Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.836.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: W zakresie obowiązków płatnika z tytułu nabycia sprzedaży
oraz wygaśnięcia instrumentów finansowych.
Słowa kluczowe: biuro-biuro maklerskie
instrumenty-pochodne instrumenty finansowe
obowiązek-obowiązek płatnika
opcja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 10
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 38a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 2-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka lub Wnioskodawca] jest spółką dominującą w Grupie B. z siedzibą w Polsce. A.
    podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. A. jest domem
    maklerskim prowadzącym działalność na rynku OTC (ang. over-the-counter) - rynku
    pozagiełdowym oraz na rynku giełdowym. A. podlega nadzorowi Komisji Nadzoru
    Finansowego i prowadzi działalność regulowaną na podstawie zezwolenia z dnia 8
    listopada 2005 roku nr (...). Najistotniejszą część portfela produktów i usług Spółki
    stanowią instrumenty pochodne CFD (kontrakty na różnice, ang. contracts for difference).
    W ofercie Spółki znajdują się także instrumenty finansowe bez dźwigni, takie jak akcje i
    ETFy (ang. exchange-traded fund). Za pośrednictwem platform transakcyjnych A.
    umożliwia klientom detalicznym obrót na instrumentach finansowych.
    Dzięki zaawansowanemu środowisku technologicznemu obejmującemu platformy
    transakcyjne, zróżnicowanej ofercie produktów i wysokiej jakości obsługi klientów, A.
    rozszerza swoją działalność na rynki zagraniczne. Od 2007 r. Spółka zaczęła tworzyć
    zagraniczne oddziały w wybranych krajach Europy i spółki zależne, za pośrednictwem
    których dociera do klientów z całego świata ze swoją ofertą obrotu instrumentami
    finansowymi online. Zagraniczne oddziały Spółki stanowią organizacyjnie wyodrębnione
    jednostki A.
    Głównym zadaniem zagranicznych oddziałów Spółki i spółek zależnych jest świadczenie
    usług wsparcia sprzedaży na rzecz A. na lokalnych rynkach, których celem jest
    pozyskiwanie klientów zainteresowanych ofertą produktową A., tj. ofertą w zakresie
    obrotu instrumentami finansowymi.
    Zarówno klienci pozyskani przez zagraniczne oddziały Spółki jak i bezpośrednio przez
    Spółkę, zawierają transakcje bezpośrednio z A., a nie z samymi oddziałami Spółki. Dotyczy
    to kontraktów CFD i - w przyszłości - również opcji OTC.
    W przypadku rzeczywistych akcji i ETF-ów, klienci zawierają transakcje za pośrednictwem
    A. Oddziały Spółki pełnią zatem wyłącznie funkcję sprzedażowo-marketingową
    umożliwiającą poszerzanie bazy klientów Spółki.
    A. jest w trakcie wprowadzania nowego produktów umożliwiającego klientom
    inwestowanie w opcje. Opcja to instrument pochodny, który stanowi umowę pomiędzy

    dwiema stronami - nabywcą oraz wystawcą opcji. Nabywca opcji zyskuje prawo do zakupu
    (opcja kupna tzw. “call”) lub sprzedaży (opcja sprzedaży, tzw. “put”) określonego aktywa
    bazowego po określonej cenie (inaczej „cena wykonania”, czyli strike) w określonym
    terminie (opcja typu europejskiego) lub do jego upływu (opcja typu amerykańskiego).
    Prawo to ma określoną cenę - ceną opcji jest tzw. premia. Nabywca opcji dokonuje
    płatności premii na rzecz wystawiającego opcję w chwili zawarcia transakcji. W każdej
    chwili nabywca opcji może ją sprzedać. Dodatkowo w przypadku opcji amerykańskiej,
    nabywca może ją w każdej chwili zrealizować, jeżeli jest in-the-money. Nabywca opcji
    (zarówno amerykańskiej jak i europejskiej) może poczekać do jej wygaśnięcia - skutki
    takiego zdarzenia zostały opisane w dalszej części niniejszego wniosku.
    Spółka będzie oferować następujące opcje:
        Opcja europejska (opcja typu europejskiego, European exercise style option) -
        opcja, w ramach której nabywca opcji jest uprawniony do realizacji nabytego prawa
        tylko w dacie wygaśnięcia opcji.
        Opcja amerykańska (opcja typu amerykańskiego, American exercise style option) -
        opcja, w ramach której nabywca opcji jest uprawniony do realizacji nabytego prawa
        w każdym momencie aż do daty wygaśnięcia opcji pod warunkiem, że opcja jest In-
        The-Money.
    Opcja może być:
        Out-Of-The-Money: Opcja jest Out-Of-The-Money (OTM) kiedy nie ma wartości
        wewnętrznej. W przypadku opcji kupna (Cali), opcja jest OTM jeżeli kurs wykonania
        opcji jest powyżej kursu instrumentu bazowego. W przypadku opcji sprzedaży (Put),
        opcja jest OTM jeżeli kurs wykonania opcji jest poniżej kursu instrumentu
        bazowego. Innymi słowy hipotetyczny wynik finansowy z wykonania opcji byłby
        niekorzystny dla nabywcy opcji.
        At-The-Money: Opcja jest At-The-Money (ATM) kiedy jej kurs wykonania jest bliski
        cenie instrumentu bazowego. Innymi słowy hipotetyczny wynik finansowy z
        wykonania opcji byłby neutralny dla nabywcy opcji.
        In-The-Money: Opcja jest In-The-Money (ITM) kiedy ma wartość wewnętrzną. W
        przypadku opcji kupna (Cali), opcja jest ITM, jeżeli kurs wykonania opcji jest poniżej
        kursu instrumentu bazowego. W przypadku opcji sprzedaży (Put), opcja jest ITM,
        jeżeli kurs wykonania opcji jest powyżej kursu instrumentu bazowego. Innymi słowy
        wynik finansowy z wykonania opcji jest korzystny dla nabywcy opcji.
    Spółka przewiduje, że będzie mieć w ofercie opcje m.in. na indeksy giełdowe, kursy
    walutowe, towary, surowce, metale szlachetne, metale nieszlachetne i akcje. W pierwszym
    etapie będą to opcje na akcje, rozliczane w modelu OTC (ang. over-the-counter, tj. w
    pozagiełdowym systemie obrotu). W tym modelu klienci będą nabywać opcje, których
    wystawcą będzie A. przy czym instrumenty te nie będą dopuszczone do obrotu na rynku
    regulowanym.
    A., w przypadku modelu OTC, pozostanie wyłącznym wystawcą opcji oraz stroną
    wszystkich transakcji (zarówno opcji kupna, jak i opcji sprzedaży), będzie zatem
    podmiotem dokonującym rozliczeń, wynikających z decyzji klienta co do realizacji opcji.
    Rola oddziałów Spółki nadal będzie ograniczać się do akwizycji nowych klientów i wsparcia
    sprzedaży.

    Klienci będą mieli możliwość wykonywania następujących transakcji na opcjach:
        nabycie opcji od A.,
        sprzedaż opcji do A. przed jej wygaśnięciem,
        rozliczenie opcji tj. wykonania opcji oznaczającego realizację prawa z niej
        wynikającego (gdy opcja jest in-the-money),
        rezygnacja z wykonania opcji w przypadku braku sprzedaży (opcja wygasa bez
        wartości - gdy opcja jest out-of-the-money).
    Co do zasady, opcje mogą być rozliczane w następujące sposoby:
        rozliczenie rzeczywiste - trzeba dostarczyć aktywo bazowe - czyli nabywca opcji
        realizuje prawo żądając określonej fizycznej operacji na instrumencie bazowym
        opcji np. realizując cali otrzymuje akcje płacąc cenę strike,
        rozliczenie pieniężne - czyli nabywca opcji otrzymuje pieniężny ekwiwalent
        wynikający z realizacji prawa.
    Opcje, które planuje oferować Spółka i których dotyczy niniejszy wniosek, będą rozliczane
    wyłącznie w formie gotówkowej (rozliczenie pieniężne), bez fizycznej dostawy instrumentu
    bazowego.
    Dodatkowo Spółka wyjaśnia, że w przypadku opcji typu amerykańskiego klient będzie
    mógł zrealizować opcje w dowolnym momencie, kiedy ta opcja będzie in-the-money do
    czasu jej wygaśnięcia. W momencie upływu czasu na jaki została opcja wystawiona, jeśli
    jest: (i) in-the-money nastąpi automatyczna jej realizacja i klient nie będzie mógł
    zrezygnować z takiego korzystnego dla niego rozliczenia, (ii) out-of-the-money opcja
    wygaśnie bez realizacji/ nie zostanie wykonana/ dojdzie do "rezygnacji z rozliczenia" i
    zadzieje się to również automatycznie. W momencie upływu czasu na jaki opcja została
    wystawiona klient nie będzie mógł nie rozliczyć korzystnej dla niego opcji (in-the-money)
    oraz nie będzie mógł rozliczyć niekorzystnej dla niego opcji (out-of-the-money), która po
    prostu wygaśnie.
    W przypadku opcji typu europejskiego zasady są analogicznie jak wyżej wskazano tylko, że
    ograniczone jedynie do momentu upływu czasu na jaki została wystawiona opcja tj. w
    momencie upływu czasu na jaki została opcja wystawiona, jeśli jest: (i) in-the-money
    nastąpi automatyczna jej realizacja i klient nie będzie mógł zrezygnować z takiego
    korzystnego dla niego rozliczenia, (ii) out-of-the money opcja wygaśnie bez realizacji/ nie
    zostanie wykonana/ dojdzie do "rezygnacji z rozliczenia" i zadzieje się to również
    automatycznie. W momencie upływu czasu na jaki opcja została wystawiona klient nie
    będzie mógł nie rozliczyć korzystnej dla niego opcji (in-the-money) oraz nie będzie mógł
    rozliczyć niekorzystnej dla niego opcji (out-of-the-money), która po prostu wygaśnie.
    W przypadku transakcji na opcjach, przychód klienta będzie powstawał w wyniku:
        sprzedaży opcji przez klienta przed jej terminem wygaśnięcia lub
        wykonania opcji i jej rozliczenia (w przypadku korzystnego wyniku opcji dla klienta -
        opcja in-the-money).
    Klienci nie będą otrzymywać dodatkowych świadczeń, takich jak np. ekwiwalenty
    dywidend co może mieć miejsce np. w przypadku instrumentów finansowych typu CFD,
    których jednak nie dotyczy niniejszy wniosek.

    Kosztami, jakie przykładowo będą ponosić klienci na rzecz Spółki w związku z transakcjami
    dokonywanymi na opcjach, będą m.in. premie płacone przez klientów przy zakupie opcji,
    potencjalne opłaty i prowizje związane z transakcjami dokonywanymi na opcjach, a także
    ewentualne koszty przewalutowania (Spółka może doliczać marże na kursie
    przewalutowania) [Koszty inwestycji w opcje]. Koszty przewalutowań mogą przykładowo
    wynikać z konieczności przewalutowania wartości pieniężnych z waluty instrumentu na
    walutę rachunku klienta (jeśli takie przewalutowanie jest konieczne tj., jeśli waluta
    instrumentu różni się od waluty rachunku klienta) - innymi słowy opłata za
    przewalutowanie, może być naliczana, gdy klient dokonuje transakcji w innej walucie niż
    waluta jego rachunku. W przypadku rezygnacji z wykonania opcji (opcja jest out-of-the-
    money w momencie wygaśnięcia), przy jednoczesnym braku jej sprzedaży, klienci nie
    uzyskają żadnego przychodu, a poniesione Koszty inwestycji w opcje nie będą im
    zwracane.
    Przedmiotowe opcje stanowić będą pochodny instrument finansowy w rozumieniu art. 5a
    pkt 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych [ustawa
    o PIT] w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi [ustawa OIF],
    W związku z wprowadzaniem do oferty Spółki nowych produktów w postaci opcji, Spółka
    zwraca się o potwierdzenie obowiązku wykazywania przez nią w informacji PIT-8C za 2025
    rok i lata następne Kosztów inwestycji w opcje, poniesionych przez klientów w przypadku,
    kiedy klient:
        sprzedaje opcję do A. przed jej wygaśnięciem,
        rozlicza opcję tj. wykonuje opcję poprzez realizację prawa z niej wynikającego (gdy
        opcja jest in-the-money),
        rezygnuje z wykonania opcji (opcja jest out-of-the-money w momencie wygaśnięcia)
        i dochodzi do jej wygaśnięcia bez uprzedniego jej odsprzedania.
    Spółka występuje o wydanie interpretacji podatkowej zarówno w odniesieniu do stanu
    faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego.
    Pytania
    1) Czy w przypadku podjęcia przez klienta decyzji o wykonaniu (opcja jest in-the-money)
      albo zbyciu opcji (powstaje przychód), w wyniku czego poniesie stratę, rozumianą jako
      uzyskanie przychodu w kwocie niższej niż poniesione Koszty inwestycji w opcje, z tego
      tytułu Spółka powinna wykazać w informacji PIT-8C zarówno uzyskany przychód, jak i
      poniesione przez klienta Koszty inwestycji w opcje?
    2) Czy w przypadku rezygnacji przez klienta z wykonania opcji w sposób opisany wyżej,
      gdy dochodzi do jej wygaśnięcia bez uprzedniego jej odsprzedania, w wyniku której nie
      uzyskałby on przychodu (opcja jest out-of-the-money w momencie wygaśnięcia), lecz
      poniósł wyłącznie Koszty inwestycji w opcje, z tego tytułu Spółka powinna wykazać w
      informacji PIT-8C wyłącznie poniesione przez klienta Koszty inwestycji w opcje?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki:
    1. W przypadku podjęcia przez klienta decyzji o wykonaniu (opcja jest in-the-money) albo
    zbyciu opcji (powstaje przychód), w wyniku czego poniesie stratę, rozumianą jako
    uzyskanie przychodu w kwocie niższej niż poniesione Koszty inwestycji w opcje, z tego
    tytułu Spółka powinna wykazać w informacji PIT-8C zarówno uzyskany przychód, jak i
    poniesione przez klienta Koszty inwestycji w opcje.

    2. W przypadku rezygnacji przez klienta z wykonania opcji w sposób opisany wyżej, gdy
    dochodzi do jej wygaśnięcia bez uprzedniego jej odsprzedania, w wyniku której nie
    uzyskałby on przychodu (opcja jest out-of-the-money w momencie wygaśnięcia), lecz
    poniósł wyłącznie Koszty inwestycji w opcje, z tego tytułu Spółka powinna wykazać w
    informacji PIT-8C wyłącznie poniesione przez klienta Koszty inwestycji w opcje.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej „PIT”) źródłem przychodów są m.
    in. kapitały pieniężne i prawa majątkowe. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PIT
    precyzuje, że do przychodów z kapitałów pieniężnych zalicza się przychody z odpłatnego
    zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, opcje będące
    przedmiotem obrotu w analizowanej sprawie stanowić będą pochodne instrumenty
    finansowe w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o PIT w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i
    ustawy o OIF.
    W konsekwencji, przychody z transakcji dokonywanych przez klientów Spółki na
    wskazanych w opisie stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego opcjach będą mieściły się w
    kategorii przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10
    ustawy o PIT
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem ze źródła przychodów, poza wyjątkami
    wskazanymi w ustawie, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania,
    osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli natomiast koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica stanowi stratę ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 30b ust. 1 pkt 1) ustawy o PIT od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia
    papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji
    praw z nich wynikających, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Jak
    stanowi art. 30b ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT dochodem z odpłatnego zbycia pochodnych
    instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających jest różnica między
    sumą przychodów, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 23
    ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT.
    Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla prawidłowego określenia dochodu lub
    straty poniesionej przez podatnika z tytułu inwestycji w opcje, będące pochodnymi
    instrumentami finansowymi, konieczne jest ustalenie zarówno:
        sumy przychodów uzyskanych z tego źródła, jak też
        sumy kosztów uzyskania przychodów, poniesionych w ramach tego źródła.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania bądź zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Ustawodawca
    przewidział zatem generalną zasadę, że każdy racjonalnie poniesiony wydatek,
    pozostający w związku przyczynowym z osiągnięciem przychodu lub zachowaniem źródła
    przychodów, może zostać uznany za koszt podatkowy, o ile nie został wyłączony wprost
    przez przepisy.
    Jednocześnie w art. 23 ustawy o PIT zawarto katalog wydatków, które nie mogą stanowić
    kosztów uzyskania przychodów. W katalogu tym ustawodawca przewidział również
    regulację szczególną w odniesieniu do pochodnych instrumentów finansowych. Zgodnie z
    art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT, wydatki poniesione na nabycie pochodnych
    instrumentów finansowych nie stanowią kosztów uzyskania - do czasu realizacji praw
    wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych
    instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4,

    nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i
    prawnych.
    A contrario, wydatki poniesione przez klientów Spółki, a zdefiniowane wyżej jako Koszty
    inwestycji w opcje, stanowią koszty uzyskania przychodów z chwilą zajścia jednego ze
    zdarzeń, określonych w art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT, tj.:
        realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych,
        rezygnacji z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych,
        oraz
        odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w doktrynie prawa podatkowego.
    Przykładowo: „W art. 23 ust. 1 pkt 38a u.p.d.o.f. i art. 16 ust. 1 pkt 8b u.p.d.o.p.
    ustawodawca posługuje się pojęciem wydatków związanych z nabyciem pochodnych
    instrumentów finansowych a nie wydatków poniesionych na nabycie pochodnych
    instrumentów finansowych, co należy odczytywać jako chęć rozszerzenia zakresu
    możliwych do zaliczenia przez podatnika kosztów uzyskania przychodu ponad ich cenę,
    która musi zostać zapłacona w zamian za ich nabycie. Użycie zwrotu „związane z
    nabyciem" obejmuje bowiem także te koszty, które choć nie zostały poniesione na nabycie
    instrumentów pochodnych, to jednak w dalszym ciągu pozostają w związku z ich
    nabyciem. Z praktyki obrotu wynika, że nakłady związane z nabyciem pochodnych
    instrumentów finansowych można zatem podzielić na dwie zasadnicze kategorie - cenę
    oraz koszty okołotransakcyjne (koszty bezpośrednie oraz pośrednie). [...] Do drugiej
    kategorii zalicza się koszty okołotransakcyjne, które mogą składać się z różnych
    składników. Zasadniczo mogą to być wydatki związane z rozliczeniem kontraktu,
    ponoszone przy okazji realizacji, rezygnacji lub zbycia instrumentów. Będą to także koszty
    ponoszone na depozyt zabezpieczający, wynagrodzenie firmy inwestycyjnej, dostęp do
    notowań instrumentów bazowych, literaturę specjalistyczną, doradztwo prawne czy też
    analizy inwestycyjne" (M. Lewandowski: Opodatkowanie pochodnych instrumentów
    finansowych, Wolters Kluwer, Warszawa 2023, s. 124-129).
    Należy podkreślić, że wydatki, zdefiniowane we wniosku jako Koszty inwestycji w opcje,
    pozostają w bezpośrednim związku z możliwością dokonania inwestycji w pochodne
    instrumenty finansowe. Bez ich poniesienia podatnik nie miałby możliwości nabycia opcji
    ani potencjalnego uzyskania przychodu z jej realizacji lub zbycia. Wydatki te mają więc
    charakter inwestycyjny i są podejmowane w celu uzyskania przychodów w przyszłości.
    Uzasadnia to ich traktowanie jako koszt podatkowy, rozpoznawany w momencie
    określonym przez ustawodawcę, tj. w chwili realizacji, rezygnacji lub zbycia instrumentu
    pochodnego.
    Koszty te wpływają na ustalenie dochodu z kapitałów pieniężnych i mogą być rozpoznane
    dla celów podatkowych także w sytuacji, gdy przychód okaże się niższy od poniesionych
    wydatków. Skutkiem tego jest powstanie straty podatkowej ze źródła przychodów.
    Obowiązek prawidłowego zadeklarowania przychodów i kosztów spoczywa na podatniku
    (złożenie zeznania podatkowego i samoobliczenie podatku), przy czym w określonych
    przypadkach osoby prawne są obowiązane sporządzić i przesłać podatnikowi oraz
    właściwemu urzędowi skarbowemu informację o wysokości dochodu, o którym mowa w
    powoływanym już art. 30b ust. 2 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające
    osobowości prawnej są obowiązane w terminie do końca lutego roku następującego po
    roku podatkowym przesłać podatnikowi oraz do końca stycznia urzędowi skarbowemu,
    którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania

    podatnika, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2
    ustawy.
