Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.553.2025.4.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Możliwość odliczenia podatku VAT wykazanego w deklaracjach
sprzed zawieszenia działalności, w sytuacji wznowienia
działalności i sprzedaży mieszkania powstałego w wyniku
inwestycji rozpoczętej przed jej zawieszeniem.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie
działalności gospodarczej
podatek-rozliczenie podatkowe
wznowienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje -Deklaracje
podatkowe-Deklaracje w przypadku zawieszenia
działalności gospodarczej
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 13
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 19
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 9a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 9b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 9b-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 9g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 2-art. 99-ust. 12

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości odliczenia podatku VAT wykazanego w
    deklaracjach sprzed zawieszenia działalności, w sytuacji wznowienia działalności i
    sprzedaży mieszkania powstałego w wyniku inwestycji rozpoczętej przed jej zawieszeniem.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Planuje Pan wznowienie działalności gospodarczej zawieszonej 14 lipca 2017 r. w celu
    dokonania sprzedaży ostatniego mieszkania wchodzącego w skład inwestycji rozpoczętej
    przed zawieszeniem.
    W związku z powyższym zamierza Pan ponownie zarejestrować się jako czynny podatnik
    podatku VAT i rozliczyć nadwyżkę podatku VAT naliczonego w wysokości ok. (...) zł
    wynikającą z wcześniej poniesionych kosztów inwestycyjnych, która została wykazana w
    deklaracjach VAT przed zawieszeniem działalności.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Przed zawieszeniem prowadził Pan inwestycje polegającą na budowie lokali mieszkalnych
    na sprzedaż w ramach działalności gospodarczej.
    Był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Koszty inwestycyjne zostały wykazane w deklaracjach VAT, z czego powstała nadwyżka
    podatku VAT naliczonego w wysokości ok. (...) zł.
    Mieszkanie, którego dotyczy pytanie nie zostało jeszcze sprzedane, jego sprzedaż planuje
    Pan po wznowieniu działalności.
    Lokal nie był wynajmowany, nie był też używany prywatnie.
    Po wznowieniu działalności zamierza Pan sprzedać mieszkanie w ramach tej działalności –
    kupującym będzie osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
    Pytanie (ostatecznie sprecyzowane w uzupełnieniu do wniosku)
    Czy po wznowieniu zawieszonej działalności gospodarczej będzie Pan miał możliwość
    odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego w deklaracjach sprzed zawieszenia
    działalności, jeżeli sprzeda Pan ostatnie mieszkanie powstałe w wyniku inwestycji
    rozpoczętej przed zawieszeniem?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem po wznowieniu działalności przysługuje Panu prawo do rozliczenia
    nadwyżki VAT naliczonego w miesiącu sprzedaży mieszkania, ponieważ:
        inwestycja była prowadzona w ramach działalności opodatkowanej VAT,
        podatek VAT został poprawnie wykazany w deklaracjach przed zawieszeniem,
        sprzedaż mieszkania nastąpi w ramach tej samej działalności i będzie
        opodatkowana VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W celu odliczenia podatku naliczonego należy wziąć pod uwagę obowiązujący termin
    odliczenia podatku VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Wszystkie wymienione warunki są konieczne do odliczenia VAT, jednak wciąż nie są
    wystarczające. Na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
    Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    W związku z tym w przypadku, gdy osoba prowadząca działalność gospodarczą
    zarejestrowana jako czynny podatnik VAT nie dokona odliczenia za okres, w którym
    powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej transakcji, to ma do tego prawo w
    rozliczeniu za jeden z dwóch lub trzech kolejnych okresów rozliczeniowych.
    Jak stanowi art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:
      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika,
      o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 19 ustawy:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych
      na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę
      podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.
    W myśl art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa
    listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie
    statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego
    czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z
    prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W ramach podatku VAT warto wskazać na przepisy stanowiące o wykreśleniu podatnika z
    rejestru VAT. Otóż w myśl art. 96 ust. 9a pkt 1 ustawy:
      Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który
      zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów
      dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co
      najmniej 6 kolejnych miesięcy.
