Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.700.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Brak uznania za podatnika podatku VAT z tytułu realizacji
Projektów; brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
o kwotę podatku naliczonego oraz brak prawa do zwrotu
podatku VAT w zakresie wydatków związanych z realizacją
Projektów.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 1
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    · braku uznania za podatnika podatku VAT z tytułu realizacji Projektu nr 1, Projektu nr 2,
      Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4 (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    · braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz
      braku prawa do zwrotu podatku VAT w zakresie wydatków związanych z realizacją
      Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4 (pytanie oznaczone we
      wniosku nr 2).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 1 grudnia 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Województwo A (dalej: „Województwo”, „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego powołaną do realizacji zadań publicznych o charakterze wojewódzkim.
    Podstawą prawną działania Wnioskodawcy jest ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o
    samorządzie województwa. Na zasadach przewidzianych w ustawach Województwo
    tworzy, zarządza i nadzoruje wojewódzkie samorządowe jednostki organizacyjne.
    W dniu (...) grudnia 2024 r. Zarząd Dróg (...) będący samorządową jednostką organizacyjną
    Wnioskodawcy w imieniu Województwa A złożył wniosek o dofinansowanie w ramach
    Programu Fundusze Europejskie dla A 2021-2027 na następujące inwestycje drogowe
    zwane dalej jako: „Inwestycje”.

    Każda z inwestycji będzie oddzielnie nazywana w dalszej części wniosku jako „Projekt nr
    1”, „Projekt nr 2” itd. według nadawanych im w śródtytułach definicji.
    1. (...), dalej również jako „Projekt nr 1”.
      W dniu (...) czerwca 2025 r., zgodnie z Uchwałą nr (...) Zarządu Województwa A, projekt
      uzyskał dofinansowanie w ramach Priorytetu (...), Programu Fundusze Europejskie dla
      A 2021-2027.
      Przedmiotem inwestycji jest (...).
      Celem głównym tej inwestycji jest zapewnienie niezbędnych połączeń (...) oraz
      zapewnienie niezbędnych, nieodpłatnych połączeń do terenów inwestycyjnych,
      centrów logistycznych.
      W kontekście Gminy (...), a także w szerszym zakresie w regionie, takie połączenia mają
      istotne znaczenie zarówno dla mobilności ludzi, jak i efektywności transportu towarów.
      Dzięki budowie (...) zwiększy się dostępność drogowa regionu oraz ma również dojść
      do poprawy bezpieczeństwa wszystkich użytkowników ruchu. Dodatkowo przyczyni się
      to do znaczących korzyści społecznych, ekonomicznych i środowiskowych oraz wpłynie
      pozytywnie na funkcjonalność układu drogowego. Dzięki realizacji inwestycji skróceniu
      ulegnie czas przejazdu, poprawi się komfort podróżowania i bezpieczeństwa
      użytkowników ruchu co wpłynie pozytywnie na mobilność mieszkańców.
      Budową (...) zainteresowane są następujące grupy docelowe inwestycji:
      1) użytkownicy dróg;
      2) mieszkańcy gmin (...);
      3) inwestorzy krajowi i zagraniczni.
      Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna i
      nieodpłatna. Za przejazd drogą nie będą pobierane opłaty (infrastruktura będzie
      udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
      W ramach inwestycji Wnioskodawca przewiduje uzyskiwanie przychodów z
      udostępnienia kanału technologicznego. Budowa kanału technologicznego podczas
      budowy drogi jest obowiązkiem nakładanym na Wnioskodawcę przez przepisy prawa.
      Kanał będzie udostępniony na takich samych zasadach dla wszystkich obywateli.
      Ewentualne wprowadzenia do kanału technologicznego elementów infrastruktury
      stron trzecich odbywać się będzie na podstawie decyzji administracyjnej.
      Taki bowiem kanał technologiczny zarządca drogi jest obowiązany udostępnić na
      pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w
      drodze decyzji, w której określa warunki udostępnienia tego kanału.
      Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 7 ustawy o drogach publicznych, zarządca drogi
      udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił
      zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa warunki
      udostępnienia tego kanału.
      Stosownie do treści art. 39 ust. 7ab ustawy o drogach publicznych, decyzja w sprawie
      udostępnienia kanału technologicznego określa w szczególności:
      1) imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
      2) lokalizację kanału technologicznego;
      3) zakres udostępnienia kanału technologicznego;
      4) planowany okres udostępnienia kanału technologicznego;
      5) wysokość opłaty za udostępnienie kanału technologicznego oraz sposób jej
        uiszczania.

      Zgodnie z art. 39 ust. 7g ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału
      technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
      Stosownie do brzmienia art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych, opłatę za
      udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby metrów bieżących
      udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego udostępnienia, przy czym za
      udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy niż rok opłata obliczana jest
      proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału technologicznego.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych, opłatę za udostępnienie kanału
      technologicznego, za pierwszy rok jego udostępniania, uiszcza się w terminie 14 dni od
      dnia, w którym decyzja o udostępnieniu kanału technologicznego stała się ostateczna,
      a za lata następne w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
      Stawki za udostępnienie kanału technologicznego określa rozporządzenie Ministra
      Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego
      przez zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego.
    2. (...) dalej również jako „Projekt nr 2”.
      (...). Przedmiotowa Inwestycja zlokalizowana będzie (...).
      Celem realizacji Inwestycji jest:
      1. Usprawnienie transportu i redukcja ruchu tranzytowego (...). (...).
      2. Zwiększenie bezpieczeństwa ustawy o drogach publicznych. (...).
      3. Poprawa jakości życia mieszkańców ustawy o drogach publicznych. (...).
      Inwestycja rozwiąże istotne problemy mieszkańców regionu, w tym w szczególności
      społeczności zamieszkującej gminę (...), a także innych (...), w szczególności turystów i
      przedsiębiorców.
      Budową (...) zainteresowane są następujące grupy docelowe inwestycji:
      1) użytkownicy dróg,
      2) mieszkańcy gminy (...),
      3) inwestorzy krajowi i zagraniczni.
      Przedmiotowa inwestycja przyczyni się do polepszenia warunków życia mieszkańców,
      wspomoże zrównoważony rozwój Gminy (...). Jest zgodna z celami Województwa,
      dążącymi do zapewnienia przestrzennej, gospodarczej i społecznej spójności regionu.
      Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna i
      nieodpłatna.
      Za przejazd (...) nie będą pobierane opłaty (infrastruktura będzie udostępniona
      bezpłatnie dla użytkowników).
      W ramach inwestycji Wnioskodawca przewiduje uzyskiwanie przychodów z
      udostępnienia kanału technologicznego. Budowa kanału technologicznego podczas
      budowy drogi jest obowiązkiem nakładanym na Wnioskodawcę przez przepisy prawa.
      Kanał będzie udostępniony na takich samych zasadach dla wszystkich obywateli.
      Ewentualne wprowadzenia do kanału technologicznego elementów infrastruktury
      stron trzecich odbywać się będzie na podstawie decyzji administracyjnej.
      Taki bowiem kanał technologiczny zarządca drogi jest obowiązany udostępnić na
      pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w
      drodze decyzji, w której określa warunki udostępnienia tego kanału.

      Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 7 ustawy o drogach publicznych, zarządca drogi
      udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił
      zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa warunki
      udostępnienia tego kanału.
      Stosownie do treści art. 39 ust. 7ab ustawy o drogach publicznych, decyzja w sprawie
      udostępnienia kanału technologicznego określa w szczególności:
      1) imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
      2) lokalizację kanału technologicznego;
      3) zakres udostępnienia kanału technologicznego;
      4) planowany okres udostępnienia kanału technologicznego;
      5) wysokość opłaty za udostępnienie kanału technologicznego oraz sposób jej
        uiszczania.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7g ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału
      technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
      Stosownie do brzmienia art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych, opłatę za
      udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby metrów bieżących
      udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego udostępnienia, przy czym za
      udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy niż rok opłata obliczana jest
      proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału technologicznego.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych, opłatę za udostępnienie kanału
      technologicznego, za pierwszy rok jego udostępniania, uiszcza się w terminie 14 dni od
      dnia, w którym decyzja o udostępnieniu kanału technologicznego stała się ostateczna,
      a za lata następne – w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
      Stawki za udostępnienie kanału technologicznego określa rozporządzenie Ministra
      Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego
      przez zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego.
    3. (...) dalej również jako „Projekt nr 3”.
      (...). Przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie (...).
      Celem realizacji inwestycji jest:
      1) usprawnienie transportu i redukcja ruchu tranzytowego (...);
      2) zwiększenie bezpieczeństwa – (...);
      3) poprawa jakości życia mieszkańców – (...).
      Inwestycja rozwiąże istotne problemy mieszkańców regionu, w tym w szczególności
      społeczności zamieszkującej (...), a także innych użytkowników (...), w szczególności
      turystów i przedsiębiorców.
      Budową (...) zainteresowane są następujące grupy docelowe inwestycji:
      1) użytkownicy dróg,
      2) mieszkańcy gminy (...),
      3) inwestorzy krajowi i zagraniczni.
      Ta inwestycja przyczyni się do polepszenia warunków życia mieszkańców, wspomoże
      zrównoważony rozwój gminy (...). Jest zgodna z celami Województwa A, dążącymi do
      zapewnienia przestrzennej, gospodarczej i społecznej spójności regionu.

      Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna i
      nieodpłatna. Za przejazd drogą nie będą pobierane opłaty (infrastruktura będzie
      udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
      W ramach inwestycji Wnioskodawca przewiduje uzyskiwanie przychodów z
      udostępnienia kanału technologicznego. Budowa kanału technologicznego podczas
      budowy drogi jest obowiązkiem nakładanym na Wnioskodawcę przez przepisy prawa.
      Kanał będzie udostępniony na takich samych zasadach dla wszystkich obywateli.
      Ewentualne wprowadzenia do kanału technologicznego elementów infrastruktury
      stron trzecich odbywać się będzie na podstawie decyzji administracyjnej.
      Taki bowiem kanał technologiczny zarządca drogi jest obowiązany udostępnić na
      pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w
      drodze decyzji, w której określa warunki udostępnienia tego kanału.
      Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 7 ustawy o drogach publicznych, zarządca drogi
      udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił
      zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa warunki
      udostępnienia tego kanału.
      Stosownie do treści art. 39 ust. 7ab ustawy o drogach publicznych, decyzja w sprawie
      udostępnienia kanału technologicznego określa w szczególności:
      1) imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
      2) lokalizację kanału technologicznego;
      3) zakres udostępnienia kanału technologicznego;
      4) planowany okres udostępnienia kanału technologicznego;
      5) wysokość opłaty za udostępnienie kanału technologicznego oraz sposób jej
        uiszczania.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7g ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału
      technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
      Stosownie do brzmienia art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych, opłatę za
      udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby metrów bieżących
      udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego udostępnienia, przy czym za
      udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy niż rok opłata obliczana jest
      proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału technologicznego.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych, opłatę za udostępnienie kanału
      technologicznego, za pierwszy rok jego udostępniania, uiszcza się w terminie 14 dni od
      dnia, w którym decyzja o udostępnieniu kanału technologicznego stała się ostateczna,
      a za lata następne – w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
      Stawki za udostępnienie kanału technologicznego określa rozporządzenie Ministra
      Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego
      przez zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego.
    4. (...) dalej również jako „Projekt nr 4”.
      (...).
      Inwestycja obejmuje (...).
      Celem inwestycji jest poprawa dostępności transportowej gminy (...), zwiększenie
      przepustowości drogi (...) oraz zapewnienie bezpiecznych i komfortowych warunków

      ruchu dla użytkowników drogi, w tym pieszych i rowerzystów. Realizacja inwestycji
      przyczyni się także do wzmocnienia spójności terytorialnej regionu oraz lepszej
      integracji z układem dróg powiatowych i gminnych.
      (...).
      Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie ogólnodostępna i
      nieodpłatna. Za przejazd drogą nie będą pobierane opłaty (infrastruktura będzie
      udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
      W ramach inwestycji Wnioskodawca przewiduje uzyskiwanie przychodów z
      udostępnienia kanału technologicznego. Budowa kanału technologicznego podczas
      budowy drogi jest obowiązkiem nakładanym na Wnioskodawcę przez przepisy prawa.
      Kanał będzie udostępniony na takich samych zasadach dla wszystkich obywateli.
      Ewentualne wprowadzenia do kanału technologicznego elementów infrastruktury
      stron trzecich odbywać się będzie na podstawie decyzji administracyjnej.
      Taki bowiem kanał technologiczny zarządca drogi jest obowiązany udostępnić na
      pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w
      drodze decyzji, w której określa warunki udostępnienia tego kanału.
      Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 7 ustawy o drogach publicznych, zarządca drogi
      udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił
      zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa warunki
      udostępnienia tego kanału.
      Stosownie do treści art. 39 ust. 7ab ustawy o drogach publicznych, decyzja w sprawie
      udostępnienia kanału technologicznego określa w szczególności:
      1) imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
      2) lokalizację kanału technologicznego;
      3) zakres udostępnienia kanału technologicznego;
      4) planowany okres udostępnienia kanału technologicznego;
      5) wysokość opłaty za udostępnienie kanału technologicznego oraz sposób jej
        uiszczania.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7g ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału
      technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
      Stosownie do brzmienia art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych, opłatę za
      udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby metrów bieżących
      udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego udostępnienia, przy czym za
      udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy niż rok opłata obliczana jest
      proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału technologicznego.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych, opłatę za udostępnienie kanału
      technologicznego, za pierwszy rok jego udostępniania, uiszcza się w terminie 14 dni od
      dnia, w którym decyzja o udostępnieniu kanału technologicznego stała się ostateczna,
      a za lata następne – w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
      Stawki za udostępnienie kanału technologicznego określa rozporządzenie Ministra
      Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego
      przez zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego.
      W związku z przedstawionym stanem faktycznym, Wnioskodawca powziął wątpliwości
      w zakresie skutków realizacji przedmiotowych Inwestycji na gruncie ustawy o VAT.

      Z uwagi na powyższe, Wnioskodawca zdecydował się wystąpić z niniejszym wnioskiem
      o wydanie interpretacji indywidualnej do Dyrektora KIS.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    1. Województwo A jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT – NIP: (...).
    2. Dokładne nazwy projektów, w ramach których otrzymane zostanie dofinansowanie z
      Programu Fundusze Europejskie dla A 2021-2027, brzmią:
      1) Projekt nr 1: (...),
      2) Projekt nr 2: (...),
      3) Projekt nr 3: (...),
      4) Projekt nr 4: (...).
    3. Realizacja projektów wymienionych w odpowiedzi Wnioskodawcy na pytanie nr 2
      stanowią przejaw wykonywania przez Województwo (ZDW) swojego zadania, jakim jest
      wymienione w art. 14 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
      województwa, (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 581 z późn. zm.) zadanie w zakresie transportu
      zbiorowego i dróg publicznych.
      W myśl art. 20 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 889), do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
      ZDW stosownie do art. 19 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, zarządcami dróg, z
      zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg (...) – zarząd województwa.
      Dodatkowo w związku z zadanym pytaniem Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie ze
      statutem ZDW (§ 2 ust. 1): „Zarząd Dróg (...) jest jednostką budżetową, finansowaną
      przez Samorząd Województwa A, jako samorządowa jednostka organizacyjna
      wykonującą zadania w zakresie planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony tych dróg, na podstawie ustawy o drogach publicznych”.
      Powyższe informacje zawierają odpowiedź na pytanie zadane przez tut. Organ, przy
      czym Wnioskodawca nie przesądza, że Wnioskodawca działa w ramach wyłączenia z
      art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Tut. Organ sam winien dokonać w tym zakresie oceny w
      ramach oceny stanowiska prawnego Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
    4. Zarząd Dróg (...) („ZDW”) to jednostka budżetowa. Nie jest to zakład budżetowy.
    5. Zarząd Dróg (...) jest jednostką organizacyjną Województwa A podlegającą
      scentralizowanemu systemowi rozliczeń VAT, w ramach podatnika jakim jest
      Województwo A.
    6. Województwo A jest beneficjentem Projektów, które zostały wymienione w odpowiedzi
      na pytanie nr 2.
    7. Województwo A będzie właścicielem powstałej na skutek realizacji projektów
      infrastruktury.
    8. Na pytanie o treści „Czy przystępując do realizacji opisanego we wniosku zadania
      inwestycyjnego Województwo działało z zamiarem wykorzystywania któregokolwiek z
      jego elementów w szczególności kanału technologicznego w ramach działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?”,
      wskazali Państwo, że: „Wnioskodawca w odpowiedzi na zadane pytanie wskazuje, iż
      przystępując do realizacji opisanego we wniosku zadania inwestycyjnego (tzn.
      wymienionych we wniosku projektów) był świadom, że jego realizacja będzie się
      wiązała z opisanym we wniosku udostępnianiem kanału technologicznego. Skutki
      wykonania projektu były ZDW znane.
      Jak bowiem wskazano w części faktycznej wniosku: Budowa kanału technologicznego
      podczas budowy drogi jest obowiązkiem nakładanym na Wnioskodawcę przez przepisy

