Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.695.2025.2.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-23
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pozostałej do spłaty kwoty
kredytu, w związku z podpisaniem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
hipoteka
kredyt-kredyt hipoteczny
lokal-lokal mieszkalny
małżonek
rodzice
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
współwłasność
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 2 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 28 sierpnia 2025 r. (wpływ 2 września 2025 r.)
    oraz z 8 września 2025 r. (wpływ 11 września 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni X oraz Y (który wystąpił odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji co
    do tożsamego stanu faktycznego i prawnego) są małżeństwem pozostającym w ustroju
    majątkowym wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Dnia (...) kwietnia 2008 r. (już jako małżonkowie) zawarli umowę o kredyt hipoteczny nr
    (...). Kredyt ten jest kredytem indeksowanym do waluty CHE. Kwota Kredytu wynosi (...)
    PLN i taka też kwota trafiła na konto bankowe pp. (...) tytułem wypłaty jego kapitału.
    Przedmiotem kredytowania jest nieruchomość lokalowa o powierzchni (...) m2 położona
    przy ul. (...) (dalej jako „Nieruchomość”). Nieruchomość położona jest w wolnostojącym
    budynku mieszkalnym, w którym wyodrębniono dwa lokale zaewidencjonowane pod
    adresem: (...).
    Zabezpieczeniem Kredytu jest hipoteka na nieruchomości lokalowej (...m2) położonej w
    tym budynku mieszkalnym, tyle że w lokalu nr 1 (...), a przedmiotem Kredytu jest lokal nr 2.
    Cały budynek stanowił niegdyś własność rodziców męża Wnioskodawczyni, tj. (...). W roku
    2000 (...) w ramach darowizny przekazali budynek mieszkalny przy ul. (...) na rzecz swoich
    dzieci, dzieląc go odpowiednio na dwa lokale. Ten oznaczony nr 1 przypadł Y, a lokal
    oznaczony numerem 2 jego siostrze. Kredyt został wykorzystany przez Wnioskodawczynię
    i jej męża na nabycie lokalu nr 2 od (...). Co ważne, już w 2000 roku na rzecz (...)
    ustanowiona została służebność osobista polegająca na prawie zamieszkiwania w lokalu
    nr 2 wg potrzeb uprawnionych (por....). Kredytobiorcy w chwili zaciągnięcia Kredytu
    zajmowali już zatem w celach mieszkalnych lokal nr 1, w którym to mieszkają po dziś dzień.
    Z kolei lokal nr 2 w chwili zaciągnięcia Kredytu zamieszkiwany był przez rodziców. W
    każdym z lokali prowadzone były dwa odrębne gospodarstwa domowe. Ostatecznie
    kredytowana nieruchomość (lokal nr 2) została zakupiona przez Wnioskodawczynię i jej
    męża celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych: 1/ własnych, z istniejącym w czasie
    zaciągnięcia Kredytu zamiarem scalenia dwóch lokali w jeden większy dom, 2/ rodziców
    męża Wnioskodawczyni, którzy w ramach aktu notarialnego, którzy mieli zagwarantowaną
    możliwość dożywotniego zamieszkiwania w kredytowanej Nieruchomości, na podstawie
    ustanowionej w 2000 roku służebności osobistej.
    Kredytobiorcy przewidywali dokonać powiększenia własnej przestrzeni życiowej, dopiero
    po śmierci rodziców męża Wnioskodawczym, to jest po wygaśnięciu istniejącej
    służebności. Kupując lokal nr 2 mieli świadomość i wolę tzw. dochowania rodziców (i
    odpowiednio teściów). To znaczy, że zakupili ten lokal po to, żeby zabezpieczyć rodziców
    oraz kolejno, po ich śmierci swoje własne potrzeby mieszkaniowe. Mama męża
    Wnioskodawczyni zmarła w 2010 roku, a kolejno Nieruchomość zamieszkiwana była
    jedynie przez tatę męża Wnioskodawczyni, który zmarł w roku 2011. Po jego śmierci,
    Kredytobiorcy po zrealizowaniu celu mieszkaniowego na rzecz rodziców (odpowiednio:
    teściów), zrewidowali swoje plany mieszkaniowe i stwierdzili, że nie będą potrzebowali
    powiększać swojej przestrzeni życiowej. Zdecydowali o tym, że Nieruchomość będzie
    wynajmowana, co miało miejsce mniej więcej od roku 2015, i trwa do teraz.

