Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.414.2022.1.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-26
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców towarów.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; faktura; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; odliczenia-prawo do odliczenia; wydatek-wydatki osobiste
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 4-lit. a

**Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług:

‒ w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez X oraz Y – **jest prawidłowe,**

‒ w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Z – **jest nieprawidłowe.**

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

17 sierpnia 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 10 sierpnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców towarów. Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Od 23 listopada 2020 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przeważająca część jest sklasyfikowana pod kodem PKD 47.91.Z. Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Jest czynnym podatnikiem VAT i dokonuje sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Działalność Wnioskodawcy jest związana z odsprzedażą „A” głównie poza terytorium Polski. W ramach wykonywania działalności Wnioskodawca nawiązał współpracę handlową z trzema kluczowymi dla Siebie dostawcami „A” posiadającymi siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, natomiast są oni zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku VAT w polskim rejestrze podatników i w transakcjach z Wnioskodawcą posługują się polskim numerem NIP. Dokonując zakupów u wyżej wymienionych dostawców, Wnioskodawca wyraża wyraźną chęć nabycia towarów jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. W trakcie procesu zamówienia towarów Wnioskodawca identyfikuje się jako przedsiębiorca podając dane swojej firmy – między innymi swój numer NIP. Pomimo wykazania chęci zakupu jako przedsiębiorca, dostawcy często traktują sprzedaż swojego towaru jako dostawę na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i nie wykazują tej sprzedaży w swoich plikach JPK składanych do właściwego dla siebie Urzędu Skarbowego. Nabyty towar dostarczany jest na terytorium kraju i według ustaleń Wnioskodawcy dokonanych na podstawie listów przewozowych oraz możliwości śledzenia przesyłki, w przypadku dwóch dostawców: X (NIP: (…)) oraz Y (NIP: (…)), jest wysyłany z magazynu dostawcy zlokalizowanego na terytorium kraju, co określa dostawę niniejszego towaru jako zakup krajowy. W przypadku trzeciego dostawcy, jakim jest firma Z (NIP: (…)) towar jest wysyłany z Holandii, co powinno być wykazane przez Wnioskodawcę jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, natomiast dostawca traktuje powyższe jako sprzedaż na rzecz osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej i wykazuje ją jako transakcję krajową wystawiając fakturę wraz z podatkiem VAT. Wnioskodawca akceptuje i reguluje powyższy podatek VAT. Należy wskazać, iż towar nabywany od dostawców, tj. X, Z, Y, służy Wnioskodawcy do dokonywania czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

W regulaminie firmy X, Z oraz Y widnieje informacja, iż oferty na stronach internetowych są skierowane wyłącznie do konsumentów, którzy dokonują zakupu do celów niezwiązanych z działalnością komercyjną ani zawodową, a pomimo to dostawca dokonuje transakcji na rzecz Wnioskodawcy, który wyraża wyraźną chęć zakupu jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą poprzez podanie swojego numeru NIP oraz danych firmowych już na etapie zamawiania towaru. X dodatkowo do faktur dokumentujących dostawę towarów dla Wnioskodawcy zamieszcza informacje, iż „ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”. Pomimo tej informacji Faktura zawiera wszelkie wymogi formalne zawarte w art. 106e ustawy o VAT.

Faktury wystawiane przez Y, Z również zawierają wszelkie wymogi formalne zawarte w art. 106e ustawy o VAT.

W związku z powyższym Wnioskodawca rodzi wątpliwość do odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturach od dostawców.

**Pytanie**

Przy uwzględnieniu powyższego stanu faktycznego, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców: X, Z, Y?

**Pana stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje Panu pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów od dostawców, tj. X, Y, Z.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia przysługuje w takim zakresie, w jakim nabywane towary służą czynnościom opodatkowanym, a w myśl art. 86 ust. 2 pkt. 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikającego z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W myśl jednej z głównych zasad konstrukcyjnych podatku VAT, zasady neutralności, możliwe jest obniżenie podatku należnego od sprzedaży towarów o podatek naliczony przy zakupach oraz możliwość uzyskania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Prawo do odliczenia podatku stanowi integralną część mechanizmu VAT i co do zasady nie może być ograniczane.

