Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-800/10-4/DG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-02-21
Teza: Czy koszty pozyskania kredytów i pożyczek oraz zapłacone odsetki, uiszczane na podstawie umów kredytów i pożyczek zaciągniętych konkretnie na budowę budynków i nabycie gruntu, na którym są one wznoszone mogą być sklasyfikowane na płaszczyźnie podatku dochodowego jako koszty bezpośrednie a co za tym idzie uwzględniane są w rachunku podatkowym w dacie uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży lokali wraz z udziałem w gruncie?
Słowa kluczowe: budowa; budynek; grunty; koszt; kredyt; lokal-sprzedaż lokalu; odsetki; pożyczka; przychód; rachunki; wydatek; zapłata
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25.11.2010r. (data wpływu 02.12.2010r.) oraz piśmie z dnia 15.02.2011r. (data nadania 15.02.2011r., data wpływu 16.02.2011r.), uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 09.02.2011r. Nr IPPB5/423-800/10-2/DG (data nadania 09.02.2011r., data doręczenia 10.02.2011r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie uznania wydatków na pozyskanie kredytów i pożyczek oraz zapłaconych odsetek za koszty bezpośrednio związane z przychodem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2010r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej „Spółka”) wykonuje działalność deweloperską, w ramach której nabywa grunty I buduje na nich budynki mieszkalne w celu ich zbycia (lokali w tych budynkach). Rozliczając transakcje zbycia lokali Spółka ewidencjonuje jako przychody ze zbycia wyrobów gotowych a z kolei sprzedaż przynależnego gruntu do lokalu wykazuje się jaką przychody ze sprzedaży towarów. W celu realizacji takiego przedsięwzięcia Spółka zaciąga kredyty i pożyczki.

Pozyskując finansowanie w drodze kredytów i pożyczek Spółka zaciąga je na konkretny cel — tzn. w umowach kredytu i pożyczek jest wyraźnie wskazane, iż są one udzielane konkretnie i wyłącznie w celu finansowania budowy budynków i zakupu gruntów pod takie budynki. Z uwagi na takie ukształtowanie umów kredytowych i pożyczek — ich bezpośredni związek z wytwarzaniem produktu i sprzedażą towaru za jaki Spółka uznaje grunt, jak również ze względu na to, iż proces wytwarzania produktu (lokale mieszkalne) trwa powyżej roku, na płaszczyźnie prawa bilansowego Spółka kwalifikuje koszty związane z zaciągnięciem i korzystaniem z kredytów oraz pożyczek jako koszty bezpośrednio powiązane z produkcją/ dostawą a co za tym idzie rozlicza po stronie kosztów w dacie uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży lokali wraz z przynależnymi do nich udziałami w gruncie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty pozyskania kredytów i pożyczek oraz zapłacone odsetki, uiszczane na podstawie umów kredytów i pożyczek zaciągniętych konkretnie na budowę budynków i nabycie gruntu, na którym są one wznoszone mogą być sklasyfikowane na płaszczyźnie podatku dochodowego jako koszty bezpośrednie a co za tym idzie uwzględniane są w rachunku podatkowym w dacie uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży lokali wraz z udziałem w gruncie?

Koszty pozyskania kredytów i pożyczek oraz zapłacone odsetki, uiszczane na podstawie umów kredytów i pożyczek zaciągniętych konkretnie na budowę budynków i nabycie gruntu, na którym są one wznoszone mogą być sklasyfikowane na płaszczyźnie podatku dochodowego jako koszty bezpośrednie i ujmowane są w rachunku podatkowym na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o CIT (z uwzględnieniem art. 15 ust. 4b i 4c oraz art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT).

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) — dalej „ustawa o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Dodatkowo ustawodawca podatkowy zastrzegł, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

\- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 4b ustawy o CIT).

Gdyby podatnik poniósł koszty bezpośrednio związane z przychodami, po sporządzeniu sprawozdania lub odpowiednio złożeniu zeznania, koszty powinny być potrącone w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c ustawy o CIT).

