Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.409.2025.1.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wydatków na wycieczki sfinansowanych wyłącznie ze środków
własnych Spółki (środków obrotowych), bez jakiegokolwiek
udziału środków pochodzących z Zakładowego Funduszu
Świadczeń Socjalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów
po stronie podatnika (koszt podatkowy).
Słowa kluczowe: integracja-integracja pracowników
integracja-wyjazd integracyjny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A, dalej: "Spółka", prowadzi działalność z zakresu (...). Spółka jest pracodawcą, który w
    ramach działalności socjalnej zamierza organizować wyjazdy grupowe mające charakter
    wyjazdów integracyjnych dla osób uprawnionych: (...). Celem wyjazdów jest zapewnienie
    wspólnego wypoczynku oraz lepsze zgranie zespołu. Organizowane wycieczki pełnią
    funkcje integracyjne, mają na celu zacieśnienie więzi pomiędzy pracownikami oraz
    zacieśnienie związku pracowników z firmą i zapobieganie ich odchodzeniu ze Spółki, w
    dobie dużej rotacji pracowników. Organizację wycieczki Spółka zleca podmiotom trzecim
    specjalizującym się świadczeniem usług w tym zakresie. Koszt wycieczki obejmuje zakres
    takich świadczeń jak: przejazd autokarem, opłaty drogowe i parkingowe, opiekę pilota,
    usługi przewodnika, ubezpieczenie NNW i KL, system tour guide, nocleg w hotelu,
    wyżywienie w formie śniadań i obiadokolacji, opłaty na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny
    i Turystyczny Fundusz Pomocowy. Koszt wycieczki jest w całości sfinansowany przez
    Spółkę ze środków własnych – środków obrotowych, bez jakiegokolwiek udziału środków
    pochodzących z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Poniesione wydatki nie są
    związane z działalnością socjalną. Koszty wycieczki nie są w żadnej części
    współfinansowane przez uczestników tego wyjazdu. W tym roku kalendarzowym,
    wycieczka planowana jest w terminie (...) a więc wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego.

## Pytanie

Czy sfinansowanie wycieczki wyłącznie ze środków własnych Spółki (środków obrotowych),
    bez jakiegokolwiek udziału środków pochodzących z Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów po stronie podatnika (koszt podatkowy)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, koszty wyjazdu służącego integracji pracowników i zwiększeniu
    ich motywacji do pracy, sfinansowane przez pracodawcę ze środków obrotowych,
    stanowią koszty podatkowe (koszty uzyskania przychodów).
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej:
    „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym art. 15 ust. 1 tej ustawy,
    oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną
    działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek
    można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem
    przychodów musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma
    wpływ na powstanie lub zwiększenie tych przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie
    źródła przychodów.
    W ramach tych kosztów mieszczą się tzw. koszty pracownicze, do których przede
    wszystkim zalicza się wynagrodzenia, wszelkiego rodzaju nagrody, premie, wydatki
    związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Ta kategoria kosztów
    może również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników z tytułu wyjazdów
    integracyjnych.
    Analiza skutków podatkowych poniesienia tego rodzaju wydatków wymaga oceny, czy w
    okolicznościach konkretnej sprawy poniesiony wydatek przyczyni się do powstania
    przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła.
    Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania

      przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik) – w tym przypadku to podatnik pokryje koszty wyjazdu
      integracyjnego ze swoich środków obrotowych;
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona – tak będzie, ponieważ podatnik nie będzie pobierał
      od uczestników wycieczki jakichkolwiek opłat;
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą – w
      ocenie podatnika taki związek istnieje ponieważ wyjazd integracyjny będzie służył
      zacieśnianiu więzi pomiędzy pracownikami nawzajem oraz pomiędzy pracownikami a
      firmą;
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów – w ocenie podatnika tak
      będzie, ponieważ taki wyjazd może się przełożyć na większe zaangażowanie i lepszą
      pracę, co wpłynie na jej wyniki, a w efekcie również na osiągane przez podatnika
      przychody z prowadzonej działalności gospodarczej;
    - został właściwie udokumentowany – wydatek ten będzie udokumentowany
      odpowiednią fakturą;
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów – w tym przypadku nie będzie zachodzić żadne wyłączenie.
    W tym stanie faktycznym, zorganizowany dla pracowników wyjazd integracyjny ma służyć
    zacieśnianiu więzi między pracownikami (zintegrowaniu zespołu), poprawieniu atmosfery
    pracy i zintegrowanie pracowników z pracodawcą w konsekwencji wpłynie na efektywność
    i jakość świadczonej pracy, bowiem efektywność pracy wykonywanej przez silny,
    zmotywowany i zharmonizowany zespół przekłada się na wielkość przychodów
    uzyskiwanych przez firmę. Można zatem uznać, że w opisanym przypadku wydatki
    związane z organizacją wyjazdu integracyjnego pozostają w związku z prowadzoną przez
    podatnika działalnością gospodarczą i stanowią koszty uzyskania przychodów.
    Skoro zatem podatnik będzie finansował wydatki ze środków obrotowych, to nie będzie
    miał w sprawie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Stanowi on, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków
    pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu
    świadczeń socjalnych.
    Wymaga podkreślenia, że organy podatkowe odnoszą ten przepis do sytuacji, gdy
    pracodawca finansuje świadczenia na rzecz pracowników ze środków zakładowego
    funduszu świadczeń socjalnych (por. interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 8 stycznia 2024 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.782.2023.2.MM), co w tym
    przypadku nie będzie miało miejsca. Z uwagi na wskazane okoliczności, Spółka uważa, że
    ma możliwość ujęcia wydatków na wyjazd integracyjny w kosztach podatkowych (kosztach
    uzyskania przychodu).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

