Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.143.2017.1.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-06
Teza: Czy nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczenie podatku należnego) w sytuacji, gdy cel udostępnienia jest zbieżny z celami statutowi GOKiS? Czy nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczeniem podatku należnego) w sytuacji, gdy cel udostępnienia nie jest zbieżny z celami statutowi GOKiS? Czy nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu, który będzie następnie wykorzystywał przedmiot użyczenia na cel komercyjny - świadczenie odpłatnych usług reklamowych winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczeniem podatku należnego)?
Słowa kluczowe: dzierżawa; odliczenia-prawo do odliczenia; udostępnienie-udostępnienie nieodpłatne; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2017 r. (data wpływu 11 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia:

*   czy nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczenie podatku należnego) w sytuacji, gdy cel udostępnienia jest zbieżny z celami statutowi GOKiS oraz w sytuacji, gdy cel udostępnienia nie jest zbieżny z celami statutowi GOKiS - **jest prawidłowe,**

*   czy nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu, który będzie następnie wykorzystywał przedmiot użyczenia na cel komercyjny - świadczenie odpłatnych usług reklamowych winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczeniem podatku należnego) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia:

*   czy nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczenie podatku należnego) w sytuacji, gdy cel udostępnienia jest zbieżny z celami statutowi GOKiS oraz w sytuacji, gdy cel udostępnienia nie jest zbieżny z celami statutowi GOKiS,

*   czy nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu, który będzie następnie wykorzystywał przedmiot użyczenia na cel komercyjny - świadczenie odpłatnych usług reklamowych winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczeniem podatku należnego).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` zwany dalej „GOKiS” lub „Wnioskodawca” jest samorządową instytucją kultury działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 406 z późn. zm.), wpisaną do rejestru instytucji kultur dla której organizatorem jest gmina \`(...)\`. Aktem notarialnym Rep. \`(...)\` Gmina \`(...)\` oddała w odpłatne użytkowanie na czas nieoznaczony na rzecz Gminnego Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` działki gruntu wraz z budynkami na których posadowiono budynek będący siedzibą GOKiS oraz budynek szatniowo - sanitarny a także stadion sportowy i boisko „\`(...)\`”. Roczna opłata za ustanowione przez gminę \`(...)\` na rzecz GOKiS prawo użytkowania wynosi 0,3 % wartości nieruchomości co stanowi odpowiednio kwotę 19.107,63 zł (słownie: dziewiętnaście tysięcy sto siedem złotych 63/10) netto. Do opłaty rocznej dolicza się podatek od towarów i usług VAT w wysokości obowiązującej w danym roku. Opłata roczna jest wnoszona przez cały okres użytkowania do dnia 31 marca każdego roku. Ponadto GOKiS ponosi wszelkie świadczenia publiczno - prawne związane z nieruchomościami, a wynikające z obowiązujących przepisów.

Zgodnie z uchwalonym przez Radę Gminy Statutem Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\`, celem instytucji jest wielokierunkowa działalność rozwijająca i zaspokajająca potrzeby kulturalne i sportowo - rekreacyjne mieszkańców Gminy -\`(...)\` oraz upowszechnienie i promocja lokalnego dziedzictwa kultury w kraju i za granicą, edukacja, wychowanie przez sztukę oraz upowszechnianie kultury i wiedzy.

Zarządzeniem Dyrektora GOKiS z dnia 2 czerwca 2014 r. wprowadzono do stosowania Regulamin udostępniania i wynajmowania pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\`.

Pierwszeństwo udostępniania nieodpłatnie na podstawie umów użyczenia - pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych oraz powierzchnie pionowe dotyczy takich podmiotów i osób, jak;

*   jednostki organizacyjne gminy (organizatora),

*   posłom, senatorom, radnym gminy (organizatora) oraz powiatowi na terenie, którego GOKiS ma swoją siedzibę,

*   organizacjom społecznym, stowarzyszeniom, fundacjom, których siedziba znajduje się na terenie gminy (organizatora) i działalność ich jest zbieżna z celami statutowymi GOKiS;

W związku z powyższym powstała wątpliwość czy nieodpłatne udostępnianie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu w \`(...)\` w zależności od celu podlega czy też nie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` w dniu 5.12.2016 r. umową użyczenia nieodpłatnie udostępnił klubowi sportowemu zarejestrowanemu w Krajowym Rejestrze Sądowym zwany dalej „Korzystającym” powierzchnie pionową - ogrodzenie boiska sportowego. W umowie wskazano, iż Korzystającemu przysługiwać będzie prawo do odpłatnego udostępniania wyżej wskazanej powierzchni pionowej osobom trzecim. Z uwagi na powyższe Korzystający chce świadczyć usługi reklamowe poprzez udostępnianie powierzchni reklamowym potencjalnym kontrahentom.

