Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.298.2020.12.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik, a transakcja
sprzedaży nieruchomości nie będzie czynnością
opodatkowaną VAT.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-grunty rolne
nieruchomości-nieruchomość budowlana
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-nieruchomość rolna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
współwłasność-współwłasność łączna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2020 r. wpłynął Pana wniosek z 30 kwietnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na
    wezwania - pismami z 24 sierpnia 2020 r. (wpłynęło 27 sierpnia 2020 r.) oraz z 28 września
    2020 r. (wpłynęło 2 października 2020 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy ... są małżeństwem (składają dwa tożsame wnioski), są osobami fizycznymi,
    nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Nie są podatnikami podatku VAT. Osobiście
    Wnioskodawcy nigdy nie prowadzili i aktualnie też nie prowadzą działalności
    gospodarczej, nie są (ani też nigdy nie byli) zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku
    VAT.
    AAAA umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego z dnia (...) 1989 r., nr rep. ...,
    kupił nieruchomość gruntową niezabudowaną - działkę XX od Banku ... (działającego w
    imieniu Skarbu Państwa). Zakupiona działka stanowiła państwową nieruchomość rolną.
    Wnioskodawca nabył ją wspólnie z żoną ..., do majątku wspólnego małżonków (w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej). Zawarcie umowy sprzedaży poprzedzała decyzja z
    dnia (...) 1989 r., ..., w sprawie wyznaczenia kandydata na nabywcę państwowych
    nieruchomości rolnych, gdzie na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o
    sprzedaży nieruchomości państwowego funduszu ziemi oraz uporządkowaniu niektórych
    spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego, wyznaczono
    współwnioskodawcę AAAA na kandydata na nabywcę działki Nr XX o pow. ... ha, położonej
    w ... . Zakup działki poprzedziła również decyzja o obniżeniu ceny działki, wydana przez
    Naczelnika ... z dnia 15 grudnia 1989 r, gdzie jako argument przemawiający za obniżeniem
    ceny działki podano niską bonitację gruntów, grunty są zaniedbane, częściowo stanowią
    odłóg. Jak wskazano w decyzji, grunty są nabywane na utworzenie nowego gospodarstwa
    rolnego. Nabywca był jedynym zainteresowanym kupcem przedmiotowych gruntów.
    Zgodnie z wypisem i wyrysem z rejestru gruntów z 1989 r. działka miała powierzchnię
    pięciu hektarów i 88 arów, grunty rolne, klasy od III do VI.
    Wnioskodawca umową sprzedaży z dnia 23 listopada 1990 r. zawartą w formie aktu
    notarialnego, nr rep. ..., z ... kupił nieruchomość gruntową niezabudowaną - działkę nr YY,
    o powierzchni 0,90 ha, do wspólnego majątku małżonków. Działka ta w planie
    zagospodarowania przestrzennego, aktualnego na dzień zawarcia umowy sprzedaży
    przeznaczona była na cele rolne. W umowie wskazano, że działka ta była jest i będzie
    nadal użytkowana na cele produkcji rolnej.
    Przedmiotowe nieruchomości (tj. działki o numerach YY oraz XX) nie były i nie są
    wykorzystywane przez Wnioskodawcę w celach działalności gospodarczej, w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ani w działalności rolniczej definiowanej w art. 2 pkt 15 ww.
    ustawy, jak również wskazane wyżej nieruchomości nie służą świadczeniu usług
    rolniczych. Opisane powyżej działki (YY oraz XX) od 1990 r. Wnioskodawca użytkował
    osobiście na cele rolne (w księdze wieczystej grunty te do dnia dzisiejszego oznaczone są
    jako grunty orne).
    W chwili zakupu dla działki nr XX nie był ustanowiony miejscowy plan zagospodarowania
    przestrzennego. Następnie uchwałą nr ... Rady Miasta i Gminy ... z dnia 31 maja 2011 r. w
    sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ..., uchwalono
    plan miejscowego zagospodarowania przestrzennego dla działek będących własnością
    Wnioskodawcy. Zgodnie z treścią ww. uchwały (załącznika nr 1 do uchwały) działka XX
    została w części oznaczona symbolem R - tereny rolnicze, a w części symbolem 3MN -
    tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w rozumieniu przepisów ustawy prawo
    budowlane. Działka YY została oznaczona symbolem R - tereny rolnicze.
    Następnie, zgodnie z wnioskiem Wnioskodawców ..., współwłaścicieli działki nr XX AM,
    księga wieczysta ..., decyzją z dnia 28 marca 2019 r., nr ..., wydaną przez Burmistrza Miasta
    i Gminy ..., zatwierdzono podział ww. działki na działki o numerach: ... .
    Działki gruntu nr ... AM 1, o pow. 0,0455 ha oraz ... AM 1, o pow. 0,2060 ha, wydzielone
    zostały pod drogę wewnętrzną. Działki gruntu nr ... AM 1 o pow. 0,0668 ha i ... AM 1 o pow.
    0396 ha, wydzielone zostały jako drogi wewnętrzne i stanowić będą poszerzenie
    wewnętrznych dróg gminnych, odpowiednio działki Nr ... AM 1.
    Zgodnie z ww. decyzją dostęp do drogi publicznej (...) dla nowo wydzielonych działek
    gruntu nr: ... .

