Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.141.2019.2.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-05-31
Teza: Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia.
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; obciążenia-odwrotne obciążenie; podatek-podatek naliczony; przyłącze; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2019 r. (data wpływu), uzupełnione pismami z dnia 15 marca 2019 r. (data wpływu), 19 lutego 2019 r. (data wpływu 3 kwietnia 2019 r.) oraz 17 maja 2019 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania, że Gmina działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, w związku z nabyciem usług związanych z budową przyłączy kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców i plebanii,

*   zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z nabyciem usługi budowlanej od Wykonawcy dotyczącej budowy przyłączy kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców i do plebanii oraz obowiązku wykazania przez Gminę podatku należnego z tytułu nabytej od Wykonawcy usługi budowy przyłączy kanalizacyjnych w części dotyczącej nieruchomości mieszkańców i plebanii;

*   braku zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z nabyciem usługi budowlanej od Wykonawcy dotyczącej budowy przyłączy kanalizacyjnych do budynku Biblioteki i do budynku OSP oraz braku obowiązku wykazania przez Gminę podatku należnego z tytułu nabytej od Wykonawcy usługi budowy przyłączy kanalizacyjnych w części dotyczącej budynku Biblioteki i do budynku OSP

**\-jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług. w zakresie:

*   uznania, że Gmina działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, w związku z nabyciem usług związanych z budową przyłączy kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców i plebanii,

*   zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z nabyciem usługi budowlanej od Wykonawcy dotyczącej budowy przyłączy kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców i do plebanii oraz obowiązku wykazania przez Gminę podatku należnego z tytułu nabytej od Wykonawcy usługi budowy przyłączy kanalizacyjnych w części dotyczącej nieruchomości mieszkańców i plebanii;

*   braku zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z nabyciem usługi budowlanej od Wykonawcy dotyczącej budowy przyłączy kanalizacyjnych do budynku Biblioteki i do budynku OSP oraz braku obowiązku wykazania przez Gminę podatku należnego z tytułu nabytej od Wykonawcy usługi budowy przyłączy kanalizacyjnych w części dotyczącej budynku Biblioteki i do budynku OSP.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 15 marca 2019 r. (data wpływu) oraz 17 maja 2019 r. (data wpływu) o załączniki ORD-IN/A i doprecyzowanie opisu sprawy oraz w dniu 3 kwietnia 2019 r. o pełnomocnictwo.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe

(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).

Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Gmina wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Część z tych zadań jest realizowana przez Gminę w ramach reżimu publicznoprawnego, część zaś czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym zaliczane są do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Z dniem 1 stycznia 2017 roku, Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT. Oznacza to, że Gmina prowadzi skonsolidowane rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług obejmujące czynności prowadzone przez jednostki organizacyjne Gminy.

Gmina zamierza ponosić koszty związane z budową 39 przyłączy kanalizacyjnych dla mieszkańców, plebanii i OSP oraz Gminnej Biblioteki. Wykonanie przyłączy kanalizacyjnych od budynku do sieci kanalizacyjnej sanitarnej nie jest zadaniem własnym Gminy lecz właściciela podłączanej nieruchomości. Budowa przyłączy będzie realizowana dla mieszkańców i plebanii, z którymi Gmina podpisze umowy cywilnoprawne i którzy uiszczą ustaloną kwotę udziału własnego. Przekazane środki finansowe od mieszkańców i plebanii na rachunek Gminy będą dokumentowane fakturami i będą podlegać opodatkowaniu VAT.

Opłata za budowę przyłączy kanalizacyjnych będzie jednak pobrana tylko od mieszkańców i plebanii, pozostałe dwa obiekty czyli Gminna Biblioteka Publiczna i strażnica OSP będzie opłacona przez Gminę.

