Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/4511-372/15-2/MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-06-10
Teza: Czy ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Uczestników z tytułu zawarcia i realizacji Kontraktu terminowego powstanie dopiero w momencie rozliczenia Kontraktu terminowego (tj. w momencie, gdy kwoty z tytułu realizacji Kontraktu staną się należne) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PDOF i czy w związku z tym na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o PDOF?
Słowa kluczowe: instrumenty-pochodne instrumenty finansowe; jednostka; obowiązek-obowiązek płatnika; plan; pracownik; przychód-przychód z kapitału pieniężnego; płatnik; umowa-umowa cywilnoprawna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2015 r. (data wpływu 2 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika oraz obowiązków informacyjnych związanych z zawarciem i realizacją kontraktu terminowego zawartego z Uczestnikami - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika oraz obowiązków informacyjnych związanych z zawarciem i realizacją kontraktu terminowego zawartego z Uczestnikami.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie produkcji i sprzedaży szkła ogniochronnego. Spółka współpracuje z zewnętrzną polską spółką kapitałową (niepowiązaną kapitałowo ani osobowo ze Spółką) (dalej: „Kontrahent”). Kontrahent świadczy na rzecz Spółki, na podstawie umowy agencyjnej, usługi pośrednictwa przy zawieraniu z osobami trzecimi umów dotyczących sprzedaży produktów Spółki. Kontrahent zawarł również ze Spółką umowy na podstawie których świadczy usługi doradztwa w zakresie sprzedaży produktów Spółki. Umowy między Spółką a Kontrahentem będą dalej określane jako „umowy o współpracę”.

Współpraca z Kontrahentem jest kluczowa z punktu widzenia działalności Spółki. Szczególnie istotna jest dla Spółki okoliczność, iż w wykonywanie usług na rzecz Spółki zaangażowani są eksperci (osoby fizyczne) z wieloletnim doświadczeniem w branży szkła ogniochronnego. Eksperci Ci współpracują z Kontrahentem. Jeden z nich jest członkiem zarządu Kontrahenta i zarazem jednym z jego wspólników. Drugi z nich współpracuje z Kontrahentem obecnie na podstawie umowy o pracę (aczkolwiek, według wiedzy Wnioskodawcy, możliwe jest, że w przyszłości Kontrahent zawrze z drugim z ekspertów umowę cywilnoprawną o współpracę). Oprócz ww. kluczowych ekspertów, Kontrahent zatrudnia osoby fizyczne, które operacyjnie zajmują się m.in. wykonywaniem funkcji agencyjnych w odniesieniu do produktów Spółki.

Spółka nie jest pracodawcą ww. kluczowych ekspertów, nie łączą też jej z tymi osobami umowy cywilnoprawne. Niemniej jednak, z uwagi na umowy o współpracę łączące Spółkę i Kontrahenta, istotne z perspektywy Spółki jest to, aby eksperci kontynuowali współpracę z Kontrahentem i byli szczególnie zmotywowani do osobistego angażowania się w wykonywanie przez Kontrahenta usług na rzecz Spółki. Czynności wykonywane przez te osoby przekładają się bowiem na poziom sprzedaży produktów Spółki, a co za tym idzie na osiągane przez nią przychody oraz jej wartość rynkową. Co więcej, z perspektywy Spółki istotne jest to, aby kluczowi eksperci kontynuowali współpracę z Kontrahentem (ich obecność u Kontrahenta przekłada się bowiem na jakość usług świadczonych przez Kontrahenta) i nie prowadzili względem Spółki działalności konkurencyjnej.

W celu wzmocnienia motywacji kluczowych ekspertów współpracujących z Kontrahentem do wykonywania czynności leżących w interesie Spółki (w zakresie poszukiwania klientów dla produktów Spółki, doradztwa sprzedażowego), zaproponowano tym osobom zawarcie kontraktów terminowych ze Spółką. Kontrakty terminowe mają zmotywować ww. ekspertów do szczególnego angażowania się w świadczenie usług agencyjnych i doradczych w odniesieniu do produktów Spółki, przekładających się na zwiększenie zamówień produktów Spółki u klientów i co za tym idzie na wyższe przychody ze sprzedaży produktów osiągane przez Spółkę. Kontrakty te mają także funkcję zabezpieczającą i retencyjną, gdyż zostały skonstruowane tak, aby zniechęcić ekspertów do podejmowania działalności konkurencyjnej względem Spółki i jednocześnie, aby zachęcić ich do kontynuowania współpracy z Kontrahentem Spółki w zakresie objętym umowami o współpracę łączącymi Spółkę i Kontrahenta.

