Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-14/10/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-24
Teza: Czy prawidłowo Spółka postąpiła uznając koszty cesji za koszty pośrednie przekraczające rok podatkowy zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dzieląc koszty cesji proporcjonalnie do upływu okresu najmu (na okres 10 lat) i księgując w koszty uzyskania przychodów w proporcji do okresu najmu?
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; lokal-lokal użytkowy; odstępne; umowa-umowa najmu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 04 stycznia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wypłaconej tytułem tzw. odstępnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04 stycznia 2010r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wypłaconej tytułem tzw. odstępnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność związaną ze sprzedażą detaliczną obuwia w galeriach handlowych, w których wynajmuje lokale użytkowe. W ramach prowadzonej działalności zawarła umowę cesji lokalu handlowego w Galerii Ł wstępując w prawa i obowiązki do wynajmowanego lokalu. Zarząd Spółki i poprzedni dzierżawca lokalu w galerii handlowej podpisali umowę cesji praw do lokalu użytkowego za co poprzedni dzierżawca zafakturował i otrzymał wynagrodzenie netto w wysokości 50 000,00 zł plus VAT 11 000,00 (stawka 22%). Dzięki podpisaniu umowy cesji lokalu Spółka podpisała umowę na najmem tego lokalu użytkowego na okres 10 lat w Galerii Ł, w którym poprzednio wynajmował poprzedni najemca. W dniu 20 kwietnia 2009 roku podpisana została umowa z właścicielem Galerii Ł, a od miesiąca następnego Spółka rozpoczęła sprzedaż detaliczną obuwia w tym lokalu użytkowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowo Spółka postąpiła uznając koszty cesji za koszty pośrednie przekraczające rok podatkowy zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dzieląc koszty cesji proporcjonalnie do upływu okresu najmu (na okres 10 lat) i księgując w koszty uzyskania przychodów w proporcji do okresu najmu?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka uznała otrzymaną fakturę na kwotę netto 50 000,00 zł jako koszt pośredni przekraczający rok podatkowy, ponieważ umowa najmu została zawarta na okres 10 lat i zaksięgowała w koszty uzyskania przychodów tylko część dotyczącą 2009 roku w proporcji do okresu najmu.

Pozostałą część kosztu związaną z cesją firmą zaksięgowała na czynnych rozliczeniach okresowych i w stosunku do okresu umowy najmu będzie rozliczała proporcjonalnie koszty cesji w następnych latach do długości okresu najmu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm. określanej w dalszej części skrótem „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującą przesłanką pozwalającą zaliczyć dane wydatki do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie ich w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów uzależniony jest natomiast od przypisania im charakteru kosztu bezpośrednio związanego z przychodami lub uznania, iż stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Wydatkom poniesionym przez Spółkę na wypłacenie tzw. odstępnego (nazywanego przez Wnioskodawcę kosztami cesji), w celu rozwiązania przez poprzedniego dzierżawcę lokalu umowy dzierżawy, nie można przypisać bezpośrednio konkretnych przychodów osiąganych przez Wnioskodawcę. Osiągnięcie przychodów przez Spółkę związane jest bowiem z prowadzeniem w najmowanym lokalu działalności związanej ze sprzedażą detaliczną obuwia, nie zaś z samym faktem uzyskania, jako najemca, prawa do korzystania z danego lokalu. Tym samym stanowią one koszty pośrednie.

Z uwagi na powyższe, zasady potrącania tych wydatków, jako kosztów uzyskania przychodu, określone powinny być zgodnie z art. 15 ust. 4d updop. Zgodnie z tym przepisem zasadą jest, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, potrącane są w dacie ich poniesienia. Jeżeli natomiast koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d updop zdanie drugie).

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e updop).

Na podstawie opisu stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę należy zauważyć, iż wypłata kwoty odstępnego ma charakter czynności jednorazowej, której celem jest wywołanie określonego zachowania u dotychczasowego dzierżawcy – rezygnacji z zawartej umowy dzierżawy. Zapłata odstępnego na rzecz dotychczasowego dzierżawcy, w świetle opisu stanu faktycznego, nie jest w żaden sposób związana z uregulowaniem w umowie zawieranej przez Wnioskodawcę czasu trwania najmu lokalu, ani też nie jest składnikiem wynagrodzenia uiszczanego na rzecz wynajmującego tytułem czynszu. Nie można tym samym stwierdzić, że poniesienie omawianego kosztu dotyczy okresu przekraczającego rok podatkowy.

Reasumując należy uznać, iż zapłata odstępnego ma charakter wydatku związanego ze świadczeniem wykonanym jednorazowo, który powinien być rozliczany jako koszty uzyskania przychodu w momencie jego poniesienia.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.