Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.745.2024.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dla usług szkoleniowych (kursy
przygotowujące do uzyskania patentu sternika).
Słowa kluczowe: szkolenie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi kształcenia
zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
odrębnych przepisach,
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 19 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy usług szkoleniowych pozwalających na uzyskaniu patentu sternika

    motorowodnego, patentu motorowodnego sternika morskiego oraz licencji do holowania
    narciarza wodnego lub innych obiektów pływających oraz braku obowiązku wliczania ich
    do limitu zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy jako wartości sprzedaży zwolnionej.
    Opis stanu faktycznego
    A. prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...).
    A. (zwany dalej Podatnikiem lub Wnioskodawcą) jest przedsiębiorcą korzystającym ze
    zwolnienia z podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT). Podstawową działalnością
    podatnika jest prowadzenie szkoleń motorowodnych zakończonych egzaminem.
    Wnioskodawca jest organizatorem szkolenia. Odbiorcą szkoleń są m.in. osoby fizyczne,
    firmy, jednostki budżetowe.
    Szkolenia motorowodne przeprowadzane są na uprawnienia zawodowe, przygotowujące
    do egzaminu na:
    · patent sternika motorowodnego,
    · patent motorowodnego sternika morskiego,
    · licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających.
    Podstawą szkoleń są wytyczne zawarte w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze
    śródlądowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1863, dalej jako: „Ustawa o żegludze
    śródlądowej”) i wytyczne zawarte w przepisach podmiotów posiadających delegację
    ustawową, tj. polskiego związku motorowodnego i narciarstwa wodnego.
    Szkolenia prowadzone są również w ścisłym oparciu o:
    · rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie przepisów
      żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212 poz. 2072),
      wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 Ustawy o żegludze śródlądowej;
    · rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8
      listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz. U. z
      2013 r. poz. 1366), wydane na podstawie art. 37a ust. 14 Ustawy o żegludze
      śródlądowej;
    · rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie
      uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460), wydane na podstawie art. 37a
      ust. 15 Ustawy o żegludze śródlądowej;
    · rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań
      technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważnienia
      podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz. U. z 2010 r. Nr 216
      poz. 1423), wydane na podstawie art. 34j ust. 5 Ustawy o żegludze śródlądowej;
    · rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie
      sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków
      zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2012 r. poz. 286), wydane
      na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób
      przebywających na obszarach wodnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 147);
    · rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w sprawie
      kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej (Dz. U. z 2014 r.
      poz. 1686), wydane na podstawie art. 37 ust. 1 Ustawy o żegludze śródlądowej;
    · ustawę z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (tekst jedn.: Dz. U. z 2020
      r. poz. 680);
    Szkolenie na sternika motorowodnego przygotowuje do egzaminu pozwalającego na
    zdobycie uprawnień zawodowych. Uprawnienia osoby posiadającej patent sternika
    motorowodnego to:

    · prowadzenie łodzi motorowych po wodach śródlądowych,
    · prowadzenie łodzi motorowych o długości kadłuba do 12m po wodach morskich w
      strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
    Osoby, które nie ukończyły 16 roku życia mogą pływać na jachtach motorowodnych o
    ograniczonej mocy silnika do 60kW.
    Szkolenie na motorowodnego sternika morskiego przygotowuje do egzaminu
    pozwalającego na zdobycie uprawnień zawodowych. Uprawnienia osoby posiadającej
    patent motorowodnego sternika morskiego to:
        prowadzenie łodzi motorowych po wodach śródlądowych,
        prowadzenie jachtów motorowych po wodach morskich o długości kadłuba do 18m.
    Szkolenie na licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających,
    przygotowuje do egzaminu pozwalającego na zdobycie uprawnień zawodowych.
    Uprawnienia osoby posiadającej licencję do holowania narciarza wodnego lub innych
    obiektów pływających:
        uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych przy holowaniu narciarza
        wodnego,
        uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych przy holowaniu innych
        obiektów pływających służących do uprawiania sportu lub rekreacji z wyłączeniem
        jachtów żaglowych i jachtów motorowych.
    Należy wskazać, że uzyskanie powyższych uprawnień nie wymaga odbycia wcześniej
    kursu, niemniej jednak wskazane powyżej rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z
    dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460),
    wydane na podstawie art. 37a ust. 15 Ustawy z żegludze śródlądowej określa zakres
    wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania uprawnień motorowodnych. W praktyce
    uzyskanie tych uprawnień zawodowych nie jest możliwe bez uprzedniego przygotowania
    teoretycznego i praktycznego. Przygotowanie takie zdobywa się odbywając stosowne
    szkolenie.
    Szkolenia realizowane są w oparciu o zakres wymagań egzaminacyjnych, które są
    określone w Załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9
    kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460).
    Zdobyte na szkoleniach umiejętności i kwalifikacje uczestnicy mogą wykorzystać w swojej
    pracy zawodowej. Posiadanie kwalifikacji zdobytych podczas szkoleń motorowodnych,
    szkoleń na licencje holownicze potwierdzonych odpowiednimi dokumentami (uzyskanymi
    po odbyciu szkolenia prowadzonego przez Wnioskodawcę i zdaniu egzaminu) jest jedną z
    umiejętności, która pozwala na wykonywanie zawodów takich jak np. ratownik wodny.
    Natomiast posiadanie kwalifikacji i uprawnień zdobytych na szkoleniach w przypadku
    innych profesji nie zawsze jest wymagane, jednakże pożądane przez pracodawców czy
    zleceniodawców zatrudniających osoby m.in. na takich stanowiskach jak:
    · bosman żeglugi śródlądowej (835006 Zgodnie z Klasyfikacją zawodów i specjalności);
    · bosman portu (315202);
    · strażak (541101);
    · komendant powiatowy/miejski państwowej straży pożarnej (134913);
    · ratownik wodny (541906);
    · płetwonurek ratownik (754105);

