Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.345.2025.2.MH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Opodatkowanie świadczenia wdowiego z USA.
Słowa kluczowe: Stany Zjednoczone
renta-renta zagraniczna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Świadczenia dla emerytów i rencistów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismem złożonym 21 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Od 2016 r. otrzymuje Pani świadczenie wdowie po zmarłym mężu wypłacane z Zarządu
    Ubezpieczeń Społecznych Stanów Zjednoczonych Ameryki (Social Security Administration).
    Kwota stanowi 85% wypłacanego świadczenia wdowiego i podlega w Stanach
    Zjednoczonych Ameryki opodatkowaniu federalnym podatkiem dochodowym w stawce
    30% za każdy rok obrachunkowy. Otrzymuje Pani rocznie rozliczenie określające kwotę
    pobranych podatków w USA. Oczekuje Pani o wydanie interpretacji indywidualnej za rok
    2022, 2023, 2024. Pobiera Pani najniższe polskie świadczenie – rentę rodzinną,
    nieprzekraczającą rocznie 30 tys. zł i jest Pani zwolniona z podatku. Od kiedy wszedł Polski
    Ład 2022 r. Pani biuro rachunkowe, które Panią rozlicza – naliczyło Pani dodatkowy
    podatek od świadczenia wdowiego z USA za 2022 r. i Pani ten podatek zapłaciła. Po
    rozmowie i konsultacji z Konsulatem USA, w konsulacie Pani powiedziała, że Pani ten
    podatek nie dotyczy i przesłała Pani odpowiedni dokument z konsulatu do Urzędu
    Skarbowego, który Pani dostarczyła, a Urząd Skarbowy zrobił Pani zwrot tego
    dodatkowego zapłaconego podatku za 2022 r. Pani z Urzędu Skarbowego powiedziała
    Pani, że od 2022 r. ma się Pani rozliczać na PIT-37 bez dochodów z USA. Z tego wynika, że
    została Pani wprowadzona w błąd, bo dotychczas rozliczała się Pani na PIT-36 czyli do roku
    2021 wykazując dochody z USA i było wszystko w porządku, a teraz ma Pani problem, bo
    czeka Panią wyrównanie za trzy lata 2022, 2023, 2024 z odsetkami. Nie zgadza się Pani z
    tym, bo to nie wynika z Pani winy tylko urzędnika skarbowego, który wprowadził Panią w
    błąd, za który to on powinien ponieść konsekwencje, a nie Pani. Dotychczas do 2021 r.
    wychodziła Pani z rozliczeniem z USA na zero.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie złożonym 21 listopada 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazała
    Pani, że jest Pani obywatelką Polski na stałe mieszkającą w Polsce i nigdy nie
    zamieszkiwała Pani i nie pracowała za granicą. Pani mąż posiadał obywatelstwo
    amerykańskie i pracował w USA. Tam rozliczał corocznie podatki i wpłacał składki na Social
    Security Administration. Pani nigdy nie przebywała ani nie pracowała w USA. W czasie
    pobytu męża w USA pobierała Pani świadczenie małżeńskie do śmierci męża. Mąż zmarł w
    maju 2016 r. W chwili śmierci męża miała Pani 70 lat i od 2016 r. przyznano Pani na mocy
    amerykańskiej ustawy Social Security uprawnienia do otrzymywania świadczenia
    wdowiego po zmarłym mężu, wypłacanego przez Social Security, na podstawach
    świadczeń rodzinnych obowiązujących w USA.
    Oprócz świadczenia wdowiego otrzymuje Pani z polskiego ZUS rentę rodzinną, w
    comiesięcznej wysokości 2 000 tys. zł., w związku z tym, że nie przekracza Pani 30 tys. zł.
    rocznego dochodu jest Pani zwolniona z podatku w Polsce.
    Świadczenie wdowie z USA zostało Pani przyznane na stały okres. Social Security
    Administration wypłaca Pani świadczenie wdowie 85% całkowitego świadczenia i podlega
    w USA opodatkowaniu federalnym podatkiem dochodowym w stawce 30%, w praktyce
    oznacza to automatyczne 25,5% całkowitej kwoty świadczenia od każdej comiesięcznej
    wpłaty. Podatek ten jest potrącany w USA z uwagi na Pani polskie obywatelstwo i stałe
    miejsce zamieszkania w Polsce. Posiada Pani również dokumenty z USA potwierdzające z
    corocznego potrąconego Pani podatku w USA od świadczenia wdowiego. Kwota
    świadczenia wdowiego po potrąceniu w USA jest przekazywana na konto w banku w
    Polsce. Dodatkowo bank polski co miesiąc potrąca Pani składkę zdrowotną w wysokości
    9% na Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ).
