Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1135/13/MZa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-02-17
Teza: sprzedaż nieruchomości nabytej częściowo w 1992 r., w 2009 r. w spadku oraz w 2012 r. w wyniku nieodpłatnego przekazania udziałów przez pozostałych spadkobierców na rzecz Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 27 września 2013 r. (data otrzymania 18 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 września 2013 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 27 stycznia 1992 r. w trakcie trwania małżeństwa Wnioskodawca nabył wraz z dwoma innym osobami działkę. Następnie 30 stycznia 1995 r. nastąpił podział tejże działki oraz zniesienie współwłasności. Z tym dniem Wnioskodawca i jego małżonek stali się właścicielami 1/3 działki. W dniu 12 lutego 2009 r. zmarł małżonek Wnioskodawcy, a z jego śmiercią majątek wspólny (działka) został podzielony. Wnioskodawca zachował prawo do należnej mu połowy działki oraz stał się spadkobiercą 2/4 udziałów działki części żony. Pozostałe części działki odziedziczyła siostra (1/4) i brat (1/4) małżonka Wnioskodawcy. Następnie 25 marca 2011 r. zostało wydane postanowienie Sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku.

Deklaracja SD-Z2 dotycząca nabytego spadku została złożona w Urzędzie Skarbowym, jednak nie było obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn. W dniu 2 października 2012 r. rodzeństwo małżonka Wnioskodawcy – siostra posiadająca 1/4 udziałów oraz brat również posiadający 1/4 udziałów w działce – przekazało Wnioskodawcy nieodpłatnie posiadane udziały. Z aktu notarialnego z 2 października 2012 r. wynika, że spadkobiercy (brat i siostra małżonka Wnioskodawcy) dokonali nieodpłatnego przekazania spadku po zmarłym na rzecz wyłącznego nabywcy – czyli Wnioskodawcy. W akcie notarialnym wskazano, że szacunkowa wartość działki wynosi 35.000 zł.

W dniu 2 października 2012 r. Wnioskodawca stał się ponownie właścicielem całości działki. Ostatecznie zakupioną a potem odziedziczoną działkę Wnioskodawca sprzedał 18 czerwca 2013 r. za cenę 55.000 zł.

Wnioskodawca wyjaśnił, że planuje przeznaczyć uzyskane środki pieniężne ze zbycia działki na własne cele mieszkaniowe, czyli remont domu – chciałby ocieplić budynek, dokonać modernizacji systemu ogrzewania domu oraz dokonać drobnych prac remontowych m.in. malowanie pomieszczeń mieszkalnych. Wnioskodawca stopniowo zaczyna prace remontowe i gromadzi dokumenty potwierdzające zakup niezbędnych do remontu materiałów.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania.

W jaki sposób Wnioskodawca powinien wyliczyć podstawę opodatkowania? Czy Wnioskodawca powinien wyliczyć podstawę w następujący sposób: (przychód) 55.000 zł x połowa majątku małżonka x 2/4 udziału Wnioskodawcy w spadku po małżonku = 13.750 zł, czy też prawidłowym jest wykazanie podstawy opodatkowania jako kwoty 27.500 zł (55.000 zł x ½)?

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on zobligowany do zapłaty podatku dochodowego od zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości 19 % od kwoty uzyskanego przychodu, ponieważ od dnia nabycia spadku (12 lutego 2009 r.) do dnia sprzedaży działki upłynął okres krótszy niż 5 lat. Wnioskodawca przyjmuje, że połowa sprzedanej działki była jego własnością (wspólnie nabytą w trakcie trwania małżeństwa stanowiącą wspólność majątkową) i dlatego powinien odprowadzić podatek tylko od pozostałej drugiej połowy, czyli od kwoty 27.500 zł (55.000 zł x ½) otrzymanego przychodu. Wnioskodawca ma jednak wątpliwość w rozumieniu podstawy opodatkowania: odziedziczył po zmarłym małżonku 2/4 z jego udziału (½ działki), czyli podstawę powinien wyliczyć w następujący sposób: przychód = 55.000 zł x ½ (połowa majątku małżonka) x 2/4 udziału w spadku po małżonku = 13.750 zł. Wnioskodawca sądzi jednak, że skoro otrzymał nieodpłatnie pozostałe 2/4 udziału w spadku od rodziny swojego małżonka, to prawidłowe wyliczenie podstawy opodatkowania powinno być 55.000 zł x ½ czyli 27.500 zł. Cena sprzedaży całości majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego małżonka wynosiła 55.000 zł x kwota spadku odziedziczonego po zmarłym małżonku (2/8) + kwota spadku przekazanego mu nieodpłatnie (w darowiźnie) od rodziny małżonka (1/8 udziału brata + 1/8 siostry małżonka) = 27.500 zł.

Przy czym, jeśli wciągu dwóch lat od daty odpłatnego zbycia nieruchomości czyli do końca roku podatkowego 2015 (sprzedaż 18 czerwca 2013 r.) Wnioskodawca przeznaczy uzyskane przychody w kwocie 27.500 zł na udokumentowane własne cele mieszkaniowe to – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uzyskany przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych będzie podlegał zwolnieniu od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego przepisu każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy stanowi źródło przychodów, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy, w kontekście powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie momentu nabycia przez Wnioskodawcę udziałów w nieruchomości, którą sprzedał w 2013 r.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.) – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Stosownie natomiast do art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Wspólność majątkowa ustaje m.in. z chwilą śmierci jednego ze współmałżonków. Zgodnie z art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Ustrój wspólności majątkowej jest współwłasnością łączną i trwa tak długo, jak długo trwa małżeństwo. Z chwilą ustania wspólności ustawowej np. na skutek śmierci jednego z małżonków dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych. Co do zasady każdy z małżonków ma wówczas wynoszący ½ udział w majątku wspólnym.

Stosownie natomiast do art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Zatem istotnym dniem nabycia przez spadkobiercę spadku jest data śmierci spadkodawcy.

W sprawie, której dotyczy niniejszy wniosek Wnioskodawca w 1992 r. w trakcie trwania związku małżeńskiego nabył z dwoma osobami działkę. Następnie w 1995 r. nastąpił podział działki na kilka części oraz zniesienie współwłasności, w wyniku którego Wnioskodawca i jego małżonek stali się właścicielami 1/3 dawnej działki. W 2009 r. zmarł małżonek Wnioskodawcy a spadek po nim nabył Wnioskodawca w udziale 2/4 oraz siostra i brat – każde w udziale ¼.

Skoro zatem nieruchomość, której dotyczy zapytanie Wnioskodawcy stanowiła majątek wspólny jego i jego małżonka objęty wspólnością ustawową, to w chwili ustania tej wspólności na skutek śmierci małżonka, każdemu z małżonków przysługiwały udziały po ½ w tej nieruchomości. Zatem do masy spadkowej po małżonku wchodził tylko udział ½.

Tym samym w 2009 r. w drodze spadku po małżonku Wnioskodawca nabył udział 2/4 w masie spadkowej po małżonku, którą tworzył udział ½ w majątku małżonków.

Następnie Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie od rodzeństwa spadkodawcy udział 2/4 w nieruchomości (po ¼ od każdego z nich).

Użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Tak więc jednym ze sposobów nabycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości jest nabycie w drodze umowy darowizny. Wynikiem umowy darowizny nieruchomości (udziału w nieruchomości) jest nabycie na własność tej nieruchomości (udziału w nieruchomości) przez obdarowanego. Tym samym w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) w drodze darowizny, datą, od której należy liczyć okres pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rok, w którym dokonano darowizny nieruchomości (udziału w nieruchomości).

Oznacza to, że sprzedaż nieruchomości stanowi zawsze źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, gdy ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w tym również nabycie w drodze darowizny.

Otrzymanie darowizny przez osobę, która ją przyjmuje skutkuje przeniesieniem prawa własności do przedmiotu darowizny a więc jest formą nowego nabycia. Natomiast zbycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) otrzymanej w takiej formie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, jeżeli ma miejsce przed upływem określonego przepisem czasu.

Z powyższych wyjaśnień wynika więc, że Wnioskodawca, w opisanej przez siebie sytuacji, powinien rozpoznać następujące daty nabycia udziałów w nieruchomości:

*   1992 r. – Wnioskodawca nabył udział ½ w ramach wspólności ustawowej,
*   2009 r. – w spadku po małżonku Wnioskodawca nabył udział 2/4 (2/4 x ½ = 2/8 w nieruchomości),
*   2012 r. – w wyniku otrzymania darowizny nabył łączny udział 2/4 od pozostałych spadkobierców (2/4 x ½ = 2/8 w nieruchomości).

