Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.998.2024.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Możliwość rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca
dziecko w latach 2019; 2024.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne
rozwód
ulga-ulga dla osób samotnie wychowujących dzieci
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
stawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani pismem z 30 stycznia 2025 r. (wpływ 4 lutego 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z
    późn. zm., dalej: „Ustawa PIT”). Osiąga Pani przychody ze stosunku pracy i w ramach
    uzyskanych przychodów rozlicza się Pani corocznie deklaracją PIT-37. Była Pani dotychczas
    opodatkowywana i będzie Pani opodatkowywać swoje dochody na zasadach ogólnych
    (skala podatkowa). Nie jest Pani aktualnie w związku małżeńskim i nie będzie podlegać
    pod wspólne zasady rozliczania osób będących małżeństwem. Ma Pani dziecko, które
    wychowuje Pani samotnie. Rozwiodła się Pani z ojcem dziecka w 2017 roku.
    Po rozwodzie Pani stan cywilny nie uległ zmianie. Data uprawomocnienia się orzeczenia
    Sądu o rozwodzie to 5 kwietnia 2017 r. Sąd nie zawiesił ani nie ograniczył władzy
    rodzicielskiej w stosunku do Pani dziecka. Data urodzenia dziecka to (...) 2012 r.
    W 2019 r. zawarła Pani ugodę sądową z ojcem dziecka, w wyniku, której to ugody
    zakończona została sprawa o ustanowienie opieki nad małoletnim dzieckiem. Stałe
    miejsce zamieszkania dziecka jest przy Pani. W wyniku zawartej ugody sądowej, strony
    ustaliły, że matka sprawuje opiekę nad małoletnim dzieckiem. Ojciec dziecka będzie
    natomiast miał określone kontakty z dzieckiem w sposób określony w zawartej ugodzie
    pomiędzy Panią a ojcem dziecka tj.:
        w każdy poniedziałek parzystego tygodnia roku od zakończenia zajęć lub od godz.
        16:30 do godz. 19:00,
        w każdy weekend parzystego tygodnia roku od piątku od zakończenia zajęć w
        palcówce oświatowej lub od godz. 16:30 do niedzieli do godz. 18:00 oraz w ciągu
        roku szkolnego 1.09. - 30.06.
        ojciec ma kontakty telefoniczne, oraz
        ojciec ma kontakty z synem w okresie:
        ferii zimowych;
        okresie wakacji letnich;
        weekend majowy,
        weekend Bożego Ciała,
        Święta Bożego Narodzenia,
        okresie noworocznym,
        Święta Wielkanocne.

    Poza ustalonymi ugodą kontaktami ojciec dziecka nie spotyka się z synem, nie uczestniczy
    w wywiadówkach szkolnych, spotkaniach z nauczycielami, nie wspiera w organizacji
    bieżącej opieki medycznej lekarskiej i stomatologicznej, w organizacji czy transporcie na
    zajęcia dodatkowe. Pani oraz ojciec dziecka nie ustalili pieczy naprzemiennej.
    Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) na dziecko jest wypłacane na Pani konto,
    ponieważ tak ustaliła Pani z ojcem dziecka. Ojciec dziecka wypłaca Pani alimenty, na
    utrzymanie dziecka. Alimenty płacone są na podstawie orzeczenia Sądu i na dzień
    składania wniosku o wydanie interpretacji, ojciec dziecka uiszczał alimenty terminowo.
    Ojciec dziecka poza alimentami nie przekazuje żadnych innych kwot oraz nie partycypuje
    w dodatkowych, incydentalnych kosztach utrzymania, które w całości spoczywają na Pani.
    Nigdy nie rozliczała się Pani podatkiem ryczałtowym, wskazanym w art. 30c ustawy PIT. Do
    Pani nie mają również zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku
    tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i
    przemysłów komplementarnych.
    Pani oraz ojciec dziecka mieszkacie w innych mieszkaniach, prowadząc oddzielne
    gospodarstwa domowe. Pani oraz ojciec dziecka posiadacie mieszkania w jednym mieście.
