Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.308.2025.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-29
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży działek wydzielonych z
nieruchomości gruntowej otrzymanej w drodze spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości-podział nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
nieruchomości-zbycie nieruchomości
spadek-dział spadku
spadek-nabycie spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwania - pismami z 11 czerwca 2025 r. (wpływ 13 czerwca 2025
    r.) i z 7 lipca 2025 r. (wpływ 10 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (wynikający w wniosku i jego uzupełnień)
    Wraz ze swoim synem AA nabyła Pani w drodze dziedziczenia ustawowego po zmarłym
    mężu BB w częściach równych po 1/2 udziały we współwłasności nieruchomości
    położonych na terenie miejscowości (...), powiat (...), dla których Sąd Rejonowy w (...)
    prowadzi księgi wieczyste o numerach (...).
    Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym nastąpiło na mocy prawomocnego
    postanowienia Sądu Rejonowego (...) wydanego w sprawie o sygnaturze akt (...). W skład
    masy spadkowej wchodziły nieruchomości zapisane w księgach wieczystych o
    następujących numerach: (...).
    Nieruchomość będącą przedmiotem wniosku Pani zmarły mąż nabył do majątku
    osobistego, w czasie gdy był jeszcze kawalerem (zapis w akcie notarialnym z dnia (...) 2022
    r., nr (...)). Tak samo było z pozostałymi nieruchomościami.
    W dniu 1 lipca 2021 r. doszło do zawarcia umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku i
    zniesienie współwłasności oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W
    wyniku tej umowy przypadło Pani prawo wyłącznej własności nieruchomości o numerze
    ewidencyjnym 1 położonej w (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...), a
    synowi AA przypadło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer (...)
    znajdującego się w budynku położonym w (...). Natomiast własność nieruchomości, dla
    których prowadzone są księgi wieczyste o numerach: (...) przypadła Pani i Pani synowi po 1
    /2.
    Następnie w dniu 30 września 2022 r. doszło do zawarcia kolejnej umowy o nieodpłatny
    częściowy dział spadku oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W wyniku
    tej umowy własność dla nr (...) stanowiącą działkę 2 przypadła w całości na rzecz Pani syna
    AA, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (...) stanowiąca
    działkę nr 9 przypadła również na rzecz AA, własność części nieruchomości, dla której
    prowadzona jest KW nr (...) stanowiącą działkę nr 5 przypadła Pani, własność części
    nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (...), stanowiącą działkę nr 8, przypadła
    również Pani. Równocześnie w tym samym akcie notarialnym darowała Pani swojemu
    synowi działkę nr 7, dla której prowadzona jest KW nr (...).
    Wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku przeprowadzonego działu spadku nie
    przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej.
    Po przeprowadzeniu czynności zawartych w akcie notarialnym z dnia 30 września 2022 r.
    wystąpiła Pani o podział nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 5 położonej

