Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.573.2021.1.MPE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-10-28
Teza: Brak opodatkowania wzajemnych rozliczeń salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółą oraz określenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów dokonywanej po cenie uwzględniającej rabat.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; programy-programy lojalnościowe; przedsięwzięcie-przedsięwzięcie wspólne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 sierpnia 2021 r. (data wpływu 30 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania wzajemnych rozliczeń salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółą oraz określenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów dokonywanej po cenie uwzględniającej rabat – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 30 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania wzajemnych rozliczeń salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółą oraz określenia podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży towarów dokonywanej po cenie uwzględniającej rabat.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Spółka jest jedną z firm sektora paliwowego, zajmującą się hurtowym i detalicznym obrotem paliwem na terytorium całego kraju oraz operatorem sieci stacji paliw prowadzonych przez Spółkę oraz jako stacje franczyzowe (dalej: „Franczyzobiorca”). Zarówno stacje Wnioskodawcy, jak i jej Franczyzobiorców, działają pod tą samą marką, mają wspólną identyfikację wizualną (włącznie z używanym logo, wystrojem stacji), posiadają w asortymencie produkty marki własnej, tak by dla przeciętnego klienta stacje Franczyzobiorców i stacje własne Spółki nie różniły się zasadniczo i były kojarzone przede wszystkim z marką Spółki. Spółka oraz Franczyzobiorcy posiadają koncesje na obrót paliwami ciekłymi. Spółka oraz Franczyzobiorcy są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT.

Spółka planuje wprowadzić autorską aplikację mobilną dla klientów indywidualnych stacji własnych oraz franczyzowych (dalej: „Klient”). Aplikacja skierowana jest przede wszystkim dla klientów detalicznych. Celem wprowadzenia aplikacji jest w szczególności wzrost liczby nowych Klientów i utrzymanie dotychczasowej bazy Klientów, wzrost częstotliwości zakupów i wartości koszyka zakupowego, zwiększenie rozpoznawalności marki poprzez rozwój zaawansowanej aplikacji mobilnej połączonej z tradycyjnym punktowym programem lojalnościowym. Aplikacja jest skierowana do nieograniczonego grona Klientów: może z niej korzystać każda pełnoletnia osoba fizyczna, która zainstaluje Aplikację i zarejestruje w niej konto.

Aplikacja mobilna przeznaczona będzie do zainstalowania na urządzeniu mobilnym z systemem operacyjnym (…) lub (…) (zwykle smartfon). Do każdego z uczestników programu (Klientów, którzy zdecydują się zainstalować aplikację i zarejestrować w programie) zostanie przypisane jedno konto z numerem ID i kodem.

Aplikacja będzie stanowiła połączenie programu lojalnościowego (w ramach programu będą przyznawane punkty za zakupy, wymienne na rabaty lub promocyjne produkty) z możliwością dokonywania płatności mobilnych. Zakładane funkcjonalności aplikacji to:

1\. Płatności mobilne (bezgotówkowe) za zakupy dokonywane na terenie stacji paliw Spółki lub Franczyzobiorcy, bez konieczności wchodzenia do budynku sklepu stacji.

2\. Program lojalnościowy polegający na naliczaniu punktów za zakupy zrealizowane na stacji paliw, a następnie możliwości wymiany punktów na rabaty lub nagrody.

3\. Możliwość integracji aplikacji z aplikacją partnera biznesowego Spółki, operatora płatniczego i korzystanie z aplikacji do dokonywania bezgotówkowych opłat za przejazd autostradami komercyjnymi.

Przedmiotem niniejszego wniosku są rozliczenia związane z Programem lojalnościowym (dalej: „Program”).

Program umożliwi jego uczestnikom zbieranie punktów za określone zakupy na stacjach należących do sieci Spółki (ilekroć w dalszej części mowa o „sieci Spółki”, należy przez to rozumieć stacje własne Spółki oraz stacje prowadzone przez Franczyzobiorców, działające pod marką Spółki) oraz późniejsze ich wymienianie na rabaty lub prezenty - produkty oferowane na stacjach.

Spółka ustaliła następujące założenia Programu:

1\. Za zakupy użytkownika aplikacji na stacjach sieci Spółki będą naliczane punkty, zapisywane na indywidualnym koncie użytkownika w aplikacji; co do zasady ilość przyznawanych punktów będzie proporcjonalna do wartości zakupów, jednak Program będzie przewidywał odstępstwa od tej reguły - np. podwójne naliczenie punktów przy zakupie określonego produktu promowanego w danym czasie.

