Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-296/11-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-25
Teza: dostawa nieruchomości, korekta podatku, poprawność wystawienia faktury VAT przez komornika
Słowa kluczowe: dostawa; faktura; komornik; korekta; nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14.02.2011 r. (data wpływu 17.02.2011 r.), uzupełnione pismem z dnia 21.04.2011r. (data wpływu 26.04.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 13.04.2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   opodatkowania dostawy nieruchomości, korekty podatku (pytania NR 1, 2 i 4) - **jest nieprawidłowe**;
*   poprawności wystawienia faktury VAT przez komornika (pytanie Nr 3) –**jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 17.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości, korekty podatku VAT oraz poprawności wystawienia faktury VAT przez komornika.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21.04.2011r. (data wpływu 26.04.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 13.04.2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

F. postanowieniem sądu z 24.12.2008r. nabyła nieruchomość. Z dniem 20.05.2009r. tj. uprawomocnienia się ww. orzeczenia F. stała się właścicielem nieruchomości. Pismem z dnia 08.10.2009r. po raz pierwszy zwrócono się do organu egzekucyjnego o wystawienie i przesłanie nabywcy nieruchomości faktury VAT dokumentującej nabycie nieruchomości.

W piśmie tym wskazano, iż organ egzekucyjny jest w świetle szczegółowych przepisów prawnych płatnikiem podatku VAT dla wszystkich czynności zbycia rzeczy w toku postępowania egzekucyjnego. W piśmie także wskazano, iż obowiązek wystawienia dla nabywcy nieruchomości faktury VAT powstał z chwilą otrzymania zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania rzeczy. Termin ten upłynął.

Wezwaniem z dnia 19.03.2010r. pełnomocnik F. wezwał formalnie organ egzekucyjny do wystawienia i przesłania faktury VAT pod rygorem zawiadomienia o powyższym fakcie urzędu skarbowego.

W wezwaniu wskazano, iż podstawą prawną żądania wystawienia dokumentu księgowego jest przepis art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W piśmie wskazano także, iż odmowa wystawienia faktury jest przestępstwem skarbowym określonym w treści art. 66 § 1 KKS.

W odpowiedzi na ww. wezwanie do F. Sp. z o.o. przesłano krótką informację, iż faktura zostanie wystawiona po ostatecznym zakończeniu postępowania egzekucyjnego. Po ostatecznym zatwierdzeniu planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji (postanowienie sądowe z dnia 25.01.2010r. zmienione następnie postanowieniem z dnia 09.04.2010r) organ egzekucyjny wystawił i przesłał F. Sp. z o.o. fakturę VAT z dnia 28.05.2010r., w której jednak nie zawarł wysokości należnego podatku VAT od transakcji dostawy. Nawet uwzględniając ewentualne, rzekome zwolnienie transakcji z podatku, zawarł w odpowiedniej pozycji dotyczącej podatku VAT sformułowania: „nie”.

W dniu 03.08.2010 r. złożono wniosek o wszczęcie postępowania karno-skarbowego do Urzędu Skarbowego w sprawie odmowy wystawienia właściwie wypełnionej faktury VAT dokumentującej nabycie nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego z kwotą naliczonego podatku VAT przez komornika sądowego. W dniu 30.09.2010r. otrzymano postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania karno skarbowego wobec braku znamion czynu zabronionego.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku z dnia 21.04.2011r. (data wpływu 26.04.2011r.) Wnioskodawca wskazał, iż nabyta postanowieniem sądu z dnia 24.12.2008r. nieruchomość nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż od momentu zakupu dokonywane były nakłady na ulepszenie ww. nieruchomości polegające na przebudowie i adaptacji. Ponadto Spółka wskazała że prowadzi działalność opodatkowaną podatkiem VAT. Odnośnie sytuacji opisanej we wniosku z dnia 14.02.2011r. Spółka wskazała, iż odliczała w całości podatek VAT od zakupów związanych z inwestycją prowadzoną w ww. nieruchomości. Takie prawo wynika, z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…).

