Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.416.2018.1.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-28
Teza: Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że zwrot poniesionych wydatków za zużycie energii elektrycznej do zasilania przydomowych przepompowni ścieków właścicielom nieruchomości na podstawie zawartego porozumienia, stanowi przysporzenie majątkowe, które należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia imiennych informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i przesłania ich podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków).
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; koszt-zwrot kosztów; obowiązek-obowiązek płatnika; przychód-przychody z innych źródeł; zwrot-zwrot wydatków; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 lipca 2018 r. (data wpływu 1 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zakresie obowiązków płatnika w związku ze zwrotem kosztów energii elektrycznej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zakresie obowiązków płatnika w związku ze zwrotem kosztów energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, funkcjonującą jako jednoosobowa spółka Gminy. Wnioskodawca, zgodnie z umową spółki, a także PKD wynikającym z treści wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie, między innymi: poboru, uzdatniania i dostarczania wody, odprowadzania i oczyszczania ścieków. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczpospolitej Polskiej.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka planuje budowę kanalizacji ciśnieniowej. Systemy kanalizacji ciśnieniowej są alternatywą dla tradycyjnej kanalizacji grawitacyjnej i znajdują zastosowanie w przypadku rozłożystych terenów mieszkalnych o niekorzystnej topografii lub ukształtowaniu, gdzie wykonanie tradycyjnego systemu grawitacyjnego z różnych powodów jest nieefektywne. W kanalizacji ciśnieniowej ścieki są tłoczone za pomocą pomp poprzez rurociągi tłoczne i transportowane do studni rozprężnej lub bezpośrednio na oczyszczalnie ścieków. System kanalizacji ciśnieniowej wymaga budowy indywidualnych przydomowych przepompowni ścieków na nieruchomościach odbiorców usług Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 uzzw przepompownie ścieków zaliczane są do urządzeń kanalizacyjnych w związku z czym powinny stanowić one własność Wnioskodawcy a nie mieszkańca. (Potwierdza to wyrok Sądu Okręgowego Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów).

W związku z faktem, że przydomowa przepompownia ścieków stanowić będzie własność Wnioskodawcy, po jego stronie leży ponoszenie wszelkich kosztów związanych z eksploatacją tego urządzenia, w szczególności: kosztów serwisu, napraw oraz ponoszenie kosztów zakupu energii elektrycznej, która umożliwia działanie przepompowni.

Warunkiem zaprojektowania i wybudowania przydomowych pompowni na terenach prywatnych jest wcześniejsze uzyskanie pisemnej zgody właścicieli tych terenów na wykonanie ww. infrastruktury, uzyskanie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z uzyskaniem zaakceptowanej treści wpisu do księgi wieczystej o ustanowieniu na czas nieoznaczony odpłatnej służebności przesyłu na rzecz Wnioskodawcy.

Przydomowe przepompownie służą właścicielowi nieruchomości (odbiorcy usług Wnioskodawcy), który ustanowił prawo służebności na rzecz Spółki, do odprowadzania ścieków z nieruchomości, ale stanowią część systemu kanalizacji, który jest własnością Wnioskodawcy.

Konieczne jest zapewnienie zasilania przydomowych przepompowni ścieków energią elektryczną. Koszt energii elektrycznej powinien ponosić Wnioskodawca ponieważ przepompownia jest jego własnością, jednak z przyczyn ekonomicznych i technicznych przydomowe przepompownie ścieków będą zasilane z przyłącza elektrycznego właściciela posesji, na której znajduje się taka przepompownia.

Spółka planuje zwracać wydatki poniesione przez właścicieli nieruchomości na ten cel na podstawie porozumienia w sprawie zwrotu poniesionych przez nich kosztów energii elektrycznej.

Zwrot kosztów energii elektrycznej ponoszonych przez właścicieli posesji będzie dokonywany na podstawie zryczałtowanej opłaty wyliczonej na 1m3 przepompowanych ścieków lub w oparciu o podlicznik, który będzie odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii na ten cel (jeżeli właściciel posesji zainstaluje taki podlicznik).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym, w związku z wypłatą na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków, Spółka jest zobowiązana przesyłać podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków będących własnością Spółki) imienną informację na formularzu PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów, do których kwalifikuje się przychody danego rodzaju został wymieniony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W pkt 9 tegoż przepisu wymieniono jako źródło przychodu - „inne źródła”.

