Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.539.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

„X" Spółka akcyjna z siedzibą w (...) (dalej: Kupujący lub Nabywca lub Spółka) jest
    zarejestrowanym podatnikiem VAT, zajmującym się budową lokali mieszkalnych i
    użytkowych na sprzedaż.
    Spółka jest zainteresowana nabyciem niezabudowanej nieruchomości położonej w (...)
    przy ul. (...), opisanej w księdze wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla (...) w (...),
    VI Wydział Ksiąg Wieczystych (KW nr ... jako działka o nr ewidencyjnym A (dalej:
    Nieruchomość).
    Nieruchomość jest niezabudowana, tj. nie znajdują się na niej żadne obiekty budowlane.
    Spółka ma zamiar wykorzystać Nieruchomość poprzez realizację inwestycji polegającej na
    budowie osiedla budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażem pod
    ziemnym wraz z infrastrukturą niezbędną do prawidłowego funkcjonowania inwestycji
    (dalej: Inwestycja lub Planowana Inwestycja) w celu ich sprzedaży. Inwestycja będzie
    również realizowana na sąsiedniej działce o numerze ewidencyjnym B, objętej KW nr (...)
    (dalej: Działka B), natomiast Działka B nie jest przedmiotem niniejszego wniosku i w tym
    zakresie zostanie złożony oddzielny wniosek.
    Planowana Inwestycja zrealizowana zostanie po:
    - uzyskaniu przez Kupującego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację
      inwestycji - o ile jej uzyskanie będzie niezbędne dla potrzeb złożenia wniosku o
      wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (dalej: Decyzja Środowiskowa),
    - uzyskaniu przez Kupującego decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę obejmującą Nieruchomość wraz ze zjazdami oraz wszystkimi
      niezbędnymi elementami infrastruktury niezbędnymi do prawidłowego, zgodnego z
      obowiązującymi przepisami prawa, funkcjonowania Planowanej Inwestycji (dalej:
      Pozwolenie Na Budowę).
    Mając powyższe na uwadze, w dniu (...) grudnia 2024 r. została zawarta przedwstępna
    Umowa sprzedaży Nieruchomości (dalej: Przedwstępna Umowa Sprzedaży) pomiędzy
    Spółką, a właścicielami nieruchomości (osobami fizycznymi), tj. S. G. (dalej: Wnioskodawca
    lub Sprzedający 1), B. G. T.-G. (dalej: Sprzedający 2), A. Z. G. (dalej: Sprzedający 3), B. G.
    (dalej: Sprzedający 4).
    Sprzedający 1, Sprzedający 2, Sprzedający 3 oraz Sprzedający 4 w dalszej części
    niniejszego wniosku będą łącznie określani jako Sprzedający lub Sprzedawcy.
    Spółka oraz Sprzedający w dalszej części niniejszej wniosku będą łącznie określani jako
    strony.
    Sprzedający są właścicielami Nieruchomości w następujących udziałach:
    1) Sprzedający 1 oraz Sprzedający 2 - w udziale wynoszącym 1/2 części, na zasadach
      wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej,
    2) Sprzedający 3 oraz Sprzedający 4 - w udziale wynoszącym 1/2 części, na zasadach
      wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.
    Sprzedający Nieruchomość nabyli we wskazanych udziałach w trakcie trwania związków
    małżeńskich (tj. na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, a umów
    majątkowych nie zawierali), od osoby fizycznej, na podstawie umowy sprzedaży w formie
    aktu notarialnego sporządzonej dnia (...) 1998 roku.
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (...),
    uchwalonym Uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) z dnia (...) 2020 roku (ogłoszoną w Dzienniku

    Urzędowym Województwa (...) poz. (...) z dnia (...) 2020 roku; dalej: MPZP), zgodnie z
    którym:
    - teren obejmujący działkę o nr ew. A z obrębu (...), położony w rejonie ul. (...) (...) (tj.
      Nieruchomość), znajduje się na obszarach planistycznych oznaczonych symbolami:
        - F6 MW/U - teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług,
        - 2K-P/KD-L - teren placu miejskiego w ciągu drogi publicznej klasy lokalnej oraz,
        - w liniach rozgraniczających dróg publicznych kategorii lokalnej, oznaczonych
          symbolami 9KD-L i 10KD-L.
    Kupujący oświadczył w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, że znany jest mu fakt, iż część
    Nieruchomości jest zgodnie z obowiązującym MPZP przeznaczona pod drogi publiczne
    kategorii lokalnej oraz teren placu miejskiego w ciągu drogi publicznej klasy lokalnej i
    może zostać wywłaszczona pod te drogi, a także oświadczył, że okoliczność ta nie stanowi i
    nie będzie stanowiła podstawy do obniżenia ceny.
    Strony ponadto postanowiły, z zaznaczeniem, że warunki te są zastrzeżone na korzyść
    Kupującego (tj. może się zrzec części lub wszystkich warunków), że ostateczna umowa
    sprzedaży zostanie zawarta po spełnieniu się łącznie wszystkich wymienionych niżej
    warunków:
      1) Kupujący nabędzie sąsiednią Działkę B, o której Strony wspominały powyżej w
        kontekście realizacji Inwestycji (dalej: Warunek Pozytywny),
      2) a także pod warunkiem, że w okresie obowiązywania Przedwstępnej Umowy
        Sprzedaży:
        i. brak będzie toczących się postępowań oraz istnienia podstaw do wszczęcia
          postępowań, które mogłyby doprowadzić do pozbawienia któregokolwiek ze
          Sprzedających tytułu prawnego do Nieruchomości; oraz
        ii. Nieruchomość wolna będzie od długów, roszczeń i obciążeń najemców,
          dzierżawców, posiadaczy samoistnych, posiadaczy zależnych oraz dzierżycieli
          pod innym tytułem prawnym oraz brak będzie obciążeń Nieruchomości innych
          niż ujawnione w Księdze Wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości na dzień
          podpisania Przedwstępnej Umowy Sprzedaży oraz wprost dopuszczonych
          zgodnie z Przedwstępną Umową Sprzedaży; oraz
        iii. działy I - IV Księgi Wieczystej prowadzonej dla Nieruchomości wolne będą od
          wpisów i wzmianek innych niż dopuszczone wprost zgodnie z Przedwstępną
          Umową Sprzedaży i wynikające z Przedwstępnej Umowy Sprzedaży; oraz
        iv. wszystkie oświadczenia Sprzedających zawarte w Przedwstępnej Umowie
          Sprzedaży są prawdziwe i zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym i
          prawnym oraz pozostaną prawdziwe do momentu zawarcia Umowy Sprzedaży,
          z zastrzeżeniem zmian wynikających z zawarcia lub należytego wykonania
          Przedwstępnej Umowy Sprzedaży.
    Warunki powyższe określone punktami l-IV będą dalej zwane Warunkami Negatywnymi, a
    Warunek Pozytywny i Warunki Negatywne stanowią łącznie Warunki Zawieszające.
    Sprzedający oraz Kupujący ustalili, że po spełnieniu Warunków Zawieszających zawrą
    ostateczną umowę sprzedaży (dalej: Umowa Sprzedaży) w terminie i za cenę określoną w
    Przedwstępnej Umowie Sprzedaży powiększoną lub niepowiększoną o ewentualny
    należny podatek VAT według stawki obowiązującej na dzień powstania obowiązku podat
    kowego, w zależności od rozstrzygnięcia w zakresie niniejszego wniosku. Jednocześnie w
    Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, Strony ustaliły także zasady płatności ceny z tytułu
    sprzedaży Nieruchomości.