    Wnioskodawczyni z mężem nie mieszkają i nie mieszkali w Nieruchomości.
    Wnioskodawczyni z mężem mieszkają w nieruchomości lokalowej sąsiedniej, w tym
    samym budynku mieszkalnym, tj. lokalu nr 1 przy ul. (...). Mieszkali tam też w dacie
    zawierania Kredytu i mieszkają do dzisiaj.
    Nieruchomość stanowi wyłączną własność Wnioskodawczyni i jej męża (w ramach
    ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej). Mąż Wnioskodawczyni, tj. w latach 2012-
    2014 posiadał w budynku przy ul. (...) zarejestrowaną działalność gospodarczą, jednak
    faktycznie nie była ona tam wykonywana. Był to jedynie adres rejestrowy. W ramach
    działalności nie rozliczał żadnych kosztów związanych z korzystaniem z dwóch lokali i nie
    były ujmowane w ramach kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, w
    tym w szczególności odsetki od Kredytu.
    Aktualnie przed Sądem Okręgowym (...) toczy się postępowanie sądowe z powództwa
    Wnioskodawczyni i jej męża przeciwko Bankowi w przedmiocie ustalenia nieistnienia
    stosunku prawnego wynikającego z Kredytu (sygn. akt: ...). W maju 2025 r. strony sporu
    sądowego podjęły pertraktacje celem zawarcia ugody, która obejmować ma z założenia
    całkowite rozliczenia stron. Ugoda zakłada m.in. przewalutowanie Kredytu z CHF na PLN z
    jednoczesnym umorzeniem całkowitego pozostałego salda kredytu (kwota do umorzenia:
    ... PLN).
    Zgodnie z przeliczeniem Banku, dokonanym na dzień (...) maja 2025 r. saldo kredytu
    wynosi (...) CHF co po przewalutowaniu po kursie CHF (...) (kurs określony przez Bank) daje
    kwotę (...) PLN - jest to kwota umorzenia. Kwota ta może ulec zmianie w chwili podpisania
    ugody, a to z uwagi na wahania kursu CHF.
    Zmianie nie ulegnie jednak sposób (mechanizm) ustalenia tej wartości. Umorzenie to
    będzie w istocie zwolnieniem Wnioskodawców przez Bank z długu. Ugoda w § 3 ust. 3
    stanowi, że takie umorzenie może spowodować powstanie przychodu po stronie
    kredytobiorców, ale jeżeli spełnią oni przesłanki wynikające z Rozporządzenia Ministra
    Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (co
    ma potwierdzić uzupełnienie Załącznika nr 2 do ugody), to Bank nie sporządzi informacji
    PIT-11.
    Ponadto wskazała Pani, że odpowiedzialność za dług z tytułu umowy kredytu ma
    charakter solidarny z drugim kredytobiorcą (Pani mężem).
    Bank umorzy część kredytu wszystkim kredytobiorcom w tej samej wysokości (z uwagi na
    odpowiedzialność solidarną).
    Bank, z którym zawarto umowę kredytową jest podmiotem, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów. Jest to Bank (...).
    Cel kredytu został określony w umowie następująco: „Zakup gotowego mieszkania na
    rynku wtórnym; Kwota (...) PLN”.
    Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu innego kredytu mieszkaniowego, niż ten wskazany we wniosku.
    Budynek, o którym mowa we wniosku, jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w
    rozumieniu ustawy prawo budowlane.
    Każdy z lokali posiada odrębną księgę wieczystą: (...), a ponadto księga wieczysta założona
    jest dla nieruchomości jako części wspólnych (...).
    Lokale fizycznie nie stanowią jednego mieszkania; budynek posiada jedno wejście główne,
    a następnie przez klatkę schodową wiedzie odrębne wejście do każdego z lokali; lokale te
    znajdują się jeden nad drugim w ramach jednej bryły budynku; oba lokale (cały budynek)
    położone są na jednej działce ewidencyjnej.

    (...) adres budynku widnieje jako ul. (...) i takim adresem się wszędzie Pani posługuje; w
    księdze wieczystej oznaczenie adresów lokali występuje jako ul. (...). W ewidencji gruntów
    nieruchomość została opisana jako działka pow. (...) ha zabudowana budynkami
    niestanowiącymi odrębnego od gruntu przedmiotu własności; rodzaj wg KŚT: budynki
    mieszkalne, kondygnacje nadziemne: 3, kondygnacje podziemne: 1; powierzchnia
    użytkowa lokali odrębnych: (...) m2; wskazano, że budynek znajduje się pod adresem: ul.
    (...).

