Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.168.2025.4.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Rozliczenie nakładów poczynionych z majątku osobistego na
majątek wspólny.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
zwrot-zwrot nakładów
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek, który dotyczył zagadnienia z zakresu podatku
    dochodowego od osób fizycznych oraz z zakresu podatku od spadków i darowizn. 5

    czerwca 2025 r. wpłynęło uzupełnienie Pani wniosku. Uzupełnienie to stanowiło
    odpowiedź na wezwanie z 5 czerwca 2025 r. znak: 0113-KDIPT2-2.4011.509.2025.2.ACZ
    0111-KDIB2-3.4015.168.2025.3.BD.
    W ww. uzupełnieniu rozszerzyła Pani zakres pierwotnego wniosku o zagadnienie w
    podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od spadków i darowizn
    wniosek dotyczy skutków podatkowych rozliczenia nakładów poczynionych z majątku
    osobistego na majątek wspólny. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2020 r. otrzymała Pani w darowiźnie od rodziców 20 000 zł (10 000 zł od mamy i 10 000
    zł od taty). Pieniądze z darowizny przeznaczyła Pani na wkład własny na zakup z mężem
    wspólnego mieszkania. Darowizna zostałam przekazana tylko Pani. Na koniec roku 2021 w
    czasie konsultacji z adwokatem w sprawie rozwodu dowiedziała się Pani, że te darowizny
    powinna Pani zgłosić do Urzędu Skarbowego. Następnego dnia udała się Pani do Urzędu
    Skarbowego, wyjaśniając sytuację i zgodnie z przepisami zapłaciła Pani podatek od
    darowizny otrzymanej od rodziców. Musiała Pan zapłacić podatek, ponieważ minął czas na
    zgłoszenie darowizny.
    Pod koniec 2022 r. dostała Pani rozwód, a na koniec (...) 2023 r. mieszkanie zostało
    sprzedane. Zgodnie z prawem darowizna po sprzedaży mieszkania powinna trafić z
    powrotem do Pani, a reszta pieniędzy powinna być podzielona na pół. Jednak zostały Pani
    oraz byłemu już mężowi przelane równe części. W Pani połowie była jedna darowizna w
    wielkości 10 000 zł, a w części byłego męża była druga darowizna w wysokości 10 000 zł.
    Na prośbę byłego męża, zgodziła się Pani aby drugą część darowizny oddał Pani w
    późniejszym czasie. Jednak później nie chciał tego zrobić dobrowolnie. Na koniec lutego
    /początek marca bieżącego roku były mąż, po interwencji prawnika zwrócił Pani pieniądze
    z darowizny od rodziców (kwotę 10 000 zł, od której podatek już Pani zapłaciła), którą miał
    w swojej połowie pieniędzy z mieszkania.
    W uzupełnieniu wskazała Pani, że razem z mężem posiadała Pani wspólność majątkową.
    Mieszkanie kupili Państwo również na współwłasność. Jedyny odrębny wkład finansowy w
    mieszkanie poniosła Pani – na zakup mieszkania przeznaczyła Pani darowizny od rodziców
    na łączną kwotę 20 000 zł. Były mąż dokonał wpłaty (zwrotu) na Pani konto i w opisie
    wpisał: „Rozliczenie nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny (darowizna)”. W
    rzeczywistości wspomniana wpłata (zwrot) kwoty 10 000 zł, to było rozliczenie
    poniesionych przez Panią z majątku odrębnego nakładów na zakup wspólnego
    mieszkania. Pieniądze zostały Pani zwrócone dopiero po wysłaniu wezwania do zapłaty
    przez Pani pełnomocnika – jednak bez postępowania sądowego.
    Pytania w zakresie podatku od spadków i darowizn (ostatecznie sformułowane w
    uzupełnieniu wniosku)
    Czy otrzymana przez Panią kwota 10 000 zł, tytułem rozliczenia nakładów poczynionych z
    Pani majątku osobistego na majątek wspólny, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn? Czy w przypadku, gdy faktyczne podstawy przekazania środków nie
    odpowiadają opisowi przelewu ("darowizna"), decydujące znaczenie dla celów
    podatkowych ma rzeczywisty charakter świadczenia?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, przekazana kwota 10 000 zł nie podlega podatkowi od spadków i darowizn,
    ponieważ nie nastąpiło nieodpłatne przysporzenie majątkowe. Świadczenie to miało
    charakter zwrotu środków z majątku wspólnego tytułem wcześniej poniesionych

