Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.726.2025.2.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek budowlanych.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
majątek-majątek prywatny
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 15 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działek budowlanych. Uzupełnił go Pan pismem z 28 października 2025 r. (wpływ 3
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Zakupił Pan jako majątek prywatny (osobisty) w 2018 r. działkę rolniczą, która została
    podzielona na mniejsze działki budowlane, co do których została wydana decyzja
    ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, polegająca na wydzieleniu
    działek pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą oraz infrastrukturę techniczną, w tym
    drogi wewnętrznej.
    Sprzedaż działek dokonywana jest z majątku prywatnego w ramach zwykłego zarządu
    prawem własności.
    Działki położone są w Gminie (...), dla którego Gmina nie posiada uchwalonego
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działki nie są wpisane do rejestru
    zabytków i nie są objęte ochroną konserwatorską, nie są związane z działalnością
    gospodarczą, nie są położone na obszarze rewitalizacji utworzonym na podstawie art. 8
    ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji ani specjalnej strefie rewitalizacji, nie
    są położone w granicach parku narodowego ani na obszarze specjalnej strefy
    ekonomicznej, nie znajdują się na nich śródlądowe wody stojące i nie stanowią lasu w
    rozumieniu ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
    Nie dokonywał Pan żadnych czynności marketingowych związanych ze sprzedażą działek.
    W Pana odczuciu jest to sprzedaż nieruchomości, która stanowi zarządzanie prawem
    własności prywatnego majątku, która nie stanowi opodatkowania podatkiem VAT.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W uzupełnieniu wniosku z 28 października 2025 r. wskazał Pan następujące informacje:
      AD 1. Działka została zakupiona dla celów prywatnych jako majątek prywatny.
      AD 2. Nr działek: (...).
      AD 3. Działki do momentu podziału jako rolnicze nie były użytkowane.
      AD 4. Działki nie były nigdy wykorzystywane przez Pana do działalności gospodarczej
      w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
      AD 5. Działki nie były i nie będą wykorzystywane do działalności rolniczej, nie był Pan
      nigdy rolnikiem ryczałtowym, nie byłem zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
      AD 6. Z działek nigdy nie były sprzedawane płody rolne, były wykorzystywane tylko
      na potrzeby prywatne.
      AD 7. Były wykorzystywane na cele prywatne jako zabezpieczenie majątku.
      AD 8. Nie były udostępniane osobom trzecim.
      AD 9. (...) – nie były prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające
      atrakacyjność gruntu działek, (...) – nie były prowadzone żadne czynności

      marketingowe, ani zwiększające atrakacyjność gruntu działek, (...) – nie były
      prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające atrakacyjność gruntu
      działek, (...) – nie były prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające
      atrakacyjność gruntu działek, (...) – nie były prowadzone żadne czynności
      marketingowe, ani zwiększające atrakacyjność gruntu działek, (...) – nie były
      prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające atrakacyjność gruntu
      działek, (...) – nie były prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające
      atrakacyjność gruntu działek, (...) – nie były prowadzone żadne czynności
      marketingowe, ani zwiększające atrakacyjność gruntu działek, (...) – nie były
      prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające atrakacyjność gruntu
      działek i (...) – nie były prowadzone żadne czynności marketingowe, ani zwiększające
      atrakacyjność gruntu działek.
      AD 10. Nie zawierał Pan do ww. działek umów przedwstępnych, nabywca do
      momentu nabycia działki poprzez umowę akt notarialny nie ponosi żadnych
      nakładów finansowych.
      AD 11. Nie udzielał Pan i nie będzie udzielał pełnomocnictw dotyczących ww. działek i
      ich sprzedaży.

## Pytanie

Czy sprzedaż działek budowalnych dla osób fizycznych z majątku osobistego, o których
    mowa powyżej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 28 października 2025 r.)
    Pana zdaniem, sprzedaż wydzielonych działek budowalnych nie będzie stanowiła
    podstawy do opodatkowania podatkiem VAT, transakcja sprzedaży nie stanowi
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. W konsekwencji sprzedaż
    przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Sprzedaż ma charakter sprzedaży majątku prywatnego, osobistego i jest zwykłym
    zarządem majątku. Wyrok sądu WSA w Kielcach z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt I SA
    /Ke219/24 – wyraźnie wskazuje na zwolnienie takiej sprzedaży z podatku VAT.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 wskazał również, że: „okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość
    okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
    prywatnym zainteresowanego”.
    W związku z tym, tak jak na wstępie uważa Pan sprzedaż działek za zwolnione z podatku
    VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
        Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
        usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
        towarów.
    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej
      z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności jednej z
      następujących transakcji:
      1) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
      pierwszym zasiedleniem;
      2) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowych działek, istotne
    jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w

    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa
    towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady
    – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do opisanej czynności
    sprzedaży działek będzie Pan spełniać przesłanki do uznania za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.

