Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1112/10-2/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-03
Teza: Czy faktura korygująca powinna być ujęta w rachunku podatkowym roku, którego dotyczy czy też w roku, w którym została wystawiona?
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; korekta-korekta przychodu; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2010 r. (data wpływu 4 października 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą „A”. Zainteresowany w dniu 30 marca 2007 r. zawarł z Panem L. (dalej: Kontrahent) prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą „B”, umowę najmu lokali biurowych.

Kontrahent pismem, które wpłynęło do „A” w dniu 18 czerwca 2007 r., rozwiązał umowę najmu ze skutkiem natychmiastowym, podając jako przyczynę brak zainstalowania w lokalach urządzeń klimatyzacyjnych.

Wnioskodawca uznał wypowiedzenie za bezskuteczne, z uwagi na fakt, że umowa najmu nie przewidywała terminu zainstalowania urządzeń klimatyzacyjnych w lokalach najemcy. Uznając wypowiedzenie za bezskuteczne, Zainteresowany wystawił następujące faktury (dotyczące czynszu za najem lokalu, opłaty za dostęp do internetu oraz opłat dodatkowych takich jak: energia elektryczna, woda i kanalizacja, wywóz śmieci, gaz, sprzątanie korytarza i wc, ochrona obiektu, podatek od nieruchomości):

*   w dniu 5 czerwca 2007 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę 4.684,80 zł,
*   w dniu 11 czerwca 2007 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę 122,00 zł,
*   w dniu 2 lipca 2007 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę 4.814,75 zł,
*   w dniu 20 lipca 2007 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę 1.229,21 zł,
*   w dniu 1 sierpnia 2007 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę 4.822,72 zł,
*   w dniu 5 września 2007 r. fakturę VAT nr (…) na kwotę 834,03 zł.

Faktury zostały uwzględnione przy rozliczeniu podatku VAT za miesiąc, którego dotyczyły.

Kontrahent pismem z dnia 5 lipca 2007 r., odesłał fakturę VAT nr (…) z dnia 2 lipca 2007 r. informując, że nie akceptuje faktury, że przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do ewidencji w związku z czym zwraca przedmiotową fakturę.

Następnie pismem z dnia 2 sierpnia 2007 r., Kontrahent odesłał fakturę VAT nr (…) z dnia 20 lipca 2007 r. informując, że nie akceptuje faktury, że przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do ewidencji w związku z czym zwraca przedmiotową fakturę.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2007 r., Kontrahent odesłał fakturę VAT nr (…) z dnia 1 sierpnia 2007 r. informując, że nie akceptuje faktury, że przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do ewidencji w związku z czym zwraca przedmiotową fakturę.

Pismem z dnia 17 września 2007 r., Kontrahent odesłał fakturę VAT nr (…) z dnia 5 września 2007 r. informując, że nie akceptuje faktury, że przedmiotowa faktura nie została wprowadzona do ewidencji w związku z czym zwraca przedmiotową fakturę.

Wnioskodawca uznając wypowiedzenie dokonane przez Kontrahenta za bezskuteczne, pismem z dnia 8 sierpnia 2007 r., wypowiedział umowę najmu ze skutkiem natychmiastowym z uwagi na zaleganie przez Kontrahenta z zapłatą czynszu najmu za dwa pełne okresy płatności.

Następnie, pismem z dnia 6 września 2007 r., Zainteresowany poinformował Kontrahenta o potrąceniu na podstawie § 9 ust. 3 umowy najmu z dnia 30 marca 2007 r. wpłaconej przez Kontrahenta kaucji w kwocie 14.054,40 zł z wierzytelnością przysługującą Zainteresowanemu na podstawie wyżej wymienionych faktur.

Jednocześnie Wnioskodawca wystąpił przeciwko Kontrahentowi do Sądu Okręgowego z powództwem o zapłatę kwoty 169.934,71 zł tytułem kary umownej za rozwiązanie umowy najmu z przyczyn leżących po stronie Kontrahenta. Sąd Okręgowy Wydział Gospodarczy wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008 r. zasądził od Kontrahenta na rzecz Zainteresowanego kwotę 15.360,18 zł wraz z ustawowymi odsetkami, a dalej idące powództwo oddalił. Ponadto, w opisanym wyżej wyroku Sąd I Instancji zasądził od Wnioskodawcy na rzecz Kontrahenta kwotę 2.180,99 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Od opisanego wyżej wyroku apelację wnieśli zarówno Kontrahent, jak i Zainteresowany. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 16 lipca 2008 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że powództwo oddalił w całości uznając, że Kontrahent był uprawniony do rozwiązania umowy najmu ze skutkiem natychmiastowym, a co za tym idzie, że umowa najmu została rozwiązana z dniem 18 czerwca 2007 r.

