Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/4512-505/16-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-09-21
Teza: odliczenie podatku naliczonego VAT w związku z planowana centralizacja rozliczeń
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Zainteresowanego, przedstawione we wniosku nadanym w dniu 24 czerwca 2016 r. (data wpływu 27 czerwca 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie z dnia 16 sierpnia 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z planowaną centralizacją rozliczeń - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT w związku z planowaną centralizacją rozliczeń.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. (data wpływu 29 sierpnia 2016 r.) nadesłanym jako odpowiedź na wezwanie z dnia 16 sierpnia 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Województwo w dniu 10 lipca 2012 r. zawarło z Władzą Wdrażającą Programy Europejskie (obecnie Centrum Projektów Polska Cyfrowa) umowę ws. Realizacji Projektu pn.: „Budowa systemu energii odnawialnej - kolektory słoneczne w zakładach opieki zdrowotnej, dla których organem tworzącym jest samorząd województwa”, która realizowana jest w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy. Wartość Projektu wynosi 10.829.792 CHF tj. około 42,25 mln zł, z czego udział strony szwajcarskiej wynosi 85% a wkład własny Województwa 15%. Zgodnie z zawartą umową zakończenie rzeczowej realizacji Projektu nastąpi 31 grudnia 2016 r. VAT w ramach projektu jest wydatkiem kwalifikowalnym, co wynika z faktu, że Województwo nie może odzyskać z Urzędu Skarbowego podatku naliczonego, w ramach wydatków ponoszonych na projekt. Projekt polega na zaprojektowaniu i zamontowaniu przez Województwo (oddzielna osoba prawna) w 12 szpitalach wojewódzkich (każdy ze szpitali stanowi oddzielną osobowość prawną) instalacji systemu kolektorów słonecznych przeznaczonych do podgrzewania ciepłej wody użytkowej oraz w 9 z tych jednostek dodatkowo na przeprowadzeniu robót termomodernizacyjnych. Partnerami projektu są:

1.  Specjalistyczny Szpital Wojewódzki
2.  Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej
3.  Szpital Specjalistyczny
4.  Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Stacja Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego
5.  Wojewódzki Szpital Zespolony
6.  Wojewódzki Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej
7.  Samodzielny Wojewódzki Publiczny Zespół Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej
8.  Szpital Wojewódzki
9.  Wojewódzki Szpital Chirurgii Urazowej
10.  Szpital Specjalistyczny
11.  Szpital Dziecięcy Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej
12.  Centrum Neuropsychiatrii Spółka z o. o.

Partnerzy Projektu to jednostki ochrony zdrowia posiadające osobowość prawną, prowadzące działalność leczniczą w oparciu o przepisy ustawy o działalności leczniczej. W przypadku spółek z o.o., Województwo posiada 100% udziałów, a w przypadku zakładów opieki zdrowotnej, Województwo jest podmiotem tworzącym.

Wszystkie środki trwałe wytworzone w ramach projektu, czyli instalacje solarne oraz instalacje sanitarne - będą przez okres trwałości projektu, tj. 5 lat po zakończeniu realizacji projektu, własnością Województwa a następnie zostaną nieodpłatnie przekazane na rzecz poszczególnych Partnerów Projektu.

Finansowanie zadania leży w całości w gestii Województwa. Partnerzy nie ponoszą żadnych kosztów związanych z projektem.

Natomiast zgodnie z § 3 ust.1 pkt 2 ww. umowy zakończenie rzeczowej realizacji Projektu nastąpi 31 grudnia 2016 r. Na podstawie z § 6 ust. 1 ww. umowy wydatki poniesione po 31 grudnia 2016 r. nie będą kwalifikowalne i nie podlegają dofinansowaniu. VAT w ramach wzmiankowanego Projektu jest uznany za koszt kwalifikowalny podlegający w całości refundacji ze środków Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy.

W związku z koniecznością konsolidacji podatku VAT w jednostkach samorządu terytorialnego, Województwo zostanie podatnikiem rozliczającym podatek VAT w imieniu wszystkich jednostek organizacyjnych Województwa nieposiadających osobowości prawnej najpóźniej 1 stycznia 2017 roku - zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Finansów.

Konsolidacja może powodować, w niektórych przypadkach, iż podatek VAT naliczony, który przed konsolidacją nie mógł być odzyskany z Urzędu Skarbowego, po konsolidacji będzie możliwy do odzyskania.

Jednak takie przypadki mogą mieć miejsce wyłącznie tam, gdzie podatek dotyczy konsolidowanych jednostek.

