Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.376.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-15
Teza: Obowiązek przesyłania JPK_CIT dla Oddziału Spółki
zagranicznej, który nie przkroczył 50 mln euro przychodu.
Słowa kluczowe: jednolity plik kontrolny (JPK)
oddział
zakład-zakłady osób prawnych
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący obowiązku przesyłania plików JPK_CIT dla Oddziału Spółki
    zagranicznej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca, będąc instytucją kredytową z siedzibą w Szwecji, działa poprzez Oddział w
    Polsce. Wnioskodawca jest podatnikiem zarejestrowanym w Szwecji i tam prowadzi
    działalność gospodarczą oraz rozlicza się z podatku dochodowego.
    Zgodnie z przyjętą konstrukcją biznesu Wnioskodawca posiada (utworzył) oddziały w
    państwach, w których prowadzi działalność, a w tym jak wskazano powyżej także w Polsce.
    Wnioskodawca, działając przez wpisany do KRS Oddział w Polsce, jest zarejestrowany w
    Polsce jako podatnik VAT czynny, posiada numer NIP oraz jest podatnikiem podatku
    dochodowego od osób prawnych (rozlicza VAT i CIT w Polsce, tj. przesyła JPK_V7 oraz
    składa zeznania CIT-8 itp.) w zakresie działalności prowadzonej w Polsce. Oddział w Polsce
    uzyskał odrębny NIP na cele wypełniania funkcji płatnika ZUS i podatku dochodowego od
    osób fizycznych w stosunku do pracowników zatrudnionych w Oddziale w Polsce.
    Wnioskodawca jest instytucją kredytową z siedzibą w Szwecji (w Szwecji jest podatnikiem
    podatku dochodowego oraz VAT) i działa na terytorium Polski poprzez Oddział, co
    oznacza, że Wnioskodawca jest instytucją kredytową w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe („Prawo Bankowe"), czyli instytucją, o
    której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 575
    /2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. („instytucja kredytowa" oznacza przedsiębiorstwo, którego
    działalność polega na przyjmowaniu depozytów lub innych funduszy podlegających
    zwrotowi od klientów oraz na udzielaniu kredytów na swój własny rachunek), mającą
    siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego. Oddział
    w Polsce, poprzez który działa Wnioskodawca, jest zaś zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt18 Prawa
    bankowego oddziałem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia nr 575/2013
    („oddział” oznacza miejsce prowadzenia działalności, które stanowi prawnie zależną część
    instytucji i która realizuje bezpośrednio wszystkie lub niektóre spośród transakcji
    nieodłącznie związanych z działalnością instytucji), niebędącym oddziałem banku
    krajowego ani oddziałem banku zagranicznego.
    Zgodnie z wpisem Oddziału w Polsce w Krajowym Rejestrze Sądowym („KRS") przedmiot
    działalności określono jako: (...)
    W związku powyższym Wnioskodawca, działając w Polsce za pośrednictwem Oddziału,
    realizuje czynności wynikające z opisanego powyżej przedmiotu działalności (czynności
    Oddziału w Polsce są zbieżne z czynnościami instytucji kredytowej ze Szwecji). Innymi
    słowy, działając faktycznie w ramach struktury organizacyjnej Wnioskodawcy, czyli
    instytucji kredytowej z siedzibą w Szwecji, za pośrednictwem Oddziału świadczone są
    usługi finansowe w Polsce. W tym zakresie zawierane są umowy z Klientami, tj. umowy są
    zawierane za pośrednictwem Oddziału w imieniu Wnioskodawcy. Istotnie więc poprzez
    Oddział wykonywana jest działalność finansowa (bankowa) w Polsce (udzielanie kredytów),
    a Oddział nie posiada odrębnej od Wnioskodawcy (spółki z siedzibą w Szwecji) osobowości
    prawnej, a jedynie jest, jak wskazano wpisany do rejestru przedsiębiorców KRS i posiada w
    Polsce samodzielną pod względem technicznym strukturę organizacyjną.
    Wnioskodawca, działając w Polsce w formie Oddziału, rozlicza podatek dochodowy od
    osób prawnych (CIT) i składa w tym zakresie zeznania i informacje podatkowe, a rokiem
    podatkowym jest rok kalendarzowy. Dokonywanie rozliczeń w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych w Polsce wynika z faktu, że Oddział Wnioskodawcy
    spełnia definicję tzw. „zakładu podatkowego" („zagranicznego zakładu") w rozumieniu
    przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r roku o podatku dochodowym od osób
    prawnych, jak i Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa

    Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Sztokholmie dnia 19
    listopada 2004 roku.
    Dla celów rozliczeń CIT oraz VAT Wnioskodawca wykorzystuje numer NIP (...), zaś dla
    celów rozliczeń PIT i ZUS Oddział wykorzystuje numer NIP (...).
    Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości zobowiązuje oddziały przedsiębiorców
    zagranicznych do prowadzenia ksiąg rachunkowych, gdyż zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6
    ustawy o rachunkowości:
    „Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej »ustawą«, stosuje się, z zastrzeżeniem
    ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej: oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 470)”.
    Oddział przedsiębiorcy zagranicznego, chociaż nie ma osobowości prawnej i nie może
    występować samodzielnie w stosunkach gospodarczych, jest obowiązany do sporządzania
    sprawozdania finansowego zgodnie z ustawą o rachunkowości. Sprawozdanie finansowe
    zgodnie z Ustawą o Rachunkowości jest sporządzane dla Oddziału na podstawie
    prowadzonych ksiąg rachunkowych i stanowi ono podstawę dla sporządzenia zeznania
    CIT-8 dla działalności w Polsce.
    Sprawozdanie finansowe sporządzone dla Oddziału jest przesyłane do Naczelnika
    właściwego Urzędu Skarbowego, a sprawozdanie finansowe Wnioskodawcy jako całości
    (instytucji kredytowej – spółki z siedzibą w Szwecji), tj. jego tłumaczenie przysięgłe na język
    polski, jest przekazywane do Krajowego Rejestru Sądowego (Repozytorium Dokumentów
    Finansowych w KRS).
    Sprawozdanie finansowe Oddziału podlega badaniu przez biegłego rewidenta, który
    sporządza Sprawozdanie niezależnego biegłego rewidenta podlegające także przekazaniu
    do Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego.
    Wnioskodawca, działając poprzez Oddział w Polsce, wykazał przychód w sprawozdaniu
    finansowym Oddziału oraz w składnym zeznaniu CIT-8 za lata 2023 oraz za 2024
    wysokości nie przekraczającej 50 milionów Euro, a także, zgodnie z przyjętymi planami
    przychody za 2025 rok, nie przekroczą kwoty 50 milionów Euro. W przypadku
    Wnioskodawcy (instytucji kredytowej – spółki z siedzibą w Szwecji) podmiot jako całość
    osiągnął w latach 2023-2024 oraz planuje osiągnąć w 2025 roku przychody w kwocie
    powyżej 50 milionów Euro (rok podatkowy spółki w Szwecji jest także równy rokowi
    kalendarzowemu).
    W związku z wejściem w życie od dnia 1 stycznia 2025 roku nowych przepisów
    dotyczących obowiązkowego prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie
    elektronicznej, tj. art. 9 ust. 1c ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym
    od osób prawnych („Ustawa CIT) oraz przepisami przejściowymi dotyczącymi wejścia w
    życie tego obowiązku, tj. art. 66 ust. 2 ustawy z dnia o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105),
    powstała wątpliwość co do okresu, za który przedsiębiorca zagraniczny działający Polsce w
    formie Oddziału powinien po raz pierwszy spełnić obowiązek przesłania ksiąg, o którym
    mowa w art. 9 ust. 1c Ustawy CIT.
    Zgodnie z przepisami przejściowymi wyrażonymi w art. 66 ust 2 ustawy o zmianie ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r.
    poz. 2105):

    „Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są prowadzone
    przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za rok podatkowy, a
    w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi - za rok obrotowy, rozpoczynający
    się po dniu:
    (1) 31 grudnia 2024 r. - w przypadku:
      (a) podatkowych grup kapitałowych,
      (b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu
        uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym
        przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego
        kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym
        poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;
    (2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
      prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
      ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
    (3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
      osobami prawnymi”
    Wątpliwość wynika z faktu, że wskazany przepis przejściowy nie określa, w jaki sposób
    kalkulować wartość przychodu w przypadku szczególnej kategorii podmiotów
    prowadzących działalność gospodarczą, tj. w szczególności w przypadku oddziału
    przedsiębiorcy zagranicznego w Polsce.

