Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-276/09-2/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-09
Teza: Czy w okresie od dnia 1 czerwca 2005 r. nieodpłatne przekazywanie towarów (nie będących drukowanymi materiałami reklamowymi lub informacyjnymi, próbkami czy też prezentami małej wartości, o których mowa w art. 7 ust 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.), z tytułu których przy ich nabyciu został odliczony - wynikający z faktury VAT zakupowej podatek naliczony na cele związane z prowadzoną działalnością na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; dostawa-dostawa towarów; nagrody-nagrody rzeczowe; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; sprzedaż-sprzedaż premiowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2009r. (data wpływu 18 marca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania towarów związanego z prowadzonym przedsiębiorstwem - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 marca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania towarów związanego z prowadzonym przedsiębiorstwem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. (zwana dalej „Spółką”) prowadzi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Głównym przedmiotem prowadzonej działalności jest sprzedaż urządzeń klimatyzacyjnych. W ramach prowadzonej działalności Spółka m.in. wydaje (przekazuje, zużywa) nieodpłatnie towary (m. in. prezenty, własne towary z magazynu ). Wydatki na nabycie towarów zaliczane są przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu podatku dochodowego od osób prawnych oraz w momencie ich zakupu Spółka odlicza podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup tych towarów. Jednocześnie towary te nie są uznawane za drukowane materiały reklamowe lub informacyjne, próbki czy prezenty małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów I usług. Do tej pory Spółka naliczała podatek należny z tytułu przekazywanych nieodpłatnie towarów na cele związane z prowadzoną działalnością. Jednak w ocenie Spółki działanie takie było wadliwe powodowało nadpłatę należnego podatku od towarów i usług za poszczególne okresy od czerwca 2005 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w okresie od dnia 1 czerwca 2005 r. nieodpłatne przekazywanie towarów (nie będących drukowanymi materiałami reklamowymi lub informacyjnymi, próbkami czy też prezentami małej wartości, o których mowa w art. 7 ust 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.), z tytułu których przy ich nabyciu został odliczony - wynikający z faktury VAT zakupowej podatek naliczony na cele związane z prowadzoną działalnością na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy, na podstawie art. 7 ust. 2 oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005 r., przekazanie nieodpłatne towarów (nie będących drukowanymi materiałami reklamowymi lub informacyjnymi, próbkami czy też prezentami małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 3 tej ustawy) na cele związane z prowadzoną działalnością nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - niezależnie od tego, czy Spółka odliczyła (nie odliczyła) podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących zakupy towarów, które są przedmiotem tego nieodpłatnego przekazania. Powyższe, w ocenie Spółki, wynika z następujących argumentów prawnych: Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Z przytoczonych przepisów wynika, że obowiązek podatkowy powstaje w przypadku przekazania przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż prowadzone przedsiębiorstwo.

Przekazanie lub zużycie na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, podlega opodatkowaniu, a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w tym darowizny towarów. Rodzą więc obowiązek podatkowy przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek:

1.  wydanie towarów w tych przypadkach zostało dokonane na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem,
2.  podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności.

Oznacza to, że brak spełnienia choćby jednego z powyższych warunków skutkuje wyłączeniem z opodatkowania podatkiem od towarów usług nieodpłatnego przekazania towarów. Z treści art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. a contrario, można wywnioskować, że jeżeli podatnik nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub istniał związek tej czynności z prowadzonym przedsiębiorstwem, to nie dochodzi do opodatkowania nieodpłatnej dostawy towarów. Zatem warunkiem wystarczającym do braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania towarów jest niespełnienie jednej z przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., co zachodzi w przedmiotowym przypadku. W przedmiotowym przypadku mamy bowiem do czynienia z sytuacją w której podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku będącego kosztem podatkowym oraz związanego z działalnością opodatkowaną podatnika (czyli dającego prawo od odliczenia). Przekazanie to jest jednak związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (tj. opodatkowaną działalnością w zakresie sprzedaży urządzeń klimatyzacyjnych), a więc nie można uznać, że dokonywane jest na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Należy uznać więc, iż w sytuacji tej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków - bez obowiązku jednak zapłaty podatku należnego z tytułu ich przekazania/zużycia. Na marginesie należy wskazać, iż przed dniem 1 czerwca 2005 r. opodatkowaniu podlegało każde nieodpłatne przekazanie towarów - niezależnie od tego, czy pozostawało w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem (Zob. uchwałę NSA z dnia 28 listopada 2007 r. sygn. akt 1 FPS 5/06).

