Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-2.4012.422.2018.2.RS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-09
Teza: Brak opodatkowania otrzymanego dofinansowania projektu.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; fundusz-fundusz unijny; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 czerwca 2018 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 16 lipca 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania otrzymanego dofinansowania projektu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2018 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 16 lipca 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania otrzymanego dofinansowania projektu.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca (dalej jako: Wnioskodawca, Beneficjent) jest społeczno-zawodową i gospodarczą organizacją samorządu rzemiosła. Podstawowym jego zadaniem jest ochrona praw i reprezentowanie interesów rzemiosła i zrzeszonych w niej organizacji wobec organów administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz organizacji społecznych, zawodowych, gospodarczych i związków zawodowych pracowników w kraju i zagranicą. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W dniu 31 marca 2017 r. podpisał z P. umowę o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego (dalej: Projekt). Wnioskodawca zrealizował powyższy projekt wspólnie z Partnerem. Projekt finansowany jest w 84,28% ze środków europejskich, 5,72% ze środków dotacji celowej, 10% stanowi łączny wkład własny Wnioskodawcy (2,50%) i oraz Beneficjentów pomocy (7,50%). Realizacja projektu przyczyni się do opracowania i wdrożenia w mikroprzedsiębiorstwach (dalej: Przedsiębiorstwa, MP) planów rozwoju w celu podniesienia ich konkurencyjności. Plany rozwoju będą obejmowały 4 perspektywy w zakresie: finansowym, rynku/klienta, procesów wewnętrznych oraz infrastruktury nauki i rozwoju. Uwzględnienie 4 perspektyw zapewni kompleksowe wsparcie Przedsiębiorstw. Beneficjent rozlicza wydatki w ramach Projektu metodami uproszczonymi, tj. w oparciu o kwoty ryczałtowe oraz koszty pośrednie, zgodnie z Wnioskiem oraz Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności. Zgodnie z treścią „wytycznych w zakresie kwalifikowalności”, do uproszczonych metod rozliczania wydatków zalicza się: kwoty ryczałtowe, których suma w projekcie nie przekracza wyrażonej w PLN równowartości kwoty 100.000 EUR wkładu publicznego, przeliczonej na PLN z wykorzystaniem miesięcznego obrachunkowego kursu wymiany stosowanego przez KE aktualnego na dzień ogłoszenia konkursu w przypadku projektów konkursowych lub ogłoszenia naboru projektów pozakonkursowych. W przypadku, gdy realizacja projektu prowadzi do powstania kosztów pośrednich, Instytucja Zarządzająca może określić wysokość kosztów pośrednich obliczoną jako % kosztów bezpośrednich. Ponadto, zgodnie z treścią Wytycznych w zakresie kwalifikowalności, kwotą ryczałtową jest kwota uzgodniona za wykonanie określonego w projekcie zadania na etapie zatwierdzenia wniosku o dofinansowanie projektu. Zatwierdzając wniosek o dofinansowanie projektu, właściwa instytucja będąca stroną umowy uzgadnia z beneficjentem warunki kwalifikowalności kosztów, w szczególności ustala dokumenty, na podstawie których zostanie dokonane rozliczenie projektu, a następnie wskazuje je w umowie o dofinansowanie. W ramach Projektu zrealizowano następujące zadania, rozliczone przy pomocy kwot ryczałtowych: Zadanie 1. Identyfikacja Potencjalnych odbiorców wsparcia, Zadanie 2. Analiza potrzeb rozwojowych, Zadanie 3. Przygotowanie planu rozwojowego i doradztwo w zakresie wdrożenia PR, Zadanie 4. Agregacja zidentyfikowanych potrzeb rozwojowych, analiza dostępności usług w RUR, Zadanie 5. Analiza dostępności usług w RUR oraz Zadanie 6. Upowszechnienie wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach. W ramach zadania 1 została przeprowadzona identyfikacja odbiorców wsparcia wśród MP. Specjalista ds. identyfikacji odbiorców wsparcia przeprowadził rekrutację wśród MP. Podczas rekrutacji wspierał się cechami zrzeszonymi w I… . W ramach zadania 2, w następstwie przyjęcia MP do projektu oraz zatrudnieniu doradców została dokonana analiza potrzeb rozwojowych. Przeprowadzenie diagnozy stanu MP nastąpiło we współpracy doradcy z Przedsiębiorcą i jego pracownikami, w szczególności z kluczową kadrą Przedsiębiorcy. Doradca przedstawił Przedsiębiorcy efekty pracy w szczególności rezultaty wpływające na funkcjonowanie MP po przeprowadzeniu wsparcia. Analiza uwzględniała pracowników w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy w tym pracowników 45+. Przygotowana została również propozycja planów rozwojowych określających zakres działań niezbędnych do zaspokojenia zidentyfikowanych potrzeb rozwojowych w tym pozwalających na efektywne wykorzystanie podmiotowych systemów finansowania. Do każdej perspektywy został utworzony cel strategiczny z perspektywą min. trzyletnią. Natomiast Plan Rozwojowy obejmował czas nie dłuższy niż 2 lata. Na zadanie 3 składało się przygotowanie opisu aktualnej sytuacji MP oraz opisu sytuacji pożądanej. Na podstawie przeprowadzonej diagnozy wypracowane zostały sposoby, które spowodują polepszenie sytuacji MP oraz wdrożenie zmian. Efektem tych prac był Plan Rozwojowy MP, a później doradztwo w zakresie jego wdrożenia, które obejmowało, m. in. takie działania jak przekazanie wiedzy niezbędnej do samodzielnego posługiwania się Planem Rozwojowym i wdrożenia jego zaleceń. Zidentyfikowane zostały również możliwości zakontraktowania usług, które zaspokoją m. in. potrzeby edukacyjne Przedsiębiorstwa. Identyfikacja dotyczyła rynku, na którym przedsiębiorca funkcjonuje, oraz instytucji, które potencjalnie mogąc dostarczyć potrzebne usługi były gotowe dostarczyć ją w akceptowalnej przez Przedsiębiorcę lokalizacji. W ramach zadania 3 przeprowadzone zostało doradztwo w zakresie wdrożenia planów rozwojowych MP oraz monitoring w okresie trwania projektu. Monitoringiem zajmował się specjalista ds. monitoringu planów rozwoju MP (w ramach kosztów doradztwa). Po wdrożeniu planów rozwojowych przeprowadzony został monitoring w celu sprawdzenia czy podjęte dotychczas formy wparcia przebiegały w sposób zaplanowany i efektywny. W przypadku wykrycia nieprawidłowości podjęto działania naprawcze. Ponadto przez cały okres realizacji projektu monitoring prowadzonych działań prowadził kierownik projektu. W ramach realizacji zadania 4 na podstawie analizy potrzeb rozwojowych w MP, dokonana została agregacja potrzeb edukacyjnych na poziomie projektu. Dane zostały przekazane do P.. Zidentyfikowane potrzeby zostały przyporządkowane do podkategorii występujących na portalu „Inwestycje w kadry”. Agregacją danych zajmował się spec. ds. agregacji potrzeb edukacyjnych. Zagregowana informacja o potrzebach rozwojowych Przedsiębiorstw, którym udzielono wsparcia w projekcie, została przekazana do P. dwa razy w trakcie trwania projektu: - wraz z wnioskiem o płatność składanym po upływie połowy okresu realizacji, - na zakończenie projektu wraz z końcowym wnioskiem o płatność za cały okres realizacji projektu. W ramach realizacji zadania 5 w oparciu o plany rozwojowe przygotowane przez doradców zostały zidentyfikowane usługi edukacyjne, które przyczyniły się do osiągnięcia założonych rezultatów Planu Rozwojowych. W tym celu została przygotowana analiza dostępności usług dla MP, która uwzględniała dostępność lub jej brak w RUR. Weryfikacja dot. zarówno dostępności w RUR jak i na rynku. Podana została również przyczyna niewystępowania usługi w RUR. Analiza faktycznej dostępności usług w Województwie była skoncentrowana na wnioskach wypływających z doradztwa świadczonego w ramach projektu, tj. czy potrzeby rozwojowe określone w przygotowanych i zaakceptowanych przez Przedsiębiorstwa planach rozwojowych mogły zostać zaspokojone. Wyniki przeprowadzonej analizy zostały dostarczone do P., zgodnie z zapisami zał. 11 do reg. Konk. - Zadania i obowiązki w projekcie. Podczas realizacji zadania została opracowana analiza faktycznej dostępności usług w Województwie i podjęcie działań interwencyjnych. W ramach zadania 6 w celu upowszechnienia wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach zostały przeprowadzone działania informacyjne wobec interesariuszy o tym, jakie potrzeby rozwojowe MP zostały zidentyfikowane w projekcie. W zadaniu tym wykorzystane zostały zagregowane analizy potrzeb rozwojowych. W ramach zadania zostały opracowane przez prelegentów 3 rekomendacje, dominujących branż spośród MP, u których wdrożono plany rozwoju. Rekomendacje zostały zaprezentowane podczas warsztatów. Celem warsztatów było upowszechnienie wiedzy o zdiagnozowanych potrzebach, barierach rozwojowych MP biorących udział w projekcie. Wskazane zostały także zaimplementowane metody wdrożeniowe w MP. Podczas warsztatów położono nacisk na wymianę poglądów i doświadczeń. W związku z kwotami ryczałtowymi przeznaczonymi na sfinansowanie Projektu Beneficjent zobowiązał się do osiągnięcia co najmniej następujących wskaźników: Wskaźnik dla zadania 1: liczba mikro, małych i średnich Przedsiębiorstw objętych wsparciem przez partnerów społecznych w zakresie opracowania analizy potrzeb rozwojowych. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 1: 52. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: formularze rekrutacyjne, umowy pomiędzy Wnioskodawcą, a Przedsiębiorcą monitorowane w momencie rozpoczęcia udziału w projekcie. Wskaźnik dla zadania 2: liczba doradców zatrudnionych w organizacjach partnerów społecznych. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 2: 4. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: umowy z doradcami monitorowane na początku i końcu przeprowadzonego doradztwa. 4 umowy, jedna na każdą perspektywę. 1 perspektywa – 1 doradca. Wskaźnik dla zadania 3: liczba doradców zatrudnionych w organizacjach partnerów społecznych. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 3: 4. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: umowy z doradcami monitorowane na początku i końcu przeprowadzonego doradztwa. 4 umowy, jedna na każdą perspektywę. 1 perspektywa -1 doradca. Wskaźnik dla zadania 3: liczba planów rozwoju opracowanych dla MP przez partnerów społecznych. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 3: 47. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: opracowany plan rozwoju. Wskaźnik dla zadania 3: liczba mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, które przy wsparciu partnerów społecznych opracowały analizę potrzeb rozwojowych swojej firmy. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 3: 47. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: plan rozwojowy Przedsiębiorstwa zatwierdzony przez doradcę i Przedsiębiorcę oraz raport wdrożeniowy sporządzony przez specjalistę ds. monitoringu planów rozwoju. Wskaźnik dla zadania 4: liczba zagregowanych informacji o potrzebach rozwojowych Przedsiębiorstw, którym udzielono wsparcia w projekcie. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 4: 2. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: zagregowana informacja o potrzebach rozwojowych Przedsiębiorstw - wraz z wnioskiem o płatność składanym po upływie połowy okresu realizacji oraz na zakończenie projektu wraz z końcowym wnioskiem o płatność. Wskaźnik dla zadania 5: liczba ogólnych analiz dostępności usług w RUR/poza RUR. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 5: 2. Dokumenty potwierdzające realizację wskaźnika: ogólna analiza dostępności usług w RUR/poza RUR przekazywane wraz z wnioskiem o płatność składanym po upływie połowy okresu jego realizacji oraz na zakończenie projektu wraz z końcowym wnioskiem o płatność. Wskaźnik dla zadania 6: liczba organizacji partnerów społecznych, w których wzrosła liczba członków. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 6: 2. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: raport liczby członków Wnioskodawcy podpisany przez prezesa Wnioskodawcy oraz raport liczby członków partnera podpisany przez właściciela. Pomiar na dzień składania wniosku i zakończenia realizacji projektu. Wskaźnik dla zadania 6: liczba raportów o podjętych działaniach upowszechniających i wdrożeniowych. Wartość wskaźnika dla rozliczenia kwoty ryczałtowej przeznaczonego na realizację zadania 6: 1. Dokumenty potwierdzające realizację ww. wskaźnika: raport o podjętych działaniach upowszechniających i wdrożeniowych, przekazywany P. wraz z wnioskiem końcowym o płatność. Na bieżąco informacje o działaniach upowszechniających opisane we WOP. W przypadku nieosiągnięcia w pełni w ramach danej kwoty ryczałtowej wyżej opisanych wskaźników, uznawało się że Beneficjent nie rozliczył przyznanej kwoty ryczałtowej. W takim przypadku, wydatki bezpośrednie objęte kwotą ryczałtową, która nie została uznana za rozliczoną, uznawało się za niekwalifikowalne. W konsekwencji, wysokość otrzymanej dotacji skorelowana była z poziomem realizacji założonych wskaźników. Ponadto Beneficjent zobowiązany był do wniesienia wkładu własnego w wysokości 10% łącznej wartości wydatków kwalifikowalnych projektu, przy czym wkład własny pobrany od Przedsiębiorstw przeznaczony został na realizację zadań 2 i 3, a wkład własny samego Beneficjenta został przeznaczony na pokrycie kosztów pośrednich całego projektu. Zgodnie z treścią „Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków”, przez wkład własny rozumieć należy - środki finansowe lub wkład niepieniężny zabezpieczone przez Beneficjenta, które zostały przeznaczone na pokrycie wydatków kwalifikowalnych i nie zostały Beneficjentowi przekazane w formie dofinansowania. Wnioskodawca wskazuje, że w opinii Ministerstwa Infrastruktury i Rozwoju, co do zasady, wniesienie wkładu własnego powinno być wymagane we wszystkich projektach Europejskiego Funduszu Społecznego w perspektywie finansowej 2014-2020, a instytucja zarządzająca /instytucja ogłaszająca konkurs powinna określić jego wymagany poziom. IZ weryfikuje doświadczenie i potencjał projektodawcy do efektywnej realizacji projektu, a więc czy i w jakim stopniu projektodawca posiada właściwy potencjał techniczny, finansowy i kadrowy oraz w jaki sposób doświadczenie zdobyte przy realizacji podobnych przedsięwzięć może być wykorzystane na rzecz realizacji projektu. Ponadto w odniesieniu do wkładu własnego pobieranego od Przedsiębiorców, Wnioskodawca podkreśla, że obowiązek pobrania tego wkładu wynika z Regulaminu konkursu, w którym wskazane zostały zasady aplikowania oraz reguły wyboru projektów do dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Wnioskodawca w umowie o dofinansowanie Projektu oświadczył, że nie ma możliwości odzyskania VAT, stąd został uznany za wydatek kwalifikowany w projekcie. Zakupione towary i usługi przewidziane w projekcie nie były przeznaczone do czynności opodatkowanych, tym samym wydatki zostały ujęte w budżecie w kwocie brutto. Łączny koszt realizacji projektu przez Wnioskodawcę obejmował wydatki kwalifikowalne (objęte dofinansowaniem) oraz wydatki niekwalifikowalne. Natomiast wysokość wydatków kwalifikowalnych, wykazanych w budżecie projektu skalkulowana została w następujący sposób: Dla zadania 1 - umowa zlecenie ze specjalistą ds. identyfikacji odbiorców wsparcia - wynagrodzenie z umowy kalkulowane jako iloczyn liczby zidentyfikowanych przedsiębiorstw i stawki za jedno przedsiębiorstwo. Dla zadania 2 - umowa zlecenie z doradcami (1 doradca na każdą perspektywę) - wynagrodzenie z umowy kalkulowane jako iloczyn liczby godzin na przedsiębiorstwo i stawki za godzinę. Dla zadania 3 - umowa zlecenie z doradcami (1 doradca na każdą perspektywę) - wynagrodzenie z umowy kalkulowane jako iloczyn liczby godzin na przedsiębiorstwo i stawki za godzinę. Dla zadania 4 - umowa zlecenie - wynagrodzenie z umowy kalkulowane jako iloczyn sporządzonych raportów i stawki za raport. Dla zadania 5 - umowa zlecenie - wynagrodzenie z umowy kalkulowane jako iloczyn sporządzonych raportów i stawki za raport. Dla zadania 6 - koszt wynajmu Sali, wynagrodzenie dla prelegenta oraz moderatora. Ponadto w celu realizacji zadań 2 i 3 Wnioskodawca zawarł umowy z doradcami. Zgodnie z treścią par. 2 ust. 3 „Zleceniodawca planuje realizację usług doradczych w mikroprzedsiębiorstwach - Beneficjentach Pomocy, przy czym zakłada się, iż średnia liczba godzin doradczych dla jednego przedsiębiorstwa będzie wynosiła 15h (\`(...)\`).” Warunki rozliczenia dotacji oraz wysokość dofinansowania nie były uzależnione od sposobu finansowania wkładu własnego Wnioskodawcy. Wypłata dotacji nie była również uzależniona od ceny, ani liczby godzin przeznaczonych na poszczególnych Przedsiębiorców uczestniczących w Projekcie. Wnioskodawca nie kalkulował ceny usług. Dla potrzeb ubiegania się o możliwość realizacji projektu przygotował kalkulację kosztową w oparciu o potencjał partnera. Ze względu na brak dofinansowania projektu w całości, w brakującej jego części każdy Przedsiębiorca zobowiązany był do wniesienia wkładu własnego w wysokości 10% łącznej wartości wydatków kwalifikowalnych projektu, w odniesieniu do zadań 2 i 3. Całkowity koszt realizacji każdego z zadań projektu obejmuje wydatki kwalifikowalne (czyli objęte dofinansowaniem) oraz wydatki niekwalifikowalne (nieobjęte dofinansowaniem). Wkład własny Przedsiębiorstw nie obejmował wydatków niekwalifikowalnych. Wysokość wydatków kwalifikowalnych dla zadania 2 i 3 skalkulowana została w następujący sposób: Dla zadania 2 - jako iloczyn liczby godzin doradców, liczby przedsiębiorstw i stawki za godzinę. Dla zadania 3 - jako iloczyn liczby godzin doradców, liczby przedsiębiorstw i stawki za godzinę. Doradcy natomiast zgodnie z treścią zawartej umowy na wykonanie usług doradczych mieli wskazaną średnią liczbę godzin jaką powinni poświęcić na jedno Przedsiębiorstwo. W konsekwencji wskazać należy, że ani dotacja ani wkład własny Przedsiębiorstw nie jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związany z kosztem danego świadczenia. Formuła kalkulacji projektu opierała się bowiem na średnim szacunku czasu pracy doradcy dla statystycznego beneficjenta oderwanym od faktycznej sytuacji danego przedsiębiorcy, który na moment kalkulacji kosztów projektu nie był znany (nie była znana jego sytuacja, jego zdolności i ograniczenia w przyswajaniu wiedzy i możliwości jej antycypacji w praktyce, jego ocena i możliwość oszacowania faktycznego niezbędnego czasu doradztwa potrzebnego na osiągnięcie projektowanego celu). Ponadto biorąc pod uwagę fakt, że wysokość otrzymanego dofinansowania uzależniona jest wyłącznie od realizacji wskaźników, jakim jest przykładowo liczba doradców zatrudnionych w organizacjach partnerów społecznych, wskazać należy, że dotacja nie wpływa wprost na wysokość ceny usługi oferowanej przez Wnioskodawcę. W konsekwencji trudno tu wskazywać na obniżenie ceny usługi o kwotę dotacji, skoro kalkulacja opiera się na ponoszonych kosztach projektu. Na pytanie, zadane w wezwaniu, czy dofinansowanie pozwala świadczyć usługi po cenie niższej, niż ta którą Wnioskodawca musiałby żądać gdyby nie otrzymał dotacji, Wnioskodawca nadmienił, że indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, nie stanowi porady prawnej lub optymalizacji podatkowej w zakresie wielu wariantów stanu faktycznego przedstawionych przez Wnioskodawcę. Toteż żądanie uzupełnienia wniosku o antycypację alternatywnego stanu faktycznego wykracza poza rozpatrywane w sprawie pytanie. Jak stwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 376/12 „interpretacja indywidualna ma nie tylko informować w sposób konkretny, a nie warunkowo, ale przede wszystkim dać się zastosować (\`(...)\`) w postępowaniu podatkowym i to w takich okolicznościach, które będą się pokrywały z wcześniej opisanymi i wziętymi pod uwagę przy jej wydawaniu.” Niemniej jednak, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku gdyby otrzymanie przedmiotowej dotacji nie było możliwe, projekt nie zostałby zrealizowany. Na pytanie, zadane we wniosku, czy wielkość dofinansowania zależy od wielokrotności świadczonej usługi w danym zakresie? Wnioskodawca wskazał, że nie. Projekt rozliczany jest metodą uproszczoną - w oparciu o kwoty ryczałtowe. Warunki kwalifikowalności kosztów rozliczanych w oparciu o kwoty ryczałtowe różnią się znacząco od warunków kwalifikowalności kosztów rozliczanych na podstawie rzeczywiście ponoszonych wydatków. Jest to metoda przeznaczona przede wszystkim dla projektów o niskiej wartości (do 100 tys. euro wkładu publicznego), mająca ułatwić rozliczanie ich na późniejszych etapach. Wielkość dofinansowania zależy od spełnienia wskaźników. W konsekwencji dla kosztów bezpośrednich rozliczanych ryczałtowo Wnioskodawca musiał określić wskaźnik, który zmierzy wykonanie danego zadania/kwoty ryczałtowej. Wskaźniki są podstawą rozliczenia danej kwoty ryczałtowej i znajdują się w umowie o dofinansowanie projektu. Rozliczenie kwot ryczałtowych odbywa się w systemie 0-1 (zadanie wykonano - nie wykonano), czyli nieosiągnięcie wskaźników określonych dla rozliczenia kwoty ryczałtowej skutkować będzie uznaniem jej za niekwalifikowalną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy uzyskane dofinansowanie projektu nie podlega opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie uzyskanego dofinansowania otrzymane środki z dotacji przeznaczone zostały wyłącznie na pokrycie kosztów realizacji projektu. Dofinansowanie nie stanowiło zapłaty za usługi, a jedynie zwrot poniesionych kosztów.

UZASADNIENIE.

Przepis art. 29a ust. 1 u.p.t.u. wskazuje, że podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika. Powyższy przepis stanowi odzwierciedlenie art. 73 Dyrektywy Rady nr 2006/112/WE z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, z treści którego wynika, że w doniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, innych niż te, o których mowa w art. 74 -77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Należy uznać, że opodatkowanie dotacji stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. W konsekwencji nie wszystkie dotacje stanowią element opodatkowania VAT. Dotacje finansujące koszty projektu nie podlegają VAT (tzw. dotacje zakupowe). Natomiast opodatkowane tym podatkiem są dotacje do ceny, tj. wprost obniżające cenę świadczenia. Dotacja zakupowa jest wolna od VAT, jeżeli pokrywa koszty kwalifikowane przedsiębiorcy i tylko pośrednio wpływa na cenę usługi albo towaru. Jeżeli dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usługi albo towaru, jest kwalifikowana jako zakupowa. Dotacja zakupowa służy najczęściej sfinansowaniu kosztów kwalifikowanych projektu. Często pozwala to „przy okazji” zmniejszyć cenę usługi świadczonej przy wsparciu dofinansowania, ale w sposób pośredni. Nie zmienia to jednak kwalifikacji dotacji jako zakupowej. Dotacja sprzedażowa bezpośrednio obniża cenę i dlatego jest opodatkowana. W przypadku dotacji sprzedażowych występuje nie pośredni, lecz bezpośredni wpływ na cenę. Przykładowo wyrok TSUE z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 wskazuje, że chodzi o dotacje, gdy część ceny płaci nabywca, a część dopełniającą tę cenę uzyskuje on w postaci dotacji. Przykładem dotacji sprzedażowej jest dotacja do leków, która spełnia warunki dotacji przedmiotowej określonej w art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W przedstawionym stanie faktycznym mowa jest o dofinansowaniu Projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Otrzymana dotacja odnosi się więc bezpośrednio do projektu, przez który należy rozumieć zgodnie z definicją zawartą w art. 5 pkt 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2017 r. poz. 1376), jako przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie zawieranej między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją pośredniczącą lub instytucją wdrażającą. „Przedsięwzięcie” jest terminem bardzo ogólnym i stosowanym w wielu aktach normatywnych. Można przez nie rozumieć każde działanie podejmowane w jakimś celu związanym z regulowaną dziedziną (por. J. Jaśkiewicz, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, Lex 2013 r). Zatem należy rozważyć, czy dofinansowanie odnosi się więc do ceny konkretnego towaru, czy usługi, czy też ma charakter ogólny - odnosi się do realizacji „projektu”, jako pewnej całości. W wyroku z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt I FSK 176/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kwalifikowalność wydatków oznacza, że „konkretny wydatek jest niezbędny do wykonania danego projektu oraz jest bezpośrednio z nim związany (por. J. Jaśkiewicz, Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz, Lex 2013 r). Zatem należy rozważyć, czy wartość dofinansowania odnosi się do pojęcia wydatków kwalifikowalnych projektu, które można utożsamiać z wynagrodzeniem z tytułu świadczenia usługi szkoleniowej. Czy też dotacja ma związek ze sprzedażą konkretnej usługi, stanowi zatem dopłatę do jej ceny.” Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt I FSK 571/08 „(\`(...)\`) aby dotacja stanowiła obrót podatnika musi być ona związana bezpośrednio z konkretną dostawą lub usługą i równocześnie musi mieć ona bezpośredni wpływ na cenę, kwotę należną. Klasycznym przykładem stanu faktycznego pozwalającego na objęcie go tym przepisem jest sytuacja, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towaru lub świadczoną usługą otrzymuje od podmiotu trzeciego w stosunku do stron tej transakcji dofinansowanie stanowiące dopłatę do ceny, jako pokrycie części jej wartości lub rekompensatę z powodu obniżenia ceny. (\`(...)\`) Zwrócić należy uwagę, co ma podstawowe znaczenie w rozpoznawanej sprawie, że chodzi o konkretną czynność wykonywaną dla podatnika i ustaloną dla tej czynności konkretną cenę. Inaczej rzecz ujmując uwagę należy skupić na konkretnej ustalonej kwocie pieniężnej otrzymanej lub należnej sprzedawcy towaru lub usługi.” Z powyższego jasno wynika, że nie każda dotacja wchodzi do podstawy obliczenia podatku, a jedynie taka, która ma bezpośredni wpływ na cenę usług świadczonych przez podatnika. Wymóg „bezpośredniego wpływu” nakazuje poza obszarem zainteresowania pozostawić takie dotacje, których wpływ na cenę można by określić jako „pośredni”. Wypływa z tego wniosek, że samo uchwycenie związku dotacji z działalnością gospodarczą polegającą na świadczeniu określonych usług nie stanowi wystarczającej podstawy do tego, ażeby pewnie przesądzić o konieczności ujęcia dotacji w podstawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, (por wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 września 2017 r. (sygn. akt I SA/Bd 733/17). W literaturze podnosi się, że dla określenia, czy dane dotacje mają bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług, istotne są szczegółowe zasady ich przyznawania określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania (J. Zubrzycki, Leksykon VAT. Tom 1, Wrocław 2013 r., s. 164 i nast). Mając na uwadze powyższe rozważania oraz podany we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że dofinansowanie nie odnosiło się do ceny konkretnego towaru, czy usługi, lecz miało charakter ogólny - odnosiło się do realizacji „Projektu”, jako pewnej całości. Aby dotacja była bezpośrednio powiązana z ceną takich usług/towarów konieczne byłoby także, by miała bezpośredni wpływ na cenę danej usługi i obniżała ją o możliwą do sprecyzowania kwotę (por. wyrok NSA z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 821/13). Przez „bezpośredniość” należy rozumieć możliwość zidentyfikowania ekonomicznej i wyraźnej zależności pomiędzy dotacją a ostateczną wartością - ceną wykonanej usługi, (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2018 r. , sygn. akt I SA/Lu 177/18) W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie występuje. Dotacja pozyskana przez Wnioskodawcę na realizację projektu nie ma bezpośredniego wpływu na kwotę należną (cenę) z tytułu świadczenia usługi, bowiem przeznaczona jest na pokrycie ściśle określonych kosztów kwalifikowanych niezbędnych do realizacji projektu i określonych w zaakceptowanym wniosku o dofinansowanie. Potwierdzeniem powyższego jest uzależnienie wysokości przyznanej dotacji od realizacji wskaźników, jakim jest przykładowo liczba doradców zatrudnionych w organizacjach partnerów społecznych. W konsekwencji trudno tu wskazywać na obniżenie ceny usługi o kwotę dotacji. Dotacja nie wpływa wprost na wysokość ceny usługi oferowanej przez Wnioskodawcę. Ponadto w odniesieniu do zadań 2 i 3, które sfinansowane zostały częściowo przy pomocy wkładu własnego Przedsiębiorców wskazać należy, że ani dotacja ani wkład własny Przedsiębiorstw nie jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związany z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę). Wkład własny został bowiem skalkulowany jako 10% łącznego kosztu realizacji zadań 2 i 3. Łączny koszt realizacji zadań 2 i 3 został skalkulowany jako iloczyn liczby godzin, liczby Przedsiębiorstw oraz stawki za godzinę. Doradcy natomiast zgodnie z treścią zawartej umowy na wykonanie usług doradczych mieli wskazaną średnią liczbę godzin jaką powinni poświęcić na jedno Przedsiębiorstwo. „Średnia” natomiast jest miarą tendencji centralnej, która informuje o przeciętnym poziomie cechy, nie odzwierciedlając różnic pomiędzy poszczególnymi jednostkami. Średnią otrzymuje się, dzieląc sumę wartości zmiennej wszystkich jednostek badanej zbiorowości przez liczbę tych jednostek. Oznacza to, że jeżeli doradca miał poświęcić średnio 52 godziny na jedno Przedsiębiorstwo, to niekoniecznie każdemu z nich wyświadczonych zostało dokładnie 52 godziny. Na niektóre mogła zostać poświęcona mniejsza liczba godzin, a na inne większa. Kwota wkładu własnego wnoszonego przez Przedsiębiorstwa jest natomiast stała. Powyższe oznacza, że ani wkład własny, ani dofinansowanie Beneficjenta nie były ustalonym konkretnym wynagrodzeniem (ceną) za czynności sfinansowane dotacją w ramach projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się - w myśl dyspozycji art. 7 ust. 1 ww. ustawy - przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…)

Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl ust. 6 powołanego artykułu, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z kolei w oparciu o art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Powołany przepis art. 29a ust. 1 ustawy określa zasadę ogólną odnoszącą się do podstawy opodatkowania. W myśl tej zasady ogólnej, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej.

Należy zauważyć, że powyższa regulacja jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 2006 r., str. 1, z późn. zm.). Przepis art. 73 Dyrektywy stanowi, że w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74 -77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu.

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, że dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.

Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają VAT.

„Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług). Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza VAT.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.”

W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że mamy do czynienia z sytuacją, w której występuje skonkretyzowane świadczenie polegające na opracowaniu i wdrożeniu planów rozwojowych w mikroprzedsiębiorstwach w zamian za określone wynagrodzenie stanowiące w tym przypadku 10% kosztów projektu. Należy bowiem zauważyć, że okoliczności sprawy nie potwierdzają, że otrzymane środki zostały przeznaczone na ogólną działalność Wnioskodawcy, lecz są wykorzystywane tylko i wyłącznie na określone działanie, tj. na świadczenie ww. usług na rzecz określonej grupy odbiorców w ramach realizowanego projektu. Poprzez sfinansowanie części kosztów ww. usługi przedsiębiorca nie płaci pełnej kwoty należnej. Należy zauważyć, że gdyby dofinansowanie otrzymane ze środków UE i budżetu państwa było niższe niż 90%, automatycznie koszty ponoszone przez uczestników projektu musiałyby wzrosnąć, aby pokryć koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z tą usługą. Ponadto w normalnych warunkach rynkowych przedsiębiorca musiałby zapłacić cenę za usługę w wysokości co najmniej równej wydatkom związanym z jej wyświadczeniem. Należy zauważyć, że to, na co Wnioskodawca przeznaczy tę dotację, tj. na sfinansowanie zakupów jest sprawą drugorzędną, bowiem zwykle tak jest, że środki uzyskane przez podmiot świadczący usługi są przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z wykonaniem danej usługi. Istotne w przedmiotowej sprawie jest to, że wykonanie usługi doradczej jest zależne od otrzymania dotacji, co przeczy tezie, że nie stanowiła ona dopłaty do świadczonych usług. Z opisu stanu faktycznego wynika, że wysokość otrzymanego dofinansowania uzależniona jest wyłącznie od realizacji wskaźników, a te oparte są m. in. na liczbie mikro, małych i średnich przedsiębiorstw objętych wsparciem, liczbie doradców zatrudnionych w ramach projektu, liczbie przeprowadzonych analiz czy na liczbie informacji o potrzebach rozwojowych przedsiębiorstw, którym udzielono wsparcia. Z powyższego wynika, że na ostateczną wielkość dotacji wpływ ma ilość świadczonych usług, co obrazują ww. wskaźniki. Nie zmienia tego fakt, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę zostały określone jako kwoty ryczałtowe. Warto w tym miejscu podkreślić, że jak wynika z orzeczania TSUE z dnia 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13, Le Rayon d’Or SARL p. Ministre de l’Économie et des Finances, nawet ryczałtowy charakter dotacji nie wyklucza przyjęcia, że ma ona bezpośredni wpływ na cenę i wchodzi w zakres podstawy opodatkowania. Powyższe potwierdza również wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Bd 221/18. W związku z powyższym otrzymana dotacja w sposób zindywidualizowany i policzalny związana jest z wartością danego świadczenia, a więc jego ceną, ustaloną w tym przypadku, na poziomie poniesionych kosztów, bowiem możliwe jest zidentyfikowanie ekonomicznej i bezpośredniej zależności pomiędzy dotacją, a ostateczną wartością (ceną) wykonanej usługi. Zatem, otrzymana dotacja stanowi dopłatę do ceny świadczonej usługi, a relacja pomiędzy otrzymaną dotacją a ceną świadczonej przez Wnioskodawcę usługi jest niezaprzeczalna. W związku z powyższym stwierdzić należy, że opisana we wniosku dotacja w całości jest dotacją bezpośrednio wpływającą na wartość świadczonych usług, i zwiększa podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych we wniosku stanów faktycznych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostaną określone odmienne stany faktyczne, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość prowadzonego postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.