2\. Po osiągnięciu określonego pułapu punktów, użytkownik będzie mógł wymienić punkty na rabaty na dowolnej stacji - zarówno na stacji Spółki, jak i Franczyzobiorcy.

3\. Wymiana punktów na rabat będzie polegała na obniżeniu ceny produktów:

\- w przypadku paliwa obniżona będzie cena za litr paliwa, co wpłynie na końcową łączną cenę towaru;

\- w przypadku innych produktów obniżona zostanie cena jednostkowa danego produktu lub zestawu produktów, możliwe jest zastosowanie rabatu, w wyniku którego ostateczna cena po rabacie wyniesie 1 gr;

\- wartość rabatu może różnić się w zależności od tego, jaki produkt będzie nabywany w promocyjnej cenie - Spółka będzie w ten sposób zachęcała Klientów do nabywania w cenie promocyjnej określonych rodzajów produktów.

4\. Spółka planuje także akcje promocyjne, w ramach których użytkownik będzie mógł wymieniać punkty na prezenty, które otrzyma nieodpłatnie. Będzie to dotyczyło jedynie produktów, których jednostkowa cena netto, za jaką Spółka lub Franczyzobiorca nabywa te towary, nie przekracza 20 zł.

Aplikacja umożliwi naliczanie punktów, a następnie ich wymianę na rabaty lub nagrody, zarówno na stacjach Spółki, jak i na stacjach Franczyzobiorców. Klient będzie mógł dokonać zakupów, w związku z którymi dojdzie do naliczenia punktów, jak również wymienić punkty na rabat lub nagrody na dowolnej stacji z sieci Spółki oraz w dowolnym, wybranym przez siebie momencie. Może się więc zdarzyć, że właściciel danej stacji będzie udzielał rabatów lub wydawał promocyjne produkty częściej, niż właściciel innej stacji. W związku z tym, że Spółka i wszyscy Franczyzobiorcy wspólnie będą czerpali korzyści płynące z wdrożenia Programu lojalnościowego (przewidują większe zainteresowanie stacjami sieci Spółki, co przełoży się na lepszą pozycję na rynku i wyższe dochody), zamierzają wprowadzić również rekompensaty dla tych właścicieli stacji, którzy w danym okresie poniosą wyższy ciężar ekonomiczny prowadzenia Programu lojalnościowego. Środki na wypłatę rekompensat będą pochodziły od Spółki i Franczyzobiorców, a wysokość wpłaty do puli będzie uzależniona od sprzedaży zrealizowanej na stacjach danego właściciela, w związku z którą naliczono punkty w Programie lojalnościowym. Podmiotem rozliczającym rekompensaty i wpłaty do puli będzie Spółka. Aby ograniczyć ilość przepływów, Spółka nie będzie dokonywała odrębnych wpłat do lub wypłat z puli dla siebie, a finalny efekt otrzymania rekompensaty/wpłaty do puli będzie osiągała przez rozliczenia dokonywane z wszystkimi Franczyzobiorcami.

Od strony technicznej rozliczenia będą wyglądały w następujący sposób:

1\. W odniesieniu do zakupów na stacjach Franczyzobiorcy, przy których Klientowi zostaną naliczone punkty w Aplikacji, zostanie naliczona należność od danego Franczyzobiorcy na rzecz Spółki w wysokości ustalonej jako odpowiadającej wartości przyznanych punktów (na tym etapie nie będzie się ona wiązała z obowiązkiem zapłaty).

2\. W razie udzielenia rabatu lub nieodpłatnego wydania produktów w zamian za punkty zgromadzone w Aplikacji, zostanie naliczona należność od Spółki do danego Franczyzobiorcy w wysokości odpowiadającej wykorzystanym punktom (na tym etapie nie będzie się ona wiązała z obowiązkiem zapłaty).

3\. Po zakończeniu okresu rozliczeniowego (nie dłuższego niż miesiąc kalendarzowy) Spółka i Franczyzobiorca ustalą saldo wzajemnych należności:

\- jeśli wystąpi saldo dodatnie po stronie Spółki (kwoty należne od danego Franczyzobiorcy przewyższą kwoty należne danemu Franczyzobiorcy) Spółka otrzyma od Franczyzobiorcy płatność;

\- jeśli wystąpi saldo ujemne po stronie Spółki (kwoty należne od danego Franczyzobiorcy będą niższe niż kwoty należne danemu Franczyzobiorcy), Spółka dokona płatności rekompensaty do danego Franczyzobiorcy.

