Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-54/13-4/EL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-04-25
Teza: Decydujące znaczenie dla możliwości opodatkowania wynagrodzenia dyrektora na zasadach określonych w art. 19 Umowy ma fakt rezydencji podatkowej Spółki. Zatem nie można potwierdzić stanowiska Wnioskodawcy, iż dla zastosowania reguł art. 19 Umowy wystarczające będą dokumenty rejestracyjne potwierdzające siedzibę Spółki w ZEA.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia; Zjednoczone Emiraty Arabskie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 18.01.2013r. (data wpływu 25.01.2013 r.) oraz piśmie uzupełniającym braki formalne z dnia 15.04.2013 r., (data nadania 15.04.2013 r., data wpływu 17.04.2013 r.) na wezwanie Nr IPPB2/415-54/13-2/EL z dnia 04.04.2013 r. (data nadania 05.04.2013 r., data doręczenia 09.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pełnienia funkcji dyrektora w spółce z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – **jest:**

*   w części dotyczącej opodatkowania wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu (dyrektora) na zasadach określonych w art. 19 Umowy oraz zastosowania w Polsce metody wyłączenia z progresją – **prawidłowe,**
*   w pozostałej części – **nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.01.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu pełnienia funkcji dyrektora w spółce z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1 a pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Na mocy uchwały zgromadzenia wspólników spółki z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich Wnioskodawca zostanie powołany na dyrektora spółki (członka Boards of Directors). Począwszy od 2013 r. Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników ww. Spółki z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora (Director) oraz inne należności i świadczenia związane z pełnieniem tej funkcji. Dodatkowo wnioskodawca wyjaśnił, iż ze Spółką nie jest i nie będzie związany jakąkolwiek umową.

Z uwagi na braki formalne w złożonym wniosku tutejszy organ podatkowy pismem z dnia 05 kwietnia 2013 r. Nr IPPB2/415-54/13-2/EL wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie :

1.  Czy Spółka, w której Wnioskodawca będzie pełnił funkcję dyrektora będzie posiadała certyfikat rezydencji podatkowej ZEA, tj. czy będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w ZEA ?
2.  Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca ma otrzymywać na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora mieści się w definicji art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku?

Braki uzupełniono w wyznaczonym terminie. W kwestii doprecyzowania wyjaśniono, że:

Zakres pełnionych przez Wnioskodawcę obowiązków mieści się w definicji art. 19 Umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku, tj. Wnioskodawca będzie pobierał wynagrodzenie z tytułu członkostwa w zarządzie Spółki mającej siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Spółka kapitałowa, w której dyrektorem będzie Wnioskodawca będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w ZEA. Spółka ta będzie podlegać opodatkowaniu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, nie uzyska jednak certyfikatu rezydencji podatkowej ZEA, gdyż takowy nie jest wydawany w Emiracie Ras Al Khaimah, w którym Spółka będzie miała siedzibę. Miejsce siedziby Spółki będzie potwierdzone certyfikatem jej inkorporacji wydanym przez właściwy organ Emiratu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca ma otrzymywać na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora (członka Boards of Directors) oraz inne należności i świadczenia związane z pełnieniem funkcji dyrektora, przysługujące Wnioskodawcy (członka Boards of Directors) na podstawie umowy spółki będą opodatkowane wyłącznie w Zjednoczonych Emiratach Arabskich?
2.  Czy w Polsce wynagrodzenie i inne należności i świadczenia z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora miały wpływ wyłącznie na ustalenie efektywnej stopy procentowej podatku dochodowego od osób fizycznych, według której będą opodatkowane inne dochody podlegające w Polsce opodatkowaniu tym podatkiem na zasadach ogólnych, tzn. na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli takie wystąpią, bez konieczności przedstawienia certyfikatu rezydencji podatkowej, a jedynie po udokumentowaniu miejsca siedziby i inkorporacji spółki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym znajduje zastosowanie art. 19 oraz art. 24 Umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Niemniej jednak odpowiednio do art. 4a ustawy PIT, wyżej powołany przepis stosuje się z uwzględnieniem postanowień umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

