Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-1002/12-6/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-01-28
Teza: Sprzedaż nieruchomości dotychczasowemu użytkownikowi wieczystemu. Czynność niepodlegająca opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: grunty; podatek-podatek od towarów i usług; przekształcanie; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2012 r. (data wpływu 26 października 2012 r.), uzupełnionym pismami z dnia 09 stycznia 2013 r. i 22 stycznia 2013 r. (data wpływu 14 stycznia 2013 r. oraz 25 stycznia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu. Dnia 14 stycznia 2013 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego, a w dniu 25 stycznia 2013 r., przedłożono brakujące pełnomocnictwo.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Starosta G. działając jako statio fisci Skarbu Państwa na podstawie zgody Wojewody W. wyrażonej zarządzeniem nr XX/X0 z dnia 19 marca 2010 r. dokonał sprzedaży prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w XX., oznaczonej geodezyjnie jako działka nr 4XX/2 o pow. 2,4391 ha na rzecz jej dotychczasowego użytkownika wieczystego X Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. Do ceny sprzedaży ww. nieruchomości został doliczony podatek VAT w wysokości 22%. Cena sprzedaży brutto wynosiła więc 390.457,34 zł. Na tę okoliczność Starostwo Powiatowe w G. wystawiło fakturę VAT nr (…) z dnia XX listopada 2010 r.

Zgodnie ze studium kierunków i zagospodarowania przestrzennego Gminy G. nieruchomość stanowiąca działkę nr 4XX/2 w G była położona w obszarze oznaczonym jako teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. W ewidencji gruntów i budynków działka nr 488/2 oznaczona była jako tereny przemysłowe.

Prawo użytkowania wieczystego do tej nieruchomości stanowiącej działkę nr 488/2 (przed podziałem części działki nr 488) powstało na podstawie decyzji Wojewody P. z dnia 13 czerwca 1991 r. nr (…).

W operacie szacunkowym sporządzonym dnia 23 października 2010 r. wartość prawa własności działki nr 4XX/2 położonej w G. określona została na kwotę 867.100,00 zł, natomiast wartość prawa użytkowania wieczystego na kwotę 547.053,00 zł.

Pismem z dnia 11 października 2012 r. X sp. z o.o. z siedzibą w Ł wystąpiła do Starosty G z prośbą o wystawienie faktury korygującej z uwagi na to, iż zdaniem spółki czynność prawna polegająca na dokonaniu sprzedaży prawa własności nieruchomości na rzecz jej użytkownika wieczystego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dnia 14 stycznia 2013 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego wskazując, iż:

*   nieruchomość (położona w G., oznaczona geodezyjnie jako działka nr 4XX/2 o pow. 2,4391 ha,), została oddana w użytkowanie wieczyste poprzednikowi prawnemu spółki X - Przedsiębiorstwu Przemysłu Paszowego „Y” w P, na podstawie decyzji Wojewody P z dnia 13 czerwca 1991 r., nr (…).

W przedmiotowej decyzji Wojewoda P orzekł, że grunt Skarbu Państwa będący w zarządzie Przedsiębiorstwa Przemysłu Paszowego „Y”, położony w G. oznaczony geodezyjnie jako działka 4XX/2 o pow. 2,5354 ha (po podziale działka nr 4XX/2 i działka nr 4XX/1) z dniem 5 grudnia 1990 r. stał się przedmiotem użytkowania wieczystego ww. przedsiębiorstwa.

Na marginesie Starosta G pragnie wyjaśnić, iż Przedsiębiorstwo Przemysłu Paszowego „Y” zostało przekształcone w Przedsiębiorstwo Przemysłu (…) „X” z siedzibą w P i wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w P, sygn. akt (…) z dnia 5 września 1991 r. Następnie w roku 1999 firma ta zmieniła nazwę na „L sp. akcyjna”, a w roku 2002 na podstawie postanowienia z dnia 18 lipca 2002 r. sygn. akt (…) Sądu Rejonowego dla X wykreślono nazwę „L sp. akcyjna” i wpisano „K” sp. a.

Zawiadomieniem z dnia 30 listopada 2006 r. Dz. Kw nr (…), Kw nr (…) Sąd Rejonowy w G. Wydział Ksiąg Wieczystych poinformował Starostę G, iż „D” sp. z o.o. z siedzibą w Ł została wpisana w KW nr (…) jako użytkownik wieczysty działki nr (…) położonej w G. na podstawie wyciągu z Rejestru Przedsiębiorców nr KRS (…) z 23 listopada 2006 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż nieruchomości Skarbu Państwa oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr 4XX/2 o powierzchni, położonej w G. na rzecz użytkownika wieczystego winna być opodatkowana podatkiem Vat?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż nieruchomości Skarbu Państwa położonej w G. stanowiącej działkę nr 488/2 o pow. 2,4391 ha podlegała opodatkowaniu podatkiem Vat, ponieważ stanowiła dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującym w stanie na dzień 15 listopada 2010 r. Czynność ta nie została również wymieniona w katalogu czynności wymienionych w art. 43 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy, które podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo Starosta G wskazuje, iż w momencie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, które powstało na podstawie decyzji Wojewody P z dnia 13 czerwca 1991 r., nr (…) nie zostało opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy zauważyć, iż dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu dobra materialnego przez stronę, która przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego dobra. W wyniku ustanowienia prawa użytkowania wieczystego dochodzi do ekonomicznego przeniesienia władztwa nad gruntem (tj. towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy) na rzecz użytkownika wieczystego, co pozwala mu rozporządzać nim jak właściciel. Znajduje to wyraz zarówno w swobodzie korzystania z gruntu i czerpania z niego pożytków w sposób niemalże taki, jak w przypadku właściciela tego gruntu, jak również w możliwości przeniesienia takiego władztwa na inny podmiot, tak jak ma to miejsce w przypadku dokonywania sprzedaży gruntu przez właściciela.

