Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.15.MP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-30
Teza: Prawo do obniżenia podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje-wydatki inwestycyjne; podatek-obniżenie podatku należnego o naliczony; umowa-umowa dzierżawy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe
=================================================================

Szanowni Państwo:

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 24 września 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) z \`(...)\` 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 622/18 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z \`(...)\` 2021 r. sygn. akt I FSK 827/19 i

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

W dniu 30 października 2017 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 września 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na realizację inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku szkoły podstawowej w (…) wraz z infrastrukturą techniczną.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Gmina”) jest czynnym podatnikiem VAT. Gmina wykonuje zadania, dla których została powołana, na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Gmina, w związku ze znaczącym zwiększeniem się liczby mieszkańców Gminy, w ramach zaspakajania zbiorowych potrzeb w zakresie edukacji publicznej, rozpoczęła w \`(...)\` 2015 r. realizację inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku szkoły podstawowej w (…) wraz z infrastrukturą techniczną (dalej: „Inwestycja”). W \`(...)\` 2017 r. wydane zostało pozwolenie na użytkowanie obiektu, który powstał w wyniku Inwestycji (dalej: „Budynek Szkoły”). Powierzchnia zabudowy Budynku Szkoły wynosi ok. \`(...)\` m2, z kolei jego powierzchnia użytkowa to ok. \`(...)\` m2. Wartość Inwestycji wyniosła ok. \`(...)\` zł brutto. Właścicielem Inwestycji jest i będzie Gmina.

Jeszcze przed rozpoczęciem Inwestycji, Gmina powzięła zamiar oddania Budynku Szkoły do odpłatnego korzystania stowarzyszeniu, którego celem statutowym jest prowadzenie placówki oświatowej (aczkolwiek w Gminie nie podjęto w tym przedmiocie formalnej uchwały ani nie wydano formalnego zarządzenia). Takie rozwiązanie pozwoli zapewnić wysoki poziom nauczania (podmiot, któremu Gmina odda do korzystania Budynek Szkoły posiada wysokie kompetencje w prowadzeniu szkół). Dodatkowo z ekonomicznego punktu widzenia takie działania, pozwolą Gminie ponosić mniejsze koszty niż w sytuacji, gdyby Gmina samodzielnie prowadziła szkołę. Decyzja o wyborze konkretnego stowarzyszenia, które miałoby prowadzić ww. placówkę oświatową została odroczona, w związku z rozpoczęciem procesu reformy edukacji (polegającego, w szczególności, na likwidacji gimnazjów i powołaniu na ich miejsce szkół podstawowych). W \`(...)\` 2017 r. Gmina zawarła przedwstępną umowę dzierżawy gruntu, który został zabudowany Budynkiem Szkoły (dalej: „Nieruchomość”) ze Stowarzyszeniem im. (…) w (…) (dalej: „Stowarzyszenie”). Z kolei \`(...)\` 2017 r. Gmina zawarła ze Stowarzyszeniem umowę dzierżawy Nieruchomości (dalej: „Umowa”).

Stowarzyszenie powstało w 1997 r., a w 2001 r. zostało zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: „KRS”).

Zgodnie z treścią wpisu w KRS:

\- do celów Stowarzyszenia należą:

\- prowadzenie Społecznego Gimnazjum im. (…),

\- prowadzenie Społecznej Szkoły Podstawowej w (…),

\- gromadzenie środków finansowych w celu systematycznego poprawiania warunków nauki dla dzieci i młodzieży w Gimnazjum i w Szkole

\- jako organizacja pożytku publicznego:

\- Stowarzyszenie nie prowadzi odpłatnej działalności statutowej; o przedmiotem nieodpłatnej działalności statutowej Stowarzyszenia jest:

§ 85, 31, A, Gimnazjum;

§ 85, 51, Z, działalność uczniowskiego klubu sportowego „(…)”, działalność klubu podróżnika „(…)” organizującego wycieczki i obozy turystyczno-rekreacyjne, organizacja turniejów siatkarskich dla dzieci i młodzieży;

§ 85, 52, Z, działalność koła teatralnego „(…)” - organizacja przedstawień i przeglądów teatralnych, działalność koła dziennikarskiego - wydawanie gazety szkolnej, działalność koła fotograficznego szkoły oraz miejscowości;

