Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.413.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Obowiązki płatnika i możliwości zastosowania zwolnienia.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
nagrody
nagrody-nagrody rzeczowe
obowiązek-obowiązek płatnika
promocja-akcja promocyjna
waluta-waluta wirtualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Pozostali płatnicy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z kapitałów pieniężnych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 68a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 14
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 15
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 16
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30-ust. 1-pkt 2
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 21 maja 2025 r.
    (data wpływu 25 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Pan A.A. (dalej określany jako: Wnioskodawca) ma miejsce zamieszkania w Polsce i
    podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca
    prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...). W najbliższym czasie Wnioskodawca
    zamierza rozszerzyć zakres prowadzonej działalności gospodarczej o działalność
    polegającą na udostępnianiu gier online. Klientami korzystającymi z usług Wnioskodawcy
    będą osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej albo osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą, ale nabywające te usługi poza zakresem działalności
    gospodarczej (dalej określani jako „Klienci”). Klienci nie będą pozostawali w stosunku
    pracy lub w jakimkolwiek stosunku cywilnoprawnym z Wnioskodawcą. Ze względu na
    rezydencję podatkową Klientami będą zarówno osoby podlegające nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce, jak i osoby podlegające nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w innych państwach. Wnioskodawca nie będzie posiadał
    certyfikatów rezydencji Klientów. Na potrzeby niniejszego wniosku Wnioskodawca prosi o
    przyjęcie, że w przypadku Klientów podlegających nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w innym państwie tym państwem będą Niemcy oraz że Wnioskodawca nie
    będzie posiadał niemieckiego certyfikatu rezydencji tych Klientów. W ramach prowadzonej

    działalności gospodarczej Wnioskodawca zamierza wprowadzić program umożliwiający
    Klientom zbieranie punktów, a następnie wymianę tych punktów na nagrody. Celem
    programu będzie zwiększenie ilości Klientów korzystających z udostępnianych gier oraz
    zwiększenie aktywności Klientów już korzystających z udostępnianych gier. Punkty będą
    przyznawane Klientom w zamian za określone działania takie jak: - granie w promowane
    gry (np. osiągnięcie określonego poziomu gry), - zaproszenie znajomych do korzystania z
    udostępnianych gier, - rozwiązanie zagadek umieszczonych w mediach społecznościowych
    Wnioskodawcy, - rejestracja w aplikacjach udostępnianych przez partnerów
    Wnioskodawcy, - wypełnienie ankiet (np. badań konsumenckich dla partnerów
    Wnioskodawcy), - obejrzenie reklamy (np. krótkiego filmu reklamującego partnerów
    Wnioskodawcy). Klient, który zbierze określoną ilość punktów będzie mógł je wymienić na
    określone nagrody. Nagrodami w programie będą: - skórki (skins), czyli wirtualne
    przedmioty wykorzystywane w grach, pozwalające graczom zmieniać wygląd ich postaci,
    broni lub innych obiektów (dalej określane jako „skórki”), - karty podarunkowe, czyli
    przedpłacony środek płatniczy, który umożliwia dokonanie zakupów towarów lub usług w
    wybranym sklepie w ramach określonej kwoty (dalej określane jako „karty podarunkowe”).
    Klienci nie będą mieli możliwości zakupu punktów od Wnioskodawcy lub innego
    podmiotu. Klienci nie będą mieli również możliwości jakiegokolwiek przekazywania
    punktów pomiędzy sobą.
    Jednorazowa wartość nagród przekazywanym Klientom może być wyższa lub niższa niż
    200 zł. Wnioskodawca będzie dokonywał zakupu skórek i kart podarunkowych, które
    następnie będą przekazywane jako nagrody. W przypadku skórek Wnioskodawca będzie
    dokonywał zapłaty w formie waluty tradycyjnej (np. złoty, euro, dolar) albo w formie
    waluty wirtualnej w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Natomiast w przypadku
    kart podarunkowych Wnioskodawca będzie dokonywał zapłaty w formie waluty
    tradycyjnej (np. złoty, euro, dolar). Wnioskodawca jest obecnie opodatkowany podatkiem
    liniowym na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    Wnioskodawca nie świadczy usług określonych w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca
    2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    Przedmiotowe waluty wirtualne spełniają definicję, o której mowa w art. 5a pkt 33a u.p.d.o.
    f. Wnioskodawca nie świadczy usług określonych w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1
    marca 2018 r.
    Wnioskodawca zamierza wprowadzić program umożliwiający klientom zbieranie punktów,
    a następnie wymianę tych punktów na nagrody. Forma tego programu będzie najbardziej
    zbliżona do programu premiowego.
