Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.725.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Zaniechanie poboru podatku z tytułu umorzenia przez bank
pozostałej do spłaty kwoty kredytu.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
umorzenie
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 23 września 2025 r. (wpływ 23 września 2025 r.) oraz pismem z 3
    października 2025 r. (wpływ 3 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia (...) 2007 r. zawarł Pan wraz z żoną (B. i A. C.) z (...) umowę o kredyt mieszkaniowy
    „(...)” nr (...) udzielony w walucie frank szwajcarski przeznaczony na sfinansowanie budowy
    domu jednorodzinnego położonego w (...) przy ul. (...), w którym mieszka Pan do dnia
    dzisiejszego. Była to umowa kredytu denominowanego, wypłaconego w złotówkach,
    którego saldo wyrażone zostało we franku szwajcarskim. Bank dokonał wypłaty kredytu w
    czterech transzach:
      1. (...) 2007 r. (...) CHF przeliczona po kursie (...) = (...) zł
      2. (...) 2007 r. (...) CHF przeliczona po kursie (...) = (...) zł
      3. (...) 2008 r. (...) CHF przeliczona po kursie (...) = (...) zł
      4. (...) 2008 r. (...) CHF przeliczona po kursie (...) = (...) zł
    Razem transze wypłacone przez bank wyniosły (...) zł.
    Umowa kredytowa zabezpieczona została hipoteką ustanowioną na kredytowanej
    nieruchomości.
    W związku z zastosowaniem przez (...) w umowie kredytowej klauzul niedozwolonych w
    2021 r. wraz z żoną wniósł Pan przeciwko (...) do Sądu Okręgowego w (...) pozew o
    ustalenie nieważności umowy kredytowej oraz o zapłatę kwoty wpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych, jako nienależnych Bankowi (...).
    Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym w (...) pod sygnaturą akt (...) i zakończyła się
    wyrokiem z dnia (...) 2023 r. stwierdzającym nieważność umowy kredytowej w całości. W
    (...) 2024 r. Bank (...) wniósł apelację do Sądu Apelacyjnego w (...), na dzień składnia
    niniejszego wniosku nie została jeszcze ustalona data rozprawy.
    Suma spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych w okresie od dnia zawarcia umowy do (...)
    2024 r. (ostatnia płatność przed udzieleniem zabezpieczenia przez Sąd Apelacyjny w (...))
    wynosi (...) zł oraz (...) CHF, co po przeliczeniu na PLN wg kursu z dnia (...) 2025r. (...) wynosi
    łącznie (...) zł.
    Różnica (nadpłata) pomiędzy wartością udzieloną przez Bank (...) zł, a kwotą spłaconą do
    banku ((...)) wynosi (...) zł.
    Dodatkowo dnia (...) 2024 r. Bank (...) wystosował pozew przeciwko Panu i Pana żonie (B. i
    A. C.) o zwrot kapitału na podstawie spornej umowy kredytu mieszkaniowego „(...)” nr (...)
    w kwocie udzielonej w zł (...) zł.
    W 2024 r. zawarł Pan z żoną umowę o rozdzielności majątkowej, dlatego wartości z
    proponowanej ugody dotyczące Pana osoby (A.C.) będą wyrażone w części 50% i wpisane
    w nawiasie.
    W kwietniu 2025 r. Bank (...) zwrócił się do Państwa z propozycją zawarcia ugody w wyniku
    której Państwa zadłużenie zostałoby umorzone do tego stopnia, że zawarcie tej ugody
    zamknęłoby umowę kredytową, którą w (...) 2025 r. uzupełnił o dodanie w treści maila
    informacji, „że zgodnie z aktualnymi wytycznymi Bank nie wystawi Państwu (Panu A.C. i
    żonie) PITu-11 na podstawie złożonych przez Państwa oświadczeń podatkowych, co do
    całości kwot z ugody, tj. kwoty umorzenia oraz kwoty dodatkowej wypłaconej przez Bank.
    W treści zaproponowanej ugody Bank (...) zobowiązał się do zapłaty na Państwa rzecz:
      1. Kwoty (...) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w związku ze Sporem
        B. i A. C. z 2021 r., które po otrzymaniu przekażecie Państwo Kancelarii (...) z
        siedzibą w (...), która to reprezentuje Państwa w sporze sądowym.

