Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.397.2025.2.IG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-05
Teza: Skutki podatkowe wycofania Nieruchomości, Wyposażenia i
Samochodu do majątku prywatnego.
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku naliczonego
najem
podatek-podatek naliczony
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych wycofania Nieruchomości,
    Wyposażenia i Samochodu do majątku prywatnego. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej: Wnioskodawca) jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania do celów
    podatkowych w Polsce. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą
    na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej
    (dalej: CEIDG). Do końca czerwca 2025 r. Wnioskodawca prowadził działalność w obszarze
    sprzedaży, montażu bram oraz wynajmu nieruchomości własnych. Począwszy od lipca
    2025 r. działalność Wnioskodawcy ograniczyła się do wynajmu nieruchomości własnych.
    Dochody z działalności gospodarczej Wnioskodawcy są opodatkowane na zasadach
    określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: Ustawa PIT), tj. tzw. podatkiem
    liniowym. Wnioskodawca prowadzi ewidencję podatkową działalności gospodarczej na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych w formie podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca posiada status czynnego podatnika VAT i
    wykonuje wyłącznie działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tj. nie
    wykonuje czynności zwolnionych z VAT. Na potrzeby podatku VAT Wnioskodawca
    prowadzi ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku.

    W trakcie prowadzenia działalności Wnioskodawca wykorzystywał w prowadzonej
    działalności dwie nieruchomości (dalej razem jako: Nieruchomości), tj.:
        Grunt znajdujący się przy (...). Grunt ten został nabyty przez Wnioskodawcę w 2000
        r. do majątku wspólnego małżeńskiego i w związku z zakupem Wnioskodawca nie
        dokonał odliczenia podatku VAT naliczonego, ponieważ grunt został nabyty przed
        rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Grunt
        ten nie został wprowadzony przez Wnioskodawcę do ewidencji środków trwałych.
        Następnie w 2004 r. Wnioskodawca wybudował na tym gruncie budynek
        mieszkalny z częścią handlową - oddanie do użytkowania parteru budynku
        usługowo-handlowego nastąpiło w 2004 r., a oddanie do używania piętra o
        charakterze mieszkalnym nastąpiło w 2005 r. Wnioskodawca wprowadził budynek
        do ewidencji środków trwałych i dokonał odliczenia podatku VAT naliczonego w
        pełnej wysokości od wydatków związanych z budową tego budynku. Pierwotnie
        zatem parter budynku miał charakter handlowo-usługowy, a piętro było
        przeznaczone na cele mieszkalne. Następnie w 2005 r. Wnioskodawca dokonał
        urzędowej zmiany przeznaczenia połowy piętra mieszkalnego na działalność
        handlową, z przeznaczeniem na wynajem w ramach działalności gospodarczej, przy
        czym w rzeczywistości także część formalnie mieszkalna piętra budynku była
        wynajmowana na cele niemieszkalne (biurowe) i nie była wykorzystywana na cele
        mieszkalne (dalej: Nieruchomość 1).
        Grunt znajdujący się przy (...). Grunt został nabyty przez Wnioskodawcę w 2017
        roku i w związku z nabyciem Wnioskodawca odliczył podatek VAT w pełnej
        wysokości. Następnie Wnioskodawca wybudował na tym gruncie budynek
        handlowo-usługowy, a od wydatków związanych z jego budową Wnioskodawca
        odliczył podatek VAT naliczony w pełnej kwocie. Budynek oraz grunt (dalej razem
        jako: Nieruchomość 2) zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych
        Wnioskodawcy. Dodatkowo Wnioskodawca wyposażył budynek składający się na
        Nieruchomość 2 w meble oraz urządzenia klimatyzacyjne (dalej razem jako:
        Wyposażenie). Cena nabycia poszczególnych mebli nie przekraczała kwoty 10 000
        zł. Klimatyzatory zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i od ich
        wartości początkowej Wnioskodawca dokonywał odpisów amortyzacyjnych, które
        stanowiły koszt uzyskania przychodów. Od wydatków na nabycie Wyposażenia
        Wnioskodawca odliczył podatek VAT w pełnej wysokości.
    Aktualnie Nieruchomości są przedmiotem najmu. Wnioskodawca wynajmuje je na
    działalność handlową, usługową i biurową. W związku ze świadczeniem usług najmu
    Wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta (podmiotu powiązanego w rozumieniu
    przepisów o cenach transferowych) faktury VAT, które dokumentują wyłącznie czynności
    opodatkowane podatkiem VAT. Wynajem powierzchni mieszkalnej na piętrze budynku
    stanowiącego Nieruchomość 1 odbywa się na cele niemieszkalne, tak więc usługi najmu w
    tym zakresie nie korzystają ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy VAT.
    Wnioskodawca wprowadził również do ewidencji środków trwałych samochód osobowy
    (dalej: Samochód). Samochód jest wykorzystywany do celów mieszanych, tj.
    Wnioskodawca wykorzystuje pojazd do celów prywatnych oraz do celów związanych z

    prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z tzw. „mieszanym” wykorzystaniem
    pojazdu, Wnioskodawcy przysługiwało i przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego w wysokości 50%.
    Wnioskodawca planuje w najbliższej przyszłości wykreślić wpis dotyczący prowadzonej
    przez niego samodzielnie działalności gospodarczej z CEIDG i kontynuować wynajem
    Nieruchomości w ramach tzw. najmu prywatnego w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. najmu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy
    PIT). Wnioskodawca przygotowując się do takiego kroku:
    1) dokonał sprzedaży towarów handlowych oraz środków trwałych związanych z
    działalnością dot. sprzedaży i montażu bram, tj. z wyłączeniem Nieruchomości,
    Wyposażenia i Samochodu, na rzecz syna, który będzie kontynuował tę działalność z
    wykorzystaniem nabytych składników majątku,
    2) planuje wycofać Nieruchomości, Wyposażenie i Samochód z działalności gospodarczej
    do majątku prywatnego Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca po wycofaniu Nieruchomości z działalności zamierza wynajmować je w
    ramach tzw. najmu prywatnego. Wnioskodawca zawrze umowę najmu ze swoim synem
    (dalej: Najemca). Zgodnie z treścią umowy Wnioskodawca odpłatnie wynajmie na rzecz
    Najemcy Nieruchomości wraz z Wyposażeniem. Cena najmu zostanie ustalona na
    poziomie odpowiadającym cenom rynkowym, tj. zgodnie z art. 23o ust. 1 Ustawy PIT.
    Po wycofaniu Samochodu do majątku firmowego Wnioskodawca zamierza korzystać z
    Samochodu w celu dojazdu na teren Nieruchomości. Dojazd ten będzie związany ze
    świadczeniem usług najmu. Wnioskodawca będzie wykorzystywał pojazd w sytuacjach,
    gdy będzie obowiązany stawić się osobiście na terenie Nieruchomości przykładowo w celu
    sprawdzenia ich stanu technicznego, pobrania czynszu lub realizowania innych
    obowiązków jako wynajmujący Nieruchomości.
    Dodatkowo Wnioskodawca zamierza zawrzeć w umowie najmu zapis, zgodnie z którym
    zobowiąże Najemcę do zwrotu Wnioskodawcy jako wynajmującemu równowartości kwot
    odpowiadających należnemu i zapłaconemu przez Wnioskodawcę podatku od
    nieruchomości za okres obowiązywania umowy najmu.
    Pytania
    1) Czy w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego czynności polegające
    na wycofaniu Nieruchomości, Wyposażenia i Samochodu do majątku prywatnego będą
    stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2) Czy w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca
    będzie obowiązany do dokonania korekty odliczonego podatku VAT w związku z
    wycofaniem Nieruchomości 2 do majątku prywatnego?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy:
    1) w okolicznościach przestawionych w opisie zdarzenia przyszłego czynności polegające
    na wycofaniu Nieruchomości, Wyposażenia i Samochodu do majątku prywatnego nie
    będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    2) w okolicznościach przestawionych w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca nie
    będzie obowiązany do dokonania korekty odliczonego podatku VAT w związku z
    przeniesieniem Nieruchomości 2 do majątku prywatnego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Opodatkowanie podatkiem VAT wycofania Nieruchomości, Wyposażenia i Samochodu do
    majątku prywatnego Wnioskodawcy

    Przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 361 ze zm.; dalej: Ustawa VAT) określają zakres opodatkowania podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju. Ustawodawca dodatkowo zdefiniował pojęcie towarów, dostawy towarów oraz
    świadczenia usług. W myśl art. 2 pkt 6 Ustawy VAT ilekroć w dalszych przepisach jest
    mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
    energii.
    W świetle art. 7 ust. 2 Ustawy VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących
    do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni
    i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części,
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT są
    co do zasady świadczenia o odpłatnym charakterze. Jednakże ustawodawca jako czynność
    opodatkowaną uznał również przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste
    podatnika, jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia tych
    towarów, przy czym przepisy Ustawy VAT nie definiują pojęcia celów osobistych. W ocenie
    Wnioskodawcy, celami osobistymi będą cele inne niż związane z działalnością
    gospodarczą. W efekcie, jeżeli podatnik przekaże nieodpłatnie towary na cele związane z
    działalnością gospodarczą, wówczas nie będzie to stanowić czynności opodatkowanej,
    przy czym pojęcie działalności gospodarczej należy rozumieć w znaczeniu nadanym temu
    pojęciu przez przepisy Ustawy VAT.
    W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W
    świetle art. 15 ust. 2 Ustawy VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca wskazał, że pomimo zamiaru wycofania się z
    prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i montażu
    bram, zamierza w dalszym ciągu świadczyć usługi najmu Nieruchomości, które będą
    świadczone w ramach tzw. najmu prywatnego. Kwestia rozróżnienia źródła przychodu na
    gruncie podatku PIT w odniesieniu do najmu zależy w dużej mierze od decyzji samego
    podatnika, co powinno także wynikać z przesłanek obiektywnych.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 24 maja 2021 r. (sygn. akt II FPS 1
    /21), „to zatem podatnik decyduje o tym, czy powiązać określone składniki swojego mienia
    z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem
    niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. W niektórych

    przypadkach o tego rodzaju związaniu będą świadczyć obiektywne okoliczności: np.
    amortyzowanie danego składnika majątku jako środka trwałego w ramach działalności
    gospodarczej wskazuje, że przychody z najmu należy zaliczyć do źródła przychodów z
    działalności gospodarczej niezależnie od stanowiska samego podatnika (por. wyrok NSA z
    23 października 2013 r. II FSK 2832/11, CBOSA).
    Jak jednak wskazano w wyroku NSA z 5 kwietnia 2016 r. II FSK 379/14 (CBOSA), w
    większości przypadków decydujące znaczenie co do kwalifikacji określonych przychodów
    wynikających ze stosunku najmu należy przypisać samemu podatnikowi, który może
    powiązać posiadane i będące przedmiotem najmu składniki majątku z wykonywaniem
    działalności gospodarczej lub też pozostawić je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z
    działalnością gospodarczą”.
    Przepisy Ustawy VAT nie wyróżniają pojęcia najmu prywatnego. Pojęcie to jest stosowane
    dla nazwania sytuacji występującej na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych,
    w której to podatnik uzyskuje przychody z najmu, a przychody te są kwalifikowane do
    źródła przychodów z najmu lub dzierżawy, a nie do źródła pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Na gruncie Ustawy PIT przychody z najmu mogą być bowiem traktowane
    jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej lub jako przychody z najmu.
    Z uwagi na zakończenie prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę i
    przeniesienie Nieruchomości, Wyposażenia i Samochodu do majątku prywatnego,
    przychody uzyskiwane przez niego z najmu Nieruchomości wraz z wyposażeniem będą
    traktowane jako przychody z najmu, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 Ustawy PIT.
    Niemniej jednak tzw. najem prywatny spełnia definicję działalności gospodarczej w
    rozumieniu Ustawy VAT, ponieważ stanowi działalność usługową, prowadzoną w sposób
    ciągły i jej głównym celem jest osiągnięcie zarobku przez wynajmującego.
    W analizowanej sprawie pozostaje bez znaczenia to, że Wnioskodawca zamierza złożyć
    wniosek o wykreślenie z CEIDG. Wnioskodawca świadcząc usługi najmu będzie w dalszym
    ciągu występował jako podatnik VAT wykonujący działalność gospodarczą i w tym zakresie
    nie zmieni się jego status. Tym samym w ocenie Wnioskodawcy, Nieruchomości nie
    zostaną przekazane nieodpłatnie na cele prywatne Wnioskodawcy, ponieważ będą one w
    dalszym ciągu wykorzystywane do świadczenia usług najmu opodatkowanych podatkiem
    VAT.
    W odniesieniu zatem do czynności przekazania Nieruchomości do majątku prywatnego
    nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 Ustawy VAT.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacjach indywidualnych z 24 stycznia
    2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.624.2021.1.WR) i z 17 września 2024 r. (sygn. 0112-KDIL1-
    1.4012.408.2024.3.EK).
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem najmu wraz Nieruchomościami
    będzie również Wyposażenie. W ocenie Wnioskodawcy, również w przypadku
    Wyposażenia nie zostanie ono przeznaczone na cele prywatne, ponieważ Wnioskodawca
    będzie oddawał je do dyspozycji najemcy w ramach umowy najmu Nieruchomości i tym
    samym Wyposażenie będzie również wykorzystywane do celów związanych z działalnością
    gospodarczą.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku Samochodu również nie dojdzie do przekazania go
    na cele prywatne Wnioskodawcy, ponieważ Samochód będzie cały czas wykorzystywany
    do czynności opodatkowanych, tj. związanych z najmem Nieruchomości. Zatem nie można
    powiedzieć, że dojdzie do przekazania samochodu na cele osobiste. Wnioskodawca już
    przed przeniesieniem Samochodu do majątku prywatnego wykorzystywał go do celów
    mieszanych, co nie ulegnie zmianie po przeniesieniu do majątku prywatnego. Nie zmieni
    się zatem zakres wykorzystywania Samochodu do działalności gospodarczej rozumianej
    zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy VAT.

