Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.408.2025.3.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków
związanych ze zdobyciem patentu żeglarza jachtowego.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
kurs-kurs specjalistyczny
szkolenie
wydatek-wydatki szkoleniowe
żegluga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych
    ze zdobyciem patentu żeglarza jachtowego. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwania
    - pismem z 30 maja 2025 r. oraz 20 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od kwietnia 2015 r.
    pod firmą ...., zarejestrowaną w CEIDG . Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek
    podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), a wybrana przez
    Niego forma opodatkowania to podatek liniowy.
    Wnioskodawca uczestniczy w rejsach szkoleniowych, które są niezbędnym elementem
    przygotowania do egzaminu na patent żeglarza jachtowego, zgodnie z wymaganiami
    określonymi przez Polski Związek Żeglarski (PZŻ). Szkolenie to obejmuje zarówno
    praktyczne manewrowanie jachtem, jak i zajęcia teoretyczne. Wszystkie te elementy są
    obligatoryjne i składają się na kompleksowe przygotowanie do państwowego egzaminu.
    Po każdym odbytym rejsie szkoleniowym.
    Wnioskodawca uzyskuje stosowną dokumentację potwierdzającą jego przebieg i zakres,
    w formie opisów rejsów. Dokumenty te zawierają m.in. informacje o trasie rejsu,
    pełnionych funkcjach na jachcie oraz czasie spędzonym na wodzie. Każdy z tych opisów
    jest wymagany przez Polski Związek Żeglarski (PZŻ) jako element niezbędny do
    dopuszczenia kandydata do egzaminu na patent żeglarza jachtowego. Skompletowanie
    tych opisów jest zatem integralną częścią procesu szkoleniowego i stanowi formalne
    potwierdzenie zaangażowania Wnioskodawcy oraz zdobywanego doświadczenia
    praktycznego.
    Uzyskanie patentu jest kluczowe dla dalszego rozwoju Wnioskodawcy w branży
    żeglarskiej oraz otrzymywaniem z tego tytułu przychodów w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Po pozytywnym zaliczeniu egzaminu i zdobyciu stosownych
    uprawnień, Wnioskodawca będzie mógł legalnie, w celach komercyjnych wykonywać
    funkcję skippera (kapitana jachtu) podczas rejsów żeglarskich.
    W związku z uczestnictwem w kursach, Wnioskodawca ponosi wydatki związane z
    zakupem rejsu szkoleniowego, ale również biletów lotniczych, lokalnego transportu,
    noclegów, które są niezbędne w celu przybycia na miejsce, z którego rozpoczynają się
    rejsy szkoleniowe. Ponadto, Wnioskodawca nabywa specjalistyczną odzież oraz
    akcesoria niezbędne podczas kursów.
    W uzupełnieniu wniosku z 30 maja 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że głównym
    zakresem prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej jest wytwarzanie
    oprogramowania. Uzyskanie patentu żeglarza ma na celu rozszerzenie działalności i
    dywersyfikację źródła dochodu.
    Aktualne kody PKD:
      · 62.10.B - Działalność w zakresie programowania,
      · 58.29.Z - Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania,
      · 62.20.B - Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki oraz
        zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,
      · 62.90.Z - Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i
        komputerowych,

      · 50.30.Z - Transport wodny śródlądowy pasażerski.
    Do celów działalności gospodarczej prowadzona jest podatkowa księga przychodów i
    rozchodów, ewidencja VAT, deklaracje VAT, zeznania podatkowe PIT. W celu rozliczania
    kosztów w ramach działalności gospodarczej przyjęto metodę uproszczoną.
    Wnioskodawca nie jest członkiem Polskiego Związku Żeglarskiego. Bycie członkiem
    Polskiego Związku Żeglarskiego nie jest wymagane do uzyskania uprawnień, ani do
    prowadzenia rejsów komercyjnych w roli skippera.
