Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-1402/12/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-03-22
Teza: W zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od całości działań promocyjnych związanych z montażem instalacji solarnych
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. organu 18 grudnia 2012r., uzupełnionym pismem (data wpływu 21 lutego 2013r.) oraz pismem z dnia 15 marca 2013r. (data wpływu 21 marca 2013r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od całości działań promocyjnych, do których Gmina jest zobligowana zgodnie z wymogami strony szwajcarskiej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT od całości działań promocyjnych, do których Gmina jest zobligowana zgodnie z wymogami strony szwajcarskiej.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 21 lutego 2013r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 lutego 2013r. znak: IBPP3/443-1402/12/AŚ oraz pismem z dnia 15 marca 2013r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Piątego grudnia 2012r. gmina M przystąpiła do realizacji projektu pn. „\`(...)\`.” Umowa na realizacje ww. projektu, sygnowana przez przedstawiciela Władzy Wdrażającej Programy Europejskie, określa dofinansowanie przez stronę szwajcarską wydatków kwalifikowanych projektu na poziomie 60% oraz realizację przedsięwzięcia przez gminę M w partnerstwie z gminami: N, S oraz W. Celem projektu jest ochrona środowiska w szczególności spełnienie norm jakości powietrza atmosferycznego, poprzez redukcję niskiej emisji zanieczyszczeń i wzrost wykorzystania odnawialnych źródeł energii.

Projekt obejmować będzie upowszechnienie wykorzystania odnawialnych i niekonwencjonalnych źródeł energii, tj.:

*   instalacje kolektorów słonecznych na obiektach użyteczności publicznej oraz na budynkach prywatnych mieszkańców
*   budowę układów fotowoltaicznych
*   budowę systemów energii geotermalnej.

Przystępując do realizacji projektu Gmina miała na względzie zapisy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, w myśl którego gminy wykonują zadania w imieniu i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty, m.in. w zakresie ochrony środowiska i przyrody oraz ochrony zdrowia (art. 7 ust. 1 i 5 ustawy o samorządzie gminnym).

W ramach realizowanego projektu, pn. „\`(...)\`”, na budynkach mieszkalnych osób fizycznych, zainstalowanych zostanie 400 instalacji solarnych, które wykorzystywane będą jedynie na potrzeby własne mieszkańców do podgrzewania wody użytkowej.

Pomiędzy Gminą a mieszkańcami uczestniczącymi w programie, zawarta zostanie umowa, zgodnie z którą mieszkaniec zobowiązany będzie do wpłaty na rzecz gminy kwoty ok. 3000 złotych jako należność za instalację solarną wraz z montażem, w ramach wspomnianej umowy gmina zapewnia m.in:

*   wykonanie na nieruchomości mieszkańca montażu zestawu kolektorów słonecznych wraz z instalacją
*   zarządzanie i nadzór nad projektem
*   sprawowanie bieżącego nadzoru inwestorskiego
*   dokonanie przeglądu stanu istniejącej instalacji grzewczej wody użytkowej, pomieszczeń i miejsc montażu urządzeń w budynku mieszkalnym
*   opracowanie dokumentacji projektowej
*   wykonanie, do końca trwałości projektu, tj. przez 5 lat od dnia zakończenia projektu, okresowych przeglądów i konserwacji w ramach gwarancji wykonawcy.

Obowiązki mieszkańca obejmują między innymi:

*   udostępnienie budynku mieszkalnego w celu dokonania przeglądu istniejącej instalacji grzewczej wody użytkowej, pomieszczeń i miejsc montażu urządzeń,
*   udostępnienie budynku mieszkalnego w celu wykonania instalacji
*   co najmniej do końca trwania projektu, tj przez 5 lat od dnia zakończenia projektu, użytkowania układu zgodnie z jego przeznaczeniem i instrukcją obsługi
*   zapewnienie dostępu do Instalacji celem wykonania okresowych przeglądów i konserwacji.

Faktury za zakup instalacji wystawione będą na Urząd Gminy. Instalacje od momentu zakupu, aż do zakończenia trwałości projektu, tj. przez 5 lat od jego rozliczenia, będą widniały w ewidencji środków trwałych Urzędu, a następnie przekazane zostaną mieszkańcom, przez ten czas będą oni korzystać z ciepłej wody użytkowej, ale równocześnie będą zobowiązani do utrzymania instalacji w należytym stanie gwarantującym uzyskanie zakładanego efektu ekologicznego. Instalacje solarne nie będą mogły być wykorzystywane przez mieszkańców do prowadzenia działalności gospodarczej. Mieszkańcy w tym czasie będą z nich korzystać pod darmowym użyczeniem.

