Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.451.2025.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-01
Teza: Dochody z działów specjalnych produkcji rolnej.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej
gospodarstwa-gospodarstwa rolne
limit
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Obowiązek
prowadzenia ksiąg podatkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Zasady ustalania
dochodu do opodatkowania.-Określenie dochodu (straty)
z działów specjalnych produkcji rolnej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z działów specjalnych
produkcji rolnej.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 15-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24a-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 maja 2025 roku o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 maja 2025 r. Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.B.

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowani posiadają miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegają w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zainteresowani pozostają w związku małżeńskim, na dzień złożenia wniosku
    obowiązuje ich ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej.
    Zainteresowany będący stroną postepowania jest właścicielem gospodarstwa rolnego, w
    skład którego wchodzą następujące nieruchomości:
    1) działka nr 1, w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...) zabudowana dwoma
      budynkami (kurnikami) o powierzchni po 2880 m2 każdy (dalej: „Nieruchomość nr 1”) -
      budynki na Nieruchomości nr 1 zostały oddane do używania w 2019 r.;
    2) działka nr 2 i 3, w miejscowości (...), gmina (...), powiat (...) zabudowana jednym
      budynkiem inwentarskim (kurnikiem) o powierzchni 1758 m2 (dalej: „Nieruchomość nr
      2”) - Nieruchomość nr 2 została nabyta przez Zainteresowanego będącego stroną
      postępowania w listopadzie 2024 r.
    Zainteresowany będący stroną postępowania jest rolnikiem indywidualnym, zaś
    powierzchnia użytków rolnych Jego gospodarstwa rolnego jest nie większa niż 300 ha.
    Zainteresowany będący stroną postępowania dokonał zgłoszenia rejestracyjnego, o
    którym mowa w art. 96 ust. 2 ustawy o VAT, pozostaje więc czynnym podatnikiem VAT w
    związku z gospodarstwem rolnym, o którym mowa powyżej.
    W związku z wybudowaniem budynków zlokalizowanych na Nieruchomości nr 1
    Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. W związku z nabyciem Nieruchomości nr 2 Zainteresowanemu
    będącemu stroną postępowania nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego - dostawa tej nieruchomości stanowiła czynność zwolnioną z VAT.
    Od 2019 r. Zainteresowany będący stroną postępowania prowadził działalność rolną w
    postaci działów specjalnej produkcji rolnej na Nieruchomości nr 1. Od września 2024 r.
    gospodarstwo rolne (w tamtym czasie składające się wyłącznie z Nieruchomości nr 1)
    zostało wydzierżawione na rzecz podmiotu trzeciego. Jednocześnie Zainteresowany
    będący stroną postępowania w tym czasie skupił się na analizie dotyczącej dalszej
    opłacalności prowadzenia tego rodzaju działalności oraz zasadności ewentualnej
    reorganizacji i rozwoju Jego działalności rolnej. W efekcie Zainteresowany będący stroną
    postępowania podjął decyzję o powiększeniu gospodarstwa rolnego, w związku z czym

    nabył Nieruchomość nr 2 oraz o chęci kontynuacji działalności w zakresie działów
    specjalnych produkcji rolnej wspólnie z Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania
    w ramach rodzinnego gospodarstwa rolnego.
    Przedmiotowa decyzja była podyktowana kilkoma czynnikami, przede wszystkim okazyjną
    ofertą nabycia Nieruchomości nr 2 oraz pogorszeniem sytuacji na rynku usług
    transportowych, których świadczeniem zajmuje się Zainteresowana.
    Jak wskazano wcześniej, Zainteresowana prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą
    w zakresie usług transportowych. Z uwagi jednak na niepewność rynku w zakresie
    świadczonych przez żonę usług transportowych, małżonkowie planują rozpocząć
    prowadzenie rodzinnego gospodarstwa rolnego. Zainteresowana jest podatnikiem VAT z
    tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W ramach rodzinnego gospodarstwa rolnego Zainteresowani będą uprawnieni do
    równego udziału w zyskach tego gospodarstwa (tj. każde z nich będzie uprawnione do 1/2
    udziału w zysku).
