Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-753/08/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-07-30
Teza: Czy podlega opodatkowaniu jednorazowa dostawa gruntu będącego majątkiem prywatnym Wnioskodawcy?
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; czynności-częstotliwość wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług; dostawa; dziedziczenie; grunty; majątek-majątek prywatny
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana X przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2008r. (data wpływu 15 maja 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 czerwca 2008r. (data wpływu 27 czerwca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania jednorazowej dostawy gruntu będącego majątkiem prywatnym Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania jednorazowej dostawy gruntu będącego majątkiem prywatnym Wnioskodawcy. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 czerwca 2008r. będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu Nr IBPP1/443-753/08/AL z dnia 16 czerwca 2008r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca nie był nigdy podatnikiem VAT czynnym. Nie dokonywał nigdy sprzedaży produktów rolnych z żadnej działalności. W 2000r. Wnioskodawca odziedziczył po rodzicach działkę rolną. W 2004r. Urząd Gminy dokonał zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i obecnie grunt ma przeznaczenie budowlane. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o przekształcenie gruntu rolnego na grunt budowlany. Działka powyższa stanowi grunt niezabudowany - nie ma na niej żadnych nieruchomości. Na nieruchomości Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów, nie dokonał również żadnego uatrakcyjnienia przedmiotowej działki. Powyższy grunt nie był przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Grunt nigdy nie był najmowany ani dzierżawiony. Ani jego posiadanie, ani obecna sprzedaż nie służyła do działalności, a jedynie była wykorzystywana jako majątek prywatny. Wnioskodawca nie odliczył nigdy podatku VAT z tytułu posiadania tego gruntu. Wnioskodawca ma zamiar dokonać sprzedaży tylko jednej działki. Nie posiada innych nieruchomości do sprzedaży. Nigdy też wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów bądź nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż pieniądze ze sprzedaży powyższego gruntu chce przeznaczyć na wykończenie, wybudowanego w stanie surowym domu.

W związku z opisanym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż prywatnego gruntu jest zwolniona z podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy jednorazowa sprzedaż gruntu, który stanowi osobisty jego majątek (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej), nabytego w celu prywatnym i na ten cel wykorzystywany, nie mieści się w pojęciu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Za dostawę towarów stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 ww. ustawy o podatku od towarów i usług przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Jednakże odpłatne dostawy towarów lub odpłatne świadczenie usług można opodatkować wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot mający status podatnika. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika. Podatnikami na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 cyt. ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wtedy, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Powyższe oznacza, że dostawa towarów (w tym przypadku działki), podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji, co znajduje potwierdzenie również w przepisie art. 2 ust. 1a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT tzn. czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy lub polega na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje okres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w odniesieniu do danej czynności ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej w tym zakresie. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala zatem na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego np. nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Niezbędnym do uznania dostawy towarów za działalność gospodarczą jest, aby w momencie jej dokonania podatnik miał zamiar dokonywać czynności wielokrotnie. Jeżeli podatnik dokonuje sprzedaży gruntu, a okoliczności nie wskazują, że czynność ta czyniona jest z zamiarem jej powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania jej stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu powołanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Aby zatem dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego w 2000r. Wnioskodawca odziedziczył po rodzicach działkę rolną. W 2004r. Urząd Gminy dokonał zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i obecnie grunt ma przeznaczenie budowlane (jest niezabudowany). Powyższy grunt nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę dla prowadzenia działalności gospodarczej (nie był wyjmowany ani dzierżawiony), a jedynie wykorzystywany jako majątek prywatny. Wnioskodawca ma zamiar dokonać sprzedaży wyłącznie tej jednej działki. Nie posiada innych nieruchomości do sprzedaży. Nigdy też wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów bądź nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż pieniądze ze sprzedaży powyższego gruntu chce przeznaczyć na wykończenie, wybudowanego w stanie surowym domu. Wnioskodawca nie był nigdy podatnikiem VAT czynnym. Nie dokonywał nigdy sprzedaży produktów rolnych z żadnej działalności.

Zatem w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy w odniesieniu do tej sprzedaży, gdyż nic nie wskazuje aby dokonując sprzedaży działki działał on w charakterze handlowca, dokona on sprzedaży majątku osobistego – działka nabyta została w drodze dziedziczenia. Ponadto czynność ta będzie miała charakter jednorazowy, nie noszący znamion jej powtarzalności, bowiem Wnioskodawca nie posiada już innych gruntów do sprzedaży. Również okoliczność będąca przyczyną transakcji sprzedaży powyższej działki tj. przeznaczenie środków ze sprzedaży gruntu na dokończenie budowy domu, który obecnie jest w stanie surowym nie wskazuje, iż miałaby być ona czyniona z zamiarem wykonywania w sposób częstotliwy.

Podsumowując, w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, należy stwierdzić, iż dostawy przedmiotowej działki nie można uznać za działalność gospodarczą, bowiem czynność ta nie mieści się w definicji, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem brak podstaw do uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu dostawy działki. Tym samym dostawa przedmiotowej działki nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za **prawidłowe.** Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.