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, iż ze względu na złą sytuację finansową, podjął decyzję o zaniechaniu inwestycji i w dniu 28.03.2011r. dokonał sprzedaży nieruchomości przed oddaniem jej do użytku. Nakłady poniesione do dnia zbycia nie przekroczyły 30% wartości zakupu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jak należy opodatkować sprzedaż wyżej wymienionej nieruchomości podatkiem od towarów i usług w przypadku gdy nieruchomości nie oddano do użytku a
    1.  wydatki na ulepszenie w stosunku do których podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, przekroczyłyby 30 % wartości początkowej, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym
    2.  wydatki na ulepszenie, w stosunku do których podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, będą niższe niż 30 % wartości początkowej tego obiektu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
2.  Czy w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości należy skorygować VAT od nakładów poniesionych na modernizację tego budynku w sytuacji gdy w/w nieruchomości nie oddano do użytkowania?
3.  Czy na fakturze wystawionej przez organ egzekucyjny winno się znajdować w miejscu stawka VAT słowo nie?
4.  Czy w przypadku gdy z faktury wystawionej przez organ egzekucyjny nie wiemy czy dostawa korzystała ze zwolnienia z VAT, czy ustawie VAT podlegała, może prawidłowo określić jak opodatkować sprzedaż nieruchomości przez F.?

Stanowisko Wnioskodawcy

W przedstawionym stanie faktycznym Spółka nabyła nieruchomość w roku 2009 i od tego momentu dokonuje w tym budynku wydatków na ulepszenie. Jeśli wydatki na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej nieruchomości to ich ewentualna sprzedaż będzie dostawą po ich ulepszeniu i będzie stanowić dostawę dokonywaną w ramach pierwszego zasiedlenia. W związku z powyższym, Spółka nie będzie mieć prawa zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT.

Należy zatem odpowiedzieć na pytanie, czy znajdzie zastosowanie zwolnienie wskazane w art. 43 ust.1 pkt 10a ustawy. Przepis ten przewiduje, iż podstawowym warunkiem zastosowania zwolnienia przy dostawie budynków jest brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie takich budynków. W przypadku Spółki F. warunek ten, w obecnej sytuacji, można uznać za spełniony, jeśli przyjmiemy że organ egzekucyjny wystawiając fakturę VAT, w której użył sformułowania „nie” w poz. stawka VAT chciał wykazać że dłużnik nie podlega ustawie o VAT lub dostawa korzysta ze zwolnienia. Zatem nabycie nieruchomości przez Spółkę F. w roku 2009 nie zostało opodatkowane podatkiem VAT, wskutek czego Spółka nie odliczyła podatku naliczonego w związku z tą transakcją.

Należy jednak mieć na uwadze, iż w odniesieniu do powyższej transakcji nie zostanie spełniony warunek dotyczący braku poniesienia wydatków na ulepszenie, w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej. Wydatki na ulepszenie, w stosunku do których Spółka miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jednak omawiane zwolnienie znajdzie w dalszym ciągu zastosowanie, w przypadku wskazanym w art. 43 ust. 7a, tj. gdy okres wykorzystywania do czynności opodatkowanych przez Spółkę nieruchomości w stanie ulepszonym przekroczy 5 lat. Należy zatem podkreślić, iż do zastosowania zwolnienia, nie jest wystarczające samo tylko posiadanie nieruchomości przez całość wymaganego okresu, lecz jest konieczne ich wykorzystywanie do czynności opodatkowanych.

Reasumując, jeśli F. poniesie wydatki na ulepszenie, w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej, w stosunku do których Spółka miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i okres wykorzystywania, do czynności opodatkowanych przez Spółkę nieruchomości w stanie ulepszonym nie przekroczy 5 lat to Spółka sprzedaż w/w nieruchomości będzie musiała opodatkować stawką 22%. W sytuacji jeśli budynek nie zostanie oddany do użytku, a nakłady przekroczą 30% wartości początkowej to sprzedaż w/w nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.

