Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP1.4512.39.2017.1.IK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2017-02-28
Teza: Czy sprzedaż przez Jednostkę obiadów na rzecz pracowników w opisanych przypadkach będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, czy będzie korzystać ze zwolnienia od podatku?
Słowa kluczowe: odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2017 r. (data wpływu 12 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania świadczonych usług – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2017 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania świadczonych usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z ustawą o finansach publicznych Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w \`(...)\` jest jednostką budżetową zaliczoną do sektora finansów publicznych, nieposiadającą osobowości prawnej, która pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu państwa i Gminy Miejskiej…, a pobrane dochody odprowadza na rachunek odpowiednio dochodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego w tym przypadku Gminy Miejskiej \`(...)\`

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej działa na podstawie statutu określającego w szczególności nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Zgodnie z ustawą o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 930 z późn. zm.) przedmiotem działalności Jednostki jest świadczenie pomocy osobom chorym, starszym, niepełnosprawnym oraz innym podopiecznym na podstawie wydanych decyzji administracyjnych, a nie działalność zarobkowa. W ramach statutowej działalności Jednostka prowadzi kuchnię przygotowującą obiady dla podopiecznych Jednostki. Kuchnia nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym i obsługiwana jest przez pracowników zatrudnionych przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę (kadra kierownicza, pracownicy kuchni, pracownicy socjalni, pracownicy sekcji analiz świadczeń, asystenci rodzin, pracownicy świadczący usługi opiekuńcze dla podopiecznych, pracownicy działu świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych, pracownicy obsługujący świadczenia wychowawcze 500+, pracownicy działu księgowości, pracownicy Ośrodka Wsparcia i Domu Dziennego Pobytu, pracownicy gospodarczy i sprzątaczki). Działalność kuchni, przygotowywanie posiłków jest ściśle związana z zadaniami statutowymi Jednostki. Jednostka powzięła wątpliwości jak ma opodatkować usługi, polegające na sprzedaży obiadów w następujących przypadkach:

1.  sprzedaż ma być prowadzona na rzecz pracowników zatrudnionych w Jednostce za tzw. „wsad do kotła” lub wsad do kotła powiększony o narzut bezpośrednich kosztów jego przygotowania, tj. energia elektryczna, woda i gaz;
2.  sprzedaż ma być prowadzona na rzecz pracowników zatrudnionych w Jednostce za tzw. „wsad do kotła” powiększony o bezpośrednie koszty przygotowania posiłku, tj. energię elektryczną, wodę, gaz oraz wynagrodzenie pracowników kuchni.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przez Jednostkę obiadów na rzecz pracowników w opisanych przypadkach będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, czy będzie korzystać ze zwolnienia od podatku?

Zdaniem Gminy, w świetle art. 43 ust. 1 pkt 22-23 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi świadczone przez Jednostkę korzystają ze zwolnienia od podatku. Stołówka prowadzona jest przez Jednostkę w ramach podstawowej działalności zwolnionej od podatku, a odpłatności za posiłki wpłacane są do kasy Jednostki, które w całości są przekazywane na rachunek Gminy Miejskiej \`(...)\`

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r, poz. 710 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w świetle art. 146a pkt 1 ustawy, z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy, zwalnia się od podatku usługi pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej oraz usługi określone w przepisach o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, a także dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, na rzecz beneficjenta tej pomocy, wykonywane przez:

1.  regionalne ośrodki polityki społecznej, powiatowe centra pomocy rodzinie, ośrodki pomocy społecznej, rodzinne domy pomocy, ośrodki wsparcia i ośrodki interwencji kryzysowej,
2.  wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę: - domy pomocy społecznej prowadzone przez podmioty posiadające zezwolenie wojewody, - placówki opiekuńczo-wychowawcze i ośrodki adopcyjno-opiekuńcze,
3.  placówki specjalistycznego poradnictwa,
4.  inne niż wymienione w lit. a-c placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku na podstawie zezwolenia wojewody, wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę,
5.  specjalistyczne ośrodki wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie.

W oparciu o powołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy, zauważyć należy, iż warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, jak również przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, będącego ściśle określonym podmiotem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, iż zwolnienie nie ma zastosowania.

