Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-942/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-14
Teza: Opodatkowania sprzedaży nieruchomości
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30.06.2011r. (data wpływu 04.07.2011r.) uzupełnione pismem z dnia 30.09.2011r. (data wpływu 04.10.2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 23.09.2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości **jest:**

*   **prawidłowe** w części w jakiej przedmiotowe grunty niezabudowane nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej,

*   **nieprawidłowe** w części w jakiej przedmiotowa nieruchomość zabudowana była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej,

UZASADNIENIE

W dniu 04.07.2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 30.09.2011r. (data wpływu 04.10.2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP3/443-942/11-2/MK z dnia 23.09.2011r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W 1999 r. Wnioskodawczyni kupiła jako majątek prywatny działkę o nr ewid. 1264 w Ż. myślała o budowie domu (mąż prowadził działalność gospodarczą, Wnioskodawczyni nie), potem w 2001 r. (wówczas Wnioskodawczyni również prowadziła działalność gospodarczą nie była jeszcze wtedy płatnikiem VAT obecnie jest, mąż nie) Wnioskodawczyni dokupiła działkę sąsiadującą o nr ewid.1265/1 wraz z drogą do niej, oznaczoną jako działkę Nr 1265/3. Działki z racji, że przylegają do siebie są ogrodzone jako całość i Wnioskodawczyni użytkuje je jako jedną dużą działkę, tak też chciała ją sprzedać jako całość jednemu kupującemu.

Wnioskodawczyni nie wie czy prowadzenie przez nią działalności ma znaczenie bo jest to transport i pomoc drogowa, a nie handel nieruchomościami, ale pisze o tym. Nigdy też nie prowadziła działalności w zakresie handlu nieruchomościami. Działka stanowi majątek osobisty Wnioskodawczyni, chciała pobudować na niej dom, ale to co się dzieje na drodze przy której działka leży, ciągle zakorkowana przez TIRy, ciągły hałas przesądziło, że lepiej ją sprzedać i kupić inną w mniej hałaśliwym miejscu. Według planu zagospodarowania przestrzennego działka 1264 leży w części na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę usługową i w części na terenie przeznaczonym pod tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy produkcyjnej, składów i magazynów, a działka 1265/1 na terenie przeznaczonym pod tereny zabudowy usługowej, składy, magazyny. Działka 1264 służy Wnioskodawczyni jako oddział i baza dla jej samochodów.

W uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała że, działka 1265/1 jest działką nie zabudowaną, Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie prowadzi na niej działalności gospodarczej, podobnie działka 1265/3 nie jest działką zabudowaną i Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie prowadzi na niej działalności gospodarczej. Działka 1265/3 zapewnia komunikację z drogą publiczną. Działka 1264 jest działką zabudowaną budynkiem warsztatowym a określenie „służy jako oddział i baza dla naszych aut” oznacza, iż część tej działki (2000m) służy Wnioskodawczyni do działalności gospodarczej i trzyma na niej samochody do prowadzenia tejże działalności gospodarczej. Wszystkie ww. działki Wnioskodawczyni kupiła z mężem na zasadzie wspólnoty majątkowej prywatnie nie na działalność gospodarczą i nic nie odliczała sobie z tytułu zakupu ww. działek. Działki 1265/1 i 1265/3 nie są zabudowane, natomiast działka 1264 jest zabudowana budynkiem warsztatowym na trwałe związanym z gruntem co do którego nie dokonywano ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej tego obiektu. Ww. nieruchomości nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze podlegającym opodatkowaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż tych działek jako całości o 3 nr ewidencyjnych (działki nie zostały formalnie scalone po prostu leżą obok siebie) jednemu kupującemu będzie skutkowała tym, iż Wnioskodawczyni będzie musiała z mężem zapłacić od ich sprzedaży podatek VAT ?

Wnioskodawczyni nadmieniła, że jest to jednorazowa sprzedaż prywatnego majątku.

