Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-997/10-2/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-02-11
Teza: W zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie klientów Spółki z tytułu przyznania i realizacji bonu rabatowego oraz wynikających z tego tytułu obowiązków Spółki jako płatnika podatku.
Słowa kluczowe: bony; cena; programy; promocja-akcja promocyjna; przychód-przychody z innych źródeł; płatnik; rabaty
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.12.2010 r. (data wpływu 06.12.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie klientów Spółki z tytułu przyznania i realizacji bonu rabatowego oraz wynikających z tego tytułu obowiązków Spółki jako płatnika podatku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.12.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie klientów Spółki z tytułu przyznania i realizacji bonu rabatowego oraz wynikających z tego tytułu obowiązków Spółki jako płatnika podatku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

C Sp. z o.o. (zwana dalej „Spółką” lub „C.”) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej towarów. W celu zachęcenia klientów do zakupu towarów w placówkach handlowych Spółka zamierza przeprowadzić akcję promocyjno - marketingową (dalej „Akcja”), w ramach której będzie przekazywać klientom dokonującym zakupu towarów bony uprawniające do otrzymania rabatu kwotowego przy kolejnych zakupach (dalej „Bony Rabatowe”). Bony Rabatowe mają być nagrodą za dokonanie zakupów w sklepie Spółki. Bony Rabatowe będą mogły być wykorzystane przez klienta przy kolejnych zakupach dokonywanych w sklepach należących do Spółki. Spółka pragnie podkreślić, że Bon Rabatowy nie będzie uprawniał do otrzymania rabatu w innych placówkach handlowych, ale wyłącznie w sklepach Spółki.

Zasady wydawania Bonów Rabatowych zostaną opisane w regulaminie Akcji (dalej „Regulamin”). W Regulaminie ustalony zostanie między innymi okres, w którym dokonanie zakupów w sklepach Spółki będzie premiowane (nagradzane) Bonem Rabatowym, jak również okres, w którym klient będzie mógł skorzystać z rabatu po okazaniu Bonu Rabatowego (okres ważności Bonów Rabatowych). Na Bonach Rabatowych zostanie wskazana określona wartość nominalna - kwota. Kwota wskazana na Bonie Rabatowym (jego wartość nominalna) będzie kwotą rabatu, do którego otrzymania będzie uprawniony klient przy kolejnych zakupach w sklepie należącym do Spółki.

Zgodnie z Regulaminem, Bony Rabatowe będą wydawane każdemu klientowi, który zakupi towary w Spółce o odpowiedniej wartości (który spełni określone w Regulaminie warunki). W związku z tym krąg klientów nie będzie w żaden sposób ograniczony (Klientami Spółki są wszystkie osoby fizyczne kupujące w sklepach C.). Teoretycznie również pracownicy Spółki mogą kupić towar w sklepie C. (np. zupełnie „prywatnie” i anonimowo mogą odwiedzić dowolną placówkę handlową sieci C.). Zdaniem Spółki, jeśli pracownik kupuje towar na zasadach dotyczących innych klientów sklepu (tj. nie ma specjalnych zasad sprzedaży towarów na rzecz pracowników, osoba taka nie powołuje się na fakt bycia pracownikiem Spółki), to należy takiego pracownika traktować analogicznie jak innych „anonimowych” klientów. (Na marginesie Spółka zaznaczyła, że zatrudnia ok. 10.000 osób. W związku z tym, osoba obsługująca pracownika Spółki w danej placówce handlowej może nie wiedzieć, że obsługuje osobę, która jest zatrudniona w Spółce, gdyż osoba ta będzie pracownikiem np. centrali firmy albo placówki handlowej położonej w innej lokalizacji).

Wartość Bonu Rabatowego otrzymywanego przez klienta będzie uzależniona od wartości dokonanych przez niego zakupów. Przykładowo, jeśli na zakupy w sklepie Spółki klient wyda np. 1.000 zł, otrzyma Bon Rabatowy (Bony Rabatowe) uprawniający go do otrzymania - ale dopiero przy kolejnych zakupach - rabatu w wysokości np. 100 zł.