Na podstawie przytoczonych przepisów podstawowym warunkiem do odliczenia podatku VAT jest związek danego zakupu z dokonywaną przez podatnika sprzedażą opodatkowaną. Jak wykazano w stanie faktycznym, towar nabywany u dostawców jest związany z dokonywaniem sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Wnioskodawca w procesie dokonywania zamówienia wykazuje dane firmy, między innymi NIP, w związku z czym wyraża chęć dokonania transakcji jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą. Wnioskodawca reguluje podatek uwzględniony w fakturach dokumentujących powyższe transakcje. Wykazanie przez dostawców transakcji z Wnioskodawcą jako z osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej i nie wykazanie tej transakcji odrębnie w pliku JPK\_VAT nie może pozbawić Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturach od dostawców. Nie ma żadnych wątpliwości, że Wnioskodawca chce i jawnie zgłasza chęć wystąpienia w transakcjach handlowych z dostawcami jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą.

W art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, zawarte zostały elementy składowe, które obligatoryjnie powinna zawierać faktura. W świetle powyższego możemy zatem wskazać, że faktury są dokumentem sformalizowanym z określonymi elementami obowiązkowymi. Zasadniczo zatem prawidłowa faktura daje prawo do odliczenia podatku VAT. Faktury, o których mowa w stanie faktycznym otrzymane od dostawców spełniają wymogi formalne zapisane w powyższym artykule i dokumentują one faktycznie zaistniały zakup. Dodatkowo zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 października 2015 r., sygnatura C-277/14 podatnik, który chce odliczyć VAT nie musi badać, czy wystawca faktury za towary lub usługi, których odliczenie ma dotyczyć prawidłowo wywiązuje się z obowiązku złożenia poprawnie formalnych deklaracji (w tym plików JPK) i zapłaty podatku VAT. Trybunał zastrzegł przy tym, że urzędy nie mogą wymagać od odbiorcy faktur by dokonywał ustaleń, których nie wymaga od niego prawo. Dokonując transakcji Wnioskodawca ma prawo uważać, że dostawca prawidłowo rozlicza swoją deklarację JPK wskazując jako nabywcę swoich towarów właśnie Wnioskodawcę.

Ponadto interpretacja podatkowa o sygnaturze 0113-KDIPT1-2.4012.280.2022.1.JS z dnia 2 czerwca 2022 r., w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe, potwierdza powyższą tezę, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego w fakturach od dostawców, którzy traktują tożsame nabycie towarów jako sprzedaż na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej. W powyższej interpretacji Wnioskodawca „\`(...)\` występuje w transakcjach handlowych z dostawcami towaru jako nabywca w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą – we wszelkich transakcjach handlowych identyfikuje się jako przedsiębiorca, podając m.in. swój numer NIP. Dostawcy sprzedając towary dla Wnioskodawcy często traktują taką sprzedaż nie identyfikując jej jako sprzedaż na rzecz podatnika, lecz dla podmiotu nieprowadzącego działalności gospodarczej (konsumenta). Podczas zawierania transakcji z dostawcami, Wnioskodawca bardzo wyraźnie zaznacza chęć uczestnictwa w danej transakcji jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą – zamieszczając swój numer NIP podczas procesu składania zamówienia u dostawców”. To samo stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 15 czerwca 2022 r., o sygnaturze 0111-KDIB3-1.4012.159.2022.2.IK uznając w tożsamym stanie faktycznym stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. W powyższej interpretacji „\`(...)\` Dostawca A jest jednakże zarejestrowany do polskiego rejestru podatników VAT i ma wydany polski numer NIP. Podczas dokonywania zakupów u dostawcy A będącego podatnikiem prowadzącym działalność gospodarczą, Wnioskodawca występuje jako nabywca towarów również w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą - we wszelkich transakcjach handlowych identyfikuje się jako przedsiębiorca, podając m.in. swój numer NIP. Dostawca A sprzedając towary dla wnioskodawcy traktuje jednakże sprzedaż swojego towaru jako sprzedaż dla podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej \`(...)\`”.

Ponadto Wnioskodawca w powyższej interpretacji miał wątpliwość czy możliwe jest odliczenie podatku VAT, ponieważ dostawca uwzględnił warunki sprzedaży na rzecz osób prowadzących działalność gospodarczą w swoim regulaminie handlowym, mianowicie: "Dostawca w swoim regulaminie handlowym wskazuje, że zawiera wyłącznie transakcje sprzedaży na rzecz konsumentów nieprowadzących działalności gospodarczej, lecz mimo tego faktu dokonuje sprzedaży na rzecz wnioskodawcy wiedząc, że ten chce wystąpić w transakcji w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą. Dostawca A identyfikując swoje sprzedaże jako sprzedaż konsumencką (nawet, gdy sprzedaje dla przedsiębiorców) nie wykazuje ich w swoich plikach JPK składanych w swoim właściwym urzędzie skarbowym. Jako, że dostawca nie wykazuje faktur sprzedażowych dla wnioskodawcy w swoim pliku JPK identyfikując ją błędnie jako sprzedaż konsumencką, wnioskodawca widzi ryzyko technicznych i formalnych problemów z odliczeniem podatku VAT naliczonego i zawartego w tych transakcjach”.

We wskazanej interpretacji Wnioskodawca uznał, iż ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup towarów od dostawcy A, a Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jego stanowisko za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uważa, że ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakup towarów w przedstawionym stanie faktycznym.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

‒ w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez X oraz T – **jest prawidłowe,**

‒ w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Z – **jest nieprawidłowe.**

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;

2) w przypadku importu towarów - kwota podatku:

a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,

d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34;

3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4) kwota podatku należnego z tytułu:

a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,

b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,

c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,

d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;

5) _(uchylony)_

6) różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2;

7) u podatnika, o którym mowa w art. 16, kwota stanowiąca równowartość 22% kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

Przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Natomiast zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy:

Faktura powinna zawierać między innymi:

1) datę wystawienia;

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem;

(…).

Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa.

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m. in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z kolei, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności.

Ww. przepis nie pozwala na odliczenie podatku z faktur dokumentujących niezaistniałe czynności.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo wynika z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L. 347, s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a tej Dyrektywy – konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi. Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.

Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.

Aby powstało prawo do odliczenia, u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz powstała także podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

W niniejszej sprawie należy również przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-439/04 z dnia 6 lipca 2006 r., z którego wynika, że w przypadku gdy dostawa jest realizowana na rzecz podatnika, który nie wiedział i nie mógł wiedzieć o tym, że dana transakcja jest wykorzystywana do celów oszustwa, które zostało popełnione przez sprzedawcę, art. 17 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, zmienionej przez dyrektywę 95/7, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego, zgodnie z którym stwierdzenie nieważności umowy sprzedaży na mocy przepisu prawa cywilnego, który powoduje bezwzględną nieważność umowy jako sprzecznej z zasadami porządku publicznego, powodował utratę prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego przez podatnika.

Natomiast gdy na podstawie obiektywnych okoliczności zostanie ustalone, że dostawa została zrealizowana na rzecz podatnika, który wiedział lub powinien wiedzieć, że nabywając towar, uczestniczył w transakcji wykorzystanej do popełnienia oszustwa w podatku od wartości dodanej, stwierdzenie niemożności skorzystania z prawa do odliczenia należy do sądu krajowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1679/16 wyraźnie podkreślił, powołując się m.in. na wyrok TSUE z dnia 22 października 2015 r. w sprawie C-277/14 PPUH Stehcemp, że jeżeli istnieją przesłanki, by podejrzewać nieprawidłowości lub naruszenie prawa, przezorny przedsiębiorca powinien, zależnie od okoliczności konkretnego przypadku, zasięgnąć informacji na temat podmiotu, u którego zamierza nabyć towary lub usługi, w celu upewnienia się co do jego wiarygodności. Jednakże organy podatkowe nie mogą w sposób generalny wymagać, by podatnik zamierzający skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT badał, czy wystawca faktury za towary lub usługi, których odliczenie ma dotyczyć, jest podatnikiem, czy dysponuje towarami będącymi przedmiotem transakcji i jest w stanie je dostarczyć oraz czy wywiązuje się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty podatku VAT, w celu upewnienia się, że podmioty działające na wcześniejszych etapach obrotu nie dopuszczają się nieprawidłowości lub przestępstwa albo żeby podatnik ten posiadał potwierdzające to dokumenty.

