Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.708.2025.3.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-02
Teza: Możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w
odniesieniu do dwóch umorzonych kredytów na różne
inwestycje mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt mieszkaniowy
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
ugody
umorzenie
wspólność-wspólność majątkowa
zaniechanie
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 sierpnia 2025 r. (wpływ 22 sierpnia 2025 r.)
    oraz pismem z 24 sierpnia 2025 r. (wpływ 24 sierpnia 2025 r.) - w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, bez ustanowionej rozdzielności
    majątkowej. Wraz z małżonkiem zaciągnął dwa kredyty hipoteczne w walucie obcej (CHF),
    każdy dotyczący innej nieruchomości mieszkaniowej:
        Kredyt 1 - przewidywana kwota umorzenia w ramach ugody: ok. 100.000 zł,
        Kredyt 2 - przewidywana kwota umorzenia w ramach ugody: ok. 620.000 zł.
    Każda z tych nieruchomości została nabyta w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych
    rodziny.
    Planowane jest podpisanie dwóch odrębnych ugód z bankami, każda dotycząca jednego z
    kredytów.
    Obie ugody będą zawierane równocześnie lub w niewielkim odstępie czasu.
    Wnioskodawca nie korzystał dotąd ze zwolnienia, o którym mowa w § 2 ust. 1
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Kredyt nr 1 - mieszkanie:
    Data zawarcia umowy: 20 grudnia 2002 r.
    Bank: (...) S.A. (następnie przejęty przez Bank (...)).
    Cel kredytu: zakup lokalu mieszkalnego na własne cele mieszkaniowe „zakup
    nieruchomości mieszkalnej” (wprost wynikało z umowy).
    Podmiot udzielający: bank krajowy, działający na podstawie Prawa bankowego i
    podlegający nadzorowi KNF.
    Zabezpieczenie: hipoteka na nabytym mieszkaniu.
    Zakres przewidywanego umorzenia: kapitał wraz z częścią odsetek wynikających z
    rozliczenia ugody. Nie obejmuje odsetek karnych ani opłat dodatkowych (prowizji,
    ubezpieczeń). W przypadku tego kredytu nie zaszły zdarzenia odsetek karnych (odsetek od
    zadłużenia przeterminowanego) - 0 zł.
    Solidarność kredytobiorców: umowa kredytowa przewiduje odpowiedzialność solidarną
    obojga małżonków.
    Planowany tryb zakończenia sprawy: zawarcie ugody z bankiem.
    Kredyt nr 2 - działka i dom jednorodzinny
    Data zawarcia umowy: 18 maja 2009 r. + aneks nr 1 z 18 marca 2011 r.

    Bank: (...) S.A. (następnie przejęty przez (...) S.A.).
    Cel kredytu: zakup działki budowlanej i budowa domu jednorodzinnego na własne cele
    mieszkaniowe (wprost zapisane w umowie kredytowej).
    Podmiot udzielający: bank krajowy, działający na podstawie Prawa bankowego i
    podlegający nadzorowi KNF.
    Zabezpieczenie: hipoteka ustanowiona na nieruchomości (działce wraz z domem
    jednorodzinnym).
    Zakres przewidywanego umorzenia: kapitał oraz część odsetek brak dodatkowych opłat.
    Zgodnie z warunkami umów kredytowych bank miał prawo naliczać odsetki od zadłużenia
    przeterminowanego. W przypadku opóźnień w spłacie rat kredytu odsetki te były
    naliczane na zasadach określonych w umowie (oprocentowanie od zadłużenia
    przeterminowanego). Natomiast w przypadku tego kredytu nie zaszły zdarzenia odsetek
    karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego) - 0zł.
    Solidarność kredytobiorców: umowa przewiduje odpowiedzialność solidarną obojga
    małżonków.
    Planowany tryb zakończenia sprawy: zawarcie ugody z bankiem.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę dwóch odrębnych ugód z bankami, z
      których każda dotyczy innego kredytu mieszkaniowego i innej nieruchomości nabytej
      w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, możliwe jest zastosowanie zwolnienia z
      podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) w odniesieniu do każdej z tych ugód -
      zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia MF z 11 marca 2022 r.?
    2. Czy fakt istnienia wspólności majątkowej małżeńskiej wpływa na prawo Wnioskodawcy
      do skorzystania dwa razy z przedmiotowego zwolnienia - raz z tytułu ugody dotyczącej
      jednej nieruchomości i drugi raz z tytułu ugody dotyczącej drugiej nieruchomości?
    3. Czy w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę dwóch odrębnych ugód z bankami -
      każda dotycząca innego kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z małżonką i
      każda na cele mieszkaniowe - możliwe jest zastosowanie zwolnienia z PIT, o którym
      mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., w
      odniesieniu do obu ugód łącznie, tj. aby umorzenie w ramach każdej z nich nie rodziło
      obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawcy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Przychody uzyskane z tytułu zawarcia ugody z bankiem w zakresie kredytów
    mieszkaniowych mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia MF
    z 11 marca 2022 r.
    Skoro każda z umów dotyczy odrębnej nieruchomości, a obie zostały nabyte w celu
    zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny, możliwe jest zastosowanie zwolnienia dla
    każdej z tych umów oddzielnie.
    Każdy z kredytów dotyczy innej nieruchomości mieszkaniowej, a w świetle wspólności
    majątkowej małżonkowie są równoprawnymi kredytobiorcami - zatem potencjalnie każdy
    z nich mógłby niezależnie zawrzeć taką ugodę i skorzystać z jednorazowego zwolnienia.
    Fakt, że kredyty zostały zaciągnięte przez małżonków pozostających w ustroju wspólności
    majątkowej, nie pozbawia jednego z nich prawa do skorzystania ze zwolnienia w
    odniesieniu do dwóch odrębnych zobowiązań mieszkaniowych.
    Ograniczenie możliwości zastosowania zwolnienia jedynie do jednej z ugód prowadziłoby
    do nierównego traktowania podatników, oraz zachęcałoby do unikania ugód i kierowania
    spraw do sądów - co byłoby sprzeczne z celem rozporządzenia.

