Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.46.2018.1.HD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-29
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą świadczeń pomocowych dla rolników.
Słowa kluczowe: działalność-działalność rolnicza; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód; przychód-źródła przychodu; płatnik; rolnictwo; rolnik; świadczenie-świadczenie pieniężne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2018 r. (data wpływu 30 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą świadczeń pomocowych dla rolników – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z wypłatą świadczeń pomocowych dla rolników.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka – Wnioskodawca działa jako jednolity ogólnopolski koncern, w którego skład wchodzi siedem Oddziałów produkujących cukier, zlokalizowanych na terenie pięciu województw.

Podczas kampanii cukrowniczej, która co do zasady przypada na okres od października do grudnia każdego roku, Spółka dokonuje od Plantatorów nabyć płodów rolnych – buraków cukrowych pochodzących z ich upraw.

W dniu 15 września 2011 r. Zarząd Spółki przyjął uchwałę o utworzeniu „Programu…” (dalej: Program lub fundusz pomocowy), z którego Spółka zamierza wypłacić świadczenia pomocowe tym Plantatorom, którzy na skutek niekorzystnych warunków pogodowych nie mogli wykopać, a tym samym dostarczyć do Spółki zakontraktowanych ilości buraków cukrowych.

Zasady i warunki gromadzenia środków na poczet Programu i korzystania z tych środków określają Regulamin Programu (dalej: Regulamin), ustalony w formie porozumienia pomiędzy Spółką a Radą Związków Plantatorów Buraków Cukrowych działającą przy Spółce, stanowiący Załącznik nr 1 do ww. uchwały Zarządu oraz Ramowe zasady gospodarowania środkami pieniężnymi Programu przyjęte przez Spółkę dnia 16 stycznia 2012 r.

Zgodnie z Regulaminem, Program został powołany wspólnie przez Spółkę i Radę Związków Plantatorów Buraków Cukrowych działającą przy Spółce i skupiającą dostawców buraków cukrowych, z którymi Spółka zawarła umowy kontraktacji.

W ramach Programu utworzono fundusz pomocowy przeznaczony na wsparcie Plantatorów (bądź ich spadkobierców lub następców prawnych), którzy ponieśli szkody w danym roku gospodarczym wskutek zamarznięcia plantacji buraków cukrowych lub wystąpienia niekorzystnych zjawisk meteorologicznych, tj. przymrozków wiosennych, ulewnego deszczu oraz gradobicia i w konsekwencji braku możliwości zbioru buraków w czasie kampanii cukrowniczej.

Do Programu przystępują Plantatorzy, którzy zawrą ze Spółką umowę kontraktacyjną i potwierdzą uczestnictwo w Programie przy zawarciu umowy bądź w formie aneksu do umowy przed rozpoczęciem zbioru buraków cukrowych.

Fundusz pomocowy jest tworzony i finansowany w równych częściach ze środków Spółki i Plantatorów uczestniczących w Programie. Przyjęty w Regulaminie mechanizm wpłat przewiduje, że od każdej tony buraków kontraktowanych przez Spółkę kwota 0,20 zł jest przekazywana na wyodrębniony rachunek bankowy prowadzony dla Programu przez Spółkę, przy czym 0,10 zł jest potrącana z ceny buraków kontraktowanych należnej Plantatorowi, a kwota 0,10 zł pochodzi ze środków pieniężnych Spółki. Dodatkowo, odsetki od środków gromadzonych w Programie powiększają wartość funduszu pomocowego.

O przyznaniu i wysokości świadczenia z Programu decyduje ośmioosobowa Komisja, w skład której wchodzi czterech przedstawicieli Spółki i czterech przedstawicieli Rady Związków Plantatorów Buraków Cukrowych działającej przy Spółce. Do Komisji Spółka wyznacza Przewodniczącego, natomiast Rada – Zastępcę.

