Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.299.2019.2.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-17
Teza: Opodatkowanie świadczenia z USA dla osoby „pozostałej przy życiu”
Słowa kluczowe: opodatkowanie; Stany Zjednoczone; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 30 kwietnia 2019 r. (data wpływu 7 maja 2019 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 czerwca 2019 r. (data wpływu 28 czerwca 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego z USA – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 maja 2019 r. wpłynął do Organu podatkowego wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia otrzymywanego z USA.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 10 czerwca 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.299.2019.1.AKR, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1-2 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 11 czerwca 2019 r. (skutecznie doręczone w dniu 18 czerwca 2019 r.). W dniu 28 czerwca 2019 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (nadane w dniu 25 czerwca 2019 r.).

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni jako osoba „pozostała przy życiu” – wdowa po mężu, uznanym Weteranie II Wojny Światowej Sił Zbrojnych USA, otrzymywała w 2018 r. (do października 2018 r., tj. za m-c X 2018 r. otrzymała w listopadzie 2018 r., a za listopad 2018 r. już nie otrzymała i do obecnej chwili nie otrzymuje) ze źródeł rządowych USA świadczenia, które były środkami pomocowymi wypłacanymi z Rządowego Departamentu Spraw Weterańskich USA (VA DEPENDENT INDEMNITY COMPENSATION), które to świadczenia nie podlegały opodatkowaniu w USA.

Charakter ww. świadczeń jakie Wnioskodawczyni otrzymywała z USA, został dokładnie określony także w załączniku – odpowiedzi nr 110100 w 2004 r. – w trakcie wyjaśnień międzynarodowych jakie miały miejsce w trybie art. 22 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r., Nr 31, poz. 178) – lecz do tej pory ww. świadczenie nie zostało zwolnione z opodatkowania w Polsce, chociaż ww. świadczenie nie podlegało opodatkowaniu w USA.

Ww. świadczenia Wnioskodawczyni otrzymywała od 2000 r., wypłacane w czekach skarbowo-rządowych USA. W latach 2007–2014 Bank potrącał podatek dochodowy od osób fizycznych, z tym że do kwietnia 2008 r. podatek dochodowy od osób fizycznych przez ww. Bank nie był potrącany od ww. czeków, a rzekomą zapłatę tego podatku przez Bank (bez uprzedniego uzgodnienia z Wnioskodawczynią) – Bank wykazał w korekcie Informacji PIT-11, od kwietnia na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki do NFZ. Od stycznia 2015 r. Bank skupował ww. czeki skarbowo–rządowe USA, do skupu „od ręki”, bez jakichkolwiek potrąceń, wypłacając wartość czeków w 100%, gdyż banki nie są płatnikami ww. świadczeń otrzymywanych przez Wnioskodawczynię ze źródeł rządowych USA, w związku z czym zaprzestano od dnia 1 stycznia 2015 r. dokonywania, przy skupie ww. czeków w Banku jakichkolwiek potrąceń, podobnie jak w X gdzie Wnioskodawczyni realizowała czeki: za lipiec 2018 r., gdyż Bank odszedł od VII 2018 r. od skupu czeków. Płatnikiem ww. świadczeń jest Rząd USA. Zaś co do składek na NFZ w dniu 11 kwietnia 2016 r. Dyrektor … OW NFZ w … wydał decyzję, w której stwierdził, że Wnioskodawczyni nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pobierania zagranicznego świadczenia, wypłacanego w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. do chwili obecnej.

Ww. świadczenie ze źródeł rządowych od Rządu USA, z Rządowego Departamentu ds. Weterańskich USA, nie ma żadnego związku z ubezpieczeniem społecznym, świadczenie to nie podlega w USA opodatkowaniu i wobec powyższego w Polsce również winno być zwolnione z opodatkowania jako świadczenie kompensacyjne, zwłaszcza, że przemawiają za tym przepisy prawa (art. 20 ust. 1 ww. Umowy), w tym prawa międzynarodowego (które jest według Konstytucji RP nadrzędne nad wewnętrznymi przepisami prawa w kraju), przede wszystkim – Konwencji między Polską a USA podpisanej 13 lutego 2013 r. w art. 18 pkt 2 Konwencji (jako kontynuacja ww. Umowy z 1974 r.), w jednoznaczny sposób zwalnia w Polsce z opodatkowania świadczenia niepodlegające opodatkowaniu w USA (w kraju płatnika).

