Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.472.2023.1.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-11-24
Teza: W zakresie ustalenia, czy zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, Wnioskodawca ma prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (…), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na fakt, że stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu wspomnianego art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; koszt-koszty kwalifikowane; koszt-zwrot kosztów; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R); zapłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Odliczenie od dochodu kosztów kwalifikowanych ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową prowadzoną w celu opracowania produktów niezbędnych do przeciwdziałania COVID-19
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18d-ust. 5

**Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia czy, zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, Wnioskodawca ma prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (…), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. czy Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na fakt, że stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu wspomnianego art. 18d ust. 5 ustawy o CIT - **jest prawidłowe.**

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

28 sierpnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy, zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, Wnioskodawca ma prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (…), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na fakt, że stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu wspomnianego art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego**

**1.1.** **Ogólne informacje o Wnioskodawcy oraz spółce prawa szwajcarskiego B.**

Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), posiadającą siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz będącą polskim rezydentem podatkowym. Spółka podlega na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „CIT”) od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Rok podatkowy Wnioskodawcy równy jest z rokiem kalendarzowym. Spółka stosuje stawkę 19% CIT na podstawie przepisów ustawy CIT oraz ze względu na wartość przychodu uzyskaną w roku podatkowym, należy do grona dużych podatników.

Wnioskodawca jest (…) w Polsce. Jej stuprocentowym udziałowcem jest Grupa C. z siedzibą w Szwajcarii.

Głównymi filarami działalności Spółki są (…) to podstawowa działalność Wnioskodawcy. Spółka prężnie rozwija się na rynku reklamy internetowej oraz prasowej, a także działa jako dystrybutor wydawnictw na rynku kolportażu prasy. Jednocześnie Wnioskodawca stawia na szybki rozwój e-commerce. Spółka inwestuje w nowe technologie IT, będąc także dostawcą usług informatycznych dla podmiotów zewnętrznych.

B. (dalej: „B.”) jest spółką kapitałową (Aktiengesellschaft; odpowiednik polskiej spółki akcyjnej) utworzoną na podstawie przepisów prawa szwajcarskiego. B. posiada siedzibę na terytorium Szwajcarii oraz jest szwajcarskim rezydentem podatkowym, tj. podlega na terytorium Szwajcarii opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Przedmiotem działalności B. jest międzynarodowe wydawnictwo prasy na całym świecie oraz produkcja programów telewizyjnych i radiowych, świadczenie usług reklamowych oraz prowadzenie serwisów internetowych i platform cyfrowych (_e-commerce, marketplace_). B. zarządza platformami internetowymi oraz siecią drukarni. Ponadto przedmiotem działalności B. jest sprzedaż biletów na wydarzenia masowe oraz koncerty.

**1.2.** **Realizacja projektu (…) oraz jego rozliczenie w ramach zawartej umowy o** **wspólnym ponoszeniu kosztów - Cost Contribution Agreement**

Wnioskodawca oraz B. (dalej: „Strony” oraz każdy podmiot oddzielnie jako „Strona”) są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Strony należą do jednej grupy kapitałowej. B. posiada 50% udziałów w kapitale zakładowym podmiotu będącego jedynym udziałowcem Wnioskodawcy (tj. B. jest spółką-babką Wnioskodawcy).

W przeszłości każda ze Stron stworzyła samodzielnie odrębne platformy mające na celu podnoszenie jakości świadczonych przez siebie usług poprzez wdrażanie rozwiązań służących analizie tekstu, a także oznaczaniu oraz segmentacji użytkowników i treści. Każda ze Stron odrębnie rozpoczęła prace rozwojowe i twórcze w celu utworzenia swojej platformy automatycznych narzędzi:

1\. Wnioskodawca - platformę (\`(...)\`) (dalej: „**(\`(...)\`)**”), tj. platformę automatycznych narzędzi mających na celu analizę tekstu oraz kontekstu, a także oznaczanie i segmentację użytkowników oraz optymalizację wytwarzanych treści w celu automatyzacji i personalizacji procesu publikacji, umożliwiających automatyczne dostosowanie treści do użytkownika;

2\. B. - platformę (\`(...)\`) (dalej: „**(\`(...)\`)**”), tj. technologię i oprogramowanie dla silnika śledzącego o dużych możliwościach semantycznych w zakresie analizy danych, oznaczania, segmentacji użytkowników/treści oraz tworzenia na tej podstawie profili zainteresowań użytkowników i spersonalizowanych zaleceń.

Strony doszły do przekonania, że poprzez dalszy, wspólny rozwój opracowywanych przez nich narzędzi (\`(...)\`) i (\`(...)\`) w postaci jednej połączonej platformy (dalej: „Platforma (\`(...)\`)”) oraz poprzez konsolidację posiadanych kompetencji, zasobów i doświadczenia w celu rozwoju takiej połączonej platformy, mogą zostać osiągnięte efekty synergii i dojdzie do zwiększenia skuteczności podejmowanych działań, co przełoży się na zmniejszenie czasu niezbędnego do finalizacji przedsięwzięcia, a w konsekwencji do poprawy jakości świadczonych przez Strony usług. Strony podjęły decyzję o wspólnym tworzeniu i rozwijaniu Platformy (\`(...)\`) oraz kolejnych ich wersji, unowocześniając ją i dopasowując do coraz to nowszych, zmieniających się potrzeb rynku cyfrowego.

Platforma (\`(...)\`) wykorzystywana jest wewnętrznie przez Strony na potrzeby własnej działalności gospodarczej. W późniejszym okresie Strony planują również uzyskiwać przychody z tytułu odpłatnego udzielania licencji do użytkowania platformy dla podmiotów powiązanych kapitałowo ze Stronami, a także dla podmiotów niepowiązanych.

W związku z tym, Strony zawarły umowę o wspólnym ponoszeniu kosztów (ang. Cost Contribution Agreement; dalej: „Cost Contribution Agreement”, „Umowa CCA”, „CCA”), która określa ramy współpracy pomiędzy Stronami co do rozwijania i wykorzystywania Platformy (\`(...)\`) na gruncie istniejących wcześniej platform (\`(...)\`) i (\`(...)\`). Umowa ta została zawarta między Stronami w formie pisemnej przed złożeniem niniejszego wniosku o interpretację. Jej postanowienia obejmują okres od (…) 2020 roku, z uwagi na fakt, że w okresie tym Strony poczyniły już umowne ustalenia dotyczące współpracy (postanowienia Cost Contribution Agreement uwzględniają te ustalenia). W szczególności, umowa ta określa zasady ponoszenia przez każdą ze Stron kosztów w celu realizacji ich wspólnego przedsięwzięcia w postaci Platformy (\`(...)\`), w tym zasady rozliczania takich kosztów pomiędzy Stronami (w celu utrzymania uzgodnionego poziomu kapitału zainwestowanego w Platformę (\`(...)\`) przez każdą ze Stron).