      2. Kwoty (...) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w związku ze Sporem
        (...) przeciw B. i A. C. z 2024 r., które po otrzymaniu przekażecie Państwo Kancelarii
        (...) z siedzibą w (...), która to reprezentuje Państwa w sporze sądowym.
      3. Kwoty dodatkowej (...) zł, (przypadająca na A.C. (...) zł) która została uzgodniona w
        toku negocjacji (potwierdzonej korespondencją mailową), a która jest częściowym
        zwrotem nadpłaconej przez Państwa kwoty (...) zł wynikającej z zaciągnięcia i spłaty
        kredytu walutowego w CHF. Zatem dodatkowa kwota zaproponowana przez Bank
        jest niższa o (...) zł niż powstała Państwa nadpłata.
    W zaproponowanej ugodzie Bank nie informuje, że ciąży na nim obowiązek informacyjny
    PIT-11 w stosunku do wypłaty kwoty (...) zł.
    Ugoda zakłada założenie, że przedmiotowy kredyt walutowy zostanie rozliczony tak, jakby
    od daty zawarcia umowy stanowił kredyt udzielony w złotówkach, a powstała kwota
    zadłużenia po zmianie waluty po przeprowadzonych negocjacjach wynosi (...) zł. Tym
    samym strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości.
    Bank (...) zaproponował przeliczenie salda kredytu CHF pozostającego do spłaty na walutę
    polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia ugody (projekt
    ugody i kurs CHF/PLN (...)), które wynosi (...) zł (dzień zawarcia ugody i kurs ulegną
    zmianie). Bank w wyniku zawarcia ugody umarza zadłużenie w kwocie (...) zł (przypadające
    na A.C. (...) zł), które stanowi różnicę między kwotą zadłużenia z umowy Kredytu ((...) CHF=
    (...) PLN), a kwotą zadłużenia z umowy Ugody ((...) zł). Na umorzona kwotę (...) zł wg treści
    zaproponowanej ugody składają się:
      1. Kapitał: (...) zł
      2. Odsetki zapadłe niespłacone (...) zł
      3. Odsetki bieżące: (...) zł
    W stosunku do umorzonej kwoty bank informuje w treści ugody, że ciąży na nim
    wypełnienie obowiązku informacyjnego PIT-11, a Pan z żoną jako kredytobiorcy
    przyjmujecie do wiadomości, że aby zastosować możliwość zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, musicie spełnić warunki wskazane w tym
    rozporządzeniu, co potwierdzacie w ugodzie razem z żoną stosownymi oświadczeniami
    przedłożonymi Bankowi przy zawieraniu ugody, a bank potwierdza, że je przyjmuje.
    Dodatkowo otrzymał Pan wraz z żoną informację w korespondencji mailowej od Kancelarii
    Prawniczej reprezentującej Bank, która mówi, że po złożeniu powyższych oświadczeń jako
    załączniki do zawieranej ugody, Bank nie wystawi informacji PIT-11 co do kwoty
    umorzenia (...) zł (przypadającej na A.C. (...) zł).
    Powyższy kredyt mieszkaniowy „(...)” został zaciągnięty przez Pana i żonę na wydatki, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nigdy wcześniej nie korzystał Pan ani Pana żona z umorzenia wierzytelności z tytułu
    innego kredytu hipotecznego. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    zamierza Pan skorzystać w rozliczeniu podatkowym za rok 2025 z procedury zaniechania
    poboru podatku od umorzonej wierzytelności w wysokości (...) zł – umorzenie nastąpi w
    wykonaniu ugody, której projekt jest podstawą sporządzenia niniejszego wniosku i
    dotyczy przedmiotowej umowy kredytowej.
    Ponadto wskazał Pan również, że w wyniku ugody bank zwróci Panu środki pieniężne w
    kwocie uprzednio spłaconej przez Pana z uwzględnieniem wartości udostępnionego
    kredytu oraz, że będzie to zwrot środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku z
    tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku
    ugody stały się nienależne bankowi.