Bony Rabatowe będą dokumentami na okaziciela. Nie będzie możliwe dokonanie zapłaty ceny towarów wyłącznie przy użyciu Bonów Rabatowych. Klient, który okaże Bony Rabatowe kasjerce będzie miał możliwość otrzymania rabatu w kwocie wskazanej na Bonach Rabatowych. Rabat ten nie będzie jednak nigdy rabatem 100%. W związku z tym, klient przedstawiający Bony Rabatowe zawsze będzie zmuszony do uiszczenia części ceny za kupowane towary.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przeprowadzenie Akcji doprowadzi do powstania przychodu dla klientów Spółki, którzy otrzymają Bony Rabatowe? W szczególności Spółka prosi o wyjaśnienie, czy przekazanie klientowi Bonu Rabatowego w zamian za dokonanie zakupów o określonej wartości prowadzi do powstania u klienta przychodu podlegającego opodatkowaniu?
2.  Jeśli organ podatkowy uzna, że zarówno przekazanie Bonu Rabatowego, jak i zrealizowanie Bonu Rabatowego (zakup towarów za cenę pomniejszoną o rabat) nie jest czynnością prowadzącą do powstania przychodu dla klienta, Spółka prosi o wyjaśnienie, czy na Spółce będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnicze lub sprawozdawcze?

W sytuacji gdyby organ podatkowy uznał, że przeprowadzenie Akcji doprowadzi do powstania u klientów Spółki otrzymujących Bony Rabatowe przychodu podlegającego opodatkowaniu, Spółka prosi o odpowiedź na następujące pytania:

1.  Czy przychód u klienta powstaje już w chwili otrzymania Bonu Rabatowego, czy dopiero w chwili skorzystania z Bonu Rabatowego (nabycia towarów z rabatem w czasie kolejnych zakupów)?
2.  Czy można uznać Bon Rabatowy za nagrodę z tytułu sprzedaży premiowej i zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? W konsekwencji, czy przekazanie jednemu klientowi, jednorazowo, Bonów Rabatowych o wartości do 760 zł (tj. przyznających prawo do rabatu w kwocie nie wyższej niż 760 zł) będzie zwolnione z opodatkowania? W szczególności Spółka prosi o wyjaśnienie, jak należy rozumieć pojęcie „jednorazowa wartość nagrody”, które jest użyte w tym przepisie?
3.  Jakie obowiązki płatnicze i sprawozdawcze będą ciążyć na Spółce?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem Spółki, w żadnym momencie trwania Akcji, tj. ani w chwili przekazania Bonu Rabatowego klientowi, ani w chwili skorzystania przez klienta z Bonu Rabatowego (tj. zakupu towarów po niższej cenie z uwagi na przyznanie rabatu) nie dochodzi do powstania przychodu u klienta.

Ad. 2.

Ponieważ Spółka uważa, że przeprowadzenie Akcji będzie neutralne podatkowo dla jej klientów, zdaniem Spółki nie będą na niej ciążyć żadne obowiązki płatnicze ani sprawozdawcze. W szczególności Spółka nie będzie zobowiązania do sporządzania żadnych informacji podatkowych, ani deklaracji podatkowych oraz składania ich do organu podatkowego.

Na wypadek gdyby organ uznał, że przeprowadzenie Akcji prowadzi do powstania przychodu dla klientów otrzymujących Bony Rabatowe, Spółka - ze względów formalnych - pragnie zająć stanowisko dot. pytań 3 - 5.

Ad. 3.

Spółka uważa, że należałoby przyjąć, że przychód u klienta powstaje już w chwili otrzymania Bonu Rabatowego.

Ad. 4.

