Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.620.2024.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-17
Teza: Dotyczy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Słowa kluczowe: koszt
majątek-składniki majątku
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
wartość-wartość firmy
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    19 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        Spółka A
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        Pan B
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A (dalej: Spółka, Zbywca) jest polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka należy do międzynarodowej grupy
    kapitałowej, zajmującej się dostawą części zamiennych, usług technicznych oraz rozwiązań
    biznesowych dla przedsiębiorstw z branży rolniczej, ogrodniczej i zajmujących się
    gospodarką leśną oraz pracami ziemnymi. W Polsce funkcjonują też 4 inne spółki
    kapitałowe należące do tej samej grupy kapitałowej.
    Niniejszy wniosek dotyczy transakcji zbycia należącej do Spółki zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) działającej pod nazwą: Punkt Sprzedaży Detalicznej w (...)
    (dalej: PSD) na rzecz Pana B prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) (dalej:
    Nabywca).
    Spółka prowadzi działalność w zakresie handlu detalicznego towarów z branży
    technicznego wyposażenia rolnictwa poprzez sieć około (...) punktów sprzedaży
    detalicznej. W strukturze organizacyjnej punkty handlowe wydzielone są, jako odrębne
    zorganizowane części przedsiębiorstwa z określoną dla nich wewnętrzną strukturą
    organizacyjną. Wszystkie punkty handlowe mają też odrębność funkcjonalną, tj. mają
    przypisane zadania do realizacji w formie budżetów opracowanych odrębnie dla każdego
    punku sprzedaży detalicznej. Punkty handlowe cechuje też wyodrębnienie finansowe,
    bowiem Spółka prowadzi ewidencję księgową w sposób pozwalający ustalić odrębnie dla
    każdego punktu handlowego jego koszty i przychody, aktywa i pasywa w tym zapasy,
    środki trwałe oraz przyporządkować mu jego należności i zobowiązania. Wyodrębnienie
    poszczególnych PSD, a więc i przedmiotowego PSD (...) w strukturze Spółki, wiązało się z
    nadaniem tej jednostce autonomii (samodzielności) w zakresie podejmowania decyzji
    dotyczących bieżącej działalności handlowej. W przedmiotowym PSD tak jak i w
    pozostałych punktach handlowych Spółki ustanowiony był kierownik punktu, który
    kierował działalnością PSD i pracownikami. Kierownik podlegał kontroli osoby
    nadzorującej działanie kilku sklepów w danym regionie geograficznym, przy czym funkcję
    osoby nadzorującej sprawował pracownik siostrzanej spółki (Spółka C) wykonujący te
    zadania na podstawie umowy o kompleksową obsługę administracyjno-księgową i
    zarządczą, zawartej pomiędzy Spółką oraz Spółką C.
    Decyzje o wynagrodzeniu poszczególnych pracowników PSD w tym kierownika PSD
    zapadały na szczeblu Zarządu Spółki.
    W związku z reorganizacją grupy kapitałowej powstały projekty przekształcenia punktów
    sprzedaży detalicznej we franczyzę lub sklepy partnerskie (...). W ramach w/w projektów
    Spółka prowadzi sprzedaż poszczególnych punktów sprzedaży detalicznej jako ZCP do
    niepowiązanych kapitałowo nabywców, z którymi następnie, Spółka C negocjuje zawarcie
    umowy franczyzy lub umowy partnerskiej (od 2022 roku). W ramach realizacji tych że
    projektów od 2016 Spółka zbyła kilkadziesiąt PSD, i planuje zbycie następnych.
    W dniu 15 kwietnia bieżącego roku Spółka sprzedała jeden z posiadanych przez siebie PSD
    znajdujący się w lokalizacji (...). Dotychczasowa działalność PSD prowadzona była w lokalu
    niebędącym własnością Spółki na podstawie umowy najmu. W skład przedmiotowego ZCP
    nie wchodziły nieruchomości.

    Transakcja sprzedaży objęła wszystkie składniki majątkowe i niemajątkowe związane z
    działalnością przedmiotowego PSD, w tym w szczególności:
    a. wyposażenie, w tym środki trwałe,
    b. towary handlowe i materiały oraz środki pieniężne,
    c. wierzytelności i zobowiązania wynikające z transakcji handlowych według stanu
      opisanego w księgach handlowych Spółki na dzień podpisania umowy,
    d. prawa i obowiązki wynikające ze stosunku pracy pracowników przejętych przez
                      1Kupującego w trybie art. 23 kodeksu pracy,
    e. strukturę organizacyjną PSD,
    f. tajemnice przedsiębiorstwa, w tym między innymi: regulaminy i instrukcje oraz
      stosowane zasady sprzedaży, takie, jak np.: Organizacja pracy w sklepie,
      Generalne zasady obsługi klienta, Asortyment sklepu rolniczo-technicznego,
      Wykaz kontrahentów wraz z informacją o warunkach handlowych, Regulamin
      przyznawania upustów, Zasady wpłat utargów, Zasady przydzielania pracownikom
      środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego oraz środków
      czystości, Zarządzanie i organizacja pracy w sklepie rolniczo technicznym,
    g. prawa i obowiązki wynikające z cesji 2 umów o świadczenie usług
      telekomunikacyjnych oraz o świadczenie usług dostaw gazu,
    h. zobowiązania warunkowe wynikające z rękojmi za zbyte towary.
    Nabywca zawarł z właścicielem nieruchomości umowę najmu i będzie prowadził
    działalność gospodarczą w tej samej lokalizacji, w której dotychczas prowadzona była
    działalność PSD.
                                            1W ramach transakcji doszło do przejęcia przez Kupującego w trybie art. 23 ustawy z dnia
    26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r. poz. 1465 z późn. zm.;
    dalej: KP) pracowników nabytego PSD, czyli doszło do przejścia zakładu pracy lub jego
    części na innego pracodawcę.
    W zależności od stanowiska usługodawcy Spółka dokonała cesji umów na obsługę PSD lub
    rozwiązała takie umowy, a Nabywca PSD w to miejsce mógł nawiązać umowy w imieniu
    własnym. Niemożliwość dokonania cesji na niektóre usługi wynikła z tego, że dostawcy nie
    wyrażali na to zgody lub umowa dotyczyła wszystkich posiadanych przez Spółkę PSD czy
    też świadczenie wiązało się ze złożeniem stosownej deklaracji we właściwych urzędach.
    Dotyczy to umów na dostawę energii elektrycznej, usług komunalnych, odbioru odpadów
    opakowaniowych po towarach niebezpiecznych, odbioru zużytych akumulatorów oraz
    usług monitoringu.
    Dodatkowo, Kupującym we własnym imieniu musiał uzyskać wpis do rejestru WIORiN
    umożliwiający sprzedaż nasion i środków ochrony roślin.
    W ramach transakcji nie doszło natomiast do zbycia:
      - zarejestrowanych na Spółkę, jako podatnika podatku od towarów i usług drukarek
        fiskalnych;
      - nazwy przedsiębiorstwa Zbywcy;
      - kapitałów własnych Zbywcy;
      - środków na rachunku bankowym Zbywcy (transakcja objęła natomiast środki
        pieniężne w kasie PSD);
      - zobowiązań wynikających z kredytu i pożyczki zaciągniętych przez Zbywcę na
        finansowanie całej swojej działalności operacyjnej;
      - środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
      - rezerw na zobowiązania i ryzyka związanych z działalnością Spółki jako całej jednostki
        organizacyjnej;

