Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-290/14-2/MKw
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-20
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Dokumentów przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej
Słowa kluczowe: faktura-faktura elektroniczna; przechowywanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 4-art. 112a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Dokumentów przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 marca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z Dokumentów przechowywanych wyłącznie w formie elektronicznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz podatnikiem podatku dochodowego (dalej: „PDOP”). Przedmiotem prowadzonej przez Spółkę działalności jest produkcja i dystrybucja produktów żywnościowych pod rozpoznawalnymi na rynku markami. W ofercie Spółki znajduje się aktualnie około 1 500 produktów, w tym m.in. kawa, lody, słodycze, odżywki dla dzieci, wyroby kulinarne, karmy dla psów i kotów oraz inne wyroby spożywcze. W ramach ww. działalności Wnioskodawca realizuje sprzedaż podlegającą opodatkowaniu VAT według właściwych stawek (i niekorzystającą ze zwolnienia z tego opodatkowania).

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Spółka nabywa różnego rodzaju towary/usługi. Z uwagi na fakt, że ww. zakupy są przez nią wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, Wnioskodawcy przysługuje co do zasady prawo do odliczenia VAT naliczonego. Równocześnie, koszty te są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, w związku z czym, co do zasady, Spółka jest uprawniona do ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów PDOP, m.in. poprzez dokonywanie odpisów amortyzacyjnych.

W związku z ww. transakcjami Spółka otrzymuje szereg dokumentów w formie papierowej (np. takich jak faktury, w tym duplikaty faktur i faktury korygujące, noty księgowe, dokumenty celne, np. dokumenty SAD - ang. Single Administrative Document - Jednolite Dokumenty Administracyjne, rachunki, paragony, rozliczenia delegacji pracowniczych) (dalej: „Dokumenty”), które są obecnie przez Wnioskodawcę przechowywane zarówno w formie elektronicznej, jak i papierowej. W ramach obecnie stosowanej procedury obieg Dokumentów otrzymanych przez Spółkę w formie papierowej przedstawia się następująco:

1.  Dokumenty w formie papierowej trafiają:
    1.  do Spółki, skąd są następnie przekazywane do podmiotu trzeciego - zewnętrznego usługodawcy dostarczającego usługi księgowe na rzecz Spółki (dalej: „Centrum księgowe”) lub też
    2.  bezpośrednio do Centrum księgowego;
2.  w Centrum księgowym lub w Spółce Dokumenty w formie papierowej są skanowane (a więc następuje przeniesienie treści dokumentów do formy elektronicznej, np. do formatu PDF, jpeg), a następnie - przechowywane w formie zapisu elektronicznego na elektronicznych nośnikach danych, które spełniają wymogi bezpieczeństwa i ochrony danych, np. bezpośrednio w systemie księgowym SAP lub w specjalnie dedykowanym systemie (dalej łącznie: „Archiwum elektroniczne”);
3.  w Centrum księgowym Dokumenty są odpowiednio księgowane (dla celów VAT oraz PDOP);
4.  po zaksięgowaniu, zeskanowaniu i zapisaniu w formie elektronicznej, Dokumenty papierowe są przekazywane do „standardowego” archiwum, gdzie ma miejsce ich przechowywanie w formie papierowej, w okresie wymaganym przepisami prawa.

Oznacza to, że w ramach obecnej procedury Wnioskodawca przechowuje Dokumenty otrzymane w formie papierowej w dwóch postaciach: w formie elektronicznej oraz w formie papierowej.

Z uwagi na znaczne ilości Dokumentów otrzymywanych przez Spółkę w formie papierowej i wynikające stąd wysokie koszty ich przechowywania zarówno w formie elektronicznej, jak i papierowej, Spółka planuje wprowadzić procedurę, w ramach której Dokumenty otrzymane w formie papierowej będą przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, w Archiwum elektronicznym. Oznacza to, że w ramach planowanej procedury, po zapisaniu Dokumentów w Archiwum elektronicznym, Dokumenty w formie papierowej będą niszczone (a nie - jak to ma miejsce obecnie - przekazywane do archiwum „standardowego”). Tym samym, Spółka ma zamiar zrezygnować z przechowywania Dokumentów w formie papierowej.