    w miejscowości (...). Z działki o numerze ewidencyjnym 5 zostały wydzielone działki o
    numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5
    /21, 5/22, 5/23. Działki o numerze ewidencyjnym 5/22 i 5/23 stanowią dojazd do
    pozostałych działek. Dla działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5
    /15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (...) wydał decyzje o warunkach zabudowy z
    możliwością budowy budynków mieszkalnych.
    Przedmiotowe działki nie posiadają żadnego uzbrojenia, działki nie posiadają urządzeń
    wodociągowych, kanalizacyjnych, skrzynek z prądem, nie posiadają utwardzonej drogi. Nie
    poniosła Pani żadnych nakładów, żeby podwyższyć wartość rynkową tych działek.
    Pierwotnie działka o numerze ewidencyjnym 5 jeszcze za czasów gdy żył Pani mąż, ale
    również po jego śmierci była użytkowana na własne potrzeby - był tam ogródek warzywny.
    Działka ta nigdy nie była przedmiotem dzierżawy. Do czasu sprzedaży wszystkich
    wydzielonych działek będzie Pani tę nieruchomość użytkowała na potrzeby własne, tak jak
    wcześniej.
    Powodem wydzielenia z działki 5, działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5
    /13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21, 5/22, 5/23 jest zabezpieczenie finansowe
    Pani przyszłości. Po tragicznej śmierci Pani męża w 2004 r. spadł na Panią obowiązek
    samodzielnego wychowywania niepełnoletniego syna. To był dla Pani trudny czas jeśli
    chodzi o finanse. Niestety w związku z tym nie posiada Pani oszczędności, które
    pozwoliłyby Pani nie martwić się o swoją przyszłość w sytuacji, gdy nie wiadomo czy w
    obecnej sytuacji gospodarczej naszego państwa nie dojdzie do masowych zwolnień z
    pracy. Nie chce Pani korzystać z pomocy państwa, woli Pani żyć ze swoich pieniędzy.
    Pragnie Pani również nadmienić, iż tej nieruchomości nie kupiła Pani z myślą, żeby ją
    sprzedać z zyskiem. Nieruchomość otrzymała Pani w spadku po zmarłym mężu i sprzedaż
    wyżej wymienionych działek traktuje Pani jako wyprzedaż majątku osobistego, a nie
    prowadzenie działalności gospodarczej. Kuriozalnym byłby fakt, że ktoś otrzymując w
    spadku lub w darowiźnie nieruchomości chcąc je sprzedać byłby traktowany jako osoba
    prowadząca działalność gospodarczą. W Pani przypadku to tragiczna śmierć Pani męża
    zadecydowała, że stała się Pani ustawowym spadkobiercą części jego majątku.
    Do tej pory sprzedała Pani 3 wyżej wydzielone działki - 5/10, 5/11 i 5/17. Podczas
    sprzedaży tych działek nie korzystała Pani z usług żadnego licencjonowanego biura obrotu
    nieruchomościami. Przeniesienie własności tych działek nastąpiło bez żadnych umów
    przedwstępnych, nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw nabywcom do występowania
    w Pani imieniu w sprawach, które dotyczą nieruchomości.
    W przyszłości ma Pani zamiar sprzedać pozostałe działki, a pieniądze ze sprzedaży tych
    działek przeznaczyć na zabezpieczenie finansowe swojej przyszłości. Pragnie Pani
    nadmienić, że z uzyskanych pieniędzy nie zamierza Pani nabywać żadnych nieruchomości.

## Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą działek 5/10, 5/11, 5/17 (wydzielonych z działki o numerze
    ewidencyjnym 5) oraz działek, które ma Pani zamiar sprzedać o numerach 5/12, 5/13, 5
    /14, 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (wydzielonych z działki o numerze 5), które
    zamierza Pani sprzedać, jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tytułu sprzedaży działek i czy sprzedaż tych działek nie będzie
    potraktowana jako sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
    Przedmiotową działkę zgodnie z postanowieniem Sądu otrzymała Pani w spadku po
    zmarłym mężu w 2004 r.
    Pani stanowisko w sprawie
    Nie jest Pani zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż
    sprzedaż nieruchomości ma miejsce z majątku prywatnego i nie może zostać
    potraktowana jako dokonana w ramach działalności gospodarczej, a co za tym idzie
    będzie ona zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych (z uwagi na fakt, że
    sprzedaż nastąpiła po upływie 5 lat od dnia jej nabycia).
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych stanowi, że działalnością gospodarczą albo pozarolniczą
    działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa:
    a. wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
    b. polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych -
    prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z powyższego przepisu wynika, że muszą więc wystąpić łącznie przesłanki ciągłości,
    zorganizowania i zarobkowego charakteru, aby mówić o działalności gospodarczej przy
    dokonywaniu transakcji sprzedaży nieruchomości. Dla oceny zorganizowanego i ciągłego
    charakteru działalności istotne są takie czynniki jak oczywiście w zakresie możliwym do
    obiektywnego stwierdzenia zamiar (rozumiany jako świadomie działanie nakierowane na
    pewien cel) podatnika w zakresie sprzedaży nieruchomości z zyskiem, okoliczności zbycia,
    ale także okoliczności nabycia. Zorganizowany charakter działalności oznacza, że podatnik
    nie tylko wykorzystuje, ale stwarza sobie okoliczności do zarobku na handlu
    nieruchomościami. Nie może być uznane za działalność gospodarczą wygenerowanie
    zysku w sposób przypadkowy (np. podział i sprzedaż działek z zyskiem, wskutek zmiany
    przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego).
    Konieczne jest stwierdzenie, że podjęto szereg działań od momentu nabycia do zbycia -
    potwierdzający profesjonalny, zarobkowy charakter działań.
    Pierwszym zatem momentem oceny czy działalność ma charakter zorganizowany, są
    okoliczności nabycia. Przeciwko zorganizowanemu i zarobkowemu charakterowi
    przemawia zwłaszcza nabycie w okolicznościach niezależnych od podatnika (np. Pani
    sytuacja spadek po zmarłym mężu), brak negocjacji ceny, prowadzenie przez pewien czas
    na nieruchomości jakiejkolwiek działalności, a zatem wszystko, co wskazuje, że w chwili
    zakupu podatnik nie podporządkowywał swych działań planom późniejszej sprzedaży z
    zyskiem. Stąd co do zasady jako działalność gospodarcza nie powinna być traktowana
    wyprzedaż majątku własnego jak również sprzedaż nieruchomości otrzymanych w
    związku z dziedziczeniem. Wzięte pod uwagę powinno być również zachowanie
    sprzedającego pomiędzy transakcjami na charakter zarobkowy będą wskazywały działania
    mające na celu podniesienie wartości nieruchomości, jeśli motywowane są chęcią
    uzyskania wyższej ceny sprzedaży. Tak jak wyżej Pani wspomniała we wniosku - nie
    prowadziła Pani żadnych działań mających na celu podniesienie wartości nieruchomości,

    takich jak uzbrojenie terenu w wodociąg, kanalizację, gaz, montaż skrzynek z prądem czy
    wystąpienie z wnioskiem o uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego.
    Niespełnienie powyższych przesłanek z art. 5a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest bardzo istotne. Powoduje ono bowiem, że transakcje zbycia
    nieruchomości nie powinny być kwalifikowane jako pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Co istotne, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, podejmowanie przez
    podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn.
    mających na celu prawidłowe gospodarowanie majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb
    rodziny, nie należy kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa
    w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Potwierdza to wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1100/17, w
    którym Sąd stwierdził, że nie pozwala na przyjęcie, że przychody ze sprzedaży 9 działek
    uzyskane w latach 2010-2016 można zaliczyć do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt
    3 u.p.d.o.f.
    Biorąc powyższe pod uwagę wnosi Pani o uznanie Pani stanowiska za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Natomiast stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d. innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Przepis ten formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części
    oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.
    Wskazuję, że treść definicji zawartej w cytowanym powyżej przepisie daje podstawę by
    przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne
    jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być
    działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób
    zorganizowany oraz po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednak brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.

    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
    sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
    zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c tej ustawy). Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma istotne znaczenie dla
    ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość
    odliczenia kosztów ich uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych
    itp.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna – sprzedając nieruchomości (działki)
    – działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga
    ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną),
    czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie
    nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie
    terenu, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie
    pośrednictwa nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności.

    Dlatego też w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Panią do
    właściwego źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, będącej przedmiotem wniosku.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że działkę nr 5 nabyła Pani wraz ze swoim synem
    w drodze dziedziczenia ustawowego po Pani zmarłym mężu w częściach równych po 1/2.
    Stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym nastąpiło na mocy prawomocnego
    postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z (...) 2004 r. Nieruchomość będącą przedmiotem
    wniosku Pani zmarły mąż nabył do majątku osobistego, w czasie gdy był jeszcze
    kawalerem. Na mocy umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku oraz umowy
    darowizny z 30 września 2022 r. stała się Pani wyłącznym właścicielem działki nr 5.
    Wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku przeprowadzonego działu spadku nie
    przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej.
    Po przeprowadzeniu czynności zawartych w akcie notarialnym z 30 września 2022 r.
    wystąpiła Pani o podział nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym 5 położonej
    w miejscowości (...). Z działki o numerze ewidencyjnym 5 zostały wydzielone działki o
    numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5
    /21, 5/22, 5/23. Działki o numerze ewidencyjnym 5/22 i 5/23 stanowią dojazd do
    pozostałych działek. Dla działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5/13, 5/14, 5
    /15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (...) wydał decyzje o warunkach zabudowy z
    możliwością budowy budynków mieszkalnych.
    Przedmiotowe działki nie posiadają żadnego uzbrojenia, działki nie posiadają urządzeń
    wodociągowych, kanalizacyjnych, skrzynek z prądem, nie posiadają utwardzonej drogi. Nie
    poniosła Pani żadnych nakładów, żeby podwyższyć wartość rynkową tych działek.
    Pierwotnie działka o numerze ewidencyjnym 5 jeszcze za czasów gdy żył Pani mąż, ale
    również po jego śmierci była użytkowana na własne potrzeby - był tam ogródek warzywny.
    Działka ta nigdy nie była przedmiotem dzierżawy. Do czasu sprzedaży wszystkich
    wydzielonych działek będzie Pani tę nieruchomość użytkowała na potrzeby własne, tak jak
    wcześniej.
    Powodem wydzielenia z działki 5, działek o numerach ewidencyjnych 5/10, 5/11, 5/12, 5
    /13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/17, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21, 5/22, 5/23 jest zabezpieczenie finansowe
    Pani przyszłości.
    Do tej pory sprzedała Pani 3 wyżej wydzielone działki - 5/10, 5/11 i 5/17. Podczas
    sprzedaży tych działek nie korzystała Pani z usług żadnego licencjonowanego biura obrotu
    nieruchomościami. Przeniesienie własności tych działek nastąpiło bez żadnych umów
    przedwstępnych, nie udzieliła Pani żadnych pełnomocnictw nabywcom do występowania
    w Pani imieniu w sprawach, które dotyczą nieruchomości.

