Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.829.2025.3.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-07
Teza: Uznanie Wnioskodawców, w związku ze sprzedażą
Nieruchomości, za podatników podatku od towarów i usług
zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy oraz zwolnienie od podatku
VAT sprzedaży Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
10 ustawy.
Słowa kluczowe: budynek
działalność-działalność gospodarcza
nieruchomości
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Panowie,
    stwierdzam, że stanowisko Panów w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 listopada 2025 r. wpłynął Panów wniosek z 31 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie uznania Panów, w związku ze sprzedażą
    Nieruchomości, za podatników podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy
    oraz zwolnienia od podatku VAT sprzedaży Nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        B
    2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        A.

## Opis zdarzenia przyszłego

Własność Nieruchomości i status podatkowy Zainteresowanych
    B (dalej jako: „Wnioskodawca”) wraz ze swoim ojcem, A (dalej jako: „Współwłaściciel”) są
    współwłaścicielami nieruchomości gruntowej zabudowanej, znajdującej się przy (...) (dalej
    jako: „Nieruchomość”).
    Wnioskodawca oraz Współwłaściciel w dalszej części dokumentu będą wspólnie określani
    jako ,,Zainteresowani”.
    Każdy z Zainteresowanych posiada udział we własności Nieruchomości wynoszący 50%.
    Zainteresowani podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Żaden
    z Zainteresowanych nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT.
    Historia nabycia Nieruchomości
    Nieruchomość uprzednio należała do majątku wspólnego Współwłaściciela oraz jego
    małżonki, C (dalej jako: ,,Spadkodawczyni”), w częściach równych.
    Spadkodawczyni prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą (dalej jako: „JDG”) (...).

    Nieruchomość została nabyta przez Spadkodawczynię oraz Współwłaściciela w 1995 r. od
    osoby prywatnej, do majątku prywatnego.
    Przy nabyciu, ani Spadkodawczyni ani Współwłaścicielowi, nie przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”), ponieważ transakcja nie podlegała
    opodatkowaniu VAT.
    Nieruchomość na moment nabycia (1995 r.), przez Spadkodawczynię i Współwłaściciela
    była niezabudowana.
    W 1998 r. Spadkodawczyni i Współwłaściciel wybudowali na niej wolnostojący budynek
                                2usługowo-mieszkalny o powierzchni użytkowej (...) m (dalej jako: „Budynek”).
    Spadkodawczyni zmarła xx lipca 2025 r.
    Spadkodawczyni na podstawie testamentu przekazała Wnioskodawcy, należące do niej,
    50% udziałów we własności Nieruchomości.
    W konsekwencji, po przeprowadzeniu postępowania spadkowego, Nieruchomość stanowi
    współwłasność ułamkową Wnioskodawcy oraz Współwłaściciela, po 50% udziałów każdy.
    Z chwilą śmierci Spadkodawczyni powstał zarząd sukcesyjny nad jej JDG – syn
    Spadkodawczyni, Wnioskodawca, został ustanowiony zarządcą sukcesyjnym.
    Zarząd sukcesyjny trwał do 19 września 2025 r.
    JDG Spadkodawczyni, na moment składania wniosku, jest wykreślone z rejestru Centralnej
    Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG).
    Charakterystyka Nieruchomości
                                    2Nieruchomość obejmuje działkę nr 1 o powierzchni (...) m.
    Zgodnie z Uchwałą Nr (...) w sprawie: uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania
    (...), obszar Nieruchomości przeznaczony jest pod tereny zabudowy usługowej.
    W 1998 r., Spadkodawczyni i Współwłaściciel, wybudowali na Nieruchomości Budynek w
    ramach środków prywatnych.
    Od kosztów budowy nie przysługiwało im prawo do odliczenia VAT.
    W Budynku znajdują się umownie wydzielone:
                    2a) część mieszkalna – (...) m,
                  2b) część biurowa – (...) m,
                  2c) część usługowa – (...) m,
                      2d) warsztat samochodowy – (...) m,
              2e) piwnica – (...) m.
    Wykorzystanie poszczególnych części Budynku
    Powierzchnia użytkowa Budynku wykorzystywana jest na cele mieszkalne, biurowe,
    usługowe oraz warsztatowe i magazynowe (piwnica).
    Na przestrzeni lat poszczególne części Budynku były lub są wykorzystywane w poniżej
    opisany sposób.
                  2a) Część mieszkalna ((...) m)
      1998-2008 – wykorzystywana na osobiste cele mieszkalne Zainteresowanych i
      Spadkodawczyni.

