Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.495.2025.4.JK2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Podatek u źródła z tytułu nabywania usług informatycznych.
Słowa kluczowe: oprogramowanie
podatek-podatek pobierany u źródła
prawa-prawa autorskie
rezydencja-certyfikat rezydencji
usługi-usługi informatyczne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2b
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42-ust. 2-pkt 2
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2025 r. (data
    wpływu 25 czerwca 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca będący osobą prawną – A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, o
    kapitale zakładowym w wysokości (...) złotych (dalej: „Spółka”) od 2022 r. prowadzi
    działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania -
    przedmiotem jej przeważającej działalności jest PKD 62.01.Z (działalność związana z
    oprogramowaniem). Spółka zajmuje się badaniami i wytwarzaniem oprogramowania na
    zamówienie w zakresie (...). Celem Spółki jest uzyskiwanie dochodów z wytwarzania i
    sprzedaży wytworzonego przez nią oprogramowania komputerowego na zamówienie.
    W imieniu Spółki wniosek składa osoba uprawniona do jej samodzielnego
    reprezentowania – Członek Zarządu, reprezentowany przez profesjonalnego
    pełnomocnika. Do składania oświadczeń w imieniu Spółki upoważniony jest każdy z
    członków jej zarządu samodzielnie. Spółka posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych (zwanej dalej: updop).
    Spółka zawiera z kontraktorami (usługobiorcami), w tym z kontraktorami z zagranicy
    (nierezydentami) z terytorium m.in.: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) umowy ramowe o
    świadczenie usług informatycznych, w szczególności w (...). Kontraktorami są zarówno
    osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą jak i spółki.
    Umowy zawierane z kontraktorami zawierają również zapisy dotyczące przeniesienia na
    Wnioskodawcę praw autorskich do oprogramowania/utworu powstałych w ramach
    świadczonych przez kontraktorów usług informatycznych, których celem jest opracowanie
    przez kontraktorów oprogramowania dostosowanego do potrzeb klientów Wnioskodawcy.
    Są to standardowe zapisy, gdyż przeniesienie praw autorskich nie stanowi dla
    Wnioskodawcy odrębnych świadczeń, lecz nieodłączne czynności pomocnicze w stosunku
    do usługi zasadniczej, jaką jest świadczenie usługi informatycznej na potrzeby klienta
    końcowego.

    W związku z powyższym kontraktorzy nie otrzymują osobnego czy też dodatkowego
    wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, lecz otrzymują jedno wynagrodzenie za
    świadczenie usług informatycznych oraz za ewentualne przeniesienie praw autorskich.
    Wnioskodawca nie jest w stanie wyodrębnić części wynagrodzenia przypadającego za
    wykonanie usług informatycznych oraz za przeniesienie praw autorskich.
    Głównym zakresem umowy zawartej z danym kontraktorem jest świadczenie usługi
    informatycznej. Ewentualne przeniesienie praw majątkowych do utworów nie stanowi dla
    Wnioskodawcy odrębnych świadczeń, lecz nieodłączne czynności pomocnicze w stosunku
    do usługi zasadniczej, jaką jest świadczenie usługi informatycznej na potrzeby klienta
    końcowego.
    Jak już wskazano powyżej Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich klientów usługi
    wytwarzania oprogramowania na zamówienie w zakresie (...). W celu realizacji umów
    zawartych ze swoimi klientami, Wnioskodawca zawiera umowy z kontraktorami.
    Zasadniczym celem zawartych z kontraktorami umów jest opracowanie dedykowanego
    oprogramowania dostosowanego do potrzeb klientów Wnioskodawcy. Elementy
    świadczenia kontraktorów niezbędne dla realizacji zasadniczego celu umowy - czyli
    opracowania oprogramowania dostosowanego do potrzeb klientów wnioskodawcy - są
    elementami dominującymi. Ewentualne pozostałe elementy świadczenia, w tym np.
    przeniesienie przez kontraktorów praw majątkowych do utworów, nie realizujące
    zasadniczego celu umowy, lecz są elementami pobocznymi świadczenia. Ewentualne
    elementy poboczne świadczenia kontraktorów, w tym przeniesienie praw majątkowych do
    utworów, nie stanową celu samego w sobie. Ich celem jest lepsze wykorzystanie przez
    Wnioskodawcę - przy wykonaniu umów zawartych przez Wnioskodawcę ze swoimi
    klientami - usługi zasadniczej świadczonej przez kontraktorów (tj. opracowania
    dedykowanego oprogramowania dostosowanego do potrzeb klientów Wnioskodawcy).
    Łączna kwota dokonanych temu samemu kontraktorowi (podatnikowi) wypłat (świadczeń)
    lub postawionych do jego dyspozycji pieniędzy lub wartości pieniężnych nie przekracza
    /nie będzie przekraczała w roku podatkowym 2.000.000 zł. Podmioty zagraniczne, od
    których nabywane są usługi informatyczne nie prowadzą pozarolniczej działalności
    gospodarczej poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
    zakład w rozumieniu art. 5a pkt 22 updof lub w rozumieniu art. 4a pkt 11 updop.
    Wypłacane wynagrodzenia nie są/nie będą związane z działalnością podmiotów
    zagranicznych prowadzoną przez zakład w Polsce.
    Podmioty zagraniczne, od których nabywane są usługi informatyczne są rzeczywistymi
    właścicielami należności w rozumieniu art. 5a pkt 33d updof lub w rozumieniu art. 4a pkt
    29 updop. Jak wskazano wyżej, nie wszyscy kontraktorzy świadczący usługi na rzecz Spółki
    są rezydentami podatkowymi Polski. Część z nich jest nierezydentami. Niniejszy wniosek o
    wydanie interpretacji dotyczy płatności dokonywanych na rzecz kontraktorów nie
    będących rezydentami polskimi.
    Spółka nabywała, nabywa oraz będzie nabywać w przyszłości od kontraktorów usługi
    informatyczne mające na celu opracowanie oprogramowania spełniającego wymagania
    ostatecznego odbiorcy produktów/usług Spółki.
    Stan faktyczny tyczy się zarówno zdarzeń przeszłych (zaistniałego stanu faktycznego), tj.
    okresu od 2022 r. do stanu obecnego, jak również zdarzeń przyszłych.
    Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wniosek o interpretację dotyczy kontraktorów: spółek będących osobami prawnymi, jak i
    osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. Wniosek o interpretację nie
    dotyczy spółek transparentnych podatkowo.
    Osoby prawne, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą (w tym ewentualnie
    wspólnicy spółek transparentnych podatkowo) obecnie przedstawiają i w przyszłości będą

    przedstawiały Wnioskodawcy certyfikaty rezydencji. Natomiast część kontraktorów, z
    którymi Wnioskodawca współpracował w latach 2022-2024 nie przedstawiła certyfikatów
    rezydencji za ten okres.
    Pytania
    1) Czy słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, w odniesieniu do przedstawionego stanu
      faktycznego/opisu zdarzenia przyszłego, iż Spółka nie była, nie jest i nie będzie
      zobowiązana do pobrania oraz uiszczenia podatku u źródła tytułem dokonywanych na
      rzecz nierezydentów płatności z tytułu nabywania usług informatycznych i nie ma
      obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji?
    2) Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 byłaby negatywna, to czy Spółka nie była, nie jest i nie
      będzie zobowiązana do pobrania oraz uiszczenia podatku u źródła tytułem
      dokonywanych na rzecz nierezydentów płatności z tytułu nabywania usług
      informatycznych, lecz z tym zastrzeżeniem, że posiadałaby certyfikaty rezydencji
      podatkowej od kontraktorów?
    Interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy biorąc pod uwagę, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    /

## Opis zdarzenia przyszłego

, Spółka nie była, nie jest i nie będzie zobowiązana do pobrania
    oraz uiszczenia podatku u źródła tytułem dokonywanych na rzecz nierezydentów
    płatności z tytułu nabywania usług. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 oraz ust. 2 updof:
    „1. Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
    osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:
    1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w
    art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
    wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży
    tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego,
    za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub
    naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym
    doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) -
    pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
    5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
    reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników
    i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze -
    pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się z
    uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku
    zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów
    podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem
    rezydencji.”
    Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 1 oraz ust. 4 updof:
    „1. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
    organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
    dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18,
    osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem
    ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia,
    pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art.
    22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w

    art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w
    art. 27 ust. 1.
    4. Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
    dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika
    pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-
    5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1- 11 oraz 11 b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d. 5, 10, 12 i 21.”
    Również zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 i pkt 2a oraz ust. 2 updop: „1. Podatek dochodowy z
    tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których
    mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:
    1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych,
    znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
    należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
    użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka
    transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym
    doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
    2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
    reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników
    i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze
    - ustala się w wysokości 20% przychodów;
    2. Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”
    Natomiast zgodnie z art. 26 updop: „1. Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat
    należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako
    płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
    zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
    przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką
    umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów
    podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków
    zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1,
    zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych
    lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do
    dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności
    uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania
    w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.”
    Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 3 ust. 2a updof „Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).”
    Również zgodnie z art. 3 ust. 2 updop: „Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”
    Należy wskazać, iż katalog usług niematerialnych, o którym mowa w art. 29 updof i art. 21
    updop ma charakter otwarty, co oznacza, że oprócz kategorii usług enumeratywnie
    wymienionych w jego treści obejmuje on także "świadczenia o podobnym charakterze".
    Brak jest jednak wskazanych przez Ustawodawcę reguł interpretacyjnych dot. rozumienia
    pojęcia "świadczeń o podobnym charakterze" ani definicji ustawowej tego pojęcia.
    W ocenie Spółki zatem, w związku z brakiem precyzyjnych uregulowań prawnych, w
    procesie oceny charakteru określonej usługi niematerialnej świadczonej przez

    nierezydenta należy posiłkować się stanowiskiem prezentowanym w doktrynie oraz
    praktyką organów podatkowych, zgodnie z którą za "świadczenia o podobnym
    charakterze" należy uznać świadczenia równorzędne pod względem prawnym do
    świadczeń niematerialnych wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 updof bądź art. 21 ust. 2a
    updop.
    Zgodnie z komentarzem do updop, który posiada analogiczne co updof regulacje prawne
    dotyczące świadczeń o podobnym charakterze, pod redakcją A. Obońskiej
    Opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem u źródła na terytorium Rzeczpospolitej
    Polskiej będą: "podlegały jedynie te świadczenia niematerialne, niewymienione wprost w
    art. 21 ust. 1 pkt 2a PDOPrU, które wykazują liczne cechy wspólne z którymkolwiek z
    określonych w tym unormowaniu świadczeń. Chodzi tu o to, aby elementy świadczeń o
    podobnym charakterze były w takiej proporcji, by elementy charakterystyczne dla
    świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a PDOPrU przeważały nad elementami
    właściwymi dla innych świadczeń" (K. Gil, A. Obońska, A. Wacławczyk, A. Walter (red.)
    Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 2016 r.).
    Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny (Wyrok z 19 września 2023 r., II FSK 2637/20:
    „Nie wystarczy jakiekolwiek podobieństwo usług wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.
    d.o.p. do usługi agencyjnej opisanej we wniosku o wydanie interpretacji do przyjęcia, że
    owe usługi są podobne do wymienionych wprost w omawianym przepisie. Konieczne jest
    wskazanie przesłanek, które wraz z podobieństwem mają jednocześnie charakter
    dominujący" oraz w wyroku NSA z 19 września 2023 r., II FSK 2638/20: „Analizując czy
    dane świadczenie jest podobne do usług wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p.
    należy w pierwszej kolejności ustalić charakter poszczególnych świadczeń w świetle
    postanowień umownych. Proces porównania świadczeń z uwagi na ich podobny charakter
    każdorazowo wymaga zaś określenia cech konstytutywnych świadczenia wymienionego w
    art. 21 ust. 1 pkt 2a u.p.d.o.p., a następnie zestawienia ich z cechami świadczenia
    porównywanego, uwzględniając ilość cech wspólnych, ich istotności i natężenia zbieżności.
    W procesie tym należy kierować się zasadą eiusdem generis, zgodnie z którą, jeżeli
    prawodawca posłużył się przykładowym katalogiem obiektów - w omawianym przypadku
    świadczeń, z których wystąpieniem wiąże powstanie obowiązku podatkowego - to w toku
    jego interpretacji należy pomijać te obiekty (świadczenia), które nie wykazują istotnego
    podobieństwa do tych wymienionych. Jeżeli zatem jeden z elementów świadczenia
    stanowi główną pozycję kontraktu, a pozostałe elementy świadczenia mają znikome
    znaczenie z perspektywy nabywcy usług, to normę stosowaną do głównego elementu
    świadczenia należy stosować do całości świadczeń."
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że świadczenia w nim
    wymienione można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie
    nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych.
    W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla
    świadczeń wprost wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 updof bądź art. 21 ust. 2a updop,
    ale dodatkowo posiadające również elementy charakterystyczne dla świadczeń innych od
    skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie niewymienione wprost
    w art. 29 ust. 1 pkt 5 updof bądź art. 21 ust. 2a updop jest objęte jego zakresem
    decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w
    omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim
    niewymienionych.
    Powołując się natomiast na praktykę organów podatkowych Wnioskodawca pragnie
    zacytować interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 23
    grudnia 2016 r. Znak: 2461- IBPB-1-2.4510.937.2016.1.MM, w której stwierdzono, że za
    świadczenia o podobnym charakterze należy jednakże uznać wyłącznie świadczenia
    równorzędne do wymienionych w ustawie. Oznacza to, że aby dane świadczenie można
    było zakwalifikować do katalogu wskazanego powyżej, winno ono spełnić takie same
    przesłanki, albo winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze

    świadczeń wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również
    świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej
    określane. (...). Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane usługi mieszczą się w
    katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z zagranicznym kontraktorem, a
    przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.
    Jak wskazano w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego Spółka nabywała, nabywa
    oraz będzie nabywać w przyszłości od kontraktorów usługi informatyczne mające na celu
    opracowanie oprogramowania spełniającego wymagania ostatecznego odbiorcy
    produktów/usług Spółki.
    Z treści przytoczonych powyżej przepisów updof i updop wynika, że przychody z tytułu
    nabycia usług informatycznych nie zostały w nim literalnie wymienione jako podlegające
    opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, jak również, w ocenie Spółki,
    nie sposób uznać ich za przychody ze "świadczeń o podobnym charakterze". Jak wskazano
    bowiem powyżej, zgodnie z obecnie prezentowanym stanowiskiem, aby usługi nabywane
    od nierezydentów mogły zostać uznane za "świadczenia o podobnym charakterze"
    powinny posiadać cechy wskazujące na podobieństwo pod względem prawnym do
    świadczeń enumeratywnie wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 updof bądź art. 21 ust. 2a
    updop.
    W ocenie Wnioskodawcy, usługi informatyczne nabywane przez Spółkę od kontraktorów
    takich cech nie wykazują. Brak jest jakichkolwiek wątpliwości, że usługi informatyczne
    nabywane od kontraktorów nie są podobne do usług księgowych, badania rynku, usług
    prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, usług rekrutacji pracowników oraz
    pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń. Usługi informatyczne nie posiadają bowiem
    żadnych cech wspólnych z ww. świadczeniami.
    Zdaniem Spółki, nie można również zrównywać usług informatycznych nabywanych od
    kontraktorów z usługami doradczymi. Zgodnie z internetowym słownikiem PWN
    (https://sjp.pwn.pl) pojęcie "doradztwo" oznacza "udzielanie fachowych porad". W ramach
    świadczenia usług informatycznych kontraktorzy nie udzielają Spółce żadnych porad,
    wykorzystują natomiast swoją wiedzę do przygotowania określonego oprogramowania
    czy rekomendacji jak zaimplementować program komputerowy/system informatyczny.
    Usługi informatyczne świadczone na rzecz Spółki nie są również podobne do usług
    przetwarzania danych. W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie "przetwarzania danych" dotyczy
    czynności mających charakter odtwórczy. Usługi te obejmują elementy takie jak
    porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie oraz udostępnianie zbiorów danych.
    Wnioskodawca zaznacza, że nabywane przez niego usługi informatyczne mają charakter
    kompleksowy, a ich zasadniczym celem jest opracowanie dedykowanego oprogramowania
    dostosowanego do potrzeb ostatecznego klienta Spółki. Na podkreślenie zasługuje także
    fakt, że ewentualne przeniesienie praw majątkowych do utworów nie stanowi dla Spółki
    odrębnych świadczeń, a nieodłączne czynności pomocnicze w stosunku do usługi
    zasadniczej, jaką jest świadczenie usługi informatycznej na potrzeby Klienta końcowego.
    Należy podkreślić, że przykładowe wytworzenie oprogramowania komputerowego lub też
    jego modyfikacja na potrzeby Klienta to proces złożony, składający się z wielu etapów i
    stanowi usługę kompleksową.
    W żadnym wypadku Spółka nie nabywałaby praw majątkowych od kontraktorów
    odrębnie, w oderwaniu od usługi informatycznej (jako usługi zasadniczej). Przeniesienie
    praw majątkowych samo w sobie nie przedstawia bowiem wartości dodanej dla Spółki.
    Dodatkowo, należy zaznaczyć, że Spółka dokonuje płatności za usługę zasadniczą w
    postaci usługi informatycznej, zaś wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw
    majątkowych nie jest wyodrębnione jako osobny rodzaj wynagrodzenia. Zatem
    wynagrodzenie za przeniesienie praw majątkowych zawarte jest w wynagrodzeniu za

