Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.538.2025.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Skutki podatkowe umorzenia kredytu mieszkaniowego.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt mieszkaniowy
rozporządzenie
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    19 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 13 maja 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych umorzenia kredytu
    mieszkaniowego. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismami
    złożonymi 23 lipca 2025 r., 7 sierpnia 2025 r. oraz 11 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
        1) Zainteresowany będący stroną postępowania: ...
        2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: ...

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy zawarli w dniu 10 lipca 2003 r. umowę kredytu mieszkaniowego nr ... z ...,
    przeznaczonego na zakup mieszkania położonego w ..., sfinansowanego w walucie CHF. W
    dniu 23 maja 2007 r. kredyt ten został przekształcony na kredyt złotowy nr ... ze względu
    na wysokie koszty obsługi kredytu walutowego.
    W dniu 15 września 2008 r. Wnioskodawcy sprzedali mieszkanie na ... za kwotę 140 000 zł
    (akt notarialny Repertorium A nr ...). Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczono w części
    na całkowitą spłatę kredytu hipotecznego w kwocie 62 033,54 zł, a pozostała kwota została
    przeznaczona na zakup garażu w ... (20 000 zł, akt notarialny Repertorium A nr ... z dnia 14
    października 2008 r.) oraz na wkład własny przy zakupie kolejnego mieszkania położonego
    na ....
    W dniu 9 października 2008 r. Wnioskodawcy zawarli z ... (dalej: „Bank”) umowę kredytu
    hipotecznego nr ... w kwocie 68 155,11 CHF na zakup mieszkania położonego na .... Zakup
    tego mieszkania nastąpił aktem notarialnym Repertorium A nr ... z dnia 14 października
    2008 r. za kwotę 205 000 zł. W dniu 27 kwietnia 2011 r. Wnioskodawcy uiścili podatek od
    zakupu garażu (PIT-23) w wysokości 588 zł wraz z odsetkami w wysokości 106 zł, zgodnie z
    decyzją wydaną 4 maja 2011 r.
    Obecnie przed Sądem Okręgowym w ... toczy się postępowanie z powództwa
    Wnioskodawców przeciwko ... (sygn. akt ...) w sprawie ustalenia ważności postanowień
    kredytu oraz zapłaty. W toku tego postępowania strony zdecydowały się na zawarcie
    ugody, zgodnie z którą kredyt zostanie rozliczony, jakby od początku był kredytem
    złotowym. Bank umorzy znaczną część zadłużenia, z wyjątkiem bieżących odsetek.
    Wnioskodawcy przyjmą to umorzenie długu, w związku z czym powstanie u Nich przychód
    podatkowy, a Bank zobowiązany będzie wystawić informację PIT-11. Wnioskodawcy złożą
    oświadczenie o spełnieniu warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów
    dotyczącego zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, tj.
    kredyt został zaciągnięty w całości na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i
    został zabezpieczony hipotecznie.
    Wnioskodawcy skorzystali z ulgi mieszkaniowej (zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust.
    1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) przy sprzedaży mieszkania
    w 2008 r., przeznaczając środki na własne cele mieszkaniowe (nowe mieszkanie - w
    zakresie garażu zapłacono podatek). Wnioskodawcy nie korzystali natomiast nigdy z
    zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności wynikających z kredytów
    mieszkaniowych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano:
    Na pytanie Organu o treści: „czy zaciągnięty w dniu 9 października 2008 r. kredyt
    hipoteczny został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania

    kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich
    podmiotów”, Wnioskodawcy wskazali: „Tak. Kredyt został udzielony przez ..., bank krajowy
    objęty nadzorem Komisji Nadzoru Finansowego.”.
    Stronami ww. umowy kredytowej byli ... oraz ....
    Zgodnie z zawartą umową o kredyt hipoteczny z dnia 9 października 2008 r. kredytobiorcy
    odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie do pełnej wysokości zobowiązania.
    Ww. kredyt był kredytem denominowanym do waluty obcej - franka szwajcarskiego (CHF).
    Ww. kredyt był kredytem mieszkaniowym w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, przeznaczonym na zakup lokalu mieszkalnego.
    Ww. kredyt zabezpieczony został hipoteką zwykłą w kwocie 68 155,11 CHF oraz hipoteką
    kaucyjną w kwocie 20 446,53 CHF, ustanowionymi na lokalu mieszkalnym położonym przy
    ....
    Na pytanie Organu o treści: „jaki cel zaciągnięcia kredytu został wpisany w umowie
    kredytowej zawartej w dniu 9 października 2008 r. z bankiem”, Wnioskodawcy wskazali: „
    Celem udzielenia kredytu był zakup lokalu mieszkalnego położonego w ....”.
    Na pytanie Organu o treści: „czy zaciągnięty w dniu 9 października 2008 r. kredyt w całości
    został przeznaczony na cele wskazane w umowie kredytowej”, Wnioskodawcy wskazali:
    „Tak”.
    Przedmiotowy kredyt z dnia 9 października 2008 r. dotyczył jednej inwestycji
    mieszkaniowej - zakupu wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego.
    Tytuł prawny mieszkania położonego na ... to odrębna własność lokalu. Dla nieruchomości
    została założona nowa księga wieczysta.
    Ww. lokal mieszkalny stanowi przedmiot wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą zaciągnięty został kredyt w dniu 9 października
    2008 r. jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.
    Ww. lokal mieszkalny był/jest wykorzystywany wyłącznie przez właścicieli: ... i ... wraz z
    dziećmi ... i ....
    Wskazana we wniosku ugoda z Bankiem zostanie zawarta we wrześniu 2025 r. w formie
    ugody pozasądowej. Ugodę podpiszą obaj Kredytobiorcy: ... oraz ..., działający osobiście
    oraz pełnomocnik Banku.
    Po przewalutowaniu zadłużenia na PLN Bank przewiduje następujące postanowienia:
    1. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem
      § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu
      Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi 5 793,64 (słownie: pięć tysięcy siedemset
      dziewięćdziesiąt trzy złote 64/100) złotych, w tym:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 5 203,95 złotych,
    - odsetki bieżące: 589,69 złotych,
    - koszty i opłaty: 0,00 złotych.
    2. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 193
      814,30 złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a
      kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, z wyjątkiem odsetek bieżących, a
      Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje. Na kwotę zwolnienia z długu
      składa się zadłużenie z następującego tytułu w poniższych wysokościach:
    - kapitał: 192 039,54 złotych,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 1 655,73 złotych,

    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 złotych,
    - odsetki zawieszone: 119,03 złotych.
        Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy)
        w kwocie 0,00 PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których mowa w ust. 3,
        a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.
    Natomiast ust. 3 przewiduje, że:
    1. W księgach rachunkowych Banku na dzień 24.07.2025 r. wysokość zadłużenia
      Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 43 548,95 CHF:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 43 117,10 CHF,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 CHF,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 361,94 CHF,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 CHF,
    - odsetki zawieszone: 26,02 CHF,
    - odsetki bieżące: 43,89 CHF,
        co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego
        Banku Polskiego z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody – 4,5746 PLN/CHF,
        zadłużenie Kredytobiorcy na dzień zawarcia Ugody wynosi 199 219,03 złotych:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 197 243,49 złotych,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 1 655,73 złotych,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 złotych,
    - odsetki zawieszone: 119,03 złotych,
    - odsetki bieżące: 200,78 złotych,
        a zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z
        Umową wynosi 0,00 złotych.
    2. Kredytobiorca zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Banku kwoty 5 793,64 złotych w
      terminie 30 dni od dnia zawarcia Ugody. Kredytobiorca dokona wpłaty tej kwoty na
      bezpłatny, nieoprocentowany rachunek przeznaczony wyłącznie do spłaty zadłużenia
      prowadzony w Banku w walucie PLN nr ....
    Umorzenie przez Bank kwoty wierzytelności obejmuje zobowiązania zarówno ..., jak i ...
    (ponieważ jest to zobowiązanie solidarne). Po zapłacie przez kredytobiorców kwoty 5
    793,64 zł, kredyt zostanie uznany za całkowicie spłacony, a Bank zrzeknie się wszelkich
    dalszych roszczeń.
    Bank zwolni Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 193
    814,30 złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a
    kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, z wyjątkiem odsetek bieżących. Na kwotę
    zwolnienia z długu składa się zadłużenie z następującego tytułu w poniższych
    wysokościach:
    - kapitał: 192 039,54 złotych,
    - odsetki skapitalizowane: 0,00 złotych,
    - odsetki zapadłe niespłacone: 1 655,73 złotych,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: 0,00 złotych,
    - odsetki zawieszone: 119,03 złotych.

