Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-106/13/KJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-05-17
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; grunty-sprzedaż gruntów; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. organu w dniu 8 lutego 2013r., uzupełnionym pismem z dnia 27 kwietnia 2013r. (data wpływu 6 maja 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 kwietnia 2013r. (data wpływu 6 maja 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 17 kwietnia 2013r. znak: IBPP1/443-106/13/KJ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Miasto nabywa od Wnioskodawcy i jego małżonki (nie posiadają rozdzielności majątkowej) dwie działki stanowiące drogę publiczną. Działki te zostały nabyte w drodze darowizny z 1972 roku od rodziców. W ciągu ostatnich pięciu lat Wnioskodawca nie dokonywał żadnych sprzedaży działek i gruntu.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

1.  Nigdy nie był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
2.  Przedmiotowe działki były wykorzystywane jako droga dojazdowa do zabudowy mieszkalnej.
3.  Na pytanie tut. organu „Kiedy, przez kogo i na jakiej podstawie na przedmiotowych działkach została wydzielona droga publiczna?” Wnioskodawca odpowiedział cyt.: „Nie wiem co mam rozumieć pod pojęciem „droga publiczna”, działki zawsze stanowiły drogę”.
4.  Na działkach jest wybudowana w 2009r. przez Miasto droga.
5.  Na pytanie tut. organu „Czy droga publiczna znajdująca się na działkach mających być przedmiotem sprzedaży stanowi obiekt budowlany w rozumieniu ustawy z dnia z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.), jeśli tak to jaki jest symbol PKOB właściwy dla tego obiektu budowlanego, określony zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.)?” Wnioskodawca odpowiedział cyt.: „Nie mam pojęcia jak klasyfikuje to ustawa, jezdnia plus chodnik to jest droga.”
6.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie drogi w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
7.  Przedmiotowe działki od momentu otrzymania w drodze darowizny do chwili obecnej były wykorzystywane przez Wnioskodawcę jako droga.
8.  Na pytanie tut. organu „Jaka jest przyczyna podjęcia decyzji o sprzedaży działek?” Wnioskodawca odpowiedział cyt.: „Miasto wybudowało drogę i chce zakupić działki pod nią zajęte. Miasto prosiło o informację odnośnie VAT.”
9.  Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną przeznaczone na poprawę warunków życia.
10.  Działki przeznaczone do sprzedaży nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy.
11.  Wnioskodawca w stosunku do przeznaczonych do sprzedaży działek nie podejmował takich działań jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zmiana przeznaczenia terenu, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu lub decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej.
12.  Wnioskodawca posiada jeszcze dwie niewielkie działki rekreacyjne na własne potrzeby, nie planuje ich sprzedaży.
13.  Wnioskodawca w ciągu ostatnich sześciu lat nie dokonywał żadnych sprzedaży nieruchomości, nigdy nie handlował nieruchomościami, nigdy nie składał deklaracji VAT-7 oraz VAT-R.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od tej transakcji należy pobrać i odprowadzić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, według posiadanej przez Niego wiedzy, podatku VAT nie należy pobrać i odprowadzić, gdyż działki te nabyte zostały w drodze darowizny od rodziców i nigdy nie były związane z działalnością gospodarczą.

Nigdy też Wnioskodawca nie prowadził działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Wskazać w tym miejscu jednak należy, że odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013r.) – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, iż w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W zakresie prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w 1972r. nabył dwie działki w drodze darowizny od rodziców. Przedmiotowe działki od momentu otrzymania w drodze darowizny do chwili obecnej były wykorzystywane przez Wnioskodawcę jako droga. Miasto wybudowało drogę i chce zakupić działki pod nią zajęte. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie drogi w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną przeznaczone na poprawę warunków życia. Działki przeznaczone do sprzedaży nie były przedmiotem najmu lub dzierżawy. Wnioskodawca w stosunku do przedmiotowych działek nie podejmował takich działań jak: wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego, zmiana przeznaczenia terenu, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) terenu lub decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej. Wnioskodawca posiada jeszcze dwie niewielkie działki rekreacyjne na własne potrzeby, nie planuje ich sprzedaży. W ciągu ostatnich sześciu lat nie dokonywał żadnych sprzedaży nieruchomości, nigdy nie handlował nieruchomościami, nigdy nie składał deklaracji VAT-7 oraz VAT-R, nigdy nie był zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Odnosząc przedstawiony wyżej opis zdarzenia przyszłego do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie to ma szerszy zakres, niż sprzedaż w ujęciu cywilnoprawnym. Dla uznania, że będzie miała miejsce dostawa towarów, wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem.

Powyższe wskazuje jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe planowanej przez Wnioskodawcę transakcji należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o VAT.

Z wniosku wynika, że drogę wybudowało Miasto i chce zakupić działki pod nią zajęte. Biorąc zatem pod uwagę rozwiązania przyjęte w ustawie o VAT, w przedmiotowej sprawie nie wystąpi dostawa towaru, jakim jest droga, gdyż Miasto, które wybudowało drogę może nią dysponować jak właściciel, a przedmiotem dostawy ze strony Wnioskodawcy na rzecz Miasta będą tylko działki gruntu na których ta droga jest wybudowana.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy o VAT, gdyż sprzedaż przedmiotowych dwóch działek otrzymanych w drodze darowizny, jako dokonaną z majątku osobistego należy uznać za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca dokonując sprzedaży przedmiotowych działek korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Nic nie wskazuje na to, iż otrzymany w drodze darowizny grunt był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Kwestia sprzedaży gruntów była również przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości UE. Z treści orzeczeń w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji nie wystąpiły żadne z przykładowo wskazanych okoliczności. Tym samym Wnioskodawca dokonując dostawy przedmiotowych dwóch działek nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż opisanych we wniosku działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.