      prawa. Kanał będzie udostępniony na takich samych zasadach dla wszystkich
      obywateli.
      Ewentualne wprowadzenia do kanału technologicznego elementów infrastruktury
      stron trzecich odbywać się będzie na podstawie decyzji administracyjnej.
      Taki bowiem kanał technologiczny zarządca drogi jest obowiązany udostępnić na
      pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w
      drodze decyzji, w której określa warunki udostępnienia tego kanału.
      Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 7 ustawy o drogach publicznych zarządca drogi
      udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił
      zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa warunki
      udostępnienia tego kanału.
      Stosownie do treści art. 39 ust. 7ab ustawy o drogach publicznych decyzja w sprawie
      udostępnienia kanału technologicznego określa w szczególności:
      1) imię I nazwisko oraz adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
      2) lokalizację kanału technologicznego;
      3) zakres udostępnienia kanału technologicznego;
      4) planowany okres udostępnienia kanału technologicznego;
      5) wysokość opłaty za udostępnienie kanału technologicznego oraz sposób jej
        uiszczania.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7g ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału
      technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
      Stosownie do brzmienia art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych, opłatę za
      udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby metrów bieżących
      udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego udostępnienia, przy czym za
      udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy niż rok opłata obliczana jest
      proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału technologicznego.
      Zgodnie z art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych, opłatę za udostępnienie kanału
      technologicznego, za pierwszy rok jego udostępniania, uiszcza się w terminie 14 dni od
      dnia, w którym decyzja o udostępnieniu kanału technologicznego stała się ostateczna,
      a za lata następne – w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
      Stawki za udostępnienie kanału technologicznego określa rozporządzenie Ministra
      Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego
      przez zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego.
      Z uwagi zatem na to, że budowa i udostępnianie kanału technologicznego wynikają z
      przepisów obowiązującego prawa, niemożliwym było, aby Wnioskodawca przystępując
      do realizacji opisanego we wniosku zadania inwestycyjnego nie był świadom, iż jego
      realizacja będzie prowadziła do budowy i w przyszłości również udostępniania kanału
      technologicznego. ZDW – jako podmiot działający na podstawie przepisów ustawy z
      dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889) – zna te
      przepisy i tym samym był świadom tego, jakie będą skutki wykonania Projektów. W
      szczególności wiedział, jakie obowiązki będą na nim ciążyły w zakresie powstałych
      kanałów technologicznych.
      Wnioskodawca nie przesądza jednak samodzielnie, czy budowa kanału
      technologicznego w ramach prowadzonej inwestycji oraz jego późniejsze
      udostępnianie stanowią przejaw działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1-
      2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.
      poz. 775 z późn. zm.) (dalej: „ustawa o VAT”), bowiem powinno to zostać ocenione

      samodzielnie przez tut. Organ w ramach subsumpcji dokonywanej w celu odpowiedzi
      na pytanie zadane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
      Tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia części faktycznej wniosku, a nie
      jego części prawnej. Stąd Wnioskodawca, kierując się przyjętym podziałem wniosku o
      wydanie interpretacji indywidualnej na jego część faktyczną i część prawną, nie
      przesądza czy świadomość Województwa na etapie przystępowania do realizacji
      projektów, że w wyniku ich realizacji powstaną kanały technologiczne, które będą w
      przyszłości odpłatnie udostępniane, świadczy o działaniu w ramach sfery działalności
      gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT.
      Powyższe twierdzenie Wnioskodawcy wzmacnia fakt, że tut. Organ w przytoczonym
      pytaniu nr 8 bezpośrednio odwołał się do przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zadane
      pytanie odnosi się więc nie do faktów, lecz do ich prawnej oceny. Temu służy inna
      część wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, aniżeli jego część faktyczna.
      Warto nadmienić, że Wnioskodawca w pytaniu nr 1 wniosku zapytał bezpośrednio
      właśnie o kwestię interpretacji art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT. Do tego bowiem właśnie
      sprowadza się działanie w charakterze podatnika VAT. W efekcie, gdyby Wnioskodawca
      samodzielnie przesądził daną kwestię w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu, to nie
      osiągnąłby celu, dla którego wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji
      indywidualnej w zakresie opisanego zdarzenia przyszłego. Jednym z tych celów –
      wyrażonym w pytaniu nr 1 – było bowiem właśnie uzyskanie wiedzy o tym, czy
      Wnioskodawca w ramach projektu będzie działał w charakterze podatnika VAT, tj. w
      sferze działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 1-2 ustawy o VAT.
      Wnioskodawcy bardzo zależy natomiast na tym, aby uzyskać kompletną interpretację,
      w ramach której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podda swej ocenie również tę
      kwestię. Wnioskodawca chce mieć bowiem pewność, że prawidłowo będzie się
      wywiązywać ze swych obowiązków na gruncie ustawy o VAT.
      W związku z powyższym świadomość Wnioskodawcy o budowie kanału
      technologicznego oraz o jego przyszłym odpłatnym udostępnianiu w kontekście
      zastosowania art. 15 ust. 2 ustawy o VAT powinna zostać samodzielnie oceniona przez
      tut. Organ w ramach subsumpcji stanu faktycznego pod przepis ustawy podatkowej.
      To znaczy tut. Organ musi ocenić, czy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ma zastosowanie do
      aktywności Wnioskodawcy w ramach odpowiedzi na pytanie nr 1 wniosku.
    9. Faktury dokumentujące zakup usług i dostawę towarów związane z realizacją ww.
      Projektów będą wystawiane w następujący sposób:
      NABYWCA:
      Województwo A
      (...)
      NIP: (...)
      ODBIORCA:
    Zarząd Dróg (...)
    10. Na pytanie o treści „Czy ewentualne wprowadzenia do kanału technologicznego
      elementów infrastruktury stron trzecich odbywa się/odbywać się będzie wyłącznie na
      podstawie decyzji administracyjnej? Jeśli nie, to należy wskazać: (...)”, wskazali
      Państwo, że:
    1) dla Projekt nr 1: (...) udostępnienie kanału będzie się odbywało na podstawie decyzji
      administracyjnej wydawanej w oparciu o art. 39 ust. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
      o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Zgodnie z powołanym przepisem,
      zarządca drogi udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który
      zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa

      warunki udostępnienia tego kanału. W art. 39 ust. 7ad powołanej ustawy wskazano, iż
      do decyzji, o której mowa w ust. 7, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z
      dnia 14 czerwca 180 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem
      przepisów o milczącym załatwieniu sprawy;
    2) dla Projekt nr 2 : (...) udostępnienie kanału będzie się odbywało na podstawie decyzji
      administracyjnej wydawanej w oparciu o art. 39 ust. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
      o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Zgodnie z powołanym przepisem,
      zarządca drogi udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który
      zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa
      warunki udostępnienia tego kanału. W art. 39 ust. 7ad powołanej ustawy wskazano, iż
      do decyzji, o której mowa w ust. 7, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z
      dnia 14 czerwca 180 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem
      przepisów o milczącym załatwieniu sprawy;
    3) dla Projekt nr 3 : (...) udostępnienie kanału będzie się odbywało na podstawie decyzji
      administracyjnej wydawanej w oparciu o art. 39 ust. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
      o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Zgodnie z powołanym przepisem,
      zarządca drogi udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który
      zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa
      warunki udostępnienia tego kanału. W art. 39 ust. 7ad powołanej ustawy wskazano, iż
      do decyzji, o której mowa w ust. 7, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z
      dnia 14 czerwca 180 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem
      przepisów o milczącym załatwieniu sprawy;
    4) dla Projekt nr 4: (...) udostępnienie kanału będzie się odbywało na podstawie decyzji
      administracyjnej wydawanej w oparciu o art. 39 ust. 7 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
      o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Zgodnie z powołanym przepisem,
      zarządca drogi udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który
      zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której określa
      warunki udostępnienia tego kanału. W art. 39 ust. 7ad powołanej ustawy wskazano, iż
      do decyzji, o której mowa w ust. 7, stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z
      dnia 14 czerwca 180 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem
      przepisów o milczącym załatwieniu sprawy.
    11. Na pytanie o treści „Proszę o jednoznaczne wskazanie czy towary i usługi nabywane w
      związku z realizacją opisanych zadań inwestycyjnych związane będą z wykonywanymi
      przez Województwo czynnościami opodatkowanymi generującymi podatek należny?
      Informacji należy udzielić odrębnie dla „Projekt nr 1 ”, „Projekt nr 2”, „Projekt nr 3”,
      „Projekt nr 4”, wskazali Państwo, że: „Wnioskodawca wyjaśnia, że biorąc pod uwagę
      treść pytań postawionych przez niego we wniosku o wydanie interpretacji
      indywidualnej nie może on udzielić odpowiedzi na tak sformułowane przez tut. Organ
      pytanie.
      Wynika to stąd, że gdyby Wnioskodawca udzielił „jednoznacznej” odpowiedzi na to
      pytanie, to przesadziłby odpowiedź na pytanie nr 1 i 2, które zadał we wniosku.
      Wnioskodawca rozumie, iż tut. Organ musi poznać pewne okoliczności dla celów
      udzielenia odpowiedzi na te pytania. Niemniej jednak, okoliczności te powinny
      dotyczyć kwestii faktycznych, a nie ocen formułowanych na podstawie przepisów
      ustawy podatkowej. Zawarcie takich ocen (np. stwierdzenie, że dane czynności będą
      generowały podatek należny) w części faktycznej wniosku o wydanie interpretacji
      indywidualnej powoduje, że wniosek złożony przez Województwo traci sens, bowiem
      to Wnioskodawca częściowo zastępuje tut. Organ w zakresie dokonywania oceny
      faktów.
      Przykładowo, jeśli Wnioskodawca by wskazał, że towary i usługi nabywane w związku z
      realizacją opisanych zadań inwestycyjnych związane będą z wykonywanymi przez
      Województwo czynnościami opodatkowanymi generującymi podatek należny, to
      należałoby uznać, że działa on w charakterze podatnika VAT i przysługuje mu – choćby

