Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-395/10-3/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-06-29
Teza: Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, dla stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień wystarczające jest spełnienie warunków, o którym mowa w tym przepisie, a w szczególności czy nie jest konieczne spełnianie warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5 – 13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r., o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11, ze zm., dalej: ustawa akcyzowa)?
Słowa kluczowe: alkohol; nabycie-nabycie wewnątrzwspólnotowe; podatek-podatek akcyzowy; przeznaczenie; zwolnienie-warunki zwolnienia
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 32; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 38

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21.04.2010 r. (data wpływu 28.04.2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 02.06.2010 r. (data wpływu 07.06.2010 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie warunków zwolnienia ze względu na przeznaczenie alkoholu etylowego oraz wyrobów pośrednich dostarczanych na pokłady samolotów i rozdawanych lub sprzedawanych do bezpośredniej konsumpcji podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.04.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie warunków zwolnienia ze względu na przeznaczenie alkoholu etylowego oraz wyrobów pośrednich dostarczanych na pokłady samolotów i rozdawanych lub sprzedawanych do bezpośredniej konsumpcji podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 02.06.2010 r. (data wpływu 07.06.2010 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

B. Sp. z o.o. (dalej: B. lub Spółka) prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. handel napojami alkoholowymi. W ramach prowadzonej działalności, Spółka zamierza zawrzeć umowę z czołowym polskim przewoźnikiem lotniczym o dostawę alkoholu przeznaczonego do konsumpcji podczas lotów przez pasażerów kontrahenta Spółki.

W związku z zawartą umową, Spółka będzie sprowadzać alkohol z innego państwa członkowskiego w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Alkohol sprowadzany będzie w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do składu podatkowego prowadzonego przez Spółkę na terenie Polski. Następnie, w związku z realizowaną dostawą, alkohol transportowany będzie przez Spółkę do magazynów jej kontrahenta, skąd już kontrahent dostarczał go będzie na pokłady konkretnych samolotów odbywających rejsy międzynarodowe.

Bezpośrednio po dostarczeniu na pokłady samolotów, alkohol będzie rozdawany lub sprzedawany do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych.

W związku z opisanymi powyżej dostawami alkoholu, Spółka zamierza korzystać ze zwolnienia z akcyzy przewidzianego w § 20 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r., w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2009 r., Nr 32, poz. 228, dalej: Rozporządzenie w/s zwolnień). Dostarczany przez Spółkę alkohol spełniać będzie warunki techniczne (dotyczące ilości, rodzaju opakowań oraz ich pojemności, itp.) przewidziane w powyższym przepisie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, dla stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień wystarczające jest spełnienie warunków, o którym mowa w tym przepisie, a w szczególności czy nie jest konieczne spełnianie warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5 – 13 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r., o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11, ze zm., dalej: ustawa akcyzowa)?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień wystarczające jest spełnienie warunków, o których mowa w tym przepisie, a w szczególności nie jest konieczne spełnianie warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5 – 13 ustawy akcyzowej.

Zdaniem Spółki, brak zastosowania art. 32 ust. 5 i nast. do zwolnienia, o którym mowa w § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień wynika wprost z literalnej wykładni omawianego przepisu, zwłaszcza przy jego zestawieniu z pozostałymi zwolnieniami ustanowionymi w tymże rozporządzeniu.

Zwolnienie z § 20 na tle pozostałych zwolnień z rozporządzenia

Wydając Rozporządzenie w/s zwolnień Minister Finansów wypełnił delegację zawartą w poszczególnych przepisach Rozdziału 6 Działu II ustawy akcyzowej. Rozporządzeniem tym ustanowił w § 7 do § 21 kilkanaście różnorodnych zwolnień z podatku akcyzowego. Co do zasady każdy z powyższych paragrafów określa odrębne zwolnienie i ustanawia warunki, których spełnienie uprawnia do skorzystania z danego zwolnienia.

Dla odpowiedzi na zadane przez Spółkę pytanie, kluczowe znaczenie ma porównanie treści poszczególnych zwolnień (warunków ich stosowania), z którego jednoznacznie wynika, że w każdym przypadku, gdy prawodawca zamierza uzależnić możliwość stosowania konkretnego zwolnienia, od spełnienia warunków przewidzianych w art. 32 ust. 5 i nast. ustawy akcyzowej – warunek taki ustanawia wprost w treści danego zwolnienia.

