Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-437/14-4/MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-06-02
Teza: opodatkowanie sprzedaży licytacyjnej nieruchomości dokonywanej przez komornika sądowego;
Słowa kluczowe: dłużnik; egzekucja-egzekucja sądowa; komornik-komornik sądowy; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 18; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 27 marca 2014 r. (data wpływu do BKIP w Płocku 16 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 16 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.) na wezwanie Organu z dnia 7 maja 2014 r. (doręczone w dniu 12 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży licytacyjnej nieruchomości należącej do dłużnika - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2014 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży licytacyjnej nieruchomości należącej do dłużnika.

Wniosek uzupełniono w dniu 16 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 7 maja 2014 r. (doręczone w dniu 12 maja 2014 r.)

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym, na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w zw. z art. 299 § 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, wobec prowadzenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego: Akt Notarialny z dnia 29 października 2012, sygnatura akt Repertorium zaopatrzony w klauzulę wykonalności z dnia 14 listopada 2012, Postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 14 października 2012, zaopatrzony w klauzulę wykonalności z dnia 14 listopda 2012.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 14 maja 2014 r. (data nadania 16 maja 2014 r.) Strona wskazała :

Wymieniony we wniosku dłużnik "D." Spółka z o.o. według pisma z dnia 7 marca 2014 r. Urzędu Skarbowego jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług od 18 listopada 2009 r.

Nieruchomość dłużnika "D." Spółka z o.o. obejmująca nieruchomości (działki nr 251, nr 252 i nr 173) jest przedmiotem egzekucji poprzez sprzedaż licytacyjną (art. 953 kpc). Przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte na podstawie aktu notarialnego z dnia 30 grudnia 2004 r. u Notariusza. Według oświadczenia dłużnika z dnia 20 lutego 2014 r. w stosunku do przedmiotowej nieruchomości przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu. Jednocześnie dłużnik oświadczył, że budynek znajdujący się na działce 251 objętej KW jest towarem używanym w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i w stosunku do sprzedaży tych towarów spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu dostawy tego towaru, wobec czego dostawa towaru dokonana niniejszą umową podlega zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Działki o nr 252 i 173 stanowiące lasy i grunty leśne nie są towarem w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Dla ww. nieruchomości na dzień sporządzenia operatu szacunkowego 25 października 2010 r. istniał Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta - zatwierdzony uchwałą z dnia 26 czerwca 2008 r., gdzie stwierdzono, że nieruchomość znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej na działkach leśnych.

Na działce nr 251 znajduje się budynek mieszkalny, pozostałe działki 252 i 173 są niezabudowane.

Budynek istniał w chwili zakupu, a wzniesiony był w latach 30-tych ub. stulecia. Na dzień wyceny budynek przebudowany na współczesną, rezydencję podmiejską, z możliwością, zaadaptowania na cele wielorodzinne lub pensjonatowe, trzykondygnacyjny z przyziemiem i poddaszem nieużytkowym, podpiwniczony. Na podstawie pozwolenia na przebudowę nr dokonano prac modernizacyjno-rozbiórkowych. Na dzień wyceny budynek był w stanie surowym zamkniętym. Budynek niedostatecznie zabezpieczony przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferyczych. Według oświadczenia dłużnika z dnia 20 lutego 2014 r. nie poniósł on nakładów przewyższających 30% wartości początkowej, nie skorzystał z prawa odliczenia podatku VAT od tych nakładów.

Wnioskodawca nie posiada informacji, czy nieruchomość oraz znajdujący się na niej budynek był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych oraz czy nieruchomość była przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dostawa - sprzedaż licytacyjna nieruchomości składającej się z działek nr 251, 252, 173, zabudowanej na dz. nr 251 budynkiem, należącej do dłużnika "D." Spółka z o.o. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w związku z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ?