Od dnia 1 czerwca 2005r. przekazanie towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem nie podlega opodatkowaniu (Zob. wyrok NSA z dnia 20 marca 2007 r. sygn. akt IFSK 557/06). Powyższe stanowisko potwierdza zarówno doktryna jak i orzecznictwo. Zgodnie z wyrokiem z dnia 24 września 2008r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. I FSK 922/2008, nieodpłatne przekazanie usług czy towarów jest opodatkowane podatkiem od towarów i usług tyko wtedy gdy nie jest związane z prowadzoną działalnością. Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjneg z dnia 20 października 2008 r. (sygn. III SA/Wa 959/2008), w którym Sąd uznał, że opodatkowaniu VAT podlega jedynie takie nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, które nie służy celom prowadzonego przedsiębiorstwa. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 września 2008 r. sygn. I FSK 922/2008 stwierdził, ze nieodpłatne przekazanie usług czy towarów jest opodatkowane VAT tylko wtedy, gdy nie jest związane z prowadzoną działalnością. W wyroku z dnia 17 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny sygn. lII SA/Wa 2075/2007 uznał natomiast, że przepisy art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy z 2004r. o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005 r., nie dają podstaw do przyjęcia (odmiennie niż było to przed tą data), że w warunkach określonych w tych przepisach za odpłatną dostawę towarów należy uznawać także przekazanie towarów bez wynagrodzenia na cele związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem.

Analiza porównawcza art. 7 ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 5(6) VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) prowadzi do wniosku, że przepisy polskiej ustawy są bardziej liberalne, ponieważ nie traktują nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem jako opodatkowanej dostawy. Tymczasem, sięgając wprost do Dyrektywy, czynność taką należałoby opodatkować. Jednak w sytuacji konfliktu pomiędzy podatnikiem i polskim organem prawo do odwołania się do postanowień dyrektywy ma wyłącznie podatnik, a nie państwo.

Wobec wyżej przedstawionej linii orzecznictwa, należy uznać stanowisko Spółki za zgodne z przepisami prawa. Błędem bowiem byłoby w świetle prezentowania argumentacji przyjęcie, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Spółka nie może się zgodzić z twierdzeniem, że przekazanie bezpłatnie przez Spółkę towarów, z tytułu nabycia których został odliczony podatek naliczony w momencie ich nabycia, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem warunkiem wystarczającym do braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego przekazania towarów jest niespełnienie jednej z przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., co zachodzi w przedmiotowym przypadku. W przedmiotowym przypadku mamy bowiem do czynienia z sytuacją w której podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku będącego kosztem podatkowym oraz związanego z działalnością opodatkowaną podatnika (czyli dającego prawo do odliczenia). Przekazanie to jest jednak związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (tj. opodatkowaną działalnością w zakresie sprzedaży urządzeń klimatyzacyjnych), a więc nie można uznać, że dokonywane jest na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Ponadto Spółka wskazuje, iż zgodnie z art. 86. ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi wyjątkami. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 lipca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 3537/06, w którym stwierdził: „to że czynność nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem nie podlega VAT, nie oznaczą że podatnik nie może odliczyć podatku od towarów i usług naliczonego przy zakupach z tym związanych. Jeśli bowiem generalnie przekazanie ma związek z działalnością przedsiębiorstwa opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, nie ma podstawy by ograniczać prawo do odliczenia VAT przy zakupach, które służą tej działalności”.

Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei obowiązujący do dnia 30 listopada 2008 r. art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. stanowił, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Mając powyższe na uwadze Spółka uważa, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r. przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a wydatki na nabycie przedmiotowych towarów i usług mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast w związku z uchyleniem zacytowanego art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. z dniem 1 grudnia 2008 r. fakt zaliczania (niezaliczania) wydatków na nabycie towarów do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu podatku dochodowego od osób prawnych, które następnie będą przekazywane nieodpłatnie przez Spółkę na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, nie ma wpływu na opodatkowanie przekazania tych towarów podatkiem od towarów i usług. Zatem nawet towary nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów przekazywane od grudnia 2008 r. nieodpłatnie na cele związane z prowadzoną działalnością, dają prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu, a ich przekazanie nie pociąga za sobą konieczności wykazania podatku należnego w związku z tym przekazaniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 7 ust. 1 ww. ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez dostawę towarów rozumie się również – zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy - przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 cyt. ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazywania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Art. 7 ust. 4 ustawy stanowi, że „przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł”.

