Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-663/08/CzP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-23
Teza: „Czy opłaty zastępcze wynikające z art. 9a ust. 2 oraz art. 9a ust. 1 i Prawa energetycznego (Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1504 z późn. zm.) są kosztem uzyskania przychodów Spółki oraz do jakiego okresu rozliczeniowego je zarachować?”
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-potrącalność kosztów; opłata; świadectwo-świadectwo pochodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP 06 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat zastępczych, wynikających z art. 9a ust. 1 pkt 2 oraz ust. 8 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 sierpnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat zastępczych, wynikających z art. 9a ust. 1 pkt 2 oraz ust. 8 pkt 2 ustawy Prawo energetyczne.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka odsprzedaje energię innym odbiorcom finalnym i jako taka, według przepisów prawa energetycznego jest zobowiązana do zakupu energii elektrycznej i cieplnej ze źródeł odnawialnych oraz energii elektrycznej wytwarzanej w skojarzonym źródle. Spełnieniem tego obowiązku jest także wniesienie opłat zastępczych z tego tytułu. W miesiącu marcu br. Spółka uiściła „opłatę zastępczą OZE” oraz „opłatę zastępczą Kogeneracja” na rzecz NFOŚiGW za rok 2007. Opłaty te zostały przekazane na rachunek NFOŚiGW i ujęte w księgach rachunkowych w miesiącu marcu 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opłaty zastępcze wynikające z art. 9a ust. 2 oraz art. 9a ust. 1 i 8 Prawa energetycznego (Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1504 z późn. zm.) są kosztem uzyskania przychodów Spółki oraz do jakiego okresu rozliczeniowego je zarachować?

Zdaniem Wnioskodawcy opłaty zastępcze są wypełnieniem obowiązków związanych ze sprzedażą energii odbiorcom finalnym, wynikającym z przepisów Prawa energetycznego – alternatywnym wobec świadectw pochodzenia do umorzenia, związanych z zakupem i jako takie winny być kosztem uzyskania przychodów. Art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie wymienia ich jako nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. Ponieważ sprawozdanie finansowe Spółki zostało sporządzone i zweryfikowane w miesiącu lutym 2008 r. – jest to data sporządzenia Raportu z badania sprawozdania finansowego za rok 2007, opłaty te nie mogły być już zarachowane do roku 2007. Zgodnie z art. 15 ust. 4eustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zostały zarachowane jako koszt uzyskania przychodów na dzień ujęcia w księgach rachunkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.