§ 85, 59, B, prowadzenie koła matematycznego rozwijającego umiejętności w zakresie przedmiotów ścisłych, prowadzenie koła informatycznego rozwijającego umiejętności funkcjonowania w społeczeństwie informatycznym, dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, działalność szkolnego koła PCK, prowadzenie kursów z zakresu udzielania pierwszej pomocy;

§ 88, 99, Z, prowadzenie klas integracyjnych w Gimnazjum, zajęcia rewalidacyjne, wyrównawcze i terapeutyczne prowadzone przez pedagoga szkolnego na rzecz dzieci niepełnosprawnych i upośledzonych, działalność gimnazjalnego klubu wolontariusza.

Zgodnie z Umową, Stowarzyszenie zobowiązało się prowadzić na terenie Nieruchomości (obejmującej też Budynek Szkoły) Niepubliczną (Społeczną) Szkołę Podstawową i wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do celów związanych z prowadzeniem ww. Szkoły. Przedmiotowa Szkoła jest szkołą w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.

Poza oddaniem Nieruchomości w dzierżawę, Gmina nie wykorzystuje ani nie będzie wykorzystywać powstałego w toku Inwestycji Budynku Szkoły do innych celów.

Umowa została zawarta na czas oznaczony do \`(...)\` 2018 r. Tym niemniej, zamiarem Gminy jest sukcesywne przedłużanie Umowy na kolejne okresy.

Na podstawie Umowy, Stowarzyszenie zobowiązało się uiszczać miesięczny czynsz dzierżawny w wysokości \`(...)\` zł netto, płatny do 30 dnia miesiąca za który należy się czynsz. Wysokość czynszu została skalkulowana w oparciu o uchwałę Rady Gminy w sprawie minimalnych stawek czynszu najmu za lokale użytkowe w budynkach komunalnych stanowiących własność Gminy. Zgodnie z ww. Uchwałą, minimalna stawka za 1 m2 powierzchni użytkowej wynajmowanej na działalność usługową w zakresie oświaty wynosi 1 zł miesięcznie (plus VAT). Wysokość czynszu nie obejmuje kosztów Inwestycji. Gmina nie obciąża też Stowarzyszenia kosztami Inwestycji w inny sposób.

Wszystkie zajęcia w Szkole realizowane są nieodpłatnie. Gmina co miesiąc przekazuje Stowarzyszeniu dotację w przeliczeniu na jednego ucznia. Poza ww. dotacją dochodem Stowarzyszenia jest również przekazywany jako organizacji pożytku publicznego 1% podatku dochodowego.

W związku z realizacją Inwestycji Gmina ponosiła szereg wydatków na zakup towarów i usług, związanych z:

\- opracowaniem dokumentacji technicznej,

\- zakupem sprzętu i materiałów,

\- wykonaniem robót budowlanych,

\- kosztami nadzoru inwestorskiego.

Wydatki te były udokumentowane wystawianymi przez dostawców na rzecz Gminy fakturami VAT z wykazywanymi na nich kwotami VAT naliczonego. Dostawcy byli zarejestrowanymi podatnikami VAT.

Gmina dotychczas nie odliczała podatku VAT z ww. faktur na etapie realizacji Inwestycji, gdyż planowała to uczynić po uprzednim otrzymaniu interpretacji w tym przedmiocie.

Ponadto, Gmina ogłosiła przetarg na zapewnienie finansowania Gminie w toku realizacji Inwestycji. W odniesieniu do ww. przetargu, Gmina była podmiotem zamawiającym w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych. W wyniku przetargu, jako jego zwycięzca, wyłoniony został bank (dalej: „Bank”). Bank jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. W związku z ww. przetargiem, Bank zawarł oddzielne umowy z Gminą oraz podmiotem, który był wykonawcą robót budowlanych w toku realizacji Inwestycji na rzecz Gminy (dalej: „Wykonawca”).

