Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-163/15/LG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-02-23
Teza: Zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 28 października 2015 r. (data wpływu 3 listopada 2015 r.), uzupełnionym pismem z 11 stycznia 2016 r. (data wpływu 14 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie metalurgicznym.

Ww. wniosek został uzupełnionym pismem z 11 stycznia 2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 24 grudnia 2015 r. znak: IBPP4/4513-163/15/LG.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

X Sp. z o.o. kontynuuje ponad 100-letnie tradycje hutnicze w … X Sp. z o.o. (dalej „Spółka”) jest producentem wyrobów stalowych. W Spółce przeprowadzany jest opisany poniżej proces produkcyjny. Obecnie Spółka wytwarza stal w postaci wlewków w technologii EAF KONEL, LF+VD/VOD i COS. Podstawową jednostkę stalowniczą stanowi konwertor elektryczny KONEL będący unikalnym połączeniem łukowego pieca elektrycznego i konwertora tlenowego. Piec służy do wyprodukowania płynnego metalu (stali bazowej) przeznaczonego do dalszej rafinacji w urządzeniach metalurgii pozapiecowej w piecu kadziowym LF i komorze próżniowej VD/VOD. Stal odlewana jest ha maszynie COS umożliwiającej jednożyłowe odlewanie wlewków płaskich - do produkcji blach i trójżyłowe odlewanie wlewków kwadratowych - do produkcji rur. Wlewki walcowane są w zakresie temperatur 125+770°C na blachę w dwóch nawrotnych walcarkach kwarto. Blachy w dalszym etapie przyjętej technologii podlegają klasycznym zabiegom cieplnym tj. normalizowania, ulepszania cieplnego, hartowania i odprężania lub odpuszczania. Zabiegi cieplne w przypadku blach o grubości do 70 mm realizowane są w układach dynamicznych w zależności od specyfiki wyrobu gotowego w trzech tunelowych rolkowych plecach do pracy ciągłej. Łączna długość wymienionych pieców wynosi ponad 200 metrów. W przypadku blach o grubości powyżej 70 mm, czyli płyt, technologia zabiegów cieplnych jest realizowana w układzie statycznym w trzech piecach z wysuwnymi trzonami. Blachy poddane są następnie operacjom wykończającym jak śrutownie, powlekanie, cięcie i badaniom odbiorowym itp. w celu uzyskania finalnych produktów stalowych odpowiadających specyfikacji wymaganej na etapie dystrybucji i sprzedaży.

Przepływ poziomy materiałów w celu realizacji zabiegów cieplnych, wykończających odbywa się układem samotoków (łączna długość samotoków około 1,5 km) oraz suwnicami. We wszystkich opisanych procesach cieplnych integralną częścią procesu wytwarzania wyrobu stanowią urządzenia do chłodzenia jednostek cieplnych i ciągu gorącego. Jednocześnie takie jednostki jak MULPIC (przyspiesza proces chłodzenia blach z ciepła walcowania) i prasa hartownicza DreVera posiadają indywidualne systemy zasilania i obiegi wodne. W przypadku wielu urządzeń tj. walcarek, prostownic i nożyc do cięcia blach itp. funkcjonują systemy hydrauliki siłowej, które są niezbędne do pracy tych urządzeń.

Nieodłączną część procesu produkcyjnego stanowi system odwodnienia terenu, na którym zbudowane są hale produkcyjne walcowni. System składa się z kilku pracujących studni głębinowych pompujących wody podskórne, zabezpieczając w ten sposób urządzenia i obiekty zlokalizowane w halach poniżej poziomu „0”.

Prawidłowe prowadzenie procesu produkcyjnego w sposób ciągły możliwe jest dzięki oświetleniu hal produkcyjnych stalowni i walcowni włącznie z odbiorami technicznymi gotowego wyrobu, pomieszczeń technologicznych, pomieszczeń pracowników obsługi urządzeń.

W trakcie całego procesu produkcyjnego jest wykorzystywana energia elektryczna.

Powstające w wyniku wyżej opisanego procesu produkcyjnego produkty stalowe będące w asortymencie Spółki to; wlewki, blachy grube oraz wytwarzane z tej blachy prefabrykaty i konstrukcje stalowe.