Ad.1 .b)

Jeśli wydatki na ulepszenie nie przekroczą 30% wartości początkowej nieruchomości to ich ewentualna sprzedaż nie będzie stanowić dostawy dokonywanej w ramach pierwszego zasiedlenia. W związku z powyższym, Spółka będzie mieć prawo do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o VAT.

Ad 2.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uzależnione od tego czy wydatek stanowi czy też nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w świetle przepisów o podatku dochodowym. Nie ma też znaczenia czy zakup stanowi kompletny i zdatny do użytkowania środek trwały, czy też dokonywane są dopiero nakłady ( inwestycja w toku) których efektem będzie środek trwały. W obu przypadkach podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, jeśli tylko zakup dokonywany jest w związku z obecnie prowadzoną lub planowaną działalnością opodatkowaną. Obecnie zatem zaniechanie procesu inwestycyjnego nie daje podstaw do twierdzenia, że podatnik jest zobowiązany do skorygowania podatku odliczonego. Art. 91 ust. 8 ustawy o VAT stanowi, iż korekty o której mowa w art. 91 ust. 5-7 dokonuje się również jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia środka trwałego zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania. W przypadku zaniechania prowadzenia inwestycji nie sposób jednak o zmianie przeznaczenia poniesionych nakładów. W przypadku zaniechanej inwestycji prawo do korekty podatku naliczonego pojawiać się może w sytuacji, gdy podatnik ponosząc nakłady inwestycyjne planował, że środek trwały posłuży mu w przyszłości do wykonywania działalności zwolnionej z VAT lub opodatkowanej i zwolnionej i nie odliczał w ogóle VAT lub odliczał tylko jego część. Reasumując jeżeli zostanie podjęta decyzja o zbyciu niezakończonej Inwestycji gdzie:

1.  nieruchomość została nabyta bez prawa do odliczenia VAT naliczonego
2.  w nieruchomości były ponoszone nakłady inwestycyjne to sprzedaż w/w nieruchomości łącznie z poniesionymi nakładami będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.

Ad. 3.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zmianami) organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1965 r. postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002,nr 110, poz. 956,z późn. zm. ) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji‚ towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem, obowiązujących przepisów.

Zgodnie z § 22 ust 1, 2, 3 rozporządzania Ministra Finansów dnia 22.11.2005r, w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów usług do których nie mają zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów usług organy egzekucyjne (…) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjna w przypadku sprzedaży towarów wystawiają w imieniu dłużnika i na jego rachunek faktury potwierdzające dokonanie sprzedaży tych towarów.

Fakturę wystawia się, jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów.

Zgodnie z § 11 ust. 1 w/w rozporządzania w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10 (…), fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Zgodnie z art. 19 ust. 10 Ustawy o podatku od towarów usług w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wydania (…).

Zgodnie z § 10 ust. 1 w/w Rozporządzenia jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

Zgodnie z § 5 ust. 7 ww. Rozporządzenia w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art,43 ust. 1 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust 3 ustawy, poza danymi określonymi w ust. 1 pkt 5, wskazuje się również:

1.  symbol towaru lub usługi, określony w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej „jeżeli ustawa lub przepisy wykonawcze do ustawy powołują ten symbol, lub
2.  przepis ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku, lub
3.  przepis dyrektywy, który zwalnia od podatku tę dostawę lub to świadczenia.

W sytuacji gdy komornik, jako organ egzekucyjny dokonuje sprzedaży (licytacji) towarów w imieniu dłużnika będącego czynnym podatnikiem VAT, ma on obowiązek wystawić w imieniu dłużnika i na jego rachunek fakturę potwierdzającą dokonanie sprzedaży w drodze licytacji publicznej. Obowiązek ten wynika z § 22 ww. Rozporządzenia. Faktura została zatem wystawiona przez organ egzekucyjny w sposób nieprawidłowy i nie powinno się w niej znajdować sformułowanie „nie”.

