Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-470/13/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-09-04
Teza: - prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług, - prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych na wymienione we wniosku cele towarów i usług oraz środków trwałych
Słowa kluczowe: lokal; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; usługi; zakwaterowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2013 r. (wpływ do tut. organu 24 maja 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 sierpnia 2013r. (data wpływu 26 sierpnia 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** \- w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług,
*   **prawidłowe** \- w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabytych na wymienione we wniosku cele towarów i usług, oraz środków trwałych.

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2013 r. do tut. organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług,
*   prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabytych na wymienione we wniosku cele towarów i usług oraz środków trwałych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 sierpnia 2013r. (data wpływu 26 sierpnia 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 13 sierpnia 2013r. znak: IBPP2/443-470/13/RSz, IBPBI/I/415-798/13/WRz.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące dwa zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą.

Dokumentacja księgowa w formie KPiR - metodą uproszczoną, VAT - na zasadach ogólnych.

Firma zajmuje się m.in.:

*   68.10.Z - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
*   68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
*   55.90.Z - pozostałe zakwaterowanie.

Wnioskodawczyni ma zamiar kupić kilka lokali (mieszkalne i użytkowe).

Pytanie Wnioskodawczyni będzie dotyczyło lokali mieszkalnych.

Wnioskodawczyni chciałaby je wyremontować, wyposażyć i przeznaczyć pod usługi zakwaterowania. Każdy lokal będzie posiadał: osobne zamykane na klucz pokoje wyposażone w m.in. łóżko wraz z (kołdrą, poduszką, pościelą i dodatkowym kocem), szafę, biurko z krzesłem, dodatkowo stolik kawowy z pufami do siedzenia.

W lokalu ogólnie dostępna będzie:

*   łazienka - wyposażona w wannę, pralkę,
*   oraz pomieszczenie kuchenne - wyposażone w meble kuchenne, sprzęt AGD (lodówka, płyta grzewcza, mikrofala, robot kuchenny itp.), niezbędne szkło i sztućce, oraz stół kuchenny z krzesłami.

Pokoje będą do dyspozycji w celu zapewnienia tymczasowego lub długoterminowego zakwaterowania dla studentów, osobą pracującym sezonowo i pozostałym osobom. Oprócz zagwarantowania możliwości gotowania, Wnioskodawczyni będzie proponowała również możliwość dostarczania gotowych posiłków za pośrednictwem zewnętrznej firmy cateringowej. Zagwarantuje również regularne sprzątanie i wymianę pościeli.

W piśmie z dnia 19 sierpnia 2013r. uzupełniając opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż:

I.Firma zajmuje się m.in. (według PKWiU):

68.10 - kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

68.20 - Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

55.90.19.0 - pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT od 10 września 1997 roku.

Lokale mieszkalne, które Wnioskodawczyni ma zamiar kupić chce przeznaczyć pod działalność dotyczących pozostałych usług związanych z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Lokale, o których mowa wymagają kapitalnego remontu, tak więc Wnioskodawczyni musi je wyremontować i dostosować pod względem technicznym do wymogów zakwaterowania.

II.

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała:

*   O ile chodzi o: zakup lokali mieszkalnych, to tak - ich zakup zostanie potwierdzony fakturą VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ze stawką zw.
*   O ile chodzi o: usługę zakwaterowania - to Wnioskodawczyni będzie wystawiała klientom faktury VAT z 8% stawką. Za media typu prąd, gaz, woda, internet, TV i inne usługi dodatkowe - również będzie wystawiana klientom faktura VAT tyt. usługi pomocnicze do usługi zakwaterowania z 8% stawką VAT.
*   Lokale mieszkalne będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z przeznaczeniem na pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem.
*   Pod pojęciem „od wszystkich faktur kosztowych” Wnioskodawczyni rozumie możliwość odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług jak i środków trwałych od faktur dotyczących wyposażenia i utrzymania mieszkań przeznaczonych do usługi zakwaterowania poszczególnych pokoi, jak np.: wyposażenie takie jak m.in. (łóżka, szafki, biurka, komody, lampy sufitowe, stojaki, szafy, panele lub parkiet drewniany, wieszaki, dekoracja kwiatowa, firany, zasłony, lampki biurkowe, pościel, koce, poduszki, dywany, chodniki itp., całe wyposażenie kuchni jak: lodówka, zmywarka, piekarnik, kuchnia elektryczna lub gazowa, okap, mikrofala, meble kuchenne, stół + krzesła, wyposażenie szklane, serwis obiadowy, kawowy, herbaciany, itp; oraz wyposażenie łazienki jak: kabina prysznicowa lub wannę, wieszaczki, kubki, mydelniczki, armatura łazienkowa, kafle, lustra, kaloryfery, piec gazowy, itp., itd.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług?
2.  Czy Wnioskodawczyni będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych na ww. cele towarów i usług, oraz środków trwałych?