    usługę informatyczną, bowiem przeniesienie praw majątkowych, zdaniem Wnioskodawcy,
    nie stanowi odrębnej usługi względem usługi kompleksowej – świadczenia usług
    informatycznych.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wszystkie czynności podejmowane
    w ramach świadczenia kompleksowej usługi informatycznej powinny być kwalifikowane
    wspólnie, tj. jako jedno świadczenie - świadczenie usług informatycznych. Nie można w
    sposób odrębny traktować poszczególnych czynności wykonywanych w celu realizacji
    usługi zasadniczej, bowiem takie rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.
    W żadnym wypadku Wnioskodawca nie nabywałby samodzielnie praw majątkowych od
    swych kontraktorów. Przeniesienie jest kwestią poboczną, które wynika z obowiązków
    ustaw innych niż podatkowe.
    Należy podkreślić, że ww. pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, w tym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 marca 2013
    r. (sygn. II FSK 1518/10), w którym Sąd zaakceptował stanowisko wyrażone przez
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w cyt. uprzednio wyroku z 3 marca 2010 r.
    (sygn. I SA/Kr 1497/09), zgodnie z którym "istnieje grupa usług o charakterze złożonym, w
    skład których wchodzić może szereg innych, odrębnych usług.
    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje
    się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do
    usługi zasadniczej.
    Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie
    stanowi ona dla podatnika celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego
    wykorzystania usługi zasadniczej. Celem usługi pomocniczej tworzącej razem z usługą
    dominującą usługę złożoną jest lepsze wykorzystanie przez nabywcę usługi zasadniczej -
    dominującej. Usługa pomocnicza, ażeby mogła zostać uznana za część usługi złożonej,
    musi realizować jeden ściśle określony cel, tj. musi ona przyczyniać się do lepszego
    wykorzystania przez nabywcę usługi złożonej wchodzącej w jej zakres usługi zasadniczej.
    (...)”
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Usługa informatyczna stanowi usługę kompleksową.
    2. Usługi informatyczne wykonywane na rzecz spółki przez kontaktorów oraz w przyszłości
    na analogicznych zasadach przez nowych kontaktorów nie stanowią usług wymienionych
    w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 5 updof bądź art. 21 ust. 1 pkt 1 i pkt 2a updop ani usług "o
    podobnym charakterze".
    3. Tym samym, na Spółce nie ciążą obowiązki pobrania i wpłacenia podatku u źródła przy
    wypłacaniu wynagrodzeń kontraktorom.
    Zatem słuszne jest stanowisko Wnioskodawcy, w odniesieniu do przedstawionego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, że Spółka nie jest i nie będzie zobowiązana do pobrania
    oraz uiszczenia podatku u źródła tytułem dokonywanych na rzecz nierezydentów
    płatności z tytułu nabywania usług informatycznych.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 czerwca 2024 r. 0114-
    KDWP.4011.18.2024.2.ŁZ.
    Natomiast odnosząc się do obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji:
    Wymóg pozyskania certyfikatu wynika z art. 29 updof bądź art. 21 updop, a zatem dotyczy
    tylko płatnika podatku, który weryfikuje warunki zastosowania preferencyjnej stawki,
    zwolnienia lub niepobrania podatku (na podstawie przepisów szczególnych lub umów o
    unikaniu podwójnego opodatkowania) i w ten sposób potwierdza ich spełnienie.

    Obowiązek pozyskania certyfikatu rezydencji nie dotyczy zatem podmiotu, który w ogóle
    nie ma obowiązku pobrania podatku u źródła. Pozyskanie certyfikatu rezydencji jest
    konieczne w przypadku, gdy płatnik tzw. podatku u źródła stosuje preferencyjną stawkę,
    zwolnienie lub nie pobiera podatku na podstawie przepisów szczególnych lub umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Analogiczne stanowiska przyjął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w
    interpretacji indywidualnej z dnia 30 listopada 2023 r., 0111-KDIB2-1.4010.494.2023.1.MM,
    Również podobne stanowisko zajęły sądy administracyjne, np.: Wyrok WSA w Poznaniu z
    10 lutego 2023 r., I SA/Po 580/22, LEX nr 3486275.
    Zatem biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stanu faktyczny/opis zdarzenia
    przyszłego, Spółka nie była, nie jest i nie będzie zobowiązana do pobrania oraz uiszczenia
    podatku u źródła tytułem dokonywanych na rzecz nierezydentów płatności z tytułu
    nabywania kompleksowych usług informatycznych.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznałby, że
    odpowiedź na pytanie nr 1 jest nieprawidłowa, to Spółka nie była, nie jest i nie będzie
    zobowiązana do pobrania oraz uiszczenia podatku u źródła tytułem dokonywanych na
    rzecz nierezydentów płatności z tytułu nabywania usług informatycznych, z tym
    zastrzeżeniem, że posiadałaby certyfikaty rezydencji podatkowej od kontrahentów.
    Należy podkreślić, że w przypadku, w którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    uznałby stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, to
    konieczne byłoby uznanie, że usługi świadczone na rzecz Wnioskodawcy przez
    kontraktorów byłyby jednymi z usług/ działalności wymienionych w art. 29 updof bądź w
    art. 21 updop. W tym zakresie, zastosowanie znalazłby przepis art. 29 ust. 2 updof bądź
    art. 21 ust. 2 updop, zgodnie z którymi przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów
    o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu
    podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką
    umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
    zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Jeżeli zatem Wnioskodawca posiadałby i będzie posiadać ważny certyfikat rezydencji i
    dochował należytej staranności, mógłby zastosować stawkę podatku wynikającą z umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania (zwanej dalej „UPO”) lub zastosować zwolnienie z
    niej wynikające. W tym zakresie, Wnioskodawca wskazuje, że z wszystkimi wskazanymi w
    opisie stanu faktycznego Państwami, jak również z innymi Państwami, z którymi Polska
    ma zawarte UPO, pod WHT nie podlegają w szczególności tzw. zyski przedsiębiorstwa,
    czyli dochody osiągane w ramach prowadzonej działalności, które nie mieszczą się w
    pozostałych kategoriach świadczeń objętych zapisami poszczególnych UPO. Jeżeli zatem,
    w stanie faktycznym, wypłacane byłby należności dla osób fizycznych prowadzących
    działalność gospodarczą bądź spółek (osób prawnych), to byłyby to zyski
    przedsiębiorstwa, które opodatkowane byłyby w kraju rezydencji podatkowej kontraktora.
    Należy podkreślić, że świadczone przez kontraktorów usługi mają charakter kompleksowy
    i nie można przyjąć, że wypłata wynagrodzenia kontraktorom w ramach wykonywania
    przez niego usługi można byłoby zakwalifikować w inny sposób, niż zyski
    przedsiębiorstwa. Za powyższym przemawia podnoszone w stanowisku do pytania numer
    1 kwestia kompleksowości usługi.
    Nie sposób zatem przyjąć, że w ramach wykonywanej usługi dochodzi np. do sprzedaży
    licencji, zysków ze sprzedaży majątku, czy też do powstania innego rodzaju przychodu.
    Zdaniem Wnioskodawcy należałoby zatem zakwalifikować przychód z wykonywanej
    umowy w całości jako przychód kwalifikujący się do "Zysków przedsiębiorstwa". Jasno
    należy wskazać, że w przypadku prowadzonej działalności gospodarczej na terenie