Ponadto w piśmie z 11 stycznia 2016 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Wnioskodawca będzie po dniu 1 stycznia 2016 r. podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym. Na dzień dzisiejszy nie jest możliwe precyzyjne określenie daty, od której Wnioskodawca będzie podatnikiem akcyzy. Powyższe uwarunkowane jest okolicznością, że uzyskanie statusu podatnika akcyzy Wnioskodawca musi poprzedzić uzyskaniem koncesji na działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną. Wnioskodawca wystąpił w dniu 10 listopada 2015 r. (doręczony w dniu 18 listopada 2015 r.) do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z wnioskiem o udzielenie koncesji na obrót energią elektryczną. Postępowanie w sprawie udzielenia koncesji jest obecnie w toku. Niezwłocznie po przyznaniu stosownej koncesji Wnioskodawca podejmie działania w celu uzyskania statusu podatnika akcyzy od energii elektrycznej. Podsumowując, Wnioskodawca będzie, jednakże nie od 1 stycznia 2016 r., a od daty późniejszej (możliwie najwcześniejszej) podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym.
2.  Wnioskodawca będzie, jednakże nie od 1 stycznia 2016 r., a od daty uzyskania statusu podatnika akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym, przekazywał do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzysta energię elektryczną w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania, które będą. zawierać:
    1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
    2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
    3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
    4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.
3.  Opisane we wniosku czynności sklasyfikowane są zarówno w 24 jak też i w 25 dziale Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności, przy czym zdecydowaną większość opisanej działalności stanowią czynności sklasyfikowane w dziale 24.

Konkretyzując, opisane we wniosku czynności sklasyfikowane są pod symbolem PKD:

24.10.Z Produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych

oprócz wytwarzania z blachy prefabrykatów i konstrukcji stalowych, które to czynności są sklasyfikowane pod symbolami PKD:

25.11.Z Produkcja konstrukcji metalowych i ich części

25.29.Z Produkcja pozostałych zbiorników, cystern i pojemników metalowych 25.61.Z Obróbka metali i nakładanie powłok na metale 25.62.Z Obróbka mechaniczna elementów metalowych

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (przeformułowane w piśmie z 11 stycznia 2016 r.):

Czy opisany powyżej proces produkcyjny mieści się w pojęciu „proces metalurgiczny” i czy w efekcie wykorzystana przez Spółkę energia elektryczna w tym procesie korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust.7a pkt 3) ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016r.), w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym i Wnioskodawca będzie przekazywał do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzysta energię elektryczną w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania, które będą zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie?

Zdaniem Wnioskodawcy, przeprowadzany przez nią proces produkcyjny opisany powyżej stanowi proces metalurgiczny, o którym mowa w przedmiotowych przepisach. W konsekwencji, wykorzystanie przez Spółkę energii elektrycznej w procesach przedstawionych w opisie stanu faktycznego korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3) ustawy o podatku akcyzowym. Zarówno dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (dalej: Dyrektywa Energetyczna), jak i Ustawa o podatku akcyzowym nie zawierają bezpośredniej definicji procesu metalurgicznego i nie odwołują się także w powyższym zakresie wprost do innych aktów prawnych. Ustalenie zaś zakresu znaczeniowego tego pojęcia ma istotne znaczenie dla oceny, czy wykorzystanie energii elektrycznej w danym procesie przemysłowym będzie korzystało ze zwolnienia z akcyzy. Brak definicji legalnych „procesów metalurgicznych” w Dyrektywie Energetycznej oznacza, że państwa członkowskie realizując wyłączenie z zakresu zastosowania Dyrektywy w swoich porządkach prawnych, muszą dokonać implementacji przede wszystkim w oparciu o Dyrektywę oraz mieć wzgląd na rolę tej Dyrektywy w systemie prawa unijnego. W tym świetle należy przede wszystkim zauważyć, że cele Dyrektywy w odniesieniu do wyłączenia z zakresu jej zastosowania, tj. w istocie wyłączenia spod opodatkowania akcyzą energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych powinny być interpretowane w zgodzie z Preambułą Dyrektywy, zawierającą cele i motywy.