    Strony postanowiły także, że w przypadku gdy do dnia zawarcia Umowy Sprzedaży część
    Nieruchomości przeznaczona w MPZP przeznaczona pod drogi publiczne tj.:
    - 2K-P/KD-L - teren placu miejskiego w ciągu drogi publicznej klasy lokalnej, lub
    - położona w liniach rozgraniczających dróg publicznych kategorii lokalnej, oznaczonych
      symbolami 9KD-L i 10KD-L,
    przejdzie na rzecz Miasta (...) na skutek wydania decyzji o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej zgodnie z ustawą z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych wówczas, ze względu na
    cel ekonomiczny transakcji objętej niniejszym aktem, przedmiotem sprzedaży zgodnie z
    Umową Sprzedaży będzie pozostała po wywłaszczeniu część Nieruchomości oraz
    Sprzedający w Umowie Sprzedaży nieodwołalnie przeniosą na rzecz Kupującego
    przysługujące im w stosunku do Miasta (...) wierzytelności o odszkodowanie z tytułu
    wywłaszczenia części Nieruchomości na skutek wydania decyzji o zezwoleniu na realizację
    inwestycji drogowej i w takim przypadku łączna cena za Nieruchomość nie ulegnie zmianie
    a wartość wierzytelności w stosunku do Miasta (...) o odszkodowanie z tytułu
    wywłaszczenia części Nieruchomości określona zostanie zgodnie z Przedwstępną Umową
    Sprzedaży.
    W celu umożliwienia Kupującemu wykonania czynności niezbędnych dla przygotowania
    przez Kupującego realizacji Inwestycji na Nieruchomości Sprzedający wyrazili zgodę dla
    Kupującego oraz podmiotów wskazanych przez Kupującego na dysponowanie
    Nieruchomością na cele budowlane w pełnomocnictwie oraz, że pełnomocnik może być
    drugą stroną czynności lub reprezentować drugą stronę czynności dokonywanej w
    imieniu mocodawcy.
    Sprzedający i Kupujący ponadto postanowili, że powyższe pełnomocnictwo nie upoważnia
    pełnomocników do zaciągania zobowiązań finansowych w imieniu Sprzedających oraz że
    w przypadku, gdyby na skutek wydania w oparciu o to pełnomocnictwo decyzji
    wyłączających Nieruchomość z produkcji użytków rolnych Sprzedających obciążały
    jakiekolwiek opłaty Kupujący zobowiązuje się je pokryć i zapłacić opłaty wszelkie
    należności wynikające z takich decyzji.
    Kupujący zobowiązał się informować na bieżąco Sprzedających o wszelkich decyzjach,
    uzgodnieniach postanowieniach itp. uzyskanych na podstawie pełnomocnictwa i
    przekazywać Sprzedającym kopie dokumentów uzyskanych przez pełnomocników pocztą
    elektroniczną na adresy wskazane w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży w terminie 5 dni
    roboczych od ich uzyskania.
    Sprzedający ustanowili swoimi pełnomocnikami podmioty wskazane w Przedwstępnej
    Umowie
    Sprzedaży i upoważnili ich, każdego z prawem do samodzielnego działania, do zawarcia w
    imieniu
    Sprzedających Umowy Sprzedaży na warunkach i za cenę ustaloną w Przedwstępnej
    Umowie
    Sprzedaży na wypadek niestawiennictwa wszystkich lub któregokolwiek ze Sprzedających
    na termin w dniu zawarcia Umowy Sprzedaży albo w dacie końcowej zawarcia Umowy
    Sprzedaży w przypadku opisanym w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, lub odmowy
    podpisania Umowy Sprzedaży przez wszystkich lub któregokolwiek ze Sprzedających
    pomimo stawiennictwa.
    W odniesieniu do pełnomocnictwa udzielonego Wnioskodawcy [Kupującemu], działając na
    podstawie art. 108 kodeksu cywilnego Sprzedający postanowili ponadto, że pełnomocnik
    może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy tj.
    Sprzedających.

    Powyższe pełnomocnictwo do wykonania czynności niezbędnych dla przygotowania przez
    Kupującego realizacji będzie w dalszej części niniejszego wniosku określana jako
    Pełnomocnictwo.
    Ponadto, Strony pragną wskazać, że:
    - Sprzedający 1 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „...” (NIP: ..., REGON: ...)
      wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP w dniu
      (...) 2008 roku, przy czym Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła składnika
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej,
    - Sprzedający 2 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „...” (NIP: ..., REGON: ...)
      wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP w dniu
      (...) 2007 roku, przy czym Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła składnika
      prowadzonej przez nią działalności gospodarczej,
    - Podkreślenia wymaga również fakt, iż Sprzedający 1 oraz Sprzedający 2 dokonali zakupu
      przedmiotowej nieruchomości przed założeniem przez nich działalności gospodarczej,
    - Sprzedający 3 oraz Sprzedający 4 nie prowadzą działalności gospodarczej, a
      Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła składnika prowadzonej przez nich
      działalności gospodarczej,
    - Nieruchomość nie była i nie jest przedmiotem dzierżawy, użyczenia, ani najmu ani
      żadnej innej umowy, na podstawie której osoba trzecia posiadałyby Nieruchomości
      ani też żadna osoba trzecia nie korzysta z Nieruchomości bezumownie.
    - Sprzedający nie podejmowali działań związanych z:
        - uzyskaniem warunków technicznych przyłączenia Planowanej Inwestycji do sieci
          infrastruktury technicznej,
        - uzyskaniem warunków usunięcia kolizji sieci infrastruktury technicznej w związku
          z przyłączeniem Planowanej Inwestycji do sieci infrastruktury technicznej,
        - uzyskaniem decyzji o lokalizacji zjazdów na Nieruchomość,
        - uzyskaniem decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji użytków rolnych w
          rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów
          rolnych i leśnych,
        - uzyskaniem innych decyzji niezbędnych w procesie uzyskania Pozwolenia Na
          Budowę,
        - wykonaniem czynności przygotowawczych niezbędnych do uzyskania Pozwolenia
          Na Budowę,
    - Sprzedający podkreślili w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, że czynności podejmowane
      w oparciu o udzielone Pełnomocnictwo opisane wcześniej podejmowane są wyłącznie
      na rzecz i na rachunek Kupującego a intencją Sprzedających nie było i nie jest
      podejmowanie jakichkolwiek działań w odniesieniu do Nieruchomości, które stanowią
      lub mogłyby być traktowane jako prowadzenie działalności gospodarczej w
      odniesieniu do Nieruchomości lub z wykorzystaniem Nieruchomości jako składnika
      działalności gospodarczej,
    - nie zostały wydane żadne decyzje obejmujące obszar Nieruchomości zatwierdzające
      projekt budowlany i zezwalające na budowę, nie toczy się żadne postępowanie w
      sprawie wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę
      na Nieruchomości bądź ich części oraz Sprzedający, z zastrzeżeniem opisanym w
      niniejszym wniosku, nie udzielili żadnemu podmiotowi trzeciemu prawa do
      dysponowania Nieruchomościami lub ich częściami na cele budowlane,