Według ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdzie w myśl art. 20 tejże Umowy ww. świadczenia z USA winny być w Polsce zwolnione z opodatkowania, gdyż świadczenia te nie podlegają opodatkowaniu w USA, co uwzględnia art. 20 ww. Umowy i co jest dla nich formą odniesienia do przepisów podatkowych w ramach systemu podatkowego Państwa – USA.

Zwolnienie z opodatkowania ww. świadczeń w Polsce potwierdza także art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawczyni stwierdza, że odpowiedź nr 110100 jaka została udzielona przez najwyższe władze skarbowe USA w celu określenia charakteru świadczeń, jakie Wnioskodawczyni otrzymuje z USA, została kłamliwie przetłumaczona przez tłumacza przysięgłego z ramienia Izby Skarbowej, który wypaczył tekst i prawdy w nim zawarte, zmieniając znaczenie słów i dokładając nieprawdziwych i nieistniejących w tekście określeń, tj. słowo „service” – tłumaczy on jako pracę zamiast służbę, ponadto tłumaczy on, że to Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę, co w Jej przypadku jest abstrakcją, gdyż są to świadczenia z tytułu wojennej służby męża w Siłach Zbrojnych USA, dla osoby pozostałej przy życiu.

Za 2000 r. i 2001 r. nie zostały sporządzone skargi do NSA od wydanych przez WSA wyroków, gdyż radca prawny z urzędu zamiast skarg sporządził opinie prawne, które osobiście Wnioskodawczyni nic nie dały. Zaś wobec faktu, że od dnia 1 stycznia 2015 r. bank nic nie potrąca i wypłaca czeki w 100% wartości (do października 2018 r., tj. ostatni czek jaki Wnioskodawczyni otrzymała był za październik, który był wypłacany przez USA w listopadzie 2018 r., płatny za przeżyty miesiąc z dołu) przy ich skupie powstała potrzeba wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej 2018 r., gdyż do tej pory, w tym za listopad 2018 r. i grudzień 2018 r. Wnioskodawczyni nie otrzymała czeków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy ww. świadczenie jakie Wnioskodawczyni otrzymuje ze źródeł rządowych USA po mężu Weteranie II Wojny Światowej Sił Zbrojnych USA (udział w konwojach morskich pod amerykańską banderą w latach 1941-1945), wypłacane przez Rządowy Departament ds. Weterańskich USA w czekach skarbowo-rządowych, które to świadczenie w USA nie podlega opodatkowaniu, jest zwolnione z opodatkowania w Polsce? Zwłaszcza, że są to świadczenia typu „wojenne”- kompensacyjne dla osoby pozostającej przy życiu po Weteranie II Wojny Światowej Sił Zbrojnych USA, których wysokość jest uzależniona i dopasowywana przez władze USA - do otrzymywanych przez Wnioskodawczynię z ZUS świadczeń za Jej pracę? Tym bardziej, że są to świadczenia kompensacyjne zwolnione ze składek do NFZ, a US wie, że Rząd USA jako płatnik ww. świadczenia kompensacyjnego działa zgodnie z przepisami prawa jakie obowiązują w USA w odniesieniu do wszystkich odbiorców tego typu świadczenia ww. przepisy prawa międzynarodowego zwalniają te świadczenia z opodatkowania w Polsce, dlaczego więc polskie organy domagają się od nich podatku?

Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku), z uwagi na fakt, że w dniu 11 kwietnia 2016 r. NFZ wydał ww. decyzję oraz art. 20 ust. 1 Umowy między Rządem PRL a Rządem USA (Dz. U. z dnia 18 września 1976 r., Nr 31, poz. 178), art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przede wszystkim na podstawie art. 18 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu z dnia 13 lutego 2013 r., ww. świadczenie jakie otrzymuje Ona z USA, zwolnione tam z opodatkowania, jest zwolnione także z opodatkowania w Polsce. Wnioskodawczyni uważa, że ww. świadczenia kompensacyjne z USA mają być wolne od podatku w Polsce.

Wnioskodawczyni nadmienia, że mąż był inwalidą wojennym I grupy, brał udział w II wojnie światowej w amerykańskich konwojach morskich i walczył z Hitlerem pod amerykańską banderą w latach 1941-1945 (koalicja antyhitlerowska), natomiast w latach 1939-1941 brał udział w konwojach w Anglii, jako marynarz marynarki wojennej, w związku z czym Wnioskodawczyni uważa, że Jej świadczenie jakie otrzymuje z USA powinno być w Polsce zwolnione z opodatkowania, zwłaszcza że świadczenie to ma charakter kompensacyjny i jego wysokość jest przez USA dopasowywana do wysokości innych otrzymywanych dochodów zgodnie z amerykańskim prawem. Wnioskodawczyni zaznacza, że wystąpiła zmiana warunków i wysokości otrzymywanych przez Wnioskodawczynię świadczeń z USA z uwagi na otrzymywanie przez Nią od miesiąca marca 2016 r. (04 lutego 2016 r. – wnioskowane) świadczenia z ZUS z tytułu pracy Wnioskodawczyni, co spowodowało dopasowanie wysokości ww. wypłacanych świadczeń kompensacyjnych z USA i zmniejszenie wysokości ich wypłaty w 2018 r. w miesiącu październiku (za wrzesień 2018 r.) i listopadzie 2018 r. (za październik 2018 r.), a następnie zawieszenie ich wypłaty z uwagi na nadpłatę jaka powstała (od 1 listopada 2018 r. Wnioskodawczyni nie otrzymuje ww. świadczeń), która jest potrącana przez USA, gdyż w związku z otrzymywanym od marca ww. świadczeniem z ZUS przysługuje Wnioskodawczyni niższe świadczenie kompensacyjne z USA, co potwierdza fakt, że w Polsce ww. świadczenia z USA winny być wolne od opodatkowania jako niepodlegające również opodatkowaniu w USA i jako świadczenie typu „wojenne” z USA dla wdowy po uznanym weteranie II wojny światowej sił zbrojnych USA, co uzasadnia Jej stanowisko w sprawie zwolnienia z opodatkowania ww. świadczenia z USA w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska – o czym stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do przepisu art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik ma miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce płaci podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawczyni w złożonym wniosku dotyczącym 2018 r. wskazała miejsce zamieszkania w Polsce. Jako wdowa po mężu - Weteranie II Wojny Światowej Sił Zbrojnych USA - otrzymuje ze źródeł rządowych USA, świadczenie z tytułu służby zmarłego męża w Siłach Zbrojnych USA.

W myśl postanowień art. 5 ust. 1 obowiązującej Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz.U. z 1976 r., Nr 31, poz. 178), osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie (art. 5 ust. 3 ww. Umowy).

Stosownie do art. 5 ust. 4 powołanej Umowy, postanowienia ustępu 3 nie mają zastosowania w stosunku do:

1.  korzyści przyznanych przez Umawiające się Państwo w artykułach 20, 21 i 22 oraz
2.  korzyści przyznanych przez Umawiające się Państwo w artykułach 17, 18, 19 i 24 niniejszej Umowy osobom fizycznym, które nie są ani obywatelami, ani nie mają statusu imigranta w tym Umawiającym się Państwie.

Ograniczenie – o jakim mowa w art. 5 ust. 1 ww. Umowy – wprowadza art. 19 ust. 1 ww. Umowy.

