Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-478/11-2/MPe
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-30
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od umowy leasingu samochodu osobowego zawartej z obywatelem Niemiec
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie podatku; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24.03.2011 r. (data wpływu 28.03.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od umowy leasingu samochodu osobowego zawartej z obywatelem Niemiec – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.03.2011 r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od umowy leasingu samochodu osobowego zawartej z obywatelem Niemiec.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka T. Sp. k. (przyszły leasingobiorca) zamierza zawrzeć z osobą fizyczną będącą obywatelem Republiki Federalnej Niemiec umowę leasingu operacyjnego. Przedmiotem umowy mają być samochody osobowe należące do leasingodawcy. Od należności płatnych do leasingodawcy będącego obywatelem Niemiec Spółka będzie potrącać w Polsce podatek w wysokości 5% należności brutto na podstawie art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 12 ustawy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą pomiędzy RP i RFN. Zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia tego typu usług jest Polska a zatem leasingodawca będzie wystawiał fakturę niezawierającą podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka (leasingobiorca) będzie mogła odliczyć cały naliczony podatek VAT od umowy leasingu samochodu osobowego zawartej z obywatelem Niemiec?

Wnioskodawca uważa, że może odliczyć całą kwotę podatku należnego od importu usług leasingu samochodu osobowego.

Od 1 stycznia 2010 roku zakup usługi leasingu samochodu osobowego przez polskich przedsiębiorców od zagranicznego kontrahenta jest importem usług opodatkowanym w Polsce podatkiem VAT. Zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT) miejscem świadczenia usług jest państwo, w którym usługobiorca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. W przypadku importu usług leasingobiorca musi rozliczyć podatek należny oraz podatek naliczony (jeśli prowadzi sprzedaż opodatkowaną). Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Ograniczenie w odliczeniu podatku VAT ustawodawca zawarł w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. 2010 Nr 247, poz. 1652). Art. 3 ust. 6 tejże ustawy stanowi, że „W przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł.” W cytowanym przepisie zostało użyte sformułowanie „udokumentowanych fakturą”. W związku z tym Spółka stoi na stanowisku, iż przepis ten odnosi się jedynie do podatku wynikającego z faktury, a więc podatku w obrocie krajowym” gdyż zagraniczny usługodawca wystawia fakturę bez podatku VAT, a więc podatek z faktury wystawionej przez zagranicznego usługodawcę w ogóle nie wystąpi. W żadnym też wypadku nie można uznać, że podatkiem naliczonym jest podatek z faktury wewnętrznej którą polski leasingobiorca dokumentuje import usług.

W związku z tym w przypadku importu usług podatek naliczony wynika z samego faktu pojawienia się podatku należnego od importu usług a nie z wystawionych faktur.

Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca uważa, że literalna interpretacja art. 3 ust. 6 ustawy zmieniającej ustawę o VAT wskazuje na to, że ograniczenie wskazane w przepisie dotyczące odliczenia podatku VAT nie powinno dotyczyć podatku naliczonego od importu usług leasingu. Przepis ten dotyczy jedynie podatku z faktur a ten przy imporcie usług nie występuje.

Reasumując, podatkiem naliczonym do odliczenia byłaby zatem cała kwota podatku należnego od importu usług leasingu samochodu osobowego bez ograniczeń do 60% i kwoty 6.000,00 zł dla jednego samochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Natomiast podatnikami, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju. W związku z art. 17 ust. 2 usługodawca nie rozlicza podatku należnego.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9 ustawy przez import usług należy rozumieć świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy na podatnikach ciąży obowiązek wystawienia faktury stwierdzającej w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Stosownie do art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne (…)

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu:

1.  świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest usługobiorca,
2.  dostawy towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest nabywca
3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Do dnia 31 grudnia 2010 r., zasady odliczenia podatku VAT od nabycia samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy.

Na mocy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej: „ustawą nowelizującą”, z dniem 1 stycznia 2011 r., ww. przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy o podatku od towarów i usług zostały uchylone. Natomiast dodano m.in. przepis art. 86a ust. 1-10 ustawy o podatku od towarów i usług, w którym określono zasady odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do art. 9 pkt 2 ustawy nowelizującej, dodane przepisy art. 86a ust. 1-10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Natomiast, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy nowelizującej. Stosownie do ustępu 1 tego artykułu w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczajacej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 6 tej ustawy w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

Z przestawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka (przyszły leasingobiorca) zamierza zawrzeć z osobą fizyczną będącą obywatelem Niemiec umowę leasingu operacyjnego. Przedmiotem umowy mają być samochody osobowe należące do leasingodawcy. Zgodnie z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenia tego typu usług jest Polska a zatem leasingodawca będzie wystawiał fakturę niezawierającą podatku VAT.

W świetle wyżej powołanych przepisów, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy że, umowa leasingu operacyjnego samochodu osobowego zawarta pomiędzy Spółką a osobą fizyczną będącą obywatelem Niemiec stanowić będzie dla Wnioskodawcy import usług stosownie do ww. art. 2 pkt 9 ustawy. Leasingobiorca (Wnioskodawca) otrzymując faktury VAT dokumentujące czynność leasingu operacyjnego, nabywać będzie usługę w postaci prawa do korzystania z samochodu osobowego. Miejscem świadczenia usługi będzie Polska – co wynika z art.. 28b ustawy, a zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego będzie Wnioskodawca.

Import usług, jako czynność podlegająca opodatkowaniu na terytorium kraju, winna być udokumentowana przez Wnioskodawcę fakturą wewnętrzną, o której mowa ww. art. 106 ust. 7 ustawy. Faktura wewnętrzna stanowić będzie podstawę do wykazania podatku należnego i będzie stanowić jednocześnie kwotę podatku naliczonego.

Podstawą opodatkowania w imporcie usług, zgodnie z art. 29 ust. 17 ustawy, jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem przypadku gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 2 lub wartość usługi – na podstawie odrębnych przepisów – zwiększa wartość celną importowanego towaru.

Mając na uwadze powyższy przepis w przedmiotowej sytuacji podstawę opodatkowania będzie stanowiła kwota, którą Wnioskodawca jest obowiązany zapłacić kontrahentowi zagranicznemu, czyli kwota na jaką została wystawiona faktura (wartość brutto).

Zatem stosownie do ww. art. art. 3 ust. 6 ustawy zmieniającej, Wnioskodawcy będzie przysługiwało ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT w wysokości 60% kwoty podatku naliczonego wynikającego z wystawionych faktur wewnętrznych, jednak nie więcej niż 6.000 zł.

Reasumując, zawierając umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego, stanowiącą import usług, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać pełne prawo do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z uwzględnieniem ograniczeń przewidzianych w art. 3 ust. 6 ustawy nowelizującej tj. w wysokości 60% kwoty podatku naliczonego wynikającego z wystawionych faktur wewnętrznych, jednak nie więcej niż 6000 zł.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4 , 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.