    Samo istnienie programu będzie stanowiło zachętę dla klientów, żeby korzystać z
    udostępnianych gier online, a tym samym będzie formą promowania działalności
    Wnioskodawcy. Ponadto klienci będą mogli zdobyć punkty w programie za bezpośrednie
    działania reklamowo – promocyjne, takie jak np. zaproszenie znajomych do korzystania z
    udostępnianych gier. Będzie istniał regulamin programu, a warunki uczestnictwa w tym
    programie będą jednakowe dla wszystkich uczestników. Pomiędzy uczestnikami
    programu nie będzie występował element rywalizacji, a nagrodę otrzyma każdy uczestnik,
    który zdobędzie określoną ilość punktów. Klient, który nie wykona (nie spełni) określonych
    przez Wnioskodawcę zadań, a tylko przystąpi do programu nie otrzyma punktów, które
    mógłby zamienić na nagrody. Przed przystąpieniem do programu, klient będzie musiał się
    zarejestrować w aplikacji. Wnioskodawca będzie w posiadaniu danych osobowych
    klientów biorących udział w programie, niezbędnych do wystawienia im np. PIT-11.
    Skórki i karty podarunkowe mogą być nabywane od różnych podmiotów (np. osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, podmiotów prowadzących

    działalność gospodarczą, podmiotów krajowych, podmiotów zagranicznych). W związku z
    tym wydatki poniesione na zakup skórek i kart podarunkowych będą dokumentowane:
    a) fakturami – w przypadku zakupu od podatników VAT i podlegającego opodatkowaniu
    VAT,
    b) notami obciążeniowymi – w przypadku zakupu od podatników VAT i niepodlegającego
    opodatkowaniu VAT,
    c) wyłącznie przelewem potwierdzającym zapłatę – w przypadku zakupu od osób
    fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
    Pytania
    1. Czy, a jeśli tak, to jakie, obowiązki podatkowe związane z pobieraniem podatku lub
      przekazywaniem informacji podatkowych będą spoczywały na Wnioskodawcy w
      związku z przyznawaniem Klientom punktów oraz w związku z przekazywaniem
      Klientom skórek i kart podarunkowych w formie nagród?
    2. Czy, a jeśli tak, to w jak określanej wysokości, wydatki na nabycie skórek i kart
      podarunkowych przekazywanych w formie nagród będą stanowiły dla Wnioskodawcy
      koszty uzyskania przychodów?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad.1
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych określają przepisy
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej w skrócie
    „u.p.d.o.f.”).
    Punkty
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że przyznanie Klientom punktów, które następnie
    będą oni mogli wymienić na nagrody, nie będzie wiązało się z powstaniem przychodu
    podatkowego po stronie Klientów, a w konsekwencji nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodami są „otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. za przychody uznaje się jedynie przysporzenia
    majątkowe, które mają charakter definitywny oraz wiążą się po stronie podatnika ze
    zwiększeniem aktywów albo zmniejszeniem zobowiązań. Zdaniem Wnioskodawcy
    przyznanie Klientom punktów nie będzie wiązało się z powstaniem przychodu
    podatkowego. Punkty nie będą pieniędzmi lub wartościami pieniężnymi. Punkty nie mogą
    być uznane za przysporzenie majątkowe otrzymane przez Klienta, ponieważ takim
    otrzymanym przysporzeniem majątkowym będą dopiero nagrody. Przedstawione
    stanowisko potwierdza np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9
    stycznia 2023 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.706.2022.1.ŁS), w której stwierdzono: „Z
    przytoczonego powyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że nieodpłatne świadczenia, ażeby mogły być uznane za przychód - w
    przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych - muszą być otrzymane. Zatem
    przychód u pracownika lub współpracownika powstaje w momencie dokonania wymiany
    punktów na wybrane przez nich świadczenie dostępne w ramach Programu
    Kafeteryjnego”.
    Źródło przychodów
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. „Źródłami przychodów są: 1) stosunek służbowy,
    stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni
    produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza,
    emerytura lub renta; 2) działalność wykonywana osobiście; 3) pozarolnicza działalność

    gospodarcza; 4) działy specjalne produkcji rolnej; 5) (uchylony); 6) najem, podnajem,
    dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również
    dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego
    lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
    niż wymienione w pkt 8 lit. a-c; 8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania
    gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed
    upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku
    zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany; 8a) działalność
    prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną; 8b) niezrealizowane zyski, o
    których mowa w art. 30da; 9) inne źródła”.
    Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. „Za przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17”.
    W ocenie Wnioskodawcy nagrody będą stanowiły dla Klientów przychód z tzw. innych
    źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Wynika to z faktu, że przychodu tego nie będzie można zaklasyfikować do żadnego innego
    ze źródeł przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f., a w takim przypadku należy
    go zaklasyfikować właśnie do tzw. innych źródeł.
    Jednocześnie określony w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. otwarty katalog przychodów z tzw. innych
    źródeł obejmuje m.in. nagrody i inne nieodpłatne świadczenia.
