Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1035/10-2/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-16
Teza: dotyczy opodatkowania dotacji na pokrycie kosztów produkcji filmu
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; dotacja; film; film-produkcja filmowa; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 27.09.2010 r. (data wpływu 05.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dotacji - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.10.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dotacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji filmowej i telewizyjnej. W celu wyprodukowania filmu dokumentalnego zawarł umowę koprodukcyjną z Funduszem Filmowym . Koproducent wniósł do produkcji wkład finansowy (określoną sumę pieniężną przekazaną na rachunek Wnioskodawcy jako producenta wiodącego).

Z tytułu wkładu koproducent nabył współudział w autorskich prawach majątkowych oraz związany z tym ewentualny udział w zyskach z tytułu eksploatacji filmu. Umowa podpisana pomiędzy Wnioskodawcą a koproducentem zawiera m.in. opis i koszt przedsięwzięcia, charakter udziału w przedsięwzięciu poszczególnych koproducentów, wartość wkładów koproducentów, wyliczenie pól eksploatacji przyszłego filmu oraz procentowy udział w prawach do filmu wynikający bezpośrednio z wysokości wkładów. Umowa ta nie jest umową spółki cywilnej. Nie jest też sprzedażą licencji. Jako producent wiodący, Wnioskodawca przeprowadza proces produkcji, który kończy sie wyprodukowaniem kopii wzorcowej. Dalsze losy gotowego produktu, jakim jest w tym wypadku film, uzależnione są od zapotrzebowania rynku i gustu odbiorców.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dotacja otrzymana od Funduszu Filmowego na pokrycie kosztów produkcji filmu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Otrzymana dotacja nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług. Otrzymana dotacja przeznaczona zostanie na dofinansowanie kosztów konkretnej produkcji filmowej, ale nie wpływa na cenę produkowanego filmu. Specyfika rynku filmowego w zakresie produkcji i eksploatacji filmów sprawia, iż brak jest jakichkolwiek korelacji pomiędzy kosztami produkcji filmu z wpływami z jego eksploatacji na różnych polach.

W przypadku dokumentalnych filmów artystycznych (a o takim jest mowa we wniosku), w większości przypadków sprzedaż nie pokrywa nawet części kosztów ich wyprodukowania. Nie można więc łączyć kosztów produkcji z ceną produktu. Cena produktu w umowach licencyjnych jest zawsze negocjowana i uzależniona od szeregów czynników pozaekonomicznych. W przypadku umów dystrybucyjnych cena za produkt w ogóle nie występuje, bowiem określony jest tylko procentowy udział producenta we wpływach z eksploatacji, które to wpływy są zarówno przyszłe jak i niepewne. Jeśli np. film się nie uda lub jest filmem niszowym, wówczas cena produktu może być bardzo niska. Tym bardziej brak jest możliwości łączenia kosztów produkcji z pojęciem ceny filmu jako produktu. Dotacja z Fundacji Filmowej przeznaczona jest na produkcję filmu, a nie na jego eksploatację. Zatem, otrzymana dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę konkretnych towarów i usług, nie stanowi więc obrotu, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje następujące interpretacje indywidualne: z dnia 12 grudnia 2007 r. nr IPPP1-443-278/07-2/JF oraz z dnia 3 czerwca 2008 r. nr ITPP2/443-222/08/AP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast z treści przepisu art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347.1 ze zm.) wynika, że podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z powyższych przepisów wynika, że włączenie do podstawy opodatkowania dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to, po pierwsze, celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi oraz, po drugie, wpływająca bezpośrednio na cenę towaru lub usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi i mają bezpośredni wpływ na ich cenę. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż otrzymana przez Wnioskodawcę dotacja przeznaczona zostanie na sfinansowanie kosztów konkretnej produkcji filmowej, ale nie wpływa na cenę produkowanego filmu.

Zatem otrzymana dotacja stanowi refundację kosztów produkcji filmu, a nie ceny produktu, w związku z czym nie zwiększa obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, dlatego też nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.