    Przychody netto ze sprzedaży w rodzinnym gospodarstwie rolnym, w ramach działów
    specjalnych produkcji rolnej przypadające oddzielnie na Zainteresowanego oraz
    Zainteresowaną, w 2025 r. nie przekroczą równowartości 2 000 000 euro w walucie
    polskiej, jednak łączne przychody każdego z małżonków w ramach rodzinnego
    gospodarstwa rolnego mogą tę wartość przekroczyć. Przychody netto ze sprzedaży w
    indywidualnym gospodarstwie rolnym, w ramach działów specjalnych produkcji rolnej
    prowadzonych przez Zainteresowanego w 2024 r. również nie przekroczą równowartości
    2 000 000 euro w walucie polskiej.
    Zainteresowani zdecydowali, że podatnikiem VAT z tytułu rodzinnego gospodarstwa
    rolnego będzie wyłącznie Zainteresowany będący stroną postępowania (nie zmieni w
    związku z tym aktualnego zgłoszenia rejestracyjnego). Zainteresowana również pozostanie
    podatnikiem VAT, jednak wyłącznie w związku z pozarolniczą działalnością gospodarczą w
    zakresie usług transportowych.
    Zainteresowani planują, aby tylko Zainteresowany będący stroną postępowania jako
    jedyny podatnik VAT rozliczał VAT naliczony z faktur zakupowych. Natomiast na potrzeby
    podatku dochodowego od osób fizycznych mąż i żona traktowaliby swoje przychody z
    działalności rolniczej jako odrębne, co umożliwiłoby każdemu z nich korzystanie z
    osobnego limitu przychodów wynoszącego 2 000 000 euro rocznie.
    Aktualnie, tj. od stycznia 2025 r. Wnioskodawca ponownie samodzielnie prowadzi
    gospodarstwo rolne, nie wydzierżawia go podmiotowi trzeciemu.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Zainteresowanego będącego strona postępowania
      zgodnie, z którym w zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku,
      Zainteresowany będzie miał prawo w 2025 r. i w latach następnych do
      opodatkowywania podatkiem PIT dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej z
      rodzinnego gospodarstwa rolnego, na podstawie norm szacunkowych zaś próg 2 000
      000 euro powinien być liczony odrębnie dla Zainteresowanego będącego stroną
      postępowania i Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko zgodnie z którym w zdarzeniu przyszłym
      przedstawionym we wniosku, Zainteresowana będzie miała prawo w 2025 r. i w latach
      następnych do opodatkowywania podatkiem PIT dochodów z działów specjalnych
      produkcji rolnej z Rodzinnego Gospodarstwa Rolnego, na podstawie norm
      szacunkowych zaś próg 2 000 000 euro powinien być liczony odrębnie dla
      Zainteresowanego będącego strona postępowania i Zainteresowanej niebędącej
      stroną postępowania?

    3. Czy prawidłowe jest stanowisko zgodnie z którym w przedstawionym we wniosku
      zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca nie ma obowiązku dokonywać ponownej
      rejestracji dla potrzeb podatku VAT dla rodzinnego gospodarstwa rolnego z uwagi na
      to, że jest już zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz jako osoba określona w
      art. 15 ust. 4 i art. 96 ust. 2 ustawy o VAT może występować jako podatnik podatku
      VAT dla rodzinnego gospodarstwa rolnego oraz nie będzie miał obowiązku dokonania
      korekty, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko zgodnie z którym w zdarzeniu przyszłym
      przedstawionym we wniosku Zainteresowana, tj. żona, z którą Wnioskodawca w 2025
      r. i latach następnych będzie prowadził rodzinne gospodarstwo rolne, nie ma
      obowiązku dokonywania rejestracji dla potrzeb podatku VAT dla rodzinnego
      gospodarstwa rolnego z uwagi na to, że Wnioskodawca będący stroną postępowania
      jest już zarejestrowany jako podatnik VAT czynny oraz jako osoba określona w art. 15
      ust. 4 i art. 96 ust. 2 ustawy o VAT może występować jako podatnik podatku VAT dla
      rodzinnego gospodarstwa rolnego?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytania Nr 1 oraz Nr 2 dotyczące podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytań Nr 3 i Nr 4 dotyczących podatku od
    towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Ad. 1
    W ocenie Zainteresowanego będącego stroną postępowania w zdarzeniu przyszłym
    przedstawionym we wniosku, Zainteresowany będzie miał prawo w 2025 r. i w latach
    następnych do opodatkowywania podatkiem PIT dochodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej z rodzinnego gospodarstwa rolnego, na podstawie norm szacunkowych
    zaś próg 2 000 000 euro powinien być liczony odrębnie dla Zainteresowanego będącego
    stroną postępowania i Zainteresowanej niebędącej strona postępowania.
