Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-133/10-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-05-06
Teza: Czy w przypadku wyprowadzenia ON poza skład podatkowy Spółka będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; opłata-opłata paliwowa; podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 8

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10.02.2010 r. (data wpływu 11.02.2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia z dnia 08.03.2010 r. (data wpływu 10.03.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.02.2010 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 08.03.2010 r. (data wpływu 10.03.2010 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IPPP3/443-133/10-2/JK z dnia 26.02.2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji, magazynowania oraz obrotu paliwami silnikowymi. Na terenie składu podatkowego Spółki przechowywane są paliwa silnikowe z zapłaconą akcyzą, jak również paliwa silnikowe znajdujące się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Spółka dokonała zmiany w regulaminie funkcjonowania składu podatkowego, polegającej na przeklasyfikowaniu części zbiorników służących do magazynowania paliw (tj. oleju napędowego o kodzie CN 2710 19 41, zwanego dalej: „ON”) znajdujących się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do przechowywania ON z zapłaconą akcyzą. Przedmiotowa zmiana regulaminu prowadzenia składu podatkowego została w grudniu 2009 r. zatwierdzona przez właściwego dla Spółki Naczelnika Urzędu Celnego.

W związku z dokonaną zmianą przeznaczenia zbiorników z przeznaczonych do magazynowania ON w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do magazynowania ON z zapłaconą akcyzą Spółka zapłaciła należny podatek akcyzowy, jak również uiściła kwotę opłaty paliwowej w rozliczeniu za miesiąc grudzień 2009 r. (zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym okresie).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku wyprowadzenia ON poza skład podatkowy w roku 2010 Spółka będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, dokonując w roku 2010 wyprowadzenia ON poza skład podatkowy nie będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej.

Należy na wstępie zauważyć, że przepisy prawa akcyzowego dopuszczają możliwość przechowywania na terenie tego samego składu podatkowego paliwa znajdującego się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jak również paliwa z zapłaconą akcyzą, pod określonymi w przepisach warunkami. Aktem, który reguluje funkcjonowanie składów podatkowych jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r., w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe (Dz. U. z 2009 r., nr 32, poz. 231, dalej: „Rozporządzenie w sprawie składów”).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia w sprawie składów, miejsce magazynowania wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym powinno spełniać między innymi następujące kryteria:

1.  Powinno być właściwie dostosowane do bezpiecznego składowania tych wyrobów
2.  Powinno spełniać warunki zapewniające nienaruszalność i tożsamość znajdujących się w nim wyrobów oraz możliwość wykonywania kontroli wyrobów akcyzowych na podstawie odrębnych przepisów
3.  Powinno być odpowiednio oznaczone i oddzielone od pozostałej części terenu lub pomieszczenia, w szczególności za pomocą ogrodzenia lub innego trwałego oznaczenia.

Dodatkowo, przepisy rozporządzenia w sprawie składów regulują szczegółowo materię w zakresie danych, jakie powinna zawierać ewidencja prowadzona dla celów podatku akcyzowego. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie składów, „podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, zwaną dalej „ewidencją”, której odrębne części stanowią zestawienia danych dotyczące wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą oraz wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych.”

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż podatnik prowadzący skład podatkowy może magazynować w tym samym składzie podatkowym wyroby akcyzowe z zapłaconą akcyzą, jak również znajdujące się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, pod warunkiem, że wyroby będą magazynowane w oddzielnych zbiornikach, jak również pod warunkiem, że wyroby te będą wykazywane w odrębnych pozycjach, w prowadzonej w składzie ewidencji.

Zgodnie ze stanem faktycznym, Spółka dokonała przeklasyfikowania części zbiorników na terenie składu podatkowego na zbiorniki przeznaczone do przechowywania ON z zapłaconą akcyzą. Zdaniem Spółki, w odniesieniu do ON znajdującego się w zbiornikach z zapłaconą akcyzą, powstał obowiązek podatkowy w oparciu o art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z tym przepisem, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych, znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Zdaniem Spółki, przedmiotowy przepis znajdzie zastosowanie w niniejszej sytuacji. W konsekwencji, Spółka jest zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego, ponieważ posiada wyroby akcyzowe (tj. ON) znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy (w zbiornikach z zapłaconą akcyzą), od których podatek nie został zapłacony.

Zgodnie z art. 10 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia lub posiadania wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, powstaje z dniem nabycia lub wejścia w posiadanie tych wyrobów.

W konsekwencji, w odniesieniu do ON, który znalazł się w grudniu 2009 r. w zbiornikach przeznaczonych do przechowywania paliw z zapłaconą akcyzą, obowiązek podatkowy powstał w miesiącu, w którym Spółka weszła w posiadanie takich wyrobów, zatem w grudniu 2009 r.

Dodatkowo, Spółka pragnie w tym miejscu wskazać na treść art. 6 ust. 1 Dyrektywy horyzontalnej, zgodnie z którym podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia wyrobu do konsumpcji, bądź w momencie powstania ubytków.

Zgodnie z tym przepisem, za dopuszczenie do konsumpcji uważa się również „wszelkie odstępstwa, włączając odstępstwa z naruszeniem prawa, od systemu zawieszenia podatku”.

W tym miejscu, Spółka chciałaby również powołać się na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: „ETS”), z dnia 5 kwietnia 2001 r. w sprawie G. van de Water v. Staatssectetatis van Financien (C-325/99), w którym Trybunał stwierdził, że: „artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 92/12 w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przemieszczania oraz kontrolowania zmienionej dyrektywą 94/74 musi być interpretowany jako oznaczający, iż samo przechowywanie produktu podlegającemu opodatkowaniu akcyzą w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej dyrektywy stanowi dopuszczenie do konsumpcji, w przypadku, gdy produkt ten jest przechowywany poza procedurą zawieszenia i od tego produktu nie został jeszcze pobrany podatek zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego i prawa krajowego”.

Mając na uwadze powyższą argumentację, Spółka stoi na stanowisku, iż była zobowiązana do uiszczenia podatku akcyzowego od ON znajdującego się w zbiornikach przeznaczonych do przechowywania paliwa z zapłaconą akcyzą, z uwagi na brzmienie art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym. Tym samym, wyprowadzenie ON w roku 2010 poza terytorium składu podatkowego nie spowoduje obowiązku uiszczenia akcyzy oraz opłaty paliwowej.

Jak Spółka wskazywała powyżej, w odniesieniu do ON znajdującego się w zbiornikach przeznaczonych do przechowywania paliwa z zapłaconą akcyzą, powstał obowiązek podatkowy w oparciu o treść art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ Spółka posiadała wyroby akcyzowe, od których podatek nie został zapłacony. Zdaniem Spółki, w niniejszej sytuacji nie można przyjąć, że zastosowanie powinny znaleźć przepisy ustawy o podatku akcyzowym, regulujące moment zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy, a w konsekwencji, w opinii Spółki nie można uznać, że obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym nie powstał w opisanym stanie faktycznym, ponieważ nie doszło do zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy. Przede wszystkim należy zauważyć, że instytucja procedury zawieszenia poboru akcyzy nie jest obowiązkiem podatnika, ale jego prawem. Żaden przepis ustawy o podatku akcyzowym nie stanowi o tym, że korzystanie przez podatnika z procedury zawieszenia poboru akcyzy jest obligatoryjne. Z całości regulacji akcyzowych, a zawłaszcza z licznych regulacji, które wskazują na warunki, od których spełnienia uzależnione jest korzystanie z procedury zawieszenia poboru akcyzy, wynika, że instytucja ta stanowi uprawnienie podatnika. Natomiast obowiązek wprowadzenia możliwości korzystania z tej procedury adresowany jest do Państw Członkowskich, które muszą posiadać regulacje prawne zapewniające realizację celów dyrektywy horyzontalnej. Podczas gdy korzystanie z procedury zawieszenia poboru akcyzy przez podatnika jest jego wyborem. Należy stwierdzić, iż możliwość objęcia wyrobów procedurą zawieszenia poboru akcyzy jest obwarowana licznymi formalnościami i kończy się najpóźniej z chwilą wystąpienia określonych w ustawie zdarzeń, określonych w art. 42 i 44 ustawy o podatku akcyzowym. Zdaniem Spółki, określone w powołanych przepisach przypadki zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy, wskazują na moment, w którym najpóźniej dochodzi do zakończenia zawieszenia poboru akcyzy. Z istoty tej instytucji, jako prawa podatnika a nie obowiązku, wynika, że podatnik ma prawo zakończyć procedurę zawieszenia poboru akcyzy wcześniej, aniżeli w przypadkach opisanych w art. 42 i 44 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ przepisy te wskazują na moment, w którym najpóźniej dochodzi do zakończenia zawieszenia poboru podatku. Tym samym, w przypadku wystąpienia jednego ze zdarzeń opisanych w art. 42 i 44 ustawy o podatku akcyzowym, dochodzi do zakończenia zawieszenia poboru akcyzy i po tym momencie podatnik nie może w dalszym ciągu stosować tej instytucji.

W odniesieniu do Spółki, w związku z przeklasyfikowaniem zbiorników, w których był przechowywany ON na przeznaczone do przechowywania ON z zapłaconą akcyzą, powstał obowiązek zapłaty akcyzy w oparciu o art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, w konsekwencji przepisy dotyczące instytucji zawieszenia poboru akcyzy nie miały dalszego zastosowania. Tym samym, wyprowadzenie ON w roku 2010 poza terytorium składu podatkowego nie spowoduje obowiązku uiszczenia akcyzy oraz opłaty paliwowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie wskazać należy, że z treści wniosku wynika, iż intencją Wnioskodawcy jest ustalenie czy w przypadku wyprowadzenia ON – magazynowanego w zbiornikach, które w ramach zmiany regulaminu funkcjonowania składu zostały przeklasyfikowane ze zbiorników służących do magazynowania paliw znajdujących się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do przechowywania paliw z zapłaconą akcyzą - poza skład podatkowy w roku 2010 Spółka będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej.

Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 z 2009 r., poz. 11), zwana dalej ustawą, określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy (art. 1).

Stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy, jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Przy czym w myśl art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

Powołany wyżej przepis art. 8 ust. 6 ustawy ustanawia generalną zasadę, obowiązującą na gruncie przepisów o podatku akcyzowym od dnia akcesji Polski do Unii Europejskiej (tj. od dnia 1 maja 2004 r.), jaką jest jednokrotny pobór podatku akcyzowego w momencie dopuszczenia wyrobów akcyzowych do tzw. konsumpcji, w związku z czym następuje ich wprowadzenie do powszechnego obrotu na terytorium kraju lub na terytorium innego państwa członkowskiego. Realizacja zasady jednokrotności i jednofazowości opodatkowania jest możliwa dzięki zastosowaniu instytucji procedury zawieszenia poboru akcyzy, która pozwala na przesunięcie momentu zapłaty podatku akcyzowego do czasu, aż wyroby te, po zakończeniu procedury, zostaną dopuszczone do konsumpcji. Zgodnie z przyjętym systemem, akcyza powinna być płacona na pierwszym szczeblu obrotu, który dokonywany jest poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, a każda następna transakcja z wykorzystaniem wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona, nie powinna już podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, a podmiot dokonujący danej transakcji nie powinien być traktowany jako podatnik akcyzy.

Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym wskazał, iż w związku z dokonaną zmianą przeznaczenia zbiorników z przeznaczonych do magazynowania ON w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do magazynowania ON z zapłaconą akcyzą Spółka zapłaciła należny podatek akcyzowy, jak również uiściła kwotę opłaty paliwowej w rozliczeniu za miesiąc grudzień 2009 r. (zgodnie z przepisami obowiązującymi w tym okresie).

Tak więc, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa regulujące podatek akcyzowy należy wskazać, iż w związku z określoną w ww. art. 8 ust. 6 ustawy, zasadą jednokrotnego opodatkowania akcyzą w stosunku do wskazanego we wniosku ON nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu jego wyprowadzenia ze składu podatkowego.

Odnosząc się natomiast do kwestii obowiązku, w przedmiotowym przypadku, zapłaty opłaty paliwowej wskazać należy, iż stosownie do art. 37h ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm.) - dalej: „ustawa o autostradach” - opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.

Przy czym w myśl ust. 2 cytowanego artykułu przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

W świetle uregulowań art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h.

Natomiast zgodnie z art. 37l ust. 1 ustawy o autostradach podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.

Wskazać zatem należy, iż przepisy określające obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej jednoznacznie precyzują, iż w stosunku do paliw silnikowych oraz gazu, które były przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym powstaje również obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej. Przy czym podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 37h, od jakiej został zapłacony podatek akcyzowy.

W analizowanym przypadku - jak wskazano powyżej - wyprowadzenie ze składu podatkowego ON, zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W związku z niniejszym, w okolicznościach wskazanych we wniosku, przedmiotowy ON nie będzie podlegał obciążeniu opłatą paliwową.

Reasumując, w przypadku wyprowadzenia ON – magazynowanego w zbiornikach, które w ramach zmiany regulaminu funkcjonowania składu zostały przeklasyfikowane ze zbiorników służących do magazynowania paliw znajdujących się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do przechowywania paliw z zapłaconą akcyzą - poza skład podatkowy Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy oraz opłaty paliwowej. W opisanym we wniosku stanie faktycznym należna akcyza oraz opłata paliwowa została zadeklarowana, a następnie zapłacona przez Spółkę w związku z dokonaną zmianą przeznaczenia zbiorników z przeznaczonych do magazynowania ON w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do magazynowania ON z zapłaconą akcyzą.

Ponadto nadmienia się, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga jedynie w zakresie sformułowanego pytania, tj. obowiązku zapłaty przez Spółkę akcyzy oraz opłaty paliwowej w przypadku wyprowadzenia ON poza skład podatkowy, zatem nie ustosunkowano się do tej części stanowiska Wnioskodawcy, w której jest mowa o możliwości magazynowania w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą, jak również znajdujących się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy oraz powstania obowiązku podatkowego z tytułu przeklasyfikowania zbiorników służących do magazynowania paliw znajdujących się w procedurze zawieszenia poboru akcyzy na zbiorniki przeznaczone do przechowywania paliw z zapłaconą akcyzą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.