Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP3/4512-1-225/15-4/JO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-01-07
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi sprawdzenia kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną dla osób, które bezpośrednio przed nim nie uczestniczyły w szkoleniu.
Słowa kluczowe: komisja; kształcenie; kwalifikacje; szkolenie; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2015 r. (data wpływu 9 listopada 2015 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. (data wpływu 22 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi sprawdzenia kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną dla osób, które bezpośrednio przed nim nie uczestniczyły w szkoleniu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi sprawdzenia kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną dla osób, które bezpośrednio przed nim nie uczestniczyły w szkoleniu.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. (data wpływu 22 grudnia 2015 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, osobą prawną – stowarzyszeniem wpisanym do rejestru stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego i rejestru przedsiębiorców. Zainteresowany posiada wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Działalność oświatowa Wnioskodawcy prowadzona jest w Ośrodkach Kształcenia Zawodowego, które są jednostkami organizacyjnymi Zainteresowanego i wszystkie czynności przez nie wykonywane są czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę jako podatnika. Ośrodki nie posiadają odrębnej osobowości prawnej i odrębnych numerów NIP.

Wszystkie Ośrodki Kształcenia Zawodowego uzyskały wpisy do ewidencji szkół i placówek niepublicznych w oparciu o art. 82 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) co oznacza, że Wnioskodawca jest jednostką objętą systemem oświaty, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.

Działalność statutowa Zainteresowanego w zakresie oświaty polega m.in. na prowadzeniu różnego rodzaju szkoleń, egzaminów, sprawdzaniu kwalifikacji, w tym także w zakresie uzyskania uprawnień energetycznych. Przy Wnioskodawcy działa komisja kwalifikacyjna do stwierdzania kwalifikacji wymaganych od osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci powołana przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie art. 54 ust. 3 pkt 1 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) oraz § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.). Komisja ta wydaje świadectwa kwalifikacyjne będące dokumentami niezbędnymi do wykonywania prac przy urządzeniach, instalacjach i sieciach ujętych przywołanymi wyżej przepisami.

Skład imienny komisji zatwierdza Prezes Urzędu Regulacji i Energetyki.

Stwierdzenie kwalifikacji przed komisją kwalifikacyjną odbywa się w Ośrodkach Kształcenia Zawodowego w dwóch przypadkach:

1.  Sprawdzenie kwalifikacji odbywa się bezpośrednio po przeprowadzonym szkoleniu zawodowym zorganizowanym na zasadach określonych rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 622). W takim przypadku ostatnim etapem szkolenia jest sprawdzenie kwalifikacji osób uczestniczących w szkoleniu.
2.  Sprawdzenie kwalifikacji odbywa się bez szkolenia (zakres wiedzy został nabyty samodzielnie przez osoby przystępujące do sprawdzenia kwalifikacji, w innej instytucji lub na szkoleniu zorganizowanym wcześniej, osoba nie posiadała wiedzy, która pozwoliłaby na stwierdzenie posiadania kwalifikacji i przystępuje do poprawki lub kwalifikacje są odnawianie po upływie czasu ich obowiązywania).

Uczestniczenie w szkoleniu przed sprawdzeniem kwalifikacji nie jest obowiązkowe zgodnie z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Powołanie komisji przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki oraz sprawdzenie kwalifikacji jest regulowane aktami prawnymi: ustawą z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne i rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci.

Przepis art. 54 ust. 4 ustawy Prawo energetyczne stanowi, że: „Za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobierane są opłaty od osób kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji”, natomiast art. 54 ust. 5 ustawy mówi że: „Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią przychód jednostek organizacyjnych, przy których powołano komisje kwalifikacyjne”. Regulacje te precyzuje powołane wyżej rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, w § 14 ust. 2 stanowiąc: „opłaty są pobierane w wysokości 10% minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w § 7 ust. 1.”