    · strażnik rybacki (541909);
    · egzaminator osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdem (235903),
      dotyczy pojazdów wodnych;
    · mechanik statkowy żeglugi śródlądowej (315101);
    · motorzysta żeglugi śródlądowej (723317);
    · pozostali marynarze i pokrewni (835090);
    · pozostali oficerowie pokładowi i pokrewni (835090);
    · zawodnik dyscypliny sportu (żeglarstwo i sport motorowodny) (342102);
    · nauczyciel wychowania fizycznego (233025);
    · organizator imprez sportowych (333203) np. organizator imprez na wodzie;
    · ekspedient wypożyczalni (432101) np. wypożyczalni sprzętu wodnego - jachtów, łodzi
      motorowych.
    Dodatkowo uprawnienia uzyskiwane na skutek szkoleń prowadzonych przez
    Wnioskodawcę są wymagane dla uzyskania dostępu do niektórych stanowisk m.in. w
    straży pożarnej, straży granicznej, policji oraz innych służbach mundurowych.
    Nie można w Polsce wykonywać pracy polegającej np. na holowaniu narciarza wodnego
    lub innych obiektów pływających służących do uprawiania sportu lub rekreacji (np. banan
    lub koło pneumatyczne), bez patentu sternika motorowodnego i odpowiedniej licencji.
    Uzyskanie tych uprawnień jest także niezbędne do uprawiania zawodu instruktora,
    trenera, a także egzaminatora na patenty.
    W trakcie wskazanych powyżej szkoleń uczestnicy zdobywają oraz pogłębiają praktyczną
    wiedzę umożliwiającą podnoszenie ich kwalifikacji zawodowych. Szkolenia pozostają w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników (albo z branżą, w której pragną
    oni zdobyć dodatkowe kwalifikacje zawodowe). Wiedza i umiejętności pozyskane podczas
    szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez
    uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do oferowania usług w nowym
    obszarze. Usługi szkoleniowe są zatem świadczone na rzecz osób, które wykonują zawód
    wymagający prowadzenia łodzi motorowych po różnych akwenach, mogą rozpocząć
    wykonywanie zawodu wymagającego prowadzenia łodzi motorowych po różnych
    akwenach lub mają zamiar zdobycia nowej wiedzy i umiejętności przydatnych w zawodzie.
    Kursy i szkolenia organizowane przez Wnioskodawcę obejmują część teoretyczną i część
    praktyczną, która prowadzona jest na jachtach motorowych. W ramach kursu uczestnicy
    otrzymują dodatkowo materiały szkoleniowe.
    Kursy organizowane są zgodnie z przyjętym przez Wnioskodawcę Regulaminem,
    określającym zasady ich przeprowadzania oraz szczegółowymi informacjami dotyczącymi
    zakresu poszczególnych szkoleń. Regulamin określa warunki i zasady uczestnictwa w
    szkoleniu. Po odbyciu szkolenia uczestnik otrzymuje certyfikat potwierdzający udział w
    szkoleniu i nabycie nowych umiejętności.
    Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów Ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2021
    r. poz. 1082 ze zm.), w zakresie kształcenia i wychowania. Wnioskodawca nie posiada
    statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów
    ustawy - Prawo oświatowe.
    Usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę opisane we Wniosku nie są usługami
    w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia
    11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze
    zm., dalej „Ustawa o VAT”).

    Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez
    Wnioskodawcę nie są usługami finansowanymi w całości ani w co najmniej 70% ze
    środków publicznych, ani usługami ściśle związanymi z takimi usługami. Wnioskodawca
    nie jest zatem podmiotem świadczącym usługi o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (Dz. U. z 2020 r.
    poz. 1893), co jednak nie było przedmiotem zapytania Wnioskodawcy we Wniosku.
    Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez
    Wnioskodawcę nie są usługami finansowanymi w całości ze środków publicznych w
    związku z tym Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c Ustawy o VAT.
    Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. - Prawo oświatowe, w związku z tym Wnioskodawca nie jest podmiotem
    świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b Ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy prowadzenie szkoleń pozwalających na uzyskanie patentu sternika motorowodnego,
    patentu motorowodnego sternika morskiego oraz licencji do holowania narciarza
    wodnego lub innych obiektów pływających, opisanych w stanie faktycznym wniosku
    korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i w konsekwencji nie podlega
    zaliczeniu do limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w pytaniu usługi szkoleniowe świadczone przez
    Wnioskodawcę są zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    29 lit. a ustawy o VAT i w konsekwencji nie podlegają zaliczeniu do limitu obrotu, o którym
    mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 26 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku: usługi
    świadczone przez:
    a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
      2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania
    b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
      zakresie kształcenia
    - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie stanowią usług w zakresie
    kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT z uwagi na
    okoliczność, że Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie
    kształcenia i wychowania, uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani
    instytutu badawczego.
    Natomiast zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 29 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku:
    usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione
    w pkt 26:
    a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
    b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
    c) finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawę
      towarów ściśle z tymi usługami związane.

