Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1457/08/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-11
Teza: Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania własnego z zakresu kultury fizycznej, sportu i rekreacji
Słowa kluczowe: gmina; kultura-kultura fizyczna; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; urząd-urząd gminy; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy C. przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2008r. (data wpływu 30 września 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 grudnia 2008r. (data wpływu 8 grudnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupu towarów i usług związanych z realizacją zadania pod nazwą „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2008r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących zakupu towarów i usług związanych z realizacją zadania pod nazwą „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 grudnia 2008r. (data wpływu 8 grudnia 2008r.) znak O.3040/1/08.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. z 2001r. Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej; kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami; kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Gmina C. zrealizowała w sierpniu 2007r. zadanie inwestycyjne p.n. „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.”, w ramach którego wybudowano boiska: do piłki ręcznej, koszykówki, siatkówki, tenisa ziemnego, amfiteatr, budynek socjalny, bieżnię prostą i okólną, rzutnię kulą i siedziska dla kibiców. Projekt ten dofinansowywany był w 75% kosztów brutto (wraz z podatkiem VAT) ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Sąsiedztwa Polska - Białoruś - Ukraina INTERREG IIIA/TACIS CBC 2004-2006. Po oddaniu ww. inwestycji do użytku, Gmina C. nieodpłatnie użyczyła powstałe mienie i powierzyła administrowanie powstałym obiektem Centrum Kultury Sportu w C., które jest odrębną jednostką organizacyjną Gminy C. działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, mającą osobowość prawną swój numer NIP i numer REGON. Administrowanie obiektem spowoduje powstanie dodatkowych kosztów, które w niewielkim stopniu planuje się odzyskać wprowadzając niewielkie opłaty za korzystanie z obiektu przez osoby fizyczne. Problematyczna stała się natomiast sprawa podatku od towarów i usług od powyższych opłat. Wedle artykułu 4 (5) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), krajowe, regionalne i lokalne organy władzy i inne instytucje prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością którą podejmują i transakcjami, które zawierają jako władze publiczne, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub inne płatności w związku z taką działalnością lub transakcjami. Jednakże jeżeli podejmują one taką działalność i dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tej działalności lub transakcji, w przypadku gdy wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziłoby do znaczącego zakłócenia konkurencji. W każdym przypadku organy te są uważane za podatników w związku z rodzajami działalności wymienionymi w załączniku D, chyba że są prowadzone na tak niewielką skalę, iż są bez znaczenia.

Ponadto, wedle art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wnioski płynące z przepisów zacytowanej dyrektywy oraz ustawy o VAT są takie, że Gmina C. nie jest podatnikiem podatku VAT w zakresie opłat pobieranych od mieszkańców z tytułu korzystania z obiektów sportowych. Na korzystanie z obiektów sportowych przez osoby fizyczne nie zawiera się z mieszkańcami umów cywilnoprawnych. Z treści dyrektywy wynika, iż sam fakt działania jako władza publiczna powoduje, iż nie jest się podatnikiem podatku VAT, nawet jeżeli pobiera się opłaty związane z taką działalnością. W uzupełnieniu podano ponadto, że projekt „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.” zrealizowany został przez Gminę C., która jest beneficjentem środków unijnych, z Gminą C. podpisane były umowy, w tym umowa o dofinansowanie projektu w ramach INTERREG III A – środków Unii Europejskiej, a także na Gminę C. wystawiane były wszystkie faktury.

