Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.763.2025.1.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Uznanie, że czynności, w ramach których gmina wykorzystuje
majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności
podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub
8 ustawy o VAT i brak prawa do odliczenia podatku
naliczonego w związku z realizacją inwestycji polegającej na
budowie basenu.
Słowa kluczowe: basen
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
odliczenia-odliczenie częściowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      · uznania, że Czynności A oraz Czynności B, w ramach których Gmina wykorzystuje
        majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności podlegających
        opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT
      · braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji
        polegającej na budowie Basenu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Wnioskodawca w latach 2021-2023 zrealizował inwestycję polegającą na budowie basenu
    w ... (dalej: Inwestycja) przy budynku Samorządowej Szkoły Podstawowej im. ... w ... (dalej:
    Szkoła).
    Inwestycja została sfinansowana zarówno ze środków własnych Gminy, jak również ze
    środków pochodzących ze źródeł zewnętrznych. Na realizację Inwestycji Gminie zostało
    przyznane dofinansowanie pochodzące ze środków: Rządowego Funduszu Inwestycji
    Lokalnych, Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony
    Środowiska i Gospodarki Wodnej w ....
    W ramach realizacji Inwestycji Gmina poniosła liczne wydatki inwestycyjne (dalej: Wydatki
    inwestycyjne), udokumentowane fakturami VAT, na których Gmina oznaczona została jako
    nabywca/usługobiorca przedmiotowych towarów i usług.
    Ww. wydatki inwestycyjne związane z Inwestycją dotyczyły budowy krytej pływalni przy
    budynku Szkoły (dalej: Basen).

    Basen został przekazany przez Gminę do administrowania jej jednostce budżetowej, tj.
    Szkole.
    Efekty Inwestycji służą przede wszystkim uczniom szkół będących jednostkami
    budżetowymi Gminy w zakresie prowadzenia działalności edukacyjnej w postaci zajęć
    wychowania fizycznego, w ramach których w godzinach lekcyjnych Basen jest
    udostępniany nieodpłatnie (dalej: Czynności A). Udostępnienie Basenu uczniom jednostek
    oświatowych ma na celu udoskonalenie ich umiejętności pływackich, a także rozwój
    ruchowy i poprawę zdrowia. Basen dostosowany jest także do potrzeb osób z
    niepełnosprawnościami.
    Gmina pragnie wskazać, iż realizacja Inwestycji należy do zadań własnych Gminy,
    wynikających z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.
    U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm., dalej: ustawa o samorządzie gminnym). Zgodnie, bowiem
    art. 7 ust. 1 pkt 8, pkt 10 oraz pkt 15 ww. ustawy, do zadań własnych Gminy należą w
    szczególności sprawy dotyczące edukacji publicznej; kultury fizycznej i turystyki w tym
    terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych oraz utrzymania gminnych obiektów i
    urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Gmina podkreśla, iż
    głównym celem realizacji Inwestycji było zapewnienie uczniom szkół funkcjonujących na
    ternie Gminy różnorodnej oferty zajęć sportowych.
    Natomiast, w pozostałym zakresie, tj. po godzinach zajęć lekcyjnych, z Basenu korzystać
    mogą na zasadzie odpłatnego wstępu inni zainteresowani (dalej: Czynności B).
    Pytania
      1. Czy w opisanym stanie faktycznym Czynności A, w ramach których Gmina
        wykorzystuje majątek powstały w ramach Inwestycji, stanowią czynności
        podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
      2. Czy w opisanym stanie faktycznym, Czynności B, w ramach których Gmina
        wykorzystuje majątek powstały w ramach Inwestycji, stanowią czynności
        podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
      3. Czy Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W opisanym stanie faktycznym, Czynności A, w ramach których Gmina wykorzystuje
        majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności podlegających
        opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
      2. W opisanym stanie faktycznym, Czynności B, w ramach których Gmina wykorzystuje
        majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności podlegających
        opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
      3. Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad.1 i 2
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz

    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Natomiast w świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W ocenie Gminy, Czynności A i B wykonywane przez Gminę nie stanowią czynności
    opodatkowanych VAT, bowiem głównym celem Gminy w związku z realizacją Inwestycji
    było zapewnienie uczniom oraz innym podmiotom różnorodnej oferty sportowej, a zatem
    realizacja zadań własnych Gminy.
    W szczególności intencją Gminy nie było prowadzenie działalności sportowej w celach
    zarobkowych. Jak Gmina wskazała w opisie stanu faktycznego, efekty Inwestycji w
    przeważającej mierze przeznaczone są do korzystania przez uczniów jednostek
    oświatowych znajdujących się na terenie Gminy w ramach zajęć lekcyjnych wychowania
    fizycznego. Tym samym, w ocenie Gminy, realizacja Inwestycji jest ściśle powiązana z
    wykonywaniem jej zadań własnych wynikających z przepisów ustawy o samorządzie
    gminnym (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).
    Podejmowane przez Gminę czynności w postaci udostępniania Basenu są zatem
    przejawem działania Gminy jako organu władzy publicznej w ramach reżimu publiczno-
    prawnego.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, zarówno Czynności A, jak i Czynności B, w
    ramach których Gmina wykorzystuje majątek powstały w ramach Inwestycji nie stanowią
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Ad. 3
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z

    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które zostały poniesione na realizację
    Inwestycji, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Jak
    zostało bowiem wskazane powyżej, czynności, w ramach których wykorzystywany jest
    majątek powstały w ramach Inwestycji nie stanowią czynności podlegających
    opodatkowaniu VAT.
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Inwestycji nie jest związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie jest uprawniona do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków poniesionych na realizację przedmiotowej Inwestycji.
    Analogiczne stanowisko w podobnych stanach faktycznych zostało zaprezentowane przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) m.in. w interpretacjach
    indywidulanych:
      - z dnia 9 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.568.2024.1.AA, gdzie DKIS
        wskazał, że: „nie przysługuje i nie będzie Państwu przysługiwać - na podstawie art.
        86 ust. 1 ustawy - prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z zakupem
        towarowi usług związanych z realizacją zadania pn. (...)”;
      - z dnia 6 września 2023 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.435.2023.1.AK, gdzie DKIS wskazał,
        iż: „Budowa obiektów/miejsc rekreacyjnych i turystycznych odbywa się w ramach
        władztwa publicznego, Gmina wykonując te inwestycje działa jako organ
        administracji publicznej i może skorzystać ze środków prawnych o charakterze
        władczym. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być uznana za podatnika,
        gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych
        potrzeb wspólnoty samorządowej (...). Podsumowując, Gmina nie ma prawa do
        odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „(...)”;
      - z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.582.2022.1.GK, gdzie DKIS
        wskazał, że: „Wykonana inwestycja nie będzie wykorzystywana do czynności
        opodatkowanych podatkiem VAT. Ponadto cały obszar inwestycji jest
        ogólnodostępny oraz bezpłatny. Oznacza to, że w odniesieniu do tych czynności
        Gmina będzie występować jako organ władzy publicznej i na podstawie art. 15 ust.
        6 ustawy nie będzie uznawana za podatnika. Zatem w niniejszej sprawie podatek
        naliczony wynikający z wydatków objętych realizacją przedmiotowej inwestycji nie
        jest związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych w ramach działalności
        gospodarczej. Tym samym, nie są spełnione przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy
        uprawniające do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych
        na realizację inwestycji polegającej na (...)”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest:
      · prawidłowe – w zakresie uznania, że Czynności A (nieodpłatne udostępnianie Basenu
        na rzecz Odbiorców wewnętrznych (uczniów szkół będących jednostkami
        budżetowymi Gminy), w ramach których Gmina wykorzystuje majątek powstały w
        ramach Inwestycji, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
        rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy
      · nieprawidłowe – w zakresie uznania, że:
        · Czynności B (odpłatne udostępnianie Basenu), w ramach których Gmina
          wykorzystuje majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności
          podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o
          VAT.

        · Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
          podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.).
    Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala
    stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego
    obrotu profesjonalnego.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego
    wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.
    I tak, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że wyłączenie organów
    władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od
    towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo#przedmiotowy. W celu skorzystania
    przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch
    kumulatywnych warunków:
      - czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane
        przez ściśle określone podmioty,
      - ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te
        podmioty władztwa publicznego.
    W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje
    możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na
    mocy art. 15 ust. 6 ustawy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 775 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Według art. 7 ust. 1 pkt 7, pkt 8, pkt 10 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:
      7) gminnego budownictwa mieszkaniowego;
      8) edukacji publicznej;
      10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;