Aktualnie, na skutek niekorzystnych warunków pogodowych, część Plantatorów nie była w stanie wykopać wszystkich buraków cukrowych, w związku z tym Spółka w porozumieniu z Komisją planuje wypłacić osobom uprawnionym świadczenia pomocowe ze środków Programu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Spółka będzie płatnikiem podatku w przypadku dokonywania wypłaty, tytułem pomocy finansowej, ze środków pieniężnych pochodzących z „Programu…” osobom do tego uprawnionym, w związku ze zdarzeniami określonymi w Regulaminie ww. Programu?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia pomocowe wypłacane Plantatorom z Programu kwalifikują się jako „przychody z działalności rolniczej”, są przez to wyłączone z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odpowiednio ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Na podstawie przysługującej stronom swobody zawierania umów, zgodnie z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, Spółka zawarła z Plantatorami komplementarną do umowy kontraktacyjnej umowę w ramach Programu, pozwalającą z dostępnych środków Programu, na usuwanie skutków szkód finansowych ponoszonych przez Plantatorów na wypadek strat w uprawach buraków cukrowych.

Przez umowę wynikającą z Programu Spółka tworzy ścisłą relację z Plantatorami i zabezpiecza w perspektywie długoterminowej dostawy buraków cukrowych w ilościach określonych w umowach kontraktacji. Dla Plantatorów natomiast umowa ta oznacza niezakłócony proces działania, nawet w przypadku pojawienia się niekorzystnych warunków pogodowych i poniesienia strat w uprawach buraków cukrowych.

Świadczenie pomocowe jest więc świadczeniem integralnie związanym z prowadzoną przez Plantatorów działalnością rolniczą polegającą na uprawie buraków cukrowych.

Zgodnie z definicją legalną zamieszczoną w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych (\`(...)\`) w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw.

Minister Finansów w wyjaśnieniach nr 4711/K dotyczących działalności rolniczej dostępnych na stronie internetowej w Systemie Informacji Podatkowej wskazuje, że: „stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie rożni się w sposób istotny od stanu, w jakim produkt ten znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu. Zastosowanie wobec produktu określonych procesów technologicznych, na skutek czego nabrał on nowych cech czy właściwości, wyklucza uznanie produktu za nieprzetworzony”.

W świetle powyższego należy uznać, że produkcja buraka cukrowego polegająca na wysiewie nasion i wykopaniu dojrzałych korzeni jest działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji przychody z tej działalności podlegają wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W wyjaśnieniach nr 4711/K Minister Finansów określa również, że: „przychody z działalności rolniczej nie podlegają ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych niezależnie od tego, czy przedmiotowa działalność jest prowadzona na gruntach własnych czy też wydzierżawionych od innych podmiotów. Jest to produkcja wykonywana na gruntach znajdujących się we władaniu podatnika i jest prowadzona przez niego w sposób bezpośredni (własna produkcja rolnicza)”.

Mając na uwadze, że produkcja buraków cukrowych jest działalnością rolniczą w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy uznać, że świadczenia pomocowe otrzymywane przez Plantatorów buraków cukrowych w ramach Programu są przychodem z tej działalności.

Zdaniem Wnioskodawcy świadczenie pomocowe jako świadczenie quasi odszkodowawcze, wynikające bezpośrednio z faktu zawarcia przez Plantatora umowy kontraktacyjnej ze Spółką, jest przychodem z działalności rolniczej.

Stanowisko to potwierdzają wyjaśnienia nr 4711/K Ministra Finansów, w których czytamy, iż „definicja działalności rolniczej określa w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej. Przyjmując tę działalność za źródło przychodów należy uznać wszystkie przychody z tego źródła za ich integralną część.” W dalszej części Minister Finansów wyjaśnia, iż „do przychodów z działalności rolniczej zalicza się m.in.: odszkodowania w uprawach rolnych lub środkach trwałych służących działalności rolniczej” (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 2 grudnia 2015 r., I SA/Bk 565/15).

