Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1159/10-4/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-01-19
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: garaż; grunty; majątek-podział majątku; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; prawo; sprzedaż; ulga-ulga meldunkowa; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia z dnia 1 czerwca 2010 r. (data wpływu 15 października 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. (data wpływu 31 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

Z uwagi na fakt, że ww. wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 22 grudnia 2010 r. nr ILPB2/415-1159/10-2/AJ, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Zainteresowaną do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Pouczono również Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawczynię wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 22 grudnia 2010 r. (skutecznie doręczono dnia 27 grudnia 2010 r.).

W dniu 31 grudnia 2010 r. Zainteresowana uzupełniła ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 29 grudnia 2010 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni do dnia 17 listopada 2005 r. pozostawała w małżeństwie, które zostało rozwiązane wyrokiem sądu w tym dniu.

W okresie małżeństwa - w dniu 9 marca 1996 r. - Zainteresowana z mężem nabyli na własność lokal mieszkalny o powierzchni 118,8 m2 wraz z przynależnym do niego udziałem we wspólnych częściach budynku i udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu działki wynoszącym 1,805 % oraz garaż o powierzchni 18 m2 wraz z przynależnym do niego udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu działki o powierzchni 0,273 %.

Po ustaniu małżeństwa w dniu 6 lipca 2007 r. Zainteresowana zawarła z byłym małżonkiem notarialną umowę o podział majątku dorobkowego, na mocy której Wnioskodawczyni otrzymała na wyłączną własność opisany lokal mieszkalny oraz garaż wraz z przynależnymi prawami.

W dniu 24 lipca 2009 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży opisanego lokalu mieszkalnego wraz z przynależnymi prawami na rzecz byłego męża.

Zainteresowana przez cały okres pozostawała zameldowana w przedmiotowym lokalu. Składając deklarację roczną PIT-36 za rok 2009 Wnioskodawczyni złożyła jednocześnie oświadczenie, że w okresie od rozwodu do dnia sprzedaży przysługiwała Jej tzw. ulga meldunkowa i na tej podstawie nie zapłaciła żadnego podatku od zbycia mieszkania.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana wskazała, iż w mieszkaniu, które sprzedała w dniu 24 lipca 2009 r. była zameldowana na pobyt stały nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Natomiast odpowiadając na zadane w wezwaniu pytanie, czy wartość udziału nabytego przez Zainteresowaną - w wyniku podziału majątku dorobkowego dokonanego w dniu 6 lipca 2009 r. - mieści się w udziale, jaki przysługiwał Jej w majątku wspólnym, Wnioskodawczyni wskazała, iż w dniu 6 lipca 2007 r. zawarła z byłym małżonkiem notarialną umowę o podziale majątku dorobkowego, w wyniku której otrzymała na wyłączną własność przedmiotowy lokal mieszkalny wraz z przynależnościami w całości. W majątku wspólnym przysługiwała Jej połowa udziału w tej nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni faktycznie przysługuje tzw. ulga meldunkowa związana ze sprzedażą opisanego lokalu mieszkalnego z przynależnymi prawami w zakresie podatku dochodowego związanego ze zbyciem lokalu zgodnie z art. 21 ust 1 pkt 126 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i słusznie nie poniosła żadnych skutków podatkowych związanych ze zbyciem opisanego lokalu mieszkalnego?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ma prawo skorzystać ze zwolnienia w zakresie podatku dochodowego związanego ze zbyciem opisanego lokalu mieszkalnego w całości, tzn. od uzyskanej ceny zapłaty za lokal mieszkalny wraz ze związanym z tym lokalem udziałem w częściach wspólnych budynku oraz prawem użytkowania wieczystego działki gruntu opisanej w częściach ułamkowych powierzchni działki, na której posadowiony jest budynek wielorodzinny, w którym zlokalizowany jest opisany lokal.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia, m. in. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, jeżeli podatnik był zameldowany w tym lokalu nie krócej, niż 12 miesięcy. Ponieważ przywołany przepis wskazuje na odrębną nieruchomość jako przedmiot zwolnienia podatkowego, Wnioskodawczyni uważa, że zgodnie z ustawą o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz. U. 2000.80.903), wszelkie przynależne do lokalu mieszkalnego prawa, w tym prawo do użytkowania wieczystego gruntu stanowią integralną całość stanowiącą odrębną nieruchomość i jako takie podlegają zapisom art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Takie stanowisko ma – zdaniem Zainteresowanej - swoje głębokie oparcie w faktach, a także w tzw. logice życiowej.