**1.3.** **Charakterystyka zawartej przez Strony Umowy CCA**

Cost Contribution Agreement z perspektywy polskiego prawa jest umową nienazwaną, tj. umową, która na gruncie polskiego prawa nie jest uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”), ani w innych aktach prawnych. Jednak znajduje ona swój wyraz w Wytycznych Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji podatkowych z lipca 2017 r. (dalej: „Wytyczne OECD”). Wytyczne OECD skupiają się wprawdzie w pierwszej kolejności bezpośrednio na aspektach cen transferowych, a nie na samych zagadnieniach kontraktowych, niemniej jednak pośrednio stanowią punkt odniesienia dla określenia kluczowych elementów tego rodzaju kontraktu.

Zgodnie z Wytycznymi OECD, Cost Contribution Agreement jest porozumieniem pomiędzy podmiotami w celu wspólnego podziału kosztów oraz ryzyk związanych ze wspólnym wytworzeniem lub nabyciem aktywów, usług bądź praw w celu osiągnięcia korzyści dla działalności prowadzonej przez każdą ze stron umowy.

Co do zasady, Wytyczne OECD rozróżniają dwa typy umów CCA:

1\. Cost Contribution Agreement w zakresie wspólnego nabycia usług (Services Cost Contribution Agreement);

2\. Cost Contribution Agreement w zakresie wspólnego wytworzenia lub nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (tzw. Development Cost Contribution Agreement); ten typ umowy został przedstawiony w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Umowa CCA definiuje wspólne korzyści wynikające z osiągniętego przez Strony umowy celu oraz ustala zasady podziału tych korzyści. Zaletą jej jest możliwość zmniejszenia ryzyka związanego np. z niepowodzeniem przedsięwzięcia, a także osiągnięcie efektu synergii.

W celu zachowania zasady ceny rynkowej (tzw. arm’s lenght principle), z perspektywy Cost Contribution Agreement istotne jest określenie wkładów (udział w realizacji danego projektu).

Jak wskazują wytyczne OECD, zgodnie z zasadą ceny rynkowej, w momencie przystąpienia do Cost Contribution Agreement, proporcjonalny udział każdego uczestnika w ogólnych wkładach w ramach umowy musi być zgodny z jego proporcjonalnym udziałem w ogólnych oczekiwanych korzyściach, które mają być otrzymane na skutek realizacji umowy. To co odróżnia wkłady wnoszone przez strony na podstawie CCA od innego wewnątrzgrupowego udostępnienia aktywów bądź świadczenia usług, jest to, że część lub całość wynagrodzenia oczekiwanego przez uczestników stanowi oczekiwana wzajemna i proporcjonalna korzyść z połączenia zasobów i umiejętności. Oczekiwanie wzajemnych i proporcjonalnych korzyści jest podstawowym warunkiem akceptacji przez niezależne przedsiębiorstwa porozumienia dotyczącego podziału konsekwencji materializacji ryzyka oraz łączenia zasobów i umiejętności.

Jak wskazują Wytyczne OECD, wkłady wnoszone przez strony w ramach Umowy CCA mogą przybierać różne formy. W przypadku development CCA najczęściej chodzi o różnego rodzaju prace rozwojowe, ale również inne wkłady istotne dla osiągnięcia wspólnego celu, w tym m. in. istniejące wcześniej środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, wyniki prowadzonych prac rozwojowych. Jak podkreślono w Wytycznych OECD, przy określaniu wartości wkładów wnoszonych przez strony, w celu zachowania zasady ceny rynkowej, istotne jest dokonanie rozróżnienia pomiędzy wkładami już istniejącymi (o istniejącej wartości), a tymi, które będą wnoszone na późniejszym etapie, wraz z postępem zaawansowania prac. Co więcej, zgodnie z Wytycznymi OECD, w sytuacji, w której wartość udziału jednego uczestnika w ogólnych wkładach w ramach CCA nie jest proporcjonalna do udziału w oczekiwanych zyskach, w celu zachowania zasady ceny rynkowej, konieczne jest dokonanie odpowiedniej korekty. Korekta ta może przyjąć formę tzw. płatności bilansujących dokonywanych przez uczestników umowy. Ponadto, w przypadku development CCA, udział we własności wszelkich wartości niematerialnych i prawnych lub środkach trwałych będących wynikiem działalności na podstawie umowy lub prawo do ich wykorzystywania są przewidziane wprost w umowie dla każdego uczestnika.

W ramach Umowy CCA, którą zawarły Strony, określone zostały kluczowe zasady współpracy pomiędzy nimi, w szczególności wzajemne prawa i obowiązki w odniesieniu do platform (\`(...)\`) oraz (\`(...)\`), do których Wnioskodawca oraz B. przyznały sobie wzajemne prawo w celu tworzenia, rozwijania, utrzymywania i używania Platformy (\`(...)\`), a także zasady korzystania z tej platformy już po jej wytworzeniu. Intencją Stron na gruncie CCA jest czerpanie równych (50% dla każdej ze Stron) korzyści z Platformy (\`(...)\`). W związku z tym, dla potrzeb zachowania warunków rynkowych co do rozliczeń pomiędzy Stronami, a przede wszystkim w celu zachowania proporcji dotyczącej równego podziału kosztów i przyszłych zysków, (\`(...)\`) oraz (\`(...)\`) poddane zostały wycenom przygotowanym przez profesjonalny podmiot świadczący usługi w zakresie wycen (podmiot niepowiązany). Wyceny te potwierdziły, że wartości poniesionych nakładów przez Wnioskodawcę oraz B. są wobec siebie bardzo zbliżone, stąd dla celów rozliczeń w ramach Umowy CCA zostały przez Strony uznane za równe. W związku z tym, że wartość poniesionych nakładów przez każdą ze Stron jest równej wartości, założeniem przyjętym w umowie jest również, że wszelkie wkłady lub koszty będą ponoszone (wnoszone) przez Strony w celu wytworzenia Platformy (\`(...)\`) w równej wielkości (tj. 50% przez każdą ze Stron).

