Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-155/12-2/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-28
Teza: Należy stwierdzić, iż umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki zostanie zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w Chinach).
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20.03.2012 r. (data wpływu 12.04.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.04.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Firma T. Sp. z o.o., mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamierza pożyczyć kwotę 2 000 000,00 USD. Firma rozważa wzięcie pożyczki od jednej z dwóch firm chińskich. Pierwsza z nich to firma L., która jest jedynym właścicielem T. Sp. z o.o. Zatem gdyby firma T.. zdecydowała się na wybór właśnie tej firmy jako pożyczkodawcy to byłaby to pożyczka od firmy Matki.

Drugą rozważaną opcją jest wzięcie pożyczki od firmy G., z którą Spółka nie jest w żaden sposób powiązana. Niezależnie od tego, z którą z tych firm finalnie Spółka podpisze umowę pożyczki, to już na dzień wie, że umowa ta zostanie sporządzona w Chinach przez wybranego pożyczkodawcę a jej podpisanie przez obie strony również nastąpi w Chinach.

Środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki na dzień sporządzenia umowy i jej podpisania będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na koncie pożyczkodawcy i zostaną przelane na rachunek bankowy T. w określonym umową terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy niezależnie od tego, jaką firmę Spółka wybierze, czynność (zawarcie umowy pożyczki) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, T. Sp. z o.o. uważa, że zgodnie z przepisami art. 4 pkt 4 ust. 2 niezależnie od tego, jaką firmę wybierze na pożyczkodawcę (firmę – Matkę, czy też firmę niepowiązaną) zawarta umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu PCC, gdyż nabywcą jest firma mająca siedzibę na terenie RP (T.), środki pieniężne znajdują się poza granicami RP i na moment zawierania umowy są w posiadaniu firmy niemającej siedziby na terytorium RP (pożyczkodawcy) a dokonanie czynności, czyli podpisanie umowy pożyczki nie będzie mieć miejsca na terytorium RP, tylko w Chinach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Firma T. Sp. z o.o., mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamierza pożyczyć kwotę 2 000 000,00 USD. Firma rozważa wzięcie pożyczki od jednej z dwóch firm chińskich. Pierwsza z nich to firma L., która jest jedynym właścicielem T. Sp. z o.o. Zatem gdyby firma T. zdecydowała się na wybór właśnie tej firmy jako pożyczkodawcy to byłaby to pożyczka od firmy Matki. Drugą rozważaną opcją jest wzięcie pożyczki od firmy G., z którą Spółka nie jest w żaden sposób powiązana. Niezależnie od tego, z którą z tych firm finalnie Spółka podpisze umowę pożyczki, to już na dzień wie, że umowa ta zostanie sporządzona w Chinach przez wybranego pożyczkodawcę a jej podpisanie przez obie strony również nastąpi w Chinach. Środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki na dzień sporządzenia umowy i jej podpisania będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na koncie pożyczkodawcy i zostaną przelane na rachunek bankowy T. w określonym umową terminie.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż umowa pożyczki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki zostanie zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (w Chinach).

Końcowo należy nadmienić, iż Wnioskodawca we własnym stanowisku wskazał art. 4 pkt 4, ust. 2 ww. ustawy, natomiast w poz. 61 wniosku ORD-IN wskazał art. 1 pkt 4, ust. 2 ustawy, jako mający w jego przypadku zastosowanie. Powyższe potraktowano jako oczywistą pomyłkę, gdyż z treści wniosku i stanowiska Wnioskodawcy wynika, iż w powyższej sprawie ma zastosowanie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.