Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.410.2017.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-13
Teza: Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków związanych z realizacją projektu, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji zadania nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług oraz Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2017 r. (data wpływu 18 października 2017 r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2017 r. (data wpływu 9 listopada 2017 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 31 października 2017 r. (doręczone w dniu 6 listopada 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.

Wniosek uzupełniono w dniu 8 listopada 2017 r. (data wpływu 9 listopada 2017 r.) w odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 31 października 2017 r. (doręczone w dniu 6 listopada 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. prawo o stowarzyszeniach. Zgodnie z art. 17 przywołanej ustawy, Stowarzyszenie uzyskało osobowość prawną z chwilą wpisu do KRS. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w ramach swojej działalności statutowej ubiega się o środki publiczne (w ramach projektu finansowego z UE) na realizację działań związanych z organizacją I Festiwalu \`(...)\`, w którym będą uczestniczyć mieszkańcy obszaru Lokalnej Grupy Działania oraz społeczność.

W związku z realizacją projektu poniesiono koszty na umundurowanie oraz zakup nagród a także wynajem sceny. Z punktu widzenia rozliczeń realizowanego projektu istotną jest ocena czy Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia (odzyskania) podatku VAT, tj. czy może być on uznany jako wydatek kwalifikowany do objęcia finansowaniem.

Na podstawie założeń projektu za „odzyskanie” podatku VAT należy rozumieć możliwość odliczenia go od podatku VAT należnego, według warunków ściśle określonych przepisami ustawy o podatku od towaru i usług z 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 nr. 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Mieszkańcy będą uczestniczyć nieodpłatnie w organizacji I Festiwalu \`(...)\`. Zakupy dokonane na potrzeby realizacji projektu nie będą wykorzystane do czynności opodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o wyjaśnienie, czy Wnioskodawca, który nie jest podatnikiem podatku od towaru i usług, ponosząc wydatki o których mowa powyżej (tj. zakup umundurowania, zakup nagród orzą wynajem sceny) będzie uprawniony do odliczenia podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia, odzyskania podatku od towaru i usług nie będzie mu przysługiwało.

Dlatego też podatek ten będzie mógł być uznany jako kwalifikowany w rozumieniu instrukcji projektowej. Wnioskodawca konkluzje swoją oparł na treści art. 86 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 1, który to stanowi, że podatnikom VAT przysługuje prawo do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony w zakresie jakim nabywane towary lub usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych.

W kontekście wskazanej regulacji istotnym było ustalenie czy Wnioskodawca posiada status podatnika VAT, a następnie zweryfikowanie czy istnieje związek z dokonanymi zakupami z czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są podmioty wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel i rezultat tej działalności. Jeśli zatem Wnioskodawca nie może być uznany za podatnika, nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT i koszt ten może uznać za kwalifikowany.

Zdaniem Wnioskodawcy wobec tego, że nie prowadzi on działalności gospodarczej, nie może być on zakwalifikowany jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, co przesądza o braku możliwości odliczenia podatku od towaru i usług. Niemniej w ocenie Wnioskodawcy, nawet w sytuacji gdyby został on uznany za podatnika podatku VAT, w przedstawionym stanie faktycznym i tak nie mógłby on skorzystać z prawa do odliczenia tego podatku. Wskazać bowiem należy , że zgodnie z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, odliczenie podatku VAT naliczonego od podatku VAT należnego jest możliwe wówczas, gdy nabywane przez podatnika towary lub usługi będą służyły czynnościom opodatkowanym. Jeśli nabywane towary lub usługi związane z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT lub czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu, wówczas prawo do odliczenia podatku nie przysługuje. Przy czym związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi winien mieć charakter bezpośredni. W zaistniałej sytuacji zastosowanie znalazłoby zwolnienie podatkowe, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca nie realizuje sprzedaży o wartości przekraczającej 200.000,00 zł zatem drugi z warunków do odliczenia podatku VAT nie zostałby spełniony. Podsumowując Wnioskodawca pragnie dodać, że zdaje sobie sprawę, że w kompetencji Organu nie leży ocena kwalifikowalności podatku VAT pod kontem rozliczenia projektu. Jednakże biorąc pod uwagę wytyczne przedstawione w instrukcji projektowej, oczywistym wydaje się, iż udzielenie negatywnej odpowiedzi na pytanie o możliwość odliczenia przez Wnioskodawcę podatku VAT skutkować będzie potwierdzeniem, że ten jest z tego punktu widzenia kwalifikowany.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższej regulacji, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2017 r. poz 210 z późn. zm.), stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. prawo o stowarzyszeniach. Zgodnie z art. 17 przywołanej ustawy, Stowarzyszenie uzyskało osobowość prawną z chwilą wpisu do KRS. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca w ramach swojej działalności statutowej ubiega się o środki publiczne (w ramach projektu finansowego z UE ) na realizację działań związanych z organizacją I Festiwalu \`(...)\`, w którym będą uczestniczyć mieszkańcy obszaru Lokalnej Grupy Działania oraz społeczność. W związku z realizacją projektu poniesiono koszty na umundurowanie oraz zakup nagród a także wynajem sceny. Wnioskodawca wskazał także, że nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Mieszkańcy będą uczestniczyć nieodpłatnie w organizacji I Festiwalu \`(...)\`. Zakupy dokonane na potrzeby realizacji projektu nie będą wykorzystane do czynności opodatkowanych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w stosunku do podmiotów niebędących zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi. W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie są spełnione, ponieważ - jak wynika z wniosku - poniesione wydatki w ramach realizowanego projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia uiszczonego podatku VAT.

Reasumując Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków związanych z realizacją projektu, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizacji zadania nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług oraz Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z poźn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.