W dniu 8 grudnia 2008 r. Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lipca 2008 r. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną.

W dniu 2 kwietnia 2010 r., w związku z ustaleniem przez Sąd, że umowa najmu uległa rozwiązaniu z dniem 18 czerwca 2007 r. Zainteresowany wystawił następujące faktury korekty:

*   FVK (…) do FV nr (…),
*   FVK (…) do FV nr (…),
*   FVK (…) do FV nr (…),
*   FVK (…) do FV nr (…).

Pismem z dnia 28 kwietnia 2010 r., Kontrahent odesłał faktury korekty informując, że faktury są wadliwe z punktu widzenia formalnego, dlatego też zwraca je bez księgowania w celu poprawienia.

Pismem z dnia 22 maja 2010 r. do Kontrahenta zostały przesłane faktury korekty ponownie wystawione i poprawione zgodnie z jego oczekiwaniami.

W dniu 4 czerwca 2010 r., Zainteresowany otrzymał od Kontrahenta pismo, w którym poinformował, że faktury wystawiane po dniu rozwiązania umowy zostały odesłane bez księgowania w związku z czym brak jest podstaw do podpisania faktur korekt do przedmiotowych faktur (dotyczy to faktury korekty nr FVK (…) do FV nr (…), faktury korekty nr FVK (…) do FV nr (…), faktury korekty nr FVK (…) do FV nr (…) oraz faktury korekty nr FVK (…) do FV nr (…)). Jednocześnie, Kontrahent odesłał podpisaną fakturę korektę nr FVK (…) do faktury nr (…) oraz fakturę korektę nr FVK (…) do faktury nr (…).

W związku z powyższym zadano następujące pytania dotyczące:

*   podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur korekt oraz prawa do obniżenia podatku VAT należnego z tych faktur o treści: „Czy faktury VAT nr (…) z dnia 2 lipca 2007 r. na kwotę 4.814,75 zł, nr (…) z dnia 20 lipca 2007 r. na kwotę 1.229,21 zł, nr (…) z dnia 1 sierpnia 2007 r. na kwotę 4.822,72 zł, nr 623/07 z dnia 5 września 2007 r. na kwotę 834,03 zł, pomimo ich odesłania przez Kontrahenta Wnioskodawcy bez księgowania, zostały wprowadzone do obrotu, w związku z czym podatnik był uprawniony do wystawienia faktur korekt? Czy jeżeli Zainteresowany wystawił faktury korekty, to ma prawo obniżyć podatek należny VAT? Czy Wnioskodawca ma prawo obniżyć podatek należny VAT w rozliczeniu:

*   za miesiąc, w którym wystawił faktury korekty, czy
*   za miesiąc, w którym pracownik Kontrahenta po raz pierwszy potwierdził na zwrotnym potwierdzeniu odbioru otrzymania faktur korekt (27 kwietnia 2010 r.), przy czym niepodpisane faktury korekty (oryginały i kopie) zostały następnie odesłane przez Kontrahenta; czy też
*   w rozliczeniu za miesiąc, w którym pracownik Kontrahenta ponownie otrzymał poprawione korekty faktur, przy czym dwie z otrzymanych faktur korekt zostały podpisane i odesłane do Zainteresowanego, natomiast pozostałe cztery korekty faktur Kontrahent nie podpisał i nie odesłał stwierdzając, że nie ma podstaw do wystawienia faktur korekt?”

*   podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodu o treści: Czy faktura korygująca powinna być ujęta w rachunku podatkowym roku, którego dotyczy czy też w roku, w którym została wystawiona?