Co istotne w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 tej ustawy - za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z treści art. 20 ust. 1 ustawy wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł są takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Zatem o przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Zauważyć należy, że przywołany wyżej przepis wymienia określone rodzaje przychodów stanowiące pewien katalog o charakterze otwartym, przykładowym, a tym samym nie rozstrzyga w sposób ostateczny co jest przychodem z „innych źródeł”. Użycie przez ustawodawcę zwrotu „w szczególności” przesądza, że katalog nie ma charakteru zamkniętego, wyczerpującego, zatem do przychodów z innych źródeł należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Innymi słowy, przychody niemieszczące się w źródłach przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ww. ustawy i niewymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych przewidzianych w tej ustawie stanowią przychody z innych źródeł.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika występują realne korzyści majątkowe.

Stosownie do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego, w przypadku otrzymania przez właściciela nieruchomości zwrotu wydatków poniesionych uprzednio na energię elektryczną służącą do zasilania przydomowych przepompowni ścieków (które są własnością Wnioskodawcy jako integralna część systemu kanalizacji ciśnieniowej) nie sposób uznać, iż po stronie właściciela nieruchomości następuje przysporzenie majątkowe w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT -bowiem otrzymuje on jedynie zwrot poniesionych już wydatków. Należy więc uznać, że przedmiotowe wydatki ponoszone przez właścicieli nieruchomości dokonywane są na podstawie porozumienia z właścicielem nieruchomości na której położona jest przydomowa przepompownia ścieków, a więc zwrot tych wydatków przez Spółkę stanowi jedynie finansowe rozliczenie takiej umowy. Takie rozliczenie nie stanowi więc przychodu, który (w efekcie jako dochód) powinien być opodatkowany. Właściciel nieruchomości nie powinien ponosić wydatków związanych z pracą urządzenia, które nie stanowi jego własności.

Tym samym ponoszenie kosztów energii elektrycznej nie bezpośrednio przez Spółkę, lecz przez właścicieli nieruchomości, które są następnie zwracane właścicielom nieruchomości, nie stanową przychodu z innych źródeł określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 u.o.p.d.o.f. gdyż zwrot ten nie ma cech przychodu.

Powyższe znajduje potwierdzenie w doktrynie prawa podatkowego: „Mimo że nie wynika to wprost z brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Stąd też wszystkie kwoty otrzymywane „tytułem zwrotnym”, (\`(...)\`) nie są zaliczane do przychodów podatkowych.” (Tak: Bartosiewicz Adam, Kubacki Ryszard, PIT. Komentarz, wyd. V, LEX 2015). Podobnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych:

„Za przychód podatkowy mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.” Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2015 r, sygn. akt: I SA/Rz 990/15.

„Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.” Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt: II FSK 1026/13.

„(\`(...)\`)W przypadku otrzymania przez członka spółdzielni zwrotu wydatków poniesionych uprzednio na wymianę okien stanowiących własność spółdzielni nie sposób uznać, iż po stronie członka spółdzielni następuje przysporzenie majątkowe - bowiem otrzymuje on jedynie zwrot poniesionych już wydatków. Nie ma przy tym znaczenia - zdaniem Sądu - iż zwrot ten wypłacany jest z funduszu remontowego spółdzielni, tworzonego z wpłat członków, gdyż ze swej istoty przeznaczony jest on na utrzymanie substancji materialnej budynków spółdzielni. Istotne jest to, że dokonywanie przez członków spółdzielni wydatków na wymianę okien spółdzielni (nie będąc do tego zobowiązanymi z mocy prawa), pozwala spółdzielni na zaoszczędzenie wydatków z funduszu remontowego na ten cel i przeznaczenie ich na inne potrzeby remontowe. Istotne jest także i to, że spółdzielnia dokonuje zwrotu jedynie części poniesionych przez członka wydatków, a więc po stronie członka spółdzielni nigdy nie może dojść do przysporzenia majątkowego z tego tytułu. Należy więc uznać, że przedmiotowe wydatki ponoszone przez członków spółdzielni dokonywane są na podstawie porozumienia (regulaminu, umowy itp.) z właścicielem budynku, a więc zwrot tych wydatków przez spółdzielnię stanowi jedynie finansowe (częściowe) rozliczenie takiej umowy. Takie rozliczenie nie stanowi więc przychodu, który (w efekcie jako dochód) powinien być opodatkowany. Gdyby taki zwrot wydatków traktować jako przychód, to zasadne byłoby wskazanie, że dla uzyskania tego przychodu poniesiono koszty przekraczające kwotę przychodu - zatem i tak nie powstałby obowiązek opodatkowania tego przychodu (powstałaby bowiem strata). Stanowisko organu odwoławczego byłoby zasadne, gdyby spółdzielnia dokonywała (jednostronnego, nieodpłatnego) zwrotu wpłaconych przez członków kwot na fundusz remontowy, wtedy bowiem powstałby przychód (dochód) po stronie członka spółdzielni. Taka sytuacja nie występuje jednak w rozpatrywanym przypadku.

