Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-1062/13/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-01-09
Teza: Co w zaistniałej sytuacji faktycznej stanowi przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu zawarcia umów najmu, czy przychód do opodatkowania stawką 8,5% stanowi: 1) kwota czynszu dla Wynajmującego wskazana w § 5 umowy, czy 2) kwota czynszu dla Wynajmującego i 2/3 czynszu do wspólnoty mieszkaniowej (1/3*2 osoby), czy 3) kwota czynszu dla Wynajmującego, 2/3 czynszu do wspólnoty mieszkaniowej i opłaty za media (tj. energia elektryczna, gaz, internet, TV) ?
Słowa kluczowe: czynsz; eksploatacja; lokal; najem; najemcy; opodatkowanie; opłata; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2013 r. (data wpływu 14 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu .

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od października 2013 r. wynajmuje jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej jeden lokal mieszkalny (nieruchomość lokalową) dwóm osobom fizycznym. W Urzędzie Skarbowym złożył oświadczenie, w którym dokonał wyboru formy opodatkowania przychodu z tytułu zawarcia dwóch umów najmu lokalu mieszkalnego, w postaci zryczałtowanego podatku dochodowego. W dwóch zawartych umowach najmu lokalu mieszkalnego znajdują się następujące postanowienia:"(\`(...)\`)

§ 5 Miesięczny czynsz najmu ustalony został na kwotę 255 złotych polskich.

§ 6 Czynsz najmu, o którym mowa w § 5 umowy, stanowiący przychód do opodatkowania u Wynajmującego, płatny będzie przez Najemcę z góry do 10 dnia każdego miesiąca kalendarzowego do rąk Wynajmującego albo na rachunek bankowy.

§ 8

1.  Oprócz czynszu najmu, o którym mowa § 5 umowy, NAJEMCA zobowiązuje się do uiszczania następujących opłat eksploatacyjnych:
    1.  kwoty stanowiącej 1/3 czynszu do Wspólnoty Mieszkaniowej, który obejmuje m.in.:
        1.  zaliczkę na ogrzewanie,
        2.  zaliczkę za zużycie i podgrzanie wody, a także pokrycie niedoborów wody,
        3.  wywóz nieczystości stałych oraz zaliczkę na odprowadzanie ścieków,
        4.  fundusz remontowy,
        5.  sprzątanie,
        6.  eksploatację i bieżącą konserwację,
        7.  wynagrodzenie zarządu, na podstawie dokumentów ze wspólnoty mieszkaniowej przedłożonych przez Wynajmującego (w chwili zawarcia umowy czynsz do wspólnoty mieszkaniowej wynosi 349,42 zł, lecz w trakcie roku jego wysokość może ulegać zmianie).
    2.  Opłat za zużyte media:
        1.  energia elektryczna (licznik przedpłatowy),
        2.  gaz-wg faktur, rachunków przedłożonych przez Wynajmującego,
        3.  Internet i TV-wg faktur, rachunków przedłożonych przez Wynajmującego.
2.  Opłaty eksploatacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 1 powyżej, wobec wspólnoty mieszkaniowej będzie uiszczał w imieniu Najemcy Wynajmujący. Najemca zobowiązuje się uiszczać Wynajmującemu opłaty, o których mowa zd. 1 w sposób i w terminie wskazanym w § 6 umowy.
3.  Opłaty eksploatacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 powyżej Najemca uiszczać będzie w miejscach i terminach wskazanych na fakturach, rachunkach wystawionych przez dostawców lub podmioty świadczące usługi. Odsetki i kary umowne za nieterminowe uiszczanie opłat obciążają Najemcę.
4.  Najemca zobowiązuje się okazywać, na każde żądanie Wynajmującemu dowody wszystkich wniesionych przez siebie opłat eksploatacyjnych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 powyżej.
5.  Opłaty eksploatacyjne, o których mowa w ust. 1 powyżej, stanowią koszt NAJEMCY i nie stanowią przychodu Wynajmującego z tytułu najmu lokalu będącego przedmiotem niniejszej umowy".

Zgodnie z zawartymi umowami najmu najemcy są zobowiązani do uiszczania czynszu dla Wynajmującego (§ 5 umowy), łącznie 2/3 czynszu do wspólnoty mieszkaniowej (§ 8 ust. 1 pkt 1 umowy) i opłat za zużyte media (§ 8 ust. 1 pkt 2 umowy). Umowy najmu zostały zawarte na czas oznaczony, tj. do końca czerwca 2014 r. Na wszelkich fakturach, rachunkach za zużyte media (internet, TV, gaz, energia elektryczna) oraz dokumentach ze wspólnoty mieszkaniowej przez okres trwania najmu będzie figurował jako nabywca/odbiorca wynajmujący, a nie najemcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Co w zaistniałej sytuacji faktycznej stanowi przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu zawarcia umów najmu, czy przychód do opodatkowania stawką 8,5% stanowi:

1.  kwota czynszu dla Wynajmującego wskazana w § 5 umowy, czy
2.  kwota czynszu dla Wynajmującego i 2/3 czynszu do wspólnoty mieszkaniowej (1/3\*2 osoby), czy
3.  kwota czynszu dla Wynajmującego, 2/3 czynszu do wspólnoty mieszkaniowej i opłaty za media (tj. energia elektryczna, gaz, internet, TV) ?

Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem podlegającym opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym będzie wyłącznie kwota czynszu uiszczana przez najemców Wynajmującemu (bez czynszu do wspólnoty mieszkaniowej i opłat za zużyte media).

Zgodnie z art. 6 ust. 1 a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przychodem jest wyłącznie czynsz za najem rozumiany jako wynagrodzenie za oddanie lokalu do używania, płacony przez najemców comiesięcznie do rąk wynajmującego.

Natomiast co do kwestii uiszczania przez najemców opłat związanych z tym lokalem (przykładowo: czynsz uiszczany do wspólnoty mieszkaniowej, opłaty za zużyte media: energię elektryczną, gaz, internet, TV), należy powołać się na stanowisko wyrażone w piśmie nr PB2/MK/RB-033-050-132/04 Podsekretarza Stanu z 18 marca 2004 r. do dyrektorów izb skarbowych i urzędów kontroli skarbowej oraz naczelników urzędów skarbowych (por. „Biuletyn Skarbowy" nr 2/2004, s. 17-19). Powyższe stanowisko zapadło na gruncie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie z uwagi na posłużenie się w art. 6 ust. 1 a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tymi samymi pojęciami, co w wyżej wymienionym przepisie - "otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń".

Należy zatem przyjąć, że składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (takie jak czynsz do wspólnoty mieszkaniowej, energia elektryczna, gaz, internet i TV) nawet wówczas gdy na rachunkach i fakturach będzie wskazany jako nabywca/odbiorca wynajmujący, a nie najemcy. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu „świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń", o których mowa w art. 6 ust. 1 a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, jak również nie powodują przysporzenia po stronie wynajmującego lokal mieszkalny.

Określona w umowie najmu lokalu mieszkalnego wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, natomiast wszelkie opłaty eksploatacyjne związane z przedmiotem najmu ponoszone przez najemców, nie są składnikami przychodu osiąganego z tego tytułu, o ile z umowy wynika, iż to najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Z postanowień zawartych przez wynajmującego umów najmu wynika, iż wszelkie opłaty związane z eksploatacją lokalu pokrywają najemcy. Fakt wpłacania przez najemców kwot na podstawie dokumentów ze wspólnoty mieszkaniowej do ręki albo na konto wynajmującego, który następnie wpłaca te kwoty do wspólnoty mieszkaniowej oraz fakt, iż na rachunkach i fakturach za zużyte media będzie wskazany wynajmujący jako odbiorca/nabywca jest bez znaczenia w sprawie.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1 a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2 b ustawy o podatku dochodowym.

Z ww. uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownych umów między stronami.

Określona w umowie wysokość czynszu dla wynajmującego stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym.

Dodatkowe opłaty eksploatacyjne ponoszone przez najemców w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), źródłem przychodów jest m. in. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Przychodami – w myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy – z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia wyżej powołanego art. 11 tejże ustawy.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże, aby powstał przychód po stronie wynajmującego muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego. Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą natomiast ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: opłaty za wodę, wywóz śmieci, centralne ogrzewanie, fundusz remontowy, podatek od nieruchomości), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu mieszkalnego nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w Urzędzie Skarbowym Wnioskodawca złożył oświadczenie, w którym dokonał wyboru formy opodatkowania przychodu z tytułu zawarcia dwóch umów najmu lokalu mieszkalnego, w postaci zryczałtowanego podatku dochodowego. Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z zawartymi umowami najmu lokalu mieszkalnego, najemcy obowiązani są do uiszczania czynszu dla Wynajmującego, łącznie 2/3 czynszu do wspólnoty mieszkaniowej oraz opłaty za zużyte media. Umowy najmu zostały zawarte na czas oznaczony, tj. do końca czerwca 2014 r. Na wszelkich fakturach, rachunkach za zużyte media (internet, TV, gaz, energia elektryczna) oraz dokumentach ze wspólnoty mieszkaniowej przez okres trwania najmu będzie figurował jako nabywca/odbiorca wynajmujący, a nie najemcy.

W związku z powyższym, w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego uznać należy, iż jedynie określona w umowie wysokość czynszu za wynajem stanowi przysporzenie majątkowe Wnioskodawcy jako wynajmującego, a tym samym generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Natomiast należności z tytułu czynszu do Wspólnoty Mieszkaniowej oraz opłat za media, do których ponoszenia zobowiązani są zgodnie z zawartą umową najmu najemcy (niezależnie od tego czy są one uiszczane za pośrednictwem Wnioskodawcy czy też bezpośrednio przez najemców), nie stanowią przysporzenia majątkowego dla Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.