    Zgodnie z art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1740), ("Kodeks Cywilny") za "gospodarstwo rolne" uważa się grunty rolne wraz z gruntami
    leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub
    mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z
    prowadzeniem gospodarstwa rolnego.
    Zgodnie z art. 23 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr
    78, poz. 483), ("Konstytucja RP"), podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo
    rodzinne.
    Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, za "gospodarstwo
    rodzinne" uważa się gospodarstwo rolne: (i) prowadzone przez rolnika indywidualnego
    oraz (ii) w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha. Nie
    można zatem uznać, że gospodarstwo rodzinne jest spółką osobową, spółka cywilną albo
    wspólnym przedsięwzięciem lub jakąkolwiek inną formą prawną, ale stanowi osobną
    kategorię podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności rolniczej, zgodnie z
    Konstytucją RP oraz ustawą o kształtowaniu ustroju rolnego. Zainteresowany będący
    stroną postępowania jest rolnikiem indywidualnym i prowadzi gospodarstwo rolne, w
    którym łączna powierzchnia użytków rolnych nie będzie większa niż 300 ha.
    W związku z tym, rodzinne gospodarstwo rolne, o którym mowa we wniosku może zostać
    uznane za "gospodarstwo rodzinne" w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju
    rolnego. Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego nie wyklucza, aby gospodarstwo
    rodzinne było prowadzone także przez członków rodziny rolnika indywidualnego (sam
    zresztą termin ustawowy gospodarstwo rodzinne sugeruje, że jest to gospodarstwo
    prowadzone przez rolnika indywidualnego wraz z jego rodziną).

    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, przepisów ustawy o PIT nie stosuje
    się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Jak stanowi art. 2 ust. 3 ustawy o PIT, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w
    szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin
    "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu,
    hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla
    entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych
    zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
    Przy czym, w myśl art. 2 ust. 3a ustawy o PIT, nie stanowią działów specjalnych produkcji
    rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości
    określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT, zwanym "załącznikiem nr 2".
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, działy specjalne produkcji rolnej są
    odrębnym źródłem przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ustawy o PIT, przychód z "działów specjalnych produkcji rolnej" ustala się
    według zasad określonych w art. 14 ustawy o PIT (a więc zasad właściwych dla
    pozarolniczej działalności gospodarczej). Przy czym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PIT,
    przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w
    art. 14 ustawy o PIT, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze
    założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu
    skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem
    prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z
    zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o PIT w przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych
    produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad
    określonych w art. 14 ustawy o PIT. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli
    podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, ustala się przy
    zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki
    produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT.
    Zatem, w zależności od dokonanego przez podatnika wyboru, dochód z działów
    specjalnych produkcji rolnej może być ustalany na dwa sposoby:
        metodą szacunkową; albo
        w oparciu o prowadzone przez podatnika księgi (podatkową księgę przychodów i
        rozchodów lub księgi rachunkowe).
    Ustalenie dochodu w drugi sposób jest uzależnione od prowadzenia ksiąg wykazujących
    przychody z tego tytułu.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, przepisy ustawy o rachunkowości
    obowiązkowo stosuje się m.in. do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych,
    spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze
    sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy
    wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 000 000 Euro. Rodzinne
    gospodarstwo rolne nie jest żadną ze spółek wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    rachunkowości, zatem obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych może odnosić się
    tylko do osób fizycznych prowadzących rodzinne gospodarstwo rolne, a nie do samego
    rodzinnego gospodarstwa rolnego.

    Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości przewiduje zatem, że obowiązek prowadzenia
    ksiąg rachunkowych może powstać w stosunku do poszczególnych osób fizycznych, które
    prowadzą rodzinne gospodarstwo rolne, a nie w stosunku do samego rodzinnego
    gospodarstwa rolnego. Rodzinne gospodarstwo rolne w zakresie dochodów z działów
    specjalnych nie jest podatnikiem podatku PIT, ale podatnikami tego podatku są
    poszczególne osoby fizyczne, które prowadzą rodzinne gospodarstwo rolne. Co za tym
    idzie, skoro w 2024 r. ani Zainteresowany będący stroną postępowania ani
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania, w 2024 r. nie osiągnie przychodów
    przekraczających równowartość w złotych polskich kwoty 2 000 000 Euro, zarówno
    Zainteresowany będący stroną postępowania, jak i jego żona będą mieli prawo do
    opodatkowania podatkiem PIT dochodów z rodzinnego gospodarstwa rolnego na
    podstawie norm szacunkowych. Jednocześnie w przypadku, gdy w latach następnych
    Zainteresowany będący stroną postępowania ani Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie osiągną odrębnie przychodów przekraczających równowartość w
    złotych polskich kwoty 2 000 000 Euro, zarówno Zainteresowany będący stroną
    postępowania jak i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania będą mieli prawo do
    opodatkowania podatkiem PIT dochodów z rodzinnego gospodarstwa rolnego na
    podstawie norm szacunkowych.
    Stanowisko takie wynika również z interpretacji podatkowej z dnia 10 kwietnia 2020 r. (nr
    0113-KDIPT2-1.4011.152.2020.2.MD), w której stanowisko Wnioskodawcy wskazujące, że:
    "Zatem, zdaniem Zainteresowanych, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości
    przewiduje, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych może powstać w stosunku do
    poszczególnych osób fizycznych, które prowadzą Rodzinne Gospodarstwo Rolne, a nie w
    stosunku do samego Rodzinnego Gospodarstwa Rolnego.
    Podsumowując, rodzinne gospodarstwo rolne nie jest podatnikiem podatku PIT, ale
    podatnikami tego podatku są poszczególne osoby fizyczne, które prowadzą rodzinne
    gospodarstwo rolne. Powyższe stanowisko było wielokrotnie potwierdzone w
    interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    np. w interpretacji z dnia 10 kwietnia 2020 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.152.2020.2.MD oraz
    interpretacji z dnia 3 lutego 2023 r. nr 0114- KDIP3- 2.4011.1128.2022.3.MT.
    Ad. 2
    W ocenie Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania w zdarzeniu przyszłym
    przedstawionym we wniosku, Zainteresowana będzie miała prawo w 2025 r. i w latach
    następnych do opodatkowywania podatkiem PIT dochodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej z rodzinnego gospodarstwa rolnego, na podstawie norm szacunkowych
    zaś próg 2.000.000 euro powinien być liczony odrębnie dla Zainteresowanego będącego
    stroną postępowania i Zainteresowanej niebędącej strona postępowania.
    Zgodnie z art. 553 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz.
    1740), ("Kodeks Cywilny") za "gospodarstwo rolne" uważa się grunty rolne wraz z gruntami
    leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub
    mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z
    prowadzeniem gospodarstwa rolnego.
    Zgodnie z art. 23 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr
    78, poz. 483), ("Konstytucja RP"), podstawą ustroju rolnego państwa jest gospodarstwo
    rodzinne.
    Z kolei zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, za "gospodarstwo
    rodzinne" uważa się gospodarstwo rolne: (i) prowadzone przez rolnika indywidualnego
    oraz (ii) w którym łączna powierzchnia użytków rolnych jest nie większa niż 300 ha. Nie
    można zatem uznać, że gospodarstwo rodzinne jest spółką osobową, spółka cywilną albo
    wspólnym przedsięwzięciem lub jakąkolwiek inną formą prawną, ale stanowi osobną
    kategorię podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności rolniczej, zgodnie z
    Konstytucją RP oraz ustawą o kształtowaniu ustroju rolnego. Zainteresowany będący

    stroną postępowania jest rolnikiem indywidualnym i prowadzi gospodarstwo rolne, w
    którym łączna powierzchnia użytków rolnych nie będzie większa niż 300 ha.
