Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-207/08/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-05-30
Teza: Czy można amortyzować lokal mieszkalny wykorzystywany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej i według jakiej stawki amortyzacyjnej oraz czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów tej działalności, oprocentowanie kredytu zaciągniętego na częściowe sfinansowanie jego zakupu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki-odsetki od kredytu; stawka-stawka amortyzacyjna; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani S., przedstawione we wniosku z dnia 04 marca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 05 marca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

1.  możliwości amortyzowania zakupionego lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe**
2.  wysokości stawki amortyzacyjnej – **jest nieprawidłowe**
3.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu na zakup ww. środka trwałego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05 marca 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości amortyzowania zakupionego lokalu mieszkalnego, wysokości stawki amortyzacyjnej oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu na zakup ww. środka trwałego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów). Przedmiotem działalności są usługi projektowe w zakresie projektowania budowlanego, urbanistycznego i technologicznego (74.20.A). W najbliższym czasie zamierza dokonać zakupu lokalu mieszkalnego z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej. Przekwalifikowanie lokalu z lokalu mieszkalnego na lokal użytkowy nie jest możliwe, gdyż właściciel budynku (wspólnota mieszkaniowa), w którym zlokalizowane jest przedmiotowe mieszkanie, nie wyraża zgody na zmianę sposobu użytkowania w/w lokalu. Zakup zostanie dokonany na rynku pierwotnym (od dewelopera). Budynek w chwili obecnej posiada pozwolenie na użytkowanie. Zakup lokalu zostanie pokryty w części ze środków własnych i z zaciągniętego mieszkaniowego kredytu hipotecznego, przeznaczonego na częściowe sfinansowanie nabycia tegoż lokalu mieszkalnego. Kredytobiorcą w umowie kredytowej jest wnioskodawczyni. Zakup lokalu mieszkalnego zostanie udokumentowany fakturą VAT z naliczonym 7% podatkiem VAT. Zakupiony lokal, z chwilą jego zakupu, wnioskodawczyni zamierza wprowadzić do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytania:

1.  Czy wnioskodawczyni może amortyzować zakupiony środek trwały (lokal mieszkalny) i według jakiej stawki amortyzacyjnej?
2.  Czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, oprocentowanie zaciągniętego kredytu?

Zdaniem wnioskodawczyni:

*   może amortyzować zakupiony lokal mieszkalny według stawki amortyzacyjnej w wysokości 2,5%,
*   może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, oprocentowanie zaciągniętego kredytu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

1) W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Zgodnie z art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, stanowisko wnioskodawczyni dotyczące możliwości amortyzowania zakupionego lokalu mieszkalnego, **jest prawidłowe.** Jeżeli jednak z nabyciem ww. lokalu będzie wiązało się nabycie udziału w nieruchomości gruntowej pamiętać należy, iż zgodnie z art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.

2) Stosownie do treści art. 22f ust. 1 tej ustawy, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b. Zgodnie z art. 22i ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zgodnie zaś z Wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do powołanej powyżej ustawy, podstawowa roczna stawka amortyzacyjna dla lokali mieszkalnych (grupa 01, rodzaj 122) wynosi 1,5%. Stanowisko wnioskodawczyni w tej części jest zatem **nieprawidłowe.** 3) W świetle treści cyt. powyżej art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Generalnie przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie poniesione racjonalnie uzasadnione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Przepisy ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych na spłatę odsetek od pożyczek (kredytów) przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu. Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów, odsetek od kredytu jest fakt ich zapłacenia oraz istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy. Decydujące znaczenie dla ustalenia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów ma więc faktyczne przeznaczenie kredytu, a nie treść umowy kredytowej zawartej z bankiem. Istotne dla oceny, czy ponoszone wydatki spełniają kryterium związku z uzyskiwanym przychodem z działalności gospodarczej, jest np. to, czy składniki majątku nabyto do majątku przedsiębiorstwa, co znajduje odzwierciedlenie w ewidencji środków trwałych. Podobnie, jeśli kredyt został przeznaczony na dofinansowanie bieżącej działalności gospodarczej, istotne jest, na jaki cel faktycznie zostały wydatkowane środki z zaciągniętego kredytu. Oznacza to, że nie można odmówić prawa do zaliczenia w koszty zapłaconych odsetek od kredytu zaciągniętego na imię i nazwisko podatnika np. na cel konsumpcyjny, w sytuacji gdy wykaże on związek pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem (art. 22 ust. 1 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). W myśl art. 23 ust. 1 pkt 32 tej ustawy, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów. Artykuł 23 ust. 1 pkt 33 ww. ustawy stanowi z kolei, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów) zwiększających koszty inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji. W myśl art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze kupna, cenę ich nabycia. Przy czym zgodnie z art. 22g ust. 3 tej ustawy - za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków:

*   zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej,
*   odsetki zostały zapłacone,
*   odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

Z wniosku z dnia 04 marca 2008r. wynika m. in., iż zaciągnięty mieszkaniowy kredyt hipoteczny zostanie przeznaczony na częściowe sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego, który będzie środkiem trwałym wykorzystywanym dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż skapitalizowane odsetki od kredytu hipotecznego przeznaczonego na częściowe sfinansowanie nabycia ww. lokalu mieszkalnego:

*   zapłacone przed datą wprowadzenia tego lokalu do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, podwyższają wartość początkową tego środka trwałego,
*   zapłacone po dacie wprowadzenia ww. lokalu do ewidencji środków trwałych stanowić będą bezpośrednio koszty uzyskania przychodów,

jednakże tylko w części odnoszącej się do kwoty kredytu wydatkowanego na zakup tego lokalu. W powyższym zakresie stanowisko wnioskodawczyni jest zatem **nieprawidłowe.**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.