Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB3.4511.433.2016.1.RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-08-05
Teza: Czy wypłata Zysku Zatrzymanego przez SK2 do SK1, a następnie kwot pochodzących z Zysku Zatrzymanego przez SK1 do Wnioskodawczyni, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie Wnioskodawczyni?
Słowa kluczowe: spółki-spółka komandytowa; zyski; zyski-podział zysku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2016 r. (data wpływu 11 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty przypadającego na Wnioskodawczynię udziału w zysku spółki komandytowej **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2016 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty przypadającego na Wnioskodawczynię udziału w zysku spółki komandytowej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości osiąganych przychodów (dochodów).

Wnioskodawczyni jest komandytariuszem w spółce komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: „SK1”). SK1 jest natomiast wspólnikiem innej spółki komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: „SK2”).

Wspólnicy SK2 podjęli uchwałę w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego oraz podziału zysku za rok 2015. Skutkiem podjętej uchwały było zatrzymanie zysku w SK2. W przyszłości, wspólnicy SK2 mogą również zdecydować o zatrzymaniu w spółce całości lub części zysku SK2 za kolejne lata (zysk za rok 2015 oraz za kolejne lata dalej jako: „Zysk Zatrzymany”).

Obecnie rozważana jest wypłata przez SK2 Zysku Zatrzymanego do jej wspólników, w tym do SK1, a następnie wypłata kwot pochodzących z Zysku Zatrzymanego przez SK1 do jej wspólników, w tym do Wnioskodawczyni, stosownie do przysługującego wspólnikowi udziału odpowiednio w zyskach SK2 i SK1.

SK1 jest spółką przekształconą, w trybie stosownych przepisów Kodeksu spółek handlowych, ze spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: „SKA”), w której Wnioskodawczyni była akcjonariuszem. W momencie przekształcenia SKA w SK1 spółka SKA nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Zysk Zatrzymany częściowo pochodzi z okresu, w którym wspólnikiem SK2 była m.in. SKA. Na dzień przekształcenia w SK1, sprawozdanie finansowe SKA wykazywało niepodzielony zysk bilansowy.

Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest jednak opodatkowanie wypłaty zysku niepodzielonego SKA i istniejącego na dzień przekształcenia w SK1 lecz Zysku Zatrzymanego w SK2.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w dniu 16 marca 2016 r. została na Jej rzecz wydana interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, nr IPTPB3/4511-415/15-2/KJ. Interpretacja ta dotyczyła analogicznego zdarzenia, tj. zasad opodatkowania Wnioskodawczyni w odniesieniu do zysku zatrzymanego w SK2 wypracowanego w 2014 r. i okresach wcześniejszych i wypłaconego do SK1, a następnie wypłaty kwot pochodzących z zysku zatrzymanego przez SK1 do Wnioskodawczyni.

Przedmiotem wniosku nie jest zatem zysk zatrzymany, o którym mowa w powyższej interpretacji. Interpretacja ta dotyczyła bowiem zysku zatrzymanego za okres do dnia złożenia wniosku o jej wydanie, tj. w praktyce zysku za rok 2014 i lata poprzednie Tym samym, nie obejmowała ona Zysku Zatrzymanego zdefiniowanego we wniosku (tj. za 2015 r. i ewentualne kolejne lata). Stąd, we wniosku Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie zasad opodatkowania Zysku Zatrzymanego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wypłata Zysku Zatrzymanego przez SK2 do SK1, a następnie kwot pochodzących z Zysku Zatrzymanego przez SK1 do Wnioskodawczyni, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie Wnioskodawczyni?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wypłata Zysku Zatrzymanego przez SK2 do SK1, a następnie kwot pochodzących z Zysku Zatrzymanego przez SK1 do Wnioskodawczyni, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie Wnioskodawczyni.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną (spółce osobowej), ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust 1 ww. ustawy. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Zgodnie z art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce stanowią przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. przychody z działalności gospodarczej.

