Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.853.2024.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Prawo Spółki do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem
działek.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa Spółki do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem
    działek nr 1 i 2. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 stycznia 20245 r. (wpływ 10 stycznia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

23 lutego 2024 r. przed notariuszem (...) doszło do zawarcia umowy przedwstępnej
    sprzedaży (...), zgodnie z którą A.A. (zwany dalej: Sprzedającym) oraz B. Spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością (zwany dalej; Wnioskodawca lub Kupujący) zobowiązali
    się zawrzeć - najpóźniej do 23 sierpnia 2024 r. umowę sprzedaży (umowę przyrzeczoną), w
    której A.A. sprzeda B. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wolną od wszelkich

    obciążeń, praw i roszczeń osób trzecich i hipotek nieruchomość objętą księgą wieczystą
    numer (...), położoną w miejscowości (...), składającą się z działek ewidencyjnych
    oznaczonych numerami: nr 1, o pow. (...) ha, stanowiącej według ewidencji gruntów RIVa -
    grunty orne oraz nr 2, o pow. (...) ha, stanowiącej według ewidencji gruntów RIVa - grunty
    orne - za cenę w łącznej kwocie (...) zł, a (...) Spółka z ograniczona odpowiedzialnością ww.
    nieruchomość, za podaną cenę kupi.
    Przedmiotową nieruchomość Sprzedający nabył na podstawie umowy przekazania
    własności gospodarstwa rolnego z dnia 12 stycznia 1979 r., nr (...).
    Nieruchomość ta nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55(1) ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, jak również nie stanowi jego zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Działki ewidencyjne o numerach 1 i 2 nie są zabudowane i na dzień sprzedaży również nie
    będą.
    Nieruchomość położona jest na terenie, który jest objęty miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z którym ww. działki o numerach 1 i 2
    znajdują się w terenie o symbolu 22.UC (tereny usług komercyjnych - związanych z
    obsługą trasy komunikacyjnej). Działki nie znajdują się w terenach objętych rewitalizacją
    miejscowości (...).
    A.A. nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Środki
    uzyskane z ewentualnej sprzedaży działek zostaną przeznaczone na cele prywatne.
    Przedmiotowe działki przeznaczone do sprzedaży, od momentu nabycia do chwili
    planowanej sprzedaży były i będą wykorzystywane przez Sprzedającego na cele rolnicze
    (uprawa zboża).
    Przyczyną sprzedaży przedmiotowych działek jest potrzeba posiadania pieniędzy na inne,
    prywatne wydatki.
    Sprzedający nie podejmował jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości
    nieruchomości, uatrakcyjnienia działek, nie podejmował również żadnych działań
    marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości.
    Sprzedający nie stosował żadnych ogłoszeń o sprzedaży. Kupujący sam się do niego zgłosił.
    Sprzedający nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości.
    Sprzedający nie planuje sprzedaży innych, posiadanych przez siebie nieruchomości.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Sprzedający (pan A.A.) nie udzielił B. Sp. z o.o. pełnomocnictwa, zgody, upoważnienia do
    działania w Jego imieniu i na Jego rzecz w związku ze sprzedażą wskazanych we wniosku
    działek nr 1 i 2.
    Natomiast sprzedający (pan A.A.) udzielił pełnomocnictwa Panu C.C. oraz Panu D.D. (dalej
    łącznie, jako Pełnomocnik) do samodzielnego działania w związku z planowaną realizacją
    inwestycji budowlanej na nieruchomości położonej w miejscowości (...), obręb (...), gmina
    (...) stanowiącej działkę numer 1, 2. Pełnomocnik upoważniony jest w szczególności do:
        występowania w imieniu Mocodawcy przed wszystkimi urzędami, osobami
        prawnymi i fizycznymi, organami administracji rządowej i samorządowej,
        dostawcami wszelkich mediów (w tym (...), zarządcami wodociągów i kanalizacji
        itp.), Starostwem Powiatowym, Urzędem Miasta i Gminy, Miejskim i Wojewódzkim
        Konserwatorem Zabytków, Wody Polskie, Wydziałem Architektury, Wydziałem
        Geodezji, Powiatowym i Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego,

        Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa i jego terenowymi oddziałami, MPWIK,
        PGWWP, podmiotami świadczącymi usługi telekomunikacyjne, geodezyjne, GDDKIA
        oraz miejskimi i wojewódzkimi wydziałami dróg i innymi,
        podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
        uzyskania decyzji, pozwoleń, zezwoleń oraz innych dokumentów formalno-
        prawnych niezbędnych do zrealizowania inwestycji,
        dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem decyzji, pozwoleń i
        zezwoleń związanych z inwestycją w tym pozwolenia na budowę, decyzji wodno-
        prawnej, pozwolenia na lokalizację zjazdu, decyzji wyłączenia z produkcji rolnej,
        decyzji podziału nieruchomości, decyzji pozwolenia na usunięcie drzew itp.,
        dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem wypisu z rejestru
        gruntów, mapy ewidencyjnej, mapy zasadniczej, i innych dokumentów
        geodezyjnych,
        dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7
        lipca 1994 r. Prawo budowlane, w szczególności w celu uzyskania decyzji i pozwoleń
        wskazanych powyżej w tym podpisywania oświadczeń o prawie do dysponowania
        Nieruchomością,
        dysponowania Nieruchomością w zakresie uzyskiwania warunków technicznych
        dostawy mediów, w tym wybierania warunków i podpisywania umów, w tym
        podpisywania oświadczeń o prawie do dysponowania Nieruchomością.
    Przedmiotowe działki nie były u Sprzedającego przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej
    czynności o podobnym charakterze.
    Zgodnie z ujawnionym w KRS PKD, B. Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą o kodzie
    PKD 68.20.Z, tj. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Spółka B. Sp. z o.o. prowadzi działalność w zakresie nabywania nieruchomości
    zabudowanych oraz niezabudowanych docelowo w celu realizacji inwestycji
    komercyjnych, realizacji budowy obiektów komercyjnych z zamiarem późniejszego
    wynajmu powierzchni podmiotom trzecim oraz sprzedaży gotowych projektów
    komercyjnych zarówno zrealizowanych, jak i przygotowanych do realizacji.
    B. Sp. z o.o. nabywa działki nr 1, 2 w związku z prowadzoną działalności gospodarczą do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT (w celach związanych z działalnością, w celu
    realizacji inwestycji budowy budynku handlowego).

## Pytanie

Czy w związku z nabyciem przedmiotowych działek na podstawie umowy sprzedaży
    zawartej z Panem A.A. Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, wobec czego Wnioskodawca nie będzie miał prawo do odliczenia
    podatku VAT. Nie stanowi bowiem podstawy do odliczenia podatku VAT transakcja
    niepodlegająca opodatkowaniu VAT, a niewątpliwie z taką transakcją będziemy mieli do
    czynienia w przedmiotowej sprawie.
    Sprzedaż przedmiotowych działek będzie dokonywana w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym sprzedającego.