    W związku z tym, rodzinne gospodarstwo rolne, o którym mowa we wniosku może zostać
    uznane za "gospodarstwo rodzinne" w rozumieniu ustawy o kształtowaniu ustroju
    rolnego. Ustawa o kształtowaniu ustroju rolnego nie wyklucza, aby gospodarstwo
    rodzinne było prowadzone także przez członków rodziny rolnika indywidualnego (sam
    zresztą termin ustawowy gospodarstwo rodzinne sugeruje, że jest to gospodarstwo
    prowadzone przez rolnika indywidualnego wraz z jego rodziną).
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, przepisów ustawy o PIT nie stosuje
    się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych
    produkcji rolnej.
    Jak stanowi art. 2 ust. 3 ustawy o PIT, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w
    szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin
    "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu,
    hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla
    entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych
    zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
    Przy czym, w myśl art. 2 ust. 3a ustawy o PIT, nie stanowią działów specjalnych produkcji
    rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości
    określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT, zwanym "załącznikiem nr 2".
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, działy specjalne produkcji rolnej są
    odrębnym źródłem przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ustawy o PIT, przychód z "działów specjalnych produkcji rolnej" ustala się
    według zasad określonych w art. 14 ustawy o PIT (a więc zasad właściwych dla
    pozarolniczej działalności gospodarczej). Przy czym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o PIT,
    przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w
    art. 14 ustawy o PIT, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze
    założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu
    skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem
    prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z
    zastrzeżeniem art. 15 ust. 2 ustawy o PIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o PIT w przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg
    rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych
    produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad
    określonych w art. 14 ustawy o PIT. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania
    właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli
    podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15 ustawy o PIT, ustala się przy
    zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki
    produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2 do ustawy o PIT.
    Zatem, w zależności od dokonanego przez podatnika wyboru, dochód z działów
    specjalnych produkcji rolnej może być ustalany na dwa sposoby:
        metodą szacunkową; albo
        w oparciu o prowadzone przez podatnika księgi (podatkową księgę przychodów i
        rozchodów lub księgi rachunkowe).
    Ustalenie dochodu w drugi sposób jest uzależnione od prowadzenia ksiąg wykazujących
    przychody z tego tytułu.

    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, przepisy ustawy o rachunkowości
    obowiązkowo stosuje się m.in. do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych,
    spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze
    sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy
    wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2.000.000 euro. Rodzinne
    gospodarstwo rolne nie jest żadną ze spółek wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    rachunkowości, zatem obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych może odnosić się
    tylko do osób fizycznych prowadzących rodzinne gospodarstwo rolne, a nie do samego
    rodzinnego gospodarstwa rolnego.
    Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości przewiduje zatem, że obowiązek prowadzenia
    ksiąg rachunkowych może powstać w stosunku do poszczególnych osób fizycznych, które
    prowadzą rodzinne gospodarstwo rolne, a nie w stosunku do samego rodzinnego
    gospodarstwa rolnego. Rodzinne gospodarstwo rolne w zakresie dochodów z działów
    specjalnych nie jest podatnikiem podatku PIT, ale podatnikami tego podatku są
    poszczególne osoby fizyczne, które prowadzą rodzinne gospodarstwo rolne. Co za tym
    idzie, skoro w 2024 r. ani Zainteresowany będący stroną postępowania ani
    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania, w 2024 r. nie osiągnie przychodów
    przekraczających równowartość w złotych polskich kwoty 2.000.000 euro, zarówno
    Zainteresowany będący stroną postępowania, jak i jego żona będą mieli prawo do
    opodatkowania podatkiem PIT dochodów z rodzinnego gospodarstwa rolnego na
    podstawie norm szacunkowych. Jednocześnie w przypadku, gdy w latach następnych
    Zainteresowany będący strona postępowania ani Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania nie osiągną odrębnie przychodów przekraczających równowartość w
    złotych polskich kwoty 2.000.000 euro, zarówno Zainteresowany będący stroną
    postępowania jak i Zainteresowana niebędąca stroną postępowania będą mieli prawo do
    opodatkowania podatkiem PIT dochodów z rodzinnego gospodarstwa rolnego na
    podstawie norm szacunkowych.