W myśl art. 19 umowy z dnia 31 stycznia 1993 r. między rządem Rzeczpospolitej Polskiej a rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu wynagrodzenia i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej lub w innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim państwie. Powyższy przepis reguluje zasady opodatkowania wynagrodzeń i innych podobnych należności dyrektorów (członków Boards of Directors).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Począwszy od 2013 r. Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie i inne należności z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora spółki mającej siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W związku z powyższym należy stwierdzić, że Wnioskodawca podlegać będzie w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora (członka Boards of Directors) spółki mającej siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich podlegać będą opodatkowaniu w obu państwach. W tej sytuacji w Polsce będzie miała zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania zawarta w art. 24 umowy- metoda wyłączenia z progresją. Uzyskane dochody będą zatem podlegać opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w art. 27 ust. 8 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 27 ust. 8 ustawy, jeżeli podatnik mający miejsce zamieszkania na terytorium Polski oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych będzie osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określanej w art. 27 ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Należy zauważyć, iż żaden przepis Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi nie wymaga posiadania certyfikatu rezydencji podatkowej spółki wypłacającej wynagrodzenia dyrektorów. Miejsce siedziby spółki potwierdza bowiem certyfikat jej inkorporacji wydany przez właściwy organ danego emiratu. Tym samym fakt, że spółka z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich wypłacająca wynagrodzenie dyrektora będącego polskim rezydentem podatkowym nie będzie posiadała certyfikatu rezydencji podatkowej, nie powinien mieć żadnego znaczenia dla słuszności zastosowania postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi. Brak prawnej możliwości uzyskania przez spółkę certyfikatu rezydencji podatkowej nie powinien mieć żadnego wpływu na bezsporny fakt, ze spółka ma siedzibę na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Reasumując, uzyskiwane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie i inne należności z tytułu pełnienia funkcji dyrektora (członka Boards of Directors) spółki z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, przy jednoczesnym uzyskiwaniu innych dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, będą opodatkowane tylko w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Natomiast na Wnioskodawcy będzie spoczywał obowiązek rozliczenia całości dochodów w Polsce na zasadach określanych w ww. art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w części dotyczącej opodatkowania wynagrodzenia z tytułu pełnienia dyrektora na zasadach określonych w art. 19 Umowy oraz zastosowania w Polsce metody wyłączenia z progresją, natomiast w pozostałej części uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska – o czym stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zasady opodatkowania wynagrodzeń dyrektorów regulują postanowienia art. 19 Umowy z dnia 31 stycznia 1993 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1994 r. Nr 81, poz. 373).

W myśl art. 19 w/w Umowy wynagrodzenia i inne podobne należności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej lub w innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Odnosząc się do użytego w art. 19 Umowy określenia przedmiotu opodatkowania należy wskazać, że przez wynagrodzenia i inne podobne należności otrzymywane z tytułu członkostwa w zarządzie, radzie nadzorczej lub w innym podobnym organie spółki należy rozumieć wyłącznie należności wynikające z pełnienia funkcji zarządczych i nadzorczych w spółce, a nie innych funkcji pełnionych dodatkowo przez osoby będące członkami zarządu, rady nadzorczej lub innego podobnego organu spółki (np. funkcji doradcy, konsultanta). Chodzi zatem o należności z tytułu czynności charakterystycznych dla wykonywania obowiązków dyrektora w spółce, dla zarządzania spółką i nadzoru nad zarządzaniem spółką. Wskazać również należy, że z Komentarza do art. 16 Modelowej Konwencji (Klaus Vogel on Double Taxation Conventions, Third Editio, str. 957-958) wynika, że artykuł ten obejmuje wyłącznie wynagrodzenie wypłacone w zamian za nadzór nad zarządzaniem spółką.

Ponadto, użyty w wyżej powołanym przepisie art. 19 Umowy zwrot „mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie” określa, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w państwie rezydencji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt e) Umowy, określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę oraz każde inne zrzeszenie osób utworzone w jednym z Umawiających się Państw zgodnie z jego ustawodawstwem.

Jednocześnie określenie "spółka" oznacza każdą osobę prawną lub każdą jednostkę, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną (art. 3 ust. 1 pkt f) umowy).

Art. 4 Umowy wskazuje natomiast kryteria pozwalające uznać osobę za rezydenta umawiającego się państwa. Zazwyczaj ustawodawstwa poszczególnych państw nakładają nieograniczony obowiązek podatkowy oparty na osobistych więzach podatnika z danym państwem, polegających przede wszystkim na fakcie zamieszkania lub posiadania siedziby w tym państwie.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w umawiającym się państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Jeżeli spółka posiada siedzibę w obu umawiających się państwach, to uważa się ją za mającą siedzibę w tym państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu (art. 4 ust. 3 Umowy).

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż nie każdy przypadek posiadania przez spółkę siedziby w umawiającym się państwie oznacza, iż spółka podlega w tym państwie opodatkowaniu z tytułu rezydencji podatkowej. Nie przesądza również o rezydencji podatkowej fakt zarejestrowania spółki w danym państwie. W przypadku, gdy spółka posiada siedziby w obu umawiających się państwach, spółka może zostać uznana za rezydenta tylko tego państwa, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.

Miejsce faktycznego zarządu to miejsce, w którym, z merytorycznego punktu widzenia, podejmowane są najważniejsze decyzje w sprawach zarządzania i w sprawach handlowych, niezbędne do prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, jako całości. W celu ustalenia miejsca faktycznego zarządu powinny być brane pod uwagę wszystkie fakty i okoliczności. Dany podmiot może mieć więcej, niż jedno miejsce zarządu, lecz może mieć tylko jedno miejsce faktycznego zarządu (pkt. 24 Komentarza do art. 4 MK).