Przechowywanie Dokumentów w Archiwum elektronicznym będzie się odbywało przy spełnieniu następujących wymogów:

*   Dokumenty będą przechowywane przez okres wymagany przepisami prawa;
*   Dokumenty będą przechowywane w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie (np. po nazwie dostawcy, numerze faktury, numerze księgowym);
*   elektroniczny zapis Dokumentów będzie miał formę nieedytowalnych plików (np. w formie plików PDF, jpeg), dzięki którym zapewniona zostanie integralność Dokumentów, co oznacza, że dane zawarte w Dokumentach nie będą zmieniane;
*   elektroniczny zapis Dokumentów będzie miał odpowiednią jakość, aby zapewnić pełną możliwość odczytu danych zawartych na Dokumentach przez cały okres ich przechowywania w Archiwum elektronicznym;
*   Dokumenty będą przechowywane w sposób, który zapewni pewność co do tożsamości podmiotu, który wystawił dany Dokument (w szczególności dostawcy towarów/usług na rzecz Wnioskodawcy);
*   Spółka będzie w stanie zapewnić organowi podatkowemu/organowi kontroli skarbowej na żądanie bezzwłoczny dostęp, pobór oraz przetwarzanie danych zawartych w Dokumentach (w szczególności fakturach) przechowywanych w Archiwum elektronicznym. Dodatkowo, w razie wystąpienia takiej potrzeby, Dokumenty przechowywane w Archiwum elektronicznym będą mogły zostać wydrukowane w wersji papierowej.

Podsumowując, w związku z wdrożeniem planowanej procedury, Dokumenty otrzymane przez Wnioskodawcę w formie papierowej będą przechowywane jedynie w formie elektronicznej (w Archiwum elektronicznym), przy spełnieniu opisanych powyżej wymogów. Wyeliminowane zostanie natomiast tzw. archiwum „standardowe”, do którego Dokumenty otrzymane w formie papierowej trafiały dotychczas po ich zapisaniu w Archiwum elektronicznym.

Wnioskodawca pragnie również zlikwidować tzw. archiwum „standardowe” w odniesieniu do Dokumentów otrzymanych w przeszłości. Tym samym, Spółka zamierza zniszczyć papierowe wersje Dokumentów, które zgodnie z obecnie stosowaną procedurą przechowywane są w dwojakiej formie (tj. w wersji papierowej i elektronicznej).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej Dokumentów, które otrzymywane są przez Spółkę w formie papierowej, przy jednoczesnym niszczeniu ich formy papierowej, jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i, w rezultacie Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Dokumentów (w szczególności faktur, w tym duplikatów i faktur korygujących, dokumentów SAD):

*   otrzymanych przez Spółkę w formie papierowej, które będą następnie przechowywane jedynie w formie elektronicznej, a których papierowa postać będzie na bieżąco niszczona;
*   otrzymanych przez Spółkę w formie papierowej, które były następnie - zgodnie z dotychczasową procedurą - przechowywane zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej, a których papierowa forma zostanie obecnie zniszczona.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przechowywanie wyłącznie w formie elektronicznej Dokumentów, które otrzymywane są przez Spółkę w formie papierowej, przy jednoczesnym niszczeniu ich formy papierowej, jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa i, w rezultacie Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Dokumentów (w szczególności faktur, w tym duplikatów i faktur korygujących, dokumentów SAD):

*   otrzymanych przez Spółkę w formie papierowej, które będą następnie przechowywane jedynie w formie elektronicznej, a których papierowa postać będzie na bieżąco niszczona;
*   otrzymanych przez Spółkę w formie papierowej, które były następnie - zgodnie z dotychczasową procedurą - przechowywane zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej, a których papierowa forma zostanie obecnie zniszczona.

