Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-185/08-2/GZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-05-20
Teza: Stosowanie stawki VAT 0% przy usługach związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów oraz innych o podobnym charakterze, który wykonuje głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.
Słowa kluczowe: dokumenty; przewóz-przewóz międzynarodowy; transport-transport powietrzny; usługi-usługi świadczone przewoźnikom powietrznym oraz innym podmiotom wykonującym rejsy w transporcie międzynarodowym
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4-art. 83

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 21 lutego 2008 r. (data wpływu 25 luty 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla czynności związanych z transportem międzynarodowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla czynności związanych z transportem międzynarodowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podmiotem gospodarczym, świadczącym usługi związane z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innymi usługami o podobnym charakterze, które świadczone są na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących przewozy w transporcie krajowym i międzynarodowym. Do dnia 31 grudnia 2007 r. ww. usługi w transporcie krajowym były fakturowane ze stawką VAT 22%, a w transporcie międzynarodowym ze stawką 0%. Od 1 stycznia 2008 r. zostały wprowadzone zmiany do art. 83 ust. 1 pkt 8, które uzależniają stosowanie stawki VAT w wysokości 0% od wykonywanych przez przewoźnika powietrznego lub inny podmiot głównie przewozów w transporcie międzynarodowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy interpretacja Wnioskodawcy jest prawidłowa?

Zdaniem Wnioskodawcy, od dnia 1 stycznia 2008 r. stosowanie stawki VAT 0% przy usługach związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów oraz innych o podobnym charakterze, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku VAT zależy nie od kierunku wykonywania konkretnego lotu lecz od oświadczenia przewoźnika powietrznego. Przewoźnik, który złoży oświadczenie (raz w roku?), że wykonuje głównie przewozy w transporcie międzynarodowym ma zastosowaną stawkę 0% bez względu na kierunek lotu. Jeśli nie złoży ww. oświadczenia zastosowanie dla tego kontrahenta będzie miała stawka podstawowa 22%, zarówno dla usług w transporcie międzynarodowym jak i krajowym.

Przeloty jednorazowe małych samolotów (często prywatnych) w przypadku kontrahenta zagranicznego będą nadal opodatkowane stawką 0%, a kontrahentów krajowych bez względu na kierunek lotu będą opodatkowane stawką 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 (art. 41 ust.1 cytowanej ustawy). Stosownie z art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki, stosownie do zapisu art. 83 ust. 2 ustawy, jest prowadzenie przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z przytoczonym powyżej przepisem stosowanie 0% stawki VAT w przypadku świadczenia wyżej wymienionych usług na rzecz określonego rodzaju podmiotów. Z cytowanego przepisu wynika, iż dotyczy to podmiotów wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym. Takie sformułowanie przepisu oznacza, iż dotyczy to także usług transportu krajowego.

W omawianej sprawie istotne znaczenie ma wyrok ETS z dnia 16 września 2004 r. w sprawie Cimber Air A/S przeciwko Skatteministeriet nr C-382/02. Zapadł on na wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczącego interpretacji art. 15 pkt 6, 7 i 9 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych – powszechny system podatku od wartości dodanej – ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. WE L 145, str. 1 ze zm.). Przedmiotowy przepis prawa stanowi: „ Z zachowaniem pozostałych przepisów Wspólnoty, Państwa członkowskie stosują zwolnienie do następujących czynności na warunkach, które należy określić w celu zapewnienia prawidłowego i jednoznacznego stosowania zwolnień oraz wyeliminowania działań mających na celu uchylanie się od opodatkowania, unikanie opodatkowania lub nadużycie prawa:

\[…\]

6) dostawa, modyfikacja, naprawa, utrzymanie, czarter oraz najem samolotów używanych przez linie lotnicze świadczące usługi odpłatnie głównie na trasach międzynarodowych oraz dostawa, najem, naprawa oraz utrzymanie sprzętu stanowiącego ich część lub w nich wykorzystywanego; 7) dostawa towarów do celów zaopatrzenia paliwowego i żywnościowego samolotów, o których mowa w ustępie 6;

\[…\]

9) świadczenie usług innych niż usługi, o których mowa w ustępie 6 do zaspokajania bezpośrednich potrzeb samolotów, o których mowa w tym ustępie lub przewożonych przez nie ładunków;

\[…\]”.

Obecnie jego odpowiednikiem jest art. 148 lit. e, f i g Dyrektywy Rady WE 2006/112 z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. WE L 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską dyrektywy wiążą każde państwo członkowskie, do którego są kierowane, w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawiają jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków. Przytoczone przepisy dyrektyw stanowiły więc w istocie uzasadnienie prawne do wprowadzenia odpowiednich regulacji krajowych, w tym również zapisu art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług.

