Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-47/09-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-03-27
Teza: 1) Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na budowę przedmiotowej drogi i przebudowę istniejących dróg należy uznać w całości za koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? 2) Czy przedmiotowe koszty stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które zgodnie z art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia, tj. w momencie, na który w księgach Spółki ujęte zostaną zobowiązania z ich tytułów?
Słowa kluczowe: budowa; drogi-drogi publiczne; inwestycje; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; modernizacja; przebudowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2008 r. (data wpływu 07.01.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie daty zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na budowę drogi oraz przebudowę istniejących dróg - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie daty zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na budowę drogi oraz przebudowę istniejących dróg.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Spółka z o.o. prowadzi działalność polegającą na produkcji i montażu urządzeń elektronicznych na zlecenie dla klientów z branż motoryzacyjnej i telekomunikacyjnej.

Spółka jest w trakcie realizacji inwestycji polegającej na wybudowaniu nowego zakładu produkcyjnego usytuowanego na nieruchomościach położonych w Gminie T., w którym będzie kontynuować prowadzoną przez siebie działalność. Spółka kupiła nieruchomość zlokalizowaną w Gminie T., na której budowany jest nowy zakład. Jednakże, nieruchomość jest położona na terenach, na których obecnie nie istnieje odpowiednia infrastruktura drogowa, dzięki której możliwy byłby dojazd do nieruchomości posiadanej przez Spółkę, a w konsekwencji prowadzenie na tej nieruchomości bieżącej działalności gospodarczej.

Zgodnie z porozumieniem zawartym z Gminą, Spółka zobowiązała się do realizacji budowli o charakterze drogowym łączącej działki, na których powstać ma zakład produkcyjny, z drogą krajową. Przedmiotowa droga wybudowana przez Spółkę, a następnie przekazana Gminie, będzie jednocześnie jedyną dogodną możliwością dojazdu do siedziby Spółki - miejsca, gdzie wybudowana zostanie fabryka.

Spółka na mocy przedmiotowego porozumienia zobowiązała się wykonać na nabytych przez Gminę na ten cel częściach nieruchomości ww. inwestycję drogową i przekazać Gminie poniesione na jej wykonanie nakłady nieodpłatnie i zrzec się zwrotu tych nakładów w przyszłości. W celu realizacji inwestycji drogowej Gmina udzieliła Spółce nieograniczonego w czasie i nieodpłatnego prawa do korzystania z nabytych nieruchomości, włączając w to prawo swobodnego wstępu, przejazdu i prowadzenia robót budowlanych na nieruchomościach, a po wybudowaniu obiektu - nieograniczonego w czasie i nieodpłatnego prawa do korzystania z niego. Dla celów rachunkowych wartość wydatków poniesionych na budowę drogi może podwyższać wartość początkową środków trwałych wytworzonych w ramach prowadzonej inwestycji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na budowę przedmiotowej drogi i przebudowę istniejących dróg należy uznać w całości za koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy przedmiotowe koszty stanowią koszty pośrednio związane z przychodami, które zgodnie z art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia, tj. w momencie, na który w księgach Spółki ujęte zostaną zobowiązania z ich tytułów?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za koszty uzyskania przychodów uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie wykładnią powyższego unormowania, aby poniesione przez podatnika wydatki można było zakwalifikować jako koszty uzyskania przychodów, muszą one pozostawać w związku przyczynowym z osiąganymi przez niego przychodami. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni, tzn. kosztem uzyskania przychodów będą wydatki, które mogą przyczynić się do powstania konkretnego przychodu oraz wydatki związane z ogólnym funkcjonowaniem podatnika i wywiązywaniem się przez niego z obowiązków nałożonych innymi przepisami prawa. Są bowiem wydatki, które tylko pośrednio pozostają w związku z przychodem. W świetle orzecznictwa NSA (np. wyrok z 19 stycznia 2000 r. sygn. akt l SA/Wr 825/98) wydatki tego rodzaju mogą być uznawane za koszty podatkowe.

W świetle powyższego, zgodnie z powszechnie akceptowaną zasadą, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika.

