Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-104/08-2/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-04-17
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży budowli stanowiących towary używane trwale związanych z gruntami pozostającymi w użytkowaniu wieczystym.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; towar-towar używany; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste-przeniesienie prawa użytkowania wieczystego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2008 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu: 18 stycznia 2008 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie: 22 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 stycznia 2008 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie: 22 stycznia 2008 r.) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

X Przedsiębiorstwo Robót X Sp. z o.o. powstała w dniu 9 czerwca 1993 r. i rozpoczęła działalność gospodarczą w dniu 1 sierpnia 1993 r. nabywając mienie od Skarbu Państwa po zlikwidowanym Przedsiębiorstwie Państwowym W. W dniu 31 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w Poznaniu Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego wydał postanowienie o dokonaniu zmiany formy prawnej Spółki – ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę akcyjną. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W roku 1993 Spółka nabyła następujący majątek trwały:

prawo użytkowania wieczystego gruntów dotyczące działek nr 2(…), 2(…), 3(…), 3(…), 3(…), 1(…), 1(…), które to działki stanowiły zwarty teren;1.  budynki, w tym:
&nbspa) budynek (ST/15…) posadowiony w całości na działce nr 3(…), &nbspb) budynek (ST/13…) posadowiony w całości na działce nr 3(…); &nbspc) wiata obsługowo-naprawcza (ST/18…) posadowiona w całości na działce nr 3(…);2.  budowle, w tym:
&nbspa) przyłącze CO (ST/23… przechodzące przez działki nr 3(…), 3(…); &nbspb) sieć wodno-kanalizacyjną (ST/24…) przechodzącą przez działki nr 3(…), 3(…); &nbspc) nawierzchnię utwardzoną (ST/24…) znajdującą się w całości na działce nr 3(…).

Spółka wykorzystywała wymienione obiekty do działalności opodatkowanej i w związku z tym korzystała z bieżącego odliczania podatku naliczonego związanego z ich użytkowaniem (np. energia, telefony). W roku 2007 Spółka poniosła nakłady modernizacyjne na powyższe budynki oraz budowle. Wartość nakładów przekroczyła 30% ich wartości początkowej. Spółka skorzystała z prawa do odliczania podatku naliczonego od tych wydatków. W dniu 13 grudnia 2007 r. na mocy aktu notarialnego Spółka dokonała sprzedaży ww. nieruchomości (według ceny oszacowanej przez rzeczoznawcę majątkowego) i do całości transakcji zastosowała 22% stawkę podatku VAT.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy Spółka zasadnie naliczyła podatek VAT przy sprzedaży budynków oraz budowli wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntów?

Wnioskodawca, stosując przy sprzedaży budynków oraz budowli wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntów stawkę podatku VAT w wysokości 22%, uznał, że postępuje słusznie, ponieważ mimo, że budynki oraz budowle stanowią towary używane, bo do końca roku, w którym zakończono ich budowę minęło więcej niż 5 lat oraz przy ich zakupie (w roku 1993) nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, to Wnioskodawca poniósł w trakcie użytkowania w roku 2007 nakłady modernizacyjne o wartości powyżej 30% ich wartości początkowej (przed nowelizacją ustawy, tj. 26 marca 2002 r. wartość wydatków nie miała znaczenia dla zastosowania zwolnienia), skorzystał z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków i użytkował budynki oraz budowle w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych, licząc ten czas od chwili poniesienia nakładów modernizacyjnych.

Ponadto, mając na uwadze art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o których mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżania kwoty podatku należnego o kwotę podatku nali¬czonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124, czyli przepis ten wprowadza możliwość zmniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego pod warunkiem, że dokonany zakup jest związany z czynnościami opodatkowanymi. Spółka zastosowała do sprzedaży budynków oraz budowli, a tym samym prawa użytkowania wieczystego gruntów (stanowiących zwartą całość) stawkę opodatkowania 22%, tym samym wykazała zachodzący związek między dokonanym odliczeniem podatku naliczonego związanego z nakładami na modernizację a czynnością opodatkowaną w postaci sprzedaży nieruchomości.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Za dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Według art. 2 pkt 6 ww. ustawy, towarami są rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Zgodnie z art. 29 ust. 5 cyt. ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów. Wspomniane uregulowanie koresponduje z uznaniem gruntu za towar i w praktyce stwarza podstawy do opodatkowania gruntu stawką podatku VAT przewidzianą dla budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli.

Podstawowa stawka podatku – stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy – wynosi 22%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w treści przepisów wykonawczych, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi albo zwolnienie od podatku. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Towarami używanymi – na mocy art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług – są:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Zgodnie z art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług wspominanego zwolnienia nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w art. 43 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Przytoczony przepis, wyłączający zwolnienie od podatku, znajduje zastosowanie wtedy, gdy wszystkie warunki zachodzą łącznie. Niewystąpienie jednego z nich prowadzi do zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Zawarte w art. 43 ust. 6 ww. ustawy sformułowanie „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” dotyczy całkowitego okresu użytkowania towarów do działalności opodatkowanej, a nie okresu od zakończenia modernizacji, czy okresu liczonego od momentu przekroczenia kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Według § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Wyłączenie ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie znajduje zastosowania do objętej przedstawionym we wniosku stanem faktycznym dostawy nieruchomości (budynków oraz budowli trwale związanych z gruntami pozostającymi w użytkowaniu wieczystym). Wprawdzie Wnioskodawca poniósł wydatki przekraczające 30% wartości początkowej, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków, jednak użytkował nieruchomość w działalności opodatkowanej od dnia 1 sierpnia 1993 r. do dnia 13 grudnia 2007 r., tj. przez okres przekraczający 5 lat.

Reasumując, sprzedaż nieruchomości (budynków oraz budowli trwale związanych z gruntami pozostającymi w użytkowaniu wieczystym) należy traktować jako jedną odpłatną dostawę. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ze zwolnienia od podatku korzysta sprzedaż budynków oraz budowli trwale związanych z gruntami, natomiast na podstawie § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – sprzedaż użytkowania wieczystego gruntów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.