Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4511-165/15/DP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-08-19
Teza: Czy Wnioskodawca, w związku z zakupem urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych, jest zobowiązany wystawić osobie fizycznej PIT-8C, traktując wypłacane wynagrodzenie za odpłatne przekazanie urządzeń jako przychód tej osoby?
Słowa kluczowe: kanalizacja; rzecz; sieć-sieć wodno-kanalizacyjna; woda; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 maja 2015 r. (data wpływu do Biura – 25 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z nabyciem urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 maja 2015 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z nabyciem urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca – spółka akcyjna – jest przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Działając na zasadach i w trybie określonym przez art. 31 ww. ustawy, Wnioskodawca zawiera z mieszkańcami obszaru objętego działalnością Związku Komunalnego Gmin ds. Wodociągów i Kanalizacji w C. umowy o wykupienie od nich urządzeń wodociągowych lub kanalizacyjnych, których są właścicielami i których wybudowanie pokryli z własnych środków. Na podstawie obowiązującego „Regulaminu odpłatnego nabywania urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych” Wnioskodawca zawiera umowę sprzedaży z właścicielem wybudowanego urządzenia i za odpłatnością przejmuje to urządzenie, powiększając jednocześnie stan swojego majątku trwałego. W każdym przypadku okres, który mija od wybudowania urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego do nabycia go przez Wnioskodawcę, jest dłuższy niż 6 miesięcy. Wysokość ceny nabycia wybudowanej sieci określona jest w umowie a obliczana zgodnie z „Algorytmem określania wartości zewnętrznych sieci wodociągowych i zewnętrznych sieci kanalizacyjnych położonych na terenie działania Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji (…), na potrzeby procedury ich nabycia od osób fizycznych lub prawnych”. Algorytm sporządza dla Wnioskodawcy rzeczoznawca majątkowy. Należność z tytułu przejęcia sieci na własność zwracana jest mieszkańcowi/inwestorowi w ciągu 21 dni od daty zawarcia umowy. W przypadku odpłatnego nabycia urządzenia od osoby fizycznej Wnioskodawca wystawia PIT-8C informując, że wypłacone pieniądze stanowią przychód z innych źródeł. Jednocześnie Wnioskodawca informuje wszystkich uczestników zawartych umów, że mogą pomniejszyć otrzymany przychód o udokumentowane koszty, tj. wydatki związane z wybudowaniem urządzenia. W ten sposób osoby fizyczne unikają płacenia podatku, wykazując w kolumnie „dochód” wartość 0,00 PLN. Wnioskodawca przez wiele lat swojej działalności twierdził, że dla osób fizycznych sprzedających urządzenia wodociągowo-kanalizacyjne otrzymane pieniądze są przychodem z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w powiązaniu z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest przepisu, który pozwalałby tego typu przysporzenie majątkowe zwolnić z podatku. Na Wnioskodawcy spoczywa więc obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodów PIT-8C (art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nie musi natomiast pobierać z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, w związku z zakupem urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych, jest zobowiązany wystawić osobie fizycznej PIT-8C, traktując wypłacane wynagrodzenie za odpłatne przekazanie urządzeń jako przychód tej osoby?

Zdaniem Wnioskodawcy wynagrodzenie za przekazanie urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych stanowi dla mieszkańca przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest to przychód z innych źródeł zaliczany do otwartego katalogu przychodów wynikającego z art. 20 ust. 1 powołanej ustawy.

Zajmując stanowisko Wnioskodawca powołał pismo Ministra Finansów z 8 lutego 2002 r. a także kilka interpretacji wydanych przez organ podatkowy oraz przytoczył fragment interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, znak: IPTPB1/415-159/14-2/AP z 3 czerwca 2014 r.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika związanych z nabyciem urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych.

W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych dotyczącego skutków podatkowych nabycia urządzeń wodociągowych i/lub kanalizacyjnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361, ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 przywołanej ustawy – źródłem przychodów są inne źródła.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach (art. 20 ust. 1 ww. ustawy).

Jak wynika z powyższego przepisu katalog przychodów zaliczanych do tzw. przychodów z innych źródeł jest katalogiem otwartym, do którego jednakże należy zaliczyć tylko te przychody, które nie mogą zostać zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadmienić należy, że zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „rzeczy”, należy więc w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014 r., poz. 121, ze zm.).

Zgodnie z art. 45 powołanej ustawy, rzeczami są tylko przedmioty materialne. Rzeczy dzielą się na ruchome oraz nieruchomości.

W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntów przedmiot własności.

Z powyższego wynika, że rzeczą ruchomą jest każdy przedmiot materialny niebędący nieruchomością. Część składowa rzeczy, zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Natomiast w myśl § 2 tego artykułu, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz.U. z 2015 r., poz. 139) – osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.

Na podstawie art. 49 § 1 ustawy Kodeks cywilny urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.

Osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca (art. 49 § 2 Kodeksu cywilnego).

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 4 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Działając na zasadach i w trybie określonym przez art. 31 ww. ustawy, Wnioskodawca zawiera z mieszkańcami umowy o wykupienie od nich urządzeń wodociągowych lub kanalizacyjnych, których są właścicielami i których wybudowanie pokryli z własnych środków. W każdym przypadku okres, który mija od wybudowania urządzenia wodociągowo-kanalizacyjnego do nabycia go przez Wnioskodawcę, jest dłuższy niż 6 miesięcy. Wysokość ceny nabycia wybudowanej sieci określona jest w umowie a obliczana zgodnie z „Algorytmem określania wartości zewnętrznych sieci wodociągowych i zewnętrznych sieci kanalizacyjnych położonych na terenie działania Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji (…), na potrzeby procedury ich nabycia od osób fizycznych lub prawnych”. Algorytm sporządza dla Wnioskodawcy rzeczoznawca majątkowy. Należność z tytułu przejęcia sieci na własność zwracana jest mieszkańcowi/inwestorowi w ciągu 21 dni od daty zawarcia umowy.

Wnioskodawca uważa, że wynagrodzenie za odpłatne przekazanie sieci wodociągowo-kanalizacyjnej powoduje u osoby fizycznej powstanie przychodu z innych źródeł na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei na nim spoczywa obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodów PIT-8C (art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nie musi natomiast pobierać z tego tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz przywołane powyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że odpłatne przekazanie na rzecz Wnioskodawcy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych wybudowanych przez osoby fizyczne w sytuacji, gdy to przekazanie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostaje dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – należy zakwalifikować do źródła przychodu jakim jest odpłatne zbycie rzeczy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotem tej umowy są bowiem urządzenia, które w świetle cytowanego art. 49 Kodeksu cywilnego, po fizycznym połączeniu z siecią przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnej rzeczy ruchomej. Tym samym osoba fizyczna, która wybudowała urządzenia wodociągowo-kanalizacyjne w efekcie zbywa odpłatnie na rzecz Wnioskodawcy rzeczy, czyli uzyskuje przychód kwalifikowany do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) cytowanej ustawy.

Przy czym podkreślić należy, że odpłatne zbycie tzw. „innych rzeczy” (rzeczy ruchomych) po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, tj. po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie nie stanowi źródła przychodu i tym samym nie rodzi obowiązku podatkowego.

Odnosząc się do wskazania Wnioskodawcy, iż okres od wybudowania urządzenia do nabycia go przez Wnioskodawcę jest dłuższy niż 6 miesięcy wskazać należy, że nabycie urządzeń przez mieszkańca/inwestora, które są przekazywane Wnioskodawcy, ma miejsce w momencie ich przyłączenia do sieci (wejście w skład przedsiębiorstwa). Wtedy bowiem dane urządzenie uzyskuje status samoistnej rzeczy ruchomej (wcześniej – przed przyłączeniem do sieci było składnikiem nieruchomości) i tym samym moment przyłączenia należy traktować jako moment nabycia. Zatem termin 6 miesięcy należy liczyć od końca miesiąca, w którym nastąpiło przyłączenie urządzenia do sieci a nie jego wybudowanie.

Reasumując stwierdzić należy, że na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika. Nie jest on również obowiązany do wystawienia informacji PIT-8C. Obowiązek sporządzenia tej informacji nie dotyczy bowiem dochodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla tutejszego Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.