W ocenie Spółki, przebudowanie istniejącej i wybudowanie nowej infrastruktury drogowej, dzięki której możliwe będzie prowadzenie działalności bieżącej w budowanym zakładzie produkcyjnym, a następnie przekazanie jej na rzecz Gminy, pozostaje w ścisłym związku z możliwością uzyskiwania przez Spółkę przychodów, jak również zabezpieczenia źródła przychodów. Nowobudowany zakład produkcyjny, do którego prowadzić będzie droga przekazana Gminie, będzie bowiem podstawowym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, dzięki czemu możliwe będzie uzyskiwanie przez Spółkę przychodów. W związku z czym wybudowanie drogi jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania Spółki. Zapewnia ona bowiem sprawny transport materiałów do produkcji oraz wytworzonych produktów do odbiorców czy dojazd pracowników do pracy.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, bezspornym jest, że ponoszone wydatki na przebudowę istniejącej i budowę nowej infrastruktury drogowej stanowić będą koszt uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy nadmienić, że tego typu wydatki nie zostały objęte regulacją art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

W ocenie Spółki, przedmiotowe wydatki nie mogą zostać uznane za wydatki na wytworzenie bądź ulepszenie środków trwałych. Zgodnie, bowiem z przepisem art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednym z warunków, które muszą być spełnione, aby uznać dany wydatek za poniesiony na wytworzenie / ulepszenie środka trwałego jest to, aby składnik majątkowy powstały wskutek ich poniesienia stanowił własność lub współwłasność podatnika. Ten warunek nie jest spełniony w sytuacji, jaka ma miejsce w przypadku Spółki, bowiem przedmiotowe wydatki dotyczą przebudowy i wybudowania infrastruktury, która zostanie przekazana Gminie i - tym samym - nie będzie stanowiła własności Spółki. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że droga publiczna wybudowana przez Spółkę na gruncie należącym do Gminy nie będzie stanowiła środka trwałego Spółki.

Poniesione wydatki, zdaniem Spółki, nie stanowią również inwestycji w obcym środku trwałym. Jakkolwiek ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, nie definiuje wprost pojęcia „inwestycji w obcym środku trwałym”, to w praktyce przyjmuje się, że taką inwestycją są nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest na podstawie określonego tytułu prawnego, np. umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Są to zatem poniesione wydatki mające na celu przystosowanie środka trwałego do używania go przez podatnika.

Tymczasem Spółka po wybudowaniu infrastruktury drogowej i przekazaniu jej Gminie nie zawrze jakiejkolwiek umowy dotyczącej używania tych składników majątkowych, jak również nie będzie miała żadnego odrębnego tytułu prawnego do korzystania z gruntu, na którym wybudowana została droga. Składniki te będą publicznie dostępne jako część infrastruktury drogowej (dojazd do drogi krajowej). W związku z tym, brak jest podstaw do zakwalifikowania omawianych wydatków jako inwestycji w obcym środku trwałym.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka pragnie przywołać pismo Ministerstwa Finansów z dnia 14 lipca 2006 roku, sygn. DD6-8213-43/WK/06/249, w którym wskazano, iż „wydatki związane z nakładami podatnika na utrzymanie (przebudowę) drogi publicznej nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym, a tym samym nie mogą być rozliczane w formie odpisów amortyzacyjnych. Wydatki takie mogą natomiast stanowić koszt podatkowy, w oparciu o przepis art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, o ile podatnik wykaże spełnienie dwóch wspomnianych wyżej warunków, tzn. związku ze swoją działalnością oraz co najmniej pośredniego związku z „celem uzyskania przychodów”. (…) „Takiego rodzaju wydatkami są m.in. wydatki ponoszone przez podatnika, mające na celu utrzymanie w należytym stanie drogi publicznej w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo usytuowane jest obok tej drogi i korzystanie z niej jest istotne dla prawidłowego jego funkcjonowania. Zapewnia ona bowiem sprawny transport materiałów do produkcji oraz wytworzonych produktów, a także sprzyja bezpieczeństwu dojeżdżających do pracy pracowników”.

