Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-886/10-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-11-09
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT utworzonych działek budowlanych. Wnioskodawczyni uprawiała grunt na potrzeby własne. Nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie zbywała płodów. Ziemie otrzymała od rodziców.
Słowa kluczowe: działki; grunty; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 sierpnia 2010 r. (data wpływu 9 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 września 2010 r. (data wpływu 1 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Dnia 1 października 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest rolnikiem i właścicielką gospodarstwa o powierzchni 5.09 ha nabytego 1 grudnia 1978 r. na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego.

Zgodnie z uchwalonym w roku 2004 gminnym planem zagospodarowania przestrzennego, jedna z działek została przekształcona w działkę budowlaną. Obecnie jest to pole uprawne o powierzchni 0.89 ha. Według planu, część została przeznaczona pod zabudowę zagrodową, część pod mieszkaniową.

Ponieważ Zainteresowana nie jest w stanie sprzedać tak dużej działki w całości, jest zmuszona podzielić ją na mniejsze. Z przyczyn zdrowotnych Zainteresowana była od roku 1995 na rencie, a od 9 kwietnia 2010 r. uzyskała prawo emerytalne. Działka będąca przedmiotem wniosku jest przez Wnioskodawczynię uprawiana dla własnych potrzeb. Zainteresowana opłaca podatek rolny.

Dnia 1 października 2010 r. Zainteresowana uzupełniła opis zdarzenia przyszłego wskazując, iż określone we wniosku „potrzeby własne” to uprawa przedmiotowej działki na potrzeby prowadzonego przez Wnioskodawczynię gospodarstwa rolnego. Zainteresowana wskazała także, iż nie udostępniała nieruchomości osobom trzecim. Zamierza ponadto, podzielić działkę na 5 lub 6 mniejszych w zależności od sugestii geodety. Nie planuje uzbrojenia wyodrębnionych działek. W zależności od możliwości planuje zbyć 1 lub 2 działki w pierwszym roku, pozostałe sukcesywnie w kolejnych latach.

Cała wymieniona we wniosku nieruchomość została objęta planem zagospodarowania przestrzennego, pozostałe działki są działkami rolnymi.

Jak wyjaśniła Wnioskodawczyni, względem nieruchomości nie wydawano wcześniej indywidualnej decyzji o warunkach zabudowy. Zainteresowana nie zamierza występować o takie warunki. Ponadto, Wnioskodawczyni wcześniej nie dokonywała dostaw nieruchomości gruntowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z podziałem przekształconej działki na mniejsze Wnioskodawczyni będzie musiała uiścić podatek VAT?
2.  Czy w przypadku sprzedaży tych działek budowlanych Zainteresowana będzie płatnikiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, użytkując, obecnie przekształcone działki jako pole uprawne na potrzeby własne, w przypadku ich sprzedaży nie będzie płatnikiem podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntów) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawczyni jest rolnikiem i właścicielką gospodarstwa o powierzchni 5.09 ha, nabytego 1 grudnia 1978 r. na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego. Zgodnie z uchwalonym w roku 2004 gminnym planem zagospodarowania przestrzennego, jedna z działek została przekształcona w działkę budowlaną. Obecnie jest to pole uprawne o powierzchni 0.89 ha. Według planu, część została przeznaczona pod zabudowę zagrodową, część pod mieszkaniową. Działka będąca przedmiotem wniosku jest przez Wnioskodawczynię uprawiana dla własnych potrzeb, tj. na potrzeby prowadzonego przez Wnioskodawczynię gospodarstwa rolnego. Zainteresowana wskazała także, iż nie udostępniała nieruchomości osobom trzecim. Zamierza ponadto, podzielić działkę na 5 lub 6 mniejszych w zależności od sugestii geodety. Nie planuje uzbrojenia wyodrębnionych działek. W zależności od możliwości planuje zbyć 1 lub 2 działki w pierwszym roku, pozostałe sukcesywnie w kolejnych latach. Względem nieruchomości nie wydawano wcześniej indywidualnej decyzji o warunkach zabudowy. Zainteresowana nie zamierza występować o takie warunki. Ponadto, Wnioskodawczyni wcześniej nie dokonywała dostaw nieruchomości gruntowych. Z przyczyn zdrowotnych Zainteresowana była od roku 1995 na rencie, a od 9 kwietnia 2010 r. uzyskała prawo emerytalne.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż właściciel gospodarstwa rolnego, dokonujący dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczący usługi rolnicze jest w myśl obecnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług rolnikiem ryczałtowym, posiadającym status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (rolniczą). Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy korzysta tylko ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu, tym bardziej, że rolnik sprzedający grunt wykorzystywany w działalności rolniczej nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne.

Należy zauważyć, iż do dnia 3 września 2000 r. działalność wykonywana przez rolników nie była uznawana za działalność gospodarczą. Ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 68, poz. 805) od dnia 4 września 2000 r. wprowadzono do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) m. in. definicje działalności rolniczej i rolnika ryczałtowego.

Jeśli więc Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła działalności rolniczej lub też zaprzestała wykonywania działalności rolniczej przed rokiem 2000 (czyli przed pojawieniem się w przepisach prawnych dotyczących podatku od towarów i usług ww. definicji), nie można uznać, że przedmiotowe grunty służyły działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.

Z opisu sprawy wynika, że od roku 1995 Zainteresowana pobierała świadczenie rentowe, by w roku 2010 nabyć uprawnienia emerytalne. Wnioskodawczyni wskazała ponadto, iż przedmiotowa działka była wykorzystywana na potrzeby własne.

W przedmiotowej sprawie stwierdzić zatem należy, że jeżeli Wnioskodawczyni będzie dokonywać sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości stanowiącej majątek osobisty, który nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej (w tym w działalności rolniczej w rozumieniu ustawy) to nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W sprawie istotne jest to, że ze względu na sposób nabycia przedmiotowej nieruchomości (przekazanie gospodarstwa) oraz upływ czasu od tego zdarzenia (32 lata) należy uznać, iż intencją Zainteresowanej w momencie nabycia gruntów nie był zamiar ich odsprzedaży.

Reasumując, jeżeli Wnioskodawczyni od roku 2000 (czyli po zmianie przepisów) nie wykorzystywała przedmiotowej nieruchomości w działalności rolniczej skutkującej sprzedażą płodów rolnych (roślinnych lub zwierzęcych) oraz w innej działalności gospodarczej, wówczas dostawę przedmiotowych gruntów należy uznać za sprzedaż majątku prywatnego Zainteresowanej, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku uiszczania podatku VAT od sprzedaży działek i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.