    Dokumentem tym jest informacja PIT-8C (na moment złożenia wniosku obowiązująca jest
    wersja 13 i do niej następuje odwołanie w dalszej części uzasadnienia). Spółka jako strona
    transakcji zawieranych przez klientów inwestujących w opcje, a jednocześnie podmiot
    dokonujący rozliczenia z tytułu opcji, jest zobowiązana do sporządzania informacji PIT-8C
    w oparciu o posiadane informacje finansowe.
    Zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające
    osobowości prawnej są obowiązane w terminie do końca lutego roku następującego po
    roku podatkowym przesłać podatnikowi oraz do końca stycznia urzędowi skarbowemu,
    którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
    podatnika, imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2
    ustawy. Dokumentem tym jest informacja PIT-8C (na moment złożenia wniosku
    obowiązująca jest wersja 13 i do niej następuje odwołanie w dalszej części uzasadnienia).
    Spółka jako strona transakcji zawieranych przez klientów inwestujących w opcje, a
    jednocześnie podmiot dokonujący rozliczenia z tytułu opcji, jest zobowiązana do
    sporządzania informacji PIT-8C w oparciu o posiadane informacje finansowe.
    Obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C koresponduje z obowiązkami klientów, którzy,
    stosownie do art. 45 ust. 1 a pkt 1 ustawy o PIT, są zobowiązani do złożenia w terminie od
    dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym odrębnego
    zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym
    dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art.
    30b (deklaracja podatkowa PIT-38).
    Podatnicy, składający zeznanie PIT-38 (na moment złożenia wniosku obowiązująca jest
    wersja 18), są zobowiązani do wykazania w cz. C tej deklaracji, wiersz 1, kwot przychodów i
    kosztów uzyskania przychodów, wykazanych w części D informacji PIT-8C.
    Z powyższego wprost wynika, że informacja PIT-8C jest jednym z podstawowych
    dokumentów służących podatnikom do właściwego wywiązania się ze swoich obowiązków
    podatkowych w zakresie dochodów i strat ze źródła kapitały pieniężne, w tym z tytułu
    inwestycji w pochodne instrumenty finansowe.
    Informacje dotyczące przychodów oraz kosztów z odpłatnego zbycia pochodnych
    instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających podmiot zobowiązany
    wykazuje odpowiednio w pozycjach 27 i 28 formularza PIT-8C (13). Rozdzielenie tych pól
    formularza daje możliwość prawidłowego wykazania zarówno przychodów, jak i kosztów
    podatkowych - niezależnie od tego, czy inwestycja w pochodne instrumenty finansowy
    zakończy się dla klienta zyskiem, czy stratą. W konsekwencji podatnik otrzymuje
    kompletną informację podatkową, na podstawie, której właściwie rozliczy dochód lub
    wykaże stratę, podlegającą rozliczeniu na zasadach wynikających z ustawy o PIT.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy klient decyduje się na
    zbycie opcji lub realizację praw z niej wynikających i w konsekwencji uzyskuje przychód
    niższy niż poniesione Koszty inwestycji w opcje, na Spółce spoczywa obowiązek
    odpowiedniego ujęcia kwoty uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów w
    odpowiednich pozycjach PIT-8C.
    Przychody z tych operacji powinny zostać wykazane w cz. D, wiersz 3 (opis: odpłatne
    zbycie pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających),
    poz. 27 (przychody) i 28 (koszty uzyskania przychodów).
    Takie ujęcie danych umożliwia podatnikowi prawidłowe sporządzenie rocznego zeznania
    podatkowego oraz skorzystanie z uprawnienia do rozliczenia straty w kolejnych latach
    podatkowych, jeżeli taka strata powstała. Spółka jako podmiot dysponujący pełną
    informacją o przychodach wypłaconych klientom i wydatkach pobranych z kont klientów

    inwestujących w opcje jest więc zobowiązana do wykazania w informacji PIT-8C zarówno
    przychodów, jak i kosztów jego uzyskania, niezależnie od tego, czy transakcje:
        sprzedaży opcji do A. przed jej wygaśnięciem,
        rozliczenia opcji tj. wykonania opcji poprzez realizację prawa z niej wynikającego
        (gdy opcja jest in-the-money),
    - zakończą się dla klienta zyskiem czy stratą.
    Reasumując, prawidłowe rozumienie obowiązków podmiotu, o którym mowa w art. 39
    ust. 3 ustawy o PIT, w związku z art. 9 ust. 2, art. 17 ust. 1 pkt 10, art. 23 ust. 1 pkt 38a oraz
    art. 30b ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT prowadzi do wniosku, że w przypadku wykonania lub
    zbycia opcji w PIT-8C należy wykazać zarówno przychód, jak i koszty uzyskania przychodu,
    albowiem tylko zestawienie obu wielkości pozwala na ustalenie dochodu w rozumieniu
    ustawy.
    Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    W odróżnieniu od sytuacji opisanej w pytaniu nr 1, w której wykonanie lub odpłatne zbycie
    opcji zawsze wiąże się z powstaniem przychodu (choćby niższego niż poniesione koszty),
    przypadek rezygnacji z wykonania praw wynikających z instrumentu pochodnego
    charakteryzuje się tym, że po stronie podatnika nie powstaje przychód z tytułu
    pochodnego instrumentu finansowego. Podstawą rozliczenia podatkowego pozostają
    wówczas poniesione przez podatnika Koszty inwestycji w opcje.