Konsolidacja dotyczy wyłącznie jednostek nieposiadających osobowości prawnej (jednostek budżetowych i zakładu budżetowego), natomiast w żadnym razie nie wpływa na sposoby rozliczania podatku od towarów i usług odrębnych osób prawnych (SPZOZ-ów oraz spółek prawa handlowego).

W związku z realizowanym przez Województwo projektem pn.: „Budowa systemu energii odnawialnej - kolektory słoneczne w zakładach opieki zdrowotnej, dla których organem tworzącym jest samorząd województwa” w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy, gdzie Województwo realizuje projekt, a odrębne podmioty wykorzystują powstałą infrastrukturę, a jednocześnie (najpóźniej 1 stycznia 2017 roku) faktem stanie się konsolidacja jednostek organizacyjnych Województwa w zakresie rozliczeń podatku VAT i możliwe będzie korygowanie deklaracji VAT 7 pięć lat wstecz, Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dawniej: Władza Wdrażająca Programy Europejskie) wyraziła swoje wątpliwości w kwestii ewentualnej możliwości odzyskania naliczonego na Projekcie podatku VAT z Urzędu Skarbowego i kwalifikowalności wydatków z tego tytułu.

W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że jednostki wymienione szczegółowo we wniosku z dnia 24 czerwca 2016 r. są podmiotami leczniczymi działającymi w formie spółek prawa handlowego (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) lub w formie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, posiadającymi osobowość prawną. Oznacza to, że są one odrębnymi od Wnioskodawcy osobami prawnymi, których działalność opiera się głównie na przepisach ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (w przypadku spółek). Samorząd Województwa jest podmiotem tworzącym dla SPZOZ, natomiast w przypadku podmiotów leczniczych działających w formie spółek, Województwo, tworząc taki podmiot, obejmuje 100% udziałów.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że podmioty ujęte we wniosku z dnia 24 czerwca 2016 r. nie są podporządkowane hierarchicznie Wnioskodawcy, swobodnie kształtują zasady wykonywania swojej pracy i same pobierają wynagrodzenie z tytułu prowadzonej działalności oraz samodzielnie odpowiadają za szkody spowodowane prowadzoną działalnością i ponoszą ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Podmioty ujęte we wniosku z dnia 24 czerwca 2016 r. nie posiadają statusu jednostek budżetowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z koniecznością skonsolidowania podatku VAT i występowaniem Województwa jako podatnika VAT w imieniu wszystkich jednostek budżetowych i zakładu budżetowego, podatek VAT ponoszony jako wydatek na projekcie „Budowa systemu energii odnawialnej - kolektory słoneczne w zakładach opieki zdrowotnej, dla których organem tworzącym jest samorząd województwa”, w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy, będzie możliwy do odzyskania z Urzędu Skarbowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Konsolidacja dotyczy jednostek nieposiadających osobowości prawnej, nie ma ona wpływu na możliwość odzyskania VAT z Urzędu Skarbowego.

Wszystkie wydatki poniesione przez Województwo w ramach projektu pn.: „Budowa systemu energii odnawialnej - kolektory słoneczne w zakładach opieki zdrowotnej, dla których organem tworzącym jest Samorząd Województwa w ramach Szwajcarsko - Polskiego Programu Współpracy" sfinansują infrastrukturę, którą wykorzystywać będą lub wykorzystują jednostki (Szpitale), które nie podlegają konsolidacji.

Wytworzona infrastruktura zgodnie z celem Projektu, nie generuje dla Województwa możliwości sprzedaży, nie ma możliwości odzyskania VAT naliczonego poniesionego w trakcie wytwarzania tej infrastruktury. Zakłady opieki zdrowotnej, dla których organem tworzącym jest Samorząd Województwa, posiadają osobowość prawną, nie podlegają konsolidacji z Województwem w kwestii rozliczeń podatku VAT. W tej sytuacji poniesione w ramach projektu wydatki dotyczące VAT-u nie mogą być odzyskane z Urzędu Skarbowego, co oznacza, że nie ulega zmianie kwalifikowalność podatku VAT w samym Projekcie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł umowę ws. realizacji projektu pn. „Budowa systemu energii odnawialnej – kolektory słoneczne w zakładach zdrowotnych dla których organem tworzącym jest samorząd województwa”. Umowa jest realizowana w ramach Szwajcarsko - Polskiego programu współpracy, zatem wkład strony szwajcarskiej wynosi 85% za pozostałe 15% ponosi Wnioskodawca. Zakończenie rzeczowej umowy nastąpi 31 grudnia 2016 r. Jak wskazał Wnioskodawca w opisie sprawy w ramach projektu nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków związanych z przedmiotowym projektem.

