Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-105/11-4/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-04-21
Teza: Opodatkowanie sprzedaży lokalu użytkowego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal użytkowy; lokal-sprzedaż lokalu; odliczenia-odliczenie podatku; stawka-stawki podatku; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18.01.2011 r. (data wpływu 24.01.2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 05.03.2011 r. (data wpływu 11.04.2011 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 30.03.2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu użytkowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24.01.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu użytkowego.

Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 05.03.2011 r. (data wpływu 11.04.2011 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 30.03.2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie Uchwały Rady Powiatu z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie przeznaczenia do sprzedaży samodzielnych lokali mieszkalnych i garaży położonych w P. przy ul. M. stanowiących własność Powiatu Powiat przeznaczył do sprzedaży m.in. samodzielny lokal – garaż o pow. 18,00 m2. Działka, na której usytuowany jest budynek wielorodzinny oznaczona nr ewidencyjnym 359/9 stanowi współwłasność Powiatu w części oraz osób fizycznych w pozostałej części. Na podstawie Uchwały Zarządu Powiatu w sprawie ustalenia formy sprzedaży lokalu użytkowego – garażu położonego w P. przy ul. K. ustalono formę zbycia lokalu użytkowego – garażu nr 12 o powierzchni użytkowej 18,00 m2 jako przetarg ustny nieograniczony. Budynek, w którym znajduje się przeznaczony do sprzedaży garaż, został wybudowany w II połowie lat 80-tych (projekt budowlany pochodzi z czerwca 1985 r.). garaż znajduje się w części podziemnej budynku, który ponadto składa się z 4 kondygnacji naziemnych, w których zlokalizowane są mieszkania. Budynek został zasiedlony przed 1995 r., tj. przed wejściem w życie ustawy o VAT. Klasa PKOB budynku 1122. W budynku nie przeprowadzano remontów bieżących i kapitalnych.

Dla nieruchomości Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę. W Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego Miast przedmiotowa nieruchomość leży na terenie oznaczonym symbolem MW – pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 11.04.2011 r. Wnioskodawca doprecyzował, iż pierwsze zasiedlenie przedmiotowego lokalu nastąpiło w 1993 r. tj. przed wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50).

Ponadto Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Powiat sprzedając przedmiotową nieruchomość w przetargu powinien doliczyć 23% VAT?

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a do kwoty sprzedaży nie należy doliczyć podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 29 ust. 5 powołanej ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy - wynosi 22%. Zgodnie z art. 146a pkt 1 wprowadzonym do ustawy przez art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy lokalu jest ustalenie, czy i kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie oraz jaki upłynął okres od tego momentu.

Stosownie do zapisu art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności opodatkowanych, a za takie należy rozumieć czynności wymienione w art. 5 ustawy i dokonane w okresie jej obowiązywania, jak również dokonanych pod rządami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym. Zatem nie dotyczy czynności wykonanych przed dniem 5 lipca 1993 r.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca przeznaczył do sprzedaży samodzielny lokal – garaż o pow. 18 m2, stanowiący jego własność. Budynek, w którym znajduje się przeznaczony do sprzedaży garaż został wybudowany w połowie lat 80-tych. Garaż znajduje się w części podziemnej budynku, który ponadto składa się z 4 kondygnacji naziemnych, w których zlokalizowane są mieszkania. W budynku nie przeprowadzano remontów bieżących i kapitalnych. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w odniesieniu do przedmiotowego lokalu.

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał także, iż pierwsze zasiedlenie lokalu nastąpiło przed wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Z uwagi na fakt, że zasiedlenie nie nastąpiło w ramach czynności opodatkowanych, bowiem nie obowiązywała wówczas ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ani też ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy nie miało miejsca, co tym samym wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do przedmiotowego lokalu oraz nie były ponoszone wydatki na ulepszenie. Zatem spełnione są dyspozycje uprawniające do zastosowania zwolnienia określonego art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Mając na uwadze brzmienie wskazanych przepisów prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że z chwilą dokonania dostawy nastąpi oddanie do użytkowania przedmiotowego lokalu w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Z uwagi jednak na fakt, iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do lokalu oraz nie były dokonywane ulepszenia, czynność dostawy lokalu będzie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.