Zgodnie z motywem 22 Preambuły energia elektryczna powinna być traktowana, jak produkty energetyczne, które powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania. W tym zakresie zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego z zakresu tych ram wyłączone jest wykorzystanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania. Analiza motywu 22 Preambuły wskazuje więc, że produkty mające podwójne zastosowanie realizują cel Dyrektywy, gdy są wyłączone z opodatkowania. Doprecyzowane zostało przy tym wyraźnie w treści przepisów (art. 2 pkt 4 lit. b), że za takie podwójne zastosowanie uważane są w szczególności procesy metalurgiczne.

Prawodawca unijny zdaje sobie sprawę ze specyficznych uwarunkowań przemysłu metalurgicznego, który z istoty swojej działalności poddany jest szczególnej konkurencji w wymiarze globalnym a jednocześnie jest kluczowy z punktu widzenia polityki poszczególnych państw. Z tego właśnie względu prawodawca zastosował podejście, zgodnie z którym akcyza, wg Dyrektywy Energetycznej, nie jest w ogóle wymagana. W tym kontekście prawodawca uwzględnił znaczenie nośników energii w hutnictwie, których opodatkowanie negatywnie oddziaływałoby na zdolność europejskiego przemysłu metalurgicznego do rywalizacji z hutnictwem spoza Europy, gdzie nośniki są znacznie łatwiej dostępne i przez to tańsze.

Tym samym za zgodne z celem Dyrektywy Energetycznej i całego prawodawstwa unijnego należy uznać wprowadzenie wyłączenia akcyzowego w odniesieniu do procesów metalurgicznych, które rozumiane być musi jako uwzględnienie szczególnej roli przemysłu metalurgicznego z punktu widzenia najbardziej elementarnych interesów i polityki Unii Europejskiej. Takie ujęcie wymusza w efekcie, stosując wykładnię pro wspólnotową zgodną z celami Dyrektywy interpretowanie „procesu metalurgicznego” jako całości procesów zachodzących w procesie metalurgicznym ukierunkowanych na wytworzenie produktów tego przemysłu. Poparcie dla powyższych konkluzji odnajdujemy także w zasadach wykładni językowej. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (http://sjp.pl/metalurgia) metalurgia to: 1. nauka o otrzymywaniu metali i nadawaniu im pożądanych własności; 2. dział przemysłu zajmujący się produkcją metali i wyrobów metalowych; przemysł metalowy. Zgodnie z definicją zawartą w publikacji „Technologia ogólna: podstawy technologii mechanicznej” pod red. Aleksandra Góreckiego - procesy metalurgiczne są to procesy otrzymania surówki w podwyższonych temperaturach najczęściej w wyniku redukcji tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego. Z punktu, widzenia wykładni językowej procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych w tym wlewków, blachy i otrzymywanych z niej prefabrykatów i konstrukcji. Na podstawie przedstawionych definicji „proces metalurgiczny” należałoby rozumieć jako całość czynności, niezbędnych w procesach związanych z produkcją metali i wyrobów metalowych zwłaszcza, że w celu uzyskania właściwych parametrów wyrobu końcowego niezbędne jest przeprowadzenie przemian fazowych i struktury stali w stanie stałym. W definicji proces metalurgiczny zawierają się również czynności i procesy obsługi stalowni, walcowni i walcarek wykańczających.

Z tej perspektywy, procesy produkcyjne zachodzące w Spółce, a które są przedstawione w stanie faktycznym niniejszego wniosku, jako że są związane z produkcją wyrobów metalowych, stanowią „proces metalurgiczny”. Warto także odnieść się do wyjaśnień Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), zawartych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007 r. Nr 251, poz. 1885). Polska Klasyfikacja PKD jest bowiem oparta na NACE Rev.2. Zgodnie z tym wyjaśnieniem dział 24 PKD (Produkcja metali) obejmuje:

*   wytapianie i /lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektro metalurgicznych i innych technik metalurgicznych,
*   wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali. Wyrób powstały w wyniku wytapiania i oczyszczania, występujący zazwyczaj w formie wlewków, jest poddany operacji walcowania, ciągnienia i wytłaczania w celu otrzymania arkuszy, blach, taśm, prętów, drutów lub rur, tub i profili drążonych, a w formie ciekłej, przeznaczony jest do produkcji odlewów i części z metalu.

