Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1268/12/HS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-20
Teza: Sprzedaż nieruchomości.
Słowa kluczowe: nabycie; nakłady; nieruchomości; przychód; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 września 2012 r. (data wpływu do tut. Biura – 17 września 2012 r.), uzupełnionym w dniu 14 grudnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 września 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 03 grudnia 2012 r. Znak: IBPB II/2/415-1267/12/HS, IBPB II/2/415-1268/12/HS, IBPP1/443-977/12/BM wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 14 grudnia 2012 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w listopadzie 2011 r. dokonał prywatnie, do majątku osobistego zakupu nieruchomości w postaci prawa wieczystego użytkowania gruntu o powierzchni 0,06121 ha oraz dwóch budynków niemieszkalnych stanowiących, zgodnie z zapisami aktu notarialnego odrębne od gruntu przedmioty własności, których budowa została ukończona w latach dwudziestych dwudziestego wieku (przedmiot zakupu zwany będzie w dalszej części wniosku jako nieruchomość). Nieruchomość została zakupiona od osób fizycznych, podatek VAT przy zakupie nie wystąpił. Do aktu notarialnego została sporządzona wycena nieruchomości, cena nabycia jest zgodna z wyceną. Stan techniczny budynków jest zły i nie nadają się one do użytkowania. Wnioskodawca nie poniósł i nie będzie ponosił żadnych kosztów związanych z remontem lub modernizacją tejże nieruchomości.

Została podpisana prywatnie w miesiącu wrześniu br. umowa najmu powyższej nieruchomości (jako całości grunt wraz z budynkami) z osobą fizyczną. Z umowy wynika, że przedmiot najmu wykorzystywany będzie przez Najemcę na cele prowadzonej przezeń działalności gospodarczej, a to przeprowadzenie inwestycji na ww. nieruchomości zmierzającej do zaprojektowania i wybudowania mieszkań celem ich odsprzedaży.

Pozostałe ustalenia stron zawarte w umowie:

1.  Przedmiot najmu wykorzystywany będzie przez Najemcę na cele prowadzonej przezeń działalności gospodarczej, a to przeprowadzenie inwestycji na ww. nieruchomości zmierzającej do zaprojektowania i wybudowania mieszkań celem ich odsprzedaży. W celu realizacji celu, o którym mowa w zdaniu pierwszym Najemca może korzystać (przebudowa, nadbudowa, rozbudowa, remont, rozbiórka) z budynków i ich elementów konstrukcyjnych znajdujących się obecnie na nieruchomości,
2.  Najemca może dysponować ww. nieruchomością na cele budowlane, w szczególności na cel projektu i budowy lokali mieszkalnych na przedmiotowej nieruchomości,
3.  Najemca będzie czynił na własny koszt nakłady na rzecz realizacji celu, o którym mowa w ust. 1, na co Wynajmujący wyraża zgodę,
4.  Najemca ma prawo pierwszeństwa nabycia przedmiotowej nieruchomości w przypadku zamiaru jej sprzedaży osobie trzeciej przez Wynajmującego przed upływem terminu rozwiązania niniejszej umowy za cenę ustaloną na dzień podpisania niniejszej umowy tj. 703 000 zł (siedemset trzy tysiące złotych),
5.  Wynajmujący zobowiązuje się niezwłocznie zawiadomić Najemcę o zamiarze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w formie pisemnej pod rygorem nieważności,
6.  Wykonanie prawa pierwszeństwa nabycia nastąpi w przewidzianej przez prawo formie dla nabycia własności nieruchomości w terminie jednego miesiąca od zawiadomienia Najemcy o zamiarze jej sprzedaży,
7.  W przypadku sprzedaży nieruchomości osobie trzeciej lub wygaśnięcia umowy, nakłady poczynione przez Najemcę zostaną mu zwrócone w wysokości odpowiadającej wartości rynkowej nakładów określonej w wycenie dokonanej przez dwóch niezależnych rzeczoznawców łącznie z podatkiem VAT. (….) otrzymuje od Wynajmującego pełnomocnictwo do podpisania umów mających na celu stworzenia odpowiednich warunków do korzystania z przedmiotu najmu w szczególności poprzez zapewnienie dostaw energii elektrycznej, c.o., wody, gazu, odprowadzanie ścieków, wywóz nieczystości stałych oraz ich utylizację, utrzymanie ładu, porządku i czystości, pilnowanie i dozorowanie, w tym w szczególności samodzielnego podpisania stosownych umów o dostawy i usługi z usługodawcami i dostawcami,
8.  Będzie usuwał we własnym zakresie (na własną odpowiedzialność wszelkie (…),
9.  Ubezpieczy przedmiot najmu od ognia i innych zdarzeń losowych,
10.  Może umieścić na fasadzie budynku napis z nazwą Jego firmy, jak również innych informacji dot. działalności Najemcy, w tym także plakatów i bilbordów reklamowych itp.,
11.  W przypadku dokonywania robót budowlanych zabezpieczy teren budowy i zobowiązuje się spełnić wymagania dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. Najemca przejmuje od Wynajmującego pełną odpowiedzialność w tym zakresie. Po przeprowadzeniu procesu przygotowania inwestycji (projekt, dokumentacja budowlana) i po realizacji inwestycji planowana jest sprzedaż nieruchomości na rzecz Wynajmującego. Strony zawarły ponadto przedwstępną umowę sprzedaży określając w niej cenę nieruchomości po jakiej zostanie zbyta na rzecz wynajmującego. Wartość nieruchomości określona w przedwstępnej umowie sprzedaży zawartej w postaci aktu notarialnego jest równa cenie rynkowej określonej w umowie najmu nieruchomości skonkretyzowanej dla potrzeb ustalenia ceny dla prawa pierwszeństwa nabycia przedmiotowej nieruchomości i określona jest na dzień podpisania umowy najmu oraz na dzień podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży.