    nakładów z Pani majątku osobistego. Czynność ta nie stanowiła darowizny w rozumieniu
    art. 888 Kodeksu cywilnego, a tym samym nie podlega pod art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn.
    Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołaliśmy powyżej tylko tę część Pani stanowiska,
    która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r., poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że katalog tytułu nabycia podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 cyt. ustawy
    jest katalogiem zamkniętym. Wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw
    majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji darowizny (do której się
    Pani odwołuje), w związku z tym należy sięgnąć do odpowiednich przepisów
    uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy
    musi być zamierzone jako nieodpłatne.

    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    Wg tego przepisu (art. 889 Kodeksu cywilnego):
      Nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:
      1) gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej
        innymi przepisami kodeksu;
      2) gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób,
        że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nienabyte.
    Natomiast kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Stosownie do art. 33 pkt 1 i 2 cyt. ustawy:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
      · przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
      · przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że
        spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
    Na podstawie art. 45 § 1 i 2 ww. ustawy:
      Każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku
      wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych
      na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i
      nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie
      można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb
      rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności.
      Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać
      wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w 2020 r. otrzymała Pani w darowiźnie od rodziców
    20 000 zł (10 000 zł od mamy i 10 000 zł od taty). Darowizna zostałam przekazana tylko
    Pani. Pieniądze z darowizny przeznaczyła Pani na wkład własny na zakup z mężem
    wspólnego mieszkania. Pod koniec 2022 r. dostała Pani rozwód, a na koniec (...) 2023 r.
    mieszkanie zostało sprzedane. Pieniądze ze sprzedaży zostały Pani oraz byłemu już
    mężowi przelane w równych częściach. Razem z mężem posiadała Pani wspólność
    majątkową. Mieszkanie kupili Państwo również na współwłasność. Jedyny odrębny wkład

    finansowy w mieszkanie poniosła Pani – na zakup mieszkania przeznaczyła Pani darowizny
    od rodziców na łączną kwotę 20 000 zł. Były mąż dokonał wpłaty (zwrotu) na Pani konto i
    w opisie wpisał: „Rozliczenie nakładu z majątku osobistego na majątek wspólny
    (darowizna)”. W rzeczywistości, wspomniana wpłata (zwrot) kwoty 10 000 zł, to było
    rozliczenie poniesionych przez Panią z majątku odrębnego nakładów na zakup wspólnego
    mieszkania. Pieniądze zostały Pani zwrócone dopiero po wysłaniu wezwania do zapłaty
    przez Pani pełnomocnika – jednak bez postępowania sądowego.
    Skoro środki pieniężne, które Pani były mąż przelał na Pani konto, faktycznie były – mimo
    błędnego określenia – zwrotem (rozliczeniem) poczynionych przez Panią nakładów z
    majątku osobistego (z otrzymanych od rodziców darowizn) na majątek wspólny (zakup
    wspólnego mieszkania) i tym samym nie przybrały one postaci umowy darowizny ani
    innego tytułu wymienionego w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, to zwrot
    środków pieniężnych nie powoduje po Pani stronie powstania obowiązku podatkowego
    na gruncie podatku od spadków i darowizn. Zatem nie ma Pani obowiązku zgłoszenia tego
    faktu do urzędu skarbowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ta interpretacja stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o
    podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz
    podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.