Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.286.2025.2.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-09
Teza: Opodatkowanie właściwą stawką podatku VAT dostawy w
drodze wywłaszczenia działek oraz zwolnienie z
opodatkowania podatkiem VAT dostawy innych działek.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
wywłaszczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania właściwą stawką podatku VAT dostawy w
    drodze wywłaszczenia działek nr 1 i 2 oraz zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT
    dostawy działek nr 3 i 4. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z
    23 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    ... Miasto na prawach powiatu (dalej: Miasto lub Wnioskodawca) jest czynnym
    zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U.2024.311 t.j.) Miastu ..., jako byłemu
    właścicielowi przysługuje odszkodowanie za nieruchomości, które zostały przejęte przez
    Skarb Państwa, na podstawie decyzji Wojewody ... Nr ... z dnia 25 października 2022 r.,
    znak: ... o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. „...” (dalej: Decyzja ZRID),
    ostatecznej z dniem 3 grudnia 2022 r. Decyzji ZRID nie był nadany rygor natychmiastowej
    wykonalności.
    Odszkodowanie za przejęte działki zostanie ustalone w decyzjach administracyjnych
    wydanych przez Wojewodę ... na podstawie operatów szacunkowych wykonanych przez
    rzeczoznawców majątkowych. Mając na uwadze § 49 ust. 1 Rozporządzenia Ministra
    Rozwoju i Technologii z dnia 5.09.2023 r. w sprawie wyceny nieruchomości (Dz.U.
    2023.1832 t.j.), wartość nieruchomości określa się przyjmując stan nieruchomości z dnia
    wydania decyzji ZRID, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania, a
    przeznaczenie nieruchomości bez uwzględnienia ustaleń decyzji ZRID. Nie uwzględnia się
    nakładów poniesionych na nieruchomości po dniu wydania decyzji ZRID.
    Przedmiotowe nieruchomości, przeznaczone pod ww. inwestycję drogową, są oznaczone
    jako działki:
      - 3 w obrębie ... - Miasto nabyło działkę z mocy prawa z dniem 1.01.1996 r., na
        podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o
        samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z
        1990 r. Nr 32, poz. 191 z późn. zm. ) oraz art. 2 ust. 3 w związku z art. 23 ust. 1 i 2
        ustawy z dnia 24.11.1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o
        miejskich strefach usług publicznych (Dz. U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224) tj. w drodze
        komunalizacji na podstawie Decyzji Wojewody ... Nr ... z dnia 16.01.2006 r.
      - 4 w obrębie ... - Miasto nabyło działkę z mocy prawa z dniem 1.01.1996 r., na
        podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o

        samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z
        1990 r. Nr 32, poz. 191 z późn. zm. ) oraz art. 2 ust. 3 w związku z art. 23 ust. 1 i 2
        oraz art. 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24.11.1995 r. o zmianie zakresu działania
        niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (t.j. Dz. U. z 1997 r. Nr
        36, poz. 224) tj. w drodze komunalizacji na podstawie Decyzji Wojewody ... Nr ... z
        dnia 3.01.2011 r.
        Ponadto na Działce nr 4 ustanowione zostało ograniczone prawo rzeczowe –
        odpłatna służebność przesyłu na rzecz ... Sp. z o.o., na czas nieoznaczony dla
        istniejącej infrastruktury przesyłowej stanowiących własność Spółki, na której to
        nieruchomości znajduje się: magistrala wodociągowa, przyłącze wodociągowe, sieć
        kanalizacji ogólnospławnej.
      - 1 w obrębie ... - Miasto nabyło działkę z mocy prawa z dniem 27.05.1990 r., na
        podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o
        samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z
        1990 r. Nr 32 poz. 191 z późniejszymi zmianami) w związku z art. 5 ust. 2 tej
        ustawy, tj. w drodze komunalizacji na podstawie Decyzji Wojewody ... Nr ... z dnia
        26.04.1999 r.
        Działka gruntu nr 1 była oddana w użytkowanie wieczyste na okres od 13.09.2001
        r. do 13.09.2100 r.
      - 2 w obrębie ... - Miasto nabyło działkę z mocy prawa z dniem 27.05.1990 r., na
        podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o
        samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. 1990
        r. Nr 32 poz. 191 ze zm.) w związku z art. 5 ust. 1 tej ustawy, tj. w drodze
        komunalizacji na podstawie Decyzji Wojewody ... Nr ... z dnia 29.11.2016 r.
    Dla wszystkich ww. działek, w dacie wydania Decyzji ZRID (25.10.2022 r.) i na dzień
    ostateczności Decyzji ZRID (3.12.2022 r.), obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego (dalej: mpzp), który przewidywał możliwość zabudowy tych działek.
    Działka nr 2 położona jest w jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem 7.4 – tereny
    zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usługowej. Działka nr 4 położona jest w
    jednostce urbanistycznej oznaczonej symbolem 7.4 – tereny zabudowy mieszkaniowej
    wielorodzinnej i usługowej oraz 1KDZ+T – tereny dróg publicznych – ulice zbiorcze z
    torowiskiem tramwajowym. Działka nr 3 położona jest w jednostce urbanistycznej
    oznaczonej symbolem 2KDZ+T - tereny dróg publicznych – ulice zbiorcze z tramwajem.
    Działka nr 1 położona jest częściowo w jednostce urbanistycznej 2KDZ+T - tereny dróg
    publicznych – ulice zbiorcze z tramwajem, częściowo 15.1.U/KS – tereny zabudowy
    usługowej i komunikacji samochodowej oraz 15.2.ZP/US – tereny zieleni urządzonej i
    urządzeń sportowych, rekreacyjnych i dydaktycznych (przeznaczenie uzupełniające
    wskazało możliwość posadowienie na terenie sieci i urządzeń infrastruktury technicznej).
    Dla ww. działek brak decyzji o warunkach zabudowy (dalej: decyzja wz) oraz decyzji o
    lokalizacji inwestycji celu publicznego (dalej: icp).
    Na działkach: 3, 4, 2 na dzień wydania Decyzji ZRID (25.10.2022 r.), a także na dzień, w
    którym Decyzja ZRID stała się ostateczna (3.12.2022 r.) posadowione były następujące
    sieci uzbrojenia terenu, sklasyfikowane w rozumieniu ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo
    budowlane [dalej: prawo budowlane] jako budowle:
    Działka nr 3:
      - sieć elektroenergetyczna;
      - sieć wodociągowa;
      - sieć telefoniczna.
    Działka nr 4:

      - doziemna sieć elektroenergetyczna niskiego napięcia;
      - doziemna sieć telekomunikacyjna.
    Działka nr 2:
      - doziemna sieć elektroenergetyczna niskiego napięcia;
      - doziemna sieć telekomunikacyjna.
    Na działce 1 na dzień wydania Decyzji ZRID (25.10.2022 r.), a także na dzień, w którym
    Decyzja ZRID stała się ostateczna (3.12.2022 r.) brak było posadowionych sieci
    technicznego uzbrojenia terenu.
    Ww. sieci uzbrojenia terenu nie podlegają wycenie, gdyż zgodnie z art. 49 §1 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, nie stanowią one części składowej nieruchomości i są
    własnością przedsiębiorstw przesyłowych.
    Na ww. działkach, na dzień wydania Decyzji ZRID (25.10.2022 r.), a także na dzień, w
    którym Decyzja ZRID stała się ostateczna (3.12.2022 r.) – występowały następujące
    naniesienia (zwane dalej łącznie jako: Naniesienia):
    Działka nr 3:
      - jezdnia o nawierzchni bitumicznej – budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego;
      - chodnik z płyt betonowych - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego;
      - znak drogowy - nie podlega regulacjom prawa budowlanego;
      - zjazd o nawierzchni z kostki brukowej – budowla – w rozumieniu prawa budowlanego.
    Działka nr 4:
      - droga o nawierzchni bitumicznej - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego;
      - chodnik z płyt betonowych 50x50 - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego;
      - barierka żeliwna – urządzenie budowlane – w rozumieniu prawa budowlanego;
      - trawnik.
    Działka nr 1 (niezabudowana):
      - ogrodzenie panelowe – urządzenie budowlane – w rozumieniu prawa budowlanego;
      - drzewa - klony;
      - trawnik.
    Działka nr 2, stanowiła trawnik z drzewem.
    Wyżej wskazane Naniesienia (poza ogrodzeniem panelowym stanowiącym własność
    użytkownika wieczystego) były własnością Miasta. Miasto nie poniosło kosztu podatku VAT
    przy nabyciu przedmiotowych nieruchomości. Naniesienia zostały nabyte przez Miasto
    wraz z ww. działkami z mocy prawa we wskazanych wyżej datach. Miasto począwszy od
    dnia nabycia z mocy prawa nie ponosiło wydatków na ulepszenia stanowiące co najmniej
    30% wartości początkowej ww. budowli należących do Miasta i znajdujących się na ww.
    działkach. Miasto nie wykorzystywało ww. nieruchomości wyłącznie do czynności
    podlegających zwolnieniu z podatku VAT.
    Ponadto Wnioskodawca wskazał, że:
      1) Na pytanie Organu o treści: „Czy działki nr 3, 4, 1 i 2, o których mowa we wniosku,
        były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych, np.

        najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to
        proszę wskazać odrębnie dla każdej działki:
        a) Na jaki okres była zawarta ww. umowa?
        b) Czy była to umowa odpłatna czy nieodpłatna?”
        Wnioskodawca podał, że:
        Dla działek 3 i 2 nie były zawierane umowy cywilnoprawne.
        Dla działki 1 zgodnie z zapisami księgi wieczystej ... dla dawnej działki gruntu nr 360
        o pw. 1751 m² (po podziale geodezyjnym działki nr: 1, 5 i 6) ustanowiono prawo
        użytkowania wieczystego do dnia 13.09.2100 r., podstawą wpisu był akt notarialny
        nr ... z dnia 28.12.2000 r. na rzecz ... jako komunalnego zakładu budżetowego.
        Prawo użytkowania wieczystego dla wskazanej nieruchomości było odpłatne.
        Dla działki 4, tak jak Miasto wskazało we wniosku do Dyrektora KIS - ustanowione
        zostało ograniczone prawo rzeczowe – umowa ustanowienia służebność przesyłu
        na rzecz ... Sp. z o.o. (należy wskazać, że ... Sp. z o.o. z siedzibą w ... wstąpił z dniem
        3 stycznia 2024 r. w prawa i obowiązki ...sp. z o.o. z uwagi na połączenie z tym
        dniem Spółek: ...sp. z o.o., KRS ... z ... sp. z o.o., KRS ... w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Ksh).
        Dział III KW ... stanowi: odpłatna służebność przesyłu na czas nieoznaczony dla
        istniejącej infrastruktury przesyłowej stanowiących własność Spółki, na której to
        nieruchomości znajduje się: magistrala wodociągowa, przyłącze wodociągowe, sieć
        kanalizacji ogólnospławnej. Zgodnie z art. 12 ust. 4c ustawy o szczególnych
        zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, jeżeli na
        nieruchomości lub prawie użytkowania wieczystego tej nieruchomości zostały
        ustanowione ograniczone prawa rzeczowe z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu
        na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna, prawa te wygasają.
      2) Na pytanie Organu o treści: „Czy w stosunku do budowli – będących Państwa
        własnością – znajdujących się na działkach nr 3 i 4 nastąpiło pierwsze zasiedlenie w
        rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
        usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.)? (...)” Wnioskodawca podał, że:
        Działka nr 3:
      - jezdnia o nawierzchni bitumicznej – budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
        o podatku od towarów i usług,
      - chodnik z płyt betonowych - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
        o podatku od towarów i usług,
      - zjazd o nawierzchni z kostki brukowej – budowla – w rozumieniu prawa
        budowlanego - nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
        o podatku od towarów i usług.
        Działka nr 4:
      - droga o nawierzchni bitumicznej - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
        o podatku od towarów i usług,
      - chodnik z płyt betonowych 50x50 - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy
        o podatku od towarów i usług.
      3) Na pytanie Organu o treści: „Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a momentem
        dostawy ww. budowli upłynął okres dłuższy niż 2 lata? (...)” Wnioskodawca podał, że:
        Działka nr 3:

      - jezdnia o nawierzchni bitumicznej – budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - od pierwszego zasiedlenia budowli upłynął okres dłuży niż 2 lata,
      - chodnik z płyt betonowych - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - od pierwszego zasiedlenia budowli upłynął okres dłuży niż 2 lata,
      - zjazd o nawierzchni z kostki brukowej – budowla – w rozumieniu prawa
        budowlanego - od pierwszego zasiedlenia budowli upłynął okres dłuży niż 2 lata.
        Działka nr 4:
      - droga o nawierzchni bitumicznej - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - od pierwszego zasiedlenia budowli upłynął okres dłuży niż 2 lata,
      - chodnik z płyt betonowych 50x50 - budowla, obiekt liniowy – w rozumieniu prawa
        budowlanego - od pierwszego zasiedlenia budowli upłynął okres dłuży niż 2 lata.
      4) Dla działki numer 1, leżącej na terenach o różnym przeznaczeniu planistycznym,
        wyznaczone są linie rozgraniczające te przeznaczenia. Przeznaczenie uzupełniające
        dotyczy całej działki. Każde z przeznaczeń na działce 1 przewiduje możliwość
        posadowienia sieci i infrastruktury technicznej.
    Pytania
      1. Czy dostawa Działek nr 1 w obrębie ... oraz nr 2 w obrębie ... nie jest zwolniona z
        podatku od towarów i usług na postawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i
        konsekwentnie jest opodatkowana VAT?
      2. Czy dostawa Działek nr 3 w obrębie ... oraz nr 4 w obrębie ... wraz ze znajdującymi
        się na nich Naniesieniami jest zwolniona z podatku od towarów i usług na postawie
        art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Zdaniem Wnioskodawcy dostawa opisanych w stanie faktycznym Działek nr 1 w
        obrębie ... oraz nr 2 w obrębie ... nie podlega zwolnieniu z opodatkowania
        podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i
        konsekwentnie jest opodatkowana VAT.
      2. Zdaniem Wnioskodawcy dostawa opisanych w stanie faktycznym Działek nr 3 w
        obrębie ... oraz nr 4 w obrębie ... wraz ze znajdującymi się na nich Naniesieniami
        podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie
        art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Działki nr 3 w obrębie ... oraz nr 4 w obrębie ...:
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą
    budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Ustawa o VAT zawiera przy tym własną definicję pierwszego zasiedlenia (art. 2 pkt 14
    ustawy o VAT) - przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki
    poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co
    najmniej 30% wartości początkowej.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostaw budynków lub budowli trwale
    z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy

    opodatkowania podatkiem VAT nie wyodrębnia się wartości gruntu. Tym samym, sposób
    opodatkowania sprzedawanego budynku/budowli lub ich części będzie wyznaczał
    właściwe opodatkowanie dostawy prawa własności działki.
    Uznanie przez ustawodawcę za pierwsze zasiedlenie także czynności oddania budynku
    /budowli do użytkowania po ulepszeniu stanowiącym co najmniej 30% wartości
    początkowej oznacza, że ustawodawca dopuszcza/przewiduje, że budynek/budowla (lub
    ich część) może być przedmiotem tzw. pierwszego zasiedlenia wielokrotnie (za każdym
    razem, kiedy dokonane zostaną ulepszenia stanowiące co najmniej 30% wartości
    początkowej budynku/budowli). Ulepszenie, o którym mowa w przepisach o podatkach
    dochodowych (art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) może mieć miejsce na
    skutek: przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji środka
    trwałego.
    Przedmiotowe nieruchomości stanowiące Działki nr 3 oraz 4 – grunt z Naniesieniami,
    Miasto nabyło z mocy prawa z dniem 1.01.1996 r. Miasto począwszy od 1996 r. nie
    ponosiło wydatków na ulepszenia stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej
    Naniesień (stanowiących budowle). Zatem, do pierwszego zasiedlenia Naniesień
    (stanowiących budowle) doszło najpóźniej w 1996 r., bowiem nabycie nieruchomości z
    mocy prawa stanowi zdarzenie generujące pierwsze zasiedlenie. W konsekwencji oznacza
    to, że od pierwszego zasiedlenia Naniesień (budowli) minął już okres dłuższy niż 2 lata,
    zatem dostawa Naniesień (stanowiących budowle) w związku z wywłaszczeniem będzie
    korzystać ze zwolnienia z VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT i
    wyznaczać konsekwencje w podatku VAT, które mają zastosowanie do dostawy Działek nr
    3 oraz 4 wraz ze znajdującymi się na nich Naniesieniami.
    Taki pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez
    organy podatkowe, czego przykładem są np. interpretacje indywidualne Dyrektora KIS: Nr
    0114-KDIP4-1.4012.130.2022.2.DP z 13.06.2022 r., Nr 0114-KDIP4-3.4012.815.2021.2.DM z
    18.02.2022 r. oraz Nr 0112-KDIL1-1.4012.796.2021.3.MB z 2.02.2022 r.:
    „(...) Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli
    w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego
    zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do
    chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię
    opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle lub ich
    części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny
    budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy
    dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. (...)
    Mając na uwadze przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro dostawa
    przedmiotowej budowli - chodnika z płytek betonowych z krawężnikiem korzysta ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to ze zwolnienia od
    podatku, korzysta również dostawa gruntu, na którym budowla ta jest posadowiona, w
    oparciu o przepis art. 29a ust. 8 ustawy.”
    Działki nr 1 w obrębie ... oraz nr 2 w obrębie ...:

    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT,
    terenem budowlanym są grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie
    z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
    przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.), ustalenie
    przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 2 tej ustawy, w
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że działki niezabudowane są objęte ww.
    zwolnieniem z VAT, jeżeli zgodnie z mpzp nie zostały przeznaczone pod zabudowę, nie
    została wydana dla nich decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu albo
    decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego.
    Odnosząc powyższe do dostawy Działki nr 2 i Działki nr 1, obszar działek był objęty
    ustaleniami mpzp przewidującymi zabudowę, co w konsekwencji oznacza, że
    przedmiotem dostawy jest teren budowlany. Dostawa Działki nr 2 i Działki nr 1 nie będzie
    korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT i będzie
    opodatkowana VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z ww. przepisami grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary
    w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia
    prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na
    przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do
    faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra, a ponadto musi to
    być czynność odpłatna.
    Zatem, w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i
    na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Co do zasady dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest
    „odpłatność” za daną czynność, co wynika wprost z powołanego wyżej przepisu art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Z przywołanego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że czynność polegająca
    na przeniesieniu z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (np.
    nieruchomości) w zamian za odszkodowanie stanowi dostawę towarów. W tej sytuacji bez
    znaczenia jest fakt, że dostawa nie jest de facto następstwem decyzji właściciela, lecz
    wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego prawa. Odszkodowanie w
    tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną. W konsekwencji należy stwierdzić, że
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (w tym np.
    nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo odszkodowanie,
    lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności nieruchomości w zamian za
    wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością
    wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru.
    Aby doszło do odpłatnej dostawy towarów z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT muszą wystąpić wszystkie elementy składające się na tę
    czynność, tj. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel oraz
    otrzymanie zapłaty odszkodowania z tego tytułu. Oznacza to, że przeniesienie z mocy
    prawa prawa własności towarów nabiera odpłatnego charakteru dopiero w momencie
    otrzymania przez stronę wywłaszczoną zapłaty odszkodowania z tego tytułu.

    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami podatku od
    towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Analiza powyższego prowadzi zatem do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie
    spełnione zostały przesłanki warunkujące uznanie opisanej transakcji za dostawę towarów
    dokonywaną przez podmiot, który w odniesieniu do niej działa w charakterze podatnika
    VAT.
    Wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie mogą Państwo skorzystać z wyłączenia z
    opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. W przypadku wywłaszczenia
    nieruchomości za odszkodowaniem nie są bowiem realizowane zadania, dla realizacji
    których organ ten został powołany. Dokonując przeniesienia prawa do rozporządzania
    nieruchomością, jak już powyżej wskazano, Miasto nie realizuje bowiem ani zadań
    własnych, ani zleconych przez organ administracji rządowej.
    Oznacza to, że dostawa taka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dochodzi bowiem do przeniesienia na inny podmiot – nabywcę – prawa do dysponowania
    towarem jak właściciel. Ponadto, w przedmiotowej sprawie ma miejsce odpłatna dostawa
    towarów, przy czym odszkodowanie stanowi wynagrodzenie za przeniesienie własności
    tych gruntów.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Na
    podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych przysługuje Państwu jako byłemu właścicielowi nieruchomości
    (działki nr 3, 4, 1 i 2) odszkodowanie za nieruchomości, które zostały przejęte przez Skarb
    Państwa, na podstawie decyzji Wojewody ... Nr ... z dnia 25 października 2022 r.,
    zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, ostatecznej z dniem 3 grudnia 2022 r.
    Zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie dróg publicznych, a także
    organy właściwe w tych sprawach, reguluje ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych
    zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 311).
    Należy wskazać, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Przepis art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji
    drogowych w trybie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

    inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej zastępuje decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, o której mowa w art.
    4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 5 ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Na podstawie art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    Jak stanowi art. 23 ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    W świetle art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    Z kolei w myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Wskazać należy, że art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w swojej treści odwołuje się
    bezpośrednio do regulacji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, który definiuje przedmiot
    opodatkowania podatkiem VAT wskazując, iż opodatkowaniu tym podatkiem podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.
    Zatem, biorąc pod uwagę szczególny rodzaj dostawy towarów jakim jest przeniesienie
    prawa własności towarów z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
    imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa należy uznać, że ma miejsce
    dostawa towarów w zamian za odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję
    wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę
    faktycznie odpłatną – objętą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Ponadto

    zaznaczyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega samo
    odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności nieruchomości
    w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami zmiana przeznaczenia wywłaszczonej
    nieruchomości z terenu niebędącego terenem przeznaczonym pod zabudowę na teren
    przeznaczony pod zabudowę odbywa się w tym samym momencie, w którym
    nieruchomość ta staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub odpowiednich
    jednostek samorządu terytorialnego. Zmiana ta nie wystąpiłaby, gdyby nie doszło do
    czynności wywłaszczenia.
    W niniejszej sprawie należy wskazać, że skoro decyzja Nr ... z dnia 25 października 2022 r.
    o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna 3 grudnia 2022 r., to
    wywłaszczone nieruchomości należy opodatkować z uwzględnieniem ich przeznaczenia
    sprzed wywłaszczenia.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy o VAT.
    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że opodatkowaniu podlegają i nie korzystają ze zwolnienia na
    podstawie ww. przepisu te dostawy gruntów niezabudowanych, które stanowią tereny
    budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
    Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych, będących gruntami innymi niż budowlane
    lub przeznaczone pod zabudowę, np. gruntami rolnymi czy leśnymi bez prawa zabudowy,
    jest zwolniona od podatku od towarów i usług.
    Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do
    przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.), regulującej zasady kształtowania
    polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji
    rządowej.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

      a) lokalizacje inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego,
      b) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego
    decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Z zapisów wyżej cytowanego przepisu wynika, że przez decyzję o warunkach zabudowy i
    zagospodarowaniu terenu należy rozumieć zarówno decyzję o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego, jak i decyzję o warunkach zabudowy.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycji celu publicznego – należy przez to rozumieć
      działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym,
      wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje
      międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar
      metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz
      źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6
      ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r.
      poz. 344, z późn. zm.)
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT, ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych
    przepisach warunki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po
    spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a
    tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się
    bezzasadne.
    Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dla terenów niezabudowanych oraz na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT dla dostawy działek zabudowanych,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
      · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.

    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków dokonywanej wraz z dostawą gruntu,
    na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje
    się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części
    trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku” i „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) zwanej dalej
    ustawą Prawo budowlane.
    Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej
      architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Na podstawie art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    Na mocy art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący
      budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty,
      wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty
      antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
      reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
      zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
      oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje
      oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu,
      budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
      technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
      wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
      maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
      składających się na całość użytkową.
    Natomiast w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z
      obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
      przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu
      lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place
      pod śmietniki.
    W tym miejscu należy przywołać przepis art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny.
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy
    rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
      · grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
      · budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
      · części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Według art. 47 § 3 ustawy Kodeks cywilny:
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
      części składowych.
    Jak stanowi art. 48 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    W świetle art. 49 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeśli znajdujące się na działce części infrastruktury
    wodociągowej, kanalizacyjnej, ciepłowniczej, gazowej i elektrycznej są przyłączone do
    przedsiębiorstw świadczących usługi wodociągowe, kanalizacyjnej oraz
    elektroenergetyczne, to stanowią one własność tych przedsiębiorstw.
    Odnosząc się do kwestii opodatkowania podatkiem VAT dostawy działki nr 1 należy
    zauważyć, że na tej działce znajduje się ogrodzenie panelowe (urządzenie budowlane)
    stanowiące własność użytkownika wieczystego oraz drzewa – klony i trawnik.
    Mając na uwadze, iż ogrodzenie panelowe, będące urządzeniem budowlanym, znajdujące
    się na działce nr 1 jest właśnością podmiotu trzeciego, to dostawa ww. naniesienia nie
    stanowi po Państwa stronie dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, skoro na ww. działce nie ma naniesień budowlanych stanowiących budynki
    lub budowle w rozumieniu przepisów Prawo budowlane, uznać należy, iż przedmiotem tej
    dostawy jest grunt niezabudowany.
    Z opisu sprawy wynika, że działka nr 1 położona jest częściowo w jednostce urbanistycznej
    2KDZ+T - tereny dróg publicznych – ulice zbiorcze z tramwajem, częściowo 15.1.U/KS –

    tereny zabudowy usługowej i komunikacji samochodowej oraz 15.2.ZP/US – tereny zieleni
    urządzonej i urządzeń sportowych, rekreacyjnych i dydaktycznych (przeznaczenie
    uzupełniające wskazało możliwość posadowienie na terenie sieci i urządzeń infrastruktury
    technicznej). Dla ww. działki, leżącej na terenach o różnym przeznaczeniu planistycznym,
    wyznaczone są linie rozgraniczające te przeznaczenia. Przeznaczenie uzupełniające
    dotyczy całej działki. Każde z przeznaczeń na tej działce przewiduje możliwość
    posadowienia sieci i infrastruktury technicznej
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa
    należy stwierdzić, że skoro działka nr 1 jest niezabudowana oraz w dacie wydania Decyzji
    ZRID i na dzień ostateczności Decyzji ZRID obowiązywał miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, który przewidywał możliwość zabudowy ww. działki,
    to uznać należy, że działka ta jest terenem budowlanym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy
    o VAT. Tym samym dostawa tej działki nie korzysta ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Odnośnie natomiast dostawy działki nr 2 należy zauważyć, że jak Państwo podali na tej
    działce znajduje się doziemna sieć elektroenergetyczna niskiego napięcia (budowla) i
    doziemna sieć telekomunikacyjna (budowla) stanowiące własność przedsiębiorstw
    przesyłowych oraz trawnik z drzewem.
    Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy
    przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla,
    niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle
    prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów
    i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak
    właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym), a zatem
    przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).
    Wobec tak przedstawionego opisu sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa należy
    stwierdzić, że skoro ww. naniesienia znajdujące się na działce nr 2 nie były Państwa
    własnością, tj. doziemna sieć elektroenergetyczna niskiego napięcia i doziemna sieć
    telekomunikacyjna, stanowią własność przedsiębiorstw przesyłowych, to nie sposób
    przyjąć, że dokonali Państwo dostawy gruntu wraz z naniesieniami znajdującymi się na
    ww. działce, bowiem to podmioty trzecie, a nie Państwo są w faktycznym posiadaniu
    naniesień i korzystają z nich jak właściciel, a w konsekwencji dostawa ww. naniesień nie
    stanowi po Państwa stronie dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tak więc, w przypadku dostawy wywłaszczonej nieruchomości gruntowej stanowiącej
    działkę nr 2, przedmiotem dostawy jest wyłącznie grunt, którego jednak nie można uznać
    za grunt niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, bowiem
    posadowione są na nim budowle.
    Zatem dostawa działki nr 2 nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest
    zabudowany.
    Powyższy pogląd znajduje swoje potwierdzenie np. w wyroku NSA z 5 lutego 2019 r. sygn.
    akt I FSK 44/17, w którym Sąd wskazał:
      (...) W świetle powyższego należy uznać, że określenie „teren niezabudowany”
      oznacza taki teren, na którym nie występują obiekty budowlane (budynki, budowle),
      przy czym dla oceny zabudowania bez znaczenia musi pozostać, jaka część
      wydzielonego terenu pokryta została obiektami budowlanymi, jak również czy
      zabudowę stanowią obiekty w całości, czy też części obiektów z uwagi na ich
      posadowienie w granicach wyodrębnionych, różnych zrazem terenów (sąsiadujących
      działek). Kwalifikacja terenu jako zabudowanego (niebędącego terenem
      niezabudowanym) nie wyklucza tego, że w okolicznościach takich, jak przedstawione
      we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, przedmiotem planowanej

      dostawy będzie sam grunt, skoro Miastu nie przysługuje prawo do części budynków,
      które zachodzą na działkę stanowiącą jego własność. W takich bowiem warunkach
      Miasto nie będzie przenosić prawa do rozporządzania budynkami jak właściciel (art.
      7 ust. 1 ab inito u.p.t.u.), a jedynie w odniesieniu do gruntu. Nie zmienia to jednak
      tego, że stanowiący przedmiot planowanej transakcji grunt będzie gruntem
      zabudowanym (nie będzie gruntem niezabudowanym). Pojęcie „zabudowania”
      gruntu, tak jak ono funkcjonuje w języku potocznym, abstrahuje od kwestii prawa do
      zabudowy (do obiektów budowlanych) i dotyczy obiektywnego stanu naniesienia
      budynków i budowli w terenie. Wobec tego zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust.
      1 pkt 9 u.p.t.u., jako odnoszące się do terenu niezabudowanego, nie obejmuje
      gruntu, na którym posadowione są budynki bądź budowle, a nawet ich części.”
    NSA podziela również ten pogląd w wyroku z 30 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 889/16.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie odnośnie dostawy działek 1 i 2 nie zaistniały
    przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, to
    należy przeanalizować czy zaistnieją przesłanki dające prawo do zastosowania zwolnienia
    wynikającego z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że nieruchomości (działki nr 1 i 2) nabyli Państwo z mocy prawa
    27.05.1990 r., na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające
    ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o którym
    mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1
    pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku
    na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co
    wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a
    więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika
    z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić, że
    przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu działek nr 1
    i 2 lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.
    Ponadto - jak wskazali Państwo w opisie sprawy – ww. działki nie były wykorzystywane
    wyłącznie do czynności podlegających zwolnieniu z podatku VAT.
    Tym samym, nie zostały spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
    niezbędne do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy stwierdzam, że
    dostawa działek nr 1 i 2 nie korzysta ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    powołanych wyżej przepisach, gdyż jak wskazano nie zostały spełnione warunki do
    zastosowania ww. zwolnień od podatku w stosunku do dostawy ww. działek.

