Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.12.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-06
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek powstały w związku z realizacją zadania inwestycyjnego oraz brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.
Słowa kluczowe: budowa-budowa drogi; gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub
    8 ustawy o VAT czynności, w ramach których wykorzystują / będą Państwo wykorzystywać
    majątek powstały w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „...” oraz braku prawa
    do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina A (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), tj.
    zadania w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach gminnych
    dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, Gmina realizuje zadanie
    inwestycyjne pn. „...” (dalej: „Inwestycja” lub „Projekt”), którego celem jest zwiększenie
    rozwoju gospodarczego Gminy, podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej, polepszenie
    warunków życia mieszkańców oraz dostępności do usług publicznych i miejsc pracy w
    ośrodkach lokalnych poprzez przebudowę odcinka drogi ul. (...) o łącznej długości ok. (...)
    mb.
    Gmina realizuje Projekt przy współudziale środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych
    – na realizację przedmiotowego zadania Gmina otrzymała dofinansowanie pochodzące ze
    środków Europejskiego Funduszu Rolnego przyznane w ramach Programu Rozwoju
    Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
    Zakres robót związanych z realizacją Projektu obejmuje w szczególności:
      - (...).
    Ponoszone w ramach Projektu wydatki są / będą dokumentowane wystawianymi na
    Gminę przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których Gmina jest / będzie
    oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Majątek wytworzony w ramach Inwestycji będzie ogólnodostępny i przeznaczony do
    użytku niekomercyjnego. Służyć on będzie nieodpłatnie mieszkańcom Gminy, jak i
    osobom odwiedzającym Gminę, zgodnie z celami, w których jest on realizowany – m.in.
    polepszenia warunków życia mieszkańców Gminy.
    W związku z powyższym, Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu
    wykorzystania realizowanej w ramach Projektu infrastruktury drogowej przez wskazane
    powyżej osoby. Gmina nie planuje również w przyszłości zmiany charakteru korzystania z
    ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu,
    dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.
    Pytania
      1) Czy w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach
        których Gmina będzie wykorzystywać majątek realizowany w ramach Projektu,
        stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8
        ustawy o VAT?
      2) Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
      1) W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których
        Gmina będzie wykorzystywać majątek realizowany w ramach Projektu, nie stanowią
        czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o
        VAT.
      2) Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
        należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1 i 2
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany
    przez Gminę wyłącznie na polepszenie warunków życia mieszkańców Gminy, w ocenie
    Gminy nie będzie on wykorzystywany w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych
    VAT.
    Gmina będzie wykorzystywać przedmiotową infrastrukturę drogową w ramach zadań
    własnych związanych ze sprawami gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji
    ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym). Jednocześnie,
    Gmina nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania realizowanej w
    ramach Projektu infrastruktury drogowej przez wskazane powyżej osoby. Tym samym nie
    będzie tutaj dochodzić do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług,
    a omawiana infrastruktura wykorzystywana będzie wyłącznie w ramach zadań własnych
    Gminy (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane przez podatnika VAT do wykonywania czynności opodatkowanych,
    czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które są ponoszone na realizację Projektu,
    a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8

    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizowany Projekt nie będzie związany z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie jest / nie będzie uprawniona do odliczenia
    podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowego projektu.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z
    dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.595.2022.1.MWJ, w której Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, iż: „(...) w przypadku udostępniania dróg
    publicznych ogółowi użytkowników, Gmina nie użytkuje ich do działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (...). W konsekwencji, powyższa czynność jest wyłączona z
    systemu podatku VAT i z tego względu stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT. W omawianych okolicznościach sprawy nie będzie występował więc
    związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do odliczenia podatku
    związanego z Państwa wydatkami. Będziecie Państwo bowiem ponosić wydatki związane z
    budową i przebudową drogi, które służą realizacji zadań publicznych. (...). Mając na
    uwadze wskazane wyżej okoliczności sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy
    stwierdzić, że nie będziecie mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    związku z budową i przebudową infrastruktury technicznej drogi gminnej (...)”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:
      - majątek będący przedmiotem Projektu nie będzie wykorzystywany przez Gminę do
        jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
      - Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku
        naliczonego od wydatków związanych z realizacją Projektu z uwagi na brak związku
        ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:

      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Należy zauważyć, że z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć
    stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie
    usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione
    łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci
    wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
      · istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i
        usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
      · wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość faktycznie
        przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi na rzecz
        odbiorcy,
      · istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
        lub usługi,
      · odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
        związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
      · istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.

