Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.23.2019.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-03-18
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku od gier
Słowa kluczowe: podatnik; zakład-zakłady wzajemne
Przepisy: [GRY] Ustawa o grach hazardowych -Rozdział 7 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1, art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 stycznia 2019 r. (data wpływu 24 stycznia 2019 r.), uzupełniony pismem z 28 lutego 2019 r. (data wpływu 5 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od gier w zakresie uznania Wnioskodawcę za podatnika podatku od gier – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 24 stycznia 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od gier w zakresie uznania Wnioskodawcę za podatnika podatku od gier. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 28 lutego 2019 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką utworzoną według przepisów prawa m. i działającą na warunkach odpowiadających polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawca posiada wystarczające zasoby finansowe, aby rozpocząć i prowadzić działalność obejmującą oferowanie zakładów wzajemnych przez sieć Internet. Wnioskodawca zamierza rozpocząć działalność obejmującą urządzanie zakładów wzajemnych przez sieć Internet zgodnie z ustawą o grach hazardowych. Działalność będzie obejmowała urządzanie zakładów wzajemnych przez sieć Internet - żadne zakłady nie będą dokonywane w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych.

Wnioskodawca będzie oferował dwa rodzaje zakładów:

*   Zakłady polegające na odgadywaniu wyniku sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek (totalizatory);
*   Zakłady polegające na odgadywaniu zaistnienia różnych zdarzeń, w tym zdarzeń wirtualnych, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego między Wnioskodawcą a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej (bukmacherstwo).

Wnioskodawca będzie urządzał zakłady wzajemne na stronie internetowej oraz umożliwi również uczestnikom (dalej: Gracze) dostęp do strony internetowej i obstawianie zakładów wzajemnych za pośrednictwem mobilnej aplikacji.

Wnioskodawca szacuje, że przewidywana liczba pracowników, którzy będą zaangażowani do prowadzenia działalności to pięć osób w pierwszym roku, zaś docelowo osiem osób. Liczba pracowników może ulec zwiększeniu w zależności od rentowności działalności na rynku polskim. W dniu 26 września 2018 r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie wydane przez Ministra Finansów na urządzanie działalności w zakresie zakładów wzajemnych - totalizatorów oraz zakładów bukmacherskich przez sieć Internet, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, na okres sześciu lat od dnia doręczenia decyzji (dalej: Zezwolenie).

Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi działalność w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej, posiadając p. oraz b. licencję na urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet. W związku z tym główna działalność Wnioskodawcy polega na prowadzeniu w pełni regulowanej strony internetowej, za pośrednictwem której Wnioskodawca świadczy usługi drogą elektroniczną w zakresie gier hazardowych na rzecz graczy zamieszkałych w P. oraz B. zgodnie z odpowiednimi licencjami.

Obecnie w związku z uzyskaniem stosownego Zezwolenia, Wnioskodawca planuje rozszerzenie swojej działalności na rynek polski. Wnioskodawca należy do międzynarodowej Grupy powiązanych Spółek, stanowiącej jedną z największych sieci podmiotów prowadzących działalność o opisanym charakterze. W związku z powyższym, w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca korzysta (i również planuje korzystać w ramach prowadzenia działalności na terytorium Polski) z infrastruktury technicznej, usług informatycznych i znaków towarowych Grupy (za wynagrodzeniem), jak również z innych zasobów takich jak czynności marketingowe czy reklamowe, zapewnienie personelu, usługi księgowe, dzierżawa domeny prowadzone przez wyznaczony do tego podmiot w Grupie. Co jednak istotne, to Spółka będzie jedynym podmiotem Grupy wykonującą opisaną działalność - objętą Zezwoleniem - na terytorium Polski (przez sieć Internet), analogicznie jak to odbywa się na rynku pozostałych ww. krajów. To Wnioskodawca będzie ponosił pełną odpowiedzialność za opisane działania, żaden inny podmiot (nawet jeżeli Wnioskodawca będzie korzystał z ww. infrastruktury pozostałych podmiotów z Grupy) nie będzie prowadził przedmiotowej działalności na terytorium Polski (przez sieć Internet ani w żaden inny sposób). W ten sam sposób pozostałe podmioty z Grupy prowadzą przedmiotową działalność na całym świecie. Wszystkie ww. informacje były przedstawione również w ramach wniosku o uzyskanie Zezwolenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (we wniosku oznaczone nr 2):