Ad. 4,

Obecnie zastosowanie opodatkowania lub zwolnienia z VAT przy sprzedaży nieruchomości zależy od tego, czy dostawa dokonywana jest:

1.  w ramach pierwszego zasiedlenia, przed tym zasiedleniem, lub w ciągu 2 lat od tego zasiedlenia,
2.  po upływie 2 lat od tego zasiedlenia

Z art. 43 ust. 1 pkt 10a i 43 ust. 7a ustawy o VAT wynika że m.in. w przypadku, gdy sprzedaż następuje w ramach pierwszego zasiedlenia, możliwe jest zastosowanie zwolnienia VAT, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie poniósł wydatków na ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to:

*   były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, lub
*   były wyższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów, lecz budynki w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat,

Reasumując, warunkiem niezbędnym do prawidłowego określenia, czy zbycie nieruchomości podlega VAT czy jest z VAT zwolnione jest określenie, czy przy nabyciu przysługiwało odliczenie VAT czy nie. W przypadku F. , jeśli spółka nie może ustalić czy nabycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej jest prawidłowo przez komornika udokumentowane, nie może też być pewna, czy może zastosować zwolnienie z VAT

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe w części dotyczącej opodatkowania dostawy nieruchomości, korekty podatku pytania NR 1, 2 i 4 oraz prawidłowe w części dotyczącej poprawności wystawienia faktury VAT przez komornika pytanie Nr 3.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm. – dalej ustawa), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W myśl art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy o VAT stawka podatku w okresie od 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r. wynosi 23% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W odniesieniu do nieruchomości należy rozważyć, czy znajdą zastosowanie zwolnienia od podatku opisane w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zaś stosownie do postanowień art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów;

Przez pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej;

Z opisu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nabył w dniu 20.05.2009r. w drodze postępowania egzekucyjnego nieruchomość. Dokonujący dostawy – organ egzekucyjny – wystawił z tytułu przedmiotowej dostawy w dniu 28.05.2010r. fakturę VAT, w której nie naliczył podatku VAT z tytułu tej transakcji. Jak wskazał Wnioskodawca w pozycji faktury dotyczącej podatku umieścił stwierdzenie „nie”.

Wnioskodawca wskazał również, iż od chwili nabycia przedmiotowej nieruchomości dokonywał nakładów na jej ulepszenie, a od nabywanych towarów i usług odliczał podatek VAT. Następnie w dniu 28.03.2011r. z uwagi na złą sytuację finansową Spółka sprzedała powyższą nieruchomość. W chwili sprzedaży poniesione przez Wnioskodawcę koszty nakładów na ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości zakupu nieruchomości.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy uznać, iż dokonana w dniu 28.03.2011r. transakcja sprzedaży nieruchomości została zrealizowana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Zatem do powyższej dostawy nie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Należy zatem rozważyć możliwość zastosowania zwolnienia opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Wnioskodawca wskazał, iż transakcja nabycia przedmiotowej nieruchomości nie została opodatkowana podatkiem VAT, zatem Spółka nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto poniesione wydatki na ulepszenie od których Wnioskodawca odliczał VAT naliczony nie przekroczyły 30% wartości początkowej. Zatem z uwagi na powyższe okoliczności dokonana dostawa przedmiotowej nieruchomości korzystała ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Tym samym należy uznać, iż w zakresie pytania Nr 1 Wnioskodawca zaprezentował nieprawidłowe stanowisko.

Z uwagi iż Wnioskodawca w nadesłanym uzupełnieniu wskazał, iż dokonał sprzedaży nieruchomości w dniu 28.03.2011r. a poniesione nakłady na ulepszenie nie przekroczyły 30% wartości zakupu nieruchomości, odpowiedź na pytanie 1 lit. a stała się bezprzedmiotowa.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W myśl art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Na mocy art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do ust. 6 powołanego artykułu, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Ponadto zgodnie z ust. 8 art. 91 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania..