Z Wykonawcą Bank zawarł umowę faktoringową (z przejęciem ryzyka), zgodnie z którą:

\- bank świadczy na rzecz Wykonawcy czynności polegające na:

\- nabywaniu wierzytelności przysługujących Wykonawcy wobec Gminy z tytułu wykonania robót budowlanych w toku Inwestycji (dalej: „Wierzytelności”);

\- administrowaniu Wierzytelnościami, w szczególności:

\- ewidencjonowaniu Wierzytelności,

\- prowadzeniu rozliczeń,

\- dostarczeniu Wykonawcy systemu raportowego informującego o stanie rozliczeń związanych z realizacją umowy faktoringowej;

\- finansowaniu Wierzytelności;

\- przejęciu ryzyka braku spłaty.

\- z tytułu świadczenia usług faktoringowych, Bankowi przysługuje wynagrodzenie, w tym:

\- prowizja przygotowawcza; o prowizja za administrowanie wierzytelnościami;

\- prowizja za przejęcie ryzyka braku spłaty; o inne prowizje oraz opłaty; o odsetki.

Z Gminą Bank zawarł umowę o finansowanie wydatków Gminy, zgodnie z którą:

\- spłata przez Gminę Wierzytelności odbędzie się w terminach i na zasadach ustalonych przez strony umowy;

\- z tytułu świadczonej na rzecz Gminy usługi, Bank pobierze wynagrodzenie do określonej maksymalnej kwoty.

Na podstawie ww. umowy, Bank zgodził się na rozłożenie Gminie spłaty Wierzytelności na raty oraz odroczenie terminu płatności Wierzytelności. W zamian za to, Bank pobierze od Gminy prowizję oraz odsetki.

Z ww. tytułu, Bank wystawia i będzie wystawiał na rzecz Gminy faktury z wykazaną na nich kwotą podatku VAT w stawce 23%.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, Gmina nabrała wątpliwości odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego, w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, związanych z realizacją Inwestycji, takich jak:

\- opracowanie dokumentacji technicznej,

\- zakup sprzętu i materiałów,

\- wykonanie robót budowlanych,

\- koszty nadzoru inwestorskiego.

\- finansowanie udzielone Gminie na wyżej wskazanych zasadach przez Bank,

(dalej razem jako: „Wydatki”).

### Pytanie

### Czy Gmina może obniżyć kwotę podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina może obniżyć kwotę podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 tej ustawy.

Prawo do odliczenia stanowi integralny element mechanizmu podatku VAT, który _„w zasadzie nie może być ograniczany i który jest wykonywany w odniesieniu do całości podatku naliczonego na poprzednich etapach obrotu"_ (zob. wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: z dnia 6 lipca 1995 r. w sprawie C-62/93 Soupergaz, z dnia 21 marca 2000 r. w sprawach połączonych od C-l 10/98 do C-147/98 Gabalfrisa i in.).

Z powyższego wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku, gdy towary i usługi tylko częściowo służą do wykonywania czynności opodatkowanych, prawo do odliczenia przysługuje w części. Natomiast w sytuacji kiedy nabywane towary i usługi służą wyłącznie do celów działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w całości.

Z wniosku wynika, iż Gmina w ramach swoich zadań zrealizowała Inwestycję, w wyniku której powstał Budynek Szkoły. Bezpośrednio po zakończeniu realizacji Inwestycji, Nieruchomość na której zlokalizowany jest Budynek Szkoły została przekazana w dzierżawę Stowarzyszeniu, które prowadzi Szkołę.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podkreślić należy, że według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z szeregiem orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), np. C-489/99 Immobiliare Flavia, C-16/93 R. J. Tolsma, C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council czy C-154/80 Association coopérative „Cooperatieve Aardappelenbewaarplaats GA”, aby mówić o odpłatnym świadczeniu niezbędne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

\- istnienie związku prawnego między świadczeniodawcą i świadczeniobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne;

\- wynagrodzenie otrzymane przez świadczeniodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za świadczenie na rzecz świadczeniobiorcy;

\- istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczeniobiorcy;

\- odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana podatkiem VAT;

\- istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 i ust. 3 ustawy oraz - w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy.

W świetle powyższego uznać należy, iż, z tytułu Umowy Gmina dokonuje odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, zdaniem Gminy, usługa ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT. W konsekwencji, zdaniem Gminy, pierwszy z warunków, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jest spełniony.

