Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4011.320.2017.2.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-23
Teza: W zakresie korzystania z ulgi prorodzinnej na niepełnosprawne dziecko
Słowa kluczowe: niepełnosprawność; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 26 grudnia 2017 r. (data wpływu 28 grudnia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korzystania z ulgi prorodzinnej na niepełnosprawne dziecko - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korzystania z ulgi prorodzinnej na niepełnosprawne dziecko.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 9 października 1981 r. urodził się syn Wnioskodawcy. Od urodzenia cierpiał na schorzenia stawów biodrowych. W okresie od drugiego do czternastego roku życia syn z małymi przerwami przebywał w szpitalu, gdzie przeszedł sześć operacji na prawym i lewym biodrze. Jako dwuletnie dziecko miał naciągane kości obu nóżek, przez kilka miesięcy leżał na wyciągu. Po operacjach leżał w gipsie po kilka miesięcy, w tym okresie robiły się bardzo bolesne odparzenia i rany. Po operacjach syn przebywał również w kilku ośrodkach rehabilitacyjnych. Taki tryb życia znacznie utrudniał naukę i pomimo przyznanego indywidualnego toku nauczania syn miał duże zaległości w nauce, co uniemożliwiło zdobycie lepszego wykształcenia. Syn ukończył Szkołę Zawodową Specjalną. Do tej pory utyka i ma duże problemy z chodzeniem. Nie ma możliwości przebycia trasy dłuższej niż jeden kilometr, gdyż ból mocno się nasila. Lekarze zalecili unikanie wysiłku i wszelkiego rodzaju prac wymagających chodzenia bądź przyjmowania pozycji stojącej. Niezastosowanie się do zaleceń grozi trwałym kalectwem i koniecznością korzystania z wózka inwalidzkiego. Syn musi często zmieniać pozycję, gdyż pozostawanie w jednej przez dłuższy czas również nasila dolegliwości bólowe. Syn jest pod stałą kontrolą i opieką lekarzy chirurgów-ortopedów. W 1997 r. Wojewódzka Komisja ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności przyznała synowi orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym na czas nieokreślony. Orzeczenie to potwierdza, iż niepełnosprawność trwa od dzieciństwa i ma charakter stały. Z uwagi na niepełnosprawność syna i konieczność świadczenia opieki nad nim oraz pomocy materialnej, Wnioskodawca korzystał od wielu lat z ulgi prorodzinnej w rozliczeniu rocznym, przysługującej na niepełnosprawne dziecko. 2 lutego 2013 r. syn zawarł związek małżeński. Z małżeństwa tego urodziła się córka. Po narodzinach dziecka, synowa przez okres jednego roku pobierała zasiłek macierzyński w wysokości 1000 zł. Po tym okresie synowa nie podjęła pracy ze względu na poważną chorobę dziecka. Wnuczka urodziła się ze zrośniętym przełykiem co uniemożliwiało samodzielne oddychanie i przełykanie. Kilkanaście godzin po urodzeniu wnuczka musiała przejść poważną operację w Szpitalu Dziecięcym, która uratowała jej życie. Do chwili obecnej dziecko wymaga szczególnej opieki zdrowotnej, co również generuje dodatkowe koszty utrzymania.

