Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1202/13-2/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-01-23
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia podyplomowe.
Słowa kluczowe: czesne; działalność-działalność gospodarcza; koszt; studia; studia-studia podyplomowe; wydatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 21 października 2013 r. (data wpływu 24 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia podyplomowe – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na studia podyplomowe.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Od 1 grudnia 2007 r. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz instytucji finansowych w zakresie doradztwa finansowego, dla osób fizycznych i prawnych. Do obowiązków Wnioskodawcy należy m.in. wstępna ocena szans klienta na uzyskanie finansowania, analiza sytuacji podmiotu ubiegającego się o finansowanie oraz pomoc i doradztwo w zakresie przygotowania odpowiedniej dokumentacji finansowej jak i reprezentowanie klienta przed instytucjami finansowymi. Od października 2013 r. Wnioskodawca chce podjąć studia podyplomowe na Akademii, na kierunku „A(…)”. Do tej pory w większym zakresie Wnioskodawca zajmował się klientem będącym osobą fizyczną. Wiedza zdobyta na powyższych studiach (w których zakres wchodzą m.in. analiza finansowa przedsiębiorstwa, ocena przedsięwzięć inwestycyjnych i controlling inwestycyjny, analiza sytuacji majątkowej i kapitałowej) pozwoli w pełniejszym zakresie obsługiwać przedsiębiorców. Trafniejsza ocena sytuacji przedsiębiorcy przyczyni się do zwiększenia fachowości obsługi, skrócenia czasu na uzyskanie finansowania oraz polepszenia komunikacji między przedsiębiorcą, a bankiem za pośrednictwem Zainteresowanego. Studia służą podniesieniu kwalifikacji zawodowych i poziomu wiedzy, która będzie wykorzystywana do pełnienia obowiązków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czyli wyspecjalizowania się w dziedzinie m.in. kredytów inwestycyjnych. Te umiejętności poprzez swoją unikatowość w branży, zwiększą konkurencyjność świadczonych przez Wnioskodawcę usług oraz ich atrakcyjność dla usługodawcy, z którym współpracuje. Dzięki powyższym studiom oraz poszerzeniu wiedzy z zakresu oceny przedsięwzięć inwestycyjnych Zainteresowany spodziewa się wzrostu ilości obsługiwanych klientów, a co za tym idzie, zwiększonych dochodów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy opłatę poniesioną za studia podyplomowe, w sytuacji gdy wiedza uzyskana w ten sposób wykorzystywana będzie do wykonywania pracy w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata za studia podyplomowe, związane z wykonywanym zawodem, w sytuacji gdy nabyta wiedza wykorzystywana będzie w prowadzonej działalności gospodarczej, jest kosztem uzyskania przychodów.

Zgodnie bowiem z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Przepis ten wskazuje zatem cechy, jakie poniesione koszty muszą posiadać, aby mogły być uznane za koszty uzyskania przychodów. Analizując treść przywołanej normy prawnej dojść należy do wniosku, że koszt poniesiony przez podatnika może być brany pod uwagę przy ustalaniu dochodu do opodatkowania wówczas, gdy spełnia następujące przesłanki:

1.  służy osiągnięciu przychodu, czyli został poniesiony w celu jego osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz
2.  nie został wymieniony przez ustawodawcę w katalogu kosztów wyłączonych przez niego spośród kosztów uzyskania przychodów (J. Marciniuk (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz. Wyd. 14, Warszawa 2013).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 stycznia 2010 r., sygnatura akt II FSK 1271/08, „zasadniczo zatem każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, poza wyraźnie wskazanymi w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. powinien być uznany za koszt uzyskania przychodu”.

Z opisanego wyżej stanu faktycznego jasno wynika, że w niniejszej sprawie spełnione są łącznie obie wskazane wyżej przesłanki.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodu uzależnione jest od istnienia pomiędzy tym wydatkiem a przychodem lub źródłem przychodu związku o charakterze przyczynowo-skutkowym albo też gospodarczym. Efektem istnienia tego związku jest bądź to osiągnięcie przychodu przez podatnika (nawet przewidywanie jego osiągnięcia), bądź też osiągnięcie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu.

Weryfikacja spełnienia tego warunku dokonywana jest w oparciu o racjonalną „zdroworozsądkową” ocenę, czy dany wydatek może przyczynić się (po uwzględnieniu ryzyka gospodarczego) do osiągnięcia przychodu z danego źródła.

Jak już Wnioskodawca wskazał, planuje rozpocząć studia podyplomowe na Akademii, na kierunku „A(…)”. Ramy programowe studium obejmują między innymi takie zagadnienia jak:

1.  a;
2.  b;
3.  c;
4.  d;
5.  e;
6.  f.

