Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.39.2021.3.JS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-23
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z decyzji organu celno-skarbowego, niewykazywania w deklaracji podatku należnego określonego na podstawie decyzji organu celno-skarbowego i okresu, w którym należy wykazać podatek
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; decyzja; import-import towarów; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny; podatek-podatek naliczony; procedura-procedura uproszczona
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII-art. 33; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII-art. 34

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 stycznia 2021 r. (data wpływu 27 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 20 kwietnia 2021 r. (data wpływu 20 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z decyzji organu celno-skarbowego,

*   niewykazywania w deklaracji dla podatku VAT podatku należnego określonego na podstawie decyzji organu celno-skarbowego,

*   wykazania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w deklaracji za okres, w którym Wnioskodawca otrzyma decyzję

**–jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z decyzji organu celno-skarbowego,

*   niewykazywania w deklaracji dla podatku VAT podatku należnego określonego na podstawie decyzji organu celno-skarbowego,

*   wykazania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w deklaracji za okres, w którym Wnioskodawca otrzyma decyzję

oraz podatku dochodowego od osób prawnych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z 20 kwietnia 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy, przeformułowanie pytania oraz uiszczenie brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

A. sp. z o.o. (dalej jako: Podatnik) pismem z dnia 14.10.2020 r. został poinformowany, że w związku z zakończeniem czynności prowadzonych przez … Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w … (dalej organ celno-skarbowy lub Organ) rozpoczął procedurę mającą na celu ustalenie pochodzenia i w rezultacie nałożenia cła antydumpingowego na towary przywożone przez Podatnika w latach 2017-2019. Decyzją z dnia 11.12.2020 r. (data odbioru 4.01.2020 r.) cło antydumpingowe na Podatnika zostało nałożone.

Ponadto, Organ wydał postanowienie w dniu 14.10.2020 r., w którym wszczął postępowanie w sprawie naliczenia podatku VAT w związku z ustaleniami celnymi (wyżej opisane). Mając powyższe na względzie Podatnik oczekuje, że otrzyma decyzję Organu określającą wysokość podatku VAT naliczonego w związku ze zwiększeniem podstawy opodatkowania w postaci cła antydumpingowego.

W związku z tym Podatnik pragnie rozwiać swoje wątpliwości dotyczące ujmowania w kosztach uzyskania przychodów cła antydumpingowego oraz rozliczenia naliczonego na postawie decyzji Organy podatku VAT naliczonego.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1.  Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
2.  Głównym przedmiotem działalności A. jest: produkcja wyrobów z aluminium i stopów aluminium.
3.  W związku z pytaniem tut. Organu o następującej treści: „Jakie towary, objęte zakresem wniosku, Wnioskodawca przywoził w latach 2017-2019?” Zainteresowany udzielił odpowiedzi, że Wnioskodawca przywoził w ww. latach folię aluminiową.
4.  Wnioskodawca przywoził folię aluminiową jako surowiec do produkcji gotowego wyrobu.
5.  Zainteresowany staje się właścicielem towarów przywożonych z zagranicy.
6.  Koszty związane z przywozem są wliczone w cenę towarów.
7.  Wnioskodawca przywoził towar z Tajlandii.
8.  Zainteresowany dokonywał zakupu z zastosowaniem uproszczenia, o którym mowa w art. 33a uVAT.
9.  Podatek tytułem przywozu został rozliczny przez Wnioskodawcę w deklaracji podatkowej.
10.  Na pytanie tut. Organu o treści: „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 8 i 9 jest negatywna, to należy wskazać w jakim trybie i na podstawie jakich dokumentów Wnioskodawca uiścił podatek należny z tytułu przywozu ww. towarów? Zainteresowany odpowiedział: nie dotyczy.
11.  Na obecną chwilę została wydana decyzja Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego:
    1.  Decyzja została wydana 29 stycznia 2021 roku, data odbioru 16 lutego 2021 roku.
    2.  Decyzję wydał Naczelnik … Urzędu Celno-Skarbowego (dalej również jako: Naczelnik UCS).
    3.  W sentencji Decyzji ww. Naczelnik stwierdził, że na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej, art. 5 ust. 1 pkt 3), art. 19a ust. 9, art. 30b ust. 1, ust. 4, ust. 6, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 37 ust.1a, art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a ustawy o VAT o przeprowadzeniu postępowań podatkowych wszczętych z urzędu 19.10.2020 w sprawie określenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniami celnymi uzupełniającymi o nr (numery zgłoszeń pomija się), Naczelnik UCS w … określa podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów (B00) dla towarów (następuje lista wg zgłoszenia celnego towaru wraz z podaniem wysokości podatku VAT). W sprawie celnej, decyzja jest z dnia 11 grudnia 2020 roku, data odbioru: 4 stycznia 2021 roku. Organem, który wydał decyzję jest Naczelnik UCS.
12.  W ww. decyzji określona jest kwota podatku VAT w wyższej wysokości niż Wnioskodawca pierwotnie wpłacił.
13.  Wnioskodawca wykorzystuje przywiezione towary tylko do czynności opodatkowanych VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z wydaną decyzją określającą podatek VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony wynikający z decyzji organu celno-skarbowego? (oznaczone jako pytanie nr 5 wniosku)
2.  Czy prawidłowo postąpi Podatnik, nie wykazując VAT-u należnego na podstawie decyzji organu celno-skarbowego w deklaracjach podatkowych? (oznaczone jako pytanie nr 6 – ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
3.  Czy prawidłowo postąpi Podatnik, wykazując obniżenie VAT-u należnego o naliczony w deklaracji za okres, w którym otrzyma on decyzję, pod warunkiem, że wcześniej dokona zapłaty podatku VAT naliczonego na podstawie decyzji organu celno-skarbowego? (oznaczone jako pytanie nr 7 wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy (uzupełnionym pismem z dnia 20 kwietnia 2021 r.)