      w części – prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jeśli Wnioskodawca wskaże
      odwrotnie, to należy uznać, że nie ma on prawa do odliczenia VAT naliczonego.
      Stąd Wnioskodawca, biorąc pod uwagę cel, dla którego złożył wniosek o wydanie
      interpretacji indywidualnej (tj. uzyskanie odpowiedzi na swoje dwa pytania), nie chce
      oceniać na gruncie ustawy o VAT tego, czy wydatki nabywane w ramach realizacji
      projektów będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT (tj.
      generujących podatek należny).
      Wnioskodawca wskazuje jednak – zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym
      – że dzięki nabywanym towarom i usługom wykorzystanym do realizacji inwestycji
      zostaną osiągnięte następujące cele (wskazanie następuje dla każdego projektu
      osobno):
    1) Projekt nr 1: (...):
      a) celem głównym tej inwestycji jest zapewnienie niezbędnych połączeń (...) oraz
        zapewnienie niezbędnych, nieodpłatnych połączeń do terenów inwestycyjnych,
        centrów logistycznych,
      b) dzięki budowie (...) zwiększy się dostępność drogowa regionu oraz ma również dojść
        do poprawy bezpieczeństwa wszystkich użytkowników ruchu. Dodatkowo przyczyni
        się to do znaczących korzyści społecznych, ekonomicznych i środowiskowych oraz
        wpłynie pozytywnie na funkcjonalność układu drogowego. Dzięki realizacji
        inwestycji skróceniu ulegnie czas przejazdu, poprawi się komfort podróżowania i
        bezpieczeństwa użytkowników ruchu co wpłynie pozytywnie na mobilność
        mieszkańców;
    2) Projekt nr 2: (...):
      a) usprawnienie transportu i redukcja ruchu tranzytowego (...),
      b) zwiększenie bezpieczeństwa – (...),
      c) poprawa jakości życia mieszkańców – (...);
    3) Projekt nr 3: (...):
      a) usprawnienie transportu i redukcja ruchu tranzytowego (...),
      b) zwiększenie bezpieczeństwa – (...),
      c) poprawa jakości życia mieszkańców – (...);
    4) Projekt nr 4: (...):
      a) celem inwestycji jest poprawa dostępności transportowej gminy (...) oraz
        zapewnienie bezpiecznych i komfortowych warunków ruchu dla użytkowników
        drogi, w tym pieszych i rowerzystów. Realizacja inwestycji przyczyni się także do
        wzmocnienia spójności terytorialnej regionu oraz lepszej integracji z układem dróg
        powiatowych i gminnych. W ramach wszystkich projektów powstaną również kanały
        technologiczne, które będą udostępniane odpłatnie na podstawie decyzji
        administracyjnej. Dotyczy to wszystkich projektów.
        Wspominając o odpłatnym udostępnianiu Wnioskodawca ma na myśli, iż stosownie
        do art. 39 ust. 7ab pkt 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j.
        Dz. U. z 2025 r. poz. 889), decyzja w sprawie udostępnienia kanału
        technologicznego określa w szczególności wysokość opłaty za udostępnienie kanału
        technologicznego oraz sposób jej uiszczania.
        Wedle art. 39 ust. 7g tej ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału
        technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
        Jak stanowi art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych, opłatę za udostępnienie
        kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby metrów bieżących

        udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za udostępnienie 1 mb
        kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego udostępnienia, przy czym za
        udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy niż rok opłata obliczana
        jest proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału technologicznego.
        Z uwagi na powyższe nabywane towary i usługi związane z realizacją projektów
        Wnioskodawca wykorzysta do wyżej określonych celów. Ta okoliczność w ocenie
        Wnioskodawcy pozwala tut. Organowi na ocenę, czy nabywane towary i usługi będą
        używane dla czynności generujących VAT należny, czy też nie.
        Dodatkowo Wnioskodawca zauważa, iż wyrażenie oceny stanowiącej odpowiedź na
        zadane przez tut. Organ pytanie nr 11 sprowadzałoby się nie do opisania faktów,
        lecz do zastosowania (subsumpcji) art. 15, art. 5 i art. 8 ustawy o VAT. Wezwanie tut.
        Organu dotyczy natomiast uzupełnienia części faktycznej wniosku, a nie części
        prawnej (tj. własnego stanowiska w sprawie)”.
    12. Na pytanie o treści „Czy Województwo będzie z wykorzystaniem kanału
      technologicznego świadczyło usługi opodatkowane podatkiem VAT? Czy też kanał
      technologiczny zostanie przekazany innemu podmiotowi, który będzie świadczył
      usługi? Jeżeli kanał technologiczny zostanie przekazany innemu podmiotowi to proszę
      wskazać odpłatnie czy nieodpłatnie? Informacji należy udzielić odrębnie dla „Projekt nr
      1”, „Projekt nr 2”, „Projekt nr 3”, „Projekt nr 4”, wskazali Państwo, że:
      1) „Projekt nr 1: (...): Kanał technologiczny będzie przez Województwo (ZDW)
        udostępniany innym podmiotom na podstawie wydawanej decyzji administracyjnej.
        W zamian za to podmiot będzie uiszczał opłatę według stawek określonych
        rozporządzeniem Ministra Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie
        udostępniania kanału technologicznego przez zarządców dróg publicznych oraz
        wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb kanału technologicznego. Wydana
        decyzja administracyjna będzie określać zakres udostępnienia kanału
        technologicznego. Wynika to z art. 39 ust. 7ab ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
        drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Kanały technologiczne stanowią
        (za strona: https:// (...)): „ciąg osłonowych elementów obudowy, studni kablowych
        oraz innych obiektów lub urządzeń służących umieszczeniu lub eksploatacji
        urządzeń infrastruktury technicznej lub linii telekomunikacyjnych wraz z zasilaniem
        oraz linii elektroenergetycznych. Mogą one służyć zarówno do lokalizowania w nich
        kabli światłowodowych, będącej własnością przedsiębiorcy świadczącego usługi w
        zakresie dostępu do Internetu, jak również kabli linii elektroenergetycznych, stając
        się alternatywą dla budowania napowietrznych linii elektroenergetycznych”. Zatem
        będą one używane przez ich użytkowników m.in. do prowadzenia działalności w
        zakresie telekomunikacji. ZDW nie będzie ich używało do takiej działalności,
        ponieważ nie świadczy usług w zakresie telekomunikacji.
      2) Projekt nr 2: (...): Kanał technologiczny będzie przez Województwo (ZDW)
        udostępniany innym podmiotom na podstawie wydawanej decyzji administracyjnej.
        W zamian za to podmiot będzie uiszczał opłatę według stawek określonych
        rozporządzeniem Ministra Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie
        udostępniania kanału technologicznego przez zarządców dróg publicznych oraz
        wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb kanału technologicznego. Wydana
        decyzja administracyjna będzie określać zakres udostępnienia kanału
        technologicznego. Wynika to z art. 39 ust. 7ab ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
        drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Kanały technologiczne stanowią
        (za stroną: https://(...)): „ciąg osłonowych elementów obudowy, studni kablowych
        oraz innych obiektów lub urządzeń służących umieszczeniu lub eksploatacji
        urządzeń infrastruktury technicznej lub linii telekomunikacyjnych wraz z zasilaniem
        oraz linii elektroenergetycznych. Mogą one służyć zarówno do lokalizowania w nich
        kabli światłowodowych, będącej własnością przedsiębiorcy świadczącego usługi w
        zakresie dostępu do Internetu, jak również kabli linii elektroenergetycznych, stając

        się alternatywą dla budowania napowietrznych linii elektroenergetycznych”. Zatem
        będą one używane przez ich użytkowników m.in. do prowadzenia działalności w
        zakresie telekomunikacji. ZDW nie będzie ich używało do takiej działalności,
        ponieważ nie świadczy usług w zakresie telekomunikacji.
      3) Projekt nr 3: (...): Kanał technologiczny będzie przez Województwo (ZDW)
        udostępniany innym podmiotom na podstawie wydawanej decyzji administracyjnej.
        W zamian za to podmiot będzie uiszczał opłatę według stawek określonych
        rozporządzeniem Ministra Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie
        udostępniania kanału technologicznego przez zarządców dróg publicznych oraz
        wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb kanału technologicznego. Wydana
        decyzja administracyjna będzie określać zakres udostępnienia kanału
        technologicznego. Wynika to z art. 39 ust. 7ab ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
        drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Kanały technologiczne stanowią
        (za stroną: https://(...)): „ciąg osłonowych elementów obudowy, studni kablowych
        oraz innych obiektów lub urządzeń służących umieszczeniu lub eksploatacji
        urządzeń infrastruktury technicznej lub linii telekomunikacyjnych wraz z zasilaniem
        oraz linii elektroenergetycznych. Mogą one służyć zarówno do lokalizowania w nich
        kabli światłowodowych, będącej własnością przedsiębiorcy świadczącego usługi w
        zakresie dostępu do Internetu, jak również kabli linii elektroenergetycznych, stając
        się alternatywą dla budowania napowietrznych linii elektroenergetycznych”. Zatem
        będą one używane przez ich użytkowników m.in. do prowadzenia działalności w
        zakresie telekomunikacji. ZDW nie będzie ich używało do takiej działalności,
        ponieważ nie świadczy usług w zakresie telekomunikacji.
      4) Projekt nr 4: (...): Kanał technologiczny będzie przez Województwo (ZDW)
        udostępniany innym podmiotom na podstawie wydawanej decyzji administracyjnej.
        W zamian za to podmiot będzie uiszczał opłatę według stawek określonych
        rozporządzeniem Ministra Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie
        udostępniania kanału technologicznego przez zarządców dróg publicznych oraz
        wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb kanału technologicznego.
        Wydana decyzja administracyjna będzie określać zakres udostępnienia kanału
        technologicznego. Wynika to z art. 39 ust. 7ab ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
        drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889). Kanały technologiczne stanowią
        (za stroną: https://(...)): „ciąg osłonowych elementów obudowy, studni kablowych
        oraz innych obiektów lub urządzeń służących umieszczeniu lub eksploatacji
        urządzeń infrastruktury technicznej lub linii telekomunikacyjnych wraz z zasilaniem
        oraz linii elektroenergetycznych. Mogą one służyć zarówno do lokalizowania w nich
        kabli światłowodowych, będącej własnością przedsiębiorcy świadczącego usługi w
        zakresie dostępu do Internetu, jak również kabli linii elektroenergetycznych, stając
        się alternatywą dla budowania napowietrznych linii elektroenergetycznych’’. Zatem
        będą one używane przez ich użytkowników m.in. do prowadzenia działalności w
        zakresie telekomunikacji. ZDW nie będzie ich używało do takiej działalności,
        ponieważ nie świadczy usług w zakresie telekomunikacji.
      W przypadku każdego Projektu w decyzji administracyjnej o udostępnieniu kanału
      technologicznego Wnioskodawca, będąc do tego zobowiązanym na podstawie
      przepisów prawa publicznego o charakterze bezwzględnie obowiązującym, naliczy
      adresatowi decyzji opłatę za udostępnienie. Wskaże również sposób jej uiszczenia.
      Wnioskodawca wskazuje zarazem, iż w odpowiedziach na zadane przez tut. Organ
      pytania nie przesądzał kwestii oceny prawnej przedstawionych przez niego faktów w
      świetle przepisów ustawy podatkowej, albowiem zależy mu na tym, aby wydana
      interpretacja indywidualna faktycznie wyjaśniała jego wątpliwości w zakresie oceny
      prawnej zdarzenia przyszłego oraz miała dla niego rzeczywistą moc ochronną. W
      takim celu Wnioskodawca składał wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
      Ponadto Wnioskodawca uważa, iż to przede wszystkim tut. Organ, z uwagi na

      posiadane kompetencje, powinien przesądzać kwestie prawne objęte częścią
      faktyczną wniosku.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w ramach realizacji Projektu nr 1,
      Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4 nie będzie działać w charakterze
      podatnika VAT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w zakresie wydatków związanych z
      realizacją Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4, opisanych w
      stanie faktycznym, Wnioskodawca nie będzie posiadać prawa do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie będzie przysługiwać mu
      zwrot VAT w jakiejkolwiek formie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach realizacji Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3
      oraz Projektu nr 4 nie będzie działać w charakterze podatnika VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie wydatków związanych z realizacją Projektu nr 1,
      Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4, opisanych w stanie faktycznym,
      Wnioskodawca nie będzie posiadać prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego oraz nie będzie przysługiwać mu zwrot VAT w jakiejkolwiek
      formie.
    Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad 1.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak jednak wynika z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
    te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Tym samym, zgodnie z przepisami ustawy o VAT organ władzy publicznej nie działa jako
    podatnik w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których został powołany z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    Należy jednak wskazać, że Dyrektywa VAT nieco inaczej przedstawia uznanie organów
    władzy publicznej za podatników VAT.
    Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 Dyrektywy VAT, krajowe, regionalne i lokalne organy
    władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z
    działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy
    publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z
    takimi działaniami lub transakcjami.

    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
    związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań
    sprawia, że mogą być one pominięte.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, art. 15 ust. 6 ustawy o VAT powinien
    być interpretowany łącznie z powołanym art. 13 ust. 1 dyrektywy VAT.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, przedmiotem Inwestycji realizowanych
    przez Województwo będzie budowa oraz rozbudowa dróg publicznych. Wnioskodawca
    pragnie zauważyć, iż działając w zakresie tych Inwestycji, działa w sposób władczy – w
    charakterze organu władzy publicznej, a niejako podatnik VAT.
    Wnioskodawca w ramach planowanych Inwestycji będzie wykonywał swoje zadania
    publiczne. Wynika to bezpośrednio z art. 14 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie
    województwa, zgodnie z którym, samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze
    wojewódzkim określone ustawami, w szczególności w zakresie transportu zbiorowego i
    dróg publicznych.
    Drogi te będą służyć spełnianiu potrzeb publicznych, bowiem może z nich korzystać każdy
    obywatel. Dodatkowo Wnioskodawca pragnie zauważyć, że nie będzie pobierał żadnych
    opłat związanych z korzystaniem z mającej powstać w przyszłości infrastruktury.
    Ponadto, Wnioskodawca będzie pobierał opłaty jedynie od udostępnienia kanału
    technologicznego na podstawie decyzji administracyjnej, a nie na podstawie umowy
    cywilnoprawnej. W konsekwencji, realizowane przez niego zadania, w tym również
    pobierane opłaty będą miały charakter publicznoprawny i wiązać się będą z działaniem
    Województwa jako organu władzy publicznej, a nie jako podatnika prowadzącego
    samodzielną działalność gospodarcza.
    Przez wzgląd na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy w ramach przedmiotowych Inwestycji,
    nie będzie on działał w charakterze podatnika VAT, lecz jako organ władzy publicznej w
    zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których został on powołany.
    Ponadto wykluczenie Wnioskodawcy z kategorii podatników VAT nie doprowadzi w
    opisanej sprawie do zakłócenia warunków konkurencji, gdyż inwestycje w zakresie dróg
    publicznych należą do wyłącznej kompetencji władczych organów publicznych, a w
    zakresie dróg publicznych nie sposób odnaleźć rynek konkurencyjny względem
    działalności (zadań publicznych) prowadzonych przez Wnioskodawcę.
    Na potwierdzenie powyższych rozważań warto przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 23 marca 2023 r. (sygn. akt: I FSK1981/22), w którym NSA jasno
    wskazał, że skoro budowa i przebudowa dróg publicznych odbywa się w ramach władztwa
    publicznego gminy, a droga publiczna ze swojej istoty zaspokaja zbiorowe potrzeby
    wspólnoty samorządowej i z tytułu jej wykorzystywania nie wiążą się żadne opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług opłaty należne od członków tej wspólnoty, gmina,
    realizując inwestycje dróg publicznych, nie działa w charakterze podatnika w rozumieniu
    art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 685 z późn. zm.).
    Oprócz powyższego zdaniem Województwa należy również przytoczyć wyrok NSA z dnia
    21 kwietnia 2021 r. (sygn. akt: I FSK 146/20), w którym NSA zauważył, że:
    Podkreślono, że podejmując decyzję o wyznaczeniu i budowie drogi gminnej, gmina
    wykorzystuje instrumenty właściwe dla organu władzy publicznej, a także, że drogi gminne
    niezależnie od miejsca ich usytuowania służą zasadniczo lokalnym potrzebom i może z
    nich korzystać każdy. Nabywca działki budowlanej nie posiada roszczenia o budowę drogi