Drugim warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek Wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jak wskazano powyżej, Umowa pomiędzy Gminą a Stowarzyszeniem stanowi podstawę odpłatnego świadczenia usługi i w konsekwencji, Gmina działając w roli podatnika zobligowana jest do odprowadzania podatku należnego z tego tytułu.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, należy uznać, iż w przypadku dzierżawy Budynku Szkoły przez Stowarzyszenie istnieje bezpośredni związek podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących Wydatki a wykonywaniem czynności opodatkowanych, tj. oddaniem Nieruchomości w dzierżawę. Zatem również drugi ze wskazanych (w art. 86 ust 1 ustawy o VAT) warunków odliczenia podatku również jest spełniony.

Należy podkreślić, iż Gmina jeszcze przed rozpoczęciem Inwestycji miała zamiar wykorzystania Budynku Szkoły do wykonywania czynności opodatkowanych. Z tego, względu, w świetle orzecznictwa TSUE (np. wyrok w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie v. Ghent Coal), w ocenie Gminy, nie powinno budzić wątpliwości, iż przysługuje jej prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do Wydatków.

Dodać należy, iż Wydatki związane będą wyłącznie z działalnością opodatkowaną (tj. oddaniem w dzierżawę). Wydatki nie będą bowiem wykorzystywane do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą Gminy, ani do czynności zwolnionych z VAT.

Jednocześnie, nie będą spełnione negatywne przesłanki odliczenia VAT wymienione w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT (zarówno w przypadku Wydatków związanych z pracami budowlanymi, jak i Wydatków związanych z udzieleniem finansowania przez Bank), zgodnie z którym podatnik nie ma prawa do odliczenia VAT, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Stanowisko przedstawione w niniejszym wniosku dotyczące możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją inwestycji przez jednostki samorządu terytorialnego, z uwagi na związek poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi, znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, takich jak przykładowo:

\- interpretacja nr 2461-IBPP3.4512.233.2017.1.MD z 10 kwietnia 2017 r.;

\- interpretacja nr 2461-IBPP3.4512.1.2017.2.ASz z 11 kwietnia 2017 r.;

\- interpretacja nr 0461-ITPP3.4512.172.2017.1.MD z 13 kwietnia 2017 r.;

\- interpretacja nr 0112-KDIL4.4012.38.2017.2.AR z 11 maja 2017 r.;

\- interpretacja nr 0113-KDIPT1-2.4012.185.2017.l.KT z 2 czerwca 2017 r.;

\- interpretacja nr 0111-KDIB3-2.4012.149.2017.1.MD z 23 czerwca 2017 r.;

\- interpretacja nr 0112-KDIL4.4012.118.2017.2.SŚ z 23 czerwca 2017 r.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Gmina może obniżyć kwotę podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki.

Mając na uwadze powyższe argumenty Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie zajętego stanowiska.

Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
----------------------------------------------

Na Państwa wniosek – 10 stycznia 2018 r. wydałem postanowienie znak 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.2.JP**,** w którym odmówiłem wszczęcia postępowania w sprawie Państwa wniosku.

Postanowienie doręczono Państwu (\`(...)\`) 2018 r.

Zażalenie
---------

Na ww. postanowienie z 10 stycznia 2018 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.2.JP wnieśli Państwo w dniu (\`(...)\`) 2018 r. zażalenie z (\`(...)\`) 2018 r., w którym wnieśli Państwo o uchylenie Postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy przez wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego zgodnej ze stanowiskiem Gminy zawartym we Wniosku.

**Postanowienie utrzymujący w mocy zaskarżone postanowienie**

Po rozpatrzeniu wniesionego przez Państwa zażalenia -9 kwietnia 2018 r. wydałem postanowienie znak 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.4.MP, którym utrzymałem w mocy ww. postanowienie z 10 stycznia 2018 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.2.JP.

**Skarga na postanowienie**

(\`(...)\`) 2018 r. wnieśli Państwo skargę z (\`(...)\`) 2018 r. na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Skarga wpłynęła (\`(...)\`) 2018 r.

Wnieśli Państwo o uchylenie w całości Postanowienia jak i poprzedzającego je postanowienia Dyrektora.