Nabywając przedmiotowy lokal Wnioskodawczyni i Jej ówczesny mąż nie mieli prawa wyboru, co do kupna lokalu bez przynależnego do tego lokalu prawa wieczystego użytkowania gruntu, lub z tym prawem. Prawo to przynależy do lokalu mieszkalnego w sposób trwały i nierozerwalny.

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związano lub części takich budynków. Zdaniem Zainteresowanej określenie trwale z gruntem związane w sposób właściwy i wystarczający opisuje sytuację kupna-sprzedaży lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym, a z taką sytuacją mamy do czynienia w opisywanym przypadku. Budynek ten jest bowiem posadowiony na działce gruntu i związany z nią w sposób trwały. Nie jest zatem możliwe inne wykorzystanie tego gruntu, jak tylko w sposób w jaki jest wykorzystany. Nie jest zatem możliwe oddzielenie budynku od tego gruntu. W ten sposób nie jest także możliwe zbycie samego gruntu, na którym posadowiony jest budynek wielorodzinny, bowiem grunt tak wykorzystany nie przedstawia w tym wypadku żadnej wartości. O ile możliwe jest oddanie do użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej, to jednak w przypadku sprzedaży takiej nieruchomości musi nastąpić równocześnie sprzedaż budynków, a także innych urządzeń należących do tej nieruchomości. Nie może natomiast zaistnieć sytuacja, w której zabudowany grunt, na którym ustanowiono użytkowanie wieczyste zostanie sprzedany bez budynków. Ta transakcja będzie nieskuteczna.

Wskazuje to na to, że użytkownik wieczysty nie może zbyć prawa własności budynku jeżeli równocześnie nie zbywa prawa użytkowania wieczystego, a w konsekwencji nie jest możliwe nabycie prawa własności budynku bez jednoczesnego nabycia prawa wieczystego użytkowania. Innymi słowy przenieść własność nieruchomości można tytko wraz z prawem do gruntu, na którym się ona znajduje. Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali wskazuje jednoznacznie, że nieruchomość lokalowa stanowiąca odrębną własność składa się z dwóch części: indywidualnej własności samego lokalu pomieszczeniami przynależnymi oraz ułamkowego udziału w gruncie i wspólnych części budynku czyli w nieruchomości wspólnej (w tym także prawa wieczystego użytkowania gruntu).

Wnioskodawczyni stoi zatem na stanowisku ze przysługuje Jej ulga w podatku dochodowym związana ze zbyciem lokalu mieszkalnego wraz z przynależnymi prawami, obliczona w stosunku do całej kwoty transakcji z dnia 24 lipca 2009 r., zgodnie z art. 21. ust 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, iż odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Jeżeli natomiast odpłatne zbycie nieruchomości następuje po upływie tego okresu, przychód z tego tytułu nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, dla określenia właściwej podstawy prawnej normującej zasady opodatkowania przychodu uzyskanego z jej zbycia, istotne jest z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustalenie zarówno daty jak i formy nabycia nieruchomości.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w okresie małżeństwa - w dniu 9 marca 1996 r. - Zainteresowana z mężem nabyli na własność lokal mieszkalny o powierzchni 118,8 m2 wraz z przynależnym do niego udziałem we wspólnych częściach budynku i udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu działki oraz garaż wraz z przynależnym do niego udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu.

W dniu 17 listopada 2005 r. małżeństwo Zainteresowanej zostało rozwiązane wyrokiem sądu.

Po ustaniu małżeństwa w dniu 6 lipca 2007 r. Wnioskodawczyni zawarła z byłym małżonkiem notarialną umowę o podział majątku dorobkowego, na mocy której otrzymała na wyłączną własność opisany lokal mieszkalny oraz garaż wraz z przynależnymi prawami.

W dniu 24 lipca 2009 r. Zainteresowana dokonała sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego wraz z przynależnymi prawami na rzecz byłego męża.

W przedmiotowej sprawie dla określenia skutków podatkowych sprzedaży ww. nieruchomości w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przede wszystkim należy ustalić, kiedy nastąpiło nabycie na własność przez Wnioskodawczynię nieruchomości, a tym samym od jakiego momentu należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy tj. czy od daty kiedy nastąpiło nabycie zbytej w 2009 r. nieruchomości do majątku wspólnego małżonków (1996 r.), czy też od daty kiedy nastąpił podział majątku wspólnego małżonków (2007 r.).

