Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-1155/13/BW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-03-17
Teza: Czy z tytułu opisanej we wniosku transakcji Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej wniesienie aportu bez konieczności dokonywania korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT?
Słowa kluczowe: aport; korekta; odliczenia-odliczenie podatku; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 listopada 2013r. (data wpływu 16 grudnia 2013r.) o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej wniesienie aportu bez konieczności dokonywana korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2013r. został złożony ww. wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie prawa do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej wniesienie aportu bez konieczności dokonywana korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziałowiec spółki zamierza wnieść aportem do w/w spółki prawo wieczystego użytkowania nieruchomości o określonej wartości rynkowej, obejmując jednak udziały o nominalnej wartości mniejszej od wartości rynkowej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości. Nadwyżka wartości wnoszonego przez udziałowca wkładu ponad wartość nominalną objętych w zamian udziałów, zwana agio, zostanie ujęta w księgach wnioskodawcy jako kapitał zapasowy.

Agio w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością powstaje na skutek nabycia przez udziałowca udziałów w cenie nabycia wyższej od ceny nominalnej. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.) - k.s.h., dopuszcza możliwość objęcia udziałów lub akcji po cenie wyższej niż nominalna odpowiednio: w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółce akcyjnej. Przepisy k.s.h. wprowadzają zakaz obejmowania udziałów oraz akcji poniżej ich wartości nominalnej. Jeżeli zaś udziały (akcje) są obejmowane powyżej ich wartości nominalnej wówczas, nadwyżkę (agio) przelewa się do kapitału zapasowego. W spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, a taką formę prawną ma Wnioskodawca, nadwyżka wartości wnoszonego przez wspólnika wkładu ponad wartość nominalną objętych w zamian udziałów, zwana agio, powinna być pokryta w całości przed podwyższeniem kapitału zakładowego. W przypadku Wnioskodawcy tak dokładnie będzie.

Udziałowiec spółki jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zaś zbycie w formie wniesienia aportem prawa wieczystego użytkowania nieruchomości będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług, albowiem na nieruchomości objętej prawem wieczystego użytkowania dopuszczona jest zabudowa komercyjna. W chwili wydania Wnioskodawcy przedmiotu aportu udziałowiec wystawi fakturę VAT wg wartości rynkowej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości.

Wnioskodawca na dzień transakcji będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Otrzymany aport będzie wykorzystywany wyłącznie na działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytanie (oznaczone we wniosku nr 2):

Czy z tytułu opisanej wyżej transakcji Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej wniesienie aportu bez konieczności dokonywania korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (dotyczące pytania oznaczonego nr 2):

Odnośnie korekty podatku od towarów i usług naliczonego, zawartego w fakturze VAT dokumentującej wniesienie aportu, wystawionej przez udziałowca, Wnioskodawca wskazuje, iż przepisy art. 89b ustawy o VAT mają na celu uregulowanie pewnych sytuacji, do których dochodzi w obrocie gospodarczym, a mianowicie, gdy kontrahent pomimo wcześniejszego zobowiązania nie uiszcza zapłaty za dostarczony towar czy też wykonaną usługę. Jest to sytuacja wyjątkowo niekorzystna dla sprzedawcy, ponieważ nie tylko traci on pieniądze, ale również jest zobowiązany do zapłaty należnego VAT, jaki powstał z tytułu dokonanej transakcji. Jednocześnie nabywca towaru lub usługi ma możliwość odliczenia podatku naliczonego. Nie ma znaczenia dla celów poboru VAT kwestia, czy podatnik otrzymał zapłatę za dostarczony nabywcy towar lub wykonaną na jego rzecz usługę. Takie nieuregulowane wierzytelności określa się mianem "złych długów".

W przedmiotowej sprawie po wniesieniu opisanego uprzednio aportu i objęciu udziałów przez udziałowca nie pozostanie jednak jakikolwiek dług Wnioskodawcy wobec udziałowca.

Zatem, w związku z faktem, iż po wniesieniu aportem przedmiotowego prawa nie będzie istniało żadne zobowiązanie Wnioskodawcy wobec udziałowca, który wniósł aport, czyli Wnioskodawca z tytułu tej transakcji nie będzie dłużnikiem udziałowca, nie wystąpi, zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek korekty podatku naliczonego od tej transakcji, o którym mowa w art. 89b ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, zawartego w przedmiotowej fakturze, bez obowiązku dokonywania w przyszłości korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, w kwestii objętej pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2, uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że z uwagi że we wniosku jako przedmiot wniosku Wnioskodawca zaznaczył zdarzenie przyszłe niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan prawny obowiązujący od 1 stycznia 2014r.

Zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Natomiast, zgodnie z art. 89b ust. 1a ww. ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 150 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności.

W przypadku częściowego uregulowania należności w terminie 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, korekta dotyczy podatku naliczonego przypadającego na nieuregulowaną część należności. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio (art. 89b ust. 2 ww. ustawy o VAT).