W ramach projektu w 12 szpitalach zostanie wykonana instalacja systemu kolektorów słonecznych przeznaczonych do podgrzewania ciepłej wody użytkowej oraz w 9 z tych jednostek dodatkowo zostaną wykonane roboty termomodernizacyjne. Instytucje, w których zostaną wykonane ww. prace w ramach projektu to jednostki ochrony zdrowia posiadające osobowość prawną prowadzące działalność leczniczą w oparciu o przepisy ustawy o działalności leczniczej. Działają w formie spółek prawa handlowego (spółek z ograniczoną odpowiedzialnością) lub w formie samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, posiadają osobowość prawną. Wskazane podmioty są odrębnymi od Wnioskodawcy osobami prawnymi, których działalność opiera się głównie na przepisach ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem tworzącym samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej zaś w przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, które prowadzą działalność leczniczą Zainteresowany tworząc taki podmiot obejmuje 100% udziałów.

W związku z realizowanym projektem, w okolicznościach, że od 1 stycznia 2017 r. zaistnieje konieczność centralizacji rozliczeń jednostek organizacyjnych województwa w zakresie rozliczeń podatku VAT a tym samym będzie możliwość dokonywania korekty tego podatku, podmiot z którym Wnioskodawca podpisał umowę na realizację projektu wyraził wątpliwość w kwestii ewentualnej możliwości odzyskania podatku naliczonego VAT związanego z tym projektem.

Zatem Zainteresowany zwrócił się o wyjaśnienie kwestii, czy z uwagi na konieczność centralizacji rozliczeń w zakresie podatku VAT, podatek od towarów i usług związany nabywanymi towarami i usługami służącymi realizacji opisanego projektu, będzie możliwy do odzyskania przez Wnioskodawcę.

Tym samym w celu wyjaśnienia wątpliwości Wnioskodawcy należy rozważyć czy obowiązek centralizacji rozliczeń w zakresie podatku VAT, który Zainteresowany będzie zobowiązany wprowadzić od 1 stycznia 2017 r. będzie się odnosić również do jednostek opisanych we wniosku tj. samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej oraz podmiotów leczniczych działających w formie spółek prawa handlowego – partnerów projektu.

Należy wskazać, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny – niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

Przymiot podatnika podatku od towarów i usług przypisany jest, oprócz osobie fizycznej czy prawnej, również wyodrębnionej jednostce organizacyjnej samodzielnie wykonującej działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Samodzielność gospodarcza w prowadzeniu działalności gospodarczej oznacza możliwość podejmowania decyzji, a zarazem posiadanie odpowiedniego stopnia odpowiedzialności za podjęte decyzje, w tym za szkody poniesione wobec osób trzecich, jak również ponoszenie przez podmiot ryzyka gospodarczego.

Należy ponadto zwrócić uwagę na treść przepisów Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.). Mianowicie zgodnie z art. 9 Dyrektywy, podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Określenie samodzielności w tym znaczeniu ma charakter obiektywny, co oznacza, że ustalenia czy dana jednostka działa „samodzielnie” należy dokonać na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie w sposób o charakterze uznaniowym przez jednostkę nadrzędną dla danego podmiotu. Ponadto należy wskazać, że ustaleń tych należy dokonywać na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wspólnotowych w oderwaniu od skutków konwencjonalnych na gruncie prawa cywilnego i przepisów samorządowych.

Jednym z kryteriów jest przede wszystkim ustalenie, czy dana jednostka ponosi ryzyko gospodarcze, czy też to ryzyko ponosi jednostka nadrzędna (por. pkt 35 wyroku TSUE w sprawie C-210/04). Kolejnym kryterium, według TSUE, decydującym o ustaleniu samodzielności, jest odpowiedzialność za szkody poniesione wobec osób trzecich (por. wyrok w sprawie C-202/90 pkt 15).

W odniesieniu do powyższego, wskazać należy na kluczowe w tym zakresie rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, gdzie Trybunał orzekł m.in., że: „Poprzez swoje pytanie sąd odsyłający w istocie dąży do ustalenia, czy art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, mogą być uznane za podatników VAT, w sytuacji gdy nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W rozstrzygnięciu ww. wyroku TSUE stwierdził, że: „Artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie”.

W tym miejscu należy podkreślić, że powyższy wyrok co prawda odnosi się do gminnych jednostek budżetowych, jednakże jego rozstrzygnięcie ma również zastosowanie do wojewódzkich jednostek budżetowych, z uwagi na praktycznie takie same uwarunkowania faktyczne i prawne.