Spółka uważa, że może uznać, iż Bon Rabatowy jest nagrodą z tytułu sprzedaży premiowej. W związku z tym, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znalazłoby zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przez jednorazową wartość Bonu Rabatowego należy uznać wartość Bonu Rabatowego (Bonów Rabatowych) przekazywanych klientowi w zamian za dokonanie jednej transakcji zakupowej (potwierdzonej paragonem z kasy fiskalnej). W konsekwencji, jeśli klient otrzyma za dokonanie danej transakcji zakupowej Bony Rabatowe o wartości nie przekraczającej 760 zł, jego przychód będzie zwolniony od opodatkowania.

Ad. 5.

Spółka uważa, że jeśli wartość Bonów Rabatowych przekazywanych jednorazowo klientowi nie będzie wyższa niż 760 zł, Spółka nie będzie zobowiązana do poboru podatku, ani do złożenia jakichkolwiek informacji, czy deklaracji podatkowych. Jeśli Bony Rabatowe przekazywane jednorazowo klientowi będą mieć wartość nominalną wyższą od kwoty 760 zł, Spółka będzie płatnikiem z tytułu przekazywanych Bonów Rabatowych, ale tylko w wypadku, gdy klient będzie osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wówczas Spółka będzie zobowiązana do wykazania podatku w deklaracji PIT-8AR i do jej złożenia do właściwego urzędu skarbowego. Jeśli klient będzie osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, na Spółce nie będą ciążyć żadne obowiązki płatnicze, ani sprawozdawcze.

Ad. 1 i 2.

Zdaniem Spółki zarówno w chwili przekazania Bonów Rabatowych klientowi, jak i w chwili skorzystania z Bonów Rabatowych przez klienta nie dojdzie do powstania u klienta przychodu podlegającego opodatkowaniu. Bony Rabatowe są bowiem w istocie rabatem, który wpływa na pomniejszenie ceny nabywanych towarów. W chwili otrzymania Bonu Rabatowego klient nie uzyskuje żadnej korzyści majątkowej, gdyż nie wie, czy kiedykolwiek skorzysta z rabatu gwarantowanego przez okazanie Bonu Rabatowego (Klient może nie być zainteresowany dokonywaniem kolejnych zakupów w sklepach C. w okresie trwania Akcji, może też Bon Rabatowy zgubić, zniszczyć, itp.).

„Rabat” w języku powszechnym oznacza zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996). W praktyce udzielenie rabatu polega na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów. „Ceną”, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 w ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach, jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Cena uwzględniająca rabat stanowi dla klienta zawsze rzeczywistą cenę zakupu towarów.

Spółka zwraca uwagę, że Bony Rabatowe są przyznawane w ramach Akcji, która jest adresowana do wszystkich klientów. Ma ona na celu zachęcenie klientów do dokonywania zakupów w placówkach handlowych Spółki. Każda osoba, która przyjdzie do sklepu C. i dokona zakupu towarów, będzie mogła - dzięki otrzymanym Bonom Rabatowym - otrzymać rabat (obniżkę ceny) przy kolejnych zakupach.

Krąg uprawnionych do otrzymania Bonów Rabatowych nie będzie w żaden sposób ograniczony.

W związku z powyższym, Spółka uważa, że u klientów biorących udział w Akcji nie dojdzie do powstania przychodów. Samo otrzymanie Bonu Rabatowego nie wiąże się bowiem z otrzymaniem żadnej korzyści majątkowej. Nabycie zaś towaru po obniżonej cenie, która w momencie zakupu towarów jest ceną rzeczywistą, nie jest przychodem. Nie ustala się bowiem przychodu dla klientów tylko z tego powodu, że kupują oni towary z rabatem np. w ramach promocji, wyprzedaży, czy akcji marketingowych. Rabat wpływa bowiem tylko na obniżenie ceny, nie stanowi zatem dodatkowego przysporzenia majątkowego klienta.

