Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-698/08-3/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-10-14
Teza: Jaka jest stawka podatkowa w podatku VAT dla czynności dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesną sprzedażą znajdujących się na gruncie budynków, dokonywana na rzecz spółdzielni, której przysługuje roszczenie o którym mowa w art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), jeżeli budynki są towarami używanymi, a podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego?
Słowa kluczowe: opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prawa-przeniesienie prawa-przeniesienie prawa własności; spółdzielnie; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2008 r. (data wpływu 14 lipca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla czynności ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesną sprzedażą znajdujących się na gruncie budynków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla czynności ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesną sprzedażą znajdujących się na gruncie budynków.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonej we W., zabudowanej przedwojennym budynkiem Hali \`(...)\`, wpisanym do rejestru zabytków oraz dwoma budynkami o funkcji biurowo-handlowej i biurowo-warsztatowej. Nieruchomość ta znajduje się w użytkowaniu Spółdzielni X na podstawie decyzji z dnia 3 czerwca 1982 r. nr (…) wydanej na rzecz poprzednika prawnego, tj. X. Przedmiotowe budynki spełniają warunki uznania ich za towar używany, w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), ponieważ od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat. Jednocześnie podatnikowi dokonującemu dostawy budynków nie przysługiwało w stosunku do nich prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o podatek naliczony.

Cena gruntu została określona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę 3.480.500 zł, a łączna cena budynków na kwotę 7.493.500 zł.

Nakłady poniesione przez Spółdzielnię X i jej poprzednika prawnego na remonty i modernizację budynków wynoszą 45,10% wartości budynku Hali \`(...)\` i budynku biurowo-warsztatowego, oraz 54,14% budynku biurowo-handlowego. Łączna wartość nakładów wynosi 3.411.886,50 zł.

Spółdzielni X przysługuje roszczenie określone w art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), zgodnie z którym spółdzielni, związkowi spółdzielczemu oraz innym osobom prawnym, które w dniu 5 grudnia 1990 r. były użytkownikami gruntów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub gminy, przysługuje roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu oraz o przeniesienie własności znajdujących się na nim budynków, innych urządzeń i lokali. Szczegółowe warunki realizacji roszczenia określone są w ustawie o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu (Dz. U. Nr 23, poz. 120 ze zm.).

Warunkiem posiadania przez spółdzielnię roszczenia, o którym mowa powyżej jest to by odpowiedni wniosek w tej sprawie został złożony do dnia 31 grudnia 1996 r. (art. 204 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami), w przedmiotowej sprawie warunek ten jest spełniony, ponieważ wniosek złożony został dnia 26 marca 1993 r. Sposób zapłaty za przeniesienie własności budynków reguluje przepis art. 204 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym przeniesienie własności budynków, innych urządzeń i lokali następuje odpłatnie, chyba że obiekty te zostały wybudowane lub nabyte ze środków własnych spółdzielni, związków spółdzielczych oraz innych osób prawnych. Sposób określania wysokości kwot należnych za nabycie własności budynków reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 lutego 1998 r. w sprawie przepisów wykonawczych dotyczących uwłaszczenia osób prawnych nieruchomościami będącymi dotychczas w ich zarządzie lub użytkowaniu.

Zgodnie z przepisem § 7 rozporządzenia oddanie nieruchomości gruntowej oraz przeniesienie własności znajdujących się na niej budynków, innych urządzeń i lokali następuje na podstawie umowy. Przepis § 12 ust. 2 rozporządzenia stanowi natomiast, że jeżeli spółdzielnia dokonała ze środków własnych odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy lub modernizacji budynków, innych urządzeń i lokali, wysokość kwoty należnej z tytułu nabycia własności tych obiektów pomniejsza się o wartość nakładów poniesionych przed dniem zawarcia umowy, o której mowa w § 7, jednocześnie przepisy § 8 i § 9 rozporządzenia określają jakie środki uznaje się za środki własne spółdzielni, o których mowa w art. 204 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W przedmiotowej sprawie, nakłady poniesione na modernizację budynków spełniają warunki, o których mowa w § 8 rozporządzenia, a więc zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia wysokość kwoty należnej z tytułu nabycia przedmiotowych budynków należy pomniejszyć o wartość nakładów poniesionych na ich modernizację.