Z opisu sprawy wynika, że od 23 listopada 2020 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT i dokonuje sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Działalność Wnioskodawcy jest związana z odsprzedażą „A” głównie poza terytorium Polski. W ramach wykonywania działalności nawiązał Pan współpracę handlową z trzema kluczowymi dla Siebie dostawcami „A” posiadającymi siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, natomiast są oni zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku VAT w polskim rejestrze podatników i w transakcjach z Wnioskodawcą posługują się polskim numerem NIP. Dokonując zakupów u wyżej wymienionych dostawców, wyraża Pan wyraźną chęć nabycia towarów jako osoba prowadząca działalność gospodarczą. W trakcie procesu zamówienia towarów identyfikuje się Pan jako przedsiębiorca podając dane swojej firmy – między innymi swój numer NIP. Pomimo wykazania chęci zakupu jako przedsiębiorca, dostawcy często traktują sprzedaż swojego towaru jako dostawę na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej i nie wykazują tej sprzedaży w swoich plikach JPK składanych do właściwego dla siebie Urzędu Skarbowego. Nabyty towar dostarczany jest na terytorium kraju i według Pana ustaleń dokonanych na podstawie listów przewozowych oraz możliwości śledzenia przesyłki, w przypadku dwóch dostawców: X oraz Y, jest wysyłany z magazynu dostawcy zlokalizowanego na terytorium kraju, co określa dostawę niniejszego towaru jako zakup krajowy. W przypadku trzeciego dostawcy, jakim jest firma Z towar jest wysyłany z Holandii, co powinno być wykazane przez Pana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, natomiast dostawca traktuje powyższe jako sprzedaż na rzecz osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej, i wykazuje ją jako transakcję krajową wystawiając fakturę wraz z podatkiem VAT. Pan akceptuje i reguluje powyższy podatek VAT. Towar nabywany od dostawców, tj. X, Z, Y, służy Wnioskodawcy do dokonywania czynności opodatkowanej podatkiem VAT. W regulaminie firmy X, Z oraz Y widnieje informacja, iż oferty na stronach internetowych są skierowane wyłącznie do konsumentów, którzy dokonują zakupu do celów niezwiązanych z działalnością komercyjną ani zawodową, a pomimo to dostawca dokonuje transakcji na Pana rzecz, gdy wyraża Pan wyraźną chęć zakupu jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą poprzez podanie swojego numeru NIP oraz danych firmowych już na etapie zamawiania towaru. X dodatkowo do faktur dokumentujących dostawę towarów dla Pana zamieszcza informacje, iż „ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”. Pomimo tej informacji Faktura zawiera wszelkie wymogi formalne zawarte w art. 106e ustawy. Faktury wystawiane przez Y, Z również zawierają wszelkie wymogi formalne zawarte w art. 106e ustawy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przy uwzględnieniu powyższego stanu faktycznego, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców: X, Z, Y.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie ma Pan prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego występującego przy nabyciu towarów wykazanego na fakturze przez dostawcę, pod warunkiem, że dostawa towarów została udokumentowana prawidłowo wystawioną przez dostawcę fakturą VAT (przy spełnieniu warunków wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy).

Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z dnia 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87, Jeunehomme TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która, oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Tożsamo w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 Terra Baubedarf-Handel GmbH, Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.

Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Odnosząc się do powyższych Pana wątpliwości należy również zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.