Realizując zadanie Gmina będzie posiłkowała się podmiotem trzecim tj. firmą, która na jej zlecenie wykona przyłącza (Wykonawca). Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związane z realizacją zadania będą wystawione na Gminę. Wykonawca wystawi odrębne faktury na część dotyczącą prac nad przyłączami do domów mieszkańców i plebanii oraz na część dotyczącą prac związanych z OSP i Biblioteką. Firma ta będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie będzie posiadać umów bezpośrednio z mieszkańcami ani plebanią, a swoje czynności będzie wykonywać bezpośrednio na zlecenie Gminy.

Gmina klasyfikuje nabywane od Wykonawcy w ramach realizacji projektu usługi wg PKWiU 2008 następujące usługi: ,,Usługa sklasyfikowana w dziale 43 roboty budowlane specjalistyczne w grupowaniu 43.22.1 – roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych”. Usługi te będą opodatkowane 23% VAT.

Gmina, jako inwestor będzie uprawniona do sprawowania bieżącego nadzoru nad przebiegiem prac polegających na wybudowaniu przyłączy. Po zakończeniu inwestycji Gmina jako inwestor będzie upoważniona do odbioru końcowego prac inwestycyjnych i podpisania protokołu końcowego.

Gmina na rzecz mieszkańca i plebanii wykona przyłącza kanalizacji sanitarnej. Gmina w ramach inwestycji usługę skwalifikowała wg PKWiU 2008 w grupowaniu 43.22.11.0 – roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających.

Gmina otrzymała 7 grudnia 2018 r. interpretację Dyrektora KIS o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.707.2018.3.OS, zgodnie z którą wpłaty mieszkańców za przyłącza podlegają opodatkowaniu 23% VAT, Gmina generalnie ma prawo do odliczenia VAT z tytułu wykonania przyłączy dla mieszkańców i do plebanii oraz nie ma prawa do odliczenia VAT w przypadku przyłączy do OSP i Gminnej Biblioteki.

Obecnie jednak wątpliwości Gminy budzi sposób dokonania tego odliczenia i kto w ramach tej czynności będzie podatnikiem VAT zobowiązanym do rozliczenia tego podatku - czy Gmina czy też Wykonawca. Wątpliwości Gminy budzi ponadto czy obowiązek rozliczenia odwrotnego obciążenia dotyczyć będzie jedynie faktury na prace Wykonawcy dotyczące przyłączy do plebanii i mieszkańców (gdzie wystąpią opodatkowane usługi) czy też całości prac Wykonawcy (w tym dotyczycących Biblioteki i OSP, gdzie opodatkowane usługi Gminy nie wystąpią).

W piśmie z dnia 17 maja 2019 r., będącym uzupełnieniem wniosku, na pytanie o treści: „Należy wskazać pełny siedmiocyfrowy symbol PKWiU oraz nazwę grupowania świadczeń dokonywanych przez Wykonawcę (podmioty trzecie) na rzecz Wnioskodawcy, objętych zakresem wniosku, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 r., wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293, z późn. zm.), którą na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U., poz. 1676), zmienionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2018 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2440), stosuje się dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2019 r.?”, wskazano: w ramach inwestycji usługę skwalifikowano wg PKWiU 2008 w grupowaniu 43.22.11.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających.

Usługi a) nabywane od Wykonawcy przez Gminę oraz b) wykonywane przez Gminę na rzecz mieszkańców i plebanii znajdują się w pozycji 24 załącznika nr. 14 do ustawy (43.22.11.0 Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających). Zaś na rzecz Biblioteki i OSP Gmina nie wykonuje żadnych usług opodatkowanych gdyż nie pobiera od nich wynagrodzenia.

Właścicielem budynku Gminnej Biblioteki Publicznej i strażnicy OSP jest Gmina.

Na pytanie o treści: „W przypadku gdy budynek Gminnej Biblioteki Publicznej i budynek - strażnica OSP nie są własnością Gminy, należy wskazać w związku z jakimi okolicznościami (na jakiej podstawie) Gmina realizuje budowę przyłączy kanalizacyjnych do tych obiektów?”, wskazano: są własnością.