Czy w związku z uzyskaniem Zezwolenia Wnioskodawca staje się podatnikiem podatku od gier hazardowych w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, nawet jeżeli Wnioskodawca nie ma zarejestrowanej działalności gospodarczej na terytorium Polski oraz pomimo tego, iż częściowo korzystać będzie z infrastruktury Grupy w tym będzie podzlecał niektóre samodzielne zadania o charakterze opisanym w niniejszym wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy w związku z faktem, iż prowadzi on działalność w zakresie zakładów wzajemnych przez sieć Internet, w tym zamierza prowadzić taką działalność przez sieć Internet na terytorium Polski oraz uzyskał w tym celu stosowne Zezwolenie - to tym samym staje się podatnikiem podatku od gier hazardowych. Nie zmieni tego fakt braku rejestracji działalności gospodarczej na terytorium Polski - gdyż żaden przepis nie uzależnia bycia podatnikiem podatku od gier hazardowych w zakresie działalności obejmującej zakłady wzajemne, od posiadania siedziby na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 3 ustawy o grach hazardowych „Urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia”.

I dalej, w myśl art. 6 ust. 3 ustawy o grach hazardowych „Działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona - stosownie do udzielonego zezwolenia - wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów wzajemnych albo przez sieć Internet po uzyskaniu zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych”. Przy czym, „Prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu gier hazardowych w zakresie określonym w ust. 1-3 jest możliwe wyłącznie w formie spółki akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, mającej siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 7a ust. 1 (art. 6 ust. 5 ustawy o grach hazardowych).

I odpowiednio zgodnie z ww. art. 7a ust. 1 ustawy o grach hazardowych „Spółki akcyjne lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością albo spółki działające na zasadach właściwych dla tych spółek, mające siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 lub w art. 7 ust. 2, mogą prowadzić tę działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie, udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy, pod warunkiem ustanowienia przedstawiciela albo w formie oddziału”. Odpowiednio ze wskazaną regulacją Wnioskodawca ma ustanowionego przedstawiciela na terytorium Polski w tym zakresie.

Wreszcie zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy o grach hazardowych „Podatnikiem podatku od gier jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która urządza gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji lub udzielonego zezwolenia, z wyłączeniem loterii promocyjnych, podmiot urządzający gry objęte monopolem państwa oraz uczestnik turnieju gry w pokera organizowanego przez podmiot posiadający koncesję na prowadzenie kasyna gry”.

W świetle powyższych regulacji, w sytuacji gdy Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie zakładów wzajemnych przez sieć Internet oraz uzyskał w tym celu stosowne Zezwolenie - to tym samym staje się podatnikiem podatku od gier hazardowych. Nie zmieni tego fakt braku rejestracji działalności gospodarczej na terytorium Polski - gdyż żaden przepis nie uzależnia bycie podatnikiem podatku od gier hazardowych w zakresie działalności obejmującej zakłady wzajemne, od posiadania siedziby na terytorium Polski. Ponadto, jak wskazano w uzasadnieniu do pytania pierwszego niniejszego wniosku, w ocenie Wnioskodawcy fakt, iż w stosunku do niektórych czynności będzie korzystał z infrastruktury Grupy, w tym podzlecał niektóre zadania opisane w niniejszym wniosku nie świadczy o tym, że powierza on czynności urządzania gry hazardowej innym podmiotom.

Tym samym w ocenie Wnioskodawcy w opisanym przypadku nie znajdzie zastosowanie ograniczenie przewidziane w art. 28 ust. 1 oraz 2 ustawy o grach hazardowych. W związku z tym nie wpłynie to w jakikolwiek sposób na fakt bycia podatnikiem i podlegania opodatkowaniu podatkiem od gier hazardowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz.U. 2018 poz. 165 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - ustawa określa warunki urządzania gier hazardowych i zasady prowadzenia działalności w tym zakresie oraz zasady opodatkowania podatkiem od gier hazardowych, zwanym dalej „podatkiem od gier”.

Grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy zakładami wzajemnymi są zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu:

1.  wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranej zależy od łącznej kwoty wpłaconych stawek - totalizatory;
2.  zaistnienia różnych zdarzeń, w tym zdarzeń wirtualnych, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej - bukmacherstwo.

Jak wynika z art. 3 ustawy urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia.

Podatnikiem podatku od gier jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która urządza gry hazardowe na podstawie udzielonej koncesji lub udzielonego zezwolenia, z wyłączeniem loterii promocyjnych, podmiot urządzający gry objęte monopolem państwa oraz uczestnik turnieju gry w pokera organizowanego przez podmiot posiadający koncesję na prowadzenie kasyna gry (art. 71 ust. 1 ustawy).

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od gier jest urządzanie gier hazardowych, z wyłączeniem urządzania loterii promocyjnych, loterii fantowych i gry bingo fantowe, o których mowa w art. 7 ust. 1a, oraz urządzania pokera rozgrywanego w formie turnieju gry pokera (art. 71 ust. 2 pkt 1).

Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, zakłady wzajemne są jedną z gier hazardowych podlegających opodatkowaniu podatkiem od gier, a podmiot urządzające zakłady wzajemne jest podatnikiem tego podatku. Warunkiem formalnym urządzania zakładów wzajemnych, który jest też wpisany w definicję podatnika, jest posiadanie stosownego zezwolenie. Natomiast powyższe przepisy nie warunkują uznania danego podmiotu za podatnika podatku od gier od innych okoliczności, np. takich jak rejestracja działalności gospodarczej na terytorium kraju, posiadaniu na terytorium kraju siedziby itp.

Na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy podmiot prowadzący działalność w zakresie gier hazardowych nie może powierzyć innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych gier, z wyjątkiem ust. 2-5a.

Spółka prowadząca działalność w zakresie gier liczbowych, loterii pieniężnych lub zakładów wzajemnych może powierzyć innemu podmiotowi, na podstawie umowy agencyjnej, sprzedaż losów lub innych dowodów udziału w grze oraz przyjmowanie zakładów i stawek, a także wypłatę (wydanie) wygranych do wysokości określonej w regulaminie gry lub zakładu, z wyłączeniem takich czynności dotyczących zakładów wzajemnych urządzanych przez sieć Internet (art. 28 ust. 2 ustawy).

Artykuł 28 ust. 1 ustawy wprowadza normę, zgodnie z którą podmiot, który uzyskał zezwolenie/koncesję albo dokonał stosownego zgłoszenia, winien osobiście prowadzić działalność w zakresie gier hazardowych. Podmiot prowadzący działalność mi.in. w zakresie zakładów wzajemnych może powierzyć innemu podmiotowi wykonywanie czynności faktycznych związanych z przyjmowaniem zakładów i stawek, jak również wypłaty wygranych do wysokości określonej w regulaminie gry, wykonywanych na podstawie umów agencyjnych w imieniu i na rzecz podmiotu który uzyskał zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych. Ww. przepisy nie przewidują natomiast możliwości powierzenia wykonywania ww. czynności w przypadku gdy zakłady wzajemne są zawierane przez Internet.

Zatem podmiot urządzający zakłady wzajemne przez Internet nie może powierzyć innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych zakładów. Natomiast czy dane czynności, które powierzono innemu podmiotowi, są czynnościami związanymi z urządzaniem zakładów wzajemnych może być stwierdzone tylko w postępowaniu dowodowym.

Przy czym co najistotniejsze dla sprawy, sam fakt powierzenia bądź nie czynności innemu podmiotowi wykonywania czynności związanych z urządzaniem tych zakładów wzajemnych nie ma wpływa na rozpoznanie statusu podmiotu jako podatnika podatku od gier.

Można tutaj zauważyć, że zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku:

1.  nieusunięcia w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami regulującymi działalność objętą koncesją lub zezwoleniem, lub z warunkami określonymi w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie;
2.  rażącego naruszenia warunków określonych w koncesji, zezwoleniu lub regulaminie, lub innych określonych przepisami prawa warunków wykonywania działalności, na którą udzielono koncesji lub zezwolenia.