    Należy przyjąć interpretację prokonsumencką, zgodną z art. 2 Konstytucji RP i zasadą
    równości wobec prawa - każda z osób może skorzystać z odrębnego zwolnienia, jeśli
    kredyty nie są tożsame i nieruchomości mają przeznaczenie mieszkaniowe.
    Wniosek końcowy: Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że: zawarcie przez niego dwóch
    ugód frankowych z bankami, każdej dotyczącej innej nieruchomości mieszkaniowej
    nabytej wspólnie z małżonkiem, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z PIT dla każdej z
    tych ugód niezależnie - w zakresie przypadającym na Wnioskodawcę.
    Oba kredyty spełniają warunki z § 2 ust. 1 rozporządzenia (cel mieszkaniowy, osoba
    fizyczna, kredyt hipoteczny w banku podlegającym nadzorowi KNF).
    Każdy z kredytów jest odrębnym zobowiązaniem, zabezpieczonym inną nieruchomością i
    dotyczącym innego celu mieszkaniowego.
    Fakt wspólności majątkowej nie powinien ograniczać prawa do zastosowania zwolnienia
    wobec każdego z kredytów oddzielnie.
    Intencją ustawodawcy było uniknięcie opodatkowania umorzeń w ramach ugód
    frankowych zawieranych przez osoby fizyczne dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych,
    dlatego należy przyjąć interpretację pozwalającą na objęcie zwolnieniem obu umorzeń.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

    Wskazał Pan, że na podstawie dwóch odrębnych ugód banki umorzą Panu zadłużenie
    dotyczące dwóch różnych kredytów hipotecznych. Należy zatem przeanalizować skutki
    podatkowe tej czynności.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętych kredytów należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.

        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to
    prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie
    przepisów.
    Zaniechanie poboru podatku, określone w omawianym Rozporządzeniu, obejmuje
    umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (udzielonego przed dniem 15
    stycznia 2015 r.) w przypadku gdy:

        kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
        osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
        mieszkaniowej.
    Zatem rozporządzenie to nie ogranicza liczby kredytów, z tytułu których dochodzi do
    umorzenia, a ogranicza liczbę inwestycji sfinansowanych kredytem (kredytami) - do jednej.
    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 o podatku od spadków i darowizn. Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe,
    rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
    mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
    innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    Ponadto, z zaniechania można skorzystać tylko raz. Ewentualne wcześniejsze korzystanie
    przez podatnika z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na inną inwestycję, uniemożliwia
    skorzystanie kolejny raz z preferencji w postaci zaniechania poboru podatku.
    Jak wynika z opisu zdarzenia - zamierza Pan podpisać dwie różne ugody dotyczące dwóch
    różnych kredytów zaciągniętych na różne nieruchomości.
    Mając na uwadze przepisy wynikające z omawianego Rozporządzenia wskazuję, że w
    przypadku umorzenia wierzytelności z tytułu dwóch kredytów zaciągniętych na różne
    inwestycje mieszkaniowe zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    od kwot umorzonych może być zastosowane tylko do jednego kredytu. Przepisy
    rozporządzenia nie precyzują natomiast konieczności zastosowania zaniechania tylko w
    odniesieniu do pierwszego umorzenia (w ramach pierwszego kredytu). Biorąc pod uwagę
    ukształtowanie zaniechania poboru podatku wprowadzonego rozporządzeniem Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r., decyzja o tym, która z inwestycji mieszkaniowych (w
    przypadku kilku kredytów) będzie objęta zaniechaniem poboru, czy też zmiana tej decyzji
    przez podatnika, jest tylko po jego stronie.
    Zatem może Pan wybrać, w stosunku do którego umorzonego kredytu chce Pan
    skorzystać z zaniechania poboru podatku.
    Natomiast, jeśli skorzysta Pan już z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do jednego
    z dwóch kredytów, o których mowa we wniosku, to nie może Pan ponownie skorzystać z
    tego rozwiązania. To oznacza, że kwota umorzenia tego drugiego kredytu będzie
    podlegała opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.
    Ponadto wskazuję, że z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do
    zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
    Każdy z dłużników solidarnych odpowiada zatem za całość długu, a nie tylko część, jaką
    można by mu przypisać, np. poprzez równy podział kwoty długu pomiędzy
    zobowiązanych. Zatem Pan i Pana małżonka jako kredytobiorcy solidarni odpowiadacie do
    pełnej wysokości za zadłużenie wynikające z obydwu zawartych umowy kredytu. Skoro
    więc odpowiada Pan wraz z żoną za spłatę obydwu kredytów solidarnie i posiadają
    Państwo wspólność majątkową, to nie ma możliwości „rozdzielenia” kredytów tak, aby z

    zaniechania w stosunku do jednego skorzystał np. Pan, w stosunku do drugiego Pana
    małżonka ani jak już wyżej wskazano, aby skorzystał Pan z zaniechania poboru podatku w
    stosunku do obydwu kredytów.
    Zatem fakt istnienia wspólności majątkowej małżeńskiej również nie wpływa na Pana
    prawo do skorzystania dwa razy z przedmiotowego zaniechania poboru podatku - do
    umorzenia dwóch kredytów dotyczących dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych.
    Pana stanowisko jest więc nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej
    podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony.
    Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie
    dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w
    polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny
    własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z
    przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega
    weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też nie
    odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.

    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.