Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-808/11-2/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-16
Teza: zastosowanie właściwej stawki dla usługi produkcji audycji telewizyjnych
Słowa kluczowe: audycja; produkcja; programy; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2011r. (data wpływu 4 lipca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki dla usługi produkcji audycji telewizyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki dla usługi produkcji audycji telewizyjnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności oznaczonej symbolem PKWiU 59.11.Z, jest producentem seriali i audycji telewizyjnych o różnej tematyce i formie. Jako producent wykonawczy realizuje wszelkie produkcje na zlecenie kontrahentów - w przypadku seriali i audycji telewizyjnych na zlecenie Telewizji.

Zgodnie z zawieranymi z nim umowami o produkcję z przeniesieniem praw, Wnioskodawca przekazuje Zleceniodawcy zrealizowany materiał na odpowiednich nośnikach, uwzględniających wymogi techniczne emisji telewizyjnej oraz przenosi na zleceniobiorcę autorskie prawa majątkowe na ustalonych polach eksploatacji. Z tytułu realizacji umowy Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie. Wynagrodzenie jest ustalane albo łącznie za przeniesienie praw majątkowych oraz za usługę wyprodukowania audycji, albo odrębnie zostaje wyceniona wartość usługi z tytułu przeniesienia praw i odrębnie z tytułu usług czysto produkcyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku ustalenia w umowie odrębnej ceny dla usług związanych z wyprodukowaniem audycji – zasadne jest zastosowanie preferencyjnej, obniżonej stawki podatku wynikającej z zał. nr 3 ustawy o VAT poz. 164?.

Zdaniem Wnioskodawcy, najistotniejszą przesłanką do zastosowania stawki preferencyjnej - zgodnie z brzmieniem zapisu w poz. 164 zał. nr 3 do ustawy - oprócz sklasyfikowania świadczonych usług produkcji audycji telewizyjnych zgodnie z PKWiU 59.11.1, jest ich ostateczne i wyłączne przeznaczenie jako audycji nadawanej w ramach programu telewizyjnego.

Zgodnie ze stanem faktycznym, usługi produkcyjne świadczone na mocy zawartych umów, mieszczą się we wskazanej kategorii PKWiU 59.11.1 Wnioskodawca jednakże nie ma wpływu na ostateczne przeznaczenie efektu swojej produkcji, jako że nie on jest jej nadawcą. Z brzmienia umowy zawartej ze zleceniodawcą w części dotyczącej zakresu nabytych przez niego praw wynika, że przedmiot umowy może być wykorzystany przez niego zarówno jako element programu telewizyjnego, jak również może być wykorzystany przez niego w innych niż telewizyjne formach publikacji np. wydany i sprzedawany na płytach DVD. Zatem nie można jednoznacznie określić, czy i jakim zakresie Wnioskodawca dokonuje sprzedaży usług związanych wyłącznie z produkcją programów telewizyjnych - jako że nie ma wpływu na ostateczne przeznaczenie efektu swojej produkcji. Uznać zatem należy, że zastosowanie stawki preferencyjnej podatku od towarów i usług jest w tym wypadku nieprawidłowe i usługi te podlegają opodatkowaniu stawka podstawową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy również zauważyć, że treść art. 5a ustawy stanowi, iż towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 cyt. ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Jak wynika z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 164 wymieniono usługi związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi – wyłącznie w zakresie produkcji programów telewizyjnych z zastrzeżeniem, że pozycja ta nie dotyczy usług reklamowych i promocyjnych.

W konsekwencji możliwość zastosowania wspomnianej wyżej preferencyjnej stawki VAT zależy zasadniczo od tego, czy usługi produkcyjne świadczone przez Spółkę mogą zostać zaklasyfikowane jako produkcja programów telewizyjnych w rozumieniu ustawy.

Zauważyć należy, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług ani rozporządzenia do niej wydane, nie definiują pojęcia produkcja programów telewizyjnych. W związku z tym, iż ani w ustawie, ani w PKWiU nie ma legalnej definicji programu telewizyjnego, należy dokonać jej wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin.

W myśl art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 43, poz. 226 ze zm.) programem (telewizyjnym lub radiowym) jest uporządkowany zestaw audycji radiowych lub telewizyjnych, reklam i innych przekazów, regularnie rozpowszechniony, pochodzący od jednego nadawcy. Natomiast pod pojęciem audycji (telewizyjnej lub radiowej) rozumie się część programu radiowego lub telewizyjnego, stanowiącą odrębną całość ze względu na treść, formę, przeznaczenie lub autorstwo, o czym stanowi art. 4 pkt 5 tej ustawy. Natomiast zgodnie z art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 25 marca 2011r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011, Nr 85, poz. 459), programem (telewizyjnym lub radiowym) jest usługa medialna stanowiąca uporządkowany zestaw audycji, przekazów handlowych lub innych przekazów, rozpowszechniany w całości, w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie. Natomiast jak wynika z art. 4 pkt 2 ww. ustawy, pod pojęciem audycji (telewizyjnej lub radiowej) rozumie się ciąg ruchomych obrazów z dźwiękiem lub bez niego (audycja audiowizualna) albo ciąg dźwięków (audycja radiowa), stanowiący, ze względu na treść, formę, przeznaczenie lub autorstwo, odrębną całość w stworzonym przez dostawcę usługi medialnej programie lub katalogu audycji udostępnianych publicznie, zwanym dalej "katalogiem".

Z okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji telewizyjnej, realizując na rzecz Telewizji seriale i audycje telewizyjne. Wnioskodawca przekazuje Zleceniodawcy zrealizowany materiał na odpowiednich nośnikach, uwzględniających wymogi techniczne emisji telewizyjnej oraz przenosi na zleceniobiorcę autorskie prawa majątkowe na ustalonych polach eksploatacji. Z tytułu realizacji umowy Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie. Wynagrodzenie jest ustalane albo łącznie za przeniesienie praw majątkowych oraz za usługę wyprodukowania audycji, albo odrębnie zostaje wyceniona wartość usługi z tytułu przeniesienia praw i odrębnie z tytułu usług czysto produkcyjnych. Świadczone przez Spółkę usługi sklasyfikowane zostały w grupowaniu 59.11.1 – „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”. Wnioskodawca nie ma wpływu na ostateczne przeznaczenie efektu swojej produkcji, jako że nie on jest jej nadawcą.

Zauważyć należy, iż co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Usługa kompleksowa zawiera zatem kilka czynności (usług) opodatkowanych różnymi stawkami VAT, z tym że jedna z nich jest usługą główną przeważającą, nadającą danej usłudze jej główny charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną, winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast, usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez usługi pomocniczej usługi głównej.

Mając zatem na uwadze okoliczności przedstawione w złożonym wniosku w świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że Wnioskodawca świadcząc usługi produkcji serialu czy audycji telewizyjnej powinien traktować je jako usługi kompleksowe, przy czym za usługę główną należy uznać usługę produkcji serialu i audycji, natomiast świadczeniami dodatkowymi będzie przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawca występuje w roli świadczącego usługę polegającą na produkcji m.in. seriali, audycji których nabywcą jest Telewizja. Zatem Wnioskodawca jest zleceniobiorcą usług produkcji przedmiotowych seriali i audycji – nie świadczy usług związanych z ich nadawaniem.

Zatem w świetle definicji programu (telewizyjnego lub radiowego) i audycji (telewizyjnej lub radiowej) wynikających z ww. ustawy o radiofonii i telewizji, usługi Spółki polegające na produkcji seriali i audycji telewizyjnych nie będą mieściły się w kategorii programu, przypisanego nadawcom rozpowszechniającym różne produkcje (przekazy) w sposób umożliwiający jednoczesny odbiór przez odbiorców w ustalonym przez nadawcę układzie. Wnioskodawca produkuje audycje telewizyjne, nie zaś programy telewizyjne.

Jak wynika z ww. załącznika Nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług zawierającego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% (poz. 164), opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT podlega wyłącznie produkcja programów telewizyjnych (z wyłączeniem usług reklamowych i promocyjnych).

W związku z powyższym usługa polegająca na produkcji seriali i audycji telewizyjnych nie korzysta z preferencyjnej stawki podatku VAT w wysokości 8%, bowiem efektem prac Wnioskodawcy nie jest program telewizyjny w rozumieniu ustawy o radiofonii i telewizji – Wnioskodawca nie występuje w roli nadawcy tych programów telewizyjnych, wręcz nie ma wpływu na ostateczne przeznaczenie efektu swojej produkcji. W konsekwencji, właściwą stawką podatku VAT dla świadczonych usług związanych z przedmiotową produkcją (wraz z przeniesienia autorskich praw majątkowych) jest podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23%.

Stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego wdacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.