Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-731/10-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-08-24
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej.
Słowa kluczowe: cesja; dochód-opodatkowanie dochodu; kasa-kasa mieszkaniowa; oszczędności; oszczędności-wycofanie oszczędności; przeniesienie; ulga-ulga podatkowa; zeznania-zeznania podatkowe; zwrot-zwrot odliczonych lub zwróconych kwot
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 10 czerwca 2010 r. (data wpływu: 11 czerwca 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu x 2001 r. mama Wnioskodawczyni zawarła umowę o kredyt kontraktowy z kasą mieszkaniową Banku, którą przelewem cesji w dniu x 2004 r. przekazała na Zainteresowaną wraz ze wszelkimi z nią prawami (m. in. wykorzystaniem ulgi podatkowej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wykorzystanie wycofanych środków zgromadzonych na rachunku bankowym kasy mieszkaniowej na cele wymienione jako mieszkaniowe (zgodnie z art. 8 ust. 2. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.) – we Francji pozbawi Wnioskodawczynię wykorzystanej ulgi podatkowej (czy należy ją zwrócić do urzędu skarbowego)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ponieważ sama ustawa nie ogranicza obszaru na jakim maja być realizowane cele mieszkaniowe podatnika, brak jest takich zastrzeżeń.

Zainteresowana uważa, że wykorzystanie zgromadzonych środków pieniężnych na rachunku w kasie mieszkaniowej na zakup, spłatę kredytu na zakup działki, budowę domu – we Francji – nie pozbawi Jej wykorzystanej ulgi podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ulga z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności na jednym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową została zlikwidowana z dniem 1 stycznia 2002 r., z jednoczesnym zachowaniem praw nabytych na zasadach określonych w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509 ze zm.).

Przepis ten stanowi, że podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego i przed dniem 1 stycznia 2002 r. nabyli prawo do odliczania od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 1 stycznia 2002 r., do upływu określonego przed dniem 1 stycznia 2002 r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy. W świetle powyższego, prawo do odliczeń od podatku na zasadach praw nabytych przysługuje wyłącznie tym podatnikom, którzy, będąc posiadaczami rachunku oszczędnościowo-kredytowego w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, pierwszych wpłat na ten rachunek dokonali przed 1 stycznia 2002 r. Do odliczeń na podstawie art. 4 ust. 3 ww. ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. nie są zatem uprawnione osoby, które posiadaczami rachunku oszczędnościowo-kredytowego stały się po 31 grudnia 2001 r., przykładowo w wyniku dokonanej po tej dacie cesji.

Jednocześnie, stosownie do postanowień art. 6 ww. ustawy z dnia 21 listopada 2001 r., moc obowiązującą zachował art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., w odniesieniu do wymienionych w nim zdarzeń powstałych po 31 grudnia 2001 r.

Stosownie do treści art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2001 r. – jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

1.  wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,
2.  w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,
3.  po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,
4.  wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
5.  przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych

\- do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

Katalog celów mieszkaniowych precyzuje ustawa z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy celami mieszkaniowymi, o których mowa w ust. 1, są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy:

1.  nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2.  uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3.  remont domu albo lokalu, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,
4.  spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5.  nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny kredytobiorcy.

Należy zauważyć, iż katalog celów mieszkaniowych wymienionych w art. 8 ust. 2 ww. ustawy ma charakter wyczerpujący, a nie przykładowy.

Z ww. przepisów wynika, że aby nie utracić prawa do odliczeń związanych z oszczędzaniem w kasie mieszkaniowej należy przeznaczyć wycofane po okresie oszczędzania środki na co najmniej jeden z wyżej wymienionych celów systematycznego oszczędzania. Utrata prawa do ulgi z powyższego tytułu następuje tylko w przypadkach określonych w ww. art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 r.

Zgodnie z art. 27a ust. 13 pkt 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., oraz zgodnie z przepisami przejściowymi likwidującymi tą ulgę, ewentualny obowiązek zwrotu ulgi podatkowej ciąży również na dziecku, które prawa do rachunku oszczędnościowo-kredytowego „przejęło” po rodzicach w wyniku dokonanej cesji, jeżeli dziecko nie wydatkowało kwot zgromadzonych na tym rachunku zgodnie z celami systematycznego oszczędzania lub wycofało oszczędności z kasy mieszkaniowej przed upływem okresu systematycznego oszczędzania. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy dziecko w związku z kontynuacją wpłat na scedowany na nie rachunek korzystało lub nie korzystało z odliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd, w każdym przypadku, gdy rodzic korzystał z odliczeń z tytułu wpłat na rachunek oszczędnościowo-kredytowy prowadzony przez kasę mieszkaniową, a następnie dokonał cesji tego rachunku na rzecz dzieci własnych lub przysposobionych, obowiązki wynikające z posiadania takiego rachunku przechodzą na dziecko. Dlatego nawet, gdy dziecko w związku z kontynuacją wpłat na ten rachunek nie korzystało z odliczeń w podatku dochodowym, to aby nie wystąpiła utrata prawa do ulgi podatkowej, jest zobowiązane wydatkować środki zgromadzone na tym rachunku zgodnie z celami systematycznego oszczędzania. W przeciwnym wypadku musi doliczyć w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym kwoty faktycznie odliczone przez rodziców (a gdyby i ono korzystało z odliczeń – kwoty faktycznie odliczone przez siebie, jak przez i rodziców).

Zatem obowiązek doliczenia kwot uprzednio odliczonych z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na jednym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w jednym banku prowadzącym kasę mieszkaniową występuje w przypadku:

*   wycofania oszczędności z kasy mieszkaniowej przed upływem okresu systematycznego oszczędzania lub po upływie ww. okresu, a także w sytuacji gdy środki zgromadzone na tym rachunku nie zostaną wydatkowane zgodnie z celami systematycznego oszczędzania, lub
*   przeniesienia uprawnień do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz innych osób niż dzieci własne lub przysposobione.

Istotnym dla przedmiotowego rozstrzygnięcia jest jednak fakt, iż przepis wymieniający cele mieszkaniowe, na które podatnik może przeznaczyć środki wycofane z kasy mieszkaniowej, ogranicza podatnika jedynie do konieczności zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, nie określając przy tym miejsca wydatkowania tychże środków. Z przywołanych przepisów nie wynika zatem obowiązek realizacji inwestycji mieszkaniowych wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przytoczone powyżej uregulowania prawne w tym zakresie, stwierdzić należy, że – przy spełnieniu innych przesłanek umożliwiających zastosowanie ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej – sam fakt, iż cele mieszkaniowe będą znajdowały się we Francji nie spowoduje u Wnioskodawczyni utraty prawa do przedmiotowej ulgi. W konsekwencji, na Zainteresowanej nie będzie ciążył obowiązek doliczenia w składanym przez Nią zeznaniu podatkowym kwot faktycznie odliczonych przez Nią lub przez Jej mamę z tytułu tejże ulgi.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.