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Ad. 1

Tak, Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług w pełnej jego wysokość.

Ad. 2

Tak, Wnioskodawczyni, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług, oraz środków trwałych w pełnej jego wysokości?

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** \- w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług,
*   **prawidłowe** \- w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabytych na wymienione we wniosku cele towarów i usług, oraz środków trwałych.

Wstępnie Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważa, iż w ww. piśmie z dnia 19 sierpnia 2013r. Wnioskodawczyni wskazała, iż wniosek dotyczy tylko i wyłącznie podatku od towarów i usług. Ponadto, Wnioskodawczyni uzupełniła opis sprawy, przeredagowała zadane pytania i własne stanowisko w porównaniu do treści zawartych we wniosku o interpretację indywidualną z dnia 21 maja 2013r. Ponieważ ww. pismo Wnioskodawczyni z dnia 19 sierpnia 2013r. było konsekwencją wezwania tut. organu z dnia 13 sierpnia 2013r. znak: IBPP2/443-470/13/RSz, IBPBI/I/415-798/13/WRz do uzupełnienia przedmiotowego wniosku, przyjęto, że opis zdarzenia przyszłego, pytania oraz własne stanowisko Wnioskodawczyni, uwzględniające zmiany wprowadzone ww. pismem, są ostateczne i w tej wersji zostały one przywołane powyżej.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z treści powołanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Podkreślenia wymaga, iż związek między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną może mieć charakter pośredni lub bezpośredni. O związku bezpośrednim można mówić wówczas, gdy nabywane towary i usługi służą np. dalszej odprzedaży, lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem sprzedaży - bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek występuje, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa podatnika, a tym samym z osiąganymi przez niego przychodami. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego, itp.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Towary i usługi będące przedmiotem opodatkowania, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, dla których przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. identyfikuje się za pomocą Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według regulacji obowiązującego od 1 kwietnia 2011 r. art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z brzmieniem art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. (…).

Uregulowanie wynikające z art. 29 ust. 1 ustawy stanowi odpowiednik art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.). Stosownie do art. 73 powołanej Dyrektywy, (\`(...)\`) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Przepis art. 73 Dyrektywy posługuje się pojęciem zapłaty (wynagrodzenia), którą dostawca lub świadczący usługę otrzymał lub ma otrzymać, a ustawodawca polski stanowi o obrocie, którym jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Mimo różnic w nazewnictwie należy uznać, że pojęcia te sobie odpowiadają.

Jak stanowi art. 78 Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT. Zgodnie z tym samym przepisem Dyrektywy, podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy. Państwa Członkowskie mogą uznać koszty objęte odrębną umową za koszty dodatkowe.

