Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.701.2025.1.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Niepodleganie opodatkowaniu podatkiem VAT
dofinansowania w formie pożyczki i dotacji z WFOŚiGW.
Słowa kluczowe: dotacja-dotacja celowa
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu podatkiem
    VAT dofinansowania w formie pożyczki i dotacji z WFOŚiGW w związku z realizacją zadania
    (...).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) ( w dalszej części zwana Gminą ) jest czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Gmina planuje realizować zadnie: (...) ze środków zewnętrznych
    dofinansowania w formie pożyczki i dotacji z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w (...). Opisywane zdarzenie jest zdarzeniem przyszłym.
    Przewidziane do realizacji zadanie należy do zadań własnych gminy, o których mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz.
    1465) - podstawa prawna działania art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: „zaspokojenie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania
    własne obejmują sprawy:
    1) Ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody
    oraz gospodarki wodnej".
    Zadanie realizowane będzie na działkach o nr 1 oraz 2 obręb (...), które są własnością
    Gminy (...). Przedsięwzięcie polegało będzie na wydobyciu i usunięciu odpadów do
    dalszego zagospodarowania uprawnionym podmiotom, posiadającym stosowne
    zezwolenie na zbieranie odpadów i/lub przetwarzanie odpadów. Odpady znajdują się w
    miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania lub magazynowania odpadów, w związku z
    czym będą wykonywane prace ziemne polegające na odkryciu i wydobywaniu
    zmieszanych odpadów komunalnych różnego rodzaju, dokona się sortowania i selekcji
    odpadów tam zgromadzonych według kategorii odpadu po czym odpady zostaną
    przekazane do uprawnionego podmiotu celem ich utylizacji.
    Gmina na wykonanie przedmiotowego zadania będzie zawierała umowę z wykonawcą,
    czyli wyspecjalizowanym podmiotem zajmującym się usuwaniem tego typu odpadów i
    posiadającym przewidziane przepisami prawa stosowne uprawnienia.
    Faktury dokumentujące poniesione wydatki będą wystawiane na Gminę (...). Pełna nazwa
    zadania: (...).
    Dofinansowanie zadania w formie pożyczki i dotacji z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w (...).

## Pytanie

Czy dofinansowanie w formie pożyczki i dotacji otrzymane przez Gminę (...) z WFOŚiGW na
    usunięcie odpadów z działek z terenu Gminy (...) w ramach realizacji zadania będzie
    podlegało opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej "ustawą", w zakresie, w jakim towary i usługi
    są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot
    podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i
    usług.

    Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której
    mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego,
    podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie
    stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT
    czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    W ocenie podatnika w związku realizacją przedmiotowego zadania Gmina nie będzie
    działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jak również nie będzie
    świadczyła usługi podlegającej opodatkowaniu.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Jednostki samorządu terytorialnego są zatem podatnikami podatku od towarów i usług w
    zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie
    realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to więc wszystkie realizowane
    przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np.: czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na
    własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W myśl art. 7 ust. 1
    ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. ładu przestrzennego, gospodarki
    nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1
    pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym).
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-
    30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą
    dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i
    usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać
    z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    W przedstawionym stanie faktycznym należy stwierdzić, że mamy do czynienia z
    czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz z realizacją zadań
    własnych przez Gminę w charakterze organu władzy publicznej. Gmina bowiem nabędzie
    przedmiotowe usługi od wykonawcy prac z zakresu usuwania odpadów we własnym
    imieniu, zawierając umowę z wykonawcą na świadczenie ww. usługi, wchodzi w rolę

    podmiotu świadczącego usługę. Gmina dokona wyboru wykonawcy prac dotyczących
    zadania związanego z usunięciem odpadów z nieruchomości znajdującej się na terenie
    Gminy oraz będzie zawierała z wykonawcą umowę, przy czym na otrzymanych przez
    Gminę z tego tytułu fakturach, jako nabywca będzie widniała Gmina.
    Środki finansowe pozyskane przez Gminę (dofinansowania w formie pożyczki i dotacji ze
    środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej) w tym
    przypadku będą przeznaczone na realizację zadania (...). Jak wskazano wyżej, w zakresie
    realizacji zadania Gmina nie będzie wykonywać działalności gospodarczej, o której mowa
    w art. 15 ust. 2 ustawy. Działalność w zakresie wydobycia, transportu i unieszkodliwieniu
    odpadów nie będą stanowiły dostawy towarów, ani świadczenia usług podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego otrzymana dotacja
    przeznaczona na realizację ww. zadania nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Wnioskodawca realizując ww. zadanie nie będzie wykonywał odpłatne świadczenia na
    rzecz mieszkańców i nie będzie działał w charakterze podatnika VAT. Efekty
    przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca nie będzie miał prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji przedmiotowego zadania.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś
    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona

    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć
    również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Zatem, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się wszelką działalność
      producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących
      zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne
      zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
      wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
      dla celów zarobkowych.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywy 2006/112/WE”, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
    Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy
    publicznej podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za
    podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z
    kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w
    sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i
    ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i
    nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
        1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
          przyrody oraz gospodarki wodnej,
        2) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
          komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych,
          wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię
          elektryczną i cieplną oraz gaz).
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 1587 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o posiadaczu odpadów - rozumie się przez to wytwórcę
      odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną
      nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa
      się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na
      nieruchomości.
    Stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach:
      Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca
      nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania.
    W myśl art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach:
      Z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1, wójt,
      burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje
      posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich
      składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia
      odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką
      odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej z
      gospodarką odpadami.
    Z kolei zgodnie z art. 26 ust. 3 ustawy o odpadach:
      Nakaz usunięcia odpadów, o którym mowa w ust. 2, z terenów zamkniętych oraz z
      nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi, a
      niebędących w posiadaniu innego podmiotu - wydaje właściwy regionalny dyrektor
      ochrony środowiska.

