Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.117.2025.3.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-15
Teza: Sprzedaż udziałów w działkach nie będzie opodatkowana
podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
ustawy.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
udział-sprzedaż udziałów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego z
    darzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania zbycia udziałów w nieruchomości.
    Uzupełniła go Pani pismem z 19 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na dzień złożenia niniejszego wniosku, A.A. (dalej zwana także Wnioskodawcą) jest:
    1) rolnikiem ryczałtowym prowadzącym gospodarstwo rolne,
    2) czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, prowadzącą jednoosobową działalność
      gospodarczą, której przedmiotem są usługi transportowe,
    3) wspólnikiem spółki jawnej. Spółka jawna jest zarejestrowanym podatnikiem VAT
      czynnym. Przedmiotem działalności spółki jawnej jest produkcja pasz dla zwierząt
      gospodarskich.
    Wnioskodawca, B.B. (określana dalej także jako Współwłaściciel1) oraz C.C. (określany
    dalej także jako Współwłaściciel2) - dalej zwani łącznie Współwłaścicielami - są m.in.
    współwłaścicielami nieruchomości rolnej położonej w (...), gm. (...), obręb (...), składającej
    się z 20 działek o nr:
    1) 1/2 o pow. 0,0558 ha,
    2) 1/5 o pow. 0,1757 ha,
    3) 1/6 o pow. 0,1140 ha,
    4) 1/7 o pow. 0,1106 ha,
    5) 1/8 o pow. 0,1292 ha,
    6) 1/9 o pow. 0,1296 ha,
    7) 1/10 o pow. 0,1292 ha,
    8) 1/11 o pow. 0,0100 ha,
    9) 1/12 o pow. 0,1288 ha,
    10) 1/13 o pow. 0,2771 ha,
    11) 2/1 o pow. 0,0564 ha,
    12) 2/5 o pow. 0,1371 ha,
    13) 2/6 o pow. 0,1192 ha,
    14) 2/7 o pow. 0,1194 ha,
    15) 2/8 o pow. 0,1101 ha,
    16) 2/9 o pow. 0,1103 ha,
    17) 2/10 o pow. 0,1098 ha,
    18) 2/11 o pow. 0,0100 ha,
    19) 2/12 o pow. 0,1093 ha,
    20) 2/13 o pow. 0,2184 ha.
    Łączna powierzchnia ww. działek wynosi 2,36 ha.
    Współwłaściciele złożyli do Sądu Rejonowego w (...), wnioski o założenie odrębnych ksiąg
    wieczystych dla ww. poszczególnych działek.

    Ww. działki są położone na terenach nieposiadających miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego. Klasa gleby to IVa i IVb. Działki nie są zabudowane
    żadnymi budynkami, ani też budowlami.
    Nieruchomość gruntową, rolną składającą się z dwóch działek: nr 1 i nr 2 (dalej określana
    jako Nieruchomość) zakupiły 10 czerwca 2010 r. B.B. (Współwłaściciel1) i C.C., w równych
    częściach po 1/2 - akt notarialny nr (...),. D.D. nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o podatek naliczony. Nabycie/sprzedaż nie podlegało opodatkowaniu i
    nie było udokumentowane fakturą/fakturami VAT.
    Celem zakupu było powiększenie prowadzonego przez te osoby gospodarstw rolnych
    (odrębnych od siebie).
    16 stycznia 2012 r. B.B. umową darowizny sporządzoną w formie aktu notarialnego nr
    Rep. (...) darowała należący do niej udział w nieruchomości swoim dzieciom: córce – C.C.
    (Wnioskodawcy) i synowi – D.D. (Współwłaściciel2) w równych udziałach.
    Czynność darowizny nie podlegała opodatkowaniu. Z tytułu nabycia udziałów w
    Nieruchomości pod tytułem darmym, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do
    obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    Grunty wchodzące w skład Nieruchomości, w części otrzymanej, powiększyły prowadzone
    przez Wnioskodawcę gospodarstwo rolne.
