Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.227.2025.1.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-25
Teza: Ustalenie czy otrzymane bonusy PBA stanowią wynagrodzenie
za świadczone usługi oraz ustalenie momentu powstania
obowiązku podatkowego z tytułu wykonania tych usług.
Słowa kluczowe: bonus
obowiązek-obowiązek podatkowy
rabaty-rabaty transakcyjne
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy otrzymane
    bonusy PBA stanowią wynagrodzenie za świadczone usługi oraz ustalenia momentu
    powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania tych usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie podatku od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
    (dalej również jako: „VAT”). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie m.
    in. utrzymania farm fotowoltaicznych będących przedmiotem prawa własności podmiotów
    trzecich - współpracujących ze Spółką.
    W ramach zawieranych przez Spółkę umów utrzymania (dalej również jako: „Umowy
    O&M”) - Spółce należne jest wynagrodzenie stałe (płatne miesięcznie) oraz dodatkowe
    wynagrodzenie w formie bonusu rocznego o nazwie PBA (dalej również jako: „bonus PBA”)
    tytułem utrzymania farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby działały powyżej
    zakładanego minimum (zwykle powyżej 95% nominalnej możliwości operacyjnej). W
    ramach Umów O&M Spółka wykonuje na rzecz swojego kontrahenta szeregu różnych
    usług jednostkowych (składających się w ogólności na usługę operacyjną i utrzymania
    farmy fotowoltaicznej).
    Co do zasady - klauzula dotycząca wypłaty PBA ujęta jest w następujący sposób:
    „Jeżeli na koniec każdego kolejnego roku obsługi jego roczna dyspozycyjność produkcyjna
    będzie wyższa od gwarantowanego wskaźnika (%), wówczas właściciel wypłaci na rzecz
    wykonawcy dodatkową premię (...)”
    Wskazana powyżej roczna dyspozycyjność produktowa (wskaźnik jakościowy) znana jest
    kontrahentowi po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego (roku kalendarzowego).
    Wnioskodawca informację w tym przedmiocie uzyskuje od kontrahenta.
    Tytułem objaśnienia powyższej klauzuli - Wnioskodawca wskazuje, że:
  - z tytułu obsługi farmy przysługuje mu wynagrodzenie za wykonane usługi (główne
    świadczenie na rzecz Wnioskodawcy);
  - dodatkowo - w przypadku przekroczenia wskaźnika działania farmy fotowoltaicznej
    powyżej XX% w ciągu danego roku - Wnioskodawcy przysługuje dodatkowe
    wynagrodzenie w postaci bonusu PBA (objęte klauzulą powyżej).
    Warunki udzielenia bonusu PBA oraz jego wysokość w ramach konkretnej Umowy O&M są
    w każdym przypadku określane w Umowach O&M.
    Tym samym, zasadniczo mechanizm PBA to tzw. profit split - właściciel instalacji dzieli się
    „nadprogramowym” zyskiem z dostawcą usług O&M (Wnioskodawcą) bez wskazywania,
    która to konkretnie usługa przyczyniła się do tego sukcesu. Weryfikacja należności bonusu
    zachodzi w ujęciu rocznym, po zakończonym roku, którego dotyczy dany bonus PBA.
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest zagadnienie odnoszące się wyłącznie do bonusu
    PBA w ujęciu rocznym, przyznawanym po zakończeniu danego roku - tj. nie dotyczy
    podstawowego wynagrodzenia wypłacanego Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług
    O&M.

    Kwestia wypłaty bonusu PBA jak i potwierdzenia jego wysokości, uzależniona jest od
    pozytywnej weryfikacji przez Wnioskodawcę i kontrahenta Wnioskodawcy warunków
    spełnienia przez Wnioskodawcę warunków przyznania danego bonusu PBA oraz jego
    wysokości. Dopiero bowiem po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego -
    Wnioskodawca poweźmie wiedzę o tym, czy warunek spełnienia bonusu PBA został
    spełniony i w jakiej wysokości bonus ten jest należny.
