Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.613.2022.2.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-12-28
Teza: Dotyczy uznania sprzedaży udziału w nieruchomości za odpłatną dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; pełnomocnictwo; podatnik; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

19 października 2022 r. wpłynął Pani wniosek z 16 października 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania sprzedaży udziału w nieruchomości za odpłatną dostawę towarów opodatkowaną podatkiem VAT. Uzupełniła go Pani pismem z 16 października 2022 r. (wpływ 20 października 2022 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 grudnia 2022 r. (wpływ 7 grudnia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Stan faktczny dotyczy zdarzenia, które już miało miejsce (\`(...)\`) roku. Dotyczy zbycia prawa do działek gruntu, które w dniu sprzedaży miały charakter rolny co stwierdzone zostało w rejestrze gruntów, które wykorzystywano wyłącznie na cele rolnicze, lecz Spółka nabywająca te grunty chce przeznaczyć je na własne cele inwestycyjene (budowlane) działalności gospodarczej.

Działka rolna została nabyta przez Wnioskodawczynię oraz Jej męża (\`(...)\`) na własne potrzeby do majątku wspólnego (\`(...)\`) roku. Akt notarialny podpisany przed notariuszem (\`(...)\`) w siedzibie jego Kancelarii w (\`(...)\`), Repertorium A nr (\`(...)\`). Sprzedający (\`(...)\`) zbył na rzecz Wnioskodawczyni i Jej męża działkę niezabudowaną nr 1 o łącznym obszarze (\`(...)\`) ha. Nie było urządzonej księgi wieczystej dla tej nieruchomości. Transakcja nie była wówczas opodatkowana podatkiem od towrów i usług. Notariusz, na podstawie ustawy pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych. Sposób wykorzystania przedmiotowej nieruchomości nie zmieniał się od dnia jej nabycia do dnia jej sprzedaży. Nieruchomość stanowiła „sad” i była wykorzystywana na własne potrzeby prywatne rodziny Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni oraz Jej mąż nigdy nie prowadzili na tej nieruchomości działalności gospodarczej. Sad uprawiali wyłącznie na potrzeby prywatne. Mąż Wnioskodawczyni miał plany związane z wykorzystaniem tej nieruchomości na własne potrzeby działalności gospodarczej. Starał się o pozwolenie na budowę i w efekcie tych działań Starosta (\`(...)\`) (\`(...)\`) roku wydał decyzję znak: (\`(...)\`) stanowiącą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczące planowanej budowy stacji tankowania pojazdów samochodowych gazem propan-butan.

Ponadto, (\`(...)\`) roku dla omawianej nieruchomości została wydana decyzja oznaczona nr: (\`(...)\`) o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przez Burmistrza Gminy i Miasta (\`(...)\`) znak: (\`(...)\`). Decyzja wydana została dla inwestycji polegającej na budowie stacji tankowania pojazdów gazem propan-butan wraz z zapleczem sanitarno-administracyjnym i infrastrukturą techniczną. Projekt nigdy nie został zrealizowany.

Grunt był wykorzystywany na cele prywatne: sad z przeznaczeniem wyłącznie na własny użytek. W rejestrze gruntów prowadzonym przez Starostę (\`(...)\`) nieruchomość położona w powiecie (\`(...)\`), jednostce ewidencyjnej (\`(...)\`), oznaczona była w dniu jej sprzedaży jako sady: (S-RIVa) i grunty orne (RIVa). Nieruchomość w dniu jej sprzedaży położona była na terenie, który nie jest objęty obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

(\`(...)\`) roku, przed notariuszem (\`(...)\`) w siedzibie jej Kancelarii Notarialnej w (\`(...)\`), Wnioskodawczyni dokonała zbycia tej nieruchomości na rzecz spółki pod firmą: (…) Spółka Akcyjna z siedzibą w (\`(...)\`), ul.(\`(...)\`), NIP (\`(...)\`), REGON (\`(...)\`), wpisanej do KRS (\`(...)\`) pod numerem: (\`(...)\`).