Zamiarem Stron jest, aby podział przyszłych zysków wynikających z CCA następował według takich samych zasad, jak w przypadku podziału ponoszonych przez Strony kosztów (50% dla każdej ze Stron) – to znaczy, aby poziom realizowanych w przyszłości zysków z tytułu tego wspólnego przedsięwzięcia odzwierciedlał proporcję ponoszonych przez Strony wkładów i kosztów na jego rzecz. Platforma (\`(...)\`), która powstaje na skutek dalszego rozwoju (\`(...)\`) i (\`(...)\`), a która jest w kolejnych etapach współpracy Stron rozwijana do kolejnych, nowocześniejszych wersji, będzie stanowić współwłasność Stron w równych częściach (tj. odpowiadających udziałowi w kosztach i oczekiwanych zyskach). Same (\`(...)\`) i (\`(...)\`), stanowiące bazę do wytworzenia Platformy (\`(...)\`) i wspólnego prowadzenia dalszych prac rozwojowych pozostaną odrębną własnością odpowiednio każdej ze Stron.

W ramach CCA zawartej pomiędzy Stronami, w pierwszej kolejności Strony zobowiązały się do wniesienia do wspólnego przedsięwzięcia tzw. wkładu początkowego (dalej: „Wkład Początkowy”), który polegał na udzieleniu sobie wzajemnego prawa do korzystania, modyfikowania, rozwijania oraz wprowadzania na rynek wytworzonych przez siebie wcześniej (\`(...)\`) oraz (\`(...)\`). Udzielenie tego prawa nie wiązało się z koniecznością ponoszenia żadnych dodatkowych kosztów przez żadną ze Stron na rzecz drugiej.

Mając na uwadze, że wyniki wycen przeprowadzonych przez profesjonalny zewnętrzny podmiot wykazały, że (\`(...)\`) oraz (\`(...)\`) były zbliżonej wartości – dla celów prac prowadzonych na podstawie Umowy CCA zawartej pomiędzy Stronami przyjęto, że ich wartość jest równa. Z tego względu, nakłady poniesione przez każdą ze Stron w ramach Wkładów Początkowych były równej wartości i nie powstała konieczność przeprowadzenia jakichkolwiek rozliczeń między stronami celem wyrównania poniesionych nakładów, aby zachować uzgodniony podział korzyści.

**1.4.** **Koszty ponoszone przez Strony w ramach wytworzenia Platformy (\`(...)\`)**

W dalszym kroku, w celu realizacji postanowień Umowy CCA, Strony zobowiązały się do wniesienia tzw. dalszych wkładów (dalej: „Dalsze Wkłady”), które stanowią dalsze koszty ponoszone przez Strony w celu wytworzenia Platformy (\`(...)\`) i jej dalszego unowocześniania i rozwijania o kolejne funkcjonalności.

Są to m. in. następujące koszty:

1\. Koszty o charakterze wewnętrznym:

a) Koszty prac zespołów IT każdej ze stron (wynagrodzenie, składki ZUS, utrzymanie biura, koszt sprzętu IT);

b) Koszty prac zespołów Data Science – każdej ze Stron – specjalistów ds. danych (wynagrodzenie, składki ZUS, utrzymanie biura, koszt sprzętu IT);

c) Koszty osób zarządzających pracami IT i Data Science oraz usługami IT zakupionymi od podmiotów trzecich (wynagrodzenie, składki ZUS, utrzymanie biura, koszt sprzętu IT);

d) koszty amortyzacji środków trwałych wykorzystywanych dla celów realizacji Cost Contribution Agreement;

2\. Koszty ponoszone na rzecz podmiotów trzecich - koszty usług informatycznych zakupionych od podmiotów trzecich dla realizacji umowy CCA.

Każda ze Stron Cost Contribution Agreement prowadzi prace i ponosi wyżej wskazane koszty we własnym zakresie w celu realizacji wspólnego celu jakim było wytworzenie i jest dalszy rozwój Platformy (\`(...)\`). Główną intencją Umowy CCA zawartej pomiędzy Stronami jest to, aby koszty ponoszone przez obydwie Strony jako Dalsze Wkłady, w ramach prowadzonych przez siebie prac, były takiej samej wartości.

**1.5.** **Opis mechanizmu bilansującego poniesione koszty przez Strony w celu realizacji Umowy CCA**

W celu realizacji głównej zasady Umowy CCA, tj. równego podziału kosztów oraz przyszłych zysków (podziału kosztów oraz korzyści według takiej samej proporcji), Strony wprowadziły tzw. mechanizm bilansujący (dalej: „Mechanizm Bilansujący”).

Zgodnie z nim, koszty poniesione przez każdą ze Stron były, są i będą w 50% przenoszone na drugą Stronę (czyli w takiej proporcji, jaka została ustalona pomiędzy Stronami w CCA).

Rozliczenie tych kosztów ponoszonych w ramach Dalszych Wkładów, jest realizowane na koniec każdego okresu rozliczeniowego (uzgodnionego w ramach CCA) na podstawie właściwego dokumentu (faktury VAT) wystawianego w ciągu 15 dni od dnia zakończenia danego okresu.

W przypadku przenoszenia kosztów na drugą Stronę w ramach Mechanizmu Bilansującego, koszty te nie są powiększane o żadną marżę. Wszystkie wydatki są przez Wnioskodawcę właściwie udokumentowane na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej, zgodnie z przepisami przewidzianymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 1994 Nr 121 poz. 591 ze zm., dalej: „ustawa o Rachunkowości”).

Dokumentacja wydatków związanych z pracami rozwojowymi opiera się na rzetelnych dowodach księgowych, zgodnych z rzeczywistym przebiegiem operacji prowadzonych przez Wnioskodawcę, w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o Rachunkowości. Niezależnie od powyższych kosztów wytworzenia (tzw. koszty inwestycyjne) Strony ponoszą koszty operacyjne, przede wszystkim koszty utrzymania w równym stosunku (tj. na takiej zasadzie jak koszty wytworzenia), a także hostingu rozwijanej wspólnie Platformy (\`(...)\`). Zgodnie z umową koszty hostingu (w większości będą to wydatki na infrastrukturę IT w chmurze publicznej (…)), są ponoszone adekwatnie do zużycia przez każdą ze Stron (zużycie zależne jest od ruchu generowanego przez użytkowników serwisów internetowych obu stron).