**Postępowanie przed sądem administracyjnym**

Wojewódzki Sąd Administracyjny w (…) uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 10 stycznia 2018 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.2.JP – wyrokiem z (\`(...)\`) 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 622/18.

Od tego wyroku wniosłem skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z (\`(...)\`) 2021 r., sygn. akt I FSK 827/19 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

(\`(...)\`) 2022 r. wpłynął do Organu prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) z (\`(...)\`) 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 622/18 wraz z aktami sprawy.

Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
-----------------------------------------------

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w (…) w ww. wyroku z (\`(...)\`) 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 622/18 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku z (\`(...)\`) 2021 r., sygn. akt I FSK 827/19;

• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

W myśl tego przepisu,

w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT,

kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane podatkiem VAT. Tylko bowiem podatnik – w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy – ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. 2017 r., poz. 459, ze zm.), przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Tak więc dzierżawa nieruchomości jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest/będzie wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej własności i stanowi/będzie stanowić świadczenie wzajemne należne za używanie budynku przez jego dzierżawcę.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Gmina wykonuje zadania, dla których została powołana, na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Gmina, w związku ze znaczącym zwiększeniem się liczby mieszkańców Gminy, w ramach zaspakajania zbiorowych potrzeb w zakresie edukacji publicznej, rozpoczęła w \`(...)\` 2015 r. realizację inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku szkoły podstawowej w (…) wraz z infrastrukturą techniczną. W \`(...)\` 2017 r. wydane zostało pozwolenie na użytkowanie obiektu, który powstał w wyniku Inwestycji. Powierzchnia zabudowy Budynku Szkoły wynosi ok. \`(...)\` m2, z kolei jego powierzchnia użytkowa to ok. \`(...)\` m2. Wartość Inwestycji wyniosła ok. \`(...)\` zł brutto. Właścicielem Inwestycji jest i będzie Gmina.

Jeszcze przed rozpoczęciem Inwestycji, Gmina powzięła zamiar oddania Budynku Szkoły do odpłatnego korzystania stowarzyszeniu, którego celem statutowym jest prowadzenie placówki oświatowej (aczkolwiek w Gminie nie podjęto w tym przedmiocie formalnej uchwały ani nie wydano formalnego zarządzenia). Takie rozwiązanie pozwoli zapewnić wysoki poziom nauczania (podmiot, któremu Gmina odda do korzystania Budynek Szkoły posiada wysokie kompetencje w prowadzeniu szkół). Dodatkowo z ekonomicznego punktu widzenia takie działania, pozwolą Gminie ponosić mniejsze koszty niż w sytuacji, gdyby Gmina samodzielnie prowadziła szkołę. W \`(...)\` 2017 r. Gmina zawarła przedwstępną umowę dzierżawy gruntu, który został zabudowany Budynkiem Szkoły ze Stowarzyszeniem im. (…) w (…). Z kolei \`(...)\` 2017 r. Gmina zawarła ze Stowarzyszeniem umowę dzierżawy Nieruchomości.

Stowarzyszenie powstało w 1997 r., a w 2001 r. zostało zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej: „KRS”).

Zgodnie z Umową, Stowarzyszenie zobowiązało się prowadzić na terenie Nieruchomości (obejmującej też Budynek Szkoły) Niepubliczną (Społeczną) Szkołę Podstawową i wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do celów związanych z prowadzeniem ww. Szkoły. Przedmiotowa Szkoła jest szkołą w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.

Poza oddaniem Nieruchomości w dzierżawę, Gmina nie wykorzystuje ani nie będzie wykorzystywać powstałego w toku Inwestycji Budynku Szkoły do innych celów.

Umowa została zawarta na czas oznaczony do \`(...)\` 2018 r. Tym nie mniej, zamiarem Gminy jest sukcesywne przedłużanie Umowy na kolejne okresy.