    Stanowisko takie wynika również z interpretacji podatkowej z dnia 10 kwietnia 2020 r. (nr
    0113- KDIPT2-1.4011.152.2020.2.MD), w której stanowisko Wnioskodawcy wskazujące, że:
    "Zatem, zdaniem Zainteresowanych, art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości
    przewiduje, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych może powstać w stosunku do
    poszczególnych osób fizycznych, które prowadzą Rodzinne Gospodarstwo Rolne, a nie w
    stosunku do samego Rodzinnego Gospodarstwa Rolnego.
    Podsumowując, rodzinne gospodarstwo rolne nie jest podatnikiem podatku PIT, ale
    podatnikami tego podatku są poszczególne osoby fizyczne, które prowadzą rodzinne
    gospodarstwo rolne.
    Powyższe stanowisko było wielokrotnie potwierdzone w interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. w interpretacji z dnia 10
    kwietnia 2020 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.152.2020.2.MD oraz interpretacji z dnia 3 lutego
    2023 r. nr 0114- KDIP3- 2.4011.1128.2022.3.MT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 680) – co do zasady – dotyczą opodatkowania wszelkich dochodów
    osób fizycznych.
    Jednak zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem
      przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Na podstawie art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

      Działalnością rolniczą, w rozumieniu ust. 1 pkt 1, jest działalność polegająca na
      wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym
      (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja
      materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja
      warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów
      uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt,
      ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego
      oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania
      zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost,
      wynoszą co najmniej:
      1) miesiąc - w przypadku roślin,
      2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
      3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
      4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
      - licząc od dnia nabycia.
    Stosownie do art. 2 ust. 3 ww. ustawy:
      Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych
      tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa
      hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów
      zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów,
      hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt
      poza gospodarstwem rolnym.
    W myśl art. 2 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt
      w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do
      ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.
    Przepis art. 9 ust. 1 powyższej ustawy stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów są działy specjalne produkcji rolnej.
    Stosownie do regulacji art. 15 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych
      w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze
      założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem
      prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku,
      z zastrzeżeniem ust. 2.
    Natomiast regulacja art. 15 ust. 2 ww. ustawy określa, że:
      W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o
      rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na
      podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14.
      W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu
      skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
    Zasady ustalania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej określa przepis art. 24
    ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

      Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy
      przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania,
      powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w
      porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym
      stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej,
      jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy
      zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
      jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.
    W myśl tego przepisu – dochód z tego źródła może być ustalony w dwojaki sposób:
        przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw
        lub jednostki produkcji zwierzęcej, wyszczególnionych w załączniku nr 2 ustawy,
        na podstawie prowadzonych przez podatnika ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie z art. 24a ust. 4 ww. ustawy:
      Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich,
      jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w
      walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o
      rachunkowości.
    W myśl art. 24a ust. 5 ww. ustawy:
      Osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub
      spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku
      następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni
      rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w
      euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku podatnik informuje o
      prowadzeniu ksiąg rachunkowych w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub
      ust. 1a pkt 2, składanym za rok podatkowy, w którym były prowadzone. Jeżeli księgi
      prowadziła spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka
      partnerska, informację składają wszyscy wspólnicy.
    W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła
    przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.
    Limit kwotowy wskazany w art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zobowiązujący podatnika do zaprowadzenia ksiąg rachunkowych precyzuje art.
    2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
    120 ze zm.), w myśl którego (w stanie prawnym obowiązującym do końca 2024 r.):
      Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem
      ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej: osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób
      fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie
      z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
      fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r.
      poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji
      finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w
      walucie polskiej 2 000 000 euro.
    Stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości (w stanie prawnym obowiązującym do
    końca 2024 r.):

      Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 1a pkt 3 oraz w art. 2 ust. 1 pkt 2 i
      ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy
      Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok
      obrotowy.
    Informuję przy tym, że ustawą z dnia 6 grudnia 2024 r. o zmianie ustawy o rachunkowości,
    ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym oraz
    niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1863) zostało zmienione brzmienie m.in. art.