    Po dokonaniu darowizny:
        B.B. posiadała 1/2 udziału w nieruchomości składającej się z działek o nr 1 i nr 2,
        C.C. posiadała 1/4 udziału w nieruchomości składającej się z działek o nr 1 i nr 2,
        D.D. posiadał 1/4 udziału w nieruchomości składającej się z działek o nr 1 i nr 2.
    Od momentu zakupu lub otrzymania darowizny do dnia dzisiejszego na opisanej
    nieruchomości Współwłaściciele prowadzą wspólnie uprawę zbóż, owoców miękkich oraz
    warzyw. Sprzedaż produktów rolnych pochodzących z tych upraw korzysta ze zwolnienia
    od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    W 2020 r. rolnik posiadający grunty rolne sąsiadujące z działkami o nr 1 i nr 2 zbył je
    deweloperowi, który w ramach prowadzonej działalności pobudował na nich domki
    jednorodzinne, które następnie sprzedał swoim klientom. Obecnie, Nieruchomość
    sąsiaduje z osiedlem domków jednorodzinnych. Mieszkańcy osiedla nie są zadowoleni z
    sąsiedztwa. Skarżą się na uciążliwości związane z prowadzonymi przez Wnioskodawcę,
    Współwłaściciela1 i Współwłaściciela2 pracami rolnymi, tj. zapyleniem podczas orki,
    bronowania itp., nieprzyjemnymi i ich zdaniem szkodzącymi zdrowiu zapachami
    związanymi z prowadzonymi opryskami, czy nawożeniem obornika, uciążliwym hałasem
    pracujących maszyn rolniczych - ciągników i kombajnu.
    Deweloper, który wybudował na sąsiadujących gruntach osiedle domków
    jednorodzinnych złożył Wnioskodawcy i pozostałym współwłaścicielom ofertę zakupu
    działek. Oferta dewelopera dotyczy co prawda wszystkich działek, jednakże zobowiązał się
    do ich zakupu w częściach, w okresie 4 miesięcy od daty zakupu pierwszej ich partii. Ma to
    związek z jego płynnością finansową. Oferta ta, w związku z nasilającymi się przejawami
    niezadowolenia mieszkańców osiedla i z obawy przed konsekwencjami prawnymi lub
    finansowymi, stała się godną rozważenia. Tym bardziej, że głośna w mediach stała się
    sprawa rolnika, który został zobowiązany do zapłaty wysokiego odszkodowania na rzecz
    sąsiadujących z jego gospodarstwem mieszkańców osiedla domków jednorodzinnych
    ((...)).
    Z tych powodów, a w szczególności w związku z ofertą rozciągniętego w czasie procesu
    sprzedaży działek na rzecz dewelopera, w czerwcu 2023 r. Współwłaściciele podjęli decyzję

    o geodezyjnym podziale działek o nr 1 i nr 2 na mniejsze. Wnioskodawca, Współwłaściciel
    1 i Współwłaściciel 2 są zatem obecnie współwłaścicielami 20 działek o numerach i
    powierzchni opisanej powyżej. Jednocześnie dla tych działek uzyskano decyzję o
    warunkach zabudowy, z wyjątkiem działek o nr: 1/2, 1/11, 2/1 i 2/11, które są
    przeznaczone pod drogi dojazdowe.
    Podkreślić jednak należy, że do chwili obecnej działki te stanowią zwarty obszar o pow.
    2,36 ha, na którym w dalszym ciągu są prowadzone uprawy rolne.
    Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele poza podziałem, uzyskaniem decyzji o
    warunkach zabudowy i złożeniem wniosków o założenie odrębnych ksiąg wieczystych dla
    poszczególnych działek nie podejmowali żadnych aktywnych działań, w tym:
        nie wynajmowali, ani też nie wydzierżawiali tych gruntów,
        nie wykorzystywali gruntów na cele prowadzonej przez siebie działalności
        gospodarczej innej niż rolnicza,
        nigdy nie prowadzili i nie zamierzają prowadzić działalności gospodarczej, której
        przedmiotem były nieruchomości,
        nie podejmowali żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnia posiadanych
        działek, w tym ich uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe,
        energetyczne czy budowy dróg (zostały one tylko geodezyjnie wyznaczone). Działki
        nie są ogrodzone,
        nie podejmowali żadnych działań marketingowych lub reklamowych w celu ich
        sprzedaży,
        nie udzielali żadnych pełnomocnictw związanych z tymi działkami osobom trzecim,
        w tym zainteresowanemu deweloperowi.
    Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele nie planują w najbliższej znanej im przyszłości
    dokonywać zbycia innych nieruchomości.
    Uzyskane z ewentualnej sprzedaży działek środki finansowe Wnioskodawca zamierza
    przeznaczyć na zakup mieszkania dla swojej córki.
    Wnioskodawca w porozumieniu z pozostałymi współwłaścicielami rozważają sprzedaż
    opisanych wyżej działek deweloperowi, z tym że jak to wskazano wyżej sprzedaż zgodnie z
    jego ofertą nie będzie dokonana jednorazowo, ale sukcesywnie w ciągu 4 miesięcy, w
    miarę spływu należności od przyszłych mieszkańców, albo sprzedaż poszczególnych
    działek różnym zainteresowanym osobom zamierzającym wybudować na nich domy
    własnym staraniem w przypadku, gdy transakcja z deweloperem nie dojdzie do skutku.
    Podkreślić jeszcze raz należy, że geodezyjny podział działek i uzyskanie decyzji o
    zabudowie ma związek z warunkami zakupu określonymi przez dewelopera.
    Na moment sprzedaży przedmiotowych działek, status podatkowy w podatku od towarów
    i usług Wnioskodawcy nie ulegnie zmianie.
    W odniesieniu do działek będących przedmiotem planowej sprzedaży, Wnioskodawca
    oraz pozostali współwłaściciele nie będą ponosili wydatków, czy nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia - ponad te czynności, które już zostały dokonane i opisane we wniosku o
    wydanie interpretacji.
    Wnioskodawca nie dokonywał w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości.

    Przedmiotowe działki wchodzą w skład odrębnych gospodarstw rolnych Wnioskodawcy,
    Współwłaściciela1 i Współwłaściciela2, o których mowa w art. 2 ust. 4 o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów ustawy
    o podatku rolnym.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności w obszarach zaliczanych do działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Pytania
    1) W opisanym stanie faktycznym, czy z tytułu sprzedaży działek o nr:
        a) 1/2 o pow. 0,0558 ha,
        b) 1/5 o pow. 0,1757 ha,
        c) 1/6 o pow. 0,1140 ha,
        d) 1/7 o pow. 0,1106 ha,
        e) 1/8 o pow. 0,1292 ha,
        f) 1/9 o pow. 0,1296 ha,
        g) 1/10 o pow. 0,1292 ha,
        h) 1/11 o pow. 0,0100 ha,
        i) 1/12 o pow. 0,1288 ha,
        j) 1/13 o pow. 0,2771 ha,
        k) 2/1 o pow. 0,0564 ha,
        l) 2/5 o pow. 0,1371 ha,
        m)2/6 o pow. 0,1192 ha,
        n) 2/7 o pow. 0,1194 ha,
        o) 2/8 o pow. 0,1101 ha,
        p) 2/9 o pow. 0,1103 ha,
        q) 2/10 o pow. 0,1098 ha,
        r) 2/11 o pow. 0,0100 ha,
        s) 2/12 o pow. 0,1093 ha,
        t) 2/13 o pow. 0,2184 ha.
      Wnioskodawca wystąpi jako podatnik od towarów i usług?
    2) Czy zbycie udziałów przez Wnioskodawcę w prawie własności działek wymienionych w
      pytaniu nr 1 będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako
      dostawa gruntów niezabudowanych przeznaczonych pod budowę?
