Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/4511-378/16-2/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-05-25
Teza: Czy ww. przyznane odszkodowanie jest zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: odszkodowania; szkody; umowa; wynagrodzenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2016 r. (data wpływu 24 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku otrzymania odszkodowania z tytułu poniesionych szkód na nieruchomości przez budowę rurociągu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku otrzymania odszkodowania z tytułu poniesionych szkód na nieruchomości przez budowę rurociągu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od dwudziestu lat jest właścicielem nieruchomości na, której nigdy nie była prowadzona działalność gospodarcza. Nieruchomość ma status działki budowlanej. Dla Wnioskodawcy nieruchomość stanowi cel mieszkaniowy bowiem Wnioskodawca od 20 lat zamieszkuje w domu posadowionym na tej nieruchomości.

W 2014 r. na ww. nieruchomości rozpoczęto budowę rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi. Inwestycja realizowana jest przez Z. jako cel publiczny na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami celami publicznymi w rozumieniu ustawy są m.in: budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń; inne cele publiczne określone w odrębnych ustawach.

Przesłanka uznania budowy rurociągu naftowego przez Z. zostało potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt Nr I OSK 1078/13 - Wyrok NSA „W ocenie Sądu, postępowanie wykazało, że Z. realizuje cele publiczne w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jak wynika z treści tego przepisu, celami publicznymi jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń”.

Zgodnie zaś z art. 124 ust. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami inwestorowi z mocy samego prawa przysługuje realizowane w trybie administracyjnym prawo wchodzenia za odszkodowaniem na nieruchomość w celu wykonania prac związanych z konserwacją usuwaniem awarii oraz modernizacją rurociągu. Wnioskodawca na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomości z tytułu poniesionych szkód na jego nieruchomości za straty m.in. w mieniu ruchomym i nieruchomym, w tym drzewa i inne rośliny otrzymał odszkodowanie od Z. a pokrywające w części wysokość szkód wyrządzonych na jego nieruchomości przez budowę rurociągu.

Jak wynika z art. 124b ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności, - udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów - przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość.

Wypłacone Wnioskodawcy odszkodowanie dotyczy szkód w uprawach i drzewostanie spowodowanych przez prace wykonane przez uprawniony podmiot - Z. a wysokość odszkodowania została ustalona według zasad wynikających z ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. w oparciu o operat szacunkowy.

Według Wnioskodawcy oznacza to, że podatnik otrzymał odszkodowanie za szkody spowodowane inwestycją jaką jest budowa rurociągu, bowiem ułożenie linii światłowodowej w tym samym wykopie przez podwykonawcę służyło do obsługi tej inwestycji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy ww. przyznane odszkodowanie jest zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy odszkodowanie otrzymane od Z., które realizowało Inwestycję jako cel publiczny na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Jednakże należy podkreślić, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Podstawę prawną przyznawania i ustalania odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości stanowi ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 2102, poz. 651, z późn. zm.).

Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie przychodu między innymi z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że z literalnego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 29 wynika, że przepis ten dotyczy przychodów z odszkodowań wypłaconych stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami a nie wyłącznie odszkodowań wypłaconych stosownie do ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jak stanowi z kolei art. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami również inne akty prawne, poza niniejszą ustawą dotyczą gospodarki nieruchomościami. Do takich ustaw należy m.in. ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji (\`(...)\`). Dodatkowo, art. 20 ust. 8 tej ustawy stanowi, że do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami.

Przedstawione wyżej okoliczności związane z przejmowaniem nieruchomości w związku z realizacją inwestycji świadczą o tym, że wypłacane odszkodowania są w istocie odszkodowaniami wypłacanymi stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami, tj. takimi, do których zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem każde odszkodowanie za odjęcie prawa własności na cel publiczny, którego zasady ustalania oraz wypłaty określają przepisy o gospodarce nieruchomościami korzysta ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 9. Nie ma natomiast znaczenia, czy podstawa wypłacenia odszkodowania wynika z przejęcia nieruchomości z mocy prawa w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji (\`(...)\`), czy też ustawy o gospodarce nieruchomościami i czy jest konsekwencją postępowania wywłaszczeniowego. Użyte w tym przepisie pojęcie postępowania wywłaszczeniowego nie zostało zawężone tylko i wyłącznie do rozumienia go w ujęciu ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wywłaszczenie, w szerokim znaczeniu tego słowa, oznacza wszelkie formy ingerencji państwa w prawa własności przysługujące innym podmiotom (w tym również zawieranie umów cywilnoprawnych w tym zakresie). Przedmiotem wywłaszczenia jest prawo rzeczowe, a skutkiem przejście prawa na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jest albo wygaśnięcie prawa bądź ograniczenie wykonywania prawa.