    Uzyskanie patentu pozwoli Wnioskodawcy na nawiązywanie odpłatnej współpracy jako
    skipper z podmiotami gospodarczymi, które zajmują się organizacją rejsów
    komercyjnych. Aby uzyskać patent, oprócz ukończenia 18 lat i zdania egzaminu,
    wymagane są również dwa rejsy morskie (na wodach tzw. pływowych). Nie ma
    jednoznacznej definicji rejsu na wodach pływowych, ale można uznać, że rejs taki
    obejmuje zawinięcie do portów, w których średni skok pływu przekracza 1,5 metra.
    Czas trwania pojedynczego rejsu jest zróżnicowany, najpopularniejsze rejsy, w których
    można brać udział trwają tydzień lub dwa tygodnie. Pierwszy udział w rejsie
    szkoleniowym miał miejsce w dniach 24.02.2024 r. - 3.03.2024 r. Po udziale w czterech
    rejsach w latach 2024 i 2025 Wnioskodawca kwalifikuje się do zapisu na egzamin do
    uzyskania patentu.
    Wnioskodawca wskazuje, że nie jest zdefiniowany jeden całkowity koszt szkolenia, który
    musi ponieść osoba chcąca uzyskać patent. Przed podejściem do egzaminu trzeba
    spełnić wymogi ustalone przez Polski Związek Żeglarski. Rejsy wymagane do patentu
    muszą być rejsami morskimi. Wszystkie cztery rejsy odbywały się na wodach Oceanu
    Atlantyckiego i Morza Śródziemnego. Organizator wskazuje miejsce i godzinę
    rozpoczęcia oraz zakończenia rejsu. W zależności od terminów, cen oraz dostępności
    biletów lotniczych, przybycie na miejsce wcześniej i wykupienie noclegu jest opcją
    ekonomiczniejszą lub wprost konieczną.
    Wydatki poniesione w związku z zakupem specjalistycznej odzież i akcesoriów to np.:
    zakupy kurtki wiatro i woodoodporne, spodnie wiatro i woodoodporne, bluzy termiczne
    oraz bielizna termiczna, rękawiczki ochronne, buty woodoodporne, latarki, torby
    transportowe. Zakupiona odzież specjalistyczna i akcesoria będą wykorzystywane
    podczas rejsów w trudnych warunkach pogodowych w celu ochrony zdrowia i życia
    skippera, tj. niskie temperatury, silne wiatry, ulewne deszcze, burze, sztorm, czy żegluga
    nocna. Zakupiona odzież specjalistyczna i akcesoria nie posiadają logo firmy. Zakupiona
    odzież specjalistyczna oraz akcesoria nie będą używane do celów innych niż działalność
    gospodarcza.
    Po zakończeniu rejsu, kapitan jednostki przekazuje uczestnikom potwierdzenie udziału
    w rejsie, które zawiera takie informacje jak: dane uczestnika, trasa rejsu, godziny
    żeglugi, godziny postoju, czy przebyty dystans.
    W celu udokumentowania poniesionych wydatków, organizator na żądanie uczestnika
    wystawia fakturę VAT. Wydatki poniesione na zakup odzieży i akcesoriów, również
    zostaną udokumentowane stosowną fakturą VAT. W konsekwencji poniesionych
    wydatków, podnoszenie kwalifikacji zawodowych przedsiębiorcy poprzez uzyskanie ww.
    uprawnień, stwarza możliwość nawiązania i podtrzymywania kontaktów gospodarczych
    z kontrahentami zajmującymi się komercyjnym organizowaniem rejsów, w tym z
    kontrahentami zagranicznymi. Uzyskanie patentu daje również możliwość odpłatnego
    szkolenia innych uczestników rejsów, którzy są zainteresowani zdobyciem stosownych
    uprawnień. Planowane usługi to prowadzenie rejsów jako skipper dla podmiotów
    zajmujących się komercyjnym organizowaniem wycieczek (w tym rejsów) oraz odpłatne
    szkolenie osób zainteresowanych uzyskaniem uprawnień do żeglugi.
    Niektóre podmioty, z którymi potencjalnie istnieje możliwość nawiązania współpracy w
    przyszłości to : ....

    W uzupełnieniu wniosku z 20 czerwca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że aktualnie nie
    wykonuje komercyjnych usług z zakresu śródlądowego transportu wodnego
    pasażerskiego, ze względu na brak uprawnień.