4\. Płatności będą dokonywane z rachunku i na rachunek bankowy Spółki. Jeśli w danym okresie suma wpłat tytułem salda dodatniego Spółki będzie wyższa niż suma wypłat tytułem rekompensaty, będzie to oznaczało, że za dany okres Spółce jako właścicielowi stacji przysługuje rekompensata od pozostałych uczestników Programu w związku z udzielonymi rabatami i wydanymi nagrodami. Analogicznie, jeśli Spółka wypłaci w sumie wyższą kwotę rekompensat niż otrzyma wpłat, będzie to oznaczało, że za dany okres Spółka miała obowiązek dokonać wpłaty do puli w związku ze sprzedażą zrealizowaną na swoich stacjach.

Niezależnie od powyższego Spółka będzie otrzymywała od Franczyzobiorców wynagrodzenie za udostępnienie im Aplikacji, którą Spółka stworzy, będzie rozwijać i utrzymywać, a także na bieżąco obsługiwać funkcjonalności Aplikacji, w tym Program lojalnościowy. Wynagrodzenie Spółki będzie się opierało na wartości sprzedaży dokonywanej przez danego Franczyzobiorcę za pośrednictwem Aplikacji (tj. płatność mobilna za towary lub usługi nastąpi z poziomu Aplikacji - wskazana wcześniej jedna z funkcjonalności Aplikacji, niezależna od Programu lojalnościowego). Spółka nie będzie pobierała odrębnego wynagrodzenia za poszczególne funkcjonalności Aplikacji - wynagrodzenie w formie wspomnianej wyżej prowizji od sprzedaży jest jedynym, jakie Spółka będzie otrzymywać w zamian za udostępnienie Aplikacji. Ocena charakteru Wynagrodzenia opisywanego w tym akapicie jest przedmiotem odrębnego wniosku o interpretację.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:**

1\. Czy wzajemne rozliczenia salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółką, dotyczącego naliczenia punktów lub udzielenia rabatów czy wydania nagród, podlegają opodatkowaniu VAT?

2\. Czy w razie udzielenia Klientowi rabatu, w efekcie którego Spółka wyda klientowi towar w cenie 1 gr, Spółka dokonuje dostawy towarów za wynagrodzeniem, a podstawa opodatkowania wynosi 1 gr?

**Zdaniem Wnioskodawcy.**

1\. Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółką, dotyczącego naliczenia punktów lub udzielenia rabatów czy wydania nagród nie podlegają opodatkowaniu VAT.

2\. W razie udzielenia Klientowi rabatu, w efekcie którego Spółka wyda klientowi towar w cenie 1 gr, Spółka dokonuje dostawy towarów za wynagrodzeniem, a podstawa opodatkowania VAT wynosi 1 gr.

Ad 1

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się w szczególności przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, zaś zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Za dostawę towarów lub świadczenie usług uznaje się także, zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy o VAT, transfer bonu jednego przeznaczenia dokonywany przez podatnika działającego we własnym imieniu - w odniesieniu do towarów i usług, których ten bon dotyczy.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), na którym opiera się także orzecznictwo polskich sądów administracyjnych i praktyka organów podatkowych, wskazuje się, że ze świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu VAT mamy do czynienia w sytuacji, kiedy łącznie zostaną spełnione poniższe warunki:

*   istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
*   wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
*   istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,
*   odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego (np. sprawy C-102/86 Apple and Pear Development Council i C-16/93 Tolsma).

W ocenie Spółki, w przypadku rozliczeń sald, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego, nie wystąpią łącznie powyższe warunki. W szczególności:

1\. W przypadku obowiązku zapłaty przez Franczyzobiorców:

\- Spółka w razie otrzymania środków tytułem dodatniego salda nie realizuje żadnego konkretnego, możliwego do zidentyfikowania świadczenia, które pozostawałoby w bezpośrednim związku z otrzymywaną wpłatą - saldo jest różnicą między wartością punktów przyznanych a wymienionych na rabaty lub nagrody, z więc nie da się go powiązać z konkretną transakcją sprzedażową;

\- ponadto nawet w chwili sprzedaży do Klienta i naliczenia punktów w Aplikacji w związku z zakupami na stacji paliw Franczyzobiorcy nie dochodzi do świadczenia wzajemnego, które pozostawałoby w związku z obciążeniem, jakim jest saldo dodatnie Spółki. Naliczenie punktów to odrębne zdarzenie gospodarcze, tj. dostawa towarów lub świadczenie usług na rzecz Klienta.

2\. W przypadku obciążenia Spółki:

\- zapłata na rzecz Franczyzobiorcy nie wiąże się z samym udzieleniem rabatów, ale jest różnicą między ustaloną wartością punków wymienionych na rabaty, a wartością punktów naliczonych przy zakupach na stacji - kwoty tej nie można więc przypisać do konkretnych, udzielonych przez Franczyzobiorcę rabatów,

\- sama wymiana punktów na rabat lub produkty na stacji Franczyzobiorcy nie stanowi również świadczenia na rzecz Spółki - beneficjentem wymiany punktów jest uczestnik Programu.

Należności naliczane wobec Spółki lub Franczyzobiorcy stanowią rozliczenie wkładu Franczyzobiorców i Spółki do programu lojalnościowego na etapie jego funkcjonowania oraz rozłożenie korzyści płynących z udziału w tym programie. Saldo jest wynikiem technicznych rozliczeń związanych z partycypacją we wspólnym projekcie, jakim jest program lojalnościowy dostępny z poziomu Aplikacji. Rozliczenia mają doprowadzić do sprawiedliwego podziału ciężaru ekonomicznego, jakim jest udzielanie rabatów lub wydawanie nagród, pomiędzy uczestników Programu adekwatnie do osiąganych przez nich korzyści.

Rozliczenia te można porównać do rozliczeń wewnętrznych pomiędzy uczestnikami projektu, wspólnego przedsięwzięcia czy konsorcjum, których wewnętrzne rozliczenia pozostają, w świetle praktyki i orzecznictwa, poza zakresem opodatkowania VAT (por. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 7 maja 2019 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.137.2019.1.KBR). Należy także podkreślić, że zarówno Spółka, jak i Franczyzobiorcy będą dokonywali rozliczenia sald we własnym interesie i na swoją rzecz, jako wkład do Programu lojalnościowego, nie zaś tytułem usługi, której beneficjentem byliby inni uczestnicy Programu. Jedynie funkcjonowanie całego Programu, jako przedsięwzięcia wspólnego i złożonego, tworzącego ekonomicznie spójną całość - nie zaś otrzymywanie rekompensat - pozwoli osiągnąć Spółce i Franczyzobiorcom korzyści w wymiarze ekonomicznym (podwyższenie lub utrzymanie przychodów ze sprzedaży z racji atrakcyjnej oferty i przewagi rynkowej). Nie sposób więc przypisać rozliczeniom sald innego charakteru, niż technicznych płatności, które oceniane jednostkowo nie miałby nic wspólnego z ekonomicznymi celami Programu oraz wdrożenia Aplikacji w sieci Spółki.

Należy przy tym podkreślić, że na moment naliczenia punktów w Aplikacji nie ma możliwości ustalenia, w jaki sposób Klient będzie je wykorzystywał: punkty mogą zostać wymienione na rabat lub nagrody na stacji Spółki lub dowolnego Franczyzobiorcy, rabaty mogą z kolei dotyczyć towarów lub usług dla których zastosowanie znajdą rożne stawki VAT, stąd w chwili naliczenia punktów nie da się im przypisać określonej wartości podatku od towarów i usług. W związku z powyższym w ocenie Spółki nie stanowią one także bonu jednego przeznaczenia w rozumieniu art. 2 pkt 43 ustawy o VAT.

Naliczenie punktów w Aplikacji może być, z perspektywy opodatkowania, potraktowane na równi z emisją bonu różnego przeznaczenia. Punkty nie mają co prawda ustalonego stałego ekwiwalentu pieniężnego, a wymiana rabatu na punkty będzie polegała na sprzedaży towaru lub usługi po niższej cenie, a nie przyjęciu części wynagrodzenia w formie punktów - jednak ekonomiczny sens transakcji zapłaty bonem i wymiany punktów na rabaty byłby bardzo zbliżony lub nawet taki sam.

W przypadku bonów różnego przeznaczenia dopiero faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu VAT, zaś nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia (art. 8b ust. 1 ustawy o VAT).

Co za tym idzie, podobnie jak w przypadku transferu bonów różnego przeznaczenia, wszelkie rozliczenia związane z naliczeniem punktów i rozliczaniem wkładu do programu lojalnościowego powinny pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT.

W związku z powyższym zdaniem Spółki wzajemne rozliczenia salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółką, dotyczącego naliczenia punktów lub udzielenia rabatów czy wydania nagród nie podlegają opodatkowaniu VAT. Stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, np. interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 15 stycznia 2021 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.560.2020.2.

Ad 2

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży.

