Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.548.2025.4.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: Ulga rehabilitacyjna; wydatki na dostosowanie do potrzeb
niepełnosprawnego męża łazienki i toalety oraz remont kuchni
i wydzielenie pokoju.
Słowa kluczowe: dochód
niepełnosprawność
remonty
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.-Odliczanie wydatków
rehabilitacyjnych przez osoby na których utrzymaniu
pozostają osoby niepełnosprawne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7a-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 7e

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    Pani wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 czerwca 2025 r., pismem z 27
    czerwca 2025 r., pismem z 30 czerwca 2025 r. oraz pismem z 18 sierpnia 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2021 r. Pani mąż zachorował na nowotwór. W wyniku półrocznego leczenia-
    chemioterapii i jej skutków ubocznych przez blisko 1,5 roku nie był w stanie pracować
    stacjonarnie oraz samodzielnie funkcjonować. Nie był w stanie realizować podstawowych
    czynności życiowych - począwszy od codziennych zakupów, jak i podstawowych czynności
    życiowych. Następnie zachorował na kolejne dwa nowotwory (przeszedł 2 operacje -
    przerzuty). Kolejny okres nie mógł pracować i funkcjonować. Mąż otrzymał orzeczenie o
    niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym z datą rozpoczęcia niepełnosprawności od
    dnia wykrycia pierwszego nowotworu, tj. od marca 2021 r.
    W celu usprawnienia funkcjonowania przeprowadziła Pani w 2022 r. remont mieszkania,
    który polegał m.in. na wydzieleniu z kuchni pomieszczenia, w którym można przebywać
    oraz modyfikacji łazienki - zmiana wanny na prysznic. Ze względu na fakt, iż Pani mąż był
    obłożnie chory, nie uczestniczył, ani w pracach przygotowawczych, ani w samych pracach
    remontowych, a Pani pokryła wszystkie koszty remontu.
    Niepełnosprawność Pani męża jest datowana od 16 marca 2021 r. Organ wydający
    orzeczenie: (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...).
    Remont obejmował wyodrębnienie jednego pokoju z kuchni na potrzeby męża oraz
    dostosowanie łazienki i toalety poprzez usunięcie progu i wyrównanie poziomów w
    łazience i toalecie, usunięcie wanny i zamiana jej na prysznic. Remont obejmował również
    wymianę kuchni oraz remont tzw. salonu, który został połączony z kuchnią. Nie zamierza
    Pani wliczać żadnych kosztów niezwiązanych z dostosowaniem mieszkania np. nowej
    kuchni, ani sprzętu kuchennego, ani kosztów związanych z modyfikacjami salonu. Jedynie
    te koszty, które faktycznie były niezbędne do funkcjonowania męża. Należy dodać, iż
    próbowała Pani ustalić w US dokładnie szczegóły wydatków, które może Pani odliczyć,
    niestety pracownik odmówił Pani wsparcia w tym zakresie.
    Chce Pani odliczyć wydatki na remont mieszkania za 2022 rok (rok, w którym poniesiono
    wydatki).
    Posiada Pani faktury VAT wystawione w związku z remontem mieszkania, które obejmują:
    Pani dane jako kupującego, dane wystawcy dokumentu, datę wystawienia (kilka faktur od
    wykonawcy, wystawiane sukcesywnie w miarę postępu prac), wszystkie faktury mają rok
    wystawienia 2022 oraz taki sam rok płatności.
    Koszt remontu został poniesiony z Pani własnych środków finansowych, nie został
    sfinansowany ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
    zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób

    Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu
    świadczeń socjalnych - w żadnej formie oraz od żadnej z ww. instytucji, ani żadnego
    innego źródła nie otrzymała Pani wsparcia. Mąż również nie uzyskał żadnego wsparcia.
    Pani mąż przez blisko pół roku nie był w stanie poruszać się samodzielnie, nie mógł
    wykonywać najprostszych czynności życiowych. Do łazienki były prowadzony i przez wiele
    miesięcy nie był w stanie korzystać z wanny. Mycie odbywało się w łóżku. Mieszkanie
    przed remontem miało otwarty salon, co powodowało traumę u męża, ponieważ
    codziennie oglądały go dzieci. Dzieci zmuszone były do oglądania oraz słuchania męża,
    który wielokrotnie w trakcie choroby miał problemy urologiczne. Stąd konieczność
    wydzielenia z kuchni pokoju, który Pani mąż nazywał umieralnią, przy pokoju została
    dostosowana mini toaleta. Po zakończeniu leczenia, konieczne było wyrzucenie łóżka, ze
    względu na jego stan i zakup nowego.
    Poczynione wydatki stanowią likwidację barier architektonicznych zapewniające realizację
    Pani mężowi podstawowych potrzeb życiowych.
    Wyremontowane zostało mieszkanie własnościowe – mają Państwo po 50% udziałów w
    nieruchomości.
    Nie posiada Pani z mężem i nie posiadała na moment poniesienia wydatków wskazanych
    we wniosku wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Wydatki nie zostały zaliczone i odliczone w jakiekolwiek formie i nie zostaną zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów, odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach
    określonych w art. 30c, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym.
    Uzyskała Pani w roku podatkowym, za który chce Pani odliczyć wydatki poniesione na
    remont mieszkania dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na
    skorzystanie z ulgi osiągnięte z tytułu umowy o pracę. Wysokość dochodu ok. 80 000,00
    brutto.
    Pani mąż nie uzyskał w roku podatkowym, za który chce Pani odliczyć wydatki poniesione
    na remont mieszkania dochodów.
    Jest Pani w pełni świadoma faktu, iż odliczeniu mogą podlegać jedynie wydatki związane z
    dostosowaniem mieszkania do potrzeb Pani męża i nie były w żaden inny sposób
    refundowane/zwracane/odzyskiwane przez np. PFRON i inne instytucje.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Wszystkie faktury związane z remontem mieszkania są „wystawione” na Panią i tylko takie
    kwalifikowalne wydatki objęte tymi fakturami planuje Pani uwzględnić w odliczeniu.
    Przepisy w sposób szczegółowy nie wskazują, jakie koszty podlegają odliczeniu w ramach
    ulgi rehabilitacyjnej. Zakres odliczenia oraz zaliczenie właściwych kosztów ciąży na
    podatniku. W związku z powyższym zamierzała Pani odliczyć jedynie koszty związane z
    remontem łazienki oraz toalety, tj. demontaż istniejącej armatury (wanna), usunięcie oraz
    położenie glazury i terakoty, montaż kabiny prysznicowej, uchwytu prysznicowego,
    wyrównanie podłogi-usunięcie progów, malowanie pomieszczeń.
    W związku z brakiem uregulowań szczegółowych nie planowała Pani zaliczyć kosztu
    „przerobienia” kuchni na pokój dla Pani męża, ani zakupu czy też montażu nowej kuchni w
    istniejącym pomieszczeniu, ani prac budowalno-remontowych z tym związanych. Pokój
    dla Pani męża de facto jest zwykłym pokojem, który nie ma jakichś specjalnych modyfikacji
    związanych z niepełnosprawnością, ponieważ mąż wymagał pomocy nawet przy drobnych
    czynnościach i żadne „pomoce” fizyczne (typu drabinka łóżkowa) nie zdawały egzaminu.
    Pani mąż samodzielnie nie poruszał się praktycznie wcale, wymagał wsparcia nawet przy
    drobnych czynnościach, a próby samodzielnego poruszania się skończyły się dwukrotnie
    utratą przytomności i poważnymi obrażeniami.