Art. 112 ustawy o VAT, stanowi że, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 112a ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, podatnicy przechowują:

1.  wystawione przez siebie lub w swoim imieniu faktury, w tym faktury wystawione ponownie,
2.  otrzymane faktury, w tym faktury wystawione ponownie - w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Na podstawie ust. 2 tego artykułu, podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju są obowiązani do przechowywania faktur na terytorium kraju. Przepisu tego nie stosuje się jednak, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

Z kolei art. 112a ust. 4 ustawy o VAT, stanowi, że podatnicy zapewniają organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że o ile ustawa o VAT przewiduje warunki przechowywania faktur, to nie przesądza formy, w jakiej powinny być one przechowywane, akceptując zarówno formę papierową, jak i formę elektroniczną. Wynika to wprost z art. 112a ust. 3 i 4 ustawy o VAT, który dopuszczając elektroniczną formę przechowywania faktur, odnosi się ogólnie do „faktur” (nie ograniczając swojej dyspozycji wyłącznie do faktur elektronicznych).

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, przez „faktury” rozumie się natomiast dokumenty w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierające dane wymagane ustawą o VAT i przepisami wydanymi na jej podstawie.

W szczególności, z żadnego przepisu nie można wywnioskować wymogu, aby faktury w formie papierowej nie mogły być przechowywane w formie elektronicznej. Faktura papierowa jest bowiem „fakturą”, która może być przechowywana zarówno w formie papierowej, jak i w formie elektronicznej. Stąd, planowane przez Spółkę rozwiązanie polegające na archiwizowaniu w formie elektronicznej Dokumentów otrzymanych przez Wnioskodawcę w formie papierowej - przy spełnieniu określonych wymogów wskazanych w ww. przepisach ustawy o VAT (vide uwagi poniżej) - należy zdaniem Spółki uznać za prawidłowe.

Stanowisko takie znajduje jednoznaczne potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”). Przykładowo, w wyroku z 6 października 2011 r., (sygn. akt I FSK 1574/10; wyrok ten został co prawda wydany na gruncie nieobowiązujących już przepisów, ale wnioski płynące z niego powinny mieć tym bardziej zastosowanie na gruncie obecnie obowiązujących, bardziej liberalnych i uproszczonych regulacji; w stanie prawnym rozpatrywanym przez NSA przepisy wymagały bowiem, aby dokumenty były przechowywane „w oryginalnej postaci”, którego to wymogu nie zawierają już obecnie obowiązujące przepisy) NSA stwierdził m.in., że: „(\`(...)\`) w żadnym przepisie rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku nie ma mowy o drukowanej kopii faktury, co oznacza, że normodawca nie zastrzegł formy drukowanej jako jedynej możliwej do przechowywania. A skoro ustawodawca nie zobligował podatników do przechowywania kopii faktur wyłącznie w formie papierowej, w ocenie NSA, nie ma normatywnych przeciwwskazań do istnienia „mieszanego” systemu wysyłania i przechowywania faktur, polegającego na wysyłaniu faktury w formie papierowej oraz przechowywaniu jej kopii w formie elektronicznej, z gotowością wydrukowania jej na każde żądanie uprawnionego organu. Za taką wykładnią przemawiają także względy celowościowe, jak ekologiczne czy ekonomiczne i, że podatnik mając obowiązek przechowywania kopii faktur czy to formie drukowanej czy to w formie elektronicznej ponosi wszelkie ryzyko ich utraty. Zdaniem NSA istota przechowywania kopii faktur sprowadza się bowiem do przechowywania nośników informacji, dlatego jeśli normodawca nie wyklucza jakiejś formy przechowywania informacji, to do podatnika powinien należeć wybór tych nośników, przy jednoczesnym obowiązku zaprezentowania uprawnionym organom tych informacji w żądanej przez nie formie. Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł również, że obowiązek przechowywania faktur w formie papierowej, w sytuacji gdy inne metody przechowywania faktur także zapewniają realizację celów art. 246 Dyrektywy VAT, jest obowiązkiem nadmiernie dolegliwym i narusza zasadę proporcjonalności.”

Podobnie, w wyroku z 24 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 49/11) NSA stwierdził m.in., że: „(\`(...)\`) nie ma normatywnych przeciwwskazań do istnienia „mieszanego” systemu wysyłania i przechowywania faktur, polegającego na wysyłaniu faktury w formie papierowej oraz przechowywaniu jej kopii w formie elektronicznej, z gotowością wydrukowania jej na każde żądanie uprawnionego organu. Za taką wykładnią przemawiają zarówno względy celowościowe, jak i ekologiczne czy ekonomiczne. Podgląd ten znalazł odzwierciedlenie w wielu rozstrzygnięciach sądów administracyjnych zapadłych w analogicznych stanach faktycznych.”