    Powyższe wskazuje, że zawieszenie działalności gospodarczej na kolejnych 6 miesięcy, lub
    więcej, będzie skutkować wykreśleniem z mocy prawa tego podatnika z rejestru
    podatników VAT czynnych.
    Zgodnie z art. 96 ust. 9b ustawy:

      Jeżeli podatnik w okresie zawieszenia działalności gospodarczej będzie wykonywał
      czynności opodatkowane (np. dokona odpłatnego zbycia środka trwałego) jest on
      obowiązany przed dniem:
      1) zawieszenia działalności gospodarczej albo
      2) rozpoczęcia wykonywania takich czynności w okresie zawieszenia działalności
        gospodarczej
      – zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując okres, w
      którym będzie wykonywał te czynności.
    Z powyższej regulacji wynika, że jeżeli podatnik zawiadomi naczelnika urzędu skarbowego
    o tym, że w okresie zawieszenia działalności gospodarczej (zawiadomienie złożone przed
    dniem zawieszenia działalności) albo przed rozpoczęciem wykonywania czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w okresie zawieszenia działalności
    (zawiadomienie złożone w okresie zawieszenia działalności gospodarczej) będzie
    wykonywał czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT jest obowiązany
    zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując okres, w którym
    będzie wykonywał te czynności.
    Zgodnie z art. 96 ust. 9g ustawy:
      Podatnik wykreślony z rejestru zostaje ponownie zarejestrowany jako podatnik VAT z
      dniem wznowienia wykonywania działalności gospodarczej – bez konieczności
      składania zgłoszenia rejestracyjnego. Podatnik VAT uzyskuje taki sam status, jaki
      posiadał przed dniem zawieszenia działalności.
    Podatnik, który zawiesił prowadzenie działalności, nadal pozostaje podatnikiem podatku
    od towarów i usług, ale nie prowadzi aktywnej działalności. Tym samym w chwili
    wznowienia działalności nie rozpoczyna jej, lecz występuje jako podatnik ją kontynuujący.
    Po wznowieniu działalności przedsiębiorcę obowiązują te same terminy składania
    deklaracji i płatności podatku VAT.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje
    pojęcia zawieszenia działalności gospodarczej. Kwestia ta uregulowana została m.in. w
    przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz.
    326 ze zm.).
    W myśl art. 23 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
      Przedsiębiorca wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
      Gospodarczej może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas
      nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni.
    Stosownie do treści przepisu art. 25 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie
      może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Z kolei zgodnie z art. 25 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
      1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub
      zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
      2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe
      przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
      3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
      4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych,
      postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością

      gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności
      gospodarczej;
      5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
      6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą
      zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
      7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców
      wykonujących działalność gospodarczą;
      8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z
      dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i
      innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170).
    Przepis art. 24 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, stanowi, że:
      Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania
      działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis
      odrębny stanowi inaczej.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, że zawieszenie działalności
    gospodarczej samo w sobie nie stanowi zaprzestania wykonywania działalności
    gospodarczej przez podatnika. Podatnik, który zawiesza prowadzenie działalności
    gospodarczej na pewien czas, nadal pozostaje podatnikiem podatku od towarów i usług, z
    tym że w okresie zawieszenia wykonywania działalności przedsiębiorca nie prowadzi
    aktywnej działalności. Zgłoszenie zawieszenia działalności gospodarczej nie oznacza zatem
    ustania jego bytu, a jedynie przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej.
    Co do zasady, zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:
      Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku
      naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w
      kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w
      innej wysokości.
    Istotnym jest, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, kwota zwrotu
    różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w
    art. 99 ust. 12 ustawy, kształtuje się za dany okres rozliczeniowy w następstwie
    zestawienia w ramach deklaracji, kwot podatku należnego i podatku naliczonego.
