Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.801.2025.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Zwolnienie podmiotowe dla świadczenia usług konserwacji i
naprawy pojazdów samochodowych z wykorzystaniem części,
w tym oleju silnikowego, płynu np. układu hamulcowego,
chłodniczego, gazu do klimatyzacji.
Słowa kluczowe: usługi-usługi naprawy i regeneracji
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 1-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 1-lit. g

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie możliwości

    korzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczenia usług konserwacji i naprawy
    pojazdów samochodowych z wykorzystaniem części, w tym oleju silnikowego, płynu np.
    układu hamulcowego, chłodniczego, gazu do klimatyzacji.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego dla
    świadczenia usług konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych z wykorzystaniem
    części, w tym oleju silnikowego, płynu np. układu hamulcowego, chłodniczego, gazu do
    klimatyzacji. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Od listopada 2023 r. prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie konserwacji i
    naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Korzysta Pan ze zwolnienia
    z VAT z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT z uwagi na nieprzekroczenie limitu zawartego w
    ww. przepisie. W prowadzonej przez Pana działalności w postaci naprawy pojazdów
    samochodowych Klient zostawia u Pana swój pojazd w celu ustalenia i usunięcia usterki.
    Najczęściej naprawa pojazdu wymaga zakupu odpowiednich części, co też Pan czyni i
    wykonuje następnie usługę naprawy pojazdu którą zlecił Panu Klient. Usługę wykonaną na
    rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
    ryczałtowych dokumentuje paragonem fiskalnym. Na rzecz firm wystawia Pan natomiast
    faktury. Na dokumencie sprzedaży widnieje wyłącznie usługa, np. usługa naprawy układu
    zawieszenia, naprawa układu elektrycznego. Na dokumencie sprzedaży nie ma
    wyodrębnionych pozycji z samymi częściami. Koszt zakupu części samochodowych
    stanowi podstawę do kalkulacji ceny usługi. Zakup części samochodowych ujmuje Pan w
    kolumnie 10 Podatkowej księgi przychodów i rozchodów (PKPiR).
    Klient nie ma możliwości zakupu w Pana warsztacie towaru w postaci części
    samochodowych. Klient za każdym razem zamawia wyłącznie usługę naprawy.
    Do tej pory nie kupował Pan oleju silnikowego czy innych płynów, a które są niezbędne do
    wykonywania niektórych napraw, np. wymiany miski olejowej, naprawy układu
    chłodniczego, gdyż „stary” olej czy płyn musi być spuszczony z pojazdu w celu dokonania
    naprawy, a następnie po usunięciu usterki musi być z powrotem uzupełniony aby Klient
    mógł wyjechać z warsztatu pojazdem, którego naprawę zlecił Panu. Do tej pory jeśli była
    konieczność zakupu oleju czy płynu to podawał Pan Klientowi jaki olej czy płyn ma kupić i
    dostarczyć Panu aby mógł go Pan uzupełnić po dokonaniu naprawy. Jednak widzi Pan, że
    Klienci nie są zadowoleni z takiego stanu rzeczy. Chciałby Pan więc we własnym zakresie
    kupować olej silnikowy i płyny które przy niektórych naprawach muszą być uzupełnione
    czy wymienione.
    Poza tym chciałby Pan w niedalekiej przyszłości naprawiać także klimatyzacje w pojazdach
    samochodowych i w tym przypadku koniecznym staje się zakup odpowiedniego gazu,
    którym napełniana jest klimatyzacja w trakcie usuwania usterki.
    Jeszcze raz podkreśla Pan, że w Pana działalności tylko naprawia Pan pojazdy
    samochodowe, nie sprzedaje samych części samochodowych. W przyszłości także to się
    nie zmieni. Przedmiotem Pana działalności jest i będzie tylko naprawa pojazdów
    samochodowych. Nie prowadzi i nie będzie Pan prowadził w przyszłości sprzedaży części
    samochodowych, oleju silnikowego, płynów czy gazu. Jeśli będzie Pan w przyszłości
    kupował olej silnikowy, płyn do np. układu hamulcowego czy chłodniczego albo gaz do
    klimatyzacji, to tylko w celu należytego wykonania usługi naprawy pojazdu, którą zlecił
    Panu Klient, a nie w celu odsprzedaży. Zakup tych materiałów tak samo jak zakup części
    ujmowałby Pan w kolumnie 10 PKPiR.

