Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.607.2016.1.KU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-10-05
Teza: możliwość uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego
Słowa kluczowe: czesne; działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; studia-studia doktoranckie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 lipca 2016 r. (data wpływu 11 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest radcą prawnym prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą w formie kancelarii radcy prawnego od dnia 14 marca 2016 r. (PKD 69.10.Z-Działalność prawnicza). Uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego Wnioskodawca uzyskał z dniem 27 czerwca 2014 r. składając ślubowanie przed Dziekanem Okręgowej Izby Radców Prawnych w …. Od dnia 1 października 2012 r. Wnioskodawca był uczestnikiem studiów doktoranckich na kierunku prawo, prowadzonych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu ….. Uniwersytet ten był Jego macierzystą uczelnią, w której ukończył w 2010 r. jednolite studia magisterskie na kierunku prawo. Studia doktoranckie Wnioskodawca ukończył 2 lutego 2016 r., broniąc rozprawę zatytułowaną „…”. Rozprawa została przygotowana w Zakładzie Prawa Pracy ww. Uniwersytetu. Uchwałą z dnia 24 lutego 2016 r. Rada Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu … nadała Wnioskodawcy stopień naukowy doktora nauk prawnych. Studia doktoranckie były prowadzone w trybie niestacjonarnym, gdyż w 2012 r. Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu … nie prowadził tego rodzaju studiów w trybie stacjonarnym. Studia w trybie stacjonarnym uruchomiono dopiero 1 października 2015 r. Ze względu na ogólną procedurę naboru na studia doktoranckie, w szczególności konieczność przedstawienia opinii o kandydacie, sporządzonej przez pracownika naukowego ze stopniem naukowym co najmniej doktora habilitowanego, nie ma de facto możliwości odbywania studiów doktoranckich poza macierzystą uczelnią. Praktyką jest bowiem, że taką opinię sporządza profesor, u którego była broniona praca magisterska.

Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 września 2011 r. w sprawie wysokości i warunków wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie w przewodzie doktorskim, postępowaniu habilitacyjnym oraz postepowaniu o nadanie tytułu profesora, Wnioskodawca został zobowiązany w umowie z dnia 1 października 2012 r. o warunkach wnoszenia opłat za niestacjonarne studia doktoranckie do pokrycia kosztów przeprowadzenia przewodu doktorskiego (§ 3 ust. 2 pkt 5 ww. umowy). W wykonaniu powyższego obowiązku została zawarta w dniu 29 marca 2016 r. umowa nr … między Wnioskodawcą a Uniwersytetem, dotycząca pokrycia kosztów przewodu doktorskiego. Koszty te wstępnie zostały wyliczone na kwotę 13 000,26 zł. Niemniej jednak do chwili złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej koszty te nie zostały ostatecznie ustalone, jak również nie została wystawiona z tego tytułu faktura. Na koszty przeprowadzenia przewodu doktorskiego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 września 2011 r. w sprawie wysokości i warunków wypłacania wynagrodzenia promotorowi oraz za recenzje i opinie w przewodzie doktorskim, postępowaniu habilitacyjnym oraz postępowaniu o nadanie tytułu profesora, składają się w szczególności: wynagrodzenie promotora rozprawy doktorskiej, wynagrodzenie recenzentów rozprawy doktorskiej, opłata za przeprowadzenie przewodu doktorskiego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy w przestawionym zdarzeniu wydatki związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego na kierunku prawo, specjalność prawo pracy, wskazane na fakturze VAT wystawionej przez Uniwersytet, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w formie Kancelarii Radcy Prawnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 u.p.d.o.f.

W art. 23 ust. 1 ustawy ustawodawca wskazał wprost wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest zatem od łącznego spełnienia trzech przesłanek, a mianowicie: koszty te muszą być faktycznie poniesione, ich poniesienie musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodów (zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów) oraz musi istnieć związek między poniesionym kosztem i przychodem, a nadto wydatek nie może być wymieniony w katalogu wydatków niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca zauważa, że wydatki związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego nie zostały wprost wymienione w art. 23 u.p.d.o.f. Zatem ustawodawca nie wyłączył ich a priori spod zastosowania art. 22 u.p.d.o.f. Następnie zaś należy skupić się na tym, czy wydatki te zostaną poniesione w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu oraz czy istnieje związek przyczynowy między tym kosztem a przychodem. W ocenie Wnioskodawcy przesłanki te będą spełnione w niniejszym zdarzeniu przyszłym.

W tym kontekście należy mieć również na uwadze, że studia doktoranckie są podniesieniem kwalifikacji zawodowych radcy prawnego. Radca prawny może wykonywać zawód od chwili wpisu na właściwą listę radców prawnych oraz po złożeniu ślubowania (art. 23 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, Dz. U. z 2016 r., poz 233, dalej: u.r.p.), a minimalnym wymaganiem jest ukończenie studiów magisterskich z zakresu prawa (art. 24 ust. 1 pkt 1 u.r.p.). Niemniej jednak w obecnej sytuacji rynkowej, zwłaszcza na rynku usług prawnych, poprzestanie tylko na koniecznym wykształceniu jest daleko niewystarczające. Duża konkurencja wymusza na radcach prawnych, jak również innych prawnikach, stałe podnoszenie kwalifikacji zawodowych oraz nierzadko daleko posuniętą specjalizację w wąskich dziedzinach. W te warunki ekonomiczno-społeczne wpisuje się nabycie przez Wnioskodawcę stopnia naukowego doktora nauk prawnych. Ma on umożliwić pozyskiwanie oraz utrzymanie klientów, a tym samym osiągnąć oraz zachować źródła przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zwraca uwagę na ścisły związek między przedmiotem wykonywanej działalności gospodarczej a odbytymi studiami doktoranckimi. W obydwu przypadkach mamy do czynienia z jedną i tą samą dziedziną. Zgodnie bowiem z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, dotyczącym Wnioskodawcy, wykonuje On działalność prawniczą (PKD 69.10.Z-Działalność prawnicza). Natomiast studia doktoranckie prowadzone były na kierunku prawo i kończyły się uzyskaniem stopnia naukowego doktora nauk prawnych.

Uzyskanie stopnia naukowego nie tylko zwiększyło Jego kwalifikacje zawodowe poprzez rozszerzenie ogólnych umiejętności prawnych. Pozwoliło Mu również na nabycie specjalistycznej wiedzy z zakresu prawa pracy. Jest to o tyle ważne, że obecna sytuacja na rynku usług prawnych wymaga wręcz specjalizowania się w wąskich dziedzinach. Nie bez znaczenia dla tak specyficznego zawodu jak radca prawny może być również prestiż związany z posiadaniem stopnia naukowego doktora nauk prawnych. Ponadto, na skutek przedmiotowych wydatków zwiększyła się Jego konkurencyjność, gdyż może również w ramach wykonywanej działalności gospodarczej prowadzić wykłady oraz szkolenia z zakresu prawa, zwłaszcza prawa pracy.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że sama ustawa o radcach prawnych oraz Kodeks Etyki Radcy Prawnego zobowiązują radcę prawnego do dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne (art. 40 ust. 2, art. 57 pkt 7 u.r.p. w związku z art. 14 ust. 1 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, Dz. U. z 2014 r., poz. 110). Z tego względu podnoszenie kwalifikacji zawodowych, w tym również w drodze nabywania stopni naukowych, jest nie tylko wymaganiem rynku i daleko posuniętej konkurencji, ale również obowiązkiem wynikającym z przepisów prawa oraz uchwał samorządu radców prawnych, do których każdy radca prawny jest obowiązany się stosować.

Warunkiem koniecznym nabycia stopnia naukowego doktora nauk prawnych było przeprowadzenie przewodu doktorskiego. Stanowi o tym art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki. Przepis ten expressis verbis wskazuje, że stopień doktora jest nadawany w drodze przewodu doktorskiego, a stopień doktora habilitowanego w drodze postępowania habilitacyjnego, wszczętych na wniosek osoby ubiegającej się o nadanie stopnia.

W 2012 r., tj. w czasie, gdy Wnioskodawca rozpoczął studia doktoranckie, nie było prowadzonego naboru na studia stacjonarne. W związku z powyższym przedmiotowe koszty należy uznać za obligatoryjne i konieczne dla uzyskania stopnia naukowego doktora nauk prawnych, a tym samym dla osiągania i zabezpieczenia źródeł przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w postaci działalności prawniczej.

W tym stanie rzeczy należy uznać, że wydatki związane przeprowadzeniem przewodu doktorskiego na kierunku prawo, specjalność prawo pracy, stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w prowadzonej działalności gospodarczej w formie kancelarii radcy prawnego.

Stanowisko takie zaprezentowane zostało również na gruncie interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi dnia 9 maja 2015 r., Nr IPTPB1/4511-81/15- 2/AG. W interpretacji tej przyjęto, że „wydatek za przeprowadzenie przewodu doktorskiego, choć trudno go przypisać konkretnym przychodom, to jako przydatny w wykonywanej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, faktycznie poniesiony i właściwie udokumentowany, może stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Tak też w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 3 października 2013 r., Nr IPTPB1/415-457/13-4/MD.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 16 grudnia 2013 r., Nr IBPBI/1/415-964/13/SS. Przedmiotem interpretacji była odpowiedź na pytanie, czy opłaty uiszczane za każdy rok studiów doktoranckich (czesne) na kierunku prawniczym, przez osobę, która równolegle prowadzi działalność gospodarczą wykonując zawód adwokata, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W interpretacji przyjęto, że „wydatki poniesione w związku z podjęciem nauki na studiach doktoranckich, choć trudno je przypisać konkretnym przychodom, to jako przydatne do prawidłowego wykonywania działalności gospodarczej oraz mające, jak wskazano we wniosku, wpływ na wysokość uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej przychodów, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich należytego udokumentowania”. Tak też w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 października 2010 r., Nr IPPB1/415-784/10-2/EC; i interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 sierpnia 2008 r., Nr IBPB1/415-381/08/MW.

Wnioskodawca wskazuje również, że ze względu na fakt niewystawienia do dnia złożenia wniosku ORD-IN faktury VAT przez Uniwersytet w przedmiocie kosztów przewodu doktorskiego, a tym samym nieponiesienia jeszcze faktycznie tych kosztów przez Wnioskodawcę, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki:

*   celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,

*   wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,

*   wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.

Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest radcą prawnym prowadzącym działalność gospodarczą od dnia 14 marca 2016 r. Uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego uzyskał z dniem 27 czerwca 2014 r. Studia doktoranckie ukończył 2 lutego 2016 r. W umowie z dnia 1 października 2012 r. o warunkach wnoszenia opłat za niestacjonarne studia doktoranckie Wnioskodawca został zobowiązany do pokrycia kosztów przeprowadzenia przewodu doktorskiego. Koszty te wstępnie zostały wyliczone na kwotę 13 000,26 zł. Niemniej jednak koszty te nie zostały ostatecznie ustalone, jak również nie została wystawiona z tego tytułu faktura.

Jak wskazano uprzednio, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla kosztu podatkowego konieczny jest związek przyczynowy pomiędzy wydatkiem a przychodem z konkretnego źródła przychodów. Aby zatem istniał związek przyczynowy ponoszone wydatki winny mieć cechę przemyślanego, logicznego działania podatnika, związanego z działalnością gospodarczą, podporządkowanego osiągnięciu przychodu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodu.

Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie przeprowadzanego przewodu doktorskiego nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Konieczne jest również wykazanie związku przyczynowego między poniesionymi wydatkami, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.

Odnosząc do przedstawionego zdarzenia przyszłego zaprezentowaną uprzednio wykładnię przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że przy kwalifikowaniu do kosztów podatkowych poczynionych przez Wnioskodawcę wydatków związanych z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego trzeba brać po uwagę przeznaczenie wydatków na ten przewód (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się tych wydatków do osiągnięcia przychodu Wnioskodawcy.

W ocenie tut. Organu ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na przeprowadzenie przewodu doktorskiego na kierunku prawo miały na celu uzyskanie tytułu „doktora”, a nie uzyskanie przychodów z działalności gospodarczej, lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Koszty związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego ponoszone przez Wnioskodawcę należy zaliczyć do wydatków o charakterze osobistym, związanych z podnoszeniem ogólnego poziomu wiedzy prawniczej (działalność gospodarczą w zakresie usług prawniczych można również prowadzić nie posiadając tytułu doktora).

Ponadto zauważyć należy, że elementy edukacyjne studiów doktoranckich mogą być wykorzystane poza wykonywaniem działalności gospodarczej. Świadczą one bowiem o podniesieniu poziomu wykształcenia prawniczego, rzutują na zwiększenie atrakcyjności w stosunku do osoby z wykształceniem wyższym prawniczym na rynku zatrudnienia.

Wnioskodawca uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego uzyskał już w 2014 r. i podjęcie działalności w formie kancelarii radcy prawnego nie było uwarunkowane uzyskaniem stopnia naukowego doktora nauk prawnych.

Przenosząc opisane wcześniej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy oraz mając na względzie przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że wydatki związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego nie spełniają kryterium celowości, wynikającego z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazane wydatki należy więc ocenić jako poniesione w celu podwyższenia kwalifikacji zawodowych i uzyskania tytułu doktora. Wydatki te służą poszerzeniu i pogłębieniu posiadanej wiedzy prawniczej oraz podniesieniu wykształcenia w zakresie prawa, a więc mają charakter osobisty.

Zauważyć należy, że Wnioskodawca studia doktoranckie rozpoczął 1 października 2012 r., a ukończył 2 lutego 2016 r. Działalność gospodarczą natomiast rozpoczął 14 marca 2016 r. Zatem rozpoczęcie i zakończenie studiów doktoranckich nie mogło mieć związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, gdyż źródło to wówczas nie istniało.

W związku z powyższym wydatki związane z przeprowadzeniem przewodu doktorskiego na kierunku prawo, wskazane na fakturze VAT, wystawionej przez Uniwersytet, które poniesie Wnioskodawca w związku z umową podpisaną przed rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, tut. Organ stwierdza, że zostały one wydane w odmiennych stanach faktycznych i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.