Należy wskazać, iż cytowane pismo wyznaczyło stosowaną powszechnie przez organy podatkowe linię interpretacyjną w przedmiotowym zakresie i w kolejnych interpretacjach niezmiennie prezentuje wskazane stanowisko. Przykładem mogą być następujące interpretacje wydane przez organa podatkowe:

*   interpretacja indywidualna z dnia 04.03.2008 r., nr ILPB3/423-298/07-2/MC (Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu): „Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, nie definiuje wprawdzie wprost pojęcia „inwestycji w obcym środku trwałym”, to jednak w praktyce przyjmuje się, że taką inwestycją są nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Są to zatem poniesione wydatki mające na celu przystosowanie środka trwałego do używania go przez podatnika. Do drogi tej Spółka nie posiada żadnego tytułu prawnego uprawniającego do wyłącznego korzystania z tej drogi. Przedmiotowa droga nadal będzie drogą publiczną, z której będą mogły korzystać również inne osoby i podmioty. W świetle powyższego, wydatki jakie poniesie Spółka na przebudowę drogi publicznej, aby usprawnić wjazd na jej teren, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy”.
*   interpretacja indywidualna z dnia 21.08.2008 r., nr IBPB3/423-438/08/AP (Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach): „Nie zawsze jednak poniesiony wydatek, choć pozostaje on niewątpliwie w związku z prowadzoną działalnością, można powiązać z konkretnym przychodem. Są bowiem wydatki, które tylko pośrednio pozostają w związku gospodarczym z przychodem. Takiego rodzaju wydatkami są m.in. wydatki ponoszone przez podatnika mające na celu przebudowę (modernizację), czy udział w kosztach budowy drogi publicznej w sytuacji, gdy zapewnia ona sprawny transport materiałów do bieżącej eksploatacji sprzętu i pracowników a także sprzyja bezpieczeństwu. Nie ulega wątpliwości, iż droga publiczna, w przebudowie (modernizacji) czy budowie w której partycypuje przedsiębiorstwo, nie stanowi środka trwałego podatnika. Zgodnie natomiast z postanowieniami art. 16a ust. 2 pkt 1 wydatki poniesione na przebudowę, modernizację czy partycypację w kosztach budowy nie mogą również zostać zakwalifikowane jako inwestycje w obcym środku trwałym”.
*   postanowienie Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 27 września 2007 r., nr ZD/4061-185/07ZD/4061-186/07: „Wobec faktu, iż nakłady ponoszone na ulepszenie / budowę infrastruktury zewnętrznej - przekazywanej następnie innym podmiotom - na własnym gruncie, na gruncie gminy, bądź partycypowanie w kosztach jej budowy na terenie nie będącym własnością Spółki, nie będącym w wieczystym użytkowaniu Spółki, wynajmowanym bądź posiadanym na podstawie innego tytułu prawnego przez Spółkę, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu w dacie poniesienia, niecelowe byłoby odnoszenie się organu podatkowego do kwestii uwzględniania w kosztach uzyskania przychodów przedstawionych przez Wnioskującą nakładów poprzez odpisy amortyzacyjne od własnych obiektów (w ramach zwiększenia wartości początkowej będącego jej własnością środka trwałego; centrum dystrybucyjne), czy też poprzez odpisy amortyzacyjne od inwestycji w obcym środku trwałym”.
*   postanowienie Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 16.05.2007 r., nr DP/423-0046/07/AK, zgodnie z którym, w sytuacji gdy „użytkowanie drogi gminnej jest związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Podatnika, to wydatki poniesione na przebudowę tej drogi mogą stanowić koszt podatkowy, w oparciu o art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992 r.”.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 2.

Zdaniem Spółki przedmiotowe wydatki należy traktować jako pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem. Zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 sierpnia 2005 r. (sygn. FSK 2044/04) za koszty uzyskania przychodów uznaje się wydatki ściśle związane z konkretnym przychodem podatnika, tj. takie, w przypadku których można wskazać konkretny, identyfikowalny co do momentu wystąpienia przychód uzyskany dzięki poniesieniu danego wydatku. Natomiast za koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami przyjmuje się te wydatki, które są związane z całokształtem działalności gospodarczej podatnika, ale nie jest możliwe ich przypisanie konkretnemu przychodowi. Ponadto Spółka pragnie przytoczyć orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2005 r. (sygn. FSK 2503/2004), w którym Sąd stwierdził, że „wydatki pośrednie, które ze swojej natury nie są związane z żadnym konkretnym przychodem, ale zostały poniesione w celu uzyskania przychodów - mogą być zaliczone do kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia”.