    3) W przypadku uznania przez Organ podatkowy, że zbycie udziałów przez
      Wnioskodawcę w prawie własności działek wymienionych w pytaniu nr 1 będzie
      podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy to zbycie będzie
      zwolnione od tego podatku?
    Pani stanowisko w sprawie
    Stanowisko do pytania nr 1
    Wnioskodawca z tytułu planowego zbycia nieruchomości gruntowych wymienionych w
    stanie faktycznym i pytaniu nr 1, nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług (nie
    wystąpi jako podatnik tego podatku).
    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej
    ustawa VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt
    1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach
    - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości jak również
    udziału w nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy VAT.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni
    ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z
    gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych
    stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy VAT,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą,
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą
    2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.
    Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Jak stwierdził Trybunał, okoliczność, iż osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu
    art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006/112, jest w tym zakresie bez znaczenia. Podkreślił, że
    dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od
    wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo
    to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich
    transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca
    lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot
    sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej
    osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu

    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Aby ocenić czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymagana jest ocena każdorazowo odnosząca się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca, B.Z. i M.W. są współwłaścicielami działek o nr:
    a) 1/2 o pow. 0,0 558 ha,
    b) 1/5 o pow. 0,1757 ha,
    c) 1/6 o pow. 0,1140 ha,
    d) 1/7 o pow. 0,1106 ha,
    e) 1/8 o pow. 0,1292 ha,
    f) 1/9 o pow. 0,1296 ha,
    g) 1/10 o pow. 0,1292 ha,
    h) 1/11 o pow. 0,0100 ha,
    i) 1/12 o pow. 0,1288 ha,
    j) 1/13 o pow. 0,2771 ha,
    k) 2/1 o pow. 0,0564 ha,
    l) 2/5 o pow. 0,1371 ha,
    m)2/6 o pow. 0,1192 ha,
    n) 2/7 o pow. 0,1194 ha,
    o) 2/8 o pow. 0,1101 ha,
    p) 2/9 o pow. 0,1103 ha,
    q) 2/10 o pow. 0,1098 ha,
    r) 2/11 o pow. 0,0100 ha,
    s) 2/12 0 pow. 0,1093 ha,
    t) 2/13 o pow. 0,2184 ha,
    które zamierzają zbyć. Działki te powstały w wyniku podziału geodezyjnego działek o nr: 1 i
    2. Decyzja o podziale działek miała na celu uproszczenie procesu zbycia działek w związku
    z nasilającymi się przejawami niezadowolenia mieszkańców sąsiadującego z tymi
    gruntami osiedla i z obawy przed konsekwencjami prawnymi lub finansowymi.
    Udziały w przedmiotowych działkach zostały nabyte przez Wnioskodawcę na cele
    związane z działalnością rolniczą.
    Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu
    działalności rolniczej.
    Wnioskodawca oraz pozostali współwłaściciele nie podejmowali żadnych nadzwyczajnych
    działań w celu zbycia Nieruchomości, poza jej geodezyjnym podziałem i uzyskaniu decyzji
    o zabudowie. Nie korzystali z agencji pośrednictwa, ogłoszeń o sprzedaży, nie uzbroili
    terenu, nie dzierżawili go itp. Z inicjatywą zakupu wystąpił deweloper przedstawiając
    ofertę, którą Współwłaściciele obecnie rozważają.
    Jak już wyżej wskazano, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy
    mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on

    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny
    towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w
    celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach np. działalności
    rolniczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie
    realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Zatem należy przeanalizować całokształt działań, jakie podjął Wnioskodawca w
    odniesieniu do działek będących przedmiotem planowanej sprzedaży i ustalić, czy w
    odniesieniu do opisanej czynności, będą spełnione przesłanki do uznania go za podatnika
    podatku od towarów i usług. Po pierwsze należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie
    zamierzał zbyć nieruchomości zarówno w całości, jak i w części. Podział działek miał
    związek wyłącznie z chęcią uproszczenia procesu sprzedaży w związku ze wstępną ofertą
    złożoną przez dewelopera.
    Po drugie, Wnioskodawca oraz pozostali współwłaściciele nie podejmowali, do czasu
    złożenia im oferty przez dewelopera żadnych działań, które podnosiłyby wartość
    nieruchomości. Nie dokonali jego uzbrojenia, nie podejmowali działań marketingowych w
    celu jej sprzedaży, nie prowadzili działalności deweloperskiej czy o podobnym charakterze.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że planowana transakcja zbycia udziałów w
    nieruchomości nie będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy VAT, dostawą
    dokonywaną przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.
    W konsekwencji powyższego, skoro w analizowanej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę do uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT, to
    Wnioskodawca z tytułu planowego zbycia udziałów w nieruchomościach gruntowych, nie
    będzie podatnikiem podatku od towarów i usług (nie wystąpi jako podatnik tego podatku).
    Stanowisko do pytania nr 2
    Zbycie udziałów przez Wnioskodawcę udziałów w prawie własności działek wymienionych
    w pytaniu nr 1 nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako
    dostawa gruntów niezabudowanych przeznaczonych pod budowę.
    Stanowisko do pytania nr 3
    W przypadku uznania przez Organ podatkowy, że zbycie udziałów przez Wnioskodawcę w
    prawie własności działek wymienionych w pytaniu nr 1 będzie podlegało opodatkowaniu,
    zbycie tych udziałów będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Wspólne uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2 i nr 3
    Konsekwencją stanowiska, iż Wnioskodawca nie wystąpi przy sprzedaży jako podatnik
    podatku od towarów i usług jest uznanie, iż zbycie udziałów przez A.K. w prawie własności
    działek wymienionych w pytaniu nr 1 nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako dostawa gruntów niezabudowanych przeznaczonych pod budowę.
    Wyłącznie czynność wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika może
    podlegać opodatkowaniu i być czynnością opodatkowaną.
    Nawet gdybyśmy jednak uznali, iż zbycie udziałów przez Wnioskodawcę w prawie
    własności działek będzie jednak podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    czynność ta będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1

    pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od
    podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Mając na uwadze, iż Wnioskodawca nabył swoje udziały w prawie własności działek
    wymienionych w pytaniu nr 1 w celu prowadzenia działalności rolniczej i wykorzystywał
    grunty wyłącznie na potrzeby tej działalności, która jest zwolniona od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług i jednocześnie nie
    przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego z tytułu nabycia tych gruntów (towarów) - sprzedaż będzie mogła korzystać ze
    zwolnienia od podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej: Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Ponadto, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała

    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa Unii Europejskiej wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana

    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego. Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy
    zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.

    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że
    majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwana dalej: Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:
      przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na Kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a Kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej
      postanowiły.
