Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.37.2019.1.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-04-05
Teza: czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.
Słowa kluczowe: licencja; wartości-wartości niematerialne i prawne; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 stycznia 2019 r. (data wpływu 6 lutego 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 lutego 2019 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Podatkowa Grupa Kapitałowa M (dalej: „Podatnik” lub „Wnioskodawca”) jest polskim podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Umowa podatkowej grupy kapitałowej Wnioskodawcy została zarejestrowana przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego w czerwcu 2018 r., zaś rok podatkowy Wnioskodawcy rozpoczął się w lipcu 2018 r.

Członkami Wnioskodawcy są: X S.A. (dalej: „X”) jako podmiot reprezentujący Podatnika, oraz Y sp. z o.o. (dalej: „Y”) jako członek Podatnika, powiązany kapitałowo z X. X prowadzi działalność gospodarczą głównie w zakresie sprzedaży biletów na seanse kinowe oraz sprzedaży towarów i usług w barach kinowych, a także udostępniania powierzchni dla celów reklamy czy organizacji imprez. Y jest podmiotem dedykowanym do prowadzenia działalności reklamowej i brokerskiej na rzecz X, a także innych podmiotów niepowiązanych (Y dąży głównie do sprzedaży reklamy w kinie, a także organizacji imprez w obrębie kin - w związku z taką sprzedażą, może nabywać usługi od operatorów kin, w tym od X).

Model biznesowy stosowany przez członków Wnioskodawcy.

Działalność X skupia się głównie na prowadzeniu i zarządzaniu obiektami kinowymi, w tym na sprzedaży biletów na seanse kinowe oraz sprzedaży towarów i usług w barach kinowych. Jednocześnie, X udostępnia powierzchnię reklamową, to jest głównie możliwość wyświetlania reklam przed seansami kinowymi, udostępnia sale kinowe i hol w celu organizacji wydarzeń jak np. konferencje oraz sprzedaje kupony kinowe.

Y jest spółką marketingową, powołaną głównie do pośrednictwa przy sprzedaży reklamy kinowej (na rzecz podmiotów powiązanych i niepowiązanych), organizacji wydarzeń w obiektach kinowych oraz sprzedaży kuponów. W związku z tym, Y oferuje na rynku usługi reklamowe, dla potrzeb realizacji których może angażować X jako podwykonawcę. Względnie, Y może poszukiwać klientów na usługi reklamowe, które będą świadczone przez X, natomiast Y będzie uzyskiwać wynagrodzenie prowizyjne od X z tytułu pośrednictwa w sprzedaży reklamy. W związku z powyższym, Y uzyskuje przychody operacyjne z pośrednictwa przy sprzedaży usług reklamowych, względnie z pośrednictwa w sprzedaży usług organizacji wydarzeń i kuponów kinowych (sprzedaż tego typu usług nie wiąże się z udzieleniem licencji czy przeniesieniem praw własności intelektualnej).

Kluczowe aktywa wykorzystywane przez członków Wnioskodawcy.

Y jest właścicielem znaków towarowych „M” (głównie znaki słowno-graficzne), które w przeszłości nabyła w drodze umowy sprzedaży (w związku z restrukturyzacją działalności Grupy, a także realizowanymi zmianami własnościowymi). Wskazane znaki towarowe są właściwie zarejestrowane i objęte ochroną prawną. Przedmiotowe znaki towarowe są przez Y traktowane jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji podatkowej, zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 6 ustawy o PDOP (chronione prawa własności intelektualnej).

Y udzieliła licencji na rzecz X wyłącznej i ograniczonej licencji na korzystanie ze znaków towarowych „M”, upoważniając X do korzystania ze znaków towarowych w zakresie związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej przez X. W szczególności X uzyskała prawo do korzystania ze znaków towarowych poprzez umieszczanie ich w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, oznaczania nimi ubiorów personelu, wykorzystywanego przez nich sprzętu i wyposażenia, umieszczania ich na towarach i opakowaniach wprowadzanych do obrotu, czy posługiwania się nimi celem reklamowania działalności X. Z tytułu udzielenia licencji na korzystanie ze znaków towarowych, Y uzyskuje przychód w postaci opłaty licencyjnej, kalkulowanej jako procent od obrotu osiągniętego przez X z tytułu prowadzonej działalności, w ramach której wykorzystywane są znaki towarowe, a więc przychodów z wyświetlania filmów oraz treści alternatywnych.

Wykorzystanie znaków towarowych w modelu biznesowym.

