Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4014.21.2017.1.LS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-26
Teza: Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zawarciem i realizacją Cash Management Agreement?
Słowa kluczowe: cash pooling; spółki; umowa; usługi
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 7 kwietnia 2017 r. (data wpływu 11 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie cash-poolingu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie cash-poolingu.

We wniosku przedstawiono następujący zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy L. (dalej: Grupa), która specjalizuje się w opracowywaniu, wytwarzaniu, wprowadzaniu na rynek i dystrybucji produktów, oraz uproszczaniu rozwiązań systemowych dla budownictwa. Spółka posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jedna ze spółek z Grupy z siedzibą w Szwecji, zarejestrowana jako podatnik VAT w Szwecji, niebędąca podatnikiem VAT czynnym w Polsce oraz nieposiadająca stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: Lider) zawarła z Bankiem z siedzibą w Szwecji (dalej: Bank), niebędącym podatnikiem VAT czynnym w Polsce oraz nieposiadającym stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, umowę w zakresie zarządzania środkami pieniężnymi, tzw. Nordic cash pooling agreement (dalej: System lub Cash Pooling). Spółka będzie miała możliwość przystąpienia do Systemu poprzez zawarcie z Liderem oraz innymi spółkami z Grupy korzystającymi z Systemu (dalej: Uczestnicy) umowy o wzajemnych obowiązkach w ramach Cash Poolingu (dalej: Cash Management Agreement).

System jest produktem Banku oferowanym w Szwecji, umożliwiającym koncentrację płynności w ramach Grupy. Obok Cash Poolingu dla rachunków prowadzonych w polskich złotych, możliwe jest wprowadzenie oddzielnych Systemów obejmujących konta walutowe, np. EUR, USD lub potencjalnie konto dla innej waluty obcej.

Postanowienia Cash Management Agreement przewidują, iż:

*   Rachunki Uczestników będą zorganizowane w ramach struktury konsolidacyjnej, która obejmuje jeden rachunek prowadzony w Szwecji służący koncentracji płynności Uczestników (dalej: Rachunek Konsolidacyjny) i połączone z nim rachunki bankowe prowadzone w Szwecji dla poszczególnych Uczestników umożliwiające dysponowanie środkami (dalej: Rachunki Transakcyjne).
*   Prawnym właścicielem Rachunków Transakcyjnych, jak i środków zdeponowanych na tym rachunku będzie Lider, natomiast dla celów Systemu będą one dedykowane poszczególnym Uczestnikom.
*   Zasilenie Rachunku Transakcyjnego następuje poprzez rzeczywisty przelew lub automatyczny przelew środków z rachunku Spółki (dalej: Rachunek Źródłowy) prowadzonego w Polsce, przy czym kierunek przepływu będzie zależny od salda danego Rachunku Źródłowego. W sytuacji, gdy na Rachunku Źródłowym znajduje się nadwyżka środków - jest ona automatycznie przelewana na Rachunek Transakcyjny, przy czym ilość i częstotliwość przelanych środków zależeć będzie od określonych wcześniej limitów. W przypadku salda ujemnego na rachunku źródłowym lub w przypadku, gdy saldo na Rachunku Źródłowym jest niższe niż saldo docelowe, deficyt zostanie uzupełniony przez środki z Rachunku Transakcyjnego.
*   Wszystkie transakcje na Rachunkach Transakcyjnych są odwzorowane na Rachunku Konsolidacyjnym w czasie rzeczywistym.
*   Wszelkie transakcje przeprowadzane za pośrednictwem Rachunku Konsolidacyjnego muszą być przeprowadzone za pomocą Rachunków Transakcyjnych. Przeprowadzanie transakcji bezpośrednio na Rachunku Konsolidacyjnym jest zabronione.
*   W przypadku otrzymania środków za pośrednictwem Rachunku Transakcyjnego, ich równowartość jest jednocześnie księgowana na Rachunku Konsolidacyjnym. Taki sposób gromadzenia i księgowania środków oznacza, że posiadaczowi Rachunku Transakcyjnego przysługuje roszczenie wobec Lidera, odpowiadające otrzymanym i zaksięgowanym w ten sposób środkom, przy czym nie przysługuje mu roszczenie wobec Banku.
*   W przypadku wypłaty środków za pośrednictwem Rachunku Transakcyjnego, Rachunek Konsolidacyjny jest jednocześnie obciążany taką samą kwotą, Taki sposób wypłacania środków oznacza, że Liderowi przysługuje roszczenie wobec Uczestnika - posiadacza Rachunku Transakcyjnego, odpowiadające kwocie wypłaconych środków. Wypłata środków za pośrednictwem Rachunków Transakcyjnych jest dozwolona do wysokości salda na Rachunku Konsolidacyjnym.
*   Bank dokonuje księgowań wpłat i wypłat środków na Rachunku Konsolidacyjnym na mocy nieodwołalnego i bezwarunkowego upoważnienia otrzymanego od Lidera.
*   Środki nie są nigdy przechowywane na Rachunku Transakcyjnym. Wewnętrzne saldo Rachunków Transakcyjnych ma wyłącznie charakter informacyjny. Saldo na Rachunku Konsolidacyjnym uznaje się za obowiązujące saldo wszystkich rachunków.
*   Spółka oraz Lider będą zobowiązani do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Banku z tytułu czynności podejmowanych przez niego w ramach umowy Cash Poolingu.