Biblioteka jest Instytucją Kultury i posiada odrębną osobowość prawną. Zaś OSP działa jako stowarzyszenie, również posiada oddzielną osobowość prawną.

Gmina otrzyma dotację z WFOŚiGW. Kwota jest określona dla każdego przyłącza.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Gmina nabywając usługi związane z budową przyłączy dla mieszkańców i plebanii będzie występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT? (odwrotne obciążenie)?
2.  Czy Gmina zobowiązana jest rozliczyć VAT według mechanizmu odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8, jedynie w odniesieniu do faktury na prace Wykonawcy dotyczące przyłączy do plebanii i mieszkańców (gdzie Gmina obciąży fakturami za opodatkowane usługi mieszkańców i plebanię), czy też całości prac Wykonawcy (w tym dotyczycących Biblioteki i OSP gdzie opodatkowane usługi Gminy nie wystąpią)?

Zdaniem Wnioskodawcy

(ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku).

Ad. 1.

Gmina nabywając usługi związane z budową przyłączy dla mieszkańców i plebanii będzie występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT (odwrotne obciążenie). W ramach procesu inwestycyjnego Gmina będzie w dwojakiej roli, jako inwestor (organizując cały proces inwestycyjny) oraz jako główny wykonawca, bowiem ostatecznie to Gmina będzie realizowała odpłatne świadczenie usług na rzecz mieszkańca i plebanii, w postaci budowy przyłącza kanalizacyjnego.

W związku z powyższym, Gmina będzie występowała jako podatnik od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT w zakresie nabycia usługi budowy przyłączy od Wykonawcy, który faktycznie będzie realizować prace, gdyż firma ta będzie w tym stanie faktycznym występować jako podwykonawca, o których mowa w art. 17 ust. 1h ustawy o VAT.

Gmina realizując usługę budowy przyłącza kanalizacyjnego na rzecz mieszkańca i plebanii będzie występować w charakterze czynnego podatnika VAT i będzie zobowiązana do rozliczenia podatku na zasadzie odwrotnego obciążenia.

Zatem, Gmina dokonując zakupu usług związanych z budową przyłączy, jest zobowiązana do ich opodatkowania, tj. naliczenia właściwej stawki podatku VAT oraz ujęcia takiej transakcji wraz z podatkiem należnym we własnej deklaracji na podatek VAT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9;
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ww. załącznik nr 14 do ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r., zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Zatem powyższy przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

Przy czym – zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwróconego obciążenia.

W świetle powyższego nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenia podatku VAT od tych usług. Natomiast transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia ,,podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej.

Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego PWN, podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy (http://sjp.pwn.pl /sjp/podwykonawca;2503008).

Z kolei przy dalszych ,,podzleceniach” przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest – w stosunku do swojego podwykonawcy – głównym wykonawcą swojego zakresu prac (i w konsekwencji rozliczy ,,podzlecone’ usługi budowlane na zasadzie odwróconego obciążenia).

Jak czytamy jednak w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów z 17 marca 2017 r. (Broszura informacyjna Ministerstwa Finansów Stosowanie mechanizmu odwróconego obciążenia w transakcjach dotyczących świadczenia usług budowlanych została opublikowana na stronie: tinyurl.com/VAT-odwrocony) wystarczające jest posłużenie się znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. W konsekwencji, bazując na słowniku języka polskiego, należy zdefiniować podwykonawcę jako firmę lub osobę wykonującą pracę na zlecenie głównego wykonawcy. Jeśli więc generalny (główny) wykonawca w ramach swojej umowy zawartej z inwestorem zleci wykonanie usług kolejnemu podatnikowi, to ten podatnik staje się podwykonawcą. Każdy kolejny podatnik w takim szeregu zleceń staje się podwykonawcą w stosunku do generalnego wykonawcy, niezależnie od liczby dalszych podzleceń.

