Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.723.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-17
Teza: Prawo do zastosowania 0% stawki podatku z tytułu eksportu
towarów na podstawie posiadanej dokumentacji.
Słowa kluczowe: dokumentacja
eksport-eksport towarów
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zastosowania 0% stawki podatku z
    tytułu eksportu towarów na podstawie posiadanej dokumentacji. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 28 października 2025 r. (wpływ 28 października 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie przedstawiony w piśmie z 28 października 2025 r.)
    Wnioskodawca jest częścią międzynarodowego koncernu działającego w branży
    automotive, który podlega opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskiwanych dochodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy) oraz posiada status czynnego podatnika VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca dokonuje szeregu
    transakcji na rynku krajowym, jak i międzynarodowym. Towary produkowane przez
    Wnioskodawcę są m.in. przedmiotem eksportu poza obszar Wspólnoty.
    Nabywcami towarów są wyłącznie duże podmioty prowadzące działalność gospodarczą
    (Wnioskodawca nie prowadzi sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej).
    Niniejsze zapytanie dotyczy eksportu do odbiorcy w Stanach Zjednoczonych Ameryki,
    który miał miejsce w 2022 r.
    Wnioskodawca, korzystając z usług profesjonalnej agencji celnej, dokonał odprawy celnej
    towarów. Towar, który wyruszył z magazynu Wnioskodawcy w Polsce (transport rozpoczął
    się w Polsce) został zgłoszony do odprawy celnej w Niemczech (kraj wyjścia). W
    komunikacie celnym, pomimo tego, że na dokumencie przewozowym oraz wstępnym
    komunikacie została ona zaznaczona, zabrakło jednej faktury nr 1 o wartości 10 652,20
    euro. Towar dotarł do odbiorcy w Stanach Zjednoczonych, po czym odbiorca dokonał
    płatności za dostawę oraz pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. złożył oświadczenie
    potwierdzające odbiór towarów, w tym z faktury o ww. numerze.

    Wnioskodawca zwrócił się zarówno do agencji celnej, jak i niemieckiego urzędu celnego o
    zmianę zgłoszenia celnego celem zamknięcia wywozu również towarów objętych fakturą
    nr 1.
    Zarówno agencja, jak i niemiecki organ celny odmówili wskazując, że jedynie urząd polski
    może dokonać stosownych zmian, a ponadto, że zgłoszenie zostało już zarchiwizowane.
    Agencja celna dokonała jedynie odręcznych zmian w dokumencie zgłoszenia.
    W związku z tym, Wnioskodawca zwrócił się do polskiego urzędu celnego o dokonanie
    zmiany. Złożony wniosek wraz z dokumentami potwierdzającymi wywóz został jednak
    zwrócony bez rozpatrzenia. Polski organ wskazał, że jedynie urząd wyjścia mógłby
    potwierdzić wyprowadzenie towarów poza obszar celny UE.
    Dla celów VAT Wnioskodawca ujął przedmiotową fakturę ze stawką 23% z uwagi na brak
    komunikatu.
    Niemniej jednak, Wnioskodawca mając na uwadze orzecznictwo sądowe oraz fakt, że
    posiada dokumenty potwierdzające wywóz poza obszar celny Unii Europejskiej, a
    mianowicie:
      - fakturę VAT nr 1 ze specyfikacją towarów;
      - list przewozowy CMR potwierdzający, że towar wskazany na fakturze jw. został
        dostarczony do USA;
      - zgłoszenie celne wraz z ręcznymi adnotacjami agencji celnej;
      - potwierdzenie przelewu zapłaty za fakturę nr 1;
      - oświadczenie odbiorcy potwierdzające odbiór towarów wskazanych na fakturze nr 1;
      - wstępny komunikat wywozu obejmujący również fakturę 1;
    rozważa możliwość dokonania korekty i zastosowania stawki 0% dla tego eksportu.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    W odniesieniu do towaru wskazanego na fakturze nr 1, która jest przedmiotem zapytania,
    Spółka nie posiadała i nadal nie posiada dokumentu celnego IE-599 (ani innego
    dokumentu wydanego przez organ celny obejmującego towary z ww. faktury).
    Komunikat celny, który posiada Spółka, dotyczy innych towarów, które były oclone razem
    z towarami wskazanymi na fakturze nr 1.