## Pytanie

Czy w przypadku świadczenia usługi kompleksowej naprawy pojazdów samochodowych z
    wykorzystaniem części, w tym oleju silnikowego, płynu np. układu hamulcowego,

    chłodniczego, gazu do klimatyzacji zakupionych przez Pana i ujętych w kolumnie 10 PKPiR,
    jako materiał do wykonania usługi, może korzystać Pan ze zwolnienia podmiotowego
    określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uważa Pan, że dokonując kompleksowej usługi naprawy pojazdów samochodowych, w
    której elementem składowym ceny usługi będzie wartość nabytych w trakcie wykonywania
    usługi materiałów, w tym oleju silnikowego, płynów używanych w pojazdach, np. układzie
    hamulcowym, chłodniczym i gazu do klimatyzacji ujętych w kolumnie 10 PKPiR przysługuje
    Panu zwolnienie podmiotowe na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy VAT dopóki nie
    przekroczy Pan limitu zawartego w tych przepisach. Wykonuje Pan tylko naprawę pojazdu,
    nie sprzedaje Pan obecnie żadnych części i nie będzie tego robił w przyszłości, gdy będzie
    Pan oprócz części kupował dodatkowo, np. olej silnikowy, płyny niezbędne do
    prawidłowego funkcjonowania pojazdów czy gaz do klimatyzacji. Te zakupy będzie Pan
    traktował jako materiał do należytego wykonania usługi.
    Przepis art. 113 ust. 13 pkt 1 ustawy zawiera katalog czynności, które pozbawiają prawa
    do zwolnienia podmiotowego. W katalogu tym pod lit. b znajduje się dostawa towarów
    akcyzowych oraz pod lit. g) dostawa hurtowa i detaliczna części i akcesoriów do pojazdów
    samochodowych.
    Przepis ten wyklucza dostawę towarów, a nie świadczenie usług naprawy pojazdów. W
    Pana ocenie czynności, które są i będą wykonywane przez Pana należy uznać za
    świadczenie usługi kompleksowej (usługa złożona). Dostawa towarów wystąpiłaby wtedy,
    gdyby klient chciał tylko i wyłącznie nabyć daną część bądź olej bez świadczenia usługi i na
    dokumencie sprzedaży byłaby wyszczególniona pozycja dotycząca sprzedaży danego
    towaru. Jednakże Pana warsztat nie zajmuje się dostawą towarów i nie ma możliwości w
    warsztacie zakupienia jakichkolwiek towarów, tj. części i akcesoriów do pojazdów czy
    oleju, płynu, gazu itd. Nie magazynuje Pan zakupionych części. Kupuje je Pan pod
    konkretne zlecenie i do wykonania konkretnej naprawy. Tak samo będzie w przyszłości z
    zakupywanym olejem silnikowym, płynami i gazem. Nie prowadzi i nie będzie Pan
    prowadził sprzedaży ani hurtowej ani detalicznej jakichkolwiek towarów. Nie ma Pan takiej
    działalności wpisanej także w CEIDG. Jako kod prowadzonej działalności ma Pan tylko
    wpisany PKD 45.20Z. Na paragonach fiskalnych zawsze jest wykazana tylko usługa.
    W sytuacji świadczenia kompleksowej naprawy, w tym wymiany czy uzupełnienia oleju
    silnikowego, płynu gazu mamy do czynienia z dwoma czynnościami - usługą naprawy
    /serwisu oraz niejako odsprzedaży części i materiałów nabytych do wykonania usługi w
    tym np. oleju silnikowego. W zakwalifikowaniu tych czynności jako usługi kompleksowej
    (usługi złożonej) naprawy/serwisu w tym wymiany oleju silnikowego, płynu czy gazu należy
    zwrócić uwagę, że świadczenie usługi naprawy jest tutaj dominujące i niezbędne do tego,
    aby umowa między nabywcą usługi a oferującym usługę została zawarta. Klient chce od
    Pana wykonania usługi, a nie interesuje go zakup części, olei, płynów czy gazu. On
    oczekuje, że Pan naprawi jego pojazd i nie interesuje go czego Pan potrzebuje do
    wykonania tej usługi.
    Klient oczekuje rozwiązania jego problemu, zostawia Panu pojazd aby ustalił Pan
    przyczynę usterki i następnie aby naprawił Pan zlokalizowaną usterkę. Klient nie oczekuje
    dostawy części, oleju, płynu czy gazu. Oczekuje natomiast, aby pojazd był sprawny i
    gotowy do eksploatacji. Klienci warsztatu nie mają specjalistycznej i fachowej wiedzy, aby
    samemu zlokalizować przyczynę usterki i ją naprawić, a co za tym idzie nie mają wiedzy
    jakie części/materiały w tym oleje i płyny trzeba nabyć i wymienić w pojeździe aby usterka
    była naprawiona. Przekazanie klientowi listy części i materiałów w tym olejów silnikowych,
    aby nabył je na własny rachunek i przekazał do montażu jest problematyczne z uwagi na
    znajomość oznaczeń części i olejów, dostęp do części, dyspozycyjność klientów,
    ewentualnych zwrotów części co znacząco przedłuża wykonanie świadczenia głównego
    jakim jest usługa naprawy pojazdu.