    Ustalona forma opieki nad dzieckiem zobowiązuje Panią do zapewnienia dziecku
    mieszkania, pożywienia oraz zagospodarowania czasu wolnego, dlatego Pani zdaniem jest
    Pani samotnym rodzicem. Samodzielnie sprawuje Pani opiekę nad dzieckiem i w ramach
    obowiązków rodzicielskich jest Pani obarczona szeregiem obowiązków, takich jak wizyty
    lekarskie, stomatologiczne, organizacja zajęć dodatkowych oraz dbanie o rozwój dziecka.
    Ojciec w tym zakresie nie wspomaga Pani.
    Mimo zawartej Ugody, samotnie wychowuje Pani dziecko. Ojciec dziecka nie realizuje
    opieki naprzemiennej. Dziecko spędza jedynie część świąt, weekendów oraz wakacji u ojca
    - zgodnie z zawartą Ugodą. Dziecko pozostaje również pod stałą pieczą matki i z nią
    mieszka, co oznacza większe koszty utrzymania po stronie matki.
    W 2024 r. została Pani wezwana do korekty swoich dotychczasowych rozliczeń
    podatkowych. Dotychczas rozliczała się Pani z wykorzystaniem tzw. ulgi dla samotnego
    rodzica, wskazanej w art. 6 ust. 4c ustawy PIT. Dokonała Pani korekty, zgodnie z
    wezwaniem otrzymanym z urzędu skarbowego.
    Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Względem Pani, w okresie podatkowym, będącym przedmiotem zapytania, nie miały
    zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (poza najmem prywatnym). Osiągała
    Pani swoje dochody z tytułu umowy o pracę jako osoba zatrudniona, oraz z tytułu najmu
    prywatnego.
    Względem Pani dziecka również nie miały zastosowania ww. przepisy. Dziecko nie jest
    pełnoletnie i nie osiąga przychodów (dochodów).
    Pani oraz Pani dziecko nie podlegacie opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy
    z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o
    aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Pani dziecko jest niepełnoletnie i realizuje obowiązek szkolny. Dziecko nie osiąga
    przychodów (dochodów).
    Rozstała się Pani z ojcem dziecka, natomiast kontakty dziecka z rodzicami zostały
    uregulowane w ugodzie sądowej. W ugodzie sądowej stwierdzone zostało, że dziecko
    przebywa z Panią. Zgodnie z ugodą - z ojcem dziecko przebywa w określonych dniach,
    wyszczególnionych w ugodzie. W praktyce ojciec nie korzysta ze wszystkich
    przysługujących mu praw do spotkań z dzieckiem.
    Nie stwierdzono w ugodzie pozbawienia praw rodzicielskich żadnego z rodziców, jednak
    to Pani jest opiekunem, który na co dzień wychowuje dziecko. Również Pani jest

    odpowiedzialna za edukacje dziecka – chodzi Pani na wywiadówki w szkole, organizuje
    korepetycje lub sama poświęca czas, gdy dziecko ma trudności z jakimiś zajęciami.
    W okresie będącym przedmiotem zapytania uczestniczyła Pani w wychowaniu dziecka,
    sprawowała nad nim pieczę, troszczyła się o jego rozwój fizyczny i duchowy, zabezpieczała
    potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, dostarczała niezbędnych dóbr materialnych,
    organizowała czas, wakacje czy ferie, wspierała w realizacji hobby.
    Przepisy nie zawierają wprost definicji pojęcia „opieka naprzemienna”. Rozpatrując jednak
    doktrynalne pojęcie „opieki naprzemiennej”, cechujące się wychowaniem dziecka „po
    równo” przez każdego z rodziców w wariancie takim, że np. dziecko jeden miesiąc spędza
    z jednym rodzicem, drugi miesiąc z drugim rodzicem etc. - należy stwierdzić, że taka
    opieka nie została uzgodniona i nie ma miejsca w tym stanie faktycznym. Dziecko przez
    cały okres przebywa pod opieką matki (Pani) i w tym okresie, w określonych dniach w
    Ugodzie sądowej, ojciec ma prawo spotkań z dzieckiem. Daje to możliwość ojcu dziecka
    np. spotkania się z dzieckiem w konkretny weekend w miesiącu albo spędzenia połowy
    ferii z dzieckiem. Jednakże, nie można tutaj mówić o podziale obowiązków „po równo” (jak
    to jest publicystycznie definiowane w pojęciu „opieki naprzemiennej”), gdyż w znacznie
    przeważającym okresie czasu, dziecko jest pod opieką wyłącznie matki (Pani). Pani oraz
    ojciec dziecka prowadzicie również dwa oddzielne gospodarstwa domowe.
