Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-7/13-2/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-01-08
Teza: Skoro osoba fizyczna (wspólnik), z którym Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w ramach zawiązywanej spółki cywilnej, jest obywatelem Norwegii, tj. jednego z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, to Spółka cywilna będzie mogła prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Słowa kluczowe: cudzoziemiec; dokumentowanie; działalność-działalność gospodarcza; księgi-księgi przychodów i rozchodów; Norwegia; obywatelstwo; spółki-spółka cywilna; spółki-spółka osobowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 09.10.2012r. (data wpływu 07.01.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.10.2012 r. do Izby Skarbowej w Katowicach został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Ww. wniosek został przesłany do tut. Biura celem załatwienia zgodnie z właściwością.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie, a stałe miejsce zamieszkania w Norwegii. Od 10 października 2011 r. prowadzi w Polsce indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą X. Od 1 listopada 2012 r. zamierza prowadzić działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej z obywatelem Norwegii, który nie posiada obywatelstwa polskiego, nie jest zameldowany i nie mieszka w Polsce. Obywatel Norwegii posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej w Polsce o rozpoczęciu działalności gospodarczej od 1 listopada 2012 r. pod nazwą G. Wobec tego zakładając spółkę cywilną z Norwegiem zgodnie z art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spółka ta zobowiązana będzie prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy spółka cywilna będzie mogła prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, spółka cywilna będzie mogła prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zgodnie z przepisami art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wprawdzie z przepisów ustawy o rachunkowości art. 2 ust. 1 pkt 6 wynika, że osoby zagraniczne, prowadzące działalność gospodarczą, bez względu na obroty muszą prowadzić księgi rachunkowe, to jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy, spółki cywilne podlegają ustawie o rachunkowości i muszą prowadzić księgi rachunkowe, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro. Wobec tego, Wnioskodawca określił, że ustawodawca określił, iż jedynym warunkiem zobowiązującym spółki cywilne do prowadzenia ksiąg rachunkowych jest wielkość przychodów uzyskanych w poprzednim roku obrotowym, to próby dowodzenia, iż spółka posiadająca za wspólnika osobę fizyczną zagraniczną powinna bez względu na obroty prowadzić księgi rachunkowe, byłoby interpretacją rozszerzającą, co jest w prawie niedopuszczalne. Z tej też przyczyny Wnioskodawca uważa, że zgodnie z przepisami art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spółka cywilna, którą zamierza utworzyć, może prowadzić księgę przychodów i rozchodów do czasu kiedy przychody w poprzednim roku podatkowym nie przekroczą równowartości 1.200.000 euro.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o ustawy.

Z kolei art. 24a ust. 4 tej ustawy stanowi, iż obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych i spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej za poprzedni rok podatkowy wynoszą w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz.1223 ze zm.), przepisy tej ustawy, stosuje się z zastrzeżeniem ust. 3 m.in. do osób zagranicznych, oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Art. 5 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.), stanowi, iż osobą zagraniczną jest osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego. Z kolei zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.

Z powyższego wynika, że osoba zagraniczna pochodząca m.in. z jednego z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego (będąca jego obywatelem), prowadząca działalność gospodarczą w wymiarze nieprzekraczajacym kwoty przychodów netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych 1.200.000 euro, zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może prowadzić księgę przychodów i rozchodów, zamiast księgi rachunkowej (handlowej).

Zgodnie z brzmieniem art. 43 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, z zasady swobody przedsiębiorczości i zasady pierwszeństwa prawa wspólnotowego nad prawem krajowym wynika, że:

1.  prawo wspólnotowe ma pierwszeństwo przed prawem krajowym państwa członkowskiego,
2.  państwa mają obowiązek zapewnić skuteczność prawa wspólnotowego,
3.  krajom członkowskim nie wolno jest wprowadzać przepisów prawa krajowego, które byłyby sprzeczne z prawem wspólnotowym,
4.  w razie sprzeczności przepisów prawa wspólnotowego i krajowego, zastosowanie mają przepisy prawa wspólnotowego,
5.  późniejsze prawo krajowe nie deroguje wcześniejszego prawa wspólnotowego.

Ponadto w swoich orzeczeniach Europejski Trybunał Sprawiedliwości wskazał, że przepisy prawa wspólnotowego są bezpośrednim źródłem praw i obowiązków, dla tych wszystkich do których się odnoszą, tj. dla państw członkowskich oraz podmiotów prywatnych będących stronami stosunków prawnych na podstawie prawa wspólnotowego.

W świetle powyższych przepisów, mając na uwadze zasadę równego traktowania obywateli państw członkowskich m.in. Europejskiego Obszaru Gospodarczego, osoby fizyczne nieposiadające obywatelstwa polskiego powinny być traktowane, tak jak obywatele polscy i zastosowanie do nich powinien mieć art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, a mianowicie osoby powinny być zobowiązane do prowadzenia ksiąg rachunkowych dopiero po osiągnięciu, za poprzedni rok obrotowy, progu przychodów 1.200.000 euro. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej założonej z obywatelem Norwegii, który nie posiada obywatelstwa polskiego oraz nie mieszka w Polsce.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż skoro osoba fizyczna (wspólnik), z którym Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w ramach zawiązywanej spółki cywilnej, jest obywatelem Norwegii, tj. jednego z państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, to Spółka cywilna będzie mogła prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.