      2008-2011 – wynajmowana w ramach najmu prywatnego przez Spadkodawczynię,
      rozliczanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
      Od 2011 r. do dziś – wykorzystywana na osobiste cele mieszkaniowe Wnioskodawcy.
      Część mieszkalna nigdy nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych.
                  2b) Część biurowa ((...) m)
      Od około 2000 r. – wynajmowana podmiotom trzecim w ramach działalności
      gospodarczej prowadzonej przez Spadkodawczynię.
      Od 2025 r. (po śmierci Spadkodawczyni) – wynajmowana w ramach najmu prywatnego
      przez Wnioskodawcę. Obecnym najemcą jest (...) prowadzący działalność gospodarczą
      pod nazwą „(...)”.
      Część biurowa nigdy nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych.
                  2c) Część usługowa ((...) m)
      1998-2015 – wykorzystywana w JDG Spadkodawczyni. Do końca 2015 r. znajdowała się
      w ewidencji środków trwałych tej działalności.
      Od 2015 r. – wynajmowana podmiotom trzecim w ramach działalności gospodarczej
      Spadkodawczyni.
      Obecnie (po śmierci Spadkodawczyni) – wynajmowana w ramach najmu prywatnego
      przez Wnioskodawcę. Najemcą jest (...).
                      2d) Warsztat samochodowy ((...) m)
      Od grudnia 2003 r. – wprowadzony do ewidencji środków trwałych JDG
      Współwłaściciela działającego pod firmą „(...)”. Pierwszy odpis amortyzacyjny dokonany
      w styczniu 2004 r.
      Najpewniej z końcem 2015 r. doszło do wycofania warsztatu z ewidencji środków
      trwałych JDG prowadzonej przez (...), bowiem jest to ostatni rok, za który dokonywano
      odpisów amortyzacyjnych od tego środka trwałego.
      Do 31 grudnia 2023 r. – wykorzystywany przez Współwłaściciela do prowadzenia JDG.
      1 stycznia 2024 r. JDG Współwłaściciela została zawieszona.
      Od 1 marca 2024 r. – warsztat wynajmowany przez Spadkodawczynię w ramach jej
      JDG.
      Obecnie – wynajmowany w ramach najmu prywatnego przez Wnioskodawcę. Najemcą
      jest (...) prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą „(...)”.
              2e) Piwnica ((...) m)
      Piwnica składa się z kilku części funkcjonalnie związanych z innymi częściami Budynku.
      Część przynależna do części usługowej – wynajmowana od 2015 r. początkowo w
      ramach działalności gospodarczej Spadkodawczyni, obecnie w ramach najmu
      prywatnego przez Wnioskodawcę (razem z częścią usługową).
      Część przynależna do warsztatu samochodowego – od 2023 r. wynajmowana
      prywatnie indywidualnemu najemcy. Jednocześnie najemca warsztatu korzysta z tej
      części w zakresie niezbędnym do obsługi kompresora zainstalowanego w tym
      pomieszczeniu.
      Pozostałe części piwnicy były okresowo wykorzystywane jako powierzchnia
      magazynowa przez najemców lokali usługowych, a także w niewielkim zakresie do
      przechowywania rzeczy Współwłaściciela i Spadkodawczyni.