    Obowiązki płatnika
    W związku z przekazaniem nagród, które dla Klientów będą stanowiły przychód z tzw.
    innych źródeł zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., po stronie Wnioskodawcy nie
    wystąpią obowiązki płatnika w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wynika to z faktu, że żaden przepis u.p.d.o.f. nie nakłada na podmiot przekazujący takie
    nagrody obowiązków płatnika. W tym przypadku to podatnik jest odpowiedzialny za
    samodzielne rozliczenie podatku dochodowego od osób fizycznych w swoim zeznaniu
    rocznym (art. 45 u.p.d.o.f.).
    Przedstawione stanowisko potwierdza np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z 17 marca 2022 r. (sygn. 0112-KDIL2-1.4011.101.2022.1.MKA), w której
    stwierdzono: „Zatem, otrzymane przez wspólnika Spółki wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania powtarzających się świadczeń niepieniężnych na rzecz Spółki będzie
    stanowić dla niego przychód z "innych źródeł", o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji w sytuacji wypłaty

    wynagrodzenia wspólnikowi z tytułu powtarzających się świadczeń niepieniężnych na
    rzecz Spółki, nie będzie spoczywał na Państwu obowiązek poboru zaliczek na podatek
    dochodowy od osób fizycznych”.
    Na zakończenie tej części należy wskazać, że w omawianej sytuacji nie będzie znajdował
    zastosowania art. 30 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f.
    Wynika to z faktu, że program oraz wydawane w związku z nim nagrody nie będzie
    stanowił konkursu (brak elementu rywalizacji pomiędzy Klientami, ponieważ każdy może
    otrzymać punkty i nagrody) lub sprzedaży premiowej (brak powiązania punktów i nagród z
    zakupami dokonywanymi przez Klientów u Wnioskodawcy).
    Zwolnienie
    Przed rozpatrzeniem kwestii związanej z obowiązkami informacyjnymi Wnioskodawcy
    należy ustalić, czy przychód w postaci nagród będzie zwolniony z podatku dochodowego
    od osób fizycznych. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. zwolniona z podatku PIT jest
    „wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od
    świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość
    tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli
    świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby
    pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym”.
    Zdaniem Wnioskodawcy w omawianej sytuacji, w przypadku nagród o jednorazowej
    wartości nieprzekraczającej 200 zł, spełnione będą wszystkie warunki zastosowania
    zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.p.
    Po pierwsze, zgodnie z tym co zostało już wcześniej przedstawione nagrody będą
    stanowiły dla Klientów nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 i art.
    20 ust. 1 u.p.d.o.f.
    Po drugie, nagrody będą przekazywane w związku z promocją i reklamą Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca stworzył program, którego celem będzie zwiększenie ilości Klientów
    korzystających z udostępnianych gier oraz zwiększenie aktywności Klientów już
    korzystających z udostępnianych gier. Tym samym nagrody przekazywane w ramach tego
    programu będą miały związek z promocją i reklamą Wnioskodawcy.
    Po trzecie, Klienci którzy będą otrzymywali nagrody nie będą pozostawali w stosunku
    pracy lub w stosunku cywilnoprawnym z Wnioskodawcą. Podsumowując tę część należy
    wskazać, że w ocenie Wnioskodawcy nagrody przekazywane Klientom w związku z
    udziałem w programie, których jednorazowa wartość nie będzie przekraczała 200 zł, będą
    zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a
    u.p.d.o.f.
    Obowiązki informacyjne
    Zgodnie z art. 42a ust. 1 u.p.d.o.f. „Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą,
    osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające
    osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w
    art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art.
    52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek
    lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według
    ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
    miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o
    których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
    swoje zadania”.

    Na podstawie art. 42a ust. 1 u.p.d.o.f. Wnioskodawca będzie zobowiązany do
    sporządzenia i wysłania do Klienta oraz do właściwego urzędu skarbowego informacji PIT-
    11 dotyczącej nagród przekazanych w danym roku podatkowym. Obowiązek ten będzie
    jednak dotyczył jedynie tych nagród, które nie będą zwolnione z podatku dochodowego
    od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.
    Podsumowanie
    Zdaniem Wnioskodawcy w związku z przekazaniem Klientom punktów nie będą na nim
    spoczywały jakiekolwiek obowiązki podatkowe. W związku z przekazaniem Klientom
    nagród na Wnioskodawcy nie będą spoczywały obowiązki podatkowe związane z
    pobraniem podatku. Natomiast w związku z przekazaniem Klientom nagród na
    Wnioskodawcy będzie spoczywał obowiązek sporządzenia i przesłania informacji PIT-11,
    jeśli przekazywane nagrody nie będą zwolnione z podatku dochodowego od osób
    fizycznych na podstawie ar. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”.