Jak wynika z treści ww. przepisu odnosi się on do sytuacji, gdy dłużnik nie ureguluje należności wynikającej z faktury dokumentującej nabycie towarów i usług w terminie 150 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze z tytułu nabycia towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawa o VAT nie definiuje pojęcia uregulowania należności, do którego odwołuje się ww. przepis. Zakres pojęciowy zwrotu użytego w art. 89b ustawy, tj. „uregulowania należności” nie budzi jednak wątpliwości. Jego istotą jest zaspokojenie wierzyciela, zatem należy przyjąć, że „uregulowanie” następuje z chwilą, z którą wierzyciel zostaje zaspokojony.

Użyte w wyżej wymienionych regulacjach pojęcie „uregulowania” jest pojęciem szerokim (szerszym od pojęcia „zapłaty należności”). Poprzez użycie tego pojęcia dopuszcza się różne sposoby uregulowania należności dokonywane pomiędzy kontrahentami.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziałowiec spółki zamierza wnieść aportem do w/w spółki prawo wieczystego użytkowania nieruchomości o określonej wartości rynkowej, obejmując jednak udziały o nominalnej wartości mniejszej od wartości rynkowej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości. Nadwyżka wartości wnoszonego przez udziałowca wkładu ponad wartość nominalną objętych w zamian udziałów, zwana agio, zostanie ujęta w księgach wnioskodawcy jako kapitał zapasowy.

Wnioskodawca wskazał, że udziałowiec spółki jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zaś zbycie w formie wniesienia aportem prawa wieczystego użytkowania nieruchomości będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług, albowiem na nieruchomości objętej prawem wieczystego użytkowania dopuszczona jest zabudowa komercyjna. W chwili wydania Wnioskodawcy przedmiotu aportu udziałowiec wystawi fakturę VAT wg wartości rynkowej prawa wieczystego użytkowania nieruchomości.

Wnioskodawca na dzień transakcji będzie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Otrzymany aport będzie wykorzystywany wyłącznie na działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy z tytułu opisanej transakcji będzie mu przysługiwało prawo do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej wniesienie aportu bez konieczności dokonywania korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT.

W odniesieniu do powyższej kwestii należy na wstępie wskazać, że z regulacji ustaw z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.) oraz z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 121) wynika, że w zamian za wniesiony przez wspólnika wkład niepieniężny do spółki uzyskuje on udział w danej spółce. Dodatkowo wspólnik uzyskuje prawo do udziału w zyskach przedmiotowej spółki.

Ponadto, w związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia (udziały), które posiadają określoną wartość. W związku z tym, powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania VAT). Podobnie jak przy innych odpłatnych świadczeniach ustalana jest wartość należności ogółem.

Zapłata na rzecz wnoszącego aport nie następuje jednak w formie pieniężnej, lecz „w naturze”, poprzez wydanie praw udziałowych. Zgodnie z regulacjami powołanych powyżej ustaw, w umowie spółki podawana jest wartość wkładu. Należy zatem przyjąć, że wartość ta stanowi określenie ceny, która następnie zapłacona zostanie w naturze, tj. prawami udziałowymi.

Z uwagi na powyższe, w ocenie tut. organu, w niniejszej sprawie należy przyjąć, że otrzymane przez udziałowca udziały Spółki-Wnioskodawcy (reprezentujące określone prawa udziałowe w Spółce-Wnioskodawcy) stanowić będą ekwiwalent za wnoszony do Spółki-Wnioskodawcy aport, w związku z czym z chwilą wydania udziałów nastąpi uregulowanie należności wynikających z faktury VAT dokumentującej aport.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji wniesienia aportu i otrzymania w zamian udziałów przepis art. 89b ustawy o VAT nie znajduje zastosowania.

A zatem należy przyjąć, że w okolicznościach wskazanych we wniosku, przepis art. 89b ustawy o VAT pozostanie bez wpływu na realizację przez Wnioskodawcę prawa do odliczenia podatku naliczonego we wskazanej sytuacji.

W konsekwencji powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Wnioskodawcy uznające, że w opisanej sytuacji będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, zawartego w przedmiotowej fakturze bez obowiązku dokonywania w przyszłości korekty na podstawie art. 89b ustawy o VAT, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Tut. organ zauważa jednakże, że przedmiotowa interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie pytania przedstawionego we wniosku (oznaczonego nr 2). W szczególności w przedmiotowej interpretacji nie rozstrzygano kwestii zasadności opodatkowania wnoszonego do spółki przedmiotu aportu i prawidłowości wystawienia faktury VAT, a także czy były spełnione warunki wynikające z art. 86 i 88 ustawy o VAT dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zawarte w opisie sprawy stwierdzenia w tym zakresie potraktowano jako element tego stanu bez dokonywania oceny jego prawidłowości, gdyż kwestie te nie były przedmiotem zapytania jak również w tym zakresie Wnioskodawca nie przedstawił własnego stanowiska.

Ponadto podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny (opis zdarzenia przyszłego) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Należy także wskazać, że poruszona w przedmiotowym wniosku kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych (objęta pytaniem oznaczonym nr 1) będzie przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymas S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.