Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-375/11/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-06
Teza: Opodatkowanie kwoty umorzonej należności z tytułu nieopłaconych postojów na drodze publicznej w strefie płatnego parkowania.
Słowa kluczowe: mandaty; należność; umorzenie; ustawa-ustawa o finansach publicznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2011 r. (data wpływu 6 kwietnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwoty umorzonej należności z tytułu nieopłaconych postojów na drodze publicznej w strefie płatnego parkowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwoty umorzonej należności z tytułu nieopłaconych postojów na drodze publicznej w strefie płatnego parkowania.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 8 marca 2010 r. oświadczeniem woli Dyrektor Zarządu Dróg i Transportu wyraził zgodę na umorzenie wierzytelności w wysokości 4.758 zł 80 gr stanowiącej opłaty dodatkowe za nieopłacone parkowanie pojazdu samochodowego Wnioskodawcy na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.

Dodatkowo Wnioskodawca został poinformowany, że zgodnie z postanowieniem Urzędu Skarbowego z dnia 21 lipca 2006 r. kwota umorzonej osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej należności podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Następnie Wnioskodawca otrzymał od Gminy Miasto Informację o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych PIT-8C.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy umorzenie należności za opłaty dodatkowe, powstałe z braku opłat za parkowanie pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania, skutkuje ustaleniem zobowiązania podatkowego na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie daje podstaw do ustalenia zobowiązania podatkowego od umorzonych opłat dodatkowych za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania. Opłaty dodatkowe w momencie umorzenia stały się bezprzedmiotowe i nie mogą być traktowane jako przychód podlegający opodatkowaniu ponieważ nie wystąpiły u Niego realne korzyści majątkowe. Według Wnioskodawcy, nie sposób rozpatrywać przedmiotowego umorzenia w kategoriach przysporzenia majątkowego i traktować go jako otrzymanie nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 20 ust. 1 ustawy stanowi, iż za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jednak otwarta formuła tego przepisu nie oznacza, iż pojęcie przychodów z innych źródeł ma nieograniczony zakres obejmujący wszelkie relacje mogące zachodzić pomiędzy podmiotami, w tym wszelkie formy rezygnacji z wierzytelności przysługujących jednemu z podmiotów wobec drugiego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 8 marca 2010 r. oświadczeniem woli Dyrektor Zarządu Dróg i Transportu wyraził zgodę na umorzenie wierzytelności w wysokości 4.758 zł 80 gr stanowiącej opłaty dodatkowe za nieopłacone parkowanie pojazdu samochodowego Wnioskodawcy na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.

Dodatkowo Wnioskodawca został poinformowany, że zgodnie z postanowieniem Urzędu Skarbowego z dnia 21 lipca 2006 r. kwota umorzonej osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej należności podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Następnie Wnioskodawca otrzymał od Gminy Miasto Informację o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych PIT-8C.

Zgodnie z art. 13f ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) za niuiszczenie opłat przez osoby korzystające z dróg publicznych w związku z parkowaniem pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania pobiera się opłatę dodatkową. Kwota ta jest karą za niewykonanie przepisów wynikających z art. 13 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy.

Umorzenie osobie fizycznej opłat dodatkowych za brak opłat za parkowanie samochodu w strefie płatnego parkowania, przez jednostkę samorządu terytorialnego, jest konsekwencją jednostronnego władczego rozstrzygnięcia organu o rezygnacji z przypadających mu należności, w związku z czym nie stanowi dla adresata takiego rozstrzygnięcia zdarzenia, które sprawia, iż z tego tytułu powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wartość tak umorzonych opłat nie stanowi bowiem przysporzenia majątkowego u dłużnika, gdyż nie noszą one znamion umorzenia wierzytelności wynikających z czynności cywilnoprawnych, które w momencie umorzenia tracą swój zwrotny charakter i stają się trwałym przysporzeniem majątkowym dłużnika. Sytuacja ta jest odmienna od cywilnoprawnego zwolnienia z długu, które następuje na podstawie oświadczenia woli (umowy) wierzyciela o zwolnieniu i dłużnika o przyjęciu tego zwolnienia. Nie sposób zatem rozpatrywać przedmiotowego umorzenia w kategoriach przysporzenia majątkowego i traktować go jako otrzymanie nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż umorzenie opłat dodatkowych za brak opłat za parkowanie samochodu w strefie płatnego parkowania nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.