Kontrakty terminowe, ustrukturyzowane jako instrumenty pochodne, z uwagi na ich zmienną wartość oraz możliwość ich powiązania z sytuacją ekonomiczną Spółki, w najlepszy sposób realizują powyższy cel. Kontrakty terminowe oferowane przez Spółkę kluczowym ekspertom współpracującym z Kontrahentem stanowią pochodne instrumenty finansowe, dla których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (do ww. przepisu odwołuje się definicja pochodnych instrumentów finansowych zawarta w art. 5a pkt 13 ustawy o PDOF). Kontrakty terminowe nie są tytułami uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania ani instrumentami rynku pieniężnego.

Szczegółowe założenia i sposób oferowania Kontraktów terminowych przedstawiono poniżej:

Kontrakty terminowe są oferowane opisanym wyżej kluczowym ekspertom współpracującym z Kontrahentem (dalej: „Uczestnicy”). Kontrakt terminowy zawierany jest między Spółką i Uczestnikiem na zasadzie dobrowolności. Uczestnicy nie ponoszą opłat na rzecz Spółki w związku z zawarciem Kontraktu terminowego. Kontrakt terminowy jest nieprzenaszalny na osoby trzecie w drodze czynności prawnej.

Instrumentem bazowym dla Kontraktów terminowych są obligacje wyemitowane przez Spółkę i objęte przez Uczestnika (dalej: „Obligacje”) po cenie emisyjnej równej wartości nominalnej Obligacji. Data zapadalności Obligacji została ustalona na 31 grudnia 2030 r. Zgodnie z dokumentem Obligacji, jeśli przed ww. datą zapadalności nastąpi tzw. Przypadek Wyjścia (definiowany jako sprzedaż przez obecnych wspólników Spółki ponad 50% udziałów w kapitale Spółki, w wyniku której nabywca udziałów będzie posiadać (pośrednio oraz bezpośrednio) przeszło 50% udziałów w kapitale zakładowym Spółki), Spółka wykupi od Uczestnika Obligacje i zapłaci na rzecz Uczestnika kwotę nominalną Obligacji oraz tzw. Kwotę Dodatkową. Kwota Dodatkowa zostanie obliczona jako określony % tzw. Wyceny Kapitałów Spółki. Wycena Kapitałów oznacza wartość wszystkich udziałów w kapitale zakładowym Spółki ustaloną zgodnie z wyceną Spółki przyjętą dla transakcji stanowiącej Przypadek Wyjścia, bez uwzględnienia (tj. bez pomniejszenia) kwot do wypłaty których Spółka jest zobowiązana na gruncie Obligacji oraz instrumentów pochodnych, dla których instrumentem bazowym jest Obligacja, oraz powiększoną o łączną kwotę wszystkich dywidend faktycznie wypłaconych wspólnikom Spółki pomiędzy datą emisji Obligacji a dniem wystąpienia Przypadku Wyjścia. Wartość wskaźnika % stosowanego do obliczenia Kwoty Dodatkowej znajduje się w przedziale od 0 do 2,25, w zależności od przedziału wartościowego, w jakim znajdzie się Wycena Kapitałów. Wartość obligacji będzie więc zmienna w czasie i będzie uzależniona od tego, czy przed datą zapadalności Obligacji nastąpi Przypadek Wyjścia oraz od tego jaka będzie Wycena Kapitałów Spółki.

