Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-148/11-4/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-05-30
Teza: Na podstawie jakiej dokumentacji oraz w jakim momencie - uwzględniając interpretację art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a, art. 16 ust. 2pkt 1i2 UPDOP - Wnioskodawca uprawniony jest do zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnej wierzytelność, która to nieściągalność związana jest z wykreśleniem kontrahenta z Companies House wskutek ukończenia wobec dłużnika procesu Creditors Voluntary Liquidation (w ramach prawa miejsca siedziby dłużnika - Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)?
Słowa kluczowe: dokumentacja; dłużnik; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.02.2011r. (data wpływu 28.02.2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów podatkowych nieściągalnej wierzytelności związanej z wykreśleniem dłużnika z Comapanies House wskutek ukończenia wobec niego procesu Creditiors Voluntary Liquidation uzupełniony w dniu 10.05.2011r. (data wpływu 13.05.2011r.) na podstawie wezwania z dnia 28.04.2011r., o dodatkowe informacje z zakresu stanu faktycznego oraz odpis KRS - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.02.2011r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych zakresie ustalenia, na podstawie jakiej dokumentacji oraz w jakim momencie - uwzględniając interpretację art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a, art. 16 ust. 2pkt 1i2 UPDOP - Wnioskodawca uprawniony jest do zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnej wierzytelność, która to nieściągalność związana jest z wykreśleniem kontrahenta z Companies House wskutek ukończenia wobec dłużnika procesu Creditors Voluntary Liquidation (w ramach prawa miejsca siedziby dłużnika - Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17 maja 2007 roku dokonano sprzedaży na rzecz kontrahenta z Wielkiej Brytanii. Wierzytelność dotycząca ww. transakcji stosownie od art. 12 ust. 3 oraz art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.) - zwana dalej „UPDOP” - została wykazana jako przychód należny.

Kontrahent wskutek niewypłacalności poddany został procesowi Creditors Voluntary Liguidation (CVL) - procedury przewidzianej prawem brytyjskim.

Creditors Voluntary Liquidation kończy się wykreśleniem z Companies House podmiotu, który został poddany ww. procesowi.

W procesie Creditors Voluntary Liquidation została zgłoszona wierzytelność Wnioskodawcy, jednak ww. wierzytelność nie została odzyskana a sam dłużnik zakończył swój byt prawny.

Wykreślenie podmiotu z Companies House ostatecznie potwierdza, ze proces CVL dobiegł końca i że brak jest możliwości odzyskania wierzytelności z tytułu dokonanej sprzedaży (wierzytelność jest nieściągalna).

Wnioskodawca uzyskał dokument (oryginał) potwierdzający fakt wykreślenia kontrahenta z Companies House - potwierdzone kopie dokumentu oraz tłumaczenia przysięgłego stanowią załącznik do przedmiotowego wniosku.

Ponadto nieściągalność wierzytelności potwierdza pozostała dokumentacja pozostająca w posiadaniu Wnioskodawcy, jak korespondencja prowadzona w procesie przebiegu Creditors Voluntary Liquidation (obejmująca min. sprawozdanie/raport w wersji elektronicznej z ww. procesu).

W uzupełnieniu, Spółka wskazała, iż Creditors Voluntary Liquidation jest odpowiednikim postępowania upadłościowego, obejmującego likwidację majątku, w rozumieniu prawa polskiego, a zatem posiadany przez Spółkę dokument odpowiada w swej istocie dokumentowi wskazanemu w art. 16 ust. 2 pkt 2 lit.c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z uwzględnieniem odrębności systemów prawnych Polski i Wielkiej Brytanii (każdy z ww. dokumentów potwierdza jednoznacznie i ostatecznie nieściągalność wierzytelności z przyczyn niezależnych od Spółki – wskutek likwidacji majątku dłużnika w ramach postępowania upadłościowego – co stanowi zdaniem Spółki ratio legis regulacji art. 16 ust. 1 pkt 25 lit a w powiązaniu z art. 16 ust. 1 pkt 2 lit.c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Na podstawie jakiej dokumentacji oraz w jakim momencie - uwzględniając interpretację art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a, art. 16 ust. 2pkt 1i2 UPDOP - Wnioskodawca uprawniony jest do zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nieściągalnej wierzytelność, która to nieściągalność związana jest z wykreśleniem kontrahenta z Companies House wskutek ukończenia wobec dłużnika procesu Creditors Voluntary Liquidation (w ramach prawa miejsca siedziby dłużnika - Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej)?