    W wyniku pomyłki agencji celnej/lub organu celnego komunikat nie dotyczy towarów
    objętych fakturą nr 1 i pomimo podjętych działań komunikatu organy celne nie
    sprostowały.
    Spółka posiada natomiast inne dokumenty potwierdzające wywóz towaru
    udokumentowanego fakturą nr 1 poza obszar celny UE wskazane w powyższym akapicie.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 28 października 2025 r.)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w związku z eksportem towarów do Stanów
    Zjednoczonych Ameryki objętym fakturą nr 1 i braku odpowiedniego komunikatu organu
    celnego państwa wyjścia potwierdzającego wywóz towarów poza obszar celny UE (przy
    posiadaniu innych dokumentów potwierdzających wywóz towarów do USA opisanych we
    wniosku), Wnioskodawcy w stosunku do towaru objętego ww. fakturą przysługuje prawo
    do zastosowania stawki 0% zgodnie z art. 41 ust. 4 u.p.t.u.?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 28 października 2025 r.)
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym ma prawo do
    zastosowania stawki 0% dla eksportu towarów objętego fakturą nr 1 do Stanów
    Zjednoczonych Ameryki, pomimo, że nie uzyskał stosownego komunikatu z organu
    celnego państwa wyjścia potwierdzającego wywóz towarów poza obszar celny UE w
    odniesieniu do towarów wskazanych na ww. fakturze. Wnioskodawca posiada bowiem
    inne dokumenty potwierdzające fakt wywozu towaru z faktury nr 1, co pozwala na
    zastosowanie stawki 0% w odniesieniu do tego eksportu.

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega eksport towarów.
    Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z
    terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych, statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych (art. 2 pkt 8 u.p.t.u.).
    W uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej nową, obowiązującą od 1 kwietnia 2013 r.
    definicję eksportu towarów (Ustawa z 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2013 r. poz. 35) wskazano, że
    „Oznacza to, iż eksport towarów będzie występował również w sytuacji, gdy towary będą
    objęte procedurą celną wywozu w innym niż Polska państwie członkowskim Unii
    Europejskiej, jeżeli będę spełnione pozostałe warunki określone w tym przepisie.
    Obecnie eksport towarów występuje tylko w sytuacji, gdy procedura wywozu towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej rozpoczyna się na terytorium Polski. Należy zaznaczyć, że tak
    jak obecnie o eksporcie towarów można mówić tylko wtedy, gdy wysyłka lub transport
    towarów następuje z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej”.
    W konsekwencji, o ile spełnione są wyżej wskazane warunki, tzn.:
      1) będzie miała miejsce dostawa towarów,
      2) w wyniku tej dostawy towary będą przemieszczane z terytorium kraju poza
        terytorium Unii Europejskiej (transport będzie zasadniczo nieprzerwany charakter),
      3) wywóz towarów potwierdzony będzie przez urząd celny) – wystąpi eksport towarów,
        nawet jeśli procedura wywozu będzie rozpoczęta na terytorium innego państwa
        członkowskiego UE niż Polska. Zatem, na podstawie obecnie obowiązujących
        przepisów prawa, eksport towarów występuje również wtedy, gdy towary są
        obejmowane procedurą wywozu w innym niż Polska państwie członkowskim Unii
        Europejskiej (tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie).
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.p.t.u., stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,
    art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    W myśl natomiast przepisu art. 41 ust. 4 u.p.t.u., w eksporcie towarów, o którym mowa w
    art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 u.p.t.u., stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, pod
    warunkiem, że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Dokumentem, o którym mowa w powyższym zdaniu, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu,
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany, poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność,
      3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem
        teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia
        potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Jeżeli podatnik nie otrzyma dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium
    Unii Europejskiej przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres

    rozliczeniowy, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji za dany okres rozliczeniowy,
    lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania ww.
    dokumentu przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny
    okres.
    Jednocześnie, w przypadku nieotrzymania tego dokumentu w ww. terminie, mają
    zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju, co oznacza, iż
    w takiej sytuacji, należy zastosować stawkę VAT 23%.
    Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż w terminie dwóch okresów
    rozliczeniowych, upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Podatnik nie otrzymał urzędowego dokumentu wystawionego przez organ celny państwa
    wyjścia potwierdzającego wywóz towarów objętych fakturą nr 1 poza obszar celny UE, co
    wynikało z błędu agencji celnej/organu celnego. Do wywozu towaru do USA objętego tą
    fakturą jednak niewątpliwie doszło.
