Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-551/13-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-10-03
Teza: Czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem?
Słowa kluczowe: banki; okres-okres rozliczeniowy; przychód-powstanie przychodu; rozliczanie (rozliczenia); usługi; usługi-usługi o charakterze ciągłym
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2013 r. (data wpływu 29 lipca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uznania czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność m.in. w zakresie pośrednictwa finansowego w dystrybucji produktów banków. Należy wskazać, iż zakres czynności agencyjnych wykonywanych przez Spółkę na rzecz banków został określony w umowach zawartych z poszczególnymi bankami w sposób szeroki i obejmuje m.in. przedstawianie klientom pełnej i rzetelnej informacji o ofercie produktowej banku (co oznacza w praktyce reklamowanie produktów banków oraz pozyskiwanie klientów na ich rzecz), wydawanie klientom druków i formularzy banku, przyjmowanie od klientów wniosków o zawarcie umów wraz z wymaganymi przez bank dokumentami, sprawdzanie danych klienta, wykonywanie kopii dokumentów przedstawionych przez klienta, poświadczanie ich zgodności z oryginałem itp. (a zatem Spółka wykonuje czynności przygotowawcze zmierzające do zawierania umów pomiędzy bankiem a klientem).

Z tytułu czynności agencyjnych wykonywanych na rzecz banków Spółce przysługuje wynagrodzenie. Wynagrodzenie to nie zostało określone w sposób zryczałtowany (stała kwota należna za dany okres świadczenia przez Spółkę na rzecz banku usług w zakresie czynności agencyjnych). Zgodnie z zawartymi umowami, Wnioskodawca uzyskuje od banków wynagrodzenie prowizyjne. Prawo do prowizji, co do zasady, nabywane jest przez Spółkę w dniu wypłaty przez bank co najmniej pierwszej transzy kredytu na rzecz klienta skierowanego do banku za pośrednictwem Spółki, bądź też w momencie zawarcia przez bank umowy o kartę kredytową albo umowy rachunku oszczędnościowo — rozliczeniowego (rachunku oszczędnościowej lokaty terminowej) z klientem pozyskanym przez Wnioskodawcę. Przy czym, podkreślić należy, iż rozliczenie pomiędzy Spółką a bankiem tak ustalonych, należnych prowizji dokonywane jest na bazie miesięcznej. Oznacza to, że Wnioskodawca, co do zasady, uzyskuje co miesiąc wynagrodzenie za świadczenie usług w zakresie czynności agencyjnych, przy czym wynagrodzenie to kalkulowane jest w oparciu o wysokość prowizji należnych wdanym miesiącu.

Zgodnie z umowami zawartymi przez Wnioskodawcę z bankami, rozliczenie (ustalenie) miesięcznego wynagrodzenia jest dokonywane na podstawie zestawień (specyfikacji) prowizji należnych Spółce w danym miesiącu, które są przygotowywane przez banki i przekazywane Wnioskodawcy.

Na podstawie zestawień (specyfikacji) otrzymywanych od banków Spółka wystawia faktury. W opisie faktur widnieje zapis wskazujący jakiego miesiąca dotyczy dana faktura,

Wypłata wynagrodzenia jest dokonywana przez banki na rzecz Spółki na podstawie wystawionych przez Wnioskodawcę faktur, zgodnie z terminem określonym w umowach (co do zasady jest to określona liczba dni, liczona od dnia otrzymania przez Bank faktury wystawionej przez Spółkę).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków są usługami rozliczanym w oparciu o miesięczne okresy rozliczeniowe i tym samym przychód podatkowy z tytułu wykonywania czynności agencyjnych powstaje w ostatnim dniu miesiąca, za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2011 Nr 74 Poz. 397 z późn. zm.) (dalej: „ustawa o pdop”), przychodami są co do zasady, otrzymane pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia wskazane w ustawie o pdop. A zatem, ustawodawca wskazał, iż przychodami podatkowymi są wszelkie otrzymane kwoty pieniężne i inne świadczenia (zasada kasowa).

Niemniej, jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątek od wskazanej zasady ogólnej, wskazując w art. 12 ust. 3 ustawy pdop, iż przychodami podatkowymi są także związane z działalnością gospodarczą należne przychody, choć zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont memoriałowa). Artykuł 12 ust. 3a ustawy o pdop stanowi natomiast, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Niemniej, w art. 12 ust. 3c ustawy o pdop, ustawodawca wskazał, iż w przypadku gdy usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

W tym miejscu zauważyć należy, iż ustawodawca nie wskazał, jak należy rozumieć sformułowanie „usługa rozliczana w okresach rozliczeniowych”, tj. nie doprecyzował kiedy mamy do czynienia z sytuacją, w której można uznać, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Niemniej z interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektorów lzb Skarbowych działających z upoważnienia Ministra Finansów wywieść można warunki które powinny być spełnione aby uznać że art. 12 ust 3c ustawy o pdop znajduje zastosowanie do danego stanu faktycznego (przykładowo interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2012 r., nr ILPB3/423-97/12-2/JG Wnioskodawca w pełni podziela pogląd Organów podatkowych w przedmiotowym zakresie.

W konsekwencji, zdaniem Spółki aby uznać, że art. 12 ust. 3c ustawy o pdop znajduje zastosowanie w danym stanie faktycznym, należy dokonać analizy czy zachodzą łącznie następujące okoliczności: strony ustaliły, iż usługi będą rozliczane cyklicznie,

*   okres rozliczeniowy wynika zarówno z umowy lub wystawionej faktury VAT,

*   okres rozliczeniowy nie jest dłuższy niż 1 rok.

Odnosząc powyższe do usług świadczonych przez Spółkę na rzecz banków wskazać należy, iż każda z ww. okoliczności zachodzi w rozpatrywanym stanie faktycznym.

Mianowicie, z umów zawartych z bankami wynika, iż wynagrodzenie jest rozliczane na podstawie zestawień (specyfikacji), które obejmują premie należne Spółce za dany miesiąc kalendarzowy. Banki są zobligowane do przekazywania zestawień (specyfikacji) po zakończeniu każdego miesiąca oraz regulowania faktur wystawianych na podstawie tych dokumentów przez Wnioskodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy takie zapisy umów oraz stosowane w praktyce zasady rozliczeń pomiędzy stronami, wskazują że rozliczenie wynagrodzenia z tytułu zawartej umowy (świadczonych usług w zakresie czynności agencyjnych), jest dokonywane cyklicznie. Ponadto, na fakturach wystawianych przez Spółkę zawsze umieszczany jest opis, który wskazuje, że faktura dokumentuje wynagrodzenie za usługi świadczone przez Spółkę w konkretnym miesiącu kalendarzowym. A zatem okres rozliczeniowy jest określony i jest nim jeden miesiąc kalendarzowy. Tak określony okres rozliczeniowy nie przekracza jednego roku. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy usługi świadczone na rzecz banku stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym zastosowanie znajduje do nich art. 12 ust. 3c ustawy o pdop. Mając to na względzie, oraz fakt, że przyjętymi przez strony umów, tj. Spółkę i banki okresami rozliczeniowymi są miesiące kalendarzowe, należy uznać iż przychód podatkowy z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług w zakresie czynności agencyjnych na rzecz banków powstaje każdorazowo, w ostatnim dniu miesiąca, za który Spółka dokonuje rozliczenia z danym bankiem.

W tym miejscu Spółka pragnie dodać, że za prawidłowością powyższego poglądu przemawia również wykładania językowa sformułowania „okres rozliczeniowy”, którym ustawodawca posłużył się w art. 12 ust. 3c ustawy o pdop (definicja legalna wskazanego sformułowanie nie została zawarta przez ustawodawcę w ustawie o pdop).

Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (http://sjp.pwn.pl) - „okres” to czas trwania czegoś, przedział czasowy, wyodrębniony ze względu na określone wydarzenie, czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie powtarza się jego przebieg, natomiast „rozliczenie” to uregulowanie wzajemnych należności, załatwienie z kimś spraw finansowych.

Mając na względzie powyższe, uznać należy, iż okres rozliczeniowy oznacza przedział czasowy, wyodrębniony ze względu na obowiązek uregulowania przez dane podmioty spraw finansowych. W rozpatrywanym stanie faktycznym regulowanie spraw finansowych, czyli rozliczanie i zapłata wynagrodzenia ma miejsce w oparciu o miesięczne okresy rozliczeniowe, tj. z jednej strony miesiąc kalendarzowy jest okresem na bazie którego bank sporządza zestawienia (specyfikacje) prowizji należnych Wnioskodawcy, a z drugiej - Spółka na podstawie tak sporządzonych zestawień (specyfikacji) otrzymywanych od banku wystawia faktury dokumentujące usługi wykonane na rzecz banku i należne jej wynagrodzenie w danym miesiącu. Faktury podlegają zapłacie przez bank w terminie ustalonym w umowie i jest to co do zasady; termin określony jako konkretna liczba dni liczonych od daty otrzymania faktury przez bank od Wnioskodawcy.

Podsumowując powyższe, w opinii Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości że świadczone przez niego usług w zakresie inności agencyjnych stanowią usługi rozliczane w miesięcznych okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem. Na poparcie prawidłowości powyższego stanowiska Spółka wskazuje pogląd przedstawiony przez Dyrektora Izby w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 10 stycznia 2012 r. (nr ILPB3/423-477/11-2/JG), która dotyczy tożsamego z analizowanym stanu faktycznego.

„Reasumując skoro w zawartych umowach strony przyjęły miesięczny sposób rozliczania usług pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowego to zgodnie z art. 12 ust 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za datę powstania przychodu w przypadku opisanych przez Spółkę umów, należy uznać ostatni dzień miesiąca rozliczeniowego określonego w umowie (miesiąc kalendarzowy), bez względu na dzień uzyskania raportu o kwocie należnej prowizji, wystawienia faktury, czy moment dokonania płatności za wykonane usługi.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej przez Spółkę oceny swego stanowiska.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.