Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-588/14-4/ALN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-11-14
Teza: Czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług należy zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2014 r. (data wpływu 8 sierpnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku dostawy nieruchomości gruntowej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku dostawy nieruchomości gruntowej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 listopada 2014 r. (data wpływu 5 listopada 2014 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego, postawienie pytania, przedstawienie stanowiska.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.(ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

1.  Przedsiębiorstwo Sp. z o.o. w X jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana do czynności związanych z opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
3.  Dla wskazanego gruntu, który jest przedmiotem sprzedaży nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Przedsiębiorstwo Sp. z o.o. zwraca się z zapytaniem czy sprzedając żwirownię (obszar 18,82 ha) naliczyć należy podatek VAT w stawce 23% czy ze stawką zwolnioną?

Z opisu rejestru gruntów wynika, że działki oznaczone są w ewidencji gruntów jako RV i RVI – grunty orne.

Przedmiotowa nieruchomość nie jest zabudowana, nie jest zalesiona, posiada dostęp do drogi publicznej i wykorzystywana jest jako żwirownia.

Gmina dla tego terenu nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w posiadanym przez Gminę studium tereny te ujęte są jako tereny przemysłowe. Przedsiębiorstwo na ww. nieruchomości prowadzi działalność gospodarczą (wydobywa pospółkę – żwir). Z ogólnej powierzchni gruntów (18,82 ha) 3ha zostały zajęte pod działalność gospodarczą, z czego opłacony jest podatek od nieruchomości, a także opłata eksploatacyjna z tyt. wydobycia pospółki. Przedsiębiorstwo posiada koncesję na wydobycie pospółki.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że: Przedmiotem zapytania jest żwirownia, która znajduje się na powierzchni 18,82 ha. Z tytułu nabycia żwirowni Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca nie występował o decyzję o warunkach zabudowy dla działek, na których znajduje się żwirowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.(ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku)

Czy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług należy zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku): Grunty te nie podlegają zabudowie, należy traktować je jako grunty orne zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Na mocy zaś art. 146a pkt 1 cyt. ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Z treści – obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2013 r. – art. 2 pkt 33 ustawy wynika, że przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem zapytania jest żwirownia, która znajduje się na powierzchni 18,82 ha. Dla wskazanego gruntu, który jest przedmiotem sprzedaży nie była wydana decyzja o warunkach zabudowy oraz Wnioskodawca nie występował o ww. decyzję dla działek, na których znajduje się żwirowania. Z opisu rejestru gruntów wynika, że działki oznaczone są w ewidencji gruntów jako RV i RVI – grunty orne. Przedmiotowa nieruchomość nie jest zabudowana, nie jest zalesiona, posiada dostęp do drogi publicznej i wykorzystywana jest jako żwirownia. Gmina dla tego terenu nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w posiadanym przez Gminę studium tereny te ujęte są jako tereny przemysłowe. Przedsiębiorstwo na ww. nieruchomości prowadzi działalność gospodarczą (wydobywa pospółkę – żwir). Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z tytułu nabycia żwirowni Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak wynika z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy jednoznacznie wynika, iż przedmiotowa nieruchomość nie jest zabudowana i jest wykorzystywana jako żwirownia. Dla ww. nieruchomości brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że czynność zbycia przedmiotowej nieruchomości stanowiącej grunt inny niż tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę, dla której brak planu zagospodarowania, a także w stosunku do której nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.