      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
      administracyjnych;
    W przedstawionym opisie sprawy wskazali Państwo, że Gmina jest zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem podatku VAT. W latach 2021-2023 zrealizowali Państwo inwestycję
    polegającą na budowie basenu przy budynku Samorządowej Szkoły Podstawowej.
    Realizacja Inwestycji należy do zadań własnych Gminy, wynikających z przepisów ustawy o
    samorządzie gminnym. Głównym celem realizacji Inwestycji było zapewnienie uczniom
    szkół funkcjonujących na ternie Gminy różnorodnej oferty zajęć sportowych. Inwestycja
    została sfinansowana zarówno ze środków własnych Gminy, jak również ze środków
    pochodzących ze źródeł zewnętrznych. Na realizację Inwestycji Gminie zostało przyznane
    dofinansowanie pochodzące ze środków: Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych,
    Ministerstwa Sportu i Turystyki oraz Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i
    Gospodarki Wodnej w .... W ramach realizacji Inwestycji Gmina poniosła liczne wydatki
    inwestycyjne, udokumentowane fakturami VAT, na których Gmina oznaczona została jako
    nabywca/usługobiorca przedmiotowych towarów i usług. Ww. wydatki inwestycyjne
    związane z Inwestycją dotyczyły budowy krytej pływalni przy budynku Szkoły (Basen).
    Basen został przekazany przez Gminę do administrowania jej jednostce budżetowej tj.
    Szkole. Efekty Inwestycji służą przede wszystkim uczniom szkół będących jednostkami
    budżetowymi Gminy w zakresie prowadzenia działalności edukacyjnej w postaci zajęć
    wychowania fizycznego, w ramach których w godzinach lekcyjnych Basen jest
    udostępniany nieodpłatnie (Czynności A). Udostępnienie Basenu uczniom jednostek
    oświatowych ma na celu udoskonalenie ich umiejętności pływackich, a także rozwój
    ruchowy i poprawę zdrowia. Basen dostosowany jest także do potrzeb osób z
    niepełnosprawnościami. Natomiast, w pozostałym zakresie, tj. po godzinach zajęć
    lekcyjnych, z Basenu korzystać mogą na zasadzie odpłatnego wstępu inni zainteresowani
    (Czynności B).
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy, w pierwszej kolejności mają Państwo wątpliwości,
    czy nieodpłatne udostępnianie Basenu (Czynności A), stanowią czynności podlegające
    opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o
    podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników
    w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy.
    Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych,
    ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne
    świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub
    odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych
    warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien opodatkowywać takiego
    nieodpłatnego świadczenia usług. Opodatkowane będzie także nieodpłatne świadczenie
    usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zgodnie z art. 3 ustawy z 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od
    towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na
    realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii
    Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
    przez jednostki samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 280):
      Jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania
      podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1
      stycznia 2017 r.
    W myśl art. 4 wskazanej ustawy:
      Jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się
      jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze
      wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach
      dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Jak stanowi art. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przez jednostkę organizacyjną rozumie się:
      a) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
        budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
      b) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Wobec powyższego należy stwierdzić, że podatnikiem podatku VAT dla wszelkich
    czynności jest gmina. Zatem wszystkie czynności wykonywane przez jednostki
    organizacyjne gminy na rzecz osób trzecich powinny być rozliczane przez jednostkę
    samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a czynności dokonywane pomiędzy tymi
    jednostkami mają charakter wewnętrzny.
    Oznacza to, że przy scentralizowanym modelu rozliczeń świadczenie jakichkolwiek
    czynności pomiędzy jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi tej samej gminy
    a gminą, staje się świadczeniem wewnętrznym niepodlegającym opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Jak wcześniej wykazano, świadczenie – składające się na istotę usługi – zakłada istnienie
    dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, tj. dwóch odrębnych podmiotów. Mając na
    uwadze powyższe, stwierdzić należy, że z racji braku możliwości uznania jednostek
    organizacyjnych za odrębnych od Państwa podatników podatku od towarów i usług, nie
    występuje wzajemne świadczenie pomiędzy podatnikami. Zatem nie występuje żadna
    czynność, dla której występowaliby Państwo w charakterze podmiotu świadczącego
    usługę na rzecz takich jednostek.