Natomiast na podstawie art. 14 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1387; dalej: Nowelizacja), jeżeli akcje lub udział w spółce komandytowo-akcyjnej posiadającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zostały nabyte lub objęte przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, przychód wspólnika z tytułu m.in.:

1.  umorzenia akcji lub wystąpienia z takiej spółki,
2.  odpłatnego zbycia tych akcji lub tego udziału,
3.  wniesienia tych akcji lub tego udziału do spółki, tytułem wkładu niepieniężnego,
4.  o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
5.  likwidacji spółki komandytowo-akcyjnej

pomniejsza się o wydatki na nabycie lub objęcie akcji lub udziału w takiej spółce oraz o część odpowiadającą uzyskanej przez wspólnika przed dniem, w którym spółka komandytowo-akcyjna stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu.

Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do wystąpienia ze spółki niemającej osobowości prawnej, będącej następcą prawnym spółki komandytowo-akcyjnej albo likwidacji takiej spółki (art. 6 ust. 2 Nowelizacji).

W myśl zaś art. 7 ust. 1 Nowelizacji, przepisów nowelizowanych ustaw w brzmieniu nadanym Nowelizacją, nie stosuje się do zysku spółki komandytowo-akcyjnej wypracowanego przed dniem, w którym spółka ta stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, z wyjątkiem zysku spółki komandytowo-akcyjnej przypadającego na jej akcjonariusza.

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, wypłata Zysku Zatrzymanego przez SK2 do SK1 oraz z SK1 do Wnioskodawczyni, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie Wnioskodawczyni z następujących powodów:

1.  przychody z udziału w spółce osobowej, jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, są rozliczane metodą memoriałową, opierającą się na konstrukcji „przychodu należnego”. Pojęcie „przychodu należnego” nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W doktrynie prawa podatkowego znaczenie tego pojęcia jest tożsame z pojęciem „długu do zapłaty”. Jak wskazuje A. Bartosiewicz i R. Kubacki: (\`(...)\`) kwota należna powstaje wówczas, gdy po stronie dłużnika powstaje obowiązek świadczenia. Od tego czasu możemy w zasadzie mówić o przychodzie. (\`(...)\`) Momentem powstania długu jest zatem moment, w którym świadczenie staje się wymagalne, tzn. wierzyciel może skutecznie domagać się od dłużnika spełnienia świadczenia, do którego się zobowiązał”. (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, LEX, 2015). W konsekwencji, przychód spółki osobowej, podlega bieżącemu ujęciu w rachunku podatkowym jej wspólników (stosownie do posiadanego przez nich udziału w zyskach) wraz z zakończeniem danego okresu podatkowego, tj. miesiąca/kwartału (na potrzeby rozliczenia zaliczki na podatek dochodowy wspólników) i roku podatkowego (na potrzeby dokonania rocznego rozliczenia podatku dochodowego wspólników). Zysk Zatrzymany jest natomiast jedynie pochodną wszelkich przychodów osiągniętych przez SK2 w przeszłości i ujętych już w rachunku podatkowym jej wspólników z momentem kiedy stały się należne w SK2,
2.  wypłata przez spółkę osobową zysków związanych z przychodami tej spółki rozliczanymi przez wspólników metodą memoriałową jest wolna od podatku dochodowego. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby, że wspólnicy spółek osobowych osiągają przychody podatkowe z chwilą faktycznej wypłaty zysków przez spółkę osobową, a nie z chwilą osiągnięcia przez nią przychodu należnego. W praktyce, oznaczałoby to odroczenie opodatkowania wspólników spółki osobowej do momentu wypłaty zysku, co stałoby w rażącej sprzeczności z zasadą bieżącego (memoriałowego) rozliczania wyniku podatkowego spółki osobowej w rachunku podatkowym jej wspólników (stosownie od określonego umową spółki udziału w jej zyskach),