    Jeśli bonus PBA jest należny, to wypłacany jest „z dołu" w danym okresie rozliczeniowym,
    po pozytywnej weryfikacji warunków jego przyznania. Jeżeli warunki nie zostały spełnione
    - żaden bonus PBA nie jest należny.
    Pytania
    1) Czy kwoty wypłacane Wnioskodawcy przez kontrahentów, w zakresie bonusów PBA,
      mogą być uznane na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
      usług (tj. z dnia 9 lutego 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 361) (dalej jako: ustawa o VAT)) za
      wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów?
    2) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie - czy zgodnie z art. 19a ust. 1
      ustawy o VAT jako moment wykonania usługi, a tym samym jako moment powstania
      obowiązku podatkowego w VAT z tytułu świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz
      kontrahentów usługi, uznać należy moment powzięcia informacji o przekroczeniu
      wymaganego wskaźnika uprawniającego do bonusu PBA, tj. po zakończeniu danego
      okresu rozliczeniowego (roku kalendarzowego)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy VAT:
    przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o VAT zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni jego odbiorca (odbiorca świadczenia) odnoszący korzyść związaną z
    tym świadczeniem. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie
    wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron
    transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Związek

    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi
    mieć charakter na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie
    (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź
    też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru
    świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o VAT zalicza do grona usług
    każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o
    charakterze majątkowym.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (tekst jedn.: Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r., s. 1, z późn. zm.). Definicja świadczenia usług stanowi tym samym dopełnienie definicji
    dostawy towarów i dlatego też opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają
    wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego. W tym miejscu należy wskazać,
    że jak wynika z powołanych powyżej przepisów, każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    1. w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
    2. świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z treści art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi bowiem istnieć bezpośredni związek
    pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pod pojęciem odpłatności
    świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od
    odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub jej ekwiwalentu (np. w postaci
    świadczenia wzajemnego).
    Jak wynika z powyższej analizy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, każde świadczenie stanowi, co
    do zasady, usługę. Muszą być jednak przy tym spełnione następujące warunki:
    1. istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    2. wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
      w zamian za usługę świadczoną na rzecz usługobiorcy,
    3. istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,
    4. odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
      czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

    5. istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (WSA w Kielcach: wyrok z 15
    marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 89/12; TSUE: wyrok z 29 października 2009 r. C-246/08).
    Jednocześnie stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT: podstawą opodatkowania, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest
    wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca
    otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym
    charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług
    świadczonych przez podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy o VAT odnosi się do wszystkiego, co
    stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez
    sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy o VAT: podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy o VAT: podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
    1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
    2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
      momencie sprzedaży;
    3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków
      poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych
      przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby
      podatku.
    Zgodnie zaś z art. 29a ust. 10 ustawy o VAT: podstawę opodatkowania obniża się o:
    1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
    2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
    3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży,
      jeżeli do niej nie doszło;
    4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1.
    Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku,
    którego istnieje beneficjent, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby
    potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić
    konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty
    świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług.
    Stanowisko Wnioskodawcy co do pytania nr 1

    Jak wynika z przedstawionego w niniejszym wniosku stanu faktycznego, kwota bonusu
    PBA nie jest uzależniona od przesłanki ilościowej polegającej na wykonaniu konkretnej
    ilości usług w danym okresie rozliczeniowym, lecz od przesłanek kwalitatywnych, a więc
    przede wszystkim od spełnienia wytycznych jakościowych, zdefiniowanych w ramach
    Umów O&M - a związanych z danym procentem operacyjności farm fotowoltaicznych.
    Wypłata bonusu PBA następuje wyłącznie po pozytywnym zweryfikowaniu tychże
    przesłanek jakościowych (stanowiących warunek wypłaty tego świadczenia). Przesłanka ta
    ponadto nie ma zasadniczego wpływu na podstawowe wynagrodzenie Wnioskodawcy z
    tytułu usług mających na celu m.in. utrzymania tychże farm fotowoltaicznych.