Zwrot lokatorom części nakładów z funduszu remontowego, a więc funduszu w całości przez nich finansowanego, nie stanowi przysporzenia i z tego względu stanowi zdarzenie obojętne pod względem prawnopodatkowym. Jeżeli bowiem ta sama Spółdzielnia, z tego samego funduszu remontowego, sama przeprowadziłaby wymianę stolarki okiennej (do czego, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, jest zobowiązana), to świadczenie takie byłoby zdarzeniem obojętnym podatkowo dla lokatorów. Tym samym przeprowadzenie tej wymiany nie bezpośrednio przez Spółdzielnię, lecz przez lokatorów i finansowanie jej na tych samych zasadach i z tego samego funduszu oraz późniejsza wypłata, stanowiąca częściowy zwrot poniesionych nakładów, nie stanowi przychodu z innych źródeł określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - gdyż wypłata ta nie ma ona cech przychodu. Tym samym zaskarżona decyzja narusza prawo materialne - przepisy art. 20 ust. 1. w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.f. (\`(...)\`)” Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 grudnia 2008 r„ sygn. akt: I SA/Go 878/08.

Konkluzje:

W opisanym stanie faktycznym, w związku z wypłatą na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków będących własnością Spółki i przez nią eksploatowanych, Spółka nie będzie zobowiązana przesyłać podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków) imienną informację na formularzu PIT-8C. Powyższe wynika z okoliczności, że zwrot wydatków o których mowa powyżej nie będzie stanowić przychodów podatkowych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.

Gdyby taki zwrot wydatków traktować jako przychód, to zasadne byłoby wskazanie, że dla uzyskania tego przychodu poniesiono koszty równe kwocie przychodu - zatem i tak nie powstałby obowiązek opodatkowania tego przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja indywidualna odnosi się wyłącznie, zgodnie z zadanym we wniosku pytaniem, do sporządzania przez Wnioskodawcę imiennej informacji PIT- 8C w związku z wypłatą na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków, nie odnosi się natomiast do kwestii ustalenia kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie zaś art. 11 ust. 1 cyt. ustawy podatkowej, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Zwrot „w szczególności” użyty w ww. artykule oznacza, że ustawodawca jedynie przykładowo wskazał, jakie przychody należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9. Katalog ten nie jest więc zamknięty. Oznacza to, że do „innych źródeł” należy zakwalifikować wszelkie przychody – w rozumieniu ustawy – których nie można zaliczyć do któregokolwiek z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być – co do zasady – takie czynności, w wyniku których po stronie osoby fizycznej następuje przysporzenie majątkowe.

Zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca planuje budowę kanalizacji ciśnieniowej. W związku z faktem, że przydomowa przepompownia ścieków stanowić będzie własność Wnioskodawcy po jego stronie leży ponoszenie kosztów związanych z eksploatacją tego urządzenia, w szczególności kosztów serwisu, napraw oraz ponoszenia kosztów zakupu energii elektrycznej, która umożliwia działanie przepompowni. Warunkiem zaprojektowania i wybudowania przydomowych pompowni na terenach prywatnych jest wcześniejsze uzyskanie pisemnej zgody właścicieli tych terenów na wykonanie ww. infrastruktury, uzyskanie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z uzyskaniem zaakceptowanej treści wpisu do księgi wieczystej o ustanowieniu na czas nieoznaczony odpłatnej służebności przesyłu na rzecz Wnioskodawcy. Przydomowe przepompownie służą właścicielowi nieruchomości (odbiorcy usług Wnioskodawcy), który ustanowił prawo służebności na rzecz Spółki, do odprowadzania ścieków z nieruchomości ale stanowią część systemu kanalizacji, który jest własnością Wnioskodawcy. Konieczne jest zapewnienie zasilania przydomowych przepompowni ścieków energią elektryczną. Koszt energii elektrycznej powinien ponosić Wnioskodawca ponieważ przepompownia jest jego własnością, jednak z przyczyn ekonomicznych i technicznych przydomowe przepompownie ścieków będą zasilane z przyłącza elektrycznego właściciela posesji, na której znajduje się taka przepompownia. Spółka planuje zwracać wydatki poniesione przez właścicieli nieruchomości na ten cel na podstawie porozumienia w sprawie zwrotu poniesionych przez nich kosztów energii elektrycznej. Zwrot kosztów energii elektrycznej ponoszonych przez właścicieli posesji będzie dokonywany na podstawie zryczałtowanej opłaty wyliczonej na 1 m3 przepompowanych ścieków lub w oparciu o podlicznik, który będzie odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii na ten cel (jeżeli właściciel posesji zainstaluje taki podlicznik).

Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że w sytuacji opisanej powyżej niewątpliwie korzyścią majątkową dla właścicieli nieruchomości jest zwrot kosztów zużycia energii elektrycznej w przydomowych oczyszczalniach ścieków. Spowoduje to, że faktycznie to inny podmiot (Spółka) będzie ponosić za nich koszt finansowy funkcjonowania przydomowych oczyszczalni. Dzięki takiemu działaniu u właścicieli nieruchomości dochodzić będzie do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosić będzie za nich koszt finansowy energii elektrycznej, a tym samym nie będą musieli oni uszczuplać swojego majątku. Z tej przyczyny koszt energii elektrycznej zwrócony właścicielom nieruchomości należy zaliczyć do przychodów tychże właścicieli.

Wskazać należy, że ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć poprzez pojęcie „nieodpłatny”. Przepisy ustawy o podatku dochodowym określają jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości nabytych nieodpłatnie rzeczy (praw) albo nieodpłatnych świadczeń.

Na gruncie języka polskiego „nieodpłatny” znaczy tyle co: „nie wymagający opłaty; taki, za który się nie płaci; bezpłatny” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, 2003 r.).

W świetle powyższego, uznać należy, że dla celów podatkowych, przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

W związku z powyższym, pojęcie „nieodpłatne świadczenie” w prawie podatkowym ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby, ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Innymi słowy, pod pojęciem tym należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest nie związane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy (uchwała NSA z dnia 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02).

W uchwale z dnia 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, NSA potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt II FPS 7/13) uznał, że przysporzenie to może polegać na zwiększeniu majątku (aktywów), bądź uniknięciu jego pomniejszenia (oszczędzenie wydatków).

Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że otrzymanie nieodpłatnego świadczenia może być skutkiem zaoszczędzenia wydatku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez Wnioskodawcę. Z uwagi na zwrot kosztów zużycia energii elektrycznej, właściciel nieruchomości, na której posadowiona jest przydomowa oczyszczalnia ścieków, zaoszczędził na wydatku, który został zwrócony. W wyniku takiego świadczenia w majątku właściciela nieruchomości pojawił się realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym).

W znaczeniu „słownikowym” z kolei określenie „nieodpłatne świadczenia” oznacza wszelkie świadczenia niewymagające opłaty; takie, za które się nie płaci, bezpłatne (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003).

Istotą nieodpłatnego świadczenia jest więc to, by otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Formą takiego świadczenia natomiast może być niewątpliwie zwrot właścicielowi nieruchomości kosztów zużycia energii elektrycznej w przydomowych oczyszczalniach ścieków.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że po stronie właściciela nieruchomości powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Skoro właściciel nie poniesie kosztów energii elektrycznej, to tym samym osoba ta otrzyma świadczenie, które powoduje u niej przysporzenie w majątku w postaci kosztów zużycia tej energii, za której zużycie nie będzie płacić.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że zwrot poniesionych wydatków za zużycie energii elektrycznej do zasilania przydomowych przepompowni ścieków właścicielom nieruchomości na podstawie zawartego porozumienia, stanowi przysporzenie majątkowe, które należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia imiennych informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i przesłania ich podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę orzeczeń Sądu, wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nim zawarte nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane rozstrzygnięcia dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osądzonych w określonych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie wywołują one zatem żadnych skutków prawnych w odniesieniu do innych podatników.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.