W szczególności podklasa PKD 24.10.Z Produkcja surówki, żelazostopów, żelaza i stali oraz wyrobów hutniczych obejmuje między innymi:

*   obsługę wielkich pieców, stalowni konwertorowej, stalowni elektrycznej, walcowni i walcarek wykańczających,
*   produkcję stali w postaci wlewków i innych form podstawowych,
*   produkcję półproduktów z żeliwa lub stali,
*   produkcję wyrobów płaskich walcowanych na gorąco i na zimno ze stali,
*   produkcję sztab i prętów, ze stali, walcowanych na gorąco,
*   produkcję kątowników, kształtowników i innych profili otwartych ze stali walcowanych na gorąco,
*   produkcję ścianek szczelnych (grodzie) i kształtowników spawanych,

Natomiast dział 25 PKD (Produkcja metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń) obejmuje w szczególności:

*   produkcję wyrobów wykonanych w całości z metalu (tj. części, pojemników, konstrukcji) mających zazwyczaj charakter statyczny i nie przemieszczalny w przeciwieństwie do wyrobów z działów 26-30 obejmujących produkcję wyrobów metalowych połączonych lub montowanych (czasami z innymi materiałami), w wyrób bardziej złożony, elektryczny, elektroniczny, optyczny lub zawierający części ruchome,

Należy zatem stwierdzić, że także w zakresie ewentualnego odwołania się do PKD, jako krajowego odbicia unijnej klasyfikacji działalności jaką jest NACE, występuje zbieżność stosowania zwolnienia akcyzowego z celami Dyrektywy Energetycznej.

Istotne jest, że na wniosek Wnioskodawcy została wydana w dniu 30 czerwca 2014 r. Interpretacja Indywidualna o sygn. IBPP4/443-141/14/BP, zawierająca odpowiedź na pytanie: „Czy opisany powyżej proces mieści się w pojęciu „proces metalurgiczny” i czy w efekcie zużycie (spalanie) przez Spółkę gazu ziemnego w tym procesie korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym?” Proces przedstawiony w opisie stanu faktycznego we wniosku z 2014 r. był nieznacznie węższy od przedstawionego w niniejszym wniosku. Ówcześnie Wnioskodawca nie wytwarzał wlewków i nie produkował surówki. W Interpretacji Indywidualnej z dnia 30 czerwca o sygn. IBPP4/443-141/14/BP Minister Finansów potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, iż przeprowadzany przez Wnioskodawcę proces stanowi proces metalurgiczny.

W przywołanej Interpretacji stwierdzono: „pod pojęciem „proces metalurgiczny” należy rozumieć całość czynności, niezbędnych w procesach związanych z produkcją metali i wyrobów metalowych”.

Mając powyższe na uwadze, opisany proces produkcji - w którym w wyniku walcowania na gorąco w zakresie temperatur 1250-770°C następuje wytwarzanie blachy grubej, jej hartowanie, normalizowanie, odpuszczanie, obejmujący także procesy wykańczające prowadzące do powstania wyrobu finalnego w postaci blach grubych oraz wytworzonych z tych blach konstrukcji stalowych i prefabrykatów - pozwala uznać, że całość tych czynności niezbędnych i związanych z prowadzonym przez Wnioskodawcę procesem produkcji wyrobów metalowych mieści się w pojęciu procesu metalurgicznego, o którym mowa w ustawie o podatku akcyzowym, objętego zwolnieniem w oparciu o art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy."

Należy dodać, że Wnioskodawca jest podmiotem zainteresowanym, ponieważ w przypadku nie uznania opisanych wyżej procesów za procesy metalurgiczne, Wnioskodawca nie byłby objęty zwolnieniem z art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym i w konsekwencji Wnioskodawca byłby zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od wykorzystywanej energii elektrycznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej ustawą, wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Obrót energią elektryczną i jej zużycie w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, (…).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4 lit. b tiret 3 cyt. Dyrektywy Rady 2003/96/WE dyrektywa nie ma zastosowania do następującego wykorzystania produktów energetycznych i energii elektrycznej: energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych.

