Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.220.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Ograniczony obowiązek podatkowy.
Słowa kluczowe: Belgia
obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwanie – pismem z 31 marca 2025 r. (data
    wpływu 31 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej jako: „Pani”, „Wnioskodawczyni”) w Polsce prowadzi działalność gospodarczą
    jednoosobową zarejestrowaną w CEiDG i obejmującą świadczenie usług w zakresie
    doradztwa strategicznego. W dniu 28 lutego 2025 r. zostanie zawieszona w CEiDG
    działalność gospodarcza prowadzona przez Panią. Do tej pory podlegała Pani w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W grudniu 2024 r. przeprowadziła się Pani do Belgii celem podjęcia tam studiów oraz
    założenia spółki z o.o. z siedzibą w Belgii (dalej jako Spółka) i prowadzenia działalności
    gospodarczej poprzez Spółkę. Spółka została założona. Wynajęła Pani w Belgii od dnia 1
    grudnia 2024 r. lokal mieszkalny, który sama zajmuje utrzymując w tym lokalu
    mieszkalnym swoje gospodarstwo domowe. Uzyskała Pani belgijski numer identyfikacyjny
    ID. W Spółce jest Pani dyrektorem i uzyskiwać będzie z tego tytułu wynagrodzenie
    wypłacane przez Spółkę z osiąganych przez Spółkę dochodów. W związku z
    wyprowadzeniem się z Polski zaktualizowała Pani dane w CEiDG w zakresie podania
    miejsca zamieszkania ze wskazaniem adresu w Belgii jako miejsca zamieszkania, co jest
    równoznaczne z zawiadomieniem organów podatkowych o zmianie miejsca zamieszkania
    przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
    Będzie Pani przebywała w 2025 r. na terytorium Belgii powyżej 183 dni w roku
    kalendarzowym a pobyty w Polsce w 2025 r. będą trzy lub czterodniowymi pobytami raz
    na dwa miesiące oraz spędzi Pani w Polsce urlop. Jest Pani właścicielką w Polsce dwóch
    lokali mieszkalnych, z których jeden lokal już wynajmuje Pani w ramach tzw. najmu
    prywatnego opodatkowanego w Polsce podatkiem zryczałtowanym, a drugi planuje Pani
    sprzedać w trakcie 2025 r. (to jest ten lokal mieszkalny, który zajmowała Pani przed
    wyprowadzeniem się do Belgii w grudniu 2024 r.).
    Pozostaje Pani w związku małżeńskim z obywatelem polskim. Pani mąż przebywa na stałe
    na Węgrzech, gdzie pracuje. Do Belgii przyjeżdża co jakiś czas, tylko żeby odwiedzić Panią.
    Mąż jest na Węgrzech rezydentem podatkowym. Zatrudniony jest na Węgrzech na
    podstawie umowy o pracę, opłaca tam podatki i składki na ubezpieczenie społeczne. W
    Pani małżeństwie panuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Nie posiadają
    Państwo dzieci.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Od grudnia 2024 r. mieszka Pani w Belgii i tam znajduje się Pani centrum interesów
    życiowych i zawodowych. Posiada Pani w Belgii stały adres zamieszkania.
    Proces formalnego uzyskania statusu rezydenta podatkowego jest w toku. Na chwilę
    obecną proces formalnego uznania Panią za rezydenta podatkowego Belgii nie został
    jeszcze zakończony. Trwa procedura rejestracyjna w belgijskim urzędzie imigracyjnym. Po
    jej zakończeniu otrzyma Pani lokalny numer identyfikacyjny, który umożliwi Pani
    uzyskanie certyfikatu poświadczającego rezydencję. Obecnie nie posiada Pani certyfikatu
    rezydencji Belgii. Złożenie wniosku będzie możliwe po uzyskaniu lokalnego numeru
    identyfikacyjnego, który otrzyma Pani po spotkaniu z urzędem imigracyjnym
    zaplanowanym na kwiecień 2025 r.