    Należy podkreślić, że przepis art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT nie warunkuje możliwości
    rozpoznania kosztów uzyskania przychodu tym, czy przychód faktycznie zostanie
    osiągnięty. Zgodnie z jego treścią wydatki na nabycie instrumentów pochodnych nie
    stanowią kosztów do czasu realizacji praw z tych instrumentów, rezygnacji z ich realizacji
    albo ich odpłatnego zbycia. Ziszczenie się którejkolwiek z tych przesłanek (realizacji praw
    wynikających z instrumentów pochodnych, rezygnacji z ich realizacji albo ich odpłatnego
    zbycia) pozwala rozpoznać poniesiony wcześniej koszt, jeżeli spełnia on warunki uznania
    go za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Jak natomiast
    wskazano w uzasadnieniu do stanowiska wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    ponoszone przez klientów Spółki Koszty inwestycji w opcje mogą być uznane za koszty
    uzyskania przychodu.
    Zatem jest wyraźna różnica w konstrukcji przepisów: art. 30b ust. 2 pkt 3 i art. 23 ust. 1 pkt
    38a ustawy o PIT. Ustawodawca, określając zdarzenia prowadzące do powstania dochodu,
    wskazał tylko dwie sytuacje: odpłatne zbycie instrumentu pochodnego i realizację praw z
    niego wynikających, co jest w pełni zgodne z charakterystyką funkcjonowania pochodnych
    instrumentów finansowych.
    Natomiast przy określaniu katalogu wydatków związanych z nabyciem pochodnych
    instrumentów finansowych, które stanowią koszty uzyskania przychodów, wymienił trzy
    sytuacje: (i) odpłatne zbycie tych instrumentów, (ii) realizację praw oraz (iii) rezygnację z
    ich realizacji. Oznacza to, że nawet gdy przychód nie powstaje, bo podatnik rezygnuje z
    wykonania opcji, ale wcześniej poniósł Koszt inwestycji w opcje, wydatki te, jako koszty
    uzyskania przychodów, wpływają na ustalenie dochodu i straty podatkowej za dany rok
    podatkowy ze źródła jakim są kapitały pieniężne.
    Powyższe wynika wprost z brzmienia art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT. Wnioskodawca
    zakłada, że gdyby racjonalny ustawodawca nie przewidywał możliwości uznania za koszt
    uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów
    finansowych w sytuacji rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, to
    nie wymieniłby tego przypadku w dyspozycji omawianego przepisu.
    W powyższym kontekście Spółka zwraca również uwagę, że zaprezentowany w opisie
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego sposób automatycznego wygasania opcji out-of-

    the-money po upływie terminu, na który została zawarta, mieści się w zakresie pojęcia
    rezygnacji z rozliczenia opcji, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT.
    Zdaniem Spółki przepis ten ma na celu umożliwienie zaliczenia kosztów związanych z
    nabyciem instrumentów pochodnych do kosztów podatkowych w momencie, gdy
    instrument przestaje generować możliwość osiągnięcia przychodu, a więc także na
    moment jego wygaśnięcia (gdy nie powstaje żaden przychód, bo opcja jest out-of-the-
    money i wygasa bez realizacji/ nie zostaje wykonana/ dochodzi do rezygnacji z
    rozliczenia"). Przepisy nie precyzują tej kwestii, ale w orzecznictwie organów podatkowych
    można odnaleźć podobne podejście do tej kwestii. Wskazać można przykładowo na
    interpretację z 3 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.140.2019.2.APO. Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z wnioskodawcą, że: „jako moment rezygnacji z
    realizacji praw z opcji należałoby, w ocenie Wnioskodawcy, rozumieć moment, w którym
    wygasa prawo do wykonania opcji, czyli moment, w którym znany jest wynik osiągnięty na
    transakcji (data wykonania).” Co prawda interpretacja została wydana na gruncie
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 16 ust. 1 pkt 8b tej
    ustawy), ale przepis ten ma analogiczne brzmienie jak art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT.
    Na tle tak ukształtowanych przepisów, Spółka odnosi się do konstrukcji formularza PIT-8C.
    Trzeci wiersz części D formularza PIT-8C (wersja 13), dotyczący przychodów z pochodnych
    instrumentów finansowych, opisany jest następująco: „Odpłatne zbycie pochodnych
    instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających”. Brak jest zatem
    literalnego odniesienia do sytuacji rezygnacji z realizacji praw wynikających z
    instrumentów pochodnych. Może to rodzić wątpliwość czy Wnioskodawca powinien
    wykazywać koszty podatnika poniesione w takiej sytuacji.
    Podobnie sytuacja ma się w odniesieniu do treści deklaracji PIT-38 (wersja 18). W
    deklaracji tej w części C możliwe jest wykazanie dochodu/straty składającego się z:
        przychodów i kosztów podatkowych wykazanych w części D informacji PIT-8C oraz
        innych przychodów i kosztów podatkowych, pomniejszonych o
        dochody (przychody i koszty uzyskania przychodów) zwolnione na podstawie art.
        21 ust 1 pkt 105a ustawy.
    Z powyższego wynika, że również w formularzu PIT-38 (18) brak jest właściwych pól do
    ujęcia wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych w
    przypadku rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, jeśli nie zostaną
    one wykazane w formularzu PIT-8C.