Postanowienia Cash Management Agreement wskazują iż Wnioskodawca, jak i pozostali Uczestnicy nie wiedzą, czy i w jakiej wysokości saldo z Rachunku Konsolidacyjnego wyrówna saldo ujemne innego Uczestnika na jego Rachunku Transakcyjnym. Decyzję o tym czy i w jakiej wysokości ujemne saldo na Rachunku Transakcyjnym zostanie pokryte, zostanie powierzona Bankowi. Z uwagi na otrzymane pełnomocnictwo, Bank nie potrzebuje dodatkowej zgody do przeksięgowania salda dodatniego z Rachunku Konsolidacyjnego na Rachunek Transakcyjny z saldem ujemnym. Żaden Uczestnik nie będzie ani zobowiązany, ani uprawniony do przeniesienia określonej ilości środków pieniężnych na innego Uczestnika. Co więcej, salda pozostałych Uczestników systemu nie będą znane Wnioskodawcy.

Lider będzie odpowiedzialny za reprezentowanie Grupy przed Bankiem, jak również za podejmowanie wewnętrznych decyzji, np. w zakresie zasad kalkulacji odsetek, poziomu oprocentowania niedoborów oraz nadwyżek finansowych Uczestników, podpisywania umów lub porozumień z Bankiem w związku z Systemem oraz realizacji innych czynności niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania Cash Poolingu.

W ramach Cash Poolingu Bank będzie odpowiedzialny za świadczenie usług niezbędnych do funkcjonowania Systemu. W szczególności, Bank będzie wykonywał czynności związane z zarządzaniem poszczególnymi transakcjami, tj. przelewami, księgowaniem poszczególnych wpłat na rachunkach bankowych, kalkulacją odsetek. Ponadto, Bank zobowiąże się również do przesyłania informacji na temat transakcji na Rachunkach Transakcyjnych do Uczestników i Lidera. Do powyższych czynności Bank zostanie umocowany przez Lidera, jak i pozostałych Uczestników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zawarciem i realizacją Cash Management Agreement?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zdaniem Spółki, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zawarciem i realizacją Cash Management Agreement.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC, podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania PCC oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o PCC).

Art. 1 ust. 1 ustawy o PCC wprowadza zamknięty katalog czynności opodatkowanych PCC. Oznacza to, że czynność, która nie została wprost wskazana w powyższym katalogu nie może podlegać opodatkowaniu PCC.

W przedmiotowej sprawie Spółka zawarła z Liderem oraz pozostałymi Uczestnikami umowę o kompleksowe zarządzanie płynnością finansową stosowaną w Grupie za pośrednictwem instytucji wyspecjalizowanej w usługach finansowych. Cash Management Agreement ma charakter umowy nienazwanej.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że umowa oparta o zarządzanie płynnością finansową nie została wskazana w katalogu z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC. Nie można jej także uznać za spełniającą kryteria którejkolwiek z umów wskazanych w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy nie będzie ona podlegać opodatkowaniu PCC.

W ocenie Wnioskodawcy brak jest w szczególności przesłanek do zakwalifikowania Cash Management Agreement jako umowy pożyczki.

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Ekonomiczny sens transakcji pożyczki sprowadza się do czasowego korzystania z określonego przedmiotu, przy czym od ustaleń stron zależy czas trwania umowy.

Co do cywilnoprawnej charakterystyki zobowiązania, to umowa pożyczki jest umową konsensualną, a zatem dochodzi do skutku przez samo porozumienie stron. Natomiast, samo wydanie przedmiotu pożyczki, w tym przeniesienie jego własności na pożyczkobiorcę, stanowi wykonanie zobowiązania z umowy.

Umowa pożyczki jest umową dwustronnie zobowiązującą. Pożyczkodawca zobowiązuje się do przeniesienia własności przedmiotu pożyczki. Jest zatem umową zobowiązującą do przeniesienia własności w zamian za zobowiązanie pożyczkobiorcy do przeniesienia zwrotnego własności takiego samego przedmiotu na pożyczkodawcę. Umowa pożyczki nie jest umową wzajemną. Zwrot przedmiotu pożyczki nie stanowi ekwiwalentu świadczenia pożyczkodawcy. Podobnie jak należność z tytułu wynagrodzenia dla pożyczkodawcy (odsetek) nie stanowi ekwiwalentu za udostępnienie przedmiotu pożyczki.

O ile zatem ekonomicznym celem pożyczki jest udostępnienie kapitału pożyczkobiorcy na ściśle określony czas i w ściśle określonej wysokości, o tyle ekonomiczny sens umowy o zarządzanie płynnością finansową sprowadza się do optymalizacji polityki finansowej grupy kapitałowej poprzez minimalizację kosztów finansowania działalności podmiotów wchodzących w jej skład. Cash pooling polega bowiem na koncentracji środków z rachunków poszczególnych podmiotów na skonsolidowanym rachunku wspólnym i zarządzaniu uzyskaną kwotą z wykorzystaniem efektu skali. Przejściowe salda ujemne wykazywane na poszczególnych rachunkach są kompensowane z saldami dodatnimi innych podmiotów, co pozwala na zmniejszenie bazy odsetkowej, a w konsekwencji uzyskanie oszczędności dla całej grupy.

Z tego względu, ekonomiczny sens transakcji w ramach Cash Poolingu oraz umowy pożyczki ma odmienny charakter.

Należy również wskazać, że konstrukcja Cash Management Agreement nie spełnia podstawowych przesłanek do uznania jej za umowę pożyczki. Uczestnik, który zasili Rachunek Konsolidacyjny nadwyżką swoich środków (wykazując jednocześnie saldo dodatnie na wewnętrznym Rachunku Transakcyjnym) nie zobowiązuje się bowiem do przekazania określonej kwoty pieniędzy na rzecz innego Uczestnika z niedoborem środków, który podejmie środki z Rachunku Konsolidacyjnego (wykazując saldo ujemne na Rachunku Transakcyjnym).

W ramach Cash Poolingu - w przeciwieństwie do umowy pożyczki - nie dochodzi do przejścia własności środków pieniężnych od Uczestnika z nadwyżką środków na rzecz uczestnika z ich niedoborem.

Co więcej, Uczestnicy Systemu nie posiadają informacji o stanie sald na Rachunkach Transakcyjnych pozostałych Uczestników. Uczestnik dysponujący saldem dodatnim nie jest zatem w stanie stwierdzić w jaki sposób zostanie wykorzystana jego nadwyżka środków pieniężnych i w jakiej wysokości.

Z drugiej strony, nie można zidentyfikować, który z Uczestników z saldem ujemnym wykorzysta nadwyżkę środków pieniężnych z Rachunku Konsolidacyjnego.

Z tego względu, na gruncie Systemu nie występuje konkretyzacja obu stron transakcji - co jest niezbędne w przypadku umowy pożyczki.

