Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1317/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-11-10
Teza: Nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2014 r. (data wpływu 26 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „N…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektów pn. „N…”.

We wniosku przedstawiono następujący stany faktyczny.

Gmina w 2009 r. zrealizowała projekt pn. „N…” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Projekt zrealizowany został w Gminie wiejskiej. Projektem objętych było 6 szkół podstawowych i gimnazjum. Ze względu na ilość dzieci uczęszczających do tych szkół subwencje państwa na utrzymanie placówek są niewystarczające, stąd też Gmina zmuszona jest do dokonywania korekt w budżecie i szukania środków na rzecz samego utrzymania szkół. Wynika to z faktu, że algorytm subwencji wyliczany jest na podstawie liczby uczniów w szkole, a nie na podstawie liczby nauczycieli, czy stopnia ich awansu. Każda ze szkół w oparciu o badania potrzeb uczniów i nauczycieli zobowiązana została do przedstawienia wykazu sprzętu dydaktycznego jakiego najbardziej potrzebuje. Działania te ukazały jak duże istnieje zapotrzebowanie na materiały dydaktyczne i to bardzo często na najbardziej podstawowe. Dodatkowym problemem dla szkół podstawowych objętych projektem okazało się obniżenie wieku szkolnego, a co za tym idzie wyposażenie sal lekcyjnych i przystosowanie ich do edukacji 6-latków. Było to bardzo duże obciążenie techniczne i finansowe. W ramach projektu poniesiono koszty na: pracownie komputerowe po 10 stanowisk, pomoce dydaktyczne z języka polskiego, pomoce dydaktyczne z matematyki, przyrody, historii, muzyki, plastyki, fizyki, języka angielskiego, pracownie multimedialne na język angielski i niemiecki, zakup wyposażenia do pracowni chemicznej, fizycznej, historycznej, przyrodniczej, biologicznej, projektory multimedialne 7 szt., rzutniki multimedialne 7 szt., wizualizery 7 szt., telewizory + DVD 7 szt., zabawki dydaktyczne dla najmłodszych klas szkół podstawowych, tablica wystawowa, koszt studium wykonalności. Całkowita wartość projektu wyniosła 342.931,62 zł. Projekt został zrealizowany w całości w 2009 r. Środki pozyskane wyniosły 218.618,91 zł. W dniu 27 listopada 2009 r. Gmina otrzymała interpretację indywidualną na temat możliwości odzyskania podatku naliczonego od zrealizowanego projektu. Wówczas zostało potwierdzone stanowisko Gminy, że nie może odzyskać podatku od zrealizowanego projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odzyskania podatku naliczonego od ww. inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, nadal nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego od kosztów poniesionych na realizację ww. zadania, ponieważ nie było one związane ze sprzedażą opodatkowaną. Jednocześnie związane było z realizacją zadań nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami prawa, co w związku z brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie daje Gminie możliwości odliczenia podatku naliczonego. Gmina jest bowiem podatnikiem podatku od towarów i usług wyłącznie od zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Z związku z tym, że wniosek Gminy dotyczy stanu faktycznego, który zaistniał w 2009 r., niniejszą interpretację wydaje się na podstawie stanu prawnego obowiązującego w tym okresie.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336, z późn. zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy przywołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 10 tego rozporządzenia.

Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Gmina nie miała i nadal nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu. Gminie nie przysługiwało i nadal nie przysługuje prawo otrzymania zwrotu tego podatku, gdyż dofinansowanie, o które się ubiegała, nie stanowi środków, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.