Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-115/15-6/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-05-18
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: kapitał-kapitały pieniężne; programy-program motywacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2015 r. (data wpływu 3 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. (data wpływu 6 maja 2015 r.) oraz pismem z dnia 14 maja 2015 r. (data wpływu 15 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży mieszkania – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży mieszkania.

Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 oraz w art. 14f § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa, pismem z 27 kwietnia 2015 r. nr ILPB2/4511-1-115/15-2/JK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniosku.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane 27 kwietnia 2015 r. zostało skutecznie doręczone 29 kwietnia 2015 r., zaś 6 maja 2015 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 5 maja 2015 r.).

Po przeprowadzeniu analizy dokumentów stanowiących uzupełnienie wniosku tut. organ pismem z dnia 7 maja 2015 r. nr ILPB2/4511-1-115/15-4/JK wezwał ponownie Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

W piśmie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Zainteresowaną nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 7 maja 2015 r., zaś w dniu 15 maja 2015 r. (data nadania 14 maja 2015 r.) do siedziby tut. organu wpłynęła odpowiedź na wezwanie, w której Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Od 1989 r. do 31 grudnia 2014 r. Wnioskodawczyni była zameldowana w lokalu mieszkalnym. W tym samym lokalu był zameldowany i zamieszkiwał były mąż Zainteresowanej.

W 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła na własność mieszkanie spółdzielcze. W 2009 r. związek małżeński Zainteresowanej i męża został rozwiązany przez rozwód.

W dniu 11 czerwca 2013 r. w drodze ugody sądowej został dokonany podział majątku małżeńskiego. Na mocy tej ugody Wnioskodawczyni otrzymała na własność przedmiotowy lokal mieszkalny z obowiązkiem spłacenia byłego męża w wysokości 30 tysięcy złotych w terminie do 31 grudnia 2013 r.

Na realizację postanowień ugody sądowej Wnioskodawczyni wykorzystała swoje oszczędności. Jednak konieczność dalszej egzystencji spowodowała konieczność sprzedaży mieszkania, co Zainteresowana uczyniła 9 grudnia 2014 r.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowana wskazała, że w sprzedanym lokalu mieszkalnym w okresie od 1989 roku do 2014 roku była zameldowana na pobyt stały.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawczyni jest zwolniona z opodatkowania przychodu z tytułu zbycia lokalu mieszkalnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej i po podziale majątku dorobkowego? Czy w przypadku Zainteresowanej ma zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a-e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy Wnioskodawczyni korzysta z tzw. ulgi meldunkowej?
3.  Jaka jest relacja ulgi meldunkowej do ewentualnego opodatkowania przychodu z tytułu zbycia lokalu mieszkalnego po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej i po podziale majątku dorobkowego?
4.  Czy ulga meldunkowa to „lex specialis” w stosunku do obowiązku podatkowego (ewentualnego) z przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania?

Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a-e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został uchylony (zob. Interpretacja Ogólna nr DD9/033/297/BRT/SKT/2011 /D-466 Ministra Finansów z 27 grudnia 2011 r. w sprawie stosowania przepisów art. 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm.) w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. (Dz. Urz. MF z dnia 30 grudnia 2011 r.).

Zainteresowana wskazuje, że z pisma Departamentu Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów z 21 lipca 2010 r. (Biul. Skarb. 2010/5/18-19, S. Podatkowy 2011/1/26-27) wynika, że Zainteresowana jako podatniczka, która uzyskała przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nabytego w 2008 r. i która w przedmiotowym lokalu mieszkalnym była zameldowana od 1989 r. do grudnia 2014 r. jest uprawniona do tak zwanej ulgi meldunkowej.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w związku z tym, że zbycie lokalu mieszkalnego nastąpiło po 31 grudnia 2008 r. – w przypadku Zainteresowanej oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia będzie mogła złożyć w terminie składania zeznania za rok podatkowy 2014, co byłoby zgodne z art. 8 ust. 3 ustawy z 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.).

W związku z powyższym Wnioskodawczyni byłaby uprawniona – Jej zdaniem – do zwolnienia przedmiotowego, o którym jest mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r., czyli Zainteresowana uprawniona byłaby do tzw. ulgi meldunkowej.

Ze stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotowy lokal Zainteresowana nabyła na własność z byłym mężem w 2008 r. i na skutek rozwiązania małżeństwa przez rozwód w 2009 r. i dokonanym w 2013 r. podziale małżeńskiego majątku dorobkowego przedmiotowe mieszkanie stało się wyłączną własnością Wnioskodawczyni.

W związku z tym, że Zainteresowana była zobowiązana do „spłacenia” byłego męża, zmuszona była do sprzedaży w grudniu 2014 r. mieszkania.

Z powyższego wywodu wynika, że Wnioskodawczyni mieszkanie zbyła przed upływem 5 lat od jego nabycia.

