Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.583.2024.1.ŁS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-28
Teza: Obowiązki płatnika w związku z wypłatą zawodowym kuratorom sądowym ryczałtu na pokrycie kosztów dojazdów służbowych.
Słowa kluczowe: kuratorzy-kurator sądowy; kuratorzy-kurator zawodowy; obowiązek-obowiązek płatnika; odpowiedzialność-odpowiedzialność płatnika; płatnik; ryczałt-ryczałt miesięczny; zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-Zakłady pracy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 23b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Na zasadach określonych w art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach
    sądowych, przyznają Państwo kuratorom zawodowym ryczałt za dojazd w wysokości
    551,99 zł miesięcznie. Wysokość ryczałtu wynika z Umowy zawartej pomiędzy Prezesem
    Sądu Okręgowego w (...) z (...) 2024 r. z późniejszymi zmianami, a kuratorem zawodowym.
    Zgodnie z przywołanym powyżej art. 14 ust. 5a w wypadkach wymagających używania
    pojazdu prywatnego do celów służbowych, w szczególności w razie trudności w
    przemieszczaniu się z wykorzystaniem środków komunikacji publicznej, niezależnie od
    dodatku, o którym mowa w ust. 5, kuratorowi zawodowemu przyznaje się ryczałt na
    pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów służbowych do wysokości 25% kwoty bazowej,
    określonej w ustawie budżetowej (obecnie odpowiada ona kwocie 2 628,54 zł). Zatem
    kwota 551,99 zł mieści się w widełkach ustawowych, zważywszy, że 25% tej kwoty to
    657,13 zł.
    Wysokość przyznawanego ryczałtu, o którym mowa w art. 14 ust. 5a ustawy o kuratorach
    sądowych, uzależniona jest od rodzaju i powierzchni obszaru właściwości sądu
    rejonowego, w którym swoje zadania realizuje kurator zawodowy.
    W myśl § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie
    warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów
    służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością
    pracodawcy, koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca
    według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:
    1) dla samochodu osobowego:
                                3a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm - 0,89 zł,
                                  3b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm -1,15 zł,
    2) dla motocykla - 0,69 zł,
    3) dla motoroweru - 0,42 zł.
    Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia:
    1) miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala
      pracodawca,

    2) limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w danej
      gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć, z
      zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
        a) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,
        b) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,
        c) 700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.
    W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia zwrot kosztów używania pojazdów do celów
    służbowych następuje w formie miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1
    kilometr przebiegu, o której mowa w § 2, i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na
    jazdy lokalne, o którym mowa w § 3, po złożeniu przez pracownika pisemnego
    oświadczenia o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu.
    Zgodnie z zawartymi umowami z kuratorami – o których mowa w art. 15 ust. 4 ustawy o
    kuratorach zawodowych – ryczałt ten jest pomniejszany proporcjonalnie o 1/30 za każdy
    dzień nieobecności w pracy ponad limit 14 dni nieobecności wynikający z innych przyczyn
    niż z udzielonego urlopu wypoczynkowego, a nie jak wynika z § 4 ust. 2 rozporządzenia
    Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu
    kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i
    motorowerów niebędących własnością pracodawcy: o jedną dwudziestą drugą za każdy
    roboczy dzień nieobecności pracownika w miejscu pracy z powodu choroby, urlopu,
    podróży służbowej trwającej co najmniej 8 godzin lub innej nieobecności oraz za każdy
    dzień roboczy, w którym pracownik nie dysponował pojazdem do celów służbowych.
    Działają Państwo w obszarze gminy do wysokości 100 tys. mieszkańców, stąd miesięczny
    limit podstawy zwolnionej z podatku dochodowego obliczony na podstawie § 3 pkt 2
    rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. (300 km, 300 km x 1,15 zł –
                                          3stawka za km przebiegu pojazdu o pojemności silnika powyżej 900 cm) odpowiada
    kwocie 345 zł.
    W konsekwencji, jeśli ilość dni nieobecności w miesiącu nie przekracza 14 dni
    (spowodowanych chorobą), kwota wypłaconego ryczałtu w wysokości 345 zł w każdym
    przypadku jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, a kwota 206,99 zł
    jest objęta opodatkowaniem zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.

## Pytanie

Czy prawidłowo stosują Państwo zwolnienie z opodatkowania na podstawie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (w szczególności czy przedstawiony powyżej
    sposób określenia limitu, powyżej którego wypłacony ryczałt podlega opodatkowaniu jest
    prawidłowy)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów poniesionych przez
    pracownika z tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb
    zakładu pracy, wjazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład
    pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z
    przepisów innych ustaw – do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do
    wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr
    przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego
    ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest
    udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika: przepis
    art 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.