Powyższe oznacza, że w takim przypadku Gmina będzie musiała rozliczyć VAT na zasadzie odwrotnego obciążenia. W przypadku wykonywania usługi przez podwykonawcę usługodawca nie rozlicza podatku należnego. Wykonawca będzie wówczas zobligowany do wystawienia faktury bez kwoty podatku, a rozliczenie VAT będzie obowiązkiem Gminy jako nabywcy.

Na mocy art. 106e ustawy o VAT faktura nie powinna zawierać stawki podatku, sumy wartości netto oraz kwoty podatku, powinna zaś zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.

Podsumowując przywołane wyżej regulacje należy stwierdzić, że mechanizm odwróconego obciążenia ma zastosowanie przy rozliczaniu podatku z tytułu świadczenia usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2- 48), objętych wskazanymi w tym załączniku symbolami PKWiU, przez podwykonawcę. Podwykonawcą będzie każdy podmiot będący usługodawcą, który nie jest generalnym wykonawcą w ramach danej inwestycji budowlanej, przyjmującym zlecenie wykonania tej inwestycji bezpośrednio od inwestora.

Fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostaje bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Status podwykonawcy wynika bowiem bezpośrednio z zawartych pisemnych umów, a w przypadku ich braku – świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

Zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia ma zastosowanie jeśli spełnione są następujące warunki:

*   świadczenie dotyczy usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi tam symbolami PKWiU;

*   usługodawca i usługobiorca są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;

*   sprzedaż u usługodawcy nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy;

*   usługodawca świadczy usługi jako podwykonawca, czyli usługodawca nie jest generalnym wykonawcą usług.

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku, ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy dane świadczenie jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz czy usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę. Dla zastosowania odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie obu ww. przesłanek łącznie. Symbol PKWiU 43.22.1 pozwala na zidentyfikowanie usług będących przedmiotem wniosku jako wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy.

Gmina wykonując usługę budowlaną wymienioną w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, polegającą na budowie przyłączy na rzecz mieszkańców i plebanii, działa w charakterze głównego wykonawcy. Efektem prac, jakich oczekuje mieszkaniec i plebania w ramach zawartej z Gminą umowy jest wykonanie instalacji przyłącza kanalizacyjnego do posesji, które będzie własnością posiadacza nieruchomości. Z tego względu mieszkaniec, a nie Gmina, jest podmiotem zlecającym i oczekującym wykonania na własnej nieruchomości przedmiotowych usług budowlanych (tj. inwestorem).

W związku z powyższym Gmina jako główny wykonawca nabywając usługi budowlane wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, od podmiotu trzeciego, działającego w tym przypadku w charakterze podwykonawcy, zobowiązana będzie do ich rozliczenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. 1h ustawy.

Wobec powyższego, w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji dotyczącej budowy przyłączy, to Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w związku z art. 17 ust. 1 h dla świadczonych przez podwykonawcę ww. usług (wykonaniu przyłączy kanalizacji sanitarnej).

Firma, która będzie wykonywać przyłącza będzie zobowiązana do wystawienia faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy w odniesieniu do wykonanych przez siebie robót budowlanych z zastosowaniem mechanizmu odwróconego obciążenia.

Przy czym, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy, tj. podatku należnego jaki ma obowiązek rozliczyć nabywca usług objętych mechanizmem odwróconego obciążenia.

Jak wynika bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy, kwota podatku należnego stanowi kwotę podatku naliczonego. Zatem określony przez Wnioskodawcę, jako nabywcę usług objętych mechanizmem odwróconego obciążenia, podatek należny będzie stanowić jednocześnie podatek naliczony, który będzie podlegać odliczeniu.