      - księgi rachunkowej i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności
        gospodarczej (na Zbywcy jako podatniku ciąży obowiązek przechowywania
        dokumentów i ksiąg rachunkowych zgodnie z przepisami prawa podatkowego i
        Ustawy o rachunkowości).
    Transakcja sprzedaży objęła zobowiązania (bezpośrednio i wyłącznie związane z tym
    konkretnym zbytym PSD) wynikające z transakcji handlowych według stanu opisanego w
    księgach rachunkowych Spółki na dzień podpisania umowy. Jeżeli w księgach Zbywcy na
    dzień transakcji ciążyło zobowiązanie z faktury dotyczącej nie tylko zbywanego punktu
    handlowego, ale całego przedsiębiorstwa Zbywcy, w tym wszystkich lub części jego
    punktów handlowych, to nie ustalano czy i w jakiej części zobowiązanie to dotyczy
    zbywanego punktu. Podsumowując, transakcja nie objęła zobowiązań podatkowych
    Zbywcy, w tym w zakresie podatku VAT i podatku dochodowego, które Zbywca rozlicza w
    odniesieniu do całej działalności Spółki oraz zobowiązań, których nie można było
    przypisać tylko i wyłącznie do zbywanego PSD.
    W ramach transakcji nie doszło do przekazania ksiąg rachunkowych i dokumentów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, ale w załącznikach przekazano
    wyciągi z ksiąg rachunkowych, w tym: specyfikację towarów wg indeksów wraz z wyceną,
    wykaz wyposażenia (w tym sklasyfikowanego w Spółce jako środki trwałe), wykaz
    należności i zobowiązań na dzień transakcji.
    Transakcja sprzedaży PSD nie obejmowała też oznaczenia indywidualizującego
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnioną część (nazwa przedsiębiorstwa). Nazwa punku
    handlowego Punkt Sprzedaży Detalicznej w ... lub PSD w ..., używana była w nazewnictwie
    wewnętrznym w celu wyodrębnienia punktu w strukturze organizacyjnej Zbywcy i
    ewidencji księgowej. Nazwa ta nie była zastrzeżona. Lokale, w których Zbywca prowadził
    działalność, w tym przedmiotowe PSD, oznaczone są logo i nazwą X oraz napisem: Y
    Know-how będące przedmiotem transakcji dotyczy wypracowanych przez Zbywcę i
    stanowiących tajemnice jego przedsiębiorstwa informacji i doświadczeń w zakresie:
      - Wykazu klientów i zgromadzonych przez Zbywcę informacji, w tym m.in. o obrotach z
        tymi klientami, asortymencie towarów, o stosowanych wobec tych klientów
        rabatach i opustach, terminach płatności;
      - Spisanych w formie instrukcji zasad obsługi klienta, załatwiania reklamacji
        wypracowanych przez lata działalności Zbywcy;
      - Wypracowanych i spisanych zasad funkcjonowania PSD, organizacja pracy w PSD,
        zasady wpłat utargów, zasady związane z ekspozycją towarów i układania towarów
        na regałach, itp.;
      - Zasady wynagradzania i premiowania pracowników w celu zmobilizowania ich do
        coraz lepszej i efektywniejszej pracy;
      - Zasad przydzielania odzieży roboczej i środków ochrony.
    W ocenie stron informacje te są istotne i użyteczne w działalności punktu handlowego,
    który zamierza kontynuować działalność w tym samym zakresie. Na potrzeby utrzymania
    przez Nabywcę dotychczasowych klientów niezbędne było przekazanie wiedzy w zakresie
    ich wymagań, spodziewanych upustów. Ważne jest też przyzwyczajenie klientów do
    określonych zasad obsługi w PSD, które wypracowane zostały przez Zbywcę i przekazane
    w formie odpowiednich instrukcji. Dla Nabywcy użyteczna jest też informacja i
    doświadczenia w zakresie wynagradzania pracowników, ponieważ ma to istotny wpływ na
    wydajność ich pracy, zaangażowanie, kulturę obsługi, a w konsekwencji wyniki działalności
    PSD. Wszystkie przekazane informacje mają charakter poufny, a dostęp do nich był
    limitowany i znany tylko osobom pracującym w PSD oraz osobom ich nadzorującym.
    Przedmiotowe know-how zostało zidentyfikowana we właściwej formie, tj. opisane i
    utrwalone w wystarczająco zrozumiały sposób, aby można było je sprawdzić, i zdaniem
    Stron transakcji, spełnia kryteria poufności i istotności.

    Nabywca oświadczył, że zamierza prowadzić działalność w zakresie, w jakim działalność ta
    prowadzona była w PSD do czasu przedmiotowej transakcji i pod tym samym adresem.
    Nabywca niezwłocznie po ufiskalnieniu urządzeń fiskalnych rozpoczął działalność
    gospodarczą zgodnie z deklaracją złożoną do umowy, co potwierdza, że przypisany do
    wyodrębnionej części przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych był na tyle
    zorganizowany, że Nabywca mógł bezzwłoczne samodzielnie wykonywać zadania i
    prowadzić działalność handlową. Oczywiście Nabywca we własnym zakresie lub
    korzystając z outsourcingu zobowiązany był zorganizować obsługę administracyjną i
    księgową oraz zapewnić finansowanie bieżącej działalności co według naszej informacji
    miał już zapewnione.
    Zarówno Spółka jak i Nabywca są czynnymi podatnikami VAT oraz Spółka jest podatnikiem
    podatku dochodowego od osób prawnych, a Nabywca podatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Nabywca zamierza wykorzystywać zbyte składniki majątkowe do wykonywania czynności
    opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (handlowej).
    Transakcja sprzedaży PSD udokumentowana została umową w formie pisemnej z
    podpisami poświadczonymi notarialnie.
    Pytania
    1. Czy przedstawiona powyżej transakcja zbycia przez Spółkę składników majątkowych
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 Ustawy CIT lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT?
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    2. Czy Spółka, może uznać za koszty uzyskania przychodów wartość netto podatkową
    zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego? (pytanie oznaczone we
    wniosku nr 7)
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Spółki, zbyte przez Spółkę składniki majątkowe stanowią zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy CIT.
    2. Zdaniem Spółki, Zbywca w całości może uznać za koszty uzyskania przychodów
    wartość netto podatkową zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego.
    Uzasadnienie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 4a pkt 3 Ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie,
    oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Pojęcie
                              1przedsiębiorstwa zostało zdefiniowane w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: Kodeks cywilny). Zgodnie z art.
    551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników
    niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej, który obejmuje w szczególności:
      - oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
        przedsiębiorstwa),
      - własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
      - prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych,
      - wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,

      - koncesje, licencje i zezwolenia,
      - patenty i inne prawa własności przemysłowej,
      - majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
      - tajemnice przedsiębiorstwa,
      - księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Definicja ta określa przedsiębiorstwo w sensie przedmiotowym. Powyższe wyliczenie jest
    katalogiem otwartym, więc wymienione elementy składowe przedsiębiorstwa mają
    jedynie charakter przykładowy. Jednakże sformułowanie przepisu tworzy domniemanie
    prawne, w myśl którego przedsiębiorstwo obejmuje każdy składnik zespołu, a zatem
    wszelkie dobra materialne i niematerialne podlegające ochronie prawnej i służące
    wykonywaniu celów gospodarczych, jeśli stanowią zespół o cechach zorganizowania.
    Przyjmuje się również, iż przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, powinno stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do samodzielnej
    realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Istotne jest, aby w
    zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu
    określonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy występowanie elementu organizacji
    oraz funkcjonalnego powiązania różnorodnych jego składników umożliwiających
    traktowanie przedsiębiorstwa, jako pewnej całości stanowi wręcz czynnik konstytuujący
                                  1przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym (art. 55 k.c.) (wyrok z 25 listopada 2010 r.;
    sygn. akt I CSK 703/09).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział czy też
    zakład. Wyodrębnienie organizacyjne przedmiotowego PSD, tak jak i innych należących do
    Zbywcy punktów sprzedaży detalicznej (PSD) wynikało (i wynika) m.in. ze struktury
    organizacyjnej Spółki. Wiązało się to z nadaniem temu PSD autonomii (samodzielności) w
    podejmowaniu decyzji dotyczących jego bieżącej działalności handlowej w stopniu
    wystarczającym do samodzielnego funkcjonowania. W przedmiotowym PSD tak jak i w
    pozostałych punktach handlowych Zbywcy ustanowiony był kierownik punktu, który
    kierował działalnością PSD i pracownikami. Kierownik podlegał kontroli osoby
    odpowiedzialnej za działanie kilku sklepów w danym regionie geograficznym. Decyzje o
    wynagrodzeniu poszczególnych pracowników PSD w tym kierownika PSD zapadały na
    szczeblu Zarządu Spółki.
    Potwierdzeniem wyodrębnienia organizacyjnego punktów handlowych Zbywcy, a więc i
    przedmiotowego PSD są też zapisy w umowach o pracę pracowników punktów
    handlowych, w których wskazany jest jako miejsce pracy konkretny punkt handlowy.
    Również umowy o wspólnej odpowiedzialności materialnej zawierane były (i są nadal) w
    odniesieniu do konkretnego punktu handlowego.
    Wyodrębnienie funkcjonalne ZCP w opinii Spółki sprowadza się do ustalenia, czy
    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku. Funkcjonujące w strukturach Zbywcy PSD wyposażone było we
    wszystkie niezbędne składniki materialne jak m.in.: zapasy towarów handlowych,
    wyposażenie takie jak regały, lady, krzesła i foteliki, stojaki, sprzęt IT, telefony, prasa i inne
    urządzenia do uzbrajania węży hydraulicznych, urządzenia wystawowe i przymierzalnie
    itd. Działalność handlowa prowadzona była przez zatrudnionych w tym PSD na umowę o
    pracę pracowników PSD. Pracownicy PSD mieli dostęp do informacji niezbędnych do
    prowadzenia działalności handlowej w tym informacji o swoich klientach (nazwy klientów,