Zdaniem Spółki, czynność przekazania Bonów Rabatowych nie może być traktowana jak nieodpłatne świadczenie. Celem Akcji jest bowiem przyznawanie klientom rabatu przy kolejnych zakupach, a nie przekazywanie im jakiegokolwiek nieodpłatnego świadczenia. W ramach Akcji nie dojdzie bowiem do wydawania nagród, prezentów, itp. lecz de facto do przyznawania klientom rabatu przy kolejnych zakupach. Sam Bon Rabatowy - w chwili jego przekazania - jest tylko znakiem legitymacyjnym uprawniającym do skorzystania z rabatu. Samo otrzymanie Bonu Rabatowego nie prowadzi do przychodu dla klienta (do otrzymania korzyści majątkowej dla klienta).

Stanowisko o neutralności podatkowej przyznawania bonów, czy innych dowodów uprawniających do uzyskania rabatu podzielają organy w wydawanych interpretacjach podatkowych, m. in. w interpretacji z dnia 17 lutego 2010 r., znak IPPB2/415-714/09-3/MK, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie rozstrzygał pytanie podatnika o wydawanie kart rabatowych w ramach programu lojalnościowego. Do otrzymania tych kart uprawnieni byli pracownicy i partnerzy handlowi podatnika.

Zdaniem organu podatkowego „skutkiem uzyskania rabatu finansowego w programie lojalnościowym jest obniżenie ceny zakupu towarów i usług, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. W ramach programu lojalnościowego nie dojdzie bowiem do wydania nagrody związanej ze sprzedażą premiową, ale do zakupu towaru z rabatem”.

W konsekwencji Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że na spółce wydającej kupony rabatowe nie ciążą żadne obowiązki płatnicze, tj. nie ma ona obowiązku pobierania podatku dochodowego od osób fizycznych, ani przygotowywania jakichkolwiek informacji podatkowych.

Takie zdanie zostało wyrażone również przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 19 lutego 2009 r. znak ITPB2/415-1093/08/TJ. W przedmiotowej interpretacji dotyczącej przyznawania rabatów pracownikom i klientom spółki, w formie przekazywanych kart rabatowych na zakup paliwa oraz na skorzystanie z myjni samochodowej organ podatkowy stwierdził, co następuje: „skutkiem udziału w programie rabatowym jest obniżenie ceny zakupu towarów i usług oraz odroczenie terminu płatności, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. Ponadto, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe nie ogranicza kręgu uprawnionych do uczestnictwa w programie, na co wskazuje użycie zwrotu „do programu będzie mógł przystąpić każdy, kto spełnia określone warunki”. Określenie to sugeruje więc, że krąg uprawnionych do zakupów z rabatem jest potencjalnie nieograniczony. Jeśli zatem w rzeczywistości grono beneficjentów - podmiotów korzystających z rabatów nie będzie ograniczone wyłącznie do pracowników Spółki, to przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u uczestników programu, nie powstanie. W konsekwencji, korzystanie na jednakowych warunkach z programu rabatowego przez pracowników Spółki, wraz z innymi uprawnionymi, także tymi niezwiązanymi w żaden sposób ze Spółką, jest neutralne podatkowo dla wszystkich uczestników.

Podobne stanowisko zawarł Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacjach z dnia listopada 2009 r., znak ITPB2/415-711/09/IB oraz z dnia 22 października 2008 r., znak ITPB2/415-750/08/IB.

Ponieważ Spółka uważa, że klient nie uzyskuje przychodu w związku z otrzymaniem i realizacją Bonów Rabatowych jest zdania, że nie ciążą na niej żadne obowiązki płatnicze, ani informacyjne. Spółka nie jest zatem zobowiązana do wykazywania wartości przyznawanych Bonów Rabatowych w deklaracjach, czy informacjach podatkowych i składania ich do urzędu skarbowego.

Ad. 3 - 5.

Spółka uważa, że nie dochodzi do powstania przychodu u klienta, który uczestniczy w Akcji organizowanej przez Spółkę. Gdyby jednak organ podatkowy był innego zdania Spółka uważa, że należałoby przyjąć, iż przychód powstaje już w chwili otrzymania Bonu Rabatowego.