Należy zatem stwierdzić, że ewentualne naruszenie normy wynikającej z art. 28 ust. 1 może skutkować cofnięciem zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych, przy czym do momentu cofnięcia tego zezwolenia podmiot który je uzyskał i prowadzi działalność w zakresie zakładów wzajemnych będzie posiadał status podatnika podatku od gier.

Jak wynika z wniosku Wnioskodawca jest spółką utworzoną według przepisów prawa maltańskiego i działającą na warunkach odpowiadających polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawca zamierza rozpocząć działalność obejmującą urządzanie zakładów wzajemnych przez sieć Internet zgodnie z ustawą o grach hazardowych. W dniu 26 września 2018 r. Wnioskodawca uzyskał zezwolenie wydane przez Ministra Finansów na urządzanie działalności w zakresie zakładów wzajemnych - totalizatorów oraz zakładów bukmacherskich przez sieć Internet, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, na okres sześciu lat od dnia doręczenia decyzji.

Wnioskodawca szacuje, że przewidywana liczba pracowników, którzy będą zaangażowani do prowadzenia działalności to pięć osób w pierwszym roku, zaś docelowo osiem osób. Liczba pracowników może ulec zwiększeniu w zależności od rentowności działalności na rynku polskim. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi działalność w innych krajach członkowskich Unii Europejskiej, posiadając p. oraz b. licencję na urządzanie gier hazardowych przez sieć Internet. W związku z tym główna działalność Wnioskodawcy polega na prowadzeniu w pełni regulowanej strony internetowej, za pośrednictwem której Wnioskodawca świadczy usługi drogą elektroniczną w zakresie gier hazardowych na rzecz graczy zamieszkałych w P. oraz B.port zgodnie z odpowiednimi licencjami. Wnioskodawca należy do międzynarodowej Grupy powiązanych Spółek, stanowiącej jedną z największych sieci podmiotów prowadzących działalność o opisanym charakterze. W związku z powyższym, w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca korzysta (i również planuje korzystać w ramach prowadzenia działalności na terytorium Polski) z infrastruktury technicznej, usług informatycznych i znaków towarowych Grupy (za wynagrodzeniem), jak również z innych zasobów takich jak czynności marketingowe czy reklamowe, zapewnienie personelu, usługi księgowe, dzierżawa domeny prowadzone przez wyznaczony do tego podmiot w Grupie. Co jednak istotne, to Spółka będzie jedynym podmiotem Grupy wykonującą opisaną działalność - objętą Zezwoleniem - na terytorium Polski (przez sieć Internet), analogicznie jak to odbywa się na rynku pozostałych ww. krajów. To Wnioskodawca będzie ponosił pełną odpowiedzialność za opisane działania, żaden inny podmiot (nawet jeżeli Wnioskodawca będzie korzystał z ww. infrastruktury pozostałych podmiotów z Grupy) nie będzie prowadził przedmiotowej działalności na terytorium Polski (przez sieć Internet ani w żaden inny sposób). W ten sam sposób pozostałe podmioty z Grupy prowadzą przedmiotową działalność na całym świecie. Wszystkie ww. informacje były przedstawione również w ramach wniosku o uzyskanie Zezwolenia.

Mają na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca z tytułu urządzanie zakładów wzajemnych przez Internet - na podstawie uzyskanego zezwolenia - będzie podatnikiem podatku od gier, a fakt braku siedziby oraz brak rejestracji działalności gospodarczej na terytorium kraju oraz okoliczność korzystania z zasobów technicznych i personalnych innych podmiotów, w zakresie przewidzianym w art. 28 ust. 1 ustawy, jest bez znaczenia dla uzyskania tego statusu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie zapytania Zainteresowanego. Inne kwestie nieobjęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

W niniejszej interpretacji nie rozstrzygano, czy czynności, wykonanie których Wnioskodawca powierzył innym podmiotom, naruszają normę określoną w art. 28 ust. 1 ustawy.

Informuje się, że w zakresie pytania nr 1 zadanego we wniosku wydano odrębne rozstrzygniecie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.