    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, podmiot prawa prywatnego
    prowadzący działalność z zakresu prowadzenia szkoleń umożliwiających uzupełnianie
    wiedzy i podnoszenie kwalifikacji zawodowych, może skorzystać ze zwolnienia od podatku
    VAT jeżeli spełni następujące warunki:
    1) usługi da się zakwalifikować, jako usługi kształcenia zawodowego lub
      przekwalifikowania zawodowego,
    2) odnośnie powyższych usług istnieją odrębne przepisy określające formę i zasady ich
      prowadzenia.
    Należy wskazać, że od 1 lipca 2011 r. obowiązuje Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE)
    nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006
    /112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 77,
    str. 1), które wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
    W myśl art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy
    2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do
    celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
    Analiza przywołanego wyżej art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług
    prowadzi do wniosku, że aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług
    w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego szkolenia muszą
    obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy
    zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych
    pozwalające na:
    1) rozpoczęcie pracy zarobkowej w zakresie jakiego dotyczyło szkolenie lub
    2) rozwój umiejętności i kwalifikacji, które są niezbędne do wykonywanego zawodu.
    Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze, że szkolenia organizowane przez
    Wnioskodawcę polegają na przekazaniu profesjonalnej, specjalistycznej wiedzy i nauce
    umiejętności związanych z prowadzeniem jachtów motorowych, które są wykorzystywane
    przez uczestników w wykonywaniu tych czynności, to bez wątpienia należy uznać iż usługi
    te powinny być zakwalifikowane jako usługi kształcenia zawodowego.
    Aktualnie w Polsce następuje bardzo duża popularyzacja turystyki wodnej. W
    konsekwencji coraz więcej podmiotów gospodarczych świadczy usługi polegające na
    wypożyczaniu sprzętu wodnego czy organizacji rejsów wycieczkowych prowadzonych na
    jachtach motorowych. Ponadto polscy klienci aktywnie poszukują skipperów do
    prowadzenia rejsów rodzinnych, czy dla grup znajomych na jachtach motorowych w
    okresie wakacyjnym (zarówno na wodach śródlądowych, jak i wodach morskich).
    Świadczenie usług we wskazanym powyżej zakresie wymaga posiadania szczególnych
    uprawnień, których potwierdzeniem jest patent sternika motorowodnego, patent
    motorowodnego sternika morskiego, czy też licencji do holowania narciarza wodnego lub
    innych obiektów pływających.
    Ponadto wykorzystanie sprzętu wodnego jest podstawą dla wielu służb mundurowych.
    Straż pożarna (zarówno ochotnicza, jak i zawodowa), policja, straż graniczna, czy nawet
    straż miejska w niektórych miastach wymaga od swoich funkcjonariuszy posiadania
    uprawnień do obsługi łodzi motorowych. Często posiadanie takich uprawnień
    weryfikowane jest już na etapie rekrutacji do ww. służb, nie ma zatem możliwości, żeby
    stosowne szkolenie zainteresowana podjęciem nowej pracy osoba mogła odbyć już w
    jednostce. Analogicznie w przypadku chęci podjęcia zatrudnienia w Wodnym Ochotniczym
    Pogotowiu Ratunkowym (także okresowo np. na kąpieliskach w czasie wakacji) często
    wymaganym jest posiadanie uprawnień co najmniej sternika motorowodnego.

    Idąc dalej osoby odpowiadające za bezpieczeństwo portów i przystani (np. bosmani)
    bardzo często posługują się powierzonym sprzętem, do którego obsługi wymagane są
    uprawnienia motorowodne, w celu wykonywania swojej pracy.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia
    Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze
    dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww.
    przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub
    zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje
    kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową lub
    wykonywać określony zawód.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, użyte w art. 44 rozporządzenia słowo
    „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza
    „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast
    słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
    W kontekście powyższego z całą pewnością szkolenia będące przedmiotem pytania są
    szkoleniami w zakresie kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego.
    Drugą z przesłanek pozwalających na zastosowanie analizowanego zwolnienia jest
    prowadzenie szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Szkolenia przeprowadzane są w oparciu o wytyczne zawarte w przepisach ustawy o
    żegludze śródlądowej oraz w przepisach podmiotów posiadających delegację ustawową,
    tj. Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, co wskazuje, że prowadzone są
    one w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, co wskazuje, że
    przesłanki wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a są wypełnione.
    Należy jednak zauważyć, że przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 Ustawy o VAT implementuje do
    polskiego porządku prawnego przepis art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L Nr 347, str. 1, dalej: „Dyrektywa 2006/112/WE”).
    Przepis art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że państwa członkowskie
    zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
    powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
    świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
    prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
    działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
    członkowskie.
    Należy zatem zauważyć, że przepisy Dyrektywy 2006/112/WE uzależniają skorzystanie ze
    zwolnienia podatkowego od spełnienia jedynie dwóch warunków:
    1. podmiot winien świadczyć usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,
    2. czynności te winny być wykonywane przez odpowiednie podmioty prawa publicznego
      lub instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez
      dane państwo członkowskie.
    Pierwszy warunek zwolnienia wynikający z Dyrektywy 2006/112/WE należy uznać za
    spełniony przez Wnioskodawcę. Szkolenia i kursy organizowane przez Wnioskodawcę
    skierowane są do osób, które chcą poszerzyć kompetencje zawodowe.
    Drugim warunkiem zwolnienia wynikającym z art. 132 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE
    jest prowadzenie kształcenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego (którego to
    statusu Wnioskodawca nie posiada) lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których
    cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

