Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1066/12/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-15
Teza: W jakim okresie podatkowym różnica pomiędzy wydatkami na nabycie przez Wnioskodawcę akcji Spółki Y, a wartością uzyskaną od Spółki X w upadłości lub od syndyka (jeśli taki będzie powołany) jako zaspokojenie wierzytelności Spółki z tytułu zwrotnego przeniesienia własności akcji na Spółkę X, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: akcja; koszt-koszty uzyskania przychodów; upadłość; upadłość-masa upadłościowa; wierzytelność; wydatek; zwrot
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 16 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 23 sierpnia 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jakim okresie podatkowym różnica pomiędzy wydatkami na nabycie przez Wnioskodawcę akcji Spółki Y, a wartością uzyskaną od Spółki X w upadłości lub od syndyka (jeśli taki będzie powołany) jako zaspokojenie wierzytelności Spółki z tytułu zwrotnego przeniesienia własności akcji na Spółkę X, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jakim okresie podatkowym różnica pomiędzy wydatkami na nabycie przez Wnioskodawcę akcji Spółki Y, a wartością uzyskaną od Spółki X w upadłości lub od syndyka (jeśli taki będzie powołany) jako zaspokojenie wierzytelności Spółki z tytułu zwrotnego przeniesienia własności akcji na Spółkę X, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka akcyjna (dalej „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest największym w Europie producentem kotłów i urządzeń ochrony środowiska dla energetyki. Spółka jest również wiodącym wykonawcą bloków energetycznych. W dniu 20 grudnia 2011 r. Spółka zawarła ze Spółką X (dalej „Spółka X”) umowę, na mocy której dokonała nabycia akcji Spółki Y (dalej „Spółka Y”). Zawarcie umowy było wyrazem realizacji strategii Spółki polegającej na koncentracji wokół Niej podmiotów z branży budowlanej mogących uzupełnić i uatrakcyjnić ofertę biznesową Spółki (realizacja dużych kompleksowych projektów głównie dla branży energetycznej). Na podstawie wspomnianej umowy Spółka nabyła istotny pakiet akcji zwykłych na okaziciela Spółki Y stanowiących 64,84% udziału w kapitale zakładowym Spółki Y. Spółka X zbyła posiadane akcje po cenie rynkowej za kwotę 3,48 złotych za 1 akcję. Płatność ceny nabycia nastąpiła przez Spółkę w dniu 30 grudnia 2011 r. W wyniku wyżej opisanych transakcji Spółka Y stała się jednostką zależną Grupy Kapitałowej.

W dniu 4 czerwca 2012 r. Spółka X złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości. Dnia 13 czerwca 2012 r. odpowiedni sąd zatwierdził ten wniosek, przy czym ogłoszenie upadłości Spółki X nastąpiło w opcji z możliwością zawarcia układu. Zarząd Spółki otrzymał w dniu 16 lipca 2012 r. od Nadzorcy Sądowego Spółki X w upadłości układowej, pismo skierowane do Spółki X, w którym Spółka X została poinformowana, że transakcja zbycia akcji Spółki Y przez Spółkę X na rzecz Spółki z dnia 20 grudnia 2011 r. „jako czynność prawna odpłatna dokonana przez Upadłego (…) w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości (tj. 4 czerwca 2012 roku) ze spółką powiązaną, wobec której dodatkowo Upadły (…) był spółką dominującą - pozostaje bezskuteczna wobec masy upadłości …”. Zgodnie z art. 128 ust. 2 Prawa Upadłościowego i Naprawczego (Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 ze zm.; dalej PUiN) Nadzorca Sądowy wezwał Zarząd Spółki X do niezwłocznego podjęcia w trybie art. 134 PUiN czynności zmierzających do zwrotnego przeniesienia akcji Spółki Y na rachunek Spółki X.

