Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-3.4010.120.2018.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-08
Teza: Amortyzacja leasingowanych wózków widłowych i odrębnie ba-terii do nich
Słowa kluczowe: amortyzacja; leasing; wózek-wózek widłowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16f

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2018 r. (data wpływu 20 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   możliwości amortyzacji leasingowanych Wózków Widłowych oraz odrębnie nabytych baterii – **jest prawidłowe,**

*   możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych od Baterii (w przypadku odrębnego nabycia) zgodnie z art. 16h-16m a w przypadku gdy wartość początkowa jednej Baterii nie przekroczy 10 000 PLN do jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym, albo zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy o CIT Spółka będzie uprawniona do ujęcia wartości baterii w kosztach uzyskania przychodu w miesiącu oddania do użytkowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości amortyzacji Wózków Widłowych i Baterii do nich.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka sp. z o.o. (dalej: Spółka) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży, serwisu i wynajmu wózków widłowych marki L. W planowanym modelu biznesowym Spółka zamiera nabywać elektryczne wózki widłowe bez baterii (akumulatora) na wyposażeniu. Spółka planuje sprzedawać wcześniej zakupione wózki widłowe bez baterii do firmy leasingowej, a następnie leasingować je w leasingu zwrotnym w ramach leasingu finansowego od leasingodawcy, oraz ujmować związane z taką transakcją wydatki zgodnie z art. 17f ustawy o CIT. Dodatkowo, Spółka zamierza osobno nabywać lub wynajmować baterie litowo-jonowe lub innego rodzaju baterie, będące dalej na wyposażeniu wózków widłowych. Następnie, Spółka będzie wyposażać leasingowany wózek widłowy baterię i oferować swoim klientom wynajem krótko- lub długoterminowy wózków widłowych wyposażonych w baterie.

Baterie zasadniczo mogą być swobodnie oddzielone od wózków widłowych. Ponadto, mając na względzie zasadniczo dłuższy okres żywotności baterii litowo-jonowych od wózków widłowych, prawdopodobnym jest, że będą one używane w toku działania wielu wózków widłowych będących na wyposażeniu Spółki. Pozostałe baterie będące na wyposażeniu spółki co do zasady mają krótszy okres żywotności, i w konsekwencji prawdopodobnym jest, że będą używane krócej niż wózki widłowe.

Według Klasyfikacji Środków Trwałych (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r., Dz.U.2016.1864 z dnia 18 listopada 2016, dalej: Klasyfikacja Środków Trwałych lub KśT), oraz Załącznika nr I do ustawy o CIT, wózki widłowe zakwalifikować należy jako wózki jezdniowe, czyli środek trwały o symbolu 760, należący do podgrupy 76 — pozostały tabor bezszynowy (Wózki Widłowe). Baterie o których mowa, to jest zarówno baterie litowo-jonowe, oraz pozostałe baterie będące na wyposażeniu Spółki, według Klasyfikacji Środków Trwałych zakwalifikować należy do podgrupy 63 urządzenia elektroenergetyczne przetwórcze i zasilające, o symbolu 633, ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne (Baterie oraz Baterie litowo-jonowe). Wózki widłowe i baterie będące na wyposażeniu Spółki kwalifikują się do powyższej klasyfikacji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona do amortyzacji leasingowanych Wózków Widłowych oraz odrębnie nabytych Baterii?
2.  Czy w przypadku odrębnego nabycia Baterii, Spółka będzie uprawniona na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tych baterii zgodnie z art. 16h-16m a w przypadku gdy wartość początkowa jednej Baterii nie przekroczy 10 000 PLN do jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym, albo zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy o CIT Spółka będzie uprawniona do ujęcia wartości baterii w kosztach uzyskania przychodu w miesiącu oddania do użytkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, (Ad. 1) w myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu oraz inne przedmioty o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 ustawy o CIT, zwane środkami trwałymi.

Należy wskazać, że Klasyfikacja Środków Trwałych, w Części I „Objaśnienia wstępne” za podstawową jednostkę ewidencji przyjmuje pojedynczy obiekt majątku trwałego spełniający określone funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może być nim budynek, maszyna, pojazd mechaniczny. Jedynie w nielicznych przypadkach dopuszcza się w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt − obiektu zbiorczego, którym może być zespól przewodów rurociągowych lub zespól latarni jednego typu, użytkowanych na terenie zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe.

Za uznaniem Wózka Widłowego za odrębny środek trwały przemawia wyodrębnienie składników majątku w Klasyfikacji Środków Trwałych. Wózki Widłowe zakwalifikować należy jako wózki jezdniowe, czyli środek trwały o symbolu 760, należący do podgrupy 76 − pozostały tabor bezszynowy. Baterie natomiast według Klasyfikacji Środków Trwałych zakwalifikować należy do podgrupy 63 urządzenia elektroenergetyczne przetwórcze i zasilające, o symbolu 633, ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne.

Zdaniem Spółki, wyodrębnienie Wózków Widłowych i Baterii w Klasyfikacji Środków Trwałych wskazuje na ich odrębność, i w konsekwencji Spółka uprawniona jest do ich osobnej amortyzacji.