Tak więc sposób sprawdzenia kwalifikacji, jak i wysokość pobieranej za nie opłaty są regulowane w drodze ustawy i rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej a sama komisja powoływana jest przez centralny urząd państwowy.

Odbiorcami usług w zakresie potwierdzania kwalifikacji są między innymi:

1.  przedsiębiorstwa oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
2.  osoby skierowane przez urzędy pracy,
3.  osoby kierowane przez instytucje pomocy społecznej,
4.  indywidualne osoby prywatne same opłacające usługę.

W uzupełnieniu do wniosku, Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Uczestniczenie w szkoleniu przed sprawdzeniem kwalifikacji nie jest obowiązkowe co wynika z art. 54 ust. 1 i ust. 6, ust. 7 ustawy z dnia z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) i § 6 i § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacja urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.).
2.  „Sprawdzenie kwalifikacji bez uczestniczenia w szkoleniu przez komisję kwalifikacyjną w ramach świadczonej usługi nie odbywa się na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).

Natomiast Wnioskodawca świadczy usługi jako jednostka objęta systemem oświaty w zakresie kształcenia w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Ośrodki Kształcenia Zawodowego, które są jednostkami organizacyjnymi Wnioskodawcy działają na podstawie art. 82 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.) i posiadają wpisy do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Sprawdzenie kwalifikacji bez uczestniczenia w szkoleniu przez komisję kwalifikacyjną w ramach świadczonej usługi przez Wnioskodawcę odbywa się na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń instalacji i sieci (Dz. U. z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.). Komisja kwalifikacyjna do stwierdzania kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń instalacji i sieci powołana jest przez Prezesa Urzędu Regulacji i energetyki na podstawie art. 54 ust. 3 pkt 1 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.). Komisja ta posiada uprawnienia do stwierdzania kwalifikacji wymaganych od osób zajmujących się eksploatacją urządzeń instalacji i sieci zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacja urządzeń instalacji i sieci (Dz. U. z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie – sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 grudnia 2015 r.

Czy sprawdzenie kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną działającą na mocy art. 54 ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) i § 7 i § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadanych kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.) podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w sytuacji gdy osoby ubiegające się o sprawdzenie kwalifikacji bezpośrednio przed nim nie uczestniczyły w organizowanym przez Wnioskodawcę szkoleniu i przystąpiły tylko do sprawdzenia kwalifikacji na podstawie § 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa sprawdzenia kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną powołaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do stwierdzenia kwalifikacji na stanowiskach pracy związanych z dozorem oraz eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych wykonywana na podstawie przepisów § 6 i § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.) przez komisję kwalifikacyjną powołaną na podstawie art. 54 ust. 3 pkt 1 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki do stwierdzenia kwalifikacji na stanowiskach pracy związanych z dozorem oraz eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), który stanowi, iż zwalnia się od podatku „usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach” – „oraz dostawę towarów świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane”.

Obowiązek posiadania kwalifikacji potwierdzonych świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne został określony w art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia l997 r. Prawo energetyczne oraz w § 3 i § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci.

Rozporządzenie powyższe określa:

1.  rodzaje prac, stanowisk oraz urządzeń, instalacji i sieci energetycznych, przy których eksploatacji jest wymagane posiadanie kwalifikacji (§ 7),
2.  zakres wymaganej wiedzy niezbędnej do uzyskania posiadanych kwalifikacji (§ 6),
3.  tryb przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego (§ 7),
4.  jednostki organizacyjne, przy których powołuje się komisje kwalifikacyjne i tryb ich powoływania (§ 12),
5.  wysokość opłat pobieranych za sprawdzenie kwalifikacji (§ 14 ust. 2),
6.  wzór świadectwa kwalifikacyjnego (zał. 2).

Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, egzaminy na stwierdzenie posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci spełniają definicję kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ przystąpienie do egzaminów jest jednym z etapów kształcenia zawodowego danej osoby i zdobywania uprawnień w danym zawodzie, potwierdzonym świadectwem wydanym przez odpowiednią komisję kwalifikacyjną zgodnie z § 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń. instalacji i sieci.

