Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-2/4511-98/16/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-04-18
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 updof przychodu ze sprzedaży udziału w działkach, które ze względu na powierzchnię nie stanowią, same bądź łącznie z innymi gruntami, gospodarstwa rolnego.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunty rolne; nieruchomości; obszar; powierzchnia; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 19 stycznia 2016 r. (data otrzymania 20 stycznia 2016 r.), uzupełnionym 23 marca 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości –**jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 stycznia 2016 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 15 marca 2016 r. Znak: IBPB-2-2/4511-98/16/AK, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 23 marca 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 12 kwietnia 2011 r. w sądzie rejonowym zostało przeprowadzone postępowanie o nabycie spadku po zmarłych Marii i Bronisławie S. Maria zmarła 22 października 2005 r., Bronisław zmarł 16 sierpnia 2010 r. Spadek wielkości 3/16 nabył Wnioskodawca. W skład spadku weszła działka nr 1026, której Wnioskodawca jest współudziałowcem w ¼ części.

Działka nr 1026 o powierzchni 0,2949 ha zgodnie z wypisem z rejestru gruntów posiada rodzaj gruntu: RIIIb (grunty orne) – 0,2187, RIIIa (grunty orne) – 0,0762.

W 2014 r. p. Maciej L. i p. Alicja K. (są to właściciele sąsiednich działek) postanowili odkupić działkę nr 1026. Aby to było możliwe działka musiała zostać podzielona na 2 mniejsze.

W dniu 8 października 2015 r. współwłaściciele ww. działki otrzymali decyzję wójta gminy zatwierdzającą projekt podziału działki nr 1026 na 2 działki o numerach: 1026/1 (powierzchnia 0,1003 ha) i 1026/2 (powierzchnia 0,1946 ha) z uzasadnieniem, że działki zostały zaprojektowane zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą rady gminy z 26 października 2006 r. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy działka nr 1026/1 oznaczona jest symbolami: MN2 – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej, KDL – teren tras i urządzeń komunikacji drogowej, a działka nr 1026/2 oznaczona jest symbolami: MN2 – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zagrodowej, ZN – teren korytarzy ekologicznych.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów użyteczność gruntów po podziale kształtuje się następująco: działka nr 1026/1 – 0,1003 – RIIIb, działka nr 1026/2 – 0,1946: RIIIa (0,0762 ha) i RIIIb (0,1184 ha). Nowo powstałe działki nr 1026/1 i nr 1026/2 zgodnie z postanowieniem z 5 września 2014 r. mają stanowić poszerzenie nieruchomości sąsiednich działek nr: 1024 i 1028 czyli p. Macieja L. i p. Alicji K.

W dniu 26 marca 2015 r. aktem notarialnym ww. osobom zostały sprzedane działki nr 1026/1 i nr 1026/2. Notariusz w ww. akcie zwrócił uwagę, że wymienione działki są niezabudowane, działka nr 1026/1 leży w terenach budowlanych, została wydzielona na powiększenie sąsiedniej działki nr 1024, działka nr 1026/2 leży w terenach rolnych i została wydzielona na powiększenie sąsiedniej działki nr 1028. Zarówno p. Maciej L. jak i p. Alicja K. oświadczyli (oświadczenie z 6 listopada 2015 r.), że działki nr 1026/1 i nr 1026/2 zakupili tylko i wyłącznie na powiększenie dotychczasowego gospodarstwa rolnego.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że w momencie sprzedaży działek nr 1026/1 i nr 1026/2 Wnioskodawca był również w posiadaniu działki nr 239 o powierzchni 0,1700 ha. Zgodnie z ewidencją gruntów jest to łąka – użytek ŁIII. Ww. działka łącznie z działkami nr 1026/1 i nr 1026/2 stanowią obszar 0,4649 ha. Ww. działki wchodziły w skład gospodarstwa rolnego.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że po Marii S. nabył udział w spadku w wielkości 3/16 a po Bronisławie S. udział w wielkości 1/16, a więc w sumie nabył ¼ czyli udział 4/16 w nieruchomości nr 1026. Postępowanie spadkowe po Marii i Bronisławie S. było prowadzone w jednym postępowaniu. Prawomocne postanowienie jest z 3 czerwca 2011 r.

Po podziale działki nr 1026 Wnioskodawca nadal był w posiadaniu udziału ¼ ale w dwóch działkach, tj. udziału ¼ w działce 1026/1 i udziału ¼ w działce 1026/2. Nie dokonywano zniesienia współwłasności. Wszyscy współwłaściciele działek sprzedali tym samym aktem notarialnym z 26 marca 2015 r. swoje udziały w działkach.

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą działek nr 1026/1 i 1026/2 można skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, działka nr 1026 przed podziałem była wąskim pasem, na którym nie dałoby się postawić jakiejkolwiek nieruchomości mieszkalnej. Jedynym sposobem aby tę działkę sprzedać był podział na 2 mniejsze i sprzedaż sąsiadom obok w celu poszerzenia swoich nieruchomości. Zarówno p. Maciej K. jak i p. Alicja L. prowadzą własne gospodarstwo rolne i działki, które nabyli poszerzają tylko dotychczasowe gospodarstwo rolne. W związku z tym w wyniku podziału działka nr 1026 nie straciła charakteru rolnego i zgodnie z oświadczeniem p. K. i p. L. będzie wykorzystywana na cele rolnicze. Dlatego sprzedaż tych działek powinna korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. pkt 28 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli sprzedaż nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec wyżej przywołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedstawionym stanie faktycznym istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia sprzedanych udziałów w nieruchomości i forma prawna ich nabycia.

Wnioskodawca wskazał, że w spadku nabył udział ¼ w działce nr 1026. Po Marii S. zmarłej w 2005 r. nabył udział 3/16 w tej nieruchomości a po i Bronisławie S. zmarłym w 2010 r. nabył udział 1/16. Następnie dokonano podziału działki 1026 na dwie działki o nr 1026/1 i 1026/2. W 2015 r. Wnioskodawca sprzedał udział ¼ w ww. działkach.

Wskazać zatem należy, że sam podział nieruchomości nie stanowi daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podział nieruchomości miał jedynie na celu zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek) należących do danego właściciela (współwłaściciela). Jeżeli zatem współwłaściciele (właściciel) dokonują podziału nieruchomości nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której te osoby są już współwłaścicielami. Tym samym w omawianej sprawie dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie ma znaczenia data podziału działki 1026 na dwie działki o nr 1026/1 i 1026/2. W wyniku podziału Wnioskodawca nie nabył bowiem żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego był już współwłaścicielem. W wyniku samego podziału nieruchomości nie zmienia się struktura własności każdej z mniejszych nieruchomości (działek) wydzielonych w drodze podziału.

Istotne znaczenie mają natomiast daty śmierci każdego ze spadkodawców, po których Wnioskodawca nabył udziały w działce nr 1026 ponieważ w przypadku nabycia nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości w drodze spadku datą nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data otwarcia spadku, czyli śmierć spadkodawcy.

Zgodnie bowiem z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy (spadkodawców) ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest zawsze data śmierci spadkodawcy (każdego ze spadkodawców) a nie data kiedy uprawomocniło się postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt notarialny poświadczenia dziedziczenia stwierdzają jedynie fakt nabycia spadku przez spadkobiercę (art. 1025 § Kodeksu cywilnego).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawcę udziału w łącznej wysokości ¼ w działkach nr 1026/1 i 1026/2 miało miejsce w dwóch datach – odpowiednio w udziale 3/16 w 2005 r. oraz w udziale 1/16 w 2010 r., tj. w datach śmierci każdego ze spadkodawców – Marii i Bronisława S.

Z uwagi na fakt, że nabycie udziałów w omawianych działkach nastąpiło odpowiednio w 2005 r. oraz w 2010 r., to pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy należy oddzielnie liczyć w stosunku do każdego udziału jaki Wnioskodawca nabył.

Oznacza to, że dokonana w 2015 r. sprzedaż działek nr 1026/1 i nr 1026/2 w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2005 r. w spadku po Marii S. (3/16) nie stanowiła dla Wnioskodawcy źródła przychodów a więc nie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Dokonana w 2015 r. sprzedaż ww. działek stanowi natomiast źródło przychodów i co do zasady powinna podlegać opodatkowaniu w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2010 r. w spadku po Bronisławie S. (1/16) z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału do dnia jego sprzedaży nie upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wyłącznie w odniesieniu do przychodu ze sprzedaży działek przypadającego na udział 1/16 nabyty w 2010 r. w drodze spadku po Bronisławie S. rozpatrywać można możliwość jego zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy. Tylko bowiem przychód przypadający na ten udział stanowi źródło przychodów. Przychód przypadający na udział nabyty w spadku po Marii S. nie jest w ogóle źródłem przychodu, więc rozważanie jego zwolnienia z opodatkowania jest bezprzedmiotowe.

Dokonując oceny skutków podatkowych sprzedaży udziału 1/16 w działkach nr 1026/1 i 1026/2 nabytego w spadku po Bronisławie S. wskazać należy, że zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości).

Przy czym jeżeli Wnioskodawca poniósł takie koszty w części dotyczącej sprzedawanego udziału ¼ w działkach, to tylko 1/16 tej kwoty pomniejszała będzie przychód ze sprzedaży przypadający na udział 1/16 w działkach nr 1026/1 i 1026/2 podlegający opodatkowaniu bowiem pozostałe 3/16 tej kwoty przypada na udział w ww. działkach, który nie podlega opodatkowaniu a więc rozliczeniu nie będą też podlegały ewentualne koszty odpłatnego zbycia przypadające na ten udział.

Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy – za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy – wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy – w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym podatnicy są zobowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e. W tym samym terminie płatny jest również należny podatek, wynikający z tego zeznania (art. 45 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy).

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy – po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny.

Ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o gospodarstwie rolnym – oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym (art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1381 ze zm.) – za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 542 ze zm.) oraz Załącznika Nr 6 do tego rozporządzenia.

Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwarunkowane jest następującymi przesłankami:

*   sprzedawane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne, do których zalicza się m.in. grunty orne, oznaczone symbolem – R;
*   w chwili sprzedaży muszą stanowić gospodarstwo rolne, tj. będący własnością (współwłasnością) lub znajdujący się w posiadaniu osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy;
*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru. Utrata charakteru rolnego gruntu następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia. Dla oceny czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu decydujące znaczenie ma cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości bądź inne okoliczności związane z daną transakcją;
*   sprzedaż ma dotyczyć całości lub części gospodarstwa rolnego, co oznacza, że transakcja może obejmować wszystkie nieruchomości wchodzące w skład tego gospodarstwa rolnego bądź niektóre z nich. Sprzedaż całości lub części gospodarstwa rolnego następuje wyłącznie w sytuacji, gdy łącznie wszyscy współwłaściciele sprzedają gospodarstwo rolne lub jego część. Zwolnienie nie dotyczy bowiem sprzedaży jedynie udziału w gospodarstwie rolnym.

Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki, przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości (udziału w nieruchomości łącznie z innymi współwłaścicielami) korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Podstawowym warunkiem uznania gruntów za gospodarstwo rolne jest ich sklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne oraz ich powierzchnia określana jako norma obszarowa. Istotny jest zatem charakter i powierzchnia zbywanych działek. Oznacza to, że jeżeli łączna powierzchnia gruntów stanowiących własność (współwłasność) lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej przekracza 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy użytków rolnych, jest to gospodarstwo rolne w rozumieniu cytowanego wyżej art. 2 ustawy o podatku rolnym. W przypadku, gdy grunt nie spełnia normy obszarowej, nie może być uznany za gospodarstwo rolne.

Jeśli zatem w dacie sprzedaży gruntów nawet sklasyfikowanych jako użytki rolne ich zbywca nie jest właścicielem lub współwłaścicielem gospodarstwa rolnego (jego posiadaczem), a więc zbywane przez niego grunty – same bądź łącznie ze stanowiącymi własność lub współwłasność zbywcy gruntami – nie tworzą gospodarstwa rolnego zbywcy, to przychód uzyskany z ich sprzedaży nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy. Przedmiotowe zwolnienie nie dotyczy bowiem użytków rolnych, lecz użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Nie wystarczy więc, że charakter sprzedawanej działki będzie rolny jeśli działka ta nie będzie stanowiła gospodarstwa rolnego lub jego części.

Działki o powierzchni 0,2949 ha nie stanowią zaś gospodarstwa rolnego w rozumieniu definicji zawartej w ustawie o podatku rolnym a skoro Wnioskodawca był współwłaścicielem gruntów jedynie o łącznej powierzchni 0,4649 ha, to nie był współwłaścicielem gospodarstwa rolnego w rozumieniu tej definicji. Zatem chociaż Wnioskodawca sprzedał wraz z pozostałymi współwłaścicielami grunt rolny, to nie sprzedał gospodarstwa rolnego lub jego części, a więc nie wypełnił wszystkich przesłanek zwolnienia.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę ze sprzedaży udziału 1/16 w działkach nr 1026/1 i 1026/2 nie tworzących gospodarstwa rolnego i nie wchodzących w jego skład nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z wniosku bezspornie wynika, że Wnioskodawca nie był właścicielem (współwłaścicielem) gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Sprzedane grunty, co wymaga podkreślenia, nie były w momencie ich sprzedaży samodzielnym gospodarstwem rolnym czy też częścią gospodarstwa rolnego, gdyż w momencie sprzedaży tych nieruchomości Wnioskodawca był współwłaścicielem gruntu jedynie o łącznej powierzchni 0,4649 ha. Tym samym fakt, że w omawianej sprawie Wnioskodawca wskazał, że nabywcy zakupili działki tylko i wyłącznie na powiększenie dotychczasowego gospodarstwa rolnego pozostaje bez znaczenia. Istotne jest natomiast, że powierzchnia zbytych działek nie stanowiła gospodarstwa rolnego ani jego części.

Nie można tym samym potwierdzić, że zostaną spełnione łącznie przesłanki do zastosowania zwolnienia z opodatkowania, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału 1/16 w działkach nr 1026/1 i 1026/2 nabytego w spadku po Bronisławie S. Nie spełnienie choćby jednej z przesłanek, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy powoduje bowiem, że przychód ze zbycia nieruchomości (udziału w niej) nie korzysta z tego zwolnienia.

Podsumowując, dokonana w 2015 r. sprzedaż działek nr 1026/1 i 1026/2 w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2005 r. w spadku po Marii S. (3/16) nie stanowi w ogóle źródła przychodu, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w przywołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bezprzedmiotowe jest zatem rozpatrywanie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży przypadającego na ten udział bowiem nie podlega on w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei przychód uzyskany z odpłatnego zbycia działek w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2010 r. w spadku po Bronisławie S. (1/16) nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, gdyż grunt ten nie był częścią gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy o podatku rolnym. Dochód ze sprzedaży przypadający na ten udział, który nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem ustalonym na podstawie art. 19 ww. ustawy a kosztami uzyskania przychodu określonymi na podstawie art. 22 ust. 6d ww. ustawy, należy opodatkować 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.