Użycie w przedmiotowych przepisach dyrektywy zwrotu odnośnie linii lotniczych świadczących usługi odpłatnie „głównie na trasach międzynarodowych” spowodowało konieczność ich zinterpretowania przez ETS. Trybunał w cytowanym orzeczeniu stwierdził, że pojęcie to „ma znaczenie dla prawa wspólnotowego i podlega wykładni ścisłej, jako że stanowi podstawę dla zwolnienia od podatku VAT” – pkt 37. „Wykładnia ta winna uwzględniać rozbieżności wynikające z różnych wersji językowych…”- pkt 38. W tej sytuacji Trybunał orzekł, że z analizy wynika, iż towarzystwa, których „działalność w dziedzinie obsługi ruchu krajowego odgrywa widocznie mniejszą rolę aniżeli działalność międzynarodowa, należy uznać za towarzystwa obsługujące głównie transport w ruchu międzynarodowym” – pkt 39. Trybunał zaakcentował jednoznacznie widocznie większą, a nie tylko większą rolę transportu międzynarodowego. Wskazał jednocześnie, że w ocenie tych proporcji należy uwzględniać wszystkie czynniki, które wskazują na relatywne znaczenie danego rodzaju transportu. Nie można więc ograniczyć się w takiej analizie tylko np. do ilości lotów. Dla przykładu ETS podkreślił szczególną rolę oceny dochodów z działalności – pkt 40.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony przez Spółkę, w świetle wyżej dokonanej analizy, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania preferencyjnej stawki 0% do wykonywanych przez siebie usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innymi usługami o podobnym charakterze, jeśli ich beneficjentem jest przewoźnik powietrzny (i inny podmiot) wykonujących głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, przy czym konieczna jest widocznie większa rola transportu międzynarodowego.

W celu zastosowania w przedmiotowej sprawie stawki 0% niezbędne jest spełnienie warunku, o którym w art. 83 ust. 2 ustawy. Dotyczy on posiadania dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności wykonane zostały przy zachowaniu warunków do stosowania stawki podatku w wysokości 0%. Ustawodawca nie określił katalogu tych dokumentów. Stąd uznać należy, że może nim być każdy dokument (np. oświadczenie), który w sposób jednoznaczny wskazuje na zachowanie warunków określonych w ustawie.

Słusznym jest zatem stanowisko Spółki, że należy stosować stawkę 0% do świadczonych usług na rzecz przewoźników powietrznych, którzy głównie wykonują przewozy w transporcie międzynarodowym i takie oświadczenie złożą. Zastosowanie preferencyjnej stawki w takim przypadku odnosi się zarówno do lotu będącego transportem międzynarodowym, jak i krajowym.

Jak wskazano wyżej, ustawodawca nie sprecyzował, jakiego rodzaju dokumentacją ma okazać się podatnik w celu zastosowania stawki 0%. W przypadku braku stosownego dokumentu niespełniony jest warunek, o którym w art. 83 ust. 2 ustawy, tym samym Wnioskodawca nie ma możliwości zastosowania stawki 0% do świadczonych przez siebie usług na rzecz przewoźników (lub innych podmiotów) świadczących zarówno usługi transportu międzynarodowego jak i krajowego.

Tut. Organ zwraca uwagę, iż brak oświadczenia w świetle innych dokumentów potwierdzających wykonanie transportu międzynarodowego, w których posiadaniu byłby Zainteresowany – nie jest przeszkodą w zastosowaniu stawki 0% do świadczonych przez siebie usług związanych z lotniczym transportem międzynarodowym.

Należy jednak podkreślić, że to podatnik podlega na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu, rozumianemu jako nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego, w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach - art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Tak jak co do zasady uznać należy, że jednoznaczne oświadczenie złożone przez przewoźnika lub inny podmiot o wykonywaniu przewozów głównie w transporcie międzynarodowym będzie wystarczającym dowodem pozwalającym na zastosowanie przez podatnika stawki podatku 0%, to jednak ewentualne niezgodności w tej dokumentacji mogą spowodować dla niego ujemne konsekwencje w zakresie obciążeń podatkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 10 z dnia 3 lipca 2002r. Prawo lotnicze (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696 ze zm.) lotem międzynarodowym jest lot, w trakcie którego następuje przekroczenie granicy państwowej. Przewoźnikiem lotniczym jest podmiot uprawniony do wykonywania przewozów lotniczych na podstawie koncesji – w przypadku polskiego przewoźnika lotniczego lub na podstawie odpowiedniego aktu właściwego organu obcego państwa – w przypadku obcego przewoźnika lotniczego – art. 2 pkt 16 wspomnianej ustawy.

Do dnia 31 grudnia 2007 r. przepis art. 83 ust.1 pkt 8 i ust. 2 ustawy brzmiał: „stawkę podatku w wysokości 0 % stosuje się do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy w transporcie międzynarodowym. Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0 % podlegają czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych w tym przepisie.”

Pomimo zmiany, po 1 stycznia 2008 r., w przepisie art. 83 ust.1 pkt 8 ustawy, ust. 2 wskazanego artykułu nie został zmieniony.

Oznacza to, że nawet jeśli przewoźnik powietrzny (lub inny podmiot) świadczy tylko usługi transportu międzynarodowego, to i tak podmiot wykonujący usługi, o których mowa w przepisie art. 83 ust. 1 pkt 8 ustawy, musi posiadać dokumentację niezbędną w celu zastosowania preferencyjnej stawki.

W świetle powyższej analizy, odnosząc do niej stan faktyczny oraz własne stanowisko w sprawie przedstawione przez Zainteresowanego w zakresie stosowania stawki 0% do usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków oraz innych o podobnym charakterze usług na rzecz podmiotów świadczących jednorazowe przeloty, tut. Organ stwierdza, iż zastosowanie preferencyjnej stawki odnosi się do czynności związanych z rodzajem rejsu mającego charakter transportu międzynarodowego, pod warunkiem posiadania odpowiedniej dokumentacji (niekoniecznie oświadczenia), z której jednoznacznie wynika, że wykonane przez Wnioskodawcę czynności miały związek z transportem międzynarodowym. Nieistotnym w tej sytuacji, w świetle ustawy Prawo lotnicze, pozostaje status przewoźnika (kontrahent krajowy, czy zagraniczny). Istotnym jest rodzaj wykonywanej przez przewoźnika usługi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.