Za możliwością odrębnej amortyzacji Wózków Widłowych oraz Baterii przemawia również sposób ich użytkowania. Wózki Widłowe oraz Baterie można używać w różnych konfiguracjach (różne Wózki Widłowe mogą być stosowane z różnymi Bateriami). Wskazać również należy, że aby Bateria spełniała swoje przeznaczenie, musi ona zostać podłączona do urządzenia, przy czym nie jest to jedno konkretne urządzenie, a każde, które wymaga takiego rodzaju zasilania. Bateria jako urządzenie zdatne do współpracy z więcej niż jednym Wózkiem Widłowym, a także z innymi urządzeniami, nie stanowi urządzenia peryferyjnego, i w konsekwencji może być uznana za odrębny środek trwały.

Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. W szczególności, organy podatkowe niejednokrotnie wskazywały, że możliwość oddzielenia składników majątku bez naruszania ich substancji i możliwość korzystania z nich w konfiguracji z różnymi urządzeniami przemawia za wyodrębnieniem ich jako odrębne środki trwałe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie 14 maja 2015 r. w interpretacji indywidualnej o znaku IPPB3/4510-166/15-2/EŻ przychylił się do stanowiska wnioskodawcy, zgodnie z którym takie urządzenia jak monitor komputerowy, stacja dokująca czy też drukarka z uwagi na możliwość stosowania ich w różnych konfiguracjach mogą zostać uznane za odrębne środki trwałe.

Także w interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w dniu 23 grudnia 2014 r. o znaku IPTPB3/423-297/14-6/GG przychylił się do stanowiska wnioskodawcy, zgodnie z którym nie należy przy wyodrębnianiu środków trwałych posługiwać się kryterium samodzielności, gdyż większość urządzeń i instalacji jest tak skonstruowana oraz ma takie przeznaczenia, iż żeby prawidłowo funkcjonować wymaga współpracy i podłączenia do innych urządzeń; w przywoływanym stanie faktycznym urządzenia takie jak schody ruchome, dźwigi osobowo-towarowe oraz towarowe, instalacja fotowoltaiczna oraz urządzenia związane z instalacją wodociągową uznane zostały za odrębne środki trwałe.

Podobne stanowisko potwierdza również orzecznictwo sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2000 r. o sygn. akt I SA/Wr 671/98 wskazuje, że gdy z okoliczności faktycznych wynika, że nabyta przez podatnika drukarka współpracuje jedynie z jednym zespołem komputerowym, wówczas drukarka ta, stanowiąc urządzenie peryferyjne tegoż zespołu komputerowego, nie może być przez podatnika uznana za środek trwały. A contrario, należy wnioskować, że jeżeli urządzenie jest zdatne do współpracy z więcej niż jednym urządzeniem, nie stanowi ono urządzenia peryferyjnego, i w konsekwencji może zostać zakwalifikowane jako odrębny środek trwały.

Z perspektywy praktycznej należy wskazać, że Baterie są odrębnymi i w pełni możliwymi do zdemontowania i zastąpienia elementami. Bateria spełnia swoje funkcje niezależnie od miejsca jej montażu, nie jest definitywne przypisana do konkretnego Wózka Widłowego. Przykładowo, w przypadku uszkodzenia części Wózka, Bateria może zostać zdemontowana i dalej używana zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Za uznaniem Baterii za odrębny środek trwały przemawia również fakt, że Baterie litowo-jonowe zużywają się wolniej niż Wózki Widłowe. Po zużyciu Wózka, Baterie mogą zostać oddzielone i dalej używane. Baterie inne niż litowo-jonowe są natomiast bateriami o mniejszej żywotności niż Wózki, i w konsekwencji Wózek Widłowy w okresie swojej żywotności może zużyć więcej niż jedną Baterię. Podkreślić należy, że Bateria dla Wózka jest jedynie źródłem zasilania, a Wózek Widłowy działać będzie poprawnie zasilany różnymi rodzajami baterii.

W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze możliwość demontażu Baterii i dalszego ich używania, możliwość używania Wózka z podłączoną baterią niezależnie od jej rodzaju, a także wyodrębnienie Wózków Widłowych oraz Baterii w Klasyfikacji Środków Trwałych, prawidłowe jest stanowisko, że wyżej opisane Wózki Widłowe oraz Baterie mogą być odrębnie amortyzowane przy użyciu stawek przewidzianych dla tych składników majątku. W konsekwencji, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona do amortyzacji leasingowanych Wózków Widłowych oraz odrębnie nabytych Baterii.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Mając na względzie argumenty przedstawione powyżej (to jest gdy koszt nabycia baterii nie będzie zwiększał wartości początkowej Wózka Widłowego), w ocenie Wnioskodawcy w przypadku odrębnego nabycia Baterii, gdy wartość początkowa jednej Baterii nie przekroczy 10 000 zł, Spółka będzie uprawniona zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy o CIT, do ujęcia ich w kosztach uzyskania przychodu w miesiącu oddania ich do użytkowania.

Ponadto, zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT, Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Spółka będzie miała więc możliwość dokonania odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m ustawy o CIT, albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania Baterii, której wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł albo w miesiącu następnym.

W związku z powyższym Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, zgodnie z którym w przypadku odrębnego nabycia Baterii, Spółka będzie uprawniona na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tych baterii zgodnie z art. 16h-16m a w przypadku gdy wartość początkowa jednej Baterii nie przekroczy 10 000 PLN do jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym, albo zgodnie z art. 16d ust. 1 ustawy o CIT Spółka będzie uprawniona do ujęcia wartości baterii w kosztach uzyskania przychodu w miesiącu oddania do użytkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.