Stanowisko Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania i zabezpieczenia źródła przychodu;

*   nie może być wymieniony w art. 16 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów;

*   musi być należycie udokumentowany.

Istotą podatku dochodowego jest opodatkowanie uzyskanego dochodu, czyli realnego przysporzenia majątkowego podatnika - zatem wyłączenia z możliwości uwzględniania kosztów w procesie ustalania dochodów powinny mieć charakter wyjątkowy.

Wśród wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów Ustawodawca wymienił w art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a - wierzytelności odpisane jako nieściągalne, z wyjątkiem wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w ust. 2.

Z kolei w art. 16 ust 2 pkt 1 i 2 - za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:

1.  postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2.  postanowieniem sądu o:
    1.  oddaleniu wniosku o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
    2.  umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lub
    3.  ukończenia postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku.

Literalna wykładnia art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 UPDOP wskazuje, że Ustawodawca korzystając z regulacji polskiego prawa upadłościowego i naprawczego oraz z regulacji polskiego postępowania egzekucyjnego odwołuje się w zakresie sposobu dokumentowania wierzytelności tylko do porządku prawnego obowiązującego w Polsce, jednak poprzestanie na rezultatach wykładni językowej omawianych przepisów pozostawałoby w oczywistej sprzeczności z zasadami równości, bowiem stawiałoby w sytuacji uprzywilejowanej podatników posiadających wierzytelności w stosunku do podmiotu krajowego od podatników posiadających wierzytelności wobec podmiotów zagranicznych - co jest sprzeczne z treścią art. 12 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

Na konieczność odejścia od wykładni literalnej na rzecz wykładni celowościowej w sytuacji, gdy brak jest możliwości spełnienia wymagań ustawowych, zwrócił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 maja 2009 roku (syg. III SA/Wa 3323/08) stwierdzając: „Zdaniem Sądu Skarżąca ma również rację podnosząc brak podstaw do stawiania w zakresie dokumentowania nieściągalności wierzytelności wymogów, które z uwagi na uwarunkowania prawne nie mogły być spełnione, bez względu na jakiekolwiek okoliczności leżące po stronie podatnika lub podejmowane przez niego działania. W takim przypadku wykładnia literalna art. 16 ust. 2 pkt 2 lit. c) u.p.d.o.p., na jakiej pierwszeństwo powoływał się Minister Finansów, ustąpić musi wykładni celowościowej. Nie do pogodzenia z konstytucyjną zasadą państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) jest bowiem skutek do jakiego wykładnia literalna prowadzi w przypadku podatników, posiadających nieściągalne wierzytelności dłużników, co do których zakończono postępowania upadłościowe prowadzone na podstawie przepisów Prawa upadłościowego i którzy w związku z tym nie mają żadnej możliwości wykazania nieściągalności w sposób określony w ww. przepisie ustawy podatkowej. Pominięcie wykładni celowościowej w okolicznościach rozpatrywanej sprawy skutkowało naruszeniem zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji Podatkowej).”

W ocenie Wnioskodawcy ratio legis regulacji art. 16 ust. 1 pkt 25 lit a w powiązaniu z art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy podatkowej jest umożliwienie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności udokumentowanej jako nieściągalnej, w sytuacji gdy owa nieściągalność wynika z ukończonego postępowania wobec dłużnika bez względu na kraj jego siedziby.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, aby można zaliczyć wierzytelność udokumentowaną jako nieściągalną:

1.  nieściągalność ww. wierzytelności musi być udokumentowana- należy dysponować, dokumentami potwierdzającymi nieściągalność wierzytelności;
2.  ww. udokumentowanie musi odpowiadać dokumentacji określonej art. 16 ust. 2 z uwzględnieniem specyfiki kraju, w którym zostały wydane.

Ad.1 Wnioskodawca dysponuje dokumentem (oryginał) potwierdzający fakt wykreślenia dłużnika z Companies House, a także bogatą korespondencją potwierdzającą min. Fakt zgłoszenia wierzytelności w procesie CVL- zatem pierwszy z ww. warunków należy uznać za spełniony.