    adresy, NIP, stosowane dotychczas warunki płatności, rabaty, asortyment). Pracownicy
    PSD funkcjonowali w oparciu o opracowane zasady organizacji pracy, zasady obsługi
    klientów, odprowadzania gotówki, zasady wynagradzania pracowników. Faktury sprzedaży
    i korekty oraz dokumenty obrotu magazynowego typu WZ, PZ i inne wystawione w
    przedmiotowym PSD miały własny ciąg numeracji co pozwoliło ustalić należności i
    zobowiązania związane z działalnością tego konkretnego PSD. Działalność ZCP
    prowadzona była w lokalu na podstawie umowy najmu, a Zbywca zawarł z Właścicielem
    tej samej nieruchomości, gdzie działalność byłą dotychczas prowadzona umowę najmu. W
    ocenie Spółki przedmiotowe PSD było wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie
    Wnioskodawcy zarówno pod względem organizacyjnym, finansowym jak i funkcjonalnym.
    Zgodnie natomiast z art. 4a pkt 4 Ustawy CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza całkowitej samodzielności finansowej, lecz
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Analiza powyższej definicji pozwala wyodrębnić następujące kryteria, których łączne
    spełnienie pozwala uznać zespół składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa:
      - musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
      - zespół ten powinien być organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony w
        istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wyodrębniony zespół składników powinien ponadto spełniać dodatkowe kryteria,
    mianowicie:
      - składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań
        gospodarczych,
      - zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące wskazane zadania.
    W ramach zbytego PSD przeszły na Nabywcę nie tylko wszystkie wyżej już wymienione
    niezbędne składniki materialne jak zapasy towarów handlowych, wyposażenie punktu
    handlowego w regały, lady, krzesła i foteliki, stojaki, sprzęt IT, telefony, prasa i inne
    urządzenia do uzbrajania węży hydraulicznych, urządzenia wystawowe i przymierzalnie
                    1itd. Nabywca w trybie art. 23 § 1 KP przejął wszystkich pracowników PSD. Nabywcy
    przekazano ujęte w formie papierowej i elektronicznej know-how niezbędne i użyteczne
    do prowadzenia sklepu w tym informacje o poszczególnych klientach sklepu (nazwy
    klientów, adresy, NIP, stosowane i uzgodnione z poszczególnymi klientami warunki
    płatności, przyznawane im rabaty, nabywany dotychczas asortyment towarów), zasady
    organizacji pracy, zasady obsługi klientów, odprowadzenia gotówki, zasady wynagradzania
    pracowników. Ponadto w ramach transakcji Nabywca przejął należności i zobowiązania
    związane z przedmiotowym PSD. Zbywca w ramach transakcji dokonał cesji umów
    związanych z funkcjonowaniem PSD a w przypadku braku prawnej możliwości dokonania
    cesji rozwiązał umowę, aby Nabywca mógł w to miejsce nawiązać własną umowę. Zbywca
    jest spółką handlową, która skupiła się na podstawowej działalności, a wszelką działalność

    pomocniczą zleciła na zewnątrz w ramach outsourcingu. Nabywca nabył przedmiotowe
    ZCP do prowadzonej działalności gospodarczej, w której już istniały zorganizowane
    pozostałe struktury niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem
    Wnioskodawców, za pomocą składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
    opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z punktu widzenia
    funkcjonowania przedsiębiorstwa jest możliwe prowadzenie działalności gospodarczej.
    Wymienione elementy stanowią jedną zwartą, kompletną, powiązaną funkcjonalnie i
    ekonomicznie strukturę organizacyjną, za pomocą której możliwe byłoby realizowanie
    określonego zadania gospodarczego, jakim jest prowadzenie dotychczasowej działalności
    gospodarczej. Tezę tę potwierdza fakt, iż niezwłocznie po ufiskalnieniu urządzeń
    fiskalnych Nabywca, na bazie nabytych w ramach przedmiotowej transakcji składników
    majątku, rozpoczął działalność gospodarczą, w takim samym zakresie, w jakim
    prowadzona była w przedmiotowym ZCP.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy
    poszczególnymi składnikami majątku nabytego w ramach przedmiotowej transakcji w
    sposób pozwalający na zachowanie ciągłości działalności handlowej, bez przestojów z
    powodu konieczności dodatkowych zakupów środków trwałych (z wyjątkiem urządzeń
    fiskalnych), towaru czy dostosowania lokalu do potrzeb prowadzonej działalności.
    Oczywiście w ramach transakcji nie doszło do przejścia służb pomocniczych, jak np. działu
    księgowości czy administracji. Nabywca we własnym zakresie zobowiązany był zapewnić
    sobie prowadzenie księgowości lub np. wsparcia administracyjnego czy informatycznego
    w ramach własnych lub na zasadach outsourcingu.
    W ocenie Wnioskodawcy mimo, iż transakcja nie obejmowała niektórych składników,
    wyodrębniony organizacyjnie PSD był w stanie kontynuować działalność oraz
    samodzielnie funkcjonować na rynku, co zresztą zostało zrobione niezwłoczne po
    ufiskalnieniu urządzeń fiskalnych.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego należy wskazać, iż transakcja dokonana przez
    Spółkę spełnia powyższe przesłanki do uznania jej za zbycie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Zbyty w ramach ZCP zespół składników charakteryzuje się
    wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym. Jak wskazywano w stanie
    faktycznym, wymienione elementy stanowią jedną zwartą, kompletną, powiązaną
    funkcjonalnie i ekonomicznie strukturę zorganizowaną, za pomocą, której możliwe jest
    realizowanie określonego zadania gospodarczego, jakim jest prowadzenie działalności
    handlowej. Reasumując, w związku z tym, że w ramach opisanej transakcji doszło do
    zbycia wszystkich składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład
    zorganizowanej części, w tym zobowiązań, a także z uwagi na to, że zbywane składniki
    majątkowe stanowią zespół składników majątkowych wyodrębniony organizacyjnie,
    finansowo i funkcjonalnie, zdaniem Spółki transakcja ta stanowi zbycie zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym
    jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art.
    22 i art. 24b Ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania jest przychód. Dochodem,
    natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy CIT ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11
    c, art. 11 i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f Ustawy CIT, jest nadwyżka sumy
    przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta
    w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów,
    różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Przychodem z tytułu sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu art.
    4a pkt 4 Ustawy CIT, podlegającym opodatkowaniu zgodnie ze stawką określoną w art. 19