Wyłączenie to nie oznacza jednak, że ww. energia podlega obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania. Wyłączenie to oznacza jedynie, że państwo członkowskie przy opodatkowaniu energii elektrycznej wykorzystywanej m.in. w procesach metalurgicznych nie jest związane z regułami harmonizacyjnymi na poziomie wspólnotowym. Tym samym zakres zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach metalurgicznych może być określany dowolnie przez każde z państw członkowskich.

Od 1 stycznia 2016 r. zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych.

Zwolnienie to jest uwarunkowane:

1.  wykorzystywaniem energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywaniem przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b ustawy).

Stosownie do art. 30 ust. 7c ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca jest producentem wyrobów stalowych. Wnioskodawca wytwarza stal w postaci wlewków w technologii EAF KONEL, LF+VD/VOD i COS. Wyroby finalne produkcji to: wlewki, blachy grube oraz wytwarzane z tej blachy prefabrykaty i konstrukcje stalowe. Do produkcji zużywana jest energia elektryczna. Jednakże Wnioskodawca wskazał, że energię elektryczna zużywa jest również do systemu odwodnienia terenu oraz do oświetlenia hal produkcyjnych. Wnioskodawca wskazał, że czynności są sklasyfikowane pod symbolem PKD 24.10.Z – Produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych, oprócz wytwarzania z blachy prefabrykatów i konstrukcji stalowych, które to czynności są sklasyfikowane pod symbolami PKD:

25.11.Z Produkcja konstrukcji metalowych i ich części,

25.29.Z Produkcja pozostałych zbiorników, cystern i pojemników metalowych 25.61.Z Obróbka metali i nakładanie powłok na metale 25.62.Z Obróbka mechaniczna elementów metalowych.

Wnioskodawca będzie pod dniu 1 stycznia 2016 r. podatnikiem akcyzy od energii elektrycznej, która będzie wykorzystywana w procesie produkcji wyrobów stalowych i od daty uzyskania statusu podatnika akcyzy od energii elektrycznej wykorzystanej w procesie produkcyjnym, Wnioskodawca będzie przekazywał do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzysta energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania.

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wniósł zapytanie czy proces produkcyjny opisany we wniosku mieści się w pojęciu procesu metalurgicznego, aby móc stwierdzić czy energia elektryczna zużywana w tym procesie podlega zwolnieniu z akcyzy.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie definiują pojęcia „procesy metalurgiczne”, nie odwołują się także w powyższym zakresie wprost do innych aktów prawnych. Zasadnym jest jednak w tym zakresie odwołanie się do definicji sformułowanej w innych aktach prawnych, tj. do wyjaśnień zawartych w Polskiej Klasyfikacji Działalności według Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr 251, poz. 1885) czy też do kodów Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Powyższa Klasyfikacja PKD została opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2, wprowadzonej rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.Urz.UE L 393/1 z dnia 30 grudnia 2006 r.).

Zgodnie z wyjaśnieniami do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. zawartymi w Dziale 24 Produkcja metali. Dział ten obejmuje:

*   wytapianie i/lub oczyszczanie metali żelaznych i nieżelaznych z rudy, surówki lub złomu przy zastosowaniu procesów elektrometalurgicznych i innych technik metalurgicznych,
*   wytwarzanie stopów i nadstopów metali poprzez dodanie pierwiastków chemicznych do czystych metali.

Natomiast Dział 25 Produkcja metalowych wyrobów gotowych, z wyłączeniem maszyn i urządzeń. Dział ten obejmuje:

*   produkcję wyrobów wykonanych w całości z metalu (tj. części, pojemników, konstrukcji) mających zazwyczaj charakter statyczny i nieprzemieszczalny w przeciwieństwie do wyrobów z działów 26-30 obejmujących produkcję wyrobów metalowych połączonych lub montowanych (czasami z innymi materiałami), w wyrób bardziej złożony, elektryczny, elektroniczny, optyczny lub zawierający części ruchome,
*   produkcję broni i amunicji.

Ponadto do określenia pojęcia „procesy metalurgiczne” należy się także posiłkować definicjami zawartymi w odrębnej literaturze. Zgodnie z definicja zawartą w publikacji „Technologia ogólna: podstawy technologii mechanicznych” pod red. Aleksandra Góreckiego – procesy metalurgiczne są to procesy otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków. Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego.