    Na podstawie art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. przyjmuje się, że wydatek może stanowić koszt
    uzyskania przychodów, jeśli łącznie spełnia następujące warunki:
    a) został poniesiony przez podatnika,
    b) ma charakter definitywny,
    c) został poniesiony w celu uzyskania przychodów albo w celu zachowania lub
      zabezpieczenia źródła przychodów,
    d) nie znajduje się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów
      (art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f.).
    W ocenie Wnioskodawcy wydatki na nabycie skórek i kart podarunkowych
    przekazywanych w formie nagród będą spełniały wszystkie wskazane warunki, a w
    konsekwencji będą stanowiły koszty uzyskania przychodów o których mowa w art. 22 ust.
    1 u.p.d.o.f.
    Po pierwsze, wydatki na nabycie skórek i kart podarunkowych będą ponoszone przez
    Wnioskodawcę. Wydatki te zostaną pokryte z zasobów majątkowych Wnioskodawcy.
    Po drugie, wydatki na nabycie skórek i kart podarunkowych będą miały charakter
    definitywny. Wydatki te będą ponoszone przez Wnioskodawcę i nie będą w jakikolwiek
    sposób zwracane Wnioskodawcy.
    Po trzecie, wydatki na nabycie skórek i kart podarunkowych będą pozostawały w związku
    z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i będą się przekładały na uzyskanie
    przychodów przez Wnioskodawcę. Skórki i karty podarunkowe będą nagrodami w
    programie zorganizowanym przez Wnioskodawcę. Program ten będzie miał charakter
    lojalnościowo – motywacyjny. Celem programu będzie zwiększenie ilości Klientów
    korzystających z udostępnianych gier oraz zwiększenie aktywności Klientów już
    korzystających z udostępnianych gier. Większe zainteresowanie udostępnianymi grami
    będzie się przekładało się na wyższe przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę. Będzie
    istniał zatem związek pomiędzy programem i przekazywanymi nagrodami, a działalnością
    gospodarczą i przychodami Wnioskodawcy.
    Po czwarte, wydatki na nabycie skórek i kart podarunkowych nie mieszczą się w katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów o których mowa w art. 23 ust.
    1 u.p.d.o.f. Przedstawione stanowisko potwierdza np. interpretacja Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 5 października 2020 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.607.2020.2.MD),
    w której stwierdzono: „W świetle powyższego należy stwierdzić, że wydatki ponoszone na

    zakup bonów X nieodpłatnie wydanych jako nagrody w akcjach promocyjnych, tj.
    sprzedaży premiowej i programie lojalnościowym, Wnioskodawca, będzie mógł
    uwzględnić w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej w
    formie Spółki jawnej w kwocie brutto w takiej proporcji, w jakiej przypada Mu udział w
    zyskach i stratach tej Spółki, pod warunkiem należytego ich udokumentowania”.
    W sytuacji w której Wnioskodawca będzie nabywał skórki, a w zamian za te skórki
    przekaże sprzedającemu wynagrodzenie w formie waluty wirtualnej będziemy mieli do
    czynienia z transakcją barterową. Transakcje barterowe to transakcje w których zapłata za
    towar lub usługę następuje nie w formie pieniężnej, lecz w formie innego towaru lub
    usługi. Transakcje barterowe stanowią rodzaj bezpośredniej wymiany towarów i usług
    (towarów na towary, usług na usługi, usług na towary lub towarów na usługi). Transakcja
    barterowa jest umową wzajemną, a świadczenia stron są względem siebie ekwiwalentne.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przypadku skórek kosztem uzyskania
    przychodów będzie wartość waluty wirtualnej przekazanej przez Wnioskodawcę jako
    zapłata za te skórki. Wartość ta będzie odpowiednikiem „ceny” jaką Wnioskodawca
    zapłacił za nabycie skórek.
    Reasumując: wydatki na nabycie skórek i kart podarunkowych będą stanowiły dla
    Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów; w przypadku skórek i kart podarunkowych
    nabywanych w zamian za wynagrodzenie w formie waluty tradycyjnej kosztem uzyskania
    przychodów będzie cena zakupu kart podarunkowych; natomiast w przypadku skórek
    nabywanych w zamian za wynagrodzenie w formie waluty wirtualnej kosztem uzyskania
    przychodów będzie wartość waluty wirtualnej przekazanej jako zapłata za skórki.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    · prawidłowe – odnośnie obowiązków płatnika,
    · prawidłowe - odnośnie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
      pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na zakup skórek oraz
      kart podarunkowych, za które zapłacił Pan w formie waluty tradycyjnej,
    · nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 111 ze zm.):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
        obliczenie,
        pobranie,
        wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    Z kolei stosownie do art. 30 § 1 ww. ustawy:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), należy wskazać, że stosownie do art. 3 ust. 1
    ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Art. 3 ust. 1a ww. ustawy stanowi, że:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z:
      1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
        stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego
        stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez
        względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
      3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
        tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
      4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do
        takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
        jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
      5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych
        niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w
        tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z
        nich wynikających;
      5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów
      obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów
      uczestnictwa;
      6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków
        w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu
        inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw
        o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem
        posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa
        lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej

        osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
        inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości;
      6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
      7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub
        potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia;
      8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
    W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W świetle powyższego przepisu, podatkiem dochodowym nie są obciążone wyłącznie
    dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których
    zaniechano poboru podatku. Zatem, wszelkie dochody podatnika niewymienione
    enumeratywnie w katalogu zwolnień bądź zaniechań są opodatkowane.
    Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, gdzie w pkt 9 wymieniono:
        inne źródła.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art.
      25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W myśl art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
      1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
      2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
      3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
      lokalu lub budynku;
      4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.

    Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Istotą nieodpłatnego świadczenia jest bowiem fakt, że podmiot otrzymujący takie
    świadczenie nie jest zobowiązany do żadnego wzajemnego świadczenia względem
    świadczeniodawcy. Natomiast jakikolwiek przejaw wzajemności wyklucza możliwość
    uznania danego świadczenia jako nieodpłatnego.
    W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach , dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności" dowodzi, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, w tym również premie przyznawane w związku z uczestnictwem w różnego
    rodzaju akcjach, czy programach.
    Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu
      wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze
      sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
      innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w wysokości
      10% wygranej lub nagrody;
    Jak stanowi art. 30 ust. 3 ww. ustawy:
      Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-4b, 5a oraz 13–17 , pobiera
      się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
    W myśl art. 30 ust. 9 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 2, 4–4b, 5a, 7a, 7b,14a i 17 stosuje się z uwzględnieniem umów o
      unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
      Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego
      opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest
      możliwe pod warunkiem udokumentowania przez podatnika jego miejsca
      zamieszkania dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji.
    W myśl natomiast art. 41 ust. 1 cyt. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym

      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1–11 oraz 11b–13 z zastrzeżeniem
      ust. 4d, 5, 10, 12 i 21
    Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Na mocy art. 42 ust. 1a omawianej ustawy:
      W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o
      których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
      płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według
      siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby,
      roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące
      podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust.
      10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do treści art. 42a ust. 1a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Z przedstawionego opisu sprawy i jego uzupełnienia wynika, że planuje Pan rozszerzyć
    zakres prowadzonej działalności gospodarczej o działalność polegającą na udostępnianiu
    gier online. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zamierza Pan wprowadzić
    program umożliwiający Klientom zbieranie punktów, a następnie wymianę tych punktów
    na nagrody. Celem programu będzie zwiększenie ilości Klientów korzystających z
    udostępnianych gier oraz zwiększenie aktywności Klientów już korzystających z

    udostępnianych gier. Klient, który zbierze określoną ilość punktów będzie mógł je
    wymienić na określone nagrody. Nagrodami w programie będą: - skórki (skins), czyli
    wirtualne przedmioty wykorzystywane w grach, pozwalające graczom zmieniać wygląd ich
    postaci, broni lub innych obiektów (dalej określane jako „skórki”), - karty podarunkowe,
    czyli przedpłacony środek płatniczy, który umożliwia dokonanie zakupów towarów lub
    usług w wybranym sklepie w ramach określonej kwoty. Według Pana forma tego
    programu będzie najbardziej zbliżona do programu premiowego. Samo istnienie
    programu będzie stanowiło zachętę dla klientów, żeby korzystać z udostępnianych gier
    online. Ponadto klienci będą mogli zdobyć punkty w programie za bezpośrednie działania
    reklamowo – promocyjne. Będzie istniał regulamin programu, a warunki uczestnictwa w
    tym programie będą jednakowe dla wszystkich uczestników. Pomiędzy uczestnikami
    programu nie będzie występował element rywalizacji, a nagrodę otrzyma każdy uczestnik,
    który zdobędzie określoną ilość punktów.
    Wątpliwości w sprawie budzi m. in kwestia czy opisany we wniosku Program stanowi
    "sprzedaż premiową" lub "konkurs", o których mowa w przepisach ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wyrażeniem "sprzedaż premiowa", to jednak nie sformułował tego pojęcia w
    ustawie, wskazał jedynie, że sprzedaż premiowa dotyczy zarówno towarów, jak i usług.
    Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako
    jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży.
    W związku z powyższym, konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu
    o dostępne reguły wykładni. Stosując wykładnię językową wyrażenia "sprzedaż premiowa"
    zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania,
    mianowicie terminu "sprzedaż" oraz "premiowa".
    Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w art. 535 § 1 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest
    zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego
    oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny.
    Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim
    ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają
    charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma
    charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc
    ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.
    Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś –
    internetowy Słownik języka polskiego (www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla
    określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez
    przyznającego premię. Przymiotnik "premiowy" należy zatem rozumieć jako odnoszący się
    do powyżej zdefiniowanej premii.
    Zgodnie z art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a
      dłużnik powinien świadczenie spełnić.
    Przy czym, w myśl art. 353 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
    Zatem, strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach
    swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia,

    których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub
    zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie
    sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez
    kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe,
    zastrzeżone w treści umowy przez strony.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że "sprzedaż premiowa" jest umową
    sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem
    przez sprzedającego premii (nagrody) kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po
    stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i
    wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii (nagrody), w
    związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną
    kupowanego towaru.
    W kontekście przytoczonych powyżej przepisów oraz poczynionych wywodów należy
    stwierdzić, że z nagrodą związaną ze sprzedażą premiową mamy do czynienia wówczas,
    gdy dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży, czyli przeniesienia rzeczy. Program nie
    będzie stanowić sprzedaży premiowej brak jest powiązania punktów i nagród z zakupami
    dokonywanymi przez Klientów u Wnioskodawcy.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają również
    definicji pojęcia "konkurs", wobec czego w celu jego określenia uzasadnione jest
    zastosowanie wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku
    języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) "konkurs" – jest to impreza, przedsięwzięcie dające
    możność wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp.
    Z definicji tej wynika, że przedsięwzięcie można określić mianem konkursu jeśli istnieje w
    nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu. W
    powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy
    bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone
    kryteria. Równie ważnym jak element współzawodnictwa jest strona formalna całego
    przedsięwzięcia. Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu konkursu, w którym
    określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz
    sposób wyłonienia zwycięzców.
    Tymczasem, jak wynika z treści wniosku, Uczestnik ma prawo do Nagrody zawsze, gdy
    osiągnie określoną liczbę Punktów, w Programie nie istnieje zatem element
    współzawodnictwa, rywalizacji. W związku z czym Program nie może zostać uznany
    również za konkurs.
    Zatem w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego oraz
    przytoczonych argumentów należy stwierdzić, że Program, o którym mowa we wniosku,
    nie może zostać uznany ani za konkurs, ani za sprzedaż premiową.
    We własnym stanowisku wskazuje Pan również, że Program będzie miał charakter
    lojalnościowo – motywacyjny. Celem programu będzie zwiększenie ilości Klientów
    korzystających z udostępnianych gier oraz zwiększenie aktywności Klientów już
    korzystających z udostępnianych gier.
    Należy wskazać, że motywowanie, jako element zarządzania, polega na takim
    wykorzystywaniu mechanizmów motywacji, by zapewniały zaangażowanie pracowników,
    sprzedawców określonych towarów na rzecz sukcesu organizacji. Polega na wpływaniu na
    postawy i zachowania człowieka za pośrednictwem określonych bodźców. Celem systemu
    motywacyjnego jest zachęcenie do podejmowania zachowań korzystnych oraz unikania
    zachowań niekorzystnych z punktu widzenia całości.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Nagrody/Punkty zostaną przyznane Klientom
    w zamian za określone działania takie jak: - granie w promowane gry (np. osiągnięcie
    określonego poziomu gry), - zaproszenie znajomych do korzystania z udostępnianych gier,
    - rozwiązanie zagadek umieszczonych w mediach społecznościowych Wnioskodawcy, -

    rejestracja w aplikacjach udostępnianych przez partnerów Wnioskodawcy, - wypełnienie
    ankiet (np. badań konsumenckich dla partnerów Wnioskodawcy), - obejrzenie reklamy
    (np. krótkie filmu reklamującego partnerów Wnioskodawcy). Klient, który zbierze
    określoną ilość punktów będzie mógł je wymienić na określone nagrody. Klient, który nie
    wykona (nie spełni) określonych przez Pana zadań tylko przystąpi do programu nie
    otrzyma punktów, które mógłby zamienić na nagrody.
    We własnym stanowisku odnosi się Pan do treści art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który brzmi:
      Wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których
      mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją
      lub reklamą – jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200
      zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz
      pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w
      stosunku cywilnoprawnym.
    Zatem, dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia decydujące jest spełnienie łącznie
    następujących warunków, tj.:
        świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny,
        świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą
        świadczeniodawcy,
        jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekraczać 200 zł,
        świadczenie nie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby
        związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym.
    Przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń
    otrzymywanych w ramach akcji promocyjnych lub reklamowych, w czasie których wręcza
    się drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne
    prezenty), czy też wykonuje usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej
    dokonującego świadczenia.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia
    „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne
    świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci,
    bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003). Zatem, należy przyjąć, że
    nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest
    nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego
    podmiotu.
