Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-151/13-4/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-06-06
Teza: Sprzedaż działek.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty; opodatkowanie; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2013 r. (data wpływu 8 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 maja 2013 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży działek lub pola w całości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży działek lub pola w całości oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 maja 2013 r. (data wpływu) w zakresie doprecyzowania zdarzenia przyszłego oraz o podpis Wnioskodawczyni.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W latach 2007- do nadal Wnioskodawczyni prowadzi działalność zawodową - psycholog. Nie była i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu 11.03.2008r. Wnioskodawczyni nabyła odpłatnie jako osoba prywatna działkę rolną w woj….., powiat…, gmina…, położoną w miejscowości …o łącznej powierzchni 2,87 ha. Dla powyższej działki do dnia złożenia niniejszego wniosku nie został sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego. Dla terenów na których jest położona ww. działka zostało uchwalone jedynie „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego”.

Ww. działka nigdy nie była zabudowana i nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności.

Przy jej nabyciu Wnioskodawczyni nie korzystała również z jakichkolwiek ulg podatkowych.

W następnych latach powyższa działka została podzielona na 20 mniejszych działek w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Obecnie działki te są przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe i wypoczynkowe (taką informację Wnioskodawczyni uzyskał w gminie….).

Wyżej wymieniony grunt nigdy nie był udostępniany innym osobom na podstawie najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Zainteresowana nie dokonywała nigdy sprzedaży gruntów. Jedyne poniesione nakłady to podział gruntu, nie miało miejsca: uzbrajanie terenu, ogradzanie, zamieszczanie ogłoszeń o sprzedaży itp. Dla wyżej wymienionych działek nie zostały wydane decyzje ustalające decyzje zabudowy. Działki wyżej wymienione przedmiotowo przeznaczone są pod budownictwo wypoczynkowe i jednorodzinne zgodnie z uchwalonym studium uwarunkowań.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przy sprzedaży (dokonywanej po upływie 5 lat od końca roku podatkowego w którym Wnioskodawczyni nabyła pole) poszczególnych działek Wnioskodawczyni zapłaci podatek od towarów i usług?
2.  Czy przy sprzedaży nabytego pola w całości (pomimo dokonanego podziału gruntu na mniejsze działki) Wnioskodawczyni zapłaci podatek od towarowi usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, odnośnie ww. pytań - w przytoczonym zdarzeniu przyszłym - wystąpi obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług. Ponadto dla tej sprzedaży nie będzie miał zastosowania limit uprawniający do zwolnienia podmiotowego o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z nw. przepisów ustawy VAT:

*   art. 43 ust. 1 pkt 9 w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 kwietnia 2013 r. oraz

*   art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntów jest dostawą towarów.

Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie zatem do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W przedmiocie opodatkowania sprzedaży działek służących do działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne, wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych (C-180/10) i (C-181/10).

Udzielając odpowiedzi na postawione w tym temacie pytania prejudycjalne, Trybunał wskazał, iż czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalności gospodarczą (…).

Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym – podkreślił Trybunał.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni nie była i nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W dniu 11.03.2008r. Wnioskodawczyni nabyła odpłatnie jako osoba prywatna działkę rolną o powierzchni 2,87 ha. Dla powyższej działki do dnia złożenia niniejszego wniosku nie został sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego. Ww. działka nigdy nie była zabudowana i nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności.

Przy jej nabyciu Wnioskodawczyni nie korzystała również z jakichkolwiek ulg podatkowych.

W następnych latach powyższa działka została podzielona na 20 mniejszych działek w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Obecnie działki te są przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe i wypoczynkowe (taką informację Wnioskodawczyni uzyskała w Gminie…).

Wyżej wymieniony grunt nigdy nie był udostępniany innym osobom na podstawie najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Zainteresowana nie dokonywała nigdy sprzedaży gruntów. Jedyne poniesione nakłady to podział gruntu, nie miało miejsca: uzbrajanie terenu, ogradzanie, zamieszczanie ogłoszeń o sprzedaży itp. Dla wyżej wymienionych działek nie zostały wydane decyzje ustalające decyzje zabudowy. Działki wyżej wymienione przedmiotowo przeznaczone są pod budownictwo wypoczynkowe i jednorodzinne zgodnie z uchwalonym studium uwarunkowań.

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanej, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni nie podejmowała m.in. działań takich, jak: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, zamieszczanie ogłoszeń o sprzedaży, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

A zatem, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Zainteresowaną za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, iż nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

W przedmiotowej sprawie uznać zatem należy, iż Zainteresowana dokonując sprzedaży działek nie będzie działała w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedaż przez Wnioskodawczynię czy to poszczególnych działek, czy pola w całości, stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, w przedmiotowej sprawie Zainteresowana, zbywając nieruchomość (nieruchomości) stanowiące jej majątek prywatny, korzysta z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego – stosownie do aktualnego orzecznictwa – transakcja zbycia nieruchomości gruntowych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, z tytułu sprzedaży poszczególnych działek lub pola w całości, Wnioskodawczyni nie będzie obowiązana do zapłaty podatku VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja dotyczy obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży działek lub pola w całości. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w….., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.