Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.209.2022.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-07-13
Teza: Obowiązek Spółki jako następcy prawnego Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą do wystawienia faktury korygującej do faktury zaliczkowej dotyczącej eksportu towarów.
Słowa kluczowe: eksport-eksport towarów; faktura-korekta faktury; prawa-utrata prawa; sukcesja-sukcesja prawna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku przy eksporcie towarów - dokument potwierdzający wywóz towarów poza UE; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Faktury dokumentujące otrzymanie całości lub części zapłaty przed sprzedażą 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j-ust. 1

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług **jest prawidłowe.**

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

23 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 maja 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku Spółki jako następcy prawnego Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą do wystawienia faktury korygującej do faktury zaliczkowej dotyczącej eksportu towarów.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

### „A” , Prezes zarządu Wnioskodawcy, prowadził począwszy od 28 marca 2006 r. działalność gospodarczą polegającą na produkcji stolarki i ślusarki okiennej dla celów budowlanych w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, pod firmą: Firma „B” z siedzibą w (…), NIP (…), REGON (…).

### Następnie, 18 czerwca 2021 r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółka „C”.

### 1 września 2021 r. „A” wniósł aportem do Spółki „C” całe dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo oraz nieruchomości w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego, zaś na podstawie art. 231 kodeksu pracy, wszyscy dotychczasowi pracownicy zatrudnieni w firmie: Firma „B”, w liczbie (\`(...)\`) osób (zatrudnionych na pełny etat) stali się z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy.

### W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę znajdują się takie produkty jak stolarka okienna z PCV, aluminium oraz drewna wraz z elementami pomocniczymi jak np. rolety z tworzyw sztucznych i aluminium, bramy garażowe oraz dodatkowe wyposażenie okien z PCV oraz aluminium niezbędne do ich prawidłowego funkcjonowania.

### Powyższemu odpowiadają następujące kody PKWiU:

### \- 22.23.14 (przeważające) – drzwi, okna, ościeżnice i progi drzwiowe, okiennice, zasłony (włącznie z żaluzjami weneckimi) i podobne wyroby oraz ich części, z tworzyw sztucznych,

### \- 25.12.1 – drzwi i progi drzwiowe, okna i ramy do nich, z metalu,

### \- 22.23.19 – wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa, gdzie indziej niesklasyfikowane,

### \- 25.11.23 – pozostałe konstrukcje i ich części, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki itd. z żelaza, stali lub aluminium,

### \- 16.23.11 – okna i drzwi, ościeżnice i progi, z drewna.

### W wyniku prowadzonego procesu produkcyjnego powstają odpady:

### \- 38.11.5 (Odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu),

### \- 38.3. (Usługi w zakresie odzysku surowców – surowce wtórne).

### 17 września 2021 r. (\`(...)\`) działająca w imieniu Ministra (\`(...)\`), wydała Wnioskodawcy decyzję o wsparciu nr (…) na okres (\`(...)\`) lat, licząc od dnia jej wydania.

### Spółka nie zmieniła w związku z realizacją nowej inwestycji dotychczasowego profilu działalności i zgodnie z widniejącym w KRS przedmiotem działalności są to następujące kody PKWiU:

### \- 22.23.14 (przeważające) – drzwi, okna, ościeżnice i progi drzwiowe, okiennice, zasłony (włącznie z żaluzjami weneckimi) i podobne wyroby oraz ich części, z tworzyw sztucznych,

### \- 25.12.1 – drzwi i progi drzwiowe, okna i ramy do nich, z metalu,

### \- 22.23.19 – wyroby z tworzyw sztucznych dla budownictwa, gdzie indziej niesklasyfikowane,

### \- 25.11.23 – pozostałe konstrukcje i ich części; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki itd. z żelaza, stali lub aluminium,

### \- 16.23.11 – okna i drzwi, ościeżnice i progi, z drewna.

W wyniku prowadzonego procesu produkcyjnego powstają odpady:

\- 38.11.5 (Odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu),

\- 38.3. (Usługi w zakresie odzysku surowców – surowce wtórne).