W konsekwencji powyższych informacji należy stwierdzić, że skoro przychód jaki Wnioskodawca uzyskał ze sprzedaży nieruchomości wynosił 55.000 zł, to na udział należący do masy spadkowej po małżonku przypadało 27.500 zł (55.000 zł : 2). Połowę udziału małżonka Wnioskodawca nabył w spadku po nim a połowę w darowiźnie.

Oznacza to, że przychód ze sprzedaży udziału nabytego w 1992 r. w trakcie trwania małżeństwa a więc ½ przychodu ze sprzedaży nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału przez Wnioskodawcę upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym sprzedaż tego udziału nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z uwagi na fakt, że w 2009 r. Wnioskodawca w spadku po swoim małżonku oraz w 2012 r. w darowiźnie od rodzeństwa małżonka nabył udział stanowiący łącznie ½ w nieruchomości, to przychód przypadający na ten udział czyli ½ przychodu ze sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.

Zauważyć jednak należy, że jeśli Wnioskodawca poniósł takie koszty, to odliczyć będzie mógł jedynie taką ich część, która proporcjonalnie odpowiada łącznemu udziałowi ½ w działce nabytemu w spadku po małżonku oraz w darowiźnie, bo tylko przychód ze sprzedaży nieruchomości przypadający na ten udział stanowi źródło przychodu. Pozostała część kosztów przypada na udział nabyty w 1992 r., którego zbycie nie stanowi w ogóle źródła przychodu (a skoro tak, to nie generuje także kosztów).

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Podobnie jak w przypadku kosztów odpłatnego zbycia Wnioskodawca będzie mógł odliczyć jedynie ½ kosztów uzyskania przychodu – o ile takie w ogóle poniósł.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w sytuacji Wnioskodawcy przychodem ze sprzedaży nieruchomości jest wartość udziału ½ w tej nieruchomości nabytego w 2009 r. i 2012 r. (wynikająca z aktu notarialnego na dzień dokonania sprzedaży), a więc kwota 27.500 zł (55.000 zł x ½) pomniejszona o ewentualne koszty odpłatnego zbycia i koszty uzyskania przychodu o ile takie w ogóle zostały poniesione.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x \`(...)\`

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia,

W – wydatki na cele mieszkaniowe,

P – przychód z odpłatnego zbycia.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Zatem należy stwierdzić, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia określonego w przywołanym wcześniej przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest przeznaczenie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Podsumowując, przy sprzedaży omawianej nieruchomości Wnioskodawca powinien przyjąć trzy daty nabycia tej nieruchomości – 1992 r., w którym wraz ze swoim małżonkiem nabyli po udziale ½ w tej nieruchomości, 2009 r. jako datę śmierci spadkodawcy oraz datę otrzymania darowizny czyli 2012 r. Przy czym ½ przychodu uzyskanego ze sprzedaży przypadającego na udział ½ w działce nabyty w 1992 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży tej działki, przypadający na pozostały udział ½ w nieruchomości nabyty w 2009 r. i w 2012 r. w wyniku spadku po małżonku oraz darowizny od pozostałych spadkobierców jest opodatkowany 19% podatkiem dochodowym – na podstawie art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Jeżeli jednak Wnioskodawca ½ przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości przeznaczy na własny cel mieszkaniowy wymieniony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy, to dochód ten będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.

Wnioskodawca zobowiązany jest do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok podatkowy 2013 najpóźniej do 30 kwietnia 2014 r. i wykazania w nim przychodu uzyskanego ze sprzedaży łącznego udziału ½ w działce w wysokości 27.500 zł, ponieważ tylko ten udział podlega opodatkowaniu, zaś nabycie w 1992 r. przez Wnioskodawcę udziału ½ w nieruchomości w ogóle nie stanowi źródła opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zatem jeżeli Wnioskodawca wydatkuje środki (przychód) w wysokości 27.500 zł na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d), to zastosowanie znajdzie zwolnienie wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z powyższymi argumentami stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.