    Stosowanie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tej ustawy, bez względu na
    cel lub rezultat takiej działalności. Podatnikiem, o którym mowa w ww. ust. 1, jest także
    jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej stanowiąca przedsiębiorstwo w
    spadku w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
    1) zarządu sukcesyjnego albo
    2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został
    ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 przejście NIP na następcę
    prawnego ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i
    identyfikacji podatników i płatników.
    Stosownie do ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Zgodnie z
    ww. orzeczeniami, nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego
    (prywatnego), który nie został nabyty w celach odsprzedaży (w celach handlowych), lecz
    spożytkowania w celach prywatnych. Liczba i zakres transakcji sprzedaży gruntów nie
    może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem opodatkowania, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą.
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., w sprawie o
    sygn. akt I FPS 3/07 wskazano kryteria, jakimi należy kierować się przy określaniu, czy w
    danym przypadku mamy do czynienia z działalnością gospodarczą, czy też z zarządzaniem
    majątkiem prywatnym. Stwierdzenie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik VAT wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do
    okoliczności faktycznych danej sprawy. Przejawem zaś aktywności określonej osoby w
    zakresie obrotu nieruchomościami, mogącej wskazywać, iż jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną może być, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego
    uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu
    sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o
    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy
    czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg przykładowo
    przytoczonych wyżej okoliczności, a nie stwierdzenie wystąpienia jedynie niektórych
    (pojedynczych) z nich.
    Mając na względzie treść wyżej przytoczonych przepisów i orzeczeń wskazać należy, iż
    sprzedawca nie spełnia przesłanek do uznania go za podatnika podatku VAT.
    Przedmiotowa transakcja nie będzie zatem podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu wskazać należy, iż Sprzedający nie jest podatnikiem podatku VAT.
    Przedmiotowe działki zostały nabyte w oparciu o umowę przekazania własności
    gospodarstwa rolnego z 12 stycznia 1979 r. Środki pieniężne ze sprzedaży działek
    sprzedawca zamierza przeznaczyć na cele prywatne.
    Od dnia nabycia ww. działek, były one przez jego właściciela wykorzystywane w celach
    rolniczych. Sprzedający nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości i z tego tytuły
    nie odprowadzał podatku VAT.
    Sprzedający nie podejmował jakichkolwiek działań dotyczących zwiększenia wartości
    nieruchomości, uatrakcyjnienia działek, nie podejmował również żadnych działań
    marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości. Sprzedający nie stosował żadnych
    ogłoszeń o sprzedaży, Kupujący sam się do niego zgłosił.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie gruntu
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której
    zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt
    Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez
    osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław
    Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z ww. orzeczenia wynika m.in., że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru
    decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami
    dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych
    transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.
    Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma
    takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
    wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem
    odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    W kwestii opodatkowania sprzedaży działek nr 1 i 2, istotne jest zatem, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży Sprzedający podjął lub
    podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Sprzedającego
    za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający zamierza sprzedać działki nr 1 i 2. Kupujący planuje
    na Nieruchomości realizację inwestycji polegającej na budowie budynku handlowego.
    Sprzedający zawarł ze Spółką umowę przedwstępną oraz udzielił pełnomocnikowi
    pełnomocnictwa w zakresie przygotowania Nieruchomości pod inwestycję.
    Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy w związku z nabyciem
    przedmiotowych działek będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości, w pierwszej kolejności należy przeanalizować, czy
    sprzedaż wskazanych działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym działek) podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w
    tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do
    czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach
    działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz
    zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w
    tej sprawie należy przeanalizować całokształt działań jakie podjął/podejmie Sprzedający w
    odniesieniu do sprzedaży działek wskazanych w opisie sprawy.
    W tym miejscu, wskazać należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    ustawa Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić
      sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny

      termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    kwestia udzielonego przez Sprzedającego pełnomocnictwa do działania w imieniu
    Sprzedającego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeku cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu
      mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu
      na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Jak stanowi art. 109 Kodeksu cywilnego:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa, wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. Jak wynika z
    okoliczności sprawy, Strony zawarły umowę przedwstępną sprzedaży. Po zawarciu umowy
    przedwstępnej, Sprzedający udzielił pełnomocnikowi pełnomocnictwa w celu

