Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.186.2017.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-05
Teza: Zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych przychodów.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; opodatkowanie; ryczałt
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2017 r. (data wpływu 27 lipca 2017 r.), uzupełnionym w dniu 22 września 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 11 września 2017 r. znak 0112-KDIL3-1.4011.186.2017.1.AA na podstawie art. 169 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 15 września 2017 r., natomiast w dniu 22 września 2017 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 19 września 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 2010 r. wg PKD 45.20.Z – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. Od początku działalności Wnioskodawca wybrał formę opodatkowania wg ryczałtu 8,5%, ponieważ do tej pory świadczył tylko usługi naprawy i konserwacji. W lipcu 2017 r. Wnioskodawca zaczął kupować części do naprawiania aut.

Wnioskodawca nadmienia, że nie handluje tymi częściami, tylko przy naprawie zużyte części wymienia na nowe.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku podano PKWiU świadczonych usług:

*   45.20.11.0 – usługi standardowej konserwacji i naprawy samochodów osobowych i furgonetek, z wyłączeniem układów elektrycznych, opon i nadwozi,
*   45.20.14.0 – usługi naprawy nadwozi samochodów osobowych i furgonetek (drzwi, zamki, okna, lakierowanie, naprawy powypadkowe),
*   45.20.21.0 – usługi standardowej konserwacji i naprawy pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem układów elektrycznych, opon i nadwozi oraz motocykli,
*   45.20.23.0 – usługi naprawy nadwozi pozostałych pojazdów samochodowych (drzwi, zamków, okien, lakierowanie, naprawy powypadkowe), z wyłączeniem motocykli,
*   45.20.30.0 – usługi mycia, czyszczenia samochodów i podobne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca w dalszym ciągu może być opodatkowany w formie ryczałtu 8,5%?

Zdaniem Wnioskodawcy, może dalej przychody opodatkować wg stawki 8,5% ryczałtu, ponieważ załącznik nr 2 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie stanowi, aby tego rodzaju działalność była wyłączona z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Opis zaistniałego stanu faktycznego oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego wynika z wniosku oraz jego uzupełnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2016 r., poz. 2180, z późn. zm.) opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

Przy czym, zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f) ww. ustawy, jedną z przesłanek negatywnych uniemożliwiających korzystanie z opodatkowania w tej formie, wymienionych przez ustawodawcę jest działalność w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Stosownie do pkt 3 lit. f) tego przepisu ww. ograniczenie dotyczy podatników, którzy wykonują działalność gospodarczą w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych.

Przesłanką powodującą utratę prawa do opodatkowania ryczałtem jest uzyskanie przychodu z ww. działalności. Wyraźnie moment ten określa przepis art. 8 ust. 3 powołanej ustawy, stanowiąc, że jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu ze wskazanych rodzajów działalności, prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych traci w roku podatkowym z dniem uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

W świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne „działalność usługowa” to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r. poz. 256 i 1753) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Za działalność usługową w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług uważa się działalność, której przedmiotem są:

*   wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych – usługi na rzecz produkcji,
*   wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnonarodowej.

Z kolei działalność usługowa w zakresie handlu została zdefiniowana jako sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników (art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne). Stosownie natomiast do treści art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a) ww. ustawy, towarami handlowymi są towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odprzedaży, w stanie nieprzetworzonym.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. W ramach działalności Wnioskodawca świadczy usługi: standardowej konserwacji i naprawy samochodów osobowych i furgonetek, z wyłączeniem układów elektrycznych, opon i nadwozi, usługi naprawy nadwozi samochodów osobowych i furgonetek (drzwi, zamki, okna, lakierowanie, naprawy powypadkowe), usługi standardowej konserwacji i naprawy pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem układów elektrycznych, opon i nadwozi oraz motocykli, usługi naprawy nadwozi pozostałych pojazdów samochodowych (drzwi, zamków, okien, lakierowanie, naprawy powypadkowe), z wyłączeniem motocykli usługi mycia, czyszczenia samochodów i podobne. W lipcu 2017 r. Wnioskodawca zaczął kupować części do naprawiania aut. Wnioskodawca nadmienia, że nie handluje tymi częściami, tylko przy naprawie zużyte części wymienia na nowe.

W związku z powyższym, należy wyjaśnić, że w sytuacji gdy części nabywane są w celu wykonania usługi naprawy pojazdów, a ich wartość jest wliczona w cenę tej usługi, a nie odrębnie fakturowana, to nie stanowi to okoliczności wyłączającej z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że jeśli tak jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca nie handluje częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych, a jedynie świadczy usługi w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, to wymiana zużytych części na nowe nie spełnia definicji działalności usługowej w zakresie handlu. W związku z tym prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych może być opodatkowana w formie ryczałtu ewidencjonowanego wg stawki 8,5%.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.