Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.7.2025.4.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-28
Teza: Przychody Kontrahenta z tytułu najmu Urządzeń stanowią
przychody „za użytkowanie lub prawo do użytkowania
urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu,
urządzenia handlowego lub naukowego”, o których mowa w
art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji Spółka
uprawniona była do zastosowania preferencyjnych zasad
opodatkowania wynikających z umowy o unikaniu
podwójnego opodatkowania zawartej z Danią i poboru
zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 5%.
Słowa kluczowe: najem
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
przychód
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
urządzenie-urządzenie przemysłowe
użytkowanie (używanie)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem
poboru podatku przez płatnika
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 3-pkt 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 stycznia 2025 r o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:
    - czy Spółka prawidłowo zakwalifikowała przychody Kontrahenta z tytułu najmu
      Urządzeń do przychodów „za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT;
    - w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania 1 za prawidłowe, czy
      Spółka uprawniona była do zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania
      wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Danią i
      poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 5%;
    - czy Spółka była zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego
      przy wypłacie należności na rzecz spółki duńskiej z tytułu przeprowadzenia
      inwentaryzacji miejsca montażu urządzenia oraz opracowania i przekazania
      projektu konstrukcji montażowej dla urządzenia.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 marca 2025 r. (data
    wpływu tego samego dnia)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    X S.A. (dalej: X, Spółka lub Wnioskodawca) posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (...).
    Spółka w ramach prowadzonej działalności podjęła okresową współpracę ze spółką Y z
    siedzibą w Danii (dalej: Spółka duńska, Kontrahent), która jest duńskim rezydentem
    podatkowym i podlega w Danii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka
    posiada aktualny certyfikat rezydencji Kontrahenta. Spółka duńska nie jest podmiotem
    powiązanym w stosunku do X w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    X wynajmuje od Kontrahenta niżej wskazane urządzenia, zwane dalej łącznie
    „Urządzeniami”:
    – Z służące do wykrywania zanieczyszczeń (tzw. wtrąceń) oraz określania (...) bezpośrednio
    na linii produkcyjnej. System urządzenia korzysta z metody dynamicznej analizy obrazu (z
    układu kamer cyfrowych o wysokiej rozdzielczości) przy wsparciu algorytmów sztucznej
    inteligencji (AI). Urządzenie umożliwia pomiar ciągły wstęgi (...) o szerokości do 50 cm i

    prędkości przemieszczania się nawet do 2,5 m/s. Oprócz możliwości wykrywania i
    klasyfikacji wykrytych zanieczyszczeń (np. według rozmiarów), urządzenie pozwala na
    ciągłą ocenę zmian barwy (...) i określanie aktualnej barwy według klasyfikacji (...).
    – Laboratoryjny granulometr optyczny pn. Q umożliwiający automatyczny pomiar
    wielkości kryształów (...) suchego w laboratorium. Urządzenie pracuje w opatentowanej
    technologii separacji kryształów (...), zapewniającej osiągnięcie największej dokładności
    pomiaru, a tym samym wiarygodnych i obiektywnych wyników pomiaru. Metodą badania
    z wykorzystaniem urządzenia jest dynamiczna analiza obrazu. Granulometr umożliwia
    pomiar do 10 próbek tego samego lub różnych produktów bez ingerencji operatora w
    proces. Dodatkową zaletą badania jest zmniejszenie wielkości próbki do zakresu 5.000 –
    10.000 kryształów. Dzięki urządzeniu następuje skrócenie czasu potrzebnego na
    uzyskanie wyników pomiarów w porównaniu do tradycyjnej metody sitowej wg (...).
    Obsługa Urządzeń możliwa jest z dowolnego komputera lub tabletu, bez konieczności
    instalacji dodatkowych programów.
    Spółka zakwalifikowała przychody uzyskiwane przez duńskiego kontrahenta z tytułu
    najmu Urządzeń do przychodów „za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
    przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego”,
    o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i przy wypłacie wynagrodzenia na rzecz
    Kontrahenta z tego tytułu potrąciła zryczałtowany podatek dochodowy wg stawki 5%.