Zainteresowana wskazuje również, na wypowiedź zawartą w piśmie Departamentu Podatków Bezpośrednich Ministerstwa Finansów z 28 lipca 2005 r. (PB2/PS/033-0421-1252/04).

NSA w postanowieniu z 27 października 2011 r., II FSK 824/10, wskazał na to, że możliwe są dwa sposoby wykładni art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z których jeden jest wąski, opierający się na wykładni językowej, a drugi szeroki, sięgający obok wykładni językowej do metod należących do wykładni systemowej i funkcjonalnej (celowościowej). Oba ujęcia interpretacyjne odnalazły swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Stanowisko wykładające omawiany przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób wąski zostało na przykład przyjęte w wyroku WSA w Warszawie z 2 marca 2005 r. III SA/Wa 2191/04 (LEX nr 212385). Chociaż w orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa drugi sposób wykładni art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (por. wyrok NSA z 26 lipca 2011 r., II FSK 416/10 oraz wyrok WSA w Warszawie z 3 czerwca 2011 r., III SA/Wa 2818/10 - treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: https://cbois.nsa.gov.pl), to jednak zaskarżone w sprawie II FSK 824/10 orzeczenie WSA W Gdańsku oraz orzeczenie WSA we Wrocławiu uchylone wyrokiem NSA z 26 lipca 2011 r. II FSK 416/10, jak również stanowisko organów podatkowych wskazują, że kwestia interpretacji ulgi meldunkowej, a w szczególności jej zakresu, pozostaje nadal sporna (por. interpretacje indywidualne: Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 6 września 2011 r., nr ILPB2/415-672/11-2/ES i Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 4 października 2011 r., nr IPTPB2/415-377/11-4/KSU - treść dostępna na stronie internetowej Ministerstwa Finansów http://sip.mf.gov.pl).

Wnioskodawczyni stwierdza, że orzecznictwo Sądów Administracyjnych nie podzieliło już zapatrywania Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swoim wyroku z 20 grudnia 2011 r. (III SA/Wa 3263/10) stwierdził, że wszystkie przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w okresie 1 stycznia 2007 r. - 31 grudnia 2008 r. przed upływem pięcioletniego okresu liczonego od końca roku ich nabycia podlegają opodatkowaniu wg zasad określonych w art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f. a wolne od opodatkowania są tylko przychody uzyskane z tytułów enumeratywnie wymienionych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. - pod warunkiem spełnienia warunku zameldowania.

Z kolei w wyroku z 30 sierpnia 2011 roku (II FSK 503/10 ) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dla skorzystania z przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. zwolnienia od podatku przez oboje małżonków wystarczającym jest spełnienia warunku zameldowania w sprzedawanym lokalu przez okres co najmniej 12 miesięcy przez jednego z nich.

Ulga meldunkowa to „lex specialis” w stosunku do obowiązku podatkowego (ewentualnego) z przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania. A na owo „specialis” wskazuje konieczność zrealizowania obowiązku meldunkowego (12 miesięcy na pobyt stały).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i forma jej nabycia.

Ze stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że w 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła na własność mieszkanie spółdzielcze. W 2009 r. związek małżeński Zainteresowanej i męża został rozwiązany przez rozwód. 11 czerwca 2013 r. w drodze ugody sądowej został dokonany podział majątku małżeńskiego. Na mocy tej ugody Wnioskodawczyni otrzymała na własność przedmiotowy lokal mieszkalny z obowiązkiem spłacenia byłego męża w wysokości 30 tysięcy złotych w terminie do 31 grudnia 2013 r.

W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ze zm.).

W myśl art. 31 cytowanej ustawy, istota wspólności ustawowej wyraża się w tym, że: 1) powstaje z mocy samego prawa z chwilą zawarcia małżeństwa (o ile wcześniej przyszli małżonkowie nie zawarli małżeńskiej umowy majątkowej – intercyzy), 2) obejmuje dorobek małżonków (rozumiany jako przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich). Co więcej, wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania udziały małżonków w majątku wspólnym nie są określone, a zatem jest to typ współwłasności łącznej.

Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba że w czasie trwania związku małżeńskiego: 1) małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową, 2) z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności, 3) wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków, ogłoszenia upadłości przez jednego z nich.

Zniesienie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku dorobkowego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału majątku, chociaż podział ten nie jest obowiązkowy.

Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku dorobkowego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków. Jeżeli w skład tegoż majątku wchodzi nieruchomość, umowa o podział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze podziału majątku wspólnego jest nabyciem tych rzeczy.

Jednakże, mając na uwadze przyjęta linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie rzeczy na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeśli:

*   podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
*   jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku, mieści się w udziale, jaki byłemu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim.

Za datę nabycia nieruchomości, która przypadła danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy więc przyjąć datę jej nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas jeżeli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub też wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługiwał w majątku dorobkowym małżeńskim.