3.  ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera przepisów przewidujących opodatkowanie wypłat zysku spółki osobowej do jej wspólników. Stąd wypłaty takich zysków nie podlegają opodatkowaniu w rękach wspólników, właśnie dlatego, że odnośne przychody spółki osobowej zostały już ujęte w ich w rachunku podatkowym z chwilą kiedy stały się należne spółce osobowej,
4.  Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z dnia 16 marca 2016 r., nr IPTPB3/4511-415/15-2/KJ potwierdził brak opodatkowania Wnioskodawczyni w odniesieniu do zysku zatrzymanego na moment złożenia wniosku o wydanie tej interpretacji. W przedmiotowej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdził bowiem, że: „(\`(...)\`) wypłata zysku Zatrzymanego ze spółki komandytowej SK2 do spółki komandytowej SK1, a następnie kwot tego zysku z SK1 (w której Wnioskodawczyni jest komandytariuszem) do Wnioskodawczyni (…) nie będzie skutkować powstaniem po Jej stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (…)”,
5.  również inne organy podatkowe potwierdzają w wydanych interpretacjach brak opodatkowania na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych wypłaty zysku bilansowego przez spółkę osobową. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada 2011 r., nr ILPB1/415- -1005/11-2/A, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał, że: „(\`(...)\`) wypłata na rzecz Wnioskodawcy udziału w rocznym zysku bilansowym spółki komandytowej nie będzie skutkować powstaniem po Jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W szczególności, wypłacony Zainteresowanemu zysk nie będzie stanowił przychodu podatkowego Wnioskodawcy, nawet w sytuacji, gdy spółka komandytowa, której będzie On wspólnikiem, osiągnie w danym roku obrotowym zysk bilansowy, natomiast z tytułu udziału w spółce komandytowej Zainteresowany poniesie stratę podatkową (\`(...)\`)”. O braku opodatkowania wypłaty zysku bilansowego ze spółki osobowej świadczy także stanowisko wyrażone w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 3 września 2010 r. W interpretacji tej organ stwierdził, że: „(\`(...)\`) wypłaty z zysku spółki komandytowej dla Wnioskodawcy dokonywane zgodnie z Kodeksem spółek handlowych będą neutralne podatkowo, ponieważ będą podlegały opodatkowaniu po stronie wspólnika na etapie ustalania podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym za dany rok podatkowy (\`(...)\`)”,
6.  wreszcie, w przepisach art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1 Nowelizacji, ustawodawca w sposób enumeratywny wskazał zdarzenia, w jakich dochodzi do opodatkowania zysków wypłacanych przez SKA (w tym przez jej następcę prawnego) powstałą przed wejściem w życie Nowelizacji. Przepisy te przewidują opodatkowanie, w określonych sytuacjach, zysków SKA powstałych w tej spółce przed wejściem w życie nowelizacji a przypadających na akcjonariusza. Jednocześnie ani powołane, ani inne przepisy Nowelizacji nie przewidują analogicznych zasad opodatkowania wypłat przez SKA (lub jej następcę prawnego – tutaj SK1) zysków osiągniętych przez SKA (jej następcę prawnego) po wejściu w życie Nowelizacji, w tym zysków z tytułu udziału w spółce osobowej. W efekcie, wypłata przez SK1 kwot pochodzących z Zysku Zatrzymanego nie stanowi też zdarzenia opodatkowanego podatkiem dochodowym po stronie Wnioskodawczyni na gruncie przepisów Nowelizacji.