    gminnej przebiegającej w pobliżu jego posesji, zaś spowodowaną jego inwestycją
    przebudowę lub budowę drogi gmina realizuje jako swój obowiązek i finansuje z własnych
    środków. Tak więc budowa przez gminę, będących drogami gminnymi, dróg dojazdowych
    do działek będących przedmiotem przez gminę sprzedaży nie oznacza, że budowa tych
    dróg nastąpi w ramach prowadzonej przez gminę działalności gospodarczej (poza
    działalnością gminy jako organu władzy publicznej). Podjęcie przez Gminę decyzji o
    budowie dróg gminnych w określonej lokalizacji co do zasady jest działaniem racjonalnym,
    motywowanym określonymi względami, co jednak pozostaje bez wpływu tak na charakter
    drogi gminnej jako drogi publicznej i zakres korzystania z niej przez mieszkańców
    (każdego), jak również na konieczność wypełnienia technicznych i prawnych, wymogów
    koniecznych do powstania drogi gminnej (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w
    uzasadnieniu wyroku z 27 maja 2019 r. sygn. akt I FSK 577/17). Podobnie również NSA w
    wyroku z dnia 25 października 2024 r. sygn. I FSK 230/21, w której stwierdzone zostało, że
    skoro budowa i przebudowa dróg publicznych odbywa się w ramach władztwa
    publicznego gminy, a droga publiczna ze swojej istoty zaspokaja zbiorowe potrzeby
    wspólnoty samorządowej i z tytułu jej wykorzystywania nie wiążą się żadne opodatkowane
    VAT opłaty należne od członków tej wspólnoty – gmina realizując inwestycje dróg
    publicznych nie działa w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 uptu.
    W bardzo podobnej sprawie pozytywne stanowisko wyraził Dyrektor KIS w interpretacji
    indywidualnej z dnia 11 lipca 2024 r. znak: 0114-KDIP4-2.4012.277.2024.1 .WH, w której
    stwierdził, że w konsekwencji, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że realizując
    powyższe projekty polegające na budowie oraz rozbudowie dróg nie będą działali
    Państwo jako podatnik podatku VAT. Należy podkreślić, że realizacja projektów odbywać
    się będzie w ramach władztwa publicznego, gdyż realizacja zadań wynikających z
    projektów dotyczących budowy i rozbudowy dróg stanowi czynności mieszczące się w
    ramach Państwa zadań własnych. Ponadto z wniosku nie wynika, aby w ramach realizacji
    projektów wykonywali Państwo czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych. Nie będą realizować Państwo projektów w celach komercyjnych
    rozumianych jako chęć uzyskania dochodów z tytułu prowadzonej działalności
    gospodarczej (w rozumieniu VAT) lub zwiększenia dochodów opodatkowanych VAT.
    Głównym celem inwestycji będzie stworzenie lepszej jakości połączeń do europejskiej sieci
    transportowej ((...)), ważnych węzłów logistycznych (przejść granicznych, terminali
    intermodalnych, węzłów kolejowych), a także ułatwienie przewozów publicznego
    transportu zbiorowego. Tym samym realizując projekty, o których mowa we wniosku,
    dotyczące budowy i rozbudowy dróg nie będą Państwo występować w charakterze
    podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie
    będą Państwo działać jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. Analiza
    okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi również do wniosku, że w
    rozpatrywanej sprawie w ramach realizacji projektów opisanych w zdarzeniu przyszłym
    nie będą Państwo wykonywać czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak wskazano powyżej celem realizowanych projektów będzie budowa oraz rozbudowa
    dróg. Przyszła infrastruktura drogowa będzie nieodpłatnie udostępniana do korzystania a
    zatem nie będą Państwo pobierać wynagrodzenia za korzystanie z dróg. Co więcej w
    analizowanym przypadku nie można wskazać bezpośredniego beneficjenta
    korzystającego z powstałej infrastruktury, gdyż jak wskazali Państwo, głównymi
    użytkownikami infrastruktury powstałej w wyniku realizacji projektów będą mieszkańcy
    ale także inwestorzy oraz osoby podróżujące drogami.
    Podobnie również Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2020 r.
    znak: 0111-KDIB3-2.4012.272.2020.2.AZ, w której stwierdził, że zatem, budowa
    infrastruktury drogowej (jezdni, placów manewrowych o nawierzchni z kostki betonowej,
    chodników, zatok, kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, oświetlenia drogowego,
    telekomunikacyjnego kanału technologicznego), odbywa się/będzie się odbywać w ramach
    władztwa publicznego. Gmina budując infrastrukturę komunikacyjną przebiegającą przez
    strefy działa/będzie działać przede wszystkim jako organ administracji publicznej i może

    korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Gmina bez
    wątpienia nie jest/nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje w tym zakresie
    zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. W
    przedstawionym przypadku, nie ma związku ze sprzedażą opodatkowaną, ponieważ
    wybudowana przez Gminę infrastruktura związana ze skomunikowaniem stref
    ekonomicznych z innymi częściami Gminy oraz drogami krajowymi przez budowę dróg
    publicznych nie będzie służyć do wykonywania czynności opodatkowanych, nie można
    pobierać opłat za korzystanie z powstałej infrastruktury. W ocenie tut. organu, związek ze
    sprzedażą opodatkowaną w chwili dokonywania zakupu towarów i usług związanych z
    realizacją inwestycji drogowej nie będzie ani uchwytny, ani oczywisty, przede wszystkim
    dlatego, iż powstała inwestycja drogowa będzie publiczną drogą, udostępnianą
    nieodpłatnie wszystkim użytkownikom, a obowiązek jej budowy jest zadaniem publicznym
    gminy określanym przez ustawy. Fakt wzrostu wartości gruntów przeznaczonych do
    sprzedaży, po wybudowaniu dróg nie powoduje powstania związku podatku naliczonego
    przy ich realizacji z czynnościami opodatkowanymi w postaci sprzedaży działek.
    Niewątpliwie powstanie infrastruktury drogowej wpływa na atrakcyjność powstałych
    terenów inwestycyjnych jednak infrastruktura ta pozostanie własnością Gminy i przede
    wszystkim jest realizowana w ramach zadań własnych Gminy. Tak również:
    1. Pismo z 27 lutego 2025 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
      0113-KDIPT1-2.4012.103.2025.1.JS,
    2. Pismo z 24 września 2024 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
      0113-KDIPT1-2.4012.612.2024.1.MC,
    3. Pismo z 4 września 2024 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
      0114-KDIP4-3.4012.418.2024.2.APR.
    Wskazać przy tym należy, że również w zakresie pobieranych opłat za udostępnienie
    kanału technologicznego obecne interpretacje indywidualne wskazują, że w tym
    przypadku zarządca drogi (JST) nie działa w charakterze podatnika VAT. Przykładem takich
    interpretacji jest m.in.:
    1. Pismo z 25 października 2023 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej, 0113-KDIPT1-2.4012.557.2023.2.MC Jak wynika z opisu sprawy w ramach
      Zadania 49., prowadzone były roboty polegające na budowie kanału technologicznego
      /teletechnicznego, który w części wykorzystywany będzie przez Miasto, natomiast w
      części może zostać udostępniony innym podmiotom komercyjnym. Ulica
      Zwierzyniecka objęta inwestycją, o której mowa we wniosku, jest drogą publiczną w
      rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Podmioty zainteresowane, którym zostanie
      udostępniony kanał teletechniczny, o którym mowa w pytaniach wniosku, będą mogły
      z niego korzystać w ramach uiszczonej opłaty, o której mowa w art. 39 ust. 7g ustawy o
      drogach publicznych. Ww. opłata ustalana będzie na podstawie decyzji
      administracyjnej, w której określone zostaną warunki udostępnienia tego kanału oraz
      zostaną naliczone opłaty za udostępnienie kanału teletechnicznego, o którym mowa w
      pytaniach wniosku, w wysokości rocznych stawek opłat za udostępnienie 1 mb kanału
      technologicznego określonej w załączniku nr 2 do Rozporządzenia Ministra Cyfryzacji z
      dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego przez
      zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego. Podkreślenia wymaga, że realizując inwestycję objętą
      wnioskiem – jak Państwo podali – Miasto nie miało swobody w zakresie budowy
      kanału technologicznego oraz nie będzie miało swobody w zakresie doboru
      kontrahenta/kontrahentów oraz zasad udostępniania i wysokości pobieranych opłat.
      Wszystkie te warunki determinowane są bezpośrednio zapisami ustawy o drogach
      publicznych, co wiąże się z tym, że w odniesieniu do każdego z podmiotów
      spełniających warunki ustawowe, zarządca drogi – Miasto – nie będzie miało prawa
      odmowy udostępnienia kanału technologicznego. Zatem skoro będziecie Państwo
      pobierać opłatę od zainteresowanych podmiotów za udostępnienie kanału