Ad. 1) (oznaczone jako nr 5)

Tak, Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia VAT-u należnego o VAT naliczony na podstawie decyzji organu celno-skarbowego.

Ad. 2) (oznaczone jako nr 6)

Tak, Podatnik postąpi prawidłowo nie wykazując VAT-u naliczonego w decyzji organu celno- skarbowego w żadnej z deklaracji podatkowych.

Ad. 3) (oznaczone jako nr 7)

Tak, Podatnik postąpi prawidłowo dokonując obniżenia VAT-u należnego o VAT naliczony powstały na podstawie decyzji organu celno- skarbowego w rozliczeniu za okres w którym dostał decyzję, pod warunkiem, że dokonał wcześniej zapłaty takiego podatku.

Organ celno-skarbowy działając na podstawie art. 33 ust. 2 uVAT wydał decyzję określającą VAT w prawidłowej wysokości (tutaj: w związku z nałożeniem cła antydumpingowego wydał decyzję, w której określił wysokość podatku VAT za poszczególne przywozy towarów – importy, w których nastąpiło nałożenie takiego cła). Następnie Podatnik, działając na podstawie art. 33 ust. 4 uVAT zobowiązany był do wpłaty podatku VAT wynikającego z ww. decyzji w terminie 10 dni od jej otrzymania. Podatnik wpłacił należny VAT.

Następnie, na podstawie art. 86 ust. 10 uVAT Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Szczegółowo prawo to jest regulowane przez art. 86 ust. 10d uVAT pkt 2), który stanowi, że w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 uVAT (czyli takiej, o której mowa w przedmiotowej sprawie) prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym Podatnik otrzymał decyzję. Jednakże, obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji. Tak więc, jeśli Podatnik zapłacił podatek VAT naliczony na podstawie decyzji organu celno-skarbowej w związku z nałożeniem cła antydumpingowego, to po jego zapłacie przysługuje mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (wcześniej wpłacony). Z racji faktu, że podatek VAT naliczony został na podstawie decyzji, nie ma obowiązku korekt wcześniejszych deklaracji, ani nie wykazuje się go w deklaracji za okres, w którym wpłata takiego podatku następuje. Jeśli chodzi natomiast o VAT naliczony, to wykazuje go się w deklaracji za okres, w którym dokonuje się obniżenia VAT-u należnego o naliczony.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów – kwota podatku:

1.  wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
2.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
3.  wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b.

Z kolei jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 6 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2 i art. 37.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy).

Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje, w myśl art. 86 ust. 10d ustawy:

1.  w przypadku stosowania w imporcie towarów uproszczenia, o którym mowa w art. 182 unijnego kodeksu celnego – za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru zgłaszającego; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym zgłoszenie uzupełniające dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art. 33a;
2.  w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 – w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

Należy zauważyć, że powyższy przepis art. 86 ust. 10d pkt 2 ustawy nie zawiera żadnych zastrzeżeń wyłączających jego stosowanie w przypadku rozliczenia importu towarów na podstawie art. 33a ustawy. Tak więc, w związku z otrzymaniem decyzji organu celno-skarbowego jedynym warunkiem uprawniającym podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w danym okresie rozliczeniowym, jest dokonanie zapłaty podatku wynikającego z tej decyzji.

Przez import towarów – stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy – rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Stosownie do art. 33 ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 sierpnia 2019 r. – podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r. – podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w:

1.  zgłoszeniu celnym albo
2.  rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2446”, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

–kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Według art. 33 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 sierpnia 2019 r. – jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

Stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r. – jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym lub w rozliczeniu zamknięcia kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

Na mocy art. 33 ust. 3 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 sierpnia 2019 r. – po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celno-skarbowego o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości.

Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2019 r. – po przyjęciu zgłoszenia celnego lub po przedstawieniu rozliczenia zamknięcia podatnik może wystąpić z wnioskiem do naczelnika urzędu celno-skarbowego o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości.

W myśl art. 33 ust. 4 ustawy, podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a-33c.

