Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-413/14/PC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-04
Teza: Czy wyliczona amortyzacja (koszt pośredni) zgodnie z obowiązującymi stawkami amortyzacyjnymi metodą liniową do czasu przyjęcia nowych pracowników lub wystawienia faktury jest kosztem uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: amortyzacja; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 4 marca 2014 r. (data wpływu do tut. Organu 4 kwietnia 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2014 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy usługi projektowe dla przemysłu nieprzerwanie od ponad 65 lat. Spółka we wrześniu 2013 r. zakupiła środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne: serwery, komputery, skanery oraz sieciowe licencje do wykonywania branżowych projektów. Od 1 stycznia 2014 r. zatrudniła nowych pracowników - projektantów (umowa o pracę), którzy korzystają wymiennie z ww. sprzętu i różnego dostępnego sieciowego oprogramowania w celu wykonania wielobranżowej dokumentacji projektowej. Każdy zakupiony (wartość powyżej 3.500,00 zł) środek trwały i wartość niematerialna i prawna (licencje sieciowe - oprogramowanie) zostały przyjęte do ewidencji środków trwałych na podstawie faktury VAT, protokołu zdawczo - odbiorczego i dokumentu OT po dostarczeniu ich do Spółki. Wszystkie faktury za dostarczone środki trwałe i WNiP zostały w całości zapłacone. Do czasu przyjęcia pracowników, informatyk Spółki konfigurował komputery i oprogramowanie w celu przygotowania ich do pracy projektowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wyliczona amortyzacja (koszt pośredni) zgodnie z obowiązującymi stawkami amortyzacyjnymi metodą liniową do czasu przyjęcia nowych pracowników lub wystawienia faktury jest kosztem uzyskania przychodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (serwery, komputery, skanery, sieciowe licencje) spełniają wszystkie przesłanki do zakwalifikowania ich, zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ są racjonalnie i gospodarczo uzasadnione i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów; ponadto faktycznie poniesione (zapłacone w całości) przez podatnika i nie znajdują się w katalogu wyłączeń wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie Wnioskodawca poinformował, że podpisał umowę na wykonanie dokumentacji projektowej w listopadzie 2013 roku wynikiem której w lutym 2014 roku została przekazana dokumentacja do Zleceniodawcy - 1 etap (kolejne w kwietniu 2014 r.), czyli istnieje związek przyczyno - skutkowy między wydatkiem a przychodem.

W opinii Wnioskodawcy amortyzacja wyliczona na podstawie ww. dokumentów jest kosztem uzyskania przychodów (wg dokumentów zakupu ww. elementów majątku podatnika /faktura zakupu oraz dokument OT/).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku między poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

Co do zasady wydatki na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są kosztem uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Wydatki te mogą natomiast być odniesione w koszty podatkowe przez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami podatkowymi. Art. 15 ust. 6 ww. ustawy stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

Stosownie do postanowień art. 16a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Natomiast w myśl art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
2.  spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
3.  prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
4.  autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
5.  licencje,
6.  prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.),
7.  wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how)

\-o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Zgodnie z powyższym przepisem wymienione w pkt 1-3 środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

*   zostały nabyte lub wytworzone (wyłącznie środki trwałe) we własnym zakresie,
*   stanowią własność lub współwłasność podatnika – amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania – ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
*   przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok – o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,
*   są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,
*   nie są ujęte w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka we wrześniu 2013 r. zakupiła środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne: serwery, komputery, skanery oraz sieciowe licencje do wykonywania branżowych projektów. Od 1 stycznia 2014 r. zatrudniła nowych pracowników - projektantów (umowa o pracę), którzy korzystają wymiennie z ww. sprzętu i różnego dostępnego sieciowego oprogramowania w celu wykonania wielobranżowej dokumentacji projektowej. Każdy zakupiony (wartość powyżej 3.500,00 zł) środek trwały i wartość niematerialna i prawna (licencje sieciowe - oprogramowanie) zostały przyjęte do ewidencji środków trwałych na podstawie faktury VAT, protokołu zdawczo - odbiorczego i dokumentu OT po dostarczeniu ich do Spółki. Wszystkie faktury za dostarczone środki trwałe i WNiP zostały w całości zapłacone. Do czasu przyjęcia pracowników, informatyk Spółki konfigurował komputery i oprogramowanie w celu przygotowania ich do pracy projektowej.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że zakupione środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w momencie wprowadzenia ich do ewidencji nie spełniały określonej w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych definicji środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, gdyż nie były kompletne i zdatne do używania, bowiem jak wskazał Wnioskodawca do 1 stycznia 2014 r. (tj. do dnia zatrudnienia pracowników/projektantów) komputery i oprogramowanie konfigurowane były w celu przygotowania ich do pracy projektowej, a więc przygotowywane były do pracy.

Podsumowując, Wnioskodawca nie mógł zaliczać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (opisanych w stanie faktycznym) do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1 w związku z art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za okres poprzedzający faktyczne ich wykorzystywanie w działalności gospodarczej.

Dopiero od dnia zatrudnienia przez Wnioskodawcę pracowników (projektantów), którzy będą wykorzystywać ww. środki trwałe i wartości niematerialne i prawne tj. po zakończeniu konfiguracji, Spółka będzie mogła wliczać do kosztów uzyskania przychodów naliczone odpisy amortyzacyjne od nich.

Stanowisko Wnioskodawcy należy uznać więc za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.