## Pytanie

Czy w okolicznościach niniejszej sprawy, zaciągnięcie kredytu indeksowanego do waluty
    CHF na zakup Nieruchomości lokalowej, stanowi jedną inwestycję mieszkaniową, której
    celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych więcej niż jednego gospodarstwa
    domowego, o której mowa w § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2) Rozporządzenia
    Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe (t. jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 102) oraz w związku z tym - czy (pod warunkiem
    spełnienia pozostałych warunków, które zgodnie z założeniem niniejszego wniosku zostały
    spełnione) w stosunku do podatników (...) znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od umorzonej części Kredytu na podstawie podpisanej ugody z
    bankiem, w myśl przepisów Rozporządzenia?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, opisany stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że Kredyt
    zaciągnięty został na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Przeznaczenie kwoty
    kredytu na zakup Nieruchomości lokalowej, w której pierwotnie (od chwili zaciągnięcia
    kredytu, aż do swojej śmierci) mieszkali rodzice męża Wnioskodawczyni, a która to
    Nieruchomość wyodrębniona jest w ramach jednego wspólnie zamieszkanego budynku
    mieszkalnego (dwulokalowego) stanowi jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w
    § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2) Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej jako
    „Rozporządzenie”).
    Kwestią kluczową w ramach niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie zagadnienia,
    czy fakt zaciągnięcia kredytu na Nieruchomość lokalową, w której ostatecznie
    Kredytobiorcy w ogóle nie mieszkali, choć w chwili nabycia mieli zamiar w niej mieszkać,
    ale jednocześnie służyła ona zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziców jednego z
    Kredytobiorców (odpowiednio teściów dla drugiego; co również było jednym z celów
    Kredytu, jak wynika z treści wpisu w dziale KW, który istniał w chwili nabycia
    nieruchomości) powoduje, że niespełniony jest cel kredytu mieszkaniowego, jakim jest
    realizacja jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w Rozporządzeniu (§ 1 ust. 5 pkt
    2).
    Zasadniczo, w celu skorzystania z dobrodziejstwa Rozporządzenia musi zostać spełniona
    przesłanka zaciągnięcia Kredytu na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Mogłoby się
    wydawać, że przesłanka ta dotyczy tylko i wyłącznie stricte kredytobiorców. Jednakże
    zgodnie z § 1 ust. 5 Rozporządzenia jedna inwestycja mieszkaniowa może dotyczyć
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych zarówno jednego, jak i więcej niż jednego
    gospodarstwa domowego (tutaj pod określonymi warunkami). Wnioskodawczyni stoi na
    stanowisku, że w przypadku zawarcia ugody z bankiem, w jej przypadku zastosowanie
    będzie mieć, właśnie ten drugi cel - czyli zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