    Część usługowa, część piwniczna, część biurowa Budynku oraz warsztat była
    wynajmowana podmiotom trzecim w ramach prowadzonej przez Spadkodawczynię JDG.
    Budynek w części przypadającej na prowadzony w nim sklep tj. w części usługowej do
    końca 2015 r. znajdowała się w ewidencji środków trwałych w działalności
    Spadkodawczyni.
    Wnioskodawca zaznacza, że w latach 2022-2025 żadna część Budynku ani Nieruchomości
    nie znajdowała się w ewidencji środków trwałych JDG prowadzonej przez
    Spadkodawczynię ani Współwłaściciela.
    Pozostałe części Budynku, czyli część mieszkalna, część biurowa oraz część piwniczna nie
    zostały nigdy wprowadzone do ewidencji środków trwałych JDG przez Spadkodawczynię
    lub JDG Współwłaściciela.
    Podsumowując, Spadkodawczyni od 1982 r. aż do swojej śmierci xx lipca 2025 r.
    prowadziła JDG, będąc tym samym podatnikiem VAT.
    Nakłady na Budynek
    Z Budynkiem wiązały się nieliczne remonty i nakłady. Współwłaściciel i Spadkodawczyni w
    2021 r. zamontowali w Budynku klimatyzatory oraz w 2022 r. wyremontowali dach
    Budynku. W odniesieniu do ww. ponoszonych wydatków Wnioskodawca i Spadkodawczyni
    nie dokonali odliczenia VAT.
    Poza powyższym, nie dokonywano remontu ani modernizacji Budynku, które
    przekraczałyby 30% jego wartości początkowej.
    Obecne wykorzystanie Nieruchomości i plany Zainteresowanych
    Obecnie Wnioskodawca wynajmuje, w ramach najmu prywatnego, następujące części
    Budynku:
    a) część biurową,
    b) część usługową,
    c) warsztat samochodowy,
    d) piwnicę.
    Jedyną częścią Budynku, niewynajmowaną na moment złożenia wniosku, jest część
    mieszkalna.
    Wnioskodawca zamierza kontynuować najem ww. części Nieruchomości, w ramach najmu
    prywatnego, opodatkowanego ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie, aby całkowicie przejąć obowiązki związane z najmem, Wnioskodawca zawarł
    ze Współwłaścicielem umowę, zgodnie z którą cały przychód z najmu Nieruchomości jest
    rozliczany wyłącznie przez Wnioskodawcę i to Wnioskodawca zarządza nieruchomością.
    Zainteresowani ustalili, że Wnioskodawca będzie stroną wszystkich umów najmu, a jego
    ojciec – Współwłaściciel – nie będzie osiągał przychodów z tego tytułu.
    Zainteresowani podkreślają, że na moment otwarcia spadku, w JDG Spadkodawczyni,
    Nieruchomość nie była ujęta w ewidencji środków trwałych, a w majątku JDG znajdowały
    się wyłącznie środki pieniężne.
    Zainteresowani rozważają też zbycie Nieruchomości w 2026 r., nie wykluczając sprzedaży
    w latach późniejszych.
    Wcześniejsze interpretacje
    Zainteresowani wskazują, że za życia Spadkodawczyni, Współwłaściciel i Spadkodawczyni
    wystąpili o wydanie interpretacji indywidualnej w związku z zamiarem sprzedaży
    Nieruchomości.

    Interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: ,,Dyrektor KIS”), o które
    zawnioskowali, zostały wydane w dniu (...) 2025 r. (sygn. (...)) oraz w dniu (...) 2025 r. (sygn.
    (...)).
    Przed dokonaniem sprzedaży zmienił się jednak stan faktyczny – w lipcu 2025 r. zmarła
    Spadkodawczyni – co uzasadnia ponowne wystąpienie z wnioskiem.
    Z uwagi na niniejsze, przedmiotem wątpliwości Zainteresowanych stały się skutki
    podatkowe sprzedaży na gruncie ustawy o VAT oraz ustawy o PIT.
    Pytania
    1. Czy w związku ze sprzedażą Nieruchomości przez Zainteresowanych, Zainteresowani
      będą podatnikami VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 1)
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania VAT na
      gruncie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1. Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w
      części podlegającej najmowi w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a Współwłaściciel nie
      będzie podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości w myśl art. 15 ust. 1 ustawy
      o VAT.
    2. Sprzedaż Nieruchomości w części podlegającej najmowi będzie podlegała zwolnieniu z
      opodatkowania VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy
      o VAT po stronie Wnioskodawcy, a ewentualnie również po stronie Współwłaściciela
      jeśli zostałby on uznany za podatnika VAT.
    Ad 1.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7
    (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie
    nieruchomości zarówno gruntowych jak i zabudowanych dokonywane przez podatnika,
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

    Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy o
    VAT, podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ, aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.
    Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Wskazany w ustawie zakres opodatkowania VAT wskazuje, że aby faktycznie zaistniało
    opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu
    wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    W zakresie powyższych przepisów wskazać należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający
    status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do
    czynienia z podatnikiem VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca, jako zarządca sukcesyjny, działał w stosunku do części Nieruchomości
    jako przedsiębiorca do dnia 19 września 2025 r., kontynuując najem prowadzony przez
    Spadkodawczynię.
    Od tego dnia, części Nieruchomości, które będą przedmiotem zbycia są wynajmowane
    przez Wnioskodawcę w ramach najmu prywatnego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę wcześniej przywołane przepisy ustawy o VAT,
    zbycie części Nieruchomości wynajmowanej przez Wnioskodawcę w ramach najmu
    prywatnego, tj. Budynku w części:
    · usługowej,
    · warsztatu samochodowego,
    · biurowej,
    · piwnicy,
    – będzie podlegało opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w
    zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż Wnioskodawca będzie działać w odniesieniu do tej

    części w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    W konsekwencji, najem Nieruchomości prowadzony przez Wnioskodawcę stanowi
    odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega VAT na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Tym samym, wypełnia on określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności
    gospodarczej, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności
    gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, konieczność uznania Wnioskodawcy za podatnika na gruncie
    ustawy o VAT, w kontekście sprzedaży Nieruchomości, jest determinowana przez najem
    prywatny wskazanych części Budynku.
    Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że sprzedaż Nieruchomości w pozostałej części, tj.
    części mieszkalnej Budynku, używanej dla celów prywatnych Wnioskodawcy,
    niewykorzystywanej przez niego w ramach jakiejkolwiek działalności gospodarczej oraz
    niebędącej przedmiotem najmu prywatnego, nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Brak jest bowiem przesłanek świadczących o działaniu Wnioskodawcy, które wykraczałoby
    poza ramy wykonywania prawa własności majątkiem prywatnym.
    Bez znaczenia powinna pozostawać okoliczność, że część mieszkalna Budynku była w
    przeszłości wynajmowana przez Spadkodawczynię.
    Od momentu przyjęcia przez Wnioskodawcę udziału w Nieruchomości po
    Spadkodawczyni, Wnioskodawca nie podjął w stosunku do części mieszkalnej
    Nieruchomości aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców.
    Wnioskodawca nie podjął również żadnych czynności zmierzających do podniesienia
    wartości tej części Nieruchomości.
    Tym samym, w odniesieniu do sprzedaży części mieszkalnej Nieruchomości, nie można
    Wnioskodawcy przypisać zachowania jak handlowiec. Żadna ze wskazanych
    dotychczasowych aktywności oraz żadne z działań planowanych w przyszłości nie stanowi
    czynności, które są wystarczające do uznania, że w odniesieniu do sprzedaży części
    mieszkalnej Nieruchomości Wnioskodawca zachowa się jak handlowiec.
    Zatem nie można uznać, że w związku ze sprzedażą części mieszkalnej Nieruchomości,
    Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT, prowadzącego działalność gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o
    VAT.
    W konsekwencji, transakcja sprzedaży części mieszkalnej Nieruchomości nie będzie
    czynnością podlegającą VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-91/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.

    Część mieszkalna jest przez Wnioskodawcę wykorzystywana jedynie do celów
    mieszkalnych, co nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, a co może być
    zdaniem Wnioskodawcy uznane jedynie za sprzedaż majątku osobistego, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Zainteresowani w odniesieniu do zbycia części mieszkalnej będącej częścią Nieruchomości
    nie będą więc podatnikami w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącymi
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a będą dokonywali
    dostawy tej części nieruchomości w ramach majątku prywatnego. W konsekwencji zbycie
    części Nieruchomości obejmującej powierzchnie mieszkalną, nie będzie zdaniem
    Wnioskodawcy podlegało opodatkowaniu VAT.
    Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w treści
    interpretacji wydanej przez Dyrektora KIS dnia 18 listopada 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-
    3.4012.487.2022.1.KF, w treści której wskazano, że:
    „W konsekwencji, sprzedaż części Nieruchomości wykorzystywanej w działalności
    gospodarczej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż Dłużniczka będzie działała w odniesieniu do
    tej części w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Natomiast licytacyjna
    sprzedaż pozostałej części budynku mieszkalnego, która nie była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej Dłużniczki i nie była również przedmiotem najmu, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności Dłużniczki, która wykraczałaby poza ramy wykonywania prawa własności
    majątkiem prywatnym. Pozostała część budynku mieszkalnego była przez Dłużniczkę
    wykorzystywana do celów mieszkalnych rodziny. Dłużniczka w odniesieniu do
    przedmiotowej części Nieruchomości nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy, a będzie dokonywała dostawy tej części nieruchomości w ramach majątku
    prywatnego. Tym samym sprzedaż części wynajmowanej Nieruchomości będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, natomiast pozostała część Nieruchomości nie będzie
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem”.
    Ponadto stanowisko Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży części Nieruchomości
    wykorzystywanej w ramach działalności gospodarczej znajduje potwierdzenie w treści
    interpretacji Dyrektora KIS z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.272.2024.2.AM, w ramach której organ uznał, że:
    „W konsekwencji, skoro w tej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania
    Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży przez Pana
    niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w
    związku z art. 7 ust. 1 ustawy”.
    Zgodnie z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy zbycie Nieruchomości w części w jakiej
    wynajmowana jest przez Wnioskodawcę w ramach najmu prywatnego, będzie podlegało
    opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT, gdyż Wnioskodawca będzie działać w odniesieniu do tej części
    Nieruchomości w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Z kolei, zdaniem Zainteresowanych, Współwłaściciel nie będzie podatnikiem VAT w
    kontekście sprzedaży którejkolwiek części Nieruchomości.

    Nie jest on bowiem stroną umów najmu żadnej z wynajmowanej części Nieruchomości
    oraz nie prowadzi, przy wykorzystaniu którejkolwiek z części Nieruchomości działalności
    gospodarczej.
    Powyższe stanowisko zaprezentował Dyrektor KIS w wydanej wcześniej, na rzecz
    Współwłaściciela, interpretacji indywidualnej z dnia (...) 2025 r. (sygn. (...)), wydanej przed
    śmiercią Spadkodawczyni, w odniesieniu do identycznej sytuacji Współwłaściciela.
    Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości w części jaka przypada na część mieszkalną,
    zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ w tym
    zakresie Zainteresowani nie będą działać jako podatnicy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT, a przy sprzedaży Nieruchomości w częściach pozostałych, będących przedmiotem
    najmu prywatnego, podatnikiem, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, będzie
    wyłącznie Wnioskodawca.
    Ad 2.
    Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem sprzedaż części Nieruchomości
    wynajmowanych w ramach najmu prywatnego, będzie korzystała po stronie
    Wnioskodawcy działającego przy sprzedaży Nieruchomości w roli podatnika VAT, ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Ewentualnie, w razie uznania Współwłaściciela za podatnika VAT przy sprzedaży tej samej
    części Nieruchomości, zdaniem Zainteresowanych, również skorzysta on z zwolnienia z
    opodatkowania VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    o VAT stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
    Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu
    pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich
    części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem/dzierżawę, jak
    i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z
    budynku/budowli.

    Wnioskodawca wskazuje, że do nabycia niezabudowanej Nieruchomości doszło w 1995 r.
    Współwłaściciel i Spadkodawczyni dokonali zabudowy Nieruchomości Budynkiem w 1998
    r.
    W zakresie wydatków na ulepszenie/modernizację Nieruchomości, to zostały one
    poniesione na rzecz Budynku w 2021 r., kiedy to doszło do zainstalowania klimatyzatorów.
    Natomiast w 2022 r. dokonano remontu dachu Budynku.
    Poza powyżej wskazanymi zdarzeniami Spadkodawczyni ani Zainteresowani nie
    dokonywali ulepszenia ani modernizacji Budynku, w tym takiej, która przekraczałaby 30%
    wartości początkowej Budynku.
    Odnosząc powyższe do treści przywołanych przepisów, należy wskazać, że na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa budynków, budowli lub ich części jest, co do
    zasady, zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Kluczowe
    znaczenia ma więc tutaj, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Analiza opisanego zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że dostawa (sprzedaż)
    przedmiotowej Nieruchomości, nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia
    oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
    Ponadto, w stosunku do Budynku nie były ponoszone wydatki w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej Budynku.
    W konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych, w razie sprzedaży Nieruchomości, zostaną
    spełnione warunki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia od podatku VAT, na postawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w treści interpretacji Dyrektora KIS z
    dnia z dnia 3 kwietnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.45.2024.2.MC, w treści, której
    wskazano, że:
    „Analiza przedstawionych okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi
    do stwierdzenia, że dostawa przedmiotowej nieruchomości zabudowanej budynkami, nie
    będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem budynków a dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, w stosunku
    do budynków nie były ponoszone wydatki w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynków. W
    konsekwencji, zostaną zatem spełnione warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia
    od podatku dla dostawy budynków, na postawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy”.
    Pogląd Zainteresowanych został także potwierdzony w treści interpretacji Dyrektora KIS z
    dnia 20 grudnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.832.2024.2.KAK, w której organ
    wskazał, że:
    „Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w stosunku do budynków,
    posadowionych na działce, będącej przedmiotem sprzedaży, doszło do pierwszego
    zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a sprzedażą ww. budynków upłynie okres
    dłuższy niż dwa lata. Ponadto wskazał Pan, że nie ponosił nakładów na ulepszenie
    przedmiotowych budynków stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej
    poszczególnych budynków.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w
    odniesieniu do budynków znajdujących się na ww. działce zostaną spełnione przesłanki do
    zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy”.
    Przede wszystkim, Zainteresowani przypominają, że Dyrektor KIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia (...) 2025 r. (sygn. (...)) wydanej na rzecz Współwłaściciela oraz
    Spadkodawczyni, w odniesieniu do analogicznego stanu faktycznego, sprzed śmierci