Przykładowo tyczy się to zwolnień z:

*   § 7: dla nafty przeznaczonej do celów oświetleniowych, kosmetycznych lub jako zmywacz antykorozyjny;
*   § 10: dla różnego rodzaju olejów (opałowych, smarowych i napędowych);
*   § 11: dla niektórych biokomponentów;
*   § 13: dla alkoholu używanego jako próbki do analiz, niezbędnych prób produkcyjnych lub celów naukowych, do badań naukowych oraz do procesów produkcyjnych;
*   § 14: dla alkoholu używanego do celów medycznych w szpitalach, aptekach i zakładach opieki zdrowotnej;
*   § 16: dla alkoholu pozostającego jako odpad w procesie produkcyjnym, w którym produkt końcowy nie zawiera alkoholu;
*   § 18: dla wyrobów tytoniowych przeznaczonych do badań naukowych oraz badań związanych z jakością produktu.

W każdym z powyższych przypadków Rozporządzenie w/s zwolnień wprost wskazuje, iż dla skorzystania z danego zwolnienia niezbędne jest spełnienie warunków przewidzianych w art. 32 ust. 5 i nast. ustawy akcyzowej.

W przypadku pozostałych zwolnień, rozporządzenie również określa, jakie przesłanki należy spełnić, aby móc skorzystać z danego zwolnienia – jednak pośród tych przesłanek, nie zawiera ono odesłania do art. 32 ust. 5 i nast. ustawy akcyzowej. Odnosi się to w szczególności do § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień, które wskazuje szereg warunków do zwolnienia z akcyzy wskazanych w nim wyrobów – jednak w żadnym miejscu nie odwołuje się ono do przepisów ustawy akcyzowej.

Zdaniem Spółki, już powyższe przesądza o tym, że do zwolnienia z § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień – wystarczające jest spełnienie warunków, o którym mowa w tym przepisie, natomiast nie stosuje się do niego przepisów art. 32 ust. 5 i nast. ustawy akcyzowej.

Założenie racjonalnego prawodawcy i zakaz wykładni „per non est”

Przedstawione przez Spółkę stanowisko wynika również z założenia racjonalności prawodawcy.

Jeżeli bowiem w jednym akcie prawnym w odniesieniu do konkretnych zwolnień prawodawca nakazuje stosowanie przepisów art. 32 ust. 5 i nast. ustawy akcyzowej – a jednocześnie w tym samym akcie dla pozostałych zwolnień rezygnuje z tego odesłania – to znaczy, że wprowadzone przez niego rozróżnienie jest zabiegiem celowym i uzasadnionym.

Odmienna teza stałaby w sprzeczności z założeniem racjonalnego prawodawcy – a więc negowałaby podstawowe zasady wykładni aktów prawnych (por wyrok NSA z 30 listopada 2006 r., sygn. I FSK 170/06: „Przykładem orzecznictwa Sądu Najwyższego może być postanowienie SN z dnia 22 czerwca 1999 roku, sygn. akt IKZP 19/99, w którym Sąd stwierdza, iż fundamentalne reguły wykładni przepisów prawnych za punkt wyjścia przyjmują założenie – rzecz jasna idealizujące – o racjonalnym prawodawcy, a więc takim ustawodawcy, który tworzy przepisy w sposób sensowny, racjonalny i celowy, znając cały system prawny i nadając poszczególnym słowom i zwrotom zawsze takie same znaczenie, nie zamieszczając jednocześnie zbędnych sformułowań (por. np. Z. Ziembiński, Teoria prawa, PWN 1978, s. 106 – 123, a także uchwalę SN z dnia 16 marca 2000 roku, sygn. akt I KZP 53/99).”).

Jednocześnie należy wskazać, że negatywna odpowiedź na przedstawione przez Spółkę pytanie (np. z powołaniem argumentu, że przepisy art. 32 ust. 5 i nast. ustawy akcyzowej stosuje się do każdego zwolnienia z akcyzy, niezależnie czy warunek taki zawiera samo zwolnienie) byłaby równoznaczna z uznaniem, że odesłania w każdym z wymienionych powyżej przypadków są przepisami pustymi (tj. pozbawionymi jakiejkolwiek treści normatywnej, zbędnymi).

Taka interpretacja naruszałaby kolejną z podstawowych zasad interpretacyjnych, zgodnie z którą „Nie wolno jest interpretować przepisów prawnych tak, by pewne ich fragmenty okazały się zbędne” (por. L. Morawski, „Zasady wykładni prawa”, Wydawnictwo Dom Organizatora, Toruń 2006, s. 106 – 107).

Zasada ta, określana również jako zakaz wykładni per non est, jest powszechnie akceptowana zarówno w doktrynie prawa podatkowego, jak i w orzecznictwie. Przykładowo Spółka pragnie wskazać na:

*   Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2003 r., sygn. akt III SA 2290/02: „Rozpatrując tę kwestię na gruncie wykładni językowej tego przepisu przede wszystkim wskazać trzeba, że jedną z podstawowych reguł interpretacyjnych tej wykładni jest zasada, że do tekstu przepisu niczego nie wolno dodawać, ani niczego odejmować.” oraz „W założeniu podstawowej dla prawa podatkowego wykładni gramatycznej każde słowo użyte przez prawodawcę musi mieć sens i znaczenie. Stąd nie można przyjąć takiej wykładni danego przepisu, w świetle której jakaś jego część byłaby bezprzedmiotowa i pozbawiona sensu.”
*   Wyrok NSA z 2 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1017/07: „W orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęła się teza, wynikająca z zasad wykładni przepisów prawa, iż nie jest dopuszczalne interpretowanie przepisu w taki sposób, który pozbawiałby część tego przepisu znaczenia prawnego, zgodnie z łacińską sentencją per non est (nie wolno jest interpretować przepisów prawnych tak, by pewne ich fragmenty okazały się zbędne).”

Przedstawione orzeczenia w pełni potwierdzają zasadność stanowiska Spółki.

Mając na uwadze przedstawione argumenty, Spółka wnosi o potwierdzenie, iż dla stosowania zwolnienia, o którym mowa w § 20 Rozporządzenia w/s zwolnień wystarczające jest spełnienie warunków, o którym mowa w tym przepisie, a w szczególności nie jest konieczne spełnianie warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5 – 13 ustawy akcyzowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3.

Zaś zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie: a) było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub b) nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Przepis § 20 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. nr 32, poz. 228), zwanego dalej rozporządzeniem, stanowi, iż zwalnia się od akcyzy z chwilą sprzedaży alkohol etylowy i produkty pośrednie w opakowaniach o pojemności nie większej niż 50 ml, wina i napoje fermentowane w opakowaniach nie większych niż 1 l, piwo w opakowaniach nie większych niż 0,5 l i papierosy w opakowaniach zawierających nie więcej niż 30 sztuk, tytoń do palenia w opakowaniach nie większych niż 40 g, dostarczane ze składu podatkowego na terytorium kraju lub, w przypadku importowanych wyrobów, dostarczane z wolnego obszaru celnego i składu wolnocłowego na pokłady samolotów, statków oraz promów morskich, pod warunkiem że są rozdawane lub sprzedawane do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych.

Ponadto w myśl ust. 2 cytowanego paragrafu zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również w przypadku:

1.  alkoholu etylowego i produktów pośrednich w opakowaniach o pojemności większej niż 50 ml,
2.  win i napojów fermentowanych w opakowaniach o pojemności większej niż 1 l,
3.  piwa w opakowaniach o pojemności większej niż 0,5 l

\- pod warunkiem że te wyroby, przed rozdaniem lub sprzedażą do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych, są rozlewane do naczyń stosowanych zwyczajowo w gastronomii do spożywania takich wyrobów.