    Pytania
      1. Czy wypłacona przez Bank (...) kwota dodatkowa (...) (przypadająca wartość na A.C.
        (...) zł) rozliczająca powstałą po Pana stronie nadpłatę wobec Banku (...) z tyt. spłaty
        kredytu walutowego, którą Bank zwróci Panu w wyniku zawartej ugody będzie dla
        Pana neutralna podatkowo, gdyż nie będzie stanowić przychodu podlegającego
        opodatkowaniu, ewentualnie czy będzie podlegać zaniechaniu poboru podatku
        dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
        w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
        (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
        mieszkaniowe?
      2. Czy kwota umorzenia w wysokości (...) zł (może ulec zmianie w wyniku przeliczenia
        wg kursu CHF/PLN z dnia poprzedzającego podpisanie ugody) (przypadająca
        wartość na A.C. wynosi (...)), która powstała w wyniku zawarcia ugody podlegać
        będzie zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie ww.,
        rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Kwota (...) zł (wartość przypadająca na A.C. (...) zł) jaka na podstawie zaproponowanej
    przez Bank (...) ugody, zostanie zwrócona na Pana konto jest częściowym zwrotem
    świadczenia nienależnego Bankowi. Kwota jaką otrzymaliście Państwo od banku z tyt.
    udzielonego kredytu mieszkaniowego wynosiła (...) zł, a w wyniku spłat rat kapitałowo-
    odsetkowych bank otrzymał od Państwa (...) zł. Wynika więc z tego, iż po Pana stronie nie
    dojdzie do przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymacie Państwo od banku nawet
    mniej niż oddaliście spłacając udzielony kredyt. Kwota (...) zł (przypadająca na A.C. (...) zł)
    nie spowoduje faktycznego przyrostu w Pana majątku, będzie częściowym ekwiwalentem
    wydatków wcześniej poniesionych z własnych środków. Wypłata ta będzie więc dla Pana
    neutralna podatkowo.
    Niemniej, na wypadek przyjęcia przez organ odmiennego stanowiska, aktualna dla wyżej
    wymienionej kwestii nadpłaty pozostanie poniższa argumentacja odnosząca się do
    umorzenia części zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej.
    Ad. 2
    Kwota umorzona przez Bank (...), która powstała w wyniku przeliczenia salda do spłaty na
    dzień zawarcia ugody w CHF na walutę polską ((...) zł), pomniejszonego o kwotę zadłużenia
    z tytułu umowy ugody ((...) zł), (wartość przypadająca na A.C. (...) zł) podlegać będzie
    zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe (dalej „rozporządzenie"). Kwota umorzenia stanowi inne źródło
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wskazany w art. 20 ust. 1 tej ustawy katalog przychodów z innych źródeł nie stanowi
    katalogu zamkniętego, a więc brak jest przeszkód prawnych do zakwalifikowania jako inny
    przychód źródła przychodu, które nie jest wprost wymienione w przepisach ustawy.
    Nieruchomość została sfinansowana poprzez kredyt hipoteczny w wyniku zawarcia
    umowy kredytowej miedzy Panem i Pana żoną a Bankiem (...). W dalszym ciągu
    pozostajecie Państwo współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości oraz ją wspólnie
    zamieszkujecie. Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów

    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
    zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej.
    Zgodnie z ust. 2 tego przepisu kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują:
      a) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      b) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje:
      c) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
        kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
        ubezpieczeń.
    Jak już zostało wcześniej wskazane, umowa kredytowa, którą zawarł Pan wraz z żoną
    została podpisana w celu uzyskania kredytu na budowę domu jednorodzinnego na własne
    cele mieszkaniowe. Nigdy nie korzystaliście Państwo z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Uznać zatem należy, że spełnione są kryteria zawarte w § 1 rozporządzenia. Z kolei
    zgodnie z treścią § 3 rozporządzenia, ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie
    mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
      a) udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
        nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
        udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
        funkcjonowania takich podmiotów,
    oraz
      b) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      c) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotowa umowa kredytowa zawarta została (...) 2007 r., a więc przed 15 stycznia
    2015 r., zaś Bank był podmiotem, o którym mowa w § 2 pkt 1, ust 1 rozporządzenia MF z
    11 marca 2022 r. Kredyt zabezpieczony był hipoteką ustanowioną na kredytowanej
    nieruchomości i zaciągnięty został na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ugoda dotycząca przedmiotowej umowy kredytowej oraz jej rozliczenie zostanie
    sfinalizowane do końca 2025r., a więc mieści się w okresie wskazanym w § 4
    rozporządzenia MF z 11 marca 2022 r.
    W związku z powyższym zostaną spełnione wszystkie kryteria do objęcia zaniechaniem
    poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia, zarówno w zakresie kwoty

    odpowiadającej umorzonej części zobowiązania wynikającego z umowy kredytowej, jak i
    ewentualnie w przypadku nadpłaty zwróconej przez Bank po zawarciu ugody, w
    przypadku uznania przez organ, że nie jest ona neutralna podatkowo.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19
      , art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:
    1) pieniądze i wartości pieniężne, które:
      · zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które
        podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
      · zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały
        mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki
        pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma
        możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to
        uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i
        wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    2) wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli
    takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:
      · świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);
      · nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).

