Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-186/09-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-04-10
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w nieruchomości
Słowa kluczowe: grunty; nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, póz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, póz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 lutego 2009 r. (data wpływu 12 lutego 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 marca 2009 r. (data wpływu 26 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży udziału w nieruchomości. Pismem z dnia 24 marca 2009 r. (data wpływu 26 marca 2009 r.) uzupełniono przedmiotowy wniosek w zakresie opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nabył spadek po zmarłym bracie i zmarłej matce. w skład masy spadkowej wchodzi pole o nr działki 25, powierzchni 1,13 hektara o określonym nr księgi wieczystej, które zostało przez urząd gminy przekształcone na grunty budowlane. Udział Zainteresowanego zgodnie z postanowieniem sądowym wynosi 13/32. z uwagi na wartość spadku Urząd Skarbowy odstąpił od wymiaru podatku. Wnioskodawca nie jest rolnikiem, nie czerpał zysku z ww. gruntów i zamierza przypadającą mu część zbyć, gdyż nie posiada środków ani zdrowia by tym się zajmować – jest rencistą.

Strona wyjaśnia również, iż oferowała na sprzedaż ww. część zarówno w ogłoszeniach jak i przez pośrednika, zaznacza przy tym, że nie doprowadzono i nie podłączono do niej mediów.

Wcześniej wspólnie z bratem Wnioskodawca zbył stodołę (poniemiecką) wraz z gruntem o powierzchni 23 arów, którą otrzymał także w spadku. w związku z tym występował o interpretację indywidualną nr (\`(...)\`).

W ww. interpretacji Izba Skarbowa uznała, że Zainteresowany nie jest w tej sytuacji podatnikiem VAT.

Ponadto Strona w uzupełnieniu wyjaśniła, iż nie jest rolnikiem ryczałtowym. Nie była i nie jest dostawcą produktów rolnych, ani też nie świadczyła usług rolniczych.

Ogólna ilość posiadanych gruntów to 1 hektar 80 arów nabytych z tytułu spadku po zmarłym bracie. z czego 50 arów przeznaczonych jest pod budowę, a pozostałość jako grunty orne 1,4 hektara. Zainteresowany zamierza zbyć wszystkie grunty.

We wskazanej ilości nie ma gruntów zakupionych, darowizny, itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany jest podatnikiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on podatnikiem VAT, gdyż nie nabywał ww. gruntów przez zakup celem uzyskania zysku. Jedynie zły los – jak wyjaśnia Zainteresowany – sprawił, że wskutek śmierci brata odziedziczył tą ziemię. w związku z tym, że Wnioskodawca jest rencistą i nie ma możliwości uprawy tych gruntów ma zamiar sprzedać ww. grunty.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, póz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, gdzie przez dostawę (zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT) należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą, na podstawie zapisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z opisu Wnioskodawcy wynika, że zamierza sprzedać udział w nieruchomości, stanowiący składnik majątku osobistego nabytego w drodze spadku. Uprzednio Wnioskodawca wraz z bratem dokonał zbycia zabudowanej nieruchomości nabytej również w drodze spadku. Strona wyjaśniła przy tym, iż nie była i nie jest dostawcą produktów rolnych, ani też nie świadczyła usług rolniczych – nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przedmiotowa nieruchomość spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a sprzedaż udziału w nieruchomości jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednakże w analizowanej sprawie Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy o VAT. Okoliczności sprawy wskazują bowiem, że sprzedaż udziału w ww. nieruchomości nie jest dokonywana w celach zarobkowych przy czym Wnioskodawca nie ma zamiaru wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Dokonując sprzedaży udziału w nieruchomości Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Reasumując, sprzedaż udziału w ww. nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.