Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.262.2025.2.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych
z tytułu sprzedaży pojazdu.
Słowa kluczowe: darowizna
pojazdy-pojazd drogowy
pojazdy-pojazd samochodowy
samochód-samochód osobowy
zbycie-odpłatne zbycie
zbycie-zbycie rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie rzeczy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 8-art. 45-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – na wezwanie organu – pismem z 26 czerwca 2025 r. (wpływ) oraz
    pismem z 3 lipca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    13 września 2023 r. nabyła Pani wraz z mężem, w ramach współwłasności małżeńskiej w
    częściach ułamkowych 50%/50%, pojazd marki X za łączną kwotę 65 000 zł, opłacając
    podatek PCC.
    Zakup został udokumentowany umową kupna-sprzedaży, w której jako kupujący wskazani
    byliście Państwo oboje w równych częściach. Od zakupu pojazdu do faktycznej sprzedaży
    minął 1 rok, 2 miesiące.
    29 października 2024 r. zawarła Pani z mężem umowę darowizny, na mocy której
    przekazał on na Pani rzecz swoją połowę udziału w przedmiotowym pojeździe, tj. 50%
    udziału we współwłasności pojazdu. Wartość darowizny określona w umowie wyniosła 20
    000 zł.
    Darowizna została dokonana bez zamiaru dalszego zbywania pojazdu. Celem było
    przeniesienie własności w ramach małżeństwa. Niecałe trzy tygodnie później, tj. 16
    listopada 2024 r., pojawiła się osoba zainteresowana kupnem pojazdu.
    Finalnie została zawarta umowa sprzedaży całego pojazdu na kwotę 50 000 zł.
    Na sprzedaży pojazdu poniosła Pani stratę w wysokości 15 000 zł, co wynika z
    dokumentów potwierdzających zarówno nabycie, jak i sprzedaż pojazdu.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Nie prowadziła Pani oraz nie prowadzi Pani jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Związek małżeński zawarła Pani 24 sierpnia 2024 r. Przez cały okres małżeństwa
    obowiązuje rozdzielność majątkowa.
    W dniu dokonania zakupu pojazdu marki X (13 września 2023 r.) nie obowiązywała
    wspólność majątkowa małżeńska. Nabycia pojazdu marki X Pani i Pani mąż nie
    dokonaliście ze środków należących do majątku wspólnego małżeńskiego Pani i Pani
    męża. Środki pochodziły z indywidualnie zawartych kredytów gotówkowych.
    13 września 2023 r. Pani i Pani mąż nie dokonaliście zakupu pojazdu marki X do majątku
    wspólnego małżeńskiego. Pojazd został nabyty przed zawarciem związku małżeńskiego.
    Umowa została zawarta na współwłasność w proporcjach 50%/50%.
    Mąż prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą w okresie 2 października 2021 r. do 1
    listopada 2024 r. Przeważająca działalność gospodarcza PKD 62.01.Z – działalność
    związana z oprogramowaniem. Samochód nie był wprowadzony do środków trwałych
    działalności. Działalność gospodarcza, która była prowadzona przez Pani męża w
    podanym okresie, była opodatkowana w formie ryczałtu. W związku z powyższym koszty
    związane z użytkowaniem pojazdu marki X, w tym koszty eksploatacyjne, nie były
    uwzględniane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Pojazd marki X, który
    stanowił w 50% majątek prywatny Pani męża, był wykorzystywany głównie do celów

    osobistych, ale również wykorzystywał go w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Pojazd marki X był wykorzystywany do użytku codziennego tj. Pani dojazdy do pracy,
    zakupy i tym podobne.
    Przed 29 października 2024 r. zawarła Pani z mężem umowę o rozdzielności majątkowej
    małżeńskiej. Została zawarta ona przed zawarciem związku małżeńskiego, obowiązuje od
    24 sierpnia 2024 r.
    W odpowiedzi na pytanie z wezwanie dotyczące tego z jakich przyczyn i w jakim celu
    zawarła Pani 29 października 2024 r. umowę darowizny z mężem dotyczącą udziału w
    pojeździe marki X wyjaśniła Pani, że docelowo każde z Państwa miało posiadać pojazd na
    własność.