Co w przypadku, jeśli będzie 2 kupujących i kupią te działki osobno? (Wnioskodawczyni wolałaby sprzedać je razem w całości) czy będzie to traktowane jako handel, bo będą to 2 sprzedaże, czy w tym przypadku trzeba płacić VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni jeżeli jednorazowa sprzedaż majątku prywatnego nie jest działalnością gospodarczą to według Wnioskodawczyni nie powinna płacić podatku VAT od takiej sprzedaży, ale Wnioskodawczyni prosi o zajęcie stanowiska w tej sprawie jak to wygląda z punktu widzenia prawa. Działkę Wnioskodawczyni kupiła jako prywatny majątek a nie firmowy i tak też Wnioskodawczyni chciałaby ją sprzedać. Wnioskodawczyni Kupiła ją dawno temu z myślą że kiedyś postawi tam dom, potem sąsiad sprzedawał sąsiadującą działkę więc Wnioskodawczyni odkupiła ją od niego i w ten sposób powiększyła podwórko. Teraz chce sprzedać je jako całość i kupić inną działkę i pobudować dom. Działki kupione były na własny użytek, a nie do handlu więc sprzedając je po prostu Wnioskodawczyni pozbywa się majątku prywatnego, a nie handluje działkami zresztą osoba handlująca działkami ma ich dużo a nie tak jak Wnioskodawczyni z mężem. Poza tym Wnioskodawczyni zrobi to jednorazowo. Ponadto prowadzone przez nią działalności gospodarcze nie mają nic wspólnego z handlem nieruchomościami (mąż nie jest nawet Płatnikiem podatku VAT ) więc skąd obowiązek płacenia podatku VAT od takiej sprzedaży. Wnioskodawczyni prosi o rzetelną ocenę sytuacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w części w jakiej przedmiotowe grunty niezabudowane nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej,

*   **nieprawidłowe** w części w jakiej przedmiotowa nieruchomość zabudowana była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej,

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz. U. nr 177, poz. 1054 z 2011 r.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być realizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, jako nierozłączne przesłanki uznania danej czynności za opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, zostały - dla potrzeb tego podatku - zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnik” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Wskazując w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. czynności podlegające opodatkowaniu ustawodawca odszedł od czysto cywilistycznego pojęcia dostawy towarów jako przeniesienia własności towaru. Definiując w art. 15 ust. 1 ww. ustawy pojęcie podatnika, uwzględnił definicję zawartą w art. 4 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej (77/388/EWG) (Dz. Urz. UE L 145 ze zm.) który stanowi, że „podatnik” oznacza każdą osobę prowadzącą niezależnie od miejsca zamieszkania, działalność gospodarczą określoną w ustępie 2, bez względu na cel, czy rezultaty tej działalności.

Według ustępu 2 powyższego artykułu, działalność gospodarcza, o której mowa w ustępie 1, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi, w tym działalność górniczą i rolniczą oraz działalność w ramach wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych i prawnych w celu uzyskiwania z tego tytułu stałego dochodu.

Obecnie definicje te zawarte są w art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 ze zm.).

Należy także zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 12 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z następujących transakcji:

1.  dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed pierwszym zasiedleniem;
2.  dostawa terenu budowlanego.

Zarówno z brzmienia ww. przepisów Dyrektywy 2006/112/WE, jak i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów wynika, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, czy działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód.

Jednocześnie w świetle powołanych regulacji dopuszczalne jest uznanie przez państwo członkowskie za podatnika osoby, która dokonała okazjonalnej dostawy gruntów, w warunkach wskazujących, że czynność ta nie była związana z zaspokajaniem potrzeb osobistych tej osoby.

Definicja zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jest pojęciem szerszym od definicji zawartej w art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, przewidując, iż w odniesieniu do wszystkich kategorii osób wymienionych w tym przepisie, z działalnością gospodarczą mamy do czynienia również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar jej wykonywania w sposób częstotliwy, czego nie zawiera definicja zawarta w powołanej regulacji Dyrektywy. Stwierdzić jednakże należy, iż jest to formuła wykorzystująca możliwość stworzoną dla państw członkowskich w art. 4 ust. 3 Szóstej Dyrektywy (art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE), w myśl którego państwa członkowskie mogą uznać za podatnika jakąkolwiek osobę, która przeprowadza sporadycznie transakcje związane z działalnością wymienioną w ustępie 2, w szczególności dokonuje dostawy gruntów budowlanych.

Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa gruntów co do zasady podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle definicji wskazanych w tych przepisach, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma profesjonalny ich charakter. Dostawa towarów (w tym gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującemu tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą, istotne znaczenie ma częstotliwość dokonywania czynności lub zamiar wykonywania jej w sposób powtarzalny. W odniesieniu do dostawy gruntów powyższe wskazuje, że podatnikiem podatku od towarów i usług jest każdy, kto dokonując sprzedaży działa jako handlowiec. Analizując daną sytuację pod kątem kwalifikacji wykonywanych czynności jako działalności gospodarczej, należy mieć zatem na uwadze zamiar z jakim podmiot podejmuje te czynności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W każdym przypadku należy badać, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jeden raz). Z grona podatników nie wyłącza się osób fizycznych, jeśli dokonują dostawy towarów w sposób stały, zorganizowany i powtarzalny. Jednocześnie, analizując daną sytuację pod kątem kwalifikacji wykonywanych czynności jako działalności gospodarczej, należy mieć na uwadze zamiar z jakim podmiot podejmuje te czynności. Zamiar sprzedaży określony w momencie nabycia towaru jednoznacznie wskazuje, że podejmowane działania mają charakter handlowy.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślenia wymaga, że wprawdzie pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia ETS w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Zaznaczyć należy również, iż nie ma przeszkód aby podatnik prowadzący działalność gospodarczą nabył nieruchomość do majątku prywatnego, który byłby wyłączony z systemu VAT i sprzedaż takiego majątku również nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.

Należy mieć jednak na uwadze, że stwierdzenie czy dany przedmiot sprzedaży stanowi składnik majątku prywatnego, czy też jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą jest konsekwencją oceny prawnej dokonanej przez organ wydający interpretację, a nie elementem zdarzenia przyszłego.

Z przedstawionego przez Wnioskodawczynię zdarzenia przyszłego wynika, że w 1999 r. Wnioskodawczyni kupiła jako majątek prywatny działkę o nr ewid. 1264 w Ż., myślała o budowie domu (mąż prowadził działalność gospodarczą, Wnioskodawczyni nie), potem w 2001 r. (wówczas Wnioskodawczyni również prowadziła działalność gospodarczą nie była jeszcze wtedy płatnikiem VAT obecnie jest, mąż nie) Wnioskodawczyni dokupiła działkę sąsiadującą o nr ewid.1265/1 wraz z drogą do niej, oznaczoną jako działkę Nr 1265/3. Działki z racji, że przylegają do siebie są ogrodzone jako całość i Wnioskodawczyni użytkuje je jako jedną dużą działkę, tak też chciała ją sprzedać jako całość jednemu kupującemu. Wnioskodawczyni nie wie czy prowadzenie przez nią działalności ma znaczenie bo jest to transport i pomoc drogowa, a nie handel nieruchomościami. Nigdy też nie prowadziła działalności w zakresie handlu nieruchomościami. Działka stanowi majątek osobisty Wnioskodawczyni, chciała pobudować na niej dom, ale to co się dzieje na drodze przy której działka leży, ciągle zakorkowana przez TIRy, ciągły hałas przesądziło, że lepiej ją sprzedać i kupić inną w mniej hałaśliwym miejscu. Według planu zagospodarowania przestrzennego działka 1264 leży w części na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę usługową i w części na terenie przeznaczonym pod tereny zabudowy usługowej z dopuszczeniem zabudowy produkcyjnej, składów i magazynów, a działka 1265/1 na terenie przeznaczonym pod tereny zabudowy usługowej, składy, magazyny. Działka 1264 służy Wnioskodawczyni jako oddział i baza dla jej samochodów. Działka 1265/1 jest działką nie zabudowaną, Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie prowadzi na niej działalności gospodarczej, podobnie działka 1265/3 nie jest działką zabudowaną i Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie prowadzi na niej działalności gospodarczej. Działka 1265/3 zapewnia komunikację z drogą publiczną. Działka 1264 jest działką zabudowaną budynkiem warsztatowym a określenie „służy jako oddział i baza dla naszych aut” oznacza, iż część tej działki (2000m) służy Wnioskodawczyni do działalności gospodarczej i trzyma na niej samochody do prowadzenia tejże działalności gospodarczej. Wszystkie ww. działki Wnioskodawczyni kupiła z mężem na zasadzie wspólnoty majątkowej prywatnie nie na działalność gospodarczą i nic nie odliczała sobie z tytułu zakupu ww. działek. Działki 1265/1 i 1265/3 nie są zabudowane, natomiast działka 1264 jest zabudowana budynkiem warsztatowym na trwałe związanym z gruntem co do którego nie dokonywano ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej tego obiektu. Ww. nieruchomości nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze podlegającym opodatkowaniu.

