Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1413/14-5/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-03-20
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie prawidłowości prowadzenia ksiąg podatkowych.
Słowa kluczowe: dochód; księgi; księgi-księgi podatkowe; księgi-księgi przychodów i rozchodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2014 r. (data wpływu 9 grudnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 9 marca 2015r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawidłowości prowadzenia ksiąg podatkowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie prawidłowości prowadzenia ksiąg podatkowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 24 lutego 2015 r. znak ILPB1/415-1413/14-2/AA na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 27 lutego 2015 r., natomiast w dniu 9 marca 2015 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 6 marca 2015 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem spółki jawnej, która istnieje od 2006 r. Początkowo spółka składała się z dwóch wspólników, osób fizycznych, przy podziale 50/50%. Ustalono wtedy z Urzędem Skarbowym, że spółka będzie się rozliczać na zasadach ogólnych czyli KPiR. I na tej podstawie Wnioskodawca płacił podatek dochodowy.

Po pewnych zmianach firma nadal jest spółką jawną („A” SP. JAWNA) w skład której wchodzi osoba fizyczna B. 50% i 50% spółka komandytowa („C” spółka z o.o. spółka komandytowa) i nadal spółka ta rozlicza się na zasadach ogólnych, czyli KPiR.

Czyli Wnioskodawca odprowadza podatek dochodowy uwzględniając 50% dochód z ww. spółki, która oblicza go na podstawie KPiR.

W związku z planowaną rozbudową i modernizacją firmy Wnioskodawca zgłosił się do banku o przyznanie kredytu, ponieważ chce zrealizować dotację z UE na ten cel w ramach programu 5.11. Po złożeniu wszystkich wniosków i stosownych dokumentów bank zarzucił błąd w formie rozliczania sugerując, że 50 procentowy dochód powinien być naliczony z pełnej księgowości. Wnioskodawca poprosił bank o przedstawienie paragrafu z którego wynika stanowisko banku, niestety bank takiego paragrafu nie podał i zażądał zaświadczenia, bądź potwierdzenia z jednostki skarbowej o poprawności takiej formy rozliczania.

Na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wskazanie, czy w świetle ustawy o rachunkowości – której przepisy nie mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej – spółka jawna, której Wnioskodawca jest wspólnikiem jest zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, Wnioskodawca odpowiedział, że spółka jawna, której Zainteresowany jest wspólnikiem nie jest zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, ponieważ nie wynika to jasno z ustawy.

Spółka jawna istnieje od 2006 roku. Z urzędem skarbowym ustalono, że spółka będzie rozliczać się na zasadach ogólnych, czyli KPiR.

Natomiast przepisy nic nie mówią o spółkach jawnych osoby fizycznej i spółki komandytowej, która nie ma osobowości prawnej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z przedstawioną sytuacją KPiR jest prawidłową formą rozliczania ww. firmy, która generuje dochód, z którego Wnioskodawca się rozlicza?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest On współwłaścicielem spółki jawnej która istnieje od 2006 r. Początkowo spółka składała się z dwóch wspólników, osób fizycznych, przy podziale 50/50%.

Ustalono wtedy z Urzędem Skarbowym, że wspólnicy będą się rozliczać na zasadach ogólnych czyli KPiR.

Po pewnych zmianach firma nadal jest spółką jawną („A” SP. JAWNA ) w skład której wchodzi osoba fizyczna B. 50% i 50% spółka komandytowa („C” spółka z o.o. spółka komandytowa).

W związku ze zmianą Wnioskodawca udał się w tej sprawie do Urzędu Skarbowego w Jeleniej Górze z zapytaniem, czy coś się zmienia odnośnie sposobu rozliczania. Panie w biurze obsługi zapewniły Wnioskodawcę, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o rachunkowości, do prowadzenia ksiąg rachunkowych zostały zobowiązane także osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne, partnerskie i spółdzielnie socjalne, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wynosiły co najmniej równowartość 1,2 mln euro (limit ten w złotych polskich na rok 2012 wynosi 5.293.440). Skoro spółka Wnioskodawcy nie osiąga takich przychodów, to nie jest On zobligowany do prowadzenia ksiąg handlowych.

Ponadto w skład spółki jawnej wchodzi osoba fizyczna i Sp. komandytowa, która nie ma osobowości prawnej, w związku z tym nic się nie zmienia, a spółka funkcjonuje zgodnie z literą prawa. Wnioskodawca poprosił o potwierdzenie tejże poprawności rozliczania na piśmie i wtedy dowiedział się, że nikt w US w Jeleniej Górze nie może takiego potwierdzenia dać. Poinformowano, że nikt w US nie jest uprawniony do wystawienia takowego zaświadczenia z prośbą o pisemne potwierdzenie poprawności formy takiego rozliczania się.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z przepisem art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W myśl art. 24a ust. 4 ww. ustawy, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że wspólnikami spółki jawnej jest Wnioskodawca jako osoba fizyczna oraz spółka komandytowa. Spółka jawna rozlicza się na zasadach ogólnych i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Jednocześnie jak wskazano we wniosku spółka jawna, której Zainteresowany jest wspólnikiem nie jest zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych, ponieważ nie wynika to jasno z ustawy o rachunkowości.

Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie, wątpliwość Wnioskodawcy budzi możliwość prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w sytuacji, kiedy wspólnikami spółki jawnej jednocześnie jest osoba fizyczna i spółka komandytowa.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330, z późn. zm.), przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1.  spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego;
2.  osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1 200 000 euro.

Zatem, spółka jawna musi prowadzić księgi rachunkowe, gdy jej przychód netto osiągnięty w poprzednim roku podatkowym ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych wyniósł równowartość 1.200.000 euro w przeliczeniu na złote polskie, a jej wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne. Spółka jawna jest zobowiązana prowadzić księgi rachunkowe jeśli jej wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, bez względu na wartość osiągniętego przychodu.

Mając na uwadze powyższe uwarunkowania prawne należy stwierdzić, że w art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wymienia osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą jako podmioty obowiązane do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów albo ksiąg rachunkowych, w zależności od wysokości osiągniętych przychodów.

W konsekwencji, z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie wspólnikami spółki są zarówno osoba fizyczna jak i spółka komandytowa, to spółka jawna o takim składzie osobowym wspólników nie spełnia definicji spółki jawnej osób fizycznych, wskazanej w treści art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem taka spółka jawna nie może prowadzić podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Od momentu dokonania zmian w składzie spółki i przystąpienia nowego wspólnika, tj. spółki komandytowej, spółka jawna była zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.