Rozliczenie Kontraktu terminowego będzie dokonywane na koniec ustalonego w Kontrakcie okresu. W dacie rozliczenia Kontraktu terminowego Uczestnik będzie mógł otrzymać od Spółki równowartość różnicy pomiędzy (i) wartością końcową Obligacji (która, jak wskazano powyżej, będzie równa kwocie nominalnej Obligacji oraz Kwocie Dodatkowej, o ile dojdzie do Przypadku Wyjścia przed datą zapadalności Obligacji i wcześniejszego wykupu Obligacji przez Spółkę) a (ii) wartością początkową Obligacji (równą cenie emisyjnej Obligacji w dacie emisji), pomnożoną przez wartość (mnożnik) zdefiniowany w Kontrakcie terminowym. Mnożnik ustalany jest odrębnie dla każdego Uczestnika i definiowany w Kontrakcie terminowym.

Kontrakt terminowy przewiduje również przypadki, w których ww. mnożnik określony w Kontrakcie terminowym ulegnie zmniejszeniu. Przypadki te obejmują: rozwiązanie przez Spółkę umowy o współpracę z Kontrahentem z przyczyn wynikających z naruszenia takiej umowy poprzez działania Uczestnika, śmierć Uczestnika lub jego niezdolność do pracy w zakresie czynności objętych umową o współpracę między Spółką a Kontrahentem.

W Kontrakcie terminowym przewidziano również przypadki, gdy Spółka będzie miała prawo wcześniejszego rozwiązania kontraktu. Przypadki te obejmują: dokonanie przez Uczestnika czynności prowadzących do naruszenia zakazów konkurencji, wymogów wyłączności lub wymogów dochowania poufności przewidzianych w umowie o współpracę między Kontrahentem a Spółką lub inne niż wskazane powyżej przypadki rozwiązania umowy o współpracę między Kontrahentem a Spółką. W tych sytuacjach, Uczestnik nie otrzyma żadnej wypłaty z Kontraktu terminowego.

Uczestnik nie ma gwarancji, czy i jaką ostatecznie uzyska wypłatę z Kontraktu terminowego - po pierwsze mogą wystąpić przypadki wcześniejszego rozwiązania kontraktu przez Spółkę, po drugie mogą wystąpić przypadki wpływające na wysokość mnożnika zastosowanego w Kontrakcie terminowym i po trzecie wypłata jest uzależniona od wartości Obligacji, która z kolei zależy od Wyceny Kapitałów Spółki w określonym momencie w przyszłości.

Do momentu rozliczenia Kontraktu terminowego Uczestnikowi nie będą przysługiwały żadne prawa - kontrakty są niezbywalne i nie dają uprawnienia do jakichkolwiek przepływów pieniężnych aż do daty rozliczenia (przy czym, jak wskazano powyżej, to, czy na dzień rozliczenia Kontraktu terminowego Uczestnik uzyska jakiekolwiek przysporzenie, uzależnione jest od wielu czynników).

Podsumowując powyższe, instrumentem bazowym dla Kontraktów terminowych oferowanych Uczestnikom przez Spółkę są Obligacje, których wartość końcowa zależy z kolei od sytuacji ekonomicznej Spółki w przyszłości. Poprzez oferowanie tego typu Kontraktów Uczestnikom, którzy są zatrudnieni u Kontrahenta Spółki, Spółka oczekuje, iż osoby te będą podejmowały działania przekładające się na wzrost sprzedaży produktów Spółki, a co za tym idzie, na wartość Spółki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Uczestników z tytułu zawarcia i realizacji Kontraktu terminowego powstanie dopiero w momencie rozliczenia Kontraktu terminowego (tj. w momencie, gdy kwoty z tytułu realizacji Kontraktu staną się należne) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PDOF i czy w związku z tym na Spółce będą ciążyły obowiązki płatnika oraz obowiązki informacyjne w rozumieniu przepisów ustawy o PDOF?