    tej ustawy, jest według art. 12 ust. 1 pkt 1 i art. 14 Ustawy CIT cena określona w umowie
    sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ceną zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest jej wartość przyjęta przez strony dla danej transakcji.
    Przychód Spółki ze zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest związany z
    działalnością gospodarczą Spółki, gdyż Spółka uzyskała go ze sprzedaży zespołu
    składników majątku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione
    w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    W przypadku sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa kosztami uzyskania
    przychodów po stronie Zbywcy będą:
      - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład zorganizowanej części
        przedsiębiorstwa, a także wydatki na ulepszenie środków trwałych, które
        powiększają wartość środków trwałych stanowiącą podstawę naliczania odpisów
        amortyzacyjnych, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, zmniejszone o
        sumę odpisów amortyzacyjnych, bez względu na czas poniesienia tych wydatków
        (art. 16 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT),
      - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków obrotowych i
        innych materialnych składników mienia niebędących środkami trwałymi,
        wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    W art. 15 ust. 1 Ustawy CIT zawarto klauzulę generalną, według której kosztami uzyskania
    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.
    Wydatki, o których mowa, stanowią koszty uzyskania przychodów, jako wydatki
    poniesione przez Spółkę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i pozostające
    w związku przyczynowym z powstaniem po stronie Spółki przychodu ze zbycia składników
    majątkowych opisanych we wniosku.
    Zdaniem Spółki, niezależnie od tego, czy Organ uzna, że składniki majątkowe będące
    przedmiotem transakcji stanowią przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy CIT, to Spółka w całości może uznać za koszty
    uzyskania przychodów wartość netto podatkową zbywanych składników majątku trwałego
    i obrotowego.
    Jednocześnie informują Państwo, że Spółka w zakresie podobnych transakcji, tj.
    dotyczących zbycia punktów sprzedaży detalicznej jako ZCP otrzymała następujące
    interpretacje:
      - 0111-KDIB2-1.4010.390.2017.1.EN z 2 lutego 2018 r.;
      - 0111-KDIB1-1.4010.23.2018.1.SG z 20 marca 2018 r.;
      - 0111-KDIB2-3.4010.276.2019.3.KK z 27 września 2019 r.;
      - 0111-KDIB2-1.4010.320.2019.4.AR z 27 września2019 r.;
      - 0111-KDIB2-1.4010.267.2019.2.AP z 9 sierpnia 2019 r.;
      - 0111-KDIB1-3.4010.238.2019.1.JKT z 2 sierpnia 2019 r.;
      - 0111-KDIB2-3.4010.277.2019.2.KK z 2 października 2019 r.;
      - 0111-KDIB1-1.4010.563.2019.2.SS z 11 lutego 2020 r.;
      - 0111-KDIB1-1.4010.182.2023.2.KM z 30 maja 2023 r.;
      - 0111-KDIB2-1.4010.179.2023.1.AR z 20 czerwca 2023 r.;

      - 0111-KDIB1-1.4010.338.2023.2.RH z 25 sierpnia 2023 r.;
      - 0114-KDIP2-2.4010.526.2023.3.RK z 4 grudnia 2023 r.;
      - 0111-KDIB1-1.4010.776.2023.3.SH z 23 lutego 2024 r.;
      - 0111-KDIB2-1.4010.24.2024.3.AJ z 26 marca 2024 r.;
      - 0111-KDIB1-1.4010.111.2024.2.RH z 18 kwietnia 2024 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z definicją wynikającą z treści art. 4a pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „Ustawa
    CIT”),
      ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie – oznacza to przedsiębiorstwo w
      rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;
                1Zgodnie z kolei z art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1994 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061 ze zm.),
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
      (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
      stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
                  2Przy czym, zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego,
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Należy zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu
    przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący
    przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w
    szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników
    przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne
    elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów
    nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi jednak stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w
    skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten
    sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.

    Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne
    związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, żeby przekazana masa mogła
    posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    Zgodnie natomiast z art. 4a pkt 4 Ustawy CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej część przedsiębiorstwa – oznacza to
      organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    W świetle tej definicji zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia,
    musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że
    najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony
    majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny
    jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego
    zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech
    płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej. Ocena ta musi być dokonana według
    podstawowego kryterium, tj. ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi
    prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na
    ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość). Elementami zespołu składników
    materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    powinny być w szczególności aktywa obrotowe, ale także czynnik ludzki (pracowniczy).
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do
    realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa
    musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego
    zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną
    zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki
    majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w
    ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych,
    określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz

    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, tj. na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość. Przesłanki takiego
    wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej
    strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób
    pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań
    związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.
    Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo
    samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Wydzielona jednostka jeszcze przed jej
    zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki
    prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i
    niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym
    podmiocie (u nabywcy).
    Podsumowując, na gruncie ustawy mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:
    - istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    - zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi jego zorganizowaną
    część, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna
    do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy
    przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji
    zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład części przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we
    wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie
    tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym
    przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne
    związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie
    określonej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w zakresie
    handlu detalicznego towarów z branży technicznego wyposażenia rolnictwa poprzez
    sieć około (...) punktów sprzedaży detalicznej. W strukturze organizacyjnej punkty
    handlowe wydzielone są, jako odrębne zorganizowane części przedsiębiorstwa z
    określoną dla nich wewnętrzną strukturą organizacyjną. Wszystkie punkty handlowe
    mają też odrębność funkcjonalną, tj. mają przypisane zadania do realizacji w formie
    budżetów opracowanych odrębnie dla każdego punku sprzedaży detalicznej. Punkty
    handlowe cechuje też wyodrębnienie finansowe, bowiem prowadzą Państwo ewidencję
    księgową w sposób pozwalający ustalić odrębnie dla każdego punktu handlowego jego
    koszty i przychody, aktywa i pasywa w tym zapasy, środki trwałe oraz przyporządkować
    mu jego należności i zobowiązania.
    Wyodrębnienie poszczególnych PSD, a więc i przedmiotowego PSD (...) w Państwa
    strukturze, wiązało się z nadaniem tej jednostce autonomii (samodzielności) w zakresie
    podejmowania decyzji dotyczących bieżącej działalności handlowej. W przedmiotowym
    PSD tak jak i w pozostałych punktach handlowych Spółki ustanowiony był kierownik
    punktu, który kierował działalnością PSD i pracownikami.

    W związku z reorganizacją grupy kapitałowej powstały projekty przekształcenia
    punktów sprzedaży detalicznej we franczyzę lub sklepy partnerskie (...) W ramach ww.
    projektów prowadzą Państwo sprzedaż poszczególnych punktów sprzedaży detalicznej
    jako ZCP do niepowiązanych kapitałowo nabywców.
    15 kwietnia 2024 r. sprzedali Państwo jeden z posiadanych przez siebie PSD znajdujący
    się w lokalizacji (...). Transakcja sprzedaży objęła wszystkie składniki majątkowe i
    niemajątkowe związane z działalnością przedmiotowego PSD, w tym w szczególności:
    a. wyposażenie, w tym środki trwałe,
    b. towary handlowe i materiały oraz środki pieniężne,
    c. wierzytelności i zobowiązania wynikające z transakcji handlowych według stanu
      opisanego w księgach handlowych Spółki na dzień podpisania umowy,
    d. prawa i obowiązki wynikające ze stosunku pracy pracowników przejętych przez
                      1Kupującego w trybie art. 23 kodeksu pracy,
    e. strukturę organizacyjną PSD,
    f. tajemnice przedsiębiorstwa, w tym między innymi: regulaminy i instrukcje oraz
      stosowane zasady sprzedaży, takie, jak np.: Organizacja pracy w sklepie,
      Generalne zasady obsługi klienta, Asortyment sklepu rolniczo-technicznego,
      Wykaz kontrahentów wraz z informacją o warunkach handlowych, Regulamin
      przyznawania upustów, Zasady wpłat utargów, Zasady przydzielania pracownikom
      środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego oraz środków
      czystości, Zarządzanie i organizacja pracy w sklepie rolniczo technicznym,
    g. prawa i obowiązki wynikające z cesji 2 umów o świadczenie usług
      telekomunikacyjnych oraz o świadczenie usług dostaw gazu,
    h. zobowiązania warunkowe wynikające z rękojmi za zbyte towary.
    Nabywca zawarł z właścicielem nieruchomości umowę najmu i będzie prowadził
    działalność gospodarczą w tej samej lokalizacji.
                                            1W ramach transakcji doszło do przejęcia przez Kupującego w trybie art. 23 ustawy
    Kodeks Pracy pracowników nabytego PSD, czyli doszło do „przejścia zakładu pracy lub
    jego części na innego pracodawcę”.
    W zależności od stanowiska usługodawcy Spółka dokonała cesji umów na obsługę PSD
    lub rozwiązała takie umowy, a Nabywca PSD w to miejsce mógł nawiązać umowy w
    imieniu własnym. Niemożliwość dokonania cesji na niektóre usługi wynikła z tego, że
    dostawcy nie wyrażali na to zgody lub umowa dotyczyła wszystkich posiadanych przez
    Państwa Spółkę PSD czy też świadczenie wiązało się ze złożeniem stosownej deklaracji
    we właściwych urzędach. Dotyczy to umów na dostawę energii elektrycznej, usług
    komunalnych, odbioru odpadów opakowaniowych po towarach niebezpiecznych,
    odbioru zużytych akumulatorów oraz usług monitoringu.
    W ramach transakcji nie doszło natomiast do zbycia:
    - zarejestrowanych na Spółkę, jako podatnika podatku od towarów i usług drukarek
      fiskalnych;
    - nazwy przedsiębiorstwa Zbywcy;
    - kapitałów własnych Zbywcy;
    - środków na rachunku bankowym Zbywcy (transakcja objęła natomiast środki pieniężne
      w kasie PSD);
    - zobowiązań wynikających z kredytu i pożyczki zaciągniętych przez Zbywcę na
      finansowanie całej swojej działalności operacyjnej;
    - środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych;