    Powyższa regulacja ogranicza jednak krąg podatników mogących skorzystać z
    omawianego zwolnienia do tych, którym przepisy odrębnych ustaw gwarantują możliwość
    przyznania prawa do zwrotu poniesionych kosztów, bądź nakładają na pracodawcę
    obowiązek zwrotu pracownikowi tych kosztów.
    Zgodnie z art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych, w
    wypadkach wymagających używania pojazdu prywatnego do celów służbowych, w
    szczególności w razie trudności w przemieszczaniu się z wykorzystaniem środków
    komunikacji publicznej, niezależnie od dodatku, o którym mowa w ust. 5, kuratorowi
    zawodowemu przyznaje się ryczałt na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów
    służbowych do wysokości 25% kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1. Ryczałt przyznaje
    prezes sądu okręgowego w ramach środków finansowych dostępnych w planie
    finansowym sądu okręgowego, na wniosek kuratora zawodowego zatwierdzony przez
    kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej. Przyznanie ryczałtu wymaga zawarcia
    umowy o używanie pojazdu prywatnego do celów służbowych. Ryczałt jest płatny do 20.
    dnia następnego miesiąca za miesiąc poprzedzający.
    Mając powyższe na uwadze, w Państwa ocenie, wprowadzenie do ustawy o kuratorach
    sądowych regulacji przyznającej prawo do otrzymanego przez kuratora zawodowego
    zwrotu kosztów z tytułu użytkowania własnego samochodu do celów służbowych (w
    postaci ryczałtu) spowodowało, że zwrot ten objęty jest zwolnieniem z opodatkowania na
    zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zwolnienie to jest limitowane i nie może przekroczyć kwoty miesięcznego ryczałtu
    pieniężnego obliczonego w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w
    sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania
    samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy.
    Natomiast, kwota przekraczająca ten limit będzie podlegała opodatkowaniu na zasadach
    określonych dla dochodu ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych.
    Jak wskazano powyżej w myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25
    marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów
    używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów
    niebędących własnością pracodawcy, zwrot kosztów używania przez pracownika w celach
    służbowych do jazd lokalnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów
    niebędących własnością pracodawcy, zwanych dalej „pojazdami do celów służbowych”,
    następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej między pracodawcą a
    pracownikiem, o używanie pojazdu do celów służbowych, na warunkach określonych w
    rozporządzeniu.
    Z § 2 tego rozporządzenia wynika, że koszty używania pojazdów do celów służbowych
    pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być
    wyższe niż:
    1) dla samochodu osobowego;
                                3a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm - 0,89 zł,
                                  3b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm - 1,15 zł,
    2) dla motocykla - 0,69 zł,
    3) dla motoroweru - 0,42 zł.
    Stosownie do § 3 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia:
    1. Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala
      pracodawca.

    2. Limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w danej
      gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć, z
      zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
        1) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,
        2) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,
        3) 700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.
    W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia zwrot kosztów używania pojazdów do celów
    służbowych następuje w formie miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1
    kilometr przebiegu, o której mowa w § 2 i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na
    jazdy lokalne, o którym mowa w § 3, po złożeniu przez pracownika pisemnego
    oświadczenia o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu.
    Wprowadzenie do ustawy o kuratorach sądowych art 14 ust. 5a przyznającego prawo do
    otrzymanego przez kuratora zawodowego zwrotu kosztów z tytułu użytkowania własnego
    samochodu do celów służbowych (w postaci ryczałtu) spowodowało, że zwrot ten objęty
    jest zwolnieniem z opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 23b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwolnienie to jest limitowane i nie może przekroczyć kwoty miesięcznego ryczałtu
    pieniężnego obliczonego w sposób określony w ww. rozporządzeniu Ministra
    Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów
    używania samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością
    pracodawcy. Natomiast, kwota przekraczająca ten limit będzie podlegała opodatkowaniu
    na zasadach określonych dla dochodu ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych.
    Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków ustalania oraz sposobu
    dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych,
    motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, miesięczny limit
    kilometrów na jazdy lokalne ustalony jest w zależności od liczby mieszkańców w danej
    gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony.
    Mając na uwadze, że jako pracodawca działają Państwo na obszarze gminy do 100 tys.
    mieszkańców, ryczał powinien zostać zwolniony w wysokości ustalonej z uwzględnieniem
    liczby mieszkańców miasta, w którym pracownik jest zatrudniony, tj. w kwocie 345 zł
    miesięcznie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 przywołanej ustawy:

      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 tej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Według art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są
    więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy,
    będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń
    określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei art. 12 ust. 4 powołanej ustawy stanowi, że:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Jak wynika z opisu zdarzenia, przyznają Państwo kuratorom zawodowym, na zasadach
    określonych w art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych, ryczałt
    za dojazd w wysokości 551,99 zł miesięcznie. Wysokość ryczałtu wynika z Umowy zawartej
    pomiędzy Prezesem Sądu Okręgowego w (...) z (...) 2024 r. (z późniejszymi zmianami) a
    kuratorem zawodowym. Kwota 551,99 zł mieści się w widełkach ustawowych, zważywszy,
    że 25% tej kwoty to 657,13 zł. Zgodnie z zawartymi umowami z kuratorami – o których
    mowa w art. 15 ust. 4 ustawy o kuratorach zawodowych – ryczałt ten jest pomniejszany
    proporcjonalnie o 1/30 za każdy dzień nieobecności w pracy ponad limit 14 dni
    nieobecności wynikający z innych przyczyn niż z udzielonego urlopu wypoczynkowego, a
    nie jak wynika z § 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków
    ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych
    samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.
    Działają Państwo w obszarze gminy do wysokości 100 tys. mieszkańców, stąd miesięczny
    limit podstawy zwolnionej z podatku dochodowego obliczony na podstawie § 3 pkt 2
    rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. (300 km, 300 km x 1,15 zł –
                                          3stawka za km przebiegu pojazdu o pojemności silnika powyżej 900 cm) odpowiada
    kwocie 345 zł. Jeśli ilość dni nieobecności w miesiącu nie przekracza 14 dni
    (spowodowanych chorobą), kwota wypłaconego ryczałtu w wysokości 345 zł w każdym

    przypadku jest zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych, a kwota 206,99 zł
    jest objęta opodatkowaniem zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Mając na uwadze opisane zdarzenie stwierdzić należy, że ryczałt przyznany zawodowym
    kuratorom sądowym za używanie ich prywatnego samochodu do celów służbowych – dla
    wykonywania ich obowiązków stanowi dla tych kuratorów dodatkowe świadczenie
    pieniężne, a w konsekwencji przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o
    `podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednakże stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z
      tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu
      pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład
      pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z
      przepisów innych ustaw - do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do
      wysokości nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr
      przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego
      ministra, jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest
      udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika;
      przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
    Powyższa regulacja ogranicza zatem krąg podatników mogących skorzystać z omawianego
    zwolnienia do tych, którym przepisy odrębnych ustaw gwarantują możliwość przyznania
    prawa do zwrotu poniesionych kosztów, bądź nakładają na pracodawcę obowiązek zwrotu
    pracownikowi tych kosztów.
    Na mocy art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych (t. j. Dz. U.
    2023, poz. 1095):
      W wypadkach wymagających używania pojazdu prywatnego do celów służbowych, w
      szczególności w razie trudności w przemieszczaniu się z wykorzystaniem środków
      komunikacji publicznej, niezależnie od dodatku, o którym mowa w ust. 5, kuratorowi
      zawodowemu przyznaje się ryczałt na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów
      służbowych do wysokości 25% kwoty bazowej, o której mowa w ust. 1. Ryczałt
      przyznaje prezes sądu okręgowego w ramach środków finansowych dostępnych w
      planie finansowym sądu okręgowego, na wniosek kuratora zawodowego zatwierdzony
      przez kierownika zespołu kuratorskiej służby sądowej. Przyznanie ryczałtu wymaga
      zawarcia umowy o używanie pojazdu prywatnego do celów służbowych. Ryczałt jest
      płatny do 20. dnia następnego miesiąca za miesiąc poprzedzający.
    Zacytowany powyżej przepis ustawy o kuratorach sądowych odnosi się do wypłaty
    ryczałtu kuratorom zawodowym na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów służbowych,
    który wypłacany jest do 20 dnia miesiąca za miesiąc poprzedni. Przepis ten przewiduje
    możliwość przyznania ww. ryczałtu w razie trudności w przemieszczaniu się z
    wykorzystaniem środków komunikacji publicznej. Kuratorowi zawodowemu przyznaje się
    ryczałt na pokrycie zwiększonych kosztów dojazdów służbowych do wysokości 25% kwoty
    bazowej określonej w ustawie budżetowej.
    Wprowadzenie do ustawy o kuratorach sądowych regulacji przyznającej prawo do
    otrzymanego przez kuratora zawodowego zwrotu kosztów z tytułu użytkowania własnego
    samochodu do celów służbowych (w postaci ryczałtu) spowodowało, że zwrot ten objęty
    jest zwolnieniem z opodatkowania na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 23b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Tym samym, w myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca
    2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów
    używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów nie
    będących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27 poz. 271 ze zm.):
      Zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych do jazd lokalnych
      samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością
      pracodawcy, zwanych dalej "pojazdami do celów służbowych", następuje na podstawie
      umowy cywilnoprawnej, zawartej między pracodawcą a pracownikiem, o używanie
      pojazdu do celów służbowych, na warunkach określonych w rozporządzeniu.
    Z § 2 tego rozporządzenia wynika, że:
      Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek
      za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:
        1) dla samochodu osobowego:
                                  3a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm - 0,89 zł,
                                      3b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm - 1,15 zł,
        2) dla motocykla - 0,69 zł,
        3) dla motoroweru - 0,42 zł.
    Stosownie do § 3 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia:
      1. Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala
      pracodawca.
      2. Limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w
      danej gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć,
      z zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
        1) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,
        2) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,
        3) 700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.
    W myśl § 4 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia:
      1. Zwrot kosztów używania pojazdów do celów służbowych następuje w formie
      miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1 kilometr przebiegu, o której
      mowa w § 2, i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na jazdy lokalne, o którym
      mowa w § 3, po złożeniu przez pracownika pisemnego oświadczenia o używaniu przez
      niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu. Oświadczenie to powinno
      zawierać dane dotyczące pojazdu (pojemność silnika, marka, numer rejestracyjny)
      oraz określać ilość dni nieobecności pracownika w miejscu pracy w danym miesiącu z
      powodu choroby, urlopu, podróży służbowej lub innej nieobecności, a także ilość dni,
      w których pracownik nie dysponował pojazdem do celów służbowych.
      2. Kwotę ustalonego ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, zmniejsza się o jedną
      dwudziestą drugą za każdy roboczy dzień nieobecności pracownika w miejscu pracy z
      powodu choroby, urlopu, podróży służbowej trwającej co najmniej 8 godzin lub innej
      nieobecności oraz za każdy dzień roboczy, w którym pracownik nie dysponował
      pojazdem do celów służbowych.
    Z analizy przedstawionego przez Państwa opis zdarzenia wynika, że przyznają Państwo
    kuratorom zawodowym, na zasadach określonych w art. 14 ust. 5a ustawy z dnia 27 lipca
    2001 r. o kuratorach sądowych, ryczałt za dojazd w wysokości 551,99 zł miesięcznie.
    Wysokość ryczałtu wynika z Umowy zawartej pomiędzy Prezesem Sądu Okręgowego w (...)
    z (...) 2024 r. (z późniejszymi zmianami) a kuratorem zawodowym. Zgodnie z zawartymi