    Pojazd marki X był wykorzystywany od momentu darowania Pani udziału do momentu
    jego zbycia do użytku codziennego. Pojazd zbyła Pani 16 listopada 2024 r. Odpłatne zbycie
    pojazdu marki X nie miało miejsca w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Nie posiada Pani pojazdu do sprzedaży. W najbliższym czasie (tj. do końca roku 2025) nie
    planuje Pani zakupu oraz sprzedaży pojazdu. Wcześniej była Pani w posiadaniu i sprzedała
    Pani jeden pojazd marki Y. Pojazd nabyła Pani indywidualnie 30 marca 2022 r. na
    podstawie umowy kupna-sprzedaży. Pojazd został nabyty w celach użytkowania
    codziennego, głównie dojazdów do pracy. Pojazd był przeznaczony do użytku
    codziennego: dojazdy do pracy, zakupy i tym podobne.
    Powodem zbycia pojazdu marki Y był zakup pojazdu marki X 13 września 2023 r., który
    stał się Pani głównym środkiem transportu. Pojazd marki Y zbyła Pani 28 sierpnia 2024 r.,
    ponieważ był on bardzo rzadko użytkowany.
    Oprócz wskazanych powyżej 2 pojazdów (marki Y oraz X) użytkowanych na własne
    potrzeby, nie sprzedała Pani innych pojazdów. Środki zostały przeznaczone na codzienne
    potrzeby, raty zawartego wcześniej kredytu oraz zakup pojazdu marki Z dnia 19 listopada
    2024 r., rok produkcji 2005, celem dojazdów do pracy.
    Pojazd marki Z wciąż Pani posiada i nie jest przeznaczony na sprzedaż. Nie planuje Pani
    również jego sprzedaży.
    Pytanie:
    Czy w danym stanie faktycznym musi Pani zapłacić jakikolwiek podatek?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym nie powstaje obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży pojazdu.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie rzeczy (w tym samochodu), jeżeli nie następuje
    ono w ramach działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 6 miesięcy,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
    W niniejszej sprawie pojazd został nabyty przez Panią i Pani męża jako współwłaścicieli 13
    września 2023 r., zatem 6-miesięczny okres wskazany w przepisie upłynął z końcem marca
    2024 r.
    29 października 2024 r. otrzymała Pani w darowiźnie pozostałe 50% udziału w pojeździe
    od Pani męża. 16 listopada 2024 r. sprzedała Pani cały pojazd. Uważa Pani, że mimo
    formalnego przeniesienia własności części udziału od Pani męża w drodze darowizny,
    należy uznać, że ciągłość posiadania pojazdu została zachowana, ponieważ wcześniej była
    Pani współwłaścicielem pojazdu od momentu jego nabycia, a darowizna nastąpiła między
    małżonkami i nie wiązała się z realną zmianą władztwa nad rzeczą.

    W takiej sytuacji uważa Pani, że można zastosować jednolitą datę nabycia całego pojazdu,
    tj. wrzesień 2023 r. Dodatkowo, sprzedaż pojazdu przyniosła stratę, co również wyklucza
    osiągnięcie przychodu podlegającego opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie art. 9 ust. 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Brzmienie tego przepisu wskazuje zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w
    wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku (6
    miesięcy), licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Przy czym w myśl art. 5a pkt 6 wyżej powołanej ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    Należy jednak wskazać, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym przepisie daje
    podstawę, by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą
    konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze – dana działalność
    musi być działalnością zarobkową, po drugie – działalnością wykonywaną w sposób
    zorganizowany oraz po trzecie – w sposób ciągły.
    Zatem działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    – jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
    – wykonywana jest w sposób ciągły; jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy, istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu, np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter,
    – prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Jeżeli więc rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania
    wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku zbycie rzeczy
    spełnia przesłanki uznania ich za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winno zostać rozliczone na zasadach
    właściwych dla tej działalności.
    Natomiast stosownie do art. 24 ust. 6 omawianej ustawy:
      Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli
      przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest
      różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich
      nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.
    W myśl zaś art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Wskazania wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „rzeczy”, należy więc w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z powyższego przepisu wynika, że rzeczą ruchomą jest każdy przedmiot materialny
    niebędący nieruchomością.
    Z analizy przedstawionych w opisie zdarzenia informacji wynika w szczególności, że 13
    września 2023 r. nabyła Pani wraz z mężem, w częściach po 50% w ramach

    współwłasności, pojazd marki X za 65 000 zł na podstawie umowy kupna-sprzedaży. W
    chwili zakupu nie byliście Państwo małżeństwem, a pojazd nie stanowił majątku
    wspólnego. Zakup został sfinansowany z zaciągniętych indywidualnych kredytów. Państwa
    małżeństwo zostało zawarte 24 sierpnia 2024 r., przy jednoczesnym ustanowieniu
    rozdzielności majątkowej. Przez cały okres małżeństwa obowiązuje rozdzielność
    majątkowa. Pojazd marki X wykorzystywała Pani do celów prywatnych, na dojazdy do
    pracy, zakupy i do użytku codziennego. Pani mąż prowadził pozarolniczą działalność
    gospodarczą w okresie 2 października 2021 r. do 1 listopada 2024 r. Przeważająca
    działalność gospodarcza PKD 62.01.Z – działalność związana z oprogramowaniem.