Zdaniem Wnioskodawcy, ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Uczestników z tytułu zawarcia i realizacji Kontraktu terminowego powstanie dopiero w momencie rozliczenia Kontraktu terminowego (tj. w momencie, gdy kwoty z tytułu realizacji Kontraktu staną się należne) i stanowić będzie przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PDOF. W związku z tym, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika, jednak zobowiązana ona będzie do sporządzenia i przesłania do urzędu skarbowego i Uczestników imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

1.  Moment powstania przychodu u Uczestników.

Zgodnie z art. 11 ustawy o PDOF, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W związku z powyższym, zawarcie Kontraktów terminowych przez Uczestników mogłoby skutkować powstaniem przychodu podatkowego jedynie wówczas, gdyby w tym momencie otrzymywali oni pieniądze, wartości pieniężne, świadczenia w naturze albo inne nieodpłatne świadczenia. Z uwagi na fakt, że zawarcie Kontraktów terminowych przez Uczestników nie będzie wiązało się z otrzymaniem lub pozostawieniem do dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych, ustalenia wymaga zatem, czy zawarcie Kontraktów terminowych nie wiąże się z otrzymaniem świadczeń w naturze, czy jakichkolwiek innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji „świadczenia w naturze”, ani definicji „nieodpłatnego świadczenia”. Jednakże, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. FSK 2206/04) przez „nieodpłatne świadczenie” należy rozumieć zdarzenie prawne lub zdarzenie faktyczne, którego skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie w majątku danej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Do przysporzenia dochodzi zatem wyłącznie w sytuacji, gdy następuje powiększenie majątku lub składników majątku danej osoby, co oznacza, że przysporzenie musi być definitywne (niewątpliwe) i musi istnieć możliwość ustalenia konkretnej wartości danego przysporzenia. Co więcej, przysporzenie majątkowe ma miejsce jedynie wówczas, gdy taka osoba może swobodnie dysponować danym składnikiem majątku.

Jak wskazano powyżej, zawarcie Kontraktów terminowych ze Spółką nie będzie wiązało się z uzyskaniem jakiegokolwiek przysporzenia przez Uczestników, gdyż Kontrakty terminowe dają jedynie potencjalną możliwość uzyskania korzyści w przyszłości. Zawarcie Kontraktu terminowego to zdarzenie konieczne do ewentualnego zaistnienia korzyści majątkowej w przyszłości, o ile spełnione zostaną określone warunki. Uczestnik, który zawarł Kontrakt terminowy nie ma bowiem gwarancji uzyskania wypłat w przyszłości w dniu rozliczenia Kontraktu terminowego (jest to uzależnione od kontynuowania umów o współpracę między Spółką a Kontrahentem, od wzrostu Wyceny Kapitałów w Spółce i innych czynników). Tym samym, zawarcie przez Uczestnika Kontraktu terminowego nie skutkuje powstaniem po jego stronie przysporzenia finansowego o konkretnym wymiarze finansowym, które mogłoby być zakwalifikowane jako przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o PDOF. Przysporzenie takie może potencjalnie wystąpić dopiero w dniu rozliczenia Kontraktu terminowego, jeżeli w tym dniu Uczestnik będzie uprawniony do otrzymania od Spółki wypłaty z tytułu takiego rozliczenia. Ponadto dodatkowym argumentem potwierdzającym brak jakiegokolwiek przysporzenia po stronie Uczestników jest fakt, że nie mają oni prawa do rozporządzania Kontraktami terminowymi.

Podsumowując, zdaniem Spółki sam fakt zawarcia przez Uczestników Kontraktów terminowych nie powoduje po ich stronie żadnego przyrostu aktywów, a zatem nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PDOF. W konsekwencji, w związku z zawarciem Kontraktu terminowego na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika PDOF.

Powyższe stanowisko znajduje jednoznaczne potwierdzenie w interpretacjach Ministra Finansów w podobnych stanach faktycznych. Przedstawiony we wniosku o interpretację Kontrakt terminowy zdaniem Spółki wykazuje cechy zbliżone do innych instrumentów pochodnych, które były analizowane przez Ministra Finansów. W stanach faktycznych będących w przeszłości przedmiotem interpretacji Ministra Finansów osoby fizyczne otrzymywały m.in. opcje na akcje, czy tzw. akcje fantomowe. Podobnie jak w przypadku zawarcia Kontraktu terminowego sam fakt otrzymania opcji, czy przyznania akcji fantomowych nie skutkował po stronie pracowników przysporzeniem majątkowym i, tym samym przychodem podatkowym. We wszystkich tych sytuacjach dopiero ewentualne rozliczenie instrumentu pochodnego (kontraktu terminowego, opcji, czy akcji fantomowej) mogło wywołać skutek w postaci przyrostu aktywów pracownika. Podkreślić również należy, że podobnie orzekano w przypadku planów motywacyjnych zakładających zawieranie z pracownikami kontraktów terminowych, których wartość również bazowała na wartości obligacji. W tych przypadkach również stwierdzano, że samo zawarcie kontraktu nie skutkuje opodatkowanym przysporzeniem po stronie pracownika.