    Jak podano w ww. decyzji sprzedaż nowo wydzielonych działek:
    - ... odbywać się będzie wraz z ustaleniem odpowiednich służebności lub wraz ze
      sprzedażą udziałów w działkach stanowiących drogi wewnętrzne tj. działkach nr ... AM
      1 oraz wraz z ustaleniem odpowiednich służebności w działkach nr ...;
    - ... odbywać się będzie wraz z ustaleniem odpowiednich służebność lub wraz ze
      sprzedażą udziału w działce stanowiącej drogę wewnętrzną tj. działki nr ... oraz wraz z
      ustaleniem odpowiednich służebności w działkach nr ...;
    - ... odbywać się będzie wraz z ustaleniem odpowiednich służebności w działce nr ... .
    Podział części posiadanego przez Wnioskodawcę areału został dokonany ze względu na
    wejście w życie planu zagospodarowania przestrzennego. Podziałem nie objęto całego
    terenu przeznaczonego na cele zabudowy jednorodzinnej. Podział został sporządzony w
    oparciu o miejscowy plan uchwalony w 2011 r. Do dnia dzisiejszego opisane przez
    Wnioskodawcę działki wykorzystywane są na cele rolne. Wnioskodawca nie składał do
    gminy wniosku z prośbą o uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego ani o jego zmianę. Po nabyciu własności przedmiotowych nieruchomości
    Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu zwiększenie wartości
    czy też atrakcyjności ww. działek (brak ogrodzenia, nie są doprowadzone jakiekolwiek
    media). Nigdy me zostały dokonane jakiekolwiek inne ulepszenia lub poczynione nakłady
    finansowe mające na celu przygotowanie ww. nieruchomości do sprzedaży (brak
    utwardzenia dróg wewnętrznych, brak wytyczenia dostępu do drogi publicznej, brak
    zorganizowania i urządzenia zieleni, brak ogrodzenia działek). Działki nigdy nie były
    wykorzystywane na cele inne niż rolne. Na działkach nie zostały wybudowane żadne
    budowle ani inne obiekty budowlane. Wnioskodawca nie występował o wydanie decyzji w
    przedmiocie warunków zabudowy.
    Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać działki powstałe w wyniku podziału
    dokonanego ww. decyzją, a które to działki po uchwaleniu w dniu 1 maja 2011 r.
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczone zostały jako tereny
    zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, w rozumieniu przepisów ustawy prawo
    budowlane. W chwili obecnej Wnioskodawca nie znalazł jeszcze nabywców na
    przedmiotowe działki. Nie zlecił również żadnych działań związanych z pozyskaniem
    nabywców, pośredników w obrocie nieruchomościami. Nie podejmował żadnych akcji
    marketingowych lub reklamowych które miałyby na celu promocję ww. działek i
    doprowadzenie do ich sprzedaży. Jesienią 2019 r. Wnioskodawca umieścił na platformie
    internetowej (...) ofertę sprzedaży jednej z działek, jednak nie doszło do zawarcia umowy
    sprzedaży. Wnioskodawca nie zamierza czynić jakichkolwiek nakładów finansowych lub
    innych celem uatrakcyjnienia nieruchomości powstałych w wyniku podziału działki - nie
    zamierza występować o warunki zabudowy (chyba, że okaże się to konieczne z uwagi na
    jakiekolwiek obowiązujące przepisy prawa), ponosić nakładów na zagospodarowywanie
    zieleni, uzbrajać w jakiekolwiek media (woda, prąd, gaz), utwardzać wydzielonych dróg,
    ogradzać tych działek czy w jakikolwiek inny sposób ich ulepszać. Jedynym działaniem
    jakie Wnioskodawca zamierza podjąć w związku ze zorganizowaniem sprzedaży
    wydzielonych działek jest zamieszczenie oferty sprzedaży np. w lokalnej prasie i sieci
    Internet lub w biurach nieruchomości (jednakże bez zlecania jakimkolwiek pośrednikom
    poszukiwania nabywców na oferowane przez Wnioskodawcę działki) czy też zamieszczenie
    tabliczki z ofertą sprzedaży bezpośrednio na działce - co jest normalnym i niezbędnym
    działaniem w tego typu sprawach. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że
    sprzedaż wydzielonych działek miałaby przyjąć charakter okazjonalny, albowiem
    Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać od razu wszystkich wydzielonych działek, a
    środki ze sprzedaży wydzielonych działek zostaną przeznaczone na własne cele osobiste
    Wnioskodawcy oraz na potrzeby Wnioskodawcy i jego rodziny. Reasumując,
    Wnioskodawca uważa, iż sprzedaż przedmiotowych działek należy traktować jako zbycie
    majątku własnego, co wchodzi w zakres przysługującego Wnioskodawcy i jego małżonce
    prawa do rozporządzania majątkiem własnym.

    W piśmie z 24 sierpnia 2020 r. Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na
    zadane przez Organ pytania:
    1. Czy Wnioskodawca był/jest rolnikiem ryczałtowym korzystającym ze zwolnienia, o
      którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.)?
      Ad 1. Wnioskodawca osobiście nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym, korzystającym ze
      zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.
    2. Czy działki, które Wnioskodawca zamierza sprzedać były przedmiotem najmu,
      dzierżawy, jeśli tak to które konkretnie i jakie pożytki Wnioskodawca czerpał z tego
      tytułu?
      Ad 2. Działki nr YY oraz XX AM-1 były wydzierżawione przez właścicieli (Państwa ...) na
      rzecz podmiotu trzeciego (jako teren czasowo użytkowany jako teren upraw rolnych)
      od dnia 1 sierpnia 2005 r. do dnia 30 września 2010 r.
    Z kolei w piśmie z 28 września 2020 r. Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi
    na zadane pytania:
    1.
    a) Czy wskazana w opisie sprawy działka oznaczona jako nr XX to ta sama działka, która
      dalej została oznaczona jako XX AM (która jak wskazano we wniosku została
      podzielona na działki oznaczone AM 1)?
      Ad a) Tak, są to te same działki.
    b) Wnioskodawca wskazując dla sprzedawanych działek dostęp do drogi publicznej
      wymienił poza podanymi działkami przeznaczonymi pod drogę działki oznaczone ... .
      Czy przedmiotowe działki mają być również przedmiotem planowanej sprzedaży?
      Ad b) Nie, te działki nie są przedmiotem planowanej sprzedaży.
    c) Ile i jakie konkretnie działki (należy w sposób jednoznaczny nie budzący wątpliwości
      wskazać ich oznaczenie, z jednoczesnym ewentualny podaniem z jakiej działki
      zostały wydzielone, mają być przedmiotem sprzedaży (zakres oczekiwanej
      interpretacji przepisów prawa podatkowego)?
      Ad c) ... - powstałe z działki XX - łącznie 14 działek.
      Przedmiotem sprzedaży nie będzie działka ..., powstała również z podziału działki XX
      oraz działka YY.
    2.
    a) Czy wskazana w opisie sprawy działka oznaczona jako nr XX, to ta sama działka, która
      dalej została oznaczona jako XX AM (która została podzielona).
      Ad a) Tak, to ta sama działka.
    b) Czy działka oznaczona jako nr XX AM (która została podzielona), to ta sama działka,
      która (jak wskazano w uzupełnieniu wniosku) była przedmiotem dzierżawy,
      oznaczona jako nr XX AM-1, jeżeli tak, to z czego wynika tak różne oznaczenie
      działki?
      Ad b) Tak, to te same działki. „AM” to skrót od „arkusz mapy” - jest to czasem
      dodawane oznaczenie, umożliwiające bardziej pełne oznaczenie działki na większym
      obszarze, gdzie teoretycznie mogą występować różne działki o tym samym numerze.
    c) Jakie konkretnie działki były przedmiotem dzierżawy (najmu)? Należy wskazać w
      sposób jednoznaczny ich oznaczenie.
      Ad c) Przedmiotem dzierżawy była działka nr XX (później podzielona na działki od ...
      do ...) oraz YY.
    d) Czy działka nr XX była przedmiotem najmu dzierżawy?

      Ad d) tak - jak to wskazano powyżej.
    e) Czy dzierżawa działek (jakich?) była odpłatna czy nieodpłatna?
      Ad e) Dzierżawa działek YY oraz XX była odpłatna.
    f) Jakie ewentualne inne korzyści uzyskiwał Wnioskodawca z dzierżawy wskazanych
      działek?
      Ad f) Oprócz czynszu Wnioskodawca nie uzyskiwał żadnej innej korzyści z dzierżawy
      działek.
    g) Czy dzierżawca ponosił koszty podatku rolnego w okresie dzierżawy wskazanych
      działek?
      Ad g) Koszty podatku rolnego ponosił Wydzierżawiający - tj. ... .
    3.
    1. Numery działek powstałych w wyniku podziału działki XX, objętych zakresem pytania?
      Ad 3.1. W wyniku podziału działki nr XX powstały działki o numerach: ... . Za

## Pytanie

nie dotyczy również działki YY.
    2. Jakie jest przeznaczenie wszystkich działek objętych zakresem pytania wg
      miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (należy wskazać odrębnie dla
      każdej działki objętej pytaniem)?
      Ad 3.2. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wydzielone działki
      od numeru ... do numeru ... są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową
      jednorodzinną, działki nr ... są przeznaczone na wykonanie dróg, a pozostałe działki
      (...) są przeznaczone na poszerzenie dróg gminnych. Działka zaś ... jest nadal działką
      rolną i nie będzie sprzedawana przez Wnioskodawcę. Działka YY także jest częściowo
      zalesiona, częściowo przeznaczona pod uprawę rolną.
    3. Czy zakup działek nr YY i XX nastąpił w ramach czynności opodatkowanych,
      zwolnionych czy niepodlegających opodatkowaniu i czy transakcje te zostały
      udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku?
      Ad 3.3. Zakup działek nr YY i XX nastąpił w ramach czynności nieopodatkowanych.
    4. Czy działka nr YY oraz działki powstałe w wyniku podziału działki nr XX były
      wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku?
      Ad 3.4. Działki nr YY oraz działki powstałe w wyniku podziału działki nr XX były
      wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku.
    Pytanie (zakres sprzedaży doprecyzowano w piśmie z 28 września 2020 r.)
    Czy aktualnie sprzedaż przez małżeństwo ... działek o numerach ... będzie stanowiła
    czynność opodatkowaną podatkiem VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy transakcja sprzedaży działek wydzielonych z działki nr XX i/lub
    działki YY nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (VAT).
    Z opisanego powyżej zdarzenia przyszłego wynika bowiem że:
    - Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej,
    - Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT,
    - Wnioskodawca nabył działki nr XX i YY w celach rolniczych, a nie w celu ich odsprzedaży,
    - Wnioskodawca wykorzystywał działki nr XX i YY w celach rolniczych przez okres ostatnich
      30 lat,
    - Wnioskodawca nie poczynił żadnych starań w przedmiocie przekształcenia działek w
      działki budowlane, a przeznaczenie części działki XX na cele zabudowy nastąpiło
      odgórnie, w ramach uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego,

    - Wnioskodawca nie inicjował w żaden sposób uchwalenia miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego, ani nie wnosił o zmianę tego planu,
    - Wnioskodawca w żaden sposób nie ulepszał będących jego własnością działek, nie podjął
      żadnych czynności mających zwiększyć ich wartość, tj. nie ogrodził ich, nie utwardził
      drogi do nich prowadzącej, nie przekształcał działek rolnych w budowlane, nie
      występował o plany zabudowy itp.
    - Wnioskodawca nie podjął żadnych charakterystycznych dla przedsiębiorcy, którego
      celem jest zarobkowa sprzedaż nieruchomości gruntowej, działań marketingowych,
      promocyjnych lub reklamowych, które miałyby doprowadzić do znalezienia nabywców
      na działki,
    - Wnioskodawca nie zamierza ponosić żadnych nakładów na działki w celu zwiększenia ich
      wartości ani podejmować żadnych innych działań, które miałyby zwiększać wartość
      działek (poza tymi wymaganymi przepisami prawa i wskazanymi w decyzji o podziale
      działek, np. ustanowienie służebności),
    - Wnioskodawca nie planuje sprzedawać od razu wszystkich wydzielonych działek,
    - Wnioskodawca nie zamierza zlecać jakiemukolwiek pośrednikowi poszukiwania
      nabywców na działki,
    - Wnioskodawca planuje własnymi siłami znaleźć nabywców na działki, zamieszczając
      samodzielnie ogłoszenie w internecie/prasie lokalnej bądź stawiając tabliczkę
      informacyjną z ofertą sprzedaży na danej działce,
    - środki ze sprzedaży działek Wnioskodawca planuje przeznaczyć na cele osobiste własne
      oraz na potrzeby rodziny Wnioskodawcy.
    Powiązując wyżej wymienione okoliczności stanu faktycznego w sprawie z analizą
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), stwierdzić należy, iż
    przy zaistnieniu opisanego stanu przyszłego - czynności sprzedaży działek - Wnioskodawca
    nie będzie miał statusu podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie bowiem z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww.
    podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel (...). Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Dla celów podatku VAT działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub innych usługodawców, w tym również
    podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, jak również działalność osób
    wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności
    polegające na wykorzystywaniu towarów lub dóbr niematerialnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Zasady wykładni gramatycznej i funkcjonalnej definicji działalności
    gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT prowadzą do wniosku, że
    działalnością gospodarczą jest nawet pojedyncza czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar
    wykonywania w sposób częstotliwy (czyli stały i powtarzalny), przy czym czynność ta winna