W związku z tym, iż jak Spółka wykazała to w punkcie pierwszym powyżej, związek między poniesionym wydatkiem a przychodami osiąganymi przez Spółkę jest bezsporny, w ocenie Spółki koszty związane z przebudową istniejącej i budową nowej infrastruktury drogowej są kosztami pośrednio związanymi z przychodami. Nie mają one charakteru bezpośrednio produkcyjnych, a ich pośredni charakter wynika z tego, że budowany zakład produkcyjny usytuowany jest obok drogi krajowej, z której korzystanie jest niezbędne dla jego prawidłowego funkcjonowania i uzyskiwania przychodów, a w chwili obecnej nie istnieje dogodne połączenie drogowe między wspomnianą drogą krajową a nieruchomością, na której znajduje się zakład. W związku z faktem, że przedmiotowe wydatki nie mają charakteru bezpośrednio związanych z konkretnym przychodem, lecz są związane z całokształtem działalności Spółki należy zakwalifikować je jako koszty pośrednio związane z przychodami; przy czym nie można jednoznacznie zdefiniować horyzontu czasowego, z jakim związane są przedmiotowe wydatki.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl natomiast art. 15 ust. 4e ww. ustawy za dzień poniesienia kosztów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zdaniem Spółki, z przepisu art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że w przypadku wydatków przez nią ponoszonych w związku z przebudową i budową infrastruktury drogowej, uznanie tych wydatków za koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych powinno nastąpić w momencie, na jaki wydatki te ujmowane będą w księgach rachunkowych (zaksięgowane), czyli w momencie, na który Spółka będzie ujmować (księgować) otrzymywane w związku z realizacją budowy drogi faktury (bądź inne dokumenty, na podstawie których Spółka będzie ponosić wydatki) w księgach rachunkowych - o ile będą miały one charakter zobowiązań, a nie będą stanowiły rozliczeń międzyokresowych biernych oraz rezerw. W praktyce zobowiązania te będą zasadniczo księgowane na dzień powstania zobowiązania (wystawienia faktury), zakładając, iż faktura zostanie wystawiona zgodnie z postanowieniami umownymi strony i będzie potwierdzała wykonanie prac i powstanie zobowiązania Spółki do uiszczenia przysługującego drugiej stronie wynagrodzenia umownego.

Na potwierdzenie swojego stanowiska, Spółka pragnie przytoczyć następujące wybrane pisma organów skarbowych wydane w analogicznych stanach faktycznych:

*   interpretacja indywidualna z dnia 21.08.2008 r., nr IBPB3/423-438/08/AP, gdzie organ skarbowy przychyla się do argumentacji podatnika, zgodnie z którą „Skoro wydatki poczynione na przebudowę (modernizację) czy budowę drogi mogą stanowić koszt podatkowy na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy i będą przyczyniały się do powstawania przychodów pośrednio - w dłuższym okresie czasu, a nie w konkretnym momencie, należy stwierdzić, iż wydatki te należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, innych niż bezpośrednio związane z przychodami. W tym miejscu podnieść należy, iż moment potrącania kosztów podatkowych uznanych za inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami wskazany został w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Wskazać należy również, iż za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu, w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń między okresowych kosztów (\`(...)\`)”.
*   interpretacja indywidualna z dnia 03.03.2008 r. nr IP-PB3-423-531/07-3/DG wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w analogicznym stanie faktycznym, a mianowicie w przypadku przebudowy infrastruktury drogowej w związku z budową nowej części zakładu: „Moment potrącania kosztów podatkowych uznanych za inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, wskazany został w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty te są potrącalne w dacie ich poniesienia. (\`(...)\`) Zatem wydatki na przebudowę drogi należy zaliczyć do kosztów podatkowych w momencie ich poniesienia, przy czym za taki moment nie można uznać daty oddania drogi do użytkowania czy daty zakończenia budowy Odazotowni. (\`(...)\`) Z literalnego brzmienia przepisu wynika jednoznacznie, że ustawodawca uzależnia moment, w którym wydatek staje się kosztem uzyskania przychodów od momentu ujęcia tego wydatku w księgach rachunkowych. Reasumując, koszty poniesione na sfinansowanie budowy drogi gminnej winny być w całości uznane za koszty uzyskania przychodów i potrącane w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Dodatkowo Spółka pragnie wskazać, że Ministerstwo Finansów niezmiennie prezentuje jednolite stanowisko od 2006 r. i w następujących pismach potwierdzone zostało jako prawidłowe stanowisko podatnika dotyczące potrącenia pośrednich kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia - dacie ich ujęcia w księgach rachunkowych (zaksięgowania):