Jeżeli natomiast wartość otrzymanej przez danego małżonka nieruchomości przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tej części nieruchomości, która przekracza udział danego małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego. W każdej zatem sytuacji, kiedy w wyniku podziału majątku jeden z małżonków został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem majątku, a po stronie małżonka zobowiązanego do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział w majątku wspólnym.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy mając na względzie przedstawiony we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że podział majątku dorobkowego małżonków dokonany w 2013 r. nie był ekwiwalentny w naturze. O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego, każdy z małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek tej samej wartości i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty. W niniejszej sprawie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego Wnioskodawczyni nabyła na wyłączną własność mieszkanie za spłatą byłego męża.

Zatem należy stwierdzić, że przedmiotowe mieszkanie Zainteresowana nabyła w dwóch datach, tj. 1/2 część w 2008 r. do majątku wspólnego i 1/2 część w wyniku podziału majątku w 2013 r.

Z uwagi na fakt, że w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym nabycie części mieszkania nastąpiło w 2008 r., zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące do 31 grudnia 2008 r.

Stosownie bowiem do art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Przepis art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. – stanowi, że podatek od dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podatek ten płatny jest w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł.

Jednakże zważywszy na treść art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. – wolnymi od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2.  lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

– jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków (art. 21 ust. 22 ustawy).

Ponadto, zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia (art. 21 ust. 21 ww. ustawy). Oznacza to, że nie złożenie oświadczenia lub złożenie go po terminie powoduje brak prawa do zwolnienia. Wymóg złożenia w terminie tego oświadczenia jest bowiem, obok zameldowania na pobyt stały w sprzedawanym lokalu lub budynku przez okres 12 miesięcy, warunkiem koniecznym do zastosowania omawianego zwolnienia. Warunek ten wynika wprost z przepisu art. 21 ust. 21, dotyczącego zwolnień przedmiotowych, przez co stał się on nieodłącznym elementem regulacji dotyczącej możliwości skorzystania ze zwolnienia przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zaznaczyć należy, iż na mocy przepisu art. 8 ust. 3 cytowanej ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składa się w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy.

W tym miejscu wskazać jednakże należy, że w przedmiotowej sprawie zastosowania nie znajdzie ww. zwolnienie przedmiotowe jak również zwolnienie na które we wniosku powołuje się Zainteresowana, tj. zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., gdyż w odniesieniu do przychodu uzyskanego ze sprzedaży części mieszkania nabytej w 2008 r. warunkiem skorzystania z przedmiotowych zwolnień jest bowiem odpłatne zbycie nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, ponieważ tylko wówczas stanowi ono źródło przychodu w rozumieniu ww. przepisu. W niniejszej sprawie, jak już wyżej wskazano, nabycie części sprzedanego w roku 2014 mieszkania nastąpiło w 2008 r. W związku z tym dokonana transakcja nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu w tej części.

W odniesieniu natomiast do przychodu uzyskanego ze sprzedaży części mieszkania nabytego w 2013 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego należy stwierdzić, co następuje.

W myśl art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z kolei ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatne, czy nieodpłatnie. W niniejszej sprawie nabycie miało charakter odpłatny, gdyż w zamian za część rzeczy i praw nabytą w wyniku podziału majątku wspólnego a więc także lokalu mieszkalnego Wnioskodawca przekazał spłatę na rzecz byłego małżonka.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ww. ustawy – koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Jak wynika z art. 22 ust. 6e ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W myśl art. 30 e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W konsekwencji powyższego na Zainteresowanej – w odniesieniu do przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania w części nabytej w 2013 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego - ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e cytowanej ustawy podatkowej.

Reasumując powyższą konstatację - mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że przychód uzyskany ze sprzedaży mieszkania przez Zainteresowaną w 2014 r. nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, zarówno wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 32 jak i art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak bowiem wskazano przedmiotowe mieszkanie Wnioskodawczyni nabyła w dwóch datach, tj. w 2008 r. oraz w 2013 r., a co za tym idzie przychód odpowiadający części mieszkania nabytej w 2008 r. w ogóle nie stanowi źródła przychodów z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast przychód odpowiadający części mieszkania nabytej w 2013 r. – z uwagi na fakt, że w tym czasie nie obowiązywało żadne z powoływanych zwolnień przedmiotowych – podlega opodatkowania na zasadach wskazanych w art. 30e cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy bezzasadne jest rozpatrywanie relacji ulgi meldunkowej do ewentualnego obowiązku podatkowego oraz kwestii, czy ulga meldunkowa stanowi „lex specialis” w stosunku do obowiązku podatkowego z przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania w przedmiotowej sprawie. W konsekwencji stanowisko Zainteresowanej należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że interpretacje powołane we wniosku wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.