    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten wyjaśnia, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 13 ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    W tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
    publicznych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 320 ze zm.), zgodnie z którym:
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Według art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Stosownie do unormowań zawartych w art. 7 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych
      kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z
      wyłączeniem dróg wewnętrznych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po
      zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    Na mocy art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) wojewódzkich - zarząd województwa;
      3) powiatowych - zarząd powiatu;
      4) gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Według art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie części drogi, urządzeń drogi,
      budowli ziemnych, drogowych obiektów inżynierskich, znaków drogowych, sygnałów
      drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, z wyjątkiem części pasa
      drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
    Jak stanowi art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:

      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych,
      robót utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać
      swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi,
      utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy.
      Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje
      zarządca.
    Przywołane powyżej regulacje prawne w sposób jednoznaczny wskazują, że budowa,
    przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg oraz zarządzanie nimi
    należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga.
    Działania zarządców dróg mieszczą się w zakresie czynności o charakterze
    publicznoprawnym i wynikają z wykonywania przez te jednostki władztwa
    publicznoprawnego.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT i
    realizują zadanie inwestycyjne pn. „...” (dalej: „Inwestycja” lub „Projekt”), którego celem jest
    zwiększenie rozwoju gospodarczego Gminy, podniesienie atrakcyjności inwestycyjnej,
    polepszenie warunków życia mieszkańców oraz dostępności do usług publicznych i miejsc
    pracy w ośrodkach lokalnych poprzez przebudowę odcinka drogi ul. (...) o łącznej długości
    ok. (...) mb. Ponoszone w ramach Projektu wydatki są / będą dokumentowane
    wystawianymi na Państwa przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których są
    / będą Państwo oznaczeni jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z
    podaniem Państwa NIPu. Majątek wytworzony w ramach Inwestycji będzie
    ogólnodostępny i przeznaczony do użytku niekomercyjnego. Służyć on będzie
    nieodpłatnie mieszkańcom Gminy, jak i osobom odwiedzającym Gminę, zgodnie z celami,
    w których jest on realizowany – m.in. polepszenia warunków życia mieszkańców Gminy. W
    związku z powyższym, nie będą Państwo osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu
    wykorzystania realizowanej w ramach Projektu infrastruktury drogowej przez wskazane
    powyżej osoby. Nie planują Państwo również w przyszłości zmiany charakteru korzystania
    z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy
    najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.
    Odnosząc się do kwestii ustalenia czy czynności, w ramach których wykorzystują / będą
    Państwo wykorzystywać majątek powstały w ramach Projektu, stanowią czynności
    podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy, należy przede
    wszystkim rozstrzygnąć, czy realizacja przez Państwa ww. inwestycji drogowej jest / będzie
    dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Jak już wskazano wcześniej, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika
    organów władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jak Państwo wskazali, wykonując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 2
    ustawy o samorządzie gminnym, tj. zadania w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb
    wspólnoty w sprawach gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu
    drogowego, realizują Państwo ww. zadanie inwestycyjne. Zrealizowana w ramach
    Inwestycji Infrastruktura drogowa jest ogólnodostępna i przeznaczona do użytku
    niekomercyjnego (tj. działalności innej niż gospodarcza). Ww. infrastruktura będzie służyć
    nieodpłatnie mieszkańcom Gminy, jak i osobom odwiedzającym Gminę. Nie będą Państwo
    osiągać jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania efektów realizowanej Inwestycji.
    Nie planują Państwo w przyszłości zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w
    tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej
    umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

    Mając na uwadze powyższe uregulowania, należy stwierdzić, że w przypadku
    udostępniania dróg publicznych ogółowi użytkowników, Gmina nie użytkuje ich do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i tym samym w powyższym
    zakresie nie działa jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W związku z
    powyższym ww. czynność jest wyłączona z systemu podatku VAT i z tego względu stanowi
    czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W konsekwencji, Państwa działania w związku z realizacją ww. zadania inwestycyjnego
    polegającego na przebudowie drogi nie stanowią / nie będą stanowiły ani dostawy
    towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, w związku
    z czym czynności zrealizowane w ramach zadania pn. „...” nie podlegają / nie będą
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy w zw. z art. 7 i art. 8 ustawy.
    A zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Odnosząc się do kwestii dotyczącej braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w
    związku z realizacją ww. zadania wskazać należy, że podstawowe zasady dotyczące
    odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego
    przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy jest
    uwarunkowane tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zasada ta wyłącza tym samym
    możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu. Oznacza to, że podstawowym warunkiem, który uprawnia do
    odliczenia podatku naliczonego, jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą
    generującą podatek należny.
    W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Jak wynika z okoliczności sprawy, nabycie
    towarów i usług w związku z realizacją Inwestycji nie ma / nie będzie miało związku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W
    konsekwencji nie jest / nie zostanie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka
    warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek z wykonanymi
    czynnościami opodatkowanymi, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.
    Tym samym nie mają / nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego
    VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „...”.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia,
      · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ
    jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez
    Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.