Analizy prawne posiadane przez Zarząd Spółki potwierdziły, że w związku z ogłoszeniem upadłości Spółki X, zbycie akcji Spółki Y przez Spółkę X na rzecz Wnioskodawcy jest bezskuteczne w stosunku do masy upadłości z mocy prawa z datą postanowienia sądu o ogłoszeniu upadłości Spółki X z możliwością zawarcia układu, tj. z datą 13 czerwca 2012 r. Oznaczało to, że Spółka była zobowiązana zwrócić akcje Spółki Y do masy upadłości Spółki X, tj. spowodować zwrotne (ponowne) zapisanie ich na rachunku papierów wartościowych Spółki X. Obowiązek ten powstał z mocy prawa w momencie ogłoszenia upadłości Spółki X. Biorąc powyższe pod uwagę, po dokonaniu analizy przepisów prawnych oraz uzyskaniu opinii prawnych potwierdzających wtórną bezskuteczność transakcji nabycia akcji Spółki Y od Spółki X, Zarząd Spółki podjął decyzję o poddaniu się procedurze zwrotu wyżej wymienionych akcji. Konsekwentnie wobec bezskuteczności zbycia przez Spółki X akcji Spółki Y na rzecz Wnioskodawcy, Spółce przysługuje roszczenie o zwrot ceny zapłaconej za akcje Spółki Y. Wspomniana należność na rzecz Spółki stanowi Jej roszczenie wobec masy upadłości Spółki X i podlegać będzie stosownej procedurze prawnej wraz z innymi zgłoszonymi przez różne podmioty roszczeniami. Biorąc pod uwagę propozycje układowe Spółki X zakładające 31 % redukcję wierzytelności, jeśli należność zostanie zwrócona Spółce stanowić będzie kwotę mniejszą niż wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie akcji Spółki Y w grudniu 2011 r., Spodziewany termin wpływu środków pieniężnych do Spółki z powyższego tytułu szacowany jest na koniec 2014 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakim okresie podatkowym różnica pomiędzy wydatkami na nabycie przez Wnioskodawcę akcji Spółki Y, a wartością uzyskaną od Spółki X w upadłości lub od syndyka (jeśli taki będzie powołany) jako zaspokojenie wierzytelności Spółki z tytułu zwrotnego przeniesienia własności akcji na Spółkę X, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki, różnica pomiędzy wydatkami na nabycie przez Nią akcji Spółki Y, a wartością uzyskaną od Spółki X w upadłości lub od syndyka (jeśli taki będzie powołany) jako zaspokojenie wierzytelności Spółki z tytułu zwrotnego przeniesienia własności akcji na Spółkę X, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów w momencie wypłaty Spółce wspomnianej wierzytelności, pomniejszonej o uzgodniony procent redukcji wierzytelności. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej „ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów mogą być koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Mając na względzie literalne brzmienie przepisów jak i ukształtowane stanowisko doktryny należy stwierdzić, że aby dany wydatek mógł być uznany za koszt podatkowy spełnione muszą być następujące warunki:

*   poniesienie kosztu w celu uzyskania przychodu lub zachowania/zabezpieczenia źródła przychodów (koszty bezpośrednio i pośrednio związane z przychodami),
*   brak wyłączenia danego kosztu z kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy CIT,
*   odpowiednie udokumentowanie wydatków.

Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów albo akcji w spółce oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych wkładów, udziałów, akcji oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

Z powyższego wynika, że wydatki poniesione na objęcie lub nabycie akcji można zakwalifikować do kosztów podatkowych dopiero w momencie ich zbycia. Należy jednocześnie zaznaczyć, że ustawa CIT nie zawiera legalnej definicji terminu „zbycie”. W praktyce jednak przyjmuje się, że jest to pojęcie szersze niż tylko sama prosta transakcja sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 23 lipca 2012 r. (sygn. IPTPP4/443-264/12-4/BM) czytamy, że termin „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem (odnosić się będzie to również do innych aktywów) np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, aport, inne. Zwrotne przeniesienie papierów wartościowych jakimi są akcje w trybie regulacji PUiN jest transakcją szczególną występującą jedynie w ściśle określonych okolicznościach. W sensie ekonomicznym operacja ta jest jednak w swoich skutkach zbliżona do szeroko rozumianej transakcji zbycia. W wyniku zwrotnego przeniesienia przez Spółkę papierów wartościowych na Spółkę X, Spółka przeniosła ponownie prawo do dysponowania akcjami Spółki Y na Spółkę X, w zamian za co ma roszczenie o charakterze finansowym (na rzecz Spółki ma być wpłacona określona suma pieniężna). W związku z powyższym należy stwierdzić, że do operacji ponownego przeniesienia własności akcji Spółki Y na Spółkę X będą miały zastosowanie regulacje art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy CIT, a różnica pomiędzy wydatkami na zakup akcji Spółki Y, a kwotą uzyskaną od Spółki X w upadłości jako należność za zwrotne przeniesienie własności akcji na ten podmiot, będzie stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodu. Powyższe będzie niezależne od faktu, czy należność na rzecz Spółki będzie wypłacona przez Spółkę X w upadłości jako wynik postępowania układowego, czy też będzie to wypłata realizowana przez syndyka masy upadłości, jeśli postępowanie wobec Spółki X przekształcone zostanie z układowego w likwidacyjne.

