Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-715/15-2/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-09-08
Teza: Czy dokonując sprzedaży posiadanych działek Wnioskodawca stał się podatnikiem podatku od towarów i usług od tej sprzedaży i czy w związku z tym ma obowiązek odprowadzić ten podatek?
Słowa kluczowe: dostawa; działki; grunty; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 sierpnia 2015 r. (data wpływu 26 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek gruntu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy działek gruntu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W wyniku nabycia spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawca w 1999 r. stał się właścicielem wchodzącego w skład spadku udziału w gospodarstwie rolnym oraz wspólnie ze swoją matką stał się współwłaścicielem nieruchomości rolnych położonych w obrębie miejscowości A.. Następnie, w wyniku zawartej z matką w 2007 r. umowy zniesienia współwłasności i umowy darowizny Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem niezabudowanych działek o powierzchni łącznej 1 ha 92 a 52 m. kw. w obrębie A.

Po kilku latach Burmistrz miasta A. decyzją z dnia 15 marca 2013 r. zatwierdził projekt połączenia i podziału nieruchomości należących do różnych właścicieli. Decyzja ta miała związek ze zmianą przeznaczenia tych działek w planie zagospodarowania. Właściciele nieruchomości nie mieli żadnego wpływu na zmianę tego planu. W związku z decyzją Burmistrza właściciele zostali niejako zmuszeni do dokonania między sobą umowy sprzedaży oraz umowy zniesienia współwłasności nastąpił podział działek w miejscowości A.. Umowa ta została zawarta w 2013 r. Właściciele przekształcanych działek dokonali między sobą umowy sprzedaży, zamian oraz zniesienia wspólnej własności. Umowa ta została wymuszona decyzją Burmistrza gdyż powstałe w wyniku tej decyzji działki były przedmiotem własności kilku właścicieli. W związku z tym konieczne stało się uregulowanie stanu prawnego tych nieruchomości. W wyniku tych przekształceń Wnioskodawca stał się właścicielem kilku nieruchomości, które w planie zagospodarowania przestrzennego położone są na terenie przeznaczonym jako:

*   podstawowe - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna,
*   uzupełniające - usługi dla ludności, urządzenia infrastruktury technicznej, komunikacji, zieleń urządzona.

Wnioskodawca w 2014 r. dokonał sprzedaży 2 działek, a w 2015 r. - 3 działek.

Środki uzyskane ze sprzedaży działek Wnioskodawca przeznaczy na budowę własnego domu, który jest budowany na jednej z posiadanych przez niego działek. Działki, których właścicielem jest i był Wnioskodawca nie były przedmiotem działalności gospodarczej, na terenach tych nie była prowadzona działalność rolna. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Działki posiadane przez Wnioskodawcę nie były przedmiotem dzierżawy ani w żaden inny sposób nie uzyskiwał z nich dochodu. Powodem sprzedaży otrzymanych w spadku po ojcu i darowiźnie od matki działek jest chęć wybudowania własnego domu za uzyskane ze sprzedaży środki.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dokonując sprzedaży posiadanych działek Wnioskodawca stał się podatnikiem podatku od towarów i usług od tej sprzedaży i czy w związku z tym ma obowiązek odprowadzić ten podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Sprzedaż działek dokonana przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie została dokonana przez podatnika w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną może stanowić działalność gospodarczą, jedynie w przypadku gdy jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie towarów w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) jest możliwe jeżeli jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu nie podejmował aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, nie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania jego za podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej w rozumieniu tego przepisu, nie jest więc podatnikiem podatku od towarów i usług. Sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy, jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca nabył nieruchomość w roku 1999 w ramach spadku i w roku 2007 w ramach darowizny. Nie można więc uznać, że nieruchomości zbyte zostały w celu dalszej odsprzedaży - nabycie nastąpiło w formie przekazania majątku przez rodziców dla dziecka.

Umowy zawarte w 2013 r., polegające na podziale działek pomiędzy dotychczasowych właścicieli oraz związana z tym zamiana czy sprzedaż działek były jedynie konsekwencją przyjętego przez Burmistrza planu zagospodarowania, który wymusił na właścicielach dokonanie takich umów. Celem umów było takie podzielenie działek, by każdy z właścicieli posiadał taką samą wartość udziału jak przed podziałem.

Dokonana w roku 2014 r. i 2015 r. sprzedaż kilku z posiadanych działek przez Wnioskodawcę nie miała charakteru zarobkowego - jedynym celem tej sprzedaży było uzyskanie środków potrzebnych do budowy własnego domu.

W świetle powyższego sprzedaż tę należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie została dokonana przez podatnika w rozumieniu ustawy od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.