Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-467/13/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-07-10
Teza: Czy różnice kursowe wykazywane w przychodach oraz kosztach podatkowych spółki osobowej, które będą łączone z przychodami oraz kosztami podatkowymi Wnioskodawcy mogą być wyliczone metodą bilansową, jeśli sprawozdanie finansowe spółki osobowej nie podlega badaniu przez podmiot uprawniony?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód; różnica-różnice kursowe; spółki-spółka osobowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2013 r. (wpływ do tut. Biura 16 kwietnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie metody ustalania różnic kursowych w spółce komandytowej, w której Wnioskodawca jest komandytariuszem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2013 r. do tut. Organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie metody ustalania różnic kursowych w spółce komandytowej w której Wnioskodawca jest komandytariuszem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest komandytariuszem w spółkach osobowych. Do rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych Wnioskodawca sumuje swoje przychody podatkowe z przychodami podatkowymi spółek osobowych, których jest wspólnikiem. Wnioskodawca wybrał tzw. „bilansową metodę” rozliczenia różnic kursowych na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zgodnie z którą podatnicy prowadzący księgi rachunkowe mogą, na potrzeby podatku dochodowego – ustalać różnice kursowe zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości (tj. według tzw. „metody bilansowej”). Wnioskodawca spełnia warunek konieczny do jej zastosowania, to znaczy sporządzane przez niego sprawozdania finansowe są badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Jedna ze spółek osobowych, której dotyczy wniosek, powstała z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która przed przekształceniem również stosowała metodę bilansową i spełniała ten warunek. Sprawozdanie finansowe tej spółki za 2012 r. oraz 2013 r. nie będzie podlegało badaniu przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy różnice kursowe wykazywane w przychodach oraz kosztach podatkowych spółki osobowej, które będą łączone z przychodami oraz kosztami podatkowymi Wnioskodawcy mogą być wyliczone metodą bilansową, jeśli sprawozdanie finansowe spółki osobowej nie podlega badaniu przez podmiot uprawniony?

Zdaniem Spółki, wartość podatkowa przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów z tytułu różnic kursowych osiągniętych przez spółkę osobową, której sprawozdanie finansowe za dany okres obrachunkowy nie będzie podlegało badaniu przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, powinna być wykazywana w wysokości przychodów oraz kosztów obliczonych „metodą podatkową”, czyli na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Natomiast różnice kursowe z wyceny wartości bilansowych będą wchodziły do rachunku podatkowego. Wnioskodawca uważa, że warunek badania sprawozdania finansowego nie powinien dotyczyć spółki, która różnice kursowe będzie wykazywała w swoim rachunku podatkowym ale spółki, która te różnice wygenerowała. To, iż sprawozdanie finansowe Wnioskodawcy podlegać będzie badaniu przez podmiot uprawniony sprawia, iż różnice kursowe przez niego osiągnięte będą sprawdzone przez biegłego rewidenta. Natomiast różnice kursowe osiągnięte przez spółkę osobową nie będą podlegały badaniu przez biegłego rewidenta, co dla Wnioskodawcy stanowi argument, iż powinny one być wykazywane wg art. 15a zwanej metodą podatkową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przestawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), przez spółkę osobową należy rozumieć spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.

Stosownie do art. 102 ww. kodeksu, spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Komandytariusz uczestniczy w zysku spółki proporcjonalnie do jego wkładu rzeczywiście wniesionego do spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej (art. 123 § 1 kodeksu).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3. Z uwagi na fakt, że spółka komandytowa jako spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie dochodów przez nią uzyskiwanych podatnikami są wspólnicy tej spółki.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o pdop, zgodnie z tym przepisem przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku (art. 5 ust. 2 ustawy o pdop).

Jak wynika z brzmienia art. 5 ustawy o pdop, Wnioskodawca ujmuje w swoim rachunku podatkowym przychody i koszty uzyskania przychodów „wypracowane” przez spółkę osobową. Wnioskodawca, będący osobą prawną nie ustala różnic kursowych za spółkę komandytową ale ujmuje, odpowiednio po stronie przychodów lub kosztów uzyskania przychodu, wartość tych różnic w zależności od tego czy są one dodatnie, czy ujemne. Na poziomie podatnika czyli Wnioskodawcy nie może być mowy o różnicach kursowych, występują natomiast przychody bądź koszty ich uzyskania osiągnięte (powstałe) w związku z wystąpieniem w spółce osobowej różnic kursowych. Taka konstatacja wynika wprost z brzmienia powołanego wcześniej art. 5 ustawy o podop.

Należy mieć na uwadze, że różnice kursowe, jako kategoria ekonomiczna, najogólniej oznaczają różnice wynikające z wartości walut obcych wyrażonych w walucie polskiej w różnych momentach czasu. Istota różnic kursowych sprowadza się do powstania wartości wynikających ze zmiany kursu walut z dnia zaksięgowania przychodu/kosztu oraz jego otrzymania/zapłaty. Ze swej istoty różnice kursowe powstają zatem u podmiotu uzyskującego przychód (ponoszącego koszt), a więc w rozpatrywanym stanie faktycznym w spółce komandytowej, której Wnioskodawca jest wspólnikiem. W księgach rachunkowych spółki komandytowej wykazuje się przychody, koszty ich uzyskania i cały zysk. Następnie na podstawie zapisów dokonanych w księgach należy obliczyć odrębnie dla każdego wspólnika przypadające na niego kwoty przychodów i kosztów ich uzyskania. Różnice kursowe powstałe w spółce osobowej stanowią zatem część przychodów lub kosztów uzyskania przychodów, które w odpowiedniej proporcji przenoszone są do rachunku podatkowego Wnioskodawcy. Skoro zatem, co wykazano powyżej, różnice kursowe nie powstają u Wnioskodawcy bez znaczenia dla rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem wniosku jest informacja, że dokonuje on obliczenia różnic kursowych „metodą bilansową”.

Przechodząc do oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy różnice kursowe wykazywane w przychodach oraz kosztach podatkowych spółki osobowej, które będą łączone z przychodami oraz kosztami podatkowymi Wnioskodawcy mogą być wyliczone metodą bilansową należy stwierdzić, że zarówno ustawa o pdop (w art. 9b ust. 1 pkt 2), jak i ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) możliwość korzystania z tzw. „metody bilansowej” ustalania różnic kursowych uzależnia od tego, czy sprawozdania finansowe spółki osobowej będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania. Skoro zatem, co wynika z przedstawionego stanu faktycznego, sprawozdania finansowe spółki osobowej nie będą podlegały badaniu przez uprawniony podmiot należy stwierdzić, że spółka komandytowa nie będzie mogła rozliczać różnic kursowych „metodą bilansową”. Reasumując stanowisko Wnioskodawcy, iż spółka osobowa będzie obowiązania do ustalania różnic kursowych tzw. metodą podatkową należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.