Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-819/14-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-13
Teza: określenie podstawy opodatkowania przy nieodpłatnym wydaniu towarów żywnościowych
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; towar; towar-wydanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wnioskuz 26 sierpnia 2014 r. (data wpływu 29 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 1 października 2014 r. (data wpływu 3 października 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z 26 września 2014 r. nr IPPP2/443-819/14-2/MM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy nieodpłatnym wydaniu towarów żywnościowych **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2014 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia podstawy opodatkowania przy nieodpłatnym wydaniu towarów żywnościowych. Wskazany wniosek zawierał braki formalne. W związku z tym tut. Organ podatkowy pismem z 26 września 2014 r. znak IPPP2/443-819/14-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółka S.A. (dalej: Wnioskodawca) jest jednym z wiodących podmiotów na rynku, prowadzących działalność w segmencie sprzedaży hurtowej towarów. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca przekazuje jako dystrybutor w formie darowizny produkty spożywcze na rzecz Banków Żywności będących organizacjami pożytku publicznego, wpisanymi do Krajowego Rejestru Sądowego.

Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą dokonanie dostawy na rzecz organizacji pożytku publicznego z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez daną organizację pożytku publicznego.

Wartość przekazywanych towarów jest odpowiednio obniżana przez Wnioskodawcę m.in. ze względu na krótki termin przydatności do spożycia przekazywanych produktów spożywczych, zniszczenia opakowań towarów itp.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy jako podstawę opodatkowania przy darowiźnie towarów żywnościowych z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez taką organizację (np. na rzecz Banków Żywności), Wnioskodawca w świetle art. 29a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) powinien uznać cenę nabycia towarów lub towarów podobnych określoną w momencie wydania darowanego towaru organizacji pożytku publicznego tj. cenę uwzględniającą m.in. krótki termin przydatności do spożycia przekazywanych produktów spożywczych, zniszczenia opakowań towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy podstawa opodatkowania przy darowiźnie artykułów spożywczych na rzecz Banków Żywności określona na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy o VAT powinna stanowić cenę nabycia towarów lub towarów podobnych określoną w momencie wydania darowanego towaru organizacji pożytku publicznego, tj. cenę uwzględniającą m.in. krótki termin przydatności do spożycia przekazywanych produktów spożywczych, zniszczenia opakowań towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Ustalenie podstawy opodatkowania powinno nastąpić zdaniem Wnioskodawcy na podstawie art. 29a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, w myśl których podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Zatem w przypadku towarów przekazanych nieodpłatnie podstawą opodatkowania jest cena nabycia tego towaru określona w momencie dostawy tego towaru, tj. w przypadku opisanego przez Spółkę stanu faktycznego, w momencie przekazania towaru organizacji pożytku publicznego. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest cena za jaką można nabyć darowany towar wg. stanu tego towaru na dzień jego przekazania organizacji pożytku publicznego.

Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 września 2011 roku o sygn. ILPP1/443-847/11-5/NS, organ podatkowy stwierdził: „w przypadku gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów.”

Tak więc podstawę opodatkowania przy nieodpłatnym przekazaniu stanowi cena nabycia, z tym że jest to cena określona w dniu dostawy (nieodpłatnego przekazania), czyli cena jaką zapłaciłby Wnioskodawca za dane dobro w dniu dostawy (nieodpłatnego przekazania) z uwzględnieniem jego stanu na dzień transakcji.

Podsumowując, w przedstawionym stanie faktycznym, przy darowiźnie towarów żywnościowych z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej w ocenie Wnioskodawcy, za podstawę opodatkowania Wnioskodawca powinien przyjmować cenę za jaką nabyłby towar stanowiący przedmiot darowizny ustaloną w momencie wydania darowanego towaru organizacji pożytku publicznego uwzględniającą m.in. krótki termin przydatności do spożycia produktów spożywczych, bądź też okoliczność, że przekazywane towary są uszkodzone, bądź też uszkodzone jest opakowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Innymi słowy art. 7 ust. 2 ustawy o VAT zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie. W związku z powyższym nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Z analizy cytowanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa podatnika, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, która dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 2 ustawy o VAT w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Z powyższego wynika, że w przypadku gdy ma miejsce nieodpłatna dostawa towarów spełniająca warunki dla zrównania jej z dostawą odpłatną podlegającą opodatkowaniu na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi sprzedaż hurtową towarów. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca przekazuje jako dystrybutor w formie darowizny produkty spożywcze na rzecz Banków Żywności będących organizacjami pożytku publicznego, wpisanymi do Krajowego Rejestru Sądowego. Wartość przekazywanych towarów jest odpowiednio obniżana przez Wnioskodawcę m.in. ze względu na krótki termin przydatności do spożycia przekazywanych produktów spożywczych, zniszczenia opakowań towarów itp. Należy również wskazać, że Wnioskodawcy, będącemu dystrybutorem produktów spożywczych, który jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w myśl 86 ust. 1 ustawy o VAT przy nabyciu wskazanych towarów przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż czynności przez niego dokonywane podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy w niniejszej sprawie sprowadzają się do określenia właściwej podstawy opodatkowania podatkiem VAT przy darowiźnie towarów żywnościowych.

Odnosząc treść wyżej powołanych przepisów prawa podatkowego do przedstawionego przez Stronę opisu sprawy należy uznać, że w odniesieniu do dokonywanych przez Wnioskodawcę nieodpłatnych przekazań towarów na rzecz Banków Żywności będących organizacjami pożytku publicznego w świetle art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, czynności te kwalifikuje się jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Natomiast podstawa opodatkowania w omawianej sytuacji ustalana jest na podstawie art. 29a ust. 2 ustawy o VAT i jest nią cena nabycia towarów rozumiana jako cena zaktualizowana na moment dokonania nieodpłatnego przekazania towaru, czyli cena jaką Wnioskodawca zapłaciłby za nabyty towar w dniu jego nieodpłatnego przekazania.

Zatem w omawianej sprawie, przy darowiźnie towarów żywnościowych z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej za podstawę opodatkowania Wnioskodawca powinien przyjmować cenę za jaką nabyłby towar stanowiący przedmiot darowizny ustaloną w momencie wydania darowanego towaru organizacji pożytku publicznego uwzględniającą m.in. krótki termin przydatności do spożycia przekazywanych produktów spożywczych, bądź też okoliczność zniszczenia opakowań towarów itp.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.