Odpowiadając zatem na wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczące opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działek o 3 nr ewidencyjnych użytkowanych jako jednej działki stwierdzić należy, iż sam fakt jednorazowego dokonania dostawy trzech nieruchomości bez względu na liczbę kupujących (sprzedaż trzech działek jednemu kupującemu bądź sprzedaż działek dwóm kupującym, którzy nabędą je osobno) uznać należy za transakcję okazjonalną, czyli taką, która została wykonana w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie było czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru. Takich działań nie można zatem uznać za działalność gospodarczą.

Biorąc jednak pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przytoczone przepisy prawa nie można uznać by dostawa wszystkich przedmiotowych działek (o nr ew. 1265/1, 1265/3, 1264) nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Istotnym jest bowiem określenie czy Wnioskodawczyni, prowadząca przecież działalność gospodarczą i zarejestrowana dla potrzeb podatku VAT, dokonując sprzedaży przedmiotowych nieruchomości będzie działać jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano działki nr 1265/1 oraz nr 1265/3 są działkami nie zabudowanymi zakupionymi jako majątek prywatny, na których Wnioskodawczyni nie prowadziła oraz nie prowadzi działalności gospodarczej, ponadto nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze. Należy zatem zaznaczyć, że ww. nieruchomości nie były wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tym samym nie można uznać by Wnioskodawczyni dla dostawy działek o nr ew. 1265/1 i 1265/3 występowała w charakterze podatnika.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za prawidłowe.

Odrębnie należy jednak rozpatrywać kwestię opodatkowania dostawy zabudowanej nieruchomości gruntowej wykorzystywanej przez Wnioskodawczynię do prowadzenia działalności gospodarczej (działka o nr ew. 1264). Należy stwierdzić, iż sprzedaż ww. działki położonej w Z. będzie podlegała opodatkowaniu, pomimo faktu, że pierwotnie Wnioskodawczyni nabyła ją jako majątek prywatny z myślą o budowie domu. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu i pomocy drogowej natomiast działka nr 1264 zabudowana budynkiem warsztatowym służy do wykonywania tejże działalności. Tak więc mamy do czynienia z sytuacją w której podmiot będący podatnikiem podatku VAT wykorzystuje zabudowaną nieruchomość (przedmiot dostawy) na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, bez znaczenia pozostaje przy tym rodzaj prowadzonej działalności.

Podstawowa stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym zgodnie z treścią art. 146a pkt 1 ustawy, obowiązującego od dnia 01.01.2011 r. w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Według treści ust. 1 pkt 10 ww. artykułu, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, stosownie do art. 2 pkt 14 ww. ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z treści powyższego przepisu wynika, że aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, bądź go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania, nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, bowiem zarówno sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujące ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Należy wskazać na treść art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W przypadku dostawy gruntów zabudowanych, grunt podlega opodatkowaniu taką samą stawką podatku, jaką opodatkowana jest dostawa budynku na nim posadowionego, gdyż przedmiotem sprzedaży jest w takiej sytuacji budynek wraz z przyporządkowanym do niego gruntem.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowego budynku warsztatowego związanego na stałe z gruntem będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Jak wynika z wniosku nie doszło do wydania przedmiotowego budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Wobec powyższego dostawa przedmiotowych budynków nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Przy dostawie wskazanego budynku znajdującego się na działce o nr ew. 1264, będącej przedmiotem wniosku, spełnione będą jednak warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Jak zaznacza Wnioskodawczyni przy nabyciu nieruchomości nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jak również w stosunku do budynku warsztatowego nie dokonano ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej obiektu.

Reasumując dostawa działek o nr ew. 1265/1 i 1265/3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT natomiast działki o nr ew. 1264 będzie mogła korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Taka sytuacja będzie miała miejsce zarówno w przypadku sprzedaży działek o 3 nr ewidencyjnych jednemu kupującemu jak i 2 kupującym osobno.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej dostawy nieruchomości zabudowanej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy zauważyć, iż zgodnie z brzmieniem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, na pisemny wniosek zainteresowanego i w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną) wydaje Minister właściwy do spraw finansów publicznych. W świetle powyższego nie ma możliwości wydania interpretacji indywidualnej, dla dwóch zainteresowanych osób fizycznych na podstawie jednego wniosku. Zatem niniejsza interpretacja została wydana na wniosek w indywidualnej sprawie Wnioskodawczyni.

Jeśli natomiast małżonek Wnioskodawczyni jest zainteresowany uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej zobowiązany jest do złożenia odrębnego wniosku, przedstawienia właściwego dla siebie stanu faktycznego, sformułowania zapytania i własnego stanowiska w sprawie, oraz wniesienia odrębnej opłaty.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.