    Natomiast jak wykazano powyżej, nie powinno ulegać wątpliwości, że ww. poniesione
    wydatki stanowią koszt uzyskania przychodów. W konsekwencji, powinny być
    uwzględnione przy obliczaniu podatku od dochodów ze źródła przychodów jakim są
    kapitały pieniężne.
    Zdaniem Spółki brak literalnego odniesienia w formularzach podatkowych do zdarzenia
    jakim jest rezygnacja z realizacji praw z pochodnych instrumentów finansowych nie
    powinien przesądzać o braku możliwości ujęcia i wykazania kosztów podatkowych przez
    A. na formularzu PIT-8C. Art. 30b ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT stanowi, że dochodem z obrotu
    instrumentami pochodnymi jest różnica między przychodami a kosztami ustalonymi na
    podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a. Skoro zatem w zeznaniu rocznym podatnik ma prawo do
    rozpoznania kosztów również w przypadku rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych
    instrumentów, to brak ich wykazania w PIT-8C prowadziłby do sytuacji, w której podatnik
    nie otrzymuje pełnej informacji niezbędnej do przygotowania zeznania. Po drugie,
    informacja PIT-8C stanowi podstawę także dla automatycznych zeznań w usłudze Twój e-
    PIT. Pominięcie tych kosztów w informacji PIT-8C na rzecz odrębnego ich wykazania przez

    A., np. w dodatkowym nieoficjalnym/ nieurzędowym dokumencie przygotowanym przez
    Spółkę, oznaczałoby, że administracja skarbowa generowałaby wstępnie przygotowany
    PIT-38 bez uwzględnienia pełnej wysokości kosztów podatkowych.
    Zdaniem Spółki, pomimo braku wyraźnego odniesienia do rezygnacji z wykonania opcji (tj.
    rezygnacji z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych) w
    treści formularza PIT-8C, nie ma przeszkód, aby Wnioskodawca wykazał w informacji
    podatkowej PIT-8C koszty poniesione przez klienta w związku z rezygnacją z realizacji praw
    wynikających z tych instrumentów finansowych.
    Wynika to wprost z art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT, zgodnie z którym wydatki
    poniesione na nabycie pochodnych instrumentów finansowych nie stanowią kosztów
    uzyskania - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z
    realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile
    wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka
    trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Do powyższego przepisu pośrednio referuje również sam formularza PIT-8C w opisie
    tabeli "D" - tj. do art 30b ust. 2 ustawy o PIT, który zawiera w sobie odesłanie (w punkcie 3)
    do powoływanego art. 23 ust. 1 pkt 38a.
    Reasumując, prawidłowe rozumienie obowiązków podmiotu zobowiązanego do
    wystawienia informacji PIT-8C w świetle art. 39 ust. 3 ustawy o PIT w związku z art. 9 ust. 2,
    art. 17 ust. 1 pkt 10, art. 23 ust. 1 pkt 38a oraz art. 30b ust. 2 pkt 3 ustawy o PIT prowadzi
    do wniosku, że w przypadku rezygnacji z realizacji opcji, pomimo braku przychodu
    podatkowego, Koszty inwestycji w opcje stanowią koszty uzyskania przychodu i w
    konsekwencji mogą znaleźć odzwierciedlenie w tej informacji. W ocenie Spółki wydatki te,
    mogące w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy o PIT stanowić koszt uzyskania przychodu,
    należałoby wykazać w części odnoszącej się do rozliczenia pochodnych instrumentów
    finansowych, tj. cz. D, wiersz 3, poz. 28 informacji PIT-8C (13).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Stosownie do jego treści:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 powołanej wyżej ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia
      pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

    Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw, o czym stanowi art. 17
    ust. 1b ustawy.
    I tak, w myśl art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za datę powstania przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych
      instrumentów finansowych uważa się moment realizacji tych praw.
    Pochodny instrument finansowy został zdefiniowany w art. 5a pkt 13 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o
    pochodnych instrumentach finansowych oznacza to:
      Instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.), instrumentami finansowymi w rozumieniu
    ustawy są niebędące papierami wartościowymi: (...)
        a) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
          instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier
          wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do
          emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy,
          które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem
          instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
        b) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
          inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które
          są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez
          rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
        c) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
          instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę,
          pod warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu
          instrumentami finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych
          będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być
          wykonywane przez dostawę,
        d) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi
          opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty
          pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być
          wykonane przez dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i
          wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
        e) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
        f) kontrakty na różnicę,
        g) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp
          procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian
          klimatycznych, stawek frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych
          danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo
          mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
          a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017
          /565, i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów
          finansowych.
    Zatem, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) powołanej ustawy, instrumentami finansowymi w
    rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi m.in. opcje, kontrakty

    terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne,
    których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa,
    wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument pochodny.
    Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych:
        a) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
          finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
        b) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
        c) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
        d) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład
          niepieniężny,
        e) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
          uczestnictwa w funduszach kapitałowych
        - podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Z kolei, sposób obliczania dochodu ze zbycia pochodnych instrumentów finansowych
    określony został w art. 30b ust. 2 pkt 3 omawianej ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów
      uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz
      z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi
      na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a.
    Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem
      pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z
      tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych
      instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust.