Przystąpienie do egzaminów jako jeden z etapów kształcenia zawodowego danej osoby i zdobywania uprawnień w danym zawodzie zdaniem Wnioskodawcy spełnia także definicję kształcenia zawodowego zawartą w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, gdyż jest związane z nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, w którym te uprawnienia są wymagane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z art. 41 ust. 1 ustawy wynika, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca przeprowadza sprawdzenie kwalifikacji na stanowiskach pracy zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci przy pomocy działającej przy nim komisji kwalifikacyjnej. Ww. sprawdzenie odbywa się w Ośrodkach Kształcenia Zawodowego. Ośrodki te działają w strukturze Wnioskodawcy, nie posiadają odrębnej osobowości prawnej i odrębnych numerów NIP, a zatem wszystkie czynności przez nie wykonywane są czynnościami wykonywanymi przez Zainteresowanego jako podatnika.

Ośrodki uzyskały wpis do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Wnioskodawca jest jednostką systemu oświaty. Działalność statutowa Zainteresowanego polega na prowadzeniu szkoleń, egzaminów, sprawdzaniu kwalifikacji, w tym także uzyskania uprawnień energetycznych. Przy Wnioskodawcy działa komisja kwalifikacyjna, która wydaje świadectwa kwalifikacyjne będące dokumentami niezbędnymi do wykonywania prac przy urządzeniach, instalacjach i sieciach. Stwierdzenie kwalifikacji przed komisją odbywa się w dwóch przypadkach:

1.  Sprawdzenie odbywa się bezpośrednio po przeprowadzonym szkoleniu zawodowym organizowanym przez Zainteresowanego;
2.  Sprawdzenie odbywa się bez szkolenia (zakres wiedzy został nabyty samodzielnie przez osoby przystępujące do sprawdzenia kwalifikacji, w innej instytucji lub na szkoleniu zorganizowanym wcześniej, osoba nie posiadała wiedzy, która pozwoliłaby na stwierdzenie posiadania kwalifikacji i przystępuje do poprawki lub kwalifikacje są odnawianie po upływie czasu ich obowiązywania).

Sposób sprawdzenia kwalifikacji oraz wysokość pobieranych opłat regulowane są przez Prawo energetyczne oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej. Natomiast komisja powoływana jest przez prezesa urzędu regulacji i energetyki. Odbiorcami usług są przedsiębiorstwa, osoby skierowane przez urzędy pracy, instytucje pomocy społecznej oraz indywidualne osoby prywatne same opłacające usługę. Egzaminy przeprowadzane przez Wnioskodawcę spełniają definicję kształcenia zawodowego, ponieważ przystąpienie do nich jest jednym z etapów kształcenia zawodowego danej osoby i zdobywania uprawnień w danym zawodzie, które jest potwierdzone świadectwem wydanym przez komisję kwalifikacyjną.

W związku z powyższym Zainteresowany powziął wątpliwości, dotyczące opodatkowania usługi świadczonej przez komisję kwalifikacyjną polegającej na sprawdzaniu kwalifikacji osób, które nie uczestniczyły bezpośrednio przed nim w szkoleniu.

Wyjaśnić zatem należy, że według art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym wyżej przepisie, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, iż jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Z powyższego zwolnienia, mogą także korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo -rozwojowe, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia na poziomie wyższym.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Zainteresowany jest jednostką objętą systemem oświaty. Jednakże Wnioskodawca w uzupełnieniu do wniosku wskazał, że sprawdzenie kwalifikacji bez uczestniczenia w szkoleniu przez komisję kwalifikacyjną w ramach świadczonej usługi nie odbywa się na podstawie ustawy o systemie oświaty, w związku z tym świadczone przez niego usługi nie są usługami w zakresie kształcenia bądź wychowania. Ponadto z wniosku nie wynika także, aby Wnioskodawca był uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk oraz jednostką badawczo-rozwojową świadczącą usługi kształcenia na poziomie wyższym.