    W związku z tym odsprzedaż towarów jeśli w ogóle tak można to nazwać (części
    /materiałów w tym oleju silnikowego) ma charakter pomocniczy i jest niezbędna do
    wykonania usługi głównej, na którą Klient zgłasza u Pana zapotrzebowanie w formie
    naprawy pojazdu. Dodatkowo Klienci nie mają wpływu na wybór oraz nie dokonują
    wyboru rodzajów/marek/modeli materiałów jakie Pan użyje do naprawy ich pojazdu.
    Znaczącą rolę identyfikującą odsprzedaż części jako usługę pomocniczą do świadczenia
    głównego jakim jest naprawa pojazdów w tym wymiana oleju silnikowego, płynu czy gazu
    w klimatyzacji jest to, że w cenie końcowej usługi wartość przypadająca na odsprzedaż
    części/materiałów w tym oleju silnikowego będzie równa cenie nabycia części/materiałów
    z hurtowni/sklepu - warsztat nie zarabia i nie będzie zarabiał na wymienianych częściach/
    płynach/olejach silnikowych.
    Na przestrzeni czasu zostały wydane indywidualne interpretacje podatkowe, w których
    Dyrektorzy Krajowej Administracji Skarbowej przyznali wnioskującym podatnikom prawo
    do dalszego stosowania zwolnienia z VAT na mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT oraz
    traktowania świadczonych przez podatników usług jako świadczenia kompleksowe, w
    świetle których uznano, że podatnicy nie wykonują czynności zawartych w art. 113 ust. 13
    ustawy o VAT.
    Są to pisma o sygnaturze:
      - 0111-KDIB3-3.4012.6.2024.1.MS,
      - 0114-KDIP1-3.4012.598.2024.1.PRM,
      - 0111-KDIB3-3.4012.651.2021.2.WR,
      - 0112-KDIL1-3.4012.53.2021.1.MR,
      - 0112-KDIL1-1.4012.117.2020.2.MB.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje
    w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Według art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży
      towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium
      kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
      opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    Na podstawie art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w
      trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu

      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Natomiast w myśl art. 113 ust. 10 ustawy:
      Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w
      proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie
      roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od
      czynności, którą przekroczono tę kwotę.
    Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia
    od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi
    przepisami art. 113 ust. 1-10 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o
    których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    W świetle art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków
        trwałych podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:

      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy może Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego
    dla świadczenia usług kompleksowej naprawy pojazdów samochodowych z
    wykorzystywaniem części, w tym oleju silnikowego, płynu np. układu hamulcowego,
    chłodniczego, gazu do klimatyzacji.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości, w pierwszej kolejności należy ustalić czy określoną
    transakcję należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług.
    Podkreślić należy, że o kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów bądź
    świadczenia usług rozstrzyga każdorazowo zindywidualizowany stan faktyczny, w tym
    zakres i specyfika wykonywanych czynności, użytych materiałów oraz treść zawartych
    umów. Jedynie łączna analiza czynników takich jak m.in. przedmiot świadczenia, udział
    materiałów, obowiązki stron, sposób wzajemnego rozliczenia, pozwala określić, czy
    wykonywane czynności powinny być traktowane jako usługa, czy też jako dostawa
    towarów. Zatem ustalenie, czy określoną transakcję należy zakwalifikować jako dostawę
    towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich
    okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów
    charakterystycznych i dominujących.
    Co do zasady, dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług każde
    świadczenie powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy
    jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, to nie
    powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Tym samym, z
    ekonomicznego punktu widzenia świadczenie nie powinno być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie złożone, obejmujące kilka
    świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności,
    które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć
    również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako
    elementu świadczenia złożonego.
    Świadczenie złożone zawiera zatem kilka czynności, z tym że jedna z nich jest
    świadczeniem zasadniczym, przeważającym, nadającym danemu świadczeniu główny
    charakter, przy czym wszystkie zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego wskazanej w umowie. Aby móc wskazać, że dane świadczenie
    jest świadczeniem złożonym, powinno składać się ono z różnych świadczeń, których
    realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc
    kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu (do
    wykonania świadczenia zasadniczego), na który składają się różne świadczenia
    pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono
    celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania
    świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jako element
    świadczenia złożonego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest
    zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    bez niego świadczenia głównego. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza
    zastosowania do poszczególnych jego elementów odrębnych cen.
    Czy mamy do czynienia z kompleksową dostawą towarów, czy też kompleksowym
    świadczeniem usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia
    ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94,