W takim wypadku można byłoby jednak zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT. Zgodnie z tym przepisem zwolniona z opodatkowania jest między innymi wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza kwoty 760 zł. Zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Aby wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową zwolniona była z podatku dochodowego od osób fizycznych, spełnione muszą być następujące warunki:

*   nagroda związana być musi ze sprzedażą premiową,
*   jednorazowa wartość nagrody nie może przekroczyć kwoty 760 zł,
*   sprzedaż premiowa nie dotyczy nagród otrzymanych przez osoby w związku z prowadzoną przez nie pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Przepisy podatkowe nie definiują pojęcia „sprzedaży premiowej”. Zdaniem organów podatkowych sprzedaż premiowa jest „umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii” (tak Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 5 października 2010 r., znak IPPB4/415-567/10-2/SP).

W związku z powyższym, Bon Rabatowy przekazywany klientowi w związku z dokonaniem odpowiedniej ilości zakupów powinien być uznany za rodzaj nagrody związanej ze sprzedażą premiową. W konsekwencji do Bonów Rabatowych znalazłoby zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT.

Spółka uważa, że zwolnienie znajdzie zastosowanie do wszystkich klientów (z wyjątkiem podmiotów gospodarczych). Jak była o tym mowa, teoretycznie również pracownicy Spółki mogą kupić towar w sklepie C. zupełnie „prywatnie” odwiedzając dowolną placówkę handlową sieci C.. Zdaniem Spółki, jeśli pracownik kupuje towar na zasadach dotyczących innych klientów sklepu (tj. nie ma specjalnych zasad sprzedaży towarów na rzecz pracowników, osoba taka nie powołuje się na fakt bycia pracownikiem Spółki), to należy takiego pracownika traktować analogicznie, jak innych klientów. Spółka pragnie zwrócić przy tym uwagę, że często kasjer, czy kasjerka w danym sklepie nie wie, że obsługuje pracownika Spółki.

Spółka zatrudnia bowiem prawie 10 tysięcy pracowników w różnych placówkach na terenie całej Polski. Pracownik może robić zakupy w sklepie Spółki, w którym nie jest zatrudniony, działając całkowicie anonimowo.

W związku z powyższym:

1.  Jeśli wartość wydawanych danemu klientowi (nie będącemu przedsiębiorcą) Bonów Rabatowych nie przekroczyłaby jednorazowo kwoty 760 zł, wówczas Spółka nie miałaby obowiązku przygotowywania żadnych informacji podatkowych (w szczególności nie musiałaby składać informacji PIT-8C). Nagroda w formie Bonów Rabatowych byłaby w całości zwolniona z opodatkowania.
2.  Jeśli wartość wydanych Bonów Rabatowych przekroczyłaby kwotę 760 zł, wówczas cała wartość wydanych Bonów Rabatowych (a nie tylko nadwyżka ponad 760 zł) podlegałaby opodatkowaniu 10% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podatek ten obciąża faktycznie osobę fizyczną otrzymującą nagrodę, ale pobierany jest przez płatnika. Spółka musiałaby zatem pobrać kwotę podatku od klienta i wpłacić na rachunek organu podatkowego. Ponadto, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym nagroda została wydana, Spółka byłaby zobowiązana do przesłania do swojego urzędu skarbowego rocznej deklaracji według ustalonego wzoru (PIT-8AR). Spółka nie musiałaby natomiast składać informacji PIT-8C.
3.  Spółka nie musiałaby pobierać 10% podatku od nagród (niezależnie od wartości Bonu Rabatowego) w sytuacji, gdy nabywcą towarów byłby podmiot gospodarczy. W takim wypadku przychód w postaci Bonu Rabatowego byłby przychodem z działalności gospodarczej klienta. Spółka nie byłaby zobowiązana do sporządzania jakichkolwiek deklaracji i informacji podatkowych.