    Pytania
    1. Czy przysługuje Pani możliwość rozliczenia zeznania podatkowego z uwzględnieniem
      ulgi dla samotnego rodzica za lata podatkowe od 2019 r. (rok zawarcia ugody sądowej)
      do 2022 r.?
    2. Czy przysługuje Pani możliwość rozliczenia zeznania podatkowego z uwzględnieniem
      ulgi dla samotnego rodzica za lata podatkowe od 2022 r. (rok nowelizacji ustawy PIT)
      do 2024 r.?
    3. Czy w przyszłości, może Pani rozliczać zeznania podatkowe z uwzględnieniem ulgi dla
      samotnego rodzica?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Pani zdaniem przysługuje Pani prawo rozliczenia zeznania podatkowego z
    uwzględnieniem ulgi dla samotnego rodzica za lata podatkowe od 2019 r. do 2022 r.
    2. Pani zdaniem przysługuje Pani prawo rozliczenia zeznania podatkowego z
    uwzględnieniem ulgi dla samotnego rodzica za lata podatkowe od 2022 r. do 2024 r.
    3. Pani zdaniem, w obliczu braku faktycznego wykonywania opieki naprzemiennej przez
    ojca, może Pani rozliczać podatek dochodowy od osiągniętych dochodów z
    uwzględnieniem tzw. ulgi dla samotnego rodzica, wskazanej w art. 6 ust. 4c ustawy PIT.
    Uzasadnienie
    Stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Pani rozliczenie podatkowe z uwzględnieniem ulgi
    dla samotnego rodzica, zarówno za przeszłe lata podatkowe, jak i w przyszłości. Ulga na
    samotnego rodzica była określana w art. 6 ustawy PIT.
    Pani zdaniem, celem wprowadzenia przedmiotowej ulgi było umożliwienie
    preferencyjnego rozliczenia podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym
    doświadczyły samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Ma to
    na celu pomoc takim osobom, poprzez zmniejszenie ich obciążenia podatkowego. Co
    ważne, w założeniu ustawodawcy oraz zgodnie z treścią przepisu, taka ulga powinna być
    dostępna dla osób faktycznie samodzielnie wychowujących dziecko. Oznacza to zatem
    konieczność oceny realnego stanu faktycznego, a nie tylko dokumentów, które
    potwierdzają postanowienia Sądu w ramach rozwodu oraz ugody dopuszczającej

    możliwość kontaktu ojca z dzieckiem. Opisywany cel ulgi dla samotnego rodzica
    wkomponowuje się w idee polityki prorodzinnej państwa, która na gruncie prawa
    podatkowego realizowana jest na wiele sposobów.
    Uwzględniając orzecznictwo Sądów Administracyjnych w podobnych sprawach, można
    również przywołać przepisy konstytucyjne, które w art. 71 ust. 1 wskazują na konieczność
    państwa do uwzględniania w swojej polityce społecznej i gospodarczej dobra rodziny.
    Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i
    niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Wyroki m.in.
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2017 r., o sygnaturze II FSK 573/15 oraz
    wyrok NSA z 20 maja 2020 r., o sygn. Il FSK 383/20, wskazują, że zadaniem państwa jest
    objęcie szczególną ochroną pomocą rodziców samotnie wychowujących dzieci, co może
    się objawiać objęciem ich konkretną ulgą podatkową. Nie jest przy tym konieczne, aby
    drugi z rodziców był w tym czasie wyeliminowany z opieki i chowania dzieci, „taki bowiem
    warunek przeczyłby polityce prorodzinnej państwa zmierzającej do systemowego
    wsparcia rodziców w wychowaniu dzieci, zwłaszcza w samotnym wychowaniu dzieci.”