Przy czym zgodnie z ust. 3 wskazanego paragrafu zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, mają zastosowanie, pod warunkiem że:

1.  nabywca wyrobów pochodzących z importu, przy ich wyprowadzaniu z wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego, złoży naczelnikowi urzędu celnego oświadczenie, że nabywane wyroby akcyzowe będą przeznaczone wyłącznie do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży;
2.  sprzedaż lub rozdanie wyrobów akcyzowych podróżnym lub załodze nastąpi podczas trwania podróży, opakowania jednostkowe wyrobów akcyzowych, o których mowa w ust. 1, sprzedawanych lub rozdawanych podróżnym lub załodze zostaną otwarte przed rozdaniem lub sprzedażą, a alkohol etylowy lub produkty pośrednie w opakowaniach o pojemności większej niż 50 ml, wino i napoje fermentowane w opakowaniach o pojemności większej niż 1 l i piwo w opakowaniach o pojemności większej niż 0,5 l zostaną rozlane i podane w stosowanych zwyczajowo w gastronomii naczyniach;
3.  w przypadku podróży statkiem lub promem morskim podróż ta odbywa się z bezpośrednim wpłynięciem do zagranicznego portu, który oddalony jest od polskich wód terytorialnych co najmniej o 40 mil morskich.

Z kolei zgodnie z uregulowaniem § 20 ust. 4 rozporządzenia zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, mają również zastosowanie do importowanych wyrobów dopuszczonych do obrotu lub objętych procedurą powrotnego wywozu z przeznaczeniem do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych, o ile wyroby te były objęte uprzednio procedurą składu celnego na rzecz podmiotu nabywającego te wyroby z przeznaczeniem do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych i są dostarczane bezpośrednio ze składu celnego na pokłady samolotów, statków lub promów morskich.

Zgodnie z niniejszym przepisem ustawodawca dopuszcza zwolnienie z akcyzy, alkoholu etylowego i produktów pośrednich, win i napojów fermentowanych, piwa, papierosów oraz tytoniu do palenia gdy są one dostarczane ze składu podatkowego na terytorium kraju lub, w przypadku importowanych wyrobów, z wolnego obszaru celnego i składu wolnocłowego na pokłady samolotów, statków oraz promów morskich, przy spełnieniu następujących warunków:

*   wymienione wyroby akcyzowe są rozdawane lub sprzedawane do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych,

*   sprzedaż lub rozdanie wskazanych wyrobów akcyzowych podróżnym lub załodze nastąpi podczas trwania podróży,

*   opakowania jednostkowe przedmiotowych wyrobów akcyzowych, tj. w przypadku alkoholu etylowego i produktów pośrednich opakowania o pojemności nie większej niż 50 ml, win i napojów fermentowanych opakowania nie większe niż 1 l, piwa opakowania nie większe niż 0,5 l, papierosów opakowania zawierające nie więcej niż 30 sztuk, tytoniu do palenia opakowania nie większe niż 40 g, sprzedawanych lub rozdawanych podróżnym lub załodze zostaną otwarte przed rozdaniem lub sprzedażą,

*   alkohol etylowy lub produkty pośrednie w opakowaniach o pojemności większej niż 50 ml, wino i napoje fermentowane w opakowaniach o pojemności większej niż 1 l i piwo w opakowaniach o pojemności większej niż 0,5 l przed rozdaniem lub sprzedażą, zostaną rozlane i podane w stosowanych zwyczajowo w gastronomii naczyniach,

*   w przypadku wyrobów pochodzących z importu, przy ich wyprowadzaniu z wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego, nabywca złoży naczelnikowi urzędu celnego oświadczenie, że nabywane wyroby akcyzowe będą przeznaczone wyłącznie do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży,

*   w przypadku podróży statkiem lub promem morskim podróż ta odbywa się z bezpośrednim wpłynięciem do zagranicznego portu, który oddalony jest od polskich wód terytorialnych co najmniej o 40 mil morskich.

Należy zatem wskazać, iż zwolnienie przewidziane w § 20 rozporządzenia przysługuje tylko i wyłącznie w stosunku do wyrobów akcyzowych, które są rozdawane lub sprzedawane do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych, przy spełnieniu określonych warunków.

