Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-374/07-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-12
Teza: Dostawa garaży i miejsc postojowych nie korzysta z preferencji w postaci obniżonej stawki VAT. Garaże traktowane są bowiem jako lokale użytkowe, ponieważ nie służą bezpośrednio zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych. Zatem ich dostawa podlega opodatkowaniu stawka podstawową o której mowa w art. 41 w/w ustawy o podatku od towarów i usług, tj. 22 %
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny; dostawa-dostawa towarów; garaż; parking-miejsce parkingowe; podatek-podatek od towarów i usług; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 17.10.2007r. (data wpływu 22.10.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku dla dostawy stanowiska parkingowego w garażu podziemnym budynku wielomieszkaniowym - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18.10.2007r. (data stempla pocztowego) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy stanowiska parkingowego w garażu podziemnym.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W dniu 8 lutego 2007r. Strona zawarła umowę przedwstępną kupna lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym wraz pomieszczeniem gospodarczym oraz udziałem w garażu podziemnym, w którym znajdować się będzie stanowisko parkingowe. W załączeniu przesłano umowę przedwstępną sprzedaży lokalu. Cena stanowiska parkingowego, jako odpowiedni udział w garażu podziemnym, to cena netto powiększona o 22 % podatku VAT. We wrześniu br. Strona zapłaciła za to stanowisko parkingowe i otrzymała fakturę VAT. Obecnie oczekuje na zawarcie aktu notarialnego będącego wykonaniem umowy przedwstępnej.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Jaką stawką podatku od towarów i usług winna być opodatkowana dostawa udziału w garażu podziemnym ze stanowiskiem parkingowym w garażu podziemnym nabywanego od dewelopera wraz z mieszkaniem?

Zdaniem Wnioskodawcy dostawa stanowiska parkingowego winna być opodatkowana 7% stawką podatku od towarów i usług.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towar należy rozumieć rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy). Przez odpłatną dostawę – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do zapisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy, w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 roku w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, stosuje się stawkę w wysokości 7%.

Pod pojęciem „obiekt budownictwa mieszkaniowego” wg zapisu art. 2 pkt 12 ustawy rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na to, iż przepisy prawa podatkowego (ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do niej) nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego ani lokalu użytkowego, należy po nie sięgnąć do ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 powyższej ustawy samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Ponadto ust. 4 powołanego wyżej artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Ustawa o własności lokali wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały ludzi w sposób funkcjonalny polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część składową lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi.

W świetle powyższych przepisów wynika, że wydzielone miejsce postojowe lub garaż nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia służącego bezpośredniemu zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Mogą one przynależeć do lokalu, ale nie zmienia to ich funkcji.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Obniżone stawki mają charakter wyjątkowy i winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Wyłączenie sprzedaży lokali użytkowych spod działania zapisu art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b wskazuje, że intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie tych obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem umowy jest wybudowanie dla kupującego i ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego składającego się z 3 pokoi, kuchni, łazienki z WC, hallu, przedpokoju wraz z 2 balkonami oraz przynależną komórką lokatorską a także stanowiska parkingowego stanowiącego udział w garażu podziemnym. Poszczególne części składowe będące przedmiotem transakcji zostały przez sprzedającego wyraźnie oddzielone wraz z wyszczególnieniem ich powierzchni, ceny netto i stawki podatku od towarów i usług. Tym samym wskazane jest ich przeznaczenie.

Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego i obowiązującego stanu prawnego stwierdza się, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług dostawa garaży i miejsc postojowych nie korzysta z preferencji w postaci obniżonej stawki VAT. Garaże traktowane są bowiem jako lokale użytkowe, ponieważ nie służą bezpośrednio zaspakajaniu potrzeb mieszkaniowych. Zatem ich dostawa podlega opodatkowaniu stawka podstawową o której mowa w art. 41 w/w ustawy o podatku od towarów i usług, tj. 22 %.

W treści wniosku zostały przywołane przez Panią wyroki sądów i decyzje Izb Skarbowych. W związku z powyższym wyjaśnić należy, iż wszelkie rozstrzygnięcia w sprawach podatkowych zapadają w odniesieniu do indywidualnych i właściwych tylko im stanów faktycznych. Ich różnorodność stanowi odpowiedź na różnorodność przedstawionych przez podatników stanów faktycznych i dlatego nie mogą one być podstawą przy rozpatrywaniu kolejnych spraw. Orzeczenia sądów i decyzje organów podatkowych zapadają w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródeł powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock