Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-219/10-2/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-12
Teza: Jak ustalić wartość początkową środka trwałego (windy osobowej) zakupionej 19 września 2008 r., z której Wnioskodawca korzysta zarówno dla celów związanych z prowadzoną działalnością, jak i dla swojej podstawowej egzystencji, jako osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 19 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Z dniem 4 stycznia 2010 r. Wnioskodawca rozpoczął jako osoba fizyczna jednoosobową działalność gospodarczą. Zainteresowany jest osobą niepełnosprawną, poruszająca się na wózku inwalidzkim (porażenie czterokończynowe – I grupa inwalidzka) i maluje obrazy za pomocą ust. Siedziba firmy Wnioskodawcy mieści się w domu, w którym mieszka i którego jest współwłaścicielem. Zostało wyodrębnione jedno pomieszczenie, w którym znajduje się pracownia malarska Wnioskodawcy – jest to pomieszczenie na parterze. W pracowni została zamontowana winda osobowa umożliwiająca Zainteresowanemu poruszanie się po całym domu. Parter zamieszkują rodzice Wnioskodawcy, którzy w formie aktu darowizny przekazali Zainteresowanemu dom, zaś piętro zamieszkuje Wnioskodawca wraz z żoną.

Zainteresowany chciałby windę, którą zakupił 19 września 2008 r. (faktura VAT na kwotę brutto 63.076,50 zł) przekazać do użytkowania w prowadzonej działalności i ująć ją w ewidencji środków trwałych. Tym samym wydatki poniesione w przyszłości na jej eksploatację (m.in. konserwacja, opłata przekazywana do Urzędu Dozoru Technicznego) zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak ustalić wartość początkową środka trwałego (windy osobowej) zakupionej 19 września 2008 r., z której Wnioskodawca korzysta zarówno dla celów związanych z prowadzoną działalnością, jak i dla swojej podstawowej egzystencji, jako osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim?

Zdaniem Wnioskodawcy, poruszając się na wózku inwalidzkim Zainteresowany jest zmuszony korzystać z windy zarówno „w drodze do pracy – jego pracowni”, jak i w zwykłych czynnościach życiowych. Porażenie spastyczne jakie Zainteresowany posiada nie pozwala mu na kilkugodzinną pracę przy sztaludze, musi w trakcie dnia kilka razy odpoczywać leżąc i tym samym często korzysta z windy. Zainteresowany nie jest sam w stanie się poruszać, musi liczyć na pomoc osób trzecich. W związku z tym wyjazdy poza dom Wnioskodawcy są niezbyt częste, a w miesiącach zimowych bardzo rzadkie ze względu na niską temperaturę i śnieg, który bardzo utrudnia poruszanie się wózkiem. Zainteresowany sądzi, że w związku z tym wartością początkową posiadanej windy byłaby kwota za jaką Wnioskodawca ją kupił (63.076,50 zł). Również wydatki związane z jej eksploatacją Zainteresowany zaliczyłby w 100% do kosztów uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można jednak zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Odnosząc się do przedstawionego przez Wnioskodawcę opisanego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że wydatek na windę osobową umożliwiającą poruszanie się Zainteresowanemu po całym domu, ma na celu ułatwienie czynności życiowych z uwagi na niepełnosprawność Wnioskodawcy. Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia niepełnosprawności ruchu, osoba fizyczna jest zmuszona do poczynienia powyższego zakupu niezależnie od tego czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Tak więc, bezpośrednim celem jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków jest możliwość swobodniejszego przemieszczania się, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Poniesienie wydatku na zakup windy osobowej nie ma realnego wpływu na wysokość przychodów uzyskiwanych ze świadczenia usług wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ani też związku z prowadzoną działalnością jako źródłem przychodów.

Reasumując, wydatku na zakup windy osobowej nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, w związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.