Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-556/14/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-17
Teza: opodatkowanie sprzedaży przez Wnioskodawcę działki nr 3133/5.
Słowa kluczowe: dostawa; drogi; działki; nieruchomości; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 28 maja 2014 r. (data wpływu 4 czerwca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 3 września 2014 r. (data wpływu 9 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży przez Wnioskodawcę działki nr 3133/5 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2014 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek z 28 maja 2014 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży przez Wnioskodawcę działki nr 3133/5.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 września 2014 r. (data wpływu 9 września 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 25 sierpnia 2014 r. znak: IBPP1/443-556/14/MS.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i składa deklaracje VAT-7 w okresach miesięcznych.

Starosta N., reprezentujący Skarb Państwa w sprawach gospodarowania nieruchomościami, przystąpił do sprzedaży działki nr 3133/5 położonej w miejscowości Z., gmina N. Działka oznaczona numerem 3133/1 o powierzchni 0,63 ha powstała z połączenia działek oznaczonych numerami: 3177/2, 3173/1, 3170/1, 3164/1, 3156/4, 3135/4, 3134/1, 3133/1, wywłaszczonych decyzją Naczelnika Miasta i Gminy w N. z dnia 20 września 1982 r. znak \`(...)\` na rzecz Skarbu Państwa. Działka nr 3133/1 została podzielona na działki o numerach: 3133/4 o powierzchni 0,0203 ha i 3133/5 o powierzchni 0,6121 ha.

Działka nr 3133/4 przeszła z mocy prawa na rzecz Województwa P. mocą decyzji

Wojewody P. Nr 2/11 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 21 lutego 2011 r. znak \`(...)\`i obecnie stanowi ciąg drogi wojewódzkiej.

Cel wywłaszczenia na działce nr 3133/5 został zrealizowany na początku lat osiemdziesiątych XX wieku poprzez urządzenie drogi o nawierzchni bitumicznej. Droga ta do tej pory stanowiła tymczasowy objazd dla drogi wojewódzkiej Nr aaa Z. – B. – Z. - S.

Działka nr 3133/5 stanowi własność Skarbu Państwa.

Działka nr 3133/5 od 4 stycznia 1991 r. do 31 grudnia 2003 r. była objęta ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy N. - uprawy polowe o glebach V i VI klasy, rezerwa terenowa pod węzeł komunikacyjny. Od 1 stycznia 2004 r. po dzień dzisiejszy, nie jest objęta ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta N. wskazana jest na potrzeby komunikacji - stanowi odcinek istniejącej drogi wojewódzkiej oznaczonej Nr 858.

Dla działki nr 3133/5 nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W ewidencji gruntów dla obrębu Z., jednostka ewidencyjna N., działka nr 3133/5 posiada użytek gruntowy droga oznaczony dr.

Droga ta stanowi budowlę zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.).

Zgodnie z pismem P. Zarządu Dróg Wojewódzkich w R. z dnia 4 kwietnia 2014 r. znak PZDW-WD/5010-2/2014/7 od 1999 r. na ww. działce nie poniesiono żadnych nakładów inwestycyjnych. Działania PZDW skupiły się jedynie na bieżącym utrzymaniu tymczasowej drogi objazdowej zlokalizowanej na działce 3133/5.

W celu sprzedaży tej działki został sporządzony przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy określający wartość rynkową działki.

Powiat nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym) stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej oraz Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 25 sierpnia 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.) tymczasowy objazd dla drogi wojewódzkiej Nr aaa Z. – B. – Z. – S. posiada symbol PKOB Sekcja 2 Dział 21 Grupa 211, Klasa 2112.

Przedmiotowa budowla nie była oddana innemu podmiotowi na podstawie np. umowy sprzedaży, najmu, dzierżawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż działki nr 3133/5 położonej na obszarze miejscowości Z., gmina \`(...)\` w formie przetargu będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług czy też podlegać będzie zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości powinna być zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ:

1.  w stosunku do tych obiektów podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonując ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
3.  od końca roku, w którym zakończono budowę drogi, minęło co najmniej 5 lat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Wnioskodawca (reprezentujący Skarb Państwa) podał we wniosku, że przedmiotem planowanej sprzedaży będzie działka nr 3133/5 stanowiąca własność Skarbu Państwa i prawo własności posadowionej na niej drogi o nawierzchni bitumicznej stanowiącej tymczasowy objazd dla drogi wojewódzkiej Nr aaa Z. – B. – Z. - S.