    Do Belgii wyjechała Pani w celu stałego przesiedlenia. Nie planuje Pani powrotu do Polski
    po zakończeniu studiów.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest Pani stanowisko, że począwszy od 1 stycznia 2025 r. będzie Pani
    podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, w stanie faktycznym opisanym we wniosku należy uznać, że od 1 stycznia
    2025 r. będzie Pani podlegała w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej
    jako: Ustawa) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a Ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Wreszcie zgodnie z art. 3 ust. 2a Ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Dodatkowo oceniając stan faktyczny opisany we wniosku należy mieć na względzie treść
    art. 4 Konwencji podpisanej w Warszawie dnia 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą
    Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz
    zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu i majątku (dalej jako: Umowa UPO). Zgodnie z tym przepisem:
    Artykuł 4 Miejsce zamieszkania lub siedziba
    1. W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która, zgodnie z
      prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki
      terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które
      podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł
      położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    2. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w
      obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona
        stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko
        w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze
        (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych
        albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to
        uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w
        którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem;
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze
        wzajemnego porozumienia.

    3. Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba niebędąca osobą fizyczną ma
      siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona siedzibę w tym
      Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
    Pani zdaniem, w uwarunkowaniach opisanych we wniosku posiada ona od 1 grudnia 2024
    r. miejsce zamieszkania w Belgii. Wynajęty w Belgii lokal mieszkalny, założona tam Spółka,
    podjęte studia i uzyskiwanie w trakcie 2025 roku przychodów z tytułu bycia dyrektorem w
    Spółce wskazują, że posiada Pani w Belgii miejsce zamieszkania. W Polsce działalność
    gospodarcza zarejestrowana w CEiDG zostanie przez Panią zawieszona w marcu 2025 r.
    Tak więc, oceniając okres od 1 stycznia 2025 r. uważa Pani, że nie posiada już na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych
    (ośrodek interesów życiowych). Nie pozostawiła Pani w Polsce męża ani dzieci, a więc nie
    istnieją więzy osobiste z Polską. Założyła Pani w Belgii Spółkę poprzez którą będzie
    prowadzić działalność gospodarczą i uzyskiwać z tego tytułu dochody więc Pani centrum
    interesów gospodarczych znajduje się od grudnia 2024 r. poza Polską. Uzyskiwanie w
    trakcie 2025 r. przychodów z wynajęcia jednego lokalu mieszkalnego w Polsce
    powyższego, Pani zdaniem, nie zmienia. Wreszcie w trakcie 2025 r. z całą pewnością nie
    będzie Pani przebywała w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
    W świetle powyższego, zasadny jest wniosek, że nie posiada Pani od dnia 1 stycznia 2025
    r. miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i
    ust. 1a Ustawy. W konsekwencji, podlega i podlegać Pani będzie w Polsce w sytuacji
    opisanej we wniosku za 2025 r. wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    rozumieniu art. 3 ust. 2a Ustawy. Na powyższą konkluzję nie wpłynie treść art. 4 Umowy
    UPO, bowiem Pani zdaniem w opisanych we wniosku uwarunkowaniach będzie ona
    posiadała miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 4 ust. 1 Umowy UPO w Belgii.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 3 ust. 2a ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa
    warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce
    zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek przepis wskazuje posiadanie centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika
    „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP.
    Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn.
    ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską,
    przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów
    gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła
    dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
    ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również
    osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni
    w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi
    samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną
    od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum
    interesów życiowych.
    Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z wniosku wynika, że w grudniu 2024 r. wyjechała Pani do Belgii. Od grudnia 2024 r.
    mieszka Pani w Belgii i tam znajduje się Pani centrum interesów życiowych i zawodowych.
    Posiada Pani w Belgii stały adres zamieszkania. Do Belgii wyjechała Pani w celu stałego
    przesiedlenia. Nie planuje Pani powrotu do Polski po zakończeniu studiów.
    Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między
    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Warszawie dnia
    20 sierpnia 2001 r. (Dz. U. z 2004 r. nr 211, poz. 2139) zmieniona Protokołem między
    Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii zmieniającym ww. Konwencję podpisanym w
    Luksemburgu dnia 14 kwietnia 2014 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1094) (dalej: „Konwencja
    polsko – belgijska”).
    Przy czym wskazuję, że zarówno Polska, jak i Belgia notyfikowały Konwencję polsko –
    belgijską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa
    podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i
    przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r. poz.
