Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.377.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-12
Teza: Zaniechanie poboru podatku.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
prowizje
przychód-powstanie przychodu
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

    3 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 maja 2025 r. (wpływ 14 maja 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:
        P.B.
        (...);
    2.  Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
        P.B.2
        (...).
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni wraz z Zainteresowanym dookreślonym w załączniku ORD-WS/B (dalej
    wspólnie jako: Wnioskodawcy) jako konsumenci, zawarli z (...) (dalej: Bank) w dniu (...) 2008
    r. umowę kredytu hipotecznego nr (...) waloryzowanego do CHF (dalej jako: Umowa).
    Wnioskodawcy są podatnikami podatku dochodowego zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Według punktu nr 8 Umowy, której treść została zaproponowana przez Bank, celem
    kredytu był zakup na rynku wtórnym domu wolnostojącego jednorodzinnego położnego w
    (...), z przeznaczeniem na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych oraz
    dokończenie jego budowy i refinansowanie wpłaconego zadatku. Na mocy Umowy Bank
    udzielił Wnioskodawcom kredytu w wysokości równowartości w PLN kwoty (...) CHF.
    Tytułem kredytu wypłacono Wnioskodawcom łącznie kwotę (...) zł: kwota (...) zł. ((...) zł. +
    (...) zł.) została przekazana w dwóch przelewach tytułem zakupu nieruchomości na
    rachunki bankowe sprzedających oraz kwota (...) zł została przelana na rachunek bankowy
    należący do Zainteresowanego. Ponadto, z ww. kwoty kredytu ((...) CHF) pobrano (...) CHF
    tytułem prowizji przygotowawczej. Była to kwota (...) zł.
    Reasumując, udzielony kredyt w wysokości (...) CHF, przeliczony po kursie walut obcych
    zastosowanym przez Bank w dniu wypłaty kredytu tj. 1 CHF = (...) PLN, w dniu wypłaty
    wynosił (...) zł. Z czego: (...) zł. Stanowiła kwota zakupu domu jednorodzinnego (86,11%
    kwoty kredytu), (...) zł stanowiła kwota przelana na rachunek Zainteresowanego, zużyta w
    całości na adaptację (remont i rozbudowa) zakupionej nieruchomości (ok. 12,23 %), (...) zł
    stanowiła kwota prowizji dla Banku (ok. 1.66 % kwoty kredytu).
    Z tytułu kredytu hipotecznego numer (...) Wnioskodawcy do dnia (...) 2024 r. zapłacili
    łącznie na rzecz Banku (...) zł. W dniu (...) 2024 r. Wnioskodawcy, wobec wykrycia klauzuli
    abuzywnej w Umowie, poinformowali Bank m.in. o tym, że będą domagać się uznania
    nieważności Umowy i wezwali Bank do zapłaty kwoty (...) zł wraz z odsetkami (wezwanie
    do zapłaty z dnia (...) 2024 r. – odpis w posiadaniu Wnioskodawcy). Po pertraktacjach
    ugodowych, Wnioskodawcy w dniu (...) 2024 r. podpisali z Bankiem ugodę (dalej: Ugoda).
    Na mocy Ugody, Bank m.in. zwolnił Wnioskodawców z długu w zakresie kwoty pozostałej
    do spłaty tj. (...) CHF wraz z odsetkami, a Wnioskodawcy przyjęli zwolnienie. Treść Ugody
    została sporządzona i udostępniona przez Bank. W §1 ust. 2 Ugody widnieje oświadczenie,
    o tym, że kredyt został wykorzystany na realizację celu, którym zgodnie z umową
    kredytową było: zakup domu na rynku wtórnym, dokończenie budowy oraz
    refinansowanie wpłaconego zadatku. Natomiast zgodnie z Załącznikiem nr 1 Ugody,
    Wnioskodawcy oświadczają, że określone w §1 ust. 1 pkt 1 lit. a i b oraz §3 Rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku

    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe przesłanki zwolnienia z podatku
    dochodowego są spełnione w 86,11%. Warunkiem zawarcia Ugody było podpisanie treści
    Ugody w brzmieniu zaproponowanym przez Bank. Podczas negocjacji jej treści
    Wnioskodawcy poinformowali Bank o tym, że w rzeczywistości części udostępnionego im
    kredytu tj. (...) zł (ok.12,23%) przeznaczyli na adaptację (remont i rozbudowę) zakupionej
    nieruchomości, a zatem ta cześć również powinna skorzystać ze zwolnienia od
    konieczności poboru podatku dochodowego. Wnioskodawcy nigdy nie wykorzystali
    jakiejkolwiek kwoty udostępnionego kredytu w celu refinansowania zadatku. W istocie
    bowiem, zadatek nie był zastrzeżony ani w przedwstępnej umowie sprzedaży (...), ani w
    umowie sprzedaży (...). Nie był on również nigdy dany sprzedającym nieruchomość, którą
    zakupili Wnioskodawcy. Wszystkie udostępnione przez Bank środki zostały przeznaczone
    na nabycie budynku mieszkalnego (transze przelane bezpośrednio sprzedającym dom
    jednorodzinny, tj. (...) zł) oraz adaptację (remont i rozbudowa) już własnego budynku
    mieszkalnego (kwota: (...) zł.) przez Wnioskodawców a zatem na wydatki, o których mowa
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Wobec braku zgody Banku na zmianę treści Ugody, Wnioskodawcy ostatecznie
    zdecydowali się ją podpisać w brzmieniu przedstawionym przez Bank pomimo
    niezgodności ww. przedstawionych oświadczeń z rzeczywistym stanem faktycznym.
    Co istotne, w dniu zawarcia Ugody wartość wpłat na poczet kredytu hipotecznego
    znacznie przekroczyła kwotę udzielonego kredytu. Wnioskodawca nie jest zatem
    wzbogacony z tytułu umorzenia części kredytu zgodnie z Ugodą. Wobec zaistniałego stanu
    faktycznego - treści zawartej Ugody i rzeczywistym brakiem wzbogacenia po stronie
    Wnioskodawcy, powstała po stronie Wnioskodawców wątpliwość dotycząca możliwości
    zaniechania poboru podatku z tytułu przychodu z umorzonej części kredytu, w wysokości
    13,89% całkowitej wartości udzielonego kredytu. Około 12,23% tej kwoty zostało
    wypłacone na rachunek bankowy Zainteresowanego i zostało w całości przeznaczone
    przez Wnioskodawców na adaptację (rozbudowę i remont) zakupionego budynku
    mieszkalnego. Ponadto, ok. 1.66% całkowitej kwoty kredytu obejmuje prowizja, która,
    pomimo wyłączenia jej z możliwości zaniechania poboru podatku dochodowego, według
    brzmienia oświadczeń w Ugodzie, powinna zostać zwolniona z poboru podatku
    dochodowego na podstawie §1 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia.
    Wnioskodawcy nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipoteką
    zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    W marcu 2025 r. Wnioskodawcy otrzymali z Banku PIT-y -11 za 2024 r. Informacje zawarte
    w PIT-ach wskazują, że każdy z Wnioskodawców (dwa osobne PIT-y dla P.B. i P.B2) uzyskał
    w 2024 r. przychód tytułem: „Umorzenie zobowiązania” (poz. 99) w wysokości (...) zł. (poz.
    100).
    W uzupełnieniu wniosku wskazaliście Państwo, co następuje.
    Odpowiadając na pytanie jakim tytułem kwota (...) zł została przekazana na rachunek
    bankowy należący do Zainteresowanego, udzieliliście Państwo odpowiedzi Jeżeli pyta Pani
    o dokładny tytuł przelewu to niestety nie mogę precyzyjnie odpowiedzieć na to pytanie,
    ponieważ nie jesteśmy już posiadaczami rachunku bankowego do konta, na który został
    zlecony przelew oraz nie udało nam się uzyskać potwierdzenia przelewu bezpośrednio z
    banku.
    Niemniej, wszystkie środki przekazane nam bezpośrednio zostały wykorzystane na
    renowację (remont) zakupionego domu. Została nam przelana kwota (...) zł. Do dziś
    posiadamy rachunki/faktury za materiały budowlane i inne przedmioty zakupione z tych
    środków.
    Przystępując do kredytu nie byliście Państwo jeszcze małżeństwem. P.B.2 w umowie został
    określony jako „Pierwszy kredytobiorca” a P.B. jako „Drugi kredytobiorca”. Byliście

    Państwo wspólnie kredytobiorcami, odpowiedzialnymi za spłatę kredki do pełnej
    wysokości (solidarnie).
    Odpowiadając na pytanie czy umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu
    przez bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców udzieliliście Państwo odpowiedzi
    Tak, w zawartej ugodzie P.B. i P.B.2 są wspólnie określeni jako „Kredytobiorca”.
    Według treści ugody, Bank umorzył zadłużenie Kredytobiorcy z długu w zakresie kwoty
    pozostałej do spłaty tj. Kapitału – odsetki umowne należne za okres od dnia (...) 2024 r.
    (kwota odsetek (...) CHF).
    Umorzony kredyt został udzielony przez (...) z siedzibą w W. Według wiedzy
    kredytobiorców, działalność banku podlega nadzorowi KNF (informacja ze strony KNF
    dotycząca (...)). Od momentu udzielenia kredytu Bank uległ przekształceniom. Zmienił
    nazwę na (...). Według Państwa wiedzy, część banku kilka lat temu została przejęta przez
    (...). Ugoda została zawarta z (...).
    Kredyt został zabezpieczony hipoteką umowną kaucyjną na nieruchomości.

## Pytanie

Czy umorzona wierzytelność z tytułu zawartej Umowy kredytu w odniesieniu do części
    kredytu stanowiącej 13,89%, a w której skład wchodzi: Kwota udostępniona
    Wnioskodawcom stanowiąca ok. 12,23% całkowitej kwoty udzielonego kredytu oraz
    Kwota prowizji dla Banku w wysokości ok. 1.66% całkowitej kwoty udzielonego kredytu
    jest objęta zwolnieniem z konieczności poboru podatku dochodowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, część przychodu w wysokości 13.89% (w której skład wchodzi kwota
    udostępniona Wnioskodawcom stanowiąca ok. 12,23 % całkowitej kwoty udzielonego
    kredytu oraz kwota prowizji dla Banku w wysokości ok. 1.66 % całkowitej kwoty
    udzielonego kredytu) umorzonego kredytu jest objęta zwolnieniem z konieczności
    poboru podatku dochodowego.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem tych, od których na podstawie ustawy zaniechano poboru podatku. Na
    podstawie art. 11 ust. 1 Ordynacji podatkowej przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15,
    art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. O ile każde świadczenie mające realną korzyść finansową
    może być zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu, to w zaistniałej
    sytuacji nie może być mowy o korzyści finansowej uzyskanej przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca zaciągnął jeden kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich na zakup
    na rynku wtórnym domu jednorodzinnego celem zamieszkania w nim, a zatem
    realizowania własnego celu mieszkaniowego. Zarówno dla Banku jak i dla
    Wnioskodawcy cel wykorzystania pożyczonych środków był jasny – zakup i adaptacja
    (rozbudowa, remont) domu jednorodzinnego. W zakresie celu udzielonego kredytu, w
    umowie zostało również wskazane „refinansowanie zadatku”. Wnioskodawca nigdy nie
    ustanowił i nie wypłacił zadatku dla sprzedającego nieruchomość, co znajduje
    potwierdzenie w aktach notarialnych (umowa przedwstępna i umowa przyrzeczona
    kupna-sprzedaży nieruchomości). Nie bez znaczenia jest fakt, że Wnioskodawca biorący
    kredyt występował w roli konsumenta. Bez świadomości tego, że:
      a) zawierana umowa może zostać uznana za nieważną wobec istnienia w niej klauzul
        abuzywnych, jak i tego, że