Ad. 2. Odnosząc się do drugiego z w. Warunków - należy sobie odpowiedzieć na pytania: czy Creditors Voluntary Liquidation odpowiada jednej z instytucji określonej w art. 16 ust. 2 UPDOP?

Bliższa analiza dostępnych informacji wskazuje, że CVL to procedura inicjowania przez niewypłacalną spółkę na podstawie prawa insolwencyjnego - The Insolvency Act 29. 12. 1986 roku (akt prawa brytyjskiego), która prowadzi do likwidacji majątku dłużnika, po (wewnętrznym) stwierdzeniu niewypłacalności i podjęciu uchwały udziałowców. Następujące elementy CVL wskazują na możliwość kwalifikowania tego postępowania jako postępowania upadłościowego:

*   CVL nakierowane jest na likwidację majątku dłużnika po zaspokojeniu wierzycieli, co jest istotą postępowania upadłościowego, dodatkowo wierzyciele ci mają wpływ na postępowanie,

*   CVL uregulowane jest przez Prawo insolwencyjne z 1986r., tj. zasadniczy akt prawny dotyczący niewypłacalności i tzw. Egzekucji uniwersalnej (równomiernego niesingularnego zaspokojenia wierzycieli),

*   mimo, że CVL jest zasadniczo realizowane poza trybem sądowym, to zlikwidowanie majątku dłużnika zostało urzędowo potwierdzone,

*   nie można tłumaczyć polskiego pojęcia „upadłości” jako „bankruptcy”, gdyż ono odnosi się w prawie brytyjskim do osób fizycznych, bardziej odpowiednikiem „upadłości” jest tu pojęcie „Insolvency”, a to obejmuje również swym zakresem postępowanie określane jako CVL,

*   wskazane cechy CVL są typowe dla postępowania upadłościowego: prowadzone jest zbycie całego majątku, ściągane są wierzytelności, spłaty następują podług uzgodnionego harmonogramu.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki Creditors Voluntary Liquidation, jest odpowiednikiem postępowania upadłościowego, obejmującego likwidację majątku, w rozumieniu prawa podatkowego.

Wnioskodawca zatem, biorąc pod uwagę wyżej przedstawione argumenty prezentuje stanowisko, iż wierzytelność udokumentowana jako nieściągalna ,dokumentem potwierdzającym wykreślenie dłużnika z Companies House wskutek ukończenia procesu Creditors Voluntary Liquidation (będącego odpowiednikiem postępowania upadłościowego w ramach prawa miejsca siedziby dłużnika - Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej), może być przez Spółkę zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Potwierdzona bowiem została jednoznacznie i ostatecznie nieściągalność wierzytelności z przyczyn niezależnych od Spółki- wierzytelności, której wartość pierwotnie została wykazana jako przychód należny.

Potwierdzeniem wyżej prezentowanego stanowiska może być interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie nr IPPB3/423-658/09-2/GJ z dnia 16 marca 2009 roku.

W zakresie momentu zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów Spółka prezentuje stanowisko, że nieściągalną wierzytelność zalicza się do kosztów podatkowych w dacie udokumentowania wierzytelności, jako nieściągalnej - czyli w 2010r..

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 74, poz. 397) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 lit.a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w ust. 2.

Zgodnie z art. 16 ust. 2 ww. ustawy za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:

1.  postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2.  postanowieniem sądu o:
    1.  oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
    2.  umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lub
    3.  ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo
3.  protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.

Z powyższego uregulowania wynika, że ustawodawca ściśle określił rodzaj dokumentów jakie są niezbędne do uznania nieściągalności wierzytelności.

Przepis art. 16 ust.1 pkt 25 ustawy, stanowi zasadę, z której wynika, że wierzytelności odpisane jako nieściągalne nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Wyjątkiem od tej zasady są wierzytelności, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została udokumentowane w sposób określony w art. 16 ust. 2 ustawy. Skoro więc jest to wyjątek, to nie można go stosować – bez względu na obiektywnie występujące w danej sprawie okoliczności – do przypadków, w których nieściągalność należności jest wprawdzie wykazana, jednakże nie w sposób wymagany w ustawie.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka dysponuje dokumentem Creditors Voluntary Liquidation (przetłumaczonym na język polski). Zgodnie z procedurą przewidzianą prawem brytyjskim, dłużnik wskutek niewypłacalności poddawany jest procesowi Creditors Voluntary Liquidation (CVL), który kończy się wykreśleniem go z Comapnies House.