W związku z niskim dochodem syn i synowa pobierają zasiłek 500+ na dziecko, jednakże innych dochodów synowa nie osiąga. Syn od kilku lat pracuje w zakładzie pracy chronionej na stanowisku stróża. Z pracy osiąga dochód w wysokości 1500 zł netto miesięcznie. Poza dochodem z pracy otrzymuje również rentę socjalną oraz zasiłek opiekuńczy. Innych dochodów rodzina ta nie posiada w związku z czym razem z żoną Wnioskodawca wspiera finansowo syna i jego rodzinę. Pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym Wnioskodawca pokrywa opłaty za media (gaz, prąd, wodę), a także węgiel i drewno na opał, wywóz nieczystości, śmieci oraz inne wydatki związane z gospodarstwem domowym. Z własnych funduszy Wnioskodawca pokrywa również wszelkie wydatki remontowe, m.in. wymiana okien oraz instalacji C.O. Wnioskodawca pokrywa również koszty utrzymania i naprawy samochodu. Ze względu na trudną sytuację finansową syna i jego rodziny wspiera go również w trudniejszych momentach nieregularnymi kwotami pieniężnymi w wysokości ok. 400-500 zł cztery do pięciu razy w roku. Pomimo zawarcia związku małżeńskiego przez syna, Wnioskodawca nadal pomaga mu materialnie i w pewien sposób opiekuje się nim i jego rodziną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy pomimo zawarcia związku małżeńskiego przez niepełnosprawnego, pełnoletniego syna Wnioskodawca może korzystać z ulgi prorodzinnej w rozliczeniu rocznym?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** pomimo zawarcia przez jego syna związku małżeńskiego nadal przysługuje mu ulga prorodzinna na dorosłe niepełnosprawne dziecko o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego to na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek alimentacyjny utrzymania syna, z którego to obowiązku wywiązuje się nieprzerwanie od narodzin syna do chwili obecnej. W prawdzie na podstawie art. 27 Krio małżonkowie są obowiązani wspierać się finansowo, jednak przepis ten nie wyłącza obowiązku o którym mowa w art. 133 Krio. Z uwagi na niepełnosprawność syna Wnioskodawca pomaga również, w razie potrzeby w codziennych czynnościach związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego. Przepis art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że ulga prorodzinna na dorosłe niepełnosprawne dziecko przysługuje podatnikowi w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej. W związku z faktem udzielania pomocy synowi w sposób opisany powyżej, Wnioskodawca uważa, że wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego wobec syna i będzie go wspierał aż do śmierci, w związku z czym nadal przysługuje Wnioskodawcy ulga prorodzinna. Wnioskodawca uważa, iż ulga ta nie powinna być uwarunkowana stanem cywilnym niepełnosprawnego dziecka. Podejście takie narusza podstawowe prawa konstytucyjne Wnioskodawcy i jego syna. Limituje bowiem prawo do korzystania ze świadczeń państwowych w zależności od zmiany stanu cywilnego, a nie od zmiany warunków bytowych czy zdrowotnych syna. Z powodu zawarcia związku małżeńskiego przez syna Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił Wnioskodawcy prawa do skorzystania z ulgi prorodzinnej i nakazał złożenie korekty zeznania za rok 2014, tak też Wnioskodawca uczynił. Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie pozytywnej opinii w sprawie, dotyczącej rozliczenia rocznego i korekty za rok 2014 oraz lata następne aż do śmierci.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady korzystania z ulgi na dzieci określa art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 200),

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ww. ustawy, od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 tejże ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.  jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
    1.  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
    2.  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2.  dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3.  trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:
    1.  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
    2.  166,67 zł na trzecie dziecko,
    3.  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2c ustawy, odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

Z przepisu art. 27f ust. 4 cyt. ustawy odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka,
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

W świetle art. 27f ust. 6 przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej. Przepisy art. 6 ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6 (art. 27f ust. 7 ww. ustawy).

W art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy ustawodawca wymienił dzieci:

*   bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
*   do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że Wnioskodawca z uwagi na niepełnosprawność syna i konieczność świadczenia opieki nad nim oraz udzielania pomocy materialnej, korzystał od wielu lat z ulgi prorodzinnej. Syn 2 lutego 2013 r. zawarł związek małżeński. W związku z niskim dochodem syn i synowa pobierają zasiłek 500+ na dziecko, synowa innych dochodów nie osiąga, syn od kilku lat pracuje w zakładzie pracy chronionej na stanowisku stróża. Z pracy osiąga dochód w wysokości 1500 zł netto miesięcznie. Poza dochodem z pracy otrzymuje również rentę socjalną oraz zasiłek opiekuńczy. Innych dochodów rodzina ta nie posiada, w związku z czym razem z żoną Wnioskodawca wspiera finansowo syna i jego rodzinę. Wnioskodawca pokrywa również koszty utrzymania i ze względu na trudną sytuację finansową syna i jego rodziny wspiera go również w trudniejszych momentach nieregularnymi kwotami pieniężnymi. Zatem pomimo zawarcia związku małżeńskiego przez syna, Wnioskodawca nadal pomaga mu materialnie i opiekuje się nim i jego rodziną.

W związku z powyższym po stronie Wnioskodawcy powstała wątpliwość czy pomimo zawarcia związku małżeńskiego przez syna Wnioskodawca może nadal korzystać z ulgi prorodzinnej?

Podkreślenia wymaga fakt, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie przysługuje uprawnienie do skorzystania z tzw. ulgi prorodzinnej z uwagi na istnienie przesłanki wykluczającej zastosowanie tej ulgi, wskazanej w art. 27f ust. 2c pkt 2 powołanej ustawy, tj. wstąpienie syna w związek małżeński. Zgodnie z wolą ustawodawcy ww. odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko wstąpiło w związek małżeński. Fakt, że Wnioskodawca opiekuje się i utrzymuje niepełnosprawnego syna, który z nim zamieszkuje i któremu przysługuje zasiłek pielęgnacyjny nie jest warunkiem wystarczającym aby móc odliczyć ulgę prorodzinną. Jak wspomniano powyżej zastosowanie ww. ulgi jest możliwe jedynie po spełnieniu wszystkich warunków wskazanych przez ustawodawcę w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niespełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do zastosowania ww. ulgi powoduje, że Wnioskodawca nie może skorzystać z ulgi prorodzinnej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.