Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-1025a/08/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-02-02
Teza: Opodatkowanie darowizny nieruchomości.
Słowa kluczowe: darowizna; lokal-lokal użytkowy; podatnik-podatnik zwolniony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 163

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 30 października 2009 r. (data wpływu 3 listopada 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 stycznia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości i podstawy opodatkowania - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 listopada 2008 roku został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 20 stycznia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości i podstawy opodatkowania.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Prowadzi Pan działalność gospodarczą (wynajem lokalu). W piśmie z dnia 20 stycznia 2009 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku stwierdził Pan, iż do dnia 31 grudnia 2008 r. był podatnikiem podatku od towarów i usług, a z uwagi na niskie obroty od 1 stycznia 2009 r. korzysta ze zwolnienia od podatku. Jest Pan właścicielem lokalu użytkowego o powierzchni 52,5 m2, który nabył na własność 4 kwietnia 1996 r. na podstawie faktury VAT, opiewającej na kwotę 56.017 zł plus VAT 12.323,74 zł. W związku z nabyciem tej nieruchomości przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ze względu na stan zdrowia pragnie Pan przekazać lokal w formie darowizny swojej córce. Będzie Pan w stanie przekazać darowiznę, jeżeli podstawą opodatkowania będzie wartość nieruchomości w chwili zakupu. Wówczas dokona Pan likwidacji działalności gospodarczej. We właściwym urzędzie skarbowym poinformowano Pana, iż czynność darowizny lokalu powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług a podstawą opodatkowania powinna być wartość lokalu w momencie dokonania darowizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy darowizna lokalu powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług i czy podstawą opodatkowania powinna być wartość lokalu ustalona na dzień dokonania darowizny?

Pana zdaniem, powinien Pan „zwrócić jedynie podatek naliczony przy zakupie”. Z uwagi na okoliczności osobiste, nie stać Pana na zapłacenie podatku według nowych przepisów.

Zaznacza Pan, że będzie w stanie przekazać darowiznę wówczas, gdy za podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług będzie należało przyjąć wartość nieruchomości w chwili zakupu. W ocenie Wnioskodawcy, opodatkowanie darowizny od obecnej wartości nieruchomości jest krzywdzące (mija się z intencją ustawodawcy). W tej sytuacji, dla darczyńcy korzystniejszy byłby podatek od sprzedaży nieruchomości dla rodziny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie. Jednakże ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług.

Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast jak wynika z treści art. 7 ust. 2 powołanej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu:

1.  nieodpłatne przekazanie towarów nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
2.  podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi towarami.

Natomiast zgodnie z treścią art. 113 ust. 1 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Stosownie do treści art. 113 ust. 2, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak wynika z zapisu art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że od dnia 1 stycznia 2009 r. korzysta Pan ze zwolnienia od podatku od towarów i usług z uwagi na niskie obroty. Ze względu na stan zdrowia, zamierza przekazać w formie darowizny córce lokal użytkowy, przy czym, przy nabyciu (w 1996 r.) przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem lokalu, który ma być przedmiotem darowizny.

Biorąc pod uwagę opisane zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż nieodpłatne przekazanie przez Pana, jako podatnika zwolnionego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z ust. 11, na rzecz córki lokalu użytkowego stanowiącego środek trwały, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto należy nadmienić, że zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 163 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), (…) w stosunku do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed dniem 1 maja 2004 r. stosuje się przepisy art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.).

Wobec powyższego, mając na uwadze fakt, że nieruchomość została nabyta w 1996 r. nie ma potrzeby dokonania korekty podatku naliczonego o której mowa w art. 91 ustawy, gdyż przepis ten odnosi się do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych po dniu 30 kwietnia 2004 r., stąd stanowisko Pana należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.