Tak więc, w przypadku przedmiotowego zwolnienia istotny jest sposób wykorzystania wyrobów akcyzowych. Możliwość objęcia wyrobów akcyzowych wskazanym zwolnieniem ściśle wiąże się ze sposobem ich wykorzystania. To sposób wykorzystania określonych wyrobów akcyzowych uprawnia do zastosowania względem tych wyrobów omawianego zwolnienia. Przy czym jedynym dopuszczalnym sposobem wykorzystania określonych wyrobów akcyzowych uprawniającym do zastosowania omawianego zwolnienia jest ich przeznaczenie do konsumpcji przez podróżnych lub załogę w trakcie rejsu międzynarodowego.

W konsekwencji powyższego należy uznać, iż komentowane zwolnienie jest zwolnieniem ze względu na przeznaczenie. Zasadnym jest więc wyjaśnienie, iż w obecnym stanie prawnym zwolnienia dla wyrobów akcyzowych ze względu na ich przeznaczenie zostały określone, zarówno w ustawie o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2009 r., jak również w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Przy czym zwolnienie ze względu na przeznaczenie uzależnione jest od przeznaczenia danego wyrobu akcyzowego.

Minister Finansów, wskazane wyżej rozporządzenie wydał, na podstawie delegacji ustawowej wynikającej m.in. z art. 38 ust. 2 pkt 1 ustawy. Przedmiotowe rozporządzenie określa:

1.  dodatkowe warunki i tryb stosowania zwolnień od akcyzy, o których mowa w art. 30 i 32 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w szczególności w zakresie ewidencjonowania i dokumentowania uprawnienia do stosowania zwolnień;
2.  sytuacje, w których dla zastosowania zwolnienia od akcyzy nie muszą być spełnione niektóre albo wszystkie warunki, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 ustawy;
3.  zwolnienia wyrobów akcyzowych wynikające z przepisów prawa Wspólnoty Europejskiej;
4.  szczegółowy zakres oraz warunki i tryb stosowania zwolnień od akcyzy, o których mowa w art. 31 ust. 1 i 2 ustawy, oraz naczelników urzędów celnych właściwych w sprawach zwrotu zapłaconej kwoty akcyzy.

Z treści przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. handel napojami alkoholowymi. W ramach prowadzonej działalności, Spółka zamierza zawrzeć umowę z czołowym polskim przewoźnikiem lotniczym o dostawę alkoholu przeznaczonego do konsumpcji podczas lotów przez pasażerów kontrahenta Spółki. W związku z zawartą umową, Spółka będzie sprowadzać alkohol z innego państwa członkowskiego w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokonywanego do składu podatkowego prowadzonego przez Spółkę na terenie Polski. Następnie, w związku z realizowaną dostawą, alkohol transportowany będzie przez Spółkę do magazynów jej kontrahenta, skąd już kontrahent dostarczał go będzie na pokłady konkretnych samolotów odbywających rejsy międzynarodowe. Bezpośrednio po dostarczeniu na pokłady samolotów, alkohol będzie rozdawany lub sprzedawany do bezpośredniej konsumpcji przez podróżnych lub załogę podczas trwania podróży w rejsach międzynarodowych. W związku z opisanymi powyżej dostawami alkoholu, Spółka zamierza korzystać ze zwolnienia z akcyzy przewidzianego w § 20 ww. rozporządzenia. Dostarczany przez Spółkę alkohol spełniać będzie warunki techniczne (dotyczące ilości, rodzaju opakowań oraz ich pojemności, itp.) przewidziane w powyższym przepisie.

W kontekście powyższego należy wskazać, iż przedmiotowe zwolnienie jest zwolnieniem ze względu na przeznaczenie wynikającym z rozporządzenia. Dodatkowo podnieść należy, iż w stosunku do przedmiotowego zwolnienia nie określono dodatkowych warunków dotyczących stosowania niniejszego zwolnienia. Zwolnienie wynikające z § 20 rozporządzenia należy do zwolnień bezwarunkowych, które stosuje się bez spełnienia dodatkowych warunków wynikających z innych przepisów odnoszących się do podatku akcyzowego.

Reasumując, dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia wystarczające jest spełnienie warunków, o których mowa w tym przepisie, a w szczególności nie jest konieczne spełnienie warunków, o których mowa w art. 32 ust. 5 – 13 ustawy akcyzowej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.