Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-794/15-2/JŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-10-08
Teza: Uznanie świadectwa weterynaryjnego wpisanego do komunikatu IE-599 za dokument potwierdzający tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa towarów; eksport; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; wywóz
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania świadectwa weterynaryjnego wpisanego do komunikatu IE-599 za dokument potwierdzający tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 września 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania świadectwa weterynaryjnego wpisanego do komunikatu IE-599 za dokument potwierdzający tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prawa handlowego (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka jest również zarejestrowana jako podatnik VAT UE. Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest produkcja wyrobów z mięsa oraz sprzedaż mięsa i wyrobów z mięsa.

W transakcjach Wnioskodawcy występuje sprzedaż dokonywana na rzecz podmiotu z kraju UE, który wywozi towar bezpośrednio z terenu kraju (Polski) poza terytorium Unii Europejskiej.

Dla potwierdzenia wymienionej we wniosku transakcji Spółka dysponuje dokumentami w postaci:

1.  Faktury VAT wystawionej na rzecz nabywcy z kraju UE, gdzie odbiorcą jest podmiot spoza obszaru UE, dokumentem WZ, dokumentami HDI,
2.  Specyfikacji w której jest zawarty opis sprzedawanych towarów (waga netto, brutto, data produkcji, nazwa towaru, rodzaj opakowania), nazwa i adres odbiorcy, nazwa i adres nadawcy i producenta (producentem jest Wnioskodawca, nadawcą i organizatorem transportu kontrahent z UE, jako właściciel towaru),
3.  Świadectwem weterynaryjnym wystawionym przez Powiatowego Lekarza Weterynarii zwierającym opis przesyłki, nazwę i adres nadawcy, kraj producenta, nazwa i adres odbiorcy przesyłki, właściwy organ weterynaryjny kraju producenta, identyfikację towaru, wagę towaru, datę produkcji, numer producenta, środek transportu,
4.  Komunikatu IE-599 otrzymanego w formacie xml, z Urzędu Celnego przez Agenta Celnego dokonującego w imieniu eksportera zgłoszenia z którego wynika: Nadawca, którym jest kontrahent z UE, Odbiorca kontrahent spoza UE, kraj przeznaczenia poza obszarem UE, warunki dostawy głównie FCA - towar jest dostarczony, gdy sprzedawca dostarczy go do przewoźnika w określonej lokalizacji, a towary są po odprawie celnej, rodzaj towaru w tym wypadku przekazane w zakładzie Wnioskodawcy, liczba opakowań, masa towaru, zgłaszający Przedstawiciel i inne dane wynikające z komunikatu.

Z danych tych wynika także pochodzenie towaru od Wnioskodawcy - w informacji dodatkowej do komunikatu IE-599 wyszczególniono informację o numerze świadectwa weterynaryjnego wywożonego mięsa i wyrobów z mięsa.

Wnioskodawca ma do czynienia z sytuacją, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej w wykonaniu dostawy towarów jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz - art. 2 pkt 8 lit. b ustawy - co stanowi eksport pośredni. Odprawy celnej dokonuje Urząd Celny, z którego na przesłanym w formie elektronicznej komunikacie jako kopii komunikatu IE-599 widnieje w pozycji Dokument Wymagany Kod=„N852” Nr świadectwa weterynaryjnego wystawionego dla Wnioskodawcy przez Powiatowego Lekarza Weterynarii według miejsca położenia Zakładu Produkcyjnego Wnioskodawcy. W świadectwie weterynaryjnym jest między innymi nazwa i adres nadawcy przesyłki, oraz informacje o przesyłce, numer weterynaryjny zakładu Producenta. Urząd Celny przesyła powyższy dokument IE-599 bezpośrednio na adres e-mail Przedstawiciela, który przekazuje go do Wnioskodawcy (eksportera pośredniego) jako dokument potwierdzający eksport towaru w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 8 Ustawy o VAT, co daje Wnioskodawcy prawo do zastosowania stawki 0% w sprzedaży eksportowej. Potwierdzenie opisu stanu faktycznego jak w interpretacji indywidualnej Wnioskodawcy IPPP3/4512-167/15-2/IG z 21 maja 2015 r. uzupełnione o świadectwo weterynaryjne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym wystarczającym dokumentem wpisanym do komunikatu IE-599 jest świadectwo weterynaryjne jako dokument z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi: eksport towarów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W art. 2 pkt 8 ustawy pod pojęciem eksportu towarów rozumie dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

\- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jednego z wymienionych powyżej warunków powoduje, iż nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy. Eksport pośredni ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz (art. 2 pkt 8 lit. b ustawy). Z art. 22 ust. 1 ustawy wynika, że miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1.  towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie (ust. 2 art. 22).

