Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.796.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT w
odniesieniu do sprzedaży 23 działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Pana za podatnika podatku VAT w
    odniesieniu do sprzedaży 23 działek.
    Uzupełnił go Pan pismem z 26 października 2025 r. (wpływ 31 października 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.
    Wnioskodawca jako osoba prywatna wraz z żoną jest właścicielem działki nr 1 o
    powierzchni 3.4147 ha nr KW (...) w miejscowości (...) gmina (...), woj. (...).
    Działka powstała ze scalenia działek 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 zakupionych 6 czerwca 2007 r.
    prywatnie przez Wnioskodawcę i Jego żonę.
    W roku 2024 Wnioskodawca wystąpił o wydanie decyzji środowiskowej na budowę. 8
    listopada 2024 r. została wydana pozytywna decyzja środowiskowa na budowę 23 domów
    jednorodzinnych. Następnie Wnioskodawca wystąpił o wydanie warunków zabudowy na
    budowę 23 domów jednorodzinnych wraz z drogami wewnętrznym. Wnioskodawca
    otrzymał warunki zabudowy 24 września 2025 r. nr decyzji (...) wydana przez wójta Gminy
    (...).
    Teraz Wnioskodawca zamierza wystąpić o pozwolenie na budowę tych domów. Po
    uzyskaniu pozwolenia na budowę Wnioskodawca planuje podzielić działkę 1 na 23 działki
    plus drogi wewnętrzne.
    Na przełomie roku 2025/2026 Wnioskodawca zamierza sprzedać wydzielone 23 działki z
    pozwoleniami na budowę. Wnioskodawca ma już podpisaną notarialnie umowę
    przedwstępną na sprzedaż tych działek Repertorium A nr (...). Działki będą sprzedawane
    jako własność prywatna, nie własność firmy.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handel hurtowy artykułami
    spożywczymi i przemysłowymi. Od października 2025 r. również handel
    nieruchomościami. Działki nie były wykorzystywane w działalności.
    Zakup działek w 2007 r. nie był opodatkowany podatkiem VAT.
    Wnioskodawca kupił działkę na własny użytek.
    Od zakupu w 2007 r. działki były użytkowane rolniczo, pobierane były dopłaty z Agencji
    Rolnej.
    Do momentu sprzedaży wystąpił Pan o projekt przyłączy elektrycznych do poszczególnych
    działek powstałych po podziale działki 1.
    Ww. nieruchomość była zlecona do sprzedaży poprzez agencję nieruchomości -
    ogłoszenie w ogólnodostępnych portalach ogłoszeniowych. Podpisana wstępna umowa na

    sprzedaż nieruchomości, jak również pełnomocnictwo dla kupujących do załatwiania
    wszelkich formalności związanych z uzyskaniem warunków zabudowy, decyzji
    środowiskowej, pozwolenia na budowę i podziału nieruchomości.
    Wnioskodawca dokonał w przeszłości sprzedaży innych (oprócz wskazywanej we wniosku)
    nieruchomości z majątku prywatnego. Sprzedaż nieruchomości przy ul. (...) w (...)
    opodatkowana 23% podatku VAT. Sprzedaż nieruchomości była w roku 2016. Działka była
    współwłasnością z bratem Wnioskodawcy.
    Natomiast dwie działki w miejscowości (...) były sprzedane prywatnie w roku 2024 bez
    podatku VAT.

## Pytanie

Czy zasadnym jest Wnioskodawcy i Jego żonie jako właścicielom prywatnym naliczenie
    podatku VAT przy sprzedaży 23 działek, o których mowa w opisie sytuacji? Działki będą
    posiadały pozwolenie na budowę i wytyczone drogi wewnętrzne.
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy zasadne jest naliczenie podatku VAT przy sprzedaży działek,
    które powstaną w wyniku podziału działki nr 1 w miejscowości (...) gmina (...). Działki będą
    posiadały pozwolenia na budowę i wytyczone drogi wewnętrzne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      a) określone udziały w nieruchomości;
      b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące
      stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych
      stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U.
    z 2023 r. poz. 2809):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Natomiast zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną.
    Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) – jako podatnik VAT.

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady,
    a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne

    działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach
    marketingowych.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym, co istotne w niniejszej sprawie, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy wynika, że podejmował Pan działania charakterystyczne dla
    profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta powinna przy tym uwzględniać nie
    tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań
    jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt
    tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego
    rodzaju działalności gospodarczej.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przy sprzedaży 23 działek powinien Pan naliczyć
    podatek VAT.

    Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po
    pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem działki nr 1, która powstała z
    scalenia działek nr 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5 zakupionych 6 czerwca 2007 r. Jest Pan
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od towarów i usług. Prowadzi Pan
    działalność gospodarczą w zakresie handel hurtowy artykułami spożywczymi i
    przemysłowymi. Od października 2025 r. również handel nieruchomościami. W roku 2024
    wystąpił Pan o wydanie decyzji środowiskowej na budowę 23 domów jednorodzinnych.
    Następnie wystąpił Pan o wydanie warunków zabudowy na budowę 23 domów
    jednorodzinnych wraz z drogami wewnętrznym. Teraz zamierza Pan wystąpić o
    pozwolenie na budowę tych domów. Po uzyskaniu pozwolenia na budowę planuje Pan
    podzielić działkę 1 na 23 działki plus drogi wewnętrzne. Na przełomie roku 2025/2026
    zamierza Pan sprzedać wydzielone 23 działki z pozwoleniami na budowę. Ma Pan już
    podpisaną notarialnie umowę przedwstępną na sprzedaż tych działek. Ponadto wystąpił
    Pan o projekt przyłączy elektrycznych do poszczególnych działek powstałych po podziale
    działki 1. Ww. nieruchomość była zlecona do sprzedaży poprzez agencję nieruchomości.
    Ponadto dokonał Pan w przeszłości sprzedaży innych (oprócz wskazywanej we wniosku)
    nieruchomości, która była opodatkowana podatkiem VAT. Tym samym, Pana aktywność w
    zakresie obrotu nieruchomościami, może wskazywać, że podjęte czynności przybierają
    formę zorganizowaną, w określonym celu gospodarczym.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 13 marca 2024 r.
    sygn. akt I SA/Gd 20/24:
      „Sytuacja, w której właściciel czyni określone starania w celu podniesienia
      atrakcyjności handlowej nieruchomości musi być postrzegana jako gospodarowanie
      mieniem niemieszczące się w pojęciu zwykłego zarządu majątkiem.”
    Z wniosku wyraźnie wynika, że przed sprzedażą podejmował Pan czynności wymagające
    zaangażowania środków finansowych w celu podniesienia wartości nieruchomości. W
    analizowanej sprawie bowiem organizował Pan cały proces związany ze sprzedażą
    nieruchomości (kupno gruntu, działania przygotowawcze do wybudowania domów,
    podział działek oraz od października 2025 r. poszerzył Pan zakres swojej działalności
    gospodarczej o handel nieruchomościami). Całokształt tych działań potwierdza działanie
    Pana w sposób zorganizowany i planowany a poniesione nakłady zwiększyły wartość
    nieruchomości i jej atrakcyjność rynkową.
    W niniejszej sprawie zatem znaczący jest fakt podjęcia działań mających charakter ciągły,
    zorganizowany, nakierowany na uzyskanie zysku ze sprzedaży nieruchomości (wyroki
    NSA: z 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt II 1933/08 oraz 3 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2110/11).
    Ponadto sprzedaż Nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie była jednorazowa –
    dokonywał Pan już w przeszłości sprzedaży nieruchomości, która była opodatkowana
    podatkiem VAT.
    Tym samym podjęte przez Pana działania związane ze sprzedażą opisanej nieruchomości
    wskazują, że czynności te wyrażają Pana wolę i zamiar wykorzystania posiadanych
    nieruchomości w celu odniesienia korzyści finansowej. Działania te cechują się dążeniem
    do uzyskania jak największego zysku z planowanej sprzedaży. Czynności te, oceniane
    łącznie, mają zatem wszystkie wymienione wcześniej cechy działalności gospodarczej. Nie
    sposób tutaj mówić o przypadkowym i okazjonalnym charakterze czynności, którym nie
    można przypisać cech osiągnięcia korzyści finansowej, w sytuacji, gdy podjęte są/będą
    czynności przygotowujące do sprzedaży Nieruchomości, a następnie jej sprzedaż.
    Stwierdzić należy, że czynności takie nie mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem majątkiem osobistym, natomiast

    noszą znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług.
    W związku z powyższym, dokonując sprzedaży Nieruchomości tj. 23 działek będzie Pan
    działał jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż nastąpi w
    ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
    Zatem Pan stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informuję, że powyższe rozstrzygnięcie obejmuje zakresem tylko Pana sytuację
    przedstawioną w zdarzeniu przyszłym i jednocześnie nie wywiera skutku prawnego dla
    Pana żony w zakresie uznania/nieuznania Pana żony za podatnika podatku VAT w
    odniesieniu do sprzedaży 23 działek. Pana żona może wystąpić z wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, która będzie wywierała skutek prawny dla Niej.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.