Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-408/10-4/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-30
Teza: możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na rzecz funkcjonowania obligatoryjnego organu Rady Nadzorczej, w szczególności kosztów ponoszonych przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z pełnieniem rozszerzonej funkcji nadzorczej, które nie mają charakteru osobowego
Słowa kluczowe: delegacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; najem; rada-rada nadzorcza; samochód; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28.06.2010 r. (data wpływu 05.07.2010 r.) oraz piśmie z dnia 20.09.2010 r. (data nadania 24.09.2010 r., data wpływu 28.09.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB5/423-408/10-2/AS z dnia 16.09.2010 r. (data nadania 16.09.2010 r., data doręczenia 20.09.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na rzecz funkcjonowania obligatoryjnego organu Rady Nadzorczej, w szczególności kosztów ponoszonych przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z pełnieniem rozszerzonej funkcji nadzorczej, które nie mają charakteru osobowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.07.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na rzecz funkcjonowania obligatoryjnego organu Rady Nadzorczej, w szczególności kosztów ponoszonych przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z pełnieniem rozszerzonej funkcji nadzorczej, które nie mają charakteru osobowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W Spółce S.A. jednym z obligatoryjnych organów działających w interesie spółki jest Rada Nadzorcza. Wszystkie koszty związane z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej Spółka nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów, za wyjątkiem wynagrodzenia na rzecz jej członków. Są to między innymi koszty zakupu: sprzętu biurowego, materiałów biurowych, prasy, wysyłki dokumentów, koszty tłumaczeń, itp.

Na mocy uchwały z dnia 19.10.2006 r. Przewodniczący Rady Nadzorczej, zgodnie z art. 390 § 2 K.S.H. otrzymał delegację do samodzielnego pełnienia czynności nadzorczych wchodzących w zakres stałego indywidualnego wykonywania czynności nadzorczych, takich jak: nadzór nad projektami inwestycyjnymi krajowymi i zagranicznymi realizowanymi w spółkach Grupy Kapitałowej „X”, nadzór nad restrukturyzacją „X” spółek Grupy Kapitałowej lmpexmetal. Przewodniczący Rady Nadzorczej zobligowany jest do składania kwartalnych sprawozdań z wykonanych czynności Radzie Nadzorczej Spółki.

Do wykonywania powyższych czynności Przewodniczący Rady otrzymał do dyspozycji wynajmowany samochód osobowy, telefon komórkowy.

Wnioskodawca koszty: najmu samochodu, eksploatacji samochodu oraz rozmów telefonicznych zalicza do kosztów nie stanowiących koszty uzyskania przychodów, jednocześnie doliczając w całości te koszty do dochodu Przewodniczącego jako przysporzenie majątkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na rzecz funkcjonowania obligatoryjnego organu Rady Nadzorczej, a w szczególności kosztów ponoszonych przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z pełnieniem rozszerzonej funkcji nadzorczej określonej wymienioną uchwała z dnia 19.10.2006 r., które nie mają charakteru osobowego?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Spółka pomimo, że nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów kosztów związanych z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej - organu obligatoryjnego uważa, że koszty te stanowią koszty uzyskania przychodów jako koszty pośrednie Spółki nie przysparzające majątku osobom wchodzącym w skład Rady Nadzorczej.

Przewodniczącemu Rady Nadzorczej powinny być doliczone do dochodów tylko koszty o charakterze osobowym powodujące przysporzenie majątkowe, np. koszty prywatnych rozmów telefonicznych, koszty eksploatacji samochodu służbowego do celów prywatnych, zwrot kosztów przejazdu na posiedzenia Rad Nadzorczych, wypłacone należności za czas podróży służbowej w wysokości przekraczającej limitów i ryczałtów określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej, mając na uwadze art. 21 ust. 1 pkt 16b z uwzględnieniem art. 21 ust. 13 podatku dochodowego od osób fizycznych.

Dla Spółki koszty osobowe Przewodniczącego Rady Nadzorczej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) - jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Dany podmiot gospodarczy ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków po wyłączeniu tych, których możliwość odliczenia jest wprost ograniczona w ustawie - zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że ich poniesienie ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, lub wiąże się z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

W konsekwencji nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro bowiem ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z celem osiągnięcia przychodów, to ten cel musi być widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny.

Prawo zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów dany podmiot ma w przypadku, gdy wydatki te pozostają w związku przyczynowo–skutkowym z osiąganymi przychodami.

Zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym w Spółce jednym z obligatoryjnych organów działających w interesie spółki jest Rada Nadzorcza. Wszystkie koszty związane z funkcjonowaniem Rady Nadzorczej Spółka nie zalicza do kosztów uzyskania przychodów, za wyjątkiem wynagrodzenia na rzecz jej członków. Są to między innymi koszty zakupu: sprzętu biurowego, materiałów biurowych, prasy, wysyłki dokumentów, koszty tłumaczeń, itp.

Na mocy uchwały Nr V/65/14p/2006 z dnia 19.10.2006 r. Przewodniczący Rady Nadzorczej, zgodnie z art. 390 § 2 K.S.H. otrzymał delegację do samodzielnego pełnienia czynności nadzorczych wchodzących w zakres stałego indywidualnego wykonywania czynności nadzorczych, takich jak: nadzór nad projektami inwestycyjnymi krajowymi i zagranicznymi realizowanymi w spółkach Grupy Kapitałowej „X”, nadzór nad restrukturyzacją „X” spółek Grupy Kapitałowej lmpexmetal. Przewodniczący Rady Nadzorczej zobligowany jest do składania kwartalnych sprawozdań z wykonanych czynności Radzie Nadzorczej Spółki.

Jak wskazał Wnioskodawca, do wykonywania powyższych czynności Przewodniczący Rady otrzymał do dyspozycji wynajmowany samochód osobowy, telefon komórkowy.

Wnioskodawca koszty: najmu samochodu, eksploatacji samochodu oraz rozmów telefonicznych zalicza do kosztów nie stanowiących koszty uzyskania przychodów, jednocześnie doliczając w całości te koszty do dochodu Przewodniczącego jako przysporzenie majątkowego.

W niniejszej sprawie należy wskazać na art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, komisji rewizyjnych lub organów stanowiących osób prawnych, z wyjątkiem wynagrodzeń wypłacanych z tytułu pełnionych funkcji.

Istnienie organu nadzoru, jakim jest Rada Nadzorcza nie wiąże się bezpośrednio z uzyskiwaniem przez Spółkę przychodu, jednakże ustawodawca określił, iż wynagrodzenia wypłacane z tytułu pełnienia funkcji członków Rady Nadzorczej stanowią koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów nie będą natomiast wydatki, inne niż wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji, ponoszone na rzecz osób wchodzących w skład rad nadzorczych, w związku z wykonywaniem przez nie swoich obowiązków jako członków tych organów.

Odnosząc się do opisanego we wniosku stanu faktycznego zauważyć należy, że funkcja Przewodniczącego Rady Nadzorczej jest związana z działalnością danego podmiotu gospodarczego, w tym spółki akcyjnej, i jeżeli Przewodniczący Rady Nadzorczej w związku z stałym wykonywaniem czynności nadzorczych w ramach rozszerzonej funkcji nadzorczej nie wykracza poza zakres swoich obowiązków o charakterze nadzorczym należy uznać, iż – co do zasady – przedmiotowe wydatki Spółki ponoszone w związku z realizacją obowiązków nadzorczych, które nie mają charakteru osobowego, są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów Spółki i wiążą się tylko i wyłącznie z funkcjonowaniem organu nadzoru.

Istotnym jest fakt, że w sytuacji, gdy postanowienia regulaminów, uchwał lub statutów dają podstawy do użytkowania telefonów służbowych i samochodu służbowego przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej – osoby fizycznej realizującej obowiązki nadzorcze w związku z realizacją zadań osoby prawnej, wydatki poniesione na najem samochodu służbowego i koszty związane z użytkowaniem telefonu komórkowego dla celów służbowych stanowią - co do zasady - koszt uzyskania przychodu osoby prawnej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o ile postanowienia regulaminów, uchwał i statutów dają podstawy do użytkowania telefonów służbowych i samochodu służbowego przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z realizacją zadań osoby prawnej, to powinny one również określać zakres, bądź warunki realizacji tych wydatków.

Jak wykazano powyżej, koszty poniesione w tym zakresie mogą być, co do zasady, rozpoznawane jako koszt podatkowy Spółki, jeżeli są uzasadnione i udokumentowane. W tym zakresie bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy tytułem dla tego wyznaczenia była umowa o pracę, umowa cywilnoprawna, czy udzielona uchwałą.

Równocześnie należy zauważyć, że poniesione wydatki za korzystanie przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej ze służbowego telefonu komórkowego oraz samochodu służbowego w wyłącznych sprawach Spółki nie zostały – bezpośrednio wymienione w postanowieniach art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wobec powyższego, wydatki dotyczące eksploatacji samochodu służbowego oraz korzystania z telefonu służbowego - jeżeli nie mają charakteru wydatków osobowych na rzecz Przewodniczącego Rady Nadzorczej, nie stanowią przysporzenia majątkowego dla Przewodniczącego Rady Nadzorczej i wiążą się tylko i wyłącznie z funkcjonowaniem organu nadzoru, przy spełnieniu przesłanek art. 15 ust.1 ustawy mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Należy jednak zastrzec, że ustawodawca wyłączył określone koszty związane z użytkowaniem samochodów przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych z kategorii kosztów podatkowych.

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów między innymi składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20.000 EURO, przeliczona na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Kosztem podatkowym Spółki nie będą również w myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odpisy z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywane według zasad określonych w art. 16a - 16m, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000 EURO przeliczonej na złote według kursu średniego EURO ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania tego samochodu spółce do używania.

Ponadto, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji, gdyby samochód, o którym mowa w opisie zdarzenia przyszłego nie był objęty ubezpieczeniem dobrowolnym, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się strat powstałych w wyniku jego utraty lub likwidacji oraz kosztów jego remontu powypadkowego.

Podsumowując, wyłącznie uzasadnione i udokumentowane wydatki poniesione przez Spółkę związane z użytkowaniem telefonów służbowych oraz samochodu służbowego zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej - a więc do celów służbowych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki, z uwzględnieniem przepisu art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy.

Warunkiem niezbędnym jest oczywiście wykazanie, że między wydatkami a zamierzonym przychodem istniał związek przyczynowo-skutkowy w tym znaczeniu, że wydatki te były uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia i że w rezultacie ich poniesienia Wnioskodawca mógł oczekiwać zwiększenia swoich przychodów, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. A zatem konieczne jest udokumentowanie, także w razie nie uzyskania przychodu w następstwie poniesienia tych wydatków, że były one – obiektywnie rzecz ujmując – racjonalne co do zasady i co do wielkości.

W celu wykazania związku pomiędzy kosztem, a przychodem Podatnik musi dysponować wymaganymi przez prawo dowodami. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez Podatnika przychodów. W zakresie obowiązków Podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie na uwagę zasługuje okoliczność, iż pełna weryfikacja prawidłowości zaliczenia poszczególnych wydatków Wnioskodawcy do kosztów uzyskania przychodów może być dokonana jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Dokonując interpretacji indywidualnej organ podatkowy działający z upoważnienia Ministra Finansów przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji). Organ nie rozstrzyga o zindywidualizowanych obowiązkach podatkowych strony, gdyż może to nastąpić w ramach przeprowadzonego postępowania podatkowego.

W oparciu o opisany we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na rzecz funkcjonowania obligatoryjnego organu Rady Nadzorczej, w tym koszty ponoszone przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z pełnieniem rozszerzonej funkcji nadzorczej określonej wymienioną uchwała Nr XXX z dnia XX.XX.2006 r., które nie mają charakteru osobowego.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Spółki wydatków na rzecz funkcjonowania obligatoryjnego organu Rady Nadzorczej, w szczególności kosztów ponoszonych przez Przewodniczącego Rady Nadzorczej w związku z pełnieniem rozszerzonej funkcji nadzorczej, które nie mają charakteru osobowego należało uznać za prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że sposób ustalenia wartości nieodpłatnego świadczenia w postaci udostępnienia samochodu osobowego oraz telefonu komórkowego na rzecz Przewodniczącego Rady Nadzorczej – osoby fizycznej, gdy wykorzystywane są w celach prywatnych, opierać powinien się na przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej zgodnie z zapytaniem Wnioskodawcy są przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które nie regulują kwestii prawidłowości przyjętego sposobu rozliczeń na rzecz Przewodniczącego Rady Nadzorczej – osoby fizycznej.

Jakkolwiek sposób ustalania wartości tego świadczenia nie narusza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże nie można uznać, iż przyjęty system rozliczeń polegający na ustaleniu nieodpłatnego świadczenia z tytułu:

*   kosztów prywatnych rozmów telefonicznych,
*   kosztów eksploatacji samochodu służbowego do celów prywatnych,
*   zwrotu kosztów przejazdu na posiedzenia Rad Nadzorczych,
*   wypłaconych należności za czas podróży służbowej w wysokości przekraczającej limitów i ryczałtów określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej

po stronie Przewodniczącego Rady Nadzorczej jest prawidłowy z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ przepisy tej ustawy nie decydują o sposobie i prawidłowości ustalania przychodów osób fizycznych.

Należy również zauważyć, iż rolą postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie jest ustalenie, czy sposób kalkulacji dochodu dla Przewodniczącego Rady Nadzorczej z tytułu nieodpłatnego korzystania dla potrzeb prywatnych z samochodu służbowego oraz telefonu komórkowego jest prawidłowy, bowiem stanowi to domenę ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.