Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.71.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa
komputery-program komputerowy
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
twórcy
wskaźnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Definicje ustawowe.-Definicja działalności B+R
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Rodzaje działalności związanych
korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów
wykonawców z praw pokrewnych w zakresie 50%
kosztów.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z
    dnia 31 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od ... 2022 r.,
    zarejestrowaną w CEIDG. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania
    od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania
    to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia

    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    On związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą, a Kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił tę
    działalność na poszczególne etapy:
    1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego Kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji.
    2. Prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych – prace badawcze
      mające na celu zidentyfikowanie problemów występujących w procesie biznesowym
      Kontrahenta lub użytkownika programu i opracowanie systemu optymalizacji.
    3. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika
      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy
      wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
      poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
      testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
      akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz
      świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z
      analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania
      oraz poprawą tychże błędów.
    4. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów. Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne
      na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności usługi związane z wytwarzaniem
      oprogramowania wbudowanego tzw. „firmware”.
    Pozostałe czynności, które Wnioskodawca wykonuje to doradztwo w zakresie doboru
    technologii oraz analiza potrzeb Klienta. Przeważający język programowania to "...", "...".
    Wszystkie projekty, w których do tej pory Wnioskodawca brał udział były projektami
    polegającymi na tworzeniu nowatorskich rozwiązań ..., np. ... . Od ... 2022 r.
    Wnioskodawca pracuje niemal wyłącznie nad projektem ... . Technologie używane przez
    Wnioskodawcę w tym projekcie to: ... . W 2024 r. Wnioskodawca wprowadził do projektu
    nowe funkcjonalności ułatwiające zdalną diagnostykę urządzenia. Wprowadził On zmiany
    związane z najnowszymi normami dot. cyberbezpieczeństwa dla urządzeń ... ,

    implementował algorytmy ... oraz opracowywał, a następnie implementował strategie
    zarządzania zdalnymi aktualizacjami oprogramowania.
    Ponadto, z początkiem 2025 r. Wnioskodawca zawarł równolegle kolejny kontrakt, w
    ramach którego wykonuje prace w zakresie ... . Audyt ten zwieńczony zostanie
    sporządzeniem dokumentacji projektowej. Będzie zawierała ona autorskie propozycje
    naprawy błędów w kodzie źródłowym. W skład dokumentacji projektowej wchodziły będą
    elementy kodu źródłowego wytworzonego przez Wnioskodawcę, jako sugerowane
    rozwiązania, które w dalszej kolejności będą rozwijali i implementowali inni programiści.
    Nie jest przy tym wykluczone, że w przyszłości również Wnioskodawca dołączy do grona
    osób implementujących wymyślone przez Niego rozwiązania.
    Sporządzenie audytu będzie podzielone na etapy:
    · analizy problemu i projektowania rozwiązania;
    · prac twórczych, polegających na opisaniu rozwiązania wraz z przedstawieniem
      fragmentów kodu, jako podstaw do prowadzenia dalszych prac w zakresie naprawy
      błędu;
    · wsparcie zespołu programistów w implementacji wskazanych rozwiązań.
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca, pełniąc funkcję Architekta świadczy usługi:
    · audytu oprogramowania ... dla dwóch komponentów systemu;
    · rozwoju urządzeń obecnej generacji;
    · rozwoju bieżącej iteracji urządzeń i przygotowanie kolejnej iteracji;
    · migracji podzespołów produktu do wersji z najnowszej generacji;
    · obsługi ... oraz innych typów ..., które mają wykrywać zależności i sygnalizować sytuacje
    alarmowe;
    · przegląd obecnego statusu rozwoju produktów oraz planowanie i implementacja
    dalszego rozwoju.
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako ustawa o PAIPP) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów,
    dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej– IP BOX: pojęcie program komputerowy nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:
  - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
    pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo

    programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację
    za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74);
  - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego
    2010 r. sygn. akt I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r. sygn. akt I ACa
    1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu.
    Wnioskodawca, pracuje nad wytworzeniem oprogramowania oraz dokumentacji
    projektowej. W ramach tychże prac nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną
    aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących
    programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych
    systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy
    interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i
    dalszego rozwijania stworzonych przez Niego systemów i aplikacji.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Natomiast współwytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie, w ramach usług
    audytu kodu źródłowego, obejmuje m.in. tworzenie dokumentacji projektowej, tworzenie
    architektury oprogramowania oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych
    rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego
    wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w
    ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy
    komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie
    posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w
    wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które
    Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli
    Jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego
    podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem
    działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje
    nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta
    powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości
    jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z

    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto
    czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi – każdy
    nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w
    zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa
    autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę
    należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do
    programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych
    praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych bądź wnoszenia twórczego wkładu w proces wytwarzania
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
      tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt
      poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
      (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy Jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej;
    b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć, że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej; przez koszty zakupu wyposażenia
      biurowego i artykułów biurowych Wnioskodawca rozumie wydatki na zakup ... ;
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych; przez
      koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca rozumie
      zakup ... ;
    d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz Kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia Mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;

    e) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe); niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć Jego zdolność zawodową.
    Od ... 2022 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca
    ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji
    Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a
    następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    Programem komputerowym, który wytwarza/rozwija Wnioskodawca jest najczęściej
    oprogramowanie wsadowe do różnego rodzaju ... tzw. „...”. Są to programy przeważnie
    mające na celu ..., procesowanie ... oraz udostępnienie ich ... .
    Przykłady konkretnych działań podjętych w celu rozwoju istniejącego programu
    komputerowego, które zostały wykonane przez Wnioskodawcę:
    · algorytm ... ,
    · narzędzie ... ,
    · algorytm ... ,
    · algorytm ... ,
    · algorytm... . ... ,
    · mechanizmy zabezpieczające ... .
    Wnioskodawca wytwarza/rozwija programy w oparciu o: języki programowania, takie jak:
    ... .
    Rozwijanie programu dotyczyło i zazwyczaj dotyczy wprowadzenia nowych
    funkcjonalności do istniejącego już systemu/produktu lub doskonalenie istniejących
    funkcjonalności takich jak:
    · poprawa istniejących algorytmów ... ,
    · implementacja mechanizmów ... .
    Wachlarz narzędzi występujący w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy od dłuższego
    czasu pozostaje niezmienny. Wnioskodawca wykonuje zlecone zadania przy
    wykorzystaniu dobrze znanych mu technologii i języków programowania. Natomiast
    niemal każde zlecone zadanie jest unikalne i wymaga zastosowania tych technologii w
    odmienny sposób, np.:

    · zarówno w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak i Klienta nie został wcześniej
      użyty algorytm ... ;
    · zarówno w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak i Klienta nie został wcześniej
      wykorzystany mechanizm ... ;
    · zarówno w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak i Klienta nie został wcześniej
      wdrożony algorytm ... .
    Przed dokonaniem zmian przez Wnioskodawcę program nie spełniał pokładanych przed
    nim wymagań pochodzących bezpośrednio od Klienta lub rynku konsumenckiego.
    Dokonane zmiany lub implementacja nowego programu komputerowego powoduje, że
    produkty Wnioskodawcy lub Jego Klientów spełniają wymagania docelowych odbiorców.
    Większość programów komputerowych, które wykonuje Wnioskodawca stanowi
    dedykowane rozwiązania dla konkretnych typów urządzeń nieistniejących jeszcze na
    rynku lub ich udoskonalone, w oparciu o opinie Klientów, wersje. Rodzaj produktów nad
    którymi pracuje Wnioskodawca implikuje oryginalność programu komputerowego, który
    jest implementowany.
    Zastosowanie w różnych konfiguracjach różnych technologii informatycznych powoduje,
    że produkty, których oprogramowanie Wnioskodawca rozwija, są unikalne. Przykładem,
    może być bezpośrednie zainteresowanie produktem Klienta z rynku ... . Wdrożenie
    mechanizmu zabezpieczającego przed instalacją oprogramowania o niższej wersji
    pozwoliło na certyfikacje urządzenia w tym kraju. Aby wdrożyć ten mechanizm musiały
    zostać użyte takie narzędzia jak ... .
    Za każdym razem cel jest ten sam – stworzenie oprogramowania, które będzie działało
    sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności.
    Przy każdym oprogramowaniu realizowany był cel stworzenia oprogramowania
    spełniającego ustalone wymagania. W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się
    dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w
    branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Jego
    Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreśla, że
    z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej
    działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci
    ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym, podkreślenia
    wymaga, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Tworząc oprogramowanie Wnioskodawca dysponuje jedynie swoją wiedzą i
    doświadczeniem.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Wnioskodawca ukończył studia wyższe na ... na poziomie ... , o kierunku ... oraz na
    poziomie ... , o kierunku ... . Wiedza zdobyta podczas studiów oraz dotychczasowa
    praktyka zawodowa pozwoliła Wnioskodawcy nabyć wiedzę i umiejętności z zakresu ... .
    Wnioskodawca rozwija i wykorzystuje wiedzę z zakresu ... . Wnioskodawca doskonali
    również swoją wiedzę o językach programowania i technologiach wspomagających proces

    wytwarzania oprogramowania, poprzez edukację własną, udział w seminariach,
    konferencjach i szkoleniach branżowych.
    Innowacyjne rozwiązania powstają przy użyciu technologii takich jak: ... . Usprawnienia
    obejmują m.in.: zwiększenie bezpieczeństwa (np. ... ), optymalizację algorytmów ... (np. ...),
    synchronizację transmisji i pamięci nieulotnej, czy wdrożenie narzędzi ... . Rozwiązania te
    są dostosowane do specyfiki nowych urządzeń i wcześniej nie występowały w praktyce
    gospodarczej Wnioskodawcy oraz Jego Klienta.
    Produkty i procesy opierają się na wiedzy z zakresu ... . Wnioskodawca wykorzystuje
    rozwiązania techniczne i technologiczne związane z systemami wbudowanymi, transmisją
    danych (... , itp.), zarządzaniem ... . Programistycznie Wnioskodawca opiera się głównie na
    językach ... .
    Tak, wszystkie czynności, które Wnioskodawca realizuje w zakresie wytwarzania i
    rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadzą do
    powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy
    przysługują prawa autorskie do wytworzonego programu komputerowego. Prawa te są
    przenoszone w całości na Kontrahenta w ramach umowy o świadczenie usług i w ramach
    wynagrodzenia za przeniesienie tychże praw, Wnioskodawca chciałby skorzystać z ulgi IP
    Box.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Wnioskodawca oświadcza, że efektem jego prac, którym są programy komputerowe
    zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.
    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
    kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny/rutynowy. Nie są techniczną, a przede wszystkim twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Wniosek dotyczy dochodów za okres roku 2024 oraz lat przyszłych.
    Zakres wykonywanych przez Wnioskodawcę prac będzie cały czas zbliżony, tj. wytwarzanie
    i rozwijanie programów komputerowych dedykowanych dla urządzeń ... .
    Zgodnie z postanowieniami zawartych umów Wnioskodawca i Jego Kontrahent są
    niezależnymi podmiotami. Wnioskodawca występuje jako podmiot profesjonalny, w
    związku z czym ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz
    wykonywanie czynności w ramach realizacji zleceń programistycznych.
    Umowa przewiduje przyznanie Wnioskodawcy wynagrodzenia za świadczone przez Niego
    szeroko pojęte usługi programistyczne (tworzenie i rozwijanie oprogramowania). W
    zakresie działalności programistycznej, Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta autorskie
    prawa majątkowe. Zgodnie z przepisami o domniemaniu odpłatności za przeniesienie
    praw autorskich, wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę pochodzi z
    przeniesienia praw autorskich do programu komputerowego.
    Wnioskodawca, w ramach umowy, zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania. Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są
    bezpośrednio związane z przeniesieniem autorskiego prawa do programu
    komputerowego. Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki
    specjalnej ewidencji, którą na bieżąco prowadzi.

    Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach
    autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    Ustawy.
    Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich, ponieważ
    przepisy nie przewidują obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawca jest w stanie
    ustalić wartość tego wynagrodzenia na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż Kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług.
    Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas przekazanie wytworzonego utworu
    Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie.
    Potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie przez Wnioskodawcę
    ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we wniosku
    wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do programów
    komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję przychodową.
    Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków jakie przypisuje do
    kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z wytwarzaniem
    oprogramowania/jego części.
    W przypadku, gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody
    ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22
    ust. 3 ustawy. Przyjęta metodyka alokacji, stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z
    obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu z
    konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie
    faktycznym.
    Wnioskodawca ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę)
    przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w sposób
    pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu.
    Na etapie audytu Wnioskodawca pełnił rolę doświadczonego inżyniera oprogramowania.
    Zadaniem Wnioskodawcy była analiza istniejącego kodu źródłowego oraz przygotowanie
    raportu zawierającego autorskie propozycje rozwiązań błędów, wraz z fragmentami kodu,
    opartych na najlepszych znanych Wnioskodawcy praktykach programistycznych. Po
    zakończeniu audytu Wnioskodawca dołączył do zespołu jako Architekt ... , odpowiadając
    za techniczny kierunek rozwoju projektu, dobór technologii i nadzór nad procesem

    wytwarzania oprogramowania. Jednocześnie, Wnioskodawca wytwarza tam również
    oprogramowanie jako aktywny członek zespołu programistycznego.
    W wyniku wykonywania czynności Audytu kodu źródłowego, Wnioskodawca tworzy raport
    zawierający analizę błędów wraz z gotowymi, wymyślonymi przez Niego propozycjami
    rozwiązań w postaci instrukcji oraz prawidłowych fragmentów kodu źródłowego.
    Tworzone raporty zawierają element twórczy Wnioskodawcy, w postaci autorskich
    rozwiązań programistycznych pozwalających rutynowo działającemu programiście
    dokonać skutecznych poprawek wypunktowanych błędów.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP, programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r.
    Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów
    wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program
    komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
    obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
    komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w
    każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych
    postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy
    obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur
    operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz
    kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w
    orzecznictwie, stanowiącymi, że: „Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów
    wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu
    umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu
    źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania
    (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz,
    Warszawa 2019 – art. 74).
    Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego
    2010 r. sygn. I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r. sygn. I ACa 1157
    /12)”.
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W przypadku prac Wnioskodawcy polegających na wytwarzaniu kodu źródłowego, część
    programu (nowa funkcjonalność), którą tworzy Wnioskodawca, jest utworem (odrębnym
    programem komputerowym) w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Finalne oprogramowanie (produkt) składa się z wielu części, a
    Wnioskodawca jest autorem jednej z owych części tego (finalnego) oprogramowania,
    podobnie jak pozostali członkowie zespołu. Każdy z nich tworzy część finalnego
    oprogramowania, każda z tych części stanowi utwór. Wnioskodawca przenosi na
    Kontrahenta prawa autorskie wyłącznie do wytworzonej przez siebie części finalnego
    oprogramowania.
    Natomiast w przypadku raportów czy dokumentacji, które samodzielnie stanowią
    program komputerowy, Wnioskodawca twierdzi, że całość praw autorskich przysługuje
    Jemu, z uwagi na to, że późniejsze prace programisty zdaniem Wnioskodawcy, nie
    posiadają charakteru twórczego (programiści postępują wtedy zgodnie z pomysłem i
    „instrukcją” Wnioskodawcy).

    Oprogramowanie, w części wytworzonej przez Wnioskodawcę, stanowi odrębne prawo
    własności intelektualnej.
    Podstawą są i będą umowy o świadczenie usług programistycznych (B2B), w tym umowy
    ramowe lub umowy zlecające wykonanie konkretnych zadań np. wykonanie audytu kodu
    źródłowego programu komputerowego wraz z propozycjami rozwiązań. Wszystkie umowy
    zawierają postanowienia dotyczące przeniesienia autorskich praw majątkowych do
    wytworzonych utworów na rzecz Kontrahenta.
    Usługi audytu prowadzą do powstania fragmentów kodu źródłowego stanowiących
    autorskie rozwiązania problemów technicznych. Dokumentacja zawierająca fragmenty
    kodu i opis architektury programu stanowi utwór w rozumieniu prawa autorskiego
    (program komputerowy) zgodnie z orzecznictwem, stanowiskiem Ministerstwa Finansów
    oraz komentarzami do ustaw, w związku z czym stanowi kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, które następnie przekazywane jest Kontrahentowi.
    Wskazana w pytaniu nr 3 część wynagrodzenia jest to część wynagrodzenia z tytułu
    świadczenia usług audytu oprogramowania. Dotyczy konkretnie analizy kodu źródłowego,
    identyfikacji problemów oraz przygotowania autorskiego raportu zawierającego
    propozycje ich rozwiązania– w tym fragmenty kodu źródłowego autorstwa Wnioskodawcy,
    które mogą być następnie implementowane oraz rozwijane przez zespół programistów.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych lub dokumentacji projektowej stanowi
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy część wynagrodzenia Wnioskodawcy przypadająca za wskazane usługi audytu
      kodu źródłowego jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw.
      z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?
    4. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na: a) koszty usługi księgowej i doradczej, b) koszty zakupu wyposażenia
      biurowego i artykułów biurowych, c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i
      elektronicznego, d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie, e) składki na
      ubezpieczenie społeczne w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1
      ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty
      do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
      ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
    5. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do
      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1

    Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT, normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, Jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
    potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu
    zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
    potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
    Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
    tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
    istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
    nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
    zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
    udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym
    przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
    systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
    wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
    autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie
    wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony
    cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według
    ścisłego harmonogramu – począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w

    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez Niego na rzecz
    Kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności,
    jak i Jego Kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i
    sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji
    nieukończonej.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2
    Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych,
    z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo
    do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych
    wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o
    kwalifikowanym prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione
    zostały dwa kryteria:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
      b) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
        odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
        Unia Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych.
    Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet
    krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane
    w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje
    działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22 grudnia 2010 r. sygn. C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).
    Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o
    PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa,
    alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium

    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem, stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
      · z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących
        kwalifikowanego IP;
      · ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
      · z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
      · z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
        uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo
        arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
      a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
        niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
      b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
      c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie – należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3
    Wnioskodawca wykonuje usługi audytu kodu źródłowego, wraz z wytworzeniem nowych
    rozwiązań naprawczych. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego oraz stanowisk
    Wnioskodawcy do zadanych pytań, wykonywanie takiego zakresu zadań spełnia kryteria
    działalności badawczo-rozwojowej m.in. wykonywane przez Wnioskodawcę prace są
    systematyczne, dostarczające wartość dodaną i rozwojową dla funkcjonowania
    oprogramowania, również pozostają one innowacyjne i niespotykane w innych
    rozwiązaniach tego typu. Należy podkreślić, że w Polsce oprogramowanie definiowane jest
    jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów
    – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i
    kontekstualną (Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej
    wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie
    jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    W ramach zawartych umów Wnioskodawca, pełniąc funkcję Architekta świadczy usługi:

      - audytu oprogramowania ... dla dwóch komponentów systemu;
      - rozwoju urządzeń obecnej generacji;
      - rozwoju bieżącej iteracji urządzeń i przygotowanie kolejnej iteracji;
      - migracji podzespołów produktu do wersji z najnowszej generacji;
      - obsługi peryferii ... oraz innych typów czujników, które mają wykrywać zależności i
        sygnalizować sytuacje alarmowe;
      - przegląd obecnego statusu rozwoju produktów oraz planowanie i implementacja
        dalszego rozwoju.
    Zważając na szerokie definiowanie programu komputerowego można stwierdzić, że
    Wnioskodawca w ramach powyższych prac, wytwarza Oprogramowanie opracowując
    dokumentację, rozwiązania biznesowe, modele danych, specyfikacje dla programistów
    etc. Takie materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu
    komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym
    postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź
    przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red.,
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).
    Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku
    przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki,
    wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego
    2010 r. sygn. I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r., I ACa 1157/12).
    Prawo własności intelektualnej zostaje od podstaw wykonane przez Wnioskodawcę oraz
    cały zespół pracujący w projekcie. Wytworem twórczej pracy Wnioskodawcy jest m.in.
    dokumentacja techniczno-biznesowa wytwarzanego oprogramowania oraz tworzenie
    innowacyjnych rozwiązań w celu poprawy jego użyteczności i funkcjonalności.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w:
      a) Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r., stanowiącym że pojęcie program
      komputerowy nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności
      obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu
      komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być
      ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie
      tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie,
      program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak:
      kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
      konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs;
      b) interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 19 listopada 2019 roku o sygnaturze 0114-KDIP3-2.4011.459.2019.2.MG, z
      której wynika, że nie ma znaczenia, czy prace twórcze polegają wyłącznie na
      opracowaniu kodu i przenoszeniu do niego prawa autorskich, czy też na innych
      pracach twórczych w ramach przenoszenia praw do utworu.
    W drodze wykładni systemowej można powołać się na interpretacje wydane przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ws. 50% kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    korzystania lub rozporządzania autorskim prawem do programu komputerowego,
    przykładowe sygnatury 0112-KDIL3-3.4011.48.2018.2.DS, czy 0113- KDIPT3.4011.95.2019.3.
    KK.
    W przytoczonych rozstrzygnięciach Organ podatkowy zajął stanowisko, iż „nie tylko kody
    źródłowe programów komputerowych wypełniają przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b
    pkt 1 omawianej ustawy, lecz także opisy koncepcji, analizy, specyfikacje, instrukcje,
    propozycje rozwiązań architektonicznych, systemowych niebędące składnikami programu
    komputerowego, ale powstające w związku z tworzeniem takiego programu, a także

    utwory połączone z programem komputerowym (np. utwory audiowizualne), podręczniki
    użytkownika, czy też interfejsy użytkownika”.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, część wynagrodzenia przypadająca za
    świadczenie usług audytu kodu źródłowego na podstawie umów z Kontrahentem, stanowi
    dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art.
    30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a wynika to z przytoczonej
    argumentacji, która jednoznacznie wskazuje na to, że jest to dochód z Oprogramowania
    będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą
    wyrażoną w ustawie o PIT.
    Ad 4
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i
    wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3/ a+b+c+d, w którym poszczególne litery
    oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
    Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-
    rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie
    wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej
    przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie
    programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w
    ramach wykonania umowy na rzecz określonego Kontrahenta. Za świadczone usługi
    Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych.
    W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na:
      a) koszty usługi księgowej i doradczej,
      b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
      c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
      d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
      e) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.

    Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą Jego zdaniem, działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 5
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym, Wnioskodawca
    spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;

      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy podejmowana przez Pana działalność polegająca na

    tworzeniu programów komputerowych lub dokumentacji projektowej stanowi działalność
    badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów
    tych prac (programów komputerowych i dokumentacji projektowej opisanych we wniosku).
    Z definicji zawartej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że
    działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana
    działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty
    programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez
    projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach
    testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w
    modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane przez Pana w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem
    Kontrahenta. Ma Pan możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz
    czasie, a także nie jest Pan związany sztywnymi godzinami pracy. Należy podkreślić, że w
    związku z tak wykonywaną działalnością ponosi Pan ryzyko gospodarcze zarówno w
    kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i
    zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie posiadanej wiedzy z
    zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania
    rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia
    programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów.
    Wskazał Pan, że w wyniku prowadzonych prac powstają programy będące utrwaleniem
    przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    Pana działalność można podzielić na poszczególne etapy:
      1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania;
      2. Prace eksperymentalne, badanie teorii i hipotez programistycznych;
      3. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja;
      4. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia
        aktualizacji systemu.
    Pozostałe czynności, które Pan wykonuje to doradztwo w zakresie doboru technologii oraz
    analiza potrzeb Klienta.
    Ponadto, z początkiem 2025 r. zawarł Pan równolegle kolejny kontrakt, w ramach którego
    wykonuje prace w zakresie audytu kodu źródłowego. Audyt ten zwieńczony zostanie
    sporządzeniem dokumentacji projektowej. Będzie zawierała ona autorskie propozycje

    naprawy błędów w kodzie źródłowym. W skład dokumentacji projektowej wchodziły będą
    elementy kodu źródłowego wytworzonego przez Pana, jako sugerowane rozwiązania,
    które w dalszej kolejności będą rozwijali i implementowali inni programiści.
    Sporządzenie audytu będzie podzielone na etapy:
      · analizy problemu i projektowania rozwiązania;
      · prac twórczych, polegających na opisaniu rozwiązania wraz z przedstawieniem
        fragmentów kodu, jako podstaw do prowadzenia dalszych prac w zakresie naprawy
        błędu;
      · wsparcie zespołu programistów w implementacji wskazanych rozwiązań.
    Wszystkie czynności, które Pan realizuje w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przysługują Panu osobiste i
    majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do – w przypadku praw
    majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta. Efektem Pana prac, którym
    są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu
    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny/rutynowy. Nie są techniczną, a
    przede wszystkim twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez
    Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych lub dokumentacji projektowej ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, Klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działania podejmowane przez Pana prowadzone są w metodyczny
    sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu

    jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich
    rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja,
    zakończenie. Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest Pan należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez niego planem.
    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane. Za każdym razem postawił Pan sobie cel – stworzenia oprogramowania,
    które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane
    funkcjonalności. Przy każdym oprogramowaniu realizowany był cel stworzenia
    oprogramowania spełniającego ustalone wymagania. Samodzielnie Pan je stworzył,
    dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. W ramach działalności gospodarczej
    prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych
    zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu
    nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane
    zlecenia programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności
    gospodarczej opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego
    Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych lub dokumentacji projektowej jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio
    przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia
    programistyczne. W ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje Pan nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc
    to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie
    tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje Pan tego
    w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Pan wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli Pana wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku,
    w którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności. Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że jest
    Pan twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Podkreślił Pan, że czynności
    wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program
    komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz dotyczy innego środowiska
    programowego, sprzętowego lub biznesowego. Wskazał Pan również, że prowadzona

    przez Pana działalność gospodarcza skupiona jest na wytwarzaniu programów
    komputerowych bądź na wnoszeniu twórczego wkładu w proces wytwarzania
    programów komputerowych. Wachlarz narzędzi występujący w Pana praktyce
    gospodarczej od dłuższego czasu pozostaje niezmienny. Wykonuje Pan zlecone zadania
    przy wykorzystaniu dobrze znanych technologii i języków programowania. Jednakże
    podkreślił Pan, że każde zlecone zadanie jest unikalne i wymaga zastosowania tych
    technologii w odmienny sposób. Dokonane przez Pana zmiany lub implementacja
    nowego programu komputerowego powoduje, że Pana produkty lub Pana Klientów
    spełniają wymagania docelowych odbiorców. Większość programów komputerowych,
    które Pan wykonuje stanowi dedykowane rozwiązania dla konkretnych typów urządzeń
    nieistniejących jeszcze na rynku lub ich udoskonalenia w oparciu o opinię Klientów,
    wersje. Rodzaj produktów, nad którymi Pan pracuje implikuje oryginalność programu
    komputerowego, który jest implementowany. Zastosowanie w różnych konfiguracjach
    różnych technologii informatycznych powoduje, że produkty, których oprogramowanie
    Pan rozwija są unikalne. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży
    IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Pana Kontrahenta,
    tym samym zwiększając zasoby swojej wiedzy. Podkreśla Pan, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych
    produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że
    ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów. Tworząc
    oprogramowanie dysponuje Pan jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania oraz dokumentacji projektowej nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące
    narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu
    tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych
    przez Pana systemów i aplikacji.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
      - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2
        ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
      - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
    wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
    różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
    pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
    badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
    wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
    aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
    celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w
    sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
    wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności
    prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są
    realizowane zlecenia programistyczne. Nie świadczy Pan usług polegających na
    wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że jest Pan twórcą swoich programów, z których
    osiąga przychód. Czynności wykonywane przez Pana nie są projektami powtarzalnymi –
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w
    szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć
    innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Działania
    prowadzone są przez Pana w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Efektem Pana prac, którym
    są programy komputerowe zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu

    jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są techniczną, a przede
    wszystkim twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Programy komputerowe stworzony przez Pana na rzecz Kontrahentów ulepszyły i
    rozwijały działanie starych programów, lub też powodował stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle
    nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu programów
    komputerowych lub dokumentacji projektowej spełnia definicję działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) x 1,3/a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - tworzy Pan wymienione w opisie programy komputerowe oraz dokumentację projektową
    w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej,
    spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - efektem Pana twórczych prac są każdorazowo odrębne programy komputerowe –
    utwory podlegające ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych – również w przypadku raportów czy dokumentacji, które samodzielnie
    stanowią program komputerowy;
    - przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do – w
    przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta;
    - część wynagrodzenia przypadająca za świadczenie usług audytu kodu źródłowego
    stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    - sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
    spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy;
    - prowadzi Pan od 5 sierpnia 2022 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, w prowadzonej ewidencji wyodrębnia Pan każde
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie) obejmujące także dokumentację projektową jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności

    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Również część Pana wynagrodzenia przypadająca za wskazane usługi audytu kodu
    źródłowego jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca
    ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego
    dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie
    przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniu
    za rok 2024 oraz za lata przyszłe, do momentu ewentualnej zmiany stanu faktycznego w
    przyszłości.
    Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną
    bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym
    prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.
    Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
      - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust.
        4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
      - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
      - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość
    dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez
    wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku,
    niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.
    Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego
    kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi
    kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego
    przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów
    osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą z kwalifikowanego IP”.
    Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji
    dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów
    pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy
    przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do
    pozostałych przychodów.
    W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust.
    3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.

    Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z
    tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od
    opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2
    oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w
    zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez
    podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania,
    można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według
    proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów
    ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana
    wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4
    w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze
    swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub
    ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
      - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
        prawa własności intelektualnej,
      - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
      - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego,
    który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem,
    ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we
    wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez
    podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki
    podatkowej.
    Zatem wydatki, które ponosi Pan na:
      - usługi księgowe i doradcze,
      - zakup wyposażenia biurowego i artykułów biurowych (...),
      - zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (...),
      - składki na ubezpieczenia społeczne,
    mogą zostać uznane za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, przy zachowaniu
    właściwej proporcji, o których mowa w lit. „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana

    działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we wniosku
    wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.