Umowa sprzedaży była poprzedzona umową przedwstępną sprzedaży pod warunkiem, sporządzoną (\`(...)\`) roku w Kancelarii Notarialnej (\`(...)\`),(\`(...)\`) w (\`(...)\`). Przedmiotem umowy przyrzeczonej pod warunkiem była przedmiotowa działka gruntu nr 1/1. W ramach tej właśnie umowy Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem (\`(...)\`) zobowiązali się do sprzedaży działki gruntu na rzecz ww. Spółki Kupującej pod warunkami:

1) uzyskania przez Spółkę Kupującą prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki Kupującej w tym obiektem handlowym o powierzchni 600 metrów kwadratowych;

2) uzyskania przez Spółkę Kupującą prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę wjazdu na nieruchomość;

3) uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew w zakresie niezbędnym do realizacji zamierzeń inwestycyjnych Kupującej Spółki;

4) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;

5) uzyskania przez Kupującą Spółkę warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego, pozwalających na realizację planów inwestycyjnych Kupującej Spółki;

6) dokonania podziału geodezyjnego działki gruntu zgodnie z planem inwestycyjnym przyszłej budowy oraz uzyskania mapy z projektem podziału tej nieruchomości gruntowej opatrzonej klauzulą, iż stanowić będzie podstawę do wpisu w księdze wieczystej;

7) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, jeśli taka decyzja będzie wymagana na podstawie przepisów prawa w związku z realizacją planów inwestycyjnych Spółki Kupującej.

W celu spełnienia powyższych warunków Wnioskodawczyni udzieliła wtedy w imieniu własnym oraz Jej małżonek udzielił w imieniu własnym pełnomocnictwa Spółce Kupującej z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w powyższych warunkach, w szczególności do składania w ich imieniu wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień.

Wnioskodawczyni oraz Jej mąż oświadczyli, że przez cały okres obowiązywania umowy do dnia przewłaszczenia, pełnomocnictwa są nieodwołalne i nie wygasają wskutek śmierci mocodawców.

W akcie tym wyrazili też zgodę na dysponowanie przez Spółkę Kupującą nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane w zakresie występowania z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itd. oraz zgodzili się udostępnić przedmiotową nieruchomość Spółce Kupującej w celu przeprowadzenia badań geologicznych gruntu.

Pełnomocnikami Spółki Kupującej zostali wskazani przez Spółkę: Pani (\`(...)\`) PESEL (\`(...)\`), zm. (\`(...)\`) oraz Pan (\`(...)\`), PESEL (\`(...)\`), zm. (\`(...)\`).

Wnioskodawczyni oraz Jej mąż oświadczyli w akcie o udzieleniu pełnomocnictwa każdemu z osobna pełnomocnikowi – z prawem do udzielenia dalszych pełnomocnictw - do dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem wszystkich decyzji niezbędnych do realizacji planów inwestycyjnych Spółki Kupującej. Do przedmiotowej umowy został sporządzony aneks nr 1, nieistotny w omawianym stanie faktycznym, dotyczył on wpisu umowy przyrzeczonej do księgi wieczystej.

Następnie, (\`(...)\`) roku sporządzony został aneks nr 2 do umowy przyrzeczonej pod warunkiem - pełnomocnictwa z (\`(...)\`) roku. Zmiana umowy dotyczyła wpisania do umowy podziału nieruchomości dokonanego na podstawie pełnomocnictwa.

Przedmiotowa działka gruntu o numerze 1 została podzielona na działkę nr: 1/1 o powierzchni (\`(...)\`) m kw. oraz działkę o nr: 1/2 o powierzchni (\`(...)\`) m kw.).

Aneksem tym dokonano również zmiany umowy w treści dotyczącej wpisu do księgi wieczystej dla przedmiotowej już podzielonej nieruchomości:

1) działka ewidencyjna 1/1 o powierzchni (\`(...)\`) m kw. Wpisana (\`(...)\`),

2) działka ewidencyjna 1/2 o powierzchni (\`(...)\`) m kw. Wpisana (\`(...)\`).

Udział Wnioskodawczyni w nieruchomości zmienił się po śmierci Jej męża (\`(...)\`) który zmarł (\`(...)\`) roku. Aktem poświadczenia dziedziczenia z (\`(...)\`) roku Notariusz w (\`(...)\`)(\`(...)\`) Rep. A nr (\`(...)\`), stwierdziła prawo do spadku po zmarłym (\`(...)\`). Spadek odziedziczyła na podstawie ustawy Wnioskodawczyni oraz czwórka Jej dzieci. W ten sposób Wnioskodawczyni stała się współwłaścicielką 20/32 własności przedmiotowej nieruchomości.