Zagadnienie ustalania opłat z tytułu użytkowania wieczystego gruntu reguluje przepis art. 204 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym ustala się je według przepisów rozdziału 8 działu II ustawy, z wyłączeniem przepisu o obowiązku wniesienia pierwszej opłaty. Tak więc spółdzielnia nie poniesie pierwszej opłaty z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 205 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, przepisy art. 204 stosuje się odpowiednio do następców prawnych spółdzielni, związków spółdzielczych oraz innych osób prawnych, które istniały w dniu 24 grudnia 1992 r. i istnieją w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Ponadto, zgodnie z § 13 rozporządzenia, w przypadku nabycia przez spółdzielnię własności budynków, innych urządzeń i lokali wpisanych do rejestru zabytków, przy ustalaniu wysokości należnych kwot stosuje się odpowiednio art. 68 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym ustaloną, zgodnie z art. 67, cenę nieruchomości lub jej części wpisanej do rejestru zabytków obniża się o 50%. Właściwy organ może, za zgodą odpowiednio wojewody albo rady lub sejmiku, podwyższyć lub obniżyć tę bonifikatę. Na podstawie tego przepisu Rada Miejska W. podjęła w dniu 27 lutego 1998 r. uchwałę nr (…) w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy W., a zgodnie z przepisem § 9 ust. 1 tej uchwały, w przypadku sprzedaży nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków cenę sprzedaży ustaloną w drodze przetargu albo w trybie bezprzetargowym obniża się o 30% o odliczeniu bonifikaty łączna cena budynków wynosi 2.933.786,26zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaka jest stawka podatkowa w podatku VAT dla czynności dostawy prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesną sprzedażą znajdujących się na gruncie budynków, dokonywana na rzecz spółdzielni, której przysługuje roszczenie o którym mowa w art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.), jeżeli budynki są towarami używanymi, a podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, określając stawkę podatkową jaka będzie miała zastosowanie w niniejszej sprawie należy powołać przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Zgodnie natomiast z przepisem art. 43 ust. 2 pkt 1 przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2 rozumie się budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat.

Ponieważ sprzedawane budynki stanowią towary używane będą one korzystały ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2008 r. Ponadto należy stwierdzić, że zgodnie z przepisem art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Tak więc, ponieważ grunt korzysta z takiej samej stawki co budynek, opłaty roczne z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste będą zwolnione od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Czynność oddania nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nie została przez ustawodawcę literalnie sklasyfikowana jako dostawa towaru lub świadczenie usług.

Mając na względzie szerokie ekonomiczne, a nie cywilistyczne rozumienie pojęcia przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także uwzględniając fakt, że definicja towaru (zawarta w cyt. wyżej art. 2 pkt 6) obejmuje grunty, należy stwierdzić, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę, o której mowa w art. 7 ust. 1 ww. ustawy. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi bowiem do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel.

Również Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchwałą składu siedmiu sędziów z dnia 8 stycznia 2007 r., sygn. akt I FPS 1/06 opowiedział się za stanowiskiem, że oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%. Ustawodawca daje także podatnikom możliwości stosowania zwolnień podatkowych. Zwolnienie od podatku może mieć charakter przedmiotowy, kiedy odnosi się do dostawy określonego towaru lub usługi i podmiotowy, kiedy dotyczy podatnika.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, na podstawie art. 43 ust. 2 ww. ustawy, rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Stosowanie zwolnienia, o którym mowa wyżej, ustawodawca ograniczył jednak przepisem art. 43 ust. 6 ustawy o VAT, który stanowi, że zwolnienia nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1.  miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2.  użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat, w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie tego przepisu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntów. Zatem co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są posadowione na nim budynki, budowle lub ich części.

Ponadto, stosownie do § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca – na zasadach określonych w art. 204 ustawy o gospodarce nieruchomościami – ustanawia na rzecz Spółdzielni prawo użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesną sprzedażą posadowionych na tym gruncie budynków, na których remonty i modernizację Spółdzielnia ponosiła nakłady.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ponieważ budynki posadowione na przedmiotowym gruncie spełniają definicję towaru używanego, zarówno ich sprzedaż, jak również oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu trwale z nimi związanego – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. rozporządzenia – korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla czynności ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z jednoczesną sprzedażą znajdujących się na gruncie budynków. W kwestii dotyczącej podstawy opodatkowania czynności ustanowienia prawa użytkowania wieczystego gruntu z jednoczesną sprzedażą znajdujących się na gruncie budynków, w dniu 14 października 2008 r., została wydana odrębna interpretacja indywidualna nr ILPP1/443-698/08-2/KG.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.