    Z kolei z art. 44 rozporządzenia Rady WE nr 282/11 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego
    środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku
    od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”)
    wynika, że usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone
    na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują
    nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
    nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas
    trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym
    przypadku znaczenia.
    Wobec braku ściślejszego określenia przez polskiego ustawodawcę jakie cele uznane są za
    podobne do celów podmiotów prawa publicznego, należy wziąć pod uwagę wszelkiego
    rodzaju cele, których realizacja leży w gestii podmiotów publicznych. Kluczowa jest zatem
    nie forma prowadzenia szkolenia, ale to, aby były one prowadzone przez podmioty,
    których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do celów
    podmiotów prawa publicznego.
    Warto podkreślić, że powyższe nie oznacza, iż szkolenia muszą być prowadzone przez
    podmioty prawa publicznego, aby mogły korzystać ze zwolnienia. Istotne jest tu, aby cele
    były podobne do celów podmiotów prawa publicznego. Nie ma przeszkód, aby zwolnienie
    w opisanym zakresie przysługiwało podmiotowi prywatnemu, działającemu komercyjnie.
    Szkolenia motorowodne realizowane są regularnie przez szkoły policyjne (przykładowo
    Centrum szkolenia Policji w Legionowie prowadzi szkolenia, podczas których policjant
    uzyskuje niezbędną wiedzę i umiejętności pozwalające mu na bezpieczne wykonywanie
    obowiązków służbowych, w tym zdobywa podstawowe uprawnienia do prowadzenia
    jednostek pływających oraz ratownictwa wodnego) i pożarnicze (pozazakładowo przez
    Ośrodki Szkolenia przy Komendach Wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej), jednakże
    szkolenia te są dostępne wyłącznie dla funkcjonariuszy tych służb i słuchaczy ww. szkół.
    Jednocześnie podczas rekrutacji do ww. służb kandydat zdobywa dodatkowe punkty za
    posiadane uprawnienia motorowodne.
    Ponadto w Polsce kształceniem kadr dla potrzeb żeglugi zajmują się m.in. uczelnie
    morskie. Statut Szkoły (...) w paragrafie 7 wskazuje, że cele tej jednostki to m.in.
    przygotowanie (...). Z kolei w statucie Uniwersytetu (...), w paragrafie 4 wskazano, że (...).
    Należy zauważyć, że uczelnie morskie, akademie morskie, czy technika morskie kształcą
    kadry dla floty handlowej, a nie osoby, które od samego początku chcą zawodowo
    zajmować się turystyką wodną. Zatem cele publiczne polegające na kształceniu wysoko
    wykwalifikowanych kadr na potrzeby żeglugi turystycznej i rekreacyjnej (która podlega tym
    samym regulacjom prawnym co np. marynarka handlowa w zakresie chociażby
    Międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu, czy bezpieczeństwa
    żeglugi, czy też podlega tym samym prawidłom nawigacyjnym) muszą ciążyć na
    podmiotach prywatnych, które decydują się na świadczenie usług w zakresie kształcenia
    kadr zdolnych bezpiecznie prowadzić jachty żaglowe.
    Skoro podmioty publiczne nie zajmują się kształceniem zawodowym i
    przekwalifikowaniem zawodowym osób prywatnych, które zamierzają wykonywać zawód
    wymagający posiadania uprawnień motorowodnych, których zasady uzyskiwania opisują
    przepisy prawa. Cele publiczne muszą być w tym zakresie realizowane przez podmioty
    prywatne, w tym Wnioskodawcę w zakresie wskazanym w stanie faktycznym wniosku.
    Zdaniem Wnioskodawcy, nie może być wątpliwości, że świadczone przez Wnioskodawcę
    usługi szkoleniowe opisane w stanie faktycznym pozostają w bezpośrednim związku z
    branżą lub zawodem oraz mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów
    zawodowych.

    Mając na uwadze powyższe, opisane w stanie faktycznym usługi szkoleniowe powinny być
    zwolnione z VAT. W szczególności, za zwolnieniem ww. usług szkoleniowych z VAT
    przemawia spełnianie przez Wnioskodawcę warunków zwolnienia wynikających z przepisu
    art. 132 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 44 Rozporządzenia.
    Należy jednak pamiętać, że Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
    Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez
    podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku
    podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie
    wlicza się:
    1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
    1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu
        podatkiem na terytorium kraju;
    2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku
      na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z
      wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
    - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
    3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
      zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych podlegających amortyzacji.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że o możliwości stosowania zwolnienia
    podmiotowego na gruncie podatku VAT decyduje kwota osiągniętego w danym roku
    obrotu. Obrót powinien być rozumiany jako przychód z tytułu czynności, które podlegają
    opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT z wyłączeniem
    transakcji wymienionych w art. 113 ust. 2 ustawy o VAT.
    W kontekście powyższego, jak już wskazano powyżej, szkolenia oferowane przez
    Wnioskodawcę pozwalające na uzyskanie patentu sternika motorowodnego, patentu
    motorowodnego sternika morskiego oraz licencji do holowania narciarza wodnego lub
    innych obiektów pływających podlegałyby zwolnieniu z opodatkowania, gdyby
    Wnioskodawca był zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Zatem obrót uzyskany z
    tytułu świadczenia usług szkoleniowych w zakresie będącym przedmiotem wniosku nie
    podlega uwzględnieniu przy kalkulacji limitu w wysokości 200 000 zł.
    Podsumowując w ocenie Wnioskodawcy opisane w pytaniu usługi szkoleniowe
    świadczone przez Wnioskodawcę są zwolnione z podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT i w konsekwencji nie podlegają
    zaliczeniu do limitu obrotu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
      i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
        a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
          grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
        b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
          zakresie kształcenia
      – oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
      objętych akredytacją, lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      – oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej:
      państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym
    „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co
    oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE Rady podlegają
    zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn.
    wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.
    Zatem, Dyrektywa 2006/112/WE Rady nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług
    edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie

    zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez
    podmioty świadczące usługi kształcenia oraz warunków w jakich te podmioty działają.
    Instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez
    podmioty prawa publicznego, tj. zapewniać odpowiednią jakość nauczania, cenę, zakres
    programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a
    zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.
    Zaprezentowana wykładnia znajduje potwierdzenie w wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20, w którym Trybunał orzekł, że:
      należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006
      /112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione
      zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze,
      przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług - czy to usług kształcenia -
      dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia
      zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych” z owymi usługami
      - oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane
      usługi były świadczone „przez [...] podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
    W ww. wyroku TSUE wskazał, że:
      w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani
      też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego
      każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa
      będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym
      zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i
      Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r.,
      MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
    W sprawie tej TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot
    warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził bowiem, że:
      artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
      sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w
      ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów
      podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie
      obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym
      działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć
      uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu
      zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie
      krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 – „Inne
      formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli
      przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie
      krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego
      uznania.
    Orzeczenie to potwierdza, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia
    podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby
    to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione
    warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.
    Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44
    rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki
    wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. U. UE. L 77 str. 1 z ze zm.).
    Zgodnie z tym przepisem:
      usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują

      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Jednocześnie wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie
    może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a
    ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z
    utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art.
    13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły,
    ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT
    objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika”
    (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww.
    rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po
    jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową lub wykonywać określony zawód.
    Z kolei możliwość skorzystania ze zwolnienia w odniesieniu do świadczenia usługi (ale też i
    dostawy towarów) ściśle związanej z usługą kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego wymaga spełnienia określonych warunków, na które
    wskazuje TSUE m.in. w sprawie Horizon College C-434/05. Po pierwsze, zarówno główna
    działalność edukacyjna, jak i dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle związane z tą
    działalnością muszą być wykonywane przez jeden z podmiotów, o których mowa w art.
    132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE. Po drugie, świadczenie usług lub dostawa
    towarów ściśle związanych z czynnościami głównymi muszą być konieczne do
    wykonywania transakcji podlegających zwolnieniu. Po trzecie, świadczenie usług i dostawa
    towarów są wyłączone z zakresu zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest osiągnięcie
    dodatkowego dochodu poprzez dokonywanie transakcji stanowiących bezpośrednią
    konkurencję w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność
    gospodarczą, objętej VAT.
    Wątpliwości dotyczą ustalenia czy usługi szkoleniowe świadczone przez Pana podlegają
    zwolnieniu od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a
    ustawy o VAT i w konsekwencji nie podlega zaliczeniu do limitu obrotu, o którym mowa w
    art. 113 ust. 1 ustawy.
    Dokonując oceny, czy usługi szkoleniowe, które są świadczone przez Pana są objęte
    zwolnieniem, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione będą warunki określone
    w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Wskazał Pan, że nie posiada Pan statusu jednostki objętej systemem oświaty w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe oraz statusu
    uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.

    Tym samym stwierdzić należy, że usługi szkoleniowe świadczone przez Pana nie spełniają
    przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 26 ustawy.
    Następnie, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie
    dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
    We wniosku wskazał Pan, że Pana podstawową działalnością jest prowadzenie szkoleń
    motorowodnych zakończonych egzaminem. Odbiorcą szkoleń są m.in. osoby fizyczne,
    firmy, jednostki budżetowe. Szkolenia motorowodne przeprowadzane są na uprawienia
    zawodowe, przygotowujące do egzaminu na: patent sternika motorowodnego, patent
    motorowodnego sternika morskiego oraz licencję do holowania narciarza wodnego lub
    innych obiektów pływających. Zdobyte na szkoleniach umiejętności i kwalifikacje
    uczestnicy mogą wykorzystać w swojej pracy zawodowej. Posiadanie kwalifikacji
    zdobytych podczas szkoleń motorowodnych, szkoleń na licencje holownicze
    potwierdzonych odpowiednimi dokumentami jest jedną z umiejętności, która pozwala na
    wykonywanie takich zawodów jak np. ratownik wodny. Natomiast posiadanie kwalifikacji i
    uprawnień zdobytych na szkoleniach w przypadku innych profesji nie zawsze jest
    wymagane, jednakże pożądane przez pracodawców czy zleceniodawców zatrudniających
    osoby m.in. na takich stanowiskach jak bosman żeglugi śródlądowej, bosman portu czy
    strażak. Dodatkowo uprawnienia uzyskiwane na skutek szkoleń prowadzonych przez Pana
    są wymagane dla uzyskania dostępu do niektórych stanowisk m.in. w straży pożarnej. W
    trakcie wskazanych szkoleń uczestnicy zdobywają oraz pogłębiają praktyczną wiedzę
    umożliwiającą podnoszenie ich kwalifikacji zawodowych. Szkolenia pozostają w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników (albo z branżą, w której pragną
    oni zdobyć dodatkowe kwalifikacje zawodowe). Wiedza i umiejętności pozyskane podczas
    szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez
    uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do oferowania usług w nowym
    obszarze. Usługi szkoleniowe są świadczone na rzecz osób, które wykonują zawód
    wymagający prowadzenia łodzi motorowych po różnych akwenach lub mają zamiar
    zdobycia nowej wiedzy i umiejętności przydatnych w zawodzie.
    A zatem, należy stwierdzić, że świadczone przez Pana usługi szkoleniowe stanowią usługi
    kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego.
    W konsekwencji zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT ww. usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy.
    Jednak dla oceny czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są zwolnione od podatku
    od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze
    uznanie, że będą to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w
    odrębnych przepisach.
    Odesłanie przez ustawodawcę do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do
    uregulowań, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i
    zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia,
    tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator
    kształcenia.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że podstawą szkoleń są wytyczne zawarte w ustawie z dnia
    21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej i wytyczne zawarte w przepisach podmiotów
    posiadających delegację ustawową, tj. polskiego związku motorowodnego i narciarstwa
    wodnego.
    Szkolenia prowadzone są również w ścisłym oparciu o:

        rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie
        przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych, wydane na podstawie
        art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 Ustawy o żegludze śródlądowej;
        rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 8
        listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej,
        wydane na podstawie art. 37a ust. 14 Ustawy o żegludze śródlądowej;
        rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie
        uprawiania turystyki wodnej, wydane na podstawie art. 37a ust. 15 Ustawy z
        żegludze śródlądowej;
        rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie
        wymagań technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz
        upoważnienia podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych statków,
        wydane na podstawie art. 34j ust. 5 Ustawy o żegludze śródlądowej;
        rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w sprawie
        sposobu oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych oraz wzorów znaków
        zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2012 r. poz. 286),
        wydane na podstawie art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie
        osób przebywających na obszarach wodnych;
        rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 20 listopada 2014 r. w
        sprawie kwalifikacji zawodowych i składu załóg statków żeglugi śródlądowej,
        wydane na podstawie art. 37 ust. 1 Ustawy o żegludze śródlądowej;
        ustawę z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim.
    Na podstawie art. 34j ust. 5 ustawy o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2024 poz. 395):
      Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
      1) sposób upoważniania podmiotów, o których mowa w ust. 1, do wykonywania
      przeglądów technicznych statków, uwzględniając konieczność zapewnienia
      odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu
      powierzonych czynności oraz rodzaj i przeznaczenie statku;
      2) wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia i
      właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza lub ochrony
      przed hałasem, kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa statków oraz
      osób przebywających na statkach, albo uzna za obowiązujące w tym zakresie
      wymagania określone w przepisach technicznych upoważnionego podmiotu.
    Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o żegludze śródlądowej:
      Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
      1) wykaz stanowisk na statkach,
      2) minimalny skład załogi na śródlądowych drogach wodnych:
      a) statku bez napędu mechanicznego wchodzącego w skład zestawu holowanego,
      b) statku towarowego o napędzie mechanicznym,
      c) holownika,
      d) lodołamacza,
      e) statku pasażerskiego,

      f) pchacza, zestawu pchanego oraz zestawu sprzężonego
      - w zależności od rodzaju statku i czasu jego pracy,
      3) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania dokumentów
      kwalifikacyjnych,
      4) szczegółowy tryb przeprowadzania egzaminu i sposób działania komisji
      egzaminacyjnych i szczegółowe warunki wynagradzania członków tych komisji
      - kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, koniecznością posiadania
      odpowiedniej wiedzy i umiejętności przez członków załogi statków w zakresie żeglugi
      śródlądowej, sprawnym działaniem komisji egzaminacyjnych oraz rzetelnym
      przeprowadzaniem egzaminów.
    Natomiast w myśl art. 37a ust. 14 i 15 ustawy o żegludze śródlądowej:
      Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej,
      biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
      Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
      1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie
      uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa,
      oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo
      motorowych,
      2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
      3) wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,
      4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,
      5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za
      czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3,
      - biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego
      sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu
      egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot
      upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.
    Zgodnie z art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej:
      Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej, mając na względzie konieczność
      zapewnienia bezpieczeństwa ruchu żeglugowego, określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowe przepisy żeglugowe normujące:
      1) ruch i postój statków na szlaku żeglownym i w portach, sygnalizację wzrokową i
      dźwiękową oraz łączność radiową na śródlądowych drogach wodnych,
      2) sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku żeglownego, budowli i urządzeń
      hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii przesyłowych, wzory
      znaków i sygnałów żeglugowych, ich znaczenie i zakres obowiązywania, kierując się
      obowiązującymi w tym zakresie wymaganiami międzynarodowymi.
    Zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie
    przepisów żeglugowych na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 212, poz.
    2072):
      Rozporządzenie określa przepisy żeglugowe normujące szczegółowy sposób
      oznaczania statków, ruch i postój statków na szlaku żeglownym i w portach,
      sygnalizację wzrokową i dźwiękową oraz łączność radiową na śródlądowych drogach
      wodnych, a także sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku żeglownego, budowli i

      urządzeń hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii
      przesyłowych, wzory znaków i sygnałów żeglugowych, ich znaczenie i zakres
      obowiązywania.
    Z kolei w myśl Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z
    dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz.
    U. z 2013 r. poz. 1366):
      § 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy
      uprawianiu turystyki wodnej.
      § 2.
      1. Statek powinien być wyposażony w środki bezpieczeństwa zgodnie z wpisem w
      dokumencie rejestracyjnym lub dokumencie bezpieczeństwa statku.
      2. W przypadku gdy statek nie posiada dokumentu rejestracyjnego lub dokumentu
      bezpieczeństwa, powinien być wyposażony w środki bezpieczeństwa w liczbie
      odpowiadającej liczbie osób na nim przebywających.
    Natomiast Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie
    uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460) określa w § 1, 2 i 8, 9 i 12:
      § 1.
      1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie
      uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa,
      oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo
      motorowych;
      2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie
      odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, zwanego dalej
      "egzaminem";
      3) wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu;
      4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień;
      5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z
      wydaniem dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki wodnej.
      § 2.
      1. Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do
      uprawiania turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5
      m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW są patenty:
      1) żeglarza jachtowego;
      2) jachtowego sternika morskiego;
      3) kapitana jachtowego;
      4) sternika motorowodnego;
      5) motorowodnego sternika morskiego;
      6) kapitana motorowodnego;
      7) mechanika motorowodnego.
      2. Wzory patentów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.
      § 8
      1. Patent sternika motorowodnego uzyskuje osoba, która:
      1) ukończyła 14. rok życia;
      2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.