W przypadku, o którym mowa w ust. 2 art. 22 dostawę towarów, która:

1.  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2.  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalanie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma). Zgodnie z art. 41 ust. 4 w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej (ust. 6 art. 41). Dokumentem, o którym mowa w ust. 6 art. 41 jest w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju – art. 41 ust. 7 ustawy.

Przepis ust. 7 art. 41 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Warunkiem zastosowania preferencyjnej 0% stawki podatku VAT jest posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które jednoznacznie potwierdzają wywóz towarów poza granicę Unii Europejskiej.

Dokumentami, które potwierdzają wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej dla celów podatku od towarów i usług są co do zasady dokumenty wydawane podatnikom przez właściwe urzędy celne na podstawie przepisów prawa celnego. Komunikat IE-599 podpisany przez system ECS przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych jest dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Komunikat IE-599 jest wysyłany do zgłaszającego przez urząd celny wywozu.

W przypadku eksportu pośredniego zdefiniowanego w art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy, w którym wywozu towarów dokonuje nabywca mający siedzibę poza terytorium kraju, zgłoszenie towarów do procedury celnej dokonane jest przez nabywcę. W zgłoszeniu celnym jako nadawca/eksporter wskazany jest wówczas nabywca towaru, mający siedzibę poza terytorium kraju. Potwierdzenie dokonania wywozu towarów otrzymuje w tym przypadku zgłaszający, którym co do zasady jest nabywca zagraniczny. Zatem do zastosowania stawki 0% konieczne jest spełnienie określonych warunków o charakterze formalnym. Ich spełnienie ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana. Ustawa wprowadza dla obu tych rodzajów eksportu różne warunki formalne, których dopełnienie jest warunkiem zastosowania stawki 0%. Jest to spowodowane różnym ich charakterem, a w szczególności tym, że w każdym przypadku inny podmiot dokonuje wywozu towaru. Wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy, stawka podatku w wysokości 0% ma zastosowanie dla eksportu pośredniego, jeżeli spełnione zostały warunki zawarte w tym przepisie. Dokument, jakim Wnioskodawca powinien się posłużyć dla wykazania dokonania eksportu pośredniego winien tę okoliczność jednoznacznie i w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać. Powinien zatem posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny i potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Ta elektroniczna forma potwierdzania dokonanych zgłoszeń celnych następuje w formie komunikatu IE-599 wydawanego eksporterowi.

Skoro w przesłanym w formie elektronicznej komunikacie jako kopii komunikatu IE-599 widnieje w pozycji Dokument Wymagany Kod=„N852” Nr świadectwa weterynaryjnego wystawionego dla Wnioskodawcy przez Powiatowego lekarza Weterynarii, a w takim świadectwie weterynaryjnym są dane zawierające między innymi nazwę i adres nadawcy przesyłki oraz informacje o przesyłce, numer weterynaryjny zakładu Producenta to takie dane pozwalają na identyfikację wysyłanych wyrobów Producenta. Urząd Celny przesyła powyższy dokument IE-599 bezpośrednio na adres e-mail Przedstawiciela, który przekazuje go do Wnioskodawcy (eksportera pośredniego) jako dokument potwierdzający eksport towaru w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 8 Ustawy o VAT, co daje Wnioskodawcy prawo do zastosowania stawki 0% w sprzedaży eksportowej.

Reasumując stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy Wnioskodawca dokonał eksportu towaru w rozumieniu art. 2 pkt 8 lit. b) ustawy (eksport pośredni), a posiadany przez Niego w formie wydruku papierowego komunikat IE-599 jest dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty i z ww. komunikatu wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu poprzez zawarcie informacji o posiadanym przez Wnioskodawcę numerze świadectwa weterynaryjnego jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego, to wówczas Zainteresowanemu przysługuje prawo do zastosowania 0% stawki podatku VAT z tytułu eksportu towaru.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.