    W prawie podatkowym brak jest również definicji promocji i reklamy. Wskazać jednak
    należy, że na potrzeby prawa podatkowego pod pojęciem promocji rozumieć należy ogół
    czynności związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców
    polegających na dostarczaniu informacji, argumentacji, obietnic, a także zachęty,
    skłaniającej do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzających
    przychylną opinię o firmie.
    Natomiast reklamę, w oparciu o definicje słownikowe można określić jako
    rozpowszechnianie informacji o towarach i usługach, ich zaletach, wartości, miejscach i
    możliwościach nabycia, w celu zachęty do nabywania towarów i korzystania z określonych
    usług. Reklama jest to oddziaływanie na zewnątrz na nieokreślonego kontrahenta, jest
    skierowana i dostępna potencjalnie dla wszystkich, posiada zatem ogólny, anonimowy,
    powszechny, nieprywatny charakter.

    Jednakże zasadą jest, że reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź
    potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania
    zakupu.
    W niniejszej sprawie nie można zatem zgodzić się z Pana stanowiskiem, że wartość
    nagrody wydanej Klientom korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W analizowanych
    sytuacjach wydanie nagrody następuje bowiem w związku z uczestnictwem Klientów w
    określonych działaniach. Powyższe wskazuje zatem, że nagrody otrzymują tylko Klienci,
    którzy wykonają określone zadania, a nie wszyscy Pana Klienci.
    W konsekwencji, nie można uznać za nieodpłatne świadczenie, o którym mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 68a ww. ustawy, opisanych we wniosku nagród uzyskiwanych przez laureatów
    Konkursów, nawet w sytuacji gdy wartość nagrody nie przekracza kwoty 200 zł. Przesądza
    o tym fakt, że nagroda nie jest wydawana wszystkim Pana Klientom, a jej uzyskanie
    uzależnione jest od wykonania określonych zadań, za które są przyznawane punkty,
    wymienne na nagrody.
    Podkreślenia wymaga, że skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia jest uwarunkowane
    tym, że wręczenie drobnych gadżetów promocyjnych i reklamowych nie może wiązać się z
    żadną inną czynnością wzajemną, jak też nie może być nagrodą za określone zachowanie
    /wykonanie danej czynności (w tym wygranie rywalizacji).
    W przypadku opisanym we wniosku mamy zatem do czynienia ze wzajemnym
    zobowiązaniem obu stron do dokonywania pewnych czynności, co wyklucza możliwość
    zastosowania zwolnienia wynikającego ze wskazanego przepisu.
    W świetle powyższego uznać zatem należy, że nagrody o wartości nieprzekraczającej
    jednorazowo kwoty 200 zł wydawane w ramach wskazanych we wniosku przedsięwzięć
    nie mogą korzystać ze zwolnienia od opodatkowania uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt
    68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podkreślić należy również, że ww. zwolnienie jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie
    wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, że samo przyznanie Klientom punktów z
    tytułu uczestnictwa w organizowanym programie, które następnie będą oni mogli
    wymienić na nagrody, nie będzie wiązało się z powstaniem przychodu podatkowego po
    stronie Klientów, a w konsekwencji nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast wymiana uzyskanych punktów na nagrody w postaci „skórek” skinó LISTNUM #
    w czyli wirtualnych przedmiotów wykorzystywanych w grach, pozwalającym graczom
    zmieniać wygląd ich postaci, broni lub innych obiektów oraz kart podarunkowych za które
    Klient będzie mógł dokonać zakup towarów lub usług w wybranym sklepie, mieści się w
    pojęciu przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Wobec tego, należy uznać ją za
    przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od faktu na czyją rzecz
    środki są wypłacane, tzn. rezydentów czy też nierezydentów.
    Zatem stosownie do treści art. 42a ust. 1 ww. ustawy będzie Pan zobowiązany sporządzić
    informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na
    podatek dochodowy (na formularzu PIT-11) i przesłać ją podatnikowi (rezydentowi oraz
    nierezydentowi) oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.
    Przechodząc do pytania Nr 2, a mianowicie uznania za koszty uzyskania przychodów
    wydatków poniesionych na nabycie skórek i kart podarunkowych – organ wskazuje, że:
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie
    albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w
    przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w
    bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku
    pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu
    uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów),
    nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie
    pozostaje w związku przyczynowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła bądź też
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania
    przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania
      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot
    prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem
    obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym
    okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem
    przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać
    indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać,
    że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź
    służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodów z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są
    zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    Co warte podkreślenia w kontekście tej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego
    wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest jego właściwe udokumentowanie.

    Jak wskazuje Pan we własnym stanowisku, wydatki zostaną pokryte z Pana zasobów
    majątkowych, będą miały charakter definitywny, nie będą w jakikolwiek sposób Panu
    zwracane, będą pozostawały w związku z działalnością gospodarczą i będą się przekładały
    na uzyskanie przychodów.