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dają jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, w którym roku podatkowym należy zwiększyć bądź zmniejszyć przychód o kwoty wynikające z wystawionej przez podatnika faktury korygującej. Przedmiotową kwestię rozstrzygają indywidualne interpretacje organów podatkowych, które zdają się mieć w tej kwestii jednolite stanowisko. Według stanowisk organów podatkowych należy odróżnić dwie sytuacje:

*   kiedy faktura korygująca jest wynikiem błędu po stronie podatnika, wówczas powinna być ujęta w rachunku podatkowym roku, którego dotyczy,
*   kiedy korekta jest spowodowana okolicznościami, które są niezależne od podatnika, wówczas powinna być rozliczona na bieżąco, a więc w roku, w którym została wystawiona.

Z uwagi na powyższe należy przyjąć, że w opisanym w niniejszej sprawie stanie faktycznym faktura korygująca jest wynikiem błędu podatnika, a zatem powinna być ujęta w rachunku podatkowym roku, którego dotyczy.

Tutejszy Organ informuje, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodu.

Wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur korekt oraz prawa do obniżenia podatku VAT należnego z tych faktur rozstrzygnięto w dniu 31 grudnia 2010 r. interpretacją indywidualną nr ILPP2/443-1637/10-2/SJ.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają jednak zasad dokonywania korekt przychodów. Brak jest również uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) przychodów, tj. czy przychód powiększa się (pomniejsza) w dacie korekty, czy też w dacie powstania przychodu należnego.

Wobec powyższego, należy posłużyć się literalną wykładnią wyżej powołanych przepisów, która prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są należne podatnikowi, czyli są wymagalne, niewątpliwe i bezwarunkowe. Korekta przychodu wynikająca z faktury korygującej powinna być odnoszona do uprzednio wykazanego przychodu należnego, ponieważ późniejsze wystawienie faktury korygującej nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu.

W interpretacji indywidualnej z dnia 31 grudnia 2010 r. nr ILPP2/443-1637/10-2/SJ, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania korekt faktur oraz prawa do obniżenia podatku VAT należnego z tych faktur, tut. organ stwierdził, iż wystawione przez Wnioskodawcę faktury VAT nr: (…) oraz (…) – czyli do dnia 18 czerwca 2007 r., tj. do dnia rozwiązania umowy najmu lokalu zostały wprowadzone do obrotu prawnego. Zatem, w stosunku do tych faktur Zainteresowany jest uprawniony do wystawienia faktur korygujących. Natomiast w odniesieniu do faktury VAT, które nie zostały przyjęte przez Kontrahenta brak jest podstaw do wystawienia faktur korygujących, które – co do zasady – wystawiane są do dokumentów posiadanych przez nabywcę, tj. faktur, które weszły do obiegu prawnego.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, że zarówno oryginały, jak i kopie faktur VAT oraz faktur korygujących są w posiadaniu Wnioskodawcy – zatem nie zostały wprowadzone do obrotu prawnego. W związku z powyższym wyjątkowo dopuszczalne jest anulowanie ww. dokumentów (oryginałów i kopii faktur). Dokumenty tej operacji księgowej opatrzone odpowiednią adnotacją powinny być zachowane w dokumentach Zainteresowanego.

Ponadto, biorąc powyższe pod uwagę tut. organ stwierdził, iż faktury VAT: nr (…) z dnia 2 lipca 2007 r., nr (…) z dnia 20 lipca 2007 r., nr (…) z dnia 1 sierpnia 2007 r., nr (…) z dnia 5 września 2007 r. nie zostały wprowadzone do obrotu prawnego. W związku z czym Wnioskodawca nie jest uprawniony do wystawienia faktur korekt lecz winien dokonać anulowania tych faktur.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wystawione przez Wnioskodawcę faktury nie odzwierciedlały stanu faktycznego, a wynikający z nich przychód został ustalony nieprawidłowo.

Skutki korekty wystawionych przez Wnioskodawcę faktur, a także anulowania faktur winny zostać odniesione wstecz, tj. do okresu ich zaewidencjonowania. Jeżeli bowiem wystawione faktury błędnie dokumentują stan faktyczny (wysokość przychodu należnego), to sytuacja taka skutkuje zadeklarowaniem i zapłatą podatku dochodowego w nieodpowiedniej wysokości. Nieprawidłowości te powinny zatem zostać skorygowane w odpowiednim okresie sprawozdawczym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.