Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-531/12/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-07-05
Teza: ulga meldunkowa (użytkowanie wieczyste gruntu)
Słowa kluczowe: grunty; lokal-lokal mieszkalny; sprzedaż; ulga-ulga meldunkowa; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 03 kwietnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 05 kwietnia 2012 r.) uzupełnionym w dniu 12 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie tzw. ulgi meldunkowej przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości:

*   w części przypadającej na lokal mieszkalny - **jest prawidłowe**
*   w części przypadającej na udział w prawie wieczystego użytkowania działki oraz udział w części wspólnej budynku i urządzeniach, które służą do użytku wspólnego a także możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie przepisów obowiązujących od 01 stycznia 2009 r. – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 kwietnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania na podstawie tzw. ulgi meldunkowej przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi, pismem z dnia 31 maja 2012 r. Znak: IBPBII/2/415-531/12/JG wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 12 czerwca 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w 2012 r. planuje sprzedaż mieszkania. W 2008 r. wnioskodawca nabył w spadku spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Z podatku od spadków był zwolniony i złożył wówczas druk SD-Z1. Następnie w 2009 r. ustanowił odrębną własność lokalu mieszkalnego i wówczas otrzymał udział 4650/1420994 części w nieruchomości wspólnej, w tym prawo użytkowania wieczystego działki, na której posadowiony jest budynek oraz części budynku i urządzenia przeznaczone do użytku wspólnego. W przedmiotowym mieszkaniu wnioskodawca jest zameldowany na pobyt stały od 20 czerwca 1979 r. do chwili obecnej. Natomiast od 2009 r. jest zameldowany na pobyt czasowy w innym miejscu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku sprzedaży mieszkania wnioskodawca zobowiązany będzie do zapłaty podatku dochodowego od mieszkania bądź od udziału w nieruchomości wspólnej?
2.  Jeżeli do zapłacenia będzie podatek od nieruchomości wspólnej, to w jaki sposób wnioskodawca ma się dowiedzieć o wysokości takiego podatku jako że nie będzie związany z ceną sprzedaży mieszkania?
3.  Czy wnioskodawca może uzyskać zwolnienie z podatku opisanego w pyt. nr 2 przeznaczając go na budowę budynku mieszkalnego w gospodarstwie rolnym na działce rolnej systemem gospodarczym (faktury dostępne tylko na materiały budowlane)?

Zdaniem wnioskodawcy:

Ad. 1

Podatek dochodowy od lokalu mieszkalnego nie powinien być naliczony ze względu na zameldowanie na pobyt stały dłuższy niż 12 miesięcy.

Ad. 2

Podatek od udziału w nieruchomości wspólnej nie powinien być naliczony ze względu na to, iż udział jest nierozerwalnie związany z lokalem mieszkalnym.

Ad. 3

Gdyby nieruchomość wspólna została potraktowana jako osobny składnik, to w chwili sprzedaży mieszkania wraz z nieruchomością wspólną może zostać nałożony od jego sprzedaży podatek. W takim przypadku będą miały zastosowanie regulacje prawne obowiązujące dla nieruchomości nabytych w 2009 r. a więc kwotę tę będzie można przeznaczyć na budowę budynku mieszkalnego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność),
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że nabyte w drodze spadku w 2008 r. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego przekształcono w prawo odrębnej własności lokalu wraz z udziałem w częściach wspólnych w tym w użytkowaniu wieczystym gruntu. W przedmiotowym mieszkaniu wnioskodawca jest zameldowany na pobyt stały od 20 czerwca 1979 r. do chwili obecnej. Wnioskodawca w 2012 r. planuje sprzedaż tego lokalu mieszkalnego.

Dokonując zatem oceny skutków podatkowych sprzedaży przedmiotowej nieruchomości należy stosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 01 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podstawą obliczenia podatku zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszt uzyskania wypisu z ksiąg wieczystych itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów o których mowa w ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

\-jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania, nie uzależnia zameldowania, a tym samym prawa do zwolnienia, od posiadania tytułu własności do budynku lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że każdy roczny okres zameldowania na pobyt stały uprawnia do zwolnienia.