    Ugoda z Bankiem przewiduje przewalutowanie zadłużenia z CHF na PLN z rozliczeniem
    wstecznym – tak, jakby od 9 października 2008 r. kredyt był kredytem złotowym,
    oprocentowanym stawką WIBOR 3M + 1,89 pp. Postanowienia w tym zakresie są
    następujące:
    3. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
      podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia
      9.10.2008 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1
      ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy, tj.
      okresu kredytowania – 419 miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty
      kredytu w ratach annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat,
      prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    4. Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone
      w sposób następujący:
    1) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem kredytu i wynosiła
      148 809,87 PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w CHF, Bank przeliczył ją na
      walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty,
    2) oprocentowanie kredytu według zmiennej stopy procentowej zostało ustalone jako
      suma wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M i marży w wysokości 1,89 %; w dniu
      wypłaty kredytu lub pierwszej transzy kredytu oprocentowanie wynosiło 8,69 %, zaś
      wartość wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M z dnia wypłaty kredytu lub pierwszej
      transzy kredytu wynosiła 6,80 %; pierwszy okres obowiązywania wskaźnika
      referencyjnego WIBOR 3M obowiązywał od dnia wypłaty kredytu lub pierwszej transzy
      i mógł być krótszy niż kolejne okresy trzymiesięczne wyznaczane w dniu wymagalności
      raty kredytu i odsetek; kolejne trzymiesięczne okresy obowiązywania wskaźnika
      referencyjnego kończyły się w dniu poprzedzającym dzień, który datą odpowiada
      dniowi, w którym rozpoczął się poprzedni trzymiesięczny okres obowiązywania
      wskaźnika referencyjnego, z uwzględnieniem zasad liczenia terminów oznaczonych w
      miesiącach, przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego,
    3) wysokość marży, o której mowa w pkt 2), odpowiada wysokości marży kredytów
      mieszkaniowych ponad średnią wartość WIBOR dla miesiąca, w którym została
      zawarta Umowa; informacja o jej wysokości dla poszczególnych miesięcy dostępna jest
      w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w arkuszu „Marża ponad śr. WIBOR od
      2005 r.” kolumnie „Marża ponad średnią wartość WIBOR® 3M”, opublikowanej przez
      Komisję Nadzoru Finansowego na stronie internetowej www.knf.gov.pl pod tytułem
      „Dane statystyczne opisujące marżę ponad WIBOR® dla potrzeb ugód dotyczących
      walutowych kredytów mieszkaniowych” (dostęp do strony internetowej aktywny na
      dzień zawarcia Ugody),
    4) informacja o wysokości dziennej wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M, o
      którym mowa w pkt 2), dostępna jest w tabeli „Marża kredytów mieszkaniowych” w
      arkuszu „Fixing WIBOR (2000-2020)” w kolumnie „Wartość Fixingu WIBOR® 3M” w
      pliku „Dane statystyczne”, o którym mowa w pkt 3); informacja o wysokości dziennej
      wartości wskaźnika referencyjnego WIBOR 3M od roku 2021 dostępna jest w tabeli
      „Dane opóźnione” opublikowanej przez GPW Benchmark S.A. na stronie internetowej:
      https://gpwbenchmark.pl/dane-opoznione.
    5) Rozliczenie dotychczas spłaconych rat kredytu udzielonego na podstawie Umowy na
      poczet kredytu w złotych, o którym mowa w § 1 ust. 5, a którego warunki udzielenia
      zostały określone w § 1 ust. 6, następuje w ten sposób, że wartość spłat dokonanych
      na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej kolejności na poczet rat
      odsetkowych, a następnie – rat kapitałowych kredytu w złotych. Powstała nadwyżka
      pomniejsza kapitał do spłaty kredytu, o którym mowa w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego
      naliczane są kolejne odsetki, a niedobór – powiększa kapitał do spłaty, o którym mowa
      w § 1 ust. 6 pkt 1), od którego naliczane są kolejne odsetki. Odsetki bieżące od