W sierpniu 2021 r. Prezes Zarządu Wnioskodawcy – „A” działając w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą: Firma „B” przyjął zamówienie na produkcję drzwi zewnętrznych od osoby prywatnej pochodzącej ze Stanów Zjednoczonych (nieprowadzącej działalności gospodarczej), przyjmując zaliczkę w wysokości 100% wartości zamówienia.

Przedsiębiorstwo Firma „B” wystawiło w sierpniu fakturę zaliczkową wskazując w niej stawkę VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, i wykazało w JPK V7 za miesiąc sierpień 2021 jako eksport.

Dostawa przedmiotu zamówienia miała charakter eksportu pośredniego, w którym nabywca odpowiadał za przewóz towarów z Rzeczypospolitej Polskiej na teren Stanów Zjednoczonych. Nabywca miał dostarczyć przedsiębiorstwu dokument w postaci IE-599.

1 września 2021 r. „A” wniósł aportem do Spółki „C” całe dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo oraz nieruchomości.

W grudniu 2021 r. dostarczony został towar w wyznaczone przez nabywcę miejsce w Polsce, skąd towar miał zostać odebrany i przeprowadzony przez Urząd Celny.

Do chwili obecnej Nabywca nie przekazał dokumentu IE-599. Zgodnie z prowadzoną z nim korespondencją, procedura celna przedłuża się (zdaniem Nabywcy z uwagi na pandemię covid), a towar nie opuścił terenu Rzeczypospolitej Polskiej. Nabywca nie ma wiedzy co do planowanej daty zakończenia procedury celnej.

### Pytanie

### Czy mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego, zachodzi sukcesja podatkowa Spółki „C” na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy Spółka „C” jest uprawniona do wystawienia korekty faktury zaliczkowej wystawionej przez „B” i wykazanej w JPK V7 za miesiąc sierpień 2021 r. z uwagi na utratę prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego odpowiedź na postawione pytanie winna być twierdząca.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe z poniższych względów.
--------------------------------------------------------------

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, 1 września 2021 r. „A” wniósł aportem do Spółki „C” całe dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo oraz nieruchomości. Przedsiębiorstwo to, zgodnie z art. 551 kodeksu cywilnego, stanowiło zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Problematyka sukcesji podatkowej i sytuacji prawnopodatkowej następców prawnych oraz podmiotów przekształconych uregulowana jest przede wszystkim w art. 93-93e ustawy Ordynacja Podatkowa. Wskazana regulacja odnosi się do sukcesji uniwersalnej, co oznacza, że następca prawny wstępuje we wszystkie (z uwzględnieniem postanowień art. 93e Ordynacji podatkowej) przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki podatnika. Wspomniane normy stanowią normy lex generali. Oznacza to, że w przypadku, gdy w innych aktach prawnych znajdują się normy lex specialis, to regulacje o większym stopniu szczegółowości odnajdują pierwszeństwo w stosowaniu względem norm o charakterze ogólnym.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Czyniąc powyższe jako punkt do dalszych rozważań wskazać należy, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zwłaszcza art. 2 pkt 27e, dokonany aport wypełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przez którą rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozważając czy Spółka „C” jest następcą prawnopodatkowym na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, podzielić należy stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 13 marca 2012 r., I SA/Wr 1767/11, LEX nr 1126932. Sąd ten uznał, że „przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT opcja wyłączenia z opodatkowania zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga uznania, że w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany jest jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej, następuje przeniesienie na nabywcę zasad dotyczących opodatkowania VAT w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło”.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1660/10, wskazał, że „w przypadku nabycia przedsiębiorstwa samodzielnie sporządzającego bilans jego nabywca traktowany jest jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia”.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Powyższe wnioski podzielane są przez organy administracji skarbowej, m.in. w wydanej interpretacji indywidualnej z 19 października 2020 r., sygn. 0112-KDIL1 -1.4012.343.2020.2.JKU, w której wskazano „Zatem w świetle cyt. wyżej regulacji należy uznać, że przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy opcja wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga, aby w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany był jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W konsekwencji, w takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej w zakresie podatku od towarów i usług – następuje przeniesienie na nabywcę zasad dotyczących opodatkowania tym podatkiem w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło”.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jak wskazano wyżej, zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e Ordynacji podatkowej. W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, to jest sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jednakże, jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, na gruncie tej ustawy istnieje szczególne rozwiązanie, niezależne od unormowań zawartych w Ordynacji podatkowej, regulujące prawa i obowiązki następców prawnych. Norma wynikająca z art. 6 pkt 1 ustawy stanowi bowiem lex specialis wobec rozwiązań zawartych w Ordynacji podatkowej. W konsekwencji podatnik, który nabył przedsiębiorstwo i nadal je prowadzi, może korzystać w zakresie podatku od towarów i usług z uprawnień służących zbywcy tego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mając powyższe na względzie, należy wskazać, że podatnik nabywający przedsiębiorstwo (lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa) staje się następcą prawnym w podatku VAT zbywcy przedsiębiorstwa (lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa) niezależnie od następstwa określonego przepisami ustawy – Ordynacja podatkowa. Tym samym dochodzi do sukcesji podatkowej, w wyniku której nabywca przedsiębiorstwa (lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa) jest beneficjentem czynności podatnika dokonującego zbycia.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Skoro więc Spółkę „C” należy uznać za następcę prawnego w zakresie uregulowań wskazanych w ustawie o podatku VAT, to spółka ta uprawniona jest do wystawienia m.in. faktur korygujących podmiotu stanowiącego przedmiot aportu – w tym przypadku przedsiębiorstwa pod firmą „B”.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wystawienie faktury korygującej jest natomiast konieczne w związku z opisem stanu faktycznego w zakresie eksportu zamówionych drzwi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o VAT w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Jednakże, podatnik w sierpniu 2021 r. otrzymał zaliczkę w wysokości równej 100% wartości zamówienia, wobec tego zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o VAT: „Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio”.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Z uwagi na nieotrzymanie przez Wnioskodawcę dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej, koniecznym będzie skorygowanie wystawionej faktury zaliczkowej w miesiącu sierpniu 2021 r. i zastosowanie stawki podatku w wysokości 23%, zamiast pierwotnie zastosowanej 0%.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Dla rozstrzygnięcia zagadnień będących przedmiotem wniosku istotne jest ustalenie, czy w przedstawionym opisie sprawy mamy do czynienia z następstwem podatkowym w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.

Następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi podmiot określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących.

W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i w obowiązki swego poprzednika prawnego.

Przedmiotem następstwa podatkowego są prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego, przy czym zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), rozumie się przez to prawa i obowiązki zawarte we wszelkich aktach normatywnych prawa podatkowego, w tym m.in. ustawy o podatku od towarów i usług.

Inaczej rzecz ujmując, należy sprawdzić, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej – innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego podmiotu (podatnika).

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują m.in. przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1) osób prawnych,

2) osobowych spółek handlowych,

3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych

\- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1) innej osoby prawnej (osób prawnych);

2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Stosownie do art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1) przekształcenia innej osoby prawnej,

2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

\- wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Na podstawie art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do:

1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,

b) spółki kapitałowej;

2) (uchylony);

3) stowarzyszenia utworzonego w wyniku przekształcenia stowarzyszenia zwykłego.

Jak stanowi art. 93d Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93 i art. 93a § 1-3 stosuje się odpowiednio do łączenia się i przekształceń samorządowych zakładów budżetowych.

W myśl art. 93e Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Określona wyżej cytowanymi przepisami Ordynacji podatkowej sukcesja jest sukcesją uniwersalną, co oznacza, że następca prawny wstępuje we wszystkie (z uwzględnieniem postanowień art. 93e Ordynacji podatkowej) przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki podatnika. Ponadto wskazać należy, że przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa, regulując kwestię następstwa prawnego na gruncie przepisów prawa podatkowego, stanowią normy lex generali.

Oznacza to, że jeżeli w przepisach prawa podatkowego przewidziane zostały inne, bardziej szczegółowe przepisy regulujące ww. kwestię (lex specialis), to tym samym mają one pierwszeństwo przed normami bardziej ogólnymi (w tym przypadku przed przepisami ordynacji podatkowej), co wynika z zasady lex specialis derogat legi generali.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta jest wyłączona spod przepisu ustawy, tym samym nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Dla celów podatku od towarów i usług – pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją zawartą w art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

W myśl regulacji zawartej w art. 551 Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5) koncesje, licencje i zezwolenia;

6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8) tajemnice przedsiębiorstwa;

9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego:

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Z kolei art. 91 ust. 9 ustawy dotyczy zasad dokonywania korekty podatku naliczonego w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 19 dyrektywy obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.) stanowi, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

W tym miejscu należy wskazać na tezę wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1660/10, w którym zawarto tezę, że „w przypadku nabycia przedsiębiorstwa samodzielnie sporządzającego bilans jego nabywca traktowany jest jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia”.