Zwolnienie wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika – art. 21 ust. 21 ww. ustawy.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ww. ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, podatnicy, do których mają zastosowanie ust. 1 lub ust. 2, tj. podatnicy, którzy zbywają nieruchomości lub prawa nabyte w okresie od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.

Wobec powyższego, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnione jest od spełnienia łącznie dwóch warunków:

*   okresu zameldowania na pobyt stały nie krótszego niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia,
*   terminowego złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia; w przypadku uzyskania tego rodzaju przychodu w 2012 r. najpóźniej do 30 kwietnia 2013 r.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zameldowanie w przedmiotowym lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia oznacza spełnienie jednego z warunków koniecznych do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, a mianowicie warunku dwunastomiesięcznego okresu zameldowania.

Należy jednak zauważyć, że sam fakt zameldowania w lokalu mieszkalnym na pobyt stały przez ponad 12 miesięcy, nie jest wystarczający i nie daje jeszcze podstaw do twierdzenia, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia przedmiotowego lokalu podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy. Podkreśla się bowiem, że ustawodawca wiąże prawo do zwolnienia przychodu z opodatkowania od spełnienia łącznie dwóch warunków. Oznacza to, że dopiero złożenie oświadczenia o tym, że spełnione są warunki uprawniające do skorzystania z ulgi meldunkowej, daje podatnikowi prawo do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym dopiero spełnienie obu przesłanek spowoduje, że wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty 19% podatku od przychodu ze sprzedaży przypadającego na lokal mieszkalny. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca w przedmiotowym lokalu jest zameldowany na pobyt stały od 20 czerwca 1979 r. do chwili obecnej co oznacza, że został spełniony wymagany przepisami warunek 12 miesięcznego okresu zameldowania na pobyt stały w przedmiotowym lokalu. Tak więc przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w części przypadającej na lokal mieszkalny przy dopełnieniu warunku złożenia oświadczenia, będzie mógł korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy.

W przedmiotowej sprawie z powyższego zwolnienia nie będzie natomiast mógł korzystać przychód ze zbycia przynależnych do tego lokalu mieszkalnego części wspólnych w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu. Istotnie ma rację wnioskodawca, że udział w nieruchomości wspólnej jest nierozerwalnie związany z lokalem mieszkalnym a więc sprzedaż tego lokalu mieszkalnego będzie dokonana jako jedna całość jednakże ten fakt wcale nie przesądza o konieczności zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie tzw. ulgi meldunkowej do całego przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

Z literalnego brzmienia przepisu art. 21 ust 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulga obejmuje jedynie przychód ze sprzedaży budynku mieszkalnego, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej. Przepis ten nie obejmuje zatem swoją dyspozycją ani przychodów z odpłatnego zbycia gruntu, ani przychodów z odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, a także części wspólnych budynku czy lokali niemieszkalnych. Skoro więc ustawodawca w sposób jednoznaczny zdecydował, że zwolnieniu, po spełnieniu określonych warunków, podlega przychód ze sprzedaży wyłącznie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność lub udziału w takim lokalu, to tym samym wykluczył jakąkolwiek możliwość zwolnienia wykraczającego poza ten zakres. Zatem jeżeli przedmiotem sprzedaży jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, czyli lokal mieszkalny, z którym związany jest udział w nieruchomości wspólnej w tym udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu, w takiej sytuacji zwolnieniu podlega wyłącznie przychód ze sprzedaży przypadający na lokal mieszkalny.