Jako osoba fizyczna wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, gdzie podstawową działalnością jest wynajem nieruchomości. Posiada w ewidencji środków trwałych, prowadzonej dla potrzeb wykonywanej działalności, nieruchomości, które są: dzierżawione, najmowane w ramach prowadzonej działalności rożnym podmiotom. Jest czynnym podatnikiem VAT. Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca wybrał liniową metodę płacenia podatku dochodowego. Nieruchomość opisana we wniosku, stanowiąca prywatny, nie związany z działalnością gospodarczą majątek oraz budynki, które nie są zdatne do użytku nie są objęte ewidencją środków trwałych i nie podlegają amortyzacji.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 11 grudnia 2012 r. wnioskodawca wskazał, iż:

*   jego przychodem jest czynsz najmu określony w umowie najmu,
*   przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość, której cena została określona (bez uwzględnienia ponoszonych przez Najemcę nakładów) na dzień podpisania umowy najmu. Przedmiotem sprzedaży nie są nakłady inwestycyjne ponoszone przez Najemcę,
*   cena sprzedaży nieruchomości została już określona w umowie najmu i obejmuje wartość nieruchomości na dzień podpisania umowy najmu, nie obejmuje ponoszonych przez Najemcę - inwestora nakładów. W przypadku sprzedaży nieruchomości na rzecz Najemcy wnioskodawca nie będzie zatem dokonywał na rzecz Najemcy zwrotu poniesionych nakładów,
*   nie dokona względem nieruchomości żadnego ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
*   punkty 7,8,9,10,11 - dotyczą obowiązków Najemcy w związku z zawartą umową najmu.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca poinformował również, iż nakłady na modernizację nieruchomości zostaną poniesione przez Inwestora – Najemcę oraz wskazał, iż przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość stanowiąca własność prywatną, należąca do majątku osobistego wynajmującego, a sprzedaż dokonana będzie na rzecz Najemcy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości prywatnej opisanej we wniosku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych rozliczanym w zeznaniu rocznym podatnika, poza działalnością gospodarczą?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

Zdaniem wnioskodawcy, nieruchomość nie jest związana z prowadzoną przez niego (osoba fizyczna) działalnością gospodarczą, zatem opodatkowaniu w wysokości 19% podlega różnica pomiędzy wartością sprzedaży, a kosztami nabycia nieruchomości określonymi w art. 22 ust. 6c przy czym do kosztów uzyskania zaliczona będzie tylko wartość zakupu nieruchomości (nakłady na modernizację poniesione są przez Najemcę). Podatek wykazywany jest i płacony w zeznaniu rocznym podatnika. Dochodu ze sprzedaży nie łączy się z dochodem z działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości w podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie możliwości opodatkowania przychodu z tytułu najmu nieruchomości zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości w zakresie podatku od towarów i usług wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z opisanego we wniosku zdarzenia wynika, iż wnioskodawca nabył w listopadzie 2011 r. do majątku osobistego nieruchomość stanowiącą prywatny, nie związany z działalnością gospodarczą majątek tj. budynki (które nie są zdatne do użytku, nie są objęte ewidencją środków trwałych i nie podlegają amortyzacji) wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, na którym zostały wzniesione.

Jeżeli zatem wnioskodawca dokona sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jej nabycie, taka sprzedaż podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponieważ nabycie nieruchomości nastąpiło w 2011 r., dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, w myśl art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Co do zasady zatem, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest wartość nieruchomości określona w definitywnej umowie przeniesienia własności w formie aktu notarialnego, pod warunkiem, że odzwierciedla cenę rynkową nieruchomości na dzień zbycia. Zbycie, co należy uściślić, następuje nie w drodze zawarcia umowy przedwstępnej, ale poprzez zawarcie definitywnej umowy przeniesienia własności w formie aktu notarialnego.