Uczestnicy Systemu, którzy na koniec dnia roboczego wykażą saldo ujemne nie mają możliwości swobodnego dysponowania środkami zgromadzonymi na Rachunku Konsolidacyjnym. Decyzję o wyrównaniu salda ujemnego na Rachunku Transakcyjnym podejmuje Bank według swobodnego uznania. Uzyskanie zgody przez Bank nie jest także konieczne od Uczestnika z dodatnim saldem na wykorzystanie jego środków zasilających Rachunek Konsolidacyjny celem sfinansowania salda ujemnego innego Uczestnika.

Z powyższego względu, nie można stwierdzić, iż w ramach Systemu dochodzi do zobowiązania się Uczestnika z nadwyżką środków pieniężnych do przeniesienia ich własności na rzecz Uczestnika z saldem ujemnym. Biorąc powyższe pod uwagę, nie jest możliwe wskazanie w ramach Systemu stron umowy pożyczki, tzn. odpowiednio pożyczkodawcę i pożyczkobiorcę.

W konsekwencji, zarówno zawarcie jak i realizacja Cash Management Agreement nie będzie podlegać ustawie o PCC.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Ministra Finansów, m.in.:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 grudnia 2016 r. (nr 1462-IPPB2.4514.516.2016.1.KW),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 października 2016 r. (nr 1462-IPPB2.4514 468.2016.1.JG1),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 września 2016 r. (nr IPPB2/4514-401/16-4/JG1),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 września 2016 r. (nr 2461-IBPB-2-1.4514.631.2016.1.BB),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 lipca 2016 r. (nr IPPB2/4514-381/16-2/LS),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 lipca 2016 r. (nr IPPB2/4514-321/16-6/JG1),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 czerwca 2016 r. (nr IPPB2/4514-309/16-2/LS),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17 czerwca 2016 r. (nr IPPB2/4514-293/16-2/JG1),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 maja 2016 r. (nr IPPB2/4514-221/16-2/JG1),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 25 marca 2016 r. (nr IPPB2/4514-41/16-2/LS).

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy zarówno zawarcie jak i realizacja Cash Management Agreement nie będzie skutkować po stronie Spółki powstaniem obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenie przyszłe jest prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 223, z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona)
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona)
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Należy stwierdzić, że umowa cash pooling pozostaje umową nienazwaną. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459) – w księdze trzeciej zobowiązania – nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy.

Umowa cash poolingu jest najbardziej zbliżona swoją konstrukcją do umowy pożyczki wymienionej w katalogu czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu, określonym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednakże nie stanowi ona umowy pożyczki, bowiem w myśl art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny, dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przedstawiona we wniosku konstrukcja cash poolingu, jako sposobu zarządzania płynnością finansową uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje istotnych jej znamion. Cash pooling polega na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków podmiotów należących do danej grupy nadwyżkami innych podmiotów należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków.

W przypadku cash poolingu mamy do czynienia z trzema przynajmniej podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz podmiotem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.

Z tytułu uczestnictwa w tych transakcjach dla wszystkich podmiotów powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik cash poolingu posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tak samo uczestnik, który posiada niedobory nie wie, środkami którego podmiotu zostaną one zniwelowane. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, jest – co do zasady – rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników cash poolingu lub też rachunek któregoś z uczestników, który posiada saldo dodatnie.

Przedstawiona we wniosku konstrukcja cash poolingu, jako sposobu gospodarowania wolnymi środkami finansowymi uczestników (sposobu zarządzania płynnością finansową) niewątpliwie zawiera w sobie pewne elementy kredytowania jednych podmiotów przez drugie. Nie sposób jednak uznać, że wyczerpuje ona wszystkie elementy przedmiotowo istotne dla umowy pożyczki.

Czynności tego typu nie można wobec tego uznać jako umowy pożyczki.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że skoro zawarcie umowy cash poolingu nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych a czynności tego typu nie można zakwalifikować, np. jako umowy pożyczki czy też innej czynności tym katalogiem objętej, to tym samym – z powyższych przyczyn – czynności dokonywane w ramach umowy cash poolingu dotyczące zarządzania wspólną płynnością finansową nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych; nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności ściśle wymienionych jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym transakcje dokonywane w ramach planowanej Umowy Cash-pooling nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W odniesieniu natomiast do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie będą wiążące dla organu wydającego interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.