Zdaniem Spółki przez „jednorazową” wartość Bonów Rabatowych należy rozumieć wartość Bonów Rabatowych wręczanych klientowi w związku z jedną transakcją zakupu towarów (dokumentowaną jednym paragonem z kasy fiskalnej). Uniwersalny Słownik Języka Polskiego PWN pod red. prof. S. Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003) definiuje pojęcie „jednorazowy” jako raz jeden dany, uczyniony, zachodzący, jednokrotny.

Bez znaczenia dla możliwości skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy PIT pozostawałaby zatem ilość Bonów Rabatowych otrzymanych przez danego klienta w ciągu roku (interpretacja indywidualna Izby Skarbowej w Warszawie z 11 maja 2009 r., nr IPPB1/415-191/09-2/MT). Innymi słowy, ważna byłaby wartość Bonów Rabatowych wydanych za jednorazowy zakup, a nie wartość Bonów wydanych łącznie w danym roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 tejże ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dotyczy to zarówno podatników osiągających przychody ze stosunku pracy, jak i podatników osiągających przychody z działalności wykonywanej osobiście.

Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać jako pracownik. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

Podkreślenia wymaga fakt, iż w myśl art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, iż przepis zawiera tylko przykładowe wyliczenie przychodów, co oznacza, że przysporzenia majątkowe, nie zaliczane do pozostałych źródeł przychodów stanowią przychody objęte tym przepisem.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej towarów. W celu zachęcenia klientów do zakupu towarów w placówkach handlowych Spółka zamierza przeprowadzić akcję promocyjno - marketingową, w ramach której będzie przekazywać klientom dokonującym zakupu towarów bony uprawniające do otrzymania rabatu kwotowego przy kolejnych zakupach. Bony Rabatowe będą mogły być wykorzystane przez klienta przy kolejnych zakupach dokonywanych w sklepach należących do Spółki. Zasady wydawania Bonów Rabatowych zostaną opisane w regulaminie Akcji, w którym ustalony zostanie m. in. okres, w którym dokonanie zakupów w sklepach Spółki będzie premiowane Bonem Rabatowym, jak również okres, w którym klient będzie mógł skorzystać z rabatu po okazaniu Bonu Rabatowego. Na Bonach Rabatowych zostanie wskazana określona wartość nominalna. Kwota wskazana na Bonie Rabatowym będzie kwotą rabatu, do którego otrzymania będzie uprawniony klient przy kolejnych zakupach. Bony Rabatowe będą wydawane każdemu klientowi, który zakupi towary o odpowiedniej wartości i który spełni określone w Regulaminie warunki. Krąg klientów nie będzie w żaden sposób ograniczony (Klientami Spółki są wszystkie osoby fizyczne kupujące w sklepach Spółki). Teoretycznie również pracownicy Spółki mogą kupić towar w sklepie Spółki. Wartość Bonu Rabatowego otrzymywanego przez klienta będzie uzależniona od wartości dokonanych przez niego zakupów. Bony Rabatowe będą dokumentami na okaziciela. Nie będzie możliwe dokonanie zapłaty ceny towarów wyłącznie przy użyciu Bonów Rabatowych.

„Rabat”, zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia oznacza: „zniżkę, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru, głównie na rzecz nabywców płacących gotówką, kupujących dużą ilość towaru jednorazowo lub w określonym czasie, upust” (Słownik Języka Polskiego PWN R-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996).

W praktyce udzielenie rabatu polega więc na obniżeniu ceny zakupu usług lub towarów.

„Ceną” - zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 w ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r., Nr 97, poz. 1050 ze zm.) jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. Skoro cena towarów ulega zmniejszeniu, nabywca za tę samą kwotę nabywa większą ilość towaru. W rezultacie zapłacona kwota, dla nabywcy stanowi rzeczywistą cenę zakupu wszystkich towarów, w tym także tych wydanych jako rabat, a udzielony rabat nie stanowi dla konsumenta przychodu.