    być wykonana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby
    naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód, czyli przez podmiot występujący w
    odniesieniu do takiej czynności w charakterze podatnika.
    Jak wskazuje się w doktrynie prawniczej: co do zasady, aby sprzedaż podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, powinna być dokonana przez podatnika
    VAT w wykonaniu przez niego działalności gospodarczej. Trybunał Sprawiedliwości
    podkreślał już w swoich wyrokach, że sam fakt dokonania czynności przez podmiot
    zarejestrowany jako podatnik VAT nie oznacza, że podlega ona opodatkowaniu VAT,
    bowiem możliwe jest, że w danej transakcji sprzedawca nie występuje w tej właśnie roli
    (np. wyrok TS z 4 października 1996 r. C-291/92, Finanzamt Uetzen przeciwko Dieter
    Armbrecht EU 0:1996:304). W innym orzeczeniu, i to dotyczącym polskiego podatnika,
    Trybunał Sprawiedliwości uznał, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność
    gospodarczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartość dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast
    jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drogi
    Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, należy uznać ją za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od wartości dodanej (wyrok TS z 15 września 2011 r. C-180/10, Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie EU:C:2011 589). Jeżeli więc sprzedaż przez
    osobę fizyczną np. wydzielonej działki nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a
    nie jako przejaw zorganizowanej i profesjonalnej działalności podobnej np. do obrotu
    nieruchomościami to można przyjąć, że sprzedaż w ogóle nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, a co za tym idzie, nie będzie potrzeby analizowania, czy w danym
    przypadku zachodzą przestanki np. jej zwolnienia z VAT, (vide Matarewicz Jacek. Ustawa o
    podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany. Opublikowano LEX/el 2020).
    W celu ustalenia przesłanek „prowadzenia działalności gospodarczej” w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy o VAT, Wnioskodawca odsyła do dwóch orzeczeń. Pierwszym jest wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2011 r. I FSK 1554/10, LEX nr
    1102760, gdzie wskazano, że: fakt podjęcia, np. takich czynności jak uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykle formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki
    rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą
    decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    zwłaszcza w sytuacji gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych,
    developerskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżanym charakterze (...) Sprzedaż
    działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym nie podlega opodatkowaniu VAT. W uzasadnieniu wyroku NSA oddalającym
    skargę kasacyjną Ministra Finansów za WSA w Łodzi podano, że cel ani rezultat
    działalności gospodarczej nie są istotne dla uznania, że podmiot jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Istotny jest sam zamiar osiągania zysku lub osiągnięcia określonego
    rezultatu. Podatnikiem VAT jest ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji,
    świadczenia usługi także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego
    jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, produkcji,
    świadczenia usług. Wobec tego uzasadnionym jest wykluczenie osób fizycznych (i

    instytucji) z grona podatników, nawet gdy wykonują czynności dostawy towarów (tym
    bardziej gdy sporadycznie), jeżeli dokonują sprzedaży majątku osobistego, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży, lecz spożytkowany w celach własnych przy spełnieniu
    przesłanki, o jakiej mowa w art. 2 ust. 1 VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG (a więc w taki
    sposób że wyraźne wynika z niej zamiar handlu, produkcji, świadczenia usługi, tj.
    obiektywny zamiar prowadzenia takiej działalności). Działalność handlowa to działalność
    realizowana w formie zorganizowanej sprzedaży towaru, poprzedzonej zakupem
    dokonanym w celu jego odsprzedaży, wskazująca na zamiar jej kontynuacji w tej formie.
    Co do zasady działalność gospodarcza powinna być prowadzona stale, a przypadki, w
    których sporadycznie przeprowadzane transakcje mogą podlegać opodatkowaniu, są
    wymienione odrębnie w art. 4 (3) VI Dyrektywy. A contrario należy przyjąć, iż co do zasady
    warunkiem uznania danej osoby za podatnika jest jej stale, a nie sporadyczne,
    zaangażowanie w prowadzoną działalność gospodarczą. Również z art. 12 ust. 1
    Dyrektywy 2006/112/WE, jak i z art. 15 ust. 2 uptu wynika, że okazjonalność
    (sporadyczność) czynności, względnie jednorazowe ich wykonywanie, tworzy z danej
    osoby podatnika wyłącznie w przypadku, gdy te okazjonalnie lub jednorazowo
    wykonywane czynności są czynnościami wykonywanymi w związku z działalnością
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalności osób wykonujących wolne zawody. Osoba
    dokonująca dostawy towarów lub świadcząca usługi poza prowadzoną działalnością
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 uptu nie jest podatnikiem VAT w tym zakresie,
    a więc czynności te nie podlegają podatkowi VAT. Dalej NSA stwierdził, że aktualne są w tej
    sprawie wywody zawarte w wyroku NSA w składzie siedmiu sędziów z 29 października
    2007 r. sygn. akt I FPS 3/07 wskazujące na kryteria jakim należy kierować się przy
    określaniu, czy w danym przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy
    też z zarządem majątkiem prywatnym. Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Wykonanie danej
    czynności (w przypadku sprzedaży działki budowlanej lub przeznaczonej pod zabudowę)
    jednorazowo jednakże w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywana jej w
    sposób częstotliwy nie przesądza automatycznie, że z tego tyko powodu dany podmiot
    staje się podatnikiem VAT. Konieczne jest bowiem ustalenie, że w odniesieniu do tej
    czynności występował on w charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki
    podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo
    własności w stosunku to tego gruntu. Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając działki
    budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność
    gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
    przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą. Nie jest działalnością handlową
    sprzedaż majątku osobistego (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży
    (w celach handlowych), lecz spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji
    sprzedaży gruntów nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość
    okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów.
    Istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku stanu taktycznego wynika, że
    strona w celu dokonania spornej sprzedaży gruntów podjęta aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 uptu, co skutkuje
    koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy też
    sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym. Fakt podjęcia, np.
    takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania
    marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy

    ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą
    wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w
    konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie
    działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu
    (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
    sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji gdy sprzedawca jest już podatnikiem w
    zakresie usług budowlanych deweloperskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Na wskazane wyżej okoliczności skarżący organ w skardze kasacyjnej nie
    wskazywał, nie wynikały one też z przedstawionego we wniosku o interpretację stanu
    taktycznego. Strona nabyła grunty rolne w latach 1987-1988, nie z jej inicjatywy doszło do
    zmiany planu zagospodarowania przestrzennego. To zaś. że sprzedaży gruntów dokonuje
    rolnik nie świadczy co wyraźnie stwierdził Trybunał w wyroku z 15 września 2011 r. że tyko
    z tego powodu sprzedając te grunty jest on podatnikiem podatku VAT. Następnie
    Wnioskodawca powołuje się również na wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15
    września 2011 r. C-180/10, gdzie stwierdzano: Dostawę gruntu przeznaczonego pod
    zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa
    krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości
    przewidzianej w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 w sprawie wspólnego systemu podatku
    od wartości dodanej, niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy
    sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod
    warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na
    gruncie nabytym ze zwolnieniom z podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości
    dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od wartości dodanej.
    Zawarte w podanych powyżej orzeczeniach argumenty zostały przyjęte przez sądy
    administracyjne, które w analogicznych sprawach uznawały, iż osoby fizyczne dokonujące
    sprzedaży nieruchomości w sposób okazjonalny, z majątku prywatnego, nie są
    podatnikami w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Wnioskodawca powołuje się
    przy tym na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 stycznia
    2020 r. I SA/Gl 1293/19, gdzie podano: Ogół podejmowanych przez skarżącego na
    przestrzeni wielu lat działań należy postrzegać w kategoriach czynności podejmowanych w
    ramach normalnego zarządu majątkiem osobistym, właściwych dla osoby należycie
    dbającej o własne interesy. Skarżący nie podejmował aktywnych działań zmierzających do
    upublicznienia oferty sprzedaży, poprzez czynności marketingowe, czy reklamowe.
    Działaniom skarżącego można by przypisać profesjonalny charakter działania, gdyby w
    stosunkowo krótkim okresie od nabycia do sprzedaży, podjął szereg następujących po
    sobie ciągłych, konsekwentnych i zamierzonych czynności ukierunkowanych bezpośrednio
    na zwiększenie wartości nieruchomości. Czynności, które by wymiernie wpływały na taką
    ocenę, co już wyżej wzmiankowano, to m.in. uzbrojenie terenu, działania marketingowe
    wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy
    terenu, wystąpienie o opracowanie planu miejscowego zagospodarowania
    przestrzennego, zarejestrowanie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie
    zbliżonym do usług deweloperskich. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Łodzi z dnia 14 stycznia 2020 r. I SA/Łd 505/19 wskazano natomiast, że: Oczywistym i
    naturalnym jest dążenie właściciela prywatnego majątku do zbycia go w taki sposób, aby
    uzyskać jak największą korzyść. Faktem powszechnie znanym jest, że zwykle podział

    gruntu o charakterze rolniczym na mniejsze działki, które już rolniczego charakteru nie
    będą miały, pozwoli na uzyskanie lepszych cen za zbywany grunt. Takie działanie nie
    wykracza poza zwykłe gospodarowanie mieniem prywatnym przez osoby fizyczne.
    W nawiązaniu do powyższego, w świetle przedstawionego stanu taktycznego, nie można
    uznać Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a
    czynność sprzedaży działek należących do Wnioskodawcy nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Takie samo stanowisko przyjęto wielokrotnie w
    wydawanych przez niniejszy organ interpretacjach indywidualnych. Wnioskodawca
    powołuje się na interpretację indywidualną z dnia 8 listopada 2018 r. 0113-KDIPT1-
    3.4012.646.2018.3.MK, gdzie takie stanowisko podatnika uznano za prawidłowe. W
    uzasadnieniu tej interpretacji wskazano, że: Analiza przedstawionego opisu sprawy w
    świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż w przedmiotowej sprawie
    me wystąpiły okoliczności, które wykraczałyby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podjął ciągu działań, które
    wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami (takich jak np. nabycie z
    zamiarem odsprzedaży, uzbrojenie terenu, ogrodzenie działki) Wnioskodawca jest
    właścicielem dziatek nr 629/2 i 629/3. Zainteresowany nie jest podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Przedmiotowe działki
    Wnioskodawca uprawiał jako grunty rolne, a produkty uzyskiwane z tej działalności
    wykorzystywał wyłącznie na własne potrzeby. Działki te nie są udostępniane na podstawie
    umowy najmu, czy dzierżawy. Wnioskodawca dokona podziału działki nr 629/2 na
    mniejsze działki aby umożliwić sobie sprzedaż części gruntu jako działek budowanych.
    Jednakże poza podziałem na mniejsze działki oraz zamieszczeniem ogłoszeń w prasie sieci
    Internet lub w biurach nieruchomości (jednakże bez zlecania jakimkolwiek pośrednikom
    poszukiwana nabywców na oferowane działki) Wnioskodawca nie zamierza czynić
    jakichkolwiek nakładów finansowych lub innych celem uatrakcyjnienia nieruchomości
    powstałych w wyniku podziału działki - nie zamierza występować o warunki zabudowy
    (chyba, że okaże się to konieczne z uwagi na jakiekolwiek obowiązujące przepisy prawa),
    ponosić nakładów na zagospodarowywanie zieleni, uzbrajać w jakiekolwiek media (woda,
    prąd, gaz), utwardzać wydzielonych dróg, ogradzać tych działek czy w jakkolwiek my
    sposób ich ulepszać. Z informacji przedstawionych we wniosku nie wynika zatem taka
    aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podjął
    bowiem, w związku z zamiarem sprzedaży działek, ciągu działań, które wskazywałyby na
    aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. takich jak np. uzbrojenie terenu -
    doprowadzenie do niego mediów, ogrodzenie działek. Zainteresowany nie angażował
    zatem środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywał
    aktywności w przedmiocie zbycia wskazanych we wniosku działek porównywalnych do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Wobec
    powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, zbycie przez
    Zainteresowanego działek powstałych z podziału działki nr 629/2 nie stanowi działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przestanek świadczących o
    takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia tychże nieruchomości, która to
    aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie
    tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego
    charakteru takiej działalności). Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest
    przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek powstałych z podziału
    działki nr 629/2 Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą
    na handlu nieruchomościami. Tożsame stanowisko, w którym organ wydający
    interpretacje indywidualną uznał, iż wnioskodawca nie jest podatnikiem w rozumieniu art.
    15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a sprzedaż nieruchomości nie będzie wykonywaniem przez
    Wnioskodawcę działalność gospodarczej i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    VAT, wyrażono między innymi w sprawach:

    - interpretacji indywidualnej z dnia 27 sierpnia 2018 r. 0113-KDIPT1-3.4012 636.2018.1.
    OS,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 2 sierpnia 2018 r. 0113-KDIPT1-3.4012 509.2018.1.
    ALN,
    - interpretacji indywidualnej z dnia 18 maja 2018 r. 0113-KDIPT1-3.4012.237.2018.1.MK,
    - interpretacji indywidualnej z tania 16 maja 2018 r. 0112-KDIL4.4012.123.2018.2.EB.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę działki YY lub
    działek powstałych wobec podziału działki XX nie będzie stanowiła czynności
    opodatkowanej podatkiem VAT, gdyż nie będzie to czynność wykonywana przez
    Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej, a Wnioskodawca nie jest podatnikiem
    w rozumieniu art 15 ust 1 i 2 podatku o VAT. Wnioskodawca podkreśla bowiem po raz
    kolejny, iż w stanie faktycznym sprawy występują opisywane w doktrynie i orzecznictwie
    przesłanki, na mocy których należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie jest płatnikiem w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 podatku o VAT, gdyż:
    - Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadził działalności gospodarczej.
    - Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT.
    - Wnioskodawca nabył działki nr XX i YY w celach rolniczych, a nie w celu ich odsprzedaży.
    - Wnioskodawca wykorzystywał działki nr XX i YY w celach rolniczych przez okres ostatnich
      30 lat.
    - Wnioskodawca nie poczyni żadnych starań w przedmiocie przekształcenia działek w
      działki budowlane a przeznaczenie części działki XX na cele zabudowy nastąpiło
      odgórnie, w ramach uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego.
    - Wnioskodawca nie inicjował w żaden sposób uchwalenia miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego, ani nie wnosił o zmianę tego planu.
    - Wnioskodawca w żaden sposób nie ulepszał będących jego własnością działek, nie podjął
      żadnych czynności mających zwiększyć ich wartość, tj. nie ogrodził ich, nie utwardził
      drogi do nich prowadzącej, nie przekształcał działek rolnych w budowlane, nie
      występował o plany zabudowy itp.
    - Wnioskodawca nie podjął żadnych charakterystycznych dla przedsiębiorcy, którego
      celem jest zarobkowa sprzedaż nieruchomości gruntowej, działań marketingowych,
      promocyjnych lub reklamowych, które miałyby doprowadzić do znalezienia nabywców
      na działki.
    - Wnioskodawca nie zamierza ponosić żadnych nakładów na działki w celu zwiększenia ich
      wartości ani podejmować żadnych innych działań, które miałyby zwiększać wartość
      działek (poza tymi wymaganymi przepisami prawa i wskazanymi w decyzji o podziale
      działek, np. ustanowienie służebności).
    - Wnioskodawca nie planuje sprzedawać od razu wszystkich wydzielanych działek.
    - Wnioskodawca me zamierza zlecać jakiemukolwiek pośrednikowi poszukiwania
      nabywców na działki.
    - Wnioskodawca planuje własnymi siłami znaleźć nabywców na działki, zamieszczając
      samodzielnie ogłoszenie w Internecie/prasie lokalnej bądź stawiając tabliczkę
      informacyjną z ofertą sprzedaży na danej działce - co jest niezbędne przy jakiejkolwiek
      sprzedaży.
    - środki ze sprzedaży działek Wnioskodawca planuje przeznaczyć na cele osobiste własne
      oraz na potrzeby rodziny Wnioskodawcy.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pana wniosek - 23 października 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0111-KDIB3-3.4012.298.2020.3.MS, w której uznałem Pana stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 3 listopada 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną

    1 grudnia 2020 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w ... uchylił zaskarżoną interpretację wyrokiem z 7 maja
    2021 r., sygn. akt ... .
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt ..., oddalił skargę
    kasacyjną Organu.
    Prawomocny wyrok WSA w ... uchylający interpretację indywidualną wpłynął do Organu 24
    lipca 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.):
    Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
    wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
    postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
    uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Naczelny Sąd Administracyjny oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w ...;
    - ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
      stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan
    prawny obowiązujący w dniu wydania uchylonej interpretacji, tj. w dniu 23 października
    2020 r.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o
    VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.; dalej
    jako: „Dyrektywa 2006/112/WE Rady”):
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

      a) określone udziały w nieruchomości,
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne
        lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1145, ze zm.; dalej jako: „Kodeks
    cywilny”).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności
    nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać
    swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 ustawy Kodeks cywilny).
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.
    U. z 2019 r. poz. 2086, ze zm.; dalej jako: „Kodeks rodzinny i opiekuńczy”).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
        wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
        wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
        obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
        przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
        które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w
        tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.

