Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.295.2016.1.KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-02-06
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem.
Słowa kluczowe: pośrednictwo; prowizje; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2016 r. (data wpływu 9 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem:

*   w części dotyczącej podstawy opodatkowania – **jest prawidłowe.**
*   w części dotyczącej prawidłowości księgowania przychodu w księdze przychodów i rozchodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca chce rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o model logistyczny sprzedaży przez Internet. Działalność ta będzie polegać na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę (dropshipping) i jest prowadzona w formie pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe.

Rola Wnioskodawcy sprowadzać się będzie do zbierania zamówień, inkasowania wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych na jego rachunek bankowy oraz przesłania zamówienia do dostawcy, który znajduje się na terytorium kraju trzeciego (spoza krajów Unii Europejskiej). Wysyłkę do klienta będzie realizował dostawca, pozostając nieujawnionym względem niego. Klient otrzyma paragon za pośrednictwo handlowe, opiewający na kwotę w wysokości marży jaką Wnioskodawca uzyska za pośredniczenie w sprzedaży danego produktu (różnica między kwotą wpływu pieniężnego od klienta w postaci przelewu bankowego a kwotą przekazaną do dostawcy).

Wnioskodawca nigdy nie będzie właścicielem towaru, nie uzyska więc faktury zakupowej czy rachunku potwierdzającego zakup, nie będzie również importerem, nie sprowadzi towaru na własny rachunek ani w niczyim imieniu. Udział Wnioskodawcy sprowadzi się jedynie do pośrednictwa w płatnościach i składanych do dostawcy zamówień.

Wnioskodawca będzie dysponował miesięcznym zestawieniem zrealizowanych transakcji, sporządzonym w oparciu o informacje z wyciągu bankowego, systemu A oraz serwisu B.pl i C.com (serwisy aukcyjne).

Klient najpierw będzie przelewał pieniądze na konto bankowe Wnioskodawcy a dopiero później są one przekazywane do dostawcy, który znajduje się poza terytorium Unii Europejskiej.

Zdarzenia gospodarcze będą ewidencjonowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca będzie się rozliczał na zasadach ogólnych wg skali podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Co będzie stanowić podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przy prowadzeniu pośrednictwa handlowego poprzez aukcje internetowe w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem?
2.  Czy wygenerowany z systemu bankowego wydruk potwierdzający wpłaty od kupującego oraz kwoty przekazane dostawcy będzie stanowić wystarczającą podstawę do wyliczenia prowizji, obliczenia podatku i wpisu do KPiR dla Wnioskodawcy jako podatnika?
3.  Czy podstawę zapisów przychodów w KPiR z prowizji w danym miesiącu są tylko wystawione rachunki czy wystarczy suma wpisów z prowadzonej dodatkowo ewidencji sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1, podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym stanowić będzie różnica pomiędzy kwotą wpływu pieniężnego w postaci przelewu bankowego na rachunek Wnioskodawcy a kwotą wysłaną dostawcy w celu realizacji zamówienia.

Płatności od klienta (kupującego towar) będą należnościami za sprzedany przez zagraniczną firmę towar, a w części należnością Wnioskodawcy z tyt. pośrednictwa w płatności i obsłudze zamówienia (prowizja uzyskana z tyt. pośrednictwa handlowego – art. 14 oraz art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 2, wygenerowany z systemu bankowego wydruk potwierdzający wpłaty od kupującego oraz kwoty przekazane dostawcy będzie stanowić wystarczającą podstawę do wyliczenia prowizji i obliczenia podatku a także wpisu do KPiR.

Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 3, podstawy zapisów przychodów w KPiR z prowizji w danym miesiącu mogą być zarówno wystawione rachunki jak również suma wpisów z prowadzonej dodatkowo ewidencji sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem:

*   w części dotyczącej podstawy opodatkowania – **jest prawidłowe.**
*   w części dotyczącej prawidłowości księgowania przychodu w księdze przychodów i rozchodów – **jest nieprawidłowe.**

