Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-930/11/IG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-02
Teza: Czy Wnioskodawca może ustalić wartość początkową budynku gospodarczego na podstawie wyceny biegłego rzeczoznawcy?
Słowa kluczowe: biegły; darowizna; nieruchomości-nabycie nieruchomości; rzeczoznawca; umowa-umowa darowizny; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość rynkowa; wycena; własność; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej budynku wykorzystywanego w działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną na tzw. zasadach ogólnych, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Otrzymał w formie darowizny nieruchomość składającą się z gruntu, budynku mieszkalnego wybudowanego przed II wojną światową, budynku gospodarczego i garażu wybudowanych w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Do działalności gospodarczej wykorzystuje budynek gospodarczy, który chciałby wprowadzić do ewidencji środków trwałych. W akcie notarialnym sporządzonym w 2011 roku określona jest wartość nieruchomości łącznie dla wszystkich trzech budynków (tj. budynku mieszkalnego, gospodarczego i garażu) oraz dla gruntu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawca może ustalić wartość początkową budynku gospodarczego na podstawie wyceny biegłego rzeczoznawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy ustaleniu wartości początkowej budynku gospodarczego, który zamierza wprowadzić do ewidencji środków trwałych można skorzystać z wyceny biegłego rzeczoznawcy. Wartość nieruchomości wskazana w akcie notarialnym określona jest jedną kwotą, budynki pochodzą z różnych okresów, a zatem trudno na podstawie danych z aktu notarialnego wycenić wartość budynku gospodarczego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób - wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

W myśl art. 22g ust. 16 powołanej ustawy, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy, wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia ( w przedmiotowej sprawie – nabycia w drodze darowizny).

Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający, o czym stanowi art. 19 ust. 4 wyżej cytowanej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w 2011 r. otrzymał w formie darowizny nieruchomość składającą się z gruntu, budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego i garażu. W akcie notarialnym umowy darowizny określona jest wartość nieruchomości łącznie dla gruntu i trzech budynków (tj. budynku mieszkalnego, gospodarczego i garażu). Wnioskodawca zamierza ustalić wartość początkową budynku gospodarczego - obecnie wykorzystywanego w działalności gospodarczej - w celu wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż skoro w umowie darowizny, na podstawie której Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomości określono wartość całej nieruchomości bez wyodrębnienia wartości gruntu i poszczególnych trzech budynków to Wnioskodawca planujący dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej budynku gospodarczego winien wyodrębnić z wartości całej nieruchomości określonej w akcie notarialnym umowy darowizny, wartość początkową budynku gospodarczego.

Przy tym, w myśl cytowanego art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, wartość początkowa darowanego budynku może być określona na podstawie wartości przyjętej w umowie darowizny, wyłącznie jeżeli wartość ta nie jest wyższa od wartości rynkowej tego budynku z dnia dokonania darowizny.

Zauważyć należy, iż przy ustalaniu wartości początkowej budynku gospodarczego otrzymanego w drodze umowy darowizny - zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - dopuszczalne jest skorzystanie przez Wnioskodawcę m.in. z pomocy osób posiadających wiedzę fachową w tym zakresie, np. biegłego rzeczoznawcy majątkowego, o ile określona przez biegłego wartość początkowa będzie ustalona według zasad powołanych w cytowanym przepisie art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy. Przepis ten bowiem wyznaczając podstawę określenia wartości początkowej, nie zabrania posługiwania się opinią biegłego rzeczoznawcy.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że Wnioskodawca przy wycenie budynku gospodarczego może skorzystać z pomocy osoby posiadającej fachową wiedzę w tym zakresie - biegłego rzeczoznawcy. Przy czym ponownie podkreślić należy, że istotne jest zastosowanie zasad dotyczących ustalenia wartości początkowej, uregulowanych w art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

Zgodnie z cytowanym przepisem należy mieć na uwadze, że jeżeli łączna wartość składników majątku określona w umowie darowizny (w akcie notarialnym) będzie równa bądź niższa od wartości rynkowej nabytej nieruchomości z dnia nabycia darowizny przez Wnioskodawcę, to wartość początkową przedmiotowego budynku - podlegającą wpisowi do prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych należy ustalić uwzględniając tę wartość.

Jeśli natomiast łączna wartość składników majątku określona w umowie darowizny (w akcie notarialnym) byłaby wyższa od wartości rynkowej z dnia nabycia przez Wnioskodawcę, to wartość początkową budynku należy ustalić na podstawie jego wartości rynkowej z dnia dokonania darowizny.

Istotne jest aby suma wartości składników majątku ujętych w umowie darowizny odpowiadała łącznej kwocie zawartej w umowie darowizny (gdy wartość ujęta w umowie darowizny będzie równa bądź niższa od wartości rynkowej z dnia nabycia darowizny), albo ich łącznej wartości rynkowej z dnia otrzymania darowizny (gdyby suma wartości składników ujętych w umowie darowizny była zawyżona w stosunku do wartości rynkowej z dnia nabycia darowizny).

Pamiętać przy tym należy, że w przypadku gdyby wycena budynku gospodarczego znacznie odbiegała od wartości rynkowej (byłaby zawyżona w stosunku do wartości rynkowej z dnia nabycia w drodze darowizny), właściwy organ może skorzystać z uprawnień wynikających z wyżej cytowanego przepisu art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretację indywidualną wydaje się wyłącznie w oparciu o stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawione przez Wnioskodawcę, natomiast dopiero w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ podatkowy może dokonać ustalenia okoliczności stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), które rzeczywiście zaistniały.

Jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różni się od zdarzenia przyszłego mającego miejsce w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.