      b) zaproponowanie przez Bank w treści umowy jednego z celów jej zawarcia jako
        „zadatek” może mieć jakiekolwiek znaczenie i pociągać za sobą negatywne skutki
        dla Wnioskodawcy.
    W Ugodzie z Bankiem zostało stwierdzone, że przesłanki zwolnienia od poboru podatku
    zachodzą w odniesieniu do 86,11% całkowitej kwoty udzielonego kredytu.
    Wnioskodawcy nie mieli realnej możliwości zmiany tego zapisu, mimo iż się z nim nie
    zgadzali. 86,11% całkowitej kwoty udzielonego kredytu, to kwota, która została przelana
    na rachunki bankowe sprzedających nieruchomość, a zatem wyłącznie kwota jej
    zakupu.
    W skład niepodlegającej zwolnieniu, według treści Ugody, kwoty udzielonego kredytu tj.
    13,89%, wchodzi kwota prowizji udzielonej bankowi (1.66% całkowitej kwoty
    udzielonego kredytu), która to bez wątpienia podlega zwolnieniu, co wynika wprost z §1
    ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia. Kwota wypłaconej bezpośrednio Wnioskodawcom (na
    rachunek bankowy Zainteresowanego) transzy kredytu, stanowiła 12.23% całkowitej
    kwoty udzielonego kredytu. Jak wynika z treści Umowy kredytu, celem udzielonego
    kredytu miało być także dokończenie budowy zakupionej nieruchomości i
    refinansowanie wpłaconego zadatku. Jak już zostało powyżej wyjaśnione zadatek nigdy
    nie był ustanowiony. Nie był zatem refinansowany. Co znajduje potwierdzenie w aktach
    notarialnych posiadanych przez Wnioskodawców.
    Udzielona im kwota stanowiąca 12.23% całkowitej kwoty udzielonego kredytu w całości
    została przeznaczona na adaptację (remont i rozbudowa) zakupionej nieruchomości. A
    zatem powinna ona zostać zwolniona z konieczności poboru podatku dochodowego,
    albowiem cel ten jest zgodny z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Nawet, gdyby przyjąć, że wpisanie w Umowie kredytu
    refinansowania zadatku, jako jednego z celów jego udzielenia, uniemożliwiałoby
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od części udzielonego kredytu
    przeznaczonego na to właśnie refinansowanie, to nigdzie nie zostało dookreślone w
    jakiej kwocie taki zadatek miałby być refinansowany. Objęcie zatem całej kwoty
    udostępnionej Wnioskodawcom (12.23% udzielonego kredytu) celem „refinansowania
    zadatku” skutkowałoby uznaniem, że Wnioskodawca przeznaczył 0% całkowitej kwoty
    udzielonego kredytu na adaptację (rozbudowę i remont) zakupionej nieruchomości.
    Takie stwierdzenie byłoby niezgodne z rzeczywistością i zasadami współżycia
    społecznego. Pozbawiałoby także niesłusznie Wnioskodawców prawa skorzystania z
    przywileju zaniechania poboru podatku dochodowego zgodnie z Rozporządzeniem.
    Wnioskodawca uważa, że głównym celem wprowadzenia przepisów o zaniechaniu
    poboru podatku była pomoc podatnikom, którzy w wyniku nieuczciwych praktyk
    banków ponieśli znaczne straty związane z finansowaniem kredytów hipotecznych
    udzielanych w walucie obcej tj. we frankach szwajcarskich. Uniemożliwienie
    skorzystania z instytucji zaniechania poboru podatku w opisanym przypadku, gdy
    faktycznie całość udzielonej kwoty kredytu została wydatkowana na własny cel
    mieszkaniowy (budowę domu) byłaby również sprzeczna z wykładnią funkcjonalną
    przepisów Rozporządzenia oraz ogólną intencją ustawodawcy. Sytuacja, w której
    Wnioskodawca musiałby pomimo obciążenia kosztami kredytu udzielonego we
    frankach szwajcarskich (Wnioskodawca spłacił większą kwotę kredytu, niż kwota która
    została mu udzielona), dodatkowo płacić podatek od przychodu, którego de facto nie
    uzyskał i który został przeznaczony na cele uprawniające do zwolnienia z poboru
    podatku (o czym powyżej) byłaby sprzeczna także z obowiązującymi przepisami prawa i
    celem, dla którego ustawodawca zdecydował się wprowadzając tego typu zwolnienie
    podatkowe w Rozporządzeniu.
    Reasumując przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa
    Wnioskodawca twierdzi, że część przychodu w wysokości 13.89% (w której skład
    wchodzi kwota udostępniona Wnioskodawcom stanowiąca ok. 12,23% całkowitej kwoty
    udzielonego kredytu, oraz kwota prowizji dla Banku w wysokości ok. 1.66% całkowitej