Z tego też względu, zdaniem Spółki, można odwołać się do interpretacji Ministra Finansów w sprawie zbliżonych instrumentów pochodnych jako dodatkowego argumentu przemawiającego za brakiem powstania przychodu podatkowego u Uczestników w momencie zawarcia Kontraktu terminowego. W szczególności posiłkować się można wnioskami z następujących interpretacji:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 września 2014 r. sygn. IPPB2/415-562/14-2/MG, w której organ podatkowy potwierdził, że: „(\`(...)\`) sam fakt zawarcia przez Uczestników Kontraktów terminowych nie powoduje po ich stronie żadnego przyrostu aktywów, a zatem nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PDOF. W konsekwencji, w związku z zawarciem Kontraktu terminowego na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika PDOF (…)”;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r., sygn. IPPB2/415-891/13-4/MG, w której organ podatkowy potwierdził, że: „(\`(...)\`) ewentualny przychód podlegający opodatkowaniu po stronie Menedżerów z tytułu nabycia i realizacji Rocznego Instrumentu Pochodnego i Skumulowanego Instrumentu Pochodnego powstanie dopiero w momencie realizacji Instrumentów Pochodnych (tj. w momencie, gdy kwoty Wypłat Pieniężnych staną się należne) (\`(...)\`)”;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. IPPB2/415-697/13-2/MK1, w której organ uznał, że: „(\`(...)\`) przyznane instrumenty finansowe w postaci Jednostek Programu (akcji fantomowych) stanowią pochodny instrument finansowy, są niezbywalne i nie są notowane na giełdzie, ponadto z tytułu ich posiadania pracownik nie ma w tym czasie prawa ich zbycia, ani żadnych praw korporacyjnych z nich wynikających (nie przysługują tej osobie prawa korporacyjne i majątkowe w szczególności prawa głosu czy dywidendy). Tym samym stwierdzić należy, że samo przyznanie pracownikom Jednostek Programu (akcji fantomowych) nie rodzi skutku w postaci powstania przychodu. Przyznanie Jednostek Programu (akcji fantomowych) w ramach programu motywacyjnego nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest bowiem związane z jakimkolwiek przysporzeniem w majątku osoby nabywającej Jednostek Programu (akcji fantomowych). (\`(...)\`)”;
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. IPPB2/415-923/12-2/MG, w której organ podatkowy potwierdził, że: „(\`(...)\`) zawarcie przez Uczestnika Kontraktu Terminowego nie skutkuje powstaniem po jego stronie przysporzenia finansowego o konkretnym wymiarze finansowym, które mogłoby być zakwalifikowane jako przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o PDOF. Przysporzenie takie może potencjalnie wystąpić dopiero w dniu rozliczenia Kontraktu Terminowego, jeżeli w tym dniu Uczestnik będzie uprawniony do otrzymania od Wnioskodawcy wypłaty z tytułu takiego rozliczenia. (\`(...)\`)”.

W świetle powyższych argumentów, należy uznać, że u Uczestników nie powstanie przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o PDOF w momencie zawarcia Kontraktu terminowego. Przychód ten powstanie dopiero w momencie rozliczenia Kontraktu terminowego (tj. w momencie, gdy kwoty z tytułu realizacji Kontraktu staną się należne).

1.  Klasyfikacja dochodu z rozliczenia Kontraktu terminowego i obowiązki Spółki związane z rozliczeniem Kontraktu terminowego.