    Przepisy ustawy o VAT nie wskazują wprost na dokument, którego posiadanie stanowi
    warunek konieczny do zastosowania stawki 0%.
    W art. 41 ust. 6a u.p.t.u., ustawodawca posługuje się sformułowaniem „w szczególności”
    co prowadzi do wniosku, że przewidziany w tym przepisie katalog jest otwarty, a
    wymienione w nim dokumenty stanowią jedynie przykłady dokumentów uznanych za
    dowód potwierdzający dostawę i wywóz towaru poza granice Wspólnoty.
    Zastosowanie preferencyjnej stawki 0% podatku od towarów i usług (VAT) w eksporcie jest
    kluczowym elementem wsparcia polskiej i unijnej gospodarki, mającym na celu
    zapewnienie konkurencyjności przedsiębiorstw na rynkach międzynarodowych.
    Zgodnie z fundamentalną zasadą opodatkowania w miejscu przeznaczenia, dostawa
    towarów eksportowanych poza terytorium Unii Europejskiej powinna być obciążona
    stawką zerową, pod warunkiem spełnienia określonych wymogów. Podstawowym
    warunkiem materialnym jest faktyczny wywóz towaru poza granice celne UE. Wymóg
    formalny, określony przez ustawodawcę, to posiadanie odpowiedniego dokumentu, który
    ten fakt potwierdza.
    W praktyce, najczęściej stosowanym i preferowanym przez organy celne i podatkowe
    dokumentem jest elektroniczny komunikat IE-599, a od 31 października 2024 roku jego
    następca – komunikat CC599C, co wynika z uruchomienia nowych systemów AES/ECS2
    PLUS. Pomimo zmiany nomenklatury, rola tego dokumentu pozostaje niezmienna – ma on
    stanowić formalne potwierdzenie zamknięcia procedury wywozowej.
    Problem prawny i praktyczny pojawia się jednak w sytuacjach, gdy eksporter nie może
    uzyskać tego oficjalnego komunikatu z przyczyn niezależnych od siebie – tak jak ma to
    miejsce w niniejszym przypadku, dot. towarów z faktury nr 1.
    Podstawą opodatkowania eksportu w Polsce jest ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (VATU).
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 VATU, stawkę 0% stosuje się w eksporcie towarów pod warunkiem,
    że podatnik otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii
    Europejskiej przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy.
    Kluczowe znaczenie ma art. 41 ust. 6a tej ustawy, który określa przykładowy katalog takich
    dokumentów.
    Ustawodawca polski posłużył się w tym przepisie formułą „w szczególności”, co jest
    wyraźną i jednoznaczną wskazówką, że wymienione w katalogu dokumenty (takie jak
    elektroniczny komunikat IE-599/CC599C, jego wydruk potwierdzony przez urząd celny, czy

    zgłoszenie wywozowe w formie papierowej) stanowią jedynie listę otwartą. Oznacza to, że
    prawo do zastosowania stawki 0% VAT może być udokumentowane również innymi,
    niewymienionymi wprost dowodami, pod warunkiem, że w sposób wiarygodny i
    jednoznaczny potwierdzają one faktyczny wywóz towarów poza UE.
    Zasady te mają swoje głębokie zakotwiczenie w prawie unijnym.
    Zgodnie z art. 146 Dyrektywy 2006/112/WE (Dyrektywa VAT), państwa członkowskie mają
    obowiązek zwolnienia z VAT dostaw towarów, które są wysyłane lub transportowane poza
    terytorium Unii. Unijne prawo, poprzez zasadę neutralności VAT, koncentruje się na
    materialnej, ekonomicznej istocie transakcji, a nie na jej formalnych aspektach. Oznacza
    to, że kluczowym warunkiem dla preferencyjnego opodatkowania jest rzeczywisty,
    fizyczny wywóz towaru, a nie samo posiadanie konkretnego dokumentu, który ten fakt
    potwierdza.
    Powyższe potwierdza ugruntowana i jednolita linia orzecznicza, która stawia prymat
    rzeczywistego, materialnego faktu wywozu towaru ponad brakiem konkretnego
    dokumentu urzędowego.
