Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.161.2020.3.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie konsoli (...)
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; sprzęt-sprzęt audio-wizualny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2020 r. (data wpływu 25 marca 2020 r.), uzupełnionym pismem nadanym w dniu 6 czerwca 2020 r. (data wpływu 12 czerwca 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 3 czerwca 2020 r. (doręczone 5 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie konsoli (\`(...)\`) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie konsoli (\`(...)\`).

Wniosek uzupełniono pismem nadanym w dniu 6 czerwca 2020 r. (data wpływu 12 czerwca 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 3 czerwca 2020 r. (doręczone 5 czerwca 2020 r.)

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

1.  Zestaw:
    1.  A. kupuje TV we własnym imieniu oraz na własną rzecz
    2.  A. kupuje (\`(...)\`) we własnym imieniu oraz na własną rzecz
    3.  A. przyjmuje TV oraz (\`(...)\`) na magazyn
    4.  A. tworzy zestaw TV+(\`(...)\`) w systemie magazynowym
    5.  ze względów logistycznych opakowanie TV jest dużo większe i połączenie z (\`(...)\`) w powodowałoby masowe uszkodzenie TV lub (\`(...)\`)
    6.  A. przygotowuje zestaw TV+(\`(...)\`) w taki sposób, że dostarcza (\`(...)\`) do miejsca wskazanego przez „SHSD”, w tym do lokalizacji ostatecznego nabywcy zestawu TV+(\`(...)\`)
2.  Wnioskodawca sprzedaje zestaw TV+(\`(...)\`) do klienta (sieci handlowe sprzedaży detalicznej „SHSD”) pod warunkiem sprzedaży ich do klienta ostatecznego w okresie wskazanym w ofercie handlowej dla „SHSD”
3.  Cena z rabatem w równowartości (\`(...)\`) obowiązuje wyłącznie w okresie wskazanym przez A. w ofercie handlowej dla „SHSD”
4.  A. wycofuje z oferty handlowej zestaw TV+(\`(...)\`) po upływie terminu wskazanego w ofercie handlowej.
5.  „SHSD” jest zobowiązany do rozkompletowania zestawu w związku z wycofaniem z oferty handlowej TV+(\`(...)\`) oraz zwrotu (\`(...)\`) do A.
6.  A. wystawia fakturę korygującą na SHSD na zmianę ceny (korekta wartości wynosi zero ponieważ cena TV jest taka sama jak cena TV+(\`(...)\`)) oraz na zmianę towaru (zmienia się przedmiot sprzedaży):
    1.  A. wystawia korektę na zestaw TV+(\`(...)\`)
    2.  A. fakturuje towar TV.

W piśmie uzupełniającym Wnioskodawca wskazał, że (\`(...)\`) nie stanowi towaru handlowego, jest to dodatek do towaru handlowego, nie jest przeznaczony do dalszej odsprzedaży.

Firma A. zajmująca się sprzedażą elektroniki użytkowej w trakcie zdefiniowanego okresu czasu tzw. promocji czasowej dołącza do swoich nowych telewizorów … zestaw (\`(...)\`) (konsola oraz dwa kontrolery), również z kategorii elektroniki użytkowej.

Celem A. jest podkreślenie zalet własnych produktów, które komunikowane są jako przeznaczone m.in. do gier na konsoli oraz zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu.

Telewizory … korzystają z technologii, które obecnie są stosowane w grach (tzw. gamingu) takich jak: …, szybki czas reakcji, z tego powodu wykorzystanie w zestawie z telewizorem konsoli (\`(...)\`) (A. nie produkuje konsoli) jest powiązane biznesowo, ponieważ na konsoli klient może bezpośrednio testować działanie telewizora w gamingu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy A. ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie (\`(...)\`) (dostawca (\`(...)\`) to polski czynny podatnik podatku VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo on prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie (\`(...)\`).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), , w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Przy czym należy zauważyć, że wykładnia art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie charakteru związku pomiędzy zakupami a sprzedażą opodatkowaną, powinna być dokonywana w zgodzie z przepisami Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych − wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. UE L Nr 145 z 13.06.1977, str. 1, z późn. zm.) – a od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), a zatem powinna uwzględniać istniejące w tym zakresie orzecznictwo TSUE, w którym, co do zasady, przeważa pogląd, że jedynie bezpośredni związek pomiędzy podatkiem naliczonym a transakcją opodatkowaną może stanowić podstawę do odliczenia VAT.

Rozumienie tego bezpośredniego związku zostało szeroko zaprezentowane w orzeczeniu Trybunału z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98 Commissioners of Customs and Excise przeciwko Midland Bank plc., w którym stwierdzono, że art. 2 I Dyrektywy oraz art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby – co do zasady – istnienie bezpośredniego związku między daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do odliczenia, stanowiło warunek nabycia przez podatnika prawa do odliczenia naliczonego podatku od wartości dodanej oraz aby stanowiło podstawę do określenia zakresu tego prawa.

W orzeczeniu z dnia 27 września 2001 r. w sprawie CIBO Participations S.A. (C-16/00) Trybunał doszedł do wniosku, że aby możliwe było odliczenie VAT naliczonego, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy wydatkiem a sprzedażą opodatkowaną VAT, co oznacza, że wydatek musi stanowić element kosztowy sprzedaży opodatkowanej.

W świetle powyższego orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami) a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie.

Jednak brak takiej konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji, gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku VAT, zajmuje się sprzedażą elektroniki użytkowej. W trakcie tzw. promocji czasowej dołącza do swoich nowych telewizorów … zestaw (\`(...)\`) (konsola oraz dwa kontrolery), również z kategorii elektroniki użytkowej. W ramach ww. promocji sprzedawany jest zestaw TV+(\`(...)\`) z rabatem w cenie (\`(...)\`).

Celem Wnioskodawcy jest podkreślenie zalet własnych produktów, które komunikowane są jako przeznaczone m.in. do gier na konsoli oraz zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu. Telewizory Wnioskodawcy … korzystają z technologii, które obecnie są stosowane w grach (tzw. gamingu), z tego powodu wykorzystanie w zestawie z telewizorem konsoli (\`(...)\`) jest powiązane biznesowo, ponieważ na konsoli klient może bezpośrednio testować działanie telewizora w gamingu.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że nabywane konsole (\`(...)\`) pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością i są wykorzystywane w ramach tej działalności do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jak wskazał Wnioskodawca, nabywane konsole (\`(...)\`) wykorzystywane są w zestawach z telewizorem do sprzedaży w ramach akcji promocyjnej, podlegającej opodatkowaniu VAT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia w kwoty podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie (\`(...)\`) przeznaczonych następnie do sprzedaży w zestawie promocyjnym TV+(\`(...)\`).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.