W analizowanej sprawie, jak wskazał Pan w opisie sprawy, faktury spełniają wszelkie wymogi formalne zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy. Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Przy czym należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od umieszczania stosownych „dopisków” na fakturach. Ustawodawca bowiem przewidział sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że skoro w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa Pan – jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT – towary od X oraz Y (dostawców posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, zarejestrowanych jako czynni podatnicy podatku VAT w polskim rejestrze podatników, i w transakcjach z Wnioskodawcą posługujących się polskim numerem NIP) wysyłających przesyłki ze swoich magazynów zlokalizowanych na terytorium kraju (co – jak Pan wskazał – określa dostawę ww. towaru jako zakup krajowy), które służą Panu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to przysługuje Panu prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego zawartego na otrzymanych fakturach, gdyż spełniony jest warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek zakupionego towaru z opodatkowaną podatkiem VAT Pana działalnością gospodarczą. Jednocześnie nie znajduje zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 2 i pkt 4 ustawy. W konsekwencji przy braku zaistnienia innych negatywnych przesłanek, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z faktur wystawionych przez X oraz Y.

**Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym, gdy zawiera Pan transakcje zakupu towarów jako osoba prowadząca działalność gospodarczą, jako czynny podatnik VAT, w sytuacji, gdy nabyte towary służą Panu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, to stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez dostawców X oraz Y, w sytuacji, niezaistnienia innych przesłanek negatywnych niż wynikające z art. 88 ust. 3a pkt 2 i pkt 4 ustawy, wskazanych w art. 88 ustawy.**

**Tym samym Pana stanowisko w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez X oraz Y jest prawidłowe.**

Natomiast w odniesieniu do Pana wątpliwości dotyczących ustalenia, czy przy uwzględnieniu powyższego stanu faktycznego, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez dostawcę Z należy wskazać, co następuje.

Jak wynika z powołanego wyżej art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności.

Ww. przepis nie pozwala na odliczenie podatku z faktur dokumentujących niezaistniałe czynności. Mając na uwadze, że faktura wystawiona przez kontrahenta Wnioskodawcy stwierdza dokonanie dostawy na terytorium kraju, która jak wskazano powyżej nie miała miejsca, to podatek naliczony z tej faktury nie podlega odliczeniu.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. c ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Wskazał Pan w opisie sprawy, że „W przypadku trzeciego dostawcy, jakim jest firma Z (NIP: (…)) towar jest wysyłany z Holandii, co powinno być wykazane przez Wnioskodawcę jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, natomiast dostawca traktuje powyższe jako sprzedaż na rzecz osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej i wykazuje ją jako transakcję krajową wystawiając fakturę wraz z podatkiem VAT”.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że skoro faktury wystawiane przez kontrahenta (…) stwierdzają dokonanie dostaw na terenie kraju, które jak wynika z opisu sprawy nie miały miejsca (wskazał Pan, że nastąpiło u Pana wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów), to podatek naliczony z takich faktur, nie podlega odliczeniu.

Tym samym w niniejszej sprawie, zastosowanie znajdzie cyt. wyżej przepis art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy, zgodnie z którym nie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Z, które dokumentują czynności, które nie zostały dokonane, tj. dostawy krajowe.

**Podsumowując, przy uwzględnieniu powyższego stanu faktycznego, nie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez dostawcę Z.**

**W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Z jest nieprawidłowe.**

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie oparto w szczególności na informacji, że „W przypadku trzeciego dostawcy jakim jest firma Z (NIP: (…)) towar jest wysyłany z Holandii, co powinno być wykazane przez Wnioskodawcę jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, natomiast dostawca traktuje powyższe jako sprzedaż na rzecz osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej i wykazuje ją jako transakcję krajową wystawiając fakturę wraz z podatkiem VAT”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Pana interpretacji na potwierdzenie własnego stanowiska, należy zwrócić uwagę, że interpretacje są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Wskazane przez Pana rozstrzygnięcia potraktowane zostały jako element argumentacji lecz nie mogły one wpłynąć na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii, gdyż rozstrzygnięcia te są osadzone w odmiennych stanach faktycznych.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).