Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-535/16-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-09-13
Teza: w zakresie braku obowiązku opodatkowania oraz ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej czynności przekazywania pracownikom Kart finansowanych w części z ZFŚS
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; kasa-kasa rejestrująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2016 r. (data wpływu 15 lipca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania oraz ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej czynności przekazywania pracownikom Kart finansowanych w części z ZFŚS – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania oraz ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej czynności przekazywania pracownikom Kart finansowanych w części z ZFŚS.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

G. S.A. („Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce i zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w Polsce. Spółka zajmuje się produkcją piwa i napojów bezalkoholowych na zlecenie podmiotu z Grupy G. Prowadzenie takiej działalności wiąże się z koniecznością zatrudniania dużej liczby pracowników o wysokich kwalifikacjach. Celem zwiększenia ich motywacji i zaangażowania w pracę, Spółka, w ramach prowadzonej polityki socjalnej, nabywa od podmiotu trzeciego i przekazuje swoim pracownikom karty Benefit („Karty”) - Karty dają możliwość korzystania z usług podmiotów trzecich takich, jak m.in. zajęcia fitness, siłownia itp. (pełnią rolę karnetu/wejściówki).

Spółka, jako podmiot zatrudniający ponad 20 osób, zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm.), utworzyła Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych („ZFŚS”), z którego finansowana jest działalność socjalna w przedsiębiorstwie. Część kosztów zakupu Kart pokrywana jest z ZFŚS, zaś pozostała część jest potrącana z wynagrodzenia pracowników.

Spółka rozpoczęła ewidencjonowanie sprzedaży dokonywanej na rzecz pracowników na kasach rejestrujących od 1 stycznia 2015 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przekazanie Kart pracownikom, jako działalność związana z ZFŚS, w całości nie podlega opodatkowaniu VAT i w związku z tym nie powinna być ewidencjonowana na kasie rejestrującej w części finansowanej przez pracowników?

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie Kart pracownikom, jako działalność związana z ZFŚS, w całości nie podlega opodatkowaniu VAT i w związku z tym nie powinna być ewidencjonowana na kasie rejestrującej w części finansowanej przez pracowników.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

1.  Czynności podlegające opodatkowaniu VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z kolei, jak wynika z art. 8 ust. 2 ww. ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

W konsekwencji, można stwierdzić, że opodatkowaniu VAT, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, co do zasady podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, a także, w przypadkach opisanych powyżej, nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług.

Niemniej jednak, należy zauważyć, że zgodnie z podstawowymi cechami konstrukcyjnymi podatku VAT, opodatkowaniu mogą podlegać transakcje dokonane wyłącznie przez podatników VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Tym samym, warunkiem opodatkowania danej czynności jest, aby wykonał ją podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik VAT.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zatem przeanalizować, czy Wnioskodawca oferując pracownikom Karty finansowane częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo przez nich samych (w postaci potrącenia z wynagrodzenia za pracę), występować będzie w roli podatnika VAT.

Zgodnie z art. 10 i art. 12 ust. 1 ustawy o ZFŚS, środkami tego funduszu administruje pracodawca i gromadzi je na odrębnym rachunku bankowym. Tym samym, w przypadku, gdy pracodawca dokonuje zakupu usług i towarów, finansując lub współfinansując wydatki z ZFŚS, działa jedynie jako swego rodzaju pośrednik, a jego czynności związane są ściśle z rolą administratora ZFŚS. Tym samym w takich sytuacjach pracodawca realizuje swoje zadania socjalne wobec pracowników i nie jest w tym zakresie podatnikiem VAT.

Zdaniem Spółki, powyższej konkluzji nie zmienia fakt częściowego partycypowania w kosztach nabytych usług lub towarów obcych przez pracownika (poprzez potrącenie odpowiedniej kwoty z wynagrodzenia za pracę). Trudno bowiem uznać, że odpłatność dokonywana przez pracownika lub pokrywany przez niego koszt ma charakter wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane przez pracodawcę - odpłatność ta ma ścisły związek z rolą pracodawcy jako administratora ZFŚS i nie stanowi wynagrodzenia pracodawcy za czynności podejmowane w charakterze podatnika VAT. W szczególności, nie można uznać, iż część którą pokrywa pracownik z własnych środków, została przez Wnioskodawcę nabyta w celu odsprzedaży na rzecz pracowników.