Na podstawie Umowy, Stowarzyszenie zobowiązało się uiszczać miesięczny czynsz dzierżawny w wysokości \`(...)\` zł netto, płatny do 30 dnia miesiąca za który należy się czynsz. Wysokość czynszu została skalkulowana w oparciu o uchwałę Rady Gminy w sprawie minimalnych stawek czynszu najmu za lokale użytkowe w budynkach komunalnych stanowiących własność Gminy. Zgodnie z ww. Uchwałą, minimalna stawka za 1 m2 powierzchni użytkowej wynajmowanej na działalność usługową w zakresie oświaty wynosi 1 zł miesięcznie (plus VAT). Wysokość czynszu nie obejmuje kosztów Inwestycji. Gmina nie obciąża też Stowarzyszenia kosztami Inwestycji w inny sposób.

Wszystkie zajęcia w Szkole realizowane są nieodpłatnie.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy Gmina może obniżyć kwotę podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki.

Należy w tym miejscu zauważyć, że rozpatrując sprawę Organ stwierdził, iż w odniesieniu do przedstawionych we wniosku elementów stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, które było przedmiotem uzyskanej uprzednio opinii Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdzając, że przedmiotowy wniosek z dnia 24 września 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej spełnia przesłanki wskazane w art. 14b § 5b w związku z art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej, zatem obliguje to organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie jej wydania. W konsekwencji czego zostało wydane postanowienie z 10 stycznia 2018 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.2.JP, a następnie wskutek wniesionego zażalenia, postanowienie z 9 kwietnia 2018 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.4.MP. Na to postanowienie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), który po rozpatrzeniu skargi, wyrokiem z \`(...)\` 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 622/18 uchylił zaskarżone postanowienie z 9 kwietnia 2018 r. znak 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.4.MP oraz poprzedzające je postanowienie z 10 stycznia 2018 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.702.2017.2.JP.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że DKIS, doszukując się w działaniach strony skarżącej nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 4 ustawy o VAT i w konsekwencji odmawiając wydania interpretacji, wskazał na fakt ustalenia czynszu za dzierżawę na tak niskim poziomie tj. \`(...)\` zł miesięcznie, który uzasadnia powstanie wątpliwości co do prawdziwej natury czynności pomiędzy Gminą (…) a stowarzyszeniem. Taka wysokość czynszu może wywołać przypuszczenie, że faktyczną istotą czynności nie jest dzierżawa, lecz użyczenie i w takim razie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mamy do czynienia z transakcją, która pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy (ustalenie odpłatności) ma zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych (odliczenie podatku naliczonego), których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy ustawy o VAT.

Zdaniem Sądu, organ interpretacyjny wadliwie założył, że zamiarem strony skarżącej jest (będzie) nie ekwiwalentne przekazanie budynku szkoły do użytkowania stowarzyszeniu. Nie wykazał, że zawarcie umowy dzierżawy przez stronę skarżącą ze stowarzyszeniem miało na celu wyłącznie nabycie (zachowanie) prawa do odliczenia podatku naliczonego wbrew przepisom ustawy o VAT. Bezpodstawnie założył także, że wartość czynszu dzierżawnego znacząco odbiega od jego wartości rynkowej i ma istotny wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy.

Według Sądu, organ interpretacyjny kwestionując wysokość ustalonego czynszu nie wziął pod uwagę wskazywane we wniosku uwarunkowania uzasadniające taką, a nie inną wysokość czynszu dzierżawnego. Jak wskazała bowiem strona skarżąca, wysokość czynszu dzierżawnego ustalone zostały na podstawie zasad i wysokości stawki wynikającej z uchwały Rady Gminy (…) w sprawie minimalnych stawek czynszu najmu za lokale użytkowe w budynkach komunalnych stanowiących własność Gminy. Zgodnie z ww. uchwałą, minimalna stawka za 1 m2 powierzchni użytkowej wynajmowanej na działalność usługową w zakresie oświaty wynosi 1 zł miesięcznie (plus VAT).

