Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1094/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-09
Teza: możliwość zastosowania zwolnienia od VAT usług rachunkowo-księgowych
Słowa kluczowe: księgowanie; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rachunkowość; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2010r. (data wpływu 17 listopada 2010r.), uzupełnionym pismami z dnia 2 grudnia 2010r. oraz z dnia 7 grudnia 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT przy świadczeniu usług rachunkowo-księgowych (bez doradztwa) – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2010r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT przy świadczeniu usług rachunkowo-księgowych (bez doradztwa).

Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 2 grudnia 2010r. oraz z dnia 7 grudnia 2010r. będącymi odpowiedziami na telefoniczne wezwanie tut. organu z dnia 1 grudnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług rachunkowo-księgowych (bez doradztwa) na podstawie wpisu na listę doradców podatkowych.

Przedmiotem świadczenia usług jest prowadzenie:

1.  ksiąg przychodów i rozchodów oraz sporządzanie na podstawie ewidencji niezbędnych deklaracji rozliczeniowych oraz ich kontrola,
2.  ewidencji środków trwałych i amortyzacji,
3.  ewidencji sprzedaży i zakupu VAT i sporządzanie na ich podstawie deklaracji VAT-7,
4.  naliczeń wynagrodzeń i ZUS zatrudnionych pracowników oraz sporządzanie dla tych pracowników zeznań PIT-11 lub PIT-40
5.  naliczeń ZUS dla pracodawcy,
6.  ewidencji przychodów zryczałtowanego podatku i sporządzanie na ich podstawie zeznań rocznych PIT-28,
7.  sporządzanie dla klientów PIT-37 lub PIT-36 na podstawie ewidencji.

Sporządzane deklaracje i zeznania są podpisywane przez podatników.

Przewidywana roczna sprzedaż za wykonywane usługi nie przekroczy limitu 100.000 zł obrotu (waha się w granicach 50-60 tys. zł rocznie).

Wnioskodawca nadmienił, że do tej pory jest podatnikiem VAT.

W uzupełnieniu z dnia 2 grudnia 2010r. podano również, że mimo iż Wnioskodawca jest wpisany na listę doradców podatkowych, nie wykonuje żadnych czynności związanych z doradztwem, w tym usług o PKWiU 74.12.3 i nie będzie wykonywać. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie technicznego rozliczenia klientów mieszczą się w PKWiU pod symbolem PKWiU 74.12.1 usługi w zakresie rachunkowości i kontroli ksiąg, PKWiU 74.12.12 usługi w zakresie sprawdzania rachunków, PKWiU 74.12.13 usługi w zakresie sprawozdań finansowych, PKWiU 74.12.14 usługi w zakresie rachunkowości pozostałe, PKWiU 74.12.2 usługi w zakresie księgowości z wyjątkiem deklaracji podatkowych.

Ponadto Wnioskodawca oświadczył, że nie podpisuje w imieniu podatników deklaracji podatkowych i nie będzie podpisywać, nie udziela i nie będzie udzielać porad.

W uzupełnieniu z dnia 7 grudnia 2010r. Wnioskodawca podał, że działalność gospodarczą prowadzi od 10 stycznia 1995r. Podatnikiem VAT jest od 1 stycznia 2008r. z tytułu dobrowolnej rezygnacji ze zwolnienia. Wysokość obrotów od 1 stycznia 2010r. do 30 listopada 2010r. wynosi 42.563,85 zł. Ponieważ Wnioskodawca nie przekroczył w 2010r. i nie przekroczy kwoty uprawniającej do zwolnienia, chce skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy świadczeniu usług prowadzonych przez Wnioskodawcę (bez doradztwa), przysługuje mu prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT regulowanego przepisami art. 113 ust. 1 oraz ust. 9 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, będzie mu przysługiwać prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, gdyż Wnioskodawca świadczy usługi rachunkowo-księgowe bez doradztwa podatkowego (PKWiU 74.12.3). Sporządzane deklaracje mają charakter techniczny, a nie prawny, ponieważ są sporządzane na podstawie dostarczanych dokumentów.