W opisywanym zdarzeniu przyszłym Spółka będzie udzielała Klientom rabatu w momencie sprzedaży, co będzie skutkowało nabyciem przez nich towarów lub usług w obniżonej cenie. Zatem podstawą opodatkowania VAT w przypadku tej sprzedaży będzie cena po rabacie, jaką Klient faktycznie uiści za towar czy usługę.

Jednocześnie, z racji uiszczenia przez Klienta wynagrodzenia za towar lub usługę, nie dojdzie do nieodpłatnego przekazania przez Spółkę towarów należących do jej przedsiębiorstwa (o którym mowa w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT) czy nieodpłatnego świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT).

Dla powyższego nie ma znaczenia wartość udzielonego rabatu i ostateczna cena towaru - w szczególności nie wystąpią okoliczności wskazane w art. 32 ustawy o VAT, skutkujące możliwością przyjęcia przez organy podatkowe podstawy opodatkowania w wysokości innej niż wynagrodzenie przyjęte przez Strony. Program lojalnościowy jest bowiem otwarty dla nieograniczonego grona klientów, jego uczestnikiem może być każda osoba fizyczna, która zainstaluję Aplikację i zarejestruje w niej konto - nie będą to więc osoby powiązane w jakikolwiek sposób ze Spółką.

W związku z powyższym w ocenie Spółki w razie udzielenia Klientowi rabatu, w efekcie którego Spółka wyda klientowi towar w cenie 1 gr, Spółka dokona dostawy towarów za wynagrodzeniem, a podstawa opodatkowania VAT wyniesie kwotę wynagrodzenia należnego Spółce od klienta, tj. 1 gr.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach działalności gospodarczej. W świetle powołanych przepisów przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie, które nie jest dostawą towarów, świadczone na rzecz innego podmiotu. Jednocześnie jak wynika z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem, odpłatne świadczenie usług może zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej beneficjentem istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne.

Kwestia „odpłatności” była niejednokrotnie przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku C-102/86 w sprawie Apple and Pear Development Council TSUE wskazał, że: „czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem”. Natomiast w wyroku C-16/93 Tolsma, Trybunał wskazał, że czynność: „podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

Zatem, za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

· istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

· wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,

· istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi,

· odpłatność za otrzymane świadczenie (usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zauważyć w tym miejscu należy, że umowa o współpracy nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym. Stosownie do art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 poz. 1740 ze zm.) – strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W świetle tego przepisu należy zatem przyjąć, że zawarcie umowy o współpracy w ramach wspólnego przedsięwzięcia jest możliwe na podstawie ww. przepisu, w ramach tzw. swobody umów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Spółką z sektora paliwowego, zajmującą się hurtowym i detalicznym obrotem paliwem na terytorium całego kraju oraz operatorem sieci stacji paliw prowadzonych przez Spółkę oraz jako stacje franczyzowe. Spółka oraz Franczyzobiorcy są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT. Spółka planuje wprowadzić autorską aplikację mobilną dla klientów indywidualnych stacji własnych oraz franczyzowych. Aplikacja skierowana jest przede wszystkim dla klientów detalicznych. Celem wprowadzenia aplikacji jest w szczególności wzrost liczby nowych Klientów i utrzymanie dotychczasowej bazy Klientów, wzrost częstotliwości zakupów i wartości koszyka zakupowego, zwiększenie rozpoznawalności marki poprzez rozwój zaawansowanej aplikacji mobilnej połączonej z tradycyjnym punktowym programem lojalnościowym. W ramach programu będą przyznawane punkty za zakupy, wymienne na rabaty lub promocyjne produkty z możliwością dokonywania płatności mobilnych.

Aplikacja umożliwi naliczanie punktów, a następnie ich wymianę na rabaty lub nagrody, zarówno na stacjach Spółki, jak i na stacjach Franczyzobiorców. Klient będzie mógł dokonać zakupów, w związku z którymi dojdzie do naliczenia punktów, jak również wymienić punkty na rabat lub nagrody na dowolnej stacji z sieci Spółki oraz w dowolnym, wybranym przez siebie momencie. Może się więc zdarzyć, że właściciel danej stacji będzie udzielał rabatów lub wydawał promocyjne produkty częściej, niż właściciel innej stacji. W związku z tym, że Spółka i wszyscy Franczyzobiorcy wspólnie będą czerpali korzyści płynące z wdrożenia Programu lojalnościowego (przewidują większe zainteresowanie stacjami sieci Spółki, co przełoży się na lepszą pozycję na rynku i wyższe dochody), zamierzają wprowadzić również rekompensaty dla tych właścicieli stacji, którzy w danym okresie poniosą wyższy ciężar ekonomiczny prowadzenia Programu lojalnościowego. Środki na wypłatę rekompensat będą pochodziły od Spółki i Franczyzobiorców, a wysokość wpłaty do puli będzie uzależniona od sprzedaży zrealizowanej na stacjach danego właściciela, w związku z którą naliczono punkty w Programie lojalnościowym. Podmiotem rozliczającym rekompensaty i wpłaty do puli będzie Spółka. Aby ograniczyć ilość przepływów, Spółka nie będzie dokonywała odrębnych wpłat do lub wypłat z puli dla siebie, a finalny efekt otrzymania rekompensaty/wpłaty do puli będzie osiągała przez rozliczenia dokonywane z wszystkimi Franczyzobiorcami.