    Poza wynagrodzeniem za najem Urządzeń, Kontrahent otrzymał również wynagrodzenie
    za przeprowadzenie inwentaryzacji miejsca montażu urządzenia oraz opracowanie i
    przekazanie projektu konstrukcji montażowej dla tego urządzenia. Przy wypłacie
    wynagrodzenia z tego tytułu Spółka nie potrąciła zryczałtowanego podatku dochodowego.
    Dodatkowo, w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 4 marca 2025 r. Wnioskodawca
    wskazał, że:
    - Kontrahent w ramach ww. usługi przeprowadził wizję lokalną, podczas której określił
      możliwe warunki techniczne dla niezbędnych instalacji elektrycznych i technicznych
      wymaganych do podłączenia i uruchomienia urządzenia Z – w efekcie tych prac Spółka
      duńska przekazała dokumentację na wykonanie ramy wsporczej dla tego urządzenia
      oraz założenia do wykonania instalacji elektrycznej, sprężonego powietrza i Ethernet.
    - Spółka nie zawarła z Kontrahentem umowy na podstawie której przenoszone byłyby
      prawa autorskie do tego projektu – współpraca ze Spółką duńską opierała się na
      zleceniu, w którym nie odniesiono, się do kwestii praw autorskich. Nie doszło tym
      samym do przeniesienia tych praw – jak stanowi bowiem art. 53 ustawy z dnia 4 lutego
      1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)
      umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wymaga zachowania formy
      pisemnej pod rygorem nieważności.
    - Spółka duńska, od której X wynajmuje urządzenie wskazane we wniosku, nie posiada na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 4a pkt
      11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.
      U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.) oraz art. 5 umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Pytania
    1. Czy Spółka prawidłowo zakwalifikowała przychody Kontrahenta z tytułu najmu
      Urządzeń do przychodów „za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT?
    2. W przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania 1 za prawidłowe, czy Spółka
      uprawniona była do zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania
      wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Danią i
      poboru zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 5%?

    3. Czy Spółka była zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego przy
      wypłacie należności na rzecz spółki duńskiej z tytułu przeprowadzenia inwentaryzacji
      miejsca montażu urządzenia oraz opracowania i przekazania projektu konstrukcji
      montażowej dla urządzenia?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, przychody Kontrahenta z tytułu najmu Urządzeń powinny być
      kwalifikowane do przychodów „za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub
      naukowego”, o których w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    2. Zważywszy na to, że przychody Kontrahenta z tytułu najmu Urządzeń powinny być
      kwalifikowane do przychodów, o których w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, Spółka
      zobowiązana była jako płatnik do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego
      przy dokonywaniu wypłat na rzecz Kontrahenta z tego tytułu. W związku z tym, że
      Spółka była w posiadaniu aktualnego certyfikatu rezydencji Kontrahenta, uprawniona
      była do zastosowania 5% stawki zryczałtowanego podatku dochodowego wynikającej z
      umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Danią.
    3. Spółka nie była zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego
      przy dokonywaniu wypłat należności z tytułu przeprowadzenia inwentaryzacji miejsca
      montażu urządzenia oraz opracowania i przekazania projektu konstrukcji montażowej
      dla urządzenia, ponieważ należności z tych tytułów nie zostały wymienione w art. 21
      ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    UZASADNIENIE
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w
    szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych
    do dyspozycji wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo
    jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce
    zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od
    miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia. Stosownie do art. 3 ust. 5 ww. ustawy,
    za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5 uważa się przychody wymienione
    w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
    mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    Jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów
    wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży
    tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego,
    za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
    środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze
    zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-
    how), ustala się w wysokości 20% przychodów.
    W myśl art. 21 ust. 2 ustawy o CIT, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w
    sprawie, zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita
    Polska.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 umowy „między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od

    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku”, sporządzonej w Warszawie
    dnia 6 grudnia 2001 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 4, poz. 368, dalej: umowa polsko-duńska)
    należności licencyjne, powstające w umawiającym się państwie i wypłacane osobie
    uprawnionej mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim umawiającym się
    państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie. Jednakże należności mogą
    być również opodatkowane w umawiającym się państwie, w którym powstają, ,, i zgodnie
    z prawem tego państwa, ale jeżeli odbiorca jest właścicielem należności licencyjnych, to
    podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych
    brutto.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3 ww. umowy, określenie „należności licencyjne” użyte w tym
    artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do
    użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub
    naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub
    modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego, ,
    handlowego lub naukowego lub za korzystanie z doświadczenia w dziedzinie
    przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    Pojęcie „urządzenia przemysłowego” nie zostało zdefiniowane ani w ustawie o CIT, ani w
    umowie polsko-duńskiej.
    W związku z brakiem odpowiedniej definicji legalnej wyjaśniając znaczenie pojęcia
    „urządzenie przemysłowe” należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć. Według
    definicji słownikowych urządzenie jest rodzajem mechanizmu lub zespołem
    mechanizmów, służącym do wykonywania określonych czynności (źródło: https://sjp.pwn.
    pl/sjp/urzadzenie;2533403.html). Urządzenie ma więc służyć do wykonywania danej
    czynności, wspomagać pracę przy wykonywaniu określonych czynności. Przymiotnik
    „przemysłowy” należy natomiast odnieść do pojęcia „przemysł”, które oznacza produkcję
    materialną polegającą na wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu
    produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych (źródło: https://sjp.
    pwn.pl/sjp/przemysl;2510703.html).
    W ocenie Spółki Urządzenia wynajmowane od Kontrahenta, wpisują się w definicję
    „urządzeń przemysłowych”, ponieważ wykorzystywane są w procesie produkcji (...), w
    związku z czym przychody Kontrahenta z tytułu , najmu Urządzeń powinny być
    kwalifikowane do przychodów „za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
    przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego”,
    o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
    W praktyce organów podatkowych określenie przemysłowe, handlowe i naukowe
    używane w stosunku do urządzeń jest rozumiane szeroko. Organy odnoszą je bowiem do
    jakiejkolwiek działalności komercyjnej (nastawionej na zysk).
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne, które dokonują wypłat należności z
    tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
    pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany
    podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22
    ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest
    możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych
    uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
    Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust.
    1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z
    przepisów szczególnych lub umowy o unikaniu, podwójnego opodatkowania, płatnik jest
    obowiązany do dochowania należytej staranności.

    Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
    prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z
    podatnikiem.
    Zważywszy na to, że Spółka stoi na stanowisku, że będące przedmiotem najmu
    Urządzenia, należy kwalifikować do urządzeń przemysłowych, o których mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz w art. 12 ust. 3 umowy polsko-duńskiej i w rezultacie
    wypłata wynagrodzenia należnego kontrahentowi z Dani z tytułu najmu Urządzeń stanowi
    należności licencyjne, tj. należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzeń
    przemysłowych, to w konsekwencji Spółka zobowiązana była do poboru zryczałtowanego
    podatku dochodowego w Polsce od wypłacanych na rzecz spółki duńskiej należności z
    tytułu najmu Urządzeń. Biorąc pod uwagę okoliczność, że Spółka była w posiadaniu
    aktualnego certyfikatu rezydencji Kontrahenta, przy dokonywaniu wypłat uprawniona była
    do zastosowania 5% stawki zryczałtowanego podatku dochodowego wynikającej z umowy
    polsko-duńskiej.
    Ad 3.
    Art. 21 ust. 1 ustawy o CIT zawiera katalog przychodów nierezydentów, od których należy
    pobrać zryczałtowany podatek dochodowy.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
      znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
      należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
      użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
      środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze
      zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-
      how),
    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
      sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą,
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze - ustala się w wysokości 20% przychodów;
    3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
      portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
    4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
      żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego
      przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego
      przez pasażera - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę
    na rzecz spółki duńskiej z tytułu przeprowadzenia usług inwentaryzacji miejsca montażu
    urządzenia oraz opracowania i przekazania projektu konstrukcji montażowej dla
    urządzenia, nie jest objęte dyspozycją art. 21 ust. 1 ustawy o CIT i w efekcie Spółka nie
    była zobowiązana do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego
    od wypłat dokonywanych na rzecz Kontrahenta z tytułu nabycia ww. usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle
    związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd usytuowany na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na
    tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z
    zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium
    państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę
    lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
    Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:
    Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z
    tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
    potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
    nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania
    świadczenia.