## Pytanie

Czy wynikający z art. 9 ust. 1c ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym
    od osób prawnych, w związku z art. 66 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 roku, obowiązek prowadzenia i
    przesyłania ksiąg rachunkowych za rok podatkowy od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia
    2025 r. w formie elektronicznej będzie dotyczyć Wnioskodawcy działającego za
    pośrednictwem Oddziału w Polsce, jeśli wartość uzyskanego przez niego przychodu w
    Polsce w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nie
    przekroczyła wartości 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym tego roku
    podatkowego, przy czym przy ustalaniu przychodu zostaną wzięte pod uwagę wyłącznie
    przychody Oddziału w Polsce, a nie całego Wnioskodawcy (instytucji kredytowej z siedzibą
    w Szwecji)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych za rok
    podatkowy od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. w formie elektronicznej nie będzie
    dotyczyć Wnioskodawcy działającego za pośrednictwem Oddziału w Polsce, jeśli wartość
    uzyskanego przez niego przychodu w Polsce w roku podatkowym trwającym od 1 stycznia
    2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nie przekroczyła wartości 50 mln euro przeliczonych na złote
    według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu
    roboczym tego roku podatkowego, przy czym przy ustalaniu przychodu zostaną wzięte
    pod uwagę wyłącznie przychody Oddziału w Polsce, a nie całego Wnioskodawcy (instytucji
    kredytowej z siedzibą w Szwecji).
    W konsekwencji zaś tego, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody w Polsce za
    pośrednictwem Oddziału nie przekroczyły za 2024 rok kwoty 50 mln euro, to obowiązek
    przesyłania ksiąg rachunkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c Ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku
    o podatku dochodowym od osób prawnych („Ustawa CIT), w związku z art. 66 ust. 2
    Ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października

    2021 roku, powstanie za rok obrotowy (rok podatkowy) rozpoczynający się po dniu 31
    grudnia 2025 roku.
    Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1c Ustawy CIT:
    „Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia
    zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28 r. ust. 1,
    za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej”.
    Natomiast w świetle art. 66 ust. 2 Ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105):
    „Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są prowadzone
    przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za rok podatkowy, a
    w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok obrotowy, rozpoczynający
    się po dniu:
    (1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
      (a) podatkowych grup kapitałowych,
      (b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu
        uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym
        przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego
        kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym
        poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;
    (2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
      prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
      ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
    (3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
      osobami prawnymi”.
    W konsekwencji w pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie m.in. podatników, których
    wartość przychodu przekroczyła za 2024 rok równowartość 50 mln euro - te podmioty
    będą zobowiązane do prowadzenia ksiąg przy użyciu programów komputerowych oraz
    przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego tych ksiąg za 2025 rok.
    Zdaniem Wnioskodawcy wskazany w art. 66 ust. 2 Ustawy o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. limit przychodów (50 mln euro)
    powinien dotyczyć wyłącznie przychodu osiągniętego przez Oddział w Polsce, a nie
    przychodu Wnioskodawcy jako całości, tj. instytucji kredytowej z siedzibą w Szwecji, która
    działa w Polsce za pośrednictwem Oddziału.
    Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 Ustawy CIT:
    „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu,
    podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej”
    Natomiast na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 1 Ustawy CIT:
    „Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
    (1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład”.

    Działając na terytorium Polski poprzez Oddział (zakład zagraniczny) Wnioskodawca musi
    spełniać wszystkie wymogi wynikające z Ustawy CIT, a w tym określone w art. 9 ust. 1
    Ustawy CIT, zgodnie z którym:
    „Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m”.
    Tym samym zgodnie ze wskazanym przepisem Wnioskodawca działając w Polsce za
    pośrednictwem Oddziału i posiadając w Polsce „zagraniczny zakład” jest obowiązany i
    prowadzi ewidencję rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, tj. Ustawą o
    Rachunkowości, celem ustalenia w wysokości dochodu (straty) za dany rok podatkowy. Jak
    bowiem wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 6 Ustawy o Rachunkowości:
    „Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej »ustawą«, stosuje się, z zastrzeżeniem
    ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej: (6) oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych
    w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2022 r. poz. 470)”.
    Wnioskodawca, prowadząc działalność w Polsce poprzez Oddział, statuuje tzw.
    „zagraniczny zakład”, który podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce zobowiązane
    są do wykazania jedynie tych dochodów (przychodów), których źródło położone jest na
    terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu dochodów (przychodów),
    których źródło jest położone za granicą.
    Tak więc, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
    zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni, posiadający na
    terytorium Polski oddział, należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej (CIT-8). W
    zeznaniu CIT-8 należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością
    oddziału. W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować
    wszystkie przepisy Ustawy CIT i wypełniać wszelkie obowiązki nią nałożone. Jednym z
    takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby możliwe
    było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Natomiast w myśl art. 9 ust. 1c Ustawy CIT, który obowiązuje od 1 stycznia 2025 r.:
    „Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia
    zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1,
    za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej”.
    Zgodnie z przepisami przejściowymi wyrażonymi w art. 66 ust 2 ustawy o zmianie ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r.:

    „Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianejw art. 2, są prowadzone
    przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za rok podatkowy, a
    w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi - za rok obrotowy, rozpoczynający
    się po dniu:
    (1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
      (a) podatkowych grup kapitałowych,
      (b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość przychodu
        uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku obrotowym
        przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego
        kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym
        poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego;
    (2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
      prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
      ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
    (3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
      osobami prawnymi”.
    Wnioskując z powyższego, należy wskazać, że skoro księgi rachunkowe, do których
    prowadzenia przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłania zobowiązani będą
    podatnicy, odnoszą się i ewidencjonują wyłącznie działalność wykonywaną w Polsce (za
    pośrednictwem Oddziału), to dla celów określania obowiązków podatnika na gruncie
    przepisów dotyczących ksiąg należy uznać, że limit przychodów dotyczy jedynie
    przychodów Oddziału, a nie również przychodów całego Wnioskodawcy (instytucji
    kredytowej z siedzibą w Szwecji) w państwie jej rezydencji podatkowej oraz państwach
    położenia ewentualnych innych zakładów.
    Obowiązki wskazane w Ustawie CIT odnoszą się jedynie do ograniczonego obowiązku
    podatkowego Wnioskodawcy w Polsce. Wnioskodawca rozlicza w Polsce jedynie te
    przychody (dochody), które osiąga w Polsce za pośrednictwem Oddziału. Prowadzenie
    ksiąg rachunkowych, do którego zobowiązuje Ustawa CIT i Ustawa o Rachunkowości,
    obejmuje ewidencjonowanie na potrzeby poprawnego rozliczenia podatków w Polsce i
    obejmuje tylko ten „polski fragment” działalności Wnioskodawcy.
    W konsekwencji obowiązki Wnioskodawcy na podstawie przepisu przejściowego
    określonego w art. w art. 66 ust 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. powinny być więc określane również w
    odniesieniu do części działalności Wnioskodawcy prowadzonej i opodatkowanej w Polsce.
    Dane z innych jurysdykcji i tak nie są wykazywane w polskich księgach rachunkowych i z
    ich perspektywy są niejako „niewidoczne”. Dane spoza Polski nie będą objęte
    wprowadzanym nowym sposobem raportowania (przesyłania ksiąg), więc nie powinny
    wpływać na klasyfikację podatnika w kontekście tych obowiązków. Wielkość przychodu
    podatnika (Wnioskodawcy) dla celów określenia jego obowiązków w zakresie prowadzenia
    ewidencji rachunkowej w Polsce, na podstawie polskich przepisów powinna być oceniana
    z perspektywy przychodu osiąganego w Polsce, który faktycznie w takiej ewidencji jest
    wykazywany.
    Innymi słowy, powinna być oceniana wielkość „polskich ksiąg”, które są podstawą dla
    sporządzania zeznania CIT-8, sprawozdania finansowego i podlegają odrębnemu badaniu
    przez biegłego rewidenta. Taki sposób rozumienia tych przepisów jest zgodny z
    założeniami wykładni celowościowej wskazanych przepisów.
    Istotnym jest bowiem wskazanie, że w zeznaniach podatkowych CIT-8 dotyczących
    polskich oddziałów spółek zagranicznych (w tym także Oddziału Wnioskodawcy) wykazuje
    się jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie oddziałów. I jedynie dla

    dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek podatkowy, dla którego
    podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji księgowej. Limitu przychodów
    dla celów JPK_KR_PD (JPK_CIT) nie stosuje się zatem do przychodów generowanych przez
    podatnika będącego nierezydentem (czyli Wnioskodawcy jako całości), ale tylko do tych,
    które zostały wygenerowane przez podatnika (Wnioskodawcę) w wyniku działalności jego
    Oddziału (zagranicznego zakładu) położonego na terytorium Polski.
    Sformułowane powyżej stanowisko znajduje swoje poparcie także w następujących
    interpretacjach indywidualnych wydanych w ostatnim okresie przez Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej.
    • Interpretacja indywidualna z 20 lutego 2025 r. sygnatura 0114-KDIP2-2.4010.713.2024.1.
      PK
    „Podsumowując, tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody
    podatkowe) powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia ewentualnego przekroczenia
    limitu 50 mln euro dla celów JPK_CIT”.
    • Interpretacja indywidualna z 30 grudnia 2024 r. sygnatura 0111-KDIB2-
      1.4010.541.2024.3.AR:
    „Zatem limit przychodów, o którym mowa jest w art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy
    zmienianej, winni Państwo odnieść do przychodów Spółki, ale jedynie w zakresie, w jakim
    przychody te przypisane są do Państwa zagranicznego zakładu (Oddziału) położonego na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jedynie bowiem dla dochodu przypisanego do
    Państwa zakładu powstaje w Polsce obowiązek podatkowy, dla którego macie Państwo
    obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji księgowej."

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: ustawa o CIT):
      Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy,
      a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów
      amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
    W myśl art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:
      Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy
      użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
      terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
      mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej.
    Na podstawie art. 9 ust. 1d ustawy o CIT:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
      1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
      2) o których mowa w art. 27a;
      3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.

    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
      Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład.
    Z brzmienia wyżej wskazanych przepisów jednoznacznie wynika, że podatnicy zagraniczni
    uzyskujący dochody w Polsce, mają obowiązki podatkowe w zakresie tych dochodów.
    Aby właściwie określić podstawę opodatkowania, oddział jest zobowiązany – zgodnie z art.
    9 ust. 1 ustawy o CIT – do prowadzenia ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający
    ustalenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania oraz poprawne
    skalkulowanie podatku.
    Z wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność w Polsce poprzez oddział. Oddział
    Spółki nie stanowi odrębnego podmiotu od zagranicznego przedsiębiorcy i może
    wykonywać działalność wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności zagranicznego
    przedsiębiorcy. Jako oddział nie osiągnęli Państwo w latach 2023 i 2024 wartość
    przychodu przekraczającego 50 mln euro oraz prawdopodobnie nie osiągną tej wartości w
    roku 2025. Natomiast Spółka jako całość rokrocznie osiąga wartość przychodu
    przekraczającą 50 mln euro. Rokiem podatkowym zarówno dla Oddziału, jak i centrali
    Spółki jest rok kalendarzowy.
    Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Polska, na terytorium której
    znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania
    podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów
    uzyskiwanych z takiego źródła. Podmioty podlegające ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w Polsce zobowiązane są do wykazania jedynie tych dochodów, których
    źródło położone jest na terytorium Polski i nie są w Polsce opodatkowane z tytułu
    dochodów, których źródło jest położone za granicą.
    Tak więc, jeżeli podatnicy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
    zarządu, to podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przedsiębiorcy zagraniczni, posiadający na
    terytorium Polski oddział, należą więc do grupy podatników o ograniczonym obowiązku
    podatkowym i zobligowani są do złożenia rocznej deklaracji podatkowej. W deklaracji
    należy wykazać wyłącznie przychody i koszty związane z działalnością oddziału.
    W odniesieniu do dochodów uzyskiwanych w Polsce należy jednak stosować wszystkie
    przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i wypełniać wszelkie
    obowiązki nią nałożone.
    Jednym z takich obowiązków jest prowadzenie ewidencji rachunkowej w taki sposób, aby
    możliwe było ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy obowiązek prowadzenia i
    przesyłania ksiąg rachunkowych za rok podatkowy 2025 r. w formie elektronicznej (dalej:
    JPK_CIT) będzie dotyczyć Państwa Oddziału w Polsce, jeśli wartość uzyskanego przychodu
    w Polsce w roku podatkowym 2024 nie przekroczyła wartości 50 mln euro przeliczonych
    na złote oraz czy, przy ustalaniu przychodu, zostaną wzięte pod uwagę wyłącznie
    przychody Oddziału w Polsce, a nie całego Wnioskodawcy (instytucji kredytowej z siedzibą
    w Szwecji) oraz za jaki okres powinni Państwo po raz pierwszy spełnić obowiązek
    przesłania JPK_CIT.