    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru, wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 [...].
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Tym samym nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim

    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług; po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży gruntów istotne jest czy sprzedający, w celu
    dokonania sprzedaży gruntu, podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mając powyższe
    na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo
    odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wraz z małżonką są osobami fizycznymi,
    nieprowadzącymi działalność gospodarczej. Nie są podatnikami podatku VAT. Osobiście

    Wnioskodawcy nigdy nie prowadzili i aktualnie też nie prowadzą działalności
    gospodarczej, nie są (ani też nigdy nie byli) zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku
    VAT. Wnioskodawca umową sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego z dnia 19
    grudnia 1989 r. kupił nieruchomość gruntową niezabudowaną nabył wspólnie z żoną do
    majątku wspólnego małżonków (w ramach wspólność majątkowej małżeńskiej) działkę nr
    XX. Wnioskodawca umową sprzedaży z dnia 23 listopada 1990 r. zawartą w formie aktu
    notarialnego kupił nieruchomość gruntową niezabudowaną - działkę nr YY do wspólnego
    majątku małżonków. Działka ta w planie zagospodarowania przestrzennego, aktualnego
    na dzień zawarcia umowy sprzedaży przeznaczona była na cele rolne. W umowie
    wskazano, że działka ta była jest i będzie nadal użytkowana na cele produkcji rolnej.
    Przedmiotowe nieruchomości (tj. działki o numerach YY oraz XX) nie były i nie są
    wykorzystywane przez Wnioskodawcę w celach działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ani w działalności rolniczej definiowanej w art. 2 pkt 15 ww.
    ustawy, jak również wskazane wyżej nieruchomości nie służą świadczeniu usług
    rolniczych. Opisane powyżej działki (YY oraz XX) od 1990 roku Wnioskodawca użytkował
    osobiście na cele rolne (w księdze wieczystej grunty te do dnia dzisiejszego oznaczone są
    jako grunty orne). Zgodnie z wnioskiem Wnioskodawców ..., współwłaścicieli działki nr XX
    decyzją z dnia 28.03.2019 r., wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy ..., zatwierdzono
    podział ww. działki. W wyniku podziału działki nr XX powstały działki o numerach: ... . W
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wydzielone działki od numeru ...
    do numeru ... są przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, działki nr ...
    są przeznaczone na wykonanie dróg, a pozostałe działki (...) są przeznaczone na
    poszerzenie dróg gminnych. Działka zaś ... jest nadal działką rolną i nie będzie
    sprzedawana przez Wnioskodawcę. Opisane powyżej działki (YY oraz XX) od 1990 roku
    Wnioskodawca użytkował osobiście na cele rolne (w księdze wieczystej grunty te do dnia
    dzisiejszego oznaczone są jako grunty orne). Przy tak przedstawionym opisie sprawy
    przedmiotem zapytania jest kwestia dotycząca niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży
    działek nr ... (powstałych w wyniku podziału działki XX).
    Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla
    określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady
    - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Z okoliczności sprawy wynika, że działki były dzierżawione przez okres ok. 6 lat na cele
    rolne. Działki nr YY oraz XX były wydzierżawione przez właścicieli na rzecz podmiotu
    trzeciego (jako teren czasowo użytkowany, teren upraw rolnych) od dnia 01.08.2005 r. do
    dnia 30.09.2010 r. Dzierżawa działek była odpłatna.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca
      zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Istota umowy
    dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług przez
    właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w dzierżawę rzecz płaci
    umówiony czynsz. Jednak sama umowa dzierżawy nieruchomości, która następnie będzie
    przedmiotem sprzedaży, nie przesądza o uznaniu właściciela nieruchomości za podatnika
    w rozumieniu art. 15 ust. 1, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.

    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt ..., odwołując się
    do wyroku TSUE z 15 września 2011 r., w sprawie C-180/10 i C-181/10, stwierdził:
    „W niniejszej sprawie, co jest bezsporne, Skarżący nie podejmował jakichkolwiek
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, w szczególności nie wykonywał
    akcji marketingowych, czy reklamowych, które miałyby na celu promocję działek i
    doprowadzenie do ich sprzedaży — nie angażował środków podobnych do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jak słusznie wskazał
    sąd pierwszej instancji: „O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu działał w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie
    obrotu nieruchomościami, z którego wynika, że angażuje on środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach
    prowadzenia działalności gospodarczej”. [...]
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozgraniczył dwie kategorie sprzedaży
    gruntów, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług, a ich sprzedawca
    może być uznany za podatnika ww. podatku: (1) wówczas, gdy porządek prawny państwa
    członkowskiego przewiduje regulacje obejmujące opodatkowaniem każdą taką sprzedaż,
    także okazjonalną, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE - co w przypadku
    polskiego prawodawstwa nie ma miejsca i (2) sprzedaż dokonywana w ramach obrotu
    profesjonalnego. W drugim przypadku, aby uznać sprzedającego za podatnika podatku od
    towarów i usług, sprzedający grunt musi wykorzystywać przy sprzedaży metody właściwe
    profesjonalnym uczestnikom obrotu gruntami. Pogląd zgodny z ww. wyrokiem TSUE
    przyjęło orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym sąd pierwszej instancji w
    zaskarżonym wyroku. [...]
    Okoliczność prowadzenia działalności gospodarczej na zbywanym gruncie, dla oceny
    opodatkowania transakcji zbycia tego gruntu, jawi się jednak jako istotna w świetle innych
    orzeczeń TSUE. Jak w szczególności wskazał TSUE w wyroku z 9 lipca 2015 r. w sprawie C-
    331/14, „Z orzecznictwa nie można jednak wysnuć wniosku, że sprzedaż przez podatnika
    terenu, który zaliczył on co swego majątku prywatnego, nie podlega podatkowi VAT
    jedynie ze względu na tę okoliczność. Jako, że transakcje dokonane przez podatnika
    odpłatnie zasadniczo podlegają bowiem podatkowi VAT, jeżeli podatnik działał w takim
    charakterze, toteż oprócz zaliczenia do prywatnego majątku konieczne jest jeszcze, aby
    sprzedaż taka została dokonana przez danego podatnika nie w ramach wykonywania jego
    działalności gospodarczej, lecz w ramach zarządzania i administrowania jego majątkiem
    prywatnym”.
    W świetle orzecznictwa TSUE trudno jednak dojść do wniosku, że nawet incydentalne
    udostępnianie nieruchomości w ramach umowy dzierżawy zawsze będzie znaczyło, że
    transakcja zbycia tej nieruchomości będzie następowała w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, zwłaszcza w sytuacji, kiedy wydzierżawienie nieruchomości miało miejsce
    wiele lat przed jej zbyciem.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 5 marca
    2019 r., sygn. akt I FSK 385/17 i z 12 maja 2023 r., sygn. akt I FSK 724/20 zajmował już
    stanowisko, że nie każde wydzierżawienie nieruchomości oznacza, że jest ona
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Jak trafnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    października 2020 r., sygn. akt I FSK 297/18, „jednorazowa, okresowa umowa dzierżawy
    nieruchomości rolnej, stanowiącej majątek osobisty wydzierżawiającego, bez
    systematycznego wykorzystywania tej nieruchomości w podobnych celach przez podmiot,
    który nigdy nie prowadził działalności gospodarczej, nie daje podstaw do przyjęcia, że ta
    nieruchomość była wykorzystywana w sposób ciągły dla celów zarobkowych i że jej
    właściciel prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT”.
    Podzielając te poglądy należy zauważyć, że w niniejszej sprawie przedmiotowa działka była
    wydzierżawiona raz, działki nie były wykorzystywane inaczej niż na cele rolne, a ponadto
    umowa dzierżawy nie obowiązuje od 2010 r. [...] Tym samym okoliczności dotyczące
    sprzedaży gruntu pozostawałyby bez znaczenia a przejściowe oddanie w dzierżawę gruntu