      2. Osoba posiadająca patent sternika motorowodnego jest uprawniona do
      prowadzenia jachtów motorowych:
      1) po wodach śródlądowych;
      2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych
      wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
      3. Osoby w wieku poniżej 16. roku życia mogą realizować swoje uprawnienia na
      jachtach motorowych o mocy silnika do 60 kW.
      § 9.
      1. Patent motorowodnego sternika morskiego uzyskuje osoba, która:
      1) ukończyła 18. rok życia;
      2) odbyła co najmniej dwa rejsy po wodach morskich w łącznym czasie co najmniej
      200 godzin żeglugi;
      3) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
      2. Osoba posiadająca patent motorowodnego sternika morskiego jest uprawniona
      do prowadzenia jachtów motorowych:
      1) po wodach śródlądowych;
      2) o długości kadłuba do 18 m po wodach morskich.
      § 12.
      1. Licencję do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających
      służących do uprawiania sportu lub rekreacji, z wyłączeniem jachtów żaglowych i
      jachtów motorowych, lub licencję do holowania statków powietrznych uzyskuje
      osoba, która:
      1) ukończyła 18. rok życia;
      2) posiada co najmniej patent sternika motorowodnego;
      3) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
      2. Osoba ubiegająca się o wydanie licencji składa do właściwego polskiego związku
      sportowego następujące dokumenty:
      1) wniosek o wydanie licencji zawierający:
      a) imię i nazwisko, miejsce i datę urodzenia, adres zamieszkania oraz podpis
      wnioskodawcy,
      b) datę,
      c) rodzaj patentu,
      d) zdjęcie o wymiarach 3,5 x 4,5 cm;
      2) kopię patentu potwierdzającego posiadanie kwalifikacji do uprawiania turystyki
      wodnej na jachtach motorowych;
      3) zaświadczenie o zdaniu egzaminu, którego wzór określa załącznik nr 3 do
      rozporządzenia.
    W załączniku nr 4 do Rozporządzenia wskazano zakres wymagań egzaminacyjnych, tj.
    zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu sternika motorowodnego.
      1. Wiedza teoretyczna:
      1) podstawy budowy jachtów motorowych;
      2) silniki i układy napędowe, w tym:
      a) budowa silników,

      b) obsługa i konserwacja silników,
      c) zasady rozruchu i zatrzymania pracy silników,
      d) podstawowe wiadomości o pędnikach jachtów motorowych;
      3) manewrowanie jachtem motorowym;
      4) zasady prowadzenia skuterów wodnych;
      5) podstawy locji, w tym w szczególności:
      a) znaki żeglugowe i oznakowanie dróg wodnych,
      b) mapy i przewodniki,
      c) drogi wodne i budowle hydrotechniczne;
      6) wiadomości z zakresu ratownictwa wodnego, w tym:
      a) podstawowe informacje o morskich służbach ratowniczych,
      b) wyposażenie jachtu w środki bezpieczeństwa i posługiwanie się nimi,
      c) działania w przypadku wywrotki jachtu, awarii lub wypadku,
      d) postępowanie w sytuacji "człowiek za burtą",
      e) udzielanie pierwszej pomocy,
      f) hipotermia oraz pierwsza pomoc w przypadku hipotermii;
      7) wiadomości z zakresu meteorologii, w tym:
      a) skala prędkości wiatru,
      b) zjawiska meteorologiczne i ich oznaki,
      c) komunikaty meteorologiczne;
      8) pomoce nawigacyjne;
      9) ochrona wód przed zanieczyszczaniem;
      10) podstawowe przepisy prawa drogi na morskich i śródlądowych drogach wodnych.
      2. Umiejętności praktyczne:
      1) manewrowanie jachtem motorowym w zakresie:
      a) prowadzenia jachtu motorowego przy spotkaniu z innym jachtem oraz jego
      wyprzedzaniem,
      b) wykonania manewrów: odejście od nadbrzeża, dojście do nadbrzeża, pływanie
      kursem prostym i cyrkulacja, alarm "człowiek za burtą",
      c) kotwiczenia i cumowania w różnych warunkach;
      2) kierowanie załogą, wydawanie komend i egzekwowanie ich wykonania we
      właściwym momencie;
      3) praca w charakterze członka załogi;
      4) podstawowe prace bosmańskie.
    Ponadto określono zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu
    motorowodnego sternika morskiego, tj.:
      1. Wiedza teoretyczna:
      1) budowa jachtu, w tym:
      a) eksploatacja i budowa instalacji i urządzeń oraz ocena ich stanu technicznego,
      b) wyposażenie jachtu morskiego;

      2) silniki i układy napędowe, w tym:
      a) znajomość budowy silników jachtów motorowych w zakresie umożliwiającym
      ocenę usterek możliwych do usunięcia na morzu,
      b) zasady prawidłowego rozruchu i zatrzymania silnika, drobnych zabiegów
      regulacyjnych,
      c) kontrola pracy silnika i jej ocena,
      d) zasady prawidłowej eksploatacji akumulatorów,
      e) znajomość zasad BHP przy obsłudze napędów;
      3) locja, w tym:
      a) oznakowanie nawigacyjne,
      b) jachtowe pomoce nawigacyjne i ich wykorzystanie (mapy nawigacyjne, spisy
      świateł),
      c) znaki i skróty stosowane na mapach,
      d) podstawowa znajomość układu tablic pływów i prądów pływowych,
      e) przygotowanie nawigacyjne wejścia do portu;
      4) nawigacja, w tym:
      a) jachtowe pomoce i przyrządy nawigacyjne (sondy, odbiorniki systemów nawigacji
      satelitarnej, wskaźniki wielofunkcyjne itp,),
      b) podstawy nawigacji terestrycznej,
      c) nawigacja zliczeniowa;
      5) meteorologia, w tym:
      a) podstawowe przyrządy meteorologiczne i ich wykorzystywanie,
      b) radiowe komunikaty meteorologiczne dla żeglugi, system transmisji ostrzeżeń
      nawigacyjnych i meteorologicznych;
      6) sygnalizacja i łączność, w tym:
      a) sygnalizacja wzywania pomocy, procedury GMDSS, wykorzystanie środków
      pirotechnicznych oraz radiostacji VHF,
      b) sygnały ostrzegawcze;
      7) planowanie rejsu, z uwzględnieniem:
      a) ograniczeń wyjścia i wejścia do portu,
      b) odległości i czasu trwania rejsu,
      c) ewentualnych zagrożeń w czasie rejsu,
      d) przygotowania załogi i jachtu;
      8) ratownictwo, w tym:
      a) podstawowe informacje o morskich służbach ratowniczych,
      b) postępowanie w przypadku pożaru, awarii takielunku, kolizji lub wypadku,
      c) pierwsza pomoc i współdziałanie ze stacjami ratownictwa i śmigłowcem
      ratowniczym oraz łodzią zabezpieczenia ratowniczego,
      d) przygotowanie do sztormu i techniki sztormowania,
      e) "człowiek za burtą" na morzu,
      f) hipotermia oraz pierwsza pomoc w przypadku hipotermii,

