Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.212.2025.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego w związku z nabyciem instalacji
fotowoltaicznej i zakupem energii elektrycznej do punktu
poboru oraz okres w jakim należy dokonać korekty podatku
naliczonego.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
energia-źródło energii
korekta-korekta podatku naliczonego
odliczenia-odliczenie częściowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego po zakończeniu roku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90c-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90c-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90c-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku
      z nabyciem (montażem) instalacji fotowoltaicznej na budynku Urzędu Gminy (

## Pytanie

oznaczone we wniosku nr 1);
    · okresu w jakim należy dokonać korekty podatku naliczonego od nabycia (montażu)
      paneli fotowoltaicznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) oraz
    · prawa do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w związku z zakupem energii elektrycznej do punktu poboru (pytanie
      oznaczone we wniosku nr 3).
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 czerwca 2025 r. (wpływ
    5 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT.
    Gmina realizuje swoje ustawowe zadania wynikające z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca
    1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465), który stanowi, że gminy
    wykonują zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, natomiast
    zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gmin należą wszystkie sprawy
    publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do
    zadań własnych Gminy, wskazanych w art. 7 ust. 1 tej ustawy należą m.in. sprawy
    porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli, oświaty, gospodarki wodno-ściekowej,
    ochrony przeciwpożarowej, czy opieki społecznej.
    Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności
    cywilnoprawnych.
    Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym)
    samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się m.in. następujące jednostki organizacyjne
    mające status jednostek budżetowych (nieposiadające odrębnej od Gminy osobowości
    prawnej): (...). Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku
    VAT wraz z podległymi jednostkami budżetowymi.
    Gmina realizuje inwestycje polegające na instalowaniu na obiektach gminnych
    stanowiących własność Gminy, instalacji fotowoltaicznych, których celem jest ograniczenie
    kosztów zużycia energii elektrycznej w danym obiekcie.
    W ramach tych działań instalacja zostanie zamontowana m.in. na budynku Urzędu Gminy.
    Planowana data zakończenia inwestycji to (...) 2025 r.
    Budynek Urzędu Gminy wykorzystywany jest do wykonywania czynności
    opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W związku z uruchomieniem Instalacji i wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej,
    która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie w
    jej ocenie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20
    lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361 t. j., dalej:
    „ustawa o OZE”), a zamontowana instalacja stanowić będzie mikroinstalację w rozumieniu
    art. 2 pkt 19 ustawy o OZE. Wytworzona w Instalacjach energia elektryczna, która
    następnie będzie odprowadzona do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, będzie

    rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i
    wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw.
    depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę
    podlegającą zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym
    okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez Obiekty (Gminę). W konsekwencji,
    koszty zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektów
    mogą stać się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa
    energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego
    energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
    energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci
    elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem
    mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art.
    4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na
    potrzeby własne.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w
    odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o
    których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
    dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta
    energii odnawialnej.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a,
    dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii
    sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną
    w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci,
    ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
    W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej
    przez Instalacje umieszczone na Obiektach nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej
    w danym budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego będą
    stanowiły nadpłatę zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo energetyczne. Stosownie
    bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE, jeśli prosument energii nie wykorzysta
    zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości
    energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym
    miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
    stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii przez sprzedawcę w
    terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu.
    Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii
    elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot
    nadpłaty.
    Umowa kompleksowa na dostawę i odbiór energii do budynku Urzędu Gminy z
    przedsiębiorstwem energetycznym nie została jeszcze zawarta.
    Sprzedaż wyprodukowanej energii przez mikroinstalację będzie czynnością
    opodatkowaną. Będą wystawiane faktury dokumentujące sprzedaż energii dotyczące tej
    konkretnej mikroinstalacji.
    Instalacja fotowoltaiczna, która zostanie zamontowana na budynku Urzędu Gminy, jak
    również energia wyprodukowana przez tą instalację będą służyć zarówno czynnościom
    opodatkowanym, jak i zwolnionym oraz czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu

    podatkiem VAT. Gmina (...) nie jest w stanie przyporządkować konkretnie jaka część
    wydatków na montaż instalacji służyć będzie czynnościom tylko opodatkowanym, jaka
    tylko zwolnionym, a jaka niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    Wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku Urzędu Gminy nie
    będą stanowić ulepszenia środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku Urzędu Gminy będzie
    stanowić odrębny od budynku środek trwały.
    Instalacja paneli fotowoltaicznych na budynku nie będzie w stanie funkcjonować bez
    zewnętrznego źródła energii elektrycznej. Zostanie zamontowany licznik energii
    rejestrujący ilość energii pobranej z sieci energetycznej oraz ilość energii wprowadzonej
    do tej sieci. Na podstawie wskazań licznika Gmina (...) będzie otrzymywać faktury na zakup
    energii elektrycznej od przedsiębiorstwa energetycznego i będzie w stanie
    przyporządkować wydatki na zakup energii dotyczące budynku Urzędu Gminy, ale nie
    będzie w stanie przyporządkować konkretnie jaka część wydatków na zakup energii służyć
    będzie czynnościom tylko opodatkowanym, jaka tylko zwolnionym, a jaka
    niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wartość instalacji fotowoltaicznej stanowi kwotę wyższą od 15.000 zł.
    Faktury dokumentujące nabycie instalacji fotowoltaicznej będą wystawione na Gminę (...).
    Pytania
    1. Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku nabyciem
      (montażem) paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy?
    2. W przypadku uznania, iż Gminie przysługuje prawo do częściowego obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku nabyciem (montażem)
      paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy z uwzględnieniem zasad
      określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniu Ministra Finansów
      z dnia 17 grudnia 2015 r., czy podatek VAT odliczony od nabycia (montażu) paneli
      fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy podlega korekcie 10 letniej, czy też 5
      letniej, zgodnie z art. 90c w zw. z art. 91 ustawy o VAT?
    3. Czy Gminie przysługuje prawo do częściowego obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem energii elektrycznej do punktu
      poboru – budynku Urzędu Gminy z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w art. 86
      ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
      2015 r., ustalonej dla Urzędu Gminy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1)
    Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zakresie, w
    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z powyższych regulacji prawnych wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Ponadto zaznaczyć należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego

    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa o obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b tej ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Co też istotne, w myśl art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, wydano rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Jak wskazano w opisie sprawy:

    · Gmina zrealizuje inwestycję polegającą na montażu instalacji fotowoltaicznej
      („Mikroinstalacji”) na budynku użyteczności publicznej – budynku Urzędu Gminy.
    · Budynek, na którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna stanowi własność
      Gminy.
    · Instalacja fotowoltaiczna umieszczona na Budynku nie będzie przedmiotem dzierżawy,
      czy też najmu.
    · Gmina – jako prosument – w związku z rozliczeniem w modelu net-billing,
      wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Mikroinstalacji będzie
      traktować jako czynności opodatkowane VAT (odpłatna dostawa towarów w postaci
      energii elektrycznej). W związku z tym Gmina będzie wystawiać faktury na Sprzedawcę
      tytułem wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Mikroinstalacji.
    · Budynek Urzędu Gminy wykorzystywany jest do wykonywania czynności
      opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zdaniem Gminy w przypadku ponoszenia wydatków na realizację ww. zadania, jej
    obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT, jest przypisanie
    konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności gospodarczej (opodatkowanej
    i zwolnionej od VAT) oraz innej niż gospodarcza alokacji, czyli odrębnego określenia, z
    jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanej faktury
    zakupu związanych z realizowanym zadaniem. Jeśli takie wyodrębnienie wydatków jest
    możliwe przysługuje Gminie prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak jest natomiast takiego
    prawa w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do
    wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast, gdy Gmina nie ma możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na
    realizację zadania do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust.
    2a-2h ustawy o VAT.
    W oparciu o faktury od wykonawcy ww. Zadania Gmina jest w stanie ustalić kwotę netto
    oraz odpowiadającą jej kwotę VAT w odniesieniu do nabycia (montażu) paneli
    fotowoltaicznych.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy w zw. z realizacją ww. Zadania, przysługuje
    jej prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku nabyciem (montażem) paneli
    fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy, z zastosowaniem prewspółczynika
    wyliczonego dla Urzędu Gminy na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części
    kwot, o których mowa w ust. 1, to podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o
    taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać
    czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy proporcję,
    o której mowa w cyt. wyżej ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
    czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,
    w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z
    którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    W świetle powołanych przepisów prawa należy zatem stwierdzić, że w przypadku budynku
    Urzędu Gminy warunki uprawniające do odliczenia podatku, o których mowa w art. 86 ust.
    2a i art. 90 ust. 2-3 ustawy, będą spełnione. Gmina realizując inwestycję działa jako
    podatnik VAT, a wydatki związane z wykonaniem tego zadania będą służyły czynnościom
    opodatkowanym, zwolnionym i niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT i nie jest
    możliwe dokładne przyporządkowanie poniesionych wydatków do poszczególnych
    rodzajów wykonywanych czynności.