    Obowiązek prowadzenia elektronicznych ksiąg rachunkowych i ich przekazywania do
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego nie będzie dotyczyć wszystkich podatników już
    od 1 stycznia 2025 r. Ustawodawca przewidział bowiem przepisy przejściowe.
    Zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105, dalej: ustawa zmieniająca):
      Księgi, o których mowa w art. 9 ust. 1c i 1e ustawy zmienianej w art. 2, są
      prowadzone przy użyciu programów komputerowych i przesyłane po raz pierwszy za
      rok podatkowy, a w przypadku spółek niebędących osobami prawnymi – za rok
      obrotowy, rozpoczynający się po dniu:
      1) 31 grudnia 2024 r. – w przypadku:
      a) podatkowych grup kapitałowych,
      b) podatników i spółek niebędących osobami prawnymi, u których wartość
        przychodu uzyskanego w poprzednim odpowiednio roku podatkowym albo roku
        obrotowym przekroczyła równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote
        według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w
        ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku
        obrotowego;
      2) 31 grudnia 2025 r. – w przypadku podatników i spółek niebędących osobami
        prawnymi, obowiązanych do przesyłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3
        ustawy zmienianej w art. 14, zgodnie z art. 109 ust. 3b tej ustawy;
      3) 31 grudnia 2026 r. – w przypadku pozostałych podatników i spółek niebędących
        osobami prawnymi.
    W pierwszej kolejności obowiązek ten obejmie podatkowe grupy kapitałowe oraz
    podatników i spółki niebędące osobami prawnymi, u których wartość przychodu
    przekroczy równowartość 50 mln euro – te podmioty będą zobowiązane do sporządzania
    ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej już dla roku podatkowego rozpoczynającego
    się po 31 grudnia 2024 r.
    W Państwa ocenie oddział przedsiębiorcy zagranicznego będzie zobowiązany do
    prowadzenia i przesyłania (bez wezwania) ksiąg rachunkowych w formie
    ustrukturyzowanej w pierwszym wskazanym terminie, jeżeli wartość przychodu
    uzyskanego w poprzednim roku podatkowym przez Oddział Spółki przekroczy
    równowartość 50 mln euro przeliczonych na złote według średniego kursu euro
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym poprzedniego
    odpowiednio roku podatkowego.
    Zgodzić się należy z Państwem, że, kiedy na terenie Polski prowadzony jest oddział
    przedsiębiorcy zagranicznego, w celu stwierdzenia, że przekroczony został wskazany w
    przepisach limit 50 mln euro wartości przychodów, uwzględniać należy jedynie przychody
    oddziału uzyskane na terytorium Polski, bez uwzględniania zagranicznego przychodu
    nierezydenta.
    Zgodnie bowiem z przywołaną wcześniej zasadą ograniczonego obowiązku podatkowego
    – art. 3 ust. 2 ustawy o CIT – podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów,
    które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W zeznaniach podatkowych CIT-8 dotyczących polskich oddziałów spółek zagranicznych
    wykazuje się jedynie przychody/koszty oraz inne dane dotyczące jedynie oddziałów i
    jedynie dla dochodu osiągniętego przez oddział powstaje w Polsce obowiązek podatkowy,
    dla którego podatnik ma obowiązek prowadzenia stosownej ewidencji księgowej.

    Limitu przychodów dla celów JPK_CIT nie stosuje się zatem do przychodów generowanych
    przez podatnika będącego nierezydentem (czyli jako całej Spółki), ale tylko do tych, które
    zostały wygenerowane przez podatnika w wyniku działalności jego oddziału położonego
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Podsumowując, tylko przychody polskiego oddziału zagranicznej spółki (jako przychody
    podatkowe) powinny być brane pod uwagę w celu ustalenia, czy przekroczono limitu 50
    mln euro dla celów JPK_CIT. Tym samym po raz pierwszy obowiązek przesyłania plików
    JPK_CIT będzie dotyczył Państwa za rok podatkowy 2026 – jako czynnego podatnika VAT
    (art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy zmieniającej).
    Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    • stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    • zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.