Należy ponadto wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Należy zauważyć, że w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1719 ze zm.) przewidziano, że stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W pozycji 7 tego załącznika wskazano na usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
3.  napojów, przy przygotowaniu których jest wykorzystywany napar z kawy lub herbaty, niezależnie od udziału procentowego tego naparu w przygotowaniu napoju,
4.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
5.  wód mineralnych,
6.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Z treści wniosku wynika, że działalności kuchni w Ośrodku związana jest z zadaniami statutowymi MOPS. Jednostka powzięła jednak wątpliwości, dotyczące zwolnienia od podatku sprzedaży obiadów na rzecz kadry kierowniczej, pracowników kuchni, pracowników socjalnych, pracowników sekcji analiz świadczeń, asystentów rodzin, pracowników świadczących usługi opiekuńcze dla podopiecznych, pracowników działu świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych, pracowników obsługujących świadczenia wychowawcze 500+, pracowników działu księgowości, pracowników Ośrodka Wsparcia i Domu Dziennego Pobytu, pracowników gospodarczych i sprzątaczki.

Świadczeniami pomocy społecznej w myśl art. 36 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 930) są:

1.  świadczenia pieniężne:

1.  zasiłek stały,
2.  zasiłek okresowy,
3.  zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy,
4.  zasiłek i pożyczka na ekonomiczne usamodzielnienie,
5.  (uchylona),
6.  pomoc na usamodzielnienie oraz na kontynuowanie nauki,
7.  świadczenie pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego dla cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
8.  wynagrodzenie należne opiekunowi z tytułu sprawowania opieki przyznane przez sąd;

3.  świadczenia niepieniężne:

1.  praca socjalna,
2.  bilet kredytowany,
3.  składki na ubezpieczenie zdrowotne,
4.  składki na ubezpieczenia społeczne,
5.  pomoc rzeczowa, w tym na ekonomiczne usamodzielnienie,
6.  sprawienie pogrzebu,
7.  poradnictwo specjalistyczne,
8.  interwencja kryzysowa,
9.  schronienie,
10.  posiłek,
11.  niezbędne ubranie,
12.  usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania, w ośrodkach wsparcia oraz w rodzinnych domach pomocy,
13.  specjalistyczne usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania oraz w ośrodkach wsparcia,
14.  mieszkanie chronione,
15.  pobyt i usługi w domu pomocy społecznej,
16.  (uchylona),
17.  pomoc w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, pomoc w uzyskaniu zatrudnienia, pomoc na zagospodarowanie - w formie rzeczowej dla osób usamodzielnianych.

W myśl art. 110 ust. 1 ustawy, zadania pomocy społecznej w gminach wykonują jednostki organizacyjne - ośrodki pomocy społecznej.

Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „opieka”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. przepisu, należy posłużyć się wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie z definicją zawartą we „Współczesnym słowniku języka polskiego” (Wydawnictwo Langenscheidt, Warszawa 2007 r. tom II str. 1119), „opieka” oznacza „troskliwe zajmowanie się kimś, dbanie o kogoś, zaspokajanie czyichś potrzeb; strzeżenie, pilnowanie kogoś lub czegoś; dozór, piecza, kuratela (…)”.

W ocenie tut. organu, celem ustawodawcy było zwolnienie od podatku usług opieki pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, a zatem umożliwienie osobom i ich rodzinom, przezwyciężenie trudnej sytuacji życiowej. Niewątpliwie funkcjonowanie kuchni w MOPS zapewnia prawidłową realizację zadań świadczenia pomocy społecznej, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy o VAT.

Niemniej jednak zwolnienie obejmuje wyłącznie świadczenie usług na rzecz beneficjentów tej pomocy jak również dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Pracownicy Jednostki, o których mowa we wniosku, nie należą do grupy beneficjentów, na rzecz których świadczone są usługi pomocy społecznej dlatego świadczenie na ich rzecz w formie posiłku nie może być objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy.

Sprzedaży obiadów na rzecz pracowników zatrudnionych w Jednostce nie można uznać za usługi niezbędne i ściśle związane z usługami podstawowymi realizowanymi przez Gminę w zakresie pomocy społecznej.

Mając zatem na względzie przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że usługi sprzedaży obiadów w Jednostce na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podatku w wysokości 8%, pod warunkiem zakwalifikowania tych usług jako związanych z wyżywieniem do grupowania PKWiU ex 56 stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. Usługi te bowiem nie wypełniają dyspozycji art. 43 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.