    Na wstępie zaznaczyć trzeba ze zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks
    pracy (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.):
      Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania,
      wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.
    Wskazany w art. 2 Kodeksu pracy katalog podstaw zatrudnienia jest wyliczeniem
    zamkniętym i nie zawiera innych form zatrudnienia pracownika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego
    źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych
    kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a
    osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy
    oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno
    wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia
    przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy
    tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań
    lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
    Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po
    wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w
    związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź
    zabezpieczeniu źródła przychodów.

    Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z
    przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się
    za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty,
    które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty
    uzyskania przychodów.
    Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie
    racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie
    danego źródła przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania
    przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu
    zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego
    wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej
    oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy
    zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i
    powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub
    zabezpieczenia przychodu.
    Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania
    przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko
    wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką
    wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik
    zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego
    celowość i racjonalność.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
    a) „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”,
      „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one
      do określonego celu”,
    b) „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
      zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
    c) „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym
      stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed
      zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego
    poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu
    zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.

    Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy sfinansowanie wycieczki wyłącznie ze środków
    własnych Spółki (środków obrotowych), bez jakiegokolwiek udziału środków pochodzących
    z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów po
    stronie podatnika (koszt podatkowy)?
    Z treści złożonego wniosku wynika, że prowadzą Państwo działalność(...). Spółka jest
    pracodawcą, który w ramach działalności socjalnej zamierza organizować wyjazdy
    grupowe mające charakter wyjazdów integracyjnych dla osób uprawnionych: (...). Celem
    wyjazdów jest zapewnienie wspólnego wypoczynku oraz lepsze zgranie zespołu.
    Organizowane wycieczki pełnią funkcje integracyjne, mają na celu zacieśnienie więzi
    pomiędzy pracownikami oraz zacieśnienie związku pracowników z firmą i zapobieganie
    ich odchodzeniu ze Spółki, w dobie dużej rotacji pracowników.
    W analizowanym zakresie za kierunkowe kryterium wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT
    trzeba przyjąć kryterium celu poniesionego kosztu. Wiąże się ono z zamiarem działania
    podatnika zdeterminowanym na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie ich źródła, a tym samym we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim)
    ponoszonego wydatku na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we
    wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła. W tym kontekście istotne jest
    również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony wydatek jako koszt
    podatkowy, była dokonywana z perspektywy jego związku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą oraz wiedzy na temat tego, czy dany wydatek może obiektywnie przyczynić
    się do realizacji pożądanego celu - osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
    zabezpieczenia jego źródła - co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten musi być zawsze
    osiągnięty.
    Ponadto wskazać należy, że uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest
    możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika
    ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to
    Spółka zobowiązana jest wykazać, że ponoszone przez nią ww. wydatki pozostają w
    związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i pozostają w związku o jakim
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu
    wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Kosztami podatkowymi mogą być także co do zasady tzw. „koszty pracownicze”, jednak
    tylko te, które wykazują związek z uzyskanym przychodem lub zachowaniem
    (zabezpieczeniem) źródła przychodów. Koszty te obejmują przede wszystkim
    wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki
    związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. Mogą również
    obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w celu ich integracji, np. w postaci
    organizacji dla nich spotkań integracyjnych, spotkań okolicznościowych z okazji świąt lub
    innych ważnych wydarzeń itp. Są one bowiem związane z prowadzoną przez podatnika
    działalnością, mają na celu poprawę atmosfery pracy, zintegrowanie pracowników z
    pracodawcą, co w konsekwencji wpłynie na zwiększenie efektywności ich pracy. O ile
    uczestnictwo pracownika w ww. uroczystościach i spotkaniach nie jest związane z
    wykonywaniem czynności służbowych, przewidzianych umową o pracę, jak również o ile
    nie stanowi formy ekwiwalentu za wynagrodzenie (np. z uwagi na atrakcyjność miejsca
    organizacji imprezy) wydatki związane z uczestnictwem pracownika w takiej imprezie
    mogą stanowić - co do zasady - koszt uzyskania przychodu. Jeśli więc charakter spotkania
    uwzględnia budowanie pozytywnych relacji między samymi pracownikami lub między
    pracodawcą a pracownikami w sposób mogący faktycznie przyczynić się do zwiększenia
    przychodów podatnika, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła jego przychodów to
    wydatek taki można uznać za koszt uzyskania przychodów. W każdej sytuacji jednakże
    należy sprawdzić, jaki jest cel takiego spotkania.