Droga ta stanowi budowlę zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Ponadto Wnioskodawca dla przedmiotowej drogę zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wskazał symbol PKOB 2-21-211-2112.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Na mocy art. 5a ustawy, obowiązującego od 1 stycznia 2011 r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonaną z materiałów budowlanych i elementów składowych będącą wynikiem prac budowlanych.

W myśl art. 3 pkt 1, 2, 3 i 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury;

2.budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

3.budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3a.obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Pod symbolem 2112 w PKOB ujęte są ulice i drogi pozostałe i klasa ta obejmuje: drogi na obszarach miejskich i zamiejskich, w tym: skrzyżowania, węzły komunikacyjne i parkingi, np.: drogi, ulice, aleje, ronda, drogi gruntowe, drogi boczne, drogi dojazdowe, drogi wiejskie i leśne, ścieżki dla pieszych, ścieżki rowerowe, ścieżki do jazdy konnej, drogi i strefy dla pieszych, wraz z: instalacjami do oświetlenia dróg i sygnalizacji, nasypami, rowami, słupkami bezpieczeństwa, przepustami pod drogami i urządzeniami odwadniającymi drogi.

W świetle powyższego zarówno grunt jak i przedmiotowa droga mająca być przedmiotem sprzedaży, będąca jak wskazał Wnioskodawca budowlą objętą PKOB, spełniają definicję towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Wszelkie zaś odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT ilekroć w jej przepisach mowa jest o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z przytoczonej wyżej ustawowej definicji „pierwszego zasiedlenia” wynika, że pod tym pojęciem należy rozumieć:

1.  oddanie do użytkowania,
2.  w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu,
3.  pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po wybudowaniu lub ulepszeniu, wynoszącym co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby miało miejsce „pierwsze zasiedlenie” w rozumieniu powyższej normy prawnej, muszą zostać spełnione wszystkie przesłanki łącznie wymienione w przywołanym przepisie. Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała czy użytkowana, lecz winna być przejęta przez nabywcę (użytkownika) do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Zatem pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę lub najem, gdyż sprzedaż, dzierżawa, czy najem są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Natomiast w sytuacji gdy nie ma zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, należy sprawdzić zakres zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Treść art. 43 ust. 7a powyższej ustawy wskazuje, że warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Ponadto w świetle art. 29a ust. 8 cytowanej ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że na działce nr 3133/5 znajduje się droga o nawierzchni bitumicznej stanowiąca tymczasowy objazd dla drogi wojewódzkiej - wg prawa budowlanego sklasyfikowana jako budowla - symbol PKOB 2-21-211-2112, tj. ulice i drogi pozostałe.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że na ww. działce nie poniesiono żadnych nakładów inwestycyjnych. Działania skupiły się jedynie na bieżącym utrzymaniu tymczasowej drogi objazdowej zlokalizowanej na działce 3133/5.

Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie nieruchomości (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym) stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej oraz Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto przedmiotowa budowla nie była oddana innemu podmiotowi na podstawie np. umowy sprzedaży, najmu, dzierżawy.

Odnosząc zatem powołane przepisy prawa do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że analizując zagadnienie pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do wskazanej drogi posadowionego na działce nr 3133/5 tut. organ zauważa, że jej sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Przedmiotowa droga jak wskazano we wniosku od chwili jej wybudowania na początku lat osiemdziesiątych nie była przedmiotem sprzedaży czy przedmiotem umów najmu lub dzierżawy. W konsekwencji nie doszło do jej pierwszego zasiedlenia.

Należy zatem dokonać analizy możliwości zwolnienia od podatku VAT sprzedaży przedmiotowej drogi na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawcy reprezentującemu Skarb Państwa nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy budowie przedmiotowej drogi, gdyż budowla ta została wybudowana na początku lat osiemdziesiątych XX wieku, a więc w okresie gdy nie obowiązywały jeszcze przepisy dotyczące podatku VAT.

Ponadto Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowej drogi.

Zatem sprzedaż przedmiotowej drogi posadowionej na działce nr 3133/5 spełniać będzie warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i lit. b ustawy o VAT.

Tym samym sprzedaż przedmiotowej drogi korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT.

W związku z powyższym, również sprzedaż działki nr 3133/5, na której ta droga jest posadowiona, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości powinna być zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.