Dokonując interpretacji celowościowej art. 16 MK OECD nie ulega wątpliwości, iż warunek w nim wymieniony odnoszący się do posiadania przez spółkę siedziby w drugim państwie dotyczy rezydencji podatkowej spółki, czyli podlegania przez spółkę nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w drugim państwie (a nie faktu zarejestrowania jej czy posiadania siedziby w drugim państwie).

Taką interpretację potwierdza np. wersja angielska art. 19 umowy między Polską a ZEA, która stanowi: „Directors’ fees and similar payments derived by a resident of a Contracting State in his capacity as member of the board of directors of a company which is a resident of the other Contracting State may be taxed in that other State.”. Stosownie do art. 30 Umowy została ona sporządzona w językach polskim, arabskim i angielskim, przy czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności przy interpretacji umowy tekst angielski będzie rozstrzygający.

Z powyższych przepisów wynika, iż wynagrodzenie dyrektora mającego miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu członkowstwa w organach zarządzających (board of directors) spółki ZEA będzie podlegało opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19 Umowy, o ile spółka ta jest rezydentem ZEA. W takim przypadku dochód dyrektora może być opodatkowany w ZEA, a w Polsce należy zastosować metodę wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 24 Umowy i art. 28 ust. 8 ustawy.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) w/w Umowy, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień punktu b) taki dochód lub majątek od opodatkowania, lecz może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony od opodatkowania.

Wobec tego, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może być opodatkowany w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, to Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, ale może przy obliczaniu podatku od pozostałej części dochodu lub majątku takiej osoby stosować stopę podatkową, która byłaby zastosowana w razie, gdyby zwolniona część dochodu lub majątku nie podlegała takiemu zwolnieniu.

W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1.  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1,
2.  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów,
3.  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem. W przeciwnym razie podatnik nie ma obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca, począwszy od 2013 roku, będzie otrzymywał wynagrodzenie i inne należności z tytułu wykonywania obowiązków dyrektora Spółki mającej siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Powołanie Wnioskodawcy na stanowisko dyrektora nastąpi na mocy uchwały Zgromadzenia Wspólników tej Spółki. Z tytułu pełnionej funkcji i sprawowania obowiązków dyrektora Spółki Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie na podstawie uchwały Zgromadzenia Wspólników tej Spółki.

Spółka, w której Wnioskodawca będzie pełnił funkcję dyrektora będzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w ZEA. Spółka ta będzie podlegać opodatkowaniu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, nie uzyska jednak certyfikatu rezydencji podatkowej, gdyż takowy nie jest wydawany przez emirat, w którym Spółka będzie miała siedzibę. Miejsce siedziby Spółki znajdujące się na terytorium ZEA potwierdzać będzie certyfikat jej inkorporacji wydany przez właściwy organ emiratu.

W świetle powyższego przyjmując za Wnioskodawcą, iż Spółka, w której będzie pełnił funkcję członka zarządu (dyrektora) będzie rezydentem podatkowym ZEA należy stwierdzić, iż wynagrodzenie z powyższego tytułu – stosownie do treści art. 19 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu – będzie podlegało opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jednocześnie jednak – zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) tej Umowy – ww. dochody będą zwolnione z opodatkowania w Polsce. W sytuacji natomiast osiągnięcia dochodów podlegających w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych, będą one opodatkowane w sposób określony w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnione z opodatkowania dochody z tytułu pełnienia funkcji dyrektora Spółki w ZEA należy wówczas uwzględnić do ustalenia stopy procentowej, według której Wnioskodawca powinien obliczyć podatek należny od dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

Jednocześnie należy stwierdzić, iż przepisy Umowy oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie nakładają na podatnika obowiązku posiadania certyfikatu rezydencji zagranicznej spółki, przy czym podatnik powinien posiadać wiedzę konieczną do zastosowania art. 19 Umowy, tj. ustalić, czy spółka, której jest dyrektorem jest rezydentem podatkowym ZEA i być w stanie udokumentować ten fakt w przyszłości na potrzeby czynności sprawdzających organów podatkowych.

Udokumentowanie, jak pisze Wnioskodawca, faktu inkorporacji czy też siedziby spółki w ZEA (certyfikatem jej inkorporacji) nie będzie wystarczające, gdyż nie jest tożsame z udokumentowaniem, iż spółka jest rezydentem podatkowym w ZEA.

Jak wskazano powyżej, decydujące znaczenie dla możliwości opodatkowania wynagrodzenia dyrektora na zasadach określonych w art. 19 Umowy ma fakt rezydencji podatkowej Spółki. Zatem nie można potwierdzić stanowiska Wnioskodawcy, iż dla zastosowania reguł art. 19 Umowy wystarczające będą dokumenty rejestracyjne potwierdzające siedzibę Spółki w ZEA. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.