    Zgodnie z obecnie prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolitym
    poglądem, iż bonusy otrzymywane przez nabywcę od dostawcy za dokonanie nabycia
    określonej ilości towarów, czy uzyskanie określonego poziomu wartości sprzedanych
    towarów (czyli spełnienie przesłanek o charakterze kwantytatywnym), co do zasady, nie są
    wynagrodzeniem za świadczenie usługi, a wypłacenie takiej premii nie kreuje odrębnej od
    dostawy towaru czynności opodatkowanej VAT. Nie jest bowiem dopuszczalne, aby ta
    sama transakcja jednocześnie stanowiła dostawę towaru i świadczenie usług. W świetle
    regulacji zawartej w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jest to nie do przyjęcia. A zatem, z punktu
    widzenia rozliczeń podatkowych, jedną z najbardziej istotnych w tym przypadku kwestii
    jest ocena właściwej kwalifikacji otrzymywanego bonusu PBA.
    A contrario, w analizowanym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy, przez
    Wnioskodawcę wyświadczona zostaje swego rodzaju usługa wsparcia - w wyniku bowiem
    działań podejmowanych przez Wnioskodawcę w ramach realizacji Umów O&M, w tym
    związanych z utrzymaniem farm fotowoltaicznych - wytworzona zostaje wartość dodana:
    określona ponadprzeciętna wartość operatywna tychże farm skutkująca ponadprzeciętną
    produkcją energii elektrycznej i tym samym dodatkowego przychodu po stronie
    kontrahenta Wnioskodawcy.
    A zatem, zdaniem Wnioskodawcy, kwoty wypłacane na rzecz Wnioskodawcy w zakresie
    bonusu PBA powinny być uznawane na gruncie ustawy o VAT za wynagrodzenie z tytułu
    usługi świadczonej przez Wnioskodawcę, w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca uważa, że w niniejszej sprawie zachodzą wszystkie ww. przesłanki,
    potrzebne do uznania, że w ramach Umów O&M Spółka będzie świadczyć na rzecz
    kontrahentów usługi opisane w tejże umowie, a dodatkowe wynagrodzenie (obok
    zwykłego miesięcznego wynagrodzenia), które przyjmuje formę bonusu PBA wypłacane
    pod warunkiem spełnienia odpowiednich warunków określonych w tych umowach.
    Świadczą o tym następujące okoliczności:
    a) istnienie związku prawnego między Wnioskodawcą a kontrahentem - oba podmioty
      łączą w tym zakresie postanowienia Umowy O&M w ramach której powstał pomiędzy
      nimi stosunek zobowiązaniowy (na rzecz Wnioskodawcy, po wypełnieniu określonych
      w umowie warunków jakościowych (ponadprzeciętnej operatywności farmy
      fotowoltaicznej), kontrahent zobowiązuje się do wypłacenia z tego tytułu bonusu PBA -
      a zatem będzie istnieć w tym przypadku ekwiwalentność świadczenia spełnianego
      przez kontrahenta względem Wnioskodawcy za przekroczenie wskazanego w treści
      Umowy O&M wskaźnika operatywności farmy fotowoltaicznej),
    b) wynagrodzenie, nazwane jako bonus PBA, otrzymywane przez Wnioskodawcę stanowi
      wartość faktycznie wypłaconą przez kontrahenta w zamian za konkretne
      wyświadczone przez Wnioskodawcę usługi (poziom jakości tychże usług).
      Wnioskodawca otrzymuje bonus PBA, którego wysokość nie jest uzależniona od
      rzeczywistej ilości wykonanych usług w danym roku (w tym czasu ich świadczenia

      liczonego np. w miesiącach), ale przede wszystkim od spełnienia warunków wypłaty
      bonusu,
    c) istnieje bezpośrednio i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie świadczącego
      usługę, tj. Wnioskodawcy, gdyż wypłacony mu bonus PBA jest wynagrodzeniem za
      spełnienie określonych wymogów o charakterze kwalitatywnym,
    d) wynagrodzenie w postaci otrzymanego bonusu PBA pozostaje w bezpośrednim
      związku z usługami wyświadczonymi przez Wnioskodawcę.