W powyższym stanie faktycznym Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w \`(...)\` również powziął wątpliwości w zakresie obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług w związku z nieodpłatnym udostępnieniem powierzchni pionowej klubowi sportowemu, który następnie będzie wyżej wskazaną powierzchnię wykorzystywał odpłatnie i świadczył w tym zakresie usługi reklamowe oraz uzyskiwał przychody.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczenie podatku należnego) w sytuacji, gdy cel udostępnienia jest zbieżny z celami statutowi GOKiS?
2.  Czy nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczeniem podatku należnego) w sytuacji, gdy cel udostępnienia nie jest zbieżny z celami statutowi GOKiS?
3.  Czy nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu, który będzie następnie wykorzystywał przedmiot użyczenia na cel komercyjny - świadczenie odpłatnych usług reklamowych winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług (naliczeniem podatku należnego)?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W zakresie pytania Nr 1.

Nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych w celu zgodnym z celami statutowymi GOKiS nie jest obciążony obowiązkiem zapłaty podatku od towaru i usług - VAT.

W zakresie pytania Nr 2.

Nieodpłatne udostępnienie pomieszczeń, sprzętu ,obiektów sportowych, powierzchni pionowych w celu niezgodnym z celami statutowymi GOKiS jest obciążony obowiązkiem zapłaty podatku od towaru i usług - VAT.

W zakresie pytania Nr 3.

Nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu, który będzie następnie wykorzystywał przedmiot użyczenia na cel komercyjny - świadczenie odpłatnych usług reklamowych winno zostać obciążone podatkiem od towarów i usług - VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

W ramach swojej działalności w zakresie udostępniania, GOKiS świadczy usługi opodatkowane, oraz nieodpłatne czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Czynności opodatkowanie podatkiem od towarów i usług to:

*   udostępnianie odpłatnie (wynajem) pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych oraz powierzchni pionowych podmiotom komercyjnym.

Czynności nieodpłatne nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług to:

*   udostępnianie nieodpłatnie pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych oraz powierzchni pionowych na cele zbieżne z celami statutowymi GOKiS.

Umowa użyczenia jest jedną z umów nazwanych, obok najmu i dzierżawy regulujących zasady używania rzeczy. Przez umowę użyczenia w świetle regulacji art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy: oddanie rzeczy do używania na pewien czas oraz nieodpłatność. Powyższe oznacza że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług. Jednakże jeśli pojawia się jakakolwiek płatność związana z użytkowaniem rzeczy oddanej w używanie, to na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług umowa ta przestaje być umowa nieodpłatną i staje się czynnością odpłatną (odpłatnym świadczeniem usług), a więc jako taka podlega opodatkowaniu.

Z ww. art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U z 2016 r. poz. 710 ze zm.) zwaną dalej „ustawą” wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi mieć miejsce brak związku świadczonych usług z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie warunków określonych w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazać ponadto należy, iż Wnioskodawcy również nie przysługiwało w całości lub części prawo określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych z tytułu użycia towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia. GOKiS pozostaje jedynie korzystającym na podstawie wskazanej wcześniej umowy użytkowania z budynku będącego własnością Gminy \`(...)\`. Zatem nie może przysługiwać GOKiS z tego tytułu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu budowy tego budynku.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i zaistniały stan faktyczny należy zauważyć, że każda czynność wykonana przez podatnika, której efektem jest świadczenie na rzecz drugiego podmiotu jest w podatku od towarów i usług traktowana jako świadczenie usługi, bowiem usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatników w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów. Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Zatem w odniesieniu do czynności nieodpłatnego udostępniania do korzystania z pomieszczenia, sprzętu, obiektu sportowego oraz powierzchnie pionowej dla takich podmiotów jak jednostki organizacyjne gminy (organizatora), posłom, senatorom, radnym gminy (organizatora) powiatowi, organizacjom społecznym, stowarzyszeniom, fundacjom, których siedziba znajduje się na terenie gminy (organizatora) na cele zbieżne z celami statutowymi instytucji kultury, należy stwierdzić, że nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na nieodpłatność tych czynności oraz fakt, że nie ma w tym przypadku zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy - nieodpłatne korzystanie odbywa się w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością.

W sytuacji natomiast, gdy czynność nieodpłatnego udostępnienia do korzystania z pomieszczenia, sprzętu, obiektu sportowego oraz powierzchnie pionowej nie pozostaje w związku z działalnością statutową Wnioskodawcy (działalnością gospodarczą) zobligowany jest on do zapłaty podatku od towarów i usług w związku z takim nieodpłatnym udostępnieniem. Powyższe również dotyczy sytuacji udostępniania powierzchni pionowych na cele związane ze świadczeniem usług reklamowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów w art. 7 ust. 2 ustawy oraz - w przypadku świadczenia usług w art. 8 ust. 2 ww. ustawy.

Według art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy należy stwierdzić, że opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników – do ich celów bezpośrednio konsumpcyjnych, które nie mają żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, wytworzeniu lub imporcie tych towarów lub ich części składowych.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy zauważyć należy, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Podkreślić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony nie powinno się opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zawarte dla celów podatku od towarów i usług w art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności.

Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny - niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osobie fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z samorządową instytucją kultury, zatem zasadnym jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862), określającej zasady tworzenia i działania instytucji kultury.