Zdaniem Spółki, rozliczenie Kontraktu terminowego i otrzymanie przez Uczestników od Spółki płatności z realizacji tego Kontraktu skutkuje po stronie tych Uczestników powstaniem przychodu podatkowego z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PDOF opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PDOF źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit a) - c). W myśl art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Pochodnymi instrumentami finansowymi są zgodnie z art. 5a pkt 13 ustawy o PDOF instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, z wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz instrumentów rynku pieniężnego. Z kolei, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi wymienia:

1.  tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
2.  instrumenty rynku pieniężnego
3.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne,
4.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
5.  opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez dostawę, pod warunkiem, że są dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym lub w alternatywnym systemie obrotu,
6.  niedopuszczone do obrotu na rynku regulowanym ani w alternatywnym systemie obrotu opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar, które mogą być wykonane przez dostawę, które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
7.  instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
8.  kontrakty na różnicę,
9.  opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych, uprawnień do emisji oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także wszelkiego rodzaju inne instrumenty pochodne odnoszące się do aktywów, praw, zobowiązań, indeksów oraz innych wskaźników, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

W przedstawionej sytuacji Spółka będzie zawierała z Uczestnikami Kontrakty terminowe, dla których instrumentem bazowym będą Obligacje. Obligacje te będą papierami wartościowymi na mocy art. 4 ust. 1 ustawy z 29 czerwca 1995 r. o obligacjach oraz w rozumieniu art. 3 pkt 1a) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. W rezultacie instrumentem bazowym dla analizowanych Kontraktów terminowych będą papiery wartościowe, a zatem Kontrakty te stanowić będą pochodne instrumenty finansowe w rozumieniu art. 5a pkt 13 ustawy o PDOF w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Oznacza to jednocześnie, że Kontrakty terminowe nie są tytułami uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania lub instrumentami rynku pieniężnego wymienionymi w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W świetle powyższego, opisane we wniosku o interpretację przychody Uczestników z rozliczenia tych Kontraktów terminowych będą, zdaniem Spółki, kwalifikowane jako przychody z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, a tym samym jako przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF.

Taka kwalifikacja przychodów uzyskiwanych przez Uczestników będzie miała następujące skutki:

*   od dochodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych (tj. Kontraktów terminowych) podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu ( art. 30b ust. 1 ustawy o PDOF),
*   po zakończeniu roku podatkowego podatnik (tj. Uczestnik) jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych i obliczyć należny podatek dochodowy (art. 30b ust. 6 ustawy o PDOF),
*   w terminie określonym w art. 45 ust. 1, tj. do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, podatnicy (tj. Uczestnicy) są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b (art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o PDOF),
*   w tym samym terminie Uczestnicy są obowiązani wpłacić należny podatek dochodowy wynikający z zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 (art. 45 ust. 4 pkt 2 ustawy o PDOF).

W związku z faktem, iż Uczestnicy zobowiązani będą do samodzielnego rozliczenia podatku dochodowego od wypłat z realizacji Kontraktu terminowego kwalifikowanego jako przychody z tytułu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika PDOF w odniesieniu do tych wypłat. Niemniej jednak, zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PDOF, Spółka będzie zobligowana do sporządzenia dla każdego Uczestnika imiennej informacji o wysokości dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) w terminie do końca lutego następnego roku i przesłania jej do Uczestników i właściwego urzędu skarbowego.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach Ministra Finansów wydawanych w sprawie zbliżonych instrumentów pochodnych. Przykładowo, w powołanych wyżej interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie potwierdzono, że:

*   „(\`(...)\`) rozliczenie Kontraktu terminowego i otrzymanie przez Uczestników od Spółki płatności z realizacji tego Kontraktu skutkuje po stronie tych Uczestników powstaniem przychodu podatkowego z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF. W związku z tym, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika, jednak zobowiązana ona będzie do sporządzenia i przesłania do urzędu skarbowego i Uczestników imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT w terminie do końca lutego następnego roku. (\`(...)\`)” (interpretacja z dnia 26 września 2014 r., sygn. IPPB2/415-562/14-2/MG);
*   „(\`(...)\`) Uzyskane w roku podatkowym dochody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających, zgodnie z treścią art. 30b ust. 6 Ustawy PIT, podatnik obowiązany jest wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust 1a pkt 1 Ustawy o PIT po zakończeniu roku podatkowego, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym powstał przychód podatkowy. (\`(...)\`) również w chwili realizacji Rocznego Instrumentu Pochodnego oraz Skumulowanego Instrumentu Pochodnego przez Menedżerów, Spółka nie będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Niemniej jednak, zgodnie z art. 39 ust. 3 Ustawy o PIT, Spółka będzie zobligowana do sporządzenia dla każdego Menedżera imiennej informacji o wysokości dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) w terminie do końca lutego następnego roku i przesłania jej do Menedżerów i właściwych urzędów skarbowych. (\`(...)\`)” (interpretacja z dnia 18 marca 2014 r., sygn. IPPB2/415-891/13-4/MG);
*   „(\`(...)\`) do rozliczenia przychodu z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych w postaci Jednostek Programu (akcji fantomowych), uprawniających do otrzymania w przyszłości rozliczenia pieniężnego, w tym złożenia zeznania i zapłaty podatku zobowiązani będą wyłącznie Uprawnieni, których prawa zostaną zrealizowane. W tym zakresie na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika. Zgodnie jednak z treścią ww. wymienionego art. 39 ust. 3 ww. ustawy, obowiązek sporządzenia imiennych informacji o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2 spoczywa na podmiotach, które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe lub podmiotów za pośrednictwem, których podatnik uzyskuje dochody. W konsekwencji na Spółce, jako podmiocie dokonującym przedmiotowych wypłat na rzecz uprawnionych pracowników, będzie spoczywał obowiązek sporządzenia imiennych informacji PIT-8C zgodnie z dyspozycją ww. art. 39 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (…)” (interpretacja z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. IPPB2/415-697/13-2/MK1).

Podobne stanowisko zajmował np. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, który w interpretacji z dnia 20 maja 2014 r. (sygn. ILPB2/415-149/14-4/TR) wskazał, że: „(\`(...)\`) w przypadku realizacji przez pracowników Wnioskodawcy praw wynikających z jednostek X stanowiących pochodny instrument finansowy w drodze wypłaty wynagrodzenia zmiennego, przysporzenie jakie uzyskują pracownicy Wnioskodawcy na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 7 tejże ustawy. Tym samym, z analizowanego tytułu na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika.(\`(...)\`)”, czy Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, który w interpretacji z dnia 23 kwietnia 2014 r. (sygn. ITPB1/415-89/14/MR) potwierdził, że: „(\`(...)\`) przyznanie w ramach Umów pochodnych instrumentów finansowych - Jednostek Uczestnictwa spowoduje powstanie po stronie Uprawnionych przychodu podlegającego opodatkowaniu dopiero w momencie realizacji prawa do otrzymania wypłaty gotówkowej. W konsekwencji przychód ten należy zakwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu z zastosowaniem 19% stawki podatkowej zgodnie z art. 30b ustawy. W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek naliczenia, pobrania i odprowadzenia podatku (zaliczki na podatek) w związku z realizacją praw wynikających z Jednostek Uczestnictwa. Natomiast Wnioskodawca będzie zobowiązany - na mocy art. 39 ust. 3 ustawy - do przesłania podatnikowi oraz odpowiedniemu organowi podatkowemu imiennej informacji o wysokości dochodu. (\`(...)\`)”.

W świetle powyższych argumentów należy uznać, że rozliczenie Kontraktu terminowego i otrzymanie przez Uczestników od Spółki płatności z realizacji tęgo Kontraktu skutkuje po stronie tych Uczestników powstaniem przychodu podatkowego z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o PDOF. W związku z tym, na Spółce nie będą ciążyły obowiązki płatnika, jednak zobowiązana ona będzie do sporządzenia i przesłania do urzędu skarbowego i Uczestników imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu z kapitałów pieniężnych (informacji PIT-8C) zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT w terminie do końca lutego następnego roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych oraz przywołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, że orzeczenia te dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, jak również powołany wyrok dotyczy konkretnej sprawy podatnika osądzonej w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, natomiast w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.