Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-387/15-2/RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-20
Teza: Sposób opodatkowania wycofania z działalności gospodarczej nieruchomości i przekazania ich do majątku prywatnego w celu świadczenia usług wynajmu.
Słowa kluczowe: majątek-majątek prywatny; najem; podatnik; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 20 kwietnia 2015 r. (data wpływu 27 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania wycofania z działalności gospodarczej nieruchomości i przekazania ich do majątku prywatnego w celu świadczenia usług wynajmu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania wycofania z działalności gospodarczej nieruchomości i przekazania ich do majątku prywatnego w celu świadczenia usług wynajmu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

I. Osoba fizyczna prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą w Polsce, podlegająca w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku PIT w Polsce („Wnioskodawca”) jest właścicielem: (i) budynku usługowego w S. („Budynek Usługowy”) oraz (ii) lokalu usługowego w Z. („Lokal Usługowy”), (zwane łącznie „Nieruchomościami”). Nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych („Ewidencja Środków Trwałych”) działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę.

II. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w tym małżeństwie panuje ustrój wspólności ustawowej, a Budynek Usługowy oraz Lokal Usługowy stanowią majątek wspólny małżonków. Po wykreśleniu Budynku Usługowego oraz Lokalu Usługowego z Ewidencji Środków Trwałych w działalności gospodarczej Wnioskodawcy i przeniesienia Nieruchomości do majątku prywatnego, nadal będą one stanowiły wspólność ustawową (bezułamkową) małżonków.

III. Wnioskodawca jest też zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT w związku z wynajmem Budynku Usługowego oraz Lokalu Usługowego.

IV.1. Budynek Usługowy został wprowadzony do Ewidencji Środków Trwałych w działalności gospodarczej Wnioskodawcy w dniu 30 czerwca 2004 r.

IV.2. Budynek Usługowy został wybudowany na działce nr 149/4, która została nabyta w dniu 4 grudnia 2002 r. Budynek Usługowy został wybudowany i oddany do użytku w maju 2004 r. Wnioskodawca odliczył podatek VAT od wydatków na wybudowanie Budynku Usługowego.

IV.3.Wydatki poniesione po wybudowaniu Budynku Usługowego na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, nie stanowiły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

V.1. Lokal Usługowy został wprowadzony do Ewidencji Środków Trwałych w działalności gospodarczej Wnioskodawcy w dniu 1 września 2011 r.

V.2. Lokal Usługowy został nabyty przez Wnioskodawcę w dniu 12 lipca 2011 r. jako lokal wybudowany i oddany do użytku. Wnioskodawca odliczył podatek VAT przy nabyciu Lokalu Usługowego.

V.3. Wydatki poniesione po nabyciu Lokalu Usługowego na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, nie stanowiły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

VI. Wnioskodawca planuje wycofać Nieruchomości z prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej poprzez: (i) wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych i przeniesienie Nieruchomości do majątku prywatnego Wnioskodawcy oraz (ii) przeniesienie umów najmu Nieruchomości z działalności gospodarczej Wnioskodawcy na Wnioskodawcę w ramach tzw. „najmu prywatnego”.

VII. Tzw. „najem prywatny” Wnioskodawcy będzie nadal opodatkowany podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (oznaczone nr 3 i 4 w złożonym wniosku):

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku wycofanie Nieruchomości z działalności gospodarczej Wnioskodawcy poprzez wykre­ślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych i przeniesienie Nieruchomości do majątku prywatnego Wnioskodawcy w celu przeznaczenia Nieruchomości do tzw. „najmu prywatnego” w rozumieniu przepisów o podatku PIT nie stanowi „dostawy towarów” albo „świadczenia usług” w rozumieniu ustawy o VAT, zatem czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku wycofanie Nieruchomości z działalności gospodarczej Wnioskodawcy - poprzez wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych w celu przeznaczenia Nieruchomości do tzw. „najmu prywatnego” w rozumieniu przepisów o podatku PIT nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku zwrotu części podatku VAT naliczonego odliczonego z tytułu nabycia Lokalu Usługowego bowiem Lokal Usługowy nie zmieni swojego przeznaczenia w rozumieniu ustawy o VAT - nadal będzie wynajmowany w ramach czynności podlegających opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1)

Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku wycofanie Nieruchomości z działalności gospodarczej Wnioskodawcy poprzez wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych i przeniesienie Nieruchomości do majątku prywatnego Wnioskodawcy w celu przeznaczenia Nieruchomości do tzw. „najmu prywatnego” w rozumieniu przepisów o podatku PIT nie stanowi „dostawy towarów” albo „świadczenia usług” w rozumieniu ustawy o VAT, zatem czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez „dostawę towarów” podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez „dostawę towarów” rozumie się m.in. przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele osobiste podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez „świadczenie usług”, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Art. 8 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, iż „za odpłatne świadczenie usług” uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Wynika z tego wniosek, że wycofanie z działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT (tj. wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych) i przekazanie Nieruchomości do majątku osobistego Wnioskodawcy, co do zasady, podlegałoby opodatkowaniu podatkiem VAT. Należy jednak rozważyć, czy wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych przez Wnioskodawcę i wynajęcie Nieruchomości przez Wnioskodawcę w ramach tzw. „najmu prywatnego” (tj. w ramach czynności nadal opodatkowanej podatkiem VAT) jest tożsame z przeznaczeniem Nieruchomości na „cele osobiste” Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o VAT. Nieruchomości nadal będą wykorzystywane w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT - nie będą zatem wykorzystywane do „celów osobistych” Wnioskodawcy. W tym kontekście należy zauważyć, że ustawa o VAT posługuje się inną definicją „pozarolniczej działalności gospodarczej” niż ustawa o PIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT „działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W kontekście ww. definicji „działalności gospodarczej” należy zauważyć, iż wycofanie składników majątku z „działalności gospodarczej” w rozumieniu ustawy o PIT (poprzez wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych i przeniesienie Nieruchomości do majątku prywatnego Wnioskodawcy) nie jest tożsame z wycofaniem tych składników majątku z „działalności gospodarczej” w rozumieniu ustawy o VAT.