    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Z
    uwagi na wyróżnienie przez ustawodawcę przychodów o charakterze niepieniężnym,
    uznaje się, że przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy jest nie tylko uzyskanie
    przez podatnika nowych aktywów, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie, za które się nie
    płaci, bezpłatne”. Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie
    zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku
    jednej osobie kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. Nieodpłatne świadczenie w
    znaczeniu prawa podatkowego obejmuje nie tylko świadczenie w rozumieniu prawa
    cywilnego (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony), ale w jego zakres wchodzą
    także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest
    uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne oraz
    gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku mające konkretny
    wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      - inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w przytoczonym już wcześniej art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana
    w § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze
    zm.), zgodnie z którym:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
      kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
      kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
      mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu

      mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
      mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
      udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego
      do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania
      ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
      umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
      szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
      niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
      zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
      zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
      całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
      lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
      którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
      kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
      się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 184).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
      osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    W myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
      podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
      uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
      zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale

      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    · kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    · kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    · kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    · kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że (...) 2007 r. zawarł Pan wraz z żoną umowę o kredyt
    mieszkaniowy udzielony w walucie frank szwajcarski przeznaczony na sfinansowanie
    budowy domu jednorodzinnego. Bank dokonał wypłaty kredytu w transzach. Razem
    transze wypłacone przez bank wyniosły (...) zł. Umowa kredytowa zabezpieczona została
    hipoteką ustanowioną na kredytowanej nieruchomości.
    Suma spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych w okresie od dnia zawarcia umowy do (...)
    2024 r. wynosi (...) zł oraz (...) CHF, co po przeliczeniu na PLN wg kursu z dnia (...) 2025 r.
    ((...)) wynosi łącznie (...) zł. Różnica (nadpłata) pomiędzy wartością udzieloną przez Bank (...)
    zł, a kwotą spłaconą do banku ((...)) wynosi (...) zł.
    Bank zaproponował Panu zawarcie ugody. W treści zaproponowanej ugody Bank
    zobowiązał się do zapłaty na Państwa rzecz:

      1) Kwoty (...) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w związku ze Sporem
        B. i A. C. z 2021 r.
      2) Kwoty (...) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w związku ze Sporem
        (...) przeciw B. i A. C. z 2024 r.
      3) Kwoty dodatkowej (...) zł, (przypadająca na A.C. (...) zł), która jest częściowym
        zwrotem nadpłaconej przez Państwa kwoty (...) zł wynikającej z zaciągnięcia i spłaty
        kredytu walutowego w CHF. Zatem dodatkowa kwota zaproponowana przez Bank
        jest niższa o (...) zł niż powstała Państwa nadpłata.
    W wyniku ugody Bank zwróci Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez
    Pana z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu oraz będzie to zwrot środków,
    które zostały wpłacone przez Pana do banku z tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych
    opłat związanych z kredytem i które w wyniku ugody stały się nienależne bankowi.
    W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą kwestii braku opodatkowania wypłaconej
    przez Bank kwoty dodatkowej.
    Z przytoczonej w niniejszej interpretacji definicji przychodu, zawartej w art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wywieść należy, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Zatem, jeśli faktycznie na podstawie opisanej ugody dotyczącej kredytu hipotecznego
    udzielonego w CHF otrzyma Pan uzgodnioną w toku negocjacji kwotę (łącznie (...) zł, w tym
    przypadająca na Pana część (...) zł), która stanowi częściowy zwrot nadpłaconej przez Pana
    oraz Pana żonę kwoty (...) zł, a kwota ta – jak Pan wskazał – jest niższa niż powstała u Pana
    nadpłata z tytułu spłaconego kredytu, to uznać trzeba, że nie uzyska Pan faktycznie
    korzyści majątkowej, która mogłaby zostać potraktowana jako trwałe przysporzenie w
    Pana majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu podlegającego opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, w związku z zaproponowaną przez Bank kwotą wynikającą z
    zaproponowanej przez Bank ugody, która to kwota nie będzie stanowić dla Pana
    przysporzenia i będzie jedynie częściowym zwrotem dokonanej wpłaty na poczet rat
    kredytowych, po Pana stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji nie wystąpi również
    obowiązek zapłaty podatku z tego tytułu.
    Z kolei druga kwestia dotyczy możliwości skorzystania przez Pana z zaniechania poboru
    podatku z tytułu umorzenia przez Bank pozostałego do spłaty salda kredytu na podstawie
    zawartej ugody.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 rozporządzenia). Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust.
    25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części,
    w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21
    ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz obowiązujące w tym
    zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej części kredytu na
    podstawie zawartej ugody z bankiem będzie stanowić dla Pana – w przypadającym
    Panu udziale – przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowany do źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Do powstałego przychodu zastosowanie znajdzie jednak
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Tym samym nie
    będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej
    przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego,
    natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku.
    Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku
    do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna
    dotyczy wyłącznie Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (Pana żony).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego
    we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni
    się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna

    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.