Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.925.2020.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-04-02
Teza: Skutki podatkowe zbiórki crowdfundingowej oraz sprzedaży książki.
Słowa kluczowe: darowizna; finansowanie; książka; osoba-osoby fizyczne; płatnik; sponsoring
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 listopada 2020 r. (data wpływu 2 grudnia 2020 r.) uzupełnionego pismem z dnia 9 lutego 2021 r. (data wpływu 15 lutego 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych określającej skutki podatkowe czynności związanych z wydaniem i sprzedażą książek

*   w zakresie opodatkowania przychodów ze zbiórki crowdfundingowej – **jest nieprawidłowe,**
*   w zakresie opodatkowania przychodów ze sprzedaży książek – **jest nieprawidłowe,**
*   w zakresie obowiązków płatnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych czynności związanych z wydaniem i sprzedażą książek. Wniosek został następnie uzupełniony pismem z dnia 9 lutego 2021 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni, nieprowadząca działalności gospodarczej, zatrudniona na etacie, przeprowadziła zbiórkę na portalu crowdfundingowym „…”. Zebrane środki zostaną przeznaczone na wydanie książki dla dzieci na temat (…). Za dokonane wpłaty darczyńcy otrzymywali różne nagrody. Książka niedługo trafi do druku. Zebrane środki w całości zostaną przeznaczone na proces wydawniczy (redakcja, korekta, skład, ilustracje, druk). Wnioskodawczyni nie będzie pobierać honorarium z tytułu wydania książki. Książka będzie sprzedawana w sklepie internetowym Fundacji \`(...)\`, która objęła patronatem wydanie książki. Przewidywana cena za książkę to 30 zł za 1 sztukę.

Wnioskodawczyni po raz pierwszy przeprowadziła zbiórkę pieniędzy w takiej formie. W przyszłości nie planuje podejmowania podobnych akcji (to jednorazowa akcja). Przychód uzbierany ze zbiórki to (…) zł. Termin prowadzenia zbiórki to okres od \`(...)\` lutego 2020 r. do \`(...)\` kwietnia 2020 r.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że wpłaty poniżej 10 zł nie gwarantowały żadnej „nagrody”, można zatem uznać je za darowiznę w przedstawionym rozumieniu, tj. w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, ze zm.), czyli w związku z dokonywanymi wpłatami środków pieniężnych podmioty zobowiązywały się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego (tj. na rzecz Wnioskodawczyni) kosztem swego majątku. Za wpłaty powyżej 10 zł osoby wpłacające otrzymywały różne – w zależności od wpłacanej kwoty – „nagrody”. Nagrody były przekazywane przez Wnioskodawczynię, co stanowiło realizację jej zobowiązań związanych ze zbiórką. Nagrody przekazywane były osobom wspierającym zbiórkę w zależności od dokonanych wpłat. Wpłaty poniżej 10 zł nie zapewniały nagrody. Nagrody, które oferowane były przez Wnioskodawczynię podczas zbiórki:


| 1 zł | (…) 
| 10 zł | (…) 
| 15 zł | (…) 
| 30 zł | (…) 
| 50 zł | (…) 
| 100 zł | (…) 
| 150 zł | (…) 
| 200 zł | (…) 
| 300 zł | (…) 
| 800 zł | (…) 

Fundacja nie zajmowała się procesem wydawniczym. Wnioskodawczyni finansowała i organizowała cały proces wydawniczy. Była stroną wszelkich umów podpisanych w ramach procesu wydawniczego. Na Wnioskodawczynię zostały przeniesione majątkowe prawa autorskie odnośnie zawartych w publikacji ilustracji. Książki nie zostaną przekazane fundacji na własność, książki będą sprzedawane w sklepie internetowym Fundacji przez Wnioskodawczynię za pośrednictwem Fundacji. Książki nie zostały przekazane na własność Fundacji, więc Wnioskodawczyni nie przeniosła na Fundację praw autorskich. Sprzedaż książki nie obejmuje przeniesienia praw majątkowych do książki.

Całość zebranych podczas zbiórki środków została przeznaczona na proces wydawniczy – Wnioskodawczyni nie ujęła w kosztorysie swojego honorarium – w tym sensie nie pobiera honorarium z tytułu wydania książki. Natomiast sprzedaż książki za pośrednictwem sklepu internetowego Fundacji wiąże się z otrzymywaniem przez Wnioskodawczynię zysku ze sprzedaży książki, tj. 50% (50% otrzymuje Fundacja, z czego pokrywa koszty związane ze sprzedażą książki, takie jak podatek od sprzedaży, marża). Wynagrodzenie pracowników należy rozumieć jako wynagrodzenie zleceniobiorców, którzy wykonali zlecone im przez Wnioskodawczynię działania – ilustracje, skład i łamanie tekstu. Będąc osobą fizyczną zatrudnioną na etacie, nie prowadzącą działalności gospodarczej Wnioskodawczyni podpisze dwie umowy o dzieło na sporządzenie ilustracji oraz wykonanie składu i łamania tekstu.

Zakres żądania wyrażony w sformułowanym pytaniu nr 3 dotyczy kwestii obowiązków podatkowych Wnioskodawczyni jako zlecającej wykonanie dzieła w stosunku do wypłacanego przez nią wynagrodzenia na rzecz tych osób.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Jak rozliczyć prawidłowo przychód ze zbiórki pieniędzy?
2.  Jak rozliczyć przychód ze sprzedaży książki?
3.  Jak rozliczyć przychód osób zaangażowanych w proces wydawniczy książki? Jaka jest odpowiedzialność podatkowa Wnioskodawczyni w związku zawartymi umowami o dzieło z wykonawcami?