    - Spółka zainteresowana zakupem Nieruchomości z własnej inicjatywy zaoferowała jej
      kupno.
    - Sprzedający nie podejmowali żadnych działań w zakresie nawiązania kontaktu z
      Kupującym. Wszelkie czynności związane z nawiązywaniem kontaktu czy transakcją
      kupna działki wynikają z działań podejmowanych z inicjatywy Kupującego,
    - Sprzedający nie podejmowali żadnych działań mających na celu podniesienie wartości
      rynkowej Nieruchomości, m.in. Sprzedający nie występowali o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg, nie
      prowadzono działań marketingowych w związku z zamiarem sprzedaży
      Nieruchomości,
    - Sprzedający 1 i 2 są współwłaścicielami wskazanych niżej, lokalu mieszkalnego oraz
      lokalu użytkowego:
        a) mieszkanie kupione w 2020 r. do majątku prywatnego, tj. nie odliczali VAT
          naliczonego; obecnie jest wynajmowane, przy czym podatek 8,5% PIT
          ryczałtowy płaci tylko Sprzedająca 2, składa PIT28,
        b) lokal użytkowy (wynajmowany na sklep), kupiony w roku 2009 - przy czym
          Sprzedający 1 i 2 są współwłaścicielami jako małżeństwo 1/2 udziału w tym
          lokalu, a właścicielem pozostałej 1/2% udziału w tym lokalu jest osoba
          małoletnia, w ramach spadku po ojcu; również w tym przypadku wyłącznie
          Sprzedająca 2 płaci 8,5% PIT ryczałtowy, zaś w kwestii VAT Sprzedający 1 i 2
          korzystają ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1
          ustawy o VAT. Ponadto w 2023 r. Państwo X, jako małżonkowie, sprzedali swój
          udział (1/3) w nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę gruntu, którą
          kupili do majątku prywatnego w 2009 r. na cele osobiste. Transakcja sprzedaży
          objęta była podatkiem PCC. Na nieruchomości w okresie jej posiadania przez
          Sprzedających 1 i 2 nigdy nie były czynione żadne nakłady.
    - Sprzedający 3 i 4 nie dokonywali wcześniej sprzedaży nieruchomości, jak i nie planują
      również sprzedaży innych nieruchomości,
    - Sprzedający 3 i 4 nie wynajmują, ani nie wydzierżawiają żadnej nieruchomości.
    Wnioskodawca wskazuje, iż nie jest i na dzień dokonania transakcji również nie będzie
    zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT. Czynnym podatnikiem VAT jest spółka
    cywilna, której Wnioskodawca jest wspólnikiem.
    Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia udziałów w działce nr A. Działka nigdy nie wchodziła
    w skład majątku spółki, a w cenie prywatnego zakupu nie był uwzględniony podatek VAT.
    Wnioskodawca dokonał zakupu swojego udziału w działce nr A dla celów prywatnych.
    Wnioskodawca przez cały okres posiadania udziałów w działce nr A, tj. od momentu
    nabycia nieruchomości aż do momentu planowanej sprzedaży, nie wykorzystywał swoich
    udziałów w działce na potrzeby żadnej działalności, działka nie była też wynajmowana, ani
    dzierżawiona.
    Działka nr A nie była, ani nie jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę w działalności
    rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Wnioskodawca nie był, ani nie jest z tego
    tytułu czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Według wiedzy Wnioskodawcy na terenach oznaczonych w MPZP jako 2K-P/KD-L, tj. teren
    placu miejskiego w ciągu drogi publicznej klasy lokalnej oraz na terenach oznaczonych
    jako 9KD-L i 10KD-L, tj. drogi publiczne kategorii lokalnej, nie dopuszcza się jakiejkolwiek
    zabudowy.

    Według wiedzy Wnioskodawcy dla ww. terenów w MPZP nie obowiązuje żaden zakaz
    zabudowy, poza obszarami wyłączonymi (jak np. droga).
    Działka nr A przez cały okres jej posiadania przez Wnioskodawcę nie była przez niego, ani
    jego małżonkę w żaden sposób wykorzystywana tj. „leżała odłogiem”.
    Wnioskodawca w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą „...”, w
    szczególności poddzierżawia wynajmowany lokal użytkowy.
    Wnioskodawca środki ze sprzedaży działki nr A, zamierza przeznaczyć na wybudowanie
    domu dla rodziny.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
    1. Czy w związku ze sprzedażą udziałów Nieruchomości opisanej we wniosku przez
      Wnioskodawcę, powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w zakresie
      podatku VAT tj. czy przedmiotowa sprzedaż udziałów Wnioskodawcy w Nieruchomości
      będzie opodatkowana podatkiem VAT?
    2. Na wypadek uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że sprzedaż przez
      Wnioskodawcę udziałów w opisywanej we wniosku Nieruchomości będzie co do zasady
      opodatkowana podatkiem VAT, to czy podatkiem VAT będzie objęta sprzedaż całej
      Nieruchomości, czy też jedynie sprzedaż części nieruchomości przeznaczonej pod
      zabudowę (i tylko w tym zakresie Wnioskodawca będzie musiał wystawić fakturę VAT),
      a w zakresie części nieruchomości nieprzeznaczonej pod zabudowę - opisanej w planie
      miejscowym jako teren pod drogi czy plac - będzie przysługiwać zwolnienie
      przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży Nieruchomości winna być
      opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych, albowiem żaden ze
      Sprzedających nie był uprawniony do odliczenia podatku od towarów i usług przy
      nabyciu tej nieruchomości (nabycie Nieruchomości było objęte podatkiem od
      czynności cywilnoprawnych, a nie podatkiem VAT), żaden ze Sprzedających nie
      wykorzystywał Nieruchomości w ramach działalności gospodarczej. Sprzedający nie
      wykorzystywali Nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej oraz nie
      podejmowali żadnych działań zwiększających wartość Nieruchomości czy uzyskiwania
      dla niej pozwolenia na budowę, podziału, dostępu do mediów itd. W związku z czym
      Sprzedający przy sprzedaży Nieruchomości nie będą występowali w charakterze
      podatnika VAT. Tym samym Sprzedający nie będą zobowiązani do wystawienia faktur
      na Spółkę z tytułu sprzedaży Nieruchomości wraz z właściwą stawką VAT.
    2. W ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji w której stanowisko Wnioskodawcy w zakresie
      pytania nr 1 zostałoby uznane za nieprawidłowe i tym samym sprzedaż Nieruchomości
      byłaby opodatkowana VAT, Sprzedający będą obowiązani do wystawienia faktur wraz z
      właściwą stawką VAT (a dodatkowo Sprzedający 3 i 4 będą zobowiązani do
      uprzedniego zarejestrowania się jako czynni podatnicy VAT), natomiast Kupujący
      będzie uprawniony do odliczenia VAT naliczonego. Przy czym, w zakresie części
      Nieruchomości - nieprzeznaczonej pod zabudowę - Sprzedający mogą skorzystać ze
      zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9
      ustawy o VAT.
    UZASADNIENIE
    Do pytania nr 1:
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U.
    2024.295 t.j. z dnia 2024.03.01; dalej: ustawa o pcc), transakcja sprzedaży Nieruchomości

    dokonywana przez osoby fizyczne, niezwiązana z prowadzoną działalnością gospodarczą i
    niewykorzystywaną w działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    czynności cywilnoprawnych według stawki 2% wartości nieruchomości.
    Jedynie w przypadku, gdy transakcja sprzedaży Nieruchomości dokonywana jest w ramach
    działalności gospodarczej, jest wykonywana w sposób stały, ciągły i w celu uzyskania
    dochodu, taka transakcja może być uznana za wykonywaną w ramach działalności
    gospodarczej i podlegać zamiast opodatkowaniu podatkiem od czynności
    cywilnoprawnych, podatkiem od towarów i usług.
    Zauważyć należy, że Sprzedający od nabycia Nieruchomości w 1998 roku, nie podejmowali
    żadnych czynności powodujących wzrost wartości tej Nieruchomości, przygotowania jej do
    sprzedaży np. poprzez podział czy uzyskanie pozwolenia na budowę, czy też nie
    wykorzystywali jej w ramach działalności gospodarczej. Nieruchomość od czasu jej nabycia
    wykorzystywana była w celach niezwiązanych z działalnością gospodarczą, użytkowana
    była jako grunt rolny zgodnie z jej przeznaczeniem.
    Dopiero w 2020 roku, nie z inicjatywy Sprzedających, organ samorządowy uchwalił
    miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego m.in. dla tej Nieruchomości i zmienił
    jej przeznaczenie z rolnego na teren częściowo przeznaczony pod zabudowę
    mieszkaniową wielorodzinną z usługami, placu miejskiego i drogi lokalnej.
    W związku z czym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że transakcja sprzedaży
    Nieruchomości będzie opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych w stawce
    2%.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Należy jednocześnie wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z kolei z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    W myśl natomiast art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Zatem, dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    czynnikiem dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że dokonujący dostawy
    prowadzi działalność gospodarczą w tym zakresie w rozumieniu przepisów ustawy VAT tj.
    w szczególności w krótkim odstępie czasu nabywa towar, podejmuje czynności
    prowadzące do zwiększenia jego wartości i następnie dokonuje jego sprzedaży celem
    osiągnięcia dochodu.

    W praktyce stosowania tych regulacji pojawiła się kwestia kryteriów jakie należy stosować
    dla ustalenia, czy w przypadkach odnoszących się do zbywania części majątku prywatnego
    czynności te są dokonywane w ramach zarządu tym majątkiem czy też wykonywane są
    profesjonalnie, w sposób analogiczny jak podmioty wykonujące dany rodzaj działalności -
    czyli w omawianej sytuacji, analogicznie jak podmioty zawodowo handlujące
    nieruchomościami. Tylko bowiem w takim przypadku Sprzedający powinni być uznani za
    podatników VAT z tytułu sprzedaży udziałów w Nieruchomości.
    W tym zakresie istotne znaczenie ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (dalej: TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi
    Finansów (C- 180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/ WE, a czynnościami stanowiącymi
    działalność gospodarczą. Natomiast, jak wyjaśnił TSUE w tym wyroku, inaczej jest w
    wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112
    /WE.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Analogiczne stanowisko było prezentowane przez TSUE również w wyrokach C-263/11, C-
    331/14, C-72/137) a poglądy wyrażone przez TSUE zyskały pełną aprobatę Naczelnego
    Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał w tym zakresie pogląd, że
    rozstrzygnięcie czy dany podmiot w odniesieniu do danej czynności, działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo oceny dokonanej na gruncie stanu
    faktycznego konkretnej sprawy, albowiem odmienność stanów faktycznych zezwala
    jedynie na sformułowanie pewnych wskazań, bez możliwości stworzenia uniwersalnych
    wzorców kontroli. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, konieczne jest ustalenie
    w każdej konkretnej sprawie, że w odniesieniu do danej czynności podmiot występował w
    charakterze podatnika, tj. jako osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych
    przez handlowca, a nie osoba wykonująca prawo własności w stosunku do gruntu. Istotna
    jest więc ocena, czy z dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując
    sprzedaży gruntów zachowywała się jak handlowiec (np. wyroki NSA: w składzie 7 sędziów
    z dnia 29 października 2007 r., I FPS 3/07; z dnia 22 października 2013 r., I FSK 1323/12; z
    dnia 14 marca 2014 r. „I FSK 319/13; z dnia 16 kwietnia 2014 r. I FSK 781/13).
    Znaczenie pojęcia „majątku prywatnego” poszukiwać można poprzez odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Z
    orzeczenia tego wynika, że; „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy rozstrzygnąć, że Wnioskodawca dokonując odpłatnej
    dostawy (sprzedaży Nieruchomości) do Kupującego działać będą w ramach zarządzania
    swoim majątkiem prywatnym w postaci Nieruchomości, gdyż w celu dokonania sprzedaży
    Nieruchomości nie podjęli aktywnych działań, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co nie będzie skutkować uznaniem, że dostawa (sprzedaż
    Nieruchomości) nastąpi w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, a Wnioskodawca nie będzie działać jako podatnik podatku od towarów i
    usług.

    Uznać zatem należy, że Kupujący w zakresie przedmiotowej transakcji nie będzie działać w
    charakterze podatnika VAT bowiem nie podejmował żadnych czynności związanych ze
    sprzedażą Nieruchomości, które by miały charakter profesjonalnego obrotu
    nieruchomościami, tj. tak jak już Wnioskodawca wskazywał w opisie zdarzenia przyszłego:
    a) Sprzedający 1 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „...” (NIP:..., REGON: ...)
      wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP, przy
      czym Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła składnika prowadzonej przez niego
      działalności gospodarczej,
    b) Sprzedający 2 prowadzi działalność gospodarczą pod firmą: „...” (NIP: ..., REGON: ...)
      wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP, przy
      czym Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła składnika prowadzonej przez nią
      działalności gospodarczej,
    c) Sprzedający 3 oraz Sprzedający 4 nie prowadzą działalności gospodarczej a
      Nieruchomość nie stanowi i nie stanowiła składnika prowadzonej przez nich
      działalności gospodarczej,
    d) Nieruchomość nie jest przedmiotem dzierżawy, użyczenia, ani najmu ani żadnej innej
      umowy, na podstawie której osoba trzecia posiadałyby prawo do korzystania z
      Nieruchomości ani też żadna osoba trzecia nie korzysta z Nieruchomości
      bezumownie,
    e) Sprzedający nie podejmowali działań związanych z:
      - podziałem nieruchomości na mniejsze działki,
      - uzyskaniem warunków technicznych przyłączenia Planowanej Inwestycji do sieci
        infrastruktury technicznej,
      - uzyskaniem warunków usunięcia kolizji sieci infrastruktury technicznej w związku z
        przyłączeniem Planowanej Inwestycji do sieci infrastruktury technicznej,
      - uzyskaniem decyzji o lokalizacji zjazdów na Nieruchomość,
      - uzyskaniem decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji użytków rolnych w
        rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów
        rolnych i leśnych,
      - uzyskaniem innych decyzji niezbędnych w procesie uzyskania Pozwolenia Na
        Budowę,
      - wykonaniem czynności przygotowawczych niezbędnych do uzyskania Pozwolenie
        Na Budowę.
    f) Sprzedający podkreślili w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, że czynności podejmowane
      w oparciu o udzielone Pełnomocnictwo opisane w zdarzeniu przyszłym podejmowane
      są wyłącznie na rzecz i na rachunek Kupującego a intencją Sprzedających nie było i nie
      jest podejmowanie jakichkolwiek działań w odniesieniu do Nieruchomości, które
      stanowią lub mogłyby być traktowane jako prowadzenie działalności gospodarczej w
      odniesieniu do Nieruchomości lub z wykorzystaniem Nieruchomości jako składnika
      działalności gospodarczej, nie zostały wydane żadne decyzje obejmujące obszar
      Nieruchomości zatwierdzające projekt budowlany i zezwalające na budowę, nie toczy
      się żadne postępowanie w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany
      i zezwalającej na budowę na Nieruchomości bądź ich części oraz Sprzedający, z
      zastrzeżeniem opisanym w niniejszym wniosku, nie udzielili żadnemu podmiotowi
      trzeciemu prawa do dysponowania Nieruchomościami lub ich częściami na cele
      budowlane,