    Wśród wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił
    - w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT - koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na
    usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu
    „reprezentacja”, to zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą celem kosztów reprezentacyjnych
    jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy,
    działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.
    Zatem reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub
    potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu wykreowania
    pozytywnego wizerunku podatnika. Co istotne, działania o charakterze reprezentacyjnym
    podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych. Pojęcie
    reprezentacji nie obejmuje natomiast tych działań, które podejmowane są w stosunku do
    własnych pracowników oraz współpracowników. Koszty te nie podlegają wyłączeniu na
    podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, natomiast pozostają w związku z osiąganymi
    przychodami. Bezsprzecznie bowiem stworzenie przyjaznej atmosfery w miejscu pracy,
    dbałość o pracownika wiąże te osoby z Wnioskodawcą co przekłada się na większą
    efektywność podejmowanych przez ww. osoby działań, skutkiem czego są wyższe
    przychody Wnioskodawcy.
    Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność
      socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych;
      kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie
      z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych oraz koszty, o których
      mowa w art. 15 ust. 1za pkt 2.
    Spółka wskazała, że w związku z organizacją Integracji koszt wycieczki obejmuje zakres
    takich świadczeń jak: przejazd autokarem, opłaty drogowe i parkingowe, opiekę pilota,
    usługi przewodnika, ubezpieczenie NNW i KL, system tour guide, nocleg w hotelu,
    wyżywienie w formie śniadań i obiadokolacji, opłaty na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny
    i Turystyczny Fundusz Pomocowy. Sfinansowanie wycieczki nastąpi wyłącznie ze środków
    własnych Spółki (środków obrotowych), bez jakiegokolwiek udziału środków pochodzących
    z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
    Skoro zatem wydatki na wycieczkę integracyjną dla pracowników:
    · nie są elementem wynagrodzenia, do zapłaty którego Spółka zobowiązała się na
      podstawie umów o pracę zawartych z pracownikami, tj. nie stanowią one odpłatności
      za wykonywaną pracę zgodnie z zawartymi przez pracowników ze Spółką umowami o
      pracę,
    · nie pochodzą z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków
      obrotowych Spółki,
    · pokryte zostaną w całości przez Spółkę,
    · nie będą obejmować wydatków na alkohol
    - Spółka będzie miała prawo do zaliczenia do podatkowych kosztów uzyskania
    przychodów wydatków na organizację wycieczki integracyjnej dla pracowników (wraz z
    małżonkami) zatrudnionych na podstawie art. 2 Kodeksu pracy.
    Jak sami Państwo wskazują, zorganizowany dla pracowników wyjazd integracyjny ma
    służyć zacieśnianiu więzi między pracownikami (zintegrowaniu zespołu), poprawieniu
    atmosfery pracy i zintegrowanie pracowników z pracodawcą w konsekwencji wpłynie na
    efektywność i jakość świadczonej pracy, bowiem efektywność pracy wykonywanej przez
    silny, zmotywowany i zharmonizowany zespół przekłada się na wielkość przychodów
    uzyskiwanych przez firmę.

    Tym samym wydatki na przejazd autokarem, opłaty drogowe i parkingowe, opiekę pilota,
    usługi przewodnika, ubezpieczenie NNW i KL, system tour guide, nocleg w hotelu,
    wyżywienie w formie śniadań i obiadokolacji (z wyłączeniem alkoholu), opłaty na
    Turystyczny Fundusz Gwarancyjny i Turystyczny Fundusz Pomocowy w tej części pozostają
    w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem zachowaniem lub zabezpieczeniem
    przychodów i mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przez Państwa przychodów.
    W konsekwencji ww. wydatki będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie
    z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie będą wyłączone z
    tych kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.
    Reasumując, sfinansowanie wycieczki wyłącznie ze środków własnych Spółki (środków
    obrotowych), bez jakiegokolwiek udziału środków pochodzących z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów po stronie podatnika (koszt
    podatkowy).
    Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo
      zastosować do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.