Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-111/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-04-16
Teza: Czy do odliczenia podatku VAT wystarczającym dokumentem jest faktura VAT, czy też jakieś inne dokumenty, które należy przechowywać na równi z fakturami VAT?
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku 28 stycznia 2014 r. (data wpływu 31 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie realizacji prawa do odliczenia na podstawie faktury VAT – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie realizacji prawa do odliczenia na podstawie faktury VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest „płatnikiem podatku VAT”. Do produkcji kupuje towar na podstawie faktur VAT. Faktury wraz z potwierdzeniami zakupu Wnioskodawca załącza do podatkowej księgi przychodu i rozchodu. Kilku z kontrahentów Wnioskodawcy załącza do faktur VAT druku WZ. Po zaksięgowaniu faktur Wnioskodawca niszczy druki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy do odliczenia podatku VAT wystarczającym dokumentem jest faktura VAT, czy też jakieś inne dokumenty, które należy przechowywać na równi z fakturami VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, do odliczenia podatku VAT z faktury wystarczającym dokumentem jest sama faktura, ewentualnie z załączonym potwierdzeniem zapłaty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Treść przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wskazuje, że podstawą do odliczenia podatku naliczonego jest faktura otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem w opisanych okolicznościach Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego – zgodnie z art. 86 ust. 1 w powiazaniu z ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług – na podstawie otrzymanych faktur VAT dokumentujących nabycie towarów wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, przy założeniu, że nie wystąpią wyłączenia ograniczające prawo do odliczenia wymienione w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.

Niemniej jednak wskazać należy, że nie ma przeszkód, aby w celu udokumentowania faktycznego przebiegu transakcji wraz z fakturą Wnioskodawca przechowywał np. dokumenty WZ, czy też potwierdzenie zapłaty, jednakże posiadanie tych dodatkowych dokumentów nie jest konieczne w celu realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego w zawartego w fakturze dokumentującej nabycie towarów.

Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie kwestii objętej pytaniem, tj. realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktury VAT, natomiast nie rozstrzyga pozostałych kwestii zawartych we wniosku, w tym zasadności niszczenia dokumentów, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.