    - rezerw na zobowiązania i ryzyka związanych z działalnością Spółki jako całej jednostki
      organizacyjnej;
    - księgi rachunkowej i dokumentów związanych z prowadzeniem działalności
      gospodarczej (na Zbywcy jako podatniku ciąży obowiązek przechowywania
      dokumentów i ksiąg rachunkowych zgodnie z przepisami prawa podatkowego i
      Ustawy o rachunkowości).
    Transakcja sprzedaży objęła zobowiązania (bezpośrednio i wyłącznie związane z tym
    konkretnym zbytym PSD) wynikające z transakcji handlowych według stanu opisanego
    w księgach rachunkowych Państwa Spółki na dzień podpisania umowy. Jeżeli w
    księgach Zbywcy na dzień transakcji ciążyło zobowiązanie z faktury dotyczącej nie tylko
    zbywanego punktu handlowego, ale całego przedsiębiorstwa Zbywcy, w tym wszystkich
    lub części jego punktów handlowych, to nie ustalano czy i w jakiej części zobowiązanie
    to dotyczy zbywanego punktu. Transakcja nie objęła zobowiązań podatkowych Zbywcy,
    w tym w zakresie podatku VAT i podatku dochodowego, które Zbywca rozlicza w
    odniesieniu do całej działalności Spółki oraz zobowiązań, których nie można było
    przypisać tylko i wyłącznie do zbywanego PSD.
    W ramach transakcji nie doszło do przekazania ksiąg rachunkowych i dokumentów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, ale w załącznikach przekazano
    wyciągi z ksiąg rachunkowych, w tym: specyfikację towarów wg indeksów wraz z
    wyceną, wykaz wyposażenia (w tym sklasyfikowanego w Państwa Spółce jako środki
    trwałe), wykaz należności i zobowiązań na dzień transakcji.
    Transakcja sprzedaży PSD nie obejmowała też oznaczenia indywidualizującego
    przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnioną część (nazwa przedsiębiorstwa). Nazwa punku
    handlowego „Punkt Sprzedaży Detalicznej w (...)” lub „PSD w (...)” używana była w
    nazewnictwie wewnętrznym w celu wyodrębnienia punktu w strukturze organizacyjnej
    Zbywcy i ewidencji księgowej. Nazwa ta nie była zastrzeżona. Lokale, w którym Zbywca
    prowadzi działalność, w tym przedmiotowe PSD, oznaczone są logo i nazwą.
    Know-how będące przedmiotem transakcji dotyczy wypracowanych przez Zbywcę i
    stanowiących tajemnice jego przedsiębiorstwa informacji i doświadczeń w zakresie:
    - Wykazu klientów i zgromadzonych przez Zbywcę informacji, w tym m.in. o obrotach z
      tymi klientami, asortymencie towarów, o stosowanych wobec tych klientów rabatach i
      opustach, terminach płatności;
    - Spisanych w formie instrukcji zasad obsługi klienta, załatwiania reklamacji
      wypracowanych przez lata działalności Zbywcy;
    - Wypracowanych i spisanych zasad funkcjonowania PSD, organizacja pracy w PSD,
      zasady wpłat utargów, zasady związane z ekspozycją towarów i układania towarów na
      regałach, itp.;
    - Zasady wynagradzania i premiowania pracowników w celu zmobilizowania ich do coraz
      lepszej i efektywniejszej pracy;
    - Zasad przydzielania odzieży roboczej i środków ochrony.
    Nabywca oświadczył, że zamierza prowadzić działalność w zakresie, w jakim działalność
    ta prowadzona była w PSD do czasu przedmiotowej transakcji i pod tym samym
    adresem. Nabywca niezwłocznie po „ufiskalnieniu” urządzeń fiskalnych rozpoczął
    działalność gospodarczą zgodnie z deklaracją złożoną do umowy, co potwierdza, że
    przypisany do wyodrębnionej części przedsiębiorstwa zespół składników majątkowych
    był na tyle zorganizowany, że Nabywca mógł bezzwłoczne samodzielnie wykonywać
    zadania i prowadzić działalność handlową.

    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest w pierwszej kolejności kwestia uznania
    transakcji zbycia przez Zbywcę składników majątkowych za zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że Nabywca nie nabył wszystkich
    elementów, które zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego tworzą przedsiębiorstwo,
    ponieważ w ramach transakcji nie doszło do zbycia zarejestrowanych na Państwa
    Spółkę, jako podatnika podatku od towarów i usług drukarek fiskalnych, nazwy
    przedsiębiorstwa Zbywcy, kapitałów własnych Zbywcy, środków na rachunku
    bankowym Zbywcy (transakcja objęła natomiast środki pieniężne w kasie PSD),
    zobowiązań wynikających z kredytu i pożyczki zaciągniętych przez Zbywcę na
    finansowanie całej swojej działalności operacyjnej, środków zakładowego funduszu
    świadczeń socjalnych, rezerw na zobowiązania i ryzyka związanych z działalnością
    Państwa Spółki jako całej jednostki organizacyjnej, księgi rachunkowej i dokumentów
    związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Tym samym, przedmiotu opisanej we wniosku transakcji nie można uznać za
    zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych stanowiący
                        1przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji transakcja
    ta nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 3 ustawy CIT.
    Z kolei zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników
    majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa,
    ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych
    składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie
    realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 4a pkt 4
    ustawy CIT, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach
    istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe
    utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy – muszą one stanowić zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa u Zbywcy. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem
    składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o
    zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest
    własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z
    omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych
    przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT.
    W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że aby zespół składników
    materialnych i niematerialnych stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa musi on
    obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Jak wskazano we wniosku, wyodrębnienie PSD w Państwa strukturze, wiązało się z
    nadaniem tej jednostce autonomii (samodzielności) w zakresie podejmowania decyzji
    dotyczących bieżącej działalności handlowej. W przedmiotowym PSD ustanowiony był
    kierownik punktu, który kierował działalnością PSD i pracownikami. Kierownik podlegał
    kontroli osoby nadzorującej działanie kilku sklepów w danym regionie geograficznym,
    przy czym funkcję osoby nadzorującej sprawował pracownik siostrzanej spółki,
    wykonujący te zadania na podstawie umowy o kompleksową obsługę administracyjno-
    księgową i zarządczą. Decyzje o wynagrodzeniu poszczególnych pracowników PSD w
    tym kierownika PSD zapadały na szczeblu Zarządu Spółki.
    O wyodrębnieniu finansowym świadczy natomiast fakt, że Zbywca prowadzi ewidencję
    księgową w sposób pozwalający ustalić odrębnie dla każdego punktu handlowego jego
    koszty i przychody, aktywa i pasywa w tym zapasy, środki trwałe oraz przyporządkować
    mu jego należności i zobowiązania.