Zdaniem Wnioskodawcy : nieruchomość będąca przedmiotem licytacji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w związku z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Grunty spełniają powyższą definicję towarów, wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepisy art. 5 ustawy o VAT, i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest dokonywana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy, działającą w takim charakterze.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle art. 15 ust. 2 działalnością gospodarczą jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, zwalnia sie od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 cyt. ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Ponadto stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Według art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy (obowiązującego od 1 stycznia 2014 r.) – w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Do obowiązków płatnika, zgodnie z treścią art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.), należy natomiast obliczenie i pobranie od podatnika podatku i wpłacenie go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z powyższych przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik, tzn. w przypadku gdy dłużnik - właściciel towarów, występował będzie jako podatnik podatku od towarów i usług, wówczas komornik będzie płatnikiem VAT z tytułu dostawy tego towaru. W przypadku natomiast, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

A zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że przedmiotem egzekucji komorniczej jest nieruchomość należąca do dłużnika „D.” Spółka z o.o., składająca się z dwóch niezabudowanych działek nr 252 i 173, które zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowią tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową oraz działki nr 251 zabudowanej budynkiem mieszkalnym.

Według oświadczenia dłużnika, budynek znajdujący się na działce 251 jest towarem używanym w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu dostawy tego towaru. Budynek istniał w chwili zakupu, a wzniesiony był w latach 30-tych ub. stulecia. Na dzień wyceny budynek jest przebudowany na współczesną, rezydencję podmiejską, z możliwością, zaadaptowania na cele wielorodzinne lub pensjonatowe, trzykondygnacyjny z przyziemiem i poddaszem nieużytkowym, podpiwniczony. Na podstawie pozwolenia na przebudowę nr 7351/1/86/98 dokonano prac modemizacyjno-rozbiórkowych. Na dzień wyceny budynek znajduje się w stanie surowym zamkniętym, budynek jest niedostatecznie zabezpieczony przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferyczych. Według oświadczenia dłużnika, nie poniósł on nakładów przewyższających 30% wartości początkowej budynku, nie skorzystał z prawa odliczenia podatku VAT od tych nakładów.

Wnioskodawca nie posiada informacji, czy nieruchomość oraz znajdujący się na niej budynek były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z uwagi na przedstawiony wyżej opis sprawy oraz powołane w sprawie przepisy prawa należy stwierdzić, że dostawa opisanych nieruchomości nosi znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Sprzedaż niezabudowanych działek nr 252 i 173 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, że są to tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową. W konsekwencji sprzedaż ww. działek opodatkowana będzie podstawową tj. 23 % stawką podatku VAT.

Sprzedaż działki nr 251 i posadowionego na niej budynku , dokonywana przez dłużnika, korzystałaby ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy. W rozpatrywanej sprawie ww. budynek znajdował się na nieruchomości w chwili jej zakupu przez dłużnika w 2004 r. W budynku dokonano prac modernizacyjno – rozbiórkowych, obecnie znajduje się on w stanie surowym zamkniętym i jest niedostatecznie zabezpieczony przed wpływem warunków atmosferycznych. Według oświadczenia dłużnika dokonując modernizacji budynku nie poniósł on nakładów przewyższających 30% wartości początkowej budynku i nie odliczał podatku naliczonego od tych nakładów. Dostawa budynku nie będzie zatem odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem i dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

Przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli zatem, dostawa zabudowań znajdujących się na nieruchomościach korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekty te są posadowione.

W konsekwencji, transakcja dostawy działki nr 251 zabudowanej opisanym we wniosku budynkiem mieszkalnym korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Komornik sądowy w świetle przepisów ustawy o VAT jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości w imieniu dłużnika, jeśli dłużnik występowałby w charakterze podatnika VAT obowiązanego do rozliczenia podatku z tytułu tej czynności. Ponieważ sprzedaż wymienionych we wniosku działek nr 252 i 173, dokonywana przez dłużnika byłaby opodatkowana 23% stawką podatku VAT, dostawa tych nieruchomości również dla Wnioskodawcy (komornika) stanowić będzie dostawę opodatkowaną taką samą stawką podatku w wysokości 23%. Natomiast dostawa zabudowanej działki nr 251 korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.