Na podstawie powyższego Zainteresowany stoi na stanowisku, że:

Przychody uzyskiwane z tytułu odszkodowania za szkody wskutek budowy rurociągu jako dokonane w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stanowiącymi cel publiczny, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Przychody uzyskiwane z tytułu odszkodowania za czasowe zajęcie nieruchomości w drodze umowy cywilnoprawnej dokonane w trybie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w związku z inwestycjami stanowiącymi cel publiczny, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Podstawę prawną przyznawania i ustalania odszkodowań za szkody powstałe wskutek budowy rurociągu stanowi ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami a w konsekwencji na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 otrzymane odszkodowanie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując, stwierdzić należy, że na gruncie przedmiotowego stanu faktycznego przychody z tytułu odszkodowania za zniszczenie nieruchomości Wnioskodawcy wskutek budowy rurociągu jako realizacji inwestycji celu publicznego dokonane w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami, korzystają ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Potwierdzono to m.in. w orzecznictwie, tj. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w Gliwicach z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt Nr I SA/GI 79/14.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca od dwudziestu lat jest właścicielem nieruchomości na, której nigdy nie była prowadzona działalność gospodarcza. Nieruchomość ma status działki budowlanej. Dla Wnioskodawcy nieruchomość stanowi cel mieszkaniowy bowiem Wnioskodawca od 20 lat zamieszkuje w domu posadowionym na tej nieruchomości. W 2014 r. na ww. nieruchomości rozpoczęto budowę rurociągu naftowego wraz z linią światłowodową i urządzeniami towarzyszącymi. Inwestycja realizowana jest przez Z. jako cel publiczny na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wnioskodawca na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomości z tytułu poniesionych szkód na jego nieruchomości za straty m.in. w mieniu ruchomym i nieruchomym, w tym drzewa i inne rośliny otrzymał odszkodowanie od Z. a pokrywające w części wysokość szkód wyrządzonych na jego nieruchomości przez budowę rurociągu. Wypłacone Wnioskodawcy odszkodowanie dotyczy szkód w uprawach i drzewostanie spowodowanych przez prace wykonane przez uprawniony podmiot - Z. a wysokość odszkodowania została ustalona według zasad wynikających z ustawy o gospodarce nieruchomościami tj. w oparciu o operat szacunkowy. Według Wnioskodawcy oznacza to, że podatnik otrzymał odszkodowanie za szkody spowodowane inwestycją jaką jest budowa rurociągu, bowiem ułożenie linii światłowodowej w tym samym wykopie przez podwykonawcę służyło do obsługi tej inwestycji.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Zwolnienie o jakim mowa w ww. przepisie odwołuje się do instytucji regulowanych przez ustawę o obrocie nieruchomościami z uwagi na towarzyszący im charakter przymusu ze strony organów administracji dotyczący pozbawienia prawa własności dotychczasowego właściciela.

Zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm., od 23 kwietnia 2014 r. Dz. U. z 2014 r., poz. 518, z późn. zm – celami publicznymi są m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 ww. ustawy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Z treści art. 124 ust. 4 tej ustawy wynika, że na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4.

Przepis art. 128 ust. 4 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Zgodnie z art. 124 ust. 6 tej ustawy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 124b ust. 3 ww. ustawy obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z art. 124b ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności związanych związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość.

Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

W myśl art. 156 ust. 1 ww. ustawy rzeczoznawca majątkowy sporządza na piśmie opinię o wartości nieruchomości w formie operatu szacunkowego.

W świetle zacytowanych przepisów oraz przedstawionej we wniosku sytuacji należy uznać, że skoro odszkodowanie zostało wypłacone Wnioskodawcy na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, to korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy zaznaczyć, że w tej sprawie nie ma zastosowania wyłączenie ze zwolnienia zawarte w zdaniu drugim art. 21 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy. Aby miało miejsce wyłączenie ze zwolnienia muszą łącznie zostać spełnione dwie przesłanki:

*   nabycie nieruchomości musiało nastąpić w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub przed odpłatnym zbyciem nieruchomości,

*   cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia.

W opisanej we wniosku sytuacji nie miało miejsca ani postępowanie wywłaszczeniowe ani zbycie nieruchomości. Tym samym nie ma miejsca wyłączenie ze zwolnienia i w konsekwencji wypłacone odszkodowanie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo, tut. organ wskazuje, że uzasadniając własne stanowisko, Wnioskodawca podał: „(\`(...)\`) Przedstawione wyżej okoliczności związane z przejmowaniem nieruchomości w związku z realizacją inwestycji świadczą o tym, że wypłacane odszkodowania są w istocie odszkodowaniami wypłacanymi stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami, tj. takimi, do których zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem każde odszkodowanie za odjęcie prawa własności na cel publiczny, którego zasady ustalania oraz wypłaty określają przepisy o gospodarce nieruchomościami korzysta ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 9. (\`(...)\`)” Mając jednak na uwadze merytoryczną treść opisanego zdarzenia i przytoczone przepisy prawa, tut. organ uznał, że jest to omyłka pisarska, a intencją Wnioskodawcy był „ art. 21 ust. 1 pkt 29” ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, w stanie faktycznym Wnioskodawca przywołał treść przepisu art. 124b ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który dotyczy odszkodowania, natomiast wskazał „ art. 124b ust. 3”. Powyższe nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, a tut. organ uznał to za omyłkę pisarską.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków sądów wskazać należy, że dotyczą one konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika osądzonej w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tej sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast Organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.