Nadmienić należy, że (\`(...)\`) roku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał już raz interpretację indywidualną na wniosek zmarłego męża Wnioskodawczyni (\`(...)\`) znak: UNP (\`(...)\`), 0114-KDIP4-2.4012.28.2019.2WH. Wnioskodawczyni również zwracała się już z wnioskiem o interpretację indywidualną, którą otrzymała z datą jej wydania (\`(...)\`) roku, oznaczoną UNP (\`(...)\`), 0114-KDIP4-2.4012.31.2019.2.MMA.

Wnioskodawczyni zwraca się po raz drugi dlatego, że w akcie notarialnym kupna - sprzedaży z (\`(...)\`) roku została zobowiązana przez Spółkę Kupującą do okazania nowej - aktualnej interpretacji KIS w sprawie opodatkowania podatkiem VAT. Zdaniem Spółki Kupującej sytuacja Wnioskodawczyni wobec opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest zgoła inna niż do dnia śmierci Jej męża. Dlatego Wnioskodawczyni prosi o wydanie interpretacji w Jej sprawie. Na mocy aktu poświadczenia dziedziczenia Rep. A nr: (\`(...)\`) z (\`(...)\`) roku stała się właścicielką dodatkowej części sprzedawanej działki. Przypadła Jej część ustawowa 1/4 spadku, a więc i przedmiotowego gruntu. Dla Wnioskodawczyni stało się niejasne, czy od tej części działki, która jest przedmiotem spadku jest też podatnikiem podatku od towarów i usług, w sytuacji kiedy to Jej mąż udzielił pełnomocnictwa do wszelkich działań pełnomocnikom Spółki Kupującej, która dokonała podziału działek przed śmiercią męża. Sprawa jest dla Wnioskodawczyni bardzo trudna do zrozumienia w kontekście zapisów w umowie kupna - sprzedaży z (\`(...)\`) roku. Wnioskodawczyni nadmienia, że w umowie kupna - sprzedaży z (\`(...)\`) roku, Spółka Kupująca zobowiązała Ją do wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji zawierając oświadczenie w punkcie V.3 „że w przypadku, gdy sprzedaż przydmiotowej nieruchomości opodatkowana będzie podatkiem od towarów i usług wyżej wykazana kwota stanowić będzie kwotę netto, do której to kwoty zostanie doliczony podatek wg właściwej stawki.”

Przed notariuszem (\`(...)\`) w siedzibie jej Kancelarii w (\`(...)\`), pełnomocnik Spółki Kupującej oświadczyła do aktu Repet. A (\`(...)\`) i Repet. A (\`(...)\`) - w punkcie VI. 4: „Spółka zobowiązuje się zapłacić podatek od towarów i usług sprzedawcy - niezwłocznie po spełnieniu wszystkich następujących okoliczności: wydaniu indywidualnej interpretacji podatkowej stwierdzającej obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług, zarejestrowaniu się przez Stronę Sprzedającą jako czynny płatnik podatku VAT, przedstawieniu stosownego zaświadczenia przez Stronę Sprzedającą o tym, że jest czynnym płatnikiem podatku VAT, podpisaniu przez strony aneksu do niniejszej umowy do (\`(...)\`) roku.

W tym stanie rzeczy Wnioskodawczyni prosi o wydanie indywidualnej interpretacji w Jej sprawie.

**Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego**

Pytanie Wnioskodawczyni dotyczy całej dokonanej przez Nią sprzedaży udziałów w przedmiotowej nieruchomości. Przedmiotem pytania jest nieruchomość rozumiana jako całość udziału 20/32. W akcie notarialnym z (\`(...)\`) roku Repertorium A nr: (\`(...)\`) Wnioskodawczyni została zobowiązana przez Stronę Kupującą do nowego zapytania, a ewentualność dopłaty VAT przez Spółkę Kupującą została uzależniona od wydania nowej aktualnej interpretacji indywidualnej w Jej osobistej sprawie podatkowej. W tym stanie rzeczy zapytanie Wnioskodawczyni wydaje się uzasadnione.

Wnioskodawczyni nadmienia, że tym razem pytanie dotyczy stanu faktycznego czyli już dokonanego, a nie przyszłego.