    Pomieszczenie kuchenne nie ma żadnych niestandardowych rozwiązań dla osób
    niepełnosprawnych.
    Obecnie Pani mąż nie korzysta ze wspomagania (laska, kule, chodzik, balkonik, wózek
    inwalidzki) przy poruszaniu się po mieszkaniu. W trakcie choroby poruszał się jedynie w
    Pani asyście. Nie był w stanie poruszać się w pełni samodzielnie. Po zakończeniu każdego
    cyklu chemioterapii, przez okres ok. 2-3 tygodni nie poruszał się praktycznie wcale.
                                        2Lokal położony jest w miejscowości (...). Ma powierzchnię 74,2 m. Znajduje się na drugiej
    kondygnacji, bez windy. Został zakupiony w 2004 r. bezpośrednio od (...). Razem z mężem
    są Państwo jedynymi właścicielami nieruchomości. Dysponują Państwo prawem odrębnej
    własności lokalu mieszkalnego. W lokalu nie jest prowadzona działalność gospodarcza.
    Lokal zajmujemy razem z dwójką dzieci.
    W Pani opinii wszystkie wydatki, będące przedmiotem Pani zapytania a związane z
    remontem łazienki i kuchni będą stanowić wydatki na przystosowanie mieszkania dla
    męża, jak i jego wyposażenia, odpowiadające indywidualnym potrzebom wynikającym z
    rodzaju posiadanej przez Pani męża niepełnosprawności. Tylko takie wydatki zamierza
    Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
    Pani mąż nie był w stanie samodzielnie funkcjonować. Nie był w stanie nawet
    samodzielnie wykąpać się, ani dotrzeć do pomieszczeń sanitarnych. Dzięki
    przeprowadzonym modyfikacjom, miał możliwość samodzielnie umyć się i oporządzić. Z
    jego niepełnosprawnością związany jest również fakt, że w trakcie zdiagnozowania pięciu
    nowotworów, choruje cała rodzina. Po około trzeciej chemioterapii mąż nie był w stanie
    samodzielnie funkcjonować. Ciągle towarzyszyły mu nudności oraz wymioty. Wielokrotne
    (...) spowodowały, że zaistniała wymiana nie tylko łóżka na którym spał mąż, ale również
    naprawy podłogi. De facto po zakończeniu choroby konieczne było nawet cyklinowanie
    podłogi oraz malowanie ścian w tzw. salonie. Pani zdaniem zaliczyć do wydatków należy
    wszystko! Przez choroby męża chorowała cała rodzina. Dzieci nie mogły normalnie
    funkcjonować, miały problemy z nauką, a w szczególności syn, który był w ósmej klasie i
    miał egzamin ósmoklasisty. Każda jedna złotówka została wydana, aby Pani mąż i cała
    rodzina mogła w miarę normalnie funkcjonować.
    Nie ubiegali się Państwo o wsparcie w dostosowaniu lokalu ani w żadnych instytucjach do
    tego powołanych, ani nie otrzymali Państwo żadnego dofinasowania w zakładzie pracy,
    czy to w formie pożyczki, darowizny, czy innej formy wsparcia.
    W odpowiedzi na pytanie: „o wskazanie jakie wydatki są przedmiotem zapytania, które
    chce Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, tj. remont łazienki i ubikacji, czy także
    remont kuchni i pokoju?” wskazała Pani:
    1. zerwanie i położenia podłogi,
    2. malowanie ścian oraz inne prace wykończeniowe (np. tynkowanie, instalacje
    elektryczne),
    3. wybudowanie ściany oddzielającej pokój od nowego pokoju mężu (dotychczas kuchni),
    4. zakup łóżka wraz z materacem,
    4. zakup mebli kuchennych wraz z montażem,
    W łazience:
    1. koszty prac demontażowych - usunięcie dotychczasowej armatury, glazury, terakoty,
    2. zakup prysznica i armatury wraz z montażem oraz prace hydrauliczne,
    3. położenia glazury i terakoty - w tym wyrównanie podłogi.
    Wskazała Pani, że wydatki na remont kuchni i pokoju zostały poczynione celem likwidacji
    barier architektonicznych i zapewniają realizację Pani mężowi podstawowych potrzeb
    życiowych.

    Do czasu przygotowania pokoju, mąż użytkował tzw. salon (pokój dzienny), co de facto
    oznaczało, że nie było żadnego pomieszczenia dla rodziny. Pani mąż był pozbawiony
    intymności, co przy jego stanie oznaczało również traumę dla małoletnich dzieci.