Pogląd zbieżny z zaprezentowanym powyżej potwierdzony został w interpretacji indywidualnej z 13 października 2009 r. (sygn. ILPB3/423-553/09-2/IM, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że: „(\`(...)\`) w przypadku gdy suma wypłat uzyskanych przez Spółką od upadłego emitenta obligacji na zaspokojenie wierzytelności z tytułu wykupu obligacji będzie niższa od kosztów ich nabycia, Spółka może wykazać na tej transakcji stratę (nadwyżkę kosztów nad osiągniętymi przychodami) podlegającą w całości uwzględnieniu w rachunku podatkowym. Reasumując powyższe, jeżeli przy podziale masy upadłości syndyk przekazał Spółce kwotę mniejszą niż należna z tytułu obligacji, kosztem uzyskania przychodów będzie różnica między kosztem nabycia obligacji, a środkami odzyskanymi z podziału masy upadłości wystawcy obligacji.” Cytowana interpretacja dotyczyła wprawdzie nabycia obligacji od spółki, która następnie ogłosiła upadłości, a spłata części kwot wydatkowanych na obligacje następowała przez syndyka, jednakże schemat tej transakcji jest mocno zbliżony do sytuacji, jaka będzie miała miejsce w Spółce, a do obu przypadków zastosowanie będą miały te same przepisy ustawy CIT.

W przedmiotowej sprawie wątpliwości Spółki budzi moment, na który różnica pomiędzy wydatkami na nabycie przez Spółkę akcji Spółki Y, a wartością uzyskaną od Spółki X w upadłości lub od syndyka (jeśli taki będzie powołany) jako zaspokojenie wierzytelności Spółki z tytułu zwrotnego przeniesienia własności akcji na Spółkę X, stanowić będzie koszt uzyskania przychodów. W odczuciu Spółki, choć zwrotne przeniesienie własności akcji Spółki Y nastąpiło już w 2012 r., cała operacja sfinalizuje się dopiero w momencie wypłaty na rzecz Spółki określonej sumy pieniężnej stanowiącej zaspokojenie wierzytelności z tytułu zwrotnego przeniesienia akcji (w przedmiotowej sprawie zgodnie z szacunkami Spółki nastąpi to najprawdopodobniej dopiero w 2014 r.). Oznacza to, iż w rachunku podatkowym Spółki opisywane koszty będą mogły być ujęte dopiero za okres wypłaty Spółce wspomnianej wierzytelności pomniejszonej o uzgodniony procent redukcji wierzytelności (czyli najprawdopodobniej w 2014 r.). Spółka zaznacza, że powyższe wnioski o czasowym ujęciu kosztów potwierdza również wspomniana już wcześniej interpretacja podatkowa z 13 października 2009 r.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca nabył akcje Spółki Y od Spółki X. Na skutek ogłoszenia upadłości Spółki X przed upływem sześciu miesięcy od zawarcia powyższej transakcji stała się ona bezskuteczna wobec masy upadłości w myśl przepisów ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Wobec powyższego po dokonaniu analizy przepisów prawnych oraz uzyskaniu opinii prawnych potwierdzających bezskuteczność transakcji nabycia akcji Spółki Y od Spółki X, Zarząd Spółki podjął decyzję o poddaniu się procedurze zwrotu przedmiotowych akcji. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż Spółce przysługuje roszczenie o zwrot ceny zapłaconej za akcje Spółki Y. Wspomniana należność na rzecz Spółki stanowi Jej roszczenie wobec masy upadłości Spółki X i podlegać będzie stosownej procedurze prawnej wraz z innymi zgłoszonymi przez różne podmioty roszczeniami. Spodziewany termin wpływu środków pieniężnych do Spółki z powyższego tytułu szacowany jest na koniec 2014 r.

Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. z 2012 r. poz. 1112), czynności prawne odpłatne dokonane przez upadłego w terminie sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości z małżonkiem, krewnym lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego stopnia włącznie albo z przysposobionym lub przysposabiającym są bezskuteczne w stosunku do masy upadłości. Natomiast ust. 2 i 3 tego art. stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności upadłego, będącego spółką lub osobą prawną, dokonanej z jej wspólnikami, ich reprezentantami lub ich małżonkami, jak również ze spółkami powiązanymi, ich wspólnikami, reprezentantami lub małżonkami tych osób oraz do czynności upadłego będącego spółką, których dokonał z inną spółką, jeżeli jedna z nich była spółką dominującą.

