Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-3.4010.129.2017.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-09-11
Teza: Interpretacja przepisów prawa podatkowego w zakresie uprawnień Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przystąpieniem do spółki komandytowej prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.
Słowa kluczowe: spółki-spółka komandytowa; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); wspólnik; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2017 r. (data wpływu 18 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uprawnień Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przystąpieniem do spółki komandytowej prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie uprawnień Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z przystąpieniem do spółki komandytowej prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

X Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca) stała się komandytariuszem w X. z o.o. sp.k., w związku z wniesieniem przez jej dotychczasowego komandytariusza ogółu praw i obowiązków w tej spółce w drodze aportu do Wnioskodawcy.

X Sp. z o.o. sp.k. prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie Zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej: Zezwolenie). Na podstawie Zezwolenia wspólnicy X Sp. z o.o. sp.k. korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z przystąpieniem przez Wnioskodawcę do X Sp. z o.o. sp.k., w wyniku nabycia w drodze aportu ogółu praw i obowiązków w X Sp. z o.o. sp.k. przysługujących dotychczasowemu komandytariuszowi tej spółki, Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, z tytułu dochodów osiągniętych przez X Sp. z o.o. sp.k. na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, na podstawie ważnego Zezwolenia, które to dochody będą stanowić podstawę opodatkowania Wnioskodawcy stosownie do jego udziału w zysku w X Sp. z o.o. sp.k.?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z przystąpieniem do X Sp. z o.o. sp.k., w wyniku nabycia w drodze aportu ogółu praw i obowiązków w X Sp. z o.o. sp.k., przysługujących dotychczasowemu komandytariuszowi tej spółki, będzie mógł on skorzystać ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych z tytułu dochodów osiągniętych przez X Sp. z o.o. sp.k. na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej na podstawie ważnego Zezwolenia, które to dochody będą stanowić podstawę opodatkowania Wnioskodawcy stosownie do jego udziału w zysku w X Sp. z o.o. sp.k.

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z tą ustawą jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej. Zezwolenie to określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności poziomu zatrudniania oraz dokonania przez przedsiębiorcę inwestycji na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę.

W ustawie o specjalnych strefach ekonomicznych nie ma zastrzeżenia, by przedsiębiorca posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności w strefie działał w niezmienionej formie prawnej. Zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej otrzymuje spółka jako przedsiębiorca, bez względu na to jaki typ spółki handlowej reprezentuje.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej jest udzielane przedsiębiorcom. Przedsiębiorcą zaś - w myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Oznacza to, że spółka komandytowa jest przedsiębiorcą i zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie strefy otrzymuje spółka, a nie poszczególni wspólnicy. Wspólnicy - jako podatnicy podatku dochodowego - korzystają ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Utrata prawa do „zwolnienia strefowego” następuje w sytuacji, gdy przedsiębiorcy zostanie cofnięte zezwolenie na prowadzenie działalności. Podatnicy są wówczas obowiązani do zapłaty podatku za cały okres korzystania z tego zwolnienia. Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, zezwolenie to może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu ograniczony, jeżeli przedsiębiorca:

*   zaprzestał na terenie strefy prowadzania działalności gospodarczej, na którą posiadał zezwolenie, lub
*   rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub
*   nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki,
*   wystąpił z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia albo ograniczenie zakresu lub przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu.

Ustawodawca enumeratywnie wskazał sytuacje, w których dochodzi do utraty prawa do zwolnień podatkowych otrzymanych przez przedsiębiorców. Powołane wyżej przepisy nie wymieniają zmiany składu osobowego przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie, jako przesłanki cofnięcia tego zezwolenia. Spółka komandytowa zmieniając skład osobowy nie zmienia swojej osobowości i jest nadal tym samym podmiotem prawa - przedsiębiorcą w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, któremu wydane zostało zezwolenie strefowe. Spółka nie narusza tutaj także przepisów art. 19 ust. 3 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, czy też innych przepisów regulujących wspomniane zagadnienie.

Skoro zgodnie z art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych to należy uznać, iż dotychczasowi wspólnicy będą mogli nadal korzystać ze zwolnień przewidzianych w ustawach o podatkach dochodowych. Wobec braku wyłączeń oraz podstaw do różnicowania należy stwierdzić, że ze wspomnianego zwolnienia będzie mógł korzystać również przystępujący wspólnik - Wnioskodawca.

Reasumując, Wnioskodawca, który przystąpił do X Sp. z o.o. sp.k., posiadającej Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, w miejsce dotychczasowego komandytariusza, będzie mógł korzystać ze zwolnienia w podatku dochodowym, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577 z późn. zm.), spółka osobowa to - spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona (art. 102 Kodeksu spółek handlowych).

Spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej. Dochody spółek osobowych nie stanowią zatem odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika.

Zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1888 z późn. zm.) przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Na mocy art. 5 ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Zgodnie z art. 17 ust 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku dochodowego są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 282 oraz z 2016 r. poz. 1020 i 1206), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami;

Zwolnienie, o którym mowa powyżej przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy (art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). W razie cofnięcia tego zezwolenia na mocy art. 17 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnik traci prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku za cały okres korzystania ze zwolnienia podatkowego.

Stosownie do art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1010 z późn. zm.), podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”. Zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki dotyczące w szczególności:

1.  zatrudnienia przez przedsiębiorcę przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy przez określony czas określonej liczby pracowników;
2.  dokonania przez przedsiębiorcę na terenie strefy inwestycji o wartości przewyższającej określoną kwotę;
3.  terminu zakończenia inwestycji;
4.  maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych inwestycji i dwuletnich kosztów kwalifikowanych pracy;
5.  wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 3 i 4 - w przypadku, gdy inwestycja będzie realizowana na gruntach stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste podmiotów innych niż wymienione w art. 5 ust. 1.

Zgodnie z art. 12 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Z powyższych przepisów wynika, iż Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej jest udzielane przedsiębiorcom. Przedsiębiorcą w świetle art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829 z późn. zm.) jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.

Powyższe oznacza, że zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej otrzymuje spółka komandytowa jako przedsiębiorca, a nie poszczególni jej wspólnicy. Tym samym z punktu widzenia podatków dochodowych podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki, a nie spółka. Sposób opodatkowania dochodu (przychodu) z tytułu udziału w spółce komandytowej, będzie uzależniony od prawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki komandytowej jest osoba prawna, to dochód (przychód) z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Utrata prawa do zwolnienia następuje w sytuacji, gdy przedsiębiorcy zostanie cofnięte zezwolenie na prowadzenie działalności. Podatnicy są wówczas obowiązani do zapłaty podatku za cały okres korzystania z tego zwolnienia.

Artykuł 19 ust. 3 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych stanowi, iż zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca:

1.  zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał zezwolenie, lub
2.  rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub
3.  nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki, lub
4.  wystąpił z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia albo ograniczenie zakresu lub przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu.

Powyższy przepis nie wymienia zmiany składu osobowego przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie, jako przesłanki cofnięcia tego zezwolenia.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.