Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-857/08/EA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-08-22
Teza: Prawo do korekty podatku należnego z tytułu niezapłaconych faktur.
Słowa kluczowe: dług; dłużnik; korekta-korekta podatku; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 16 maja 2008r. (data wpływu 11 czerwca 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 sierpnia 2008r. (data wpływu 5 sierpnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korekty podatku należnego z tytułu niezapłaconych faktur – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do korekty podatku należnego z tytułu niezapłaconych faktur.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 sierpnia 2008r. (data wpływu 5 sierpnia 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-857/08/EA z dnia 25 lipca 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W sprawie długu w płatnościach firmy sp. z o.o Wnioskodawca zwrócił się do Sądu Rejonowego w O., wydział V Gospodarczy i w toku postępowania egzekucyjnego stało się oczywiste, iż Wnioskodawca nie uzyska wnioskowanej należności.

Z wnioskiem o interpretację i możliwość zaliczenia w koszty kwoty będącej długiem Wnioskodawca zwrócił się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w O. ale w odpowiedzi otrzymał, iż tut. organ nie jest uprawniony do oceny, czy dołączone do wniosku dokumenty potwierdzają zaistnienie okoliczności uzasadniające uznanie za nieściągalną wierzytelność Spółki.

W sierpniu 2003r. Wnioskodawca wykonywał usługi transportowe na rzecz firmy zarejestrowanej jako podatnik VAT czynny sp. z o.o.

Za wykonane usługi Wnioskodawca wystawił 3 (trzy) faktury VAT:

*   16 sierpnia 2003r. na kwotę 17.141,50 zł (VAT 22% kwota 3.091,00 zł),
*   23 sierpnia 2003r. na kwotę 7.137,00 zł (VAT 22% kwota 1.287,00 zł),
*   27 sierpnia 2003r. na kwotę 1.372,50 zł (VAT 22% kwota 247,50 zł).

W tych też dniach zostały zaewidencjonowane w podatkowej książce przychodów i rozchodów jako przychód do opodatkowania, jak również wykazane w deklaracji VAT-7 jako obrót opodatkowany z podatkiem należnym.

Termin zapłaty ww. faktur minął po 14 dniach od daty ich wystawienia.

Po uprzednich ponagleniach w związku z nieotrzymaniem płatności za wykonane usługi Wnioskodawca wniósł sprawę do Sądu w dniu 28 października 2003r. Po otrzymaniu prawomocnego wyroku, Wnioskodawca wniósł sprawę do postępowania egzekucyjnego.

Jednakże w trakcie toczącego się postępowania okazało się, że Wnioskodawca nie uzyska wnioskowanej należności, ponieważ dłużnik - sp. z o.o. nie posiada majątku ruchomego, do którego można by wdrożyć skuteczną egzekucję i w 2007r. Wnioskodawca otrzymał informację z Sądu o umorzeniu postępowania wobec dłużnika, który dokonał w trakcie toczącego się postępowania zaprzestania prowadzenia działalności i likwidacji firmy.

Pomiędzy firmą Wnioskodawcy a firmą - sp. z o.o. nie zachodzą powiązania rodzinne, kapitałowe, majątkowe jak również ze stosunku pracy.

Wnioskodawca nie dokonał również korekty podatku należnego zgodnie z przepisem art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług VAT.

Przedmiotowe należności nigdy nie zostały odpisane jako nieściągalne.

Wierzytelności nie zostały uregulowane w jakiejkolwiek formie ani nie zostały zbyte.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca może dokonać korekty podatku należnego na dzień wydania decyzji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może on dokonać korekty podatku należnego od wystawionych faktur, ponieważ tylko firma Wnioskodawcy na dzień wydania decyzji Sądu (tj. 19 grudnia 2007r.) o umorzeniu postępowania była czynnym i zarejestrowanym podatnikiem VAT, a dłużnik Wnioskodawcy nie posiadał już takiego statusu, choć w tym dniu nie minęło jeszcze 5 lat licząc od początku roku w którym nastąpiła sprzedaż.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 19 ust. 1 ww. ustawy określono, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, a w przypadku, gdy transakcje te winny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4).

Natomiast zgodnie z art. 89a ust. 1 ww. ustawy podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, stanowiących koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 2-7. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna.

Art. 89a ust. 2 stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2.  wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
3.  wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
4.  wierzytelności nie zostały uregulowane w jakiejkolwiek formie ani nie zostały zbyte,
5.  od daty wystawienia faktury, będącej podstawą do odpisania wierzytelności nie upłynęło 5 lat, licząc od początku roku, w którym została wystawiona faktura,
6.  wierzyciel zawiadomił dłużnika o odpisaniu wierzytelności jako nieściągalnych, a dłużnik w ciągu 28 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

W tym miejscu należy jednakże zaznaczyć, iż zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756) postanowiono, że przepisy art. 89a i art. 89b mają zastosowanie do wierzytelności powstałych od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. od dnia 1 czerwca 2005r.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wykonanie usług transportowych na rzecz dłużnika miało miejsce w sierpniu 2003r., faktury VAT z tytułu świadczonych usług zostały wystawione również w sierpniu 2003r. z czternastodniowym terminem płatności.

Reasumując, ze względu na to, iż przedmiotowe wierzytelności powstały przed dniem 1 czerwca 2005r. czyli przed dniem wejścia w życie ww. przepisów, Wnioskodawca nie ma możliwości skorygowania podatku należnego od ww. wierzytelności na podstawie przepisu art. 89a ustawy o VAT.

W związku z powyższym zbędne jest badanie pozostałych warunków zawartych w cyt. przepisach.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż nie może dokonać korekty podatku należnego od wystawionych faktur uznać należy za **prawidłowe**.

Należy jednakże zauważyć, iż brak możliwości dokonania korekty podatku należnego od wystawionych faktur wynika z innych niż podane przez Wnioskodawcę we własnym stanowisku uregulowań prawnych.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadto należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego. Natomiast w myśl w art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.