Na podstawie Umowy CCA, każda ze Stron ma możliwość przeprowadzenia audytu kosztów i zadań wykonanych przez drugą Stronę, w szczególności w celu weryfikacji poprawności kalkulacji tych kosztów pomiędzy Stronami (w celu zapewnienia odzwierciedlenia w praktyce przyjętej proporcji wspólnego ponoszenia kosztów).

**1.6.** **Komercjalizacja Platformy (\`(...)\`)**

Jak wskazano wcześniej, Platforma (\`(...)\`) jest wykorzystywana wyłącznie przez każdą ze Stron Umowy CCA dla celów poprawy i rozwoju jakości własnych usług (co ma pośrednio przyczynić się do zwiększenia przychodów obydwu Stron), jednakże w przyszłości Strony zamierzają udzielać odpłatnej licencji do Platformy (\`(...)\`) lub wykorzystywać Platformę (\`(...)\`) do świadczenia usług w możliwym, korzystnym, a dominującym obecnie na rynku modelu SaaS (Software as a Service) także innym podmiotom, zarówno podmiotom powiązanym, jak i podmiotom trzecim.

Zgodnie z Cost Contribution Agreement, przychody uzyskane w wyniku udzielenia takich licencji lub z usługi SaaS będą dzielone pomiędzy Stronami w takiej samej proporcji jak w przypadku ponoszonych kosztów (tj. w równych wysokościach przez każdą ze Stron).

**1.7.** **Działalność rozwojowa Wnioskodawcy w ramach Platformy (\`(...)\`)**

Wnioskodawca inwestuje w działalność rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 i pkt 28 ustawy o CIT (dalej: „działalność B+R”, „działalność rozwojowa”), nieustannie opracowując innowacyjne rozwiązania informatyczne, dzięki czemu wzmacnia swoją konkurencyjności na rynku. Realizowane projekty w ramach działalności B+R skupiają się na identyfikowaniu i rozwiązywaniu istniejących problemów informatycznych oraz tworzeniu nowych produktów, usług i technologii informatycznych.

Prace wykonywane przez Strony w ramach Umowy CCA przy tworzeniu i rozwoju Platformy (\`(...)\`) mają charakter innowacyjny, twórczy oraz podejmowane są w sposób systematyczny (tj. w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), a ich celem jest zwiększenie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Rozwój Platformy (\`(...)\`) bezpośrednio przełoży się na ulepszenie realizowanych przez Wnioskodawcę usług cyfrowych. Prace te przyczyniają się w dużej mierze do zdobywania i wykorzystywania wiedzy w zakresie technologii cyfrowej, rynku internetowego, o produktach reklamy cyfrowej oraz użytkownikach Internetu. Z tych względów prace nad Platformą (\`(...)\`) realizowane przez Wnioskodawcę należy, zdaniem Wnioskodawcy, klasyfikować jako prace rozwojowe w myśl art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, tj. jako łączenie, kształtowanie i wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług. Prace prowadzone w ramach tworzenia i rozwoju Platformy (\`(...)\`) przez Wnioskodawcę nie obejmują rutynowych i okresowych zmian. Tworzenie i rozwój Platformy (\`(...)\`) stanowi odrębny złożony proces, oparty o zaplanowane i systematycznie aktualizowane zadania poszczególnych zespołów IT mający na celu wytworzenie kompleksowego narzędzia o charakterze informatycznym, służącego zwiększeniu konkurencyjności działalności obu Stron Umowy CCA.

Przykładem takich działań w ramach tworzenia i rozwoju Platformy (\`(...)\`) jest, np. stworzenie nowego, twórczego rozwiązania pozwalającego na automatyczne wydawanie stron internetowych i ich elementów, optymalizowanych poprzez algorytmy uczenia maszynowego (budowa w oparciu o języki programowania takie jak (…)). Rozwiązanie pozwala na zbudowanie stron internetowych w sposób personalizowany na poziomie pojedynczego użytkownika (tzw. 1:1 personalizacja). W ramach realizacji rozwiązania dostarczono np.:

1\. nowy system rekomendacji kontekstowej (…),

2\. komponenty odpowiedzialne za ukrywanie treści oraz rekomendacji dedykowanych indywidualnym użytkownikom (…),

3\. mechanizm rekomendacji dedykowanych treści indywidualnemu użytkownikowi („indywidualizacja”).

W ramach realizacji tych opisanych powyżej prac Spółka zdobyła nową wiedzę, chociażby w obszarze zasad zwiększania ruchu na stronach internetowych (zapobieganie nieużywalności stron internetowych).

Spółka realizuje wiele projektów podobnych do opisanego powyżej. Prace w ramach tego typu projektów zawsze są prowadzone w Spółce w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Cele, okres realizacji (harmonogram) i budżet prac są zaplanowane w ramach specjalnych wewnętrznych wniosków inwestycyjnych. Jednocześnie osoby uczestniczące w realizacji projektu (zarówno zatrudnione na podstawie umów o pracę, jak i kontraktów B2B) odpowiednio ewidencjonują swoją pracę w programie (\`(...)\`), służącemu ewidencji konkretnych, realizowanych zadań i czasu pracy poświęconego na te zadania. Oprócz tego Spółka gromadzi obszerną dokumentację z realizacji projektów, obejmującą dokumentację techniczną, która zawiera analizy techniczne, dokumentację dotyczącą planowania oraz zlecenia prac, notatek i podsumowań ze spotkań agilowych i technicznych.

Jak zostało wspomniane na początku, realizacja prac w ramach projektów związanych z tworzeniem i rozwojem Platformy (\`(...)\`) stanowi zdaniem Wnioskodawcy działalność B+R, o której mowa w art. 4a pkt 26 i pkt 28 ustawy o CIT, co przekłada się na możliwość Spółki do rozliczenia ulgi B+R w całym okresie realizacji prac w ramach Platformy (\`(...)\`).

Z uwagi na szczególną metodę kalkulacji Mechanizmu Bilansującego w ramach Umowy CCA, intencją Spółki jest potwierdzenie, jaka jest prawidłowa wysokość kosztów kwalifikowanych możliwych do rozliczenia w ramach ulgi B+R przy projektach związanych z Platformą (\`(...)\`) (tj. czy w pełnej - 100% - ich wysokości, czy jedynie ich 50% ). Do tej pory z powodów ostrożnościowych Wnioskodawca rozliczył w zeznaniu rocznym CIT za 2022 rok tylko 50% kosztów. Spółka planuje rozliczyć pełną kwotę tj. 100% kosztów poprzez złożenie korekty zeznania podatkowego.

