Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-430/13/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-06-24
Teza: Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku realizacją projektu w części w jakiej powstała infrastruktura będzie objęta umową koncesji
Słowa kluczowe: gmina; koncesja; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt; zadania-zadania własne; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2013r. (data wpływu 8 kwietnia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** w zakresie braku możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w części związanej z komponentem projektu pn. „\`(...)\`.” tj. modernizacją pływalni;
*   **nieprawidłowe** w zakresie braku możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w części związanej z komponentem projektu pn. „\`(...)\`” tj. Zagospodarowaniem stoku D.

UZASADNIENIE

W dniu 8 kwietnia 2013r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w całości lub części w związku z komponentami projektu pn. „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

B., miasto na prawach powiatu (Wnioskodawca), realizuje szereg inwestycji infrastrukturalnych dofinansowanych z funduszy UE. Jednym z projektów inwestycyjnych, który uzyskał dofinansowanie w ramach RPO, jest projekt „\`(...)\`”.

Celem projektu jest lepsze zaspokojenie potrzeb mieszkańców w zakresie aktywnego wypoczynku, poprzez stworzenie możliwości uprawiania turystyki aktywnej na obszarze D.i terenu pływalni.

Projekt realizowany jest w ramach realizacji zadań własnych Miasta. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie kultury fizycznej i turystyki. Inwestorem jest Miasto, przy czym zadanie realizowane jest przez Urząd Miejski (wszystkie faktury wystawiane są na Urząd Miejski). Urząd Miejski jest czynnym podatnikiem VAT i składa deklaracje VAT-7.

Samorządowe osoby prawne (gminy, powiaty, województwa) nie mają własnych struktur organizacyjnych, zaś nałożone na nie zadania wykonują za pośrednictwem urzędu. Urząd ten nie ma możliwości prowadzenia odrębnej ewidencji księgowej, dotyczącej rozliczeń podatku od towarów i usług dla samorządowych osób prawnych (gminy, powiatu, województwa) oraz dla ich urzędów, obsługujących od strony techniczno-organizacyjnej te osoby prawne.

Projekt „\`(...)\`” składa się z dwóch komponentów: modernizacji pływalni oraz zagospodarowania stoku D. w całoroczną infrastrukturę turystyczno - sportową.

Komponent modernizacja pływalni został zrealizowany i nieodpłatnie przekazany do zarządzania jednostce budżetowej Ośrodkowi Sportu i Rekreacji.

Mienie jest wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przy czym podmiotem wystawiającym faktury jest Ośrodek Sportu i Rekreacji, który jest czynnym podatnikiem VAT. Mienie nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani przez Urząd Miejski, ani przez Miasto.

Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu jest Miasto.

Komponentem zagospodarowanie stoku D. w całoroczną infrastrukturę turystyczno - sportową zarządza operator zewnętrzny wybrany w trybie koncesji na usługi. Operator posiada prawo wyłączne do wykonywania usług na powstałej w ramach projektu infrastrukturze, w tym pobierania pożytków, wraz z płatnością Beneficjenta. Operator będzie również ponosił wszelkie koszty wynikające z eksploatacji infrastruktury.

Mienie jest wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, przy czym podmiotem wystawiającym faktury będzie wybrany w trybie koncesji na usługi Operator.

Mienie nie jest wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani przez Urząd Miejski, ani przez Miasto.

Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu jest Miasto.

Umowa koncesji na usługi polegające na utrzymaniu i zarządzaniu infrastrukturą sportowo-rekreacyjną stoku D., zawarta pomiędzy Gminą (zwaną dalej Koncesjodawcą) a Z. S.A. (zwaną dalej Koncesjonariuszem) w dniu 7 grudnia 2012 r. określa następujące warunki:

Obowiązki Koncesjonariusza

Koncesjonariusz w ramach świadczenia usług utrzymania zobowiązany jest między innymi do utrzymania infrastruktury i zachowania jej w niepogorszonym stanie (z uwzględnieniem zużycia wynikającego z bieżącej eksploatacji) oraz do zarządzania jej funkcjonowaniem, co obejmuje m.in.:

*   w okresie obowiązujących gwarancji i rękojmi na roboty budowlane - nadzór nad podmiotami dokonującymi wszelkich przeglądów serwisowych, pomiarów, badań, konserwacji, bieżących napraw i modernizacji infrastruktury i wszelkich instalacji i urządzeń znajdujących się na terenie objętym umową koncesji, zapewnienie dostaw mediów do terenu, objętego umową koncesji;
*   bieżące utrzymanie porządku i czystości nieruchomości i infrastruktury, w tym bieżący wywóz nieczystości;
*   zapewnienie bezpieczeństwa funkcjonowania infrastruktury poprzez zawarcie umów ubezpieczeń oraz zapewnienie ochrony;
*   zakup wszystkich materiałów, - narzędzi, maszyn, sprzętu i zapasów niezbędnych do bieżącego funkcjonowania infrastruktury;
*   opłacanie wymaganych prawem podatków i opłat związanych z funkcjonowaniem infrastruktury, w tym w szczególności składanie deklaracji podatkowych:

1.  podatku od nieruchomości za budowle i budynki, z których składa się Infrastruktura,
2.  podatku od nieruchomości za budowle, które składają się na przyłącze wody oraz kanalizację sanitarną do obiektów Infrastruktury,
3.  podatku od nieruchomości za grunty stanowiące własność Koncesjodawcy, na których zlokalizowana jest Infrastruktura.

Koncesjonariusz ponadto zobowiązany jest do świadczenia usług zarządzania, co obejmować będzie między innymi:

*   udostępnianie infrastruktury klientom;
*   pozyskiwanie klientów oraz wszelkie kontakty z pozostałymi kontrahentami, w tym rozliczenia i windykacja płatności;
*   zatrudnienia lub w inny sposób zaangażowania, opłacania, nadzorowania i kierowania personelem pracowniczym niezbędnym do funkcjonowania infrastruktury;
*   zarządzania wszelkimi zniszczeniami, zużyciami, awariami i uszkodzeniami, normalnymi i/lub anormalnymi, wynikłymi z użytkowania infrastruktury oraz wszystkich urządzeń wykorzystywanych w związku z jej prowadzeniem;
*   wykonywania wszelkich innych prac niezbędnych do utrzymania infrastruktury w dobrym stanie funkcjonowania, biorąc pod uwagę jej zużycie wynikające z wykorzystywania zgodnie z przeznaczeniem, oraz wykonywanie wszelkich niezbędnych remontów i napraw oraz konserwacji, które powinny być jakości i klasy co najmniej równej tej, co przedmiot takiego remontu i naprawy lub konserwacji;
*   technicznego dokonywania płatności kosztów utrzymania i zarządzania, w szczególności uiszczania opłat za energię elektryczną, wodę, odprowadzanie ścieków i centralne ogrzewanie, liczone według wskazań urządzeń zakupionych i odpowiednio zamontowanych w pomieszczeniach i lokalach użytkowych Infrastruktury;
*   bieżące prowadzenie serwisu internetowego o infrastrukturze.

Koncesjonariusz działa we własnym imieniu i na własny rachunek i ponosi wszelkie koszty i wydatki związane ze świadczeniem Usług Utrzymania z zastrzeżeniem płatności ponoszonych przez Koncesjodawcę.

Obowiązki Koncesjodawcy

Koncesjodawca zobowiązuje się do przekazania Koncesjonariuszowi protokołem przekazania nieruchomości z wybudowaną infrastrukturą.

Koncesjodawca zobowiązuje się do jednorazowego przeszkolenia personelu pracowniczego w zakresie niezbędnym do użytkowania Infrastruktury przez Koncesjonariusza.

Koncesjodawca zobowiązuje się w uzgodnieniu z Koncesjonariuszem do zakupu materiałów, narzędzi, maszyn, sprzętu i zapasów niezbędnych do pierwszego uruchomienia Infrastruktury.

Finansowanie i wynagrodzenie

Koncesjonariusz na własne ryzyko i odpowiedzialność będzie dokonywał opłat kosztów utrzymania i zarządzania, związanych ze świadczeniem usług utrzymania i zarządzania infrastrukturą. Wynagrodzenie Koncesjonariusza stanowią:

*   opłaty pobierane z tytułu najmu/dzierżawy/użytkowania infrastruktury, ze sprzedaży biletów, opłaty parkingowe oraz inne dochody z prowadzonej przez Koncesjonariusza działalności gospodarczej z wykorzystaniem infrastruktury;
*   środki przekazywane mu przez Koncesjodawcę na pokrycie kosztów podatków od budowli i budynków, z których składa się Infrastruktura.

Koncesjodawca zobowiązuje się do zapłaty czynszu dzierżawnego za działki na których zlokalizowana jest infrastruktura oraz opłat publiczno-prawnych wynikających z umów dzierżawy zawartych przez Koncesjodawcę z podmiotami trzecimi.

Opłaty oraz sposób ustalania ich wysokości, pobierane przez Koncesjonariusza od Klientów z tytułu korzystania z Przedmiotu Umowy.

Koncesjonariusz ma wyłączne prawo do ustalania wysokości opłat za korzystanie z infrastruktury przez klientów z zastrzeżeniem, że:

*   Koncesjonariusz przedstawi Koncesjodawcy każdorazowo na trzydzieści (30) dni przed planowaną zmianą projekt zmiany opłat i w miarę możliwości uwzględni opinię i sugestie Koncesjodawcy w tym zakresie;
*   Koncesjonariusz zobowiązuje się do nie podnoszenia wysokości opłat podanych w ofercie do 15 listopada 2013r. Koncesjonariuszowi w każdym czasie trwania umowy przysługuje prawo do samodzielnego obniżenia opłat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w odniesieniu do ww. projektu Miasto ma możliwość odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w całości lub części, w związku z którymkolwiek komponentem?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Nie ma możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT.

Faktury za realizację inwestycji wystawiane są na Urząd Miejski.

W ramach komponentu pływalni po realizacji inwestycji faktury wystawiać będzie Ośrodek Sportu i Rekreacji, który posługuje się odrębnym numerem NIP. Podatek naliczony związany jest zatem z innym podatnikiem niż podatek należny.

W ramach komponentu zagospodarowanie stoku D. w całoroczną infrastrukturę turystyczno-sportową, po realizacji inwestycji faktury wystawiać będzie Z. S.A. operator zewnętrzny wybrany w trybie koncesji na usługi. Podatek naliczony związany jest zatem z innym podatnikiem niż podatek należny.

Operator będzie posiadał prawo wyłączne do wykonywania usług na powstałej w ramach projektu infrastrukturze, w tym pobierania pożytków wraz z płatnością Beneficjenta. Operator będzie również ponosił wszelkie koszty wynikające z eksploatacji infrastruktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** w zakresie braku możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w części związanej z komponentem projektu pn. „\`(...)\`” tj. modernizacją pływalni;
*   **nieprawidłowe** w zakresie braku możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w części związanej z komponentem projektu pn. „\`(...)\`.” tj. Zagospodarowaniem stoku D.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013r., poz. 247), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Gmina stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), powiat wykonuje określone ustawą zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie kultury fizycznej i turystyki.

Jak wynika z przedstawionych informacji Miasto jest miastem na prawach powiatu, jednocześnie realizującym częściowo zadania gminy.

Jak stanowi art. 91 ustawy o samorządzie powiatowym, prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100.000 mieszkańców, a także miastom, które z tym dniem przestały być siedzibami wojewodów, chyba że na wniosek właściwej rady miejskiej odstąpiono od nadania miastu praw powiatu oraz tym, którym nadano status miasta na prawach powiatu, przy dokonywaniu pierwszego podziału administracyjnego kraju na powiaty.

Ponadto w myśl art. 92 ust. 2 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie.

Z przedstawionego w treści wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wynika, że Wnioskodawca uzyskał dofinansowanie w ramach RPO dla projektu pn. „\`(...)\`”.

Celem projektu jest lepsze zaspokojenie potrzeb mieszkańców w zakresie aktywnego wypoczynku, poprzez stworzenie możliwości uprawiania turystyki aktywnej na obszarze D. i terenu pływalni.

Projekt realizowany jest w ramach realizacji zadań własnych Miasta. Inwestorem jest Miasto, przy czym zadanie realizowane jest przez Urząd Miejski (wszystkie faktury wystawiane są na Urząd Miejski).

Projekt „\`(...)\`” składa się z dwóch komponentów: modernizacji pływalni oraz zagospodarowania stoku D. w całoroczną infrastrukturę turystyczno - sportową.

Komponent modernizacja pływalni został zrealizowany i nieodpłatnie przekazany do zarządzania jednostce budżetowej Miasta: Ośrodkowi Sportu i Rekreacji.

Mienie nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani przez Urząd Miejski, ani przez Miasto.

Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu jest Miasto.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT w świetle art. 86 ustawy o VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Należy zaznaczyć, iż przekazanie w nieodpłatne użytkowanie wytworzonego majątku jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów,
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Natomiast z dniem 1 kwietnia 2013r. zmianie uległa treść art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1\. użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z powyższego wynika, iż nie ma podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w celach działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika. W myśl cytowanych powyżej przepisów o samorządzie gminnym, zadania z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, należą do zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że czynność przekazania w nieodpłatne użytkowanie pływalni jednostce budżetowej Miasta: Ośrodkowi Sportu i Rekreacji, który te zadania wykonuje w imieniu Gminy, jest czynnością świadczoną do celów związanych z działalnością gospodarczą. Gmina bowiem w ten sposób zaspokaja zbiorowe potrzeby wspólnoty. W związku z tym nieodpłatne udostępnienie jednostce budżetowej Miasta pływalni na cele gminne jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje zatem, że w przypadku towarów i usług nabywanych przez Wnioskodawcę w związku z realizacją projektu „\`(...)\`” w celu modernizacji pływalni związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT nie występuje.

W konsekwencji z uwagi na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca (tj. Miasto ani też obsługujący go Urząd Miejski) nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z modernizacją pływalni. Tym samym Wnioskodawca (tj. Miasto ani też obsługujący go Urząd Miejski) nie ma prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdą również zastosowania uregulowania § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem przepisy te przewidują możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004r.

Wobec powyższego, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług nie ma możliwości odzyskania podatku naliczonego zawartego w cenie towarów nabywanych w związku z modernizacją pływalni.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w odniesieniu do komponentu modernizacja pływalni nie ma możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT, należało uznać za prawidłowe.

Do rozpatrzenia pozostaje ocena stanowiska Wnioskodawcy odnośnie wątpliwości dotyczących możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT związanego z Zagospodarowaniem stoku D.

Stosownie do treści art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 9 stycznia 2009r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. Nr 19. poz. 101 ze zm.), koncesjonariusz na podstawie umowy koncesji zawieranej z koncesjodawcą zobowiązuje się do wykonania przedmiotu koncesji za wynagrodzeniem, które stanowi w przypadku:

1.  koncesji na roboty budowlane - wyłącznie prawo do eksploatacji obiektu budowlanego, w tym pobierania pożytków, albo takie prawo wraz z płatnością koncesjodawcy;
2.  koncesji na usługi - wyłącznie prawo do wykonywania usług, w tym pobierania pożytków, albo takie prawo wraz z płatnością koncesjodawcy.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów tj. art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, dostawa towarów bądź świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, co do zasady, gdy mają charakter odpłatny, przy czym ustawodawca nie zdefiniował pojęcia odpłatności, jak również nie wskazał formy, w jakiej ma ona nastąpić.

Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazuje, że odpłatność ma miejsce, gdy:

*   istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym,
*   dostawcę towarów lub usługodawcę łączy z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego) za dokonanie tych czynności,
*   wynagrodzenie jest wyrażalne w pieniądzu, co oznacza, że istnieje możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i rzeczowego (określonego w naturze, np. zapłatą może być inny towar lub usługa) albo mieszaną - zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

Jak wynika z zacytowanych w niniejszej interpretacji przepisów, czynności wykonywane przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych nie korzystają ze zwolnienia od podatku, tym samym odpłatne realizowanie w ramach umów cywilnoprawnych usług przez Miasto na rzecz innego podmiotu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach projektu pn. „\`(...)\`” realizował komponent - zagospodarowanie stoku D. w całoroczną infrastrukturę turystyczno - sportową. Infrastrukturą zarządzać będzie operator zewnętrzny wybrany w trybie koncesji na usługi. Operator posiada prawo wyłączne do wykonywania usług na powstałej w ramach projektu infrastrukturze, w tym pobierania pożytków. Operator będzie również ponosił wszelkie koszty wynikające z eksploatacji infrastruktury. Koncesariusz (operator) w ramach świadczenia usług utrzymania zobowiązany jest między innymi do utrzymania infrastruktury i zachowania jej w niepogorszonym stanie. Właścicielem majątku powstałego w wyniku realizacji projektu jest Miasto.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że udostępnienie przez Miasto powstałej w ramach ww. inwestycji całorocznej infrastruktury turystyczno - sportowej koncesjonariuszowi w celu jej eksploatacji i czerpania zysków, będzie stanowiło świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a odpłatnością dla Gminy będzie świadczenie koncesjonariusza polegające na zarządzaniu, udostępnianiu i utrzymaniu infrastruktury.

Zatem tut. organ nie może się zgodzić z twierdzeniem Wnioskodawcy, iż mienie nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT ani przez Urząd Miejski, ani przez Miasto.

Skoro, w ocenie tut. organu całoroczna infrastruktura turystyczno - sportowa na stoku D. będzie wykorzystywana przez Miasto do wykonywania czynności opodatkowanych, Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją tej części inwestycji. Tym samym Wnioskodawca ma prawo do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług ma możliwość odzyskania podatku naliczonego zawartego w cenie towarów nabywanych w związku z zagospodarowaniem stoku D. w całoroczną infrastrukturę turystyczno - sportową.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy z godnie z którym odniesieniu do komponentu Zagospodarowanie stoku D. nie ma możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT, należało uznać za nieprawidłowe.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy, uznać należy za:

*   prawidłowe w zakresie braku możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w części związanej z komponentem projektu pn. „..” tj. modernizacją .pływalni;
*   nieprawidłowe w zakresie braku możliwości odzyskania (odliczenia lub zwrotu) podatku VAT w części związanej z komponentem projektu pn. „\`(...)\`” tj. Zagospodarowaniem stoku D..

Na marginesie należy zauważyć, iż w niniejszej interpretacji nie analizowano kwestii prawidłowości zarejestrowania Urzędu Miasta jako czynnego podatnika podatku VAT, bowiem nie było to przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.