Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-219/08/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-20
Teza: odliczenie podatku naliczonego przez urząd gminy w sytuacji gdy faktury za czynności cywilnoprawne wystawione są na Gminę
Słowa kluczowe: gmina; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatnik; rejestracja; urząd-urząd gminy; zadania-zadania publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 grudnia 2008r. (data wpływu 11 grudnia 2008r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 13 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego przez Urząd Miasta w sytuacji gdy faktury za czynności cywilnoprawne wystawione są na Gminę – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego przez Urząd Miasta w sytuacji gdy faktury za czynności cywilnoprawne wystawiane są na gminę. Ww. wniosek został uzupełniony pismem (data wpływu 13 lutego 2009r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Na wniosek Urzędu Miejskiego, Urząd Skarbowy nadał w dniu 13 lipca 1993r. Numer Identyfikacyjny Podatnika (NIP) dla Urzędu Miejskiego . Urząd jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem i rozlicza podatek VAT. Miasto (Gmina) posiada osobowość prawną oraz wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Miasto jako osoba prawna nie ma własnych struktur organizacyjnych. Organami Miasta jest Rada Miejska i Prezydent, organem wykonawczym gminy jest jednoosobowo Prezydent Miasta, który wykonuje swoje zadania przy pomocy urzędu. Urząd Miejski wykonując czynności związane z realizacją zadań publicznych Miasta (Gminy) zawiera umowy cywilnoprawne gdzie stroną Umowy jest Miasto (Gmina) reprezentowane przez Prezydenta Miasta. Wskazanym w fakturach nabywcą jest Miasto (Gmina). Miasto (Gmina) nie posiada odrębnego numeru identyfikacji podatkowej i rozlicza się pod numerem NIP nadanym Urzędowi Miejskiemu. Urząd Miejski zamierza wystąpić do Urzędu Skarbowego o zwrot podatku VAT, w zakresie w jakim nabywane towary i usługi służyły do wykonywania przez Gminę czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Urząd Miasta może odliczyć podatek VAT w momencie, gdy na fakturach VAT podmiotem jest Gmina?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłową stroną stosunku podatkowoprawnego winno być Miasto (Gmina) a nie jej Urząd. Urząd stanowi administracyjny aparat o charakterze pomocniczym, przy pomocy którego jednostki samorządu terytorialnego realizują swoje zadania. Nie może być zatem stroną postępowania prawnopodatkowego. Miasto (Gmina) wykonuje zadania we własnym imieniu i na własna odpowiedzialność i w tym celu może tworzyć jednostki organizacyjne tj. np. Urzędy. Samorządowe osoby prawne (gminy, powiaty, województwa) są jednostkami podziału terytorialnego, posiadają osobowość prawną, a zatem i zdolność do działania we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie mają jednak własnych struktur organizacyjnych, a nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem urzędu. Urzędy te realizując zadania spoczywają cena samorządowych osobach prawnych, a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występują wyłącznie jako jednostki organizacyjne działające w imieniu i na rzecz ww. osób prawnych. W regulaminie Organizacyjnym Urzędu Miasta S. określono, że aparatem pomocniczym Prezydenta jest Urząd (art. 6 Regulaminu), który wykonuje zadania przypisane Miastu tj. zadania własne, gminne wynikające z ustaw oraz zadania o charakterze ponadgminnym wynikającym z ustaw (art. 7). Kierownikiem Urzędu jest Prezydent (art. 8). Zgodnie ze statutem Miasta S. (Uchwała Nr 61/VII/03 Rady Miejskiej w S. z dnia 23 stycznia 2003r. ze zm.) organami Miasta są: Rada Miejska i Prezydent Miasta (art. 11 pkt 2). Prezydent Miasta wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Miasta (art. 31).

Mając powyższe na uwadze Miasto (Gmina) i Urząd powinny być traktowane jako całość i do celów rozliczeń podatku VAT powinien być stosowany jeden numer NIP nadany Urzędowi. Tylko Urząd Miejski i nikt inny może wykonywać zadania zlecone Gminy. Zatem nie ma żadnych wątpliwości co do Identyfikacji i rozgraniczenia zadań objętych opodatkowaniem. Wszystkie Umowy i faktury VAT związane z działalnością Miasta (Gminy) identyfikowane są pod numerem identyfikacji podatkowej nadanej Urzędowi. Urząd Miasta nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samego Miasta (Gminy) oraz odrębnej dla samego urzędu obsługującego od strony techniczno-administracyjnej tą osobę prawną, czyli skoro nie ma dwóch odrębnych ewidencji, to Miasto (Gmina) nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług. Podatnikami podatku od towarów i usług jest zatem sam Urząd, który obsługuje nie mających struktur organizacyjnych Miasto (Gminę).