Identyczne stanowisko zaprezentowano w:

*   w interpretacji z dnia 7 lipca 2017 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.163.2017.2.SM – w przypadku budowy przyłączy należy zastosować mechanizm odwrotnego obciążenia;

*   w interpretacji z dnia 2 sierpnia 2018 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0112-KDIL1-2.4012.367.2018.1.DC) dot. rozliczenia podatku VAT na zasadzie mechanizmu „odwrotnego obciążenia” z tytułu zakupu usługi budowy przyłącza na rzecz mieszkańców. Organ stwierdza: „należy uznać należy uznać, że w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji w rozliczeniach dokonywanych pomiędzy Gminą, a Wykonawcą wykonującym roboty budowlane sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 43.22.11.00 znajdzie zastosowanie mechanizm odwrotnego obciążenia w myśl art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT.”;

*   w interpretacji z dnia 5 października 2017 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.495.2017.2.MWJ dot. mechanizmu odwrotnego obciążenia przy budowie przyłączy kanalizacyjnych. Organ uznał, iż „w przypadku wydatków poniesionych na realizację przedmiotowej inwestycji w części dotyczącej budowy przyłączy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy, tj. podatku należnego jaki ma obowiązek rozliczyć nabywca usług objętych mechanizmem odwróconego obciążenia”.

Ad. 2.

Zdaniem Gminy, jest ona zobowiązana rozliczyć VAT według mechanizmu odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8, jedynie w odniesieniu do faktury na prace Wykonawcy dotyczące przyłączy do budynków plebanii i mieszkańców (gdzie Gmina obciąży fakturami za opodatkowane usługi mieszkańców i plebanię).

Zdaniem Gminy obowiązek ten nie wystąpi co do faktury Wykonawcy na prace dotyczące przyłączy do Biblioteki i OSP, gdyż w tym drugim przypadku Gmina nie pobiera opłat ani od Biblioteki ani od OSP, a w konsekwencji nie występują tu czynności opodatkowane. Nie będzie zatem w tym przypadku w ogóle stosunku podwykonawstwa, o którym mowa w uzasadnieniu stanowiska do pytania 1.

W odniesieniu do prac dotyczących przyłączy do budynków OSP i Biblioteki Wykonawca powinien wystawić fakturę z zawartą na niej kwotą podatku VAT.

Dodatkowo, Gmina pragnie pozostawić stanowisko bez zmian tj. Gmina uważa, że nabywając usługi związane z budową przyłączy dla mieszkańców i plebanii będzie występować w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy o VAT (odwrotne obciążenie). Zatem, Gmina dokonując zakupu usług związanych z budową przyłączy jest zobowiązana do ich opodatkowania, tj. naliczenia właściwej stawki podatku VAT oraz ujęcia takiej transakcji wraz z podatkiem należnym we własnej deklaracji na podatek VAT.

Zaś, zdaniem Gminy obowiązek ten nie wystąpi co do faktury Wykonawcy na prace dotyczące przyłączy do Biblioteki i OSP, gdyż w tym drugim przypadku Gmina nie pobiera opłat ani od Biblioteki ani od OSP, a w konsekwencji nie występują tu czynności opodatkowane. Nie będzie zatem w tym przypadku w ogóle stosunku podwykonawstwa. W odniesieniu do prac dotyczących przyłączy do budynków OSP i Biblioteki Wykonawca powinien wystawić fakturę z zawartą na niej kwotą podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zatem, na wstępie należy zauważyć, że dla udzielenia odpowiedzi w zakresie zastosowania bądź niezastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia dla świadczeń objętych wnioskiem, istotne jest prawidłowe ich zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy.

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – dalej: „PKWiU” (Dz. U. z 2008 r. nr 207, poz. 1293 z późn. zm.), zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. Głównego Urzędu Statystycznego z 2005 r., nr 1 poz. 11).

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego stanu faktycznego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, usługa podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują m. in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.

W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego (art. 17 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 17 ust. 1h ustawy, w przypadku usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, przepis ust. 1 pkt 8 stosuje się, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca.

Ww. załącznik nr 14 do ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2017 r., zawiera (w poz. 2-48) zamkniętą listę usług budowlanych identyfikowanych przy pomocy Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), podlegających mechanizmowi odwróconego obciążenia w przypadku świadczenia tych usług przez podwykonawców.