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością - art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dopiero z chwilą ustania tej wspólności następuje jej przekształcenie i wówczas małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w wyniku podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy. Mając na uwadze przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wówczas jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku wspólnego, należy przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego) pod warunkiem, że wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki tej osobie przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział małżonka w majątku dorobkowym małżeńskim, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego małżeńskiego.

Przedstawiając stan faktyczny Zainteresowana wskazała, iż w majątku wspólnym przysługiwała Jej połowa udziału w przedmiotowej nieruchomości. Zatem nabywając – w wyniku podziału majątku dorobkowego – całość nieruchomości, Wnioskodawczyni nabyła ponad udział jaki przysługiwał w majątku wspólnym.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni prawo własności przedmiotowej nieruchomości (która została sprzedana w dniu 24 lipca 2009 r.) nabyła w następujący sposób:

*   w dniu 9 marca 1996 r., kiedy to przedmiotowa nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków, nabyła połowę przedmiotowego prawa, czyli część odpowiadającą Jej udziałowi w majątku wspólnym,
*   w dniu 6 lipca 2007 r., tj. w dniu zawarcia umowy o podział majątku dorobkowego - w części, przekraczającej Jej udział w majątku wspólnym.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż dokonane w dniu 24 lipca 2009 r. odpłatne zbycie ww. nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi nabytemu do majątku wspólnego w 1996 r. nie będzie w ogóle podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Natomiast do opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości w części, która została nabyta ponad udział we współwłasności nieruchomości, w wyniku podziału majątku małżeńskiego w dniu 6 lipca 2007 r., będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 209, poz. 1316), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 roku.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Przy czym zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Obowiązek zapłaty podatku nie dotyczy jednak podatników spełniających warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 126 i ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zważywszy na treść art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy wolnymi od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

\- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania. Tym samym nie uzależnia zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Bez znaczenia są natomiast stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy.

Zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika – art. 21 ust. 21 ww. ustawy.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ww. ustawy zmieniającej podatnicy, do których mają zastosowanie ust. 1 lub ust. 2, tj. podatnicy, którzy zbywają nieruchomości lub prawa nabyte w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008r., nie ma zastosowania.

Wskazać należy, iż ustawodawca, konstruując przesłanki uprawniające do skorzystania z omawianej ulgi, nie użył w ww. przepisie sformułowania „nieruchomość”, a posłużył się katalogiem rzeczy i praw (posiadającym walor katalogu zamkniętego), których sprzedaż objęta jest przedmiotowym zwolnieniem. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie przychodu ze zbycia nieruchomości, a więc gruntu wraz z położonym na nim budynkiem, to dałby temu wyraz w treści przepisu. Skoro jednak ustawodawca nie posługuje się w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. b) ustawy pojęciem „nieruchomość” lecz wyłącznie „lokal mieszkalny”, to nie ma żadnych podstaw aby określone tym przepisem zwolnienie rozciągać również na grunt, lub części wspólne budynku i garaż. Jeśli zaś przepis nie przewiduje zwolnienia z opodatkowania gruntu, części wspólnej budynku i garażu, to przychód w części na nie przypadający podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego tzw. ulga meldunkowa nie obejmuje przychodów z odpłatnego zbycia gruntów, zarówno tych, które stanowią odrębny przedmiot własności jak i gruntów trwale związanych z budynkami, stanowiących część składową nieruchomości. Oznacza to, iż w przypadku odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym wraz z przynależnym udziałem w części wspólnej budynku, udziałem w gruncie oraz garażem, zwolnienie może dotyczyć po spełnieniu warunków, wyłącznie przychodu ze zbycia tego lokalu bądź udziału w nim.

Zaznaczyć należy, iż „ulga meldunkowa” podobnie jak wszystkie inne ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w lokalu będącym przedmiotem zbycia Wnioskodawczyni była zameldowana na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia oraz że w ustawowym terminie złożyła w urzędzie skarbowym oświadczenie o tym, że spełnia warunki uprawniające ją do skorzystania z ulgi meldunkowej.

Reasumując, dokonane w dniu 24 lipca 2009 r. odpłatne zbycie ww. nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi nabytemu do majątku wspólnego w 1996 r. nie będzie w ogóle podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Natomiast prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, czyli z tzw. „ulgi meldunkowej” będzie przysługiwało Wnioskodawczyni wyłącznie do wysokości przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w 2007 r. Natomiast przychód ze sprzedaży - przypadający na udział w częściach wspólnych budynku i udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu, oraz garaż wraz z przynależnym do niego udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu - podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.