      g) sztrandowanie;
      9) ochrona wód przed zanieczyszczaniem;
      10) podstawowe przepisy prawa drogi na morskich i śródlądowych drogach wodnych.
      2. Umiejętności praktyczne:
      1) manewrowanie jachtem motorowym w zakresie:
      a) prowadzenia jachtu motorowego przy spotkaniu z innym jachtem oraz jego
      wyprzedzaniem,
      b) wykonania manewrów: odejście od nadbrzeża, dojście do nadbrzeża, pływanie
      kursem prostym i cyrkulacja, alarm "człowiek za burtą",
      c) kotwiczenia i cumowania w różnych warunkach;
      2) kierowanie załogą, wydawanie komend i egzekwowanie ich wykonania we
      właściwym momencie.
      3. Egzamin na patent motorowodnego sternika morskiego dla osób, które nie
      posiadają patentu sternika motorowodnego, obejmuje zakres wiedzy teoretycznej
      określonej w częściach III i IV.
    Załącznik nr 4 przedmiotowego Rozporządzenia wskazuje także na zakres wiedzy i
    umiejętności wymaganych do uzyskania licencji do uprawiania turystyki wodnej na
    jachtach motorowych przy holowaniu narciarza wodnego lub innych obiektów
    pływających, tj.:
      1. Wiedza teoretyczna:
      1) wiadomości ogólne o sprzęcie;
      2) zasady porozumiewania się między jachtem holującym a narciarzem lub
      użytkownikiem obiektu pływającego;
      3) załoga jachtu holującego;
      4) warunki bezpieczeństwa podczas holowania;
      5) przygotowanie miejsca startowego;
      6) przygotowanie jachtu holującego;
      7) przygotowanie sprzętu do holowania;
      8) przygotowanie liny;
      9) przepisy w zakresie holowania narciarza lub innych obiektów pływających.
      2. Umiejętności praktyczne:
      1) start z wody;
      2) start z pomostu lub innego pełniącego podobne funkcje urządzenia;
      3) holowanie narciarza lub innych obiektów pływających, w tym holowanie po prostej
      i slalomem;
      4) zakończenie holowania na wodzie i na brzegu;
      5) manewry jachtem holującym, w tym zwroty, podpływanie po upadku.
    Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie wymagań
    technicznych i wyposażenia statków żeglugi śródlądowej oraz upoważnienia podmiotów
    do wykonywania przeglądów technicznych statków (Dz. U. z 2010 r. nr 216, poz. 1423) w §
    1 określa:

      1) wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia i
      właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza lub ochrony
      przed hałasem;
      2) sposób upoważniania podmiotów do wykonywania przeglądów technicznych
      statków.
    Z kolei w myśl Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2012 r. w
    sprawie sposobu oznakowania i zabezpieczenia obszarów wodnych oraz wzorów znaków
    zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag (Dz. U. z 2022 r. poz. 1979) w § 1 określa:
      1) sposób oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych;
      2) wzory znaków zakazu, nakazu oraz znaków informacyjnych i flag.
    Natomiast zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób
    przebywających na obszarach wodnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 714):
      Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym
      do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
      1) sposób oznakowania i zabezpieczania obszarów wodnych,
      2) wzory znaków zakazu, nakazu oraz informacyjnych i flag
      - mając na uwadze konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu
      bezpieczeństwa i udzielania pomocy osobom kąpiącym się, pływającym i
      uprawiającym sport lub rekreację na obszarach wodnych.
    Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz. 1068)
    w art. 1:
      reguluje sprawy bezpieczeństwa morskiego w zakresie budowy statku, jego stałych
      urządzeń i wyposażenia, inspekcji statku, kwalifikacji i składu załogi statku,
      bezpiecznego uprawiania żeglugi morskiej oraz ratowania życia na morzu.
    Zatem - jak wynika z powyższego - ww. ustawy oraz rozporządzenia określają zakres
    szkoleń oraz ich tematykę. Zawierają także szereg wytycznych dotyczących
    przeprowadzenia egzaminów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że zostanie spełniony drugi warunek
    uprawniający do zwolnienia świadczonych przez Pana usług, w ramach szkoleń z
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 29 lit. a ustawy.
    W konsekwencji, usługi szkoleniowe pozwalające na uzyskanie patentu sternika
    motorowodnego, patentu motorowodnego sternika morskiego oraz licencji do holowania
    narciarza wodnego lub innych obiektów pływających korzystają ze zwolnienia od podatku
    VAT.
    Należy zaznaczyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie podmiotowe od podatku VAT
    dla pewnej grupy podatników.
    Regulacje w tym zakresie zostały zawarte w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług:
    Według art. 113. ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:
      zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług:
      do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
    Zatem, w treści art. 113 ust. 2 ustawy o VAT został wymieniony katalog czynności, których
    nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia
    podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie
    uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, usługi szkoleniowe pozwalające na uzyskanie patentu sternika
    motorowodnego, patentu motorowodnego sternika morskiego oraz licencji do holowania
    narciarza wodnego lub innych obiektów pływających korzystają ze zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    W konsekwencji świadczone przez Pana usługi szkoleniowe pozwalające na uzyskanie
    patentu sternika motorowodnego, patentu motorowodnego sternika morskiego oraz
    licencji do holowania narciarza wodnego lub innych obiektów pływających korzystają ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, a ich wartości
    nie należy wliczać do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy jako wartości
    sprzedaży zwolnionej od podatku.
    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.