Ponadto z art. 134. ust. 1 ww. ustawy, wynika, że jeżeli czynność upadłego jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za bezskuteczną, to co wskutek tej czynności ubyło z majątku upadłego lub do niego nie weszło, podlega przekazaniu do masy upadłości, a gdy przekazanie w naturze jest niemożliwe, do masy upadłości powinna być wpłacona równowartość w pieniądzach. Z ust. 2 tego art. wynika natomiast, iż w przypadkach, o których mowa w ust. 1, świadczenie wzajemne osoby trzeciej zwraca się tej osobie, jeżeli znajduje się w masie upadłości oddzielnie od innego majątku lub o ile masa upadłości jest nim wzbogacona. Jeżeli świadczenie nie podlega zwrotowi, osoba trzecia może dochodzić wierzytelności w postępowaniu upadłościowym.

Instytucja bezskuteczności mocy prawa czynności upadłego podyktowana jest względami ochrony wierzytelności upadłościowych. W art. 128 mowa jest o bezskuteczności czynności w stosunku do masy upadłości. Chodzi zatem o sankcję określaną w nauce jako bezskuteczność względna. Bezskuteczność w stosunku do masy upadłości oznacza w istocie bezskuteczność w stosunku do wszystkich wierzycieli upadłościowych. Masa upadłości nie jest bowiem podmiotem prawa. Bezskuteczność czynności upadłego zdziałanych przed ogłoszeniem upadłości stanowi uzupełnienie unormowania, że czynności upadłego dokonane po ogłoszeniu upadłości są nieważne. W pewnym sensie oznacza to rozciągnięcie skutków upadłości na czas przed jej ogłoszeniem przez wyeliminowanie konsekwencji zmniejszenia się majątku dłużnika przed ogłoszeniem upadłości.

Podkreślić należy, iż bezskuteczność czynności upadłego określona w art. 128 istnieje z mocy samego prawa, jako skutek ogłoszenia upadłości dłużnika. Ewentualny wyrok sądu stwierdzający ową bezskuteczność ma deklaratywny charakter.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów albo akcji w spółce oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych wkładów, udziałów, akcji oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e.

Z cytowanego powyżej przepisu wynika zatem, że wydatki na nabycie akcji mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w momencie ich odpłatnego zbycia. W związku z powyższym, aby ocenić stanowisko Wnioskodawcy w zakresie momentu rozpoznania kosztów uzyskania przychodów istotne jest uprzednie ustalenie czy w niniejszej sprawie zaistnieją przesłanki wskazane w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w szczególności czy dojdzie do odpłatnego zbycia akcji. Ustawa o podatku dochodowym co prawda nie definiuje pojęcia „odpłatne zbycie”, jednak w art. 14 wskazuje co należy rozumieć pod pojęciem „przychodu z odpłatnego zbycia”. Z art. 14 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis ten określa zatem, iż przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest co do zasady cena wynikająca z umowy. Z powyższego można więc wysnuć wniosek, iż odpłatne zbycie jest pojęciem szerszym od uregulowanej w Kodeksie cywilnym sprzedaży, niemniej jednak czynność ta musi wynikać z zawartej przez strony umowy o charakterze odpłatnym. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca na mocy art. 134 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze został zobligowany, w związku z bezskuteczną z mocy prawa czynnością upadłego, do zwrotu akcji, nie mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem o jakim mowa w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem tut. Organu w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, wbrew twierdzeniom Spółki, nie znajdzie zatem zastosowania ww. art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przekazanie do masy upadłości, jak to wskazano powyżej, akcji jakie Wnioskodawca zobowiązany jest dokonać na podstawie przepisów prawa upadłościowego i naprawczego, nie można bowiem utożsamiać z odpłatnym zbyciem, o którym mowa w ww. przepisie.

Biorąc zatem pod uwagę cytowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż skoro moment zaliczenia wydatków związanych z nabyciem akcji odroczony jest do momentu ich odpłatnego zbycia, a zbycie takie w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie nastąpi, Spółka nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków jakie poniosła na nabycie akcji Spółki Y.

Tym samym stanowisko Spółki należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych informuje się, iż tut. Organ nie jest obowiązany ustosunkowywać się do ich treści. Z żadnego bowiem przepisu Ordynacji podatkowej, w tym przepisów regulujących materię wydawania interpretacji, nie wynika obowiązek Organu do polemizowania z poglądami zawartymi w indywidualnych interpretacjach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.