      teletechnicznego zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych, to będziecie
      Państwo działać w odniesieniu do tych czynności jako organ władzy publicznej, w
      zakresie realizacji zadań własnych powierzonych Państwu na podstawie ww. ustawy o
      drogach publicznych. Tym samym z tytułu realizacji tych świadczeń będziecie Państwo
      wyłączeni z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 15 ust. 6
      ustawy, a pobierana opłata, której obowiązek uiszczenia wynika z ustawy o drogach
      publicznych, będzie miała charakter publicznoprawny i nie będzie stanowiła
      wynagrodzenia za usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    2. Pismo z 4 maja 2022 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-
      KDIL2-1.4012.93.2017.10.JK.
    3. Pismo z 24 października 2017 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej, 0111-KDIB3-2.4012.457.2017.1.MN.
    Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1 winno zostać
    uznane za prawidłowe.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    A zatem, by danemu podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT, to podatnik przy
    nabywaniu określonych towarów i usług musi działać w charakterze podatnika VAT oraz
    przeznaczać nabyte towary i usługi do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Skoro Wnioskodawca w zakresie przedmiotowych Inwestycji nie będzie działał jako
    podatnik VAT oraz wykonywał czynności opodatkowanych (gdyż w zakresie planowanych
    Inwestycji będzie działał jako organ władzy publicznej), to równocześnie od wydatków
    związanych z nabyciem towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowych
    Inwestycji nie będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia VAT.
    Powyższe wnioski znajdują potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 15
    stycznia 2018 r. (znak: 0112-KDIL2-2.4012.532.2017.1.AKR), zgodnie z którą:
    Zatem, w analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające
    do odliczenia nie są/nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując opisaną inwestycję
    nie działa/nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji inwestycji nie
    są/nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że Gmina nie ma/nie będzie miała możliwości odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji. Powyższe wynika
    z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1
    ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj.
    Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją zadania
    inwestycyjnego nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku
    z realizacją inwestycji pn.: „(...)” należało uznać za prawidłowe. W konsekwencji – w ocenie
    Wnioskodawcy – w ramach przedmiotowych Inwestycji, nie będzie on uprawniony do
    odliczenia VAT czy też zwrotu VAT w jakiejkolwiek postaci od poczynionych przez niego
    wydatków, z racji na brak wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz
    braku występowania w charakterze podatnika VAT.

    Dlatego na podstawie art. 86 ust. 1 oraz art. 87 ustawy o VAT, Wnioskodawcy nie będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia oraz do ewentualnego zwrotu VAT od wydatków
    poczynionych w ramach przedmiotowych Inwestycji.
    Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 winno
    zostać uznane za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
        towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
        Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
        oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
        Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
        świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
        niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
        art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą
    będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub
    świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

        Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
        prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
        której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
        Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
        lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
        rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
        gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
        towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
        zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
        Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
        te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami
        prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
        wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują
    jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w ramach realizacji
    Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4 działają Państwo w
    charakterze podatnika VAT.
    Na mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 581 ze zm.):
      Organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych
      przez ustawy.

    W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie województwa:
      Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań
      publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz
      organów administracji rządowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      Samorząd województwa:
      1) wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
        odpowiedzialność;
      2) dysponuje mieniem wojewódzkim;
      3) prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      W celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe
      jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.
    Natomiast art. 14 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie województwa stanowi, że:
      Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone
      ustawami, w szczególności w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych.
    Ponadto w tym miejscu należy przytoczyć przepis art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o
    drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 889):
      Drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie niniejszej ustawy do jednej z
      kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z
      ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach
      szczególnych.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące
      kategorie:
      1) drogi krajowe;
      2) drogi wojewódzkie;
      3) drogi powiatowe;
      4) drogi gminne.
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Ulice leżące w ciągu dróg wymienionych w ust. 1 należą do tej samej kategorii co te
      drogi.
    Według art. 2a ust. 2 ustawy o drogach publicznych, wskazuje, że:
      Drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu
      województwa, powiatu lub gminy.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych:
      Organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego
      właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu,
      utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi.
    W myśl art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg:
      1) krajowych – Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
      2) (...) – zarząd województwa;

      3) powiatowych – zarząd powiatu;
      4) gminnych – wójt (burmistrz, prezydent miasta).
    Stosownie do zapisu art. 20 pkt 1 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności opracowywanie projektów planów rozwoju
      sieci drogowej oraz bieżące informowanie o tych planach organów właściwych do
      sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji inwestora.
    Z treści art. 20 pkt 4 ustawy o drogach publicznych wynika, że:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie nawierzchni drogi, chodników,
      drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych
      urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa drogowego, o których mowa w
      art. 20f pkt 2.
    Zgodnie z art. 20 pkt 11 ustawy o drogach publicznych:
      Do zarządcy drogi należy w szczególności wykonywanie robót interwencyjnych, robót
      utrzymaniowych i zabezpieczających.
    Na podstawie art. 39 ust. 6 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi jest obowiązany zlokalizować kanał technologiczny w pasie
      drogowym w trakcie:
      budowy dróg publicznych; przebudowy dróg publicznych, chyba że w pasie
      drogowym przebudowywanej drogi zostały już zlokalizowane kanalizacja kablowa lub
      kanał technologiczny.
    W świetle art. 39 ust. 7 ustawy o drogach publicznych:
      Zarządca drogi udostępnia kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu,
      który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w której
      określa warunki udostępnienia tego kanału.
    Na mocy art. 39 ust. 7a ustawy o drogach publicznych:
      W przypadku gdy funkcję zarządcy autostrady płatnej pełni spółka, o której mowa w
      art. 19 ust. 3, albo funkcję zarządcy drogi pełni drogowa spółka specjalnego
      przeznaczenia, o której mowa w ustawie z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych
      spółkach specjalnego przeznaczenia, kanały technologiczne udostępnia się za opłatą,
      w drodze umowy dzierżawy lub najmu. Przepisy ust. 7h i 7i stosuje się odpowiednio.
    Według art. 39 ust. 7ab ustawy o drogach publicznych:
      Decyzja w sprawie udostępnienia kanału technologicznego określa w szczególności:
      1) imię i nazwisko oraz adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
      2) lokalizację kanału technologicznego;
      3) zakres udostępnienia kanału technologicznego;
      4) planowany okres udostępnienia kanału technologicznego;
      5) wysokość opłaty za udostępnienie kanału technologicznego oraz sposób jej
        uiszczania.
    W myśl art. 39 ust. 7g ustawy o drogach publicznych:
      Za udostępnienie kanału technologicznego lub jego części pobiera się opłatę.
    W świetle art. 39 ust. 7h ustawy o drogach publicznych:

      Opłatę za udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn liczby
      metrów bieżących udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za
      udostępnienie 1 mb kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego
      udostępnienia, przy czym za udostępnienie kanału technologicznego na okres
      krótszy niż rok opłata obliczana jest proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia
      kanału technologicznego.
    Na podstawie art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych:
      Opłatę za udostępnienie kanału technologicznego, za pierwszy rok jego
      udostępniania, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o
      udostępnieniu kanału technologicznego stała się ostateczna, a za lata następne - w
      terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.
    Zgodnie z art. 39 ust. 8 ustawy o drogach publicznych:
      Wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem i utrzymywaniem kanałów
      technologicznych, o których mowa w ust. 6, zarządca drogi może powierzyć, w
      drodze umowy, podmiotowi wyłonionemu w drodze przetargu, z zachowaniem
      przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych lub w
      trybie określonym w ustawie z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na
      roboty budowlane lub usługi.
    Mając na uwadze treść przytoczonych przepisów prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzić należy, że Państwo realizując cztery inwestycje drogowe pn.:
    1) Projekt nr 1: (...),
    2) Projekt nr 2: (...),
    3) Projekt nr 3: (...),
    4) Projekt nr 4: (...),
    w ramach których zostaną wybudowane także kanały technologiczne, o których mowa we
    wniosku, wykonują Państwo zadania o charakterze wojewódzkim określone ustawami, w
    szczególności w zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych zgodnie z art. 14 ust. 1
    pkt 10 ustawy o samorządzie województwa, a także na podstawie art. 20 pkt 3 i art. 19 ust.
    2 pkt 2 ustawy o drogach publicznych, w myśl których do zarządcy drogi należy w
    szczególności pełnienie funkcji inwestora, a zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a
    i 8, są dla dróg (...) – zarząd województwa oraz art. 39 ust. 6 i ust. 7 ustawy o drogach
    publicznych, na mocy których zarządca drogi jest obowiązany zlokalizować kanał
    technologiczny w pasie drogowym w trakcie budowy lub przebudowy dróg publicznych i
    udostępnić ww. kanał technologiczny na pisemny wniosek podmiotu, który zgłosił
    zainteresowanie jego udostępnieniem.
    Jak wynika z opisu sprawy:
    · Są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    · Zarząd Dróg (...) (ZDW), to jednostka budżetowa, jednostka organizacyjna Państwa
      podlegająca scentralizowanemu systemowi rozliczeń VAT.
    · Są Państwo beneficjentem ww. Projektów.
    · Będą Państwo właścicielem powstałej na skutek realizacji ww. Projektów infrastruktury.
    · Faktury dokumentujące zakup usług i dostawę towarów związane z realizacją ww.
      Projektów będą wystawiane w następujący sposób: NABYWCA: Województwo A, (...),
      NIP: (...); ODBIORCA: Zarząd Dróg (...).
    · Realizacja ww. Projektów stanowi przejaw wykonywania przez Państwa zadania, jakim
      jest wymienione w art. 14 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie województwa, zadanie w
      zakresie transportu zbiorowego i dróg publicznych. W myśl art. 20 pkt 3 ustawy o
      drogach publicznych, do zarządcy drogi należy w szczególności pełnienie funkcji