    1369, dalej: Konwencja MLI) podpisaną przez Polskę i Belgię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej:
    „Konwencja MLI”).
    Dniem wejścia w życie Konwencji MLI: dla Polski to 1 lipca 2018 r. oraz dla Belgii to 1
    października 2019 r.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji polsko – belgijskiej:
      W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która, zgodnie z
      prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce
      zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o
      podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki
      terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które

      podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego ze źródeł
      położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    W myśl art. 4 ust. 2 Konwencji polsko – belgijskiej:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących
      zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania
        tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i
        gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, w którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem;
      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze
        wzajemnego porozumienia.
    Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza
    Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska
    domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego
    użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich
    warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym
    czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że
    osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do
    własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt,
    który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
    Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach,
    wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej
    osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek
    interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i
    towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce
    działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te
    okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej
    osoby.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego.
    Jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa na skutek
    spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa, a w
    Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy wyżej opisanych przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną
    rezydencją podatkową.
    Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w
    przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie
    dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Reguły te zawarte są w
    powołanym wyżej art. 4 ust. 2 Konwencji polsko – belgijskiej.

    Po analizie przedstawionych przez Panią informacji, stwierdzam, że od 1 stycznia 2025 r.
    nie posiada Pani powiązań osobistych z Polską. Od grudnia 2024 r. mieszka Pani w Belgii i
    tam znajduje się Pani centrum interesów życiowych i zawodowych. Posiada Pani w Belgii
    stały adres zamieszkania. W grudniu 2024 r. przeprowadziła się Pani do Belgii celem
    podjęcia tam studiów oraz założenia spółki z o.o. z siedzibą w Belgii i prowadzenia
    działalności gospodarczej poprzez Spółkę. Do Belgii wyjechała Pani w celu stałego
    przesiedlenia. Nie planuje Pani powrotu do Polski po zakończeniu studiów. Pozostaje Pani
    w związku małżeńskim z obywatelem polskim. Pani mąż przebywa na stałe na Węgrzech,
    gdzie pracuje. Do Belgii przyjeżdża co jakiś czas, tylko żeby odwiedzić Panią. Mąż jest na
    Węgrzech rezydentem podatkowym. Zatrudniony jest na Węgrzech na podstawie umowy
    o pracę, opłaca tam podatki i składki na ubezpieczenie społeczne. W Pani małżeństwie
    panuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Małżonkowie nie posiadają dzieci.
    W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba
    ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede
    wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których
    istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów
    podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty,
    konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
    W Belgii założyła Pani spółkę, w której jest Pani dyrektorem. Z tego tytułu uzyskiwać Pani
    będzie wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę z osiąganych przez Spółkę dochodów.
    Wynajęła Pani w Belgii od dnia 1 grudnia 2024 r. lokal mieszkalny, który sama zajmuje
    utrzymując w tym lokalu mieszkalnym swoje gospodarstwo domowe. Jest Pani właścicielką
    w Polsce dwóch lokali mieszkalnych, z których jeden lokal już wynajmuje w ramach tzw.
    najmu prywatnego opodatkowanego w Polsce podatkiem zryczałtowanym, a drugi planuje
    Pani sprzedać w trakcie 2025 r. (to jest ten lokal mieszkalny, który zajmowała Pani przed
    wyprowadzeniem się do Belgii w grudniu 2024 r.).
    Zatem, ośrodek interesów gospodarczych od 1 stycznia 2025 r. posiada Pani w Belgii.
    Ponadto, będzie Pani przebywała w 2025 r. na terytorium Belgii powyżej 183 dni w roku
    kalendarzowym, a pobyty w Polsce w 2025 r. będą trzy lub czterodniowymi pobytami raz
    na dwa miesiące oraz spędzi Pani w Polsce urlop.
    Mając na uwadze informacje przedstawione przez Panią stwierdzam, że od 1 stycznia
    2025 r. podlega Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu
    w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że od 1
    stycznia 2025 r. (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny) w Polsce podlegają
    opodatkowaniu tylko dochody osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie
    z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem
    Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Pani stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.