    Daty, długość, miejsca rozpoczęcia i zakończenia przebytych rejsów to:
      1. 24.02.2024 r. - 03.03.2024 r. - po Teneryfie - 8 dni rejs ... zł, loty .. zł + ... euro;
      2. 12.10.2024 r. - 19.10.2024 r. - po Grecji) - 7 dni - rejs ...euro;
      3. 28.12.2024 r. - 04.01.2025 r. - po Teneryfie - 7 dni - rejs oraz loty ...euro;
      4. 22.03.2025 r. - 05.04.2025 r. - Teneryfa - Hiszpania - 14 dni - rejs oraz loty ... zł.
    Ponadto, Wnioskodawca poniósł wydatki na zakup odzieży ochronnej - ... zł oraz torby
    transportowej - ... zł.
    Oferta każdego rejsu szkoleniowego jest ustalana indywidualnie przez danego
    organizatora. Koszt rejsu najczęściej zależy od terminu, miejsca i trasy, klasy/rozmiaru
    jachtu, ilości załogantów. Na ostateczną cenę mogą wpływać też inne czynniki np. czy
    organizator zapewnia transport na miejsce rozpoczęcia rejsu, transport powrotny po
    rejsie, czy wymaga od załogantów dodatkowego ubezpieczenia.
    Polski Związek Żeglarski nie zajmuje się organizacją rejsów szkoleniowych. Za zdobycie
    stażu oraz umiejętności niezbędnych do zdania egzaminów i uzyskania uprawnień w
    całości odpowiada osoba ubiegająca się o patenty.
    Wymogi ustalone przez Polski Związek Żeglarski związane z uzyskaniem uprawnień na
    następujące stopnie:
    · aby móc przystąpić do egzaminu na patent Żeglarza Jachtowego należy ukończyć 14
      rok życia oraz wnieść opłatę za egzamin;
    · aby móc przystąpić do egzaminu na patent Jachtowego Sternika Morskiego należy:
    - ukończyć 18 rok życia,
    - wnieść opłatę za egzamin,
    - przedstawić dokumenty potwierdzające staż z co najmniej dwóch rejsów po wodach
      morskich w łącznym czasie co najmniej 200 godzin żeglugi.
    Koszty ustalone przez Polski Związek Żeglarski związane z uzyskaniem uprawnień na
    następujące stopnie:
      · żeglarz jachtowy - opłata za egzamin 250 zł oraz 50 zł wydanie patentu (dla osoby
        dorosłej),
      · jachtowy sternik morski - opłata za egzamin 350 zł oraz 50 zł wydanie patentu (dla
        osoby dorosłej).
    Po zakończeniu czterech rejsów opisanych we wniosku, Wnioskodawca uzyskał
    niezbędne minimum 200 godzin żeglugi w co najmniej 2 rejsach po wodach morskich.
    Uprawnia to Wnioskodawcę do przystąpienia do egzaminu na patent jachtowego
    sternika morskiego. Planowane zdobycie uprawnień oraz rozpoczęcie komercyjnej
    współpracy jako skipper, to druga połowa 2025 r.
    Wstępne rozmowy o przyszłej współpracy zostały podjęte z następującymi podmiotami:
    ... oraz ... Sp. z o.o. Są to organizatorzy rejsów turystycznych i rejsów szkoleniowych, z
    usług których Wnioskodawca sam korzystał w trakcie zdobywania stażu oraz
    umiejętności niezbędnych do egzaminu.
    Żadne z poniesionych wydatków na rejsy szkoleniowe nie zostały zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów. Tym samym, elementy przedstawionego opisu sprawy nie są
    przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli
    celno-skarbowej oraz Naczelnik Urzędu Skarbowego nie zakwestionował tych kosztów.

## Pytanie

Czy wydatki związane z zakupem rejsów szkoleniowych, biletów lotniczych, lokalnego
    transportu, noclegów oraz specjalistycznej odzieży i akcesoriów mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; dalej: ustawa o PIT)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT wynika, że kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszystkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione
    wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodu.
    Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu musi, w myśl powołanego
    wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
    · winien pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być
      poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodu,
    · nie może znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania
      przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    · musi być właściwie udokumentowany.
    W przypadku źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Konstrukcja kosztów
    uzyskania przychodów oparta jest więc na swoistej klauzuli generalnej, zgodnie z którą
    podatnik ma możliwość odliczania wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że
    wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub
    może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, bądź zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodu.
    Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków, należy wziąć pod uwagę ich celowość oraz
    potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także
    racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu
    prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, za koszt uzyskania przychodu można uznać taki wydatek, który został poniesiony
    przez podatnika w sposób rzeczywisty (definitywny). Wydatek musi zostać faktycznie
    poniesiony w sensie realnym, tzn. musi nastąpić uszczuplenie zasobów finansowych
    podatnika. Jednocześnie jednak zwrócić należy także uwagę na konieczność właściwego
    udokumentowania poniesionych wydatków. Tylko bowiem wydatek prawidłowo
    udokumentowany może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym,
    sposób dokumentowania ponoszonych kosztów uzależniony jest od rodzaju
    prowadzonych przez podatnika ksiąg podatkowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie powyżej wymienione warunki wymagane do
    zakwalifikowania omawianych wydatków do kosztów uzyskania przychodu są w Jego opinii
    spełnione. Wydatki Wnioskodawcy związane z zakupem rejsów szkoleniowych, biletów
    lotniczych, lokalnego transportu, noclegów oraz specjalistycznej odzieży i akcesoriów
    mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, ze względu na poniesienie ich w celu
    osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu.

    Odbycie rejsów szkoleniowych jest niezbędnym elementem przygotowania do egzaminu
    na patent żeglarza jachtowego. Uzyskanie uprawnień przez Wnioskodawcę będzie mieć
    bezpośredni wpływ na możliwość uzyskiwania przez Niego przychodów w ramach
    działalności gospodarczej, z tytułu pełnienia funkcji kapitana statku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy
    przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem
    jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a
    powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli między jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością
    powstania przychodów istnieje związek przyczynowy.
    Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
      · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      · został właściwie udokumentowany,
      · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła

    przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej.
    Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc
    dążenia do uzyskania przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki
    ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością pomniejszają
    przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu
    między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodów musi zachodzić związek przyczynowy
    tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tych
    przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
    Należy zauważyć, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia
    jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Przy
    czym możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który –
    racjonalnie oceniając – mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich
    zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.
    Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów jest
    uzależniona od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących
    w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie
    dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że wydatek ten przyczyni się do
    powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów.
    Dokonując oceny charakteru ponoszonych przez Pana wydatków należy rozstrzygnąć, czy
    spełniają one kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych oraz czy nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na
    podstawie art. 23 ust. 1 tej ustawy. Jednocześnie sam fakt nieobjęcia ustawowym
    wykazem wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie jest
    wystarczający do podatkowej kwalifikacji kosztu. Brak takiego wydatku w katalogu
    kosztów negatywnych nie skutkuje automatycznym przyjęciem, że stanowi on koszt
    podatkowy.
    Pogląd przeciwny, zgodnie z którym do kosztów podatkowych zalicza się wszelkie koszty
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (z wyłączeniem wymienionych w art. 23
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest zbyt daleko idący i abstrahuje od
    wskazanego w art. 22 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej celu poniesienia kosztu, a w
    rezultacie nie znajduje oparcia w treści tego przepisu. Uprawnione jest bowiem przyjęcie
    założenia, że gdyby zamiarem ustawodawcy było uznanie za koszty uzyskania przychodów
    wszelkich kosztów ponoszonych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej,
    nadałby temu przepisowi takie właśnie brzmienie.