    kwoty udzielonego kredytu) umorzonego kredytu jest objęta zwolnieniem z
    konieczności poboru podatku dochodowego, ponieważ w tej sprawie znajdzie
    zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w stosunku do spornej kwoty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności z
    tytułu kredytu refinansowego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego

        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz
      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć
    zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki,
    o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 zostało wymienione mi.in. nabycie budynku mieszkalnego.
    Natomiast w literze d) art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy wymieniono budowę, rozbudowę,
    nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub
    własnego lokalu mieszkalnego.
    We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazaliście Państwo, że w umowie
    kredytowej jako cel zawarcia kredytu wymieniano: zakup na rynku wtórnym domu
    wolnostojącego jednorodzinnego, dokończenie jego budowy oraz refinansowanie
    wpłaconego zadatku. Podkreśliliście Państwo, że nigdy nie wykorzystaliście jakiejkolwiek
    kwoty udostępnionego kredytu w celu refinansowania zadatku. Zadatek nie był
    zastrzeżony ani w przedwstępnej umowie sprzedaży ani w umowie sprzedaży. Nie był on
    również nigdy dany sprzedającym nieruchomość, którą Państwo zakupili. Zaznaczyliście
    Państwo, że udostępnione przez Bank środki zostały przeznaczone na nabycie budynku
    mieszkalnego (transze przelane bezpośrednio sprzedającym dom jednorodzinny tj. (...) zł)
    oraz adaptację (remont i rozbudowę) już własnego budynku mieszkalnego (kwota (...) zł).
    W uzupełnieniu wniosku wskazaliście Państwo, że nie jesteście w stanie podać jakim
    tytułem zostały Państwu wypłacone środki w wysokości (...) zł, ponieważ nie jesteście już
    Państwo posiadaczami rachunku bankowego do konta, na który został zlecony przelew
    oraz nie udało się Państwu uzyskać potwierdzenia przelewu bezpośrednio z banku.

    Niemniej, wszystkie środki przekazane Państwu bezpośrednio zostały wykorzystane na
    renowację (remont) zakupionego domu. Do dziś posiadacie Państwo rachunki/faktury za
    materiały budowlane i inne przedmioty zakupione z tych środków.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Państwa opis sprawy, kredyt hipoteczny udzielony
    Państwu w 2008 r. został zaciągnięty na cele, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto środki uzyskane z ww.
    kredytu nie zostały przez Państwa wykorzystane na żadne inne cele niż zakup domu
    jednorodzinnego oraz dokończenie jego budowy.
    Nawiązując natomiast do części kredytu przeznaczonego na sfinansowanie prowizji
    przygotowawczej dla Banku (stanowiącej ok. 1,66% kwoty kredytu), należy mieć na
    uwadze, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia
    wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału,
    odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego.
    Dlatego do kwoty umorzonej wierzytelności w części, która odpowiada wydatkom
    poniesionym na sfinansowanie prowizji, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione we wniosku stany faktyczne oraz
    powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    hipotecznego zaciągniętego w 2008 r., stanowić będzie dla Państwa przychód w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, o którym mowa we wniosku – w odniesieniu
    do całej kwoty umorzonej wierzytelności a więc również do kwoty udostępnionej Państwu
    oraz do kwoty prowizji dla Banku – zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani P.B. (Zainteresowana będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.