    Oznacza to, że Gminie (...) będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi w ramach
    montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku Urzędu Gminy z zastosowaniem
    prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz współczynnika, o którym
    mowa w art. 90 ust. 2-3 ustawy wyliczonych dla Urzędu Gminy.
    Ad. 2)
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Przy czym, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak do celów innych niż działalność gospodarcza, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 90c ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku nabytych towarów i
    usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86
    ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w
    art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich
    nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego.
    Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio. Artykuł 91 ust. 2 ustawy o VAT stanowi,
    że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
    są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
    gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
    prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza
    15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc
    od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a
    w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.
    W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z
    tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania.
    Jak wskazano w opisie sprawy:
    · Gmina zrealizuje zadanie polegające na montażu instalacji fotowoltaicznej
      („Mikroinstalacja”) na budynku Urzędu Gminy.
    · Budynek, na którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczna stanowi własność
      Gminy.
    · Z całości wydatków na zadanie dot. termomodernizacji ww. Budynku zostaną
      wyodrębnione nakłady poniesione na zakup/montaż paneli fotowoltaicznych i ujęte
      (na podstawie dokumentu OT) w ewidencji środków trwałych jako odrębny środek
      trwały.
    · Instalacja fotowoltaiczna umieszczona na Budynku nie będzie przedmiotem dzierżawy,
      czy też najmu.

    · Gmina – jako prosument – w związku z rozliczeniem w modelu net-billing,
      wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Mikroinstalacji będzie
      traktować jako czynności opodatkowane VAT (odpłatna dostawa towarów w postaci
      energii elektrycznej). W związku z tym Gmina będzie wystawiać faktury na Sprzedawcę
      tytułem wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Mikroinstalacji.
    W przypadku uznania, iż Gminie przysługuje prawo do częściowego obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku nabyciem (montażem) paneli
    fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy z uwzględnieniem zasad określonych w art.
    86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r., Gmina byłaby zatem zobowiązana do dokonania korekty odliczonego VAT zgodnie
    z art. 90c w zw. z art. 91 ustawy o VAT.
    Wskazać należy, iż składnik majątku można zakwalifikować do środków trwałych, jeżeli
    spełnia on warunki zawarte w art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości. Z przepisu tego
    wynika, że środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym
    okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i
    przeznaczone na potrzeby jednostki. Do środków trwałych zalicza się nieruchomości,
    maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy oraz ulepszenia w obcych środkach
    trwałych.
    Z kolei nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego ujmuje się, co do zasady, jako
    zwiększenie wartości początkowej środka trwałego. Ulepszenie polega na przebudowie,
    rozbudowie, modernizacji lub rekonstrukcji i powoduje, że wartość użytkowa ulepszonego
    środka trwałego po zakończeniu ulepszenia przewyższa posiadaną przy przyjęciu do
    używania wartość użytkową, mierzoną okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością
    produktów uzyskiwanych przy pomocy ulepszonego środka trwałego, kosztami
    eksploatacji lub innymi miarami (por. art. 31 ust. 1 ustawy o rachunkowości).
    Natomiast z przepisów podatkowych wynika, że środki trwałe uważa się za ulepszone,
    jeżeli suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję,
    adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10.000 zł oraz wydatki
    te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków
    trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością
    wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i
    kosztami ich eksploatacji (por. art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych).
    Z kolei na mocy objaśnień szczegółowych do grupy 1 KŚT „Budynki i lokale oraz
    spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego i spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
    mieszkalnego”, do wyposażenia budynku zalicza się wszystkie instalacje wbudowane w
    konstrukcje budynku na stałe, np. instalacje sanitarne, elektryczne, sygnalizacyjne,
    komputerowe, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe oraz normalne wyposażenie
    budynku, takie jak wbudowane meble. W skład budynku, jako pojedynczego obiektu
    inwentarzowego, wlicza się także obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, np.
    chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie. Obiekty pomocnicze,
    obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z
    ich przeznaczeniem.
    Z objaśnień do grupy 1 KŚT można zatem wnioskować, że paneli fotowoltaicznych
    niewbudowanych w konstrukcję budynku, nie kwalifikuje się do elementów wyposażenia
    budynku, a tym samym nie jest zasadne stosowanie przepisów dotyczących ulepszenia
    środka trwałego (tu: budynku, na którym zamontowane są panele).
    Panele fotowoltaiczne zamontowane na dachu Budynku powinny zatem stanowić odrębny
    od Budynku środek trwały. Panele te nie są trwale związane z budynkiem, gdyż można je
    odłączyć bez uszkodzenia wchodzących w jego skład urządzeń, jak również konstrukcji
    dachu. Jeżeli zatem panele fotowoltaiczne posiadają wszystkie elementy konstrukcyjne
    niezbędne do prawidłowego funkcjonowania, jako całość, zgodnie z przeznaczeniem (tj. są

    kompletne i zdatne do użytku) oraz Gmina zamierza je wykorzystywać w toku
    podstawowej działalności operacyjnej dłużej niż rok, to powinny one stanowić
    samodzielny środek trwały.
    Nie można zatem – jak wskazuje Wnioskodawca – traktować instalacji fotowoltaicznej jako
    zwiększenia wartości budynku, jego części składowej, a wyłącznie, jako odrębny środek
    trwały.
    Tym samym – przypadku uznania, iż Gminie przysługuje prawo do częściowego obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku nabyciem (montażem)
    paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy z uwzględnieniem zasad określonych
    w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. – Gmina będzie zobowiązana do korekty dokonanego odliczenia VAT od
    nabycia/montażu paneli fotowoltaicznych w ciągu 5 kolejnych lat licząc od roku, w którym
    zostały oddane do użytkowania w oparciu o zasady korekty wieloletniej (tj. na podstawie
    art. 90c w zw. z art. 91 ustawy o VAT) z uwzględnieniem zmian wartości
    „prewspółczynnika” (tj. proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT)
    ustalonego dla Urzędu Gminy.
    Ad. 3)
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Przy czym, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak do celów innych niż działalność gospodarcza, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Na podstawie powyższej delegacji, wydano rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 5 ww. Rozporządzenia, przez urząd obsługujący jednostkę samorządu
    terytorialnego rozumie się urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
    działający w formie samorządowej jednostki budżetowej.
    Z kolei, w myśl § 3 ust. 1 ww. Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu
    terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek
    organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Jednostkami organizacyjnymi
    samorządu terytorialnego są: urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
    jednostki budżetowe oraz zakłady budżetowe (§ 2 pkt 8 ww. rozporządzenia).
    Natomiast w § 3 ust. 2 Rozporządzenia wskazano sposób określenia/kalkulacji proporcji –
    „prewspółczynnika” dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    (sposób ustalony według wzoru).
    Jak wskazano w opisie sprawy:
    · Gmina zrealizuje zadanie polegające na montażu instalacji fotowoltaicznej
      („Mikroinstalacja”) na budynku Urzędu Gminy.

    · Budynek, na którym zostanie zamontowana instalacja fotowoltaiczne stanowi własność
      Gminy.
    · Instalacja fotowoltaiczna umieszczona na Budynku nie będzie przedmiotem dzierżawy,
      czy też najmu.
    · Gmina – jako prosument – w związku z rozliczeniem w modelu net-billing,
      wprowadzenie do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Mikroinstalacji będzie
      traktować jako czynności opodatkowane VAT (odpłatna dostawa towarów w postaci
      energii elektrycznej). W związku z tym Gmina będzie wystawiać faktury na Sprzedawcę
      tytułem wprowadzenia do sieci energii elektrycznej wytworzonej w Mikroinstalacji.
    Bez zewnętrznego źródła energii elektrycznej Gmina nie jest w stanie działać jako
    prosument energii elektrycznej, czyli podejmować działań opodatkowanych VAT, tj.
    sprzedaży energii elektrycznej wprowadzonej do sieci.
    W związku z powyższym, nabywana energia elektryczna jest wykorzystywana przez Gminę
    zarówno do celów prowadzenia działalności gospodarczej (sprzedaż energii elektrycznej
    wytworzonej w Mikroinstalacji), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej (przyporządkowania) podatku
    VAT naliczonego od nabycia energii elektrycznej do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej, zwolnionej czy niepodlegającej opodatkowaniu) w punkcie poboru –
    budynek Urzędu Gminy.
    W związku z tym uznać należy, iż Gminie przysługuje prawo do częściowego obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z bieżącym zakupem
    energii elektrycznej do punktu poboru – Budynku UG z uwzględnieniem proporcji, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r., a także współczynnika, o którym mowa w art. 90 ust. 2-3 ustawy o VAT,
    ustalonych dla Urzędu Gminy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    I tak, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
      działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem

      celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
      o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Natomiast według art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
      działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
      działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności,
      w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,
      otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej
      niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
      ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
      poza tą działalnością.
    Ponadto w myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
      uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
      proporcji”';
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
      wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Jak stanowi § 2 pkt 8 rozporządzenia
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,

      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy;
    Mając na uwadze § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie − rozumie się podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
      – odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      – odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      – eksportu towarów,
      – wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    Zgodnie z § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się prze to dochody obejmujące
      dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki
      pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych –
      wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu
      terytorialnego, pomniejszone o:
          a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o
            finansach publicznych,
          b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot
            kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
          c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
            równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
            podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o

            podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań
            jednostki samorządu terytorialnego,
          d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w
            art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek
            budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
          e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
          f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o
            której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym,
            innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom
            prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości
            prawnej, z wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez
            te podmioty zadań jednostki samorządu terytorialnego,
          g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone
            o kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
            ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
      organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków
      trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki
      samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki
      działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający
    z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej,
    brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku naliczonego związanego z

    zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających
    temu podatkowi oraz zwolnionych z opodatkowania. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku – w art. 90 ust. 2
    i 3 ustawy.
    W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Ponadto zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
        1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
        2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej: Dyrektywą
    2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

      Do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Natomiast w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...)
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Z wniosku wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Realizują
    Państwo inwestycje polegające na instalowaniu na obiektach gminnych stanowiących
    własność Gminy, instalacji fotowoltaicznych. W ramach tych działań instalacja zostanie
    zamontowana m.in. na budynku Urzędu Gminy. Planowana data zakończenia inwestycji to
    (...) 2025 r. Budynek Urzędu Gminy wykorzystywany jest do wykonywania czynności
    opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wskazują Państwo, iż w związku z uruchomieniem Instalacji i wytwarzaniem z jej udziałem
    energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo prosumentem energii odnawialnej w, a
    zamontowana instalacja stanowić będzie mikroinstalację w rozumieniu przepisów ustawy
    o OZE. Wytworzona w Instalacjach energia elektryczna, która następnie będzie
    odprowadzona do sieci Przedsiębiorstwa energetycznego, będzie rozliczana w ramach
    tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci
    energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
    indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez
    Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z
    tytułu zużycia prądu przez Obiekty (Gminę). W konsekwencji, koszty zakupu przez Gminę
    energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektów mogą stać się niższe (z uwagi
    na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa energetycznego energii
    elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacjach). Umowa kompleksowa
    na dostawę i odbiór energii do budynku Urzędu Gminy z przedsiębiorstwem
    energetycznym nie została jeszcze zawarta. Sprzedaż wyprodukowanej energii przez
    mikroinstalację będzie czynnością opodatkowaną. Będą wystawiane faktury
    dokumentujące sprzedaż energii dotyczące tej konkretnej mikroinstalacji. Instalacja
    fotowoltaiczna, która zostanie zamontowana na budynku Urzędu Gminy, jak również
    energia wyprodukowana przez tą instalację będą służyć zarówno czynnościom
    opodatkowanym, jak i zwolnionym oraz czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Nie są Państwo w stanie przyporządkować konkretnie jaka część
    wydatków na montaż instalacji służyć będzie czynnościom tylko opodatkowanym, jaka
    tylko zwolnionym, a jaka niepodlegającym opodatkowaniu VAT. Wskazują Państwo, że
    wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku Urzędu Gminy nie
    będą stanowić ulepszenia środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku Urzędu Gminy będzie
    stanowić odrębny od budynku środek trwały. Instalacja paneli fotowoltaicznych na
    budynku nie będzie w stanie funkcjonować bez zewnętrznego źródła energii elektrycznej.
    Zostanie zamontowany licznik energii rejestrujący ilość energii pobranej z sieci
    energetycznej oraz ilość energii wprowadzonej do tej sieci. Na podstawie wskazań licznika
    Gmina (...) będzie otrzymywać faktury na zakup energii elektrycznej od przedsiębiorstwa
    energetycznego i będzie w stanie przyporządkować wydatki na zakup energii dotyczące
    budynku Urzędu Gminy, ale nie będzie w stanie przyporządkować konkretnie jaka część
    wydatków na zakup energii służyć będzie czynnościom tylko opodatkowanym, jaka tylko
    zwolnionym, a jaka niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem (montażem) instalacji
    fotowoltaicznej na budynku Urzędu Gminy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak wskazano wyżej, obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z
    podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do ww. wątpliwości, należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w
    pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie
    wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości
    podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą
    opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług
    wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz
    zwolnionych od podatku.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z
    transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających temu podatkowi. W sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych
    wydatków do poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
    Następnie w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego (czynności opodatkowane) oraz związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje (czynności zwolnione) – zgodnie z art. 90 ust. 2
    ustawy – podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku naliczonego według proporcji, o
    której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Jak Państwo wskazują budynek Urzędu Gminy, na którym zamontowana będzie instalacja
    fotowoltaiczna wykorzystywany jest do wykonywania czynności opodatkowanych,
    zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Instalacja fotowoltaiczna,
    która zostanie zamontowana na budynku Urzędu Gminy będzie służyć zarówno
    czynnościom opodatkowanym, czynnościom zwolnionym oraz niepodlegającym
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie są Państwo w stanie przyporządkować konkretnie
    jaka część wydatków na montaż instalacji służyć będzie czynnościom tylko
    opodatkowanym, jaka tylko zwolnionym, a jaka niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    W związku z powyższym, skoro nabywane towary i usługi związane z instalacją
    fotowoltaiczną na budynku Urzędu Gminy będą związane zarówno z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i z czynnościami wykonywanymi w
    ramach działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej) i jednocześnie nie będą
    Państwo mieli możliwości obiektywnie wyodrębnić kwot podatku naliczonego związanego