Znaki towarowe są kluczowe z perspektywy prowadzenia działalności gospodarczej zarówno przez Y, jak i przez X. Dla Y znaki towarowe są niezbędne, aby móc oferować reklamę w kinie, które natomiast może być zarządzane przez X wykorzystujące znaki licencjonowane od Y. Y jest więc zainteresowana rozwijaniem znaków towarowych i promowaniem ich, z uwagi na zwiększenie ich rozpoznawalności, a tym samym zainteresowanie potencjalnych klientów/nabywców usług reklamowych. X jest zainteresowana rozwojem znaków towarowych, gdyż one są utożsamiane z działalnością kinową (co również ma wpływ na poziom sprzedaży reklam). Innymi słowy, Y jest zainteresowana tym, żeby X wykorzystywała znaki towarowe w swojej działalności i budowała ich wartość, gdyż ma to wpływ na sprzedaż reklam, którą generuje Y. Z perspektywy Y, udzielenie licencji na znaki towarowe na rzecz podmiotu, który będzie ten znak promował i jednocześnie współpracował z Y przy realizacji świadczeń reklamowych, ma istotne uzasadnienie biznesowe i pozwala maksymalizować przychód ze sprzedaży świadczeń reklamowych (względnie pośrednictwa w reklamie).

Celem niniejszego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, jest potwierdzenie, że przychody uzyskiwane przez Y od X z tytułu licencji na znaki towarowe powinny być traktowane jako przychody inne niż z zysków kapitałowych, gdyż pozostają one w funkcjonalnym i bezpośrednim związku, jakie Y uzyskuje ze sprzedaży usług reklamowych przy współpracy z X, korzystającej z licencjonowanych znaków towarowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy, w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PDOP, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PDOP, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

Jak stanowi art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PDOP, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych. Ze wskazanego przepisu wynika, że przychody uzyskiwane ze znaku towarowego stanowiącego wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji, mogą stanowić przychody z zysków kapitałowych, o ile nie wynikają z licencji bezpośrednio związanych z przychodami niezaliczonymi do zysków kapitałowych.

W tym kontekście kluczowe jest więc znalezienie funkcjonalnego związku pomiędzy przychodami z licencji uzyskiwanymi przez podatnika oraz innymi przychodami, które nie stanowią przychodów z zysków kapitałowych (lecz przychody z działalności operacyjnej). Funkcjonalny i bezpośredni związek pomiędzy takimi kategoriami przychodów, wyklucza możliwość przyjęcia, że przychody z licencji powinny być klasyfikowane do kategorii zysków kapitałowych.

W ocenie Wnioskodawcy, przychody Y z licencji na znaki towarowe uzyskiwane od X, stanowią przychody bezpośrednio związane z przychodami operacyjnymi Y, czyli z przychodami z działalności reklamowej i pośrednictwa w reklamie. Udzielenie licencji na rzecz X, z perspektywy Y, jest uzasadnione zwiększeniem zasięgu i rozpoznawalności znaków towarowych, a tym samym promowanie miejsca oznaczonymi znakami, gdzie mogą być świadczone usługi reklamowe przez Y. Aby działalność reklamowa Y, względnie pośrednictwo w reklamie, miała maksymalnie szeroki zasięg i docierała do szerokiego kręgu odbiorców, Y potrzebuje podmiotu który będzie rozwijał te znaki z wykorzystaniem przestrzeni, w której mogą być realizowane świadczenia reklamowe. Im bardziej rozpoznawalne są znaki towarowe i sieć kin, do której te znaki towarowe są przypisane, tym większe zainteresowanie i chęć nabywania usług reklamowych od Y i promowania się w miejscu oznaczonym znakami towarowymi.

W przedmiotowej sytuacji więc, istnieje funkcjonalny i bezpośredni związek pomiędzy licencją na znaki towarowe, której udziela Y, oraz przychodami z reklamy (czy pośrednictwa w reklamie) osiąganymi z wykorzystaniem miejsc oznaczonych tymi znakami towarowymi. Przy braku rozwoju sieci kin oznaczonych znakami towarowymi „M” nie byłoby możliwości rozwoju działalności reklamowej realizowanej przez Y. Zakres oferty kierowanej do klienta zainteresowanego reklamą, bez rozpoznawalnego znaku towarowego licencjonowanego przez Y, byłby węższy, w szczególności nie gwarantowałby dostępu do rzeszy konsumentów, która odwiedza kina oznaczone licencjonowanymi znakami towarowymi. Z tej przyczyny, z uwagi na funkcjonalny związek pomiędzy licencją na znaki towarowe oraz przychodami reklamowymi po stronie Y, przychody z licencji należy klasyfikować jako przychody z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036 z późn. zm., dalej: „updop”), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r., dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11, art. 24a, i art. 24b jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła:

*   z zysków kapitałowych oraz
*   z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając odrębne źródło przychodów – z zysków kapitałowych na gruncie updop, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b updop.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Wskazany powyżej przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, wprost odnosi się do art. 16b updop, tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”, które to wartości są kreowane u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa.

Prawami majątkowymi wymienionymi w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop są:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
*   licencje,
*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej,
*   wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 updop, zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.

Cytowany wyżej art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, odnosi się do art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop, zawierającego katalog praw stanowiących dla podatnika wartości niematerialne i prawne. Co istotne, w znowelizowanym ustawą zmieniającą art. 16b ust. 1 updop podkreślono, że dla uznania danego prawa za wartość niematerialną i prawną konieczne jest jego nabycie od innego podmiotu, celem wyłączenia nabycia pierwotnego.