*   interpretacja indywidualna z dnia 17.09.2008 r., nr IBPB3/423-541/08/JS (Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach) - organ podatkowy poparł stanowisko podatnika: „zdaniem wnioskodawcy będą to koszty uzyskania przychodów wymienione w art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyli koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w dacie ich poniesienia”.
*   interpretacja indywidualna z dnia 22.09.2008 r., nr ITPB3/423-403/08/MH (Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy) - organ potwierdził prawidłowość stanowiska podatnika, który pytał „Czy zarachowanie w Spółce całości wydatków dotyczących budowy drogi, której właścicielem jest gmina w koszty pośrednie w miesiącu wystawienia faktury przez dostawcę jest prawidłowe”, stwierdzając, iż „wydatki ponoszone przez Spółkę na sfinansowanie projektu budowlanego części drogi nie będącej jej własnością, należy zakwalifikować do kosztów pośrednio związanych z uzyskanym przychodem, ponieważ nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przychodach, ale ich poniesienie jest warunkiem ich uzyskania”.
*   interpretacja indywidualna z dnia 13.08.2008 r., nr IP-PB3-423-933/08-2/JG (Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie): „Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje wprost pojęcia „inwestycji w obcym środku trwałym”, jednak w praktyce przyjmuje się, że taką inwestycją są nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Są to zatem poniesione wydatki mające na celu przystosowanie środka trwałego do używania go przez podatnika. Umowa na wykonanie drogi publicznej, zawarta pomiędzy Spółką a właściwym organem zarządzającym drogami publicznymi, nie jest umową na podstawie, której droga ta została przyjęta przez Spółkę do używania. Nie przesądza tego również fakt zwiększonej, w stosunku do innych użytkowników, częstotliwości korzystania z drogi przez Wnioskodawcę. Wobec faktu, iż nakłady ponoszone na przebudowę układu dróg publicznych znajdujących się na nieruchomościach będących własnością Gminy lub Skarbu Państwa lub miasta nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym, a tym samym nie mogą być rozliczane w formie odpisów amortyzacyjnych, wydatki takie mogą stanowić koszt podatkowy, w oparciu o przepis art. 15 ust. 1 ww. ustawy, o ile podatnik wykaże spełnienie dwóch warunków tzn. wykaże: - związek ze swoją działalnością - co najmniej pośredni związek z celem uzyskania przychodów. (\`(...)\`) W związku z tym, że kosztów budowy drogi publicznej (rozbudowy, przebudowy lub modernizacji) oraz towarzyszącego jej systemu infrastruktury technicznej nie można bezpośrednio powiązać z przychodami danego roku podatkowego, są one potrącane w roku, w którym zostały poniesione”.

W związku z powyżej zaprezentowaną argumentacją, jak również stanowiskiem Ministerstwa Finansów, zdaniem Spółki, przedmiotowe wydatki na realizację inwestycji drogowej, umożliwiającej Spółce prowadzenie działalności, należy traktować jako koszty podatkowe pośrednio związane z przychodem potrącalne w dacie ich poniesienia, czyli w momencie, na który ujęto w księgach rachunkowych fakturę (lub inny dowód) - o ile księgowanie to będzie miało charakter zobowiązania, a nie będzie stanowiło rozliczeń międzyokresowych biernych oraz rezerw.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie nadmienia się, iż zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wprowadzoną ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316), art. 15 ust. 4e otrzymał następujące brzmienie: „Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów”. Powyższa zmiana nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.

W odniesieniu do powołanych przez Spółkę pism stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.