Należy podkreślić, że powyższe stanowisko zostało wielokrotnie potwierdzone w pismach organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej o sygn. ILPP1/443- 1127/14-2/AS z 6 marca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził m.in., że:

„Zatem, dokonując analizy powołanych powyżej przepisów tut. Organ stwierdza, że w przypadku, gdy pracodawca dokonuje zakupu usług finansując wydatki w całości z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz w sytuacji, w której dany wydatek jest częściowo finansowany przez pracownika, pracodawca odbierając i przekazując określone środki poza rachunkiem Funduszu, działa jedynie jako swego rodzaju pośrednik, a jego czynności związane są ściśle z rolą administratora ZFŚS.

Tym samym, w takich sytuacjach, w których pracodawca najczęściej realizuje swoje zadania socjalne poprzez zakup finansowanych z ZFŚS towarów i usług od podmiotów trzecich, jak np.: zakup usług objętych programem Karta A. - występuje jedynie jako podmiot administrujący środkami Funduszu i nie jest w tym zakresie podatnikiem podatku od towarów i usług. Tak więc, działalność w zakresie administrowania funduszem socjalnym nie podlega opodatkowaniu VAT.”

Powyższe potwierdził także Minister Finansów w interpretacji ogólnej o sygn. PT1/033/20/831/KSB/12/RD-50859 z 27 maja 2013 r., w której stwierdził m.in., że:

„Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że działania pracodawcy polegające wyłącznie na dokonaniu zakupów od osób trzecich, których nabycie w całości następuje ze środków Funduszu (\`(...)\`) w celu udostępnienia ich osobom uprawnionym na zasadach wymienionych w ww. ustawie o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych podejmowane są poza sferą prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej (poza sferą jego aktywności jako przedsiębiorcy). Tym samym czynności te nie są podejmowane przez pracodawcę w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji należy stwierdzić, że w tym zakresie pracodawca nie jest podatnikiem tego podatku.

Powyższe odnosi się również do sytuacji, gdy nabyte w ww. sposób świadczenia współfinansuje beneficjent, tj. osoba uprawniona do korzystania z Funduszu, albowiem sam sposób finansowania nie zmienia charakteru rzeczonych świadczeń.

Zatem, gdy pracodawca działa jako administrator Funduszu i dokonuje zakupów towarów i usług, które następnie przekazuje nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie pracownikom albo innym osobom upoważnionym do korzystania z Funduszu, czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.”

W konsekwencji, Wnioskodawca, przekazując Karty swoim pracownikom w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku, nie będzie działał w charakterze podatnika VAT.

Tym samym, przekazania Kart nie będą podlegały opodatkowaniu VAT, zarówno w części finansowanej ze środków ZFŚS, jak i w części finansowanej przez pracowników.

1.  Ewidencja przekazań Kart na kasie rejestrującej

Na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W świetle powyższego, co do zasady, sprzedaż dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (takich jak pracownicy Wnioskodawcy), powinna być ewidencjonowana przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Niemniej jednak, jak wskazano powyżej, przekazując Karty swoim pracownikom w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku, Spółka nie będzie działała w charakterze podatnika VAT, nie będzie więc wykonywała czynności opodatkowanych takich jak sprzedaż. W konsekwencji, przekazywanie Kart pracownikom nie będzie podlegało obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zarówno w części finansowanej w części z ZFŚS, jak i w części finansowanej przez pracowników.

Dodatkowo, należy podkreślić, że brak obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej w przedmiotowej sprawie wynika wprost z przepisów ustawy o VAT, a nie z Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r., poz. 1544).

W konsekwencji, ograniczenie z § 8 ust. 3 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania nie dotyczy podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. rozpoczęli ewidencjonowanie określonych czynności (jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka rozpoczęła ewidencjonowanie sprzedaży dokonywanej na rzecz pracowników na kasach rejestrujących przed ww. datą), nie będzie miało żadnego znaczenia w niniejszej sprawie.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie Kart pracownikom, jako działalność związana z ZFŚS, w całości nie podlega opodatkowaniu VAT i w związku z tym nie powinna być ewidencjonowana na kasie rejestrującej (także w części finansowanej przez pracowników).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.