Zdobyta wiedza pozwoli więc przede wszystkim na dokonywanie trafniejszej oceny sytuacji ekonomicznej potencjalnych klientów, co z kolei przyczyni się do zwiększenia fachowości świadczonych przez Wnioskodawcę usług, skrócenia czasu na uzyskanie finansowania oraz polepszenia komunikacji między przedsiębiorcą a bankiem. Uzyskane kwalifikacje pozwolą także na wyspecjalizowanie się w dziedzinie m.in. kredytów inwestycyjnych, co ze względu na swoją unikatowość w branży, zwiększy atrakcyjność świadczonych przez Zainteresowanego usług. Koszt studiów podyplomowych jest zatem ponoszony w celu osiągnięcia przychodu z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Wyrażone wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w wydanych interpretacjach indywidualnych. Wskazać można chociażby interpretację indywidualną Dyrektora IS w Warszawie z dnia 3 września 2008 r., IPPB1/415-706/08-4/AM, w której stwierdzono, że „jeżeli więc program studiów podyplomowych jest bezpośrednio związany z zakresem prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, a zdobyta wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodu (np. poprzez wpływ na zakres oraz jakości świadczonych przez Wnioskodawczynię usług), ewentualnie w zachowaniu źródła tego przychodu, nie ma przeszkód prawnych, aby zaliczyć wydatki związane z tymi studiami do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej” (zob. również interpretację indywidualną Dyrektora IS w Bydgoszczy z dnia 11 marca 2010 r., ITPB1/415-1005/09/PSZ).

Aby dany wydatek mógł być uznany jako koszt uzyskania przychodów nie może być zakwalifikowany do wydatków nieuznanych za koszty w myśl art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z analizy przywołanego przepisu wynika, że wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, do których zalicza się wydatki na studia, nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy, a co za tym idzie mogą stanowić koszt uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe, z uwagi na łączne spełnienie wymienionych w art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanek uznania wydatków za koszt uzyskania przychodów, stwierdzić należy, że koszty uczestniczenia w studium podyplomowym na Akademii, na kierunku „A(…)”, może być uznany jako koszt uzyskania przychodów z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej Wnioskodawcy podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Wydatki na dokształcanie na studiach nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dla stwierdzenia, czy wydatki poniesione w związku z odbywaniem studiów mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej istotne jest ustalenie:

*   czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
*   czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia nie związanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.

Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz instytucji finansowych w zakresie doradztwa finansowego, dla osób fizycznych i prawnych. Do obowiązków Wnioskodawcy należy m.in. wstępna ocena szans klienta na uzyskanie finansowania, analiza sytuacji podmiotu ubiegającego się o finansowanie oraz pomoc i doradztwo w zakresie przygotowania odpowiedniej dokumentacji finansowej jak i reprezentowanie klienta przed instytucjami finansowymi. Wnioskodawca chce podjąć studia podyplomowe na Akademii, na kierunku „A(…)”. Wiedza zdobyta na powyższych studiach (w których zakres wchodzą m.in. analiza finansowa przedsiębiorstwa, ocena przedsięwzięć inwestycyjnych i controlling inwestycyjny, analiza sytuacji majątkowej i kapitałowej) pozwoli w pełniejszym zakresie obsługiwać przedsiębiorców. Trafniejsza ocena sytuacji przedsiębiorcy przyczyni się do zwiększenia fachowości obsługi, skrócenia czasu na uzyskanie finansowania oraz polepszenia komunikacji między przedsiębiorcą, a bankiem za pośrednictwem Zainteresowanego. Studia służą podniesieniu kwalifikacji zawodowych i poziomu wiedzy, która będzie wykorzystywana do pełnienia obowiązków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czyli wyspecjalizowania się w dziedzinie m.in. kredytów inwestycyjnych. Te umiejętności poprzez swoją unikatowość w branży, zwiększą konkurencyjność świadczonych przez Wnioskodawcę usług oraz ich atrakcyjność dla usługodawcy, z którym współpracuje. Dzięki powyższym studiom oraz poszerzeniu wiedzy z zakresu oceny przedsięwzięć inwestycyjnych Zainteresowany spodziewa się wzrostu ilości obsługiwanych klientów, a co za tym idzie, zwiększonych dochodów.

Na podstawie tak opisanego zdarzenia przyszłego przyjąć zatem należy, że studia wyższe które Wnioskodawca zamierza podjąć, będą związane z zakresem prowadzonej przez Zainteresowanego działalności gospodarczej oraz będą podjęte w celu uzyskania przychodów z tej działalności.

Wobec tego, wydatki poniesione w związku ze studiami podyplomowymi, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako mające związek z prowadzoną działalności gospodarczej, faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie zauważyć należy, że to na podatniku spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie istnienia takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy uznać należy, że opłatę poniesioną za studia podyplomowe, w sytuacji gdy wiedza uzyskana w ten sposób będzie wykorzystywana do wykonywania pracy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z tym stanowisko przedstawione przez Zainteresowanego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę pism urzędowych, Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Natomiast odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku sądu administracyjnego, Organ informuje, że w myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) został on wydany w indywidualnej sprawie i dotyczy wyłącznie tej sprawy, w której zapadł.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.