Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-252/12/ENB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-06-14
Teza: Czy świadczenia, które dzieci Wnioskodawcy otrzymały w 2011 r. na indywidualne konta bankowe, podlegają opodatkowaniu w Polsce, a jeśli tak to w jakiej wysokości?
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2012 r. (data wpływu 15 marca 2012 r.), uzupełnionym pismami z dnia 14 maja 2012 r. (data wpływu 16 maja 2012 r.) oraz z dnia 21 maja 2012 r. (data wpływu 24 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony pismami w dniu 16 i 24 maja 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniach przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od 2011 r. otrzymuje emeryturę ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie ma polskiego obywatelstwa, natomiast ożenił się z Polką, z którą ma ustanowioną rozdzielność majątkową. W 2011 r. posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, gdzie posiada kartę stałego pobytu. Do momentu przyznania emerytury, nie uzyskiwał żadnych przychodów. Wnioskodawca posiada dwoje małoletnich dzieci, które mają obywatelstwo polskie i amerykańskie. Dzieci w 2011 r. miały miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski. Z uwagi na niską emeryturę Wnioskodawcy, dzieciom przyznano świadczenie, tzw. „child,s benefit”. Wnioskodawca uważa, że świadczenie przyznane małoletnim dzieciom w Stanach Zjednoczonych Ameryki jest odpowiednikiem świadczenia rodzinnego. Na podstawie U.S. Social Security Benefits for Children, świadczenie to otrzymują „if he or she is biological child and a child must have a parent who is retired and entitled to Social Security benefits”, co w wolnym tłumaczeniu oznacza, że dziecko ma prawo do świadczenia, gdy jest biologicznym dzieckiem oraz posiada jednego z rodziców, który jest na emeryturze i otrzymuje świadczenie emerytalne. Decyzje o przyznaniu świadczenia dzieci otrzymały na piśmie z Social Security Administration Retirement, Survivors and Disability Insurance. Informacja dotycząca opodatkowania świadczeń otrzymywanych przez dzieci jest Wnioskodawcy niezbędna do poprawnego wypełnienia zeznania podatkowego za 2011 r.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie:

Czy świadczenia, które dzieci Wnioskodawcy otrzymały w 2011 r. na indywidualne konta bankowe, podlegają opodatkowaniu w Polsce, a jeśli tak to w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia „child’s benefit”, które od 2011 r. otrzymują dzieci, są świadczeniem rodzinnym i zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są zwolnione od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361), obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca od 2011 r. otrzymuje emeryturę ze Stanów Zjednoczonych Ameryki. Nie ma polskiego obywatelstwa, natomiast ożenił się z Polką, z którą ma ustanowioną rozdzielność majątkową. W 2011 r. posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, gdzie posiada kartę stałego pobytu. Do momentu przyznania emerytury, nie uzyskiwał żadnych przychodów. Wnioskodawca posiada dwoje małoletnich dzieci, które mają obywatelstwo polskie i amerykańskie. Dzieci w 2011 r. miały miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski. Z uwagi na niską emeryturę Wnioskodawcy, dzieciom przyznano świadczenie, tzw. „child’s benefit”. Wnioskodawca uważa, że świadczenie przyznane małoletnim dzieciom w Stanach Zjednoczonych Ameryki jest odpowiednikiem świadczenia rodzinnego. Na podstawie U.S. Social Security Benefits for Children, świadczenie to otrzymują „if he or she is biological child and a child must have a parent who is retired and entitled to Social Security benefits”, co w wolnym tłumaczeniu oznacza, że dziecko ma prawo do świadczenia, gdy jest biologicznym dzieckiem oraz posiada jednego z rodziców, który jest na emeryturze i otrzymuje świadczenie emerytalne. Decyzje o przyznaniu świadczenia dzieci otrzymały na piśmie z Social Security Administration Retirement, Survivors and Disability Insurance.

Stosownie do art. 5 ust. 1 umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178), osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Z uwagi na to, że dochód w postaci świadczeń rodzinnych nie jest odrębnie uregulowany w innych postanowieniach polsko-amerykańskiej umowy, należy uznać, iż świadczenia te wypłacane z USA będą podlegały opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i w USA na zasadach określonych w art. 5 ust. 1 umowy.

W Polsce podwójnego opodatkowania dochodów unika się na zasadach określonych w art. 20 ust. 1 polsko-amerykańskiej umowy. W myśl tego przepisu, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu, dochody małoletnich dzieci dolicza się po połowie do dochodu każdego z małżonków.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do małżonków, w stosunku do których orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów (art. 7 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów oraz zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, iż zgodnie z postanowieniami umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu świadczenia wskazane we wniosku otrzymywane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki przez osoby mające miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce i w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Jednakże w sytuacji gdy świadczenie rodzinne otrzymywane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki zostało przyznane na podstawie przepisów tam obowiązujących, wówczas w Polsce świadczenie to korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W takiej sytuacji, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek doliczania do dochodów wskazanych we wniosku świadczeń otrzymywanych przez małoletnie dzieci.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.