    Spadkodawczyni, potwierdził stanowisko Zainteresowanych, w myśl którego sprzedaż
    Nieruchomości, podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    Zgodnie z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży Nieruchomości, w
    odniesieniu do części wynajmowanej w ramach najmu prywatnego, spełnione zostaną
    warunki do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania VAT, na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy o VAT, w konsekwencji czego sprzedaż Nieruchomości w części, w jakiej była
    wynajmowana przez Wnioskodawcę w ramach najmu prywatnego będzie podlegała
    zwolnieniu z opodatkowania VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8
    ustawy o VAT.
    W razie ewentualności uznania przez Dyrektora KIS Współwłaściciela za podatnika VAT w
    czynności sprzedaży Nieruchomości, zdaniem Zainteresowanych, również skorzysta on ze
    zwolnienia z opodatkowania VAT na gruncie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT popartej
    argumentacją przedstawioną powyżej. Nie jest jednak – w ocenie Zainteresowanych –
    zasadne różnicowanie sytuacji Współwłaściciela mając na względzie wydaną uprzednio
    interpretację odnoszącej się do analogicznej sytuacji Współwłaściciela.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Panowie we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu
    powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7
    ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom. W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w
    częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w
    nieruchomości.
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od
    towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, osoby fizyczne dokonujące sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów
    stanowiących część ich majątku osobistego (takiego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej), nie są zaliczane do grona podatników podatku od towarów i usług.

    Konsekwentnie, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest
    przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza
    sferą prowadzonej działalności gospodarczej również nie pozwala na uznanie danego
    podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca i Współwłaściciel posiadają
    udział we własności Nieruchomości wynoszący po 50%. Żaden z Zainteresowanych nie
    prowadzi działalności gospodarczej i nie jest podatnikiem VAT. Nieruchomość uprzednio
    należała do majątku wspólnego Współwłaściciela oraz jego małżonki (dalej jako: „
    Spadkodawczyni” ), w częściach równych. Nieruchomość została nabyta przez
    Spadkodawczynię oraz Współwłaściciela w 1995 r. od osoby prywatnej, do majątku
    prywatnego. Przy nabyciu, ani Spadkodawczyni ani Współwłaścicielowi, nie przysługiwało
    prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, ponieważ transakcja nie podlegała
    opodatkowaniu VAT. W 1998 r. Spadkodawczyni i Współwłaściciel wybudowali na
    Nieruchomości wolnostojący budynek usługowo -mieszkalny (dalej jako: „Budynek”). Od
    kosztów budowy nie przysługiwało im prawo do odliczenia VAT. Spadkodawczyni zmarła
    xx lipca 2025 r. Spadkodawczyni na podstawie testamentu przekazała Wnioskodawcy,
    należące do niej, 50% udziałów we własności Nieruchomości. W konsekwencji, po
    przeprowadzeniu postępowania spadkowego, Nieruchomość stanowi współwłasność
    ułamkową Wnioskodawcy oraz Współwłaściciela, po 50% udziałów każdy.
    W Budynku znajdują się umownie wydzielone: część mieszkalna, część biurowa, część
    usługowa, warsztat samochodowy, piwnica. Na przestrzeni lat poszczególne części
    Budynku były lub są wykorzystywane w poniżej opisany sposób. Część mieszkalna od 2011
    r. do dziś wykorzystywana jest na osobiste cele mieszkaniowe Wnioskodawcy. Część
    biurowa, część usługowa oraz warsztat samochodowy są obecnie wynajmowane w