Natomiast wpłata w wysokości ok. 3000 złotych jaką mieszkaniec zobowiązany będzie uiścić na podstawie wspomnianej umowy, będzie stanowić zapłatę za instalację solarną wraz z montażem, opłata będzie jednorazowa i wnoszona będzie przed wykonaniem usługi. Będzie ona miała charakter zadatku i będzie warunkiem wykonania montażu instalacji solarnej na budynku mieszkańca. W myśl art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, otrzymanie przed wydaniem towaru lub wykonania usługi części należności (w szczególności przedpłaty, zaliczki, zadatku i raty) skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w tej części, wątpliwości może budzić zadatek równy całości należności (a takie będzie miało miejsce w przypadku programu solarnego), gdyż przepis wyraźnie mówi o części należności. Gmina stoi na stanowisku, że także 100% wpłaty należy potraktować jako zadatek, co skutkować będzie, powstaniem obowiązku podatkowego w dniu otrzymania przez Gminę zadatku. Po upływie 5 lat Gmina wystawi fakturę końcową pomniejszoną o wpłacony zadatek. Wysokość wpłat mieszkańców uzależniona będzie od rodzaju instalacji.

Przewiduje się 3 kategorie instalacji:

1.  dla budynków do trzech mieszkańców
2.  dla budynków od trzech do 5 mieszkańców
3.  dla budynków powyżej 5 mieszkańców.

W ramach projektu przeprowadzona zostanie kampania promocyjna, mająca na celu poinformowanie jak najszerszej grupy odbiorców o wprowadzeniu systemów energii odnawialnej których montaż zwiększy efektywność systemów energetyczną i redukcję emisji zanieczyszczeń.

W piśmie, będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 7 lutego 2013r. uzupełniono wniosek o następujące informacje:

W ramach projektu pn. Instalacja systemów energii odnawialnej w Gminach: N, W, S oraz M zostanie przeprowadzona kampania promocyjna, mająca na celu poinformowanie jak najszerszej grupy odbiorców o wprowadzeniu systemów energii odnawialnej, których montaż zwiększy efektywność energetyczną i redukcję zanieczyszczeń. Działania te będą miały na celu pozyskanie dla programu solarnego kolejnych mieszkańców chętnych do zainstalowania instalacji solarnych na swoich domach pod warunkiem dokonania odpowiedniej wpłaty. Działania informacyjne i promocyjne prowadzone będą zgodnie z wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie informacji i promocji.

Cele promocji: podniesienie świadomości społeczeństwa na temat realizacji projektu, źródła finansowania, poziomu dofinansowania z Szwajcarsko Polskiego Programu współpracy oraz korzyści wynikających z wdrożenia projektu.

Grupy docelowe promocji: społeczność lokalna, regionalna i międzynarodowa, pracownicy instytucji państwowych i prywatnych, lokalny i regionalny sektor prywatny, publiczny i pozarządowy, lokalne media, uczestnicy szkoleń, członkowie organizacji, których członkiem jest instytucja realizująca.

Działania promocyjne będą polegać na:

1.  Umieszczaniu informacji wraz z logotypem na stronach internetowych Instytucji Realizującej oraz Partnerów o Szwajcarsko Polskim Programie Współpracy
2.  Utworzenie interaktywnego portalu internetowego
3.  Kwartalne newslettery
4.  Konferencja inauguracyjna
5.  Konferencja podsumowywująca projekt na zakończenie
6.  Broszury informacyjne i ulotki
7.  Informacje w prasie
8.  Filmy dokumentalne
9.  Spotkania informacyjne
10.  Tablice informacyjne i pamiątkowe
11.  Tabliczki i naklejki informacyjne.

Wnioskodawca informuje, że działania promocyjne będą miały związek zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (montaż instalacji na budynkach osób fizycznych), jak również z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniem podatkiem VAT (montaż instalacji na Urzędzie Gminy i Miasta M, Domu Kultury, Gminnym Ośrodku Zdrowia, Środowiskowym Domu Samopomocy, Miejskim Klubie Sportowym).

W odpowiedzi na pytanie zawarte w wezwaniu, czy Wnioskodawca ma możliwość bezpośredniego i obiektywnego przyporządkowania dokonywanych zakupów do poszczególnych rodzajów działalności tj. działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT i opodatkowanej podatkiem VAT, Wnioskodawca wskazał, że jest w stanie wyodrębnić podatek VAT od zakupów instalacji solarnych przeznaczonych dla konkretnych obiektów. Natomiast, jeżeli chodzi o podatek VAT od instytucji zarządzającej, promocji i szkoleń, gmina nie będzie w stanie go wyodrębnić.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina może odliczyć VAT od całości działań promocyjnych, do których jest zobligowana zgodnie z wymogami strony szwajcarskiej?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków na promocję projektu, ponieważ zgodnie z cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi, o którym mowa z art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi służą czynnością opodatkowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2011r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych inwestycji, inwestycje te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter niewątpliwy. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego w treści wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że piątego grudnia 2012r. gmina M przystąpiła do realizacji projektu pn. „\`(...)\`”

W ramach projektu przeprowadzona zostanie kampania promocyjna, mająca na celu poinformowanie jak najszerszej grupy odbiorców o wprowadzeniu systemów energii odnawialnej których montaż zwiększy efektywność systemów energetyczną i redukcję emisji zanieczyszczeń. Działania informacyjne i promocyjne prowadzone będą zgodnie z wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie informacji i promocji.