    Celem wprowadzenia art. 7 ust. 2 Ustawy VAT było ograniczenie procederu w postaci
    dokonywania odliczenia podatku VAT od nabycia składników majątku a następnie
    nieodpłatnego ich przesunięcia w sferę konsumpcji bez uiszczania podatku VAT. W
    analizowanej sprawie nie dojdzie do przesunięcia Samochodu ze sfery gospodarczej do
    sfery konsumpcji, ponieważ nie dojdzie do zmiany sposobu wykorzystywania samochodu.
    Samochód w dalszym ciągu będzie wykorzystywany do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Jeżeli uznać by, co w ocenie Wnioskodawcy nie powinno mieć miejsca,
    że przeniesienie Samochodu do majątku Wnioskodawcy stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu, wówczas prowadziłoby to do sytuacji, w której Wnioskodawca korzysta z
    prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z eksploatacją pojazdu, a
    następnie musiałby uiścić podatek w związku z przeniesieniem składnika majątku do
    majątku prywatnego, żeby w dalszym ciągu dokonywać odliczenia podatku VAT w związku
    z wydatkami, które zostaną poniesione w przyszłości. Tym samym w ocenie
    Wnioskodawcy, cele, do których będą wykorzystywane Nieruchomości, Samochód oraz
    Wyposażenie, nie stanowią celów prywatnych Wnioskodawcy, ale w dalszym ciągu są
    celami związanymi z działalnością gospodarczą.
    W efekcie w analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 Ustawy VAT. Tym
    samym czynności polegające na przeniesieniu przez Wnioskodawcę Nieruchomości,
    Wyposażenia oraz Samochodu do majątku prywatnego Wnioskodawcy nie stanowią
    czynności, które będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Korekta podatku naliczonego w związku z przeniesieniem Nieruchomości 2 do majątku
    prywatnego Wnioskodawcy
    Ustawodawca zawarł w przepisach Ustawy VAT regulacje, które dają podatnikom prawo
    do odliczenia podatku VAT naliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 90 ust. 1 Ustawy VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Przepisy Ustawy VAT regulują również obowiązek dokonania korekty podatku VAT
    naliczonego w przypadku mieszanego wykorzystania m.in. nieruchomości.
    W świetle art. 91 ust. 1 Ustawy VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 2 Ustawy VAT, w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna

    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Ustawodawca zawarł w Ustawie VAT również regulację dotyczącą obowiązku korekty w
    przypadku, gdy podatnikowi przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku, a
    następnie doszło do zmiany tego prawa w wyniku zmiany wykorzystania nieruchomości.
    W myśl art. 91 ust. 7 Ustawy VAT, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku,
    gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku
    naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego
    obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    W świetle art. 91 ust. 7a Ustawy VAT, w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje
    się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie
    korekty. Z przytoczonych przepisów wynika, że obowiązek dokonania korekty podatku
    naliczonego odliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu nieruchomości dotyczy
    przypadków, gdy dochodzi do zmiany przeznaczenia nieruchomości w okresie 10 lat od
    roku, w którym została oddana do użytkowania.
    Z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że grunt składający się na
    Nieruchomość 2 został nabyty w 2017 roku, a następnie Wnioskodawca wybudował na
    nim budynek. Oznacza to, że od momentu oddania do użytkowania budynku nie upłynął
    okres 10 lat. Ponadto Nieruchomość 2 była i aktualnie jest wykorzystywana jedynie do
    celów związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. W ocenie Wnioskodawcy, w
    związku z przeniesieniem Nieruchomości 2 do majątku prywatnego Wnioskodawcy nie
    dojdzie do zmiany przeznaczenia nieruchomości na cele osobiste, co zostało szerzej
    przedstawione w części wniosku dotyczącej pytań o nr 1-3. Wnioskodawca w dalszym
    ciągu będzie wykorzystywał Nieruchomość 2 do wykonywania wyłącznie czynności
    opodatkowanych VAT, tj. świadczenia usług najmu.
    Tym samym nie dojdzie do zmiany przeznaczenia Nieruchomości 2 i nie spowoduje to
    zmiany w zakresie przysługującego mu prawa do odliczenia podatku po stronie
    Wnioskodawcy z tytułu nabycia i wybudowania Nieruchomości 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z tym w opisywanej sytuacji nie znajdzie zastosowania
    art. 90 i art. 91 Ustawy VAT. Jednocześnie zastosowania nie znajdzie również art. 90a
    Ustawy VAT, ponieważ nie nastąpi zmiana w stopniu wykorzystania Nieruchomości 2 do
    celów działalności gospodarczej.
    W przypadku Wnioskodawcy nie miał miejsca przypadek opisany w art. 86 ust. 7b Ustawy
    VAT tj. tzw. „mieszane”, czyli jednoczesne wykorzystywanie Nieruchomości 2 do celów
    związanych z działalnością gospodarczą i do celów osobistych po wzniesieniu.
    Tym samym zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on obowiązany do dokonania korekty
    podatku VAT naliczonego w związku z przeniesieniem Nieruchomości 2 do majątku
    prywatnego.
    Podobne stanowisko zajął Dyrektor KIS w interpretacjach indywidualnych z 10 kwietnia
    2017 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.3.2017.BM), z 24 stycznia 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-
    3.4012.624.2021.1.WR) i z 17 września 2024 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.408.2024.3.EK).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane
    odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno
    zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby
    świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ustawodawca
    jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku
    dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      − jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo

    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy
    – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących
    warunków:
        nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
        przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub
        jego części składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania
    (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym
    status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności
    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania do
    celów podatkowych w Polsce. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą na
    podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Do
    końca czerwca 2025 r. prowadził Pan działalność w obszarze sprzedaży, montażu bram
    oraz wynajmu nieruchomości własnych. Począwszy od lipca 2025 r. Pana działalność
    ograniczyła się do wynajmu nieruchomości własnych.
    Posiada Pan status czynnego podatnika VAT i wykonuje wyłącznie działalność
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, tj. nie wykonuje czynności zwolnionych z
    VAT. Na potrzeby podatku VAT prowadzi Pan ewidencję zawierającą dane pozwalające na
    prawidłowe rozliczenie podatku.