CVL nakierowane jest na likwidację majątku dłużnika, po zaspokojeniu wierzycieli, co jest istotą postępowania upadłościowego, dodatkowo wierzyciele ci mają wpływ na postępowanie. W procesie CVL została zgłoszona wierzytelność Spółki, jednakże wierzytelność ta nie została odzyskana, a dłużnik zakończył swój byt prawny. Spółka wskazuje, że CVL jest realizowane poza trybem sądowym.

Zdaniem Spółki, Creditors Voluntary Liquidation, jest odpowiednikiem postępowania upadłościowego, obejmującego likwidację majątku, w rozumieniu prawa polskiego, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 2 lit.c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Kluczową kwestią w celu ustalenia zasadności uznania nieściągalnej wierzytelności wobec kontrahenta z Wielkiej Brytanii za koszt podatkowy jest rozstrzygnięcie, czy Creditors Voluntary Liquidation może odpowiadać postanowieniu sądu o ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 2 lit.c ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym proces Creditors Voluntary Liquidation przebiega poza trybem sądowym.

Natomiast art. 16 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy, wyraźnie wymaga aby nieściągalność wierzytelności została udokumentowana postanowieniem sądu. W przypadku posiadanych wierzytelności wobec zagranicznego kontrahenta podatnik dla celów dowodowych powinien dysponować oryginalnym dokumentem wydanym przez właściwy sąd w tej sprawie, przetłumaczonym na język polski.

Oryginalny wypis z Urzędu Rejestrowego Spółek dla Anglii i Walii zaświadczający jedynie o rozwiązaniu dłużnika, nie jest tożsamy z postanowieniem sądu o ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku dłużnika. Dodatkowo należy zauważyć, że przedmiotowy wypis z Urzędu Rejestrowego zawiera jedynie informację o rozwiązaniu dłużnika, bez odesłania do jakiegokolwiek dokumentu (uchwały) stanowiącego podstawę prawną do rozwiązania spółki – dłużnika.

Jedynie postanowienie sądu z którego wynika ukończenie postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku spółki, stanowiące podstawę wykreślenia spółki z urzędu rejestrowego, mogłoby stanowić udokumentowanie nieściągalności wierzytelności. Natomiast zarówno przeprowadzenie procesu Creditors Voluntary Liquidation jak i wypis z Urzędu Rejestrowego, nie stanowią dokumentu, o którym mowa w powołanym przepisie art. 16 ust. 2 pkt 2 lit.c ustawy.

Odnosząc się do powołanej we wniosku pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, należy zauważyć, że dotyczy ona innego stanu faktycznego, - odnosi się do możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych rezerw na pokrycie wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, zgodnie z art. 16 ust.2a pkt 2 ustawy, a nie do udokumentowania nieściągalności wierzytelności, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie. Należy zauważyć, że w przeciwieństwie do zamkniętego katalogu dokumentów zawartego w art. 16 ust.2 ustawy, katalog zdarzeń uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności zawarty w art. 16 ust. 2a jest otwarty.

Jeżeli zaś chodzi o powołany wyrok WSA z 14 maja 2009r. (sygn. III Sa/Wa 3323/08), to wyrok ten odnosi się także do innego stanu faktycznego, w którym podatnik posiadał postanowienie polskiego sądu o ukończeniu postępowania upadłościowego, które nie zawierało klauzuli obejmującej likwidację majątku dłużnika, gdyż było wydane w oparciu o art. 217 Prawa upadłościowego z 1934r., który takiej klauzuli nie przewidywał. Sąd, powołując się na wykładnie celowościową art. 16 ust. 2 pkt 2 lit.c ustawy, uznał że brak jest podstaw do kwestionowania możliwości uwzględnienia wartość nieściągalnej wierzytelności w kosztach podatkowych z tego tylko względu, że w postanowieniu, wydanym przed zmianą ustawy Prawo upadłościowe, nie było stwierdzenia, iż postanowienie upadłościowe obejmowało likwidację majątku dłużnika.

Wobec nieuznania Creditors Voluntary Liquidation za wystarczającą przesłankę udokumentowania nieściągalności wierzytelności, rozpatrywanie kwestii związanej z momentem zaliczenia tej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów staje się bezprzedmiotowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.