Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPP3.4512.120.2017.1.MZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-03-27
Teza: Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji kanalizacji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; kanalizacja; odliczenia; projekt; umowa-umowa cywilnoprawna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2017 r. (data wpływu 10 lutego 2017 r.), uzupełnionym w dniu 17 marca 2017 r. (data wpływu 21 marca 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 21 marca 2017 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina w ramach wykonywania zadań własnych, zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zamierza rozpocząć inwestycję pn. „\`(...)\`”. Na zrealizowanie planowanej inwestycji Gmina ubiega się o dofinansowanie z Unii Europejskiej na operację typu „Gospodarka wodno – ściekowa” w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszeniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Interpretacja indywidualna dotycząca możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest wymaganym załącznikiem do wniosku o dofinansowanie zadania. Gmina jest czynnym podatnikiem VAT. Wydatki inwestycyjne związane z realizacją przedmiotowej inwestycji, współfinansowane będą z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Podatek VAT z tytułu tych wydatków będzie kosztem niekwalifikowalnym.

Zadanie planowane jest do realizacji od drugiego półrocza 2017 r. Wybudowana sieć kanalizacyjna wraz z przykanalikami zostanie przyjęta na stan majątku Gminy. Użytkownikiem wytworzonego majątku będzie Zakład Gospodarki Komunalnej w Z., który jest zakładem budżetowym gminy. Od dnia 1 stycznia 2012 r. Gmina w związku z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C- 276/14 dokonała centralizacji VAT. Korekty deklaracji VAT-7 za okres 2012-2016 Gmina złożyła w Urzędzie Skarbowym w dniu 30 grudnia 2016 r. Zakład budżetowy do chwili centralizacji VAT był odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W chwili obecnej zakład budżetowy, jako jednostka niesamodzielna nie będzie odrębnym od Gminy podatnikiem VAT, wystawiając faktury za dostarczoną wodę i odbiór ścieków nie będzie samodzielnie dokonywał rozliczeń z urzędem skarbowym, będzie natomiast składał do Gminy deklaracje cząstkowe VAT. Gmina jako czynny podatnik VAT, jest zobowiązana do złożenia zbiorczej deklaracji VAT. Gmina, jako beneficjent programu będzie dokonywać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z wydatkami związanymi z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

Gmina Z. dodatkowo wyjaśnia, że w ramach realizacji przedmiotowego projektu pn. „\`(...)\`” wytworzony zastanie majątek do wykonywania w całości czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sporządzane będą umowy cywilnoprawne na dostawę wody i odbiór ścieków z mieszkańcami. Na inwestowanym terenie znajduje się również były obiekt szkolny po zlikwidowanej z dniem 31 sierpnia 2010 r. Szkole Podstawowej w P. - uchwała Rady Gminy Z. z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w P. W okresie od dnia 1 września 2010 r. do 31 sierpnia 2015 r. obiekt znajdował się w użytkowaniu Stowarzyszenia P. w C., gdzie prowadzona była szkoła niepubliczna. Obecnie obiekt przeznaczony jest do wydzierżawienia - uchwała Rady Gminy Z. z dnia 25 stycznia 2016 r. w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie okres dłuższy niż trzy lata, w drodze bezprzetargowej nieruchomości komunalnej należącej do zasobu Gminy Z. Po okresie 3 lat dzierżawca może ubiegać się o zakup tej nieruchomości. Na dzień dzisiejszy nie ma chętnych na wydzierżawienie obiektu, chociaż zainteresowanie jest. Obiekt nie jest użytkowany od chwili odstąpienia od umowy użyczenia przez Stowarzyszenie P. w C.

Planowana inwestycja nie będzie służyła użyteczności publicznej. Innych obiektów komunalnych gminnych na tym terenie nie ma. Gmina stoi na stanowisku, że wybudowana w ramach projektu infrastruktura służyć będzie w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. \`(...)\` w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ma prawo do odliczenia podatku VAT zawartego w cenie nabywanych usług związanych z wytworzeniem tego majątku w trybie przewidzianym w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. do obniżenia podatku VAT należnego o podatek naliczony?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina będąc czynnym podatnikiem podatku VAT będzie miała prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na inwestycję pn. „\`(...)\`” zgodnie z art. 86 ust.1 ustawy o VAT w zakresie w jakim towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Nie ulega wątpliwości, że w planowanych działaniach Gmina będzie ponosiła wydatki inwestycyjne z zamiarem przeznaczenia wytworzonego majątku do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (umowy cywilnoprawne na dostawę wody i odbiór ścieków). Z uwagi jednak na fakt, że działalność ta stanowi realizację zadań własnych gminy, Gmina może wykonywać ją wyłącznie w formach określonych przepisami prawa (w szczególności poprzez jednostkę budżetową, zakład budżetowy lub spółkę komunalną). Dlatego też na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Gmina utworzyła w tym celu zakład budżetowy - Zakład Gospodarki Komunalnej w Z. i za jego pośrednictwem wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Specyfika relacji pomiędzy Gminą a zakładem budżetowym - Zakładem Gospodarki Komunalnej przejawia się w ścisłych powiązaniach między tymi podmiotami w następujących sferach:

1.  Powiązanie ekonomiczne - Zakład Gospodarki Komunalnej jest zakładem budżetowym sektora finansów publicznych nieposiadającym osobowości prawnej. Podstawą gospodarki finansowej zakładu budżetowego jest roczny plan finansowy, obejmujący dochody własne, dotacje z budżetu gminy, wydatki na wynagrodzenia i składki rozliczane od wynagrodzenia, wydatki inwestycyjne, wydatki stanowiące koszty działalności oraz stan środków obrotowych i rozliczenia z budżetem. Zakład budżetowy może otrzymać dotację przedmiotową w wysokości nie większej niż 50% jego wydatków bieżących. Zakład budżetowy ma prawo zatrzymania na rok następny pewnej części wygospodarowanych środków. Przedmiotem rozliczenia z Gminą jest jego wynik działalności - budżetowania netto.
2.  Powiązania organizacyjne - posiada swój statut nadany przez Gminę, ze statutu wynika m.in. cel powołania oraz nałożone na zakład zadania. Kierownik zakładu budżetowego, co do zasady powoływany i odwoływany jest przez Wójta Gminy i działa jedynie na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Wójta. W świetle powyższego działalność zakładu budżetowego jest w rzeczywistości przejawem działalności samej Gminy.

Stąd też istnieje niewątpliwy związek pomiędzy inwestycjami zrealizowanymi przez Gminę a działalnością opodatkowaną prowadzoną przez zakład budżetowy - Zakład Gospodarki Komunalnej w Z. przy wykorzystaniu powierzonego temu zakładowi mienia Gminy. W ramach realizacji inwestycji Gmina za pośrednictwem tego zakładu budżetowego będzie świadczyć więc usługi opodatkowane VAT, niepodlegające zwolnieniu od tego podatku (usługa odbioru ścieków komunalnych). Do wykonywania tych czynności będzie uprawniony zakład budżetowy, który będzie wykorzystywał mienie wytworzone przez Gminę w toku realizacji inwestycji. Wymóg polegający na konieczności wykorzystywania nabytych towarów i usług do wykonywania działalności opodatkowanej został zatem spełniony. Dodatkowo, w związku z centralizacją VAT wsteczną od 1 stycznia 2012 r. zakład budżetowy nie jest jednostką samodzielną i nie jest odrębnym od Gminy podatnikiem VAT. Wystawiając faktury za dostarczoną wodę i odbiór ścieków nie dokonuje samodzielnego rozliczenia z urzędem skarbowym. Będzie tylko składał deklaracje cząstkowe VAT do Gminy. Gmina natomiast jako czynny podatnik VAT składa zbiorcze deklaracje VAT.

Gmina jako podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od zakupów, co z kolei skutkuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Warunek ten będzie spełniony przez Gminę. Zagadnienia odliczenia przez Gminę podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji były już przedmiotem; rozstrzygnięć sądów administracyjnych: uchwała NSA z dnia 26 października 2015 r. sygn. akt. I FPS 4/15, Wyrok TSUE z 29 września 2015 r. w sprawie Gminy Wrocław C-276/14. Są też inne, podobne w rozstrzygnięciach orzecznictwa TSUE oraz polskich sądów administracyjnych w tej sprawie. W związku z tym Gmina stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy inwestycyjne dotyczące mienia wytworzonego w ramach inwestycji (projektu) pn. „\`(...)\`”. Jednocześnie dokonanie przez Gminę, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie skutkowało nadużyciem tego prawa, ani wykonaniem go w sposób nieuczciwy, lecz zapewni neutralność podatku dla Gminy jako podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stwierdzić należy, że każde nabycie towarów i usług, przeznaczonych do przyszłego wykorzystania ich do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie jego dokonania za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zatem, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych unormowań wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 11 grudnia 2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy organy te podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Gmina w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.

Z treści wniosku wynika, że Gmina ubiega się o dofinansowanie inwestycji w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej. W ramach realizacji przedmiotowego projektu wytworzony zostanie majątek do wykonywania czynności w całości opodatkowanych podatkiem VAT, tj. sporządzane będą umowy cywilnoprawne na dostawę wody i odbiór ścieków z mieszkańcami. Na inwestowanym terenie znajduje się również były obiekt szkolny po zlikwidowanej w 2010 r. szkole podstawowej, użytkowany w latach 2010-2015 jako szkoła niepubliczna. Obecnie przedmiotowy budynek nie jest użytkowany i jest przeznaczony do wydzierżawienia. Planowana inwestycja nie będzie służyła użyteczności publicznej, gdyż na tym terenie nie ma innych gminnych obiektów komunalnych.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Gmina będzie miała pełne prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, który zostanie wykazany na fakturach dokumentujących wydatki ponoszone na opisaną inwestycję. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Wnioskodawca będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, a wydatki związane z realizacją zadania będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Gmina będzie mogła zrealizować prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.

Niemniej jednak zastrzec należy, że niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że wydatki poniesione na realizację przedmiotowego projektu w całości będą służyły wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu, włącznie z tą częścią inwestycji, która dotyczyć będzie budynku po zlikwidowanej szkole podstawowej przeznaczonego do wydzierżawienia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.