Dodatkowo Spółka pragnie wyjaśnić, że w celu potwierdzenia prawidłowości swojego stanowiska, w zakresie kwalifikacji prac podejmowanych w ramach tworzenia i rozwoju Platformy (\`(...)\`) jako prac rozwojowych w myśl ustawy o CIT, Spółka w dniu 19 sierpnia 2021 r. złożyła do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o interpretację indywidualną. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, zarzucając brak modyfikacji/uzupełnienia przez Spółkę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz odniesienie się w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym bezpośrednio do przepisów wykraczających poza ustawę o CIT, tj. ustawy - prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, która to pozostaje poza ekspertyzą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (w zakresie interpretacji pojęcia działalności B+R). Spółka podjęła się zaskarżenia powyższej decyzji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i w dniu (…) otrzymała pozytywny wyrok WSA w (…), który przyznał rację Spółce co do braku konieczności po jej stronie modyfikacji/uzupełnienia przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, oraz wskazał na konieczność odniesienia się przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do przepisów ustawy – prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (w zakresie interpretacji pojęcia działalności B+R). Spółka obecnie oczekuje na rozprawę i wyrok NSA w wyniku skargi kasacyjnej złożonej przez Dyrektora KIS.

**Pytanie**

Czy, zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, Wnioskodawca ma prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (\`(...)\`), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na fakt, że stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu wspomnianego art. 18d ust. 5 ustawy o CIT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Stoją Państwo na stanowisku, że Spółka ma prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (\`(...)\`), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu w art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. Spółka ma prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na stosowanie Mechanizmu Bilansującego. Wynika to z faktu, iż stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów kwalifikowanych, o którym mowa w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

**Uzasadnienie Państwa stanowiska**

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność B+R, tj. tzw. koszty kwalifikowane.

Z kolei, zgodnie z art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli m.in. nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT, uznaje się m.in.:

1\. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, dalej: „ustawa o PIT”), oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1230, dalej: „ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych”), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności B+R pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

2\. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności B+R pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

W działalności B+R Wnioskodawcy występują przede wszystkim powyżej wskazane koszty osobowe w ramach kosztów kwalifikowanych i do tego typu kosztów odnosi się zapytanie Wnioskodawcy.

W art. 18d ust. 5 ustawy o CIT zawarto zastrzeżenie, że koszty kwalifikowane ulgi B+R podlegają odliczeniu jeżeli m.in. nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Z powyższego wynika, że podatnik CIT, prowadzący działalność B+R, może w ramach ulgi B+R odliczyć od podstawy opodatkowania CIT poniesione przez siebie koszty związane z tą działalnością, pod warunkiem, że:

1\. koszty te stanowią podatkowe koszty uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o CIT dla podatnika;

2\. koszty te mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT;

3\. koszty te nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Ustawa o CIT, ani żaden inny akt prawny nie zawiera definicji kosztów zwróconych. Innymi słowy z przepisów podatkowych nie wynika, jakie czynności powodują, że koszty uznaje się za zwrócone. Organy podatkowe i sądy administracyjne nie dokonały jednoznacznego zdefiniowania powyższego zwrotu w świetle art. 18d ust. 5 ustawy o CIT. Niemniej, podobny zwrot znajduje się w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, który stanowi, że nie uważa się za przychody „_zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów_”. W zakresie art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT orzecznictwo organów podatkowych i sądów administracyjnych jest znacznie bogatsze.

W ramach ustawy o CIT znaczenie pojęcia „_zwrot wydatków_" powinno być jednolicie rozumiane i interpretowane. Zatem, stanowiska i argumentacja organów podatkowych i sądów administracyjnych, odnoszące się do sformułowania „_zwróconych innych wydatków_”, zawartego w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, powinny znaleźć analogiczne zastosowanie przy sformułowaniu „_zwróconych kosztów kwalifikowanych_”, o których mowa w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

W doktrynie prawa podatkowego wskazuje się, że w tej gałęzi prawa funkcjonuje domniemanie równoznaczności równokształtnych wyrażeń tekstu prawnego. Jak podnosi B. Brzeziński, domniemanie to oznacza, że równokształtne wyrażenia tekstu prawnego muszą być rozumiane w ten sam sposób (B. Brzeziński, Wykładnia prawa podatkowego, Gdańsk 2013 r., s. 41). Również Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z dnia 8 stycznia 2009 r. (sygn. II FSK 794/08) wskazał, że "_Używanemu w obrębie jednego aktu prawnego zwrotowi (pojęciu) nie należy nadawać odmiennych znaczeń._".

Konieczność jednoznacznego definiowania takich samych pojęć występujących w treści danej ustawy wynika również z domniemania racjonalności ustawodawcy, który używając kilkukrotnie danego wyrażenia, chce mu w każdym przypadku nadać równoznaczną treść, gdyż gdyby chciał nadać wyrażeniu odmienne znaczenie, posłużyłby się innym doborem słów. Zasada równoznaczności równokształtnych wyrażeń tekstu prawnego została ponadto wyrażona na mocy § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2001 r. w sprawie „_Zasad techniki prawodawczej_” (Dz. U. Nr 100, poz. 908), zgodnie z którym do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 1 stycznia 2005 r. (sygn. FSK 2673/04), aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „_zwróconych innych wydatków_", o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT, konieczne jest by wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie zwrócony podatnikowi, przy czym wydatek poniesiony jest odpowiednikiem wydatku zwróconego. „_Wydatek zwrócony_” to ten sam, a nie taki sam, wydatek, który został poniesiony. Zwróconym innym wydatkiem nie jest bowiem uzyskana przez podatnika kwota, która tylko odpowiada wartości poniesionego wydatku, lecz nie stanowi jego zwrotu.