Przyjmując założenie (przypuszczenie), które legło u podstaw odmowy wydania interpretacji, DKIS de facto zanegował istotne elementy stanu faktycznego przedstawione przez stronę skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji, tj. wskazał na wątpliwości dotyczące wartości przedmiotu dzierżawy, gdy z treści wniosku wynika wprost ze jest to wartość, stosowana przez Gminę (…) w umowach zawartych z różnymi podmiotami publicznymi w sytuacji gdy chodzi o cele oświatowe. Tym samym DKIS działał wbrew obowiązującym przy wydawaniu interpretacji założeniom, dotyczącym braku podstaw do szczegółowego badania przedstawionego stanu faktycznego we wniosku o wydanie interpretacji. Nie wykazał przy tym, że zasady ustalania wartości czynszu dzierżawnego przyjęte w uchwale Gminy (…) różnią się od wartości rynkowej i mieszczą się w pojęciu „określonych konstrukcji prawno-gospodarczych", które mogą prowadzić do wniosku uzasadniającego przypuszczenie możliwości zastosowania art. 5 ust. 5 ustawy o VAT do stanu faktycznego wskazanego we wniosku przez stronę skarżącą.

Zdaniem Sądu, weryfikacja przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, tj. tego, czy rzeczywiście doszło do zawarcia umowy dzierżawy czy też pod pozorem tej czynności kryła się inna czynność (np. użyczenie), może być dokonywana jedynie w wymiarowym postępowaniu podatkowym, a nie w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej.

Organ interpretacyjny w niniejszej sprawie nie zwracał się do Szefa KAS o wydanie opinii w zakresie, o którym mowa w art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej w tej konkretnej sprawie. Oparł się natomiast na opinii, której przedmiotem, według organu, było zagadnienie, które w zakresie stanu faktycznego odpowiadało stanowi faktycznemu przedstawionemu we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, ale wydanej przez Ministra Finansów i Rozwoju z dnia 10 stycznia 2017 r.

Z treści art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej wynika, że co do zasady organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej zwraca się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie, o którym mowa w § 5b.

Jeżeli zatem, w sytuacji jaka wystąpiła w niniejszej sprawie, Szef Krajowej Administracji Skarbowej nie wydał uprzednio opinii, której stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiadają zagadnieniu, będącej przedmiotem wydawanej interpretacji (opinię wydał inny organ tj. Minister Finansów i Rozwoju), to zdaniem Sądu, kierując się gramatyczną wykładnią art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej (przy braku w tym zakresie przepisów przejściowych, pozwalających na powoływanie się Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na opinię Ministra Finansów i Rozwoju), organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej powinien zwrócić się do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o opinię w zakresie określonym w § 5b.

W niniejszej sprawie DKIS stosując procedurę określoną w art. 14b § 5c O.p. nie tylko swoje stanowisko oparł na opinii innego organu (niewymienionego w tym przepisie), lecz także na opinii, która nie dotyczyła, wbrew twierdzeniom organu, identycznej sytuacji faktycznej.

Porównując stany faktyczne w obu wnioskach o wydanie interpretacji, należy zwrócić uwagę na różnice przedmiotowe. W opinii Ministra Finansów i Rozwoju mowa jest o inwestycji polegającej na modernizacji energetycznej różnych budynków użyteczności publicznej w tym budynku szkoły podstawowej. Natomiast wniosek strony skarżącej odnosi się do inwestycji w postaci budowy szkoły.

Przede wszystkim tym, co różni obie sytuacje faktyczne jest wysokość ustalonego czynszu, w niniejszej sprawie: kwota \`(...)\` zł miesięcznie, rocznie kwota brutto \`(...)\` zł ustalona w oparciu o uchwałę Rady Gminy (…), natomiast w sprawie opisanej w opinii to symboliczna kwota brutto \`(...)\` zł rocznie, ustalona indywidualną decyzja Wójta Gminy.

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę na skutek wniesionej przez Organ skargi kasacyjnej, w wyroku z \`(...)\` 2021 r. sygn. akt I FSK 827/19 oddalając skargę kasacyjną wskazał, że cyt. „… W rozpatrywanej sprawie przesądzając, że wysokość czynszu jest "nieekwiwalentna" organ uwzględnił zasadniczo to, że czynsz ten ustalony został z uwzględnieniem stawki 1 zł za m2. Jednakże słusznie zwraca uwagę Sąd w zaskarżonym wyroku, że przedmiotowa stawka wynika z uchwały Rady Gminy (…) w sprawie minimalnych stawek czynszu najmu za lokale użytkowe w budynkach komunalnych stanowiących własność Gminy i uwzględnia minimalną stawkę za 1 m2 powierzchni użytkowej wynajmowanej na działalność usługową w zakresie oświaty, co w skali roku dawać miało kwotę czynszu \`(...)\` zł. Skonfrontowanie tej okoliczności z przedstawionym przez organ odniesieniem w postaci czynszu rocznego na poziomie \`(...)\` zł ustalonego decyzją Wójta Gminy, słusznie zostało ocenione w zaskarżonym wyroku jako nieprzystawalne…”.

