Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-563b/12/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-07-25
Teza: Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku, gdy proporcja sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej będzie wyższa niż 99%, nie znajdzie zastosowanie ograniczenie w prawie do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy?
Słowa kluczowe: odliczenia; proporcja; waluta-wymiana walut
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2012 r. (data wpływu 15 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2012 r., złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zamierza świadczyć w ramach grupy kapitałowej usługi wymiany walut, polegające na możliwości zawierania przez spółki zależne z grupy kapitałowej natychmiastowych transakcji wymiany walut wymienialnych (FX spot), terminowych transakcji wymiany walut wymienialnych (FX forward) i transakcji na opcjach walutowych, bezpośrednio ze Spółką. Transakcje te są traktowane jako „instrumenty finansowe” w myśl ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ww. ustawy stanowi bowiem, iż „instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są: (\`(...)\`) 2) niebędące papierami wartościowymi: (\`(...)\`) c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne." Z projektu umowy ramowej, która ma regulować zasady świadczenia ww. usług finansowych przez Spółkę na rzecz spółek z grupy kapitałowej wynika, iż wynagrodzeniem jest kwota stanowiąca iloczyn kwoty transakcji i określonej marży na poziomie rynkowym za każdą jednostkę waluty będącej przedmiotem transakcji. Niezależnie od wyniku na transakcji, wynagrodzenie będzie należne w momencie zawarcia transakcji. Spółka będzie świadczyła ww. usługi na rzecz spółek zależnych na zasadach rynkowych. W myśl postanowień umowy, faktura VAT dokumentująca usługi będzie wystawiana w ciągu 7 dni kalendarzowych - po zakończeniu danego miesiąca za usługi wykonane w tym miesiącu.

Spółka nie ma możliwości przypisania wartości podatku naliczonego do sprzedaży zwolnionej związanej ze świadczonymi usługami finansowymi. Struktura podatku będzie wynosiła powyżej 99% obrotu opodatkowanego podatkiem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku, gdy proporcja sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej będzie wyższa niż 99%, nie znajdzie zastosowanie ograniczenie w prawie do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy proporcja sprzedaży opodatkowanej do zwolnionej będzie wyższa niż 99%, nie znajdzie zastosowanie ograniczenie w prawie do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Po powołaniu treści art. 90 ust. 1, 2, 3, 4 i 10 pkt 1 oraz art. 91 ust. 1 ustawy Spółka wskazała, że art. 91 ust. 1 ustawy wprowadza regułę ostatecznego rozliczenia podatku naliczonego za dany rok. W tym celu podatnik ma obowiązek dokonać obliczeń zgodnie z art. 90 ust. 2-6 lub 10 ustawy, względnie na podstawie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie delegacji zawartej w art. 90 ust. 11 i 12 ustawy. W sytuacji, gdy tak dokonane ustalenie rzeczywistych obrotów podatnika w danym roku podatkowym będzie różniło się od proporcji określonej na bazie wyników osiągniętych w poprzednim roku podatkowym, podatnik ma obowiązek dokonać stosownej korekty podatku naliczonego za dany rok podatkowy. Jeżeli w przypadku Spółki ostateczna proporcja wyniesie powyżej 99 %, oznacza to, iż należy ją - zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy - zaokrąglić do 100 %. Spółka wskazała, że powstaje pytanie czy znajdzie zastosowanie ograniczenie z art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy stanowiące, iż kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, musi być mniejsza niż 500 zł. Według Spółki, ograniczenie w prawie do odliczenia zawarte w art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy znajdzie zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy proporcja ostateczna będzie wyższa od 98 %, ale nie przekroczy 99 %, a kwota podatku niepodlegającego odliczeniu wyniesie co najmniej 500 zł. Zgodnie z art. 90 ust. 4 zdanie drugie ustawy, proporcję zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Reguła ta odnosi się do proporcji określonej zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy. Ponieważ ust. 10 powyższego artykułu odnosi się do proporcji określonej zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy, to znaczy że sposób zaokrąglania określony w art. 90 ust. 4 ustawy ma zastosowanie także w odniesieniu do art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy. A wiec, jeżeli proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 10 pkt 1 ustawy będzie choćby minimalnie wyższa od 99 % wówczas zostanie ona automatycznie zaokrąglona do 100 %. Potwierdzeniem prawidłowości powyższego stanowiska są interpretacje indywidualne, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 22 lipca 2011 r. (nr ILPP1/443-669/11-2/NS) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 września 2011 r. (nr IPPP1-443-918/11-4/JL).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie tut. organ informuje, że rozstrzygnięcia kwestii: zastosowania zwolnienia od podatku usług polegających na wymianie walut, podstawy opodatkowania i momentu powstania obowiązku podatkowego dla tych usług oraz miejsca świadczenia i opodatkowania usług polegających na wymianie walut i sposobu ich dokumentowania, dokonano w interpretacjach indywidualnych odpowiednio nr ITPP2/443-563a/12/RS oraz nr ITPP2/443-563c/12/RS.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.