Z przywołanych przepisów wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem, niestanowiących jednak próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest także to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

W celu dokonania prawidłowej analizy treści normy prawnej wynikającej z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług konieczne jest uwzględnienie brzmienia ust. 3 tego artykułu, będącego przepisem szczególnym w stosunku do uregulowania art. 7 ust. 2 tej ustawy. Przede wszystkim zauważyć należy, że określone w ust. 3 wyłączenia od zakresu zastosowania przepisu ust. 2, dotyczą towarów, których zbycie co do zasady jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Jeśli zatem na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przekazanie towarów określonych w tym przepisie, których wydanie niewątpliwie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem – podlega wyłączeniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to w konsekwencji należy wnioskować, że art. 7 ust. 2 stanowi podstawę do opodatkowania również nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Odmienna interpretacja podważałaby racjonalność ustawodawcy. Gdyby przyjąć bowiem, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle nie związane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności Spółka m.in. wydaje (przekazuje, zużywa) nieodpłatnie towary (m. in. prezenty, własne towary z magazynu ). Wydatki na nabycie towarów zaliczane są przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu podatku dochodowego od osób prawnych oraz w momencie ich zakupu Spółka odlicza podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup tych towarów.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że jeśli Wnioskodawca ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów, które – jak wskazano - nie spełniają przesłanek wynikających z art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, to ich nieodpłatnie przekazanie konsumentom i kontrahentom w ramach prowadzonej działalności handlowej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako dostawa towarów zgodnie z art. 7 ust. 2 cyt. ustawy.

Nieprawidłowe jest więc w tym zakresie stanowisko podatnika, jakoby opodatkowaniem nie było objęte przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa po 01 czerwca 2005r., o ile przekazanie to następuje na cele związane z działalnością przedsiębiorstwa, ponieważ prowadziłoby to do naruszenia zasad powszechności i neutralności opodatkowania, bowiem żaden z uczestników obrotu gospodarczego nie poniósłby ekonomicznego ciężaru podatku VAT. Stanowisko prezentowane przez stronę prowadziłoby do konsekwencji, w których podatnik realizując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów, przekazywał je następnie nieodpłatnie nie rozpoznając w tym zakresie obowiązku podatkowego.

Przyjęcie toku rozumowania wnioskodawcy prowadziłoby do tego, że przedsiębiorcy większość posiadanych towarów przekazywaliby kontrahentom bez wynagrodzenia tłumacząc ten fakt bliżej nieokreślonymi celami marketingowymi i promocyjnymi. Powyższe stoi w jawnej sprzeczności z zasadą powszechności opodatkowania obrotu gospodarczego. Nawet biorąc pod uwagę, że brzmienie zapisów ustawy jest mało precyzyjne, to nie oznacza to jeszcze, że można z tych zapisów wyciągać wniosek, że obecnie, przekazanie przez podatnika towarów bez wynagrodzenia w przypadku gdy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przyjęcie sposobu interpretacji wnioskodawcy, byłoby niezgodne z zasadą racjonalności ustawodawcy. Skoro z zakresu opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania towarów, na cele inne niż bezpośrednio związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, wyłączono na podstawie art. 7 ust. 3 cyt. ustawy, jedynie przekazanie drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek, to należy uznać, iż opodatkowaniu podlegają wszelkie inne przekazania towarów pod warunkiem, że podatników przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części.

Zauważyć należy, iż jeżeli literalna wykładnia przepisu budzi wątpliwości co do woli ustwodawcy i rodzi rozbieżne interpretacje tego przepisu, należy – zakładając racjonalność działania ustawodawcy – woli tej dociekać stosując wykładnię systemową wewnętrzną. Wykładnia językowa art. 7 ust. 2 cyt. ustawy budzi wątpliwości interpretacyjne, nie prowadzi do jasnych rezultatów, wobec tego należy interpretować go kompleksowo, tj. w zestawieniu z art. 7 ust. 3 cyt. ustawy.

Analiza taka prowadzi do wniosku, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszelkie przekazania bez wynagrodzenia towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika (nie będących drukowanymi materiałami reklamowymi i informacyjnymi, prezentami o małej wartości i próbkami) na cele związane bądź niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, jeżeli podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego związanego z tymi towarami.

Uchylenie od dnia 01 grudnia 2008r. zapisu art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie zmienia sytuacji w zakresie, iż w przypadku gdy podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego związanego z towarami (nie będących drukowanymi materiałami reklamowymi i informacyjnymi, prezentami o małej wartości i próbkami) na cele związane bądź niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, to przekazanie nieodpłatne tych towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przedstawione przez wnioskodawcę fragmenty sentencji wyroków sądowych dotyczą rozstrzygnięć, które zapadły w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.