Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPP1-2.4512.157.2016.2.NF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-12-22
Teza: Obowiązek rejestracji Wnioskodawcy jako czynnego podatnika podatku VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działalność-działalność gospodarcza; limit; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2016 r. (data wpływu 12 października 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 grudnia 2016 r. (data wpływu 12 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji Wnioskodawcy jako czynnego podatnika podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 października 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji Wnioskodawcy jako czynnego podatnika podatku VAT. Wniosek uzupełniono w dniu 12 grudnia 2016 r. o dokument potwierdzający dokonanie w dniu 7 grudnia 2016 r. wpłaty brakującej opłaty.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855, z późn. zm.), oraz związkiem sportowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. 2010 r., Nr 127, poz. 857, z późn. zm., dalej: „Ustawa o Sporcie”). Wnioskodawca działa na podstawie statutu (dalej: „Statut”). Ponadto, zgodnie ze Statutem, Wnioskodawca w wykonywaniu swoich zadań przestrzega statutów, regulaminów, innych przepisów Międzynarodowej Federacji Związków Piłki Nożnej (dalej: „FIFA”) oraz Europejskiej Unii Piłkarskiej (dalej: „UEFA”) oraz Polskiego Związku Piłki Nożnej (dalej: „PZPN”) i innych przepisów prawa.

Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT i korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, tj. wartość sprzedaży opodatkowanej wykonanej przez Wnioskodawcę nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym 150.000 zł, przy czym do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku, odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym zaliczane są przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Wnioskodawca określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działania. Wszyscy członkowie Wnioskodawcy, zawodnicy, trenerzy, instruktorzy, menedżerowie ds. piłkarzy, sędziowie, działacze piłkarscy i osoby zatrudnione w sporcie piłki nożnej w regionie zobowiązani są przestrzegać przy realizacji swoich funkcji postanowień statutu, przepisów, wytycznych i decyzji PZPN, FIFA, UEFA oraz Wnioskodawcy. Zabezpieczeniem wykonania tego zobowiązania jest odpowiedzialność organizacyjna, dyscyplinarna i regulaminowa egzekwowana przez Wnioskodawcę.

Statut określa, że celem działalności Wnioskodawcy jest m.in.:

*   Organizacja, rozwój i popularyzacja sportu piłki nożnej oraz prowadzenie współzawodnictwa sportowego klubów.
*   Podejmowanie działań na rzecz promocji piłkarstwa amatorskiego i nieamatorskiego, w tym profesjonalnego.
*   Ochrona praw i interesów oraz koordynacja działań członków związku, zawodników, trenerów, instruktorów, sędziów i działaczy piłkarskich.
*   Pozyskiwanie środków finansowych i przeznaczenie ich na prowadzenie działalności statutowej Wnioskodawcy.
*   Organizacja szkoleń dla animatorów sportu, trenerów, instruktorów, sędziów i działaczy piłkarskich.

Dla osiągnięcia powyżej wymienionych celów, Wnioskodawca może opracowywać programy, organizować kursy i szkolenia, wydawać uchwały i decyzje wiążące członków Wnioskodawcy, zawodników, trenerów, instruktorów, menedżerów do spraw piłkarzy, licencjonowanych organizatorów imprez piłkarskich, sędziów i działaczy piłkarskich. Jednakże sam Wnioskodawca jest podporządkowany w takim samym zakresie decyzjom PZPN, UEFA i FIFA. Zgodnie z art. 41ust. 1 Ustawy o Sporcie, zorganizowane zajęcia w zakresie sportu w związku sportowym oraz w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez polski związek sportowy może prowadzić wyłącznie trener lub instruktor sportu w rozumieniu Ustawy o Sporcie.

Ustawa o Sporcie wskazuje, że do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć w zakresie sportu, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie.

Przepis art. 41 ust. 3 Ustawy o Sporcie określa również ogólne warunki, które spełnić musi osoba będąca trenerem w sportach, w których działają polskie związki sportowe.

W rezultacie zorganizowane zajęcia w zakresie piłki nożnej w PZPN i Wnioskodawca oraz w klubie sportowym uczestniczącym we współzawodnictwie organizowanym przez PZPN i Wnioskodawcę może prowadzić wyłącznie trener lub instruktor sportu w rozumieniu Ustawy o Sporcie. Jednocześnie Ustawa o Sporcie w aktualnym brzmieniu, poza bardzo ogólnym podaniem warunków, które musi spełniać trener, nie zawiera jakichkolwiek szczególnych wskazań, co do form i zasad nabywania uprawnień do wykonywania zawodu trenera sportu.