    z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, to będzie Państwu przysługiwało prawo
    do odliczenia podatku w tej części, w jakiej nabyte towary i usługi będą związane z
    czynnościami opodatkowanymi, z zastosowaniem prewspółczynnika wyliczonego w
    oparciu o art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia.
    Następnie z uwagi na to, że ponoszone wydatki będą wykorzystywane przez Państwa do
    czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku, będą Państwo zobowiązani
    dokonać częściowego odliczenia podatku naliczonego w oparciu o zasady wskazane w art.
    90 ust. 2 i następne ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że będzie przysługiwało Państwu prawo do częściowego
    odliczenia podatku naliczonego w związku nabyciem (montażem) paneli fotowoltaicznych
    na budynku Urzędu Gminy na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z uwzględnieniem
    przepisów rozporządzenia oraz w dalszej kolejności na podstawie art. 90 ust. 2 i następne
    ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Kolejną Państwa wątpliwość dotyczy wskazania czy podatek VAT odliczony od nabycia
    (montażu) paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu Gminy podlega korekcie 10 letniej,
    czy też 5 letniej, zgodnie z art. 90c w zw. z art. 91 ustawy.
    Zasadą jest, że podatnik powinien na bieżąco odliczać podatek naliczony w roku
    dokonania zakupów udokumentowanych fakturą.
    W tym miejscu należy wskazać, że dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego
    ma charakter wstępny – „prewspółczynnik”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, co
    do zasady wyliczany jest na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego. Po
    zakończeniu roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku następnego (tj.
    styczniu lub I kwartale) podatnik zobowiązany jest do dokonania stosownej korekty
    dokonanego odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok korygowany.
    Zatem, po zakończeniu roku podatkowego – w rozliczeniu za styczeń (lub I kwartał roku
    następnego) podatnik jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego
    odliczonego według proporcji wstępnej, przy uwzględnieniu danych dla zakończonego
    roku podatkowego.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 90c i art. 91 ustawy.
    Przepis art. 90c ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
      naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego,
      w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest
      obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając
      dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast stosownie z art. 90c ust. 2 ustawy:
      W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
      sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22,
      może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
      przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
    Zgodnie z art. 90c ust. 3 ustawy:
      Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
      określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby
      on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.