Reasumując, mając na uwadze przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Nowelizacji, wypłata Zysku Zatrzymanego z SK2 do SK1, a następnie kwot tego zysku z SK1 do Wnioskodawczyni, nie rodzi przychodu podatkowego Wnioskodawczyni opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna. Spółka jawna i komandytowa nie posiadają osobowości prawnej. Spółki te nie są samodzielnymi podatnikami podatku dochodowego, a dochody tych spółek nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej i komandytowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w tych spółkach uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem takiej spółki jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 51 Kodeksu spółek handlowych (dotyczącym spółki jawnej lecz stosowanym odpowiednio także do spółki komandytowej na podstawie art. 103 Kodeksu spółek handlowych), każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach. Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach. Przy czym, na mocy art. 37 § 1 Kodeksu spółek handlowych, powyższy przepis ma zastosowanie, jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy). U podatników, którzy prowadzą księgi rachunkowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów (art. 24 ust. 1 ww. ustawy).

Jednym ze źródeł przychodów, o którym mowa w ww. przepisie jest pozarolnicza działalność gospodarcza wymieniona w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Przy czym, stosownie do art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Natomiast przez spółkę niebędącą osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego, a zatem zarówno spółkę jawną, jak i komandytową (art. 5a pkt 26 ww. ustawy).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą prawną, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega dochód uzyskany przez wspólnika tej spółki, tj. co do zasady przypadająca na niego zgodnie z jego udziałem w zysku spółki różnica pomiędzy uzyskanym w ramach spółki przychodem podatkowym a podatkowymi kosztami uzyskania tego przychodu. Dochód ten podlega zaliczkowemu opodatkowaniu w ciągu roku podatkowego, a następnie ostatecznie rozliczany jest w rocznym zeznaniu podatkowym według zasad określonych w art. 44 i 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje co jest przychodem oraz kosztem podatkowym oraz jaki jest moment uzyskania tego przychodu, a także poniesienia kosztu. W tym też zakresie regulacje ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają charakter autonomiczny odrębny od przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.), która reguluje m.in. zasady ustalania przychodów i kosztów ich uzyskania dla celów prowadzenia ksiąg rachunkowych i sporządzania sprawozdań finansowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest komandytariuszem w spółce komandytowej z siedzibą w Polsce (dalej: SK1). Spółka ta jest natomiast wspólnikiem innej spółki komandytowej w siedzibą w Polsce (dalej: SK2). Wspólnicy SK2 podjęli uchwałę w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego oraz podziału zysku za rok 2015. Skutkiem podjętej uchwały było zatrzymanie zysku w SK2. W przyszłości, wspólnicy SK2 mogą również zdecydować o zatrzymaniu w spółce całości lub części zysku SK2 za kolejne lata (zysk za rok 2015 oraz za kolejne lata dalej jako: „Zysk Zatrzymany”).

Obecnie rozważana jest wypłata przez SK2 Zysku Zatrzymanego do jej wspólników, w tym do SK1, a następnie wypłata kwot pochodzących z Zysku Zatrzymanego przez SK1 do jej wspólników, w tym do Wnioskodawczyni, stosownie do przysługującego wspólnikowi udziału odpowiednio w zyskach SK2 i SK1.

Mając powyższe na względnie stwierdzić należy, że wypłata Zysku Zatrzymanego ze Spółki komandytowej SK2 do spółki komandytowej SK1, a następnie wypłata kwot tego zysku z SK1 (w której Wnioskodawczyni jest komandytariuszem) dla Wnioskodawczyni, które będą przypadały na Nią, nie będzie skutkować powstaniem po Jej stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (o ile zysk ten zostanie ustalony według takiego samego udziału, według jakiego dla celów podatkowych ustalany był udział Wnioskodawczyni w przychodach i kosztach spółki SK1).

Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami, przychody (dochody) z udziału w spółce osobowej podlegają bowiem opodatkowaniu u każdego wspólnika proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku – co stanowi naturalną konsekwencję pozbawienia spółki osobowej statusu podatnika podatku dochodowego. Tym samym, środki stanowiące przychody spółki komandytowej, co do zasady, stanowią już w momencie ich powstania przychody jej wspólników i u nich też są opodatkowane dochody uzyskane z tego tytułu na przestrzeni roku podatkowego z zachowaniem proporcji określonej przepisem art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wypłata z tytułu podziału zysku stanowi odzwierciedlenie uzyskiwanego przez wspólników dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki niebędącej osobą prawną, opodatkowanego w trakcie roku podatkowego w formie zaliczek na podatek i rozliczonego ostatecznie w rocznym zeznaniu podatkowym.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że wypłata Zysku Zatrzymanego z SK2 do SK1, a następnie wypłata kwot tego zysku z SK1 do Wnioskodawczyni, będzie dla Niej jako wspólnika spółki stanowić czynność neutralną podatkowo, jako że zysk wypracowany w spółce komandytowej stanowi w istocie opodatkowane już środki jej wspólników.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Uwzględniając powyższe, rozważanie czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym do kwestii opodatkowania wypłaty Zysku Zatrzymanego znajdą zastosowanie art. 6 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. poz. 1387) należy uznać za bezprzedmiotowe.

Końcowo wskazać należy, że zakres żądania Wnioskodawczyni wyznaczają:

*   zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku o indywidualną interpretację prawa podatkowego,

*   stan prawny (przepisy prawa) wskazany przez Wnioskodawczynię oraz

*   zagadnienie prawne, które ma być przedmiotem interpretacji, a które wskazuje pytanie Wnioskodawczyni w kontekście Jej wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego oraz własne stanowisko Wnioskodawczyni.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od zdarzenia, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.