    Skoro dostawa w trybie wywłaszczenia ww. działek nie korzysta ze zwolnienia od podatku
    na podstawie ww. przepisów, to dostawa ta winna podlegać opodatkowaniu podatkiem
    VAT z zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług.
    W odniesieniu natomiast do kwestii zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT dostawy działek nr 3 i 4 należy zauważyć, że jak Państwo wskazali:
      - na działce numer 3 znajduje się sieć elektroenergetyczna (budowla), sieć
        wodociągowa (budowla), sieć telefoniczna (budowla) oraz jezdnia o nawierzchni
        bitumicznej (budowla), chodnik z płyt betonowych (budowla), znak drogowy (nie
        podlega regulacjom prawa budowlanego), zjazd o nawierzchni z kostki brukowej
        (budowla);
      - na działce numer 4 znajduje się doziemna sieć elektroenergetyczna niskiego napięcia
        (budowla), doziemna sieć telekomunikacyjna (budowla) oraz droga o nawierzchni
        bitumicznej (budowla), chodnik z płyt betonowych (budowla), barierka żeliwna
        (urządzenie budowlane), trawnik.
    Podkreślenia wymaga, że - jak Państwo podali - sieci uzbrojenia terenu są własnością
    przedsiębiorstw przesyłowych, natomiast naniesienia budowlane były Państwa własnością.
    Odnosząc się zatem do naniesień w postaci sieci technicznego uzbrojenia terenu
    będących własnością przedsiębiorstw przesyłowych – jak już wyżej wskazałem – skoro to
    ww. podmioty trzecie, a nie Państwo jako zbywający, znajdują się w faktycznym
    posiadaniu naniesień i korzystają z nich jak właściciele, to dostawa ww. sieci nie stanowiła
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ponadto z opisu sprawy wynika, że w stosunku do budowli będących Państwa własnością,
    znajdujących się na działkach numer 3 i 4 nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art.
    2 pkt 14 ustawy o VAT. Od pierwszego zasiedlenia budowli upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
    Ponadto – jak wynika z okoliczności sprawy – od momentu nabycia nie ponosili Państwo
    na ww. budowle będące Państwa własnością wydatków na ulepszenie, których wartość
    stanowiłaby co najmniej 30% wartości początkowej. Tym samym w odniesieniu do
    transakcji dostawy ww. budowli, tj. jezdni o nawierzchni bitumicznej, chodnika z płyt
    betonowych, zjazdu o nawierzchni z kostki brukowej, drogi o nawierzchni bitumicznej,
    chodnika z płyt betonowych, posadowionych na ww. działkach, spełnione zostały
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, określone w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    W tym miejscu zaznaczyć należy, iż na działce nr 4 znajdujące się również barierka żeliwna,
    która – jak Państwo wskazali – jest urządzeniem budowlanym. Urządzenie budowlane
    stanowi urządzenie techniczne związane z obiektem budowlanym zapewniające
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie jest to samodzielna
    budowla zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy o VAT, którą uznaje się za towar na
    gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenie to należy traktować, jako
    element przynależny do obiektu budowlanego, w okolicznościach niniejszej sprawy do
    ww. budowli i opodatkować łącznie z tym obiektem, z którym jest powiązane a tym samym
    należy przypisać stawkę właściwą dla całego sprzedawanego obiektu budowlanego.
    Jednocześnie, jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega
    opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione.
    W związku z powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – dostawa gruntu, z
    którym związane są ww. budowle, również jest zwolniona od podatku. A zatem dostawa
    gruntu, na którym znajdują się ww. budowle (jezdnia o nawierzchni bitumicznej, chodnik z
    płyt betonowych, zjazd o nawierzchni z kostki brukowej, droga o nawierzchni bitumicznej,
    chodnik z płyt betonowych) również korzysta ze zwolniona z podatku VAT stosowanie do
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie
    mogą być rozpatrzone.
    Jednocześnie podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa
    podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania
    podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się
    wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa
    podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego podanego przez Państwa. Tut. Organ
    informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w
    przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa

    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.