Co więcej, Ustawa o Sporcie nie wskazuje, że szczegółowe warunki nabywania uprawnień przez trenera sportu mogą zostać określone przez poszczególne związki sportowe. Należy więc przyjąć, że kwestia ta została pozostawiona wyłącznie w kompetencji związków sportowych, które mogą, lecz nie muszą ustalać form i zasad nabywania kwalifikacji do wykonywania zawodu trenera danego sportu.

PZPN, jako polski związek sportowy w rozumieniu Ustawy o Sporcie, do którego należy i od którego w tym zakresie jest uzależniony Wnioskodawca, skorzystał z opcji określenia zasad nabywania uprawnień do wykonywania zawodu trenera piłki nożnej i podjął uchwały (należy podkreślić jednak, że są to akty wewnętrzne PZPN i nie stanowią powszechnie obowiązujących przepisów poza okręgowymi Związkami Piłki Nożnej w tym Wnioskodawca).

Uchwała nr 1 – Uchwała z dnia 18 sierpnia 2011 r. Zarządu PZPN w sprawie organizacji kursów kształcenia trenerów piłki nożnej kategorii PZPN C, UEFA B, UEFA A i UEFA PRO. Zgodnie z tą uchwałą prowadzenie kursów dla trenerów oraz wydawanie dyplomów wszystkich kategorii, tj. P. C, UEFA B, UEFA A i UEFA PRO przysługuje wyłącznie PZPN. Jednocześnie PZPN może udzielić zgodę jednorazową na organizację kursu dla trenerów PZPN C, UEFA B i UEFA A innemu Związkowi Piłki Nożnej (np. Wnioskodawca) pod warunkiem, że pełny nadzór nad organizacją i realizacją programu kursu przysługuje PZPN. Na podstawie takiej zgody Wnioskodawca będzie przeprowadzać ww. szkolenia.

Uchwała szczegółowo określa, przede wszystkim, kryteria przyjęć na kursy na poszczególne kategorie trenerskie. Nie określa natomiast formy ani sposobu organizacji takich kursów.

Należy także zwrócić uwagę, że prawo organizowania kursów dla trenerów UEFA PRO oraz kursu Wyrównawczego UEFA A przysługuje wyłącznie Szkole Trenerów PZPN.

Taka organizacja kursów dla trenerów piłki nożnej jest zgodna z odpowiednimi przepisami międzynarodowymi, tj. z wymogami Konwencji UEFA o Wzajemnym Uznawaniu Kwalifikacji Trenerskich oraz Karty Grassroots UEFA.

Uchwała nr 2 – Uchwała z dnia 20 maja 2010 r. Zarządu PZPN w sprawie licencji trenerskich uprawniających do prowadzenia zespołów Ekstraklasy, I, II ligi i Młodej Ekstraklasy.

Uchwała ta określa, że trenerem prowadzącym zespół Ekstraklasy, I, II Ligi i Młodej Ekstraklasy piłki nożnej może być wyłącznie osoba, która łącznie spełnia określone warunki, w tym m.in.

*   jest trenerem klasy UEFA PRO w przypadku zespołów Ekstraklasy I Ligi,
*   jest trenerem klasy UEFA PRO, UEFA A, klasy Mistrzowskiej lub I-szej w przypadku zespołów II Ligi Młodej Ekstraklasy,
*   posiada ważną licencję trenera uprawniającą do prowadzenia zespołu Ekstraklasy, I, II Ligi i Młodej Ekstraklasy przyznaną w trybie przedmiotowej Uchwały.

Uchwała nr 3 – z dnia 6 maja 2009 r. Zarządu PZPN w sprawie licencji trenerskich uprawniających do prowadzenia zespołów III ligi oraz niższych lig i klas rozgrywkowych piłki nożnej seniorów, młodzieżowych i dziecięcych. Zgodnie z tą uchwałą, trenerem prowadzącym zespół III ligi oraz niższych lig klas rozgrywkowych piłki nożnej męskiej, kobiecej, młodzieżowej, dziecięcej może być wyłącznie osoba, która spełnia określone warunki, w tym m.in.:

1.  jest trenerem klasy: UEFA PRO, UEFA A, mistrzowskiej, I-szej, II-giej w przypadku III i IV ligi, I ligi futsalu, I ligi kobiet, ligi wojewódzkiej juniorów starszych młodszych co najmniej klasy: instruktor;
2.  w przypadku niższych ligi i klas rozgrywkowych piłki nożnej męskiej, kobiecej, młodzieżowej i dziecięcej, co najmniej klasy: licencja PZPN C w przypadku zespołów dziecięcych w wieku do 12 lat;
3.  posiada ważną licencję trenera odpowiedniej kategorii uprawniającą do prowadzenia zespołu III ligi oraz niższych lig i klas rozgrywkowych piłki nożnej męskiej, kobiecej, młodzieżowej i dziecięcej przyznaną w trybie przedmiotowej Uchwały.

W celu realizacji swoich statutowych zadań, Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz osób fizycznych – trenerów usługi za wynagrodzeniem. Usługi będą obejmowały prowadzenie wykładów oraz zajęć praktycznych dla trenerów piłki nożnej przy wykorzystaniu dostępnej infrastruktury. Wnioskodawca planuje, że będą prowadzone kursy kategorii PZPN C, UEFA B i UEFA A, a także kursy wyrównawcze (licencje wg wymienionych kategorii są wydawane na okres 3 letni, w którym to okresie posiadacz licencji jest zobowiązany do odbycia kursu wyrównawczego) przygotowujące trenerów do egzaminu danego poziomu.

Po złożeniu egzaminu z wynikiem pozytywnym, trener otrzyma odpowiedni dyplom potwierdzający określoną klasę trenerską oraz odpowiednią licencję trenerską. Programy i plany nauczania na kursach prowadzonych przez Wnioskodawcę będzie opracowywać Szkoła Trenerów PZPN.

Wnioskodawca opracował Regulamin określający m.in. prawa i obowiązki uczestników kursów. Zgodnie z Regulaminem, w kursach prowadzonych przez Wnioskodawcę mają prawo uczestniczyć trenerzy, którzy zostali zakwalifikowani i pozytywnie przeszli etap egzaminów wstępnych zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wytycznymi PZPN i UEFA, w szczególności z powołaną wyżej Uchwalą z dnia 18 sierpnia 2011 r. Ponadto warunkami uczestnictwa w kursach prowadzonych przez Wnioskodawcę są:

1.  niekaralność za przestępstwa określone w art. 41 ust. 3 pkt 4 Ustawy o Sporcie,
2.  terminowa wpłata czesnego,
3.  minimum średnie wykształcenie.

W myśl regulaminu uczestnicy kursów są uprawnieni do:

*   uczestniczenia w zajęciach zgodnie z odpowiednim programem kursu,
*   przystąpienia do egzaminu,
*   uzyskania licencji trenerskiej (po złożeniu egzaminu z wynikiem pozytywnym).

Oznacza to, że elementami składowymi usługi realizowanej przez Wnioskodawcę na rzecz trenerów w zamian za ustalone wynagrodzenie (czesne) są następujące świadczenia:

*   prowadzenie zajęć teoretycznych i praktycznych,
*   przeprowadzenie egzaminu,
*   wydanie licencji.

Przy czym, w ocenie Wnioskodawcy, istotą usługi świadczonej na rzecz trenerów będzie przygotowanie ich do zdania egzaminu kategorii PZPN C, UEFA B i UEFA A i uzyskania odpowiedniej licencji.

Ustalone wynagrodzenie za opisane usługi jest na poziomie gwarantującym uzyskiwanie systematycznie zysków z tego rodzaju działalności, które to zyski zostaną całkowicie przekazane na pokrycie kosztów innej działalności statutowej Wnioskodawcy. Przy czym pod pojęciem systematyczności Wnioskodawca ma na myśli uzyskanie zysków z 2 do 3 turnusów szkoleniowych na 45 organizowanych corocznie.

Ponadto suma uzyskanych już w pierwszym roku wpływów z wpłaconych wynagrodzeń przez uczestników opisanych kursów przekroczy kwotę 150.000 zł i na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy o VAT, Wnioskodawca stanie się czynnym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie.