W konsekwencji, biorąc pod uwagę przywołane powyżej przepisy prawa, przedstawiony opis sprawy oraz wyrok TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14, należy stwierdzić, że dla celów rozliczeń VAT województwo i utworzone przez niego jednostki budżetowe powinny być traktowane jako jeden łączny podatnik VAT czynny i w konsekwencji województwo winno dokonywać jednego rozliczenia deklaracyjnego na gruncie VAT.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że podmioty lecznicze działające w formie zakładów opieki zdrowotnej nie posiadają statusu jednostek budżetowych. Ponadto wskazał, że nie są podporządkowane Wnioskodawcy hierarchicznie oraz same swobodnie kształtują zasady wykonywania swojej pracy, jak również pobierają wynagrodzenie z tytułu prowadzonej działalności. Wnioskodawca wskazał ponadto, że zakłady opieki zdrowotnej prowadzące działalność leczniczą samodzielnie odpowiadają za szkody spowodowane prowadzoną działalnością oraz same ponoszą ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Zatem w kontekście tez płynących z wyroku TSUE z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 należy uznać, że opisane podmioty lecznicze prowadzące działalność w formie samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej powinny zostać uznane za podatników VAT, gdyż spełniają wszystkie kryteria samodzielności przewidziane w art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości oraz art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem zasada „centralizacji” rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług nie obejmie wymienionych we wniosku podmiotów leczniczych prowadzących działalność w formie samodzielnych zakładów opieki zdrowotnej.

W odniesieniu do opisanych we wniosku podmiotów leczniczych prowadzących działalność w firmie spółek prawa handlowego – spółek z ograniczoną odpowiedzialnością - w celu wykazania ich samodzielności konieczne jest powołanie przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 z pózn. zm.).

Zgodnie z art. 4 pkt 2 ustawy Kodeks spółek handlowych przez spółki kapitałowe rozumie się spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i spółkę akcyjną.

W art. 201 § 1 ww. ustawy wskazano, że zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Zgodnie z art. 291 ww. ustawy jeżeli członkowie zarządu umyślnie lub przez niedbalstwo podali fałszywe dane w oświadczeniu, o którym mowa w art. 167 § 1 pkt 2 lub art. 262 § 2 pkt 3, odpowiadają wobec wierzycieli spółki solidarnie ze spółką przez trzy lata od dnia zarejestrowania spółki lub zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego. Stosownie do treści art. 299 ww. ustawy jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. Członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w § 1, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy, albo że pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody. Przepisy § 1 i § 2 nie naruszają przepisów ustanawiających dalej idącą odpowiedzialność członków zarządu. Osoby, o których mowa w § 1, nie ponoszą odpowiedzialności za niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości w czasie, gdy prowadzona jest egzekucja przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał w czasie prowadzenia egzekucji.

Zaprezentowane normy kodeksu spółek handlowych wskazują, samodzielność spółek z ograniczoną odpowiedzialnością w zakresie prowadzonej działalności, a tym samym zasad które kształtują w celu wykonywania swojej działalności. Ponadto z ww. przepisów wyraźnie wynika, że członkowie zarządu odpowiadają względem osób trzecich poza samą spółką tj. względem wierzycieli spółki, wspólników czy wreszcie Skarbu Państwa za zobowiązania spółki.

Zatem na podstawie powołanych przepisów kodeksu spółek handlowych konieczne jest wskazanie, że podmioty lecznicze prowadzące działalność w formie spółek prawa handlowego – spółek z ograniczoną odpowiedzialnością - powinny zostać uznane za odrębnych od Wnioskodawcy podatników VAT, gdyż spełniają wszystkie kryteria samodzielności przewidziane w art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości oraz art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem zasada „centralizacji” rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług nie obejmie wymienionych we wniosku podmiotów leczniczych prowadzących działalność w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością.

Tym samym należy należy przejść do kwestii, czy podatek od towarów i usług związany nabywanymi towarami i usługami służącymi realizacji opisanego projektu, będzie możliwy do odzyskania przez Wnioskodawcę.

Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Jak wynika, że treści wniosku wydatki poniesione w związku z realizacją opisanego projektu nie będą powiązane ze działalnością opodatkowaną podatkiem VAT prowadzoną przez Wnioskodawcę. Wybudowana infrastruktura będzie wykorzystywana przez jednostki prowadzące działalność leczniczą - Samodzielne Zakłady Opieki Zdrowotnej, Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, które jak wyjaśniono wyżej są odrębnymi od Wnioskodawcy podatnikami podatku VAT.

Zatem Wnioskodawca w świetle art. 86 ust. 1 ustawy nie ma/nie będzie miał możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją opisanego we wniosku projektu zarówno przed „centralizacją” rozliczeń w zakresie VAT jak i po wprowadzeniu „centralizacji”.

Zatem Wnioskodawca zaprezentował prawidłowe stanowisko w sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.