    Sąd Apelacyjny w Gliwicach w wyroku z 23 lutego 2021 r. (sygn. akt I SA/Gl 1459/20) jasno
    stwierdził, że katalog dokumentów wymieniony w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma
    charakter otwarty.
    Z kolei WSA w Gliwicach w wyroku z 25 kwietnia 2024 r. (sygn. akt I SA/Gl 1355/23) uznał,
    że kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie
    zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
    W ostatnim ze wskazanych orzeczeń można przeczytać: „Jeśli okoliczność wywozu poza UE
    zostanie wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach
    toczącego się postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej
    okoliczności pomijać, stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż
    takie działanie nie tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do
    poczynionych przez organy podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera
    formę sankcji podatkowej, a nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT. W
    konsekwencji błędne jest stanowisko, że jedynie dokumenty urzędowe, w których
    właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz
    towarów poza terytorium UE, dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%
    względem eksportu towarów, jak również, że możliwość zastosowania takiej stawki
    miałaby miejsce wówczas, gdyby potwierdzenie wysyłki towarów poza terytorium UE,
    zostało potwierdzone przez operatora pocztowego – Pocztę Polską”.
    Prawidłowość tego stanowiska wzmacnia orzecznictwo europejskie.
    Wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w podobnych sprawach:
    · Wyrok w sprawie C-275/18 (sprawa L.P.):
        To orzeczenie, wydane 28 marca 2019 roku, stanowiło przełom w polskim
        orzecznictwie. TSUE skrytykował polskie przepisy za ich nadmierny formalizm,
        wskazując, że materialne przesłanki – a nie nadmierne i niepotrzebne wymogi –
        powinny decydować o prawie do preferencji podatkowej. Trybunał podkreślił, że
        podatnicy, którzy spełnili wszystkie warunki materialne do zastosowania zwolnienia
        (czyli faktycznie wywieźli towar poza UE), nie mogą być pozbawieni tego prawa z
        powodu braków formalnych, które są niezależne od ich woli.
    · Wyrok w sprawie C-602/24 („polskie jabłka”):
        Ostatnie orzeczenie TSUE, wydane 1 sierpnia 2025 roku, stanowi dalsze
        potwierdzenie pro-podatkowego stanowiska. Trybunał orzekł, że kwalifikacja
        transakcji dla celów VAT zależy od faktycznego ruchu towarów, a nie od
        pierwotnych zamiarów stron. Transakcja może być uznana za eksport, nawet jeśli
        dostawca początkowo zakładał dostawę wewnątrzwspólnotową, a towar został
        ostatecznie wywieziony poza UE na rzecz nabywcy bez wiedzy dostawcy.
        Orzeczenie to ostatecznie umacnia zasadę, że stawkę 0% można zastosować, jeśli

        podatnik dysponuje wiarygodnymi i spójnymi dowodami, że towar faktycznie
        opuścił terytorium UE.
    W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślić należy, że interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który miał
    miejsce w 2022 r. i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. w
    2022 r.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem",
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie
    usług oraz odpłatna dostawa towarów, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich
    świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej (...).
    Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      1) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      2) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów
        wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków
        powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.

    Ustawodawca, definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy
    będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz
    gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego
    rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni.
    Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę
    mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem,
        jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    W myśl art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:

      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Przepis art. 41 ust. 11 ustawy stwierdza natomiast, że:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b , jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Wskazać należy, że aby uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:
      - ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
      - wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei, aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów w myśl
    art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski. Otrzymanie
    odpowiedniego dokumentu „urzędowego” zapobiegnie sprzedaży towarów, która to
    sprzedaż mogłaby być faktycznie nieopodatkowana w sytuacji braku wywozu towarów i
    zastosowania preferencyjnej stawki 0%.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2022 r. dokonali Państwo eksportu do odbiorcy w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki. Korzystając z usług profesjonalnej agencji celnej, dokonali
    Państwo odprawy celnej towarów. Towar, który wyruszył z Państwa magazynu w Polsce
    (transport rozpoczął się w Polsce) został zgłoszony do odprawy celnej w Niemczech (kraj
    wyjścia). W komunikacie celnym, pomimo tego, że na dokumencie przewozowym oraz
    wstępnym komunikacie została ona zaznaczona, zabrakło jednak faktury nr 1 o wartości
    10 652,20 euro. Towar dotarł do odbiorcy w Stanach Zjednoczonych, po czym odbiorca
    dokonał płatności za dostawę oraz pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. złożył oświadczenie
    potwierdzające odbiór towarów, w tym z faktury o ww. numerze. Zwrócili się Państwo
    zarówno do agencji celnej, jak i niemieckiego urzędu celnego o zmianę zgłoszenia celnego
    celem zamknięcia wywozu również towarów objętych fakturą nr 1. Zarówno agencja, jak i
    niemiecki organ celny odmówili wskazując, że jedynie urząd polski może dokonać
    stosownych zmian, a ponadto, że zgłoszenie zostało już zarchiwizowane. Agencja celna
    dokonała jedynie odręcznych zmian w dokumencie zgłoszenia. W związku z tym, zwrócili
    się Państwo do polskiego urzędu celnego o dokonanie zmiany. Złożony wniosek wraz z
    dokumentami potwierdzającymi wywóz został jednak zwrócony bez rozpatrzenia. Polski
    organ wskazał, że jedynie urząd wyjścia mógłby potwierdzić wyprowadzenie towarów
    poza obszar celny UE.
    Posiadają Państwo dokumenty potwierdzające wywóz poza obszar celny Unii Europejskiej,
    a mianowicie:
      - fakturę VAT nr 1 ze specyfikacją towarów;
      - list przewozowy CMR potwierdzający, że towar wskazany na fakturze jw. został
        dostarczony do USA;
      - zgłoszenie celne wraz z ręcznymi adnotacjami agencji celnej;
      - potwierdzenie przelewu zapłaty za fakturę nr 1;

      - oświadczenie odbiorcy potwierdzające odbiór towarów wskazanych na fakturze nr 1;
      - wstępny komunikat wywozu obejmujący również fakturę 1;
    W odniesieniu do towaru wskazanego na fakturze nr 1 Spółka nie posiadała i nadal nie
    posiada dokumentu celnego IE-599 (ani innego dokumentu wydanego przez organ celny
    obejmującego towary z ww. faktury). Komunikat celny, który posiada Spółka dotyczy
    innych towarów, które były oclone razem z towarami wskazanymi na fakturze nr 1. W
    wyniku pomyłki agencji celnej/lub organu celnego komunikat nie dotyczy towarów
    objętych fakturą nr 1 i pomimo podjętych działań komunikatu organy celne nie
    sprostowały.
    Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy w związku z eksportem towarów do Stanów
    Zjednoczonych Ameryki objętym fakturą nr 1 i braku odpowiedniego komunikatu organu
    celnego państwa wyjścia potwierdzającego wywóz towarów poza obszar celny UE (przy
    posiadaniu innych dokumentów potwierdzających wywóz towarów do USA opisanych we
    wniosku), Wnioskodawcy w stosunku do towaru objętego ww. fakturą przysługuje prawo
    do zastosowania stawki 0% zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki 0% do
    eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować
    sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo
    posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary
    opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje
    się w art. 41 ust. 6a ustawy. Przy czym, pomimo tego, że katalog dokumentów
    wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, na co wskazuje użyty w
    ustawie zwrot „w szczególności”, nie można uznać, że jakikolwiek dokument
    potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na terytorium państwa trzeciego, oznacza
    spełnienie warunku, o którym mowa w ww. przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
      - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
      - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
        urząd, z którego wyjeżdża towar;
      - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
      - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
        wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE do 30 października
    2024 r. składane były w formie elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES
    (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-
    515 było składane przez zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd
    wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii
    Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar opuścił obszar celny UE przesyłał do urzędu
    wywozu (urzędu, w którym zostało złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający
    wyniki kontroli przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd
    wywozu komunikatu IE-518 System generował automatycznie komunikat IE-599 i przesyłał
    go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 był dokumentem celnym potwierdzającym, także dla
    celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu
    wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599, mógł być wydany nie tylko przez

    krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE do 30 października 2024 r. jest:
      - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
      - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
      - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w formie
    papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia
    potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18, w którym TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z
    art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby
    przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały
    objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione
    materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego
    wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak wskazać, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że: „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji – w ocenie NSA – „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18, jak również wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów
    poza terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiot
    uprawniony do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych przepisów.
    Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala więc na przyjęcie,

    że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego systemie
    elektronicznym mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w
    przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak:
      - faktura VAT nr 1 ze specyfikacją towarów;
      - list przewozowy CMR potwierdzający, że towar wskazany na fakturze jw. został
        dostarczony do USA;
      - zgłoszenie celne wraz z ręcznymi adnotacjami agencji celnej;
      - potwierdzenie przelewu zapłaty za fakturę nr 1;
      - oświadczenie odbiorcy potwierdzające odbiór towarów wskazanych na fakturze nr 1;
      - wstępny komunikat wywozu obejmujący również fakturę 1.
    Zatem posiadanych przez Państwa ww. dokumentów, nie można uznać za dokumenty o
    charakterze urzędowym, gdyż mają one jedynie charakter informacyjny. W ww.
    dokumentach to nie właściwy organ celny krajowy lub innego państwa członkowskiego,
    lecz podmiot gospodarczy, tj. przewoźnik odpowiedzialny za transport towarów, kupujący
    lub inny podmiot, potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE.
    Ponadto, podkreślić należy, że posiadane przez Państwa zgłoszenie celne oraz wstępny
    komunikat wywozu nie stanowią dokumentu celnego potwierdzającego wywóz towarów
    poza terytorium UE. Jak wskazano powyżej, dokumentem potwierdzającym wywóz
    towarów poza terytorium UE do 30 października 2024 r. jest:
      - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
      - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
      - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Tym samym, posiadane przez Państwa dokumenty nie są dokumentami potwierdzającymi
    wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a
    ustawy. W konsekwencji na podstawie dokumentów opisanych we wniosku, tj. faktury VAT
    nr 1 ze specyfikacją towarów, listu przewozowego CMR potwierdzającego, że towar
    wskazany na fakturze jw. został dostarczony do USA, zgłoszenie celne wraz z ręcznymi
    adnotacjami agencji celnej, potwierdzenie przelewu zapłaty za fakturę nr 1, oświadczenie
    odbiorcy potwierdzające odbiór towarów wskazanych na fakturze nr 1 oraz wstępny
    komunikat wywozu obejmujący również fakturę 1, nie mogą Państwo zastosować stawki
    VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.
    Podsumowując stwierdzić należy, że w związku z eksportem towarów do Stanów
    Zjednoczonych Ameryki objętym fakturą nr 1 nie przysługuje Państwu prawo do
    zastosowania stawki 0% zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Organ zastrzega, że rozstrzygnięcie, czy dokumenty, którymi dysponuje Wnioskodawca,
    rzeczywiście potwierdzają dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej,
    może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno -skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ
    podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków należy wskazać, że zarówno wyroki,
    jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w
    sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i
    odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw
    podlegających rozstrzygnięciu. Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element
    Państwa argumentacji, lecz nie mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej
    sprawy. Nie negując powołanych orzeczeń jako cennego źródła w zakresie wskazywania
    kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ
    podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie każdą sprawę. Tym samym,
    powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w
    przedmiotowej sprawie.
    Niemniej jednak, odnosząc się do tezy wynikającej z powołanego orzecznictwa, że dla
    zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie towarów kluczowy jest fakt wywozu poza
    terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w
    konkretnej procedurze (przesłanka formalna), należy wskazać, że odnosi się to do sytuacji,
    w której okoliczność wywozu towaru poza terytorium UE nie była kwestionowana, tj. była
    ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania podatkowego. Ze
    względu na to, że w toku postępowania interpretacyjnego Organ nie wyjaśnia stanu
    faktycznego (tj. nie przeprowadza postępowania dowodowego), lecz dokonuje oceny
    prawnej stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, nie sposób uznać, że
    przesłanka materialnoprawna dla zastosowania stawki 0% (tj. fakt wywozu) została
    rzeczywiście spełniona. Tym samym nie sposób przyjąć, że podatnik ma prawo do
    zastosowania stawki VAT 0% pomimo niedopełnienia wymogów formalnych, tj. braku
    „urzędowego” dokumentu, w którym właściwy organy celny potwierdza wywóz towarów
    poza UE.
    Jednocześnie wyjaśniam, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane
    weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej
    Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli
    stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów,
    Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to,
    że interpretacje indywidualne wydane przez upoważniony do tego organ, każdorazowo
    podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef
    Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
      · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.