    Wydatki związane z zakupem skórek i karty podarunkowych, które następnie będą
    przekazywane jako nagrody w organizowanym przez Pana programie, są związane z
    uzyskiwaniem przez Pana przychodów z działalności gospodarczej i jednocześnie nie
    znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych. O ile zatem ich
    zakup jest prawidłowo udokumentowany, stanowią (co do zasady) koszty uzyskania
    przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wskazałem, przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego między poniesionym
    kosztem a uzyskanym przychodem bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła
    przychodów. Każdorazowa ocena wydatków poniesionych przez podatnika wymaga zatem
    dokonania indywidualnej analizy. Dla celów dowodowych powinny one być
    udokumentowane. Podkreślam, że czym innym jest sposób ewidencjonowania danych
    kosztów podatkowych. Jeżeli nawet dany dokument nie stanowi dowodu księgowego w
    rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów, nie oznacza to, że nie może on dokumentować poniesienia
    kosztu podatkowego. O tym, co stanowi koszt w rozumieniu przepisów podatkowych nie
    decydują regulacje zawarte w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów. z dnia 23 grudnia 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2544).
    Podatnik – uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodów – odnosi ewidentne
    korzyści, ponieważ o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania.
    Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów podatnik powinien więc na
    podstawie racjonalnych i obiektywnych przesłanek uzasadnić związek kosztu z
    przychodami. To na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku
    przyczynowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanymi przychodami. Dopiero na
    podstawie dokumentów ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów
    uzyskania przychodów.
    W tym miejscu zaznaczam, że na mocy art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Podsumowując, wydatki na zakup przez Pana skórek i kart podarunkowych za które
    zapłaci Pan w formie waluty tradycyjnej, w wysokości wynikającej z posiadanych,
    prawidłowo udokumentowanych dowodów zakupu mogą być zaliczone do kosztów
    uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Jednak to na
    Panu spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania poniesionego wydatku, który
    może zostać skontrolowany w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym.
    Nie mogą stanowić natomiast kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej wydatki poniesione przez Pana na zakup „skórek” za które zapłaci Pan w
    formie waluty wirtualnej.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia
      waluty wirtualnej.
    W myśl art. 17 ust. 1f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na
      prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta
      wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepis ust. 1 pkt 11 stosuje się również do przychodów uzyskanych w ramach
      prowadzonej działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w
      art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu
      terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Według art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej – oznacza to walutę wirtualną w
      rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz
      finansowaniu terroryzmu.
    Pojęcie „waluta wirtualna” zostało zdefiniowane w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z 1 marca
    2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 1124 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się przez to cyfrowe
      odwzorowanie wartości, które nie jest:
      a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki
        centralne lub inne organy administracji publicznej,
      b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
        międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej
        organizacji lub z nią współpracujące,
      c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o
        usługach płatniczych,
      d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
        instrumentami finansowymi,
      e) wekslem lub czekiem,
      – oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
      akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane
      lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
    Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią
      udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej
      oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki
      poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o
      przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    W myśl art. 22 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku
      podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16.
    Stosowanie do art. 22 ust. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad
      przychodami z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym
      powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej
      poniesione w następnym roku podatkowym.
    Jednocześnie w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków związanych z
      zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną.
    Zatem koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, tj.:
        udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej
        oraz
        koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej,
    podlegają rozliczeniu dla celów podatkowych w szczególnym trybie. Co do zasady są
    potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Jeśli jednak w danym
    roku podatkowym ich wartość przekracza wartość uzyskanych przez podatnika
    przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej – nadwyżka kosztów nad przychodami
    nie jest stratą podatkową, ale jest przenoszona do rozliczenia jako koszty uzyskania
    przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej w następnym roku podatkowym.
    W myśl art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek
      dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Zgodnie z art. 30b ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku
      podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego
      zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na
      podstawie art. 22 ust. 14-16.
    Przepis art. 30b ust. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z dochodami
      opodatkowanymi na zasadach określonych w ust. 1 oraz w art. 27 lub art. 30c.
    Stosownie do art. 30b ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym
      mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o
      których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.
    W myśl art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty
      uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku
      podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.
    W świetle powyższego zapłata przez Pana za skórki w formie waluty wirtualnej będzie
    skutkować uzyskaniem przychodu z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, zgodnie z art. 17
    ust. 1f ustawy. Natomiast Pana wydatkiem bezpośrednio poniesionym na nabycie tej
    waluty wirtualnej była/będzie wartość dokonanego przelewu środków pieniężnych na jej
    zakup. Wartość ta będzie Pana kosztem uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia
    waluty wirtualnej. Z tego względu w tej części stanowisko Pana uznano za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pana prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.