W literaturze specjalistycznej „Metalurgią” nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali, (por. Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa: PWN 1977).

Zgodnie zaś z encyklopedią PWN metalurgia to dziedzina nauki i techniki zajmująca się procesami otrzymywania metali i stopów z rud, ich rafinacją oraz obróbką (mającą na celu nadanie im odpowiedniego kształtu i właściwości). Zatem metalurgia obejmuje: wstępną obróbkę rudy - rozdrabnianie i wzbogacanie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnetyczne lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu zwany procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod metalurgię dzieli się na pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń (świeżenie), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię (otrzymywanie metali w piecach elektrycznych), a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków”.

Stosownie do internetowego słownika języka polskiego (…) metalurgia to:

1.  nauka o otrzymywaniu metali i nadawaniu im pożądanych własności;
2.  dział przemysłu zajmujący się produkcją metali i wyrobów metalowych; przemysł metalowy.

Tym samym z punktu widzenia wykładni językowej procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych, w których występuje chemiczna, termiczna a w niektórych przypadkach i plastyczna obróbka surowców metalowych.

Z potocznego znaczenia produkcja oznacza zorganizowaną działalność mająca na celu wytwarzanie np. jakichś towarów, lakonicznie ujmując jest to wytwarzanie jakichś towarów.

Natomiast proces jest ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo i stanowiących kolejne etapy rozwoju czegoś lub celowego działania. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708 „proces” to przykładowo: przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny. Tym samym jako proces należy rozumieć tylko ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym.

Na podstawie powyższego należy zauważyć, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesu oraz czynności nie stanowiących proces jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces.

Należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Nadto należy zauważyć, że zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że Wnioskodawca jest producentem wyrobów stalowych tj. uzyskuje gotowe produkty w wyniku procesu metalurgicznego, nie oznacza, że każdy etap ich produkcji winien być objęty ww. zwolnieniem nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem metalurgicznym, lecz który obiektywnie rzecz ujmując nie może być uznany za proces metalurgiczny.

Mając powyższe na uwadze Organ uważa, że działanie systemu odwodnienia terenu oraz oświetlenie hali produkcyjnej jak również wytwarzanie z blachy prefabrykatów i konstrukcji stalowych nie stanowią procesu metalurgicznego ani w sensie stricte ani też sensie largo. Są to czynności wpisujące się w produkcję wyrobów finalnych, jednak nie wiążą się z poddaniem zmianom fizykochemicznym surowca w wyniku którego powstają wyroby stalowe.

Zatem proces opisany we wniosku w wyniku którego powstają wyroby stalowe jest procesem metalurgicznym z wyłączeniem jednak działania systemu odwodnienia terenu i oświetlenia hal produkcyjnych oraz czynności wytwarzania z blachy prefabrykatów i konstrukcji stalowych.

Tym samym wykorzystanie energii elektrycznej na działanie systemu odwodnienia terenu oraz do oświetlenia hal produkcyjnych i procesu wytwarzania prefabrykatów i konstrukcji stalowych z blachy nie korzysta ze zwolnienia z podatku.

Natomiast pozostałe czynności, w których występuje chemiczna, termiczna i plastyczna obróbka surowca metalowego wraz ze zmianą jego właściwości fizykochemicznych, można uznać za procesy metalurgiczne, które z jednej strony przyczyniają się do zmian fizykochemicznych surowca w efekcie którego uzyskiwane są wyroby stalowe, a po drugie czynności te składają się na ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym.

Dlatego też tylko energia elektryczna, która jest wykorzystana w procesie metalurgicznym z wyłączeniem ww. czynności korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo należało uznać za nieprawidłowe.

Należy również zaznaczyć, że powołana (wydana dla Wnioskodawcy) interpretacja indywidulana nr IBPP4/443-141/14/BP w zakresie zwolnienia od akcyzy gazu przeznaczonego do celów opałowych w procesach metalurgicznych nie stoi w sprzeczności z niniejszym rozstrzygnięciem. W interpretacji nr IBPP4/443-141/14/BP zwolniony został z akcyzy wyrób gazowy przeznaczony do celów opałowych w czynnościach stanowiących element procesu metalurgicznego, w których gaz był wykorzystany do termicznej lub chemicznej obróbki surowca metalowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.