Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.579.2020.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-12-11
Teza: Nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziałów w niezabudowanych działkach.
Słowa kluczowe: decyzja; grunty-podział gruntu; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 września 2020 r. (data wpływu drogą e-PUAP 22 września 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 listopada 2020 r. (data wpływu drogą elektroniczną e-PUAP 9 listopada 2020 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 2 listopada 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.579.2020.1.KK (doręczone Stronie w dniu 3 listopada 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziałów w niezabudowanych działkach - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, uzupełniony pismem z dnia 9 listopada 2020 r. (data wpływu drogą e-PUAP 9 listopada 2020 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 2 listopada 2020 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.579.2020.1.KK (doręczone w dniu 3 listopada 2020 r.), dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą udziałów w niezabudowanych działkach.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W roku 2008 Wnioskodawca zakupił wraz z siostrą niezabudowaną działkę (grunty rolne) o powierzchni 9230 m2 w udziałach wynoszących 50/50, w mieście (…) z zamiarem wybudowania domu. Niestety okazało się to niemożliwe. W latach 2019-2020 ww. działkę Wnioskodawca wraz z siostrą bezskutecznie usiłowali sprzedać (działka była zbyt duża). W międzyczasie nastąpiło nieodpłatne przekazanie Gminie (…) 435 m2 działki na drogę.

Z uwagi na brak chętnych Wnioskodawca zdecydował się wraz z siostrą na podział działki. Prace związane z podziałem działki zostały zlecone firmie geodezyjnej (…). Wstępny projekt zakłada podział na 8 nieuzbrojonych działek rolnych o wielkości około 1000 m2 oraz drogi o powierzchni 789 m2. Po podziale Wnioskodawca zamierza sprzedać nowo powstałe działki wraz z drogą. Obecnie Strona nie prowadzi działalności gospodarczej a uzyskuje przychód z umowy o pracę.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że otworzył działalność gospodarczą w okresie od 5 maja 2015 r. – 30 czerwca 2015 r. z następującymi kodami PKD: 43.34.Z (Malowanie i Szklenie), 43.31.Z, 43.32.Z, 43.33Z, 43.39.Z, 43.99.Z. oraz zarejestrował się jako płatnik VAT. W ramach niniejszej działalności Wnioskodawca nie wystawił żadnej faktury. Działalność została otwarta przez pomyłkę i nie miała związku z przedmiotową działką. Działka nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Wnioskodawców. Wnioskodawcy planowali wybudować dom w pobliżu morza, jednak z powodów osobistych zaniechali ten pomysł. Działka nie była przedmiotem dzierżawy lub podobnej czynności. Na chwilę obecną dla niniejszej działki nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o decyzję o warunkach zabudowy dla nowo powstających działek, jednakże w chwili obecnej nie uzyskał odpowiedzi. Planowany sposób zagospodarowania terenu opisany we wniosku to „Budynki jednorodzinne o powierzchni zabudowy do 200 m2 z dachem wielospadowym”.

W tym roku w czerwcu Wnioskodawca sprzedał działkę rolną o powierzchni 1514 m2 położoną w innej miejscowości i nie był z tego tytułu podatnikiem VAT. Wnioskodawca nie podejmował aktywnych działań marketingowych. W celu znalezienia nabywców zarówno całej działki jak i nowo powstałych działek Wnioskodawca wynajął Biuro Pośrednictwa Nieruchomości. Wnioskodawca nie uzbroił ani nie ogrodził działki. Wnioskodawca wystąpił natomiast z następującymi wnioskami o:

*   wydanie oświadczenia o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej oraz warunkach przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej (…) SA.

*   wydanie oświadczenia zapewniającego możliwość przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej do B. Sp. z o.o. w (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy działania związane z podziałem wyżej wspomnianej działki (np. podział gruntu, wydzielenie drogi, czy wystąpienie o warunku zabudowy) a następnie ich sprzedaż, spowodują powstanie obowiązku podatkowego VAT? W szczególności, czy powyższe działania zostaną uznane za działalność zorganizowaną, charakterystyczną dla obrotu nieruchomościami wykraczającą poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Czynności opisane powyżej nie wykraczają poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Podział działek został wymuszony brakiem zainteresowania dużą działką po bezskutecznych próbach sprzedaży całości. Ponadto sprzedaż działek nastąpi po okresie zdecydowanie dłuższym niż 5 lat od zakupu. Zdaniem Wnioskodawcy czynności nie powinny zostać opodatkowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”, państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1.  określone udziały w nieruchomości,
2.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
3.  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195 - 221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740).

Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego).

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca w roku 2008 zakupił wraz z siostrą niezabudowaną działkę (grunty rolne) w udziałach 50/50 z zamiarem wybudowania domu. W latach 2019-2020 ww. działkę Wnioskodawca wraz z siostrą bezskutecznie usiłowali sprzedać. Z uwagi na brak chętnych Wnioskodawca zdecydował się wraz z siostrą na podział działki. Prace związane z podziałem działki zostały zlecone firmie geodezyjnej. Wstępny projekt zakłada podział na 8 nieuzbrojonych działek rolnych o wielkości około 1000 m2 oraz drogi o powierzchni 789 m2. Po podziale Wnioskodawca zamierza sprzedać nowopowstałe działki wraz z drogą. Obecnie Strona nie prowadzi działalności gospodarczej - uzyskuje przychód z umowy o pracę. Wnioskodawca wskazał, że otworzył działalność gospodarczą w okresie od 5 maja 2015 r. – 30 czerwca 2015 r. oraz zarejestrował się jako płatnik VAT. W ramach niniejszej działalności Wnioskodawca nie wystawił żadnej faktury. Działka nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Wnioskodawców, nie była ona przedmiotem dzierżawy lub podobnej czynności. Na chwilę obecną dla niniejszej działki nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o decyzję o warunkach zabudowy dla nowo powstających działek, jednakże w chwili obecnej nie uzyskał odpowiedzi.

Wnioskodawca nie podejmował aktywnych działań marketingowych. W celu znalezienia nabywców zarówno całej działki jak i nowo powstałych działek Wnioskodawca wynajął Biuro Pośrednictwa Nieruchomości. Wnioskodawca nie uzbroił ani nie ogrodził działki. Wnioskodawca wystąpił natomiast z następującymi wnioskami o:

*   wydanie oświadczenia o zapewnieniu dostaw energii elektrycznej oraz warunkach przyłączenia obiektu do sieci elektroenergetycznej (…) SA.

*   wydanie oświadczenia zapewniającego możliwość przyłączenia do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej do B. Sp. z o.o. w (…).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w związku ze sprzedażą działek, których jest współwłaścicielem, stanie się On podatnikiem VAT.

Jak już wcześniej wskazano, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT podmiot dokonujący dostawy w związku z przedmiotową sprzedażą musi wystąpić jako podatnik podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca dokonał uatrakcyjnienia przedmiotowej nieruchomości poprzez jej podział na mniejsze działki wraz z wydzieloną drogą, wystąpił z wnioskami doprowadzenie mediów: wody i prądu do nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca sam występował z wnioskiem o wydanie decyzji o warunki zabudowy poszczególnych działek. Strona wynajęła także Biuro Pośrednictwa Nieruchomości w celu sprzedaży działek.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca podejmując ww. czynności, zaangażował środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W ocenie tut. Organu uznać należy, że podejmowane przez Wnioskodawcę działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż udziałów w przedmiotowych nieruchomościach w ramach zarządu Jego majątkiem prywatnym. Ponadto z treści wniosku nie wynika, aby Wnioskodawca wykorzystywał nabytą działkę do celów osobistych - prywatnych. Wręcz przeciwnie, Wnioskodawca dokonał szeregu czynności, których efektem jest przekształcenie posiadanej nieruchomości stanowiącej grunty orne w działki budowlane zaopatrzone w prąd, wodę, wystąpił o wydanie decyzji zabudowy dla poszczególnych działek oraz wynajął profesjonalne biuro sprzedaży nieruchomości w celu ich szybszej sprzedaży.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Zainteresowanego udziałów w ww. działkach będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będą składniki majątku osobistego Wnioskodawcy, a sprzedaż udziałów w przedmiotowych działkach będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym. W konsekwencji sprzedaż udziałów w działkach będzie dostawą towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości dla współwłaściciela nieruchomości (siostry).

Jednocześnie, w związku z tym, że niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawione zdarzenie przyszłe wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.