Cele Promocji: podniesienie świadomości społeczeństwa na temat realizacji projektu, źródła finansowania, poziomu dofinansowania z Szwajcarsko Polskiego Programu współpracy oraz korzyści wynikających z wdrożenia projektu.

Działania promocyjne będą miały związek zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (montaż instalacji na budynkach osób fizycznych), jak również z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniem podatkiem VAT (montaż instalacji na Urzędzie Gminy i Miasta M, Domu Kultury, Gminnym Ośrodku Zdrowia, Środowiskowym Domu Samopomocy, Miejskim Klubie Sportowym). Gmina M jest w stanie wyodrębnić podatek VAT od zakupów instalacji solarnych przeznaczonych dla konkretnych obiektów. Natomiast, jeżeli chodzi o podatek VAT od instytucji zarządzającej, promocji i szkoleń, gmina nie będzie w stanie go wyodrębnić.

Na tle tak przedstawionego zdarzenia przyszłego pojawiły się wątpliwości Wnioskodawcy czy może odliczyć VAT od całości działań promocyjnych do których jest zobligowany zgodnie z wymogami strony szwajcarskiej.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że co do zasady, odliczeniu może podlegać tylko ten podatek naliczony (ta jego część), który związany jest z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Podkreślić należy, że wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego, a wykonywaniem czynności opodatkowanych są regulacje zawarte w art. 90 ustawy o VAT, które uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 tej ustawy

Ustawa stanowi, że podatek winien być wyodrębniony w przypadku, gdy podatnik wykonuje zarówno czynności dające prawo do odliczenia, jak i czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo. Obowiązek wyodrębniania kwot podatku przypisywanych do poszczególnych rodzajów czynności, ma charakter bezwzględny.

Przepis art. 90 ustawy o VAT ma na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zgodnie z art. 90 ust. 2 cyt. ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w art. 90 ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 cyt. ustawy o VAT, proporcję, o której mowa w ust. 2 ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W art. 90 ust. 4 ustawy o VAT wskazano, iż proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ustawy), a także obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ustawy).

Stosownie natomiast do zapisu art. 90 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż z unormowań zawartych w ustawie o podatku od towarów i usług wynika, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich przyporządkowania do określonych rodzajów czynności: opodatkowanych, zwolnionych od podatku, czy też niepodlegających opodatkowaniu.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.

Ponadto należy podkreślić, iż przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu. Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.

Na tle obecnej ustawy o podatku od towarów i usług w dniu 24 października 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów (sygn. akt I FPS 9/10) wskazał, że „za w pełni aktualną i trafną należy uznać linię orzeczniczą NSA, z której jednoznacznie wynika, że zawarte w przepisach art. 90 ust. 1 – 3 u.p.t.u. sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia” należy rozumieć jako odnoszące się do czynności zwolnionych od podatku. Skoro bowiem rzecz dotyczy odliczenia podatku, to pod uwagę można wziąć tylko takie transakcje, które w ogóle objęte są zakresem przedmiotowym VAT. W tej części są to tylko czynności zwolnione od podatku, gdyż czynności niepodlegające w ogóle podatkowi nie są objęte zakresem przedmiotowym VAT. Sformułowanie „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku” należy zatem rozumieć jako „czynności zwolnione od podatku” oraz czynności opodatkowane na specjalnych zasadach, gdzie ustawa wprost stwierdza, że podatnik nie ma prawa do odliczenia.

Zdaniem NSA, za trafne należy uznać stanowisko, że w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz z czynnościami niepodlegającymi podatnikowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności), podatnik nie stosuje odliczenia częściowego wedle proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 u.p.t.u., lecz odliczenie pełne. Wartość czynności niepodlegajacych w ogóle opodatkowaniu nie wchodzi bowiem do sumy wartości obrotów ustalanych dla potrzeb liczenia proporcji sprzedaży.

Należy podkreślić, że w świetle powyższej uchwały pełne prawo do odliczenia podatku przysługuje w stosunku do zakupów związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i niepodlegającymi opodatkowaniu wyłącznie w sytuacji gdy nie ma możliwości przyporządkowania ich do określonych rodzajów czynności.

Mając powyższe na uwadze, tut. organ stwierdza, że w odniesieniu do zakupów towarów i usług niezbędnych do przeprowadzenia działań promocyjnych do których Wnioskodawca jest zobligowany zgodnie z wymogami strony szwajcarskiej, związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT oraz niepodlegającymi opodatkowaniu VAT w sytuacji gdy nie będzie w stanie wyodrębnić podatku naliczonego VAT i przyporządkować go do konkretnego rodzaju działalności, Wnioskodawcy w całości przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi działaniami promocyjnymi. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe działania promocyjne będzie przysługiwało Wnioskodawcy, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku w niniejszym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.