    Przez śmiercią Pani mąż pobierał przez 5 lat (2012-2016) świadczenie emerytalne z Social
    Security i to był warunek uprawniający Panią do przyznania i pobierania świadczenia
    wdowiego. Przyznane świadczenie wdowie nie miało żadnego wpływu na dochody w

    Polsce. W latach 2022-2024 r. zamieszkiwała Pani w Polsce i nigdy nie przebywała Pani i
    nie pracowała w innym kraju.
    Świadczenie wdowie z USA, o którym mowa jest świadczeniem stałym po zmarłym mężu w
    USA, który tam pracował i płacił podatki i świadczenie wdowie, które otrzymuje Pani, jest
    wypłacane na podstawie przepisów emerytalno-rentowych w USA.
    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    zgodnie z postanowieniem umowy między rządem Polski a Rządem Stanów
    Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylani
    się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu podpisanej w Waszyngtonie w
    dniu 8 października 1974 r. (Dz. U z 1976 r. Nr 31 poz. 178) otrzymywane świadczenie
    wdowie powinno być zwolnione z opodatkowania.
    Bank w Polsce nie potrąca składek na podatek w Polsce, natomiast w rozliczeniu
    podatkowym PIT-11 za 2022, 2023, 2024 Bank umieszcza kwotę świadczenia wdowiego w
    rubryce nr 4 „Emerytury, renty zagraniczne”, co przy rozliczeniu PIT-36 zaskutkowało
    dopłatą. Po dostarczeniu dokumentu z konsulatu USA Pani urzędnik skarbowy kazała
    zrobić korektę PIT-36 na PIT-37 w 2022 r. i rozliczać się tak dalej przez następne lata 2022,
    2023, 2024 nie wykazując dochodów z USA, co zaskutkowało teraz problemami i
    wprowadzeniem Pani w błąd. Nadmienia Pani, że od początku czyli od 2016 r. od kiedy
    otrzymywała Pani świadczenie wdowie rozliczała się Pani na PIT-36 uwzględniając dochody
    w USA, a rozliczenie było na 0. Gdyby ta Pani urzędnik z Urzędu Skarbowego, gdzie Pani
    się rozlicza nie wprowadziła Pani w błąd nie miałaby Pani tych problemów, gdyż kazała
    rozliczać się od 2022 r. na PIT-37.
    Pani świadczenie wdowie, które ma Pani wypłacane jest charakterem rodzinnym i nie jest
    związane z nabyciem przez Panią uprawnień do emerytury ani rent z USA.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy słusznie Pani świadczenie wdowie z USA jest zaliczane do renty lub emerytury
        zagranicznej?
      2. Czy słusznie jest opodatkowanie go po raz drugi w Polsce jeżeli jest już podatek
        strącany w USA, a zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
        osób fizycznych oraz zgodnie z postanowieniem umowy między Rządem Polski a
        Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania
        w zakresie podatków od dochodu podpisanej w Waszyngtonie w dniu 8
        października 1974 r. (Dz. U z 1976 r. Nr 31 poz. 178) otrzymywane świadczenie
        wdowie jako świadczenie rodzinne powinno być zwolnione z opodatkowania?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pani ocenie, Pani świadczenie wdowie z USA, które otrzymuje Pani w kwocie 85% i za
    które ma Pani już strącany podatek w USA w stawce 30%, a w praktyce automatycznie
    strącane 25,5% od całkowitej kwoty świadczenia od każdorazowej wpłaty za bieżący
    miesiąc. Nie powinna Pani być obciążona dodatkowym podatkiem od świadczenia
    wdowiego z USA w Polsce. Nie może się Pani z tym zgodzić, gdyż nie ma podwójnego
    opodatkowania na prawie konwencji podpisanej między Polską a Stanami Zjednoczonymi
    o unikaniu podwójnego opodatkowania. Świadczenie wdowie, które ma Pani wypłacane
    jest charakterem rodzinnym i nie jest związane z nabyciem przez Panią uprawnień do
    emerytury ani renty z USA, gdyż nigdy Pani tam nie pracowała.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Polski i nigdy nie zamieszkiwała Pani i nie
    pracowała Pani za granicą. W chwili śmierci męża miała Pani 70 lat i od 2016 r. przyznano
    Pani na mocy amerykańskiej ustawy Social Security uprawnienia do otrzymywania
    świadczenia wdowiego po zmarłym mężu. Social Security Administration wypłaca Pani
    świadczenie wdowie - 85% całkowitego świadczenia i podlega w USA opodatkowaniu
    federalnym podatkiem dochodowym w stawce 30%, w praktyce oznacza to automatyczne
    potrącenie 25,5% całkowitej kwoty świadczenia od każdej comiesięcznej wpłaty.
    Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają
    miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł
    przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe
    korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia
    podwójnemu opodatkowaniu.
    Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w
    niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej
    Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu
    podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie
    podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z
    1976 r. Nr 31 poz. 178).
    Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania
    świadczenia wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 ww. Umowy
    („Ogólne zasady opodatkowania”).
    W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
      Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może
      być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu

      pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu
      takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej
      Umowie.
    Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
      Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia
      wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych
      obecnie lub w przyszłości przez:
      a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych
        przez to Umawiające się Państwo lub
      b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
      Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4,
      Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się
      Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym
      się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła
      w życie.
    Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego
    opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
      Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim
      ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych
      zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na
      zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków,
      zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
    Zatem, stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia
    wdowiego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania
    na terytorium Polski.
    Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że świadczenie wdowie otrzymywane przez
    Panią z USA, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które
    zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień
    przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze
    rozporządzenia.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
      spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent
      rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym
      mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym
      członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć
      nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia
      lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności
      egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych
      przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o
      pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 323 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
      1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
      2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
      3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
      3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
      4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
      5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.
    Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883
    /2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
    społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty
    oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania
    świadczenia wdowiego, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) przez Social
    Security Administration, wyjaśniam co następuje.

    Świadczenie wdowie po zmarłym małżonku wypłacane przez Social Security
    Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane na
    podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Przedmiotowe
    świadczenie wdowie jest świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od
    zarobków i lat pracy zmarłego małżonka.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że otrzymywane z USA świadczenie wdowie, którego
    dotyczy wniosek:
      jest świadczeniem stałym po zmarłym mężu w USA, który tam pracował i wpłacał
      składki na Social Security Administration,
      jest wypłacane na podstawie przepisów emerytalno-rentowych w USA,
      warunkiem uprawniającym Panią do przyznania i pobierania świadczenia wdowiego
      było pobieranie przez Pani męża (w latach 2012-2016) świadczenia emerytalnego z
      Social Security,
      przyznane świadczenie wdowie nie miało żadnego wpływu na dochody w Polsce,
      w latach 2022-2024 zamieszkiwała Pani w Polsce i nigdy nie przebywała Pani i nie
      pracowała w innym kraju.
    W związku z powyższym, należy uznać, że świadczenie wdowie stanowi świadczenie
    emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a
    nie do świadczenia rodzinnego.
    Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na
    podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie
    mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym go Pani
    otrzymała.
    Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu –
    zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w –
    cytowanym wyżej – art. 20 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej
    Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego
    opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu. Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w
    Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą
    metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27
    ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu
      działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita
      Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy
      się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.

    Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda
    proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek
    wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku
    dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Podsumowując, otrzymywane przez Panią w latach 2022-2024 świadczenie wdowie, o
    którym mowa we wniosku przyznane z USA z Social Security Administration stanowi
    dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Świadczenie to
    nie korzysta w Polsce ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem
    otrzymywanym na podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach
    rodzinnych. Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie, uznać należy za rentę
    wypłacaną na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w
    USA i jako takie, mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, w związku z czym, w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9
    ust. 1 tej ustawy. Powyższe oznacza, że opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega
    wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani
    otrzymała.
    Jednakże, przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób
    fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w
    myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.