    determinowałoby uznaniem, że sprzedaż takiego gruntu jest podejmowana w ramach
    działalności gospodarczej a sprzedający jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Ponadto Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 11 lipca 2024 r. w sprawie
    C-182/23 wyjaśnił, że: „podatnik w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy VAT
    działa w tym charakterze zasadniczo jedynie wówczas, gdy czyni to w ramach swej
    działalności gospodarczej (wyrok z dnia 13 czerwca 2018 r., Polfarmex, C-421/17, EU:C:
    2018:432, pkt 37 i przytoczone tam orzecznictwo). To ostatnie kryterium jest spełnione,
    gdy podatnik przenosi własność nieruchomości wykorzystywanych do tej szeroko
    rozumianej działalności gospodarczej (zob. podobnie wyrok z dnia 13 czerwca 2018 r.,
    Polfarmex, C-421/17, EU:C:2018:432, pkt 42)”. TSUE w przedmiotowym wyroku wskazał
    także: „Natomiast podatnik dokonujący transakcji prywatnie nie działa w charakterze
    podatnika. W konsekwencji transakcja dokonana przez podatnika prywatnie nie podlega
    opodatkowaniu VAT (wyroki: z dnia 4 października 1995 r., Armbrecht, C-291/92, EU:C:
    1995:304, pkt 17, 18; a także z dnia 8 marca 2001 r., Bakcsi, C-415/98, EU:C:2001:136, pkt
    24)”.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że - niezależnie od nie
    prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności w zakresie obrotu nieruchomościami i nie
    podejmowaniu w tym celu żadnych działań - kluczowe znaczenie ma to, że okoliczność
    incydentalnego wydzierżawienia nieruchomości na cele niezwiązane z wykonywaniem
    działalności gospodarczej nie mogła zaważyć za uznaniem, że sprzedaż nieruchomości
    następowała w wykonywaniu działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga, że w
    niniejszej sprawie przedmiotowa działka była wydzierżawiona raz, a ponadto - co ma
    zasadnicze znaczenie dla oceny sytuacji - umowa dzierżawy nie obowiązuje od 2010 r., a
    zatem przestała obowiązywać na wiele lat przed planowaną sprzedażą. W świetle
    powyższego nie sposób uznać, by oddanie nieruchomości w dzierżawę na wiele lat przed
    sprzedażą przesądzało o tym, że Wnioskodawca zostanie uznany za podatnika VAT”.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego, a przy tym uwzględniając ocenę prawną przedstawioną w
    orzeczeniach NSA i WSA w ..., należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży opisanych we
    wniosku działek gruntu Zainteresowany będzie dokonywał zbycia majątku osobistego. Jak
    już wskazano, majątek prywatny to majątek osobisty danej osoby fizycznej, który nie jest
    przez nią wykorzystywany dla potrzeb działalności gospodarczej. W analizowanej sprawie
    działki nr YY oraz XX były wydzierżawione przez właścicieli (Państwa ...) na rzecz podmiotu
    trzeciego od dnia 01.08.2005 r. do dnia 30.09.2010 r. Wydzierżawienie przez
    Zainteresowanego wraz z żoną wskazanych działek gruntu nie spowodowało jednak, że
    trwale utracił on charakter majątku prywatnego. Od szeregu lat działki nie są już bowiem
    przedmiotem dzierżawy, co oznacza ich wykorzystanie w ramach rozporządzania
    majątkiem osobistym. Wobec tego nie można przyjąć, że wskazane działki były
    wykorzystywane w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, a sam
    Wnioskodawca działał jak podatnik.
    Zatem stwierdzić należy, że podejmowane przez Wnioskodawcę działania pozwalają na
    sprzedaż działek nr ... (powstałych w wyniku podziału działki XX), będących we
    współwłasności małżeńskiej, w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Sprzedaż
    działek nie będzie stanowiła dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności
    gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Zainteresowany nie będzie działał jako
    podatnik, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Opisana transakcja sprzedaży opisanych
    działek nie będzie stanowiła czynności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie będącym odpowiedzią na zadane we
    wniosku pytanie, należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia
    przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego
    wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte
    pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111, ze
    zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na
    funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć,
    że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do
    okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym
    miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń
    przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie
    obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny
    wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt
    III SA/Łd 109/15).
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji
    podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.