    W przyszłości ma Pani zamiar sprzedać pozostałe działki, a pieniądze ze sprzedaży tych
    działek przeznaczyć na zabezpieczenie finansowe swojej przyszłości. Z uzyskanych
    pieniędzy nie zamierza Pani nabywać żadnych nieruchomości.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy z tytułu odpłatnego zbycia działek 5/10, 5/11, 5/17, 5/12, 5
    /13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 (wydzielonych z działki o nr ewidencyjnym 5)
    będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i czy ich
    sprzedaż będzie potraktowana jako sprzedaż dokonana w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W celu ustalenia źródła przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości należy
    rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższych działek zawiera znamiona pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy nie mogą w
    sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak np. ilość działek mających
    być przedmiotem sprzedaży.
    Podnieść trzeba, że zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem
    jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej
    rodziny. Zatem sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są
    związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie
    stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe, w oparciu o okoliczności przedstawione we wniosku, należy
    stwierdzić, że sprzedaż działek, wydzielonych z nabytej w wyniku działu spadku
    nieruchomości to rozporządzanie majątkiem prywatnym. Bowiem dokonane i planowane
    przez Panią czynności nie będą miały charakteru profesjonalnego działania
    przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z
    właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie prowadzi Pani w sposób profesjonalny,
    zorganizowany i ciągły działań w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży. Pani
    działania nie stanowią aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców. Sprzedaż działek będzie miała charakter jednorazowy. Nie zamierza Pani
    reinwestować środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży w dalszy obrót
    nieruchomościami. Działki nie posiadają żadnego uzbrojenia, nie posiadają urządzeń
    wodociągowych, kanalizacyjnych, skrzynek z prądem, nie posiadają utwardzonej drogi. Nie
    poniosła Pani żadnych nakładów, żeby podwyższyć wartość rynkową tych działek. Pani
    działanie polegające na wystąpieniu o podział nieruchomości oznaczonej numerem
    ewidencyjnym 5 nie można uznać za działanie zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono,

    zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Całokształt okoliczności, a w
    szczególności zakres, stopień zaangażowania i cel Pani działania wskazują, że są to
    działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zatem,
    okoliczności dotyczące nabycia nieruchomości (spadek) i ich sprzedaży nie dają podstaw
    do przyjęcia, że spełnione są przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie sprzedaży przedmiotowych
    nieruchomości (działek, wydzielonych z działki nr 5) do działalności gospodarczej.
    Tym samym, sprzedaż działek będących przedmiotem wniosku nie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie powoduje powstania przychodu ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W konsekwencji, skutki podatkowe odpłatnego zbycia przedmiotowych nieruchomości
    (działek), należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy powtórzyć, że z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości
    lub praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części,
    udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi
    źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    W przedmiotowej sprawie, aby stwierdzić, czy sprzedaż przez Panią nieruchomości będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne znaczenie
    ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Użyty w powołanym powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy termin „nabycie” oznacza
    każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego
    prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w
    całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Nabyć
    nieruchomość lub prawo majątkowe można np. zakupując je, bądź uzyskując pod tytułem
    darmym (w formie darowizny, w drodze spadku, działu spadku, poprzez zasiedzenie).
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.

    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli
    nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa
    majątkowego przez spadkodawcę.
    Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze
    spadku i dziale spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości
    przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku nie następuje nabycie
    majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem
    nie tylko okres własności nieruchomości przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży,
    ale także okres własności nieruchomości spadkodawcy. Jeżeli od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to
    sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z
      chwilą otwarcia spadku.
    Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki
    stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila
    śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy
    spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt
    poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku
    od momentu jego otwarcia.