    Oprócz wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego, istotnym jest także, że – jak
    wskazano w opisie sprawy – funkcjonujące w strukturach Zbywcy PSD wyposażone było
    we wszystkie niezbędne składniki materialne jak zapasy towarów handlowych oraz
                                                    1wyposażenie. W ramach transakcji doszło do przejęcia przez Nabywcę w trybie art. 23
    ustawy Kodeks pracy pracowników nabytego PSD, czyli doszło do „przejścia zakładu
                                    1pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 23 ust. 1 ww. ustawy. Z treści
    wniosku wynika, że zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi
    składnikami majątku nabytego w ramach przedmiotowej transakcji w sposób
    pozwalający na zachowanie ciągłości działalności handlowej, bez przestojów z powodu
    konieczności dodatkowych zakupów środków trwałych (z wyjątkiem urządzeń
    fiskalnych), towaru czy dostosowania lokalu do potrzeb prowadzonej działalności. Jak
    wynika z wniosku, działalność PSD prowadzona była przez Zbywcę w lokalu na
    podstawie umowy najmu z prawem podnajmu. Nabywca zawarł z właścicielem
    nieruchomości umowę najmu i będzie prowadził działalność gospodarczą w tej samej
    lokalizacji, w której dotychczas była prowadzona działalność PSD. Nabywca oświadczył,
    że zamierza prowadzić działalność w zakresie, w jakim działalność ta prowadzona była
    w PSD do czasu przedmiotowej transakcji i pod tym samym adresem.
    Tym samym przedstawione przez Zainteresowanych okoliczności sprawy wskazują, że
    część przedsiębiorstwa w postaci Punktu Sprzedaży Detalicznej, stanowi organizacyjnie,
    finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych,
    tak jak niezależne przedsiębiorstwo, i stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy CIT.
    Podsumowując, opisana transakcja zbycia przez Państwa składników majątkowych
    stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4
    ustawy CIT. Zatem stanowisko Państwa w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr
    1 jest prawidłowe.
    Poddaliście Państwo również w wątpliwość czy Spółka może uznać za koszt uzyskania
    przychodów wartość netto podatkową zbywanych składników majątku trwałego i
    obrotowego.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu oznaczonym we wniosku nr
    7 należy wskazać, że jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy CIT:
      Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez
      uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych
      rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości
      rynkowej.
    Przychodem z tytułu sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w rozumieniu
    art. 4a pkt 4 Ustawy CIT, podlegającym opodatkowaniu zgodnie ze stawką określoną w

    art. 19 ww. ustawy, jest zatem cena określona w umowie sprzedaży zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa. Ceną zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest jej wartość
    przyjęta przez strony dla danej transakcji.
    Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 1 Ustawy CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu,
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to,
    że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został
    poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy
    jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania
    przychodu istnieje związek przyczynowy.
    Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww.
      ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile
    pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera żadnych szczególnych
    regulacji w zakresie sposobu ustalania kosztów uzyskania przychodów w przypadku zbycia
    zespołu składników majątkowych. W konsekwencji, koszty te powinny być ustalane
    odrębnie dla każdego składnika majątkowego, wchodzącego w skład zbywanego zespołu
    składników, przy uwzględnieniu odpowiednich przepisów tej ustawy.
    Zauważyć należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
      a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat
      za wieczyste użytkowanie gruntów,
      b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
      wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

      c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość
      środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych
      - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę
      odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem
      uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
    W przypadku sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa kosztami uzyskania
    przychodów po stronie Zbywcy będą:
    - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa, a także wydatki na ulepszenie środków trwałych, które
      powiększają wartość środków trwałych stanowiącą podstawę naliczania odpisów
      amortyzacyjnych, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, zmniejszone o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, bez względu na czas poniesienia tych wydatków
      (art. 16 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT),
    - wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków obrotowych i
      innych materialnych składników mienia niebędących środkami trwałymi,
      wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, niezaliczone
      wcześniej do kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowując, Spółka w całości może uznać za koszty uzyskania przychodów wartość
    netto podatkową zbywanych składników majątku trwałego i obrotowego.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 7 należy
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Zainteresowani przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Zainteresowanych w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena
    stanowiska Zainteresowanych jedynie w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych (pytania oznaczone we wniosku nr 1 i nr 7). W pozostałym zakresie wniosku,
    tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i
    usług, wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Spółka A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną
    postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej
    interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady
    zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
    o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.;
    dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.