Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-92/07/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-10-25
Teza: Czy podatnik jest uprawniony do skorygowania deklaracji podatkowych PIT poprzez odpowiednie zmiany pozycji przychodów, kosztów uzyskania przychodu, dochodu oraz zaliczek podatkowych z powodu błędnego uznawania osoby wykonującej usługi na rzecz podmiotu gospodarczego jako pracownika, mimo że faktycznie był on zleceniobiorcą, tak aby wypłacona kwota netto pozostała ta sama?
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 10-art. 81

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana zawarte we wniosku z dnia 03 sierpnia 2007 roku (data wpływu 08 sierpnia 2007 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy – Ordynacja podatkowa w zakresie możliwości dokonania korekty złożonych deklaracji podatkowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08 sierpnia 2007 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy – Ordynacja podatkowa w zakresie możliwości dokonania korekty złożonych deklaracji podatkowych.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Od 1998 roku osoba fizyczna wykonywała dla Pana usługi jako osoba współpracująca. Z uwagi na reformę systemu ubezpieczeń społecznych, sytuacja prawna współpracownika była niedookreślona, w związku z czym od 1999 roku ustalano zobowiązania podatkowe wskazanej osoby z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, tak jak dla pracownika. Jednakże wyrokiem Sądu Rejonowego ustalono, iż osoba fizyczna wykonywała swoje usługi na podstawie umowy zlecenia nie zaś na podstawie umowy o pracę.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy jest Pan, jako podatnik, uprawniony do skorygowania deklaracji podatkowych PIT poprzez odpowiednie zmiany pozycji przychodów, kosztów uzyskania przychodu, dochodu oraz zaliczek podatkowych z powodu błędnego uznawania osoby wykonującej usługi na rzecz podmiotu gospodarczego jako pracownika, mimo że faktycznie był on zleceniobiorcą, tak aby wypłacona kwota netto pozostała ta sama?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na inne zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych umów zleceń w stosunku do dochodów ze stosunku pracy, zachodzi konieczność odpowiedniej korekty składanych deklaracji i zeznań podatkowych. Z uwagi na fakt pobrania przez osobę fizyczną określonych kwot wynagrodzeń netto, korekty należy dokonać tak, aby przy ustaleniu innych prawidłowych kwot przychodów, kosztów, dochodu oraz zaliczek otrzymać wypłaconą kwotę wynagrodzenia netto. Dodatkowo w nadesłanej w dniu 12 września 2007 roku odpowiedzi na wystosowane do Pana wezwanie o uzupełnienie wniosku z dnia 03 września 2007 roku wskazał Pan m.in., że przedmiotowe korekty deklaracji podatkowych dotyczą lat 1999–2005.

**Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.**

Na wstępie należy wskazać, iż problem przedstawiony we wniosku dotyczy zagadnienia z zakresu przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa, nie zaś podatku dochodowego od osób fizycznych pomimo, że jak wskazano we wniosku deklaracje i zeznania, które zamierza Pan korygować dotyczą podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Wskazany przepis statuuje ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Przy czym, stosownie do art. 3 pkt 5) cytowanej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o: deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Należy zauważyć, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera odrębnych przepisów, które ograniczałyby uprawnienie podatnika do składania korekt deklaracji.

Takie ograniczenie zostało natomiast wyrażone w art. 81b § 1 pkt 1 i 2 ustawy – Ordynacja podatkowa, zgodnie, z którym uprawnienie do skorygowania deklaracji:

*   ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
*   przysługuje nadal po zakończeniu:

1.  kontroli podatkowej,
2.  postępowania podatkowego – w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Natomiast zgodnie z art. 81b § 2 ww. ustawy, korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku problemu należy wskazać, iż co do zasady przysługuje Panu – jako podatnikowi – uprawnienie do skorygowania deklaracji podatkowych, gdyż ustawodawca szeroko traktuje uprawnienie do złożenia takich korekt, jednakże fakt ten nie przesądza o ich skuteczności.