Zgodnie z tym przepisem, płace, wynagrodzenia i podobne świadczenia, włączając emerytury i renty lub podobne dochody, wypłacane z funduszy publicznych jednego z Umawiających się Państw obywatelowi tego Umawiającego się Państwa z tytułu pracy lub osobiście świadczonych usług jako pracownikowi Rządu tego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek jego agendy w związku z pełnionymi funkcjami rządowymi, będą zwolnione od opodatkowania przez drugie Umawiające się Państwo.

Zatem, według postanowień ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, emerytury i renty wypłacane ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, z wyjątkiem wskazanym w art. 19 ust. 1 ww. Umowy, podlegają opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i Stanach Zjednoczonych Ameryki. Należy bowiem wskazać, że oprócz powołanego art. 19 ww. Umowy żaden inny przepis tej Umowy nie reguluje szczegółowo kwestii opodatkowania świadczeń emerytalno-rentowych, czy też innych pochodnych, wypłaconych członkom rodziny tytułem świadczeń należnych im z racji bycia członkiem rodziny.

Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu, zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczenie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.

W świetle powyższego, wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni otrzymywane w 2018 r. przez Nią z USA świadczenie po zmarłym mężu podlega opodatkowaniu w Polsce, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 5 ust. 1 ww. Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Bez znaczenia pozostaje natomiast fakt, że dochody te nie podlegają opodatkowaniu w kraju ich uzyskania (w USA). Z postanowień Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wynika bowiem, że w sytuacji, kiedy państwo źródła nie pobiera podatku od danego świadczenia, takiego podatku nie powinno także pobierać państwo, w którym rezydencję ma osoba pobierająca świadczenie. W kontekście powyższego otrzymywane przez Wnioskodawczynię świadczenie podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

W związku z powołaniem się przez Wnioskodawczynię na przepis art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako podstawy – Jej zdaniem – do zwolnienia z opodatkowania otrzymanego z USA świadczenia, koniecznym stała się analiza tego przepisu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:

1.  pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze, w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz
2.  podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy jest zwolnieniem o charakterze przedmiotowym. Powyższy przepis wymaga, aby dochody te pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy, przyznanych m.in. przez rządy państw obcych. Konieczne jest jeszcze, aby środki te zostały przyznane na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi podmiotami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe. Przesłankami warunkującymi przedmiotowe zwolnienie jest zagraniczne pochodzenie i bezzwrotny charakter środków finansowych, z których podatnik jest wynagradzany oraz ustalenie podmiotu, któremu przyznano pomoc zagraniczną i który bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy.

Jak z powyższego wynika powołany przepis nie zwalnia z opodatkowania świadczeń otrzymywanych po mężu Weteranie II Wojny Światowej Sił Zbrojnych USA z tytułu służby zmarłego męża w Siłach Zbrojnych USA. W okolicznościach niniejszej sprawy świadczenia, które Wnioskodawczyni otrzymuje z USA nie zostały Jej przekazane na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie otrzymuje bowiem tzw. środków pomocowych (pochodzących z bezzwrotnej pomocy) koniecznych do realizacji/finasowania określonego programu, dla którego środki są przeznaczone. Tym samym przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszym przypadku.

Nadmienić należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są renty przyznane na podstawie odrębnych przepisów o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin.

Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej są przepisy ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2016 r., poz. 871, z późn. zm.). W konsekwencji zwolnienie, o którym mowa powyżej odnosi się wyłącznie do świadczeń przyznanych na podstawie przepisów ww. ustawy.

W świetle powyższego, świadczenie przyznane Wnioskodawczyni przez Departament Spraw Weterańskich Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej z tytułu służby zmarłego męża w Siłach Zbrojnych USA nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie żadnego z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osiągany przez Wnioskodawczynię w 2018 r. dochód z tego tytułu podlega zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie zgodnie z art. 27 ust. 9 ww. ustawy, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Natomiast odnosząc się do stwierdzenia Wnioskodawczyni, że otrzymywane przez Nią świadczenie zwolnione jest w Polsce z opodatkowania m.in. na podstawie art. 18 pkt 2 Konwencji zawartej między Polską a USA, podpisanej dnia 13 lutego 2013 r., wskazać należy, że istotnie dnia 13 lutego 2013 r. została podpisana Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Zgodnie jednak z art. 28 ust. 1 ww. Konwencji, niniejsza Konwencja podlega ratyfikacji zgodnie z odpowiednimi procedurami każdego z Umawiających się Państw. Umawiające się Państwa wymienią drogą dyplomatyczną noty, informując się wzajemnie, że odpowiednie procedury zostały spełnione.