W świetle art. 233 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), użytkownik wieczysty (osoba fizyczna lub prawna) może w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu należącego do jednostek samorządu terytorialnego, bądź ich związków w użytkowanie wieczyste, korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób. W tych samych granicach użytkownik wieczysty może swoim prawem rozporządzać. Ten przepis, a także następne przepisy Kodeksu cywilnego (art. 234, art. 235, art. 237) kształtujące uprawnienia użytkownika wieczystego na wzór uprawnień właściciela, jak również długi czas trwania użytkowania wieczystego (art. 236 § 1 i 2 k.c.) wskazują, że oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania tym gruntem jak właściciel.

Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej zabudowanej następuje z równoczesną sprzedażą położonych na tej nieruchomości budynków i innych urządzeń.

Z powyższego wynika, że zabudowania znajdujące się na nieruchomości gruntowej oddanej w wieczyste użytkowanie stanowią odrębny przedmiot własności.

Stosownie do art. 32 ust. 1 ww. ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. W myśl art. 32 ust. 2 tejże ustawy, z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości gruntowej, wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.

Ponadto, zgodnie z art. 37 ust. 1 cyt. ustawy, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Natomiast w myśl ust. 2 pkt 5 powołanego przepisu, nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje na rzecz użytkownika wieczystego.

W świetle art. 69 ust. 1 ww. ustawy, na poczet ceny nieruchomości gruntowej sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zalicza się kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, określoną według stanu na dzień sprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku stanu sprawy wynika, iż Starosta G. działając jako statio fisci Skarbu Państwa na podstawie zgody Wojewody W wyrażonej zarządzeniem nr 89/10 z dnia 19 marca 2010 r. dokonał sprzedaży prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w G., oznaczonej geodezyjnie jako działka nr 488/2 o pow. 2,4391 ha na rzecz jej dotychczasowego użytkownika wieczystego X sp. z o.o. z siedzibą w Ł. Prawo użytkowania wieczystego do tej nieruchomości stanowiącej działkę nr 4XX/2 (przed podziałem części działki nr 488) powstało na podstawie decyzji Wojewody P z dnia 13 czerwca 1991 r. nr (…). Nieruchomość (położona w G., oznaczona geodezyjnie jako działka nr 4XX/2 o pow. 2,4391 ha,), została oddana w użytkowanie wieczyste poprzednikowi prawnemu spółki X - Przedsiębiorstwu Przemysłu Paszowego „Y” w P, na podstawie decyzji Wojewody P z dnia 13 czerwca 1991 r., nr (…). W przedmiotowej decyzji Wojewoda P orzekł, że grunt Skarbu Państwa będący w zarządzie Przedsiębiorstwa Przemysłu Paszowego „Z”, położony w G. oznaczony geodezyjnie jako działka 4XX/2 o pow. 2,5354 ha (po podziale działka nr 4XX/2 i działka nr 4XX/1) z dniem 5 grudnia 1990 r. stał się przedmiotem użytkowania wieczystego ww. przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo Przemysłu Paszowego „Y” zostało przekształcone w Przedsiębiorstwo Przemysłu Paszowego „Z” z siedzibą w P i wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego. Następnie w roku 1999 firma ta zmieniła nazwę na „L sp. akcyjna”, a w roku 2002 na „K” sp. a. Dnia 30 listopada 2006 r. Sąd Rejonowy w G Wydział Ksiąg Wieczystych poinformował Starostę G, iż „X” sp. z o.o. z siedzibą w Ł została wpisana w KW nr (…)jako użytkownik wieczysty działki nr 4XX/2 położonej w G. na podstawie wyciągu z Rejestru Przedsiębiorców nr KRS (…) z 23 listopada 2006 r.

Uwzględniając datę dokonania oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości wątpliwości budzi fakt, czy sprzedaż prawa własności gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste na rzecz użytkownika wieczystego podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa, jak i opis sprawy stwierdzić należy, że dostawą towaru w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług było ustanowienie w roku 1990 prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej na rzecz użytkownika, tj. poprzednika prawnego Wnioskodawcy - Przedsiębiorstwa Przemysłu Paszowego „BY” w P. Z tą bowiem chwilą użytkownik otrzymał już prawo do faktycznego dysponowania nieruchomością, jak gdyby był jej właścicielem.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy świadczą, że przeniesienie na użytkownika wieczystego prawa do rozporządzania nieruchomością jak właściciel nastąpiło już w chwili ustanowienia na jego rzecz prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości, a więc w roku 1990. Przy czym do dnia 30 kwietnia 2004 r., czynność ustanowienia użytkowania wieczystego nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dopiero z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zmieniła się definicja towaru, jak i zakres opodatkowania podatkiem VAT.

Dokonanie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości gruntowej nie może być zatem traktowane jako ponowna dostawa tej samej nieruchomości, bowiem nie została spełniona dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy, tj. w opisanej transakcji nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Sprzedaż nieruchomości na rzecz obecnego użytkownika wieczystego, będąca w istocie przekształceniem prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego do nieruchomości, nie wpływa natomiast na „władztwo rzeczy”, które użytkownik wieczysty już uzyskał na podstawie czynności z roku 1990 i nie może być traktowana jako sprzedaż tego samego towaru.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości na rzecz użytkownika wieczystego, dla której prawo użytkowania wieczystego ustanowiono w roku 1990, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, ani żadnej innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, i pozostaje poza zakresem ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.