Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-754/09/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-08
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży samochodu ciężarowego wykupionego po zakończeniu jego leasingu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; leasing-leasing operacyjny; leasing-umowa cesji leasingu-wykup przedmiotu umowy leasingu; przychód; samochód; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 września 2009 r. (data wpływu do tut. Biura 16 września 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu ciężarowego wykupionego po zakończeniu jego leasingu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2009 r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie m. in. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży samochodu ciężarowego wykupionego po zakończeniu jego leasingu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, w latach 2004 – 2007 na podstawie umowy leasingu operacyjnego, Wnioskodawca wykorzystywał samochód ciężarowy. W okresie tym odliczał podatek od towarów i usług naliczony od czynszów leasingowych, jak również od zakupu paliwa. Faktury dotyczące tych kosztów ujmowane były również w księgach handlowych.

Umowa leasingowa obowiązywała do dnia 28 lutego 2007 r. i zawierała możliwość wykupu przedmiotu leasingu. W związku z faktem, iż w okresie korzystania z samochodu ciężarowego, na podstawie umowy leasingowej, Wnioskodawca zakupił na firmę również inne samochody ciężarowe, zdecydował, że samochód z leasingu wykupi na potrzeby prywatne i nie będzie wprowadzał go na stan środków trwałych firmy, ani księgował w koszty, do czego miał prawo w związku z niską wartością wykupu.

W dniu 28 lutego 2007 r. wykupił samochód na podstawie faktury wystawionej na jego firmę. Faktury tej nie księgował do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie odliczał podatku od towarów i usług. Sporadycznie samochód był wykorzystywany do celów działalności gospodarczej i wówczas faktura na paliwo była księgowana do kosztów uzyskania przychodów tej działalności i odliczany podatek od towarów i usług. Nie prowadził tzw. kilometrówki, gdyż był to samochód ciężarowy (dopuszczalna ładowność 3.500 kg). W lipcu 2009 r. sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży, od której podatek od czynności cywilno prawnych zapłacił kupujący.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy postąpił prawidłowo sprzedając samochód na umowę kupna-sprzedaży nie wykazując przychodu z działalności?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż samochodu ciężarowego wykupionego z leasingu na prywatne potrzeby nie stanowiące składnika majątku firmy nie skutkuje powstaniem przychodu z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 2 lit b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z faktem, iż sprzedaż miała miejsce po okresie 6 miesięcy od zakupu nie powstaje również przychód na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ww. ustawy, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1.500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę, samochód używany na podstawie umowy leasingu operacyjnego był wykorzystywany w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem opłaty leasingowe mogły być zaliczane, zgodnie z art. 23b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów tej działalności. Możliwość preferencyjnego wykupu samochodu po okresie leasingu też była związana z działalnością gospodarczą. Ponadto przedmiotowy samochód od momentu wykupu był również (chociaż sporadycznie) wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a faktury za paliwo zaliczane do kosztów uzyskania przychodów tej działalności. W świetle powyższego istnieje ścisłe powiązanie pomiędzy tym składnikiem majątku, a prowadzoną działalnością gospodarczą.

Należy zauważyć, iż przepis art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wymienia wszystkich przychodów z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy. Natomiast przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, wskazuje na niektóre rodzaje przychodów, zaliczanych również do przychodów z działalności gospodarczej.

Zatem przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a więc również, że sprzedaży używanego przy prowadzeniu działalności gospodarczej samochodu, będącego wcześniej przedmiotem leasingu operacyjnego, nie wprowadzonych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się również, iż w zakresie dotyczącym podatku od towarów i usług, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.