Zatem, powyższy przepis art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku VAT na podatnika, na rzecz którego świadczona jest usługa budowlana wymieniona w załączniku nr 14 do ustawy w poz. 2-48, jeżeli usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, natomiast usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Przy czym – zgodnie z art. 17 ust. 1h ustawy – mechanizm ten ma zastosowanie, jeżeli usługodawca świadczy te usługi jako podwykonawca. Jednocześnie zauważyć należy, że przy każdej z usług wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, podano również symbol klasyfikacji statystycznej PKWiU, co wskazuje, że tylko konkretne usługi sklasyfikowane pod danym symbolem, wymagają rozliczania podatku na zasadzie odwróconego obciążenia.

W świetle powyższego, nabywca usług budowlanych wymienionych w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, świadczonych przez podwykonawcę, staje się odpowiedzialny za rozliczenie podatku VAT od tych usług.

Natomiast, transakcje, których przedmiotem jest świadczenie wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy usług budowlanych, realizowane przez wykonawcę (generalnego wykonawcę) na rzecz inwestora (np. dewelopera budowlanego), podlegają opodatkowaniu według zasad ogólnych, tj. podatek VAT rozliczany jest przez wykonawcę (generalnego wykonawcę), natomiast inwestor otrzymuje fakturę na kwotę należności za wykonane usługi zawierającą podatek VAT.

Wskazać w tym miejscu należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „podwykonawca”, w związku z tym dla prawidłowego rozumienia tego terminu wystarczające będzie posłużenie się powszechnym jego znaczeniem wynikającym z wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym wydaniu Słownika języka polskiego, podwykonawca to firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy (http://sjp.pwn.pl/sjp/podwykonawca; 2503008).

Z kolei przy dalszych „podzleceniach” przyjąć należy podejście, zgodnie z którym podwykonawca zlecający jest – w stosunku do swojego podwykonawcy – głównym wykonawcą swojego zakresu prac (i w konsekwencji rozliczy „podzlecone” usługi budowlane na zasadzie odwróconego obciążenia).

Podsumowując przywołane wyżej regulacje należy stwierdzić, że mechanizm odwróconego obciążenia ma zastosowanie przy rozliczaniu podatku z tytułu świadczenia usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi w tym załączniku symbolami PKWiU, przez podwykonawcę. Podwykonawcą będzie każdy podmiot będący usługodawcą, który nie jest generalnym wykonawcą w ramach danej inwestycji budowlanej, przyjmującym zlecenie wykonania tej inwestycji bezpośrednio od inwestora.

Fakt zgłoszenia, lub nie, głównemu inwestorowi powierzenia prac podwykonawcy, pozostaje bez wpływu na posiadanie statusu podwykonawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Status podwykonawcy wynika bowiem bezpośrednio z zawartych pisemnych umów, a w przypadku ich braku – świadczą o tym statusie okoliczności i charakter wykonywanych usług.

A zatem, rozliczanie podatku na zasadzie mechanizmu odwróconego obciążenia ma zastosowanie jeśli spełnione są następujące warunki:

*   świadczenie dotyczy usług wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy (poz. 2-48), objętych wskazanymi tam symbolami PKWiU;

*   usługodawca i usługobiorca są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni;

*   sprzedaż u usługodawcy nie jest zwolniona na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy;

*   usługodawca świadczy usługi jako podwykonawca, czyli usługodawca nie jest generalnym wykonawcą usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Z dniem 1 stycznia 2017 roku, Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT i prowadzi skonsolidowane rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług obejmujące czynności prowadzone przez jednostki organizacyjne Gminy.

Gmina zamierza ponosić koszty związane z budową 39 przyłączy kanalizacyjnych dla mieszkańców, plebanii i OSP oraz Gminnej Biblioteki. Wykonanie przyłączy kanalizacyjnych od budynku do sieci kanalizacyjnej sanitarnej nie jest zadaniem własnym Gminy lecz właściciela podłączanej nieruchomości. Budowa przyłączy będzie realizowana dla mieszkańców i plebanii, z którymi Gmina podpisze umowy cywilnoprawne i którzy uiszczą ustaloną kwotę udziału własnego. Przekazane środki finansowe od mieszkańców i plebanii na rachunek Gminy będą dokumentowane fakturami i będą podlegać opodatkowaniu VAT.