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód uzyskany ze zbiórki pieniędzy wykazać w rocznym zeznaniu podatkowych na pozycji inne źródła.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód uzyskany ze sprzedaży książki wykazać w rocznym zeznaniu podatkowych na pozycji inne źródła.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawczyni, z opisanego stanu faktycznego wynika, iż jej odpowiedzialność podatkowa nie będzie miała miejsca, ponieważ podatek wynikający z przychodu z umowy o dzieło wykonawca sam rozliczy w swoim zeznaniu podatkowym, a Wnioskodawczyni wypłaci kwotę brutto z umowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest w części nieprawidłowe, a w części prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z powyższego wynika zatem, że podstawową zasadą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. Jednak, aby zastosowanie mogły znaleźć postanowienia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych u podatnika musi powstać przychód. Następnie przychód ten musi mieścić się w katalogu źródeł przychodów zdefiniowanych w ustawie podatkowej.

W treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się:

*   działalność wykonywaną osobiście (pkt 2),
*   pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3),
*   kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) (pkt 7),
*   inne źródła (pkt 9).

Przy czym, należy mieć na uwadze art. 2 analizowanej ustawy zawierający wyłączenie stosowania regulacji w niej zawartych w stosunku do enumeratywnie wymienionych kategorii przychodów, w tym m.in. podlegającym przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Skoro zatem nabycie darowizny pieniężnej podlega przepisom ustawy od spadków i darowizn, to powyższe wyklucza, zgodnie z treścią powołanego art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, możliwość zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że wpłaty dokonane w związku z ogłoszoną zbiórką crowdfundingową poniżej 10 zł stanowią darowiznę w rozumieniu przepisu art. 888 ustawy Kodeks cywilny, zatem nie podlegają przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie mieszczą się w katalogu źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Rygorom przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą podlegały natomiast pozostałe wpłaty, za które Wnioskodawczyni zobowiązywała się w związku z zorganizowaną zbiórką crowdfundingową przekazywać różne nagrody.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze przepis art. 5a pkt 6 ww. ustawy, zgodnie z którym za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:

*   wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
*   polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
*   polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Definicję powyższą uzupełnia regulacja zawarta w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z treścią ww. przepisu, niemożność uznania określonych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą zachodzi w przypadku łącznego wystąpienia wskazanych powyżej warunków. Oznacza to, że w przypadku, gdy chociaż jeden z ww. warunków nie zostanie spełniony, wyłączenie to nie będzie miało miejsca, a czynności wykonywane przez podatnika będą uznawane za działalność gospodarczą, jednocześnie przy spełnieniu kryteriów wymienionych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przy czym przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika. Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik – wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że wskazanie przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy. Zatem do tej kategorii można zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Wobec wskazania w przedstawionym stanie faktycznym, że Wnioskodawczyni nie prowadzi pozarolniczej działalności, a zbiórka crowdfundingowa miała charakter jednorazowy, podjęte działania nie spełniają przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej. Przychody osiągnięte w ramach akcji crowdfundingowej w postaci wpłat niebędących darowizną należy zaliczyć do przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 9 analizowanej ustawy. Otrzymaną kwotę Wnioskodawczyni powinna wykazać jako przychód z innych źródeł w zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) składanym za rok 2020 i opodatkować według skali podatkowej.

Przechodząc do kwalifikacji przychodu osiągniętego ze sprzedaży książek do właściwego źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że odrębnym od działalności gospodarczej i działalności wykonywanej osobiście źródłem przychodów są prawa majątkowe, w tym ich odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

W rozumieniu powołanego powyżej przepisu przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W świetle art. 1 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Ponadto, na podstawie art. 8 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że sprzedaż książek wydanych przez Wnioskodawcę nie jest dokonywana w warunkach określonych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym nie może być zakwalifikowana do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychodów tych nie można także zakwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 2 ww. ustawy.

W konsekwencji mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że napisane przez Wnioskodawczynię książki spełniają znamiona utworu literackiego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego. W związku z tym, że książki stanowią utwór, przychód z tytułu ich sprzedaży należy zakwalifikować do przychodów ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw majątkowych.

Dokonując analizy obowiązków podatkowych Wnioskodawczyni w związku z wypłatą wynagrodzenia na rzecz osób zaangażowanych w proces wydawniczy wskazać należy, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście, zdefiniowana w przepisie art. 13 ustawy, gdzie w pkt 8 za przychody z tej działalności uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością
3.  przedsiębiorstwa w spadku

*   z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

A zatem do przychodów z osobiście wykonywanej działalności z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, zalicza się wyłącznie przychody otrzymywane z tego tytułu od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Przychody z tytułu realizacji umowy o dzieło, uzyskane od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, których nie można zaliczyć do określonych w art. 13 pkt 8 lit. a) ww. ustawy przychodów z tytułu działalności wykonywanej osobiście (z racji, że nie są spełnione dyspozycje zawarte w tym przepisie) są przychodami z innych źródeł. Wspomniane przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowią odrębną kategorię przychodów.

Reasumując, przychód z umowy o dzieło zawartej pomiędzy osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej – jeżeli nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, czyli w warunkach spełniających definicję działalności określoną w wyżej powołanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowi przychód z innych źródeł, a co za tym idzie na osobie zlecającej wykonanie dzieła nie będą ciążyć obowiązki płatnika, tzn. Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku obliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek na konto właściwego urzędu skarbowego, ani też nie będzie musiała sporządzić żadnej deklaracji (informacji) podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 zez m.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.