Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-752/10/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-10-21
Teza: Zastosowanie 0% stawki podatku dla usług spedycji wykonywanych na rzecz przedsiębiorców mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju.
Słowa kluczowe: spedycja; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; transport-transport międzynarodowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2010 r. (data wpływu 23 lipca 2010 r.), uzupełnionym w dniu 18 października 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 0% stawki podatku dla usług spedycji wykonywanych na rzecz przedsiębiorców mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2010 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 18 października 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania 0% stawki podatku dla usług spedycji wykonywanych na rzecz przedsiębiorców mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka, działając jako agent spółki zagranicznej, świadczy usługi spedycji i pośrednictwa służące między innymi bezpośrednim potrzebom środków transportu morskiego i ich ładunkom. Usługi spedycji i pośrednictwa świadczone przez Spółkę związane są z transportem międzynarodowym i obejmują swoim zakresem: organizację transportu morskiego, transportu drogowego, przeładunków w porcie, przygotowanie stosownych dokumentów, zawarcie umowy ubezpieczenia, załatwienie formalności celnych.

Usługi te świadczone są dla kontrahentów (przedsiębiorców) mających swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w krajach trzecich (zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni w kraju swojej siedziby) – zamawiający.

Czasami świadczona usługa obejmuje jedynie pewną część całego cyklu importu bądź eksportu towarów (np. podjęcie kontenera w porcie, odprawa celna, transport lądowy na terenie kraju i zwrot pustego kontenera). Podstawą do wykonania usługi jest pisemne zlecenie złożone przez zamawiającego. Zlecenia dotyczące poszczególnych etapów związanych z obsługą ładunków zawierają między innymi nazwę statku, numery kontenerów i obejmują różnego rodzaju usługi występujące jako zespół czynności związanych z ładunkiem. Spółka, na podstawie faktur otrzymanych od podwykonawców, dodając marżę, wystawia fakturę zamawiającemu z tytułu kompleksowej usługi spedycyjnej. Częścią składową usługi spedycyjnej jest m.in.:

*   demurrage (opłata za ponadlimitowy czas postoju kontenera w porcie od momentu wyładunku ze statku morskiego do wyjazdu z portu w imporcie lub za ponadlimitowy czas liczony od wyjazdu do portu do załadunku na statek w eksporcie);
*   detention (opłata za ponadlimitowy czas liczony od wyjazdu z portu do zwrotu pustego kontenera na i plac armatora w imporcie lub za ponadlimitowy czas liczony od podjęcia pustego kontenera do zwrotu do miejsca, gdzie nastąpi załadunek na środek transportu w eksporcie).

Kontenery są własnością armatora morskiego i są używane w transporcie morskim (transport międzynarodowy). Zdarza się, że kontenery trafiają poza teren portu (pod załadunek lub wyładunek), zawsze ma to jednak związek z przywozem lub wywozem towarów drogą morską.

Spółka uzyskała z Urzędu Statystycznego w Łodzi, Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych, opinię odnośnie statystycznej klasyfikacji świadczonych przez siebie usług spedycyjnych. Zgodnie z uzyskaną opinią, kompleksowe usługi spedycji polegające na: organizacji transportu towarów, przeładunków, przygotowywaniu stosownych dokumentów, zawieraniu umów ubezpieczenia, załatwieniu formalności celnych, obejmujące ponadto ponadlimitowy czas postoju kontenera, np. w porcie, mieszczą się w grupowaniu PKWiU 52.29 „pozostałe usługi wspomagające transport" - wg rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. Natomiast zgodnie z obowiązującym na potrzeby rozliczeń podatkowych rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 marca 1997 r., usługi spedycyjne mieszczą się w grupowaniu PKWiU 63.40 „usługi agencji transportowych pozostałe" (pismo Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 25 maja 2010 r.).

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, iż przedmiotem zapytania jest przypadek, w którym ww. usługi świadczone są na rzecz przedsiębiorców mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może opodatkować świadczoną przez siebie usługę spedycyjną 0% stawką podatku od towarów i usług na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczona przez Spółkę na rzecz zamawiającego usługa spedycyjna powinna być opodatkowana, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, 0% stawką podatku na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy.

Po powołaniu treści art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 41 ust. 1, art. 83 ust. 1 pkt 23, ust. 3 pkt 3 w powiązaniu z ust. 3 pkt 1 tego artykułu oraz art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług Spółka stwierdziła, iż analiza opisanych przepisów prowadzi do wniosku, że świadczone usługi spedycji, o ile związane są z transportem międzynarodowym towarów i Spółka dysponować będzie dokumentami, o których mowa jest w art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy, korzystają z preferencyjnego opodatkowania 0% stawką podatku.

Wskazała jednocześnie, iż jeżeli częścią składową usługi spedycyjnej jest demurrage (opłata za ponadlimitowy czas postoju kontenera w porcie) i detention (opłata za ponadlimitowy czas liczony od wyjazdu z portu do zwrotu pustego kontenera na plac armatora) i podmiot świadczący te usługi dysponuje dokumentami, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy, to uznać można, że są to usługi, w stosunku do których stosuje się obniżoną stawkę podatku 0% na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy.