    przystosowania Nieruchomości do realizacji planowej inwestycji (budowy budynku
    handlowego). Pełnomocnictwo to obejmuje zgodę na podejmowanie wszelkich działań
    faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji, pozwoleń, zezwoleń
    niezbędnych do zrealizowania inwestycji w tym m.in. pozwolenie na budowę, decyzje
    wyłączenia z produkcji rolnej, dysponowanie Nieruchomością w zakresie uzyskiwania
    warunków technicznych dostawy mediów. Ponadto Sprzedający udzielił pełnomocnictwa
    w zakresie dysponowania Nieruchomością na cele budowlane. Powyższe działania były
    realizowane na podstawie pełnomocnictw udzielonych przez Sprzedającego. Na
    podstawie udzielonego pełnomocnictwa pełnomocnik mógł swobodnie podejmować
    wszelkie czynności formalnoprawne w celu uzyskania jakichkolwiek wniosków, decyzji i
    pozwoleń w celu prawidłowego przygotowania przedmiotowych działek gruntu pod
    sprzedaż w związku z planową przez Kupującego inwestycją.
    Wobec powyższego, po udzieleniu pełnomocnictwa, czynności wykonane przez
    pełnomocnika wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Sprzedającego jako
    mocodawcy, co wskazuje, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży Nieruchomości
    Sprzedający podejmie ww. działania w sposób zorganizowany. Stroną podejmowanych
    czynności będzie Sprzedający, a nie pełnomocnik – pełnomocnik nie działa we własnym,
    lecz w imieniu Sprzedającego. Nie ulega więc wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres
    przygotowania do sprzedaży działek nr 1 i 2 nie jest typowy dla działań podejmowanych
    przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.
    Pełnomocnik dokonując wskazanych we wniosku działań, dokona uatrakcyjnienia działek
    stanowiącej do dnia sprzedaży nadal własność Sprzedającego – skutkujących
    przygotowaniem ich do sprzedaży. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej
    Nieruchomość będzie własnością Sprzedającego i będzie podlegała ww. czynnościom. W
    konsekwencji, mimo że w analizowanej sprawie działania dotyczące przygotowania działek
    do sprzedaży podejmuje pełnomocnik, to jednak efekty tych działań wywierają
    bezpośredni skutek dla Sprzedającego, tj. zmierzają do sprzedaży Nieruchomości i
    osiągnięcia pożytku z tego tytułu. Fakt, że pełnomocnik, działając na podstawie
    udzielonego pełnomocnictwa jest upoważniony w imieniu Sprzedającego do wszelkich
    czynności, które okazałyby się niezbędne do przygotowania przedmiotowej
    Nieruchomości pod sprzedaż – świadczy o przygotowaniu Nieruchomości pod inwestycję,
    czyli o wykorzystaniu Nieruchomości do celów zarobkowych. Tym samym wskazana
    powyżej aktywność Sprzedającego wykonywana przez pełnomocnika wykracza poza ramy
    czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do
    sprzedaży Nieruchomości niezabudowanej, a zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że w
    świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług sprzedając Nieruchomość,
    Sprzedający będzie działał jak podatnik podatku VAT. Tym samym dokonując sprzedaży
    ww. działek gruntu, Sprzedający nie będzie korzystał z prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem prywatnym.
    Podejmowane przez Sprzedającego działania i dokonywane czynności, wykluczają
    sprzedaż Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem osobistym.
    W efekcie należy stwierdzić, że sprzedaż działek nr 1 i 2 będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości
    gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane, czyli tereny
    przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Z wniosku wynika, że działki nr 1 i 2 położone są na terenie, objętym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, o symbolu 22.UC (tereny usług komercyjnych -
    związanych z obsługą trasy komunikacyjnej). Tym samym, ww. działki będą stanowiły
    teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie ich sprzedaż nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być
    łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, a więc również
      wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma
      prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
      przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną
      od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak
      odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w

      ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-
      280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku
      naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    podatku VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak z wniosku wynika, Sprzedający przedmiotową nieruchomość nabył na podstawie
    umowy przekazania własności gospodarstwa rolnego 12 stycznia 1979 r., kiedy nie było
    jeszcze podatku VAT. Nie można tym samym uznać, że Sprzedającemu nie przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku VAT, skoro podatek VAT nie występował.
    Tym samym, do sprzedaży działek nr 1 i 2 nie będzie miał zastosowania również art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest spełniony warunek określony w tym przepisie niezbędny
    do zastosowania wskazanego zwolnienia.
    Zatem należy stwierdzić, że sprzedaż działek nr 1 i 2, będzie stanowiła czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy. Tym samym sprzedaż działek będzie
    opodatkowana stawką podatku właściwą dla tego towaru.
    W odniesieniu do prawa Spółki do odliczenia podatku VAT w związku z transakcją nabycia
    działek, należy wskazać, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy również podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego

    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z wniosku wynika, że Spółka jest czynny podatnikiem podatku VAT, a działki nr 1 i 2
    nabywa w związku z prowadzoną działalności gospodarczą do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT (w celu realizacji inwestycji budowy budynku handlowego). Jak wyżej
    wskazano sprzedaż działek nr 1 i 2, będzie stanowiła czynność podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z
    art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 bądź pkt 2 ustawy. Sprzedający będzie z tytułu sprzedaży podatnikiem
    podatku VAT. Zatem w związku z nabyciem wskazanych działek, Nabywcy będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej sprzedaż Nieruchomości w ramach
    Transakcji. Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku spełnione zostaną wskazane
    w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    W efekcie odpowiadając na Państwa pytanie stwierdzić należy, że w związku z nabyciem
    przedmiotowych działek na podstawie umowy sprzedaży zawartej z Panem A.A. będziecie
    Państwo mieli prawo do odliczenia podatku VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.