Stosownie do art. 33a ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2020 r. – w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

W świetle art. 33a ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2020 r. – podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Na podstawie art. 33a ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2020 r. – przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1.  przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, przed którym podatnik dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
    1.  zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,
    2.  potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;
2.  (uchylony)

Zgodnie z art. 33a ust. 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2020 r. – przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1.  przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
    1.  zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,
    2.  potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego;
2.  (uchylony),
3.  dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.

Należy zauważyć, że przepis art. 33a ustawy umożliwia importerom będącym podatnikami rozliczenie podatku należnego od importu towarów na zasadach analogicznych do rozliczenia podatku od importu usług i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów – a zatem poprzez ujęcie kwot podatku należnego i naliczonego w deklaracji podatkowej. Innymi słowy, ustawa pozwala podatnikowi na uniknięcie określonej w art. 33 ust. 4 ustawy konieczności zapłacenia podatku w terminie 10 dni, co oznacza konieczność zamrożenia określonych kwot na kilkadziesiąt dni (a czasem i dłużej, jeżeli podatnik w deklaracji podatkowej wykazuje nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia na kolejne okresy rozliczeniowe). Na podstawie omawianego przepisu uprawniony podatnik może rozliczyć podatek od importu towarów w okresowej deklaracji podatkowej. Istotą uproszczenia jest więc umożliwienie takiemu podatnikowi rozliczenia podatku jedynie poprzez wykazanie kwot podatku w deklaracji podatkowej. Zgodnie z zamiarem ustawodawcy podatek ten wykazany powinien być jednocześnie jako podatek należny i naliczony (podlegający odliczeniu na zasadach ogólnych).

Według art. 34 ust. 1 ustawy, w przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celno-skarbowego w drodze decyzji.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 28 lutego 2017 r. – podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w:

1.  zgłoszeniu celnym i rozliczanym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a, lub
2.  deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

\-w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

Na mocy art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 marca 2017 r. – podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w:

1.  zgłoszeniu celnym i rozliczonym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a, lub
2.  deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

\-w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem działalności Zainteresowanego jest produkcja wyrobów z aluminium i stopów aluminium. W latach 2017-2019 Wnioskodawca przywoził z Tajlandii folię aluminiową. Zainteresowany staje się właścicielem towarów przywożonych z zagranicy. Koszty związane z przywozem są wliczone w cenę towarów. Zainteresowany dokonywał zakupu z zastosowaniem uproszenia, o którym mowa w art. 33a ustawy. Podatek tytułem przywozu został rozliczny przez Wnioskodawcę w deklaracji podatkowej. Pismem z dnia 14.10.2020 r. Zainteresowany został poinformowany, że w związku z zakończeniem czynności prowadzonych przez … Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w … (dalej organ celno-skarbowy lub Organ) rozpoczął procedurę mającą na celu ustalenie pochodzenia i w rezultacie nałożenia cła antydumpingowego na towary przywożone przez Podatnika w latach 2017-2019. Decyzją z dnia 11.12.2020 r. (data odbioru 4.01.2020 r.) cło antydumpingowe na Podatnika zostało nałożone. Ponadto, Organ wydał postanowienie w dniu 14.10.2020 r., w którym wszczął postępowanie w sprawie naliczenia podatku VAT w związku z ww. ustaleniami celnymi. Na obecną chwilę została wydana decyzja Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego: data wydania 29 stycznia 2021 roku, data odbioru 16 lutego 2021 roku. Decyzję wydał Naczelnik … Urzędu Celno-Skarbowego. W sprawie celnej, decyzja jest z dnia 11 grudnia 2020 roku, data odbioru: 4 stycznia 2021 roku. W decyzji Naczelnika UCS określona jest kwota podatku VAT w wyższej wysokości niż Wnioskodawca pierwotnie wpłacił. Wnioskodawca wykorzystuje przywiezione towary tylko do czynności opodatkowanych VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę decyzji właściwego organu celno-skarbowego uwzględniających zwiększone wartości celne, z których wynikają zwiększone kwoty podatku należnego z tytułu dokonanego w latach 2017-2019 importu towarów (tj. folii aluminiowej) z Tajlandii (oraz po dokonaniu zapłaty różnicy między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celno-skarbowego a podatkiem należnym z tytułu importu ww. towarów wykazanym przez Zainteresowanego w zgłoszeniu celnym i rozliczanym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a ustawy, w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji), Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego stanowiącą ww. różnicę. Powyższe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje Wnioskodawcy w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał decyzję organu celno-skarbowego, pod warunkiem zapłaty ww. podatku. Jednocześnie skoro Zainteresowany otrzymał decyzję naczelnika urzędu celno-skarbowego określającą podatek od towarów i usług z tytułu importu ww. towarów w prawidłowej wysokości (tj. w wyższej wysokości niż Wnioskodawca pierwotnie wpłacił), to Wnioskodawca nie wykazuje podatku należnego wynikającego z tej decyzji w deklaracjach podatkowych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek dotyczący podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.