    Zatem z art. 90c ust. 1 ustawy wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z
    jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91
    ust. 2-9 ustawy.
    W myśl art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Według art. 91 ust. 1a ustawy:
      Podatnik może nie dokonywać korekty, o której mowa w ust. 1, jeżeli różnica między
      proporcją ustaloną zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g a proporcją ustaloną dla
      zakończonego roku podatkowego nie przekracza dwóch punktów procentowych.
    W świetle art. 91 ust. 1b ustawy:
      W przypadku gdy proporcja ustalona dla zakończonego roku podatkowego jest
      mniejsza niż proporcja ustalona zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, przepis ust.
      1a stosuje się pod warunkiem, że kwota podatku naliczonego niepodlegająca
      odliczeniu wynikająca z:
        1) różnicy między ustalonymi proporcjami oraz
        2) 2)korekty, o której mowa w ust. 2, z wyłączeniem korekty środków trwałych oraz
          wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
          przekracza 15 000 zł
      - nie przekracza 10 000 zł.
    Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Korekta, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które
    stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające
    amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

    Zatem przepis art. 91 ust. 2 ustawy, wprowadza szczególny tryb korekty do wybranych
    składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników
    majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę
    dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie: dla nieruchomości
    przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których wartość początkowa
    przekracza 15.000 zł, przez 5 lat.
    Z okoliczności sprawy wynika, że wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej
    na budynku Urzędu Gminy nie będą stanowić ulepszenia środka trwałego w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku
    Urzędu Gminy będzie stanowić odrębny od budynku środek trwały, którego wartość
    początkowa będzie przekraczać 15.000 zł.
    Mając na uwadze powyższe korekty podatku naliczonego dotyczącego instalacji
    fotowoltaicznej powinni Państwo dokonać zgodnie z art. 90c ust. 1 w związku z art. 91 ust.
    2 ustawy, w ciągu 5#letniego okresu, licząc od roku, w którym – jako odrębny środek
    trwały – zostanie oddana do użytkowania.
    Podsumowując zatem stwierdzam, że będą Państwo zobowiązani do korekty dokonanego
    odliczenia w związku z nabyciem (montażem) paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu
    Gminy w ciągu 5 lat licząc od roku, w którym oddane zostaną do użytkowania, na
    podstawie art. 90c ust. 1 w związku art. 91 ust. 2 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy prawa do częściowego obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem energii elektrycznej do
    punktu poboru – budynku Urzędu Gminy z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzeniu.
    Jak wcześniej wskazano, gdy nabywane towary i usługi służą zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, a przyporządkowanie ich do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe powinni Państwo ustalić proporcję, na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z
    uwzględnieniem przepisów rozporządzenia. Następnie w przypadku wykonywania w
    ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług oraz zwolnionych od podatku, podatnik winien ustalić proporcję wskazaną w art. 90
    ust. 2 i 3 ustawy.
    Jak wskazano w opisie sprawy instalacja paneli fotowoltaicznych na budynku Urzędu
    Gminy nie będzie w stanie funkcjonować bez zewnętrznego źródła energii elektrycznej.
    Zostanie zamontowany licznik energii rejestrujący ilość energii pobranej z sieci
    energetycznej oraz ilość energii wprowadzonej do tej sieci. Na podstawie wskazań licznika
    będą Państwo otrzymywać faktury na zakup energii elektrycznej od przedsiębiorstwa
    energetycznego i będą Państwo w stanie przyporządkować wydatki na zakup energii
    dotyczące budynku Urzędu Gminy. Nie będą Państwo jednak w stanie przyporządkować
    jaka część wydatków na zakup energii służyć będzie czynnościom tylko opodatkowanym,
    jaka tylko zwolnionym, a jaka niepodlegającym opodatkowaniu VAT.
    Podsumowując stwierdzam, że będzie przysługiwało Państwu prawo do częściowego
    odliczenia podatku naliczonego w związku nabyciem energii elektrycznej do punktu
    poboru (budynku Urzędu Gminy) na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy, z
    uwzględnieniem przepisów rozporządzenia oraz w dalszej kolejności na podstawie art. 90
    ust. 2 i następne ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.