Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.632.2021.1.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-15
Teza: Sprzedaż Tokenów do nabywców w zamian za walutę fiducjarną lub walutę wirtualną należy traktować jako transfer bonu różnego przeznaczenia. Tym samym obowiązek podatkowy powstaje w momencie faktycznego wykonania usługi lub dostawy towarów opłaconych Tokenem.
Słowa kluczowe: bony; bony-bon różnego przeznaczenia; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 45; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług **– jest prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

17 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania przekazania (sprzedaży) Tokenów do nabywców za transfer bonów różnego przeznaczenia oraz określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (osoba posiadająca zdolność prawną) występuje jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Polsce (…) działając pod nazwą (…) (dalej jako: „Spółka”).

Spółka utworzyła serwis internetowy (…), za pośrednictwem, którego możliwe jest nabycie tokenów, w standardzie (\`(...)\`) (dalej jako: „Tokeny”). Nabycie Tokenów możliwe jest przy wykorzystaniu waluty fiducjarnej (np. PLN) lub waluty wirtualnej (np. (\`(...)\`)). Cena nabycia Tokenów będzie zależała od poszczególnego okresu jego zakupu oraz od ilości przekazanych środków w walucie wirtualnej lub walucie tradycyjnej.

Nabycie Tokenów możliwe jest przez użytkownika, który dokonał rejestracji na wyżej wskazanej stronie internetowej, a także dokonał płatności określonej kwoty do Spółki (bezpośrednio lub za pośrednictwem instytucji finansowych lub instytucji płatniczych, umożliwiających natychmiastową obsługę danej płatności przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych).

Użytkownikiem może być dowolna osoba fizyczna, osoba prawna lub osoba niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy tą osobowość prawną nadają z Polski, krajów UE lub innych krajów, która może, lecz nie musi, być zarejestrowana na VAT w Polsce lub UE.

Nabyte przez użytkowników Tokeny w przyszłości będą im umożliwiać dostęp do określonych usług lub towarów za pośrednictwem dedykowanej platformy. Platforma na dzień złożenia niniejszego wniosku nie została ukończona. Nabywcy Tokenów w chwili obecnej nie mają jeszcze dostępu do usług lub towarów, lecz uzyskają taką możliwość w niedalekiej przyszłości. W przyszłości również inne osoby, niezarejestrowane na platformie i nieposiadające Tokenów, również będą mogły z niej korzystać, jednak będą miały dostęp tylko do ograniczonej części materiałów zamieszczonych na niej.

Platforma będzie mieć formę serwisu lub serwisów internetowych. Celem platformy będzie udostępnianie szeroko pojętej wiedzy w różnej formie np.: serwisów A (A – Pytania i Odpowiedzi), webinariów, szkoleń i kursów internetowych, książek i e-booków, artykułów i raportów w formie papierowej i elektronicznej, która będzie własnością użytkowników. Tylko użytkownicy zarejestrowani na platformie będą mogli zamieszczać tam swoje materiały, które następnie będą nabywane przez innych użytkowników jako towary lub usługi.

Serwisy będą podzielone na kategorie tematyczne. Pierwszą kategorią będą informacje o szeroko pojętych inwestycjach, w tym o inwestycjach w kryptowaluty. W kolejnych etapach tematyka serwisu będzie stopniowo rozwijana o nowe kategorie tematyczne.

Nie każdy użytkownik platformy, będzie miał jednakowy dostęp do wszystkich publikowanych treści na platformie, bowiem poziom jego dostępu do informacji będzie zależał od ilości posiadanych przez niego Tokenów.

Posiadacze Tokenów będą uzyskiwać dostęp do dwóch rodzajów treści dodatkowych: takich, za odblokowanie których nie będą tracić Tokenów (a dostęp do tej treści będzie warunkowany m.in. koniecznością posiadania określonej liczby Tokenów w danym momencie) oraz takie, które będą dodatkowo płatne Tokenami (czyli posiadacz straci określoną ilość Tokenów, na rzecz odblokowania poszczególnej treści).

Dodatkowo, użytkownicy będący posiadaczami Tokenów będą mogli zakupić na platformie odpowiedź na konkretne, zadane przez nich pytanie. Rozliczenie transakcji zostanie dokonane pomiędzy użytkownikami bez uczestnictwa platformy.

Zgodnie z (\`(...)\`) (dostępnym w aktualnej wersji pod adresem: (…)) oraz regulaminem przyszłościowej platformy wynagrodzenie za udostępnienie informacji (towar lub usługę) będzie rozliczane przy użyciu walut tradycyjnych (np. PLN), walut wirtualnych (np. (\`(...)\`)) a także Tokenów, tzn. że użytkownik będzie zobowiązany do przyjęcia zapłaty od innego użytkownika również w formie zapłaty Tokenem. Platforma nie będzie miała wpływu na to, jakie usługi/towary z dostępnych na niej zasobów wybierają użytkownicy oraz na wysokość wynagrodzenia ustalonego między użytkownikami. Platforma nie będzie miała wiedzy jaką stawką podatku VAT będą opodatkowane towary/usługi nabywane przez użytkowników.

W przypadku transakcji między polskimi użytkownikami transakcje te będą mogły być opodatkowane stawką 5%, 8% lub 23% podatku VAT. W przypadku transakcji między uczestnikami z innych krajów, stawka podatku VAT będzie zależała od miejsca dostawy towarów/wykonania usługi oraz lokalnych przepisów podatku VAT (lub podatków o zbliżonym charakterze).

Potencjalnie możliwe będzie, że w przyszłości, w zależności od poziomu aktywności na platformie użytkownik będzie otrzymywał bonusowe Tokeny, a ich ilość będzie kalkulowana jako % od wartości transakcji dokonywanych przez użytkowników na platformie.

Spółka nie wyklucza także, że w przyszłości zaistnieje możliwość wymiany Tokenów lub ich sprzedaż na innych platformach współpracujących ze Spółką, które będą umożliwiać posiadaczom Tokenów zamieszczanie ogłoszeń zbycia posiadanych Tokenów, towarów lub usług denominowanych do określonej wartości w Tokenach.

(\`(...)\`).

### Pytanie

Czy przekazanie Tokenów (ich sprzedaż do nabywców) w zamian za walutę fiducjarną lub walutę wirtualną należy traktować jako transfer bonu różnego przeznaczenia, a zatem czy obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje w momencie faktycznego wykonania usługi lub dostawy towarów opłaconych Tokenem?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, przekazanie Tokenów (ich sprzedaż do nabywców), należy kwalifikować jako transfer bonu różnego przeznaczenia, zgodnie z przedstawionym uzasadnieniem, a więc obowiązek podatkowy w podatku VAT powstanie dopiero w momencie faktycznego wykonania usługi lub dostawy towarów opłaconych tym Tokenem.

Uzasadnienie:

Zgodnie z postanowieniami art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym towarem są rzeczy i ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast świadczenie usług to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że Token nie będzie stanowił towaru – jest to bowiem zapis elektroniczny nieposiadający żadnej formy materialnej. Tym samym sprzedaż Tokenu nie będzie stanowiła dostawy towarów.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego powyżej, sama sprzedaż Tokenu przez Spółkę na rzecz nabywców, mogących być przyszłościowymi użytkownikami platformy, nie wiąże się w żaden sposób z jakimkolwiek świadczeniem na rzecz użytkownika tej platformy w momencie zakupu (nabycia) Tokenu.

Nabycie Tokenu otwiera dla nabywców, możliwość dokonania w przyszłości zakupu towaru lub usługi za pośrednictwem platformy, czyli wykorzystania go jak wynagrodzenia za usługi, które mają w przyszłości zostać wykonane lub towary, które mają zostać dostarczone.

Zgodnie z regulaminem platformy, sprzedawca będzie zobowiązany do przyjęcia Tokenu jako wynagrodzenia, gdyż będzie to jeden z obligatoryjnych form płatności akceptowalnych na platformie. Za Tokeny będzie można kupić usługi i towary oferowane przez jej zarejestrowanych użytkowników na platformie.

Zgodnie z definicją art. 2 pkt 41 ustawy o VAT bon to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

Taka definicja bonu stanowi odzwierciedlenie definicji bonu wskazanej w art. 1 pkt 1 Dyrektywy Rady UE 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi.

Dodatkowo, w preambule tejże dyrektywy wskazuje się, że forma w której bon jest emitowany nie wpływa na uznanie takiego instrumentu za bon. Bon może mieć zatem postać fizyczną (materialną) lub formę elektroniczną.

Ponadto podkreślono w niej także, że bon jest instrumentem, który nie może uprawniać jego posiadacza do otrzymania zniżki przy zakupie, lecz do faktycznego zakupu towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe należy więc stwierdzić, że opisany w stanie faktycznym Token spełnia przesłanki, aby kwalifikować go jako instrument określony w ustawie o VAT jako bon.

Na taką klasyfikację nie ma wpływu fakt, że prace nad platformą nie zostały ukończone i pierwsi nabywcy Tokenów nie będą mogli wymienić ich na usługi/towary w momencie zakupu Tokenów, lecz będą musieli poczekać do zakończenia prac nad platformą. Należy podkreślić, że sama definicja bonu stanowi, że jest to instrument z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia za towary które mają (w przyszłości) zostać dostarczone lub za usługi które mają (w przyszłości) zostać dokonane. Przepis ten stawia jedynie taki warunek, aby towary lub usługi, które mają zostać sprzedane były wskazane w bonie lub określone w powiązanej z nim dokumentacji. W analizowanym przypadku dokumentację tą stanowi (\`(...)\`) oraz strona internetowa Wnioskodawcy. Tym samym warunek stawiany w art. 2 pkt 41 ustawy o VAT należy uznać za spełniony.

W ustawie o VAT rozróżnione zostały dwa rodzaje bonów:

· bon jednego przeznaczenia – bon dla którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których on dotyczy, kwota podatku należnego (lub innego o podobnym charakterze) z tytułu tej dostawy lub świadczenia usług są znane w chwili jego emisji (pierwszego wprowadzenia bonu do obrotu);

· bon różnego przeznaczenia – bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, w momencie emisji bonu (Tokenu) nie można ustalić jakiego zakupu dokona nabywca:

· czy będzie to zakup towaru czy usługi,

· z jaką stawką krajowego podatku VAT (23%, 8% czy 5%) lub

· z jaką stawką zagranicznego podatku VAT (lub podatku o podobnym charakterze).

Należy więc przyjąć, że omawiany Token jest bonem różnego przeznaczenia.

Podobnie stwierdził Dyrektor Krajowej Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 listopada 2019 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.504.2019.2.MN). W jego ocenie, z uwagi na fakt iż „(…) w chwili emisji ww. bonów (dostawy tokenów) nie będzie znane miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których ww. tokeny dotyczą, a ponadto nie jest znana kwota podatku należnego z tytułu przeszłej dostawy lub świadczenia usług, co konsekwentnie oznacza, że w opisanych okolicznościach tokeny – jak słusznie wywiódł Wnioskodawca – nie będą stanowić bonu jednego przeznaczenia.”

Zgodnie z zasadami opodatkowania wskazanymi w art. 8b ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie (lub jego część). Wcześniejszy transfer bonu nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Przepisy ustawy o VAT przewidują szczególny moment powstania obowiązku podatkowego wyłącznie dla bonu jednego przeznaczenia. Moment powstania obowiązku podatkowego dla bonu różnego przeznaczenia należy określić więc zgodnie z zasadą ogólną sformułowaną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Tym samym, obowiązek podatkowy w podatku VAT dla dostawy opisanych Tokenów powstanie z chwilą faktycznego dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi przez innego użytkownika Platformy.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 41 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie – rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 42 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o emisji bonu – rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Stosownie do art. 2 pkt 43 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie jednego przeznaczenia – rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Z kolei w świetle art. 2 pkt 44 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie różnego przeznaczenia – rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

Jednocześnie na podstawie art. 2 pkt 45 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o transferze bonu – rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów jednego przeznaczenia (SPV) i bonów różnego przeznaczenia (MPV) zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy:

Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

Jak stanowi art. 8a ust. 2 ustawy:

Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której wynagrodzenie stanowił bon.

Stosownie do art. 8a ust. 3 ustawy:

Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu którego działa podatnik.

W myśl art. 8a ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który działając we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się, że ten dostawca lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub świadczenia usług, których ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował ten bon.

Na podstawie art. 8b ust. 1 ustawy:

Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

Z kolei na mocy art. 8b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi, które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego bonu.

Kwestię dotyczącą momentu powstania obowiązku podatkowego regulują przepisy art. 19a ustawy.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Wyłączeniem od powyższej reguły jest art. 19a ust. 1a ustawy, w myśl którego:

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

Stosownie do art. 19a ust. 4a ustawy:

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, dostawę towarów uznaje się za dokonaną, a usługę uznaje się za wykonaną z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

Z treści wynika, że Wnioskodawca (osoba posiadająca zdolność prawną) występuje jako spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Polsce.