Z uwagi na szeroką definicję „działalności gospodarczej” w ustawie o VAT należy bowiem przyjąć, iż czerpanie dochodów z oddania w najem majątku osobistego może mieścić się w tej definicji. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ugruntowane jest bowiem stanowisko, zgodnie z którym czerpanie dochodów ze składnika majątku na podstawie umowy zawartej pomiędzy dwoma podmiotami wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT. W orzeczeniu z dnia 4 grudnia 1990 r. w sprawie C-186/89 W.N. Van Tiem v. Staatssecretaris van Financiën uznano, że wynajem działki budowlanej wraz z prawem do wybudowania na niej budynku w celu późniejszego użytkowania w zamian za roczny czynsz jest prowadzeniem działalności gospodarczej. Z kolei w wyroku z dnia 26 września 1996 r. w sprawie C-230/94 Rente Enkler v. Finanzamt Hamburg stwierdzono, iż wynajem majątku rzeczowego stanowi wykorzystanie tego majątku, które należy zaklasyfikować jako działalność gospodarczą (obecnie art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady). Z tego względu należy uznać, że najem Nieruchomości w ramach tzw. „najmu prywatnego” będzie stanowił odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. Jak zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 24 października 2014 r. (sygn. IPTPP4/443-734/14-2/OS) „należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie nastąpi dostawa towaru w rozumieniu art. 7 ust. 2 \[ustawy o VAT\], bowiem nie nastąpi przekazanie budynków na cele osobiste. Przedmiotowe budynki jako towary będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę w sposób ciągły do celów zarobkowych, o czym świadczy planowany wynajem budynków w ramach tzw. najmu prywatnego. Zatem Zainteresowany będzie nadal prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 2 \[ustawy o VAT\], podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji czynność polegająca na wycofaniu nieruchomości z ewidencji środków trwałych - w sytuacji gdy będzie ona w dalszym ciągu wykorzystywana do działalności gospodarczej - nie będzie skutkowało opodatkowaniem podatkiem VAT przedmiotowej transakcji”. Wynika z tego, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT z tytułu wykreślenia z Ewidencji Środków Trwałych Nieruchomości, wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a następnie przeniesienia Nieruchomości do majątku prywatnego celem przeznaczenia ich na wynajem w ramach tzw. „najmu prywatnego”, bowiem nie dojdzie do (i) przeznaczenia Nieruchomości do „celów osobistych” Wnioskodawcy (art. 7 ust. 2 ustawy o VAT), (ii) przeniesienia prawa do używania Nieruchomości jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT) oraz (iii) świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych i wynajęcie Nieruchomości w ramach tzw. „najmu prywatnego” nie spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT po stronie Wnioskodawcy.

Ad. 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku wycofanie Nieruchomości z działalności gospodarczej Wnioskodawcy - poprzez wykreślenie Nieruchomości z Ewidencji Środków Trwałych w celu przeznaczenia Nieruchomości do tzw. „najmu prywatnego” w rozumieniu przepisów o podatku PIT nie będzie skutkowało powstaniem obowiązku zwrotu części podatku VAT naliczonego odliczonego z tytułu nabycia Lokalu Usługowego bowiem Lokal Usługowy nie zmieni swojego przeznaczenia w rozumieniu ustawy o VAT - nadal będzie wynajmowany w ramach czynności podlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego podatnik jest obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego z uwzględnieniem odpowiednio obliczanej proporcji. Z kolei zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, korekty, o której mowa w art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, podatnik dokonuje w przypadku nieruchomości w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym wyżej mowa dotyczy w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

Zdaniem Wnioskodawcy w stosunku do Lokalu Usługowego - który został nabyty w 2011 r. i w stosunku do którego 10-letni okres korekty będzie trwał do 2021 r. - wskutek wykreślenia Lokalu Usłu­gowego z działalności gospodarczej Wnioskodawcy (poprzez wykreślenie z Ewidencji Środków Trwałych) w rozumieniu ustawy o PIT nie dojdzie do zmiany przeznaczenia Lokalu Usługowego w rozumieniu ustawy o VAT, gdyż najem Lokalu Usługowego będzie nadal podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, a zatem obowiązek zwrotu części odliczonego VAT-u w ramach 10-letniego okresu korekty z tego tytułu nie wystąpi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacje wydano w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.