W związku z powyższym w opisanej we wniosku sytuacji, skutkiem uzyskania bonu rabatowego będzie otrzymanie rabatu w akcji rabatowej przeprowadzonej przez Spółkę, tj. obniżenie ceny towarów przy kolejnych zakupach w sklepach Spółki, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. W ramach prowadzonej akcji rabatowej nie dojdzie do wydania nagrody związanej ze sprzedażą premiową, ale do zakupu towaru z rabatem.

Ponadto należy zauważyć, że przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe nie ogranicza kręgu osób uprawnionych do uczestnictwa w akcji rabatowej, krąg uprawnionych do zakupów z rabatem będzie nieograniczony.

Jeśli zatem grono beneficjentów – podmiotów mogących skorzystać z rabatów na podstawie posiadanych bonów rabatowych - nie będzie ograniczone, a więc dotyczyć będzie szerokiego grona klientów, w tym pracowników Spółki, to przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u osób biorących udział w akcji rabatowej nie powstanie, zarówno w momencie przekazania bonu rabatowego, jak i jego realizacji.

Podkreślenia wymaga fakt, że o tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik w rozumieniu ust. 4 tegoż artykułu, czy także inna osoba nie związana z pracodawcą.

W konsekwencji otrzymanie i zrealizowanie bonów rabatowych, na takich samych warunkach dotyczących wszystkich klientów Spółki (zarówno pracowników Spółki, jak i pozostałych klientów), nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Wobec powyższego na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku, tj. Spółka nie będzie zobowiązana w stosunku do osób objętych akcją rabatową do obliczania i pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (pracownicy) oraz do wykazywania wartości przyznawanych bonów rabatowych w informacji podatkowej i przekazywania jej do właściwego urzędu skarbowego (pozostali klienci).

Reasumując, w oparciu o przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż:

*   przeprowadzenie akcji rabatowej nie doprowadzi do powstania przychodu dla klientów Spółki, w tym dla pracowników Spółki, którzy otrzymają bony rabatowe. Przekazanie klientowi bonu rabatowego i jego realizacja w zamian za dokonanie zakupów o określonej wartości nie będzie prowadzić do powstania u klienta przychodu podlegającego opodatkowaniu,
*   w konsekwencji, ze względu na nieograniczone grono klientów mogących przystąpić do akcji rabatowej na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika podatku, tj. Spółka nie będzie zobowiązana w stosunku do pracowników Spółki, objętych akcją do obliczania i pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz do wykazywania wartości przyznawanych bonów rabatowych w informacji podatkowej i przekazywania jej do właściwego urzędu skarbowego - w odniesieniu do pozostałych klientów Spółki.

Niniejsza interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska Spółki w odniesieniu do pytania Nr 1 i 2 złożonego wniosku w zakresie ustalenia, czy przekazanie klientowi Bonu Rabatowego i jego realizacja, w zamian za dokonanie zakupów o określonej wartości prowadzi do powstania u klienta przychodu podlegającego opodatkowaniu oraz czy na Spółce będą ciążyć jakiekolwiek obowiązki płatnicze lub sprawozdawcze. Organ podatkowy nie odniósł się natomiast do stanowiska Spółki w przedmiocie zadanych pytań Nr 3, 4, i 5 ponieważ udzielenie odpowiedzi na te pytania stało się bezprzedmiotowe, w związku z potwierdzeniem prawidłowości stanowiska Spółki w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Spółkę interpretacji organów podatkowych - wskazać należy, iż orzeczenie te nie są wiążące dla tutejszego organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w każdej z nich zawarte jest wiążące.

W związku z tym, organy podatkowe mimo, iż w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami – nie tylko innych organów podatkowych, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego zwykłego powodu, iż nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Ponadto z uwagi na fakt, iż Spółka opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwocie 200 zł w dniu 01.12.2010 r. w ilości odpowiadającej pięciu zdarzeniom przyszłym, natomiast w złożonym wniosku przedstawiono dwa zdarzenia przyszłe będące przedmiotem interpretacji, w związku z czym różnica w kwocie 120 zł zostanie zwrócona, zgodnie z art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa, na numer rachunku bankowego Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.