Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.828.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Możliwość zastosowania ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Białoruś
ulga-ulga na powrót
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 22 października 2025 r. (data
    wpływu 23 i 27 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2020 r., w Ambasadzie RP na Białorusi, w (...), otrzymała Pani Kartę Polaka. 26 lutego
    2023 r. wraz z mężem przeprowadziła się Pani do Polski na stałe. Do 30 marca 2023 r.
    mieszkała Pani u znajomych w (...), a od 1 kwietnia 2023 r. mieszkała Pani w (...). 9
    października 2024 r. przeprowadzili się Państwo do (...), podpisała Pani umowę najmu przy
    ulicy (...). Przed przeprowadzką do Polski mieszkała Pani na Białorusi całe życie, do maja
    2022 r. Wcześniej nie mieszkała Pani w Polsce. Przyjeżdżała Pani do Polski tylko jako
    turysta. Od maja 2022 r. do marca 2023 r. mieszkała Pani w (...) na Litwie, na podstawie
    wizy humanitarnej. Miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z
    wewnętrznym prawem tego państwa (państw) – w okresie od początku 2019 r. do dnia
    poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą
    Polską tylko na Białorusi (do 2022 r.). Nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium
    Polski w okresie:
    · trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2022 r. (tj. w latach 2019-2021)
      oraz
    · od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, którym zmieniła Pani miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Od momentu przyjazdu do Polski Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych
    (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Decyzję o wydaniu karty pobytu
    (zezwolenia na pobyt stały) (...), w (...), otrzymała Pani 11 września 2023 r. W latach 2022 i
    2023 nie pracowała Pani i żyła z własnych zgromadzonych środków i na zabezpieczenie
    męża, który pracował od marca 2024 r., w (...) na umowę o pracę. Otworzyła Pani JDG w
    Polsce jako fotografka od 4 grudnia 2013 r. NIP: (...). Ma Pani stały dochód, konto
    bankowe. Nie ma Pani zaległości podatkowych i ZUS. Ma Pani białoruskie obywatelstwo.
    Nie ma Pani innego obywatelstwa.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Uzupełniając wniosek wyjaśniła Pani, że data ważności Karty Polaka to 24 listopad 2030 r.
    Na dzień przeprowadzki do Polski, tj. na dzień 26 lutego 2023 r. Karta Polaka była ważna.
    Od 2019 r. do maja 2022 r. miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – na
    Białorusi. Od maja 2022 r. do marca 2023 r. miała Pani miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych – na Litwie, w (...).
    Od marca 2023 r. do dziś – jest Pani rezydentką Polski i tutaj znajduje się Pani centrum
    interesów życiowych, gospodarczych i podatkowych. Do 31 grudnia 2021 r. była Pani
    rezydentką dla celów podatkowych na Białorusi.
    Posiada Pani książeczkę pracy, która stwierdza, że do 31 maja 2018 r. była Pani
    zatrudniona jako sprzedawca sklepu. Ma Pani także świadectwo przedsiębiorcy. Do 31
    grudnia 2021 r. prowadziła Pani działalność gospodarczą. W ten sposób Pani interesy
    gospodarcze i podatkowe w tym okresie znajdowały się na Białorusi.
    Nigdy nie skorzystała Pani z ulgi na powrót, chciałaby Pani z niej korzystać w latach 2025-
    2028.
    Rozlicza Pani z JDG na zasadach ogólnych.

## Pytanie

Czy ma Pani prawo do stosowania ulgi na powrót i czy będzie mogła Pani korzystać z ulgi
    do końca 4 lat podatkowych (od 2025 r. do 2028 r.), kiedy otrzymała Pani kartę stałego
    pobytu i oddała Pani Kartę Polaka?

