Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-429/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-08-13
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek budowlanych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2008 r. (data wpływu 16 maja 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 lipca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 lipca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

W roku 1979, w drodze aktu notarialnego będącego umową o dożywocie, nabył Pan wraz z małżonką własność nieruchomości rolnej zabudowanej o pow. 1.70.00 ha. Gospodarstwo od momentu nabycia było uprawiane rolniczo. W latach 2003 lub 2004 na mocy uchwały Rady Gminy, cześć gruntów położonych na terenie miejscowości, w tym także grunt należący do Pana, został objęty zmianą planu zagospodarowania przestrzennego i w związku z tym przeznaczony pod budownictwo. Ze względu na brak chęci ze strony Pana dzieci do przejęcia przedmiotowego gospodarstwa oraz osiągnięcie wieku emerytalnego, uważa Pan, iż gospodarstwo należy zlikwidować lub sprzedać. Zamierza Pan wystąpić do gminy o zgodę na podział gospodarstwa na działki budowlane. Według planów zagospodarowania na gruncie stanowiącym Pana gospodarstwo można wydzielić 8 działek budowlanych oraz siedlisko, w którym Pan zamieszkuje i którego nie zamierza sprzedać. Sprzedaż działek planuje Pan dokonać w roku 2008 oraz latach następnych – w zależności od popytu i nabywców. Ponadto w piśmie uzupełniającym wskazał Pan, iż działka ewidencyjna nr 301 została podzielona na 6 działek (numery 301/1 – 301/6). Przedmiotowe grunty były wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej (sadzone były ziemniaki i siane zboża). Również obecnie część gruntu działki 301/6 użytkowana jest rolniczo. Jedna z działek została sprzedana i jedną podarował Pan synowi. Planuje Pan kolejną sprzedaż działek za pomocą oferty sprzedaży bezpośredniej. W przeszłości nie nabywał Pan i nie zbywał żadnych nieruchomości.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy z tytułu sprzedaży własnego gruntu rolnego użytkowanego przez 29 lat rolniczo, po jego podzieleniu na działki, stanie się Pan podatnikiem zobowiązanym do odprowadzenia podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż ww. działek nie powinna podlegać opodatkowaniu. Przedmiotem sprzedaży ma być majątek osobisty (prywatny), a grunt, pomimo jego sprzedaży w kilku transakcjach, nie zmieni charakteru majątku prywatnego. Gospodarstwo było nabyte na potrzeby własne, a nie do celów prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży gruntów. W związku z powyższym uważa Pan, iż czynność zbycia działek nie uczyni Pana podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie, sprzedaż przedmiotowych gruntów nie podlega opodatkowaniu.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z powołanymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza stosownie do ust. 2 tegoż artykułu obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż zamierza Pan dokonać dostawy 8 nieruchomości gruntowych. Działki te wydzielone zostały z gruntów uprawianych wcześniej rolniczo. Przedmiotowe działki stanowić będą grunty przeznaczone pod zabudowę. Obecnie przeprowadził Pan jedną transakcję sprzedaży działki i planuje kolejne.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 - należy uznać, iż zamierzone transakcje mają związek z działalnością gospodarczą. Zakres i skala planowanego przedsięwzięcia (sprzedaż kilku działek) oraz działania zmierzające do wydzielenie przed sprzedażą działek z gospodarstwa, wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

Wskazał Pan, iż grunt, z którego mają zostać wydzielone działki, wykorzystywany był (i w części nadal jest) do prowadzenia działalności rolniczej. Z powołanego art. 15 ust. 2 ustawy wynika, że definicja działalności gospodarczej obejmuje swoim zakresem również działalność rolniczą. Podatnik prowadzący działalność gospodarczą inną niż handlową, ma prawo dysponować majątkiem związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą, dzielić go, ulepszać i dokonywać sprzedaży jego części.

Podkreślić należy, że rolnik sprzedający grunt nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne. Dlatego też nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że sprzedaż przedmiotowego gruntu służącego działalności rolnej i wykorzystywanego w tej działalności, ma charakter zbycia majątku prywatnego.

W takim przypadku grunt nie stanowi majątku osobistego, bez względu na to w jaki sposób podmiot wszedł w jego posiadanie. W konsekwencji, wykorzystywanie gruntu w inny sposób aniżeli do celów zaspokajania potrzeb osobistych, skutkuje tym, że jego sprzedaż podlega opodatkowaniu.

Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Podatnik dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Przedmiotowe działki, jak wskazał Pan we wniosku, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego są zakwalifikowane jako przeznaczone pod budownictwo, podlegają więc opodatkowaniu według podstawowej stawki podatku, tj. 22%.

Analiza treści złożonego wniosku prowadzi do konkluzji, że dokonana i planowana przez Pana dostawa działek pod zabudowę charakteryzuje się częstotliwością, a podjęte czynności wskazują, iż dostawy te należy zakwalifikować jako działalność gospodarczą. W sytuacji dokonanej, jak również planowanej sprzedaży gruntów przeznaczonych pod zabudowę, transakcje te należy opodatkować podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, przedmiotowe dostawy gruntów stanowią czynności podlegające uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i w związku z tym w ich wyniku stanie się Pan podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego od tych czynności.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.