      3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości
      niematerialnych i prawnych.
    Należy zauważyć, że pod pojęciem wydatków na nabycie pochodnych instrumentów
    finansowych należy rozumieć wszelkie wydatki bezpośrednio warunkujące nabycie
    pochodnych instrumentów finansowych, czyli takie, bez których ich nabycie nie byłoby
    możliwe. Do typowych kosztów warunkujących nabycie pochodnych instrumentów
    finansowych zaliczyć należy zatem zapłaconą cenę za pochodne instrumenty finansowe
    oraz inne koszty bezpośrednio związane z tym zakupem. Mając na uwadze takie
    rozumienie pojęcia „wydatki na nabycie”, łatwo zauważyć, że odnosi się ono wyłącznie do
    kosztów, których poniesienie warunkuje nabycie papierów wartościowych, czy
    pochodnych instrumentów finansowych. „Wydatkami na nabycie” będą zatem wyłącznie
    koszty, bez których przeniesienie własności pochodnych instrumentów finansowych nie
    będzie możliwe. Takie wydatki zalicza się do kosztów uzyskania przychodów w dacie
    odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych lub realizacji praw z nich
    wynikających, z uwzględnieniem, że spełniają ogólne przesłanki zaliczenia ich do kosztów
    podatkowych wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy podatkowej.
    Przepis art. 30b ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    odwołując się do wskazanych przepisów dotyczących kosztów nie wyłącza ogólnej zasady
    określania kosztów uzyskania przychodów wynikającej z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Taka regulacja nie stoi w sprzeczności z faktem, iż niektóre koszty ponoszone są przez
    podatnika w określonym przedziale czasowym, bez związku z konkretną transakcją. W
    takim przypadku wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodu w momencie uzyskania
    jakiegokolwiek przychodu z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych
    lub realizacji praw z nich wynikających. Podkreślić należy, iż warunkiem koniecznym
    uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego związek przyczynowo-
    skutkowy z uzyskaniem przychodu z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów
    finansowych lub realizacji praw z nich wynikających.
    W myśl art. 30b ust. 6 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o
      których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku podjęcia przez klienta decyzji o wykonaniu opcji
    albo zbyciu opcji, Spółka powinna wykazać w informacji PIT-8C zarówno uzyskany
    przychód, jak i poniesione przez klienta koszty inwestycji w opcje.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznano z prawidłowe.
    Państwa wątpliwości wynikające z pytania nr 2 dotyczą obowiązków płatnika, tj.
    obowiązku prawidłowego sporządzenia PIT - 8C i możliwości wykazania w nim w części D
    tego formularza poniesionych przez klienta Spółki kosztów inwestycji w opcje w sytuacji,
    gdy dochodzi do jej wygaśnięcia bez uprzedniego jej odsprzedania, a klient w wyniku tej
    transakcji nie uzyskuje przychodu (opcja jest out-of-the-money w momencie wygaśnięcia).
    Podstawową regułą wykładni przepisów prawa, w tym prawa podatkowego, jest przyjęcie
    za prawdziwą i obowiązującą zasady racjonalności ustawodawcy, która sprowadza się do
    stwierdzenia, iż kształt regulacji prawnej, tj. przepisu prawa, został świadomie
    zaprojektowany przez ustawodawcę. Dotyczy to w szczególności doboru określeń z
    zakresu zdarzeń gospodarczych przekładających się na kwalifikację podatkową. W tym
    miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, iż nie bez przyczyny w treści art. 30b ust. 2 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca odwołał się jedynie do
    dwóch zdarzeń gospodarczych, które w jego ocenie mogą prowadzić do powstania
    dochodu z obrotu instrumentami pochodnymi, tj. odpłatne zbycie i realizacja praw z tych
    instrumentów. Natomiast w treści przepisów określających koszty uzyskania przychodów
    z tego tytułu (art. 23 ust. 1 pkt 38a ww. ustawy) ustawodawca wskazał nie dwa ale trzy
    zdarzenia, które uprawniają do przekwalifikowania poniesionych przez podatnika
    wydatków na koszty stanowiące koszty uzyskania przychodów, tj. odpłatne zbycie,
    realizacja praw oraz rezygnacja z realizacji praw z nabytych instrumentów pochodnych.
    Powyższą regułę potwierdza również konstrukcja formularza PIT - 8C (Informacja o
    wysokości niektórych dochodów z kapitałów pieniężnych), gdzie w części D poz. 3
    ustawodawca wskazał, że wykazaniu prze płatnika podlegają przychody i koszty z
    odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich
    wynikających.
    Mając na uwadze powyższe należy w konsekwencji uznać, iż obowiązek sporządzenia
    informacji PIT-8C, zgodnie z art. 39 ust. 3 ww. ustawy, przez płatnika dla klienta, będzie
    miało miejsce tylko w przypadku odpłatnego zbycia oraz realizacji praw z nabytych
    instrumentów pochodnych. Ujęciu w tym formularzu podatkowym nie podlegają
    poniesione przez klienta koszty inwestycji w opcje, które wygasły bez uprzedniego ich
    odsprzedania.

    Wobec tego Spółka nie będzie zobowiązana do wykazania poniesionych przez Klienta
    wydatków w informacji PIT-8C.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 uznano z nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż
    interpretacje indywidualne dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników,
    osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.

    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.