    Obowiązkiem podatnika jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku
    między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego
    art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki
    wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek
    wykazania tego związku należy do podatnika. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów ze względu na kryterium celowości leży bowiem w gestii podatnika. Należy
    jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów
    podatkowych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą od kwietnia 2015 r., a wybrana przez Pana forma opodatkowania to
    podatek liniowy. Głównym zakresem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
    jest wytwarzanie oprogramowania. Ponadto w zakres Pana działalności gospodarczej
    wchodzi transport wodny śródlądowy pasażerski. Aktualnie jednak nie wykonuje Pan
    komercyjnych usług z zakresu śródlądowego transportu wodnego pasażerskiego, ze
    względu na brak uprawnień. W celu uzyskania patentu żeglarza od lutego 2024 r.

    uczestniczy Pan w rejsach szkoleniowych, których odbycie jest konieczne do egzaminu
    na patent żeglarza jachtowego, zgodnie z wymaganiami określonymi przez Polski
    Związek Żeglarski (PZŻ). Szkolenie to obejmuje zarówno praktyczne manewrowanie
    jachtem, jak i zajęcia teoretyczne. Wszystkie te elementy są obligatoryjne i składają się
    na kompleksowe przygotowanie do państwowego egzaminu. Rejsy wymagane do
    patentu muszą być rejsami morskimi. Po każdym odbytym rejsie szkoleniowym
    uzyskuje Pan stosowną dokumentację potwierdzającą jego przebieg i zakres, w formie
    opisów rejsów. W związku z uczestnictwem w kursach ponosi Pan wydatki związane z
    zakupem rejsu szkoleniowego, biletów lotniczych, lokalnego transportu, noclegów,
    które są niezbędne w celu przybycia na miejsce, z którego rozpoczynają się rejsy
    szkoleniowe. Oferta każdego rejsu szkoleniowego jest ustalana indywidualnie przez
    danego organizatora. Koszt rejsu najczęściej zależy od terminu, miejsca i trasy, klasy,
    rozmiaru jachtu, ilości załogantów. Rejsy szkoleniowe, w których Pan uczestniczył
    odbyły się na wodach Oceanu Atlantyckiego i Morza Śródziemnego w okresach:
    24.02.2024 r. - 03.03.2024 r.; 12.10.2024 r. - 19.10.2024 r.; 28.12.2024 r. - 04.01.2025 r.;
    22.03.2025 r. - 05.04.2025 r. Ponadto, w związku ze szkoleniem nabywa Pan
    specjalistyczną odzież oraz akcesoria niezbędne podczas kursów, np. zakupy kurtki
    wiatro i woodoodporne, spodnie wiatro i woodoodporne, bluzy termiczne oraz bieliznę
    termiczną, rękawiczki ochronne, buty woodoodporne, latarki, torby transportowe.
    Wydatki na zakup odzieży ochronnej to .. zł, a także - ... zł na zakup torby transportowej.
    Zakupiona odzież specjalistyczna i akcesoria wykorzystywane są podczas rejsów w
    trudnych warunkach pogodowych w celu ochrony zdrowia i życia skippera. Zakupiona
    odzież specjalistyczna oraz akcesoria nie będą używane do celów innych niż działalność
    gospodarcza. W celu udokumentowania poniesionych wydatków, organizator rejsów na
    żądanie uczestnika wystawia fakturę VAT. Wydatki poniesione na zakup odzieży i
    akcesoriów, również są udokumentowane stosowną fakturą VAT. Żadne z poniesionych
    wydatków na rejsy szkoleniowe nie zostały dotychczas zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów. Po zakończeniu opisanych we wniosku rejsów, uzyskał Pan niezbędne
    minimum 200 godzin żeglugi, które uprawniają Pana do przystąpienia do egzaminu na
    patent jachtowego sternika morskiego. Planowane zdobycie uprawnień oraz
    rozpoczęcie komercyjnej współpracy jako skipper, to druga połowa 2025 r. Po zaliczeniu
    egzaminu i zdobyciu stosownych uprawnień będzie Pan mógł legalnie, w celach
    komercyjnych, wykonywać funkcję skippera (kapitana jachtu) podczas rejsów
    żeglarskich. Uzyskanie patentu żeglarza daje Panu również możliwość odpłatnego
    szkolenia innych uczestników rejsów, którzy są zainteresowani zdobyciem stosownych
    uprawnień. Podjął Pan już wstępne rozmowy o współpracy z kilkoma podmiotami
    będącymi organizatorami rejsów turystycznych i rejsów szkoleniowych, dla których
    zamierza świadczyć usługi po uzyskaniu uprawnień.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić
    należy, że wydatki ponoszone przez Pana na poczet uzyskania patentu żeglarza
    jachtowego i prowadzenia działalności w zakresie pasażerskiego transportu wodnego,
    związane z zakupem rejsów szkoleniowych, biletów lotniczych, lokalnego transportu,