Natomiast stosownie do treści art. 19 ust. 4 ww. ustawy, jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia, znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielania odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający. Z powyższych przepisów jasno zatem wynika, że przychodem jest cena sprzedaży określona w umowie pod warunkiem, że wyraża wartość rynkową rzeczy lub praw.

Wnioskodawca może, opierając się na zasadzie swobody umów, sam określić w umowie cenę zbycia nieruchomości. Przy określaniu tej ceny może brać pod uwagę stan techniczny oraz prawny nieruchomości. Istotne jest jednak, aby cena sprzedaży uwzględniająca ten aspekt odpowiadała cenie rynkowej stosowanej w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku. Możliwość określenia przychodu ze zbycia nieruchomości na podstawie wysokości wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości zgodnie z art. 19 ust. 4 zdanie drugie, przysługuje właściwemu organowi skarbowemu, jeśli stwierdzi on, że cena określona w umowie bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości.

Przedtem jednak organ podatkowy wzywa sprzedającego do wskazania przyczyn takiego stanu rzeczy. Przy czym ustawa nie wskazuje, jakie czynniki mogą usprawiedliwiać stosowanie niskiej ceny, znacząco niższej niż wartość rynkowa zbywanych rzeczy lub praw. Wobec tego należy przyjąć, że dostatecznym uzasadnieniem będą wszelkie okoliczności obiektywnie zasadne (np. sąsiedztwo, stan techniczny czy prawny). Jednakże uzasadnienie niskiej ceny powinno zawierać konkretne dowody potwierdzające konkretne wyjaśnienia. Wskazać przy tym należy, iż zgodnie z art. 180 § 1 powołanej w sentencji ustawy - Ordynacja podatkowa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Trzeba również pamiętać, że organ podatkowy ma obowiązek zbadania przyczyn obniżenia ceny oraz swobodę oceny trafności przedłożonego materiału dowodowego.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Z kolei pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Koszt nabycia, co do zasady określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży. Kosztem nabycia dla wnioskodawcy będzie więc cena określona w akcie notarialnym z listopada 2011 r., jaką wnioskodawca zapłacił sprzedającemu za nieruchomość. Powyższe oznacza, że wnioskodawca kwotę tę może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu pomniejszając tym samym przychód do opodatkowania.

Ponadto kosztem nabycia mogą być koszty notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości, w tym również wydatek na zapłatę podatku od czynności cywilnoprawnych.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie stwierdzić należy, iż do kosztów uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w listopadzie 2011 r. wnioskodawca może zaliczyć cenę nabycia tej nieruchomości wykazaną w umowie sprzedaży z listopada 2011 r.

Przedmiotowa nieruchomość stanowi przedmiot najmu (dzierżawy), a Najemca będzie czynił na własny koszt na niej nakłady, na co Wynajmujący wyraża zgodę. Następnie, jednak, jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia, wnioskodawca zamierza sprzedać tę nieruchomość Najemcy dokonującemu na niej nakładów. Z wniosku wynika, że wartość nakładów nie zostanie Najemcy zwrócona.

W związku z powyższym, ponieważ wydatki na nakłady nie zostaną poniesione przez wnioskodawcę, nie mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo iż zostaną one poniesione w czasie posiadania przez niego nieruchomości.

W świetle powyższego, ewentualnemu opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegać będzie dochód stanowiący różnicę pomiędzy wartością rynkową przedmiotu sprzedaży ustaloną na dzień zbycia, a kosztami nabycia nieruchomości określonymi w art. 22 ust. 6c. Do kosztów uzyskania przychodu zaliczona zatem będzie wartość zakupu nieruchomości bez uwzględniania nakładów poniesionych przez Najemcę. Uzyskany dochód ze sprzedaży nieruchomości nie będzie podlegać łączeniu z dochodem osiąganym przez wnioskodawcę z działalności gospodarczej. Przy czym podkreśla się, iż wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia osobnego zeznania PIT-39.

Stanowisko wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Organ nadmienia, iż zakwalifikował uzyskany ze sprzedaży nieruchomości przychód do źródła o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż na etapie wydawania interpretacji indywidualnej nie było podstaw do przyjmowania poglądu odmiennego. Tym niemniej nie może umknąć uwadze Organu, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie najmu nieruchomości. Nie można zatem wykluczyć, że naczelnik urzędu skarbowego prowadząc w przyszłości ewentualne postępowanie kontrolne lub podatkowe, po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego będzie mógł poczynić ustalenia prowadzące go do odmiennych wniosków niż zawarte w niniejszej interpretacji. Organ podatkowy wydający niniejszą interpretację nie czynił sam żadnych ustaleń związanych z nabyciem nieruchomości ani jej najmem, a które mogłyby mieć wpływ na ustalenie źródła przychodu ze sprzedaży. Przyjął jedynie argumenty podnoszone przez wnioskodawcę bez weryfikowania ich w kontekście działalności prowadzonej przez wnioskodawcę, gdyż tut. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.