      ostatniej spłaty raty podlegają rozliczeniu do dnia zawarcia Ugody na zasadach
      określonych w § 1 ust. 6 pkt 2). Przed zawarciem niniejszej Ugody Bank przedłożył
      Kredytobiorcy Zestawienie stanowiące podstawę ustalenia pozostałej do spłaty kwoty
      kredytu w PLN, a Kredytobiorca potwierdza jego otrzymanie.
    6) Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem
      § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu
      Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi 5 793,64 (słownie: pięć tysięcy siedemset
      dziewięćdziesiąt trzy złote 64/100) złotych, w tym:
    - kapitał (pozostała do spłaty kwota kredytu): 5 203,95 złotych,
    - odsetki bieżące: 589,69 złotych,
    - koszty i opłaty: 0,00 złotych.
    Pytania
    Czy umorzenie części długu przez Bank w ramach ugody, dotyczącej kredytu hipotecznego
    na cele mieszkaniowe, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz.
    592 z późn. zm.)?
    Czy fakt wcześniejszego skorzystania przez Wnioskodawców z ulgi mieszkaniowej
    (zwolnienia podatkowego ze względu na przeznaczenie środków ze sprzedaży mieszkania
    na cele mieszkaniowe) ma wpływ na możliwość zastosowania zaniechania poboru
    podatku dochodowego od umorzonego długu kredytowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców, kwota umorzonego długu wynikającego z ugody z ... będzie
    korzystała z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie obowiązujących
    przepisów, ponieważ spełnione zostaną wszystkie warunki wskazane w rozporządzeniu
    Ministra Finansów.
    Zdaniem Wnioskodawców, wcześniejsze skorzystanie z ulgi mieszkaniowej polegającej na
    przeznaczeniu środków ze sprzedaży poprzedniego mieszkania na cele mieszkaniowe, nie
    wyklucza możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku w odniesieniu do
    umorzenia kredytu mieszkaniowego w ramach ugody.
    Podstawa prawna:
    - art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1423 ze zm.),
    - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592 ze
      zm.),
    - rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie
      w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
      (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
      (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia

    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do
    zwolnienia z długu.

    Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku
    ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik)
    zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie jest przysporzenie po
    stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem
    dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje
    on przysporzenie.
    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
    1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
    2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z Bankiem nastąpi zwolnienie Państwa z długu (umorzenie
    Państwa zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności Banku wynikających z
    umowy kredytu i Państwo to zwolnienie z długu przyjmą, to wskutek zmniejszenia
    Państwa zobowiązań wobec Banku (umorzenia zadłużenia w zakresie pozostałego do
    spłaty salda kredytu), po Państwa stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
    Tym samym stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego 9 października
    2008 r. kredytu mieszkaniowego, która zostanie Państwu umorzona przez Bank, stanowić
    będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)

    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl natomiast § 4a ww. rozporządzenia dodanego rozporządzeniem zmieniającym z
    dnia 20 grudnia 2024 r.:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
      takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W świetle przepisów określających katalog wydatków sfinansowanych z kredytu
    mieszkaniowego objętych zaniechaniem poboru podatku dochodowego, nabycie lokalu
    mieszkalnego spełnia ww. przesłankę.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, zaciągnięty 9 października 2008 r. przez Państwa kredyt
    został przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. na zakup lokalu
    mieszkalnego położonego w ..., do którego przysługuje Panu i Pana żonie prawo odrębnej
    własności tego lokalu na zasadzie ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Kredytowany lokal był/jest wykorzystywany wyłącznie przez Pana, Pana żonę i dwoje dzieci.
    W konsekwencji, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego 9 października 2008 r., która zostanie Państwu umorzona przez Bank na
    podstawie ugody, stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W stosunku do tego przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    zaciągniętego przez Pana i Pana żonę 9 października 2008 r. na finansowanie zakupu
    lokalu mieszkalnego stanowiącego własność Państwa na zasadzie wspólności majątkowej
    małżeńskiej, wykorzystywanego na cele Pana, Pana żony i dzieci, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie

    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Stosownie do przywołanego przez Państwa art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Wskazać należy, że fakt wcześniejszego skorzystania przez Państwa z tzw. ulgi
    mieszkaniowej, tj. określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienia od podatku
    dochodowego ze względu na przeznaczenie środków ze sprzedaży mieszkania na własne
    cele mieszkaniowe pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania zaniechania poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonej Państwu przez bank kwoty
    wierzytelności, tym samym nie wyklucza możliwości zastosowania zaniechania poboru
    podatku w odniesieniu do umorzenia kredytu mieszkaniowego w ramach ugody.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyskają Państwo w ramach ugody w związku z
    umorzeniem wierzytelności (kwoty kapitału i odsetek) z tytułu ww. kredytu
    mieszkaniowego, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania (pytań) i własnego stanowiska, natomiast nie
    rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem
    pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile

    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ... (Zainteresowany będący stroną postępowania) – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.