Spółka utworzyła serwis internetowy za pośrednictwem, którego możliwe jest nabycie Tokenów w standardzie (\`(...)\`). Nabycie Tokenów możliwe jest przy wykorzystaniu waluty fiducjarnej (np. PLN) lub waluty wirtualnej (np. (\`(...)\`)). Cena nabycia Tokenów będzie zależała od poszczególnego okresu jego zakupu oraz od ilości przekazanych środków w walucie wirtualnej lub walucie tradycyjnej. Nabycie Tokenów możliwe jest przez użytkownika, który dokonał rejestracji na stronie internetowej, a także dokonał płatności określonej kwoty do Spółki (bezpośrednio lub za pośrednictwem instytucji finansowych lub instytucji płatniczych, umożliwiających natychmiastową obsługę danej płatności przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych).

Użytkownikiem może być dowolna osoba fizyczna, osoba prawna lub osoba niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy tą osobowość prawną nadają z Polski, krajów UE lub innych krajów, która może, lecz nie musi, być zarejestrowana na VAT w Polsce lub UE.

Nabyte przez użytkowników Tokeny w przyszłości będą im umożliwiać dostęp do określonych usług lub towarów za pośrednictwem dedykowanej platformy. Platforma na dzień złożenia niniejszego wniosku nie została ukończona. Nabywcy Tokenów w chwili obecnej nie mają jeszcze dostępu do usług lub towarów, lecz uzyskają taką możliwość w niedalekiej przyszłości.

Platforma będzie mieć formę serwisu lub serwisów internetowych. Celem platformy będzie udostępnianie szeroko pojętej wiedzy w różnej formie np.: serwisów A (A – Pytania i Odpowiedzi), webinariów, szkoleń i kursów internetowych, książek i e-booków, artykułów i raportów w formie papierowej i elektronicznej, która będzie własnością użytkowników. Tylko użytkownicy zarejestrowani na platformie będą mogli zamieszczać tam swoje materiały, które następnie będą nabywane przez innych użytkowników jako towary lub usługi.

Serwisy będą podzielone na kategorie tematyczne. Pierwszą kategorią będą informacje o szeroko pojętych inwestycjach, w tym o inwestycjach w kryptowaluty. W kolejnych etapach tematyka serwisu będzie stopniowo rozwijana o nowe kategorie tematyczne.

Nie każdy użytkownik platformy, będzie miał jednakowy dostęp do wszystkich publikowanych treści na platformie, bowiem poziom jego dostępu do informacji będzie zależał od ilości posiadanych przez niego Tokenów.

Posiadacze Tokenów będą uzyskiwać dostęp do dwóch rodzajów treści dodatkowych:

takich, za odblokowanie których nie będą tracić Tokenów (a dostęp do tej treści będzie warunkowany m.in. koniecznością posiadania określonej liczby Tokenów w danym momencie) oraz takie, które będą dodatkowo płatne Tokenami (czyli posiadacz straci określoną ilość Tokenów, na rzecz odblokowania poszczególnej treści).

Dodatkowo, użytkownicy będący posiadaczami Tokenów będą mogli zakupić na platformie odpowiedź na konkretne, zadane przez nich pytanie. Rozliczenie transakcji zostanie dokonane pomiędzy użytkownikami bez uczestnictwa platformy.

Zgodnie z (\`(...)\`) oraz regulaminem przyszłościowej platformy wynagrodzenie za udostępnienie informacji (towar lub usługę) będzie rozliczane przy użyciu walut tradycyjnych, walut wirtualnych, a także Tokenów, tzn. że użytkownik będzie zobowiązany do przyjęcia zapłaty od innego użytkownika również w formie zapłaty Tokenem.

Platforma nie będzie miała wpływu na to, jakie usługi/towary z dostępnych na niej zasobów wybierają użytkownicy oraz na wysokość wynagrodzenia ustalonego między użytkownikami. Platforma nie będzie miała wiedzy jaką stawką podatku VAT będą opodatkowane towary/usługi nabywane przez użytkowników. W przypadku transakcji między polskimi użytkownikami transakcje te będą mogły być opodatkowane stawką 5%, 8% lub 23% podatku VAT. W przypadku transakcji między uczestnikami z innych krajów, stawka podatku VAT będzie zależała od miejsca dostawy towarów/wykonania usługi oraz lokalnych przepisów podatku VAT (lub podatków o zbliżonym charakterze).

(\`(...)\`)

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii uznania przekazania (sprzedaży) Tokenów do nabywców za transfer bonów różnego przeznaczenia oraz określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

Aby jasno określić, co stanowi bon na towary lub usługi do celów VAT oraz odróżnić bony od instrumentów płatniczych, konieczne jest zdefiniowanie bonów, określając ich istotne cechy, w szczególności charakter uprawnienia, które wiąże się z danym bonem oraz obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług. Celem ustalenia czy dany instrument stanowi bon za towary lub usługi do celów VAT należy sprawdzić, czy w danym indywidualnym przypadku została spełniona definicja bonu zawarta w art. 2 pkt 41 ustawy.

Ponadto należy wskazać, że określone w art. 2 pkt 41 ustawy brzmienie definicji bonu znajduje odzwierciedlenie w Dyrektywie Rady 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz.Urz.UE.L Nr 177, str. 9). Przepisy te wprowadzają wymóg, aby towary i usługi, których bon dotyczy lub tożsamość potencjalnych dostawców były wskazane w bonie lub określone w powiązanej dokumentacji.

Przy czym w świetle definicji bonu, forma w której bon jest emitowany nie wpływa na uznanie takiego instrumentu za bon. Bon może mieć zatem postać fizyczną (materialną) lub formę elektroniczną, zgodnie z motywem 6 preambuły dyrektywy 2016/1065:

Aby jasno określić, co stanowi bon na towary lub usługi do celów VAT, oraz odróżnić bony od instrumentów płatniczych, konieczne jest zdefiniowanie bonów, które mogą występować w formie fizycznej lub elektronicznej, określając ich istotne cechy, w szczególności charakter uprawnienia, które wiąże się z danym bonem, oraz obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Z definicji bonu wynika zatem, że jest to instrument, który może być przyjęty jako wynagrodzenie wyłącznie za dostawę towarów lub świadczenie usług. Również motyw 4 preambuły dyrektywy 2016/1065 stanowi, że:

Zasady te powinny dotyczyć wyłącznie bonów, w zamian za które uzyskać można towary lub usługi. Zasadom tym nie powinny jednak podlegać instrumenty uprawniające posiadacza do zniżki przy zakupie towarów lub usług, ale nieuprawniające do otrzymania takich towarów lub usług.

W konsekwencji należy stwierdzić, że dany instrument zachowuje swój charakter bonu o ile płatności, przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub gdy tożsamość potencjalnych oferentów dostaw towarów lub usług jest z góry znana.

Bon powinien ściśle wiązać się z dostawą towarów lub usług i ma zazwyczaj określony cel handlowy lub promocyjny, tj. stymulowanie sprzedaży określonych towarów lub usług i/lub ułatwianie płatności za takie towary lub usługi.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca w treści wniosku poinformował, że zgodnie z regulaminem platformy, sprzedawca będzie zobowiązany do przyjęcia Tokenu jako wynagrodzenia, gdyż będzie to jeden z obligatoryjnych form płatności akceptowalnych na platformie. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przepis art. 2 pkt 41 ustawy stawia jedynie taki warunek, aby towary lub usługi, które mają zostać sprzedane były wskazane w bonie lub określone w powiązanej z nim dokumentacji. W analizowanym przypadku dokumentację tę stanowi (\`(...)\`) oraz strona internetowa Wnioskodawcy. Tym samym – zdaniem Wnioskodawcy – warunek stawiany w art. 2 pkt 41 ustawy należy uznać za spełniony.

Zatem przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że skoro Wnioskodawca podał, iż warunki określające bon zawarte w art. 2 pkt 41 ustawy zostały spełnione, to Tokeny opisane w niniejszej sprawie należy uznać za bony. Stanowią one bowiem instrument, z którym wiązać się będzie obowiązek przyjęcia ich jako wynagrodzenia lub część wynagrodzenia za określone świadczenia, o których mowa w opisie sprawy. Ponadto towary lub usługi, które mają zostać sprzedane – jak wskazał Wnioskodawca – będą określone w powiązanej z bonem dokumentacji, którą stanowi (\`(...)\`) oraz strona internetowa Wnioskodawcy.

Przechodząc do kolejnej kwestii związanej z kwalifikacją bonu do określonej kategorii jako bonu jednego przeznaczenia lub bonu różnego przeznaczenia, należy wskazać, że bon lub powiązana z nim dokumentacja już w chwili emisji powinny jasno określać charakter tego bonu. Przepisy dyrektywy 2016/1065 nie przewidują możliwości zmiany charakteru bonu. W ww. dyrektywie wprowadzono definicje bonu jednego przeznaczenia (bon SPV) i bonu różnego przeznaczenia (bon MPV), co jest związane z odmiennym traktowaniem tych bonów w świetle VAT. Istotą tego rozróżnienia jest to, czy w momencie emisji bonu dostępnych jest wystarczająco dużo informacji, by stwierdzić, gdzie ma nastąpić opodatkowanie podatkiem VAT i w jakiej kwocie, w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, na które bon ostatecznie zostanie wymieniony. Zatem, gdy powyższe dane są możliwe do określenia, tj. w momencie emisji bonu można określić jego miejsce opodatkowania (miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług) oraz podatek VAT należny, to mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia. Za bony jednego przeznaczenia będą więc uznane bony, w przypadku których w momencie ich emisji wiadomo już w jakim państwie członkowskim należałoby odprowadzić należny podatek VAT z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, których dotyczy bon, wiadomo też, jaka jest kwota należnego podatku. W pozostałych przypadkach, tj. gdy nie można ustalić miejsca opodatkowania w momencie emisji bonu lub nie jest znana kwota podatku VAT należnego, bądź gdy nie są znane obie te informacje, mamy do czynienia z bonami różnego przeznaczenia.

Spółka w opisie sprawy wskazała, że użytkownikiem może być dowolna osoba fizyczna, osoba prawna lub osoba niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy tą osobowość prawną nadają z Polski, krajów UE lub innych krajów, która może, lecz nie musi, być zarejestrowana na VAT w Polsce lub UE. Użytkownikami platformy mogą więc być zarówno osoby posiadające status podatnika VAT czynnego, jak i podmioty nieposiadającego takiego statusu.

W świetle ww. informacji uznać należy, że w chwili emisji ww. bonów (dostawy Tokenów) nie jest znane miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których Tokeny dotyczą.

Ponadto w opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że platforma nie będzie miała wpływu na to, jakie usługi/towary z dostępnych na niej zasobów wybierają użytkownicy oraz na wysokość wynagrodzenia ustalonego między użytkownikami. Platforma nie będzie miała wiedzy jaką stawką podatku VAT będą opodatkowane towary/usługi nabywane przez użytkowników. W przypadku transakcji między polskimi użytkownikami transakcje te będą mogły być opodatkowane stawką 5%, 8% lub 23% podatku VAT. W przypadku transakcji między uczestnikami z innych krajów, stawka podatku VAT będzie zależała od miejsca dostawy towarów/wykonania usługi oraz lokalnych przepisów podatku VAT (lub podatków o zbliżonym charakterze). A więc z powyższego wynika, że oferowane towary i usługi, które będą mogły być nabyte przy użyciu Tokenów są opodatkowane wg różnych stawek podatku – co dodatkowo wskazuje, że kwota podatku należnego w chwili emisji bonów (dostawy Tokenów) nie będzie znana.

Powyższe informacje konsekwentnie wskazuje, że przedmiotowe Tokeny nie stanowią bonów jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy. W analizowanej sprawy mamy zatem do czynienia z bonami różnego przeznaczenia, o których mowa w art. 2 pkt 44 ustawy.

W konsekwencji w analizowanej sprawie przekazanie Tokenów należy traktować jako transfer bonu różnego przeznaczenia.

Natomiast w odniesieniu do momentu powstania obowiązku podatkowego dla bonu różnego przeznaczenia należy wskazać, że zastosowanie znajdują zasady ogólne wynikające z art. 19a ust. 1 ustawy.

Zatem obowiązek podatkowy powstaje w momencie faktycznej dostawy towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za Tokeny, tj. podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub świadczenia usługi i co do zasady powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy, przy założeniu, że zapłata Tokenem dotyczyć będzie dokonanej dostawy towaru lub wyświadczonej usługi.

**Podsumowując,** **przekazanie Tokenów (ich sprzedaż do nabywców) w zamian za walutę fiducjarną lub walutę wirtualną należy traktować jako transfer bonu różnego przeznaczenia. Tym samym obowiązek podatkowy powstaje w momencie faktycznego wykonania usługi lub dostawy towarów opłaconych Tokenem.**

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2022 r. poz. 329); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).