Od strony technicznej rozliczenia będą wyglądały w następujący sposób:

1\. W odniesieniu do zakupów na stacjach Franczyzobiorcy, przy których Klientowi zostaną naliczone punkty w Aplikacji, zostanie naliczona należność od danego Franczyzobiorcy na rzecz Spółki w wysokości ustalonej jako odpowiadającej wartości przyznanych punktów (na tym etapie nie będzie się ona wiązała z obowiązkiem zapłaty).

2\. W razie udzielenia rabatu lub nieodpłatnego wydania produktów w zamian za punkty zgromadzone w Aplikacji, zostanie naliczona należność od Spółki do danego Franczyzobiorcy w wysokości odpowiadającej wykorzystanym punktom (na tym etapie nie będzie się ona wiązała z obowiązkiem zapłaty).

3\. Po zakończeniu okresu rozliczeniowego (nie dłuższego niż miesiąc kalendarzowy) Spółka i Franczyzobiorca ustalą saldo wzajemnych należności:

\- jeśli wystąpi saldo dodatnie po stronie Spółki (kwoty należne od danego Franczyzobiorcy przewyższą kwoty należne danemu Franczyzobiorcy) Spółka otrzyma od Franczyzobiorcy płatność;

\- jeśli wystąpi saldo ujemne po stronie Spółki (kwoty należne od danego Franczyzobiorcy będą niższe niż kwoty należne danemu Franczyzobiorcy), Spółka dokona płatności rekompensaty do danego Franczyzobiorcy.

4\. Płatności będą dokonywane z rachunku i na rachunek bankowy Spółki. Jeśli w danym okresie suma wpłat tytułem salda dodatniego Spółki będzie wyższa niż suma wypłat tytułem rekompensaty, będzie to oznaczało, że za dany okres Spółce jako właścicielowi stacji przysługuje rekompensata od pozostałych uczestników Programu w związku z udzielonymi rabatami i wydanymi nagrodami. Analogicznie, jeśli Spółka wypłaci w sumie wyższą kwotę rekompensat niż otrzyma wpłat, będzie to oznaczało, że za dany okres Spółka miała obowiązek dokonać wpłaty do puli w związku ze sprzedażą zrealizowaną na swoich stacjach.

Niezależnie od powyższego Spółka będzie otrzymywała od Franczyzobiorców wynagrodzenie za udostępnienie im Aplikacji, którą Spółka stworzy, będzie rozwijać i utrzymywać, a także na bieżąco obsługiwać funkcjonalności Aplikacji, w tym Program lojalnościowy.

W związku z tak przedstawionym opisem sprawy wątpliwości Wnioskodawcy w pierwszej kolejności dotyczą określenia czy wzajemne rozliczenia salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółką, dotyczącego naliczenia punktów lub udzielenia rabatów czy wydania nagród, podlegają opodatkowaniu VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że wzajemne rozliczenia salda pomiędzy Franczyzobiorcą a Spółką, dotyczącego naliczenia punktów lub udzielenia rabatów czy wydania nagród nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Aby mówić o dostawie towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy musi nastąpić czynność polegająca na przeniesieniu prawa do rozporządzania (dysponowania) towarem jak właściciel, co wiąże się z możliwością faktycznego dysponowania rzeczą przez nabywcę. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika natomiast aby pomiędzy Spółką i Franczyzobiorcami dochodziło do przekazania ekonomicznego władztwa nad towarami. Jednocześnie rozliczenia sald poszczególnych uczestników programu nie spełniają przesłanek pozwalających uznać je za świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 powołanej ustawy.

Jak wcześniej wskazano, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi więc istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Zatem odpłatne świadczenie usług może zostać opodatkowane wtedy, gdy pomiędzy świadczącym usługę i jej beneficjentem istnieje stosunek prawny, w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. W niniejszej sprawie elementy powyższe nie występują.