Powyższe stanowisko NSA bez żadnych modyfikacji zostało szeroko przyjęte przez sądy administracyjne i organy podatkowe m.in. w następujących wyrokach i interpretacjach indywidualnych:

1\. wyroku NSA z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt II FSK 2467/19 (orzeczenie prawomocne);

2\. wyroku NSA z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt II FSK 240/19 (orzeczenie prawomocne);

3\. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”) we Wrocławiu z dnia 10 października 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 762/18 (orzeczenie prawomocne);

4\. wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Go 199/16 (orzeczenie prawomocne);

5\. wyroku WSA w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Po 769/15 (orzeczenie prawomocne);

6\. wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1065/14 (orzeczenie prawomocne);

7\. wyroku NSA z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1037/12 (orzeczenie prawomocne);

8\. wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1151/13 (orzeczenie prawomocne);

9\. wyroku WSA w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 867/12 (orzeczenie prawomocne);

10\. wyroku WSA w Opolu z dnia 17 grudnia 2012 r., znak I SA/Op 410/12 (orzeczenie prawomocne);

11\. wyroku NSA z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 455/09 (orzeczenie prawomocne);

12\. wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3302/10 (orzeczenie prawomocne);

13\. wyroku WSA w Olsztynie z dnia 18 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Ol 460/08 (orzeczenie prawomocne);

14\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 lutego 2019 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.606.2018.1.APO.

15\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 lutego 2016 r., znak IPPB6/4510-459/15-2/AZ;

16\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 grudnia 2015 r., znak IPPB6/4510-284/15-3/AZ;

17\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 września 2015 r., znak ILPB4/4510-1-225/15-2/DS;

18\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 maja 2015 r., znak IBPBI/2/4510-135/15/KP;

19\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 marca 2015 r., znak ILPB3/423-646/14-5/EK;

20\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 lutego 2015 r., znak ILPB3/423-5 87/14-5/JG;

21\. interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 3 lipca 2014 r., znak IBPBI/2/423-411/14/JD.

Warto również przytoczyć prawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 stycznia 2018 r. (sygn. III SA/Wa361/17), odnoszący się bezpośrednio do art. 18d ust. 5 ustawy o CIT: _,,(\`(...)\`) za wydatki zwrócone należy uznać wydatki stanowiące odpowiednik wydatku poniesionego, przy czym "wydatek zwrócony" to ten sam wydatek, a nie taki sam wydatek, który został poniesiony. Zwróconym wydatkiem nie jest bowiem uzyskana przez podatnika kwota, która tylko odpowiada wartości poniesionego wydatku lecz nie stanowi jego zwrotu (por. wyrok NSA z dnia 1 stycznia 2015 r., sygn. akt FSK 2673/04, wyrok NSA z 13 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 455/09, wyrok WSA z 2 sierpnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ka 1616/03, wyrok WSA z 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 867/12, wyrok WSA z 12 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1151/13. (\`(...)\`) Istota przedstawionego rozumowania jest taka, że jeżeli strona poniosła wydatki np. na składki z tytułu ubezpieczenia społecznego, to wydatkiem zwróconym, będzie zwrot tych składek poprzez otrzymane dofinansowanie, a nie otrzymanie dofinansowania na inne cele, nawet jeżeli związane jest z tym samym rodzajem działalności podatnika. Jeżeli poniesiono koszty ekspertyz, opinii, usług doradczych, to wydatkiem zwróconym, będzie zwrot tych właśnie wydatków, a nie otrzymane np. odszkodowanie z innego tytułu. Nie jest więc w ocenie Sądu trafne stanowisko, iż każdy rodzaj dofinansowania otrzymanego przez podatnika, będzie skutkował uznaniem poniesionych kosztów wymienionych w art. 18d ust. 2-3 u.p.d.o.p., za zwrócone w jakiejkolwiek formie w rozumieniu art. 18d ust. 5 u.p.d.o.p. W ocenie Sądu, jeżeli dofinansowanie, zostanie przeznaczone na inne cele niż koszty kwalifikowane, wymienione w powołanym przepisie, okoliczność ta nie będzie skutkować, pozbawieniem podatnika, możliwości odliczenia tychże kosztów od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 18d u.p.d.o.p (\`(...)\`)"._

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po uwzględnieniu prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z takim stanowiskiem zgodził się również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2021 r. (znak: IPPB5/4510-730/16-13/S/MR).

Idąc dalej, „_zwróconym innym wydatkiem_” nie może być wypłata kwoty na poczet inwestycji przeprowadzonej przez jeden podmiot przez innego użytkownika tej inwestycji (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 lipca 2012 r., znak IBPBI/2/423-400/12/AP).

Dodatkowo za zwrot innych wydatków w rozumieniu art. 12 ust. 4 pkt 6a nie można uznać także refakturowania, które każdorazowo wymaga wykazania przychodów i kosztów z nim związanych (Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 września 2013 r., znak ILPB3/423-278/13-4/JG).

Wnioskodawca jest świadomy, że przedstawione powyżej interpretacje indywidualne, a także wyroki sądów administracyjnych nie posiadają waloru ochronnego w stosunku do stanu faktycznego opisanego przez Spółkę, jednak ze względu na tożsamość omawianego tu zagadnienia, dotyczącego zwrotu wydatków, powinny zostać potraktowane jako wskazówka interpretacyjna w stanie faktycznym przedstawionym w niniejszym wniosku.

Głównym celem Umowy CCA jest wyrównanie kosztów przedsięwzięcia wprost proporcjonalnie do wniesionych wkładów przez Strony. Aby móc w pełni wyrównać koszty pomiędzy Stronami w ramach Umowy CCA został ustalony mechanizm kalkulacji dopłaty wyrównawczej (tj. Mechanizm Bilansujący).

Rozliczenie pomiędzy Stronami ma spowodować, że Strona, która poniesie faktycznie mniej kosztów w danym okresie czasowym wyrówna tę różnicę drugiej Stronie. Zatem Mechanizm Bilansujący to forma kalkulacji wyrównania wkładów w przedsięwzięcie po obu Stronach, a nie faktyczny zwrot wydatków drugiej Stronie. Dodatkowo w Umowie CCA obie Strony z założenia mają równy wkład w przedsięwzięcie (wkład w postaci wnoszonych platform oraz późniejszy wkład w postaci ponoszonych kosztów w ramach wytworzenia i rozwoju Platformy (\`(...)\`)). A zatem nie występuje sytuacja, w której jedna ze Stron poniesie mniej wydatków, niż druga strona.

Mechanizm Bilansujący w Umowie CCA ma dotyczyć rozliczenia 50% wydatków ogółem, a nie poszczególnie wytypowanych kosztów zwracanych 1:1. W takim przypadku Wnioskodawca nie mamy do czynienia z „_otrzymaniem_” kwoty odpowiadającej równowartości 50% wydatków. W takiej sytuacji kwoty, które Wnioskodawca otrzymuje w ramach rozliczeń zgodnie z Mechanizmem Bilansującym, a które nie mają charakteru środków otrzymanych na pokrycie określonych wydatków, nie stanowią zwrotu kosztów kwalifikowanych.