W świetle powołanych wyżej regulacji należy uznać, że przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy, opcja wyłączenia od opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga, aby w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany był jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W konsekwencji, w takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej w zakresie podatku od towarów i usług – następuje przeniesienie na nabywcę zasad dotyczących opodatkowania tym podatkiem w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło.

Jak wskazano wyżej, zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e Ordynacji podatkowej. W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog, w których zachodzi sukcesja podatkowa, tj. sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Jednakże, jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, na gruncie tej ustawy istnieje szczególne rozwiązanie, niezależne od unormowań zawartych w Ordynacji podatkowej, regulujące prawa i obowiązki następców prawnych. Norma wynikająca z art. 6 pkt 1 ustawy stanowi bowiem lex specialis wobec rozwiązań zawartych w Ordynacji podatkowej. W konsekwencji podatnik, który nabył przedsiębiorstwo i nadal je prowadzi, może korzystać w zakresie podatku od towarów i usług z uprawnień służących zbywcy tego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a zarazem przejmuje jego obowiązki.

Mając powyższe na względzie, należy wskazać, że podatnik nabywający przedsiębiorstwo staje się następcą prawnym w podatku VAT zbywcy przedsiębiorstwa niezależnie od następstwa określonego przepisami ustawy Ordynacja podatkowa. Tym samym dochodzi do sukcesji podatkowej, w wyniku której nabywca przedsiębiorstwa jest beneficjentem czynności podatnika dokonującego zbycia.

### Z opisu sprawy wynika, że „A”, prowadził począwszy od 28 marca 2006 r. działalność gospodarczą polegającą na produkcji stolarki i ślusarki okiennej dla celów budowlanych w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, pod firmą: Firma „B”. Następnie, 18 czerwca 2021 r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym Spółka „C”

### 1 września 2021 r. „A” wniósł aportem do Spółki „C” całe dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo oraz nieruchomości w rozumieniu art. 551 kodeksu cywilnego, zaś na podstawie art. 231 kodeksu pracy, wszyscy dotychczasowi pracownicy zatrudnieni w firmie: Firma „B”, w liczbie (\`(...)\`) osób (zatrudnionych na pełny etat) stali się z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy.

### W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę znajdują się takie produkty jak stolarka okienna z PCV, aluminium oraz drewna wraz z elementami pomocniczymi jak np. rolety z tworzyw sztucznych i aluminium, bramy garażowe oraz dodatkowe wyposażenie okien z PCV oraz aluminium niezbędne do ich prawidłowego funkcjonowania.

### Spółka nie zmieniła w związku z realizacją nowej inwestycji dotychczasowego profilu działalności.

W sierpniu 2021 r. „A” działając w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą: Firma „B” przyjął zamówienie na produkcję drzwi zewnętrznych od osoby prywatnej pochodzącej ze Stanów Zjednoczonych (nieprowadzącej działalności gospodarczej), przyjmując zaliczkę w wysokości 100% wartości zamówienia.

Przedsiębiorstwo Firma „B” wystawiło w sierpniu fakturę zaliczkową wskazując w niej stawkę VAT w wysokości 0% na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, i wykazało w JPK V7 za miesiąc sierpień 2021 jako eksport.

Dostawa przedmiotu zamówienia miała charakter eksportu pośredniego, w którym nabywca odpowiadał za przewóz towarów z Rzeczypospolitej Polskiej na teren Stanów Zjednoczonych. Nabywca miał dostarczyć przedsiębiorstwu dokument w postaci IE-599.

1 września 2021 r. „A” wniósł aportem do Spółki „C” całe dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo oraz nieruchomości.

W grudniu 2021 r. dostarczony został towar w wyznaczone przez nabywcę miejsce w Polsce, skąd towar miał zostać odebrany i przeprowadzony przez Urząd Celny.

Do chwili obecnej Nabywca nie przekazał dokumentu IE-599. Zgodnie z prowadzoną z nim korespondencją, procedura celna przedłuża się (zdaniem Nabywcy z uwagi na pandemię covid), a towar nie opuścił terenu Rzeczypospolitej Polskiej. Nabywca nie ma wiedzy co do planowanej daty zakończenia procedury celnej.

### Wątpliwości Spółki w analizowanej sprawie dotyczą w pierwszej kolejności wskazania, czy zachodzi sukcesja podatkowa Spółki na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy Spółka jest uprawniona do wystawienia korekty faktury zaliczkowej dotyczącej eksportu towarów wystawionej przez Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą i wykazanej w JPK V7 za miesiąc sierpień 2021 r., z uwagi na utratę prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% z tytułu eksportu towarów.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy wskazać należy, że na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, Spółka jako nabywca przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, wstąpiła we wszelkie przewidziane przepisami prawa podatkowego, prawa i obowiązki przejętego przedsiębiorstwa w zakresie podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie doszło do sukcesji podatkowej w wyniku której, Spółka jako nabywca przedsiębiorstwa jest beneficjentem czynności podatnika dokonującego zbycia przedsiębiorstwa.

W konsekwencji powyższego to Spółka jest uprawniona do ewentualnego skorygowania faktury zaliczkowej dotyczącej eksportu towarów wystawionej przez Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą.

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

– jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 2 pkt 5 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa trzeciego rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Według art. 41 ust. 4 ustawy:

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z art. 41 ust. 6 ustawy:

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Przy czym stosownie do art. 41 ust. 6a ustawy:

Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny wydruk tego dokumentu;

2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.

Na mocy art. 41 ust. 7 ustawy:

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Natomiast, jak wynika z art. 41 ust. 8 ustawy:

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy:

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

W myśl art. 41 ust. 9a ustawy:

Jeżeli podatnik otrzymał całość lub część zapłaty przed dokonaniem dostawy towarów, stawkę podatku 0% w eksporcie towarów stosuje się w odniesieniu do otrzymanej zapłaty, pod warunkiem że wywóz towarów nastąpi w terminie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał tę zapłatę, oraz podatnik w tym terminie otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6. Przepisy ust. 7, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.

Na podstawie art. 41 ust. 9b ustawy:

Przepis ust. 9a stosuje się również, jeżeli wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym niż określony w ust. 9a, pod warunkiem że wywóz towarów w tym późniejszym terminie jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin wywozu towarów.

Tak więc, w przypadku otrzymania zaliczki z tytułu transakcji stanowiącej eksport towarów w rozumieniu ustawy, stawka podatku w wysokości 0% znajduje zastosowanie wówczas, gdy wywóz towaru nastąpi w ciągu 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym podatnik otrzymał zapłatę i w tym terminie podatnik otrzyma dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. W przypadku zaś, gdy wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym niż wskazany sześciomiesięczny, podatnik może zastosować stawkę 0% w odniesieniu do otrzymanej zaliczki jedynie w sytuacji, gdy wywóz w terminie późniejszym uzasadniony jest specyfiką realizacji tego rodzaju dostawy potwierdzoną warunkami dostawy, w których określono termin wywozu towarów.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treść powołanych przepisów stwierdzić, że w sytuacji gdy wywóz towarów, na poczet którego Pan „A” prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą otrzymał zaliczkę nastąpi w terminie późniejszym niż określony w art. 41 ust. 9a ustawy, nie znajdzie zastosowania norma zawarta w art. 41 ust. 9b ustawy. Fakt ten, nie jest uzasadniony specyfiką działalności firmy, bowiem jak wskazała Spółka wywóz towarów wynika z przedłużającej się procedury celnej.

W kontekście zasadności zastosowania procedury określonej w art. 41 ust. 9b ustawy, należy zaznaczyć, że przymiot „specyficzności” nie dotyczy samej „dostawy”, ale dotyczy jej „realizacji”.

Zatem o zasadności zastosowania normy art. 41 ust. 9b ustawy, każdorazowo decydować będą obiektywne przesłanki związane z realizacją dostawy. O faktycznym przedmiocie czynności przesądzać będzie zakres oraz specyfika tych czynności oraz treść umów (warunków dostawy), zawartych każdorazowo przez podatnika i jego kontrahenta (kontrahentów).

Należy wskazać, że przedłużająca się procedura celna nie jest w żaden sposób związana ze specyfiką realizacji zamówienia czy też specyfiką działalności Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą oraz jego następcy prawnego, tj. Spółki. Czynnik ten nie stanowi specyfiki dostaw towarów nawet jeśli spowoduje on opóźnienie wywozu towaru, który nie jest uzależniony od Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą oraz jego następcy prawnego, tj. Spółki. Przepis art. 41 ust. 9b ustawy, wyraźnie wskazuje, że stawka 0% dla otrzymanych zaliczek z tytułu eksportu towarów znajdzie zastosowanie tylko wtedy gdy wywóz towarów w późniejszym terminie jest uzasadniony specyfiką realizacji tego rodzaju dostaw, a nie czynnikami zewnętrznymi nawet takimi na które Pan „A” prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą oraz jego następca prawny, tj. Spółka nie mają wpływu. Opóźnienie procedury celnej nie stanowi specyfiki dostaw, które uprawniają do zastosowania stawki 0%.

Podsumowując, skoro wywóz towarów nastąpi w terminie późniejszym niż określony w art. 41 ust. 9a ustawy i nie znajdzie zastosowania norma zwarta w ust. 9b tego przepisu, to Pan „A” prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą oraz jego następca prawny, tj. Spółka nie jest uprawniony do zastosowania 0% stawki podatku VAT.

Kwestie dotyczące wystawienia faktur uregulowane są w Dziale XI ustawy.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

Artykuł 106e ust. 1 ustawy, określa – co do zasady – dane, które powinna zawierać faktura.

Natomiast art. 106f ust. 1 ustawy wskazuje co powinna zawierać faktura, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 (tzw. faktura zaliczkowa).

Ustawodawca w art. 106j ust. 1 ustawy wskazał, że:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony)

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

– podatnik wystawia fakturę korygującą.

W tym miejscu należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Natomiast, gdy po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnie wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, to w takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym. Dokonanie korekty faktury jest możliwe jedynie w przypadku, gdy pierwotna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego, tzn. została przyjęta (odebrana) przez nabywcę towaru lub usługi.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że w wyniku dokonanego przez Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą do Spółki aportu całego przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, Spółka jako nabywca tego przedsiębiorstwa, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki przewidziane przepisami prawa podatkowego nabytego przedsiębiorstwa. Spółka jest więc sukcesorem praw i obowiązków ww. jednoosobowej działalności gospodarczej również w zakresie obowiązku wystawienia faktury korygującej do faktury dokumentującej zaliczkę na dostawę towaru na rzecz osoby prywatnej pochodzącej ze Stanów Zjednoczonych wystawionej przez Pana „A” prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą przed dokonaniem ww. aportu. Zatem, w sytuacji utraty prawa do zastosowania stawki 0% z tytułu eksportu towaru (wywóz towaru nastąpi w terminie późniejszym niż określony w art. 41 ust. 9a ustawy i nie znajdzie zastosowania norma zawarta w ust. 9b tego przepisu), Spółka jako następca prawny jednoosobowej działalność gospodarczej jest zobowiązana do wystawienia faktury korygującej do ww. faktury dokumentującej zaliczkę dotyczącą eksportu towaru w zakresie stawki podatku.

### Podsumowując, Spółka „C” jako następca prawny przejętego przedsiębiorstwa jest zobowiązana do wystawienia faktury korygującej do faktury dokumentującej zaliczkę dotyczącą eksportu towaru wystawionej przez „B” i wykazanej w JPK V7 za miesiąc sierpień 2021 r., z uwagi na utratę prawa od zastosowania stawki VAT 0% z tytułu eksportu towaru.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest **prawidłowe.**

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem pytania Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz stanowisku własnym, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W związku z powyższym nie dokonano analizy czy realizowana dostawa towaru stanowi eksport towaru oraz czy przedmiot aportu stanowił przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, przyjęto to jako elementy opisu sprawy.

Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).