Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.344.2021.2.PM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-09-17
Teza: Wnioskodawca będzie występował jako podatnik a sprzedaż będzie podlegać opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; działki; podatnik; sprzedaż; udział
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 lipca 2021 r. (data wpływu 6 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 28 lipca 2021 r. (data wpływu 2 sierpnia 2021 r.) oraz pismem z 13 września 2021 r. (data wpływu 13 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w nieruchomości, tj. zabudowanej działki o nr 1 – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

6 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w nieruchomości, tj. zabudowanej działki o nr 1.

Wniosek został uzupełniony 2 sierpnia 2021 r. oraz 13 września 2021 r. odpowiednio o dokument pełnomocnictwa oraz doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie sformułowane w piśmie z 13 września 2021 r.).

17 czerwca 2021 r. Wnioskodawca zawarł przedwstępną umowę sprzedaży udziału wynoszącego 1/3 w nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 (dalej: Działka) o powierzchni 57.565 m2, (dalej: Nieruchomość).

Nieruchomość jest zabudowana murowanym budynkiem mieszkalnym (dalej: Budynek). Budynek nie był przez Wnioskodawcę wykorzystywany i od wielu lat pozostaje opuszczony. Wnioskodawca lub nabywca nie występowali o pozwolenie na rozbiórkę budynku. Do rozbiórki budynku nie przystąpiono.

Zgodnie z zaświadczeniem Prezydenta Miasta działka jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według tego planu działka znajduje się w strefach: UM – tereny usługowo-mieszkaniowe, KL – ulice lokalne, 1-4 KD – ulice dojazdowe, 1-2 KX – ciągi pieszo jezdne, 1MW – tereny zabudowy mieszkaniowej o wysokiej intensywności. Projekt planu zagospodarowania zakłada podział działki na kilkadziesiąt mniejszych z wydzieleniem dróg lokalnych i dojazdowych. Podział geodezyjny działki nie został przeprowadzony. Zgodnie z odpisem z rejestru gruntów działka obejmuje tereny mieszkaniowe – 529 m2, Grunty pod rowami – 659 m2, Pastwiska – 4.968 m2, Grunty orne (różnych klas) – 51.409 m2.

Udział stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. Nie stanowi współwłasności.

Wnioskodawca zamierza zbyć przysługujący mu udział w nieruchomości nabywcy prowadzącemu działalność deweloperską. Wszyscy pozostali współwłaściciele nieruchomości zamierzają zbyć swoje udziały na rzecz tego samego nabywcy.

Data wydania budynku pierwszemu nabywcy nie jest dokładnie znana. Na podstawie wieku budynku i własnego okresu pozostawania współwłaścicielem nieruchomości Wnioskodawca przyjmuje, iż od tej daty upłynęło więcej niż 2 lata.

Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości w drodze kupna na podstawie umowy sprzedaży z 13 lipca 1999 r.

Budynek nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę. Nieruchomość w ogóle nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę przed planowanym zawarciem umowy sprzedaży. Budynek nie był przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy. Nieruchomość nie była i nie będzie przed planowanym zawarciem umowy sprzedaży udostępniana osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawych (np. najem, dzierżawa, użyczenie). Wnioskodawca nie dokonywał ulepszeń budynku. Wnioskodawca nie używa nieruchomości w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i nie będzie używał w tym celu przed zawarciem planowanej umowy sprzedaży. W związku z planowaną sprzedażą nieruchomości Wnioskodawca nie prowadził działań marketingowych poza ogłoszeniami zawierającymi ofertę sprzedaży nieruchomości w całości przez wszystkich współwłaścicieli. W szczególności Wnioskodawca nie dokonał i nie zabiegał o podział nieruchomości, wydzielenie dróg, uzbrojenie terenu lub zmianę planu zagospodarowania albo przeznaczenia działki w tym planie. Wnioskodawca nie prowadził prac projektowych lub innych związanych z realizacją na działce przedsięwzięcia przewidującego budowę budynku lub budynków. 10 czerwca 2021 r. nabywca nieruchomości wystosował pismo do MZDiK z zapytaniem o obsługę komunikacyjną nieruchomości w sposób wskazany w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego.

Wnioskodawca nie udzielił nabywcy pełnomocnictw do występowania w jego imieniu. Pismo, o którym mowa wyżej nabywca wystosował w imieniu własnym. Żadne pełnomocnictwa nie będą udzielane przed zawarciem planowej umowy sprzedaży.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o interpretację i datę planowanego dokonania dostawy nieruchomości nie dokonał dostawy innej nieruchomości.

Nabywca nieruchomości jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zamierza zrezygnować ze zwolnienia planowanej dostawy z podatku od towarów i usług i wybrać opodatkowanie budynków.

W związku ze sprzedażą Nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i zawarciem przedwstępnej umowy z nabywcą, nie zostało i nie zostanie udzielone nabywcy pełnomocnictwo/zgoda/upoważnienie do dokonania w imieniu Wnioskodawcy dodatkowych czynności w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości. Po zawarciu umowy przedwstępnej strona kupująca na Nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym nie dokonywała i nie będzie dokonywać inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą jej atrakcyjność. Wnioskodawca nie ma wiedzy czy nabywca ponosił, ponosi lub będzie ponosić jakiekolwiek nakłady finansowe związane z ww. Nieruchomością zabudowaną budynkiem mieszkalnym od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej. Wnioskodawca nie udzielił jednak zgody by nabywca takie nakłady ponosił.