    Dlatego, niezależnie od ustanowienia w Ugodzie kontaktów ojca z dzieckiem należy
    rozpoznać Panią jako osobę samotnie wychowującą dziecko. Przepisy Ustawy PIT,
    warunkują przyznanie ulgi rozliczeniowej osobom samotnie wychowującym dzieci w
    trakcie roku podatkowego. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego
    Sądu Administracyjnego, definicja „samotnego rodzica” nie może się odnosić wyłącznie do
    wdów, wdowców i osób rozwiedzionych, którym przyznano wyłączną władzę rodzicielską,
    lecz należy na równi przyznać ulgę wszystkim rodzicom i opiekunom prawnym
    wychowującym dzieci samotnie, niezależnie od przyczyny pozostawania cywilnie w stanie
    wolnym (za: Wyrok NSA z 10.10.2023 r., Il FSK 309/21 , LEX nr 3626730.).
    Ad. 1 W uzasadnieniu stanowiska dotyczącego pytania numer 1, wskazuje Pani, że w
    ustawie PIT, w treści obowiązującej w okresie od 2019 r. do 2022 r., ulga dla samotnego
    rodzica uregulowana została w art. 6 ust. 4 ustawy PIT. W tamtym okresie, ustawa nie
    zawierała explicite wyłączenia do zastosowania ustawy dla samotnych rodziców, wobec
    których stwierdzona została opieka naprzemienna. Przepisy również nie ograniczały
    zastosowania ulgi w innych sytuacjach, jakie w późniejszych latach zostały uregulowane
    poprzez przepis art. 6 ust. 4f Ustawy PIT. W stanie faktycznym, Pani jest w całości
    obarczona obowiązkiem rodzicielskim, a ojciec dziecka jedynie ma ustanowione kontakty
    z dzieckiem. Warunkiem określenia, czy ulga dla samotnego rodzica, należy się
    podatnikowi, był art. 6 ust. 4 ustawy PIT w ówczesnym brzmieniu. Zgodnie z treścią
    przepisu: „Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
    podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
    wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
    separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
    małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę
    pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie
    wychowuje dzieci:
    1) małoletnie,
    2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek
      (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
    3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach (...)
    - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym
    zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy
    dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do
    sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób
    zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.”
    Należy tutaj również przytoczyć orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3
    lutego 2022 r. o sygn. II FSK 1513/1 9, w którym to orzeczeniu Sąd wskazał, że istotnym do

    określenia definicji „samotnego rodzica” jest również wskazanie, który z rodziców troszczy
    się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Nie ulega
    wątpliwości, że w przytoczonym stanie faktycznym, to Pani jest taką osobą. Pani dba na co
    dzień o rozwój dziecka na co składa się m.in.: wizyty lekarskie, zapewnienie zajęć
    pozalekcyjnych, codzienna opieka nad dzieckiem.
    Pani była osobą rozwiedzioną, która była rodzicem małoletniego i była obarczona opieką
    nad dzieckiem. W obliczu spełnienia przesłanek, Pani powinna mieć możliwość takiego
    rozliczenia w latach 2019-2022. Również Pani nie podlega wyłączeniu z zastosowania ulgi
    dla samotnego rodzica, wynikającej z art. 6 ust. 8 ustawy PIT, w ówczesnym brzmieniu.
    Orzecznictwo NSA w takiej sytuacji w sposób jednolity interpretowało ulgę uregulowaną w
    art. 6 ust. 4 Ustawy PIT. W orzeczeniach można dostrzec, że w stanie prawnym
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. ustawodawca nie zastrzegł w art. 6 ust. 4 Ustawy PIT
    ograniczenia w przyznawaniu ulgi dla samotnego rodzica. Przepisy Ustawy PIT również nie
    odnosiły się w tym aspekcie do regulacji zawartej w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym,
    lecz jako warunek skorzystania z ulgi wskazano „samotne wychowywanie dzieci.” Dlatego,
    Pani zdaniem, ulga dla samotnego rodzica przysługiwała Pani i mogła być wykorzystana w
    rozliczeniach deklaracji za lata 2019 r. - 2022 r.
    Ad. 2 i Ad. 3
    Od 2022 r. zmianie uległy przepisy ustawy PIT. Po zmianie przepisów, podstawa prawna
    naliczenia ulgi dla samotnego rodzica została przeniesiona do art. 6 ust. 4c ustawy PIT.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy PIT, „od dochodów jednego rodzica, podlegającego
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, będącego panną, kawalerem, wdową,
    wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w
    rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw
    rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku
    podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
    1) małoletnie,
    2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
    pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
    3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
    przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w
    Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z
    ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.”