    umowami z kuratorami – o których mowa w art. 15 ust. 4 ustawy o kuratorach
    zawodowych – ryczałt ten jest pomniejszany proporcjonalnie o 1/30 za każdy dzień
    nieobecności w pracy ponad limit 14 dni nieobecności wynikający z innych przyczyn niż z
    udzielonego urlopu wypoczynkowego, a nie jak wynika z § 4 ust. 2 rozporządzenia
    Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu
    kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i
    motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Działają Państwo w obszarze gminy
    do wysokości 100 tys. mieszkańców.
    W konsekwencji stwierdzam, że zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega zwrot kosztów z
    tytułu używania przez kuratorów sądowych własnego samochodu do celów służbowych (w
    postaci miesięcznego ryczałtu). Jednakże, ww. zwolnienie jest limitowane i nie może
    przekroczyć kwoty miesięcznego ryczałtu pieniężnego obliczonego w sposób określony w
    rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposobu
    dokonywania zwrotu kosztów używania samochodów osobowych, motocykli i
    motorowerów nie będących własnością pracodawcy. Ryczałt oblicza się jako iloczyn stawki
    za 1 kilometr przebiegu, o której mowa w § 2 rozporządzenia (dla samochodu osobowego
                          3o pojemności skokowej powyżej 900 cm – 1,15 zł) i miesięcznego limitu przebiegu
    kilometrów na jazdy lokalne, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia (nie może
    przekroczyć on 300 km – jeżeli liczba mieszkańców w danej gminie lub mieście, w których
    pracownik jest zatrudniony wynosi do 100 tys. mieszkańców).
    Przy czym – zgodnie z ust. 2 § 4 ww. rozporządzenia – kwotę ryczałtu, zmniejsza się o
    jedną dwudziestą drugą za każdy roboczy dzień nieobecności pracownika w miejscu pracy
    z powodu choroby, urlopu, podróży służbowej trwającej co najmniej 8 godzin lub innej
    nieobecności oraz za każdy dzień roboczy, w którym pracownik nie dysponował pojazdem
    do celów służbowych.
    Tak ustalona kwota ryczałtu podlega zwolnieniu z opodatkowania, natomiast nadwyżka
    ponad tę kwotę podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe, bowiem jak wskazali
    Państwo w opisie zdarzenia zgodnie z zawartymi umowami z kuratorami ryczałt ten jest
    pomniejszany proporcjonalnie o 1/30 za każdy dzień nieobecności w pracy ponad limit 14
    dni nieobecności wynikający z innych przyczyn niż z udzielonego urlopu wypoczynkowego,
    a nie jak wynika to z ust. 2 § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie
    warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania samochodów
    osobowych, motocykli i motorowerów nie będących własnością pracodawcy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze
      zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państw do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretacje
    Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.