Będąc współwłaścicielką prawa do 20/32 części udziału w poniższych działkach gruntu, położonych w obrębie (\`(...)\`), powiat (\`(...)\`) w województwie (\`(...)\`):

‒ działki nr 1/1 o powierzchni (\`(...)\`) m kw.

‒ działki nr 1/2 o powierzchni (\`(...)\`) m kw

Wnioskodawczyni sprzedała te udziały na rzecz przedsiębiorcy – (…) Spółka Akcyjna z siedzibą w (\`(...)\`). Sprzedaż odbyła sie (\`(...)\`) roku. Zbycie udziału Wnioskodawczyni w przedmiotowej nieruchomości nastąpiło bez podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni oświadczyła, iż nie jest i nigdy dotąd nie była zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług, jak również nie jest i nie byłam czynnym podatnikiem VAT. Dotąd też nie prowadziła działalności gospodarczej, podlegającej wpisowi do CIDG.

Wnioskodawczyni oświadcza, iż przedmiotowych działek nie wykorzystywała do działalności gospodarczej, również w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 roku poz. 931 ze zm.), jak również do działalności rolniczej, o której mowa art. 2 pkt 15 ww. ustawy.

Z działek będących przedmiotem sprzedaży nie dokonywała zbiorów w celu dostaw (sprzedaży) produktów rolnych. Zbiory z przedmiotowych działek wykorzystywane były wyłącznie na własne potrzeby konsumpcyjne rodziny.

Działki będące przedmiotem zapytania nie były też przedmiotem umowy najmu, podnajmu, dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze . Wnioskodawczyni nie czerpała z tytułu ich posiadania żadnych pożytków.

Wnioskodawczyni nabyła grunty z mężem w (\`(...)\`) roku jako grunty rolne (oznaczone S-RlVa), na których zasadzony był już sad owocowy. Przez cały okres, ziemię tę wykorzystywali na potrzeby osobiste rodziny, płacili co roku podatek rolny, a zatem należy uznać, iż prowadzili gospodarstwo rolne, o którym mowa w art. 2 pkt 16 ww. ustawy. Dotyczy to całego okresu do dnia sprzedaży, tj. do (\`(...)\`) roku.

Wnioskodawczyni nie dokonywała samodzielnie żadnych działań mających na celu podniesienie wartości udziałów w przedmiotowych działkach, nie dokonała innych działań: nie ogrodziła, nie doprowadzała mediów i nie wytyczała dróg dojazdowych.

Ponadto, nie ogłaszała w środkach masowego przekazu lub innych mediach chęci sprzedaży gruntów. Spółka (…) Spółka Akcyjna z siedzibą w (\`(...)\`) zgłosiła się przez swojego przedstawiciela i zaoferowała chęć kupna ziemi na realizację swojej inwestycji.

Wnioskodawczyni i Jej małżonek wyrazili zgodę na tę sprzedaż i w efekcie tego kontaktu podpisali umowę przedwstępną – pełnomocnictwo (\`(...)\`) roku.

Wnioskodawczyni nie jest właścicielką żadnych innych nieruchomości, które zamierza sprzedać.

W chwili obecnej nie zamierza dokonywać żadnych czynności zmierzających do sprzedaży nieruchomości.

Ponadto Wnioskodawczyni oświadcza, że dotąd nie dokonywała żadnych innych transakcji zbywania nieruchomości lub udziału w nieruchomościach poza omawianym zbyciem 20/32 udziału w działkach gruntów będących przedmiotem zapytania.

### Pytanie

Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm., Dz. U. z 2019 r. poz. 1495, Dz. U. z 2019 r. poz. 1520 poz. 1751 ze zm., Dz. U. z 2020 r. poz. 2419) w wykonaniu opisanej transakcji przyszłej Wnioskodawczyni bedzie podatnikiem podatku od towarów i usług , czy ewentualną sprzedaż omówionej nieruchomości, należy opodatkować podatkiem VAT od towarów i usług?

### Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni opisana transakcja, która miała miejsce (\`(...)\`) roku powinna podlegać podatkowi od towarów i usług , gdyż zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie zbycia opisanych nieruchomości Wnioskodawczyni będzie podatnikiem podatku od towarów i usług. Do takiego wniosku prowadzi następująca analiza przepisów podatkowych.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o VAT ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik ” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Mimo, iż Wnioskodawczyni nie nabyła nieruchomości celem dalszej odsprzedaży, jak również samodzielnie nie podjęła żadnych kroków zmierzających do przekształcenia statusu gruntów rolnych na grunty z prawem do zabudowy, to sam fakt udzielenia pełnomocnictwa Spółce, która uzależniła nabycie przedmiotowych nieruchomości od prawa ich zabudowy, czyni Ją przedsiębiorcą. Bowiem udzielając pełnomocnictwa do działania w swoim imieniu i na Jej rzecz dokonała profesjonalnych (właściwych dla przedsiębiorcy) kroków zmierzających do przekształcenia gruntów rolnych na budowlane. Stała się więc podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, już raz wydano dla tego gruntu decyzję budowlaną, co oznacza iż sprzedaż tego gruntu podlegać będzie VAT.

W sprawie ważne jest również to, iż Wnioskodawczyni zwracała się już do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji i otrzymała ją UNP (\`(...)\`) z 10 lutego 2020 roku znak: 0114-KDIP4-2.4012.31.2019.2.MMA. Z interpretacji wynika, iż w tej transakcji, w związku z udzielonym pełnomocnictwem do podejmowania w imieniu i na rachunek Wnioskodawczyni czynności, które przybrały formę profesjonalną, a więc taką jaka jest właściwa dla działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Natomiast, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że osoba fizyczna lub inny podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii opodatkowania dokonanej sprzedaży działek istotne jest, że w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu, udzielając pełnomocnictwa Pani (\`(...)\`) działającej w imieniu i na rzecz (…) SA z siedzibą w (\`(...)\`), Wnioskodawczyni podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Jej za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 112. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów, angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przepis art. 2 pkt 6 ustawy, stanowi że:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”,

państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:

1) określone udziały w nieruchomości,

2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,

3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

Według art. 2 pkt 22 ustawy,

sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów grunt (i udział w gruncie) spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że dostawa towarów, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano, że:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności (\`(...)\`) dostawa terenu budowlanego.

Ponadto ust. 3 ww. artykułu stanowi, że:

(\`(...)\`) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:

Opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Podsumowując, podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która incydentalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania określonej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle wskazanych regulacji, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z powyższymi rozważaniami, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku prywatnego. Dokonywanie określonych czynności okazjonalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Jednakże okoliczność podjęcia m.in. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z przywołanych wyżej regulacji wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Powyższe może mieć miejsce także w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.

W kwestii opodatkowania dostawy udziału w nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży udziału w przedmiotowych działkach podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkowałoby koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ww. przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy wnikliwie przeanalizować całokształt działań, jakie Pani podjęła w odniesieniu do nieruchomości będących przedmiotem sprzedaży.

We wniosku wskazała Pani, że w (…) r. wraz z mężem nabyła Pani do majątku wspólnego niezabudowaną działkę nr 1 (oznaczoną jako sady: S-RIVa i grunty orne RIVa). W związku z planami wykorzystania ww. nieruchomości na własne potrzeby działalności gospodarczej Pani męża, w (…) r. została wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Ostatecznie grunt był wykorzystywany wyłącznie na cele prywatne – zbiory produktów rolnych były wykorzystywane na cele konsumpcyjne rodziny. W (…) r. podpisała Pani przedwstępną warunkową umowę sprzedaży ww. nieruchomości z (…) S.A. W trakcie trwania umowy nieruchomość została podzielona na:

1) działkę nr 1/1 o powierzchni (\`(...)\`) m kw. oraz

2) działkę nr 1/2 o powierzchni (\`(...)\`) m kw.

W związku ze sprzedażą nie podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, działań marketingowych i reklamowych, ani żadnych innych czynności mających na celu podniesienie wartości działek. Pani udział we własności nieruchomości zmienił się po śmierci Pani męża w (…) r. Aktem poświadczenia dziedziczenia stała się Pani współwłaścicielką 20/32 części własności przedmiotowych nieruchomości. Pozostałą część odziedziczyła czwórka Pani dzieci. (…) r. działki zostały sprzedane.

Ponadto wskazała Pani, że nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie wykorzystywała Pani działek do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jak również do działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Działki nie były przedmiotem umowy najmu, dzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze.