W świetle stanowiska WSA w (…) i NSA wyrażonego w przywołanych wyżej wyrokach należy stwierdzić, że w sprawie brak jest uzasadnionych przesłanek do stwierdzenia, że w odniesieniu do przedstawionych we wniosku elementów stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą stanowić nadużycie prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przechodząc do będącej przedmiotem Państwa zapytania kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących Wydatki, należy wskazać, że jak wynika z powołanych wcześniej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

We wniosku wskazali Państwo, że Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Gmina, w związku ze znaczącym zwiększeniem się liczby mieszkańców Gminy, w ramach zaspakajania zbiorowych potrzeb w zakresie edukacji publicznej, rozpoczęła w \`(...)\` 2015 r. realizację inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku szkoły podstawowej w (…) wraz z infrastrukturą techniczną. Właścicielem Inwestycji jest i będzie Gmina.

Jeszcze przed rozpoczęciem Inwestycji, Gmina powzięła zamiar oddania Budynku Szkoły do odpłatnego korzystania stowarzyszeniu, którego celem statutowym jest prowadzenie placówki oświatowej (aczkolwiek w Gminie nie podjęto w tym przedmiocie formalnej uchwały ani nie wydano formalnego zarządzenia). W \`(...)\` 2017 r. Gmina zawarła przedwstępną umowę dzierżawy gruntu, który został zabudowany Budynkiem Szkoły ze Stowarzyszeniem im. (…) w (…). Z kolei \`(...)\` 2017 r. Gmina zawarła ze Stowarzyszeniem umowę dzierżawy Nieruchomości .

Zgodnie z Umową, Stowarzyszenie zobowiązało się prowadzić na terenie Nieruchomości (obejmującej też Budynek Szkoły) Niepubliczną (Społeczną) Szkołę Podstawową i wykorzystywać Nieruchomość wyłącznie do celów związanych z prowadzeniem ww. Szkoły. Przedmiotowa Szkoła jest szkołą w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe.

Poza oddaniem Nieruchomości w dzierżawę, Gmina nie wykorzystuje ani nie będzie wykorzystywać powstałego w toku Inwestycji Budynku Szkoły do innych celów.

Umowa została zawarta na czas oznaczony do \`(...)\` 2018 r. Tym niemniej, zamiarem Gminy jest sukcesywne przedłużanie Umowy na kolejne okresy.

W związku z realizacją Inwestycji Gmina ponosiła szereg wydatków na zakup towarów i usług, związanych z opracowaniem dokumentacji technicznej, zakupem sprzętu i materiałów, wykonaniem robót budowlanych, kosztami nadzoru inwestorskiego.

Wydatki te były udokumentowane wystawianymi przez dostawców na rzecz Gminy fakturami VAT z wykazywanymi na nich kwotami VAT naliczonego. Dostawcy byli zarejestrowanymi podatnikami VAT.

Mając zatem na uwadze przywołane wyżej przepisy prawa oraz stanowisko sądów administracyjnych przedstawione w ww. wyrokach zapadłych w niniejszej sprawie, należy stwierdzić, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku skoro jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT, wydatki na realizację opisanej inwestycji były udokumentowane wystawianymi przez dostawców na Państwa rzecz, a Państwo będą wykorzystywać zrealizowaną inwestycję (Szkołę) wyłącznie do czynności opodatkowanych (oddanie w dzierżawę) to przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o cały podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących poniesione przez Państwa wydatki na tę Inwestycję.

Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które przedstawili Państwo i stanu prawnego obowiązującego w dniu 10 stycznia 2018 r. tj. w dniu wydania postanowienia uchylonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzeń przyszłych podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).