    ramach najmu prywatnego przez Wnioskodawcę. Piwnica składa się z kilku części
    funkcjonalnie związanych z innymi częściami Budynku. Część przynależna do części
    usługowej wynajmowana jest obecnie w ramach najmu prywatnego przez Wnioskodawcę
    (razem z częścią usługową). Część przynależna do warsztatu samochodowego od 2023 r.
    wynajmowana prywatnie indywidualnemu najemcy. Z Budynkiem wiązały się nieliczne
    remonty i nakłady. Współwłaściciel i Spadkodawczyni w 2021 r. zamontowali w Budynku
    klimatyzatory oraz w 2022 r. wyremontowali dach Budynku. W odniesieniu do ww.
    ponoszonych wydatków Wnioskodawca i Spadkodawczyni nie dokonali odliczenia VAT. W
    stosunku do Budynku nie były ponoszone wydatki w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej Budynku. Aby całkowicie
    przejąć obowiązki związane z najmem, Wnioskodawca zawarł ze Współwłaścicielem
    umowę, zgodnie z którą cały przychód z najmu Nieruchomości jest rozliczany wyłącznie
    przez Wnioskodawcę i to Wnioskodawca zarządza nieruchomością. Zainteresowani
    ustalili, że Wnioskodawca będzie stroną wszystkich umów najmu, a Współwłaściciel nie
    będzie osiągał przychodów z tego tytułu. Zainteresowani rozważają zbycie Nieruchomości
    w 2026 r., nie wykluczając sprzedaży w latach późniejszych.
    Wątpliwości Panów w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą
    Nieruchomości będą Panowie podatnikami VAT zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.
    Z analizy art. 5 ust. 1 ustawy w związku z art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że dostawa towarów
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy
    dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w art. 15 ust. 2 ustawy, ma charakter
    uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
    które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika
    podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi Ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego
    majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania
    jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, polegające na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek został nabyty i był faktycznie wykorzystany na potrzeby własne,
    czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.

    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika,
    że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego
    najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na
    strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, umowa najmu wypełnia definicję
    świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż w wyniku zawartej umowy
    powstaje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą,
    a otrzymanym świadczeniem wzajemnym.
    W kontekście rozpatrywanej sprawy należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego
    definicji pojęcia „działalność gospodarcza”, do którego odwołuje się art. 15 ust. 2 ustawy,
    w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób ciągły do celów
    zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez oddanie ich w
    stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Istota umowy najmu wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego świadczenia
    usług przez właściciela na rzecz najemcy. Najemca – za oddaną mu w najem rzecz – płaci
    umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między świadczoną usługą a
    przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    W analizowanej sprawie, część biurowa, część usługowa, warsztat samochodowy oraz
    piwnica są wynajmowane przez Wnioskodawcę w ramach najmu prywatnego.
    Wnioskodawca zawarł ze Współwłaścicielem umowę, zgodnie z którą cały przychód z