Zgodnie z art. 76a ust. 2 ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.), przedsiębiorca wykonujący działalność w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, jest również uprawniony do wykonywania działalności obejmującej:

*   prowadzenie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
*   sporządzanie w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 powołanej ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 9 ww. ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Należy zauważyć, że art. 113 ust. 1, od dnia 1 stycznia 2011r. na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), otrzyma brzmienie – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jednakże art. 2 ust. 1 ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. wskazuje, iż kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, dla 2010r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł.

Z kolei w myśl art. 113 ust. 11 ustawy o VAT podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

W myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 ww. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 cyt. ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W wykonaniu delegacji ustawowej zawartej w art. 113 ust. 14 pkt 2 ww. ustawy, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie z § 26 ww. rozporządzenia Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. Pod poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2008r. Nr 73, poz. 443 ze zm.), zwanej dalej ustawą o doradztwie podatkowym, czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei art. 2 ust. 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 ww. ustawy o doradztwie podatkowym, są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni oraz biegli rewidenci (art. 3 ustawy o doradztwie podatkowym).

Ponadto należy zaznaczyć, że w okresie od dnia 1 lutego 2005r. do dnia 31 grudnia 2008r. (z małymi zmianami w brzmieniu tego przepisu na przestrzeni tego okresu, pozostającymi bez znaczenia dla sprawy) w ustawie o doradztwie podatkowym obowiązywał przepis art. 3a, który stanowił, że podmioty uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych mogą również wykonywać czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2a i 3.

Natomiast zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy o rachunkowości, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 ww. art. 76a ww. ustawy o rachunkowości, przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

– w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

– o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Zgodnie z przepisem art. 76a ust. 4 ww. ustawy o rachunkowości, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług rachunkowo-księgowych (bez doradztwa) na podstawie wpisu na listę doradców podatkowych.

Przedmiotem świadczenia usług jest prowadzenie:

1.  ksiąg przychodów i rozchodów oraz sporządzanie na podstawie ewidencji niezbędnych deklaracji rozliczeniowych oraz ich kontrola,
2.  ewidencji środków trwałych i amortyzacji,
3.  ewidencji sprzedaży i zakupu VAT i sporządzanie na ich podstawie deklaracji VAT-7,
4.  naliczeń wynagrodzeń i ZUS zatrudnionych pracowników oraz sporządzanie dla tych pracowników zeznań PIT-11 lub PIT-40
5.  naliczeń ZUS dla pracodawcy,
6.  ewidencji przychodów zryczałtowanego podatku i sporządzanie na ich podstawie zeznań rocznych PIT-28,
7.  sporządzanie dla klientów PIT-37 lub PIT-36 na podstawie ewidencji.

Sporządzane deklaracje i zeznania są podpisywane przez podatników.

Przewidywana roczna sprzedaż za wykonywane usługi nie przekroczy limitu 100.000 zł obrotu (waha się w granicach 50-60 tys. zł rocznie).

Wnioskodawca nadmienił, że do tej pory jest podatnikiem VAT.

Ponadto, mimo iż Wnioskodawca jest wpisany na listę doradców podatkowych, nie wykonuje żadnych czynności związanych z doradztwem, w tym usług o PKWiU 74.12.3 i nie będzie wykonywać. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie technicznego rozliczenia klientów mieszczą się w PKWiU pod symbolem PKWiU 74.12.1 usługi w zakresie rachunkowości i kontroli ksiąg, PKWiU 74.12.12 usługi w zakresie sprawdzania rachunków, PKWiU 74.12.13 usługi w zakresie sprawozdań finansowych, PKWiU 74.12.14 usługi w zakresie rachunkowości pozostałe, PKWiU 74.12.2 usługi w zakresie księgowości z wyjątkiem deklaracji podatkowych. Wnioskodawca oświadczył też, że nie podpisuje w imieniu podatników deklaracji podatkowych i nie będzie podpisywać, nie udziela i nie będzie udzielać porad.