    Faaborg – Gelting Linien; z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan
    Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z 27 października 2005 r. w sprawie C-41
    /04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P.
    Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji
    jest wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel,
    zaś pozostałe czynności mają charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja
    powinna być traktowana jako dostawa towarów. Natomiast w przypadku, gdy istotą
    transakcji są inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także
    wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
    Sposób identyfikowania świadczeń złożonych również wpisuje się w stanowisko TSUE
    wyrażone w orzeczeniu z 29 marca 2007 r. w sprawie Aktiebolaget NN v. Skatteverket (C-
    111/05), w którym TSUE wskazał, że ocena ta powinna być dokonywana z punktu
    widzenia charakterystycznych cech danej transakcji.
    Z innych orzeczeń TSUE w sprawie świadczeń złożonych wynika, że w celu określenia
    świadczenia głównego w ramach świadczenia złożonego należy zbadać, jakie są
    oczekiwania klienta (rozumianego jako przeciętny konsument) w ramach transakcji i na
    tej podstawie ustalać świadczenie główne (wiodące), czyli to świadczenie, którego
    oczekuje od dostawcy klient (C-41/04).
    W analizowanej sprawie wskazał Pan, że od listopada 2023 r. prowadzi Pan działalność
    gospodarczą w zakresie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem
    motocykli. W ramach prowadzonej działalności tylko naprawia Pan pojazdy
    samochodowe, nie sprzedaje samych części samochodowych. Wskazał Pan, że
    przedmiotem Pana działalności jest i będzie tylko naprawa pojazdów samochodowych.
    Korzysta Pan ze zwolnienia z VAT z art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT z uwagi na
    nieprzekroczenie limitu zawartego w ww. przepisie. Do tej pory nie kupował Pan oleju
    silnikowego czy innych płynów, a które są niezbędne do wykonywania niektórych napraw,
    np. wymiany miski olejowej, naprawy układu chłodniczego. Chciałby Pan we własnym
    zakresie kupować olej silnikowy i płyny które przy niektórych naprawach muszą być
    uzupełnione czy wymienione. Poza tym chciałby Pan w niedalekiej przyszłości naprawiać
    także klimatyzacje w pojazdach samochodowych i w tym przypadku koniecznym staje się
    zakup odpowiedniego gazu, którym napełniana jest klimatyzacja w trakcie usuwania
    usterki. Nie prowadzi i nie będzie Pan prowadził w przyszłości sprzedaży części
    samochodowych, oleju silnikowego, płynów czy gazu. Jeśli będzie Pan w przyszłości
    kupował olej silnikowy, płyn do np. układu hamulcowego czy chłodniczego albo gaz do
    klimatyzacji, to tylko w celu należytego wykonania usługi naprawy pojazdu, którą zlecił
    Panu Klient, a nie w celu odsprzedaży. Usługę wykonaną na rzecz osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych dokumentuje
    paragonem fiskalnym. Na rzecz firm wystawia Pan natomiast faktury. Na dokumencie
    sprzedaży widnieje wyłącznie usługa, np. usługa naprawy układu zawieszenia, naprawa
    układu elektrycznego. Na dokumencie sprzedaży nie ma wyodrębnionych pozycji z
    samymi częściami. Koszt zakupu części samochodowych stanowi podstawę do kalkulacji
    ceny usługi.
    W omawianej sprawie użycie materiałów (tj. części, w tym oleju silnikowego, płynu np.
    układu hamulcowego, chłodniczego, gazu do klimatyzacji) w ramach wykonywanych przez
    Pana przyszłych usług kompleksowej naprawy pojazdów samochodowych stanowić będzie
    składnik jednego kompleksowego świadczenia, jakim będzie dokonanie naprawy. Element
    składowy tego świadczenia, tj. części, w tym oleju silnikowego, płynu np. układu
    hamulcowego, chłodniczego, gazu do klimatyzacji, ma dla Pana klientów poboczne
    znaczenie w świetle celu głównego jakim jest naprawa pojazdu. Nie można go w
    racjonalny sposób osiągnąć inaczej, niż przez nabycie kompleksowej usługi, mającej
    doprowadzić pojazd do stanu używalności.
    Skoro zatem przedmiotem świadczenia jest usługa naprawy pojazdów samochodowych
    a nie dostawa części/materiałów do pojazdów samochodowych wskazanych w art. 113

    ust. 13 pkt 1 lit. b) i g) ustawy o podatku od towarów i usług, a wartość sprzedaży nie
    przekroczyła w roku ubiegłym kwoty 200 000 zł, to ma Pan prawo do korzystania ze
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Zaznaczyć należy, że
    utraci Pan zwolnienie podmiotowe w prowadzonej działalności gospodarczej w
    przypadku wykonania jakichkolwiek czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy
    lub jeżeli wartość sprzedaży przekroczy w roku podatkowym 2025 kwotę 200 000 zł,
    począwszy od czynności, która przekroczy tę kwotę.
    Jak wynika z opisu sprawy działalność gospodarczą prowadzi Pan od 2023 r., zatem w
    niniejszej sprawie w art. 113 ust. 9 ustawy, nie będzie miał zastosowania, ponieważ
    odnosi się do sprzedaży dokonywanej przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku
    podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.