Zgodnie z powołanym powyżej art. 7b ust. 1 pkt 6 updop, za przychody z zysków kapitałowych uważa się m.in. przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że członkami Wnioskodawcy (PGK) są: X S.A. oraz Y sp. z o.o., powiązany kapitałowo z X. Działalność X skupia się głównie na prowadzeniu i zarządzaniu obiektami kinowymi, w tym na sprzedaży biletów na seanse kinowe oraz sprzedaży towarów i usług w barach kinowych. Jednocześnie, X udostępnia powierzchnię reklamową, to jest głównie możliwość wyświetlania reklam przed seansami kinowymi, udostępnia sale kinowe i hol w celu organizacji wydarzeń jak np. konferencje oraz sprzedaje kupony kinowe.

Y jest spółką marketingową, powołaną głównie do pośrednictwa przy sprzedaży reklamy kinowej (na rzecz podmiotów powiązanych i niepowiązanych), organizacji wydarzeń w obiektach kinowych oraz sprzedaży kuponów. W związku z tym Y oferuje na rynku usługi reklamowe, dla potrzeb realizacji których może angażować X jako podwykonawcę. Względnie, Y może poszukiwać klientów na usługi reklamowe, które będą świadczone przez X, natomiast Y będzie uzyskiwać wynagrodzenie prowizyjne od X z tytułu pośrednictwa w sprzedaży reklamy. W związku z powyższym, Y uzyskuje przychody operacyjne z pośrednictwa przy sprzedaży usług reklamowych, względnie z pośrednictwa w sprzedaży usług organizacji wydarzeń i kuponów kinowych (sprzedaż tego typu usług nie wiąże się z udzieleniem licencji czy przeniesieniem praw własności intelektualnej).

Y jest właścicielem znaków towarowych „M” (głównie znaki słowno-graficzne), które w przeszłości nabyła w drodze umowy sprzedaży. Przedmiotowe znaki towarowe są przez Y traktowane jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji podatkowej.

Y udzieliła licencji na rzecz X wyłącznej i ograniczonej licencji na korzystanie ze znaków towarowych „M”, upoważniając X do korzystania ze znaków towarowych w zakresie związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej przez X. W szczególności X uzyskała prawo do korzystania ze znaków towarowych poprzez umieszczanie ich w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, oznaczania nimi ubiorów personelu, wykorzystywanego przez nich sprzętu i wyposażenia, umieszczania ich na towarach i opakowaniach wprowadzanych do obrotu, czy posługiwania się nimi celem reklamowania działalności X. Z tytułu udzielenia licencji na korzystanie ze znaków towarowych, Y uzyskuje przychód w postaci opłaty licencyjnej, kalkulowanej jako procent od obrotu osiągniętego przez X z tytułu prowadzonej działalności, w ramach której wykorzystywane są znaki towarowe, a więc przychodów z wyświetlania filmów oraz treści alternatywnych.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia, czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że licencja udzielona X na znaki towarowe stanowi kategorię „wartości niematerialnych i prawnych”, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 updop, a przychody pochodzące z tych praw przypisane są do źródła przychodów z zysków kapitałowych.

Ustawodawca przewidział wyłączenie z tego źródła dla licencji, ale tylko takich, które można bezpośrednio powiązać z uzyskaniem przez danego podatnika przychodów z innych źródeł.

Celem zawarcia tego zastrzeżenia jest wyłączenie z przychodów z zysków kapitałowych takich przychodów z opłat za korzystanie z licencji, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy CIT, które są bezpośrednio, to jest w sposób integralny, związane z uzyskiwaniem przez podatnika, uzyskującego takie przychody, również innych przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Przykładem może być sytuacja, w której prowadzenie działalności gospodarczej opiera się obok sprzedaży towarów także na udzielaniu licencji (np. franchising lub licencjonowanie oprogramowania komputerowego).

Zatem należy przyjąć, że tylko przychód uzyskany w oparciu o licencje, które są bezpośrednio związane z podstawową działalnością podatnika lub wręcz stanowią element tej działalności, jest zaliczany do przychodów z „podstawowej” działalności gospodarczej. Nie stanowi tym samym przychodu z zysków kapitałowych.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku, sytuacja jaka została wskazana powyżej nie ma jednak miejsca bowiem udzielenie licencji przez Spółkę Y Spółce X jest odrębną (niezależną) transakcją od świadczonych przez Spółkę Y na rzecz innych podmiotów usług reklamowych i pośrednictwa w reklamie.

W opisanym modelu, przychodów uzyskiwanych z ww. licencji nie można powiązać bezpośrednio z przychodami osiąganymi przez Y ze świadczenia usług reklamowych, nie są bowiem elementem tych usług.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a updop, przychody Y uzyskiwane z licencji na znaki towarowe udzielonej X powinny być przez Wnioskodawcę klasyfikowane jako przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych należy uznać za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.