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów jest określona w art. 10 ust. 1 pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na mocy art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o model logistyczny sprzedaży przez internet (dropshipping). Sprzedaż ta polega na przeniesieniu wysyłki towaru na dostawcę i prowadzona jest w formie pośrednictwa handlowego, zarówno w sklepie internetowym, jak i przez aukcje internetowe. Rolą Wnioskodawcy będzie zbieranie zamówień, inkasowanie wpływów pieniężnych w postaci przelewów bankowych oraz przesyłanie zamówienia do dostawcy, który znajduje się na terytorium kraju trzeciego. Wysyłkę do klienta będzie organizował dostawca. Wnioskodawca nigdy nie będzie właścicielem towaru, nie uzyska więc faktury zakupowej czy rachunku potwierdzającego zakup. Nie będzie on również importerem, nie sprowadzi towaru na własny rachunek ani w niczyim imieniu. Wnioskodawca będzie dysponował miesięcznym zestawieniem zrealizowanych transakcji sporządzonym w oparciu o informacje z wyciągu bankowego, systemu A oraz serwisu B.pl i C.com.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w istocie Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów handlowych (nie dokonuje sprzedaży we własnym imieniu oraz nie jest ich właścicielem), to przychodem uzyskanym z tego tytułu jest wartość prowizji, którą stanowi różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawcy od klienta, a kwotą przekazaną przez nią do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej podstawy opodatkowania należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wyjaśnić należy, że podstawę opodatkowania zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi (z zastrzeżeniem art. 29–30c, art. 30e i art. 30f) dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b–3e, 4–4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wynikających z tytułów wymienionych w tym przepisie.

Odnosząc się do kwestii prawidłowości księgowania przychodu w księdze przychodów i rozchodów należy wskazać co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki – wydatek winien:

*   być poniesiony, w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie znajdować się wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów wskazanych w art. 23 ww. ustawy,
*   być właściwie udokumentowany.

Powyższe oznacza, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Wydatki muszą być zatem związane z wykonywaną działalnością gospodarczą i poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z tej działalności i nie mogą być wymienione w katalogu wydatków nie uznawanych za taki koszt. Niespełnienie którejkolwiek z wyżej wskazanych przesłanek wyklucza możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki związane z zakupem towarów handlowych są bezsprzecznie związane z uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej, jednocześnie nie znajdują się w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów podatkowych. O ile zatem, ich zakup jest prawidłowo udokumentowany, stanowią co do zasady, koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W myśl art. 24a ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Szczegółowe warunki, jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. 2014 r., poz. 1037, z późn. zm.).

Stosownie do treści § 12 ust. 3 powołanego rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1.  faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej "fakturami", wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub

*   1a) (uchylony)

*   1b) (uchylony)

*   1c) dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej:
    1.  datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów,
    2.  wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury, wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów związanych z płatnościami dotyczącymi transakcji określonych w art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829, 1948, 1997 i 2255) dokonanych bez pośrednictwa rachunku płatniczego,
    3.  wskazanie kwoty, o którą podatnik zmniejsza koszty uzyskania przychodów lub zwiększa przychody,
    4.  podpis osoby sporządzającej dokument, lub

1.  inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
    1.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
    2.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
    3.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
    4.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych

– oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Natomiast § 13 ww. rozporządzenia stanowi, że za dowody księgowe uważa się również:

1.  dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem;
2.  noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
3.  dowody przesunięć;
4.  dowody opłat pocztowych i bankowych;
5.  inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.

Ponadto, zgodnie z § 14 ww. rozporządzenia, na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku).

W myśl bowiem § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie:

1.  zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;
2.  zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
3.  wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika;
4.  zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych;
5.  kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących;
6.  zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych;
7.  wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele;
8.  opłat sądowych i notarialnych;

*   8a) opłaty skarbowej uiszczanej znakami tej opłaty do dnia 31 grudnia 2008 r.;

1.  wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne, stwierdzić należy, że dokumentem będącym podstawą do ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinna być, co do zasady, faktura, bądź rachunek, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zainteresowany wskazał natomiast, że jego zdaniem, wydruk potwierdzający wpłaty od kupującego oraz kwoty przekazywane dostawcy, który został wygenerowany z systemu bankowego, będzie wystarczającą podstawą do wyliczenia prowizji i obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych a także do dokonania wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wnioskodawca wyraził również pogląd, że podstawą zapisów w księdze przychodów i rozchodów mogą być zarówno rachunki jak i suma wpisów z prowadzonej dodatkowo ewidencji sprzedaży.

Jednakże, z uwagi na powołane powyżej przepisy, wskazać należy, że wygenerowany z systemu bankowego wydruk potwierdzający wpłaty od kupującego oraz kwoty przekazane dostawcy a także suma wpisów prowadzonej dodatkowej ewidencji sprzedaży nie odpowiadają wymaganiom określonym w cytowanym wyżej rozporządzeniu i nie mogą stanowić dowodu księgowego, będącego podstawą zapisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Wprawdzie dodatkowa ewidencja pozwala na określenie części prowizji przypadającej na Wnioskodawcę ale nie może być dowodem księgowym do obliczenia podatku i podstawą do wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Z uwagi na powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej prawidłowości księgowania przychodu w księdze przychodów i rozchodów należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.