W tym miejscu należy odnieść się także do istoty wspólnego przedsięwzięcia. Co do zasady wspólne przedsięwzięcie zrzesza co najmniej dwa podmioty na określony czas, w konkretnym celu. Jest to wspólne działanie w celu realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na zakres przedmiotowy lub finansowy przekracza możliwości jednego podmiotu. Umowa taka zawarta między podmiotami z reguły wiąże je na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, dla którego została zawarta. Podmioty zawierające porozumienie zachowują niezależność w swoich dotychczasowych działaniach, a w działaniach związanych z realizacją wspólnego przedsięwzięcia działają razem.

Zatem w sytuacjach, w których przedmiotem umowy stron jest wspólna realizacja określonego celu, można przyjąć, że w zakresie działań każdej ze stron, wynikających z ich obowiązków umownych, nie dochodzi do wzajemnego odpłatnego świadczenia usług. Należy podkreślić, że w tego rodzaju przypadkach obie strony umowy osiągają zamierzone cele, z tym że osiągnięcie tych celów nie jest bezpośrednio związane ze świadczeniem drugiej strony umowy.

Jak wynika z okoliczności sprawy Spółka oraz Franczyzobiorcy planują wdrożyć program lojalnościowy, którego celem jest w szczególności wzrost liczby nowych Klientów i utrzymanie dotychczasowej bazy Klientów, wzrost częstotliwości zakupów i wartości koszyka zakupowego, zwiększenie rozpoznawalności marki poprzez rozwój zaawansowanej aplikacji mobilnej połączonej z tradycyjnym punktowym programem lojalnościowym. W ramach programu Klient będzie mógł dokonać zakupów, w związku z którymi dojdzie do naliczenia punktów, jak również wymienić punkty na rabat lub nagrody na dowolnej stacji Spółki lub Franczyzobiorcy oraz w dowolnym, wybranym przez siebie momencie. Z uwagi na równomierne rozłożenie korzyści płynących z udziału w programie lojalnościowym Spółka oraz Franczyzobiorcy wdrożą system wzajemnych rozliczeń sald. Podmiotem rozliczającym salda będzie Spółka. Aby ograniczyć ilość przepływów, Spółka nie będzie dokonywała odrębnych wpłat do lub wypłat z puli dla siebie, a finalny efekt otrzymania rekompensaty/wpłaty do puli będzie osiągała przez rozliczenia dokonywane z wszystkimi Franczyzobiorcami. Po zakończeniu okresu rozliczeniowego (nie dłuższego niż miesiąc kalendarzowy) Spółka i Franczyzobiorca ustalą saldo wzajemnych należności.

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie pomiędzy Spółką i Franczyzobiorcami, z którymi Spółka realizuje wspólne przedsięwzięcie promocyjne brak jest świadczenia wzajemnego, w zamian za wykonanie którego wypłacane jest wynagrodzenie. Przedstawione działania stanowią jedynie wkład poszczególnych uczestników w realizację całego programu lojalnościowego, dokonywany przede wszystkim we własnym interesie i na swoją rzecz, nie zaś usługę której beneficjentem będą inni Franczyzobiorcy uczestniczący w programie lojalnościowym. Kwoty otrzymane przez Franczyzobiorców uczestniczących w programie lojalnościowym z tytułu rozliczania sald nie stanowią zatem wynagrodzenia za dostarczenie towarów lub wykonanie usług.

Celem współdziałania jest uzyskanie poprzez oddzielne, lecz skoordynowane i wspólne działania uczestników programu lojalnościowego, określonego rezultatu, o korzystnym dla nich wymiarze ekonomicznym. Działań takich dla celów podatku od towarów i usług nie można oceniać jednostkowo, lecz z uwzględnieniem ich charakteru jako działania złożonego i wspólnego, tworzącego w aspekcie gospodarczym jedną całość, którego końcowym efektem, jak w niniejszej sprawie, jest zachęcenie jak największej ilości wspólnych klientów partnerów do dokonania zakupów towarów.

Zatem, rozliczenia dokonywane pomiędzy Spółką i Franczyzobiorcami w związku ze wspólnym przedsięwzięciem promocyjnym nie stanowią wynagrodzenia za dostawy towarów ani świadczenia usług, o których mowa w art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy i nie podlegają opodatkowaniu w świetle postanowień ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za **prawidłowe**.