Realizując zadanie Gmina będzie posiłkowała się podmiotem trzecim tj. firmą, która na jej zlecenie wykona przyłącza (Wykonawca). Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związane z realizacją zadania będą wystawione na Gminę. Wykonawca wystawi odrębne faktury na część dotyczącą prac nad przyłączami kanalizacyjnymi do domów mieszkańców i plebanii oraz na część dotyczącą prac nad przyłączami do budynku Gminnej Biblioteki Publicznej i strażnicy OSP. Firma ta będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie będzie posiadać umów bezpośrednio z mieszkańcami ani plebanią, a swoje czynności będzie wykonywać bezpośrednio na zlecenie Gminy.

Gmina, jako inwestor będzie uprawniona do sprawowania bieżącego nadzoru nad przebiegiem prac polegających na wybudowaniu przyłączy. Po zakończeniu inwestycji Gmina jako inwestor będzie upoważniona do odbioru końcowego prac inwestycyjnych i podpisania protokołu końcowego.

Usługi nabywane od Wykonawcy przez Gminę oraz wykonywane przez Gminę na rzecz mieszkańców i plebanii znajdują się w pozycji 24 załącznika nr. 14 do ustawy (43.22.11.0 – „Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających”). Usługi te będą opodatkowane 23% VAT.

Ustalenie, czy dana usługa podlega rozliczeniu zgodnie z mechanizmem odwróconego obciążenia, czy też zastosowanie będzie miała ogólna zasada rozliczenia podatku, a w konsekwencji czy Gmina będzie zobowiązana do wykazania podatku od towarów i usług w składanej deklaracji podatkowej, ma charakter indywidualny. Oznacza to, że w każdym konkretnym przypadku należy zbadać, czy dane świadczenie jest usługą wymienioną w załączniku nr 14 do ustawy oraz czy usługa ta jest świadczona przez podwykonawcę. Dla zastosowania odwrotnego obciążenia konieczne jest spełnienie obu ww. przesłanek łącznie.

Mając na uwadze wskazany przez Wnioskodawcę opis sprawy, należy przyjąć, że Gmina wykonując usługę budowlaną (przyłącza kanalizacyjnego) na rzecz mieszkańca i do plebanii działa w charakterze głównego wykonawcy. Efektem prac, jakich oczekuje mieszkaniec i zarządca plebanii w ramach zawartej z Gminą umowy, jest wykonanie instalacji przyłącza kanalizacyjnego do posesji mieszkańca i do plebanii, które będzie własnością posiadacza nieruchomości. Z tego względu mieszkaniec i zarządca plebanii, a nie Gmina, jest podmiotem zlecającym i oczekującym wykonania na własnej nieruchomości przedmiotowej usługi budowlanej (tj. inwestorem). Sam fakt, że mieszkaniec i zarządca plebanii decydują się przystąpić do projektu i zrealizować inwestycję na preferencyjnych warunkach, nie powoduje, że tracą oni status Inwestora na rzecz Gminy.

Zatem, Gmina jako główny wykonawca, nabywając usługi budowlane polegające na budowie przyłączy kanalizacyjnych do posesji mieszkańca i do plebanii, będących ich własnością, wymienione w poz. 2-48 załącznika nr 14 do ustawy, od podmiotu trzeciego, działającego w tym przypadku w charakterze podwykonawcy, zobowiązana jest do rozliczenia podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 17 ust. 1h ustawy.