    g) Nieruchomość nie była i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę w żaden
      sposób od momentu wejścia w jej posiadanie, do momentu planowanej sprzedaży; w
      szczególności nie była i nie jest przedmiotem umów o podobnym charakterze do
      umów najmu, dzierżawy,
    h) Spółka (deweloper) zainteresowana zakupem Nieruchomości z własnej inicjatywy
      zaoferowała jej kupno. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w zakresie
      nawiązania kontaktu z Kupującym. Wszelkie czynności związane z nawiązywaniem
      kontaktu czy transakcją kupna działki wynikają z działań podejmowanych z inicjatywy
      Kupującego,
    i) Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu podniesienie wartości
      rynkowej Nieruchomości, m.in. Wnioskodawca nie występował o opracowanie planu
      zagospodarowania przestrzennego, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu,
      wydzielenie dróg, nie prowadzono działań marketingowych w związku z zamiarem
      sprzedaży Nieruchomości. Przypomnieć bowiem należy, że Sprzedający, nabyli
      nieruchomość z zamiarem wykorzystywania jej na cele osobiste w 1998 r., z myślą o
      swoich dzieciach i fakt, że Sprzedający racjonalnie gospodarując własnym majątkiem
      prywatnym, po niemal 30 latach zamierzają sprzedać nieruchomość Deweloperowi,
      który dostosuje ją do własnych celów inwestycyjnych, nie czyni ich przedsiębiorcami
      obracającymi nieruchomościami, a tym samym nie czyni ich podatnikami VAT.
    Powyższego wniosku nie powinien zmieniać również fakt, że Sprzedający 1 i 2 wynajmują
    lokal mieszkalny i udział w lokalu użytkowym, opisanych wyżej, ani że sprzedali (po 14
    latach) udział (1/3) w nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę gruntu. Jest to
    bowiem dość powszechna forma lokowania nadwyżek kapitału, np. poprzez zakup
    nieruchomości, ewentualnie zakup mieszkania. Nie ma też znaczenia, że tak jak już Strony
    wskazywały w opisie zdarzenia przyszłego, udzielona została Zgoda oraz Pełnomocnictwo
    zdefiniowane i opisane również w opisie zdarzenia przyszłego.
    Sprzedający mają świadomość, że po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane
    przez pełnomocnika wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy
    (Sprzedających), jednak jednocześnie zdaniem Wnioskodawcy wszystkie te działania nie
    mają znaczenia z punktu widzenia podatku VAT i nie będą one miały wpływu na sytuację
    prawnopodatkową Sprzedającego, bowiem warunki transakcji zostały już ustalone, a
    podejmowanie czynności związanych z udzielonym pełnomocnictwem zabezpieczają
    jedynie interes prawny Spółki (tj.X.).
    Przypomnieć też należy, że udzielenie niniejszego pełnomocnictwa w żaden sposób nie
    upoważnia Kupującego do dysponowania Nieruchomością jak właściciel. Wręcz
    przeciwnie, zakres pełnomocnictwa, zgodnie z zamiarem Sprzedających, jest maksymalnie
    ograniczony do podejmowania niezbędnych czynności formalnych, dokumentacyjnych,
    etc., gdyż przekazanie Kupującemu prawa do dysponowania Nieruchomością nastąpi w
    dacie zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży.
    Jest to praktyka powszechnie spotykana w tego typu transakcjach, gdyż przed
    rozpoczęciem inwestycji deweloperskiej potencjalny inwestor (tu: Spółka) musi
    przeprowadzić różne czynności przygotowawcze, do których jednak nie potrzebuje prawa
    do dysponowania nieruchomością jak właściciel, stąd też pełnomocnictwo nie obejmuje
    takiego prawa, lecz ogranicza się do umożliwienia developerowi (Kupującemu) do
    podejmowania działań związanych z pozyskaniem różnych zgód, pozwoleń, etc.
    Zatem aktywność Sprzedających ogranicza się wyłącznie do udzielenia Zgody oraz
    Pełnomocnictwa i trudno taką aktywność porównać z aktywnością porównywalną do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, które
    podejmują działania w swoim interesie, a nie w cudzym - zwłaszcza że udzielenie takiego
    pełnomocnictwa w żadnej mierze nie jest przeniesieniem na inwestora (tu: na

    Kupującego) prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel, gdyż ani takiego
    zamiaru nie mają Sprzedający - i właśnie po to ograniczyli zakres pełnomocnictwa; ani nie
    jest to potrzebne nabywcy do pozyskania zgód, pozwoleń, itd. Również w analizowanym
    przypadku czynności, jakie podejmie Kupujący na podstawie pełnomocnictw
    Sprzedających, podejmie w celu przyspieszenia realizacji swoich interesów związanych z
    Inwestycją planowaną przez Wnioskodawcę, a nie przez Sprzedających, którzy przecież
    żadnej inwestycji na Nieruchomości nie realizują i nie zamierzają realizować. Zatem w tej
    sytuacji to Kupujący, czyli (...), jest podmiotem działającym profesjonalnie na rynku
    nieruchomości, a nie Sprzedający (w tym Wnioskodawca).
    Podobne w tym zakresie stanowisko jest trwale ugruntowane przez orzecznictwo sądów
    administracyjnych, czego przykładem są choćby poniższe wyroki (przy czym zaznaczamy,
    że wyroków potwierdzających prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy jest więcej):
    a) Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 stycznia 2022 r. (sygn. I FSK 645/21):
    „4.6. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że w
    uzasadnieniu podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia art. 15 ust. 1 i 2
    ustawy o VAT argumentowano, że skarżąca podjęła działania podobne do tych, które
    wykonują podmioty zawodowo zajmujące się obrotem nieruchomościami, gdyż „(...)
    wykazała się wymaganą aktywnością, odpowiadając na zainteresowanie zakupem działek,
    ustalając warunki sprzedaży i określając sposób oczekiwanego działania przez
    pełnomocnika - odpowiednio do tego przygotowanego”. Działania te - w ocenie organu
    interpretacyjnego - „(...) wpisują się w schemat działań jakie prowadzą podmioty
    zajmujące się profesjonalnie tego rodzaju obrotem nieruchomościami” (str. 14
    uzasadnienia skargi kasacyjnej). Z przedstawionej w uzasadnieniu skargi kasacyjnej
    argumentacji wynikało zatem, że „wymagana aktywność podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą”, ograniczała się do zawarcia przez skarżącą umowy
    przedwstępnej sprzedaży nieruchomości oraz do udzielenia w tej umowie przyszłemu
    nabywcy (podmiotowi o charakterze deweloperskim) pełnomocnictwa oraz zgody na
    dysponowanie tą nieruchomością dla celów budowlanych kupującego. Czynności te - jak
    trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji - nie wykraczały jednak poza zwykłe wykonywanie
    prawa własności i nie powodowały, że skarżąca z tytułu tej sprzedaży stała się
    podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
    Skarżąca - poza odpowiedzią na zaproponowaną jej sprzedaż nieruchomości, zawarciem
    umowy przedwstępnej zbycia tej nieruchomości oraz zgodą na warunek, że kupujący
    przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży nieruchomości złoży w swoim imieniu
    wnioski o wydanie stosownych decyzji administracyjnych, które umożliwią mu realizację
    planowanej przez niego inwestycji - nie podejmowała aktywnych działań, podobnych do
    działań prowadzonych przez producentów, handlowców i usługodawców. Przypomnieć
    należy, że art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie pozwala jednoznacznie sprecyzować sytuacji, w
    których aktywność danej osoby można kwalifikować jako zwykłe zbycie majątku
    prywatnego, a w jakim momencie działania te przeradzają się w działalność gospodarczą
    podlegającą opodatkowaniu VAT. Przed sprzedażą nieruchomości właściciel może
    podejmować różne działania przygotowawcze, np. w przypadku braku planu
    zagospodarowania przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków
    zagospodarowania nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na
    mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę oraz
    inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej
    na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie
    dają jednak podstaw do kwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, tj.
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji opis
    zdarzenia przyszłego, rację należy przyznać Sądowi pierwszej instancji, który stwierdził, że
    na jego tle nie można przyjąć, że skarżąca w celu dokonania planowanej sprzedaży
    gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki

    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkowałoby koniecznością uznania jej za
    podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od wartości dodanej. Prawidłowo także Sąd pierwszej instancji przyjął,
    że „udzielenie pełnomocnictwa na cele budowlane miało na celu jedynie przyspieszenie
    procesu inwestycyjnego realizowanego przez kupującego” (s. 17 uzasadnienia wyroku).
    Podkreślić bowiem należy, że już z charakteru prawnego umowy przedwstępnej i celu jej
    zawarcia wynika, że umowa ta z natury rzeczy dąży do zawarcia umowy przyrzeczonej, tj.
    sprzedaży nieruchomości na rzecz kupującego. Podejmowanie przez przyszłego nabywcę
    czynności związanych z uzyskaniem stosownych decyzji i pozwoleń jest normalną
    okolicznością towarzyszącą zawieranym umową przedwstępnym sprzedaży
    nieruchomości i przyspiesza proces inwestycyjny. Także uzależnienie zawarcia umowy
    przyrzeczonej od możliwości uzyskania stosownych pozwoleń czy decyzji nie wykracza
    poza granice racjonalnego kontraktowania i nie może być uważane za podejmowanie
    przez skarżącą (zbywającą nieruchomość) czynności zwiększających wartość i atrakcyjność
    działki, jeżeli zarówno skutki prawne i finansowe tych czynności obciążają przyszłego
    nabywcę i dokonywane są na jego rzecz. Jeżeli na jego wniosek nie zostaną wydane
    stosowne decyzje administracyjne i pozwolenia, to w świetle przyjętych w umowie
    przedwstępnej postanowień, umowa przyrzeczona może nie zostać zawarta. Podany we
    wniosku opis zdarzenia przyszłego w pełni uprawniał zatem do przyjętej przez Sąd
    pierwszej instancji oceny, że „aktywność skarżącej w pełni mieściła się w granicach
    zarządu majątkiem prywatnym”, a stanowisko to pozostaje co do zasady w zgodzie z
    przywołanym przez ten Sąd wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10, C-181/10.:
    a) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r.
      (sygn. I SA Bd 761/20): „Ocena organu opierająca się na znacznym stopniu
      zaangażowania w podniesienie atrakcyjności handlowej działki byłaby uzasadniona,
      gdyby Skarżący podejmował je (sam czy przez pełnomocnika) w takim celu, aby
      znaleźć, pozyskać kupca. Jeśli jednak kupiec już po uzgodnieniu warunków sprzedaży
      podejmuje je sam, a nie »pod dyktando« i według pomysłu właściciela gruntu, lecz
      mając na względzie własne potrzeby - to Sąd nie dostrzega w takim ułożeniu
      stosunków między sprzedawcą a kupującym argumentu przemawiającego za tym, że
      sprzedawca zachowuje się jak profesjonalista, przez co staje się handlowcem w
      rozumieniu ustawy o VAT. Z opisu przedstawionego we wniosku wynikają warunki,
      które jasno wskazują, że są istotne z punktu widzenia inwestycji, jaką chce tam
      dokonać kupujący a nie skarżący. Takie ułożenie stosunków między stronami umowy
      przedwstępnej niewątpliwie zabezpiecza interesy kupującego - gdyby bowiem okazało
      się, że gruntu nie można przystosować do jego potrzeb, wówczas nie będzie on
      zobowiązany do zawarcia definitywnej umowy zakupu. Wszystkie działania
      podejmowane są już po uzgodnieniu przez strony warunków transakcji, w celu
      realizacji potrzeb kupującego i to on sam się w nie angażuje; aktywność Skarżącego
      sprowadza się do udzieleniu pełnomocnictwa. Pełnomocnictwo to jest konieczne do
      tego, by to kupujący, a nie właściciel, mógł działać. Z podanych wyżej powodów Sąd nie
      zgadza się z oceną organu, że w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca »zaangażował
      środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie
      obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach
      C-180/10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
      porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem”;
    c) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 15
      października 2020 r. (sygn. I SA/Go 275/20) Sąd wskazał: „Brak jest podstaw do
      kwalifikowania jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u.,
      podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie
      własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym

      majątkiem oraz zaspokajanie swoich potrzeb. Działań z zachowaniem - normalnych w
      takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z
      działalnością gospodarczą. Jak wynika z opisu wskazanego we wniosku - skarżący z
      własnej inicjatywy nie dokonywał żadnych działań i nakładów finansowych na spornej
      nieruchomości, zaś działania podjęte z inicjatywy nabywcy nieruchomości, służyły
      wyłącznie do realizacji jego własnych celów i pozostawały bez wpływu na cenę
      nieruchomości. Ponieważ w momencie zawarcia umowy przedwstępnej, nabywca nie
      dysponował jeszcze prawem do tej nieruchomości, nie mógł podejmować czynności
      przysługujących wyłącznie jej właścicielowi. Jednocześnie nabywca chciał się upewnić,
      czy na nieruchomości tej będzie mógł zrealizować swój zamierzony cel, co zresztą jest
      całkowicie uzasadnione. W przeciwnym bowiem razie prawdopodobnie nie byłby
      zainteresowany nabyciem przedmiotowej nieruchomości. Stąd wymogi postawione
      przez nabywcę w ramach umowy przedwstępnej, dotyczące składania wniosków oraz
      uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii warunków technicznych i
      przyłączy, a także do prowadzenia na niej badań i odwiertów niezbędnych dla
      potwierdzenia, że jest ona wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają
      realizację na nieruchomości inwestycji. Zauważyć należy przy tym, że czynności te nie
      były podejmowane w celu poszukiwania klienta przez skarżącą, lecz przez klienta w
      celu realizacji jego własnych interesów. Jeżeli zatem konkretny podmiot
      zainteresowany nabyciem nieruchomości zawiera umowę przedwstępną, oferuje
      określoną cenę, ale domaga się udzielenia pełnomocnictwa do dokonania określonych
      czynności dla upewnienia się czy nieruchomość spełnia jego wymogi, to - zdaniem
      Sądu - nie można tego utożsamiać z podjęciem przez dotychczasowego właściciela
      nieruchomości prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i
      2 ustawy o VAT. Działania skarżącego nie noszą znamion działalności gospodarczej w
      rozumieniu przepisów ustawy o VAT, co wyklucza zastosowanie względem nich art. 5
      ust. 1 pkt 1 ww. ustawy”.
    Powyższe stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim
    zostało podtrzymane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11
    października 2024 r., sygn. I FSK 364/21, jednak na moment złożenia niniejszego wniosku
    o interpretację nie zostało udostępnione jeszcze uzasadnienie ww. wyroku.
    Podsumowując, Sprzedający, nie będą podejmować działań porównywalnych do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, a fakt że Spółka, jako
    przyszły nabywca Nieruchomości, podejmie określone czynności w swoim interesie
    formalnie na podstawie pełnomocnictw Sprzedających, nie czyni ze Sprzedających
    podatników VAT w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości. W konsekwencji
    sprzedaż udziałów w Nieruchomości przez każdego ze Sprzedających będzie
    opodatkowana PCC, a nie podatkiem VAT.
    Natomiast w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie Pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, zdaniem Wnioskodawcy powstanie obowiązek podatkowy w zakresie
    podatku VAT jedynie co do sprzedaży części nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę,
    a w zakresie sprzedaży części nieruchomości nieprzeznaczonej pod zabudowę - opisanej
    w planie miejscowym jako teren pod drogi czy plac - będzie przysługiwać zwolnienie
    przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Spółka jest i na dzień zawarcia umowy przyrzeczonej będzie zarejestrowanym
    podatnikiem VAT. Zakupioną od Sprzedających Nieruchomość Kupujący ma
    wykorzystywać do czynności opodatkowanych VAT, tj. poprzez realizację Inwestycji
    polegającej na budowie osiedla budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i
    garażem podziemnym wraz z infrastrukturą niezbędną do prawidłowego funkcjonowania
    inwestycji w celu ich sprzedaży, czyli w ramach czynności opodatkowanej VAT. Wystąpi
    zatem związek VAT należnego (ze sprzedaży lokali przez Wnioskodawcę na
    Nieruchomości) z VAT naliczonym od zakupu Nieruchomości.

    Sama zaś Nieruchomość jest częściowo terenem budowlanym, co jest o tyle istotne, że w
    myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W związku z tym, w sytuacji uznania
    transakcji sprzedaży Nieruchomości za podlegającą podatkowi od towarów i usług, to
    część ceny sprzedaży dotycząca terenów budowlanych winna być opodatkowana
    podatkiem VAT, a sprzedaż części Nieruchomości nieprzeznaczonej pod zabudowę
    (niestanowiąca terenu budowlanego, a teren przeznaczony pod drogi czy plac) winna być
    zwolniona z podatku od towarów i usług zgodnie z cytowanym przepisem art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy o VAT.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy o VAT ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o
    terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie
    z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z kolei z opisem zdarzenia przyszłego sprzedawana Nieruchomość jest
    niezabudowana oraz jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego (MPZP) i częściowo przeznaczona pod zabudowę.
    Zatem, uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że niezabudowana Nieruchomość
    stanowi tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, w części w jakiej
    przeznaczona jest zgodnie z MPZP pod zabudowę.
    W konsekwencji dostawa Nieruchomości w całości nie może zostać objęta zwolnieniem od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, ale
    może skorzystać ze zwolnienia w części niestanowiącej zgodnie z MPZP terenu
    budowlanego.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości wynikające z art. 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z kolei z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od
    podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art.
    43. ust. 1 pkt 2 ustawy o ustawy o podatku od towarów i usług, dla dostawy towarów,
    spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy
    o podatku od towarów i usług.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że: „Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b dyrektywy 2006/112/WE, a
    więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik
    nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych
    przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od
    podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia

    podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie
    podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske
    Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z
    uprawnienia tego nie skorzystał”.
    Oznacza to, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od
    towarów i usług, nie może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli
    transakcja sprzedaży, w wyniku której nabył on wcześniej ten towar, nie była
    opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Podobnie przykładowo uznał również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, zgadzając
    się przy tym z orzecznictwem polskich sądów administracyjnych oraz Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w interpretacji z dnia 29 grudnia 2023 r., sygn. 0112-
    KDIL1-2.4012.420.2023.3.DS, wskazując, że: „Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w
    wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „Zwolnienie, o którym mowa
    w art. 136 lit. b dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2
    VATU04, przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na
    skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub VATU04, co wynika
    np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc
    nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
    faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z dnia 8
    grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”. Powyższe oznacza, że
    zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, nie może mieć
    zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży, w wyniku
    której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od towarów i
    usług. Wobec powyższego, w omawianej sytuacji, zwolnienie od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie będzie miało zastosowania, z uwagi na fakt, że
    nie zostanie spełniony co najmniej jeden z warunków przedstawionych w tym przepisie. Z
    opisu sprawy wynika, że zakupili Państwo znajdujący się w budynku Lokal - czynność
    sprzedaży, w momencie jego nabycia, nie była opodatkowana podatkiem VAT. Zatem, nie
    wystąpił podatek VAT naliczony, który mógłby podlegać odliczeniu. Nie można tym samym
    uznać, że nie przysługiwało Sprzedającemu prawo do odliczenia podatku VAT, skoro
    dostawa nie była objęta tym podatkiem. Podsumowując, wniesienie aportem Lokalu do
    Spółki cywilnej nie będzie korzystało ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy”.
    W powyższym kontekście, Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że tak jak wskazano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Sprzedający Nieruchomość nabyli we wskazanych udziałach w
    trakcie trwania związków małżeńskich (tj. na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej, a umów majątkowych nie zawierali), od osoby fizycznej, na podstawie umowy
    sprzedaży sporządzonej dnia (...) maja 1998 roku, a zatem w okresie obowiązywania
    ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
    (dalej: ustawa o Podatku VAT i Podatku Akcyzowym).
    Zgodnie z kolei z art. 4 pkt 1 Ustawy o Podatku VAT i Podatku Akcyzowym ilekroć w
    dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak
    również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem
    czynności określonych w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na
    podstawie przepisów o statystyce publicznej.
    A zatem regulacja ta nie dotyczyła nieruchomości, więc ich dostawa w okresie
    obowiązywania ww. Ustawy w ogóle nie podlegała opodatkowaniu. Takie stanowisko
    zajmują również organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    w interpretacji z dnia 21 lutego 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.845.2021.1.JJ wskazał, że:
    „Należy podkreślić, że transakcje zbycia nieruchomości przed dniem 1 maja 2004 r. nie
    podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż na podstawie
    obowiązującej przed tym dniem ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i

    usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), grunt nie był towarem
    i jego zbycie nie stanowiło dostawy towarów. Dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zmieniła się definicja towaru oraz
    zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, od dnia 1 maja
    2004 r. dostawa nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy”.
    Opierając się również regulacjach Ustawy o Podatku VAT i Podatku Akcyzowym uznać
    należałoby, że także nabycie udziału we współwłasności (np. nieruchomości) należy uznać
    za niepodlegające w ogóle opodatkowaniu VAT. Stanowisko takie zajął również Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. I FSK 1058/06 wskazując, że: „W
    podatku od towarów i usług istotny jest przedmiot czynności opodatkowanych, którym
    musi być towar lub usługa. Powyższe rozumienie udziału we współwłasności rzeczy
    wskazuje, że „udział we współwłasności nieruchomości” nie był w 2003 r. ani towarem, ani
    usługą w rozumieniu art. 4 pkt 1 i 2 u.p.t.u.p.a”.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż, opisanej we wniosku Nieruchomości, jeśli
    podlegałaby opodatkowaniu VAT to zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w
    powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT transakcja ta nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o VAT i będzie opodatkowana
    podatkiem VAT w części dotyczącej Nieruchomości przeznaczonej pod zabudowę, a w
    pozostałej części (drogi lokalnej, plac) będzie skorzystać ze zwolnienia opisanego art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Natomiast odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży
    nieruchomości, należy wskazać, iż zasady dokumentowania czynności podlegających
    opodatkowaniu zostały określone w przepisach art. 106a-106q ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    Zgodnie z art. 106b ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, „Podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą:
    1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
      pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
      wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem;
    2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z
      procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
    3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
      pkt 1;
    4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
      których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
        a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
          pkt 4,
        c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
          ust. 1b”.
    Natomiast przepis art. 106b ust. 2 ww. ustawy stanowi, że podatnik nie jest obowiązany
    do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez sprzedaż należy
    rozumieć „odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
    eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

    Reasumując wątek wystawienia faktury, z przywołanych powyżej przepisów wynika, iż
    podatnik VAT co do zasady jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż
    towarów i usług. Jednocześnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku
    wystawiania faktury dokumentującej sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie
    przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na
    rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT. Przy czym, zdaniem Wnioskodawcy, w
    ww. sytuacjach podatnik może wystawić fakturę.
    Jednocześnie wnioskodawca wskazuje, iż w tożsamym stanie faktycznym zostały wydane
    dwie interpretacje indywidualne stwierdzające, iż stanowisko w nich przedstawione jest
    prawidłowe, tj. o sygn. akt 0111-KDIB3-3.4012.253.2025.3.AW (z wniosku p. A. G.) i o sygn.
    akt 0111-KDIB3-3.4012.254.2025.3.MPU (z wniosku p. B. G.).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania postawione przez Panią we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (Pani zapytania), oraz rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od
    towarów i usług. Zatem pozostałe kwestie, które zostały przez Panią poruszone we
    własnym stanowisku, a które nie zostały objęte pytaniami w zakresie dotyczącym podatku
    od towarów i usług, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz

      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r., str. 1,
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 112:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
        a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem;
        b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku ze sprzedażą udziałów Nieruchomości
    opisanej we wniosku, powstanie po Pani stronie obowiązek podatkowy w zakresie
    podatku VAT.
    Aby odpowiedzieć na Pani pytanie, w pierwszej kolejności należy ustalić czy w celu
    dokonania sprzedaży swoje udziału w działce nr A podjęła Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania
    o takim właśnie charakterze skutkowałyby koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter

    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać Spółce udział w wysokości ½ części w
    opisanej nieruchomości nr A.
    W dniu (...) grudnia 2024 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży
    Nieruchomości pomiędzy Spółką Kupującą, a właścicielami nieruchomości - Panią oraz
    trzema innymi Sprzedającymi.
    W celu umożliwienia Kupującemu wykonania czynności niezbędnych dla przygotowania
    przez Kupującego realizacji Inwestycji na Nieruchomości Sprzedający wyrazili zgodę dla
    Kupującego oraz podmiotów wskazanych przez Kupującego na dysponowanie
    Nieruchomością na cele budowlane w pełnomocnictwie oraz, że pełnomocnik może być
    stroną czynności dokonywanej w imieniu mocodawcy.
    Wskazała Pani, że Sprzedający nie podejmowali działań związanych z:
    - uzyskaniem warunków technicznych przyłączenia Planowanej Inwestycji do sieci
      infrastruktury technicznej,
    - uzyskaniem warunków usunięcia kolizji sieci infrastruktury technicznej w związku z
      przyłączeniem Planowanej Inwestycji do sieci infrastruktury technicznej,
    - uzyskaniem decyzji o lokalizacji zjazdów na Nieruchomość,
    - uzyskaniem decyzji o wyłączeniu Nieruchomości z produkcji użytków rolnych w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i
      leśnych,
    - uzyskaniem innych decyzji niezbędnych w procesie uzyskania Pozwolenia Na Budowę,
    - wykonaniem czynności przygotowawczych niezbędnych do uzyskania Pozwolenia Na
      Budowę.
    Sprzedający podkreślili w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, że czynności podejmowane
    w oparciu o udzielone pełnomocnictwo podejmowane są wyłącznie na rzecz i na rachunek
    Kupującego, a intencją Sprzedających nie było i nie jest podejmowanie jakichkolwiek
    działań w odniesieniu do Nieruchomości, które stanowią lub mogłyby być traktowane jako
    prowadzenie działalności gospodarczej w odniesieniu do Nieruchomości lub
    wykorzystaniem Nieruchomości jako składnika działalności gospodarczej.