    noclegów oraz specjalistycznej odzieży i akcesoriów, pozostają w związku przyczynowo-
    skutkowym z istniejącym już źródłem przychodów (Transport wodny śródlądowy
    pasażerski - 50.30.Z) i są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodu, a ponadto nie znajdują się na liście wydatków
    nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem wydatki te mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Ponoszone wydatki są ściśle związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych oraz
    zdobywaniem wiedzy i umiejętności w zakresie prowadzenia rejsów żeglarskich, które
    będą potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej w tym zakresie. Realizowane
    rejsy szkoleniowe oraz wydatki związane z zakupem specjalistycznej odzież oraz
    niezbędnych akcesoriów, są niezbędne oraz prowadzą do uzyskania patentu jachtowego

    sternika morskiego , a uzyskanie tych uprawnień pozwoli na świadczenie usług opisanych
    we wniosku. Wydatki te są powiązane z planowanym w przyszłości przychodem, a zatem
    wyczerpują znamiona kosztów poniesionych w celu osiągnięcia przychodów, zgodnie z art.
    22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki spełniają
    wymagane warunki, tj. pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z pozarolniczą
    działalnością gospodarczą i są/będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Zatem –wskazane wydatki związane z zakupem rejsów szkoleniowych, biletów lotniczych,
    lokalnego transportu, noclegów oraz specjalistycznej odzieży i akcesoriów związane z
    uzyskaniem przez Pana patentu jachtowego sternika morskiego w celu prowadzenia
    działalności w zakresie komercyjnego organizowania wycieczek (w tym rejsów) oraz
    odpłatnego szkolenia osób zainteresowanych uzyskaniem uprawnień do żeglugi, mogą
    stanowić na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
    Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan
    przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy jednocześnie zaznaczyć, że zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania
    przychodów, podatnik stosuje przepis prawa podatkowego o charakterze
    materialnoprawnym, tj. uznaje, że zaistniałe po jego stronie okoliczności wypełniają
    hipotezę określonej normy prawnej (mieszczą się w zakresie zastosowania danej normy
    prawnej/danego przepisu). Podejmując decyzję o zastosowaniu danego przepisu prawa
    podatkowego, podatnik musi liczyć się jednak z koniecznością przedstawienia
    dowodów potwierdzających prawidłowość tej czynności, jaka może się pojawić na
    etapie ewentualnych postępowań podatkowych lub kontrolnych. Udowodnienie
    prawidłowości zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania
    przychodów może zatem wymagać w szczególności udowodnienia: poniesienia
    wydatków, ich charakteru, w szczególności ich celowości, racjonalności działań
    podatnika, a w konsekwencji braku okoliczności uniemożliwiających uznanie
    przedmiotowych kosztów za koszty uzyskania przychodów. W ramach postępowania
    dowodowego może również zostać dokonana szczegółowa analiza związku
    ponoszonych wydatków z Pana przychodami.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w
    trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie podlega regułom przewidzianym dla
    postępowania podatkowego czy kontrolnego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości
    zaliczenia poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodów może być
    dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza
    zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy
    określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy – Ordynacja podatkowa.
    Dokonując interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny przedstawia jedynie swój
    pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania
    w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, bądź zdarzenia
    przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Innymi słowy, organ wydający interpretacje indywidualne opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, tj. okolicznościach przedstawionych przez

    wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Nie prowadzi
    natomiast postępowania dowodowego. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ
    uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie wskazanych we wniosku wydatków, gdyż
    jest to przedmiotem Pana zapytania. Inne kwestie nie podlegały ocenie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.