    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że zakupił Pan dla celów prywatnych jako majątek prywatny w
    2018 r. działkę rolniczą, która została podzielona na mniejsze działki budowlane, co do
    których została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu,
    polegająca na wydzieleniu działek pod zabudowę jednorodzinną wolnostojącą oraz
    infrastrukturę techniczną, w tym drogi wewnętrznej.
    Działki położone są w Gminie (...). Nr działek: (...).
    Gmina nie posiada uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
    Nie dokonywał Pan żadnych czynności marketingowych związanych ze sprzedażą działek
    ani zwiększających atrakacyjność działek.
    Działki do momentu podziału jako rolnicze nie były użytkowane.
    Działki nie były nigdy wykorzystywane przez Pana do działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Działki nie były i nie będą wykorzystywane do działalności rolniczej, nie był Pan nigdy
    rolnikiem ryczałtowym, nie był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Z działek
    nigdy nie były sprzedawane płody rolne.
    Działki były wykorzystywane na cele prywatne jako zabezpieczenie majątku oraz nie były
    udostępniane osobom trzecim.
    Nie zawierał Pan do ww. działek umów przedwstępnych, nabywca do momentu nabycia
    działki poprzez umowę akt notarialny nie ponosi żadnych nakładów finansowych.
    Nie udzielał Pan i nie będzie udzielał pełnomocnictw dotyczących ww. działek i ich
    sprzedaży.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż działek budowalnych dla osób
    fizycznych z majątku osobistego, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży działek nr (...) brak jest na ten moment
    przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy wystąpi Pan w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak wynika bowiem z przedstawionych okoliczności sprawy, zakupił Pan jako majątek
    prywatny działkę rolniczą, która została podzielona na mniejsze działki budowlane. Działki
    nie były nigdy wykorzystywane przez Pana do działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy. Działki nie były i nie będą wykorzystywane do działalności rolniczej, nie
    był Pan nigdy rolnikiem ryczałtowym, nie był Pan zarejestrowany jako czynny podatnik
    VAT. Z działek nigdy nie były sprzedawane płody rolne. Nie dokonywał Pan żadnych
    czynności marketingowych związanych ze sprzedażą działek ani zwiększających ich
    atrakacyjność. Działki nie były udostępniane osobom trzecim. Nie zawierał Pan do ww.
    działek umów przedwstępnych, nabywca do momentu nabycia działki poprzez umowę akt
    notarialny nie ponosi żadnych nakładów finansowych. Nie udzielał Pan i nie będzie
    udzielał pełnomocnictw dotyczących ww. działek i ich sprzedaży.
    Jedyną rzeczą jaką Pan zrobił było podzielenie działki rolniczej na mniejsze działki
    budowlane, co do których została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i
    zagospodarowania terenu, polegająca na wydzieleniu działek pod zabudowę
    jednorodzinną wolnostojącą oraz infrastrukturę techniczną, w tym drogi wewnętrznej.
    W analizowanej sprawie brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności
    w przedmiocie sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż przedmiotowych działek wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podejmował Pan takich aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Pana
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając działki korzysta
    Pan z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że
    nie wypełnia Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie
    występuje w roli podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność
    gospodarczą – w stosunku do tych transakcji.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży działek nr (...) korzysta Pan z przysługującego
    Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia
    Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie
    sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż działek nr (...) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko zgodnie z którym „(...) transakcja sprzedaży nie stanowi
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. W konsekwencji sprzedaż
    przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług” jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Podkreślić należy, że „zwolnienie od podatku VAT” oznacza, że dostawa towaru podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT lecz korzysta ze zwolnienia od tego podatku (np. na
    podstawie konkretnego przepisu z ustawy o podatku VAT lub przepisów wykonawczych do
    tej ustawy). Natomiast „niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT” oznacza, że
    dostawa towaru nie jest objęta ustawą o podatku VAT (np. sprzedaż majątku prywatnego).
    W rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa dostawa towaru
    (działek) nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.