    najmu Nieruchomości jest rozliczany wyłącznie przez Wnioskodawcę i to Wnioskodawca
    zarządza nieruchomością. Ustalili Panowie, że Wnioskodawca będzie stroną wszystkich
    umów najmu, a Współwłaściciel nie będzie osiągał przychodów z tego tytułu.
    W konsekwencji, odpłatny najem przez Wnioskodawcę części biurowej, części usługowej,
    warsztatu samochodowego oraz piwnicy stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Najem wypełnia bowiem określoną w art. 15 ust.
    2 ustawy definicję działalności gospodarczej, bez względu na to, czy jest prowadzony w
    ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, sprzedaż przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości dotyczących części
    biurowej, części usługowej, warsztatu samochodowego oraz piwnicy stanowić będzie
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Natomiast, w odniesieniu do sprzedaży części mieszkalnej, Wnioskodawca nie będzie
    działał jako podatnik podatku VAT, gdyż część mieszkalna jest wykorzystywana na osobiste
    cele mieszkaniowe Wnioskodawcy i nie jest przedmiotem najmu przez Wnioskodawcę.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa Nieruchomość stanowi majątek
    Wnioskodawcy i Współwłaściciela, to jednak jest wykorzystywana wyłącznie przez
    Wnioskodawcę do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (odpłatny
    najem Nieruchomości dotyczący części biurowej, części usługowej, warsztatu
    samochodowego oraz piwnicy). Po wycofaniu warsztatu samochodowego z ewidencji
    środków trwałych prowadzonej przez Współwłaściciela działalności, Współwłaściciel nie
    wykorzystywał Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Współwłaściciel
    nie wynajmuje również Nieruchomości. Tym samym, Współwłaściciel przy sprzedaży
    swoich udziałów w Nieruchomości nie będzie działał jako podatnik podatku VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący działalność gospodarczą.
    Podsumowując, w związku ze sprzedażą Nieruchomości tylko Wnioskodawca będzie
    występował w charakterze podatnika podatku VAT, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, w
    odniesieniu do sprzedaży swoich udziałów dotyczących części biurowej, części usługowej,
    warsztatu samochodowego oraz piwnicy. Wnioskodawca w odniesieniu do sprzedaży
    udziału w części mieszkalnej Nieruchomości nie będzie uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług.
    Współwłaściciel, przy transakcji sprzedaży swoich udziałów w Nieruchomości nie będzie
    działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Tym samym, stanowisko Panów w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1
    jest prawidłowe.
    Wątpliwości Panów dotyczą również ustalenia, czy sprzedaż Nieruchomości w części
    podlegającej najmowi będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy

    pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc
    miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i
    w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej
    podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.
    W przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do
    zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie
    przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy stanie się bezzasadne.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni
    rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię
    literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww.
    preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i
    niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle, rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Zatem, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą
    gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W opisie sprawy wskazali Panowie, że w 1995 r. Współwłaściciel wraz ze Spadkodawczynią
    nabyli niezabudowaną Nieruchomość, natomiast w 1998 r. dokonali Oni jej zabudowy
    Budynkiem. Część mieszkalna była wykorzystywana w latach 1998-2008 na cele
    mieszkalne Wnioskodawcy, Współwłaściciela i Spadkodawczyni. Następnie, w latach 2008-
    2011 była wynajmowana przez Spadkodawczynię. Obecnie, od 2011 r. część mieszkalna
    jest wykorzystywana na cele mieszkaniowe Wnioskodawcy. Część biurowa była od 2000 r.
    wynajmowana, najpierw przez Spadkodawczynię a obecnie przez Wnioskodawcę. Część
    usługowa, w latach 1998-2015, była wykorzystywana w działalności gospodarczej
    Spadkodawczyni. Od 2015 r. jest wynajmowana. Warsztat samochodowy, od 2003 r. był
    wykorzystywany w działalności gospodarczej Współwłaściciela. Od 2024 r. jest
    wynajmowany. Piwnica jest wynajmowana od 2015 r. Tym samym doszło już do
    pierwszego zasiedlania Budynku i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a jego sprzedażą
    upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, nie były ponoszone nakłady na ulepszenie
    Budynku stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.
    W związku z tym, przy sprzedaży Budynku w części podlegającej najmowi spełnione
    zostaną warunki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy, bowiem planowana transakcja nie będzie dokonywana w ramach pierwszego
    zasiedlenia, od daty pierwszego zasiedlenia Budynku minie okres dłuższy niż 2 lata oraz
    nie dokonano ulepszeń Budynku, które przekraczałyby 30% jego wartości początkowej. Jak
    wskazano wyżej, grunt, na którym jest położony Budynek, będzie podlegał opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak Budynek. Tym samym, dostawa działki, na której
    posadowiony jest Budynek, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku.
    W związku z tym, że dostawa Budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca
    z art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
    Podsumowując, sprzedaż Nieruchomości (części, która jest przedmiotem najmu) przez
    Wnioskodawcę będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym, stanowisko Panów w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Panowie przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Panowie ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panów w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t .j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Panów sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ten z Panów, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    B (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.