Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.597.2018.1.AGW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-03
Teza: Brak prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odzyskanie; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 sierpnia 2018 r. (data wpływu 8 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją zadania pn. „XXX” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją zadania pn. „XXX”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina, jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zamierza złożyć wniosek o przyznanie pomocy na zadanie pn. „XXX”, typu „XXX”, w ramach poddziałania „XXX”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Celem operacji jest budowa drogi gminnej nr XXX – ul. F. o długości 670,70 m z mieszanki mineralno-asfaltowej, wykonanie chodnika i zjazdów do posesji w ilości 45 szt. z prefabrykatów betonowych drobnowymiarowych, przebudowa istniejącej sieci telekomunikacyjnej oraz budowa murków oporowych w miejscowości R-P w granicach administracyjnych Gminy. Długość drogi – 670,70 mb., powierzchnia jezdni – 3.566 m². Na terenie inwestycji znajduje się następujące uzbrojenie terenu: sieć wodociągowa, sieć kanalizacji sanitarnej, sieć telekomunikacyjna, sieć energetyczna. Budowa drogi koliduje z siecią telekomunikacyjną. Kolizja zostanie rozwiązana zgodnie z projektem branży TP.

Charakterystyka projektowanej drogi:

*   kategoria drogi Lokalna (L),
*   klasa drogi gminna (G),
*   prędkość projektowa 30 km/h,
*   długość – 670,70 m,
*   szerokość nawierzchni drogi 5.00 m,
*   chodniki obustronne o szer. 1,5 m,
*   rodzaj nawierzchni jezdni – mieszanka beton asfaltowy,
*   rodzaj nawierzchni chodnika i zjazdów – prefabrykaty betonowe drobnowymiarowe.

Projektowana konstrukcja.

Konstrukcja jezdni:

*   warstwa ścieralna AC11S – 5cm,
*   warstwa wiążąca AC16W – 7 cm,
*   podbudowa zasadnicza z kruszywa łamanego stabilizowanego mech. – 20 cm,
*   stabilizacja cementowa Rm=1,5 MPa jako podbudowa pomocnicza – 10 cm,
*   sprofilowane zagęszczone podłoże gruntowe,

Konstrukcja zjazdów:

*   warstwa ścieralna z drobnowymiarowych prefabrykatów betonowych – 8 cm,
*   podsypka cementowo-piaskowa – 3-5 cm,
*   podbudowa zasadnicza z kruszywa łamanego stabilizowanego mech – 20 cm,
*   warstwa odcinająca z piasku – 10 cm,
*   sprofilowane zagęszczone podłoże gruntowe.

Konstrukcja chodnika:

*   warstwa ścieralna z drobnowymiarowych prefabrykatów betonowych – 6 cm,
*   podsypka cementowo-piaskowa – 3-5 cm,
*   warstwa odcinająca z piasku – 10 cm,
*   sprofilowane zagęszczone podłoże gruntowe.

Całkowita wartość projektu, wynosi XXX zł. Wydatki kwalifikowane projektu wynoszą XXX zł. W kwocie wydatków kwalifikowanych znajdują się wyłącznie wydatki na budowę drogi. Gmina zakłada, że Projekt zostanie zrealizowany do końca miesiąca listopada 2019 roku. Środki pozyskane przez Gminę nie są uważane za środki wynikające z § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 212, poz. 1336).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawną oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z ust. 6 tego artykułu, nie uznaje są za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma możliwości odzyskania podatku od towarów i usług z tytułu kosztów poniesionych na realizację inwestycji, ponieważ nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną. Gmina wskazuje, że realizacja projektu należy do jej zadań własnych, co – w związku z brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego, Gmina jest bowiem podatnikiem tego podatku wyłącznie w związku z czynnościami wykonywanymi na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Wójt Gminy wskazał, że wydatki na budowę drogi będą służyły do wykonywania:

1.  czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług takich, jak: zadania własne gminy – tak. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w szczególności zadania własne obejmują między innymi sprawy gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym). Wskazany zakres zadania będzie realizowany w związku z działalnością statutową Gminy i należy do zadań wskazanych w art. 7 ust. 1 pkt 2 i 15 ustawy z dnia 6 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 445, z późn. zm.).
2.  Czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – nie.
3.  Czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług – nie.

W złożonym wniosku Gmina ujmie podatek VAT jako koszt kwalifikowalny i podlegający refundacji ze środków Unii Europejskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją ww. projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na zdanie pn. „XXX”. Gmina realizując powyższe przedsięwzięcie nie występuje jako podatnik VAT, a poniesione wydatki na przedmiotową inwestycję nie są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzenia.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją przedmiotowego projektu gdyż – jak z wniosku wynika – zakupione towary i usługi nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gminie nie będzie przysługiwał również zwrot podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w powołanym rozporządzeniu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, gdyż kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.