O ile ww. wyroki odwołują się bezpośrednio do sytuacji podmiotów wystawiających faktury, to nie ulega wątpliwości, że wnioski z nich płynące powinny mieć pełne zastosowanie do przechowywania faktur otrzymywanych przez danego podatnika.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy ustawodawca dopuszcza procedurę, w ramach której faktury otrzymywane w formie papierowej będą przechowywane w formie elektronicznej, pod warunkiem spełnienia następujących wymogów:

*   faktury będą przechowywane:
    *   w podziale na okresy rozliczeniowe,
    *   w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie oraz autentyczność pochodzenia integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia lub otrzymania do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego;
    *   podatnik zapewni organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp i pobór faktur oraz przetwarzanie danych w nich zawartych.

Przy tym:

*   przez autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury (art. 106m ust. 2 ustawy o VAT);
*   przez integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura (art. 106m ust. 3 ustawy o VAT);
*   autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług (art. 106m ust. 4 ustawy o VAT).

Zgodnie z opisem zawartym w niniejszym wniosku wszystkie ww. wymogi będą spełnione w przypadku Dokumentów przechowywanych przez Spółkę w Archiwum elektronicznym. W szczególności:

*   Dokumenty będą bowiem przechowywane przez okres wymagany przepisami prawa;
*   Dokumenty będą przechowywane w podziale na okresy rozliczeniowe, w sposób zapewniający łatwe ich odszukanie (np. po nazwie dostawcy, numerze faktury, numerze księgowym);
*   elektroniczny zapis Dokumentów będzie miał formę nieedytowalnych plików (np. w formie plików PDF, jpeg), dzięki którym zapewniona zostanie integralność Dokumentów, co oznacza, że dane zawarte w Dokumentach nie będą zmieniane;
*   elektroniczny zapis Dokumentów będzie miał odpowiednią jakość, aby zapewnić pełną możliwość odczytu danych zawartych na Dokumentach przez cały okres ich przechowywania w Archiwum elektronicznym (spełniony więc będzie wymóg czytelności Dokumentów);
*   Dokumenty będą przechowywane w sposób, który zapewni pewność co do tożsamości podmiotu, który wystawił dany Dokument (w szczególności dostawcy towarów/usług na rzecz Wnioskodawcy), co oznacza, że spełniony zostanie wymóg autentyczności pochodzenia Dokumentów;
*   Spółka będzie w stanie zapewnić organowi podatkowemu/organowi kontroli skarbowej na żądanie bezzwłoczny dostęp, pobór oraz przetwarzanie danych zawartych w Dokumentach przechowywanych w Archiwum elektronicznym.

Dodatkowo, w razie wystąpienia takiej potrzeby, Dokumenty przechowywane w Archiwum elektronicznym będą mogły zostać wydrukowane w wersji papierowej.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, planowana przez Spółkę procedura polegająca na przechowywaniu Dokumentów otrzymanych w formie papierowej jedynie w Archiwum elektronicznym (tj. w formie elektronicznej), przy równoczesnym zniszczeniu ich postaci papierowej, będzie w pełni zgodna z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT. W rezultacie, Spółka będzie uprawniona do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Dokumentów otrzymanych w formie papierowej i przechowywanych jedynie w Archiwum elektronicznym w zakresie, w jakim Dokumenty te będą odnosić się do zakupów towarów/usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego.

Zdaniem Wnioskodawcy, możliwość przechowywania Dokumentów jedynie w formie elektronicznej dotyczy również Dokumentów otrzymanych przez Spółkę w przeszłości, a które - zgodnie z dotychczas stosowaną przez Spółkę procedurą - były przechowywane przez Wnioskodawcę zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej. W opinii Spółki, Wnioskodawca może więc obecnie zniszczyć papierowe wersje ww. Dokumentów, zachowując równocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z takich Dokumentów.