Co więcej, Spółka otrzymała uprzednio interpretację indywidualną (interpretacja indywidualna z dnia 19 listopada 2021 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.535.2021.1.MK) wskazującą, że rozliczenie kosztów (zarówno tych o charakterze wewnętrznym, jak i wydatków dotyczących usług nabytych od podmiotów trzecich) poniesionych przez Wnioskodawcę dla potrzeb realizacji Umowy CCA, które będzie dokonywane przez Strony zgodnie z Mechanizmem Bilansującym, powinno podlegać przepisom ustawy o VAT jako świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy o VAT. W ramach Mechanizmu Bilansującego rozliczenie Stron powinno nastąpić na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT, o której mowa w art. 106b ustawy o VAT. A zatem na gruncie ww. przepisów ustawy o VAT nie mamy do czynienia ze zwrotem kosztów. Nie jest to także nawet refaktura konkretnych wydatków, a rozliczenie połowy poniesionych kosztów po każdej ze Stron Umowy CCA, w ramach prowadzonej wspólnej inwestycji.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rozliczenia w ramach Mechanizmu Bilansującego nie stanowią zwrotu kosztów, o którym mowa w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w ramach stosowanego przez Spółkę Mechanizmu Bilansującego nie dochodzi do zwrotu poniesionych przez Spółkę kosztów, a jedynie do wyrównania wkładów wspólne przedsięwzięcie zgodnie z warunkami Umowy CCA.

Podsumowując, Wnioskodawca uważa, że ma prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (\`(...)\`), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu w art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. Wnioskodawca ma prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na stosowanie Mechanizmu Bilansującego. Wynika to z faktu, iż stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów kwalifikowanych, o którym mowa w art. 18d ust. 5 ustawy o CIT.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na wstępie zauważyć należy, że wydając niniejszą interpretację organ przyjął, że przedmiotem niniejszego wniosku nie jest kwestia oceny tego, czy prowadzone przez Państwa prace, opisane we wniosku, stanowią działalność badawczo-rozwojową oraz że koszty ponoszone przez Państwa na realizację tej działalności stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.). Okoliczności te przyjęto za Wnioskodawcą.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”),

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wskazane w art. 18d ust. 2-3 i 3k updop.

Tym samym na podstawie art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje:

1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;

4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4;

5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,

d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Zgodnie z art. 18d ust. 2a updop,

W przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2.

W świetle art. 18d ust. 3 i 3k updop,

za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Do kosztów kwalifikowanych stanowiących odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

Natomiast w art. 18d ust. 5 updop, zawarto zastrzeżenie, zgodnie z którym:

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Stosownie do treści art. 18d ust. 6 updop:

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

W myśl art. 18d ust. 7 updop:

Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Według brzmienia art. 18d ust. 8 updop,

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 9 ust. 1b updop:

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych na działalność badawczo-rozwojową w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1\. podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2\. koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

3\. koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 i 3k updop,

4\. ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu przepisów updop, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

5\. w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo - rozwojowej,

6\. podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

7\. kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

8\. koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, lub odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

9\. jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo wiodącą firmą (…) w Polsce. Państwa stuprocentowym udziałowcem jest Grupa C. z siedzibą w Szwajcarii.

B. (dalej: B.) jest spółką kapitałową (odpowiednik polskiej spółki akcyjnej) utworzoną na podstawie przepisów prawa szwajcarskiego. B. posiada siedzibę na terytorium Szwajcarii i jest szwajcarskim rezydentem podatkowym.

Państwa Spółka oraz B. (dalej: Strony) są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Należą Państwo do jednej grupy kapitałowej. B. posiada 50% udziałów w kapitale zakładowym podmiotu będącego Państwa jedynym udziałowcem (tj. B. jest spółką-babką Państwa Spółki).

Strony zawarły pisemną umowę CCA w celu dalszego, wspólnego rozwoju dwóch platform - jednej opracowanej przez wnioskodawcę (platforma (\`(...)\`)) i drugiej opracowanej przez B. (platforma (\`(...)\`)) - w postaci jednej połączonej platformy (dalej: Platforma (\`(...)\`)). Strony podjęły decyzję o wspólnym tworzeniu i rozwijaniu Platformy (\`(...)\`) oraz kolejnych ich wersji, unowocześniając ją i dopasowując do coraz to nowszych, zmieniających się potrzeb rynku cyfrowego.

Platforma (\`(...)\`) będzie stanowić współwłasność Stron w równych częściach (tj. odpowiadających udziałowi w kosztach i oczekiwanych zyskach). Obie platformy, stanowiące bazę do wytworzenia Platformy (\`(...)\`) i wspólnego prowadzenia dalszych prac rozwojowych pozostaną odrębną własnością odpowiednio każdej ze Stron.

Zawarta przez Strony umowa jest umową nienazwaną na gruncie Kodeksu cywilnego a jej postanowienia obejmują okres od 1 lipca 2020 roku. Umowa w szczególności określa zasady ponoszenia przez każdą ze Stron kosztów w celu realizacji ich wspólnego przedsięwzięcia w postaci Platformy (\`(...)\`), w tym zasady rozliczania takich kosztów pomiędzy Stronami (w celu utrzymania uzgodnionego poziomu kapitału zainwestowanego w Platformę (\`(...)\`) przez każdą ze Stron).

W umowie w pierwszej kolejności Strony zobowiązały się do wniesienia do wspólnego przedsięwzięcia tzw. wkładu początkowego, który polegał na udzieleniu sobie wzajemnego prawa do korzystania, modyfikowania, rozwijania oraz wprowadzania na rynek wytworzonych przez siebie wcześniej platform. Udzielenie tego prawa nie wiązało się z koniecznością ponoszenia żadnych dodatkowych kosztów przez żadną ze Stron na rzecz drugiej.