    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo realizować zadanie: „(...)” ze środków
    zewnętrznych dofinansowania w formie pożyczki i dotacji z Wojewódzkiego Funduszu
    Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w (...). Przewidziane do realizacji zadanie należy
    do zadań własnych gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
    Zadanie realizowane będzie na działkach o nr 1 oraz 2 obręb (...), które są Państwa
    własnością. Przedsięwzięcie polegało będzie na wydobyciu i usunięciu odpadów do
    dalszego zagospodarowania uprawnionym podmiotom posiadającym stosowne
    zezwolenie na zbieranie odpadów i/lub przetwarzanie odpadów. Odpady znajdują się w
    miejscu nieprzeznaczonym do ich składowania lub magazynowania odpadów. Na
    wykonanie przedmiotowego zadania zostanie przez Państwa zawarta umowa z
    wykonawcą, czyli wyspecjalizowanym podmiotem zajmującym się usuwaniem tego typu
    odpadów i posiadającym przewidziane przepisami prawa stosowne uprawnienia. Faktury
    dokumentujące poniesione wydatki będą wystawiane na Państwa.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że realizując w ramach zadań własnych,
    obejmujących m.in. sprawy utrzymania czystości i porządku, wysypisk i unieszkodliwiania
    odpadów komunalnych, opisane we wniosku zadanie polegające na usunięciu odpadów z
    miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania i magazynowania, nie będą Państwo
    działali jako podatnik podatku od towarów i usług. Jak wskazano powyżej, organy władzy
    publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter
    cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. W
    przedmiotowej sprawie, jak wskazano we wniosku, usunięcie odpadów nastąpi z działek
    będących Państwa własnością. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, realizując ww.
    zadanie w ramach zadań własnych nie będą Państwo działali w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy wykonującego czynności w ramach działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Czynności podejmowane przez
    Państwa są bowiem nałożone na Gminę przepisami ustawy o odpadach. W zakresie, w
    jakim będą Państwo realizowali przedmiotowe zadanie, będą Państwo objęci regulacją
    przepisu art. 15 ust. 6 ustawy.
    Tym samym wykonywane przez Państwa w ramach zadań własnych czynności polegające
    na usunięciu odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania i magazynowania,
    tj. z działek będących Państwa własnością, nie będą stanowiły czynności podlegających
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Odnosząc się do kwestii podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dofinansowania w
    formie pożyczki i dotacji z WFOŚiGW na realizację przedmiotowego zadania należy
    wskazać, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 ww. Dyrektywy 2006/112/WE,
    zgodnie z którym:
      Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Według art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:

        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem
          kwoty podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
          ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
          nabywcy lub usługobiorcy.
    Z powyższego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i
    usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać
    z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Jednocześnie wskazać należy, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od
    zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią
    element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami)
    związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek
    ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko
    subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu.
    Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy
    opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Dla określenia, czy dane dofinansowanie (dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym
    charakterze) są, czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich
    przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik w związku z
    konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotację,
    subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie
    stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej
    dostawy lub świadczenia usług. Kryterium uznania dofinansowani (dotacji, pożyczki) za
    zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dofinansowanie (dotacja, pożyczka)
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W efekcie, obrót zwiększa się tylko o takie dofinansowanie
    (dotację, pożyczkę), które w sposób bezwzględny i bezpośredni mają wpływ na cenę
    (kwotę należną). Natomiast dofinansowanie (dotację, pożyczkę) niedające się powiązać z
    konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem, służące
    pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika nie stanowi obrotu w rozumieniu
    przepisu art. 29 ust. 1 ustawy, czyli nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług.
    Zauważyć należy, że dofinansowanie (dotacja, pożyczka) nie funkcjonuje samodzielnie, nie
    podlega opodatkowaniu jako odrębna kwota, lecz wyłącznie w odniesieniu do czynności,
    do której jest wypłacana. Jeżeli czynność, do której dopłata jest przyznawana nie jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to i dopłata do tej czynności nie
    stanowi elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku nie wystąpi
    związek pomiędzy otrzymanym dofinansowaniem (dotacją, pożyczką) od Wojewódzkiego
    Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na realizację ww. zadania, a
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak bowiem wskazano wyżej,
    w zakresie realizowanych czynności w ramach ww. zadania nie będą Państwo wykonywali
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Państwa działania w
    zakresie usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania i
    magazynowania, tj. z działek będących Państwa własnością, nie będą stanowiły
    świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Wobec powyższego, otrzymana przez Państwa dofinansowanie (dotacji, pożyczki),
    przeznaczonego na realizację zadania (...), nie będzie stanowiło podstawy opodatkowania
    w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W związku z tym, że wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny w zakresie
    niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT dofinansowania (dotacji, pożyczki)
    otrzymanego na realizację ww. zadania, uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe
    pomimo częściowo odmiennej od Organu argumentacji.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.