Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-218/15-6/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-06-18
Teza: Czy sprzedaż nieruchomości jako całości lub wyodrębnionych lokali będzie mogła korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: lokal; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; udział; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 marca 2015 r. (data wpływu 24 marca 2015 r.), uzupełnionym pismami z dnia 25 maja 2015 r. (data wpływu 29 maja 2015 r.) oraz z dnia 10 czerwca 2015 r. (data wpływu 17 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – dla dostawy udziału w nieruchomości jako całości lub wyodrębnionych lokali – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – dla dostawy udziału w nieruchomości jako całości lub wyodrębnionych lokali. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 25 maja 2015 r. oraz z dnia 10 czerwca 2015 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.**

Fundusz został utworzony zgodnie z art. 183 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o Funduszach Inwestycyjnych (Dz. U. Nr l46, poz. 1546), przedmiotem działalności Funduszu wg PKD 2007 jest „działalność trustów, funduszów i podobnych instytucji finansowych”. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o Funduszach Inwestycyjnych.

Fundusz w trybie art. 984 K.p.c. przejmie na własność udział w wysokości 12706/34701 w nieruchomości, objętej księgą wieczystą. Przejęcie nastąpi w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się m.in. z wniosku Funduszu, prowadzonym przez Komornika Sądowego. Nieruchomość obejmuje działkę nr …/5, zabudowaną budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym z lokalami handlowo-usługowymi. Przejęty przez Fundusz udział w nieruchomości obejmuje 5 lokali użytkowych o łącznej powierzchni 259,3 m2, halę garażową z 22 miejscami parkingowymi o łącznej powierzchni 976,2 m2, powierzchnię przynależną wynoszącą 30,01 m2 oraz udział w częściach wspólnych budynku i gruncie. Lokale nie zostały formalnie wydzielone z nieruchomości. Budynek został oddany do użytku 21 stycznia 2001 r. Fundusz nabędzie nieruchomość za 2/3 sumy oszacowania. Wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę 2.706.660,00 zł.

Wg posiadanych informacji, sprzedaż nieruchomości przez komornika będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Postępowanie w przedmiocie przejęcia nieruchomości na własność znajduje się obecnie na etapie przed przysądzeniem własności na rzecz Funduszu. Na rzecz Funduszu zostało wydane w dniu 15 maja 2014 r. postanowienie o przybiciu własności nieruchomości. Postanowienie jest prawomocne. Po zapłacie przez Fundusz ceny nabycia zostanie wydane postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu, własność udziału przejdzie na Fundusz, zgodnie z art. 999 § 1 k.p.c., zgodnie z art. 999 § 2 należne będą Funduszowi pożytki z nieruchomości, a powtarzające się daniny publiczne przypadające z nieruchomości od dnia prawomocności postanowienia o przysądzeniu własności ponosić będzie Fundusz. Tym samym Fundusz będzie zarządzał nieruchomością. Po uzyskaniu prawa własności udziału, planowana jest sprzedaż całego udziału w nieruchomości lub wyodrębnionych lokali. Wnioskodawca nie poniesie żadnych wydatków na ulepszenie nieruchomości. Nieruchomość nie będzie wykorzystywana przez Fundusz do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W uzupełnieniu z dnia 25 maja 2015 r. Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przez Komornika Sądowego zostało zastosowane zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów. Jednakże Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy zastosowane zwolnienie wynikało z zastosowania przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
2.  Zakłada się, że zbycie przez Wnioskodawcę nieruchomości lub jej części nastąpi w okresie do dwóch lat od dnia nabycia.
3.  Obecnie zostało wydane postanowienie w przedmiocie przysądzenia własności nieruchomości przenoszące własność nieruchomości na Fundusz. Do sprzedaży nieruchomości w tym trybie zostało zastosowane zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zatem Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej nabyciem.
4.  Nieruchomość nie będzie wykorzystywana przez Fundusz do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Ponadto w uzupełnieniu z dnia 10 czerwca 2015 r. Zainteresowany poinformował, że przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przez Komornika Sądowego zostało zastosowane zwolnienie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.**

Czy sprzedaż nieruchomości jako całości lub wyodrębnionych lokali będzie mogła korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż całej nieruchomości, jak i wyodrębnionych lokali będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca nie posiada wiedzy, czy zastosowane zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości przez Komornika Sądowego będzie wypełniało przesłanki wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT i zakłada się, że od nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości do dnia sprzedaży nie minie okres 2 lat. Zatem w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a i lit. b, zgodnie z którym „zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjęte zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”.

Fundusz spełni oba warunki ustawy, czyli dokona nabycia nieruchomości bez możliwości odliczenia podatku naliczonego oraz nie dokona żadnych ulepszeń obiektu. Zatem zdaniem Wnioskodawcy, czynność sprzedaży wskazanej nieruchomości przez Fundusz, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT. Ze zwolnienia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, VAT korzystać będzie również sprzedaż udziałów w nieruchomości – poszczególnych lokali. Wyodrębnienie z nieruchomości poszczególnych lokali stanowi czynność techniczną polegającą na dostosowaniu nieruchomości do popytu na rynku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zaznacza się, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym. Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego).

Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu (§ 2 ww. przepisu).

W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.

Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli (art. 198 Kodeksu cywilnego). Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Należy wyjaśnić, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zarówno sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego, jak i sprzedaż wspólnej nieruchomości za zgodą wszystkich współwłaścicieli na podstawie art. 199 Kodeksu cywilnego, stanowi odpłatną dostawę towarów.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Użyte w art. 2 pkt 14 ustawy sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” wskazuje na katalog czynności wymienionych w art. 5 ustawy, czyli dana czynność musi podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, choć nie jest konieczne, aby faktycznie był naliczony podatek od tej czynności – może to być czynność zwolniona od podatku.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez właściciela (dokonującego dostawy) czynności podlegających opodatkowaniu.

Z powyższej definicji wynika, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za taką należy rozumieć nie tylko umowę sprzedaży, ale także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu nabywcy, najemcy (dzierżawcy).

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zaznacza się, że ustawodawca przewidział również zwolnienie dla dostawy nieruchomości w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, który stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jednocześnie należy zauważyć, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku.

Z treści opisanego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca przejmie na własność udział w wysokości 12706/34701 w nieruchomości. Przejęcie nastąpi w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się m.in. z wniosku Funduszu, prowadzonym przez Komornika Sądowego. Nieruchomość obejmuje działkę nr …/5, zabudowaną budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym z lokalami handlowo-usługowymi. Przejęty przez Fundusz udział w nieruchomości obejmuje 5 lokali użytkowych, halę garażową z 22 miejscami parkingowymi, powierzchnię przynależną oraz udział w częściach wspólnych budynku i gruncie. Lokale nie zostały formalnie wydzielone z nieruchomości. Budynek został oddany do użytku 21 stycznia 2001 r.

Postępowanie w przedmiocie przejęcia nieruchomości na własność znajduje się obecnie na etapie przed przysądzeniem własności na rzecz Funduszu. Na rzecz Funduszu zostało wydane w dniu 15 maja 2014 r. postanowienie o przybiciu własności nieruchomości. Postanowienie jest prawomocne. Po zapłacie przez Fundusz ceny nabycia zostanie wydane postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości.

Po uzyskaniu prawa własności udziału, planowana jest sprzedaż całego udziału w nieruchomości lub wyodrębnionych lokali. Wnioskodawca nie poniesie żadnych wydatków na ulepszenie nieruchomości.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przez Komornika Sądowego zostało zastosowane zwolnienie od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zakłada się, że zbycie przez Wnioskodawcę nieruchomości lub jej części nastąpi w okresie do dwóch lat od dnia nabycia. Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej nabyciem.

Nieruchomość nie będzie wykorzystywana przez Fundusz do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – dla dostawy nieruchomości jako całości lub wyodrębnionych lokali.

Jak już wcześniej wskazano, dla dostawy nieruchomości – budynków, budowli lub ich części, ustawodawca przewidział możliwość stosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 lub też pkt 10a ustawy. Przy czym, dla zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy istotne jest, czy dostawa nieruchomości nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz czy od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Z kolei w celu skorzystania przy dostawie nieruchomości zabudowanej (która nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy) ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą zostać spełnione warunki: w stosunku do budynków, budowli lub ich części nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wynika z opisu sprawy nabycie przez Wnioskodawcę udziału w nieruchomości zostało dokonane z zastosowaniem zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Powyższe oznacza, że ww. transakcja nie odbyła się w ramach pierwszego zasiedlenia, a ponadto od pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży, tj. 15 maja 2014 r., na rzecz Funduszu udziału w nieruchomości, upłynęły 2 lata. Z wniosku wynika także, że Zainteresowany nie ponosił żadnych wydatków na ulepszenie ww. nieruchomości. W konsekwencji planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż udziału w nieruchomości lub wyodrębnionych lokali również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że dostawa gruntu, na którym ww. udział w nieruchomości jest posadowiony – zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy – też będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Podsumowując, sprzedaż udziału w nieruchomości lub wyodrębnionych lokali będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, co oznacza, że nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy udziału w nieruchomości jako całości lub wyodrębnionych lokali należało uznać za nieprawidłowe, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca zarówno w przedstawionym zapytaniu, jak i własnym stanowisku powołał się na inny przepis określający zwolnienie, tj. art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.