    W trakcie prowadzenia działalności wykorzystywał Pan w prowadzonej działalności dwie
    Nieruchomości, tj.:
        Grunt znajdujący się w (...), który został przez Pana nabyty w 2000 r. do majątku
        wspólnego małżeńskiego i w związku z zakupem nie dokonał Pan odliczenia
        podatku VAT naliczonego, ponieważ grunt został nabyty przed rozpoczęciem
        prowadzenia działalności gospodarczej. Grunt ten nie został wprowadzony przez
        Pana do ewidencji środków trwałych. W 2004 r. wybudował Pan na tym gruncie
        budynek mieszkalny z częścią handlową - oddanie do użytkowania parteru
        budynku usługowo-handlowego nastąpiło w 2004 r., a oddanie do używania piętra
        o charakterze mieszkalnym nastąpiło w 2005 r. Wprowadził Pan budynek do
        ewidencji środków trwałych i dokonał odliczenia podatku VAT naliczonego w pełnej
        wysokości od wydatków związanych z budową tego budynku. Pierwotnie parter
        budynku miał charakter handlowo-usługowy, a piętro było przeznaczone na cele
        mieszkalne. Następnie w 2005 r. dokonał Pan urzędowej zmiany przeznaczenia
        połowy piętra mieszkalnego na działalność handlową, z przeznaczeniem na
        wynajem w ramach działalności gospodarczej, przy czym w rzeczywistości także
        część formalnie mieszkalna piętra budynku była wynajmowana na cele
        niemieszkalne (biurowe) i nie była wykorzystywana na cele mieszkalne
        (Nieruchomość 1).
        Grunt znajdujący się w (...), który został nabyty przez Pana w 2017 roku i w związku
        z jego nabyciem odliczył Pan podatek VAT w pełnej wysokości. Następnie
        wybudował Pan na tym gruncie budynek handlowo-usługowy, a od wydatków
        związanych z jego budową odliczył Pan podatek VAT naliczony w pełnej kwocie.
        Budynek oraz grunt (Nieruchomość 2), zostały wprowadzone do Pana ewidencji
        środków trwałych. Dodatkowo wyposażył Pan budynek składający się na
        Nieruchomość 2, w meble oraz urządzenia klimatyzacyjne (Wyposażenie). Cena
        nabycia poszczególnych mebli nie przekraczała kwoty 10 000 zł. Klimatyzatory
        zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych i od ich wartości początkowej
        dokonywał Pan odpisów amortyzacyjnych, które stanowiły koszt uzyskania
        przychodów. Od wydatków na nabycie Wyposażenia odliczył Pan podatek VAT w
        pełnej wysokości.
    Aktualnie Nieruchomości są przedmiotem najmu. Wynajmuje je Pan na działalność
    handlową, usługową i biurową. W związku ze świadczeniem usług najmu wystawia Pan na
    rzecz kontrahenta (podmiotu powiązanego w rozumieniu przepisów o cenach
    transferowych) faktury VAT, które dokumentują wyłącznie czynności opodatkowane
    podatkiem VAT. Wynajem powierzchni mieszkalnej na piętrze budynku stanowiącego
    Nieruchomość 1 odbywa się na cele niemieszkalne, tak więc usługi najmu w tym zakresie
    nie korzystają ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 36 Ustawy VAT.
    Wprowadził Pan również do ewidencji środków trwałych samochód osobowy. Samochód
    jest wykorzystywany do celów mieszanych tj. wykorzystuje Pan pojazd do celów
    prywatnych oraz do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W
    związku z tzw. „mieszanym” wykorzystaniem pojazdu, przysługiwało i przysługuje Panu
    prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w wysokości 50%.

