Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/436-77/09/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-06-12
Teza: Czy udzielenie pożyczki podlega ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; pożyczka; umowa-umowa pożyczki; usługi-usługi finansowe
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 19 marca 2009r.), uzupełnionym w dniu 18 maja 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych w związku z czym pismem z dnia 30 kwietnia 2009r. wezwano do jego uzupełnienia.

W dniu 18 maja 2009r. do tut. Biura wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 14 grudnia 2006r. wnioskodawca udzielił pożyczki osobie fizycznej z własnych środków finansowych. Udzielanie pożyczek nie jest podstawowym rodzajem działalności wnioskodawcy. W związku z udzieloną pożyczką wnioskodawca sporządził deklarację PCC-1 i dokonał (jako pożyczkodawca) zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% od kwoty udzielonej pożyczki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udzielenie pożyczki podlega ustawie od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem wnioskodawcy, powyższa czynność nie podlega ustawie od czynności cywilnoprawnych. W myśl art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Ponadto na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (załącznik nr 4 poz. 3) usługi pośrednictwa finansowego są zwolnione od podatku od towarów i usług. Zatem wykonana usługa finansowa (udzielenie pożyczki) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i stanowi czynność zwolnioną z tego podatku. Tym samym na podstawie cytowanych wyżej przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych pożyczka nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy nadmienić, iż w przedmiotowej sprawie – jako, że czynność cywilnoprawna została dokonana przed 01 stycznia 2007r. - będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r. Przepis art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 41, poz. 399 ze zm.) stanowi, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki.

Zgodnie z art. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży na:

1.  stronach czynności cywilnoprawnych,
2.  spółce mającej osobowość prawną - w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego.

W myśl natomiast przepisów art. 5 ust. 1 ww. ustawy obowiązek zapłaty podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży solidarnie na osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej będących stronami czynności cywilnoprawnej, a w przypadku określonym w art. 4 pkt 2 - na spółce.

Natomiast jeżeli jedną ze stron czynności cywilnoprawnej jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek zapłaty podatku ciąży solidarnie na pozostałych stronach tej czynności (art. 5 ust. 2 ustawy).

W wyżej wymienionej ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 4 cyt. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany zwolnionych z podatku od towarów i usług, których przedmiotem są nieruchomości lub ich części albo prawo użytkowania wieczystego.

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony czy też jedna ze stron tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje bowiem co do zasady wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca udzielił pożyczki osobie fizycznej z własnych środków finansowych, gdzie udzielanie pożyczek nie jest podstawowym rodzajem jego działalności i dokonał zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2% kwoty udzielonej pożyczki.

Jeżeli zatem usługa udzielonej przez wnioskodawcę pożyczki w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zostanie uznana za podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem lub mieszczącą się w zakresie zwolnienia od tego podatku, pożyczka ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a tym samym nie wystąpił obowiązek odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych. W przeciwnym razie na stronach czynności cywilnoprawnej ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy pożyczki.

We wniosku wskazano, że powyższa czynność jest usługą podlegającą regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy (załącznik Nr 4, poz. 3) jest zwolniona z opodatkowania.

Należy zatem stwierdzić, że o ile ustalenia wnioskodawcy dokonane na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług są prawidłowe, to umowa pożyczki nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała