Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.920.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Obowiązki płatnika w związku z nabyciem usług doradczych od
nierezydentów.
Słowa kluczowe: nierezydent-świadczenia na rzecz nierezydentów
obowiązek-obowiązek płatnika
pobór-pobór podatku u źródła
podatek-podatek pobierany u źródła
płatnik
usługi-usługi doradcze
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Szczególne zasady poboru zaliczek i zryczałtowanego
podatku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1-pkt 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 2-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 4
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność prawniczą. W przyszłości zamierza nawiązać
    współpracę z zagranicznymi osobami fizycznymi w zakresie świadczenia przez nich usług
    doradczych. Zagraniczne osoby fizyczne będą osobami fizycznymi prowadzącymi
    działalność gospodarczą i wykonującymi świadczenia w ramach swojej prowadzonej
    działalności. Z tytułu wykonanych usług zagraniczne osoby fizyczne będą otrzymywać
    wynagrodzenie od Wnioskodawcy. Zagraniczne osoby fizyczne będą rezydentami krajów
    innych niż Polska oraz przedstawią zagraniczne certyfikaty rezydencji.

## Pytanie

Czy dla Wnioskodawcy z tytułu nabytych usług doradczych zaistnieje obowiązek
    wystawienia przez niego jako polskiego płatnika informacji IFT-1 dla zagranicznych osób
    fizycznych oraz przesłania informacji IFT-1 do właściwego urzędu skarbowego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu nabytych usług doradczych zaistnieje obowiązek
    wystawienia przez niego jako polskiego płatnika informacji IFT-1 dla zagranicznych osób
    fizycznych oraz przesłania informacji IFT-1 do właściwego urzędu skarbowego. Obowiązek
    wystawienia przez polskiego płatnika informacji IFT-1 dla zagranicznych osób fizycznych
    oraz wysłania jej do urzędu skarbowego wynika bezpośrednio z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy
    PIT. Obowiązek, o którym mowa powstaje również wówczas, gdy zagranicznym
    podmiotom wypłacane jest wynagrodzenie za świadczenie usług doradczych (art. 29 ust. 1
    pkt 5 ustawy PIT). Zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy PIT, w przypadku pozyskania certyfikatu
    rezydencji podatkowej polski płatnik nie pobiera podatku u źródła, jeśli wynika to z
    przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wypłacane za
    granicę wynagrodzenie z tytułu nabycia usług doradczych zaliczane jest do zysków
    przedsiębiorstwa, które - zgodnie z postanowieniami umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania - opodatkowane są wyłącznie w kraju siedziby podmiotu świadczącego
    usługę. Oznacza to, że posiadając ważny certyfikat rezydencji podatkowej podatku u
    źródła, w takim przypadku, nie pobiera się.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 7 ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji,
      wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki
      organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania,
      siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca
      zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
    Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej
    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane
    osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem
    posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak
    na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
    Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów)
    wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc,
    ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
    osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na
    zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze
    Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody
    uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:

      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.
    in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z tytułu świadczeń doradczych,
      księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i
      kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania
      personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera
      się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Według postanowień art. 29 ust. 2 powołanej ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    W świetle powyższego zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania jest zatem możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu
    rezydencji podatnika, potwierdzającego miejsce jego zamieszkania. Certyfikat rezydencji
    stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju, czego
    potwierdzenie umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień stosownej umowy w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Posiadanie certyfikatu rezydencji podatnika upoważnia płatnika do zastosowania stawki
    podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez
    Polskę, zamiast stosowania stawki określonej w przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych lub niepobrania podatku zgodnie z odpowiednim
    przepisem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę. Zatem,
    w sytuacji kiedy płatnik nie posiada aktualnego certyfikatu rezydencji tej osoby, ma on
    obowiązek stosowania przepisów prawa krajowego.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność prawniczą. W przyszłości zamierza
    Pan nawiązać współpracę z zagranicznymi osobami fizycznymi w zakresie świadczenia
    przez nich usług doradczych. Zagraniczne osoby fizyczne będą osobami fizycznymi
    prowadzącymi działalność gospodarczą i wykonującymi świadczenia w ramach
    prowadzonej działalności. Będzie Pan tym osobom wypłacał wynagrodzenie za
    świadczone usługi. Zagraniczne osoby fizyczne będą rezydentami krajów innych niż Polska
    oraz przedstawią zagraniczne certyfikaty rezydencji.
    W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy będzie na Panu, jako polskim
    płatniku, ciążył obowiązek sporządzenia informacji IFT-1 dla zagranicznych osób fizycznych
    oraz przesłania tych informacji do urzędu skarbowego.
    Odnosząc się do obowiązku sporządzenia informacji IFT1/IFT1-R wskazuję, że stosownie
    do art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które

      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4.
    Stosownie do art. 42 ust. 4 ww. ustawy:
      Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a,
      płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do
      sporządzenia i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób
      zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 2
      pkt 2.
    Według art. 42 ust. 6 ww. ustawy:
      Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również
      podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o
      którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, o
    których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania
    lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy
    ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
    Powyższe oznacza, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne
    i ich jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wypłacające zagranicznym
    osobom fizycznym należności opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym,
    po zakończeniu roku muszą sporządzić informację IFT-1R. Jeden egzemplarz informacji
    powinien być złożony w urzędzie skarbowym właściwym w sprawach opodatkowania osób
    zagranicznych, a drugi powinien otrzymać podatnik, czyli zagraniczny podmiot.

    Informację IFT-1R płatnik musi sporządzić i przekazać do urzędu skarbowego i
    podatnikowi nawet wówczas gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania lub ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie był
    zobowiązany do poboru podatku.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidują też, że informację
    IFT-1 płatnik sporządza i przesyła podatnikom na ich wniosek (w terminie 14 dni od dnia
    złożenia wniosku). Sporządzenie informacji IFT-1 na wniosek podatnika nie zwalnia
    płatnika z obowiązku sporządzenia informacji IFT-1R w terminie do końca lutego roku
    następującego po roku podatkowym.
    Powołany wyżej przepis art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych ma charakter ogólny i nie zawiera wyjątków od reguły. Przepis ten obowiązuje
    wszystkich płatników wymienionych w art. 41 ust. 1 ustawy.
    Dlatego stosownie do art. 42 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 42 ust. 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w związku z wypłacanymi należnościami z tytułu usług
    doradczych na rzecz zagranicznych osób fizycznych, powinien Pan sporządzić informacje
    IFT-1/IFT-1R i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje
    naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
    Przy czym, informacje IFT-1/IFT-1R należy przekazać zarówno w przypadku pobrania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, jak i w sytuacji, gdy zgodnie z umową o unikaniu
    podwójnego opodatkowania nie pobierze Pan podatku.
    Przy czym do końca lutego następującego po roku podatkowym będzie Pan zobowiązany
    przesłać – podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu – imienne informacje IFT-
    1R. Informację IFT-1 będzie Pan zobowiązany sporządzić oraz przesłać podatnikowi i
    urzędowi skarbowemu tylko na wniosek podatnika, w terminie 14 dni od złożenia tego
    wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Dodatkowo wyjaśniam, że nie odniosłem się do Pana stanowiska w części dotyczącej
    obowiązku poboru podatku u źródła, ponieważ kwestia ta nie była przedmiotem Pana
    pytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.