Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.841.2022.2.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-03-13
Teza: Po jakim kursie powinna opisaną we wniosku transakcję wycenić i wykazać w księgach (zarówno dla SEK jak i dla EUR), aby późniejsze transakcje będące następstwem tego ujęcia i wyceny (Spółka ma tu głównie na myśli comiesięczną wycenę własnych środków pieniężnych metodą FIFO dla tak ujętej waluty EUR) nie były wątpliwe podatkowo w zakresie możliwości zaliczenia do przychodów bądź kosztów podatkowych różnic kursowych powstałych w oparciu o art. 15a ust. 2 pkt 3, art. 15a ust. 3 pkt 3 oraz art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
Słowa kluczowe: FIFO; różnica-różnice kursowe; waluta; waluta-kurs walut; waluta-stosowanie kursu walut; wycena
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Przeliczenie kosztów w walutach obcych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a-ust. 2-pkt 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a-ust. 3-pkt 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a-ust. 8

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

28 grudnia 2022 r. wpłynął za pośrednictwem platformy ePUAP Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, po jakim kursie powinna opisaną we wniosku transakcję wycenić i wykazać w księgach (zarówno dla SEK jak i dla EUR), aby późniejsze transakcje będące następstwem tego ujęcia i wyceny (Spółka ma tu głównie na myśli comiesięczną wycenę własnych środków pieniężnych metodą FIFO dla tak ujętej waluty EUR) nie były wątpliwe podatkowo w zakresie możliwości zaliczenia do przychodów bądź kosztów podatkowych różnic kursowych powstałych w oparciu o art. 15a ust. 2 pkt 3, art. 15a ust. 3 pkt 3 oraz art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 lutego 2023 r. (wpływ za pośrednictwem platformy ePUAP w tym samym dniu).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

E. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) działa w ramach Grupy E. - wiodącego (…) wytwórcy sprzętu, wyrobów medycznych i rozwiązań ruchowych w Europie. W związku z licznymi transakcjami zagranicznymi Spółka dokonuje wielu transakcji kupna i sprzedaży towarów, w różnych walutach.

W celu usprawnienia wymiany walut, w czerwcu 2022 r. Spółka zdecydowała się skorzystać z usługi (\`(...)\`) dealer oferowanej przez (\`(...)\`) Bank (\`(...)\`) Spółka Akcyjna. Jest to platforma (forma kantoru internetowego) do wymiany walut, zintegrowana z bankowością elektroniczną Spółki, zwana dalej „Platformą”.

W dniu (\`(...)\`) czerwca 2022 r. Spółka dokonała pierwszej takiej transakcji - wymieniła korony szwedzkie (SEK) na euro (EUR). Spółka otrzymała raport z tej transakcji („Potwierdzenie zawarcia negocjowanej natychmiastowej transakcji wymiany walut wymienialnych”), z którego wynika, że Spółka sprzedała SEK (\`(...)\`) i kupiła EUR (\`(...)\`) według kursu wymiany z dnia (\`(...)\`) czerwca 2022 r. wynoszącego 10.8622. Nie jest wskazywany kurs SEK/PLN ani EUR/PLN, a jedynie kurs SEK/EUR. Ponadto Spółka uzyskała następującą informację od (\`(...)\`) Bank (\`(...)\`) Spółka Akcyjna: „Transakcje wymiany walut zawierane w departamencie skarbu są kwotowane zgodnie z konwencją rynkową dla danej pary walutowej i nie ma tutaj żadnego mechanizmu przeliczania kursów przez PLN, Państwo sobie musicie sami wypracować/ustalić mechanizm jak dalej prezentować te dane przez PLN w zależności od potrzeb”. Na tych samych zasadach Spółka dokonuje kolejnych transakcji walutowych przy wykorzystaniu Platformy.

Wnioskodawca dla celów wyznaczania kolejności wyceny środków w walucie obcej przyjął dla celów rachunkowych metodę FIFO (tj. metoda najwcześniejszej ceny – „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”). Wnioskodawca nie zmienia tej metody w trakcie roku podatkowego.