Tytułem uzupełnienia Spółka wskazała, iż analogiczny pogląd przedstawiony został również przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 3 lipca 2009 r. (ITPP2/443-333/09/AD) oraz przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 4 sierpnia 2009 r. (ITPP2/443-572/09-2/KK).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez terytorium kraju, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy, rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Wskazać należy, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostały uznane za wykonane w danym państwie. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania. Określenie miejsca świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku usług, których świadczenie odbywa się pomiędzy podmiotami z różnych państw. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (art. 28b ust. 2 ustawy).

W art. 28a ustawy wskazano, iż na potrzeby stosowania rozdziału dotyczącego miejsca świadczenia przy świadczeniu usług:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

3.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka świadczy usługi spedycji na rzecz podmiotów (przedsiębiorców) mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w Polsce, uznawanych na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, za podatników. Zatem, dokonując analizy przepisu art. 28b ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że zawarte w nim wyłączenia nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie. Miejsce świadczenia przedmiotowych usług należy ustalić więc na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym artykule, zgodnie z którą miejscem świadczenia i opodatkowania usług będących przedmiotem pytania jest terytorium Polski, gdzie usługobiorcy posiadają swoje siedziby.

Stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23 - na podstawie art. 83 ust. 3 ustawy - rozumie się:

1.  przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

1.  z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,
2.  z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
3.  z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
4.  z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

3.  przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego i kolejowego:

1.  z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,
2.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,
3.  z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

5.  usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa w pkt 1 i 2.

Stosownie do ust. 5 powołanego artykułu, dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

1.  towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;
2.  towarów importowanych – oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;
3.  towarów przez eksportera – dowód wywozu towarów;
4.  osób – międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, o ile są związane z międzynarodowym transportem towarów, korzystają z preferencyjnego opodatkowania stawką 0% podatku.

W znaczeniu słownikowym „spedycja” to ogół czynności, których celem jest zorganizowanie przewozu rzeczy. Zgodnie z art. 794 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem. Spedytor oprócz wysłania lub odbioru przesyłki zobowiązany jest między innymi do:

1.  podejmowania czynności potrzebnych do uzyskania zwrotu nienależnie pobranych sum z tytułu przewoźnego, cła i innych należności związanych z przewozem przesyłki,
2.  podejmowania czynności potrzebnych do zabezpieczenia praw dającego zlecenie lub osoby przez niego wskazanej względem przewoźnika albo innego spedytora,
3.  ponoszenia odpowiedzialności za przewoźników i dalszych spedytorów, którymi posługuje się przy wykonywaniu zlecenia.

Z art. 800 Kodeksu cywilnego wynika ponadto, że spedytor przy realizacji przewozu nie musi korzystać z usług podmiotów zewnętrznych, lecz może również sam dokonywać przewozu. W takim przypadku spedytor ma jednocześnie prawa i obowiązki przewoźnika.

Z powyższych przepisów wynika, iż pod pojęciem „spedycja” mieści się znacznie szerszy zakres czynności niż pod pojęciem „transport”. Spedycja bowiem obejmować może cały szereg czynności: odebranie towaru od nadawcy, dostarczenie do miejsca formowania przesyłki, załadunek, przewóz, wyładunek, dostarczenie do ostatecznego odbiorcy, załatwienie wszelkich formalności i wypełnienie dokumentacji. Nie oznacza to jednak, iż spedytor musi sam wykonać wszystkie te czynności wykonać. Działalność spedytora może ograniczać się jedynie do znalezienia firmy, która wszystkie te czynności wykona na jego zlecenie. Natomiast transport to z reguły umowa o przewóz.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Spółka świadczy dla kontrahentów (przedsiębiorców) mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju (zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni) usługi spedycji i pośrednictwa związane z transportem międzynarodowym, obejmujące swoim zakresem: organizację transportu morskiego, transportu drogowego, przeładunków w porcie, przygotowanie stosownych dokumentów, zawarcie umowy ubezpieczenia, załatwienie formalności celnych. Czasami świadczona usługa obejmuje jedynie pewną część całego cyklu importu, bądź eksportu towarów (np. podjęcie kontenera w porcie, odprawa celna, transport lądowy na terenie kraju i zwrot pustego kontenera). Zlecenia dotyczące poszczególnych etapów związanych z obsługą ładunków zawierają między innymi nazwę statku, numery kontenerów i obejmują różnego rodzaju usługi występujące jako zespół czynności związanych z ładunkiem. Na podstawie faktur otrzymanych od podwykonawców, dodając marżę, Spółka wystawia fakturę zamawiającemu z tytułu kompleksowej usługi spedycyjnej. Częścią składową usługi spedycyjnej jest m.in. demurrage oraz detention.

Zgodnie z opinią uzyskaną z Urzędu Statystycznego w Łodzi Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych, kompleksowe usługi spedycji świadczone przez Spółkę sklasyfikowane są wg PKWiU z 1997 r. jako „usługi agencji transportowych pozostałe" - 63.40.

Analizując treść wniosku oraz przytoczone powyżej przepisy stwierdzić należy, iż wykonywane przez Spółkę kompleksowe usługi spedycyjne, o ile związane są z transportem międzynarodowym, zarówno w sytuacji, gdy świadczenie obejmuje zorganizowanie całości transportu, jak i gdy obejmuje jedynie pewną część całego cyklu importu bądź eksportu towarów (podjęcie kontenera w porcie, odprawa celna, transport lądowy na terenie kraju i zwrot pustego kontenera), których częścią składową jest m.in. demurrage oraz detention, podlegają opodatkowaniu 0% stawką podatku od towarów i usług na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 ustawy, pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.