Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.145.2018.2.HS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-02
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży otrzymania kwoty pieniężnej oraz działki w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków.
Słowa kluczowe: majątek; majątek-podział majątku; małżeństwo; spłata
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 13 sierpnia 2018 r. (data wpływu 20 sierpnia 2018 r.), uzupełnionym 18 października 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania kwoty pieniężnej oraz działki w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania kwoty pieniężnej oraz działki w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków.

W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z 2 października 2018 r. Znak: 0111-KDIB2-2.4014.145.2018.1 wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 18 października 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Mocą ugody z 12 kwietnia 2018 r. zawartej przed Sądem Rejonowym strony – Wnioskodawczyni oraz W.S. (były mąż) zgodnie ustaliły, że w skład majątku wspólnego stron wchodzi nieruchomość położona w Z. Strony zgodnie oświadczyły, że dokonują podziału majątku wspólnego w ten sposób, że składnik w postaci nieruchomości położonej w Z., postanawiają przyznać na wyłączną własność W.S., z zastrzeżeniem spłaty udziału Wnioskodawczyni przez W.S.

W.S. zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 120 000 zł tytułem spłaty jej udziału w ww. nieruchomości w ten sposób, że:

*   W.S. zobowiązuje się do zapłaty w terminie 3 dni od uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie o podział majątku wspólnego kwoty 50 000 zł na rzecz Wnioskodawczyni przelewem na rachunek bankowy – tytułem pierwszej raty spłaty jej udziału w nieruchomości,
*   w celu zwolnienia z obowiązku zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni pozostałej kwoty 70 000 zł spłaty z jej udziału w ww. nieruchomości W.S. przenosi na rzecz Wnioskodawczyni własność nieruchomości położonej w J.

W uzupełnieniu wniosku z 11 października 2018 r. Wnioskodawczyni wskazała, że otrzymanie kwoty pieniężnej oraz działki nastąpiło tytułem podziału majątku wspólnego małżonków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku):

Czy Wnioskodawczyni winna zapłacić podatek od czynności polegającej na przeniesieniu przez byłego męża na rzecz Wnioskodawczyni własności nieruchomości położonej w J. w myśl postanowień ugody zawartej 12 kwietnia 2018 r. przed Sądem Rejonowym?

Zdaniem Wnioskodawczyni (stanowisko sformułowane w uzupełnieniu wniosku), nie powinna zapłacić podatku od działki nabytej od byłego męża, gdyż nabyła ją w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych to były mąż Wnioskodawczyni nabył na własność inną nieruchomość ze spłatą na rzecz Wnioskodawczyni. Zdaniem Wnioskodawczyni obowiązek zapłaty podatku ciąży na byłym mężu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1150) – podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cytowanej ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób to dla oceny, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 682 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy – z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Wspólność ustawową charakteryzują dwie podstawowe cechy: jest to wspólność dorobku i wspólność o charakterze łącznym. Z powyższego przepisu wynika również, że wspólność majątkowa małżeńska oparta jest na małżeństwie, jako stosunku prawnym osobistym.

Zgodnie natomiast z postanowieniem art. 501 tejże ustawy – w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.

W następstwie ustania ustawowej wspólności majątkowej dopuszczalnym jest podział majątku małżeńskiego objętego dotychczas ww. wspólnością.

Podział majątku wspólnego małżonków jest instytucją typową dla prawa rodzinnego i opiekuńczego. Należy podkreślić, że podział majątku wspólnego małżonków, wykazuje cechy odrębne od zniesienia współwłasności, unormowanego w Kodeksie cywilnym i w związku z tym nie może być traktowany jako zniesienie współwłasności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Podział majątku między małżonkami nie został wymieniony jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w wyniku ugody zawartej przed Sądem Rejonowym dokonano podziału majątku wspólnego małżonków w ten sposób, że składnik w postaci nieruchomości położonej w Z. przyznano na wyłączną własność W.S. (byłego męża Wnioskodawczyni), natomiast Wnioskodawczyni przyznano spłatę w kwocie 120 000 zł. Przy czym spłata ta miała być zrealizowana w sposób następujący: w terminie 3 dni od uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie o podział majątku wspólnego na rzecz Wnioskodawczyni miała zostać przelana kwota 50 000 zł na jej rachunek bankowy – tytułem pierwszej raty spłaty jej udziału w nieruchomości, natomiast w celu zwolnienia z obowiązku zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni pozostałej kwoty (70 000 zł) spłaty z jej udziału w ww. nieruchomości W.S. (były mąż) miał przenieść na Wnioskodawczynię własność nieruchomości położonej w J.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że zawarcie ugody w przedmiocie podziału majątku wspólnego jako czynność niewymieniona w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Oznacza to, że Wnioskodawczyni, która tytułem podziału majątku wspólnego małżonków miała otrzymać od byłego męża spłatę dokonaną w ten sposób, że były mąż miał zapłacić część spłaty na rachunek Wnioskodawczyni a w celu zwolnienia z obowiązku zapłaty pozostałej kwoty przenieść na rzecz Wnioskodawczyni własność nieruchomości położonej w J., nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ponadto, ponieważ zawarcie ugody w przedmiocie podziału majątku wspólnego małżonków w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, rozpatrywanie, który z byłych małżonków podlega obowiązkowi zapłaty podatku jest bezzasadne.

Końcowo Organ informuje, że były mąż Wnioskodawczyni, chcąc ewentualnie otrzymać interpretację indywidulną w ww. zakresie, może wystąpić z odrębnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidulnej.

Stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym nie powinna zapłacić podatku od działki nabytej od byłego męża, gdyż nabyła ją w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków, uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.