    W analizowanym przypadku otrzymane przez Wnioskodawcę kwoty stanowiące bonusy
    PBA o charakterze jakościowym nie mogą być na gruncie ustawy uznane za rabat
    pośredni, ponieważ nie są związane z konkretnymi dostawami towarów. W rozpatrywanej
    sprawie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczeniem w zamian za
    wynagrodzenie. W niniejszym przypadku następuje świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, gdyż określone świadczenie pieniężne (bonusy o charakterze
    jakościowym i ilościowo-jakościowym) zostaje wypłacone w związku z określonymi
    czynnościami opisanymi w Umowach O&M.
    Mając na uwadze zdarzenie opisane w stanie faktycznym, Spółka otrzymując bonus PBA
    powinna potraktować go jako wynagrodzenie związane z wyświadczoną usługą. Zdaniem
    Wnioskodawcy wystąpią bowiem wszystkie niezbędne elementy do uznania, iż doszło do
    świadczenia określonego w art. 8 ustawy o VAT, a co za tym idzie - opodatkowanego
    podatkiem VAT. Tym samym, wypełnienie wymogów, których osiągnięcie jest niezbędne w
    celu otrzymania bonusu PBA, stanowić będzie odpłatne świadczenie usług na rzecz
    kontrahenta w rozumieniu art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    zobowiązany będzie do wystawienia faktury dokumentującej wykonanie usługi,
    zawierającej elementy wymienione w art. 106e ustawy o VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy co do pytania nr 2
    Stanowiskiem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT jako moment
    wykonania usługi, a tym samym jako moment powstania obowiązku podatkowego w VAT z
    tytułu świadczonej usługi, za którą wypłacony jest bonus PBA, uznać należy moment
    otrzymania informacji o spełnieniu się warunków do jego otrzymania.
    Zgodnie bowiem z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT: obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11,
    art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.
    Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy o VAT: w odniesieniu do przyjmowanych częściowo
    usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla
    której to części określono zapłatę.
    Stosownie do art. 19a ust. 3 ustawy o VAT: usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Natomiast, w myśl art. 19a ust. 8 ustawy o VAT: jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru
    lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem

    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o
      którym mowa w ust. 1 b;
    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Powołany wyżej art. 19a ust. 1 ustawy o VAT formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania
    usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za
    ten okres.
    W odniesieniu do usług przyjmowanych częściowo, usługę uznaje się za wykonaną w
    przypadku wykonania części usługi, dla której określono zapłatę (art. 19a ust. 2 ustawy o
    VAT).
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że w niektórych przypadkach ustawa o VAT wskazuje
    "umowne" zasady uznania danej usługi za wykonaną. Określone w art. 19a ust. 3 ustawy o
    VAT usługi, dla których w związku z ich świadczeniem ustalane są następujące po sobie
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu, do
    którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej
    usługi. Usługi świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla których w
    związku z ich świadczeniem nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za
    wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia
    tej usługi.
    Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi związanej ze wsparciem
    sprzedaży (czynności, z tytułu wykonania których Wnioskodawca otrzymuje bonus PBA o
    charakterze jakościowym) powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, tj. z chwilą
    wykonania usługi. W rozpatrywanej sprawie nie znajdzie bowiem zastosowania art. 19a
    ust. 2 ustawy o VAT, gdyż przepis ten dotyczy jedynie tych usług, które są usługami
    podzielnymi w sensie gospodarczym (np. usługi transportowe, spedycyjne czy
    przeładunkowe). Ponadto do świadczonej usługi nie znajduje zastosowania art. 19a ust. 3
    ustawy o VAT, ponieważ jak wynika z opisu sprawy, w analizowanym przypadku nie
    zostaną określone następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy uznać, że
    skoro w analizowanym przypadku, aby otrzymać bonus PBA, Wnioskodawca musi uzyskać
    pozytywny wynik weryfikacji (wymagane jest współdziałanie Stron w zakresie weryfikacji
    wyniku, które pozwala stwierdzić czy doszło do spełnienia warunku wypłaty bonusu PBA),
    Wnioskodawca nie posiada wiedzy co do istnienia wynagrodzenia należnego
    Wnioskodawcy z tytułu wykonania czynności w ramach danego bonusu PBA bez informacji
    od kontrahenta co do spełnienia kryterium. W odniesieniu do opisanych we wniosku
    czynności, z tytułu wykonania których Wnioskodawca otrzymuje bonus PBA, dopiero
    otrzymanie przez Wnioskodawcę informacji o spełnieniu wskaźników, skutkuje uznaniem
    realizowanej usługi w zakresie wsparcia sprzedaży za odpłatne świadczenie usług w
    rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Te
    informacje są znane dopiero po zakończonym okresie rozliczeniowym (roku
    kalendarzowym)
    Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w niniejszym wniosku należy zatem uznać za
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
        tolerowania czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia, jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do
    grona usług każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    ustawy.
    Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego
    istnieje bezpośredni jego odbiorca odnoszący korzyść związaną z tym świadczeniem.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.
    Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz
    dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można było
    powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde
    świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów.
    Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć
    każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno
    działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności
    opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w

    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Definicja
    świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów, każde
    świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o
    podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące
    warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do
    zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są
    wykonywane odpłatnie.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    I tak, w wyroku z 15 lipca 1982 r. w sprawie C-89/91 Hong-Kong Trade Development
    Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu
    jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w
    wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council
    stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i
    jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto
    odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
    związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.
    Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80,
    które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie
    harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67
    /227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów
    prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla
    ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być
    pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto,
    TSUE przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy
    podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez
    świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości
    tego świadczenia wzajemnego. W końcu – jak wskazał Trybunał – świadczenie
    wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania
    jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według
    kryteriów obiektywnych.
    Na uwagę zasługuje tutaj także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93
    pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie

    podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną
    czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.
    Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub
    jej ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Jak wynika z powyższej analizy art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie stanowi, co do
    zasady, usługę. Muszą być jednak przy tym spełnione następujące warunki:
    - istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    - wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną
      w zamian za usługę świadczoną na rzecz usługobiorcy,
    - istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,
    - odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z
      czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    - istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Zaprezentowana argumentacja w przedmiocie wzajemności świadczeń jako warunku
    koniecznego do uznania usługi za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT znajduje
    szerokie poparcie w orzecznictwie krajowych sądów administracyjnych, jak i w
    powołanym już powyżej orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Szczególnie trafnie kwestię tę ujął WSA w Kielcach w wyroku z 15 marca 2012 r., sygn.
    akt I SA/Ke 89/12, w którym stwierdził, że: „Świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    tylko wtedy, gdy pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, na
    podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Aby usługa podlegała
    obowiązkowi podatkowemu z tytułu VAT koniecznym warunkiem jest, by świadczona
    była odpłatnie, przy czym pomiędzy czynnością podlegającą opodatkowaniu (usługą) a
    wynagrodzeniem otrzymanym z tytułu jej wyświadczenia musi istnieć bezpośredni,
    czytelny i dostrzegalny związek”.
    Z kolei w wyroku z 29 października 2009 r. C-246/08 Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej przypomniał, że jeżeli działalność usługodawcy polega wyłącznie na
    świadczeniu usług bez bezpośredniego świadczenia wzajemnego, brak jest podstawy
    opodatkowania i usługi te nie podlegają tym samym podatkowi VAT (teza 43).
    Świadczenie usług tylko wtedy dokonywane jest odpłatnie w rozumieniu art. 2 pkt 1
    szóstej dyrektywy, jeżeli pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą istnieje stosunek
    prawny, w ramach którego dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych, a
    wynagrodzenie otrzymywane przez usługodawcę stanowi rzeczywisty ekwiwalent usługi
    świadczonej na rzecz usługobiorcy (teza 44).
    Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku
    którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby
    potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić
    konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem,
    dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    Jednocześnie stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i

      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi
    zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z
    tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:
    Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
    Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;
      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Zgodnie z art. 29a ust. 10 ustawy:
      Podstawę opodatkowania obniża się o:
      1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;
      2) wartość zwróconych towarów i opakowań;
      3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem
      sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;
      4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
      charakterze, o których mowa w ust. 1.
    Ponadto, stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku,
        podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
        osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
          a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
          b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust.
          5 pkt 4,
          c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art.
          19a ust. 1b.

    Jednocześnie wskazać należy, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie
    intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie
    pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych
    nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie
    premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku
    zachowaniem, stanowiącym usługę w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów, czy ich
    przyznanie uwarunkowane jest wykonaniem dodatkowych czynności, czy dotyczą
    konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, itp.
    W praktyce występują również sytuacje, w których w zamian za udzielenie premii ma
    miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym,
    marketingowym, reklamowym, bądź zobowiązanie się do dokonywania zakupów
    wyłącznie u wypłacającego premie, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego
    asortymentu towarów kontrahenta, itp. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona
    premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze
    świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi
    podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.
    Ponadto, występują sytuacje, w których premia pieniężna jest wypłacana np. z tytułu
    dokonywania przez nabywcę nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w
    określonym czasie oraz terminowe dokonanie zapłaty przez kontrahentów. W takim
    przypadku, gdzie premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę
    nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie oraz terminowe
    dokonanie zapłaty - takie działania kontrahentów nie wypełniają definicji świadczenia
    usług i wypłacenie w takiej sytuacji premii pieniężnej nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Osiąganie bowiem określonego pułapu obrotów z danym dostawcą
    oraz terminowe dokonanie zapłaty nie może być uznane za usługę w świetle art. 8 ust.
    1 ustawy. Premia jest wyliczana w oparciu o osiągane obroty, lecz samo osiąganie
    obrotów nie stanowi usługi. Usługą nie jest również terminowe dokonanie zapłaty za
    dokonane zakupy.
    W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą
    (dostawami), to nawet, jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna
    być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy. Przy czym, co
    istotne rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub
    usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług i prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie m.in. utrzymania farmy
    fotowoltaicznej będących przedmiotem prawa własności podmiotów trzecich -
    współpracujących z Państwem. W ramach zawieranych przez Spółkę umów utrzymania
    (Umowy O&M) - należne jest Państwu wynagrodzenie stałe (płatne miesięcznie) oraz
    dodatkowe wynagrodzenie w formie bonusu rocznego o nazwie PBA (bonus PBA)
    tytułem utrzymania farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby działały powyżej
    zakładanego minimum. W ramach Umów O&M wykonują Państwo na rzecz swojego
    kontrahenta szeregu różnych usług jednostkowych (składających się w ogólności na
    usługę operacyjną i utrzymania farmy fotowoltaicznej).
    Z klauzuli PBA wynika:
  - z tytułu obsługi farmy przysługuje Państwu wynagrodzenie za wykonane usługi;
  - dodatkowo - w przypadku przekroczenia wskaźnika działania farmy fotowoltaicznej
    powyżej XX% w ciągu danego roku - przysługuje Państwu dodatkowe wynagrodzenie w
    postaci bonusu PBA.
    Warunki udzielenia bonusu PBA oraz jego wysokość w ramach konkretnej Umowy O&M
    są w każdym przypadku określane w Umowach O&M.