    Natomiast art. 6 ust. 4d Ustawy PIT, wskazuje, że od rodziców określonych w ust. 4c
    (samotnych rodziców), „podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku
    obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem
    art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
    opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.”
    Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy PIT, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d,
    nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo
    opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również, gdy dziecko jest pod
    opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone
    świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o
    pomocy państwa w wychowaniu dzieci.
    Ponownie tutaj należy przytoczyć orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3
    lutego 2022r. o sygn. II FSK 1513/19, w którym to orzeczeniu Sąd wskazał, że istotnym do
    określenia definicji „samotnego rodzica” jest również wskazanie, który z rodziców troszczy
    się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Dodatkowo, mając na
    uwadze dotychczasowe orzecznictwo, należy stwierdzić, że przy interpretacji przepisów
    dotyczących ulgi podatkowej ustanowionej przez art. 6 ust. 4c-4e ustawy PIT należy
    uwzględnić wykładnie celowościową. Natomiast celem wprowadzenia ulgi, jak to zostało

    już opisane, było umożliwienie preferencyjnego rozliczenia podatkowego dla tych osób,
    które w roku podatkowym doświadczyły samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem i
    jego wychowywaniem. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, sygn. akt I
    SA/Łd 324/23). Podobnie przyznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku
    z 9 lipca 2024 r., I SA/Gd 378/24. Analogiczne stanowisko przedstawił Naczelny Sąd
    Administracyjny w zbliżonych sprawach m.in.: wyrok NSA z 24 stycznia 2024 r., II FSK 497
    /21, LEX nr 3691480.
    Wskazane powyżej orzeczenia zwracają również uwagę na konieczność dokonania
    głębszej analizy przepisów kreślonych w art. 6 ust. 4c ustawy PIT. Przy wykładni nie można
    odwoływać się wyłącznie do słownikowej definicji pojęcia „samotny”, zgodnie z którą
    oznacza ono (1) „żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół”, (2) „znajdujący się w określonej
    sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam”, (3) „spędzany, odbywany w pojedynkę, bez
    towarzystwa”, (4) „znajdujący się na odludziu”, ponieważ prowadziłoby to do konkluzji, że
    samo posiadanie dziecka wyklucza możliwość bycia samotnym. O wspólnym wychowaniu
    dziecka nie świadczy fakt powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu małżonkom,
    ani wspólne wychowanie przez ustanowione kontakty z każdym z rodziców. Pojęcia te nie
    są tożsame, a pojęcie samotnego wychowania dziecka winno być rozpatrywane głównie w
    kontekście samodzielnego pokrywania przez podatnika kosztów związanych z
    wychowaniem i utrzymaniem dziecka. Zastosowana przez ustawodawcę preferencja ma
    bowiem kontekst finansowy.
    Istotne jest przy tym, że obowiązek wychowania dziecka spoczywa niemal w całości na
    Pani, podczas gdy, ojciec dziecka jedynie w określonych okresach czasu (określone dni
    Świąt, określone dni w tygodniu) ma kontakt z dzieckiem. Należałoby przyjąć, że proces
    wychowywania dziecka realizowany jest przez każdego z rodziców „samotnie”. Jeżeli przez
    część czasu w roku dziecko zamieszkuje u jednego z rodziców, w stosunku do których sąd
    orzekł rozwód, to rodzic ten w tym czasie samodzielnie, tj. bez wsparcia drugiego rodzica
    wychowuje dziecko. Zatem, należy uznać Panią za osobę samotnie wychowującą dziecko.
    Konfrontując natomiast stan faktyczny z treścią przepisu określoną w art. 6 ust. 4f Ustawy
    PIT, należy zauważyć, że Pani sama pobiera ustalone świadczenie wychowawcze tzw.
    „800+". Dodatkowo, należy zauważyć, że treść przepisu nie modyfikuje rozumienia pojęcia
    „samotnego wychowywania dzieci,” lecz wyklucza jedynie wspólne opodatkowanie w
    określonym ustawą przypadku. W rezultacie, wyłączenie z zastosowania ulgi, określone w
    art. 6 ust. 4f Ustawy PIT nie powinno znaleźć zastosowania w opisanym stanie faktycznym.