    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że Pani indywidualna sytuacja spełnia wszystkie wymagania, zgodnie z
    artykułem 21 ust. 1 pkt 152 i 43 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Pani zdaniem, ma Pani prawo skorzystać z ulgi na powrót, ponieważ
    spełniła Pani wszystkie warunki przewidziane w ustawie, a mianowicie:
    a) przeprowadziła się Pani na stałe do Polski po 31 grudnia 2021 r.;
    b) ma Pani dochody z JDG, płaci Pani od nich podatki;
    c) nigdy wcześniej nie mieszkała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    d) jest Pani posiadaczem Karty Polaka;
    e) jako dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
      niezbędnym prawa do tego zwolnienia posiada Pani umowę najmu mieszkania i kartę
      stałego pobytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
      stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
        roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku
        roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      3) podatnik:
      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
          nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
          członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
          Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile,
          Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych,
          Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i
          Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
          kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.
    Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.

    W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione
    muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44
    ustawy.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazała Pani, że 26 lutego 2023 r., wraz z mężem, przeprowadziła się
    Pani do Polski na stałe. Wcześniej nie mieszkała Pani w Polsce. Przyjeżdżała Pani do Polski
    tylko jako turysta. Od momentu przyjazdu do Polski Pani centrum interesów osobistych i
    gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani
    w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa
    w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez
    Panią spełniony.
    Ponadto wyjaśniła Pani, że nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w
    okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2022 r. (tj. w latach
    2019-2021) oraz od początku 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, którym zmieniła Pani
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Od 2019 r. do maja 2022 r.
    miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – na Białorusi. Od maja 2022 r.
    do marca 2023 r. miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – na Litwie, w
    (...). Od marca 2023 r. jest Pani rezydentką Polski.
    W konsekwencji zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio
    rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    jak i w okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła
    Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miała Pani miejsca
    zamieszkania w Polsce.

    Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b)
    ustawy.
    Wyjaśniła Pani również, że na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. na
    dzień 26 lutego 2023 r. posiadała Pani ważną Kartę Polaka. Decyzję o wydaniu karty
    pobytu (zezwolenia na pobyt stały) otrzymała Pani 11 września 2023 r.
    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z 12
    grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2
      ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023 r.
    poz. 192):
      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do
        Narodu Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
      1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
        języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
        polskich tradycji i zwyczajów;
      2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
        przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez
        niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
      3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
        dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
        zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
        zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
        mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
      4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
        repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej
        Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957 przez
        Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską
        Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką,
        Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem Socjalistycznych Republik
        Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
      1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
        przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
      2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        lub
      3) posiadającej status bezpaństwowca.
      3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie zostało
        stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji

        (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością języka
        polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8 stosuje
        się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że :
      1. Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
        Polskiego.
      2. Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
      1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
      2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Wobec powyższego uznać należy, że spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21
    ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem
    przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło w
    związku z posiadaniem przez Panią Karty Polaka.
    Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie
    do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów
    dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do
    ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny
    dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada
    inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie
    mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić
    wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.

    W uzupełnieniu wyjaśniła Pani, że posiada Pani książeczkę pracy, która stwierdza, że do 31
    maja 2018 r. była Pani zatrudniona jako sprzedawca sklepu. Ma Pani także świadectwo
    przedsiębiorcy. Do 31 grudnia 2021 r. prowadziła Pani działalność gospodarczą.
    W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani
    warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne
    dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające
    do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych
    czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
    sam przepis prawa.
    Ponadto, nie korzystała Pani wcześniej ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt
    152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Po przyjeździe do Polski uzyskuje Pani dochody na podstawie prowadzonej
    jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych.
    W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy.
    W tej części Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł
    miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.
    Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ulga na powrót przysługuje Pani od momentu przeniesienia miejsca
    zamieszkania do Polski, czyli w Pani przypadku od 2023 r. lub od początku roku
    następnego, czyli od 2024 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach
    podatkowych. Tym samym, ulga Pani przysługuje za lata 2023 – 2026 lub 2024 – 2027.
    W związku z powyższym, nie można zgodzić się, że spełnia Pani wszystkie wymagania
    zgodnie z ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy do skorzystania z ulgi na powrót od 2025 r do
    2028 r.
    W tej części Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania
    postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może
    przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia. Jeżeli
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie
    dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku
    spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy
    podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej
    będzie Pani mogła skorzystać jeżeli zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.