    Działalność gospodarcza, która była prowadzona przez Pani męża w podanym okresie,
    była opodatkowana w formie ryczałtu. W związku z powyższym koszty związane z
    użytkowaniem pojazdu marki X, w tym koszty eksploatacyjne, nie były uwzględniane w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód nie był wprowadzony do
    środków trwałych działalności. Pojazd marki X, który stanowił w 50% majątek prywatny
    Pani męża, był wykorzystywany głównie do celów osobistych, ale również wykorzystywał
    go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. 29 października 2024 r. Pani mąż
    darował Pani swój udział w pojeździe o wartości 20 000 zł. Celem tego było, aby każde z
    Państwa posiadało pojazd na własność. Darowizna została dokonana bez zamiaru
    dalszego zbywania pojazdu. 16 listopada 2024 r. sprzedała Pani pojazd marki X za 50 000
    zł, ponieważ pojawiła się osoba zainteresowana kupnem pojazdu. Wcześniej posiadała
    Pani i użytkowała prywatnie (do użytku codziennego, na dojazdy do pracy i zakupy)
    samochód marki Y, który zakupiła Pani indywidualnie 30 marca 2022 r. i sprzedała go Pani
    28 sierpnia 2024 r. Powodem zbycia pojazdu marki Y był zakup 13 września 2023 r.
    pojazdu marki X, który stał się Pani głównym środkiem transportu. Środki ze sprzedaży
    przeznaczono na potrzeby codzienne, spłatę kredytu oraz zakup 19 listopada 2024 r.
    samochodu marki Z, który nadal Pani posiada i nie planuje Pani sprzedaży. Oprócz
    pojazdów marki Y oraz X, użytkowanych na własne potrzeby, nie sprzedała Pani innych
    pojazdów. W najbliższym czasie (tj. do końca roku 2025) nie planuje Pani zakupu oraz
    sprzedaży pojazdu. Nie prowadziła Pani oraz nie prowadzi Pani jednoosobowej
    działalności gospodarczej.
    Na tle powyższego powzięła Pani wątpliwość czy odpłate zbycie 16 listopada 2024 r.
    pojazdu marki X podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W przedmiotowej sprawie, dla rozstrzygnięcia skutków podatkowych odpłątego zbycia w
    2024 r. przez Panią pojazdu marki X decydujące znaczenie ma ustalenie daty nabycia
    przez Panią opisanego wyżej pojazdu oraz podstawa prawna jego nabycia.
    Wyjaśnienia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia „nabycia”. Zatem, mając na uwadze jego znaczenie językowe, należy odwołać się
    do przepisów ustawy Kodeks cywilny, a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z treści tego przepisu wynika, że przeniesienie własności rzeczy oznaczonej co do
    tożsamości może nastąpić na mocy różnych umów, takich jak np. sprzedaż, darowizna,
    zamiana. Własność przechodzi na nabywcę z chwilą zawarcia umowy, chyba że strony
    postanowią inaczej lub przepis szczególny stanowi inaczej.
    Stosownie do art. 535 ww. Kodeksu:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Ww. przepis definiuje umowę sprzedaży jako czynność prawną, przez którą sprzedawca
    zobowiązuje się względem kupującego do przeniesienia własności rzeczy i wydania mu jej,

    zaś kupujący zobowiązuje się względem sprzedawcy do odebrania rzeczy i zapłaty ceny. W
    wyniku zawarcia umowy sprzedaży następuje przejście własności rzeczy w zamian za cenę
    wyrażoną w pieniądzu.
    Z kolei art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Istotą umowy darowizny jest więc dokonanie świadczenia na rzecz innego podmiotu
    nieodpłatnie, tj. tytułem darmym. Darowizna to czynność, której skutkiem darczyńca
    dokonuje przysporzenia majątkowego na rzecz obdarowanego, nie otrzymując za to
    ekwiwalentu gospodarczego dokonanej czynności. Celem tej czynności jest zazwyczaj
    realizacja wyższych uczuć i postaw darczyńcy (J. Jezioro, w: E. Gniewek, P. Machnikowski,
    Komentarz KC, 2021, art. 888, Nb 1).
    W przypadku darowizny mamy zatem do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym
    świadczeniem. W związku z umową darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości
    pieniężnych ani innego przysporzenia majątkowego.