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

*   Gmina S. i urząd Miejski w S. nie powinny stosować odrębnego oznaczenia numeru identyfikacji podatkowej (NIP), a w związku z ich działaniami (czynnościami) powinno być wystawione jedno rozliczenie deklaracyjne pod numerem identyfikacyjnym nadanym Urzędowi,
*   Urząd Miejski zawierając Umowy cywilnoprawne, w których stroną Umowy jest Miasto (Gmina) S. posiada prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach wystawionych na Gminę S. z numerem NIP nadanym Urzędowi w zakresie w jakim zakupione dostawy i usługi podlegać będą dalszym czynnościom opodatkowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 6 wyżej cytowanej ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) wynika, że zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanymi w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jednostki samorządu terytorialnego są innymi, niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, lecz są objęte zwolnieniem w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami.

Gmina stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy i wójt (burmistrz, prezydent). W myśl art. 33 ust. 1, wójt wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy. Jak wynika z powyższego, urząd gminy nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd gminy jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i nie podzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu gminy, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy. Zatem Urząd Gminy działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy. Natomiast zdolność prawną i zdolność do dokonywania czynności prawnych ma Gmina, a nie Urząd Gminy.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2006r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych jednostek sektora finansów publicznych (Dz. U. Nr 142 poz. 1020) urząd gminy nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno organizacyjnej te osoby prawne. Urząd Gminy jest więc aparatem pomocniczym organu wykonawczego, który nie posiada podmiotowości prawnej. Powyższe oznacza, że podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności może być wyłącznie Gmina, w żadnym zaś przypadku Urząd Gminy.

Jak już podano na wstępie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle powyższego przepisu jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa), ze względu na przyznaną im ustawowo osobowość prawną, są podatnikami podatku od towarów i usług, o ile spełnią pozostałe warunki wskazane w art. 15 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tj. Dz.U. z 2004r. Nr 269 poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej NIP. Dla celów rozliczeń podatku od towarów i usług, Gmina i Urząd Gminy powinny stosować jednakowe oznaczenie NIP nadane Gminie, a w związku z wykonywanymi przez nie czynnościami powinno być wystawiane jedno rozliczenie deklaracyjne VAT – 7 niezależnie czy daną czynność należy przypisać gminie, czy też obsługującemu ją od strony techniczno-organizacyjnej urzędowi gminy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż na wniosek Urzędu Miejskiego w S., Urząd Skarbowy w S. nadał w dniu 13 lipca 1993r. Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP) dla Urzędu Miejskiego w S. Urząd jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem i rozlicza podatek VAT. Miasto (Gmina) posiada osobowość prawną oraz wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Urząd Miejski wykonując czynności związane z realizacja zadań publicznych Miasta (Gminy) zawiera umowy cywilnoprawne gdzie strona jest Miasto (Gmina) S. reprezentowane przez Prezydenta Miasta. Wskazanym na fakturach nabywcą jest Miasto (Gmina). Miasto (Gmina) S. nie posiada odrębnego numeru identyfikacji podatkowej i rozlicza się pod numerem NIP nadanym Urzędowi Miejskiemu.

W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust.17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług.

W świetle powyższych przepisów, realizowane w ramach umów cywilnoprawnych czynności wykonywane przez Urząd Miejski w imieniu Miasta (Gminy) S. podlegają wyłączeniu ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w przepisie § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z treści cytowanego powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom wyłącznie w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do transakcji opodatkowanych, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zatem ze względu na związek poniesionych wydatków z czynnościami wykonywanymi na podstawie umów cywilnoprawnych tj. czynnościami opodatkowanymi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich poniesienie. Prawo to w zasadzie przysługuje Gminie, bowiem podatnikiem podatku od towarów i usług od samego początku powinna być Gmina, a nie Urząd Gminy.