    W najbliższej przyszłości planuje Pan wykreślić wpis dotyczący prowadzonej samodzielnie
    działalności gospodarczej z CEIDG i kontynuować wynajem Nieruchomości w ramach tzw.
    najmu prywatnego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przygotowując się Pan do takiego kroku:
    1) dokonał Pan sprzedaży towarów handlowych oraz środków trwałych związanych z
    działalnością dot. sprzedaży i montażu bram, tj. z wyłączeniem Nieruchomości,
    Wyposażenia i Samochodu, na rzecz syna, który będzie kontynuował tę działalność z
    wykorzystaniem nabytych składników majątku,
    2) planuje Pan wycofać Nieruchomości, Wyposażenie i Samochód z działalności
    gospodarczej do Pana majątku prywatnego.
    Po wycofaniu Nieruchomości z działalności zamierza Pan wynajmować je w ramach tzw.
    najmu prywatnego. Zawrze Pan umowę najmu ze swoim synem (Najemcą). Zgodnie z
    treścią umowy odpłatnie wynajmie Pan na rzecz Najemcy Nieruchomości wraz z
    Wyposażeniem.
    Po wycofaniu Samochodu do majątku firmowego zamierza Pan korzystać z Samochodu w
    celu dojazdu na teren Nieruchomości. Dojazd ten będzie związany ze świadczeniem usług
    najmu. Będzie Pan wykorzystywał pojazd w sytuacjach, gdy będzie obowiązany stawić się
    osobiście na terenie Nieruchomości przykładowo w celu sprawdzenia ich stanu
    technicznego, pobrania czynszu lub realizowania innych obowiązków jako wynajmujący
    Nieruchomości.
    Dodatkowo zamierza Pan zawrzeć w umowie najmu zapis, zgodnie z którym zobowiąże
    Najemcę do zwrotu Panu jako wynajmującemu równowartości kwot odpowiadających
    należnemu i zapłaconemu przez Pana podatku od nieruchomości za okres obowiązywania
    umowy najmu.
    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy czynności polegające na
    wycofaniu Nieruchomości, Wyposażenia i Samochodu do majątku prywatnego będą
    stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej środków trwałych skutkuje uzyskiwaniem korzyści
    majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, i
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że po wycofaniu Nieruchomości, Wyposażenia i Samochodu
    do majątku prywatnego, wskazane składniki będą nadal przez Pana wykorzystywane przy

    świadczeniu usług najmu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. Sposób
    wykorzystania ww. składników nie ulegnie zatem zmianie. Ww. Nieruchomości,
    Wyposażenie i Samochód będą więc nadal wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT, a Pan nadal będzie prowadził działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i posiadał status podatnika podatku od towarów i usług.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu
    prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy
    działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego,
    czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot
    najmu (dzierżawy) stanowi w jego działalności środek trwały.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym, Nieruchomości, Wyposażenie i Samochód, zarówno
    przed jak i po wycofaniu ich z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, będą
    przez Pana wykorzystywane cały czas do działalności gospodarczej.
    Zatem, w przedstawionej sytuacji wycofanie ww. składników z prowadzonej działalności
    gospodarczej w celu ich wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy
    towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż nie będzie to wycofanie na cele osobiste
    podatnika.
    W konsekwencji czynność przeniesienia tych składników z majątku Pana firmy do Pana
    majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również tego, czy będzie Pan obowiązany do dokonania korekty
    odliczonego podatku VAT w związku z wycofaniem Nieruchomości 2 do majątku
    prywatnego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany

    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91
    ustawy, które określają zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku
    naliczonego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2–10a lub 10c–10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2–6, 10, 10a lub 10c–10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub

      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi,
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z kolei stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:

      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym,
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub
    usługi, faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając
    prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy
    wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na
    zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków
    trwałych oraz nieruchomości, ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i
    równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla
    pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie
    odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe zużywają się w
    określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest
    prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Z cytowanych powyżej przepisów art. 91 ustawy wynika, że podatnik jest zobowiązany,
    dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie towarów
    wykorzystywanych w działalności gospodarczej np. ze związanych z czynnościami
    niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na
    odwrót.
    Zatem mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis zdarzenia
    przyszłego należy zauważyć, że nie będzie Pan miał obowiązku dokonania korekty
    podatku naliczonego w odniesieniu do Nieruchomości 2 w związku z jej przekazaniem
    do majątku prywatnego, gdyż:
        przekazanie Nieruchomości 2 do majątku osobistego celem jej wynajmu nie będzie
        stanowiło zmiany w sposobie jej wykorzystania;
        Nieruchomość 2 będzie przez Pana wykorzystywana do działalności gospodarczej –
        wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj.
        wynajmu.
    W opisanej sytuacji nie nastąpi więc zmiana przeznaczenia wykorzystywania
    Nieruchomości 2, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty.
    W konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego,
    zgodnie z art. 91 ustawy, w odniesieniu do Nieruchomości 2, która zostanie przeniesiona z
    Pana majątku firmowego do Pana majątku prywatnego.
    Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swoją aktualność.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznaczają zadane przez
    Pana pytania. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie
    sprawy i we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.