Wobec powyższego, należy uznać, że w związku z realizacją przedmiotowego projektu, w części dotyczącej usług budowlanych sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 43.22.11.0, które stanowią usługi wymienione w załączniku nr 14 do ustawy, świadczonych na rzecz mieszkańców i do plebanii, to Wnioskodawca jest podatnikiem VAT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w związku z art. 17 ust. 1h ustawy dla świadczonych przez podwykonawców ww. usług (związanych z budową przyłączy kanalizacyjnych), a tym samym Wnioskodawca, jako nabywca usług związanych z budową przyłączy kanalizacyjnych, jest zobowiązany do wykazania w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu nabytych od wykonawcy ww. usług.

Tym samym, stanowisko Gminy w zakresie uznania, że działa Ona w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy, w związku z nabyciem usług związanych z budową przyłączy kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców i plebanii oraz zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z nabyciem usługi budowlanej od Wykonawcy dotyczącej budowy przyłączy kanalizacyjnych na rzecz mieszkańców i do plebanii oraz obowiązku wykazania przez Gminę podatku należnego z tytułu nabytej od Wykonawcy usługi budowy przyłączy kanalizacyjnych w części dotyczącej nieruchomości mieszkańców i plebanii, jest prawidłowe.

Ponadto, z wniosku wynika, że Gmina będzie również ponosić koszty związane z budową przyłączy kanalizacyjnych budynku strażnicy OSP oraz budynku Gminnej Biblioteki Publicznej, będących własnością Gminy. Opłata za budowę przyłączy kanalizacyjnych do obiektu Gminnej Biblioteki Publicznej i strażnicy OSP ponoszona będzie przez Gminę. Wykonawca wystawi odrębne faktury na część dotyczącą prac nad przyłączami kanalizacyjnymi do domów mieszkańców i plebanii oraz na część dotyczącą prac nad przyłączami do budynku Gminnej Biblioteki Publicznej i strażnicy OSP.

Zatem, odnosząc się do powyższego, należy wskazać, że w związku z realizacją przedmiotowego projektu na budynkach użyteczności publicznej, tj. budynku strażnicy OSP oraz budynku Gminnej Biblioteki Publicznej, nie znajdzie zastosowania mechanizm odwróconego obciążenia, bowiem nabywane od Wykonawcy usługi, co prawda są zaliczane do usług budowlanych wymienionych w załączniku nr 14 do ustawy, jednakże nie jest spełniony drugi warunek dotyczący podwykonawstwa, gdyż Gmina występuje w przedmiotowej sytuacji jako inwestor. Świadczone przez podmiot trzeci (Wykonawcę) usługi na rzecz Gminy powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych, ponieważ w opisanej sytuacji podmiot ten działać będzie wyłącznie na rzecz inwestora, tj. Wnioskodawcy. Usługa świadczona przez Wykonawcę na rzecz Wnioskodawcy nie będzie usługą świadczoną przez podwykonawcę dla Wnioskodawcy.

W konsekwencji, realizując przedmiotowy projekt na budynkach użyteczności publicznej, Wnioskodawca nie będzie podatnikiem VAT w myśl art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy w zw. z art. 17 ust. 1h ustawy, a tym samym Gmina, nie będzie zobowiązana do odprowadzenia podatku należnego z tytułu zakupu usług budowalnych od wykonawców.

Tym samym, stanowisko Gminy w zakresie braku zastosowania mechanizmu odwrotnego obciążenia w związku z nabyciem usługi budowlanej od Wykonawcy dotyczącej budowy przyłączy kanalizacyjnych do budynku Biblioteki i do budynku OSP oraz braku obowiązku wykazania przez Gminę podatku należnego z tytułu nabytej od Wykonawcy usługi budowy przyłączy kanalizacyjnych w części dotyczącej budynku Biblioteki i do budynku OSP, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Końcowo należy jeszcze raz podkreślić, że tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Zainteresowanego we wniosku. Kwestia ta nie była przedmiotem oceny tut. Organu, lecz przyjęto PKWiU wskazane przez Zainteresowanego, jako element opisu sprawy.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku czynności) lub zmiany stanu prawnego, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.