Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-599/10-4/MK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-30
Teza: Czy zwrot pracownikowi wydatku, przez pracodawcę, na zakup soczewek kontaktowych zgodnie z opisanymi powyżej procedurami korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zmian.)?
Słowa kluczowe: faktura; okulary; soczewka korekcyjna; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zwrot-zwrot wydatków; świadczenie-świadczenie rzeczowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18.06.2010 r. (data wpływu 28.06.2010 r.) oraz piśmie z dnia 27.08.2010 r. (data nadania 31.08.2010 r. data wpływu 06.09.2010 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB2/415-599/10-2/MK1 z dnia 20.08.2010 r. (data nadania 20.08.2010 r., data doręczenia 26.08.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu pracownikom wydatków na zakup soczewek kontaktowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.06.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania zwrotu pracownikom wydatków na zakup soczewek kontaktowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Na podstawie § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r., w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (t. j. Dz. U. Nr 148, poz. 973) i wydanej na podstawie niniejszego rozporządzenia Uchwale Zarządu Wnioskodawcy z dnia 01.12.2009 r. obecnie Wnioskodawca dokonuje zwrotu wydatków pracownikom na zakup okularów do wykonywania pracy przy monitorze ekranowym, jeżeli zalecenie ich stosowania wyda lekarz w czasie profilaktycznych badań lekarskich. Od dokonanego zwrotu Wnioskodawca nie potrąca zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, ponieważ wydatek ten korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy. Zasady zwrotu wydatków pracownikom zostały opisane w załączonej do niniejszego wniosku procedurze zwrotu wydatków wydanej na podstawie Uchwały Zarządu Wnioskodawcy.

W związku z faktem, iż część pracowników pracujących przy monitorach ekranowych zamierza używać szkieł kontaktowych zaistniała potrzeba rozważenia kwestii dotyczącej ewentualnego zwrotu wydatków pracownikom na zakup szkieł kontaktowych spełniających wymogi wskazane w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r., w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973) do wykonywania pracy przy monitorze ekranowym. Zakres przedmiotowy zwrotu wydatku u Wnioskodawcy, zgodnie z procedurą -„Zasady refundowania kosztów zakupu okularów korygujących wzrok”, zatwierdzoną Uchwałą Zarządu Wnioskodawcy, obowiązującą obecnie u Wnioskodawcy, obejmuje tylko zwrot wydatków na zakup okularów korygujących. Ewentualna zmiana procedury dotyczyłaby kwestii przedmiotowych tj. rozszerzenia zakresu przedmiotowego zwrotu wydatku o szkła kontaktowe.

W dniu 20 sierpnia 2010 r. pismem Nr IPPB2/415-599/10-2/MK1 Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez:

*   dostarczenie dokumentu (oryginał lub urzędowo poświadczona kopia za zgodność z oryginałem), z którego wynika prawo Pana X i Y o występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego, tj. stosowne umocowanie, dla osób które przedmiotowy wniosek podpisały.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 26.08.2010 r. W wyznaczonym terminie przedmiotowe braki zostały uzupełnione (data nadania 31.08.2010 r., data wpływu 06.09.2010 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zwrot pracownikowi wydatku, przez pracodawcę, na zakup soczewek kontaktowych zgodnie z opisanymi powyżej procedurami korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zmian.)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź jest twierdząca.

Zwrot wydatku na zakup soczewek kontaktowych przez pracownika korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zmian.), ponieważ soczewki kontaktowe pełnią taką samą funkcję, co okulary korygujące wzrok, tzn. znoszą lub zmniejszają skutki wrodzonej lub nabytej wady wzroku.

Jak wynika z brzmienia powołanego przepisu przedmiotowym zwolnieniem objęte są nie tylko świadczenia rzeczowe, ale również wypłacane w zamian za te świadczenia ekwiwalenty.

Oceniając przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe należy mieć na względzie przepisy Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 237(6) § 1 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach.

Przepis art. 237(15) § 1 i 2 Kodeksu pracy wskazuje natomiast, iż Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach pracy oraz, że Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac.

W rozpatrywanym przypadku należy odwołać się do przepisu § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r., w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973), na podstawie, którego pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego. Mając na uwadze cel w związku z którym zostało wydane niniejsze rozporządzenie oraz regulacja zawarta w art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jakim jest ochrona dobra osobistego - zdrowia (wzroku) osoby pracującej przy monitorze ekranowym ustawodawca wprowadził regulację dotyczącą zwolnienia od podatku świadczeń i ekwiwalentów za świadczenia (zapewnienie pracownikowi przedmiotu, którego funkcją jest ochrona zdrowia pracownika), wskazuje się, iż funkcja jaką pełnią szkła kontaktowe jest tożsama z funkcją, którą spełniają okulary.

Soczewki kontaktowe, niewątpliwie pełnią tę samą funkcję, co okulary korekcyjne, tzn. znoszą lub zmniejszają skutki wrodzonej lub nabytej wady wzroku. (tak też Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej dotyczącej analogicznego przypadku, sygnatura: IPPB2/415-551/09-4/LK).

Z wyjaśnień Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wynika, że w pewnych przypadkach pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy do zapewnienia pracowników również soczewek kontaktowych. Zdaniem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w takich sytuacjach należy uznać, soczewki (szkła) kontaktowe przeznaczone (zgodnie z zaleceniem lekarza) do korekty wzroku pracownika przy obsłudze monitora spełniają ten sam cel, co okulary korygujące wzrok.

Należy zwrócić uwagę, iż przedmiotowym zwolnieniem zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zmian.) są również objęte ekwiwalenty za świadczenia rzeczowe przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zwrot pracownikowi wydatku przez pracodawcę, na zakup szkieł kontaktowych zgodnie z opisanymi powyżej procedurami korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, z późn. zmian.)

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w związku z faktem, iż część pracowników pracujących przy monitorach ekranowych zamierza używać szkieł kontaktowych zaistniała potrzeba rozważenia kwestii dotyczącej ewentualnego zwrotu wydatków pracownikom na zakup szkieł kontaktowych spełniających wymogi wskazane w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r., w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe do wykonywania pracy przy monitorze ekranowym. Zakres przedmiotowy zwrotu wydatku u Wnioskodawcy, zgodnie z procedurą -„Zasady refundowania kosztów zakupu okularów korygujących wzrok”, zatwierdzoną Uchwałą Zarządu Wnioskodawcy, obowiązującą obecnie u Wnioskodawcy, obejmuje tylko zwrot wydatków na zakup okularów korygujących. Ewentualna zmiana procedury dotyczyłaby rozszerzenia zakresu przedmiotowego zwrotu wydatku o szkła kontaktowe.

Oceniając przedstawione przez Wnioskodawcę zdarzenie przyszłe należy mieć na względzie przepisy Kodeksu pracy. Zgodnie z art. 237 6 § 1 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach.

Przepis art. 23715 § 1 i 2 Kodeksu pracy wskazuje natomiast, iż Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach pracy oraz, że Ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac.

W rozpatrywanym przypadku należy odwołać się do przepisu § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r., w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973), na podstawie, którego pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.

Soczewki kontaktowe, niewątpliwie pełnią tę samą funkcję, co okulary korekcyjne, tzn. znoszą lub zmniejszają skutki wrodzonej lub nabytej wady wzroku, takiej jak nadwzroczność, krótkowzroczność, astygmatyzm (niezborność), czy starczowzroczność.

Z wyjaśnień Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wynika bowiem, że w pewnych przypadkach pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy do zapewnienia pracowników również soczewek kontaktowych.

Chodzi tu o sytuacje, kiedy lekarz specjalista w wyniku badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, zaleci stosowanie przy obsłudze monitora zamiast okularów - soczewki kontaktowe, gdyż przy danej wadzie wzroku pracownika nie jest możliwe skorygowanie wzroku przy pomocy okularów, tj. w szczególności:

*   gdy różnica wady wzroku pomiędzy jednym okiem a drugim jest większa niż 4 dioptrie (wada w jednym oku jest duża, a w drugim mała lub jej wcale nie ma),
*   przy dużym astygmatyzmie wzroku,

Zdaniem Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w takich sytuacjach należy uznać, soczewki (szkła) kontaktowe przeznaczone (zgodnie z zaleceniem lekarza) do korekty wzroku pracownika przy obsłudze monitora spełniają ten sam cel, co okulary korygujące wzrok. Pracodawca powinien wówczas, zgodnie z zaleceniem lekarza zapewnić pracownikowi soczewki (szkła) kontaktowe. W takim przypadku zakup przez pracodawcę soczewek kontaktowych należy zaliczyć do świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego zastosowanie przedmiotowego zwolnienia wymaga, aby przyjęte w zakładzie pracy zasady przyznawania tego rodzaju świadczeń rzeczowych zgodne były z zasadami określonymi w przepisie § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia.

Fakt zobowiązania pracodawcy na podstawie tego przepisu do zapewnienia soczewek kontaktowych oznacza, że wolna od podatku dochodowego jest wyłącznie wartość świadczenia rzeczowego, jakie pracownik otrzyma od swojego zakładu pracy. Zwolnieniem tym nie jest natomiast objęta kwota, jaką zakład pracy wypłaci pracownikowi tytułem zwrotu kosztów zakupu okularów korekcyjnych czy soczewek kontaktowych na podstawie faktury wystawionej na pracownika.

Zatem z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy odnośnie zwolnienia podatkowego z tytułu zwrotu pracownikowi wydatków na zakup soczewek kontaktowych należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że dokumenty dołączone przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższego wynika, że organ właściwy do wydania interpretacji indywidualnej nie przeprowadza postępowania dowodowego, nie jest zatem ani obowiązany ani uprawniony do analizy dołączonych do wniosku dokumentów ani do wykorzystania ich treści przy ocenie stanowiska Wnioskodawcy. Organ ten jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Jednocześnie organ podatkowy pragnie wyjaśnić, że powołana we wniosku interpretacja indywidualna została wydana w indywidualnej sprawie innego wnioskodawcy i nie może stanowić źródła praw i obowiązków dla innych podatników. W świetle stanowiska zaprezentowanego w niniejszej interpretacji, rozstrzygnięcie w niej zawarte, na podstawie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej może być zmienione przez Ministra Finansów, z uwagi na jej nieprawidłowość.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.