    Sprzedający i Kupujący ponadto postanowili, że powyższe pełnomocnictwo nie upoważnia
    pełnomocników do zaciągania zobowiązań finansowych w imieniu Sprzedających oraz że
    w przypadku, gdyby na skutek wydania w oparciu o to pełnomocnictwo decyzji
    wyłączających Nieruchomość z produkcji użytków rolnych Sprzedających obciążały
    jakiekolwiek opłaty Kupujący zobowiązuje się je pokryć i zapłacić opłaty wszelkie
    należności wynikające z takich decyzji.
    Kupujący zobowiązał się informować na bieżąco Sprzedających o wszelkich decyzjach,
    uzgodnieniach, postanowieniach itp. uzyskanych na podstawie pełnomocnictwa i
    przekazywać Sprzedającym kopie dokumentów uzyskanych przez pełnomocników pocztą
    elektroniczną na adresy wskazane w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży i upoważnili ich,
    każdego z prawem do samodzielnego działania, do zawarcia w imieniu Sprzedających
    Umowy Sprzedaży na warunkach i za cenę ustaloną w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży
    na wypadek niestawiennictwa wszystkich lub któregokolwiek ze Sprzedających na termin
    w dniu zawarcia Umowy Sprzedaży albo w dacie końcowej zawarcia Umowy Sprzedaży w
    przypadku opisanym w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, lub odmowy podpisania
    Umowy Sprzedaży przez wszystkich lub któregokolwiek ze Sprzedających pomimo
    stawiennictwa.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania objętego
    pytaniem oznaczonym we wniosku nr 1, należy wskazać, że jak wynika z przedstawionego
    opisu zdarzenia przyszłego, doszło do udzielenia Kupującej Spółce pełnomocnictwa do
    działania w m.in. Pani imieniu w zakresie niezbędnym do podejmowania określonych
    czynności będących w interesie Spółki Kupującej, które to związane są z planowaną przez
    tę Spółkę inwestycją.
    Jak wynika z wniosku, czynności te następują w sensie chronologicznym, jeszcze przed
    zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa
    przyszłemu Kupującemu umożliwiającego podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.) nie jest
    staraniem Sprzedawcy, aby przedmiot dostawy uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców. Sprzedający podkreślili w Przedwstępnej Umowie Sprzedaży, że
    czynności podejmowane w oparciu o udzielone Pełnomocnictwo opisane wcześniej
    podejmowane są wyłącznie na rzecz i na rachunek Kupującego, a intencją Sprzedających
    nie było i nie jest podejmowanie jakichkolwiek działań w odniesieniu do Nieruchomości,
    które stanowią lub mogłyby być traktowane jako prowadzenie działalności gospodarczej w
    odniesieniu do Nieruchomości lub z wykorzystaniem Nieruchomości jako składnika
    działalności gospodarczej.
    W przedmiotowej sprawie, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w stosunku do ww.
    działki nie podejmowała Pani żadnych działań mających na celu podniesienie wartości
    rynkowej Nieruchomości. Dokonała Pani zakupu swojego udziału w działce nr A dla celów
    prywatnych. Przez cały okres posiadania udziałów w działce nr A, tj. od momentu nabycia
    nieruchomości aż do momentu planowanej sprzedaży, nie wykorzystywała Pani swoich
    udziałów w działce na potrzeby żadnej działalności, działka nie była też wynajmowana, ani
    dzierżawiona. Działka nr A nie była, ani nie jest wykorzystywana przez Panią w działalności
    rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Nie była, ani nie jest Pani z tego tytułu
    czynnym podatnikiem podatku VAT. Działka nr A przez cały okres jej posiadania przez nie
    była przez Panią, ani Pani małżonka w żaden sposób wykorzystywana tj. „leżała odłogiem”.
    Nie występowała Pani o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego,
    uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg, nie prowadzono również działań marketingowych w
    związku z zamiarem sprzedaży Nieruchomości. Spółka zainteresowana zakupem
    Nieruchomości z własnej inicjatywy zaoferowała jej kupno. Nie podejmowała Pani żadnych
    działań w zakresie nawiązania kontaktu z Kupującym. Wszelkie czynności związane z
    nawiązywaniem kontaktu czy transakcją kupna działki wynikają z działań podejmowanych
    z inicjatywy Kupującego.

    Można więc stwierdzić, że nie podejmowała Pani działań mających na celu zwiększenie
    atrakcyjności działki dla ewentualnych przyszłych Kupujących. Z kolei pełnomocnictwo
    udzielone Kupującej Spółce oraz udzielenie jej prawa do dysponowania Nieruchomością
    na cele budowlane miało na celu uzyskanie przez nią niezbędnych pozwoleń i decyzji dla
    realizacji planowanej inwestycji, a nie poprawę walorów nieruchomości dla potencjalnych
    nabywców.
    Z powyższego wynika, że podjęte przez Kupującą Spółkę działania nie prowadzą do
    podwyższenia atrakcyjności działki, lecz nabywca wykonuje te czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych celów związanych z planowaną na tej nieruchomości inwestycją.
    Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, samo udzielenie
    przez Pani pełnomocnictwa Kupującemu do wykonania określonych czynności w celu
    dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy oraz udzielenie prawa do dysponowania
    nieruchomością na cele budowalne, przed sprzedażą, po zawarciu umowy przedwstępnej
    nie powoduje, że zostanie Pani z tego powodu uznany za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    Pani udziału w działce nr A nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzałyby,
    że sprzedaż przedmiotowej działki wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie
    podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni
    mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży swojego udziału w działce nr A, będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę - cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce nr A, będzie
    Pani korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż Pani udziału w niezabudowanej działce nr A nie będzie
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będzie Pani w
    odniesieniu do tej czynności działała jako podatnik podatku od towarów i usług, zatem nie
    powstanie po Pani stronie obowiązek podatkowy w zakresie tego podatku.
    Zatem przedstawione przez Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do
    podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6.11.2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24.10.2024 r.
    sygn. akt I FSK 265/21, z 11.10.2024 r. sygn. akt I FSK 364/21, z 21.10.2024 r. sygn. akt I FSK
    347/21, z 23.07.2024 r. sygn. akt I FSK 1677/20, z 10.09.2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).
    Jednocześnie, odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 2 stała się
    bezprzedmiotowa, ponieważ w interpretacji - w odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 1 -
    rozstrzygnięto, że w analizowanej sprawie nie będzie Pani działała jako podatnik podatku
    od towarów i usług, a planowana transakcja nie będzie w ogóle podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zastrzec należy, że niniejsza interpretacja indywidualna rozstrzyga wyłącznie w zakresie
    skutków podatkowych dla Pani w podatku od towarów i usług w odniesieniu do sprzedaży
    Pani udziału w niezabudowanej nieruchomości gruntowej, tj. działce nr A.
    Tym samym pozostałe kwestie, które zostały przez Panią poruszone we własnym
    stanowisku, a które nie zostały objęte pytaniami w zakresie dotyczącym podatku od
    towarów i usług, nie podlegały ocenie w niniejszej interpretacji.
    W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci
    swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111, ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w.... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.