Wnioskodawca uzyskał interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1 grudnia 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.680.2022.1.AK, w której organ interpretujący rozstrzygnął, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 – „Czy w opisanym stanie faktycznym powstaną podatkowe różnice kursowe w myśl art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?” - jest nieprawidłowe. Organ uznał, że wymiana koron szwedzkich (SEK) na euro (EUR) dokonywana na Platformie nie powoduje powstania podatkowych różnic kursowych. W konsekwencji bezprzedmiotowa stała się ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i 3. Wątpliwości Wnioskodawcy budzi jednak jaki należy przyjąć kurs waluty dla ceny nabycia na Platformie waluty euro (EUR) w przypadku jej późniejszej sprzedaży, przy założeniu, że zgodnie z powołaną interpretacją indywidualną wymiana koron szwedzkich (SEK) na euro (EUR) dokonywana na Platformie nie powoduje powstania podatkowych różnic kursowych. Konieczne stało się zatem złożenie niniejszego wniosku.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 28 lutego 2023 r. Wnioskodawca wskazał ponadto, że jego wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do przychodów bądź kosztów podatkowych różnic kursowych powstałych w oparciu o art. 15a ust. 2 pkt 3, art. 15a ust. 3 pkt 3 oraz art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w sytuacji, gdy:

1) z rachunku walutowego prowadzonego w SEK Spółka za pomocą (\`(...)\`) dealer przekazała środki pieniężne na rachunek EUR oraz

2) Spółka nie dysponuje kursem faktycznie zastosowanym przez bank kwotującym do PLN, a jedynie kursem kwotowanym zgodnie z konwencją rynkową dla danej pary walutowej (nie ma tutaj żadnego mechanizmu przeliczania kursów przez PLN) oraz

3) Spółka nie może zastosować kursu średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego tę transakcję, gdyż otrzymała w tym zakresie interpretację odmowną (Znak: 0111-KDIB1- 2.4010.680.2022.1.AK): „(\`(...)\`) W omawianej we wniosku sytuacji nie dochodzi do powstania podatkowych różnic kursowych. W przypadku zamiany jednej waluty obcej na inną walutę obcą nie powstają różnice kursowe od własnych środków na dzień zamiany walut, ponieważ w związku z zamianą jednej waluty na inną nie dochodzi do faktycznego wypływu środków w walucie obcej (wyzbycia się ich), a ma miejsce jedynie zamiana jednej waluty na inną.” w związku z tym:

4) Spółka ma wątpliwości, po jakim kursie powinna taką transakcję wycenić i wykazać w księgach (zarówno dla SEK jak i dla EUR), aby późniejsze transakcje będące następstwem tego ujęcia i wyceny nie były wątpliwe podatkowo - Spółka ma tu głównie na myśli comiesięczną wycenę własnych środków pieniężnych metodą FIFO dla tak ujętej waluty EUR.

Spółka jako sprzedaż EUR ma na myśli zapłatę jej zobowiązań w EUR, a więc nie nastąpi tutaj żadne kwotowanie.

Wątpliwości dotyczą kursu, po jakim należy przyjąć EUR przy takiej transakcji, aby uznać późniejszą comiesięczną wycenę własnych środków pieniężnych metodą FIFO (gdy następuje także zbycie EUR w formie zapłaty zobowiązań Spółki w EUR) dla tak wycenionej waluty EUR jako podatkową.

Szczegółowy opis transakcji na podstawie przykładu:

Założenie: na początek okresu brak środków pieniężnych SEK oraz EUR; na koniec również brak środków pieniężnych SEK oraz EUR.

Transakcje:

1) Wpływ należności za wystawione faktury sprzedaży w SEK na konto SEK -> 1 mln SEK (kurs średni NBP z dnia poprzedzającego to 0,4412);

2) Przekazanie (\`(...)\`) mln SEK na konto w EUR po kursie kwotowanym otrzymanym w raporcie z (\`(...)\`) dealer 10,8696; wpływ na konto w EUR (\`(...)\`) tyś EUR;

3) Zapłata za faktury zakupowe w walucie EUR z konta walutowego EUR -> (\`(...)\`) tyś EUR (kurs średni NBP z dnia poprzedzającego to 4,7142)

Transakcje nr 1) oraz 3) Spółka wycenia po kursie średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego tę transakcję.

Wątpliwości dotyczą ujęcia Transakcji 2) zwłaszcza na konie rachunku bankowego EUR, gdyż na koniec okresu do wyceny EUR według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości (tj. w przypadku Spółki metoda FIFO) - zgodnie z art. 15a ust. 8 - kluczowe znaczenie ma kurs, po jakim EUR „weszło”. Wg Spółki jedyną możliwością ustalenia tego kursu dla nabycia (\`(...)\`) tys. EUR z przykładu (wobec niemożności zastosowania kursu faktycznie zastosowanego oraz średniego NBP) jest ujęcie tej transakcji po kursie FIFO wynikającym z ewidencji środków pieniężnych SEK: Transakcja 2) dla SEK: -(\`(...)\`) mln SEK po kursie 0,4412 daje – (\`(...)\`) PLN. Transakcja 2) dla EUR: (\`(...)\`) tyś EUR (kurs kwotowania 10,8696; kurs z FIFO dla SEK 0,4412) daje (\`(...)\`) PLN. Zamyka to transakcję przewalutowania na zero. Pojawiają się natomiast różnice kursowe na koniec okresu na koncie rachunkowym w EUR w wartości (\`(...)\`) PLN (nabyte EUR w wartości ustalonej powyżej (\`(...)\`) PLN minus zbyte EUR jako zapłata zobowiązań w kwocie w PLN (\`(...)\`)). Stąd pytanie i wątpliwości Spółki, czy takie ustalanie, obliczanie kursów, wartości transakcji w PLN i ostatecznie różnic kursowych na koniec okresu dla własnych środków pieniężnych będzie podatkowe.

**Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 28 lutego 2023 r.)**

Po jakim kursie powinna opisaną transakcję wycenić i wykazać w księgach (zarówno dla SEK jak i dla EUR), aby późniejsze transakcje będące następstwem tego ujęcia i wyceny (Spółka ma tu głównie na myśli comiesięczną wycenę własnych środków pieniężnych metodą FIFO dla tak ujętej waluty EUR) nie były wątpliwe podatkowo w zakresie możliwości zaliczenia do przychodów bądź kosztów podatkowych różnic kursowych powstałych w oparciu o art. 15a ust. 2 pkt 3, art. 15a ust. 3 pkt 3 oraz art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, może on stosować przyjętą dla celów rachunkowych metodę FIFO (tj. metoda najwcześniejszej ceny – „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”) również dla celów podatkowych, tak więc dla ustalenia ceny nabycia na Platformie waluty euro (EUR) należy przyjąć kurs ustalony metodą FIFO waluty sprzedawanej, tj. w opisanym przypadku koron szwedzkich (SEK).

W ocenie Wnioskodawcy, przyjmując, że zgodnie z powołaną interpretacją indywidualną wymiana koron szwedzkich (SEK) na euro (EUR) dokonywana na Platformie nie powoduje powstania podatkowych różnic kursowych w myśl art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dla ustalenia ceny nabycia na Platformie waluty euro (EUR) należy przyjąć kurs ustalony metodą FIFO (tj. metoda najwcześniejszej ceny – „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”) waluty sprzedawanej, tj. w opisanym przypadku koron szwedzkich (SEK).

Zasadniczo sprzedaż i nabycie walut obcych powinno być przeliczane dla celów podatku dochodowego od osób prawnych według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień sprzedaży/nabycia walut, odpowiednio dla każdej waluty.

Na mocy art. 15a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań.

W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Przy czym jak stanowi art. 15a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

Skoro jednak zgodnie z powołaną interpretacją indywidualną wymiana koron szwedzkich (SEK) na euro (EUR) dokonywana na Platformie nie powoduje powstania podatkowych różnic kursowych w myśl art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to nie ma podstaw do stosowania powyższych przepisów, w szczególności do stosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień nabycia euro (EUR).

Jednocześnie uwzględniając, że Wnioskodawca dla celów wyznaczania kolejności wyceny środków w walucie obcej przyjął dla celów rachunkowych metodę FIFO (tj. metoda najwcześniejszej ceny – „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”), to w opisanym stanie faktycznym może stosować ją również dla celów podatkowych.

Zgodnie z art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Zatem w ocenie Wnioskodawcy, może on stosować przyjętą dla celów rachunkowych metodę FIFO również dla celów podatkowych, tak więc dla ustalenia ceny nabycia na Platformie waluty euro (EUR) należy przyjąć kurs ustalony metodą FIFO waluty sprzedawanej, tj. w opisanym przypadku koron szwedzkich (SEK).

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm.; dalej: „updop”):

Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1) art. 15a, albo

2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.

Jak stanowi art. 12 ust. 3 updop:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Stosownie do art. 15 ust. 1 updop:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 updop:

Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

W myśl art. 15a ust. 2 updop:

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Zgodnie z art. 15a ust. 3 updop:

Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość:

1) przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

2) poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia;

3) otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5;

4) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni;

5) kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Stosownie natomiast do treści art. 15a ust. 4 updop:

Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

W myśl art. 15a ust. 5 updop:

Jeżeli faktycznie zastosowany kurs waluty, o którym mowa w ust. 2 i 3, jest wyższy lub niższy odpowiednio o więcej niż powiększona lub pomniejszona o 5% wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty, organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. W razie niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.

Jak stanowi art. 15a ust. 6 updop:

Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu.