W dalszym kroku, Strony zobowiązały się do wniesienia tzw. dalszych wkładów, które stanowią dalsze koszty ponoszone przez Strony w celu wytworzenia Platformy (\`(...)\`) i jej dalszego unowocześniania i rozwijania o kolejne funkcjonalności. Są to koszty o charakterze wewnętrznym m.in. koszty prac zespołów IT każdej ze stron (wynagrodzenie, składki ZUS, utrzymanie biura, koszt sprzętu IT), koszty prac zespołów Data Science – każdej ze Stron – specjalistów ds. danych (wynagrodzenie, składki ZUS, utrzymanie biura, koszt sprzętu IT); koszty osób zarządzających pracami IT i Data Science oraz usługami IT zakupionymi od podmiotów trzecich (wynagrodzenie, składki ZUS, utrzymanie biura, koszt sprzętu IT); koszty amortyzacji środków trwałych wykorzystywanych dla celów realizacji CCA oraz koszty ponoszone na rzecz podmiotów trzecich - koszty usług informatycznych zakupionych od podmiotów trzecich dla realizacji umowy CCA.

W Państwa działalności B+R występują przede wszystkim powyżej wskazane koszty osobowe w ramach kosztów kwalifikowanych i do tego typu kosztów odnosi się Państwa zapytanie.

W celu realizacji głównej zasady umowy, tj. równego podziału kosztów oraz przyszłych zysków (podziału kosztów oraz korzyści według takiej samej proporcji), Strony wprowadziły tzw. mechanizm bilansujący. Zgodnie z nim, koszty poniesione przez każdą ze Stron były, są i będą w 50% przenoszone na drugą Stronę (czyli w takiej proporcji, jaka została ustalona pomiędzy Stronami w umowie).

Rozliczenie tych kosztów ponoszonych w ramach dalszych wkładów, jest realizowane na koniec każdego okresu rozliczeniowego (uzgodnionego w ramach umowy) na podstawie faktury VAT. W przypadku przenoszenia kosztów na drugą Stronę w ramach mechanizmu bilansującego, koszty te nie są powiększane o żadną marżę. Wszystkie wydatki są przez Państwa właściwie udokumentowane na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.

W przyszłości Strony zamierzają udzielać odpłatnej licencji do Platformy (\`(...)\`) lub wykorzystywać ją do świadczenia usług w możliwym, korzystnym, a dominującym obecnie na rynku modelu SaaS (Software as a Service) także innym podmiotom, zarówno podmiotom powiązanym, jak i podmiotom trzecim. Przychody uzyskane w wyniku udzielenia takich licencji lub z usługi SaaS będą dzielone pomiędzy Stronami w takiej samej proporcji jak w przypadku ponoszonych kosztów (tj. w równych wysokościach przez każdą ze Stron).

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy zgodnie z art. 18d ust. 5 updop mają Państwo prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wydatki poniesione w związku z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 updop, w pełnej wysokości, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA zawartej między Państwem a spółką kapitałową należącą do tej samej grupy kapitałowej.

W tym miejscu przytoczyć ponownie należy art. 18d ust. 5 updop, z którego wynika, że

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Należy zauważyć, że wykładnia językowa art. 18d ust. 5 updop, wskazuje wyraźnie, że jeżeli koszt kwalifikowany został w jakiejkolwiek formie zwrócony podatnikowi, to w tej części nie podlega odliczeniu. Natomiast, taki koszt może być odliczony w części niepokrytej dofinansowaniem. Do takiego wniosku prowadzi też wykładnia funkcjonalna art. 18d ust. 5 updop. Celem tego przepisu jest zapewnienie, by w kosztach stanowiących podstawę obliczenia ulgi badawczo - rozwojowej nie były uwzględniane koszty, których ciężaru ekonomicznego nie poniósł podatnik.

W rezultacie, kosztami kwalifikowanymi będą mogły być wyłącznie koszty uzyskania przychodów, które nie zostały pokryte ze środków innych niż środki własne podatnika, w szczególności dotacji, dofinansowania, grantów etc. lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Tym samym, kosztami kwalifikowanymi będą mogły być wyłącznie te koszty uzyskania przychodów, które zostały pokryte kosztem majątku podatnika.

Na tle przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego, zdaniem organu, przedstawiony we wniosku sposób rozliczenia kosztów kwalifikowanych Państwa działalności B+R w ramach tzw. mechanizmu bilansującego, nie uzasadnia zastosowania ograniczenia wynikającego z ww. przepisu art. 18d ust. 5 updop.

Wskazać należy, że w interpretacji wydanej dla Państwa w zakresie podatku od towarów i usług w podobnie przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (znak: 0114-KDIP4-1.4012.535.2021.1.MK z 19 listopada 2021 roku) uznano, że zwrot kosztów (również w tej części, która dotyczy kosztów wewnętrznych, np. wynagrodzenia pracowników) dokonywany pomiędzy stronami w ramach mechanizmu bilansującego stanowi de facto wynagrodzenie z tytułu **wykonania usług** przez każdą ze stron umowy (zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dalej ustawa o VAT). W związku z tym, zwrot kosztów w ramach mechanizmu bilansującego stanowi zapłatę za świadczenie usług. Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT powyższe świadczenie powinno być dokumentowane fakturą.

W takich okolicznościach przenoszenia na drugą stronę umowy, w ramach mechanizmu bilansującego, Państwa koszów działalności badawczo-rozwojowej na podstawie wystawianych faktur (jako świadczenie usługi), nie należy traktować jako wypełniającego przesłanki określonej w art. 18d ust. 5 updop. Nie sposób w takich okolicznościach stwierdzić, że ma miejsce zwrot kosztów kwalifikowanych, skoro w ramach mechanizmu bilansującego jedna strona świadczy usługi na rzecz drugiej, wystawiając fakturę.

Biorąc pod uwagę powyższe, rozliczenia w ramach Mechanizmu Bilansującego, przedstawionego we wniosku, nie stanowią zwrotu kosztów, o którym mowa w art. 18d ust. 5 updop.

Tym samym mają Państwo prawo uwzględnić w rozliczeniu ulgi B+R wszystkie wydatki poniesione w związku z tworzeniem i rozwojem Platformy (\`(...)\`), stanowiące koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust 2 ustawy o CIT, bez względu na rozliczenia dokonywane w ramach Mechanizmu Bilansującego określonego w Umowie CCA, tj. mają Państwo prawo do rozliczenia 100% poniesionych przez siebie kosztów kwalifikowanych, a nie tylko 50% kosztów, z uwagi na fakt, że stosowanie Mechanizmu Bilansującego nie stanowi zwrotu kosztów w rozumieniu wspomnianego art. 18d ust. 5 updop.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania zawartego we wniosku należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy:

*   stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
*   zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej - rozpatrzone.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa. Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).