    2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z jego obecnym brzmieniem:
      Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej "ustawą", stosuje się, z zastrzeżeniem
      ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej: osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek
      cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób
      fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie
      z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
      fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r.
      poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni
      rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
    Z powyższego wynika, że wyboru sposobu ustalania dochodu ze źródła, którym są
    prowadzone działy specjalne produkcji rolnej, tj. na podstawie ksiąg bądź norm
    szacunkowych dokonuje sam podatnik. Jednak możliwość wyboru sposobu ustalania
    dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej jest ograniczona wielkością
    uzyskiwanych przychodów z tego źródła. Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych
    zależy bowiem od formy prawnej jednostki lub wielkości osiąganych przychodów, nie
    natomiast od przedmiotu działalności i sposobu opodatkowania.
    Jeżeli więc przychody netto osób fizycznych prowadzących działy specjalne produkcji
    rolnej przekroczą kwotę określoną w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości – tj. kwotę
    2 000 000 euro – osoby te są zobowiązane do stosowania przepisów o rachunkowości i
    założenia ksiąg rachunkowych od nowego roku podatkowego, następującego po roku, w
    którym ich przychody uzyskane z prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej
    przekroczyły ten limit.
    Jeśli chodzi natomiast o możliwości stosowania limitu 2 000 000 euro, o którym mowa w
    art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości dla każdego z małżonków odrębnie, przywołuję
    poniższe przepisy.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi
      przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się,
      że prawa do udziału w zysku są równe.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust.1 stosuje się odpowiednio do rozliczenia kosztów uzyskania
      przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
    W konsekwencji opodatkowanie uzyskanych przez Zainteresowanych dochodów z
    prowadzonych wspólnie działów specjalnych produkcji rolnej winno nastąpić zgodnie z
    ww. zasadami, a więc w szczególności z uwzględnieniem ustalonego przez nich prawa do
    udziału w zysku.
    Z dalszej analizy powołanych regulacji prawnych wynika, że konsekwencją uzyskania przez
    osobę fizyczną, spółkę cywilną osób fizycznych, spółkę jawną osób fizycznych oraz spółkę

    partnerską określonych w przepisach ustawy o rachunkowości łącznych przychodów netto
    ze sprzedaży towarów w kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy – jest obowiązek
    prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy, którzy dochody z działów specjalnych produkcji rolnej ustalają przy
      zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub
      jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2, są obowiązani składać
      w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego urzędowi skarbowemu deklarację
      według ustalonego wzoru o rodzajach i rozmiarach zamierzonej produkcji w roku
      podatkowym.
    Wobec powyższego, limit przychodów netto uzyskanych w ramach Rodzinnego
    Gospodarstwa Rolnego, o którym mowa w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    rachunkowości, zobowiązujących do założenia ksiąg rachunkowych – dotyczy każdego z
    Państwa odrębnie. Zatem jeżeli suma przychodów netto osiągniętych w 2025 r. i latach
    następnych przez każdego z Państwa odrębnie, proporcjonalnie do udziału w zysku będą
    niższe niż limit, o którym mowa w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości
    to – w świetle przepisów tej ustawy – na Państwu nie będzie ciążył obowiązek
    prowadzenia w 2025 r. i latach następnych ksiąg rachunkowych w prowadzonym
    Rodzinnym Gospodarstwie Rolnym, pomimo osiągnięcia wspólnie przychodów netto
    powyżej limitu, o którym mowa w cytowanym art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości
    (przy założeniu, że Państwa sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się w istotnym
    zakresie).
    Jednocześnie wskazuję, że Zainteresowana niebędąca stroną postępowania do weryfikacji
    limitu, o którym mowa w art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, powinna zsumować
    przychody osiągnięte w ramach działalności rolniczej z przychodami osiągniętymi z
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W konsekwencji będą Państwo mogli w 2025 r. i latach następnych wybrać metodę
    określenia dochodu z prowadzonych działów specjalnych na podstawie art. 24 ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na podstawie norm szacunkowych.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 oraz Nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Państwa i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy
    stwierdzić, że zostały one wydane w indywidualnej sprawie i nie są wiążące dla Organu
    wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła
    prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk
    organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę
    tutejszy organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą
        mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A. B. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.