Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-592/09-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-08-14
Teza: Z rozbiórki zostaje m.in. złom, który spółka sprzedała, jak wycenić ten złom? Czy o tą wycenioną wartość należy umniejszyć wartość budynku księgowanego w koszty i wartość złomu będzie kosztem podatkowym w dniu jego sprzedaży? Czy też umniejszać wartość likwidowanego budynku, a w dniu sprzedaży złomu osiągnięty będzie tylko przychód?
Słowa kluczowe: wartość; wycena; złom
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2009 r. (data wpływu 21 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi wraz z dwoma wspólnikami działalność gospodarczą w formie spółki jawnej w zakresie oczyszczania i utrzymania zimowego dróg.

W dniu xx maja 2008 r. spółka zakupiła prawo do wieczystego użytkowania gruntu wraz ze znajdującym się na nim budynkiem (halą) przeznaczonym do rozbiórki (taki zapis wynika z aktu notarialnego nabycia nieruchomości), w celu przeniesienia oddziału spółki z nieruchomości wynajmowanej.

Zakup przedmiotowej nieruchomości spółka sfinansowała w części z zaciągniętego kredytu inwestycyjnego. Decydując się na kupno przedmiotowej nieruchomości spółka planowała wyremontować nie nadający się do użytku w momencie zakupu budynek – halę i następnie wpisać go do ewidencji środków trwałych. Ostatecznie po dokonaniu wyceny przez rzeczoznawcę, wspólnicy spółki podjęli decyzję o rozbiórce przedmiotowego budynku ze względu na zbyt wysokie koszty naprawy i równocześnie podjęli decyzję o budowie nowego budynku – hali w innym miejscu na tym samym gruncie. Rozbiórka nieużytecznej hali wykonana przez firmę zewnętrzną rozpoczęła się w dniu xx listopada 2008 r. i zakończyła w dniu xx grudnia 2008 r. Oprócz rozebrania hali, w terminie do dnia xx marca 2009 r. dokonano również rozebrania rampy, płyt betonowych, fragmentu torowiska oraz wywieziono część pozostałości po rozbiórce. Powstały z odzysku po rozbiórce złom został sprzedany przez spółkę w lutym 2009 roku.

Skruszony materiał porozbiórkowy wykorzystany zostanie do budowy nowego budynku – hali i placu bodowy (wyrównanie terenu, utwardzenie gruntu, itp.).

Oprócz ceny zakupu przedmiotowego budynku w okresie od daty zakupu nieruchomości do dnia rozbiórki hali spółka poniosła dodatkowe koszty w postaci: odsetek od zaciągniętego kredytu, usług prawniczych i notarialnych, usług inwentaryzacji budynku, ogrodzenia działki itd.

Obecnie w spółce trwają prace projektowe nad budową nowego budynku – hali na przedmiotowej działce.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie przychodów.

Jak wycenić sprzedany przez spółkę złom, który pozostał z rozbiórki? Czy o tą wycenioną wartość należy umniejszyć wartość budynku księgowanego w koszty i wartość złomu będzie kosztem podatkowym w dniu jego sprzedaży? Czy też umniejszać wartość likwidowanego budynku, a w dniu sprzedaży złomu osiągnięty będzie tylko przychód?

Zdaniem Wnioskodawcy, odzyskane elementy zlikwidowanego budynki – hali (złom), wycenione wg wartości rynkowej i ujęte przez spółkę w przychodach podlegających opodatkowaniu w dacie sprzedaży, w dacie odzysku będą umniejszać koszt wytworzenia nowego budynku. Traktując odzyski pochodzące z likwidowanych w związku z budową nowego obiektu jako przychody zmniejszające bezpośrednio koszty likwidacji środka trwałego – odzyski zmniejszą wartość nowo wytworzonego środka trwałego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą” z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.

Należy jednocześnie wskazać, że przepisy zawarte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują kwestii ustalenia wartości towarów lub materiałów uzyskiwanych w wyniku rozbiórki budynków. Niemniej jednak w celu ustalenia prawidłowej wartości kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności, a w efekcie wyniku finansowego, niezbędnym jest prawidłowe ustalenie wartości tych towarów i materiałów.

Generalnie przyjmuje się, że wartość towaru lub materiału winna wynikać z dowodu księgowego dokumentującego jego zakup.

W przypadku gdy nie można ustalić ceny zakupu, wartość materiałów – mając na uwadze przedstawione we wniosku informacje – należy ustalić wg cen rynkowych, obowiązujących w momencie ich wprowadzenia na stan magazynu.

Natomiast wartość materiałów pozostałych po demontażu (odpadów), należy ustalić wg ich ceny rynkowej, którą – jak wskazał Wnioskodawca – jest cena, którą można uzyskać w wyniku ich sprzedaży.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne choćby nie zostały faktycznie otrzymane. Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku będących środkami trwałymi ujętych w ewidencji środków trwałych; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 22g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie – koszt wytworzenia.

Należy również wskazać, że art. 22g ust. 4 tej ustawy stanowi, że za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Zatem uzyskany z odpłatnego zbycia złomu po rozbiórce hali użytkowej po cenie rynkowej przychód zmniejsza wartość początkową nowobudowanego środka trwałego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. kosztów uzyskania przychodów) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 14 sierpnia 2009 r. nr ILPB1/415-592/09-2/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.