Wyjaśnienia Ministra Finansów wprowadzają porządek do linii interpretacyjnej administracji skarbowej odnośnie przychodów z działalności rolniczej potwierdzając, że „przychody z działalności rolniczej” jako zwrot normatywny oznaczają odwołanie się ustawodawcy do efektów działalności rolniczej (jej przychodów), a nie do działalności rolniczej jako takiej. Zakres definicji legalnej nie może być interpretowany rozszerzająco, z drugiej jednak strony „przychody z działalności rolniczej” wyznaczają cezurę wskazując przychody, które są wyłączone na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z opodatkowania. Są to te przychody, które mają integralny związek z działalnością rolniczą (por. wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 2010 r., II FSK 746/09).

W związku z powyższą klasyfikacją świadczeń pomocowych Spółka nie będzie płatnikiem podatku w przypadku dokonywania wypłaty, tytułem pomocy finansowej, ze środków pieniężnych pochodzących z „Programu\`(...)\`” osobom do tego uprawnionym, w związku ze zdarzeniami określonymi w Regulaminie ww. Programu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2032, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednakże – na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Konsekwencją uregulowań zawartych w powołanym przepisie jest wprowadzona – dla celów tej ustawy – zawarta w art. 2 ust. 2 definicja działalności rolniczej oraz w art. 2 ust. 3 definicja działów specjalnych produkcji rolnej (z których uzyskiwane dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym).

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc – w przypadku roślin,
2.  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

*   licząc od dnia nabycia.

Z kolei zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tworzącą katalog zamknięty – działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Z wniosku wynika, że Spółka – Wnioskodawca działa jako jednolity ogólnopolski koncern, w którego skład wchodzi siedem Oddziałów produkujących cukier, zlokalizowanych na terenie pięciu województw. Podczas kampanii cukrowniczej, która co do zasady przypada na okres od października do grudnia każdego roku Spółka dokonuje od Plantatorów nabyć płodów rolnych – buraków cukrowych pochodzących z ich upraw. W dniu 15 września 2011 r. Zarząd Spółki przyjął uchwałę o utworzeniu „Programu\`(...)\`” (dalej: Program lub fundusz pomocowy), z którego Spółka zamierza wypłacić świadczenia pomocowe tym Plantatorom, którzy na skutek niekorzystnych warunków pogodowych nie mogli wykopać, a tym samym dostarczyć do Spółki zakontraktowanych ilości buraków cukrowych. Zasady i warunki gromadzenia środków na poczet Programu i korzystania z tych środków określają Regulamin Programu (dalej: Regulamin), ustalony w formie porozumienia pomiędzy Spółką a Radą Związków Plantatorów Buraków Cukrowych działającą przy Spółce, stanowiący Załącznik nr 1 do ww. uchwały Zarządu oraz Ramowe zasady gospodarowania środkami pieniężnymi Programu przyjęte przez Spółkę dnia 16 stycznia 2012 r.