Odnosząc przedstawione wyżej zdarzenie przyszłe do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż Wnioskodawca dla świadczonych przez siebie usług, nie może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.1 pkt 26 ustawy, gdyż co prawda jest podmiotem wymienionym w tym przepisie lecz nie świadczy usług w zakresie kształcenia bądź wychowania.

W związku z powyższym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty − wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Przytoczony powyżej artykuł przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych.

Ustawodawca w powyższym przepisie posłużył się spójnikiem „lub”. Oznacza to, że dla zastosowania zwolnienia od opodatkowania VAT odnośnie usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z nimi związanych wystarczające jest, by w odniesieniu do wykonywanych usług spełniony został jeden spośród trzech wymienionych w tym art. warunków. Zatem w przypadku, gdy dane czynności stanowią usługi kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego oraz usługi z nimi ściśle związane, które prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 a ustawy objęte są zwolnieniem od opodatkowania.

Z kolei – analizując szczegółowo spełnianie warunków uprawniających do rozpatrywanego zwolnienia – art. 54 ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.) zwanym dalej Prawo energetyczne, wskazuje, że Minister właściwy do spraw energii, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej, określił w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby, o których mowa w ust. 1.

Wyjaśnić przy tym należy, że osoby, o których mowa w ww. przepisie to osoby zajmujące się eksploatacją sieci, urządzeń i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, obowiązane są posiadać kwalifikacje potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne (art. 54. ust. 1 Prawo energetyczne).

Zgodnie z art. 54 ust. 3 pkt 1 Prawo energetyczne, komisja kwalifikacyjna powoływana jest na okres 5 lat przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.

Należy wskazać, że w oparciu o powyższą delegację ustawową Minister właściwy do spraw energii wydał w dniu 28 kwietnia 2003 r. rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. z 2003 r. Nr 89, poz. 828, z późn. zm.).

Komisja kwalifikacyjna działająca przy Wnioskodawcy świadcząc usługi sprawdzenia kwalifikacji dla osób ubiegających się o stanowiska zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci działa w ramach usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego i jest to elementem kształcenia zawodowego. Zainteresowany wskazuje bowiem, że warunkiem podjęcia pracy na ww. stanowiskach jest zdanie egzaminu sprawdzającego kwalifikacje zawodowe. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi ww. sprawdzenia kwalifikacji w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, tj. ustawy Prawo energetyczne oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzić należy, iż usługi sprawdzenia kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną bez uczestniczenia bezpośrednio przed nim w szkoleniu spełniają definicję usług kształcenia zawodowego z uwagi na to, że po pierwsze jest to jeden z etapów kształcenia zawodowego danej osoby, po drugie, jest to efekt zdobywania uprawnień niezbędnych do podjęcia pracy w danym zawodzie, potwierdzonych świadectwem wydanym przez odpowiednią komisję kwalifikacyjną.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż prowadzone w przyszłości usługi sprawdzania kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną działającą przy Wnioskodawcy dla osób, które nie będą uczestniczyły bezpośrednio przed nim w szkoleniu spełniają definicję kształcenia zawodowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, oraz będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w ww. przepisach, w związku z tym będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43. ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Reasumując, usługi – sprawdzenia kwalifikacji przez komisję kwalifikacyjną, działającą na mocy art. 54 ust. 6 Prawo energetyczne i § 7 i § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci – podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, w sytuacji gdy osoby ubiegające się o sprawdzenie kwalifikacji bezpośrednio przed nim nie uczestniczyły w organizowanym przez Wnioskodawcę szkoleniu i przystąpiły tylko do sprawdzenia kwalifikacji na podstawie § 7 ww. rozporządzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.