Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-647/14/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-10-08
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w 2014 r. w związku z przeznaczeniem środków na zakup dla własnych celów mieszkaniowych udziału w domu.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku, który otrzymano 16 lipca 2014 r., uzupełnionym 22 września 2014 r., o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lipca 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 4 września 2014 r. Znak: IBPBII/2/415-647/14/AK, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 22 września 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W lutym 2013 r. Wnioskodawca dokonał sprzedaży odziedziczonego po matce spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W rocznym zeznaniu podatkowym za 2013 r. Wnioskodawca nie wykazał do zapłaty podatku dochodowego od sprzedanej nieruchomości nosząc się z zamiarem kupna mieszkania dla córki. W kwietniu 2014 r. Wnioskodawca zakupił ze środków uzyskanych ze sprzedaży odziedziczonego po matce mieszkania mieszkanie dla córki. Córka jednak oświadczyła, że w związku z kontynuacją pracy i nauki za granicą nie będzie korzystała z zakupionego z myślą o niej mieszkania. W związku z powyższymi faktami Wnioskodawca chce sprzedać zakupione w kwietniu 2014 r. mieszkanie i uzyskane w ten sposób środki przeznaczyć na zakup części nieruchomości, w której zamieszkuje od 2007 r.

Z uzupełnienia wniosku wynika, że środki ze sprzedaży zakupionego w kwietniu 2014 r. lokalu mieszkalnego Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na zakup udziału w nieruchomości (w domu), do której nie przysługuje mu żaden tytuł własności. Poza lokalem zakupionym w 2014 r. Wnioskodawca jest współwłaścicielem domu, w którym zamieszkuje jego były małżonek.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytania:

Czy sprzedając zakupione w kwietniu 2014 r. mieszkanie przed upływem 5 lat Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży tego mieszkania?

Czy Wnioskodawca będzie mógł środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania zakupionego w 2014 r. przeznaczyć na zakup kolejnej nieruchomości bez konieczności uiszczenia (opłaty) podatku dochodowego od sprzedaży tej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedając zakupione w kwietniu 2014 r. mieszkanie przed upływem 5 lat nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży tego mieszkania pod warunkiem, że środki ze sprzedaży tego mieszkania Wnioskodawca przeznaczy na zakup kolejnej nieruchomości (udziału w niej), w okresie dwóch lat. Kolejnym warunkiem jest wykazanie przez podatnika czyli Wnioskodawcę, że na transakcji sprzedaży mieszkania, zakupionego w 2014 r., nie uzyskał dochodu, nie wzbogacił się. Wnioskodawca twierdzi, że nie wzbogacił się „per saldo” na zakupie udziału w domu, w którym mieszka, przebywa i włada jak posiadacz, ponieważ udział zakupi za cenę jaką uzyskał ze sprzedaży mieszkania po zmarłej matce, które sprzedał w 2013 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wyjaśnić, że we wniosku o interpretację indywidualną Wnioskodawca opisał dwie transakcje sprzedaży lokalu mieszkalnego. Pierwsza dotyczy sprzedaży w 2013 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu odziedziczonego po matce druga natomiast planowanej sprzedaży mieszkania kupionego w kwietniu 2014 r. za środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania odziedziczonego po matce. Przy czym przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest możliwość zwolnienia z opodatkowania środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w 2014 r. Wynika to jednoznacznie ze sposobu sformułowania pytań we wniosku. Oznacza to, że przedmiotem zapytania nie jest kwestia prawidłowości skorzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży w 2013 r. mieszkania odziedziczonego po matce. Tym samym Organ w niniejszej interpretacji nie oceniał czy Wnioskodawca kupując w kwietniu 2014 r. mieszkanie dla córki wypełnił przesłanki zwolnienia, z którego chęć skorzystania deklarował składając zeznanie roczne i czy z tego zwolnienia mógł skorzystać. Organ ocenił wyłącznie – zgodnie z zakresem pytania – możliwość zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży mieszkania nabytego w kwietniu 2014 r. Pamiętać należy, że obie sprzedaże są odrębnymi transakcjami i potwierdzenie przez Organ prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy odnośnie do prawa skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży mieszkania nabytego w kwietniu 2014 r. bynajmniej nie oznacza, że Wnioskodawca może uznać na tej podstawie, że prawidłowo skorzystał ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży w 2013 r. odziedziczonego mieszkania. Sposób wydatkowania środków ze sprzedaży w 2013 r. odziedziczonego mieszkania będzie podlegał odrębnej ocenie organów podatkowych. Co istotne – sposób wydatkowania środków ze sprzedaży mieszkania nabytego w kwietniu 2014 r. nie będzie miał wpływu na ocenę sposobu wydatkowania środków ze sprzedaży w 2013 r. odziedziczonego po matce mieszkania.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego uregulowania, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca planuje sprzedać lokal mieszkalny, który nabył w 2014 r. Sprzedaży ww. lokalu Wnioskodawca chce dokonać przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym go nabyto.

Ponieważ zbycie przez Wnioskodawcę lokalu mieszkalnego nastąpi przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym go nabyto (tj. przed 1 stycznia 2020 r.), to dochód uzyskany ze sprzedaży tego lokalu będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym według zasad obowiązujących od 1 stycznia 2009 r.

Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania – zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej – mają zastosowanie do dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Z powyższych przepisów wynika, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, o ile Wnioskodawca takie wydatki poniesie w związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Stosownie natomiast do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Wysokość ww. nakładów – stosownie do art. 22 ust. 6e tej ustawy – ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Podsumowując, opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego (art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz kosztami uzyskania tego przychodu (art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Należny podatek, wynikający z tego zeznania jest płatny w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym (art. 45 ust. 4 pkt 4 w zw. z art. 45 ust. 1b ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P

gdzie:

D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód ze sprzedaży.

W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy – za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\-położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy – za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\-przeznaczonych na cele rekreacyjne.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w 2014 r. istnieje możliwość jego zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy w związku z wydatkowaniem środków ze sprzedaży na własne cele mieszkaniowe.

Przy czym wskazać należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe podatnika”, do których zalicza się m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Nie mogą być zatem uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania środki wydatkowane na realizację cudzych potrzeb mieszkaniowych, czyli np. na zakup nieruchomości dla innej osoby niezależnie od tego kim ta osoba jest dla podatnika. Realizacja własnych celów mieszkaniowych jest podstawową przesłanką dopuszczającą w ogóle prawo do zwolnienia, a kryterium przeznaczenia środków „na własne cele mieszkaniowe” jest spełnione wówczas, gdy zostaną one przeznaczone na zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie np. w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych innych osób.

Tym samym przy zwolnieniu uwzględnić można tylko takie wydatki, które poniesione zostaną na „własne cele mieszkaniowe”. „Własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć jednoznacznie zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku nabycia nieruchomości mieszkalnej ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości podatnik faktycznie winien w nowonabytej nieruchomości (np. domu jednorodzinnym) takie cele realizować, a więc mieszkać. Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości – w nieruchomości tej trzeba jeszcze faktycznie mieszkać. To oznacza, że w nabytej nieruchomości podatnik ma zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe, a nie potrzeby mieszkaniowe innych osób. Podkreślenia wymaga bowiem, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. U podstaw omawianego zwolnienia legło bowiem założenie, że nie powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego zbywającego. Powyższe wynika wprost z brzmienia przepisu normującego zwolnienie.

Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy ustawodawca nie zawarł natomiast warunku, że aby dochód ze sprzedaży nieruchomości mógł korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy, to na transakcji sprzedaży podatnik nie może się wzbogacić.

Z treści wniosku wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zakupionego w 2014 r. Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na zakup udziału w nieruchomości (domu), do której nie przysługuje mu aktualnie żaden tytuł własności, a w której zamieszkuje od 2007 r.

Powyższe okoliczności wskazują zatem, że w nabytym ze środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego domu Wnioskodawca realizuje i ma zamiar realizować „własne cele mieszkaniowe” poprzez zamieszkiwanie w nim. Oznacza to, że nie ma przeszkód prawnych, aby kwota ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zakupionego w 2014 r. a wydatkowana począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na zakup udziału w domu mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. l pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli faktycznie Wnioskodawca będzie mieszkał w tym budynku, a tym samym realizował będzie w nim własne cele mieszkaniowe.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Przy czym jeszcze raz podkreślić należy, że niniejsza interpretacja dotyczy możliwości zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zakupionego w 2014 r. a nie zwolnienia z opodatkowania środków ze sprzedaży w 2013 r. mieszkania odziedziczonego po matce. Środki ze sprzedaży mieszkania odziedziczonego po matce Wnioskodawca wydatkował już na nabycie mieszkania w 2014 r. i tego interpretacja nie dotyczy, ponieważ o tę kwestię Wnioskodawca nie pytał we wniosku. Wnioskodawca nie może zatem twierdzić, że przysługuje mu zwolnienie z tytułu sprzedaży mieszkania zakupionego w 2014 r., gdyż udział w domu zakupi za cenę (za środki) jaką uzyskał ze sprzedaży mieszkania odziedziczonego po matce bo to nieprawda. Wnioskodawca będzie wydatkował środki ze sprzedaży mieszkania zakupionego w 2014 r. a nie środki ze sprzedaży mieszkania odziedziczonego. Sprzedaż w 2013 r. mieszkania po zmarłej matce i wydatkowanie środków z tej sprzedaży to oddzielna transakcja i nie była ona przedmiotem zapytania a więc i nie mogła być przedmiotem niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.