Stosownie zaś do art. 28 ust. 2 powyższej Konwencji, niniejsza Konwencja wejdzie w życie w dniu późniejszej notyfikacji, o której mowa w ustępie 1, przy czym jej postanowienia będą miały zastosowanie:

1.  w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot wypłacanych lub zaliczanych w pierwszym dniu, lub po tym dniu, drugiego miesiąca następującego po dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie; oraz
2.  w odniesieniu do pozostałych podatków, do okresów podatkowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu, następującym po dniu, w którym niniejsza Konwencja wejdzie w życie.

W świetle powyższego, Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki jeszcze nie obowiązuje i jak wynika z wyżej przywołanych postanowień, będzie miała zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia następującego po dniu, w którym Konwencja wejdzie w życie. W takim przypadku – w aktualnie obowiązującym stanie prawnym – do opodatkowania dochodów Wnioskodawczyni uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych w 2018 r. należy wziąć pod uwagę postanowienia Umowy z dnia 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podnoszony przez Wnioskodawczynię fakt wydania w dniu 11 kwietnia 2016 r. przez Dyrektora OW NFZ decyzji, w której stwierdzono, że Wnioskodawczyni nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pobierania zagranicznego świadczenia, wypłacanego w okresie od dnia 1 stycznia 2015 r. pozostaje bez wpływu na możliwość opodatkowania lub nie, podatkiem dochodowym od osób fizycznych, otrzymywanego przez Wnioskodawczynię świadczenia po zmarłym mężu z USA. Żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia opodatkowania dochodu uzyskanego przez podatnika od tego, czy dochód ten podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1793, z późn. zm.). Ustawa o podatku dochodowym (art. 27b) pozwala jedynie na obniżenie podatku dochodowego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Również fakt niepotrącania od dnia 1 stycznia 2015 r. przez Bank zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przedmiotowego świadczenia otrzymywanego przez Wnioskodawczynię z USA, pozostaje bez wpływu na kwestię opodatkowania tego świadczenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Także okoliczność zawieszenia wypłaty ww. świadczenia z USA z uwagi na nadpłatę jaka powstała w związku z otrzymywanym przez Wnioskodawczynię od marca 2018 r. świadczeniem z ZUS pozostaje bez wpływu na kwestię opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ww. świadczenia z USA w Polsce.

Decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania świadczenia otrzymywanego w 2018 r. przez Wnioskodawczynię z USA, mają wskazane wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwzględnieniem Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej miedzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Reasumując, wbrew twierdzeniu Wnioskodawczyni otrzymywane w 2018 r. przez Nią z USA świadczenie po zmarłym mężu weteranie II Wojny Światowej Sił Zbrojnych USA z tytułu służby zmarłego męża w Siłach Zbrojnych USA podlega opodatkowaniu w Polsce, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki. Bez znaczenia pozostaje natomiast fakt, że dochody te nie podlegają opodatkowaniu w kraju ich uzyskania (w USA). Z postanowień Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wynika bowiem, że w sytuacji, kiedy państwo źródła nie pobiera podatku od danego świadczenia, takiego podatku nie powinno także pobierać państwo, w którym rezydencję ma osoba pobierająca świadczenie. W kontekście powyższego, otrzymane przez Wnioskodawczynię świadczenia podlegają opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Świadczenie przyznane Wnioskodawczyni nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie żadnego z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osiągany przez Wnioskodawczynię w 2018 r. dochód z tego tytułu podlega zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni uznane zostało za nieprawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.