Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4514-80/15/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-09-09
Teza: Czy zysk wypracowany przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przed jej przekształceniem w spółkę komandytową (we Wnioskodawcę) pozostawiony do dyspozycji spółki komandytowej (Wnioskodawcy) mocą uchwały wspólników, przeznaczającej go na kapitał zapasowy , należy uznać za świadczenie, które powodować może powstanie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: kapitał-kapitał zapasowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; spółki-spółka kapitałowa; wspólnik-uchwała wspólników; zyski; zyski-zysk niepodzielony
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 3 lipca 2015 r. (data wpływu do Biura – 7 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeznaczenia wypracowanego zysku na kapitał zapasowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przeznaczenia wypracowanego zysku na kapitał zapasowy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa) jest podmiotem, który prowadzi działalność gospodarczą polegającą na uboju kurcząt rzeźnych – brojlerów i sprzedaży mięsa drobiowego. Wnioskodawca powstał wskutek przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. w trybie art. 551 w związku z art. 575 Kodeksu spółek handlowych, na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki przekształcanej z lipca 2014 r.

Sprawozdanie finansowe spółki sporządzone za okres od stycznia 2014 r. do sierpnia 2014 r. (tj. za okres przed przekształceniem) wykazało zysk. Mocą uchwały wspólników Wnioskodawcy, podjętej w lutym 2015 r., zysk ten nie został wspólnikom wypłacony lecz został przeznaczony, w części na pokrycie strat z lat ubiegłych, a w pozostałej części przekazany na kapitał zapasowy. Zysk ten wykorzystany zostanie na rozwój działalności Wnioskodawcy.

Od części zysku przeznaczonego na kapitał zapasowy Wnioskodawca uiścił podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5%, co w jego opinii jest nieprawidłowe, ponieważ czynność polegająca na przeznaczeniu całości czy też części zysku na kapitał zapasowy nie jest objęta katalogiem czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a co za tym idzie pozostawienie zysku u Wnioskodawcy poprzez alokowanie go do kapitału zapasowego nie podlega podatkowi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zysk wypracowany przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością przed jej przekształceniem w spółkę komandytową (we Wnioskodawcę) pozostawiony do dyspozycji spółki komandytowej (Wnioskodawcy) mocą uchwały wspólników, przeznaczającej go na kapitał zapasowy, należy uznać za świadczenie, które powodować może powstanie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, podwyższenie kapitału zapasowego Wnioskodawcy z części wypracowanego zysku, nie rodzi obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przez co nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają umowy spółki i jej zmiany, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W przypadku umowy spółki osobowej (a taką jest komandytowa) za zmianę umowy uważa się wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, a także pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Wnioskodawca podkreślił, iż ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności wymienione w przywołanej regulacji art. 1 ust. 1 ww. ustawy. W omawianej sprawie wypracowany przez spółkę zysk został w niej pozostawiony i przeznaczony przez wspólników na kapitał zapasowy. Warto zauważyć, iż podjęcie tego rodzaju uchwały nie powoduje zmiany umowy spółki, ponieważ nie dochodzi do zmiany wartości wniesionych wkładów przez wspólników (w tym również sumy komandytowej wpisanej do KRS). Wyklucza to tym samym zasadniczą część czynności objętych katalogiem ujętym w art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy.

Co więcej w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a)-e) ww. ustawy, podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki:

1.  przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego,
2.  przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższenia kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy,
3.  przy dopłatach – kwota dopłat,
4.  przy pożyczce udzielonej przez wspólnika – kwota lub wartość pożyczki,
5.  przy oddaniu spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania – roczna wartość nieodpłatnego używania, którą przyjmuje się w wysokości 4% wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego oddanego do nieodpłatnego używania.

W opinii Wnioskodawcy przekazanie części zysku spółki komandytowej na kapitał zapasowy nie zawiera się w żadnej z ww. podstaw opodatkowania.

Wnioskodawca zaznaczył, że zgodnie z art. 51 w związku z art. 103 Kodeksu spółek handlowych każdy z komplementariuszy spółki komandytowej ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się także do jego udziału w stratach. Z kolei na podstawie art. 123 § 1 Kodeksu spółek handlowych komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba, że umowa spółki stanowi inaczej. Zysk przypadający komandytariuszowi za dany rok obrotowy jest przeznaczony w pierwszej kolejności na uzupełnienie jego wkładu rzeczywiście wniesionego do wartości umówionego wkładu. W razie wątpliwości komandytariusz uczestniczy w stracie jedynie do wartości umówionego wkładu.

Z powyższego wynika, że dopóki wspólnik spółki komandytowej nie zgłosi żądania podziału i wypłaty zysku pozostaje on w dyspozycji spółki a nie wspólnika, tym samym – zdaniem Wnioskodawcy nie można mówić, że spółka korzystając z zysku otrzymuje od wspólnika wkłady zwiększające majątek spółki lub nieodpłatne świadczenie. Niepodzielny zysk nie jest również pożyczką udzieloną Wnioskodawcy przez wspólnika ani też dopłatą.

Reasumując, Wnioskodawca stwierdza, że podwyższenie kapitału zapasowego z części wypracowanego zysku, nie rodzi obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przez co nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 626) zawiera zamknięty katalog czynności objętych opodatkowaniem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności enumeratywnie wskazane w art. 1 ust. 1, zgodnie z którym podatkowi od czynności cywilnoprawnej podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy spółki uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.

Zgodnie z art. 1a pkt 1 cyt. ustawy określenie spółka osobowa oznacza spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną.

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Art. 4 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi, że obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki, przy zawarciu umowy – wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego.

Natomiast podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki, przy wniesieniu lub podwyższeniu wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego – wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b)).

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi od umowy spółki – 0,5%.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca powstał wskutek przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w trybie art. 551 w związku z art. 575 Kodeksu spółek handlowych na podstawie uchwały Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki przekształcanej z lipca 2014 r.

Sprawozdanie finansowe spółki sporządzone za okres od stycznia 2014 r. do sierpnia 2014 r. (tj. za okres przed przekształceniem) wykazało zysk. Mocą uchwały wspólników Wnioskodawcy, podjętej w lutym 2015 r., zysk ten nie został wspólnikom wypłacony lecz został przeznaczony, w części na pokrycie strat z lat ubiegłych, a w pozostałej części przekazany na kapitał zapasowy. Zysk ten wykorzystany zostanie na rozwój działalności Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 51 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeksu spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.) każdy ze wspólników ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Ponadto, wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego, przy czym jeżeli wskutek poniesionej przez spółkę straty udział kapitałowy wspólnika został uszczuplony, zysk przeznacza się w pierwszej kolejności na uzupełnienie udziału wspólnika (art. 52 § 1 i 2 ww. Kodeksu).

Samo zatwierdzenie sprawozdania finansowego wykazującego zysk nie oznacza powstania po stronie wspólników wierzytelności o wypłatę zysku. Dopóki wspólnik nie zgłosi żądania podziału i wypłaty zysku z końcem roku obrotowego, zysk ten pozostaje w dyspozycji spółki a nie wspólnika, tym samym nie można mówić, że spółka korzystając z zysku otrzymuje od wspólnika wkłady zwiększające majątek spółki lub nieodpłatne świadczenie. Z przyczyn oczywistych niepodzielony zysk nie jest również pożyczką udzieloną spółce przez wspólnika ani też dopłatą.

Mając na uwadze tak przedstawione zagadnienie stwierdzić należy, że samo przesunięcie na mocy uchwały wspólników wypracowanego zysku na kapitał zapasowy nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że wydana interpretacja podatkowa dotyczy wskazanej przez Wnioskodawcę czynności cywilnoprawnej polegającej jedynie na przeniesieniu (przeznaczeniu) części zysku na kapitał zapasowy. Przedmiotowa interpretacja podatkowa nie dotyczy skutków podatkowych w zakresie zysków niepodzielonych powstałych na moment przekształcania spółki kapitałowej w osobową.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.