Posłużenie się przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowaniem „zbycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, jego części lub udziału w nim” nie jest odejściem od cywilistycznego rozumienia nieruchomości i nie zaprzecza uznaniu budynku za jej część składową. Prawo cywilne i podatkowe należą do dwóch różnych od siebie gałęzi prawa, na gruncie których możliwe jest dokonanie odrębnego i niezależnego od siebie przypisania skutków prawnych poszczególnym zdarzeniom faktycznym. Na gruncie prawa cywilnego zbycia budynku/lokalu nie można dokonać w oderwaniu od prawa własności gruntu. Jednakże autonomia prawa podatkowego pozwala na przypisanie temu zdarzeniu odmiennych skutków prawnych, a w konsekwencji na objęcie przedmiotowym zwolnieniem wyłącznie tej części przychodu, która przypada na budynek/lokal mieszkalny. W niniejszej sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której w ujęciu cywilistycznym, wnioskodawca zamierza sprzedać lokal mieszkalny wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej w tym prawo wieczystego użytkowania działki, natomiast z punktu widzenia prawa podatkowego, czynność ta nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego jedynie w stosunku do lokalu mieszkalnego.

Ustawodawca konstruując przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi meldunkowej wyrażonej w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie użył w ww. przepisie sformułowania „lokal mieszkalny wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest budynek oraz części wspólnych budynku i urządzeń przeznaczonych do wspólnego użytku”, a posłużył się katalogiem rzeczy i praw (posiadającym walor katalogu zamkniętego), których sprzedaż objęta jest przedmiotowym zwolnieniem. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie przychodu ze zbycia lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu i innymi prawami związanymi z tym lokalem, to dałby temu wyraz w treści przepisu. Brak takiego zapisu zabrania stosowania wykładni rozszerzającej. Dlatego też w przedmiotowej sprawie przychód ze sprzedaży przypadający na udział w nieruchomości wspólnej w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu nie będzie podlegał zwolnieniu na podstawie tzw. ulgi meldunkowej. Oznacza to, że przychód ze sprzedaży przypadający na udział w nieruchomości wspólnej w tym prawo wieczystego użytkowania gruntu podlegać będzie opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ustawy.

Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Ulga meldunkowa podobnie jak wszystkie ulgi i zwolnienia jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącej, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Skoro ustawodawca nie objął dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy gruntu, prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz części wspólnej budynku i urządzeń przeznaczonych do użytku wspólnego oraz lokali niemieszkalnych, to brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do wywodzenia, że ulga ta może się na te prawa rozciągać.

Podsumowując, w przedmiotowej sprawie przychód jaki wnioskodawca uzyska ze sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną własność będzie mógł korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulga meldunkowa), ale wyłącznie do wysokości przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości a przypadającego na lokal mieszkalny, pod warunkiem spełnienia przez wnioskodawcę drugiego warunku uprawniającego do skorzystania z ulgi meldunkowej jakim jest złożenie w ustawowym terminie oświadczenia o spełnieniu warunków do tego zwolnienia. Natomiast przychód ze sprzedaży nieruchomości przypadający na udział w nieruchomości wspólnej w tym na udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu nie będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a skoro tak, to będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy. W celu skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy wartość lokalu mieszkalnego należy wyodrębnić z łącznej wartości przychodu uzyskanego ze sprzedaży, określonego w cenie wynikającej z aktu notarialnego.

W przedmiotowej sprawie do przychodu ze sprzedaży nieruchomości przypadającego na udział w nieruchomości wspólnej w tym na udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu w ogóle nie znajdzie zastosowania przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tak jak chce wnioskodawca bowiem powyższa regulacja prawna ma zastosowanie wyłącznie do nieruchomości i praw nabytych po 01 stycznia 2009 r. Z taką jednak sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, które przekształcono w odrębną własność zostało nabyte przez wnioskodawcę w drodze spadku w 2008 r. co oznacza, że sprzedaż tego lokalu mieszkalnego podlega regulacjom prawnym wynikającym z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącznie w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. W 2009 r. nie doszło bowiem do nowego nabycia nieruchomości, lecz do zmiany formy prawnej jej dysponowania.

Wobec powyższego tut. Organ nie mógł uznać stanowiska wnioskodawcy w całości za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dołączono kserokopię dokumentu. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.