    Kwestia wypłaty bonusu PBA jak i potwierdzenia jego wysokości, uzależniona jest od
    pozytywnej weryfikacji przez Państwa i kontrahenta Państwa warunków spełnienia
    przez Państwa warunków przyznania danego bonusu PBA oraz jego wysokości. Dopiero
    bowiem po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego –będą państwo wiedzieć, czy
    warunek spełnienia bonusu PBA został spełniony i w jakiej wysokości bonus ten jest
    należny. Jeśli bonus PBA jest należny, to wypłacany jest „z dołu" w danym okresie
    rozliczeniowym, po pozytywnej weryfikacji warunków jego przyznania. Jeżeli warunki
    nie zostały spełnione - żaden bonus PBA nie jest należny.
    Państwa wątpliwości dotyczą między innymi ustalenia, czy kwoty wypłacane Państwu, w
    zakresie bonusów PBA, mogą być uznane na gruncie ustawy za wynagrodzenie za
    usługi świadczone przez Państwa na rzecz kontrahenta (pytanie nr 1).
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy, że świadczenie usług zakłada
    istnienie dwóch podmiotów, a więc tego, który świadczy usługę (usługodawcy) i tego,
    który świadczenie odbiera (usługobiorcy), czyli konsumenta usługi. Skoro
    opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie usług, to znaczy, że istnieje stosunek
    prawny pomiędzy usługodawcą i usługobiorcą, a rezultatem tego związku jest
    wzajemne działanie tych podmiotów. Działanie to polega na tym, że wynagrodzenie
    otrzymywane przez wykonawcę usługi następuje w zamian za wykonanie usługi na
    rzecz jej odbiorcy. Pomiędzy odpłatną czynnością podlegającą opodatkowaniu, a
    otrzymywanym z tytułu tej czynności wynagrodzeniem musi istnieć bezpośredni,
    czytelny i dostrzegalny związek.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku w związku z otrzymaniem przez Państwa bonusów PBA występuje odpłatne
    świadczenie usługi związanej z utrzymaniem farm fotowoltaicznej w taki sposób, aby
    działały powyżej zakładanego minimum. W rozpatrywanej sprawie wykonane przez
    Państwa czynności związane z utrzymaniem farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby
    działały powyżej zakładanego minimum wypełniają definicję świadczenia usług. W
    analizowanym przypadku otrzymane przez Państwa od kontrahenta wynagrodzenie
    stanowiące Bonusy PBA nie mogą być na gruncie ustawy uznane za rabat pośredni,
    ponieważ nie są związane z konkretnymi dostawami towarów. W rozpatrywanej
    sprawie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczeniem w zamian za
    wynagrodzenie. W niniejszym przypadku następuje świadczenie usług w rozumieniu
    art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż określone świadczenie pieniężne zostaje wypłacone w związku
    z określonymi Państwa czynnościami w zakresie utrzymania farmy fotowoltaicznej w
    taki sposób, aby działały powyżej zakładanego minimum. Spełniona zatem jest
    przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności (bonusów PBA), a
    otrzymaniem świadczenia wzajemnego (utrzymania farmy fotowoltaicznej w taki
    sposób, aby działały powyżej zakładanego minimum), co jest warunkiem koniecznym do
    uznania, że wypłata kwot stanowiących Bonusy PBA podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji uznać należy, że bonusy PBA stanowią w analizowanym przypadku
    wynagrodzenie za świadczenie usługi związanej z utrzymaniem farmy fotowoltaicznej w
    taki sposób, aby działały powyżej zakładanego minimum. Realizację przez Państwa
    czynności, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo bonusy PBA należy traktować
    jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu w art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem w
    analizowanym przypadku wykonanie przez Państwa opisanych we wniosku czynności
    związanych z utrzymaniem farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby działały powyżej
    zakładanego minimum, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo Bonusy PBA
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy, jako odpłatne świadczenie usług.

    Wykonanie tych usług powinni Państwo udokumentować fakturą, zgodnie z art. 106b
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Natomiast faktura powinna zawierać elementy wymienione w art.