Przy czym, jak wynika z art. 15a ust. 7 updop:

Za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 - dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

Na mocy art. 15a ust. 8 updop:

Podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalanie, po jakim kursie powinna opisaną we wniosku transakcję wycenić i wykazać w księgach (zarówno dla SEK jak i dla EUR), aby późniejsze transakcje będące następstwem tego ujęcia i wyceny (Spółka ma tu głównie na myśli comiesięczną wycenę własnych środków pieniężnych metodą FIFO dla tak ujętej waluty EUR) nie były wątpliwe podatkowo w zakresie możliwości zaliczenia do przychodów bądź kosztów podatkowych różnic kursowych powstałych w oparciu o art. 15a ust. 2 pkt 3, art. 15a ust. 3 pkt 3 oraz art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że powołane powyżej przepisy art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 updop, przedstawiają różnice kursowe od własnych środków pieniężnych i wyraźnie określają sytuacje, kiedy powstają różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a mianowicie, gdy wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku. Przez nabyte lub otrzymane środki pieniężne należy rozumieć środki pieniężne, które zostały wpłacone (przekazane) przez podmiot trzeci i były to środki inne niż środki własne otrzymującego. Przy czym różnice kursowe od własnych środków pieniężnych powstają w związku z wypływem waluty. A zatem dla powstania tego rodzaju różnic kursowych konieczny jest wypływ waluty obcej. Nie są one bowiem wielkościami statystycznymi, lecz mają charakter realny, ściśle związany z samą operacją wyzbycia się waluty.

Realizacja przychodów/kosztów z tytułu dodatnich/ujemnych różnic kursowych od własnych środków pieniężnych może przykładowo nastąpić w wyniku:

\- sprzedaży waluty zgromadzonej na rachunku walutowym, a uzyskanej ze sprzedaży towarów lub usług;

\- sprzedaży waluty uprzednio nabytej od innego podmiotu;

\- zapłaty walutą za zobowiązania, a uzyskanej ze sprzedaży towarów lub usług;

\- zapłaty za zobowiązania walutą uprzednio nabytą od innego podmiotu;

\- innej formy wypływu waluty (np. darowizna).

Samo przechowywanie przez podatnika walut obcych i zmiana ich kursu nie powoduje powstania tego rodzaju różnic kursowych.

Różnice kursowe od własnych środków lub wartości pieniężnych ustala się w zależności od źródła pochodzenia walut (otrzymane, zakupione) po kursie faktycznie zastosowanym z odpowiednich dni jeśli dochodzi do zakupu/sprzedaży czy przewalutowania.

Zatem należy stwierdzić, że do wypływu waluty obcej stosujemy faktycznie zastosowany kurs waluty z dnia zapłaty. Tę wartość porównujemy z wartością tej waluty przy zastosowaniu kursu faktycznego z dnia jej wpływu, uwzględniając metodę stosowaną w rachunkowości.

Tym samym w przypadku różnic kursowych od własnych środków pieniężnych, różnice te są wyłącznie związane z posiadaniem środków pieniężnych w walucie obcej na rachunku walutowym podmiotu przez pewien okres czasu, w trakcie którego dochodzi zazwyczaj do zmiany kursów walutowych, powodujących zmianę siły nabywczej tych środków.

Zatem uwzględniając, że Wnioskodawca dla celów wyznaczania kolejności wyceny środków w walucie obcej przyjął dla celów rachunkowych metodę FIFO (tj. metoda najwcześniejszej ceny – „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”), to w opisanym stanie faktycznym może stosować ją również dla celów podatkowych.

Zgodnie z powołanym powyżej art. 15a ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Zatem Wnioskodawca, może stosować przyjętą dla celów rachunkowych metodę FIFO (tj. metoda najwcześniejszej ceny – „pierwsze weszło, pierwsze wyszło”) również dla celów podatkowych, tak więc dla wyceny nabytej na Platformie waluty euro (EUR) należy przyjąć kurs według jakiego została wyceniona w momencie otrzymania/nabycia waluta sprzedawana, tj. w opisanym przypadku korony szwedzkie (SEK), z uwzględnieniem kolejności wyceny wg przyjętej metody FIFO.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
-----------------------------------------------------

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

W niniejszej interpretacji indywidualnej Organ nie odniósł się do przedstawionych wyliczeń. Liczbowe przykłady nie podlegają interpretacji w związku z art. 14b Ordynacji podatkowej. Szczegółowe ustalenia w tym zakresie mogą być poczynione wyłącznie w ramach prowadzonego przez właściwy organ podatkowy postępowania podatkowego.

Ponadto należy dodać, że w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.

W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla tutejszego Organu, bowiem dotyczy konkretnej indywidualnej sprawy podmiotu, który o jej interpretację wystąpił i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).