Wnioskodawca powziął również wątpliwość, czy w razie udzielenia Klientowi rabatu, w efekcie którego Spółka wyda klientowi towar w cenie 1 gr, Spółka dokonuje dostawy towarów za wynagrodzeniem, a podstawa opodatkowania wynosi 1 gr.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady podstawa opodatkowania obejmuje wszystko co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Z kolei przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane, bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

W świetle art. 29a ust. 10 ustawy podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Należy zaznaczyć, że przepisy ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość tych towarów i usług. Taka sytuacja nie różni się niczym od normalnej sprzedaży towaru z zyskiem. Podstawą opodatkowania jest w takiej sytuacji kwota zapłaty z tytułu sprzedaży i nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar bądź usługę za cenę znacznie niższą. Wyjątek od powyższych zasad ogólnych zachodzi w sytuacjach wskazanych w art. 32 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieją powiązania, o których mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1) niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

2) niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku,

3) wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88 i art. 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

– organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że powiązania te miały wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Stosownie do art. 32 ust. 2 ustawy, przez powiązania, o których mowa w ust. 1, rozumie się powiązania:

1) w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych;

2) wynikające ze stosunku pracy;

3) wynikające z tytułu przysposobienia.

Na podstawie art. 2 pkt 27b ustawy, przez wartość rynkową rozumie się całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:

a) w odniesieniu do towarów – kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,

b) w odniesieniu do usług – kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.

Należy zauważyć, że podatnik ma prawo swobodnie układać swoje interesy tak, by działalność gospodarcza była dla niego opłacalna pod względem ekonomicznym, w tym stosując znaczne upusty cenowe, jeśli jest to w jego uznaniu zasadne dla osiągnięcia tego celu. Stosując upusty cenowe należy mieć na uwadze obowiązek dokumentowania zdarzeń gospodarczych. Podatnik powinien więc ten fakt udokumentować odpowiednimi dowodami, z których jednoznacznie wynikać będzie, jakim odbiorcom towarów i w jakich okolicznościach oraz w jakim zakresie upust/rabat przysługuje. Jak już wskazano, jedynie w sytuacji, gdy między podmiotami (kontrahentami) istnieją powiązania w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; wynikające ze stosunku pracy lub wynikające z tytułu przysposobienia (o których mowa w art. 32 ustawy), organ podatkowy może określić wysokość podstawy opodatkowania na podstawie wartości rynkowej tych towarów lub usług, ale tylko w sytuacji, gdyby związki te miały wpływ na ustalenie ceny.

Ponadto należy zaznaczyć, że stosowanie znacznych upustów cenowych/rabatów jest niedopuszczalne w zakresie, jakim ma ono służyć tzw. obejściu przepisów prawa i uniknięciu opodatkowania tej czynności. Tak więc każdy zastosowany upust/rabat powinien być uzasadniony ekonomicznie i prowadzić w końcowym efekcie do osiągnięcia celu, jaki został wytyczony dla działalności gospodarczej, tj. zarobku.

W analizowanej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 32 ustawy, gdyż – jak wynika z wniosku - Program lojalnościowy jest otwarty dla nieograniczonego grona klientów, jego uczestnikiem może być każda osoba fizyczna, która zainstaluję Aplikację i zarejestruje w niej konto, nie będą to osoby powiązane w jakikolwiek sposób ze Spółką. Celem Programu i wprowadzenia aplikacji jest w szczególności wzrost liczby nowych Klientów i utrzymanie dotychczasowej bazy Klientów, wzrost częstotliwości zakupów i wartości koszyka zakupowego, zwiększenie rozpoznawalności marki poprzez rozwój zaawansowanej aplikacji mobilnej połączonej z tradycyjnym punktowym programem lojalnościowym.

W świetle tak przedstawionych okoliczności i powołanych przepisów należy stwierdzić, że podstawę opodatkowania dla towarów sprzedawanych po cenie promocyjnej za 1 gr, zgodnie z art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 oraz art. 29a ust. 7 pkt 2 ustawy będzie wszystko, co stanowi zapłatę, którą Wnioskodawca otrzyma od nabywcy z tytułu sprzedaży towaru, pomniejszone o kwotę podatku VAT.

Podsumowując, Spółka może za podstawę opodatkowania przyjąć rzeczywistą kwotę należną z tytułu sprzedaży promocyjnej, a więc przykładowo 1 gr, która będzie ustaloną ceną sprzedaży w ramach dostaw promocyjnych.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego w zakresie podatku od towarów i usług. Inne kwestie poruszone we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, które nie zostały objęte pytaniami – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Wnioskodawcy. Przedmiotowa interpretacja indywidualna nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych uczestników programu (Franczyzobiorców).

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.