    Tym samym, w przedmiotowej sprawie nie występuje świadczenie usług pomiędzy
    Państwem a Państwa jednostką organizacyjną, które można rozpatrywać w kategorii
    czynności podlegających opodatkowaniu. W opisanym przypadku nie znajdzie także
    zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy, z uwagi na niespełnienie przesłanek zawartych w tym
    przepisie.
    W konsekwencji, nieodpłatne udostępnianie Basenu na rzecz Odbiorców wewnętrznych
    (uczniów szkół będących jednostkami budżetowymi Gminy) nie będzie stanowiło
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i tym samym z
    tego tytułu nie będą Państwo zobowiązani do naliczania podatku należnego.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Mają Państwo również wątpliwości, czy odpłatne udostępnianie Basenu na rzecz innych
    zainteresowanych (Czynności B), stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w
    rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazania wymaga, że w rozpatrywanej sytuacji,
    będą występowały skonkretyzowane świadczenia, które będą wykonane między dwoma
    stronami umowy, tj. między Państwa jednostką organizacyjną (Szkołą), a innymi
    zainteresowanymi korzystającymi odpłatnie z Basenu (odbiorcami zewnętrznymi, którzy
    zobowiązują się do wniesienia zapłaty wynagrodzenia na Państwa rzecz w związku z ww.
    możliwością korzystania z Basenu).
    Wobec powyższego będzie występował bezpośredni związek (ekwiwalentność) pomiędzy
    Państwa świadczeniem a zapłatą wnoszoną przez korzystających z Basenu Odbiorców
    zewnętrznych. Z uwagi na zaistnienie bezpośredniego związku pomiędzy otrzymanymi
    płatnościami, a zindywidualizowanymi świadczeniami na rzecz Odbiorców zewnętrznych
    należy stwierdzić, że czynności, które będą Państwo wykonywać w zamian za otrzymane
    płatności od korzystających z Basenu, będą stanowić usługi podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a Państwo będą
    wykonywać ww. czynności w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Ponadto wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku. Zaznaczenia przy tym wymaga, że zastosowanie
    zwolnienia od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub
    przepisów wykonawczych do ustawy.
    Wskazania wymaga, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do
    ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na odpłatnym
    udostępnianiu Basenu, w związku z czym czynność ta nie będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT.
    Mając zatem na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis
    sprawy należy wskazać, że odpłatne udostępnianie Basenu przez Państwa (za
    pośrednictwem Państwa jednostki organizacyjnej - Szkoły), będzie stanowić odpłatne
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i
    niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy przysługuje Państwu prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją
    Inwestycji (pytanie nr 3).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:

      zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:

      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t.
    j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez

        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji
    m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    I tak, stosownie do § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Dodatkowo, jak stanowi § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Z uwagi na treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że w
    celu odliczenia podatku naliczonego podatnik powinien w pierwszej kolejności
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem
    działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik,
    na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Odliczenie nie
    przysługuje natomiast w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane

    do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do
    czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Co
    istotne, jak wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
      - zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej
        na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
        VAT) oraz
      - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Przy czym korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów w ww. rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    Jak wynika z ww. rozstrzygnięć w zakresie pytania nr 1 i pytania nr 2, powstały w ramach
    inwestycji Basen będzie wykorzystywany przez Państwa za pośrednictwem jednostki
    budżetowej (Szkoły) do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i
    usług oraz do działalności innej niż działalność gospodarcza niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym Przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego
    w związku z realizacją Inwestycji polegającej na budowie Basenu w ... w zakresie, w jakim
    zakupione w ramach Inwestycji towary i usługi służą wykonywanym czynnościom
    opodatkowanym podatkiem VAT.
    Przy czym, nie mają Państwo możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, w
    stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia tzw. alokacji bezpośredniej, tj.
    bezpośredniego przyporządkowania poniesionych wydatków na Inwestycję do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT
    lub niepodlegających ustawie o VAT, do wyliczenia podatku naliczonego znajdzie
    zastosowanie art. 86 ust. 2a i nast. ustawy, z uwzględnieniem zasad określonych w
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. (§ 3 ust. 3 rozporządzenia).
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i
    należy je traktować indywidualnie.
    Ponadto wskazuję, że powołane przez Państwa we własnym stanowisku interpretacje
    indywidualne dotyczą odmiennych stanów faktycznych, w których przedmiotem jest
    wyłącznie infrastruktura ogólnodostępna nieodpłatnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.