## Pytanie

1. Czy w związku z faktem, iż Pani mąż był obłożnie chory i niezdolny do samodzielnej
      egzystencji, wydatki związane z dostosowaniem mieszkania do potrzeb męża w
      ramach ulgi rehabilitacyjnej może Pani odliczyć jako małżonka osoby
      niepełnosprawnej, tym bardziej, że de facto Pani utrzymywała męża?
    2. Czy w takim wypadku istnieje możliwość odliczenia jakichkolwiek kosztów związanych
      z przygotowaniem pokoju dla męża oraz kuchni?
    Pani stanowisko w sprawie
    W związku z poniesieniem wydatków przez Panią jako żonę małżonka, który posiada
    orzeczenie o niepełnosprawności, wydatki związane z dostosowaniem nieruchomości do
    jego potrzeb może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na
      cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania
      czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego
      osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby
      niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-
    7g tego artykułu.
    Przepis art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy stanowi, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na
      adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do
      potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy:

      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i
      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Art. 26 ust. 7b ww. ustawy wskazuje, że:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu
      rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności,
      Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków
      Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
      nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki
      były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu
      podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną
      (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    W myśl art. 26 ust. 7d ww. ustawy:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
      1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
        niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
      2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy,
        rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
      3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W świetle art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 7a-7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których
      utrzymaniu pozostają następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci
      własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice,
      rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w
      roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają
      dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca
      2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1340), w wysokości obowiązującej w
      grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie
      zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4, świadczenia
      uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz zasiłku
      pielęgnacyjnego.
    Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
      1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
        których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
      aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
      b) znaczny stopień niepełnosprawności;
      II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do
      których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
      a) całkowitą niezdolność do pracy albo
      b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

    Natomiast w myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie
      zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od
      dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały
      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
    Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust.
    7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę,
    której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do
    jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
    decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę
    szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie
    ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że poniosła Pani wydatki
    na adaptację łazienki do potrzeb Pani niepełnosprawnego męża. Pani mąż posiada
    orzeczenie o niepełnosprawności wydane 16 marca 2021 r. przez (...) Zespół do Spraw
    Orzekania o Niepełnosprawności. Niepełnosprawność datowana jest od marca 2021 r.
    Wydatki na remont mieszkania udokumentowane są fakturami imiennymi i zawierają
    dane wystawcy, Pani dane jako nabywcy oraz datę wystawienia. Ww. wydatki zostały
    sfinansowane z Pani własnych środków. Uzyskiwała Pani w 2022 r. dochody z tytułu
    umowy o pracę, natomiast Pani mąż nie uzyskał żadnych dochodów. W 2022 r. Pani mąż
    pozostawał na Pani utrzymaniu.
    Wobec powyższego ma Pani prawo do dokonywania odliczeń w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej za 2022 r. w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne,
    które wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wskazać należy, na art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który daje możliwość odliczania od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej
    wydatków poniesionych na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków
    mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
    Rozpatrując czy wydatki poniesione przez Panią na: demontaż istniejącej armatury
    (wanna), usunięcie oraz położenie glazury i terakoty, montaż kabiny prysznicowej,
    uchwytu prysznicowego, wyrównanie podłogi-usunięcie progów oraz malowanie łazienki i
    toalety można zakwalifikować do tej kategorii wydatków koniecznym jest wyjaśnienie
    znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
    Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego
    użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka
    budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to
    urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
    Przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania
    (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej.
    Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak
    niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy -
    w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.
    Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać
    inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz
    budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego
    walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi
    ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod
    uwagę rodzaj niepełnosprawności.

    Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację
    i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego
    rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja
    (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z
    niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne
    elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę
    funkcję.
    Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego
    wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma - dla uznania wydatków poniesionych na nie
    za wydatki na cele rehabilitacyjne - znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji
    lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby
    pozostającej na jego utrzymaniu.
    W doktrynie zwraca się uwagę, że w sytuacji, kiedy niepełnosprawność danej osoby jest
    „niwelowana” poprzez wyposażenie mieszkania (budynku mieszkalnego) w sprzęt (choćby
    był to sprzęt gospodarstwa domowego) należałoby uznać takie wydatki jako podlegające
    odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej – por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki. PIT. Komentarz
    , Lex, komentarz do art. 26 ust. 1 pkt 1.
    Dokonując wykładni zawartego w przytoczonym na wstępie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz
    budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności
    wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że: „przez adaptację i wyposażenie, o
    których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania
    (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej” (por. A.
    Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że
    pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie
    oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym
    przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA
    we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.
    Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań/budynków mieszkalnych, w
    przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych
    nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te są
    podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.
    Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA
    /Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ
    wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie
    mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z
    gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg
    „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i
    wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania
    tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja
    (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z
    niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego
    rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej
    lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi
    stawiane wspomnianym wydatkom”.
    Odnosząc się zatem do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy wskazać, że przepis ten nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki
    poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego
    wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego
    odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego)

    odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są
    okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia
    mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.
    Wskazać również należy, że przy spełnieniu warunków określonych we wskazanych wyżej
    przepisach osoba niepełnosprawna lub osoba posiadająca na utrzymaniu osobę
    niepełnosprawną może odliczyć poniesiony wydatek niezależnie od tego jakie schorzenie
    jest podstawą wydania orzeczenia o niepełnosprawności. Warunkiem jest wykazanie
    związku pomiędzy tym wydatkiem a niepełnosprawnością w taki sposób, by organy
    podatkowe mogły uznać, że został on poniesiony w związku z potrzebami wynikającymi z
    niepełnosprawności oraz, że pomiędzy rodzajem poniesionego wydatku a
    niepełnosprawnością istnieje ścisły związek.
    Wykazała Pani, że wydatki na adaptację łazienki i toalety, tj. usunięcie progów i
    wyrównanie poziomów (podłogi) w łazience i toalecie, demontaż wanny i jej zmiana na
    prysznic, usunięcie oraz położenie glazury i terakoty, montaż uchwytu prysznicowego,
    malowanie pomieszczeń (łazienki i toalety) były związane z niepełnosprawnością Pani
    męża. Wymienione powyżej modyfikacje przy adaptacji łazienki i toalety pozytywnie
    wpłynęły na mobilność Pani męża i - jak Pani wskazała – dzięki przeprowadzonym
    modyfikacjom Pani mąż ma możliwość samodzielnego umycia się – co wpływa na
    polepszenie jego warunków bytowych. Ponadto wskazała Pani, że poczynione wydatki
    stanowią likwidację barier architektonicznych zapewniając Pani mężowi realizację
    podstawowych potrzeb życiowych.
    Zatem ww. wydatki na adaptację łazienki i toalety w lokalu mieszkalnym może Pani
    zaliczyć do wydatków na wyposażenie lokalu mieszkalnego stosownie do potrzeb
    wynikających z niepełnosprawności Pani męża.
    W konsekwencji poniesione wydatki na adaptację łazienki i toalety może Pani odliczyć od
    dochodu w zeznaniu podatkowym za 2022 r.
    Pani stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.
    Natomiast odnosząc się do wydatków na remont kuchni i wydzielenie pokoju, wskazała
    Pani, że pokój dla Pani męża de facto jest zwykłym pokojem, który nie ma jakichś
    specjalnych modyfikacji związanych z niepełnosprawnością oraz pomieszczenie kuchenne
    nie ma żadnych niestandardowych rozwiązań dla osób niepełnosprawnych.
    Niewątpliwie przeprowadzony przez Panią remont kuchni i wydzielenia odrębnego pokoju
    dla Pani męża pozytywnie wpłynął na mobilność męża, jednakże trudno doszukać się w
    tych wydatkach, cech mających związek z posiadaną przez Pani męża
    niepełnosprawnością. Dopiero bowiem spełnienie tego warunku umożliwia zaliczenie
    wydatków do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne. Sam fakt wydzielenia pokoju
    dla męża trudno uznać za wystarczające do zakwalifikowania tych wydatków jako
    wydatków związanych z posiadaną niepełnosprawnością.
    Wydatków na remont kuchni i wydzielenie pokoju nie może Pani odliczyć w ramach ulgi
    rehabilitacyjnej, bo nie stanowią wydatków poniesionych na adaptację i wyposażenie
    mieszkania określonych w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż wydatki te nie miały związku z potrzebami wynikającymi z
    niepełnosprawności Pani męża.
    Zatem, w ww. części Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.

    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa.