Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-89/09-2/CS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-17
Teza: Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT dokumentujących zakup paliwa do zbiornika znajdującego się na terenie własnego przedsiębiorstwa, przeznaczonego do tankowania pojazdów samochodowych pod warunkiem, iż zakup będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną i nie będzie występować ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: dystrybutor; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; paliwo; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109

ITERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27.01.2009 r. (data wpływu 04.02.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tankowania z własnego dystrybutora samochodów osobowych oraz ciężarowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.02.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tankowania z własnego dystrybutora samochodów osobowych oraz ciężarowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik w swojej działalności eksploatuje zarówno samochody osobowe jak i ciężarowe. Obecnie paliwo jest tankowane bezpośrednio do poszczególnych samochodów. W celu obniżenia kosztów oraz usprawnienia organizacji, podatnik zamierza kupić dystrybutor a następnie kupować paliwo (olej napędowy) hurtowo (do dystrybutora) i tankować poszczególne samochody na terenie własnego przedsiębiorstwa. W związku z tym faktury zakupu paliwa do dystrybutora nie będą w przyszłości zawierały danych, o których mowa w § 5 ust. 5 rozporządzenia ministra finansów z dn. 28.11.2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy i kiedy podatnik będzie mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od oleju napędowego nabywanego do dystrybutora ?

W jaki sposób podatnik powinien dokumentować wykorzystanie paliwa z dystrybutora do poszczególnych samochodów ?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktura dokumentująca zakup paliwa do dystrybutora nie może (z natury rzeczy) wskazywać numerów samochodów, do których paliwo zostanie wykorzystane. Nie stosuje się zatem § 5 ust. 5 rozporządzenia ministra finansów z dn. 28.11.2008 r. W takiej sytuacji, określenie ilości paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów osobowych, do którego stosuje się art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, a także ilość paliwa wykorzystanego do napędu samochodów ciężarowych będzie następowało na podstawie ewidencji prowadzonej przez podatnika. Podatnik będzie mógł obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony od paliwa kupionego do dystrybutora w części w jakiej nie został on wykorzystany do napędu samochodów osobowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 i art. 124.

Na mocy art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3.

Ograniczenie to dotyczy paliwa zużywanego do napędu samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony – za wyjątkiem pojazdów wskazanych w art. 86 ust. 4 cyt. ustawy.

Z uwagi na powyższe uregulowania stwierdzić należy, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytego paliwa do napędu samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej uzależnione jest od łącznego spełnienia następujących przesłanek:

*   wykorzystywane samochody służą działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług,
*   samochody zaliczone zostały do kategorii pojazdów nie wymienionych w art. 86 ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ograniczenie to dotyczy samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3.5 tony, za wyjątkiem pojazdów wskazanych w art. 86 ust. 4 pkt 1-6, a także przypadków określonych w ust. 7 tego artykułu.

Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), faktury dokumentujące sprzedaż paliw silnikowych benzynowych, oleju napędowego oraz gazu, wlewanych do baku samochodu i innych pojazdów samochodowych, powinny zawierać numer rejestracyjny samochodu.

Z treści przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą, w której wykorzystuje samochody osobowe i ciężarowe. Obecnie paliwo do tych samochodów jest tankowane bezpośrednio do baku na stacjach benzynowych. W celu obniżenia kosztów i usprawnienia organizacji Podatnik zamierza kupić dystrybutor i tankować paliwo na terenie własnego przedsiębiorstwa. W związku z tym, Zainteresowany wskazuje, że faktury dokumentujące zakup paliwa do dystrybutora nie będą zawierały danych, o których mowa w § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, iż określenie ilości paliwa wykorzystywanego do napędu samochodów osobowych i ciężarowych, następować będzie na podstawie prowadzonej przez niego ewidencji.

Zasadą jest, że faktury dokumentujące sprzedaż paliw silnikowych benzynowych, oleju napędowego oraz gazu, wlewanych do baku pojazdów samochodowych, powinny zawierać numer rejestracyjny tego samochodu, o czym stanowi § 5 ust. 5 w/w rozporządzenia. Jednak w omawianej sprawie powyższy przepis nie będzie miał zastosowania, ponieważ paliwo nie będzie tankowane bezpośrednio do baku samochodu, ale dostarczane do własnego dystrybutora, skąd będzie rozlewane do użytkowanych przez Podatnika pojazdów osobowych jak i ciężarowych.

Cytowane powyżej przepisy i okoliczności dotyczące zdarzenia przyszłego nie wyłączają prawa do obniżenia kwoty podatku należnego od nabywanego przez Podatnika paliwa do użytkowanych pojazdów samochodowych. Niemniej zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, Podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję, z której wynika m.in. kwota podatku podlegająca odliczeniu od zakupionego paliwa. Zainteresowany musi zatem dołożyć wszelkich starań, by ewidencja była wiarygodna i rzetelna. Zapisy w prowadzonej ewidencji winny mieć swoje potwierdzenie w posiadanych dokumentach.

Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT dokumentujących zakup paliwa do zbiornika znajdującego się na terenie własnego przedsiębiorstwa, przeznaczonego do tankowania pojazdów samochodowych pod warunkiem, iż zakup będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną i nie będzie występować ograniczenie wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT. Brak numeru rejestracyjnego na fakturze nie powoduje utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ taki obowiązek – wynikający ze wspomnianego § 5 ust. 5 rozporządzenia – występuje jedynie w przypadku tankowania bezpośrednio do baku pojazdu.

W celu wykazania w jakiej ilości i do jakich aut będzie tankowane paliwo, należy prowadzić wewnętrzny rejestr, który stanowi podstawę do odliczenia podatku VAT z faktury na zakup paliwa.

Ponadto, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, powstaje w rozliczeniu za okres w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12,16 i 18, jeżeli zaś podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w tym terminie, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ustawy o VAT).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).