Na podstawie wieku budynku Wnioskodawca przypuszcza, że w odniesieniu do ww. budynku mieszkalnego doszło do pierwszego zasiedlenia i od jego momentu do momentu sprzedaży upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym nie była nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do żadnych czynności, w tym wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku VAT. Z tytułu nabycia lub wytworzenia Nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z uwagi na zamiar rezygnacji ze zwolnienia od podatku planowanej sprzedaży, będzie Wnioskodawca oraz nabywca zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca oraz nabywca złożą przed dniem dokonania ww. dostawy, właściwemu dla nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.)

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż udziału wynoszącego 1/3 w nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 zabudowanej murowanym budynkiem mieszkalnym, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, używane w tekście skróty oznaczają: 1) Działka – działka nr 1; 2) Nieruchomość – działka nr 1; 3) Budynek – budynek murowany znajdujący się na działce; 4) Ustawa – ustawa o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przepisami art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy definiuje towary jako rzeczy oraz ich części.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 15 ust. 2 ustawy definiuje działalność gospodarczą jako wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Art. 29a ust. 8 ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przewiduje zwolnienie z podatku dla dostawy budynków, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować z tego zwolnienia od podatku i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni i złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Wnioskodawca uważa, że zgodnie z przedstawionym opisem planowanej dostawy i powołanymi wyżej przepisami zamierzona przez Wnioskodawcą sprzedaż udziału w nieruchomości: 1) Będzie zwolniona od podatku od towarów i usług; 2) Będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli Wnioskodawca zrezygnuje ze zwolnienia i wybierze opodatkowanie dostawy budynku. Stawka podatku wyniesie 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wskazuje, że aby faktycznie zaistniało podleganie opodatkowaniu danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

W świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Ponadto w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne znaczenie ma fakt, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu, jako że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Natomiast okoliczność podjęcia m.in. takich czynności, jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Jak wynika z przywołanych przepisów dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł przedwstępną umowę sprzedaży udziału wynoszącego 1/3 w nieruchomości, tj. zabudowanej budynkiem działki o nr 1. Udział stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. Nie stanowi współwłasności.

Wnioskodawca zamierza zbyć przysługujący mu udział w nieruchomości nabywcy prowadzącemu działalność deweloperską. Wszyscy pozostali współwłaściciele nieruchomości zamierzają zbyć swoje udziały na rzecz tego samego nabywcy.

Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości w drodze kupna na podstawie umowy sprzedaży z 13 lipca 1999 r.

Budynek nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę. Nieruchomość w ogóle nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę przed planowanym zawarciem umowy sprzedaży. Budynek nie był przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy. Nieruchomość nie była i nie będzie przed planowanym zawarciem umowy sprzedaży udostępniana osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawych (np. najem, dzierżawa, użyczenie). Wnioskodawca nie dokonywał ulepszeń budynku. Wnioskodawca nie używa nieruchomości w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i nie będzie używał w tym celu przed zawarciem planowanej umowy sprzedaży. W związku z planowaną sprzedażą nieruchomości Wnioskodawca nie prowadził działań marketingowych poza ogłoszeniami zawierającymi ofertę sprzedaży nieruchomości w całości przez wszystkich współwłaścicieli. W szczególności Wnioskodawca nie dokonał i nie zabiegał o podział nieruchomości, wydzielenie dróg, uzbrojenie terenu lub zmianę planu zagospodarowania albo przeznaczenia działki w tym planie. Wnioskodawca nie prowadził prac projektowych lub innych związanych z realizacją na działce przedsięwzięcia przewidującego budowę budynku lub budynków.

Wnioskodawca nie udzielił nabywcy pełnomocnictw do występowania w jego imieniu. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku ze sprzedażą Nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym i zawarciem przedwstępnej umowy z nabywcą, nie zostało i nie zostanie udzielone nabywcy pełnomocnictwo/zgoda/upoważnienie do dokonania w imieniu Wnioskodawcy dodatkowych czynności w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w nieruchomości, tj. zabudowanej działki o nr 1.

W świetle powyższego, aby wyjaśnić wątpliwości Wnioskodawcy należy w pierwszej kolejności ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy nieruchomości Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W analizowanej sprawie takich przesłanek brak. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika bowiem taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca nie podejmie ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Co istotne, udział w nieruchomości który Wnioskodawca sprzedaje nie był, nie jest i nie będzie wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż udziału w nieruchomości można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Wnioskodawca dokonując dostawy udziału w nieruchomości korzystał będzie z przysługującego jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia ww. nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawca przy sprzedaży udziału w nieruchomości, tj. zabudowanej działki o nr 1, nie będzie występował w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać jako nieprawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W kwestii skutków prawnych, jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że w myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana M, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych współwłaścicieli nieruchomości.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.