Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-648/12-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-03
Teza: Czy w świetle art. 9 ust. 2 i art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot wartości nakładów opisanych w stanie faktycznym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; rozwód; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, reprezentowanej przez radcę prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2012 r. (data wpływu 5 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego zwrotu poniesionych nakładów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego zwrotu poniesionych nakładów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński w dniu 8 maja 1993 r. W dniu 1 września 2009 r. małżeństwo to zostało rozwiązane przez rozwód. Przed zawarciem małżeństwa, tj. w dniu 26 sierpnia 1992 r. mąż Zainteresowanej otrzymał przydział lokalu spółdzielczego o powierzchni 57 m 2. W czasie przydzielenia mieszkania strony pozostawały w faktycznym związku (konkubinacie). Wnioskodawczyni pokryła w sumie 30% wkładu mieszkaniowego poprzez przekazanie środków ze zlikwidowanej książeczki mieszkaniowej oraz wkład gotówki.

Ponadto, strony spłacały wspólnie zarówno przed małżeństwem, jak i po jego zawarciu – do października 2008 r. – kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez spółdzielnię.

Po przydzieleniu lokalu, a przed zawarciem i po zawarciu związku małżeńskiego, Zainteresowana poniosła 50% kosztów przystosowania lokalu do zamieszkania, w tym malowanie ścian i sufitów, założenie desek podłogowych we wszystkich pomieszczeniach, za wyjątkiem kuchni i łazienki, przebudowanie ściany pomiędzy pokojem a kuchnią, wykonanie pawlaczy w kuchni i w pokoju, remont ościeżnicy drzwi i okien, położenie w kuchni i w łazience płytek podłogowych i ściennych, wbudowanie szafy w przedpokoju, zamontowanie nowej armatury łazienkowej i umywalki, zakupienie wyposażenia mieszkania w meble i inne niezbędne przedmioty, położenie boazerii w przedpokoju. Zarówno w okresie poprzedzającym małżeństwo, jak i po jego zawarciu strony pokrywały wspólnie wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania, a także opłatę za wykup gruntu.

Od trzeciej dekady października 2008 r., tj. od dnia opuszczenia przez byłego męża mieszkania do końca października 2011 r. Zainteresowana mieszkała w tym lokalu sama. W tym okresie Wnioskodawczyni ponosiła koszty związane z utrzymaniem mieszkania, w tym koszt opłaty za wykup gruntu, koszt naprawy kuchenki gazowej, wymiany domofonu i ubezpieczenia mieszkania.

W dniu 1 sierpnia 2011 r. Zainteresowana zawarła z byłym mężem ugodę, mocą której został podzielony ich majątek wspólny oraz został rozliczony nakład Wnioskodawczyni na majątek odrębny męża w postaci omawianego lokalu.

Strony ugody postanowiły, że mąż Zainteresowanej zwróci Wnioskodawczyni równowartość wyżej wskazanych nakładów. Strony oceniły wartość tych nakładów na 1/2 wartości lokalu.

Z powyższej kwoty miała być potrącona suma stanowiąca równowartość 1/2 udziału męża w samochodzie osobowym, który stanowił majątek wspólny stron oraz połowa kosztów sprzedaży lokalu, tj. opłaty notarialnej i prowizji biura obrotu nieruchomościami. Lokal został sprzedany za cenę 270.000 zł. Powyższe nakłady zostały zwrócone Wnioskodawczyni przez męża po rozwodzie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle art. 9 ust. 2 i art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot wartości nakładów opisanych w stanie faktycznym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w świetle art. 9 ust. 2 oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 51, poz. 307 ze zm.), podstawę opodatkowania stanowi dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem a kosztem jego uzyskania.

Wnioskodawczyni uczestniczyła w ponoszeniu nakładów przed małżeństwem ze swojego majątku odrębnego, a następnie po zawarciu małżeństwa - z majątku wspólnego licząc się z tym, że zostanie zawarte małżeństwo stron i że małżeństwo to będzie związkiem trwałym, a zatem - będzie korzystała z tego lokalu na takich zasadach jak mąż.

Z uwagi na rozwiązanie małżeństwa zaszła konieczność rozliczenia nakładów Wnioskodawczyni. Przy tym po ustaleniu łącznej wartości nakładów okazało się, że udział Wnioskodawczyni wyniósł 50% wartości lokalu. Dlatego też mąż zwrócił Wnioskodawczyni równowartość nakładów w takiej wysokości. Zatem Zainteresowana otrzymała zwrot nakładów w takiej wysokości w jakiej zostały one poniesione.

Zdaniem Zainteresowanej nie uzyskała ona dochodu, gdyż czyniła nakłady po to by uzyskać ekwiwalent w postaci możliwości korzystania z lokalu, zaś uzyskana przez nią kwota pokryła jedynie wartość poczynionych przez nią nakładów. W konsekwencji nie wystąpił dochód w rozumieniu wyżej powołanych przepisów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy wynika natomiast, że jednym ze źródeł przychodów są „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego, zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła.

Zatem o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego przysporzenia majątkowego, tj. konkretny wymiar finansowy. Wobec tego do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż przed zawarciem małżeństwa mąż Zainteresowanej otrzymał przydział lokalu spółdzielczego. W czasie przydzielenia mieszkania strony pozostawały w faktycznym związku (konkubinacie). Wnioskodawczyni pokryła w sumie 30% wkładu mieszkaniowego poprzez przekazanie środków ze zlikwidowanej książeczki mieszkaniowej oraz wkład gotówki. Ponadto, strony spłacały wspólnie zarówno przed małżeństwem, jak i po jego zawarciu – do października 2008 r. – kredyt mieszkaniowy zaciągnięty przez spółdzielnię. Po przydzieleniu lokalu, a przed zawarciem i po zawarciu związku małżeńskiego, Zainteresowana poniosła 50% kosztów przystosowania lokalu do zamieszkania. Zarówno w okresie poprzedzającym małżeństwo, jak i po jego zawarciu strony pokrywały wspólnie wszelkie koszty związane z utrzymaniem mieszkania, a także opłatę za wykup gruntu.

Od października 2008 r. do końca października 2011 r. Zainteresowana mieszkała w tym lokalu sama oraz ponosiła koszty związane z utrzymaniem mieszkania, w tym koszt opłaty za wykup gruntu, koszt naprawy kuchenki gazowej, wymiany domofonu i ubezpieczenia mieszkania.

W dniu 1 sierpnia 2011 r. Zainteresowana zawarła z byłym mężem ugodę, mocą której został podzielony ich majątek wspólny oraz został rozliczony nakład Wnioskodawczyni na majątek odrębny męża w postaci tego lokalu.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż jeżeli zwrócona Wnioskodawczyni kwota była wypłacona tytułem zwrotu poniesionych przez Zainteresowaną nakładów poczynionych na lokal mieszkalny stanowiący własność męża Wnioskodawczyni, to nie stanowi ona przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powstaje z tego tytułu przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczyni i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.