    Na mocy art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
    W myśl art. 1038 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Jednakże z ważnych
      powodów może być ograniczony do części spadku.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
      § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do
      okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo
      sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
      § 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich
      uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób
      ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia
      nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na

      szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat
      już wymagalnych.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych.
    Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy –
    w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności,
    jeśli:
    a) podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
    b) wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
    Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia
    nieruchomości lub prawa majątkowego – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli
    wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa majątkowego w wyniku
    działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością
    oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu
    spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż
    zwiększa się stan jej majątku osobistego.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział
    spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu
    spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających
    poszczególnym spadkobiercom.
    Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie majątkowym nie
    zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub
    prawa majątkowego w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez
    spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości
    lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie
    przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii
    nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej
    osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu
    spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za datę
    nabycia tej części nieruchomości, która przekracza dotychczasowy udział w spadku, należy
    przyjąć datę dokonania działu spadku, tj. dzień zawarcia umowy bądź uprawomocnienia
    się orzeczenia sądu, jeżeli dział spadku dokonany był na drodze postępowania sądowego.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Z opisu sprawy wynika, że wraz ze swoim synem AA nabyła Pani w drodze dziedziczenia
    ustawowego po zmarłym mężu w częściach równych po 1/2 udziały we współwłasności
    nieruchomości położonych na terenie miejscowości (...), powiat (...), dla których Sąd
    Rejonowy w (...) prowadzi księgi wieczyste o numerach (...). Stwierdzenie nabycia spadku
    po zmarłym nastąpiło na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z
    21 października 2004 r. Nieruchomość będącą przedmiotem wniosku Pani zmarły mąż
    nabył do majątku osobistego, w czasie gdy był jeszcze kawalerem.
    1 lipca 2021 r. doszło do zawarcia umowy o nieodpłatny częściowy dział spadku i
    zniesienie współwłasności oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W
    wyniku tej umowy przypadło Pani prawo wyłącznej własności nieruchomości o numerze
    ewidencyjnym 1 położonej w (...), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...), a
    synowi przypadło spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego numer (...)
    znajdującego się w (...). Natomiast własność nieruchomości, dla których prowadzone są
    księgi wieczyste o numerach: (...) przypadła Pani i Pani synowi po 1/2.
    Następnie 30 września 2022 r. doszło do zawarcia kolejnej umowy o nieodpłatny
    częściowy dział spadku oraz umowy darowizny opisanych wyżej nieruchomości. W wyniku
    tej umowy własność dla nr (...) stanowiącą działkę 2 przypadła w całości na rzecz Pani
    syna, własność części nieruchomości, dla której prowadzona jest KW nr (...) stanowiąca
    działkę nr 9 przypadła również na rzecz syna, własność części nieruchomości, dla której
    prowadzona jest KW nr (...) stanowiącą działkę nr 5 przypadła Pani osobie, własność części
    nieruchomości dla której prowadzona jest KW nr (...), stanowiącą działkę nr 8, przypadła
    również Pani. Równocześnie w tym samym akcie notarialnym darowała Pani swojemu
    synowi działkę nr 7, dla której prowadzona jest KW nr (...).
    W uzupełnieniu podkreśliła Pani, że wartość majątku nabytego przez Panią w wyniku
    przeprowadzonego działu spadku nie przekroczyła wartości majątku jaki przysługiwał Pani
    pierwotnie w całej masie spadkowej.
    Skoro więc - jak Pani wskazała - w wyniku działu spadku, wartość otrzymanych przez Panią
    nieruchomości nie przekroczyła wartości, która pierwotnie przysługiwała Pani w masie
    spadkowej, w niniejszej sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    odniesieniu do sprzedanych i mających być przedmiotem sprzedaży nieruchomości
    (działek), należy liczyć od końca roku nabycia nieruchomości przez spadkodawcę – Pani
    zmarłego męża.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy
    stwierdzam, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zbycie nieruchomości (działek o numerach: 5/10, 5/11, 5
    /17, 5/12, 5/13, 5/14, 5/15, 5/16, 5/18, 5/19, 5/20, 5/21 – wydzielonych z działki numer 5),
    nie stanowi dla Pani źródła przychodu, gdyż zostanie dokonane po upływie pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki 5 przez
    spadkodawcę (Pani małżonka).
    W konsekwencji, sprzedaż ww. działek wydzielonych z działki o numerze ewidencyjnym 5
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie,
    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie
    przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym
    przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie skutki prawne.
    W odniesieniu do powołanego przez Panią wyroku sądu wskazuję, że rozstrzygnięcie w
    nim zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.