    drugiego Państwa, nie sposób także przyjąć, że kontraktorzy prowadziliby na terenie
    Polski zakład. Swe usługi kontraktorzy świadczą przebywając na terenie krajów innych niż
    Polska. Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że w przypadku, w którym należałoby
    uznać usługi świadczone na jego rzecz przez kontraktorów, należałoby zakwalifikować jako
    "Zyski przedsiębiorstwa".
    Mając na względzie powyższy przepis art. 29 ust. 2 updof bądź art. 21 ust. 2 updop, należy
    stwierdzić, że w przypadku zastosowania stawki lub zwolnienia wynikającego z właściwego
    UPO wymaga udokumentowania miejsca zamieszkania podatnika (tu: kontraktora)
    uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Jednocześnie przedmiotem badania w
    niniejszej interpretacji nie jest ważność uzyskanych przez spółkę certyfikatów rezydencji.
    Przy założeniu jednak, iż Spółka będzie posiadać ww. ważne certyfikaty, będzie ona mogła
    zastosować zwolnienie wynikające z zysków przedsiębiorstw. Tym samym dojdzie do
    niezastosowania 20% stawki podatku wymienionej w art. 29 updop bądź w art. 21 updop,
    bowiem zapłata należności będzie stanowiła „zysk przedsiębiorstwa” kontraktora poza
    granicami Polski.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    uznałby, że odpowiedź na pytanie nr 1 jest nieprawidłowa, to Spółka nie była, nie jest i nie
    będzie zobowiązana do pobrania oraz uiszczenia podatku u źródła tytułem dokonywanych
    na rzecz nierezydentów płatności z tytułu nabywania usług informatycznych, z tym
    zastrzeżeniem, że posiadałaby certyfikaty rezydencji podatkowej od kontraktorów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że
    Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej
    rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła
    przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane
    osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem
    posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak
    na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.
    Stosownie do art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1. pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
      stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
      stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2. działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
      względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3. działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
      tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

      4. położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
      takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5. papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
      niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
      tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
      nich wynikających;
      6. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
      w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o
      podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania
      tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli
      co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego
      funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej,
      bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
      6a. tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7. tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
      potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
      nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
      zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
      umowy i wykonania świadczenia;
      8. niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów)
    wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc,
    ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za
    osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na
    zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze
    Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody
    uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony
    obowiązek podatkowy).
    Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:
      Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się
      przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów),
      o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.
    Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody
    pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie
    zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w
      sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska.
    Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.
    in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

      1) z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione
      w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów
      wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze
      sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu
      produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
      przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz
      za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej,
      handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
      przychodu;
      2) z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej,
      wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a
      organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących
      działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20%
      przychodu;
      3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu
      w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z
      wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w
      wysokości 10% przychodów;
      4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne
      przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z
      lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga
      posiadania biletu lotniczego przez pasażera - pobiera się w formie ryczałtu w
      wysokości 10% przychodów;
      5) z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług
      reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji
      pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o
      podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.
    Jak stanowi art. 29 ust. 2 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie
      stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca
      zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.
    Obowiązki płatników podatku dochodowego określone zostały w art. 41 i art. 42 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Natomiast w myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji

      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust.
      4d, 5, 10, 12 i 21.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    W myśl art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których
      mowa: w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy
      urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych
      wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku
      podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również
      gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie
      przewidzianym w ust. 4.
    Wątpliwość Państwa budzi kwestia czy płatności za świadczenie usług informatycznych
    ponoszone przez Państwa na rzecz Kontrahentów będących osobami fizycznymi są objęte
    zakresem stosowania art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    w konsekwencji czy na Państwu będą ciążyły obowiązki płatnika z tego tytułu.
    W pierwszej kolejności należy podkreślić, że o tym, czy dane świadczenie należy
    zakwalifikować do usług opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym na podstawie art.
    29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sama nazwa umowy o
    świadczenie usługi nie może być wyłącznym czynnikiem determinującym daną usługę jako
    należącą do katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że
    dane usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z
    kontrahentem zagranicznym, a przede wszystkim charakter rzeczywiście wykonywanych
    świadczeń.
    Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że zawieracie Państwo z kontraktorami
    (usługobiorcami), w tym z kontraktorami z zagranicy (nierezydentami) z terytorium m.in.:
    (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) umowy ramowe o świadczenie usług informatycznych, w
    szczególności w (...).Kontraktorami są zarówno osoby fizyczne prowadzące działalność
    gospodarczą jak i spółki (spółki będące osobami prawnymi, jak i osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą). Umowy zawierane z kontraktorami zawierają
    również zapisy dotyczące przeniesienia na Państwa praw autorskich do oprogramowania
    /utworu powstałych w ramach świadczonych przez kontraktorów usług informatycznych,
    których celem jest opracowanie przez kontraktorów oprogramowania dostosowanego do
    potrzeb klientów Wnioskodawcy. Są to standardowe zapisy, gdyż przeniesienie praw
    autorskich nie stanowi dla Państwa odrębnych świadczeń, lecz nieodłączne czynności
    pomocnicze w stosunku do usługi zasadniczej, jaką jest świadczenie usługi informatycznej
    na potrzeby klienta końcowego. Kontraktorzy nie otrzymują osobnego czy też
    dodatkowego wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich, lecz otrzymują jedno
    wynagrodzenie za świadczenie usług informatycznych oraz za ewentualne przeniesienie

    praw autorskich. Nie jesteście Państwo w stanie wyodrębnić części wynagrodzenia
    przypadającego za wykonanie usług informatycznych oraz za przeniesienie praw
    autorskich. Głównym zakresem umowy zawartej z danym kontraktorem jest świadczenie
    usługi informatycznej. Ewentualne przeniesienie praw majątkowych do utworów nie
    stanowi dla Państwa odrębnych świadczeń, lecz nieodłączne czynności pomocnicze w
    stosunku do usługi zasadniczej, jaką jest świadczenie usługi informatycznej na potrzeby
    klienta końcowego. Elementy świadczenia kontraktorów niezbędne dla realizacji
    zasadniczego celu umowy - czyli opracowania oprogramowania dostosowanego do
    potrzeb klientów wnioskodawcy - są elementami dominującymi. Ewentualne pozostałe
    elementy świadczenia, w tym np. przeniesienie przez kontraktorów praw majątkowych do
    utworów, nie realizujące zasadniczego celu umowy, lecz są elementami pobocznymi
    świadczenia. Ewentualne elementy poboczne świadczenia kontraktorów, w tym
    przeniesienie praw majątkowych do utworów, nie stanową celu samego w sobie. Ich
    celem jest lepsze wykorzystanie przez Państwa - przy wykonaniu umów zawartych przez
    Państwa ze swoimi klientami - usługi zasadniczej świadczonej przez kontraktorów (tj.
    opracowania dedykowanego oprogramowania dostosowanego do potrzeb Państwa
    klientów). Spółka nabywała, nabywa oraz będzie nabywać w przyszłości od kontraktorów
    usługi informatyczne mające na celu opracowanie oprogramowania spełniającego
    wymagania ostatecznego odbiorcy Państwa produktów/usług. Osoby prawne, osoby
    fizyczne prowadzące działalność gospodarczą (w tym ewentualnie wspólnicy spółek
    transparentnych podatkowo) obecnie przedstawiają i w przyszłości będą przedstawiały
    Państwu certyfikaty rezydencji. Natomiast część kontraktorów, z którymi Państwo
    współpracowali w latach 2022-2024 nie przedstawiła certyfikatów rezydencji za ten okres.
    A zatem w tej sprawie należy przeanalizować art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższy przepis art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zawiera otwarty katalog usług, których świadczenie podlega opodatkowaniu ww.
    podatkiem „u źródła”, czyli w Polsce, czego dowodem jest użyte przez ustawodawcę
    sformułowanie „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. Za „świadczenia o podobnym
    charakterze” należy uznać świadczenia o podobnym zakresie działań w ramach
    świadczonych usług. Oznacza to, że aby dane świadczenie można było zakwalifikować do
    katalogu wskazanego powyżej, należy spełnić takie same przesłanki, aby daną usługę
    uzyskać, albo wynikają z niej takie same prawa i obowiązki dla stron. Innymi słowy, lista ta
    obejmuje również takie świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz
    mogą być np. inaczej określane, przy czym decydujące znaczenie dla stwierdzenia, że dane
    usługi mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym ma treść postanowień umowy zawartej z kontrahentem
    zagranicznym, a przede wszystkim, charakter rzeczywiście wykonywanych świadczeń.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że świadczenia w nim
    wymienione można podzielić na dwie grupy. Pierwszą stanowią świadczenia wyraźnie
    nazwane, drugą tworzą świadczenia mające podobny charakter do świadczeń nazwanych.
    W tej drugiej grupie mieszczą się świadczenia posiadające cechy charakterystyczne dla
    świadczeń wprost wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ale dodatkowo posiadające również elementy charakterystyczne dla
    świadczeń innych od skonkretyzowanych w tym przepisie. Dla uznania, że świadczenie
    niewymienione wprost w art. 29 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy jest objęte jego zakresem
    decydujące jest, aby elementy charakterystyczne dla świadczeń wprost wymienionych w
    omawianym przepisie przeważały nad cechami charakterystycznymi dla świadczeń w nim
    niewymienionych.
    Z treści ww. przepisu wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany

    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zakresem przedmiotowym art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych objęte są: usługa doradcza, usługa księgowa, badanie rynku, usługa prawna,
    usługa reklamowa, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usługa rekrutacji
    pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczenia o
    podobnym charakterze. Pojęcia ww. usług nie zostały zdefiniowane w powołanej ustawie.
    Wobec braku w ustawie powyższych definicji należy, zdaniem Organu podatkowego,
    posiłkowo odwołać się przede wszystkim do wykładni językowej tych pojęć.
    Usługi doradcze
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „doradztwo” oznacza udzielanie fachowych
    porad, natomiast termin „doradzać” znaczy udzielić porady, wskazać sposób
    postępowania w jakiejś sprawie. Użyty w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych termin „usługi doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.
    Potwierdza to jednolite orzecznictwo sądów administracyjnych, według którego termin
    „doradztwo” obejmować może szereg usług doradczych np. podatkowe, prawne,
    finansowe i inne (zob. wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1567/12, wyrok
    NSA z 2 października 2014 r., sygn. akt I FSK 1441/13, wyrok NSA z 2 października 2014 r.,
    sygn. akt I FSK 1530/13, wyrok WSA w Poznaniu z 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 1202
    /14, wyrok WSA w Gdańsku z 28 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 175/12, wyrok WSA w
    Łodzi z 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 168/13).
    Według sądów administracyjnych, odwołując się do powszechnego języka polskiego
    można stwierdzić, że przez doradztwo rozumie się udzielanie fachowych zaleceń, porad,
    zwłaszcza prawnych, ekonomicznych czy finansowych. Stosownie do definicji podanej w
    ww. słowniku, poradnictwo to „zorganizowana forma udzielania porad w jakimś zakresie”.
    Doradca to ten kto udziela fachowych zaleceń czy porad, wskazówek, to ktoś, kto
    posiadaną wiedzę wykorzystuje na wskazywanie najlepszych, najbardziej optymalnych
    rozwiązań, nakłaniając odbiorcę takiej usługi do zastosowania się do rady, porady,
    wskazówki, dyrektywy postępowania. Zdaniem sądów administracyjnych, świadczenie
    usługi doradztwa należy postrzegać jako wykorzystanie swojej wiedzy, znajomości rzeczy
    poprzez wskazywanie najlepszych, najskuteczniejszych rozwiązań do ich zastosowania do
    danego problemu.
    Również w doktrynie przedmiotu przyjmuje się szerokie ujęcie terminu usługi doradcze,
    uznając, że doradztwo, w bardzo ogólnym znaczeniu, jest usługą świadczoną przez jedną
    osobę/instytucje na rzecz drugiej osoby/instytucji, która zleca wykonanie tej usługi. W
    literaturze przedmiotu bardzo różnorodnie formułowane są zadania stojące przed
    usługami doradczymi, np. doradztwo określane jest jako:
    · przejęcie zadań,
    · pośrednictwo w zakresie przekazywania wiedzy,
    · pośrednictwo w przekazywaniu specjalnych informacji,
    · pomoc w rozwiązywaniu problemów,
    · pomoc w podejmowaniu decyzji,
    · przekazywanie informacji zmniejszających ryzyko,
    · przygotowanie i przekazywanie informacji służących rozwiązaniu kompleksowych
      problemów,
    · przekazywanie specyficznej wiedzy, celem usprawnienia działań,
    · identyfikacja i rozwiązywanie problemów,
    · przekazywanie zaleceń dotyczących usprawniania działań oraz pomoc w ich wdrożeniu,

    · dawanie wskazówek dotyczących postępowania.
    Doradcy mogą więc pomóc zleceniodawcy w przygotowaniu decyzji, rozwiązaniu
    problemów, usprawnieniu działania itp. Można przyjąć, że usługi doradztwa stanowią
    usługi zlecone przez daną organizację (klienta) i wykonane przez odpowiednio
    przygotowane i wykwalifikowane osoby (doradców), które pomagają zidentyfikować
    występujące problemy organizacyjne, zanalizować istniejące trudności, sformułować
    rozwiązanie badanych problemów, oraz które - w przypadku wyrażenia takiego życzenia
    przez klienta - pomagają we wdrożeniu rozwiązania. Działalność doradcza może dotyczyć
    różnych dziedzin, obszarów i obiektów, a zatem może być rozpatrywana w wielu
    aspektach.
    Usługi księgowe
    Pod pojęciem „księgowość” według Słownik języka polskiego PWN rozumie „prowadzenie
    ksiąg, w które wpisuje się wpływy, wydatki, transakcje i inne zmiany stanu majątkowego
    przedsiębiorstwa lub instytucji”.
    Usługi badania rynku
    Przez usługi badania rynku należy rozumieć zespół czynności polegających na
    gromadzeniu informacji o zjawiskach i procesach na rynku, ich przyczynach, stanie
    aktualnym i tendencjach rozwojowych. Usługi te mają przyczynić się m.in. do zwiększenia
    sprzedaży. Celem badań rynku jest zdobycie informacji o kształtowaniu się mechanizmów
    rynkowych takich, jak popyt, podaż, ceny, potencjału, zachowania, zwyczaje, preferencje,
    lojalność oraz wrażliwość cenowa konsumentów, działania konkurencji, funkcjonowanie
    systemu dystrybucji, sprzedaży itp. Usługi badania rynku mają dostarczyć informacji
    nieodzownych w procesie podejmowania decyzji. Mimo, że badania te nie wykluczają w
    sposób całkowity ryzyka, to jednak ich zastosowanie wyraźnie ogranicza ryzyko wpisane w
    działalność biznesową i przyczynia się do tego, że podejmowane decyzje będą w
    mniejszym zakresie obarczone błędami.
    Usługi zarządzania i kontroli
    Według Słownika języka polskiego PWN „zarządzać”, oznacza kierować, administrować
    czymś” (E. Sobol, Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 1996). W tym kontekście, za
    zarządzanie należy uznać władcze uprawnienie w stosunku do realizowanego projektu lub
    działalności gospodarczej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, „kierować”
    oznacza „stać na czele czegoś, wskazywać sposób postępowania”.
    Z kolei kontrola, to:
    1. porównanie stanu faktycznego ze stanem wymaganym i ustalanie ewentualnych
    odstępstw, sprawdzanie, czy coś jest zgodne z obowiązującymi przepisami,
    2. nadzór nad czymś albo nad kimś, czuwanie nad prawidłowym przebiegiem czegoś,
    wpływ na rozwój wydarzeń.
    Zarządzanie jest to celowe podejmowanie, przez odpowiednie osoby (kadrę), decyzji i
    działań prowadzących - dzięki wykorzystaniu posiadanych zasobów - do osiągnięcia
    złożonych celów w sposób skuteczny i sprawny (racjonalny), lub celowe dysponowanie
    tymi zasobami.
    Pojęcie „zarządzania”, musi być rozumiane szeroko jako zbiór różnorodnych czynności i
    działań zmierzających do osiągnięcia określonego celu związanego z interesem (potrzebą)
    danego przedmiotu zarządzania. Jest to zestaw metod i technik opartych na
    akceptowanych zasadach zarządzania (administrowania) używanych do planowania,
    oceny i kontrolowania pożądanych rezultatów.
    Powyższa definicja „zarządzania” zyskała aprobatę w orzecznictwie sądów
    administracyjnych. Dla przykładu można wymienić wyrok WSA w Warszawie z 19 czerwca
    2015 r. (sygn. akt III SA/Wa 491/15), wyrok WSA w Warszawie z 19 kwietnia 2017 r. (sygn.

    akt III SA/Wa 875/16) oraz wyrok WSA w Warszawie z 24 lipca 2017 r. (sygn. akt III SA/Wa
    2118/16).
    Pojęcie „zarządzania i kontroli”, musi być zatem rozumiane szeroko jako zbiór
    różnorodnych czynności i działań zmierzających do osiągnięcia określonego celu
    związanego z interesem (potrzebą) danego przedmiotu zarządzania i kontroli.
    Usługi przetwarzania danych
    W odniesieniu do definicji obejmującej przetwarzanie danych wskazać należy, że zgodnie
    ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „przetworzyć” oznacza
    «przekształcić coś twórczo»; «opracować zebrane dane, informacje itp., wykorzystując
    technikę komputerową». Przetwarzanie danych polega zatem na przekształcaniu treści i
    postaci danych wejściowych; usługi przetwarzania danych mają zatem charakter
    odtwórczy i obejmują elementy takie jak: porządkowanie, archiwizowanie, zabezpieczenie
    oraz udostępnianie zbiorów danych.
    Przetwarzanie danych związane jest zatem z opracowywaniem określonych danych przy
    wykorzystywaniu mocy obliczeniowej i zasobów pamięci infrastruktury komputerowej
    (hardware i software).
    Usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu
    Usługi rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu to usługi związane z
    pozyskiwaniem ofert pracy, wyszukiwaniem pracowników oraz kierowaniem ich do pracy.
    Usługi reklamowe
    Pojęcie „reklama” według „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd.
    Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich
    zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś
    przez prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące
    temu celowi.
    Internetowy słownik języka polskiego PWN podaje, że reklama to:
    · działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych
      towarów lub do skorzystania z określonych usług,
    · plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi.
    Jak wynika z uzasadnienia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 27
    października 2011 r. w sprawie C-530/09 kluczowe dla uznania, danego świadczenia za
    usługę reklamy jest powiązanie z przekazaniem komunikatu mającego na celu
    poinformowanie publiczności o istnieniu bądź jakości produktu lub usług.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przy wykładni przepisów ustawy
    dotyczących reklamy przeważa wykładnia gramatyczna. W wyroku z 12 czerwca 1997 r.,
    sygn. akt I SA/Ka 192-193/97 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że reklama to
    działanie mające kształtować popyt poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o
    towarach w celu zachęcenia ich do nabycia towarów od tego właśnie a nie innego
    podmiotu gospodarczego. Reklama musi zawierać elementy wartościujące towar lub
    zachęcające do jego kupna, a za reklamę należy uznać wszystko, co zawiera informacje,
    które nie są niezbędne do zawarcia umowy (I. Konieczna, J. Ruszyński, Problematyka
    kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w
    podatku dochodowym od osób prawnym w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, Poznań 1997, s. 29-30).
    Według J. Kamińskiego i W. Maruchina za reklamę należy uznać wszystko to, co zawiera
    informacje dodatkowe, które nie są niezbędne do złożenia oferty czy zawarcia umowy (J.
    Kamiński, W. Maruchin, Ustawa o VAT. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 1996, s. 52-53).
    Natomiast autorzy „Komentarza do podatku dochodowego od osób prawnych” B.
    Brzeziński i M. Kalinowski (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Komentarz do podatku

    dochodowego od osób prawnych, Warszawa 1996, s. 143-144) uznają za reklamę
    działania, których celem jest kształtowanie popytu poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych
    nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu w celu zachęcenia ich
    do nabywania towarów bądź usług od tego właśnie a nie innego podmiotu
    gospodarczego. Technicznym sposobem reklamy może być ogłoszenie prasowe, radiowe
    lub telewizyjne, a także plakat czy afisz stały, a ponadto rozsyłanie folderów i innych
    informacji handlowych nabywcom. Nie znaczy to jednak, że tylko te media mogą być
    wykorzystane do rozpowszechniania informacji i reklamy.
    Z kolei pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w
    wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie
    informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia
    sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez
    podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i
    podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich
    podstawowej działalności gospodarczej.
    Usługi gwarancji i poręczeń
    Umowa poręczenia uregulowana została w art. 876-887 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Poręczenie jest umową
    jednostronnie zobowiązującą, w której poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela
    wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.
    Odnośnie „gwarancji” jak wskazano w wyjaśnieniach Ministerstwa Finansów
    opublikowanych na stronie internetowej, gwarancja również jest umową jednostronnie
    zobowiązującą. Na podstawie tej umowy gwarancji gwarant zobowiązuje się na rzecz
    beneficjenta gwarancji, że po spełnieniu przez beneficjenta określonych warunków
    zapłaty, wykona on na rzecz beneficjenta świadczenie pieniężne (suma gwarancyjna).
    Umowa gwarancji nie ma swojej regulacji ustawowej, z wyjątkiem fragmentarycznej
    regulacji zawartej w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2024 r.
    poz. 1646 ze zm.) (art. 80 i nast.), dotyczącej jednego z jej rodzajów, tj. umowy gwarancji
    bankowej. Zgodnie z przepisem art. 81 tej ustawy:
    Gwarancją bankową jest jednostronne zobowiązanie banku-gwaranta, że po spełnieniu
    przez podmiot uprawniony (beneficjenta gwarancji) określonych warunków zapłaty, które
    mogą być stwierdzone określonymi w tym zapewnieniu dokumentami, jakie beneficjent
    załączy do sporządzonego we wskazanej formie żądania zapłaty, bank ten wykona
    świadczenie pieniężne na rzecz beneficjenta gwarancji - bezpośrednio albo za
    pośrednictwem innego banku.
    Usługi o podobnym charakterze
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „charakter” to inaczej „zespół cech właściwych
    danemu przedmiotowi lub zjawisku, odróżniających je od innych przedmiotów i zjawisk
    tego samego rodzaju” (https://sjp.pwn.pl/szukaj/charakter.html). W związku z tym, aby
    uznać, że dane usługi mają charakter podobny do wskazanych powyżej, należy przyjąć, iż
    wspomniany „właściwy zespół cech odróżniających” powinien stanowić główny element
    danej usługi oraz przeważać nad odmiennymi cechami usług wymienionych w art. 29 ust.
    1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazuje się również, że świadczenie takie powinno spełniać takie same przesłanki albo
    winny wynikać z niego takie same prawa i obowiązki dla stron jak ze świadczeń
    wymienionych w cytowanym przepisie. Innymi słowy, lista ta obejmuje również
    świadczenia, które zasadniczo są podobne do wymienionych, lecz mogą być np. inaczej
    określane.
    Zatem usługi informatyczne opisane przez Państwa w stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym nie mieszczą się w kategorii przychodów (dochodów) wymienionych w art. 29
    ust. 1 pkt 5 ww. ustawy. Z tytułu wypłaty powyższych należności obowiązek poboru

    zryczałtowanego podatku dochodowego nie wystąpi, ponieważ ten rodzaj usługi nie jest
    objęty zakresem art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli
    głównym zakresem umowy zawartej między Państwem z kontrahentem jest świadczenie
    usługi informatycznej, a ewentualne przeniesienie praw majątkowych do utworów nie
    stanowi dla Państwa odrębnych świadczeń, a nieodłączne czynności pomocnicze w
    stosunku do usługi zasadniczej, jaką jest świadczenie usługi informatycznej na potrzeby
    klienta końcowego. Nie są Państwo w stanie wyodrębnić części wynagrodzenia
    przypadającego za wykonanie usług informatycznych oraz za przeniesienie praw
    autorskich, to nie stanowi ona żadnej z należności, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i
    pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przez to jej wypłata nie
    podlega tzw. podatkowi u źródła i na Państwu nie ciążą/nie będzie ciążyły z tego tytułu
    obowiązki płatnika.
    W przypadku świadczeń, od których nie mają Państwo obowiązku pobierania
    zryczałtowanego podatku dochodowego, nie ma obowiązku pozyskiwania certyfikatu
    rezydencji od odbiorcy płatności z tytułu takich świadczeń.
    Stanowisko Państwa jest prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do pytania oznaczonego we wniosku Nr 2, wskazać należy, że
    organ nie udzielił na nie odpowiedzi, gdyż oczekiwali Państwo na nie odpowiedzi w
    przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 1 za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych i wyroków
    informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych
    spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego
    innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.