Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-991/14/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-19
Teza: brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę, który nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany; rolnik-rolnik ryczałtowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 sierpnia 2014 r. (data wpływu 21 sierpnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z 2 października 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 2 października 2014 r. (data wpływu 7 października 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 24 września 2014 r. znak: IBPP3/443-991/14/EJ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 2 października 2014 r., przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca właściciel gospodarstwa rolnego i gospodarstwa agroturystycznego zrealizował projekt pt. „…”. W związku z realizacją Wnioskodawca poniósł koszty realizacji projektu związane z zamówieniem i montażem placu zabaw, altany, grilla ogrodowego oraz tablic promocyjnych w tym podatek VAT naliczony na fakturach za wykonane usługi. Chcąc skorzystać z dofinansowania ze środków Unii Europejskiej, Wnioskodawca stara się o zwrot ze środków EFRROW 80% poniesionych kosztów kwalifikowalnych projektu. Z uwagi na brak możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach od towarów i usług, jako Wnioskodawca ubiega się o zaliczenie VAT do kosztów kwalifikowalnych. Na pokrycie zamówień objętych projektem Wnioskodawca poniósł koszty wraz z podatkiem VAT, o którego zwrot nie będzie miał możliwości się ubiegać z urzędu skarbowego, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w urzędzie skarbowym na potrzeby podatku od towarów i usług, nie prowadzi działalności gospodarczej, a jedynie działalność agroturystyczną nie sklasyfikowaną jako działalność gospodarcza.

W piśmie z 2 października 2014 r. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że:

1.  Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT–7.
2.  Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT ze względu na obroty nie przekraczające łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000,00 zł.
3.  Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym korzystającym ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, prowadzi gospodarstwo rolne i agroturystyczne nie objęte obowiązkiem rejestracji w formie działalności gospodarczej (ryczałtowej lub innej).
4.  Projekt został zrealizowany w terminie od stycznia 2014 r. do sierpnia 2014 r.
5.  Z efektów projektu będą korzystali bez dodatkowych opłat turyści korzystający z noclegów w gospodarstwie agroturystycznym prowadzonym przez Wnioskodawcę.
6.  Efekty zrealizowanego projektu nie będą generowały dla Wnioskodawcy dodatkowego obrotu opodatkowanego podatkiem VAT, nie powstanie u Wnioskodawcy sprzedaż opodatkowana VAT.
7.  Towary i usługi zakupione przez Wnioskodawcę na potrzeby realizacji projektu nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 października 2014 r.):

Czy Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach zakupu towarów i usług związanych z realizacją ww. projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT związanego z realizacją ww. projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Działalność ta obejmuje producentów, handlowców i wszystkie podmioty świadczące usługi.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę – zgodnie z art. 7 ust. 1ustawy o VAT – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez pojęcie sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Należy więc zauważyć, że Wnioskodawca świadcząc usługi agroturystyki dokonuje odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT, a tym samym całokształt czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę w zakresie świadczenia tych usług mieści się w pojęciu działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust.2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy jednak zauważyć, że na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 10 ustawy o VAT jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy o VAT podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydawanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy o VAT naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.

W odniesieniu do stwierdzenia Wnioskodawcy, że nie korzysta on ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT ze względu na obroty nieprzekraczajace łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł, należy wyjaśnić, że skoro Wnioskodawca świadczy usługi agroturystyczne, czyli wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, to do momentu aż wartość obrotu z tytułu świadczenia tych usług nie przekroczy kwoty 150 000 zł, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o VAT. Natomiast w sytuacji, gdy kwota obrotu ze sprzedaży świadczonych przez Wnioskodawcę usług przekroczy kwotę 150 000 zł Wnioskodawca utraci prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy o VAT i będzie miał obowiązek zarejestrowania się jako „podatnik VAT czynny”.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako właściciel gospodarstwa rolnego i gospodarstwa agroturystycznego zrealizował projekt pt. „…”. Z efektów projektu będą korzystali bez dodatkowych opłat turyści korzystający z noclegów z gospodarstwie agroturystycznym prowadzonym przez Wnioskodawcę. Towary i usługi zakupione przez Wnioskodawcę na potrzeby realizacji projektu nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT–7.

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia w opisanej sytuacji, należy zauważyć, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, przez złożenie deklaracji VAT–7.

Jak już wskazano wyżej, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Analizując przedstawiony opis stanu faktycznego należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek jest fakt, że Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

W konsekwencji, stosownie do powołanych wyżej unormowań Wnioskodawca nie ma możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach, dokumentujących nabycie towarów i usług na potrzeby realizacji ww. projektu.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, w szczególności konieczności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego po przekroczeniu obrotu w wysokości 150.000 zł z tytułu świadczenia usług agroturystyki, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.