    106e ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy otrzymane Bonusy PBA
    stanowią wynagrodzenie za świadczone przez Państwa na rzecz kontrahentów usługi
    należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy
    jako moment wykonania usługi, a tym samym jako moment powstania obowiązku
    podatkowego w VAT z tytułu świadczonej przez Państwa na rzecz kontrahentów usługi
    związanej z utrzymaniem farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby działały powyżej
    zakładanego minimum, za którą wypłacony jest Państwu Bonus, uznać należy moment
    powzięcia informacji o przekroczeniu wymaganego wskaźnika do bonusu PBA, tj. po
    zakończeniu danego okresu rozliczeniowego (roku kalendarzowego) (pytanie nr 2).
    W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że:
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Na podstawie art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Stosownie do art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Powołany wyżej art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania
    usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym
    dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony
    za ten okres.
    W odniesieniu do usług przyjmowanych częściowo, usługę uznaje się za wykonaną w
    przypadku wykonania części usługi, dla której określono zapłatę (art. 19a ust. 2 ustawy).
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że w niektórych przypadkach ustawa wskazuje
    „umowne” zasady uznania danej usługi za wykonaną. Określone w art. 19a ust. 3
    ustawy usługi, dla których w związku z ich świadczeniem ustalane są następujące po
    sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonane z upływem każdego
    okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
    świadczenia tej usługi. Usługi świadczone w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok,
    dla których w związku z ich świadczeniem nie upływają terminy płatności lub rozliczeń,
    uznaje się za wykonane z upływem każdego roku podatkowego, do momentu
    zakończenia świadczenia tej usługi.
                  1Ponadto zgodnie z art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w
    granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy
    prawa podatkowego.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o podatku od towarów i
    usług nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami
    należy posługiwać się dla jego określenia. Należy jednak wskazać, że o faktycznym
    wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania
    usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony
    przez obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju
    usług.
    Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz
    obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym
    przypadku obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi związanej z utrzymaniem
    farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby działały powyżej zakładanego minimum
    (czynności, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo bonusy PBA) powstaje
    zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z chwilą wykonania usługi.
    Jednocześnie należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że kwestia wypłaty bonusu
    PBA, jak i potwierdzenia jego wysokości, uzależniona jest od pozytywnej weryfikacji
    przez Państwa i Państwa kontrahenta warunków spełnienia przez Państwa warunków
    przyznania danego bonusu PBA oraz jego wysokości. Weryfikacja należności bonusu
    zachodzi w ujęciu rocznym, po zakończonym roku, którego dotyczy dany bonus PBA. Po
    zakończeniu danego okresu rozliczeniowego będą Państwo wiedzieli czy warunek
    spełnienia bonusu PBA został spełniony i w jakiej wysokości bonus jest należny.
    Zatem mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy uznać,
    że skoro w analizowanym przypadku, aby otrzymać bonus PBA, muszą Państwo
    uzyskać pozytywny wynik weryfikacji (wymagane jest współdziałanie Stron w zakresie
    weryfikacji wyniku, które pozwala stwierdzić czy doszło do spełnienia warunku wypłaty
    bonusu PBA), Państwo nie mają wiedzy co do istnienia wynagrodzenia Państwu
    należnego z tytułu wykonania czynności w ramach danego bonusu PBA bez informacji
    od kontrahenta co do spełnienia kryterium. W odniesieniu do opisanych we wniosku
    czynności, z tytułu wykonania których otrzymują Państwo bonus PBA, dopiero
    otrzymanie przez Państwa informacji o spełnieniu kryterium, skutkuje uznaniem
    realizowanej usługi w zakresie utrzymania farmy fotowoltaicznej w taki sposób, aby
    działały powyżej zakładanego minimum za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu
    art. 8 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Te informacje są
    znane dopiero po zakończonym okresie rozliczeniowym (roku kalendarzowym).
    Zatem, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy, momentem powstania obowiązku
    podatkowego jest moment wykonania usługi, tj. w analizowanym przypadku moment
    otrzymania przez Państwa informacji o spełnieniu się warunków do jego otrzymania.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu wykonania usług związanych z utrzymaniem farm
    fotowoltaicznych w taki sposób, aby działały powyżej zakładanego minimum wsparcia
    sprzedaży należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,
    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.