Z nadesłanego uzupełnienia do wniosku wynika, iż Wnioskodawca odliczał w całości podatek VAT z tytułu dokonywanych zakupów związanych z przedmiotową nieruchomością. Powyższe prawo do odliczenia (jak wskazuje Wnioskodawca) wynikało z art. 86 ust. 1 ustawy - istniał związek dokonywanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż dokonał sprzedaży omawianej nieruchomości przed oddaniem jej do użytkowania. Mając zatem na uwadze powyższe przepisy należ stwierdzić, iż w przedmiotowej sytuacji zastosowanie znajdzie przepis art. 91 ust. 8 ustawy. Jak zostało wskazane powyżej sprzedaż powyższej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zatem zmianie ulegnie jej przeznaczenie. Sprzedaż nieruchomości jako zwolniona od podatku VAT nie będzie miała związku z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy lecz z działalnością zwolnioną od podatku. Tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty odliczonego podatku VAT związanego z inwestycją prowadzoną w przedmiotowej nieruchomości (nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości).

Z uwagi na powyższe należy uznać, stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania Nr 2 za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ustawy organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Powyższa regulacja wskazuje na szczególną w przypadku VAT sytuację, kiedy to należny podatek jest pobierany i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika. Nie każda jednak sprzedaż egzekucyjna może być uznana za dostawę w rozumieniu ustawy VAT. O zakwalifikowaniu danej sprzedaży do dostawy decyduje rozstrzygnięcie, czy byłaby ona dostawą wykonywaną przez podatnika.

Kwestię opodatkowania danej dostawy wykonywanej w trybie egzekucji należy bowiem rozpatrywać nie poprzez osobę płatnika, lecz "podstawiając" jako dostawcę podmiot, którego towary są sprzedawane.

Na podstawie art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 2008 Nr 212, poz. 1337 z późn. zm.) regulujące m.in. zagadnienia związane z wystawianiem faktur przez komorników sądowych.

Zgodnie z § 22 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia, organy egzekucyjne, określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.)), w przypadku sprzedaży towarów, wystawiają w imieniu dłużnika i na jego rachunek faktury potwierdzające dokonanie sprzedaży tych towarów. Fakturę wystawia się, jeżeli na dłużniku spoczywa obowiązek podatkowy związany ze sprzedażą towarów. Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna spełniać wymogi, o których mowa w § 5 i 7 ust. 1.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Zgodnie z § 5 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia, w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, poza danymi określonymi w ust. 1 pkt 5, wskazuje się również przepis ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku.

Mając zatem na uwadze powyższe przepisy należy uznać, iż komornik dokonując sprzedaży nieruchomości zabudowanej w imieniu podatnika podatku VAT winien zgodnie z § 22 rozporządzenia wystawić w jego imieniu fakturę VAT zawierającą wymagane elementy określone w powyższych przepisach rozporządzenia. Zatem na fakturze wystawionej przez komornika w pozycji odpowiadającej stawce VAT nie powinno znajdować się słowo „nie”. Winna tam być wykazana właściwa stawka podatku VAT lub przepis ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego komornik zastosował zwolnienie od podatku.

Należy zatem uznać, iż w zakresie pytania Nr 3 Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko.

Zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

W omawianej sprawie Wnioskodawca otrzymał od Komornika fakturę VAT dokumentującą nabycie nieruchomości, która w pozycji stawka VAT zawierała słowo „nie”. Wnioskodawca na podstawie powyższego dokumentu uważa, iż nie jest w stanie prawidłowo ustalić, czy zbycie powyższej nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu czy też będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Mając na uwadze zapisy § 14 ust. 1 rozporządzenia należy wskazać, iż w sytuacji, gdy Wnioskodawca otrzymał fakturę, która zawiera błąd w stawce podatku VAT, Wystawca faktury w omawianym przypadku Komornik, winien wystawić fakturę korygującą, tak aby odpowiadała rzeczywistym okolicznościom. Na podstawie zaś otrzymanej korekty faktury VAT Wnioskodawca będzie w posiadaniu niezbędnych informacji w zakresie przysługującego prawa do odliczenia, które są konieczne aby prawidłowo zastosować zwolnienie od podatku VAT do dokonanej dostawy.

Tym samym należy uznać, iż w zakresie pytania Nr 4 Wnioskodawca zaprezentował nieprawidłowe stanowisko.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.