Wnioskodawca działalność gospodarczą prowadzi od 10 stycznia 1995r. Podatnikiem VAT jest od 1 stycznia 2008r. z tytułu dobrowolnej rezygnacji ze zwolnienia. Wysokość obrotów od 1 stycznia 2010r. do 30 listopada 2010r. wynosi 42.563,85 zł. Ponieważ Wnioskodawca nie przekroczył w 2010r. i nie przekroczy kwoty uprawniającej do zwolnienia, chce skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Należy zaznaczyć, iż konstrukcja prawna przedmiotu opodatkowania, stawek podatkowych i zwolnień podatkowych w ustawie o VAT opiera się na właściwych klasyfikacjach statystycznych, tj. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Jak już wyżej wskazano, zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). Z tego też względu sprawa klasyfikacji statystycznej towarów i usług nabiera szczególnego znaczenia.

Należy podkreślić również, iż do zaklasyfikowania danego towaru bądź usługi do odpowiedniej grupy towarów czy też do weryfikacji wskazanej klasyfikacji, nie są kompetentne organy podatkowe. W myśl bowiem Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania: rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku stwierdzić należy, że świadczenie usług określonych z nazwy w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jako usługi doradztwa, wyłącza prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 ustawy. W konsekwencji o tym, czy świadczone przez podatnika usługi mogą korzystać ze wspomnianego zwolnienia, decyduje ich zaklasyfikowanie do określonego grupowania PKWiU, jak również stan faktyczny konkretnej sprawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że działalność Wnioskodawcy mieści się w klasyfikacji PKWiU pod symbolami:

*   74.12.1 – usługi w zakresie rachunkowości i kontroli ksiąg
*   74.12.12 – usługi w zakresie sprawdzania rachunków,
*   74.12.13 – usługi w zakresie sprawozdań finansowych,
*   74.12.14 – usługi w zakresie rachunkowości, pozostałe,
*   74.12.2 – usługi w zakresie księgowości, z wyjątkiem deklaracji podatkowych.

Ponadto Wnioskodawca podkreślił, iż nie wykonuje i nie będzie wykonywać żadnych czynności związanych z doradztwem, w tym usług o PKWiU 74.12.3; nie podpisuje i nie będzie podpisywać w imieniu podatników deklaracji podatkowych; nie udziela i nie będzie udzielać porad.

Zatem jeżeli Wnioskodawca nie będzie wykonywał usług o charakterze doradczym ani nie będzie udzielał porad prawnych oraz pod warunkiem, że przygotowanie deklaracji podatkowych nie będzie realizowane w ramach odrębnego zlecenia lecz będzie stanowiło element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości klasyfikowanej do grupowania PKWiU 74.12. i Wnioskodawca nie przekroczy kwoty obrotu określonej w art. 113 ust. 1 ww. ustawy, wówczas Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

W powyższym przypadku nie będzie miał jednak zastosowania podany przez Wnioskodawcę przepis art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, w myśl którego podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1, bowiem – jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego – Wnioskodawca prowadzi już opisaną działalność i do tej pory jest podatnikiem VAT. Nie można więc go uznać za podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, zatem przepis ten nie znajdzie wobec Wnioskodawcy zastosowania.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe, jednak na innej podstawie prawnej niż podana przez Wnioskodawcę.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa cyt. w sentencji, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zaznaczyć zatem należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku, jeżeli Wnioskodawca wykonywałby jakiegokolwiek rodzaju usługi doradcze z wyjątkiem doradztwa rolniczego wymienionego w przepisach rozporządzenia do ustawy o VAT lub w przypadku zmiany klasyfikacji świadczonych usług) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.