      inwestora. ZDW stosownie do art. 19 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy, zarządcami dróg,
      z zastrzeżeniem ust. 3, 5, 5a i 8, są dla dróg (...) – zarząd województwa.
    · W ramach Projektu nr 1: Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie
      ogólnodostępna i nieodpłatna. Za przejazd drogą nie będą pobierane opłaty
      (infrastruktura będzie udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
    · W ramach Projektu nr 2: Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie
      ogólnodostępna i nieodpłatna. Za przejazd (...) nie będą pobierane opłaty
      (infrastruktura będzie udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
    · W ramach Projektu nr 3: Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie
      ogólnodostępna i nieodpłatna. Za przejazd drogą nie będą pobierane opłaty
      (infrastruktura będzie udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
    · W ramach Projektu nr 4: Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura będzie
      ogólnodostępna i nieodpłatna. Za przejazd drogą nie będą pobierane opłaty
      (infrastruktura będzie udostępniona bezpłatnie dla użytkowników).
    · Dzięki nabywanym towarom i usługom wykorzystanym do realizacji inwestycji związanej
      z ww. Projektem nr 1, Projektem nr 2, Projektem nr 3 oraz Projektem nr 4 zostaną
      osiągnięte przez Państwa następujące cele:
    - Projekt nr 1: zapewnienie niezbędnych połączeń (...) oraz zapewnienie niezbędnych,
      nieodpłatnych połączeń do terenów inwestycyjnych, centrów logistycznych, dzięki (...);
    - Projekt nr 2: usprawnienie transportu i redukcja ruchu tranzytowego w centrum
      miejscowości – (...);
    - Projekt nr 3: usprawnienie transportu i redukcja ruchu tranzytowego w centrum
      miejscowości – (...);
    - Projekt nr 4: celem inwestycji jest poprawa dostępności transportowej Gminy (...).
    · W ramach wszystkich ww. Projektów powstaną również kanały technologiczne, które
      będą udostępniane odpłatnie na podstawie decyzji administracyjnej. Wspominając o
      odpłatnym udostępnianiu mają Państwo na myśli, iż stosownie do art. 39 ust. 7ab pkt
      5 ustawy o drogach publicznych, decyzja w sprawie udostępnienia kanału
      technologicznego określa w szczególności wysokość opłaty za udostępnienie kanału
      technologicznego oraz sposób jej uiszczania. Natomiast, wedle art. 39 ust. 7g tej
      ustawy o drogach publicznych, za udostępnienie kanału technologicznego lub jego
      części pobiera się opłatę. Z kolei, jak stanowi art. 39 ust. 7h ustawy o drogach
      publicznych, opłatę za udostępnienie kanału technologicznego ustala się jako iloczyn
      liczby metrów bieżących udostępnionego kanału technologicznego i stawki opłaty za
      udostępnienie 1 mb kanału technologicznego, pobieranej za każdy rok jego
      udostępnienia, przy czym za udostępnienie kanału technologicznego na okres krótszy
      niż rok opłata obliczana jest proporcjonalnie do liczby dni udostępnienia kanału
      technologicznego. W ramach, zgodnie z art. 39 ust. 7j ustawy o drogach publicznych,
      opłatę za udostępnienie kanału technologicznego, za pierwszy rok jego udostępniania,
      uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o udostępnieniu kanału
      technologicznego stała się ostateczna, a za lata następne – w terminie do dnia 15
      stycznia każdego roku, z góry za dany rok. Stawki za udostępnienie kanału
      technologicznego określa rozporządzenie Ministra Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r.
      w sprawie udostępniania kanału technologicznego przez zarządców dróg publicznych
      oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb kanału technologicznego.
    · Stawki za udostępnienie kanału technologicznego określa rozporządzenie Ministra
      Cyfryzacji z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie udostępniania kanału technologicznego
      przez zarządców dróg publicznych oraz wysokości stawek opłat za udostępnienie 1 mb
      kanału technologicznego.

    · Z uwagi na powyższe nabywane towary i usługi związane z realizacją ww. Projektów
      wykorzystają Państwo do wyżej określonych celów.
    · Z uwagi na to, że budowa i udostępnianie kanału technologicznego wynikają z
      przepisów obowiązującego prawa, niemożliwym było, aby Państwo przystępując do
      realizacji ww. zadania inwestycyjnego nie byli świadomi, iż jego realizacja będzie
      prowadziła do budowy i w przyszłości również udostępniania kanału
      technologicznego. ZDW – jako podmiot działający na podstawie przepisów ustawy o
      drogach publicznych – zna te przepisy i tym samym był świadom tego, jakie będą
      skutki wykonania Projektów, gdyż budowa kanału technologicznego podczas budowy
      drogi jest obowiązkiem nakładanym na Państwa przez przepisy prawa.
    · Kanał technologiczny będzie udostępniony na takich samych zasadach dla wszystkich
      obywateli.
    · Kanał technologiczny zarządca drogi jest obowiązany udostępnić na pisemny wniosek
      podmiotu, który zgłosił zainteresowanie jego udostępnieniem, w drodze decyzji, w
      której określa warunki udostępnienia tego kanału, zgodnie bowiem z art. 39 ust. 7
      ustawy o drogach publicznych
    Mając na uwadze powyższe uregulowania oraz opis sprawy należy stwierdzić, że
    realizowane przez Państwa cztery inwestycje drogowe, w ramach ww. Projektów odbywają
    się w ramach władztwa publicznego i Państwo, wykonując to zadanie, działają jako organ
    administracji publicznej i mogą korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym.
    W takim ujęciu Państwo bez wątpienia nie mogą być uznani za podatnika, gdyż realizują w
    tym zakresie zadania własne, służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb społeczności.
    Natomiast, w odniesieniu do budowy kanału technologicznego w ramach ww. Projektów
    należy stwierdzić, że skoro będziecie Państwo pobierać opłatę od zainteresowanych
    podmiotów za udostępnienie kanału teletechnicznego, zgodnie z przepisami ustawy o
    drogach publicznych, to działają Państwo również w odniesieniu do tych czynności jako
    organ władzy publicznej, w zakresie realizacji zadań własnych powierzonych Państwu na
    podstawie ww. ustawy o drogach publicznych. Tym samym, z tytułu realizacji tych
    świadczeń są Państwo również wyłączeni z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy, a pobierana opłata, której obowiązek uiszczenia
    wynika z ustawy o drogach publicznych, ma charakter publicznoprawny i nie stanowi
    wynagrodzenia za usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowanie
    W ramach realizacji Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4 nie
    działają Państwo w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w zakresie wydatków związanych z
    realizacją Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4 nie posiadają
    Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz
    nie przysługuje Państwu zwrot podatku VAT.
    Należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały
    sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.
    W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    W świetle art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały
    określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
    Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika
    rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę
    podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika
    rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego. Warunkiem, który musi spełnić
    podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy
    pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z
    zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.

    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach
    określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi
    były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów
    i usług.
    Jak już wcześniej wskazano, w ramach realizacji Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3
    oraz Projektu nr 4 nie działają Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, a czynność
    odpłatnego udostępniania kanałów technologicznych, które zostaną wybudowane w
    ramach ww. Projektów, ma charakter publicznoprawny i nie stanowi wynagrodzenia za
    usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego, ani
    do jego zwrotu w odniesieniu do wydatków poniesionych na realizację Projektu nr 1,
    Projektu nr 2, Projektu nr 3 oraz Projektu nr 4, w tym również na budowę kanałów
    technologicznych, które zostaną wybudowane w ramach ww. Projektów. Powyższe wynika
    z faktu, że w analizowanej sprawie nie zostaną spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1
    ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. nie działają
    Państwo jako podatnik podatku VAT, a wydatki związane z realizacją ww. Projektów nie są
    /nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, ani nie zostaną
    spełnione przesłanki warunkujące prawo do jego zwrotu – zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy.
    W związku z poniesionymi wydatkami, nie mają Państwo również możliwości uzyskania
    zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów
    z 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku
    naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1328 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest
    pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca
    wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze
    źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed
    dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ nie spełniają Państwo tych warunków, nie mają Państwo
    możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt.
    rozporządzenia.
    Podsumowanie
    W zakresie wydatków związanych z realizacją Projektu nr 1, Projektu nr 2, Projektu nr 3
    oraz Projektu nr 4 nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu podatku VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

    Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t .j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.