Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.21.2025.1.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Sprzedaż lokalu mieszkalnego nabytego w wyniku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; mieszkanie-sprzedaż mieszkania; nieruchomości-nabycie nieruchomości; umowa-umowa cywilnoprawna; zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 stycznia 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A.A. będąc osobą niezamężną nabyła do majątku osobistego prawo do lokalu
    mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) w (...), na podstawie umowy ustanowienia odrębności
    lokalu mieszkalnego oraz umowy sprzedaży z 30 listopada 2011 r., udokumentowanej
    aktem notarialnym sporządzonym przez B.B., notariusza w (...), Rep. A Nr (...).
    29 czerwca 2019 r. A.A. i C.C. (Pan) zawarli związek małżeński, następnie 10 lipca 2019 r.
    zawarli umowę majątkową małżeńską, na mocy której rozszerzyli swój ustrój majątkowy
    małżeński na wszelkie przedmioty nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego. W
    wyniku zawarcia powyższej umowy majątkowej małżeńskiej lokal mieszkalny nr (...) w
    budynku nr (...) przy ul. (...) w (...) wszedł w skład majątku wspólnego małżonków.
    16 sierpnia 2024 r. na mocy umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku nr
    (...) przy ul. (...) w (...), udokumentowanej aktem notarialnym Rep. A Nr (...), małżonkowie
    dokonali zbycia powyższej nieruchomości.

## Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży 16 sierpnia 2024 r. powyższego lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku nr (...) przy ul. (...) w (...) przez A.A. i Pana, wystąpił obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych przez Pana?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w przypadku sprzedaży 16 sierpnia 2024 r. lokalu mieszkalnego nr (...) w
    budynku nr (...) przy ul. (...) w (...), nie wystąpił u Pana obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    W zakresie zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej – wykształcona już jednolita linia
    orzecznicza sądów administracyjnych prezentuje stanowisko wskazujące, że rozszerzenie
    wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego
    nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków,
    nie stanowi nabycia tej nieruchomości przez drugiego z małżonków w rozumieniu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez
    tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
    Takiej oceny dokonał m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 2 kwietnia 2019 r.,
    sygn. akt II FSK 822/17, zgodnie z którym rozszerzenie wspólności małżeńskiej majątkowej
    ma charakter organizacyjny i nie stanowi nabycia w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Małżeńskiej umowy majątkowej nie można utożsamiać
    ze zbyciem ani z nabyciem poszczególnych składników majątku, ani z nabyciem udziałów
    w tym majątku.
    Wydane zostały również interpretacje podatkowe potwierdzające powyższe stanowisko,
    przykładowo nr 0114-KDIP3-1.4011.531.2022.2.AC, nr 0115-KDIT3.4011.160.2023.1.KR.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą
    sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w
    tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Aby ustalić, czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego
    stanowiącego odrębną nieruchomość podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy sprzedaż tego lokalu mieszkalnego nastąpiła
    po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego
    nabycie.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Pana żona będąc
    osobą niezamężną nabyła do majątku osobistego prawo do lokalu mieszkalnego, na
    podstawie umowy ustanowienia odrębności lokalu mieszkalnego oraz umowy sprzedaży z
    30 listopada 2011 r.
    29 czerwca 2019 r. Pan i Pana żona zawarliście związek małżeński, a następnie 10 lipca
    2019 r. zawarliście Państwo umowę majątkową małżeńską, na mocy której rozszerzyliście
    swój ustrój majątkowy małżeński na wszelkie przedmioty nabyte przed zawarciem związku
    małżeńskiego. W wyniku zawarcia powyższej umowy majątkowej małżeńskiej lokal
    mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość wszedł w skład majątku wspólnego
    małżonków.
    16 sierpnia 2024 r. na mocy umowy sprzedaży Pan i Pana żona dokonaliście sprzedaży
    tego lokalu mieszkalnego.
    Wskazuję, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z
    dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    W myśl art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zgodnie z art. 33 pkt 1 ww. ustawy:

      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przed powstaniem wspólności ustawowej.
    Jak stanowi art. 43 § 1 ww. ustawy:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.
    Stosownie do art. 35 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa
      taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, że małżonkowie – poprzez zawarcie
    stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od
    przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim
    ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter
    organizacyjny.
    Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku
    osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym,
    co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład
    majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym
    wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody
    współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku
    osobistego. Możliwe jest więc swobodne dokonywanie pomiędzy małżonkami czynności
    rozporządzających prowadzących do przeniesienia określonego przedmiotu majątkowego
    z majątku osobistego do majątku wspólnego.
    W tym miejscu wskazuję na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą
    włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność
    majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego
    małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy,
    nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca
    wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt
    8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku
    osobistego jednego z małżonków w drodze umowy darowizny czy w drodze umowy
    rozszerzającej wspólność małżeńską majątkową nie stanowi nabycia tego prawa w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą
    nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego
    małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego. W konsekwencji, od tej

    daty należy liczyć upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww.
    ustawy, również w odniesieniu do małżonka, który nabył prawo własności nieruchomości
    poprzez umowę darowizny czy umowę rozszerzającą wspólność małżeńską majątkową.
    Powyższe oznacza, że za datę nabycia przez Pana lokalu mieszkalnego stanowiącego
    odrębną nieruchomość, który stanowił wcześniej majątek osobisty Pana żony, należy
    przyjąć dzień, w którym Pana żona nabyła ww. lokal mieszkalny do majątku osobistego, tj.
    30 listopada 2011 r. W konsekwencji, to ta data wyznacza bieg pięcioletniego terminu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych upłynął z dniem 31 grudnia 2016 r.
    Reasumując, stwierdzam, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej
    sprzedaż przez Pana w 2024 r. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
    nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, gdyż sprzedaż została dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu mieszkalnego.
    W związku z tym, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) – niniejsza
    interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób
    (np. Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.