Ze względu na to, że w regulacjach ustawy o CIT prawodawca nie wskazał w jakich okolicznościach koszty mogą być uznane za bezpośrednio związane z przychodami, wyznaczając zakres przedmiotowy zastosowania przepisu art. 15 ust. 4 ustawy o CIT należy odwołać się do wykładni słownikowej. Użyte przez ustawodawcę pojęcie „bezpośrednio” oznacza, że coś „dotyczy kogoś lub czegoś wprost” (Słownik Języka Polskiego www.pwn.pl), jest „bez jakiegokolwiek pośrednictwa, wprost, osobiście” (Popularny Słownik Języka Polskiego PWN pod red. E. Sobol). Tym samym, do grupy kosztów bezpośrednich, uwzględnianych w rachunku podatkowym zgodnie z przepisami art. 15 ust. 4 ustawy o CIT (z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4b i 4c ustawy O CIT) zalicza się wszelkie wydatki, które w obiektywnym ujęciu można uznać za przyporządkowane do konkretnych przychodów i w sposób bezpośredni powiązane z takimi przychodami. Niewątpliwie, pomimo ciągłych rozbieżności pomiędzy prawem podatkowym i bilansowym oraz tzw. autonomii prawa podatkowego, ustalając charakter kosztu (jako bezpośredni lub pośredni) należy posiłkowo stosować zasady prawa bilansowego; jak bowiem zwykło się przyjmować, i co pozostaje w zgodzie z istotą prawa bilansowego, stosowana przez jednostkę polityka rachunkowości winna odzwierciedlać rodzaj prowadzonej przez nią działalności (również z uwzględnieniem jej specyfiki).

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że skoro więc w analizowanej sytuacji Spółka zaciąga kredyty i pożyczki na konkretne przedsięwzięcia (nabycie gruntu i budowa budynków z lokalami na sprzedaż) to wydatki związane z zaciągnięciem i obsługą takich narzędzi finansowania, w szczególności odsetki zapłacone na podstawie takich umów, które zgodnie ze stosowaną przez Spółkę polityką rachunkowości są przyporządkowywane do konkretnych przychodów z tytułu zbycia lokali wraz z udziałem w gruncie, również na płaszczyźnie prawa podatkowego należy uznać za koszty bezpośrednio związane z przychodami z tytułu zbycia lokali wraz z udziałem w gruncie. W konsekwencji, wydatki takie winny być ujmowane w kosztach podatkowych w dacie uzyskania przychodu (z uwzględnieniem art. 15 ust. 4b i 4c ustawy o CIT) z tytułu zbycia lokali wraz z udziałem w gruncie. Ze względu na to, że sprzedaż lokali dokonywana jest w czasie, stosując art. 15 ust. 4 ustawy o CIT Spółka uwzględni to ujmując w momencie uzyskania przychodu z tytułu zbycia konkretnego lokalu i przypadającego na ten lokal udziału w gruncie taką część kosztów jaka proporcjonalnie przypada na uzyskany przychód.

W przypadku rozliczenia w kosztach wydatków z tytułu odsetek, należy zastosować dokładnie takie same metody jak w odniesieniu do pozostałych kosztów pozyskania finansowania, z uwzględnieniem jednak regulacji art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o CIT; według takiej do kosztów podatkowych nie zalicza się naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Oznacza to, że odsetki od kredytów i pożyczek, o których mowa w części „Opis stanu faktycznego” stanowią koszt bezpośredni ujmowany w rachunku podatkowym na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy o CIT z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c, które jednak ujmowane są w rachunku podatkowym w dacie uzyskania przychodu lecz w kwocie nie wyższej niż kwota zapłaconych do tego dnia odsetek. Zastrzec bowiem należy, że regulacje art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie definiują momentu ujęcia wydatku w kosztach a jedynie stanowią o tym jakie wydatki nie mogą być kosztem, czy jak w przypadku pkt 11 takiej regulacji, faktycznie wskazują jaki musi być spełniony warunek aby wydatki mogły być kosztem — tutaj zapłata.

Zaprezentowana powyżej wykładania znajduje potwierdzenie min. w wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 czerwca 2009 r., III SA/Wa 511/09, czy w interpretacji indywidualnej Dyrektora tutejszej Izby Skarbowej (Izby Skarbowej w Warszawie) z dnia 25 sierpnia 2009 r. IPPB5/4240-2/09-3JDG, które oczywiście zostały wydane w konkretnych sprawach, ale które z uwagi na zbieżność stanu prawnego i stanu faktycznego z tymi, jakie są w przypadku Spółki winny mieć istotny wpływ na interpretację indywidualną udzieloną w odpowiedzi na niniejszy wniosek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.