Takie rozumienie uprawnienia do złożenia korekt deklaracji implikowane jest dodatkowo poprzez konstrukcję instytucji wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W szczególności, zgodnie z art. 79 § 2 pkt 2 ww. ustawy, w przypadku gdy podatnik wykazał zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa: po upływie 5 lat od dnia złożenia zeznania (deklaracji). Tym samym w przypadku gdy przyjmiemy, że uprawnienie do złożenia korekty wygasa wraz z upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, wówczas w związku z różnicą terminu przedawnienia, które jest liczone od końca roku, w którym upłynął termin płatności i terminu wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty liczonego od dnia złożenia zeznania (deklaracji), powstanie sytuacja, w której podatnik będzie miał uprawnienie do złożenia korekty deklaracji jednakże nie będzie miał prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W konsekwencji, korekta deklaracji złożona w takim terminie również nie będzie wywierała skutków prawnych, gdyż podatnik nie otrzyma zwrotu nadpłaty powstałej w wyniku złożenia korekty deklaracji podatkowej, pomimo że zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu.

Podkreślić przy tym należy, iż korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem wyjaśniającym przyczynę korekty.

Odnosząc powyższe do kwestii przedstawionej we wniosku wskazać należy, iż bez względu na podstawę wypłaty, do kosztów uzyskania przychodów pracodawcy zaliczane są wynagrodzenia w kwotach brutto tj. wraz z pobranymi od nich zaliczkami na podatek dochodowy oraz składkami opłacanymi do ZUS. Zmiana kwalifikacji podstawy wypłaty wynagrodzenia tj. uznanie, że była to umowa zlecenia, a nie umowa o pracę, nie powoduje zmiany wysokości kosztów, o których mowa powyżej.

W tym zakresie złożone przez Pana zeznania roczne były zatem prawidłowe (przy założeniu, że w zeznaniach ujmowane były prawidłowe kwoty wynagrodzeń brutto), stąd też brak jest podstaw by obecnie – wyłącznie z powodu zakwalifikowania wynagrodzenia do innego źródła przychodów – korygować zeznania pracodawcy.

Uznanie wypłaconych wynagrodzeń ze stosunku pracy za wypłaty z tytułu działalności wykonywanej osobiście nie powoduje bowiem zmiany wysokości w kwocie brutto tego wynagrodzenia.

Przedstawiona we wniosku sytuacja i fakt odmiennego, od ujętego w złożonych zeznaniach rocznych wyliczenia kwot obciążających wynagrodzenie (w tym zaliczek podatkowych) może spowodować konieczność korekty zeznań składanych przez podatnika – osobę z Panem współpracującą, w sytuacji gdyby w wyniku kwalifikacji otrzymanych przez tę osobę wynagrodzeń do innego źródła przychodów okazało się, że inna jest wysokość zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych ciążących na tej osobie, jednakże kwestia powyższa nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji.

Reasumując, co do zasady przysługuje Panu, jako podatnikowi, prawo do złożenia korekt deklaracji podatkowych za lata 1999-2005, w przypadku wykazania w złożonych pierwotnie zeznaniach nieprawidłowych danych mających wpływ na wysokość należnego od Pana zobowiązania podatkowego. Natomiast kwestia skuteczności korekty w sytuacji przedawnienia zobowiązania podatkowego i w przypadkach, gdy z mocy ustawy prawo do złożenia korekty ulega zawieszeniu zależy od okoliczności danego przypadku.

Jednakże, w stanie faktycznym tej konkretnej sprawy powody przedstawione we wniosku tj. kwalifikacja wypłaconych wynagrodzeń do innego źródła przychodów osoby otrzymującej te wynagrodzenia nie stanowi podstawy do złożenia korekty składanych przez Pana jako podatnika zeznań podatkowych za lata 1999–2005.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.