    Wnioskodawczyni (zamieszkująca lokal nr 1) faktycznie tworzyła wraz z mężem odrębne
    gospodarstwo domowe, od tego tworzonego przez rodziców (zamieszkujących lokal nr 2).
    Pomimo, to w ich ocenie spełniona jest przesłanka jednego gospodarstwa domowego w
    rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2) Rozporządzenia.
    Przesłankami pozwalającymi zakwalifikować daną inwestycję mieszkaniową, jako jedną
    inwestycję mieszkaniową w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1) lit. a w zw. z § 1 ust. 5 pkt 2)
    Rozporządzenia, są:
    1) istnienie więcej niż jednego gospodarstwa domowego;
    2) wspólne zajmowanie jednego budynku mieszkalnego;
    3) w ramach wspólnego zajmowania jednego budynku mieszkalnego, nie mniej niż jedna
    osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
    podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn. Przesłanka nr 1) jest bezsprzecznie spełniona.
    Przesłanka nr 2) budzi jednak wątpliwości interpretacyjne. Wątpliwości Wnioskodawczyni
    nasuwa pojęcie „budynku mieszkalnego” na gruncie Rozporządzenia. Wykładnia
    systemowa odsyła do rozumienia tego pojęcia zbieżnego z tym, które zostało wskazane na
    gruncie ustawy Prawo budowlane. I tak, zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane,
    przez budynek mieszkalny jednorodzinny rozumie się budynek wolno stojący albo
    budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb
    mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się
    wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych (...).
    Wydaje się, że z taką sytuacją mamy do czynienia w ramach omawiania niniejszego
    problemu. Budynek mieszkalny przy ul. (...) składa się tylko i wyłącznie z dwóch
    wydzielonych lokali mieszkalnych i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Dlatego
    też, w ocenie Wnioskodawczyni, jeżeli rozumienie pojęcia „budynek mieszkalny” na
    gruncie Rozporządzenia jest tożsame z pojęciem „budynek mieszkalny jednorodzinny” na
    gruncie ustawy Prawo budowlane - można będzie stwierdzić ze spełniona została
    przesłanka nr 2).
    Przesłanka nr 3) w ocenie Wnioskodawczyni, także została spełniona, ponieważ
    kredytowaną Nieruchomość lokalową zajmowali rodzice męża Wnioskodawczyni, będący
    wstępnymi (...). Stąd osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust.
    3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, o których mowa
    w przepisie są odpowiednio: w ramach gospodarstwa domowego tworzonego przez
    Wnioskodawczynię z mężem, a w ramach gospodarstwa domowego tworzonego
    uprzednio przez rodziców . Oznacza to, że przesłanka ta jest spełniona zarówno w
    odniesieniu do Y jak i X.
    Pomocnicza w prawidłowym rozumieniu tej regulacji może okazać się teza wyrażona w
    wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2024 r.,
    sygn. akt I SA/Wr 433/24), w którym stwierdzono, że inwestycję mieszkaniową należy
    rozumieć szeroko, jako obejmującą wszelkie działania służące zapewnieniu lokum, tak
    kredytobiorcy, jak i jego rodziców, o ile zamieszkują razem w ramach jednego budynku
    mieszkalnego.
    Ubocznie tylko należy wskazać, że pozostałe przesłanki determinujące możliwość
    zastosowania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego względem Wnioskodawczyni, w związku z zamiarem zawarcia ugody z
    bankiem, zostały przez Wnioskodawczynię spełnione, tj.:
    1. przysporzenie nastąpiło w okresie podanym w § 4 Rozporządzenie, w którym
    zaniechanie poboru podatku ma mieć miejsce;
    2. zaciągnięty kredyt jest indeksowany do waluty szwajcarskiej CHF;
    3. Kredyt został zabezpieczony hipotecznie;

    4. Kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    5. Wnioskodawczyni nie skorzystała dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta, która była finansowana Kredytem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego

        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego w opisie sprawy zdarzenia przyszłego wynika, że zawarła Pani umowę
    o kredyt hipoteczny Bankiem indeksowany do waluty CHF. Cel zaciągniętego kredytu
    został określony w umowie następująco: „Zakup gotowego mieszkania na rynku wtórnym;
    Kwota ... PLN”.
    Aktualnie przed Sądem Okręgowym (...) toczy się postępowanie sądowe w przedmiocie
    ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z Kredytu. Strony sporu
    sądowego podjęły pertraktacje celem zawarcia ugody, która obejmować ma z założenia
    całkowite rozliczenia stron. Ugoda zakłada m.in. przewalutowanie Kredytu z CHF na PLN z
    jednoczesnym umorzeniem całkowitego pozostałego salda kredytu.
    Mieszkanie, na zakup którego zaciągnięto kredyt znajduje się w budynku mieszkalnym
    jednorodzinnym. W budynku tym znajdują się dwa lokale mieszkalne. W jednym
    zamieszkuje Pani z mężem, natomiast na drugim lokalu, na zakup którego zaciągnięty
    został przedmiotowy kredyt ustanowiona została służebność osobista na rzecz rodziców
    Pani męża.
    W konsekwencji należy stwierdzić, iż przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na cel
    inwestycji mieszkaniowej, która spełnia przesłanki określone w treści powołanego
    rozporządzenia. Nabyty lokal mieszkalny służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych
    rodziców Pani męża, a w przyszłości miał służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych
    Pani i Pani rodziny. Lokal ten znajduje się w budynku, który spełnia ustawowe kryteria
    uznania go za budynek mieszkalny, a w którym zamieszkuje również Pani wraz z mężem.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzam, że umorzona przez Bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego przez
    Panią w 2008 r. na zakup mieszkania na rynku wtórnym, na którym ustanowiono
    służebność na rzecz rodziców Pani męża stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych
    świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy.

    Jednocześnie, do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe. Spełnia Pani bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie
    ww. zaniechania w odniesieniu do umorzonej wierzytelności.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    został złożony przez Panią jako jednego ze współkredytobiorców, zaznaczyć należy, że
    interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy, tj. Pani
    męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.