    Z przepisów tych wynika zatem, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i
    usług, kwota zwrotu różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy
    podatku, konstytuuje się z mocy prawa za dany okres rozliczeniowy, którym w ustawie jest
    miesiąc, a wyjątkowo kwartał.
    Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy po wznowieniu zawieszonej
    działalności gospodarczej będzie Pan miał możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego
    wykazanego w deklaracjach sprzed zawieszenia działalności, jeżeli sprzeda Pan ostatnie
    mieszkanie powstałe w wyniku inwestycji rozpoczętej przed zawieszeniem.
    Wskazał Pan we wniosku, że planuje wznowić działalność gospodarczą zawieszoną 14
    lipca 2017 r. w celu dokonania sprzedaży ostatniego mieszkania wchodzącego w skład
    inwestycji rozpoczętej przed zawieszeniem. W związku z powyższym zamierza Pan
    ponownie zarejestrować się jako czynny podatnik podatku VAT i rozliczyć nadwyżkę
    podatku VAT naliczonego w wysokości ok. (...) zł wynikającą z wcześniej poniesionych
    kosztów inwestycyjnych, która została wykazana w deklaracjach VAT przed zawieszeniem

    działalności. Przed zawieszeniem prowadził Pan inwestycje polegającą na budowie lokali
    mieszkalnych i ich sprzedaż. Był Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Jak wynika z powołanego przepisu Ordynacji podatkowej, kwota nadwyżki podatku
    naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy/kwota do
    zwrotu tej nadwyżki na rachunek bankowy ulega przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji podatkowej jest więc to, że na
    skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie
    podatkowe bowiem przestaje istnieć.
    Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 czerwca 2009 r., sygn. akt I
    FPS 9/08, przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie również do rozliczeń,
    w których obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług przekształcił się w kwotę
    zwrotu różnicy podatku lub nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, która może być
    zadeklarowana przez podatnika do przeniesienia na następny miesiąc.
    W wyroku z 30 września 2009 r. sygn. akt I SA/Bk 295/09 WSA w Białymstoku stwierdził, że:
      Przedawnienie, o którym mowa w art. 70 Ordynacji podatkowej, dotyczy wszystkich
      elementów konstrukcyjnych podatku, które wynikają z tego samego obowiązku
      podatkowego, co potencjalne zobowiązanie podatkowe. Odnosi się to w
      szczególności do nadwyżki podatku należnego nad naliczonym w podatku od
      towarów i usług. Nie jest bowiem pozbawione logiki rozumowanie, według którego
      jeżeli przedawnia się zobowiązanie główne (podstawowe), to przedawniają się
      również związane z nim lub towarzyszące mu inne prawa lub obowiązki, na zasadzie
      prostego wnioskowania a maiori ad minus. Przyjęcie poglądu, wedle którego
      nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług w
      ogóle nie podlegałaby przedawnieniu, prowadziłoby do ciągłego utrzymywania
      niepewności sytuacji prawnej podatnika. W każdym czasie można byłoby wszcząć
      wobec niego postępowanie podatkowe. W pełni satysfakcjonującego rozwiązania nie
      daje też stanowisko, zgodnie z którym weryfikowanie nadwyżki podatku naliczonego
      nad należnym możliwe jest do momentu „przedawnienia się okresów”, w których ta
      nadwyżka zostanie rozliczona. Trzeba bowiem pamiętać, że również w tych okresach
      nie musi powstać zobowiązanie podatkowe. Po odliczeniu tej nadwyżki od podatku
      należnego, podatek może być „zerowy”. Zatem w tych przypadkach problem
      przedawnienia w dalszym ciągu pozostawałby nierozwiązany. Zdaniem Sądu nie
      można dopuścić do niczym nieograniczonego w czasie korygowania innych, oprócz
      samego zobowiązania podatkowego, elementów konstrukcyjnych podatku.
      Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, tak samo jak zobowiązanie
      podatkowe, są wynikami rozliczenia podatnika za dany okres. Trudno od wyniku
      tego rozliczenia uzależniać to, czy dany okres rozliczeniowy podlega przedawnieniu,
      czy też nie. Ograniczenie zastosowania instytucji przedawnienia, poprzez odniesienie
      jego skutków wyłącznie do ściśle rozumianego zobowiązania podatkowego, miałoby i
      ten negatywny skutek, że podatnik musiałby przez nieograniczony czas
      przechowywać dokumentację podatkową (art. 86 § 1 Ordynacji podatkowej).
    Powyższe orzeczenie pozostaje w zgodzie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd
    Administracyjny w uchwale z 29 czerwca 2009 r. I FPS 9/08.
    Przedawnienie zobowiązań podatkowych dotyczy wszystkich zobowiązań, bez względu na
    sposób ich powstania. Przedawnieniu podlegają zarówno zobowiązania powstałe po
    doręczeniu decyzji ustalającej, jak i zobowiązania powstające z mocy prawa.

    Powyższe potwierdził również NSA w wyroku z 14 stycznia 2020 r., sygn. akt. I FSK 685/19
    wskazał:
      (...) W przypadku zatem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do
      przeniesienia na następny okres rozliczeniowy mamy do czynienia z tzw. zwrotem
      pośrednim, który "materializuje się" w rozliczeniu tej nadwyżki w kolejnych okresach
      rozliczeniowych, bez względu na wynik tego rozliczenia - zobowiązanie podatkowe,
      nadwyżka do zwrotu, czy też nadwyżka do przeniesienia. Terminem więc takiego
      zwrotu jest termin, w którym przeniesiona nadwyżka została rozliczona. W
      konsekwencji pięcioletni termin przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1 o.p., w
      odniesieniu do nadwyżki podatku naliczonego do przeniesienia powinien być liczony
      od końca roku z uwzględnieniem miesiąca, w którym nadwyżka ta została rozliczona,
      niezależnie od wyniku tego rozliczenia (...).
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że – jak
    wynika z opisu sprawy – od momentu powstania ponad 5 lat temu nadwyżki podatku
    naliczonego nad należnym, nie prowadził Pan działalności gospodarczą – zawiesił Pan
    działalność gospodarczą w 2017 r. Nadwyżkę podatku VAT naliczonego w wysokości ok.
    (...) zł wykazał Pan w deklaracjach VAT przed zawieszeniem działalności.
    Z powyższego wynika, że od 2017 r., w wyniku zawieszenia działalności gospodarczej, nie
    wykonywał Pan działalności opodatkowanej podatkiem VAT (nie wykazywał Pan w
    deklaracji podatkowej na bieżąco ani podatku należnego, ani podatku naliczonego).
    W konsekwencji, po wznowieniu przez Pana działalności gospodarczej nie będzie miał Pan
    możliwości wykazania kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej w
    deklaracji przed zawieszeniem działalności, gdyż mamy do czynienia z nadwyżką podatku
    naliczonego nad należnym za okres rozliczeniowy sprzed pięciu lat. Tym samym, kwota ta
    uległa przedawnieniu, o którym mowa w art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
    Po wznowieniu działalności gospodarczej nie będzie Pan zatem uprawniony do rozliczenia
    nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracjach sprzed
    zawieszenia działalności w 2017 r., a jedynie do wykazania podatku należnego z tytułu
    sprzedaży mieszkania.
    W efekcie odpowiadając na Pana pytanie stwierdzić należy, że po wznowieniu zawieszonej
    w 2017 r. działalności gospodarczej nie będzie Pan miał możliwości rozliczyć nadwyżki
    podatku VAT naliczonego wykazanego w deklaracjach sprzed zawieszenia działalności,
    gdyż nastąpiło przedawnienie prawa do przeniesienia nadwyżki podatku naliczonego nad
    należnym.
    Zatem Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.