Pani wątpliwości w przedmiotowej sprawie dotyczą kwestii, czy w związku ze sprzedażą 20/32 części udziału we współwłasności nieruchomości, będzie Pani uznana za podatnika podatku od towarów i usług, a transakcja sprzedaży będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z okoliczności sprawy, podpisała Pani wraz z mężem przedwstępną warunkową umowę sprzedaży działki nr 1 w postaci aktu notarialnego, która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od łącznego spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:

1) uzyskania przez Spółkę Kupującą prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki Kupującej w tym obiektem handlowym o powierzchni 600 metrów kwadratowych;

2) uzyskania przez Spółkę Kupującą prawomocnej ostatecznej i wykonalnej decyzji o pozwoleniu na budowę wjazdu na nieruchomość;

3) uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew w zakresie niezbędnym do realizacji zamierzeń inwestycyjnych Kupującej Spółki;

4) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;

5) uzyskania przez Kupującą Spółkę warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego, pozwalających na realizację planów inwestycyjnych Kupującej Spółki;

6) dokonania podziału geodezyjnego działki gruntu zgodnie z planem inwestycyjnym przyszłej budowy oraz uzyskania mapy z projektem podziału tej nieruchomości gruntowej opatrzonej klauzulą, iż stanowić będzie podstawę do wpisu w księdze wieczystej;

7) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, jeśli taka decyzja będzie wymagana na podstawie przepisów prawa w związku z realizacją planów inwestycyjnych Spółki Kupującej.

W celu spełnienia powyższych warunków udzieliła Pani w imieniu własnym oraz Pani małżonek udzielił w imieniu własnym pełnomocnictwa Spółce Kupującej z prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz podejmowania działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych w powyższych warunkach, w szczególności do składania w Państwa imieniu wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień. Oświadczyli Państwo, że przez cały okres obowiązywania ww. umowy do dnia przewłaszczenia, pełnomocnictwa są nieodwołalne i nie wygasają w skutek śmierci mocodawców.

W akcie tym wyraziła Pani również zgodę na dysponowanie przez Kupującą Spółkę nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane w zakresie występowania z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itd. oraz zgodziła się Pani udostępnić przedmiotową nieruchomość Kupującej Spółce w celu przeprowadzenia badań geologicznych gruntu.

Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym, zgodnie z którym,

przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

W myśl art. 155 Kodeksu cywilnego:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ww. ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej.

Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia.

Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.

Ponadto, należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonych przez Panią Spółce Kupującej pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ustawy Kodeks cywilny.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.

Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:

Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:

Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

W świetle art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie.

Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:

Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonywa w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony.

Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem, każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.

Zgodnie z powyższym, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Spółkę Kupującą wywołały skutki bezpośrednio w Pani (mocodawcy) sferze prawnej, co wskazuje, że w celu zwiększenia możliwości sprzedaży udziału w działkach podjęła Pani ww. działania w sposób zorganizowany. Spółka Kupująca, dokonując opisanych we wniosku działań uatrakcyjniła przedmiotowe nieruchomości, które do momentu sprzedaży stanowiły Pani własność w odpowiedniej części. Działania te, dokonywane za Pani pełną zgodą, wpłynęły generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości uznać należy, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, za dostawę dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wykonując opisane we wniosku czynności, podejmowała Pani działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazywała Pani aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Z uwagi na powyższe, w tej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy był składnik Pani majątku osobistego, a sprzedaż przedmiotowej nieruchomości stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

W opisie sprawy wskazała Pani, że udzieliła Pani Spółce Kupującej pełnomocnictwa do działania w swoim imieniu, do pozyskania wszystkich pozwoleń potrzebnych do realizacji inwestycji. Czynności wykonywane na przedmiotowej nieruchomości zostały wykonane przez Spółkę Kupującą na podstawie udzielonego pełnomocnictwa w Pani imieniu.

A zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży nieruchomości powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży 20/32 części udziału w działkach nr 1/1 oraz nr 1/2, wystąpiła Pani w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Pani stanowisko jest zatem prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy podkreślić, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto, niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomościach dla Pani, natomiast nie rozstrzyga dla współwłaścicieli nieruchomości.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

‒ Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651).