    Dlatego, Pani zdaniem, w okresie od 2022 r. oraz w przyszłości może się Pani rozliczać z
    uwzględnieniem ulgi dla samotnego rodzica.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 lipca 2019 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku

      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w
      łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
      podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
      pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
      rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
      zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
      o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
      regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż
      Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów
      podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości
      przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w
      art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Według art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez
    art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) który to
    przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.:

      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
      pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
      przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących
      w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270).
    Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Na mocy art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z

      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) – wynika, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
      kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r.
    o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt
    7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w
      art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31
      grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
      nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie
      wychowującej dzieci i jej dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
      ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
      uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
      2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
      przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Brzmienie art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło
    wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje
    wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione, (o
    których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj.
    temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.
    Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania” czy też czasowego
    (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do
    należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej i psychicznej oraz zapewnienia
    mu materialnych podstaw rozwoju.
    Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest więc samo legitymowanie się
    określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt
    materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca
    lub matki dziecka.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału
    drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Przepis ten wymienia
    enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci,
    odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak
    również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci
    samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic, który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą,
    codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów
    oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. według postanowień porozumienia
    rodzicielskiego), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki,
    dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy
    rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie
    pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania
    swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4 i ust. 4d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny i zdarzenie
    przyszłe stwierdzić należy, że skoro od momentu rozstania rodziców (orzeczenie o
    rozwodzie uprawomocniło się (...) 2017 r.) dziecko zamieszkuje z Panią i pozostaje pod
    Pani stałą opieką – wykonuje Pani, jako rozwódka, wszystkie codzienne obowiązki

    związane z wychowywaniem dziecka i zapewnieniem mu prawidłowego rozwoju,
    świadczenie wychowawcze na dziecko zostało ustalone tylko dla matki, natomiast ojciec
    dziecka uczestniczy w jego życiu okazjonalnie, w nieregularnych odstępach czasu (zajmuje
    się nim doraźnie) oraz jak Pani wskazała - opieka naprzemienna nie została uzgodniona, to
    przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych za lata 2019-2021, oraz stosownie do art. 6 ust. 4c i ust. 4d tej ustawy
    za lata 2022-2024.
    Jeżeli zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny, to w kolejnym latach również
    przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko.
    Należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem
    od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
    stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c (a wcześniej w art. 6 ust. 4) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Tak więc, przepisy regulujące prawo do preferencyjnego rozliczenia powinny być
    interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.
    Pani stanowisko w tej części jest prawidłowe.
    Natomiast nie można zgodzić się z Panią, że proces wychowywania dziecka realizowany
    jest przez każdego z rodziców „samotnie”, a rodzic w tym czasie samodzielnie, tj. bez
    wsparcia drugiego rodzica wychowuje dziecko.
    Nie sposób bowiem uznać, że zachodzą dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny
    samotny proces przeprowadza matka, gdy opiekuje się dzieckiem, a zupełnie inny proces
    wychowywania zachodzi podczas, gdy dziecko przebywa z ojcem. Wychowania dziecka nie
    da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i długotrwały rozwój, na który w tym przypadku
    składa się wspólna praca obojga rodziców.
    Samotne wychowywanie dziecka wyklucza wspólne wychowywanie dziecka z drugim
    rodzicem. O ile zatem małoletnie dziecko – po rozwodzie rodziców – podlega władzy
    rodzicielskiej obojga z nich (żaden z rodziców nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej)
    oraz mieszka z każdym z rodziców w powtarzających się okresach, które zapewniają
    zarówno matce, jak i ojcu jednakowy wpływ na jego wychowanie/sprawowanie pieczy, to
    na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób żadnego rodziców nie można uznać
    za osobę samotnie wychowującą dziecko.
    Pomimo, że powyższe Pani nie dotyczy, gdyż jak wyżej wyjaśniłem jest Pani osobą
    samotnie wychowującą dziecko, to Pani stanowiska nie mogłem uznać w całości za
    prawidłowe.
    Zatem w tej części Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje
        w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu zaś do przywołanych przez Panią wyroków wskazać należy, że wydane
    zostały one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.