    Stosownie do postanowień art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
    Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione
    w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których
    mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Katalog takich przychodów został określony w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT:
    Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
    znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
    należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka
    transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym
    doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
    2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub
    sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej
    za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w
    zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej,

    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
    reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników
    i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
    - ustala się w wysokości 20% przychodów;
    3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w
    portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
    wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
    4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa
    żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego
    przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego
    przez pasażera
    - ustala się w wysokości 10% tych przychodów.
    Powyższy przepis powinien być stosowany z uwzględnieniem treści dwustronnych umów
    o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wynika to z art. 21 ust. 2 ustawy CIT, zgodnie z
    którym przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Także z treści art.
    22a ustawy CIT wynika, że przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ad 1
    Sformułowanie „urządzenie przemysłowe, handlowe lub naukowe” nie zostało
    zdefiniowane ani w polskich przepisach podatkowych, ani w Modelowej Konwencji OECD
    w sprawie podatku od dochodu i majątku i bazujących na tej Konwencji umowach o
    unikaniu podwójnego opodatkowania. Przyjmuje się jednak, że w sformułowaniu
    „korzystanie lub prawo do korzystania z urządzenia przemysłowego, handlowego lub
    naukowego” mieści się wykorzystywanie wszelkiego rodzaju urządzeń w celach
    profesjonalnych, komercyjnych czy naukowych, w odróżnieniu od wykorzystywania takich
    urządzeń dla celów prywatnych, osobistych.
    Jeżeli zatem urządzenia przemysłowe wykorzystywane są m.in. w związku z prowadzoną
    przez polskiego rezydenta działalnością przemysłową, to dokonywane z tytułu takiego
    użytkowania płatności na rzecz nierezydenta należy ocenić przez pryzmat obowiązku
    poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy, w tym także art. 12
    danej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczypospolita
    Polska.
    Z art. 12 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
    zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia 2001
    r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 368) wynika, że: Określenie "należności licencyjne" użyte w tym
    artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do
    użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub
    naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub
    modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, jak również za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego,
    handlowego lub naukowego lub za korzystanie z doświadczenia w dziedzinie
    przemysłowej, handlowej lub naukowej.
    Na rozpoznanie charakteru prawnego ww. opłat każdorazowo będą miały wpływ treść i
    warunki umowy zawieranej między podmiotami. Korzystanie lub prawo do korzystania z
    urządzenia przemysłowego ma związek z objęciem go we władanie przez nabywcę. Nie
    jest przy tym istotna sama nazwa jaką strony nadają umowie lecz warunki w niej
    określone, tj. czy nabywca faktycznie w wyniku umowy może dysponować urządzeniem i
    jego właściwościami.

    Mając na uwadze powyższe należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że przychody Kontrahenta
    z tytułu najmu Urządzeń powinny być kwalifikowane do przychodów „za użytkowanie lub
    prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu,
    urządzenia handlowego lub naukowego”, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    CIT.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego, wynajmowane od Kontrahenta zagranicznego
    urządzenia mają charakter urządzeń przemysłowych gdyż będą wykorzystywane u
    Wnioskodawcy w procesie produkcji (...). Zostaną one przekazane do dyspozycji
    wnioskodawcy i usprawnią jego procesy technologiczne. Opłaty dotyczą wynajmu
    urządzeń a więc związane są z przekazaniem tych urządzeń do użytkowania
    Wnioskodawcy przez kontrahenta zagranicznego.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Ad 2
    W myśl art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
    Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek
    dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-
    1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod
    warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od
    podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki
    podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków
    niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
    staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę
    działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt
    5 płatnika z podatnikiem.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 ww. Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem
    Danii:
    1. Należności licencyjne, powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie
    uprawnionej mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
    Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    2. Jednakże należności, o których mowa w ustępie 1, mogą być również opodatkowane w
    Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale
    jeżeli odbiorca jest właścicielem należności licencyjnych, to podatek w ten sposób
    ustalony nie może przekroczyć 5% kwoty należności licencyjnych brutto.
    Ponadto jak wskazano powyżej, w art. 12 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską
    a Królestwem Danii, zawarto definicję należności licencyjnych, która obejmuje również
    należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia
    przemysłowego, handlowego lub naukowego.
    Mając powyższe na uwadze, skoro umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
    zawarta pomiędzy Polską i Danią, zalicza do należności licencyjnych także płatności za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego i do
    takich należności przewiduje stawkę 5% kwoty należności licencyjnych brutto, a
    wnioskodawca jako płatnik posiada aktualny certyfikat rezydencji zagranicznego
    Kontrahenta jako odbiorcy należności z tytułu najmu Urządzeń, w sprawie mogą mieć
    zastosowanie ww. przepisy umowy.

    Tym samym, wypłacane na rzecz Kontrahenta należności z tytułu wynajmu Urządzeń
    mogą zostać objęte obniżoną 5% stawką podatku wynikającą z umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, z zastrzeżeniem, że zastosowanie preferencyjnej stawki
    podatku u źródła jest dodatkowo uzależnione od posiadania przez zagranicznego
    Kontrahenta statusu rzeczywistego właściciela względem wypłacanych należności. Wynika
    to z powołanego wyżej art. 12 ust. 2 umowy dwustronnej, w którym zostało
    zaakcentowane, że odbiorca powinien być właścicielem należności licencyjnych.
    Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 należy uznać za prawidłowe.
    Ad 3
    Wątpliwość Wnioskodawcy budzi również kwestia ustalenia, czy był on zobowiązany do
    pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego przy wypłacie należności na rzecz spółki
    duńskiej z tytułu przeprowadzenia inwentaryzacji miejsca montażu urządzenia oraz
    opracowania i przekazania projektu konstrukcji montażowej dla urządzenia.
    Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że kontrahent w ramach ww. usługi przeprowadził
    wizję lokalną, podczas której określił możliwe warunki techniczne dla niezbędnych
    instalacji elektrycznych i technicznych wymaganych do podłączenia i uruchomienia
    urządzenia Z – w efekcie tych prac spółka duńska przekazała dokumentację na wykonanie
    ramy wsporczej dla tego urządzenia oraz założenia do wykonania instalacji elektrycznej,
    sprężonego powietrza i Ethernet. Wnioskodawca nie zawarł z Kontrahentem umowy na
    podstawie której przenoszone byłyby prawa autorskie do tego projektu – współpraca ze
    spółką duńską opierała się na zleceniu, w którym nie odniesiono, się do kwestii praw
    autorskich. Nie doszło tym samym do przeniesienia tych praw.
    Jak już wyżej wskazano, określony w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT katalog przychodów
    nierezydentów, z tytułu odsetek oraz tzw. należności licencyjnych od których należy
    pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, obejmuje oprócz przychodów za użytkowanie
    lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu,
    urządzenia handlowego lub naukowego, również przychody z praw autorskich lub praw
    pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów
    zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie
    tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, a także za informacje związane ze
    zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-
    how).
    W przedstawionym we wniosku przypadku, w związku z wykonaną usługą nie doszło do
    przeniesienia praw autorskich do projektu, co potwierdził Wnioskodawca, wskazując że w
    tym zakresie nie została zawarta żadna umowa, zaś przepisy ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych w przypadku przeniesienia autorskich praw majątkowych wymagają
    zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności. Z wniosku nie wynika również, że
    nabycie dodatkowej usługi wiąże się udostępnieniem do dalszego używania jakichkolwiek
    praw autorskich lub praw pokrewnych. Mimo więc, że w ramach usługi opracowany został
    i przekazany projekt konstrukcji montażowej dla urządzenia, to projekt ten zostanie
    wykorzystany wyłącznie na potrzeby wnioskodawcy, bez możliwości dalszego powielania
    lub udostępniania na rzecz osób trzecich.
    Na tle wniosku nie można również stwierdzić, że nabywana dodatkowa usługa związana
    jest z przeniesieniem lub udostępnieniem praw do projektów wynalazczych, znaków
    towarowych i wzorów zdobniczych. Należności z tytułu ww. usługi nie sposób również
    zakwalifikować jako należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
    produkcyjnego.
    Nie można również uznać, że w ramach ww. usługi powstał przychód z tytułu
    udostępnienia informacji związanych ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie
    przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how). Opisany przez Wnioskodawcę
    przedmiot usług wskazuje na to, że miały one charakter usług technicznych (tj. została

    przeprowadzona wizja lokalna, podczas której określono możliwe warunki techniczne dla
    niezbędnych instalacji elektrycznych i technicznych wymaganych do podłączenia i
    uruchomienia urządzenia).
    Przez pojęcie know-how rozumie się zespół konkretnej i mierzalnej wiedzy jak np.
    doświadczeń, rozwiązań, koncepcji, technologii, procesów, utworów oraz wszelkiego
    innego dorobku intelektualnego i technicznego obejmującego informacje stanowiące
    rozwiązania m. in. techniczne, technologiczne, organizacyjne o określonym stopniu
    utrwalenia oraz poufności (K. Gil, A. Obońska, A. Wacławczyk, A. Walter (red.), Podatek
    dochodowy od osób prawnych. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2019).
    Z kolei z Komentarza do art. 12 Konwencji Modelowej OECD wynika, że określenie know-
    how odsyła do informacji publicznie nieujawnionych o charakterze przemysłowym,
    handlowym lub naukowym, mających związek z nabytym doświadczeniem, które mają
    praktyczne zastosowanie w działalności przedsiębiorstwa i których ujawnienie może
    przynieść korzyści ekonomiczne. W dalszej części komentarza wymieniono przykłady
    płatności, które nie powinny być traktowane jako wynagrodzenie za udostępnianie know-
    how lecz raczej za świadczenie usług. Za takie uznano m. in. wynagrodzenia uzyskane za
    usługi techniczne.
    Jeśli nawet by przyjąć, że przedstawiona we wniosku usługa ma charakter doradczej, na co
    jednak wnioskodawca nie wskazuje wprost w opisie stanu faktycznego, to mimo tego, że
    została ona wymieniona w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy CIT, to ze względu na
    posiadany certyfikat rezydencji Kontrahenta i możliwość zastosowania umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, usługa taka na gruncie umowy byłaby kwalifikowana do
    zysków przedsiębiorstwa. Z kolei zyski przedsiębiorstwa umawiającego się państwa,
    zgodnie z art. 7 umowy dwustronnej, są opodatkowane tylko w tym państwie, z wyjątkiem
    prowadzenia zakładu w drugim Państwie, co w opisanym we wniosku przypadku nie ma
    miejsca.
    Ponadto, opisana we wniosku usługa przeprowadzenia inwentaryzacji miejsca montażu
    urządzenia oraz opracowania i przekazania projektu konstrukcji montażowej dla
    urządzenia, z oczywistych literalnych względów nie może zostać zaliczona do pozostałych
    rodzajów przychodów wymienionych w treści art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy CIT, a także do
    przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, dotyczących działalności
    widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej oraz wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 3 i 4
    ustawy CIT odnoszących się do żeglugi morskiej i powietrznej.
    Również w świetle powołanej wyżej treści art. 12 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą
    Polską a Królestwem Danii, zakres zdefiniowanych w tym przepisie należności licencyjnych
    nie pozwala na objęcie nim opisanej we wniosku dodatkowej usługi związanej z
    montażem wynajmowanych urządzeń.
    Biorąc pod uwagę powyższe, należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż nie był on
    zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego przy dokonywaniu
    wypłat należności z tytułu przeprowadzenia inwentaryzacji miejsca montażu urządzenia
    oraz opracowania i przekazania projektu konstrukcji montażowej dla urządzenia.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3
    należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wniosku i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.