w istniejącym przedsiębiorstwie)

Warunek wyodrębnienia finansowego należy rozumieć jako prowadzenie przez podmiot rachunkowości w taki sposób, aby możliwe było przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 16 grudnia 2014 r. (sygn. IPTPP1/443-748/14-2/RG) stwierdził, że: „Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.”

W ocenie Wnioskodawcy, poszczególne Składniki Majątkowe będące przedmiotem Transakcji nie stanowią zespołu składników, który został wyodrębniony pod względem finansowym, za czym przemawiają następujące okoliczności:

*   na podstawie istniejących kont księgowych nie jest możliwe zidentyfikowanie składników bilansu związanych z dystrybucją opon przemysłowych; w odniesieniu do towarów handlowych (opon) istnieje możliwość przypisania ich do działalności Spółki w zakresie dystrybucji opon przemysłowych wyłącznie na podstawie odrębnych modułów (tzw. modułów magazynowych), zaś zobowiązania i należności handlowe związane z dystrybucją opon przemysłowych mogą być alokowane wyłącznie poprzez odniesienie się do dokumentów źródłowych (faktur) lub dodatkowych modułów; w konsekwencji nie można przyjąć, iż prowadzona przez Spółkę rachunkowość pozwala na ustalenie sytuacji majątkowei (określenie składników bilansu) związanej z dystrybucją opon przemysłowych:
*   przygotowywany jest odrębny rachunek zysków i strat oraz budżet w zakresie działalności Spółki dotyczącej dystrybucji opon przemysłowych, jednakże część kosztów związanych z dystrybucją opon przemysłowych (np. koszty związane z rozpatrywaniem reklamacji, koszty pracownicze inne niż dotyczące pracowników działu sprzedaży) nie jest ewidencjonowana odrębnie dla tej działalności (np. za pomocą odrębnych centrów kosztowych), lecz jest alokowana do rachunku zysków i strat na podstawie wskaźników finansowych; w konsekwencji nie można przyjąć, iż prowadzona przez Spółkę rachunkowość pozwala na precyzyjne określenie wyniku finansowego Spółki związanego z dystrybucją opon przemysłowych:
*   nie istnieje odrębny rachunek (subrachunek) bankowy, na który wpływałyby należności i spłacane byłyby zobowiązania związane z dystrybucją opon przemysłowych;
*   środki trwałe związane z dystrybucją opon przemysłowych nie zostały wyraźnie oznaczone w ewidencji środków trwałych Spółki.

Wnioskodawca podkreśla, iż w jego ocenie kluczowa z punktu widzenia odrębności finansowej jest możliwość prowadzenia niezależnej sprawozdawczości finansowej. W kontekście powyższego, tak rozumiany warunek wyodrębnienia finansowego w odniesieniu do Składników Majątkowych będących przedmiotem Transakcji należy uznać za niespełniony.

Tym niemniej, nawet gdyby odrębność finansową utożsamić z samodzielnością finansową, wówczas warunek ten również należałoby uznać za niespełniony w stosunku do Składników Majątkowych będących przedmiotem Transakcji ze względu na brak przyporządkowania do Składników Majątkowych zasobów, które umożliwiłyby osiągnięcie samodzielności finansowej (w szczególności, nie zostały przyporządkowane umowy z odbiorcami towarów, które generowałyby dodatnie przepływy pieniężne, jak również nie zapewniono innych źródeł finansowania w postaci przypisania umów pożyczkowych bądź kredytowych, a także do Składników Majątkowych nie alokowano odrębnego rachunku bankowego, na którym zostałyby wyodrębnione środki pieniężne).

Ad. 4. Przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne)

Warunek przeznaczenia składników majątkowych do realizowania określonych zadań gospodarczych należy odnosić do funkcjonalnego wyodrębnienia ZCP, a spełnienie tego warunku należy ocenić przez piyzmat przypisania do ZCP określonych funkcji (działań) gospodarczych.

Poszczególnym Składnikom Majątkowym będącym przedmiotem Transakcji nie zostały przypisane samodzielne funkcje gospodarcze. Składniki Majątkowe stanowią w istocie zbiór aktywów, które po wkomponowaniu w przedsiębiorstwo Kupującego mogłyby w przyszłości posłużyć do dystrybucji opon przemysłowych. Nie można jednak uznać, że Składniki Majątkowe posiadają określoną funkcję, które mogłyby realizować samodzielnie, w oderwaniu od struktur Kupującego, który Składniki Majątkowe nabędzie.

W kontekście powyższego - w ocenie Wnioskodawcy - warunek przeznaczenia Składników Majątkowych do realizacji określonych zadań gospodarczych nie został spełniony.

Ad. 5. Zdolność do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego określone zadania

Ostatnim warunkiem uznania zespołu składników majątkowych i niematerialnych za ZCP jest zdolność do samodzielnego realizowania określonych zadań gospodarczych, co należy rozumieć jako „potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy” (tak Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 13 października 2014 r., sygn. IPTPP2/443-499/14-6/JSZ).

Innymi słowy, dla spełnienia definicji ZCP koniecznym jest nie tylko, aby przy pomocy Składników Majątkowych możliwe było prowadzenie działalności gospodarczej (dystrybucji opon przemysłowych), lecz także, aby było możliwe realizowanie tych działań samodzielne, w razie wydzielenia Składników Majątkowych ze struktur dotychczasowego przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy samodzielne prowadzenie działalności w zakresie dystrybucji opon przemysłowych wymagać będzie zawarcia odrębnych umów przez Kupującego, które Wnioskodawca ocenia jako niezbędne dla jej prowadzenia, a z których żadna nie zostanie na niego przeniesiona w związku z Transakcją, a w szczególności:

*   umowy dystrybucyjnej, na podstawie której Spółka nabywa towary w celu ich dalszej dystrybucji w Polsce;
*   umów z kontrahentami, na podstawie których towary są sprzedawane;
*   umów dot. finansowania działalności Spółki (m.in. umowy pożyczki);
*   innych umów umożliwiających bieżące prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie dystrybucji opon przemysłowych (m.in. umowy licencyjnej na korzystanie ze znaków towarowych, którymi są oznaczone towary; umowy z zewnętrznym podmiotem w zakresie obsługi logistycznej).

Ponadto, do Kupującego w ramach Transakcji nie zostaną przeniesieni pracownicy działu obsługi klienta, którzy odpowiadają za realizację kluczowych procesów z punktu widzenia prowadzenia działalności w zakresie dystrybucji opon przemysłowych, m.in. za przyjmowanie zamówień od klientów, obsługę logistyczną (zamawianie opon u producenta, odprawa celna produktów itd.), przyjmowanie i rozpatrywanie reklamacji oraz obsługę finansową (np. w zakresie wystawiania faktur korygujących).

W rezultacie, na skutek przeprowadzenia planowanej Transakcji i nabycia poszczególnych Składników Majątkowych, Kupujący nie będzie mógł prowadzić działalności dystrybucyjnej opon przemysłowych wyłącznie przy ich użyciu.

W kontekście przedstawionych wyżej okoliczności, zdaniem Wnioskodawcy, nie została spełniona przesłanka zdolności do stanowienia niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego określone zadania.

Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, opisany w przedmiotowym wniosku zbiór poszczególnych Składników Majątkowych, związanych z dystrybucją opon przemysłowych, nie spełnia definicji ZCP w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Klasyfikacja zespołu składników majątkowych jako ZCP była wielokrotnie przedmiotem zapytań kierowanych do Ministra Finansów. Poniżej Spółka przedstawia przykładowe interpretacje indywidualne, w których zostało zaprezentowane analogiczne podejście władz skarbowych do kwestii kwalifikowania zespołu składników majątkowych jako ZCP:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 2 lutego 2015 r. (sygn. IBPP3/443-1288/14/KG),
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 r. (sygn. IPPB1/415-1122/14-5/MT),
*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 listopada 2014 r. (sygn. ILPP5/443-201/14-4/PG).

Uzasadnienie stanowiska w zakresie pytania nr 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP.

Zdaniem Wnioskodawcy, Transakcja sprzedaży poszczególnych Składników Majątkowych na rzecz Kupującego stanowi odpowiednio odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, bowiem:

*   w jej wyniku dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (w zakresie towarów handlowych, środków trwałych w postaci palet oraz wybranych środków trwałych wykorzystywanych przez pracowników) oraz przeniesienia praw do wartości niematerialnych i prawnych (w zakresie praw do bazy danych zawierającej listę klientów, na rzecz których Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji opon przemysłowych);
*   przeniesienie ma charakter odpłatny (Kupujący uiści określoną w umowie cenę sprzedaży poszczególnych Składników Majątkowych).

W efekcie, mając na względzie, iż Składniki Majątkowe nie stanowią ZCP, ich sprzedaż na rzecz Kupującego w ramach Transakcji podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe okoliczności na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.