Jak wynika z okoliczności sprawy Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r., poz. 406 z późn. zm.), wpisaną do rejestru instytucji kultur dla której organizatorem jest gmina \`(...)\`.

W myśl art. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

W art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej wskazano, że formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 i 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna określona w art. 1 ust. 1 nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu odrębnych przepisów. Do działalności, o której mowa w ust. 1 i 2, w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy dotyczącymi organizowania i prowadzenia działalności kulturalnej oraz przepisami o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, stosuje się przepisy o prowadzeniu działalności gospodarczej.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Podmioty tworzące instytucje kultury, o których mowa w art. 8 i 9, zwane są dalej organizatorami, a ilekroć w ustawie jest mowa o instytucji kultury bez bliższego określenia – należy przez to rozumieć zarówno państwową, jak i samorządową instytucję kultury (art. 10 ust. 1 i 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora. Instytucja kultury z urzędu podlega wpisowi do rejestru (art. 14 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej).

Jak wskazują powyżej unormowania, samorządowe instytucje kultury – a taką instytucją jest Wnioskodawca – są niezależnymi podmiotami publicznymi (w prowadzeniu własnej działalności i zaciąganiu zobowiązań finansowych) oraz jednocześnie samorządowymi jednostkami organizacyjnymi (nabywają i tracą podmiotowość na podstawie decyzji władz samorządu – uchwały rady lub sejmiku). Gmina – jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację programu usług publicznych w obszarze kultury (obowiązek taki nakłada na nią ustawa o samorządzie gminnym) poprzez finansowanie działalności kulturalnej „niezależnych” instytucji kultury (taki obowiązek z kolei nakłada ustawa o prowadzeniu działalności kulturalnej).

Zaznacza się, że kwestię zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459), dalej K.c.

Zgodnie z art. 710 K.c., przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Zatem umowa użyczenia jest z natury umową nieodpłatną. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` jest samorządową instytucja kultury. Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` jako samorządowa jednostka kultury, wykonuje czynności nieodpłatne o charakterze publicznym – takie jak działalność rozwijająca i zaspokajająca potrzeby kulturalne i sportowo - rekreacyjne mieszkańców Gminy \`(...)\` oraz upowszechnienie i promocja lokalnego dziedzictwa kultury w kraju i za granicą, edukację, wychowanie przez sztukę oraz upowszechnianie kultury i wiedzy. Czynności te wpisują się w zakres działalności, do wykonywania której Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` został powołany. Zakres realizowanych zadań wynika ze statutu Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\`, który został uchwalony przez Radę Gminy.

Dla ustalenia, czy konkretna, nieodpłatna czynność podlega opodatkowaniu w związku z uznaniem jej za odpłatne świadczenie usług, istotny jest cel jej świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisuje się w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Ponadto z powyższego wynika, że opodatkowaniu VAT podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie usług, które nie ma żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika.

Analizując treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, należy zauważyć, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Podkreślić należy przy tym, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to, czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Przy czym, za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza) należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez dany podmiot.

Podkreślić należy, że przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług nieodpłatnych, które nie spełniają warunku w nim wymienionego, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.

Odnosząc się do nieodpłatnego udostępnienia pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia jednostkom organizacyjnym gminy (organizatora), posłom, senatorom, radnym gminy (organizatora), powiatowi, organizacjom społecznym, stowarzyszeniom, fundacjom na terenie, którego GOKiS ma swoją siedzibę, w sytuacji, gdy – jak wskazał Wnioskodawca – udostępnianie ma związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, to czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

W kontekście powyższego należy uznać, że wykonywanie ww. czynności o charakterze publicznym stanowi nieodpłatne świadczenie usług, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż przedmiotowe czynności (usługi w obszarze kultury i sportu) odbywają się w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością (wykonywanie działalności, do której Gminny Ośrodek Kultury i Sportu im. \`(...)\` w \`(...)\` został powołany).

Odnosząc się natomiast do nieodpłatnego udostępnienia pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia oraz do nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu w sytuacji, gdy – jak wskazał Wnioskodawca – udostępnianie nie ma związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, to czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Mając na względzie obowiązujące przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na nieodpłatnym udostępnieniu:

*   pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia, w sytuacji, gdy czynności te mają związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (naliczenie podatku należnego), na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy,

*   pomieszczeń, sprzętu, obiektów sportowych, powierzchni pionowych na podstawie umów użyczenia oraz nieodpłatne udostępnienie powierzchni pionowej na podstawie umowy użyczenia klubowi sportowemu, w sytuacji, gdy czynności te nie mają związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (naliczenie podatku należnego), na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy wskazać, że publikator ustawy z dnia 25 października 1991 r. o działalności kulturalnej wskazany we wniosku przez Wnioskodawcę, tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 406 z późn. zm., jest nieaktualny. Obecnie tekst jednolity ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej opublikowany został w Dz. U. z 2017 r., poz. 862.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.