Jednakże zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o podatku VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Miasto (Gmina) nie posiada odrębnego numeru NIP i rozlicza się pod numerem NIP nadanym Urzędowi Miejskiemu. Faktury dotyczące zakupu towarów i usług związanych z czynnościami opodatkowanymi wystawiane są na Gminę S., natomiast sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT, z którą związane były zakupy w imieniu Miasta (Gminy) prowadzi zarejestrowany jako podatnik VAT Urząd Miasta.

Brak rejestracji w zakresie podatku VAT uniemożliwia identyfikację Gminy jako podatnika VAT, a zatem uniemożliwia skorzystanie przez Gminę z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT. Jednocześnie ze względu na to, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu gminy w związku z czym Gmina i Urząd Miasta nie mogą być odrębnymi (odrębnie zarejestrowanymi) podatnikami podatku od towarów i usług, gdyż są to ściśle ze sobą związane podmioty. Urząd Miasta nie jest uprawniony do wystawiania, otrzymywania faktur VAT oraz składania deklaracji w imieniu własnym (tj. używając własnej nazwy oraz własnego NIP) w ramach realizacji zadań Gminy. Wszelkie bowiem dokumenty wymagające oznaczenia (numeru) NIP sporządzane przez urząd dotyczące czynności przypisanych prawnie gminom, powinny być sygnowane numerem NIP osoby prawnej, w której imieniu wykonywane są te czynności czyli numerem NIP gminy.

Jednakże art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, wskazuje na to, że decydującym o prawie podatnika do skorzystania z obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jest powstanie obowiązku podatkowego w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu oraz związek zakupu z działalnością opodatkowaną, przy spełnieniu warunków formalnych związanych z realizacją tego prawa.

W świetle powyższego, biorąc pod uwagę fakt, że Urząd Miasta (Gminy) jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań Miasta (Gminy) i jak wykazano powyżej nie występuje odrębna od podmiotowości Miasta (Gminy) podmiotowość Urzędu Miasta (Gminy), to w sytuacji gdy Miasto (Gmina) nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie można Urzędowi Miejskiemu (Gminy), który posiada status czynnego podatnika VAT, odmówić prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych dla Miasta (Gminy), dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Niemniej należy podkreślić, że prawidłowa jest wyłącznie taka sytuacja, w której status czynnego podatnika VAT posiada Miasto (Gmina), bowiem jedynie Miasto (Gmina) jest podatnikiem podatku VAT w stosunku do całej działalności Miasta (Gminy) i Urzędu Miasta (Gminy) jako jednostka samorządu terytorialnego posiadająca osobowość prawną. Jedynie Miasto (Gmina), wykonujące zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność, ma prawo do wystawiania, otrzymywania faktur VAT oraz składania deklaracji VAT-7.

Podsumowując, należy więc przede wszystkim podkreślić, iż podatnikiem podatku od towarów i usług w stosunku do całej działalności (Miasta i Urzędu Miasta) jest wyłącznie Miasto (Gmina) jako jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną.

Miasto (Gmina) i Urząd Miasta (Gminy) nie mogą być odrębnymi (odrębnie zarejestrowanymi) podatnikami podatku od towarów i usług, gdyż są to ściśle ze sobą związane podmioty. Dlatego też dla celów podatku od towarów i usług Miasto (Gmina) i Urząd powinny stosować jednakowe oznaczenie (numer identyfikacji podatkowej) – tj. NIP nadany Miastu (Gminie) oraz składać jedno rozliczenie deklaracyjne w podatku od towarów i usług. W konsekwencji powyższego na Mieście (Gminie) ciąży obowiązek związany z rejestracją w zakresie podatku od towarów i usług, której w jej imieniu dokonuje Urząd Miasta (Gminy).

Jednakże ze względu na specyficzną rolę Urzędu Miasta (Gminy) jaką pełni względem Miasta (Gminy) uznano, iż w tej konkretnej sytuacji, gdzie Miasto (Gmina) nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT, Urząd Miasta (Gminy) ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych dla Miasta (Gminy).

Nie można jednak zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż „Miasto (Gmina) nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest zatem sam Urząd, który obsługuje niemających struktur organizacyjnych Miasto (Gminę)”.

Mając na uwadze wszystkie powyższe ustalenia, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych na Gminę S., a w szczególności stanowisko, iż Miasto (Gmina) nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Z uwagi na fakt, że wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego interpretacja została udzielona w oparciu o przepisy obowiązujące do 30 listopada 2008r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.