    W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:
        jest Pani rolnikiem ryczałtowym prowadzącym gospodarstwo rolne, czynnym,
        zarejestrowanym podatnikiem VAT, prowadzącą jednoosobową działalność
        gospodarczą, której przedmiotem są usługi transportowe, wspólnikiem spółki
        jawnej. Przedmiotem działalności spółki jawnej jest produkcja pasz dla zwierząt
        gospodarskich;
        Jest Pani współwłaścicielem nieruchomości rolnej składającej się z 20 działek o nr: 1
        /2, 1/5, 1/6, 1/7, 1/8, 1/9, 1/10, 1/11, 1/12, 1/13, 2/1, 2/5, 2/6, 2/7, 2/8, 2/9, 2/10, 2
        /11, 2/12, 2/13;
        udział w nieruchomości otrzymała Pani w drodze darowizny. Grunty wchodzące w
        skład Nieruchomości, w części otrzymanej, powiększyły prowadzone przez Panią
        gospodarstwo rolne;
        na opisanej nieruchomości prowadzi Pani ze współwłaścicielami uprawę zbóż,
        owoców miękkich oraz warzyw. Sprzedaż produktów rolnych pochodzących z tych
        upraw korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
        ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług;

        w porozumieniu z pozostałymi współwłaścicielami rozważa Pani sprzedaż
        opisanych działek deweloperowi, który wybudował na sąsiadujących gruntach
        osiedle domków jednorodzinnych;
        w związku z ofertą rozciągniętego w czasie procesu sprzedaży działek na rzecz
        dewelopera, podjęła Pani z pozostałymi współwłaścicielami decyzję o geodezyjnym
        podziale działek o nr 1 i nr 2 na mniejsze;
        poza podziałem, uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i złożeniem wniosków
        o założenie odrębnych ksiąg wieczystych nie podejmowała Pani żadnych aktywnych
        działań w związku ze sprzedażą nieruchomości.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy z tytułu sprzedaży udziałów w działkach o nr: 1/2 o
    pow. 0,0558 ha, 1/5 o pow. 0,1757 ha, 1/6 o pow. 0,1140 ha, 1/7 o pow. 0,1106 ha, 1/8 o
    pow. 0,1292 ha, 1/9 o pow. 0,1296 ha, 1/10 o pow. 0,1292 ha, 1/11 o pow. 0,0100 ha, 1/12
    o pow. 0,1288 ha, 1/13 o pow. 0,2771 ha, 2/1 o pow. 0,0564 ha, 2/5 o pow. 0,1371 ha, 2/6
    o pow. 0,1192 ha, 2/7 o pow. 0,1194 ha, 2/8 o pow. 0,1101 ha, 2/9 o pow. 0,1103 ha, 2/10
    o pow. 0,1098 ha, 2/11 o pow. 0,0100 ha, 2/12 0 pow. 0,1093 ha, 2/13 o pow. 0,2184 ha
    będzie Pani działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa
    w art. 15 ust. 1 ustawy (pytanie nr 1) oraz ustalenia, czy zbycie udziałów w prawie
    własności działek wymienionych w pytaniu nr 1 będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług jako dostawa gruntów niezabudowanych przeznaczonych
    pod budowę (pytanie nr 2).
    Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży udziałów w tych działkach będzie Pani spełniać przesłanki do uznania Pani za
    podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady, osoby fizyczne, które dokonują
    transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników
    VAT.
    Ze wskazanych wyżej regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla
    uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne
    znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w
    przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym przypadku udziałów w
    działkach) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika.
    Zatem mając na uwadze powołany stan prawny oraz okoliczności sprawy należy
    stwierdzić, że w opisanej sytuacji podejmowane przez Panią działania nie wskazują na
    aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, a sprzedaż udziałów w działkach nr 1/2,
    nr 1/5, nr 1/6, nr 1/7, nr 1/8, nr 1/9, nr 1/10, nr 1/11, nr 1/12, nr 1/13, nr 2/1, nr 2/5, nr 2/6,
    nr 2/7, nr 2/8, nr 2/9, nr 2/10, nr 2/11, nr 2/12 oraz nr 2/13 nie będzie wypełniała
    przesłanki działalności gospodarczej.

    Jak wynika z wniosku, udział w nieruchomości otrzymała Pani drogą darowizny. Od
    momentu otrzymania darowizny, na nieruchomości prowadzi Pani uprawę zbóż, owoców
    miękkich oraz warzyw.
    Poza podziałem, uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i złożeniem wniosków o
    założenie odrębnych ksiąg wieczystych dla poszczególnych działek nie podejmowała Pani
    żadnych aktywnych działań, w tym nie wynajmowała, ani też nie wydzierżawiała Pani tych
    gruntów, nie wykorzystywała Pani gruntów na cele prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej innej niż rolnicza. Ponadto nigdy nie prowadziła Pani i nie zamierza Pani
    prowadzić działalności gospodarczej, której przedmiotem były nieruchomości.