Wnioskodawca pragnie przy tym zaznaczyć, że możliwość archiwizowania Dokumentów otrzymanych w formie papierowej jedynie w Archiwum elektronicznym dotyczy wszelkich Dokumentów związanych z rozliczeniami podatkowymi Wnioskodawcy, tj. w szczególności:

*   faktur, tj. dokumentów zawierających dane wymagane ustawą o VAT i przepisami wydanymi na jej podstawie (vide art. 2 pkt 31 ustawy o VAT). Takie zdefiniowanie faktury oraz, w szczególności, brak obowiązku umieszczania na fakturach określenie „Faktura”/ „Faktura VAT”, powodują, że na gruncie obecnie obowiązujących przepisów za faktury mogą zostać uznać np. rachunki, o ile zawierają odpowiednie dane;
*   innych Dokumentów, niespełniających ww. definicji „faktur”, a które dokumentują transakcje zrealizowane przez Wnioskodawcę, z których wynika w szczególności kwota VAT podlegającego odliczeniu przez Spółkę (np. dokumenty SAD).

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że ww. stanowisko jest w pełni akceptowane przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 19 lipca 2013 r. (sygn. IBPP2/443-299/13/AMP); wydanej na gruncie nieobowiązujących przepisów, która jednak zachowuje w pełni aktualność na gruncie obecnego brzmienia przepisów) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził m.in., że: „(\`(...)\`) należy stwierdzić, że obecnie obowiązujące regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania faktur wystawianych kontrahentom i otrzymywanych od nich w formie papierowej, w formie elektronicznej, w dowolny sposób, np. w formie zapisu elektronicznego na elektronicznych nośnikach danych, jednakże sposób ten, jak wskazuje Wnioskodawca, musi zapewniać autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, łatwe ich odszukanie, bezzwłoczny dostęp do faktur oraz faktury te powinny być przechowywane w podziale na okresy rozliczeniowe. (\`(...)\`) możliwa jest (\`(...)\`) digitalizacja faktur papierowych, zarówno tych dokumentujących sprzedaż jak również tych otrzymywanych przez Wnioskodawcę. Powyższe poprzez analogię jest również możliwe w odniesieniu do otrzymywanych przez Wnioskodawcę paragonów oraz rachunków, które są również dopuszczalną formą dokumentowania sprzedaży na gruncie przepisów prawa podatkowego.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozważane przez Wnioskodawcę rozwiązania dotyczące: (…) digitalizowania otrzymywanych od kontrahentów dokumentów rozliczeniowych w formacie papierowym i przechowywania ich w zdigitalizowanej (elektronicznej) formie w zakresie faktur VAT, rachunków oraz paragonów fiskalnych będą prawidłowe z punktu widzenia przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r., oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r.” Podobnie, w interpretacji indywidualnej z 20 czerwca 2013 r., (sygn. IBPP2/443-269/13/IK) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził, że: „Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Nie różnicuje on zastosowania odliczenia względem przechowywanych faktur w formie papierowej czy elektronicznej. W niniejszej sprawie zatem, jeżeli otrzymane przez Wnioskodawcę oryginały faktur w formie papierowej, a przechowywane w formie obrazów elektronicznych, będą dokumentowały nabycie towarów i usług wykorzystywanych przez niego do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, będą dawały mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.”

Wnioskodawca pragnie zauważyć, że zaprezentowane wyżej stanowisko (tj. prawidłowość przechowywania w formie elektronicznej faktur otrzymanych w formie papierowej, przy jednoczesnym niszczeniu ich formy papierowej) znajduje w pełni potwierdzenie w innych interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów, np. przez:

Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacjach indywidualnych z:

*   8 października 2013 r. (sygn. IPPP2/443-829/13-2/RR);
*   27 września 2013 r. (sygn. IPPP1/443-756/13-3/AS);
*   8 maja 2013 r. (sygn. IPPP1/443-342/13-2/MP);
*   28 grudnia 2012 r. (sygn. IPPP2/443-1050/12-2/AO);
*   18 grudnia 2012 r. (sygn. IPPP2/443-1148/12-3/DG);

Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacjach indywidualnych z:

*   8 października 2013 r. (sygn. ILPP4/443-337/13-2/EWW);
*   29 stycznia 2013 r. (sygn. ILPP4/443-504/12-2/EWW).

Mając na uwadze powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego przez nią stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W konsekwencji, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie tut Organ informuje, że niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.