Przekazanie w zarząd majątku Centrum Kultury i Sportu w C. nastąpiło nieodpłatnie na podstawie Zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), Burmistrz Miasta i Gminy C. wykonuje zadania przy pomocy Urzędu Miasta i Gminy C., a zgodnie z art. 31 tej ustawy, Burmistrz kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Mienie powstałe w wyniku realizacji projektu nie będzie służyło czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. Administrowanie obiektem należy do Centrum Kultury i Sportu w C., spowoduje to powstanie dodatkowych kosztów, które w niewielkim stopniu Centrum Kultury i Sportu w C. planuje odzyskać wprowadzając niewielkie opłaty za korzystanie z obiektu przez osoby fizyczne. Od września 2007r. Centrum Kultury i Sportu w C. zarejestrowało działalność opodatkowaną podatkiem VAT i będzie mogło samodzielnie rozliczać ten podatek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina C. ma prawo do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego z realizacją zadania „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.”?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina C. nie ma prawa do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego z realizacją zadania „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 30 listopada 2008r., gdyż Wnioskodawca we wniosku z dnia 26 września 2008r. wskazał, że sprawa dotyczy zaistniałego stanu faktycznego. Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem od podatku. Zgodnie z obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r. § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 cytowanej ustawy o samorządzie gminnym).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Gmina C. zrealizowała w sierpniu 2007r. zadanie inwestycyjne p.n. „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.”, w ramach którego wybudowano boiska: do piłki ręcznej, koszykówki, siatkówki, tenisa ziemnego, amfiteatr, budynek socjalny, bieżnię prostą i okólną, rzutnię kulą i siedziska dla kibiców. Projekt ten dofinansowywany był w 75% kosztów brutto (wraz z podatkiem VAT) ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Sąsiedztwa Polska - Białoruś - Ukraina INTERREG IIIA/TACIS CBC 2004-2006. Po oddaniu ww. inwestycji do użytku, Gmina C. nieodpłatnie użyczyła powstałe mienie i powierzyła administrowanie (zarząd) powstałym obiektem Centrum Kultury Sportu w C., które jest odrębną jednostką organizacyjną Gminy C. działającą na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, mającą osobowość prawną swój numer NIP i numer REGON. Administrowanie obiektem należy do Centrum Kultury i Sportu w C., spowoduje to powstanie dodatkowych kosztów, które w niewielkim stopniu Centrum Kultury i Sportu w C. planuje odzyskać wprowadzając niewielkie opłaty za korzystanie z obiektu przez osoby fizyczne. Podmiot ten od września 2007r. jest odrębnym podatnikiem VAT. Projekt „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.” zrealizowany został przez Gminę C., która jest beneficjentem środków unijnych, z Gminą C. podpisane były umowy, w tym umowa o dofinansowanie projektu w ramach INTERREG III A – środków Unii Europejskiej, a także na Gminę C. wystawiane były wszystkie faktury. Przekazanie w zarząd majątku Centrum Kultury i Sportu w C. nastąpiło nieodpłatnie na podstawie Zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy C. Mienie powstałe w wyniku realizacji projektu nie będzie służyło czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Tym samym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem jak już wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast przedmiotowej sprawie nabywane towary i usługi, związane z realizacją ww. projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym, ponieważ Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, a ponadto Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotowa inwestycja nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jak już wskazano powyżej, z treści wniosku wynika również, iż inwestycja po jej zakończeniu została, na mocy zarządzenia Burmistrza, nieodpłatnie użyczona, powierzona w administrowanie (zarząd) Centrum Kultury i Sportu w C., które jest odrębną jednostką organizacyjną Gminy C. i odrębnym podatnikiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się – zgodnie z art. 8 ust. 1 – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Jako odpłatne świadczenie usług traktuje się również – na mocy art. 8 ust. 2 ustawy o VAT – nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenia usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub części. Zatem przesłanką do opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych nieodpłatnie jest istnienie prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia towarów i usług, które są związane ze świadczoną usługą, a także realizowanie usług na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością. W myśl cytowanych powyżej przepisów o samorządzie gminnym, zadania z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, należą do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że czynność przekazania tej inwestycji podmiotowi, który te zadania także będzie wykonywał, jest czynnością związaną z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Ponadto Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji, ponieważ jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań własnych należących do zakresu zadań publicznych. Wobec powyższego, nieodpłatne przekazanie przez jednostkę samorządu terytorialnego jednostce organizacyjnej inwestycji powstałej w wyniku realizacji projektu, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT.

Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją zadania „Budowa Przygranicznego Centrum Kultury i Sportu w C.”. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.