Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/4510-290/15/MJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-10-09
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów dotyczących amortyzacji, podatku od nieruchomości, ubezpieczenia majątku, odsetek od kredytów i pożyczek związanych z przyjętym do ewidencji środkiem trwałym.
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, (data wpływu 19 czerwca 2015 r,), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów dotyczących amortyzacji, podatku od nieruchomości, ubezpieczenia majątku, odsetek od kredytów i pożyczek związanych z przyjętym do ewidencji środkiem trwałym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów dotyczących amortyzacji, podatku od nieruchomości, ubezpieczenia majątku, odsetek od kredytów i pożyczek związanych z przyjętym do ewidencji środkiem trwałym.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 31 grudnia 2013 r. została zakończona inwestycja dotycząca budowy elektrociepłowni (produkcja energii w kogeneracji wysokosprawnej z gazu ziemnego). Na dzień 31 grudnia 2013 r. zostały dokonane odbiory techniczne. M. Sp. z o.o. uzyskała też pozwolenia na użytkowanie. Środki trwałe, powstałe w wyniku zakończenia inwestycji zostały przyjęte do ewidencji na dzień 31 grudnia 2013 r.

Od 1 stycznia 2014 r. Spółka nalicza odpisy amortyzacyjne od wyżej wymienionych środków trwałych w ciężar kosztów operacyjnych. Podatek od nieruchomości od budynków i budowli oraz ubezpieczenie majątku również jest zaliczane w ciężar kosztów operacyjnych. W ciężar kosztów finansowych Spółka zalicza wartość odsetek od kredytów i pożyczek zaciągniętych z tego tytułu.

Jednakże Spółka nie uruchomiła urządzeń kogeneracyjnych i nie ma w roku 2014 z tego tytułu przychodów. Uruchomienie urządzeń kogeneracyjnych nastąpi w roku 2015 i będzie generować przychody z tytułu sprzedaży energii elektrycznej i ciepła.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty wyżej wymienione dotyczące elektrociepłowni, tj. amortyzacja, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie majątku, odsetki od kredytów i pożyczek można uznać za koszty uzyskania przychodu roku 2014 ?

Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko:

Zdaniem Wnioskodawcy, w sposób prawidłowy nalicza on odpisy amortyzacyjne od wyżej wymienionych środków trwałych, a w ciężar kosztów operacyjnych zalicza podatek od nieruchomości od budynków i budowli oraz ubezpieczenie majątku. Prawidłowo także Spółka zalicza w ciężar kosztów finansowych wartość odsetek od kredytów i pożyczek zaciągniętych z tego tytułu.

Według Spółki wskazane wydatki są należnymi kosztami uzyskania przychodów, nawet gdy w 2014 r. z tytułu tej inwestycji nie uzyskano żadnych przychodów. O powyższym świadczy treść art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 851 z późn. zm.), który to wskazuje, iż kosztem jest fakt poniesionego wydatku w celu uzyskania przychodów. W celu nie musi oznaczać w związku z uzyskanym przychodem. Cel został osiągnięty, mimo iż nie uzyskano w tej mierze przychodów. Wobec powyższego wszystkie obliczone wydatki w 2014 r. są kosztami uzyskania przychodów.

Spółka wskazała, że uwzględniając dorobek doktryny i orzecznictwa, można określić następujące warunki uznawania wydatków za koszt podatkowy:

1.  został definitywnie poniesiony przez podatnika, który zamierza go odliczyć od swojego przychodu podatkowego,
2.  został poniesiony w celu uzyskania przychodów, ewentualnie w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
3.  ma związek z działalnością gospodarczą podatnika,
4.  został właściwie udokumentowany,
5.  nie jest wymieniony w negatywnym katalogu określonym w art. 16 ust. 1.

Zasada ogólna wynikająca z ww. art. 15 ust. 1 jednoznacznie wskazuje, że koszt musi być poniesiony „w celu uzyskania przychodów" (bądź przynajmniej w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów). Ustawodawca nie wskazuje natomiast, aby przychody te musiały być osiągane z chwilą zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu. W przedmiotowej sprawie koszty zostały poniesione natomiast bezsprzecznie w celu uzyskiwania przychodów, które Spółka uzyska z chwilą uruchomienia inwestycji w pierwszej połowie 2015 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego – jest prawidłowe.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przedmiotowa regulacja oznacza, że podatnik ma możliwość pomniejszenia przychodów o wszelkie wydatki, pod warunkiem, że:

*   wydatek ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, tzn. musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że w dniu 31 grudnia 2013 r. została zakończona inwestycja dotycząca budowy elektrociepłowni. Również na dzień 31 grudnia 2013 r. zostały dokonane odbiory techniczne i M. Sp. z o.o. uzyskała też pozwolenia na użytkowanie.

Środki trwałe, powstałe w wyniku zakończenia inwestycji zostały przyjęte do ewidencji na dzień 31.12.2013 r.

Zgodnie z art. 16a ust.1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do użytkowania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt l, zwane środkami trwałymi.

Natomiast w myśl art. 16d ust. 2 ww. ustawy, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym należy uznać, że przedmiotowe środki trwałe zostały przekazane do używania w miesiącu przyjęcia do ewidencji tj. w miesiącu grudniu 2013 r.

Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, do końca miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkowa lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Z kolei na podstawie art. 16c pkt 5 ww. ustawy, amortyzacji nie podlegają środki trwałe, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tę działalność.

Treść ww. art. 16c pkt 5 wskazuje wprost, że amortyzacji podatkowej nie podlegają tylko takie składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia lub zaprzestania działalności, w której były wykorzystywane. Tym samym, okresowe niewykorzystywanie danego środka trwałego w przypadku dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, w której środek ten będzie wykorzystywany, nie powoduje utraty prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tego środka trwałego. Ponadto z ww. regulacji nie wynika również, że tego typu odpisy amortyzacyjne nie stanowią dla podatnika kosztu uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, ze względu na fakt, że działalność Spółki jest w dalszym ciągu prowadzona, przedmiotowe środki trwałe zostały przyjęte do ewidencji a zamiarem Wnioskodawcy jest wykorzystywanie ich w prowadzonej działalności, to Spółka była uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych środków trwałych i zaliczania tych odpisów do kosztów uzyskania przychodów 2014 r. z uwzględnieniem powyższych przepisów.

W zakresie poniesionych kosztów dotyczących odsetek od kredytów i pożyczek związanych z przedmiotową inwestycją, ale poniesionych po oddaniu jej do używania, należy wskazać postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek, prowizji i różnic kursowych od pożyczek (kredytów ) zwiększających koszt inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Wobec powyższego odsetki od pożyczek (kredytów) poniesione po okresie realizacji inwestycji nie podlegają powyższemu wyłączeniu.

Odnosząc się do pozostałych kosztów ponoszonych przez Wnioskodawcę w 2014 r. tj. podatku od nieruchomości i ubezpieczenia majątku a dotyczących przedmiotowego środka trwałego, to należy wskazać, że pozostają one w związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawcy i nie podlegają wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy o podatku od osób prawnych, a więc mogą zostać przez Spółkę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów 2014 r.

Reasumując, koszty amortyzacji, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie majątku, odsetki od pożyczek i kredytów poniesione w 2014 r., dotyczące zrealizowanej inwestycji (elektrociepłowni) po okresie jej realizacji i przyjęciu środka trwałego do ewidencji w dniu 31 grudnia 2013 r. mogą stanowić koszty uzyskania przychodów 2014 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.