    Zatem, zarówno umowa sprzedaży, jak i umowa darowizny stanowią moment nabycia
    własności rzeczy przez nabywcę w rozumieniu prawa cywilnego.
    Natomiast stosownie do art. 31 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodreks rodzinny i
    opiekuńczy (Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zgodnie zaś z art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    W myśl zaś art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
        1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
        2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Na podstawie ww. przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego można wskazać, że
    przedmioty majątkowe nabyte przed zawarciem małżeństwa lub otrzymane w drodze
    darowizny, zapisu bądź dziedziczenia stanowią majątek osobisty danego małżonka, chyba
    że darczyńca lub spadkodawca wyraźnie postanowi inaczej. Natomiast przedmioty
    majątkowe nabyte w trakcie trwania małżeństwa przez jednego lub oboje małżonków
    wchodzą co do zasady do majątku wspólnego, o ile nie zawarto umowy majątkowej
    małżeńskiej (np. ustanawiającej rozdzielność majątkową) ani nie wynika inaczej z
    przepisów.
    Biorąc powyższe po uwagę oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia stwierdzam, że
    13 września 2023 r. nabyła Pani udział (50%) w pojeździe marki X na podstawie zawartej
    umowy kupna-sprzedaży. Nabyty przez Pania udział wszedł do Pani majątku osobistego,
    bowiem jak wskazała Pani w opsie zdarzenia pojazd został zakupiony przed zawarciem
    związku małżeńskiego. Stała się więc Pani współwłaścicielem ww. pojazdu. Następnie na

    mocy dokonanej 29 października 2024 r. darowizny od Pani męża nabyła Pani pozostały
    udział w ww. pojeździe i stała się Pani faktycznym, jedynym właścicielem pojazdu marki X.
    Nabycie to również weszło do Pani majatku osobistego.
    Wobec powyższego pojazd marki X nabyła Pani w dwóch datach, tj. 13 września 2023 r.
    udział w ramach umowy kupna-sprzedaży oraz 29 października 2024 r. udział w ramach
    dokonanej darowizny.
    16 listopada 2024 r. sprzedała Pani pojazd marki X.
    W odniesieniu zatem do Pani udziału nabytego 13 września 2023 r. upłynął już
    sześciomiesięczny termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W tej części zbycie samochodu nie
    spowodowało powstania źródła przychodu i w konsekwencji obowiązku wykazania
    dochodu/ straty z tego tytułu w zeznaniu podatkowym.
    Natomiast w odniesieniu do udziału nabytego przez Panią 29 października 2024 r. w
    drodze darowizny, wyjaśniam, że do dnia jego odpłatnego zbycia, tj. 16 listopada 2024 r.
    nie upłynął sześciomiesięczny termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym odpłatne zbycie tego udziału
    przed upływem wskazanego okresu spowodowało powstanie źródła przychodu. Tym
    samym odpłatne zbycie 16 listopada 2024 r. pojazdu marki X, w udziale nabytym w drodze
    darowizny, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzyskany przez Panią dochód ze sprzedaży udziału w pojeździe marki X, który otrzymała
    Pani w drodze darowizny, należy ustalić w oparciu o przytoczony wcześniej przepis art. 24
    ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, dochodem ze zbycia
    wskazanego udziału w pojeździe marki X nabytego w drodze darowizny, jest różnica
    pomiędzy przychodem uzyskanym z jego odpłatnego zbycia a kosztem nabycia,
    zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy. W
    przedmiotowej sprawie jednakże nie może Pani pomniejszyć przychodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia ww. udziału o koszty związane z jego nabyciem, bowiem ww.
    udział w tym pojeździe nabyła Pani nieodpłatnie (w drodze darowizny), a więc nie poniósła
    Pani w tej części wydatku na jego nabycie.
    Ustalony w powyższy sposób dochód, łączy się z innymi dochodami uzyskanymi w trakcie
    roku podatkowego i opodatkowuje na zasadach ogólnych, wykazując go w zeznaniu
    podatkowym składanym, według ustalonego wzoru, do końca kwietnia roku
    następującego po roku, za który składane jest zeznanie – zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w pojeździe marki X, otrzymanego przez
    Panią w drodze darowizny od Pani męża, powinna Pani wykazać w zeznaniu rocznym (PIT-
    36) za rok 2024 w części E, w wierszu „Odpłatne zbycie rzeczy określonych w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. d ustawy”.
    Pani stanowisko należało zatem uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczam również, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów
    prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego
    czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja
    podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
    To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.