Przepis ten wyjaśnia, jakie elementy uwzględnia się przy ustalaniu wynagrodzenia, stanowiącego podstawę opodatkowania i wymienia przykładowo kilka rodzajów kosztów mieszczących się w pojęciu podstawy opodatkowania. Dotyczy on kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają kwotę należną z tytułu transakcji. Zgodnie z tą regulacją, każdy koszt bezpośrednio związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług, którym dostawca obciążył nabywcę lub klienta, powinien być włączony do podstawy opodatkowania. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje, jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Z powołanego wyżej przepisu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że kwotę należną z tytułu sprzedaży (obrót) należy rozumieć jako należne sprzedawcy całe wynagrodzenie z tytułu jego świadczenia na rzecz nabywcy. Wskazać należy, że również w orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wskazuje się na konieczność traktowania, dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów. Oznacza to, że jeżeli podatnik dokonuje więcej niż jedno świadczenie na rzecz klienta i są one ze sobą powiązane tak, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić, to te elementy lub świadczenia - dla celów podatku od towarów i usług - stanowią jedną całość lub jedną usługę. Ponadto, jeżeli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich dokonywana jest rozpatrywana transakcja. Po pierwsze zatem, czy są to świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako świadczenie usług.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże w myśl art. 146a pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W myśl art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W pozycji 163 załączniku nr 3 do ustawy, który stanowi wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7% (od 1 stycznia 2011 r. stawka podatku wynosi 8%) wymienione zostały „Usługi związane z zakwaterowaniem” zakwalifikowane do grupowania PKWiU 55.

Z objaśnień do ww. załącznika nr 3 do ustawy wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, iż ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi i stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.

Dodatkowo, podkreślić należy, iż cytowany powyżej art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT nie uzależnia zastosowania zwolnienia od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej czy formy prawnej podmiotu świadczącego usługę jak i od podmiotu nabywającego tę usługę.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Według regulacji § 2 powyższego artykułu, czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

Natomiast, stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy o VAT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy.

Wskazać należy, iż jak wskazano wyżej - w załączniku nr 3 pod pozycją 163 wymienione zostały usługi o symbolu PKWiU 55 - usługi związane z zakwaterowaniem, a zatem zgodnie z powyższą regulacją opodatkowaniu 8% stawką podatku od towarów i usług podlegają wyłącznie usługi w zakresie zakwaterowania, przy czym podkreślić należy, że uregulowanie to jest wynikiem implementacji Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.) – Załącznik III (wcześniej VI Dyrektywy - Załącznik H do VI Dyrektywy) zawiera wykaz dostaw towarów i usług, które mogą podlegać obniżonym stawkom VAT. Wśród tych usług wymieniono: „usługi zakwaterowania w hotelach i podobnych obiektach, w tym zakwaterowanie w obiektach wypoczynkowych oraz wynajem miejsc kempingowych i miejsc do parkowania dla przyczep kempingowych”.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem VAT od 10 września 1997 roku. Wnioskodawczyni ma zamiar kupić lokale mieszkalne, które chce przeznaczyć pod działalność dotyczącą pozostałych usług związanych z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowanych.

Zakup lokali mieszkalnych - zostanie potwierdzony fakturą VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ze stawką zw.

Wnioskodawczyni na usługę zakwaterowania będzie wystawiała klientom faktury VAT z 8% stawką. Za media typu prąd, gaz, woda, internet, TV i inne usługi dodatkowe – Wnioskodawczyni również będzie wystawiała klientom faktury VAT - tyt. usługi pomocniczej do usługi zakwaterowania z 8% stawką VAT.

Wnioskodawczyni wskazała, iż klasyfikacja statystyczna dla „Pozostałych usług związanych z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowanych” - zgodnie z obowiązującą Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług - to 55.90.19.0.

Lokale mieszkalne będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z przeznaczeniem na pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem. Ww. lokale wymagają kapitalnego remontu, tak więc Wnioskodawczyni musi je wyremontować i dostosować pod względem technicznym do wymogów zakwaterowania.

Pod pojęciem „od wszystkich faktur kosztowych” Wnioskodawczyni rozumie możliwość odliczenia podatku naliczonego od nabytych towarów i usług jak i środków trwałych od faktur dotyczących wyposażenia i utrzymania mieszkań przeznaczonych do usługi zakwaterowania poszczególnych pokoi, jak np.: wyposażenie takie jak m.in. (łóżka, szafki, biurka, komody, lampy sufitowe, stojaki, szafy, panele lub parkiet drewniany, wieszaki, dekoracja kwiatowa, firany, zasłony, lampki biurkowe, pościel, koce, poduszki, dywany, chodniki itp., całe wyposażenie kuchni jak: lodówka, zmywarka, piekarnik, kuchnia elektryczna lub gazowa, okap, mikrofala, meble kuchenne, stół + krzesła, wyposażenie szklane, serwis obiadowy, kawowy, herbaciany, itp ; oraz wyposażenie łazienki jak: kabina prysznicowa lub wannę, wieszaczki, kubki, mydelniczki, armatura łazienkowa, kafle, lustra, kaloryfery, piec gazowy, itp., itd.

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi możliwość skorzystania z prawa do pełnego odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego od nabytych towarów i usług, oraz środków trwałych przeznaczonych do świadczonych przez nią usług, przy czym lokale mieszkalne będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z przeznaczeniem na pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy na wstępie wyjaśnić, iż aby moc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną, winna składać się z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej.

Zatem pojedyncza usługa jest traktowana jako element usługi kompleksowej wówczas jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez usługi pomocniczej usługi głównej.

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Zatem, w przypadku usług o charakterze złożonym, o wysokości stawki podatku decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną usługą kompleksową, czy też z szeregiem jednostkowych usług. Ocena tej okoliczności winna odbywać się więc w oparciu o to, czy dokonywane czynności (świadczenia) wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa, oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie można mówić o jednym świadczeniu głównym – usłudze związanej z zakwaterowaniem (symbol PKWiU 2008 - 55.90.19.0.), na którą składają się inne świadczenia pomocnicze (z tytułu odpłatności za media typu prąd, gaz, woda, internet, TV i inne usługi dodatkowe), bowiem - jak sama wskazała Wnioskodawczyni - będzie ona również wystawiała klientom faktury VAT tyt. usługi pomocniczej do usługi zakwaterowania - z 8% stawką VAT). Zatem usługa zakwaterowania – w aspekcie gospodarczym - obiektywnie tworzy jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Ad. 1.

Zatem, skoro - jak sama wskazała Wnioskodawczyni - nabyte przez nią lokale mieszkalne będą wykorzystywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z przeznaczeniem na pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem (symbol PKWiU 2008 - 55.90.19.0.), a z tytułu wydatków za media typu prąd, gaz, woda, internet, TV i inne usługi dodatkowe – Wnioskodawczyni również będzie wystawiała klientom faktury VAT tyt. usługi pomocniczej do usługi zakwaterowania ze 8% stawką VAT, to należy uznać - stosownie do ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, że Wnioskodawczyni przysługuje prawo do pełnego do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowych faktur, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro poniesione wydatki na remont i wyposażenie lokali mieszkalnych mają bezpośredni związek ze sprzedażą opodatkowaną, bowiem – jak wskazała Spółka - ww. wydatki poniosła w celu świadczenia usług związanych z zakwaterowaniem (symbol PKWiU 2008 - 55.90.19.0.), to należy uznać w świetle brzmienia art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, iż Wnioskodawczyni przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabyte towary i usługi, oraz środki trwałe, które dotyczącą wyposażenia i utrzymania poszczególnych lokali mieszkalnych przeznaczonych do usługi zakwaterowania (pokoi), wymienionych we wniosku, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 88 ustawy.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Wskazać należy, iż granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawczyni występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do zdarzenia przyszłego przedstawionego przez nią, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, § 2 i § 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tej ustawy, tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku udzielono w oparciu o wskazanie, iż Wnioskodawczyni - jako podatnik podatku VAT - świadczy „Usługi związane z zakwaterowaniem” zakwalifikowane do grupowania 55.90.19.0. (PKWiU 2008).

Natomiast, zawarte w opisie sprawy stwierdzenie Wnioskodawczyni, cyt.: „(…) zakup lokali mieszkalnych, to tak - ich zakup zostanie potwierdzony fakturą VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ze stawką zw. (…)” zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawczynię zdarzenia przyszłego i nie było przedmiotem oceny.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, w szczególności wykorzystywania nabywanych towarów i usług do wykonywania czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

W kwestii dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.