    Co więcej, nie podejmowała Pani żadnych działań zmierzających do uatrakcyjnia
    posiadanych działek, w tym ich uzbrojenia w przyłącza wodno-kanalizacyjne, gazowe,
    energetyczne czy budowy dróg (zostały one tylko geodezyjnie wyznaczone). Działki nie są
    ogrodzone. Ponadto, nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych lub
    reklamowych w celu ich sprzedaży.
    Jednocześnie, co istotne, nie udzielała Pani żadnych pełnomocnictw związanych z tymi
    działkami osobom trzecim, w tym zainteresowanemu deweloperowi. W odniesieniu do
    działek będących przedmiotem planowej sprzedaży nie będzie Pani ponosiła wydatków
    czy nakładów w celu ich uatrakcyjnienia.
    Co prawda, dokonała Pani podziału działek nr 1 i nr 2 oraz otrzymała Pani decyzję o
    warunkach zabudowy dla części działek powstałych po podziale, ale takie działania nie
    mogą świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami, gdyż należy je oceniać w kontekście
    całokształtu okoliczności przedstawionej sprawy.
    Należy zatem uznać, że dokonując sprzedaży udziałów w działkach nr 1/2, nr 1/5, nr 1/6,
    nr 1/7, nr 1/8, nr 1/9, nr 1/10, nr 1/11, nr 1/12, nr 1/13, nr 2/1, nr 2/5, nr 2/6, nr 2/7, nr 2/8,
    nr 2/9, nr 2/10, nr 2/11, nr 2/12 oraz nr 2/13 będzie Pani korzystać z przysługującego
    prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pani cech
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży
    udziałów w ww. działkach, a ich dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podsumowując, zbycie udziałów w działkach nr 1/2, nr 1/5, nr 1/6, nr 1/7, nr 1/8, nr 1/9, nr
    1/10, nr 1/11, nr 1/12, nr 1/13, nr 2/1, nr 2/5, nr 2/6, nr 2/7, nr 2/8, nr 2/9, nr 2/10, nr 2/11,
    nr 2/12 oraz nr 2/13, będzie stanowiło działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie będą miały zastosowania. Zatem
    sprzedaż udziałów w opisanych powyżej działkach nie będzie skutkowała uznaniem Pani
    za podatnika, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż przez Panią posiadanych udziałów w
    działkach nr 1/2, nr 1/5, nr 1/6, nr 1/7, nr 1/8, nr 1/9, nr 1/10, nr 1/11, nr 1/12, nr 1/13, nr 2
    /1, nr 2/5, nr 2/6, nr 2/7, nr 2/8, nr 2/9, nr 2/10, nr 2/11, nr 2/12 oraz nr 2/13 nie będzie
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie braku uznania Pani za podatnika podatku od towarów i
    usług z tytułu sprzedaży udziałów działkach nr 1/2, nr 1/5, nr 1/6, nr 1/7, nr 1/8, nr 1/9, nr 1
    /10, nr 1/11, nr 1/12, nr 1/13, nr 2/1, nr 2/5, nr 2/6, nr 2/7, nr 2/8, nr 2/9, nr 2/10, nr 2/11,
    nr 2/12 i nr 2/13 (pytanie nr 1) oraz w zakresie braku opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług sprzedaży udziałów w ww. działkach jako dostawy gruntów
    niezabudowanych przeznaczonych pod budowę (pytanie nr 2) należało uznać za
    prawidłowe.

    Nie udzielam odpowiedzi w zakresie w pytania nr 3 wniosku, ponieważ oczekiwała Pani na
    nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji uznania, że zbycie udziałów w prawie własności
    działek wymienionych w pytaniu nr 1 będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie Pani i tylko w stosunku do Pani może wywołać określone
    przepisami skutki prawne. Natomiast interpretacja ta nie wywołuje skutków prawnych dla
    pozostałych współwłaścicieli wymienionych we wniosku działek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.