Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-37/08-3/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-03-19
Teza: Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup koszulek można zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu Spółki?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; logo; odzież; pracownik; promocja; reklama; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością V. P. reprezentowanej przez Pełnomocnika - Panią E. G., przedstawione we wniosku z dnia 17 grudnia 2007 r. (data wpływu 20.12.2007 r.), uzupełnionym w dniu 11 stycznia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Wnioskodawca planuje przekazywać swoim pracownikom koszulki opatrzone w logo Spółki lub też inne dodatkowe napisy w ramach organizowanych przez nią konkursów mających na celu m.in. wyróżnienie pracowników posiadających najmniejszą liczbę zwolnień od pracy lub osiągających najlepsze wyniki w pracy. Przekazywane pracownikom koszulki będą wykorzystywane przez nich na terenie siedziby Spółki, w trakcie świadczonej przez nich pracy. Ponadto, Spółka planuje również przekazywać wszystkim swoim pracownikom koszulki z Jej logo oraz z dodatkowymi napisami, w związku z organizowanymi przez nią imprezami mającymi na celu reklamę oraz promocję. Powyższe koszulki będą noszone przez pracowników w trakcie wskazanych imprez, na które będą również zapraszani obecni oraz potencjalni klienci.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.**

Czy wydatki poniesione przez Spółkę na zakup koszulek można zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup koszulek z logo firmy stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty zakupu koszulek w ramach organizowanych konkursów mających na celu wyróżnienie pracowników z najlepszymi wynikami pracy lub z najmniejszą liczbą zwolnień od pracy są ponoszone w celu uzyskania przychodu. Wydatki na zakup koszulek w związku z organizowanymi przez Spółkę konkursami mają bowiem na celu zwiększenie efektywności pracy pracowników, co znajduje bezpośrednie przełożenie w wysokości uzyskiwanych przez Spółkę przychodów. Ponadto, zamieszczone na koszulkach logo firmy stanowi formę reklamy Spółki. W związku z powyższym, należy uznać, iż wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na zakup koszulek mogą być zaliczone w całości do jego kosztów uzyskania przychodu. Zakupione przez Spółkę dla pracowników koszulki z jej logo oraz dodatkowymi oznaczeniami związanymi z organizacją imprezy mającej na celu Jej reklamę oraz promocję, należy również zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodu. Wydatki na zakup przedmiotowych koszulek zaopatrzonych w logo Spółki oraz dodatkowe napisy związane z organizowanymi imprezami stanowią bowiem koszty reklamy, a nie reprezentacji. Zgodnie z definicją słownikową przez reklamę rozumie się:

*   działanie polegające na zachęceniu potencjalnych klientów do zakupienia określonych towarów lub usług,

*   napisy, rysunki, filmy, plakaty itp. służące temu celowi,

*   efekt czyjejś celowej działalności dotyczący własnego wizerunku w środowiskach opiniotwórczych („Słownik język polskiego” pod red. S. Dubisza, Warszawa 2003).

Jak wynika ze znanych Spółce interpretacji przepisów podatkowych wydawanych przez organy podatkowe oraz z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, za reklamę uważa się działania zmierzające do zachęcenia potencjalnych klientów do nabywania oferowanych towarów oraz usług. Może być ona prowadzona poprzez rozpowszechnianie informacji o samych towarach bądź też usługach, ich właściwościach i zaletach, jak również o miejscach ich nabycia. Jednocześnie, reklama może dotyczyć nie tylko oferowanych towarów lub usług, ale także samej firmy i jej znaku (tak np. w postanowieniu Naczelnika Podlaskiego Urzędu Skarbowego z 21.05.2007 r., znak PO-II/423/15/AN/07). Warto również podkreślić, iż umieszczanie logo firmy na tzw. gadżetach reklamowych rozdawanych kontrahentom, na ubraniach zakupionych dla pracowników firmy, a także na produktach wykorzystywanych dla celów prowadzonej działalności, np. opakowaniach, ma na celu zaznaczanie obecności firmy na rynku. Jest ono niejednokrotnie połączone z zaprezentowaniem potencjalnym klientom dodatkowych informacji dotyczących oferowanych produktów oraz usług, a także wskazaniem miejsca ich nabycia (adresy stron internetowych, punktów sprzedaży oraz numerów telefonów). Takie też stanowisko zajął np. Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w swojej interpretacji z dnia 9 maja 2006 r. (sygn. akt 1472/ROP1/423-135/145/06/MC). W jego opinii, naniesienie na wskazane powyżej produkty jedynie samego logo firmy, bez dołączenia do niego dodatkowych informacji powoduje, że towary, które zostały w nie zaopatrzone stają się nośnikiem reklamy skierowanej do nieokreślonego grona potencjalnych kontrahentów, dlatego też ma ona charakter reklamy publicznej.

Z kolei pojęcie reprezentacji definiowane jest jako okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem lub zajmowaną pozycją społeczną („Słownik język polskiego” pod red. S. Dubisza, Warszawa 2003). W związku z tym, za reprezentację należy uznać wszelkiego rodzaju działania mające na celu stwarzanie i utrwalanie dobrego wizerunku firmy, a więc wywarcie na kontrahencie jak najlepszego wrażenia. Tak więc do kosztów reprezentacji zaliczyć należy przede wszystkim wydatki na organizację przyjęć okolicznościowych, spotkań z kontrahentami w restauracji, czy też prezentów wręczanych klientom firmy. Nie wszystkim jednak prezentom wręczanym kontrahentom podatników, jak słusznie zauważył Naczelnik Podlaskiego Urzędu Skarbowego, można przypisać charakter reprezentacji. Zaliczają się do nich bowiem jedynie prezenty kosztowne, ekskluzywne, nie opatrzone w logo firmy, jak perfumy, dobry alkohol, markowe wyroby ze skóry (postanowienie Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego z 19.02.2007 r., znak ŁUS-II-2-423/35/07/JB, postanowienie Naczelnika Podlaskiego Urzędu Skarbowego z 21.05.2007 r., znak PO-II/423/15/AN/07). Do tego rodzaju prezentów z pewnością nie należą zwyczajowo wręczane klientom upominki niewielkiej wartości, takie jak kalendarz, kubki, koszulki, długopisy, czy też inne drobiazgi. W świetle przytoczonych argumentów zasadny jest pogląd, iż wydatki ponoszone na zakup koszulek dla pracowników zaopatrzonych w logo firmy, nie zaliczają się do wydatków na reprezentację mającą na celu stworzenie dobrego wizerunku firmy, tylko jej reklamę.

Prezentowane przez Spółkę stanowisko znalazło również potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 27 kwietnia 2007 r. uznał, iż umieszczone na ubraniach pracowników logo staje się nośnikiem reklamy samej firmy i ma na celu, podobnie jak w przypadku wszystkich pozostałych upominków, zaznaczenie obecności danego podmiotu gospodarczego na rynku (sygn. akt III SA/Wa 2644/06, MoPod 2007/6/4). Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 6 maja 1998 r. stwierdził, iż reklama ma na celu zachwalanie zalet towarów firmy, w tym między innymi poprzez wygląd jej pracowników (sygn. akt SA/Sz 1412/97, LEX nr 32951).

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, umieszczone na koszulkach pracowników logo Spółki i dodatkowe napisy związane z imprezami organizowanymi przez Nią, na którą zaproszeni będą również obecni oraz potencjalni klienci Spółki, stają się nośnikami reklamy i wydatki na ich zakup można zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuje się, że w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych, wydana została interpretacja w dniu 19 marca 2008 r. nr ILPB1/415-277/07-3/RP.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.