Jeżeli przyjąć, że Wnioskodawca nie uzyska wpływów z innych źródeł z tytułu wykonania czynności za wynagrodzeniem w roku podatkowym, to czy po przekroczeniu sumy kwoty 150.000 zł z wpływów z wpłaconych wynagrodzeń przez uczestników opisanych kursów na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy o VAT Wnioskodawca stanie się czynnym podatnikiem VAT i począwszy od kwoty przychodu przekraczającego limit zwolnienia Wnioskodawca będzie musiał naliczyć i odprowadzić do Skarbu Państwa podatek VAT w wysokości 23% od kwoty wynagrodzenia netto oraz wypełniać obowiązki związane ze składaniem deklaracji podatkowych w podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem że przedmiot świadczonych usług nie korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy z dwa 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwolnienie z którego, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług korzysta Wnioskodawca zostanie utracone począwszy od czynności, którą przekroczono kwotę 150.000 zł wpływów z wynagrodzenia za przeprowadzone usługi szkoleniowe (art. 113 ust. 5 tejże ustawy), a począwszy od miesiąca następującego po tym zdarzeniu, co do zasady Wnioskodawca będzie miał obowiązek składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe VAT-7 za okresy miesięczne lub kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu lub kwartale.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Z kolei w myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-42,
    3.  usług ubezpieczeniowych– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Natomiast przepis art. 113 ust. 5 ustawy stanowi, że jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Ponadto, w świetle regulacji art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na mocy art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15 są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z kolei obowiązek składania deklaracji wprowadza przepis art. 99 ustawy.

I tak w art. 99 ust. 1 ustawy, wskazano, że podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Przepis art. 99 ust. 3 ustawy stanowi, że podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest stowarzyszeniem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach, oraz związkiem sportowym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT i korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, tj. wartość sprzedaży opodatkowanej wykonanej przez Wnioskodawcę nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym 150 000 zł.

Wnioskodawca w ramach realizacji swoich celów statutowych będzie świadczył na rzecz osób fizycznych (trenerów) usługi za wynagrodzeniem.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą, kwestii czy jeżeli przyjąć, że Wnioskodawca nie uzyska wpływów z innych źródeł z tytułu wykonania czynności za wynagrodzeniem w roku podatkowym, to czy po przekroczeniu sumy kwoty 150 000 zł z wpływów z wpłaconych wynagrodzeń przez uczestników opisanych kursów na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy, Wnioskodawca stanie się czynnym podatnikiem VAT i począwszy od kwoty przychodu przekraczającego limit zwolnienia Wnioskodawca będzie musiał naliczyć i odprowadzić do Skarbu Państwa podatek VAT w wysokości 23% od kwoty wynagrodzenia netto oraz wypełniać obowiązki związane ze składaniem deklaracji podatkowych w podatku VAT.

W interpretacji nr 3063-ILPP1-2.4512.126.2016.2.NF z dnia 22 grudnia 2016 r., wskazano, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa szkoleniowa polegająca na przygotowaniu trenerów do zdania egzaminu na daną kategorię będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług stawką podstawową w wysokości 23%.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne należy wskazać, że – co do zasady – o ile wartość sprzedaży nie przekroczy w roku podatkowym kwoty określonej na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, Wnioskodawca będzie miał prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu wpływów z wpłaconych wynagrodzeń przez uczestników przedmiotowych szkoleń, Wnioskodawca zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.

Zatem, w sytuacji przekroczenia w roku 2016 kwoty 150 000 zł, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w związku z uzyskiwaniem wpływów z wynagrodzenia za świadczone usługi szkoleniowe, przy założeniu, że Wnioskodawca nie uzyskuje wpływów z innych czynności opodatkowanych podatkiem VAT – na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy – Wnioskodawca stanie się czynnym podatnikiem VAT.

Tym samym, Wnioskodawca utraci zwolnienie od podatku od towarów i usług począwszy od czynności, w związku z którą przekroczy kwotę 150.000 zł i w tym przypadku począwszy od miesiąca następującego po przekroczeniu ww. kwoty sprzedaży, będzie miał obowiązek składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne lub kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu lub najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Dodatkowo należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 2024), obowiązującej od dnia 1 stycznia 2017 r., podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży w 2016 r. była wyższa niż 150 000 zł i nie przekroczyła 200 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Podatnicy, którzy rozpoczęli w 2016 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 150 000 zł i nie przekroczyła 200 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – art. 18 ust. 2 ww. ustawy.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rejestracji Wnioskodawcy jako czynnego podatnika podatku VAT. Natomiast, w zakresie opodatkowania świadczonych usług szkoleniowych została wydana odrębna interpretacja indywidualna w dniu 22 grudnia 2016 r., nr 3063-ILPP1-2.4512.126.2016.2.NF.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.