Zgodnie z Regulaminem, Program został powołany wspólnie przez Spółkę i Radę Związków Plantatorów Buraków Cukrowych działającą przy Spółce skupiającą dostawców buraków cukrowych, z którymi Spółka zawarła umowy kontraktacji. W ramach Programu utworzono fundusz pomocowy przeznaczony na wsparcie Plantatorów (bądź ich spadkobierców lub następców prawnych), którzy ponieśli szkody w danym roku gospodarczym wskutek zamarznięcia plantacji buraków cukrowych lub wystąpienia niekorzystnych zjawisk meteorologicznych, tj. przymrozków wiosennych, ulewnego deszczu oraz gradobicia i w konsekwencji braku możliwości zbioru buraków w czasie kampanii cukrowniczej. Do Programu przystępują Plantatorzy, którzy zawrą ze Spółką umowę kontraktacyjną i potwierdzą uczestnictwo w Programie przy zawarciu umowy bądź w formie aneksu do umowy przed rozpoczęciem zbioru buraków cukrowych. Fundusz pomocowy jest tworzony i finansowany w równych częściach ze środków Spółki i Plantatorów uczestniczących w Programie. Przyjęty w Regulaminie mechanizm wpłat przewiduje, że od każdej tony buraków kontraktowanych przez Spółkę kwota 0,20 zł jest przekazywana na wyodrębniony rachunek bankowy prowadzony dla Programu przez Spółkę, przy czym 0,10 zł jest potrącana z ceny buraków kontraktowanych należnej Plantatorowi, a kwota 0,10 zł pochodzi ze środków pieniężnych Spółki. Dodatkowo, odsetki od środków gromadzonych w Programie powiększają wartość funduszu pomocowego. O przyznaniu i wysokości świadczenia z Programu decyduje ośmioosobowa Komisja, w skład której wchodzi czterech przedstawicieli Spółki i czterech przedstawicieli Rady Związków Plantatorów Buraków Cukrowych działającej przy Spółce. Do Komisji Spółka wyznacza Przewodniczącego, natomiast Rada – Zastępcę. Aktualnie, na skutek niekorzystnych warunków pogodowych, część Plantatorów nie była w stanie wykopać wszystkich buraków cukrowych, w związku z tym Spółka w porozumieniu z Komisją planuje wypłacić osobom uprawnionym świadczenia pomocowe ze środków Programu.

Mając na uwadze powołane przepisy stwierdzić należy, że ustawodawca precyzuje wyraźnie, co dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w ww. art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzącym z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Definicja ta określa więc w ujęciu rzeczowym rodzaje działalności zaliczane do działalności rolniczej. Przyjmując zatem tę działalność za źródło przychodów, wszystkie przychody z tego źródła uznać należy za ich integralną część. Do przychodów z działalności rolniczej zaliczyć również należy wszystkie świadczenia, które mają na celu pokrycie strat w prowadzonych uprawach.

Nie ulega zatem wątpliwości, że niekorzystne warunkami pogodowe, takie jak przymrozki wiosenne, ulewne deszcze oraz gradobicia wpływają na zmniejszenie przychodów z działalności rolniczej. W konsekwencji u Plantatorów buraków cukrowych nie będzie możliwy ich zbiór w czasie kampanii cukrowniczej, a tym samym nie będą mogli dostarczyć do Spółki zakontraktowanych ilości buraków cukrowych. Wobec tego wypłacenie przez Wnioskodawcę środków pomocowych Plantatorom, którzy zawrą ze Spółka umowę kontraktacyjną i potwierdzą uczestnictwo w Programie, będzie miało na celu rekompensatę poniesionych strat.

Świadczenie pomocowe, jako świadczenie quasi odszkodowawcze, wynikające bezpośrednio z faktu zawarcia przez Plantatorów umów kontraktacyjnych ze Spółką, będzie miało charakter rekompensaty, której celem jest możliwość uzyskania przez rolnika przychodów z działalności rolniczej w takiej wysokości, w jakiej uzyskałby, gdyby nie wystąpiły niekorzystne warunki pogodowe. W takiej sytuacji otrzymane przez Plantatorów świadczenia pomocowe uznać należy za przychody uzyskane z działalności rolniczej, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie wyłączenia spod opodatkowania tym podatkiem wyrażonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiadając zatem wprost na zadane we wniosku pytanie stwierdzić należy, że Spółka nie będzie płatnikiem podatku w przypadku dokonywania wypłaty, tytułem pomocy finansowej, ze środków pieniężnych pochodzących z „Programu\`(...)\`” osobom do tego uprawnionym.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja – zgodnie z zakresem wniosku – dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób fizycznych. Tutejszy organ w żaden sposób nie badał poprawności twierdzeń Wnioskodawcy z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.