Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.280.2025.2.WH
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Opodatkowanie otrzymanego grantu oraz braku prawa do
odliczenia podatku naliczonego w związku z jego realizacją.
Słowa kluczowe: dotacja-dotacja celowa
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania otrzymanego grantu oraz braku prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z jego realizacją. Uzupełnili Państwo wniosek pismem z 11 czerwca
    2025 r. (wpływ 11 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Podstawą prawną działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę jest ustawa z dnia 30
    maja 1989 r. o Izbach Gospodarczych (teks jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 579) oraz Statut
    (...). Jest (...).
    Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca wystąpił o grant pt. (...).
    Przedsięwzięcie realizowane w ramach (...) 2021-2027, dofinansowane ze środków
    Europejskiego Funduszu Regionalnego Rozwoju, Grantodawcą (beneficjent projektu
    grantowego) – Województwo (...) - B. - jednostka samorządu terytorialnego
    odpowiedzialna za przygotowanie i rozliczenie projektu grantowego.
    Grantodawca przyznaje Grantobiorcy pomoc w formie bezzwrotnego wsparcia
    grantowego na koszty związane z wsparciem dla C. w zakresie profesjonalizacji usług.
    Maksymalny procentowy poziom wsparcia UE wydatków kwalifikowalnych dla
    Grantobiorców wynosi 70%.
    Projekt zakłada (...). Realizacja grantu przewiduje rozwój C. oraz organizację (...). Miejsce
    wdrożenia: Województwo (...).
    Grupą docelową będą (...).
    W tym celu starają się Państwo o grant na: (...).
    W złożonym wniosku grantowym o dofinansowanie wykazano, iż podatek VAT stanowi
    koszty kwalifikowane Projektu. Wnioskowana dotacja będzie rozliczana do kwoty brutto.
    Wnioskodawca nie może przeznaczyć dofinansowania na inny cel niż realizowany Projekt
    grantowy. Wnioskodawca nie może przeznaczyć dofinansowania na ogólną działalność. W
    przypadku niezrealizowania zadania Wnioskodawca musi zwrócić niewykorzystane środki.
    Rozliczenie zadania następuje dopiero po jego zakończeniu.
    Wszystkie faktury zakupu otrzymane na realizację grantu będą wystawione na
    Wnioskodawcę.
    Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Kwalifikacje uzyskane z grantu będą wykorzystywane do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – tj. bezpłatnych szkoleń, seminariów czy
    spotkań z (...).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Na pytanie, „Z tytułu jakiej działalności są Państwo czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług” odpowiedzieli Państwo:
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę opodatkowane podatkiem VAT:
        legalizacja dokumentów eksportowych
        wydawanie gazety (...)
        organizacja (...) oraz (...)
        organizowanie promocji (...)

    Na pytanie „Jakie czynności/usługi/dostawę towarów będą Państwo świadczyć w ramach
    Projektu?” odpowiedzieli Państwo:
    Projekt polega na otrzymaniu i wydaniu dotacji na podniesienie profesjonalizacji C. (C.).
    Wnioskodawca zakupi usługi i towary wg listy: (...).
    W ramach projektu nie będziemy świadczyć żadnych usług ani dokonywać dostaw
    towarów.
    Na pytanie „Na czyją rzecz będą Państwo świadczyli ww. czynności/usługi/dostawę
    towarów?” odpowiedzieli Państwo:
    W ramach projektu nie będziemy świadczyć usług ani dostarczać towarów.
    Na pytanie „Czy otrzymane dofinansowanie będzie stanowiło wynagrodzenie za czynności
    /usługi/dostawę towarów świadczone w ramach realizacji projektu?” odpowiedzieli
    Państwo:
    W ramach projektu nie będziemy świadczyć usług ani dostarczać towarów.
    Na pytanie „W jaki sposób wyliczona zostanie kwota przyznanego Państwu
    dofinansowania i od czego uzależniona będzie jej wysokość (np. od liczby wykonanych
    zadań/ świadczeń przypisanych Państwu w projekcie, ich rodzaju, innych czynników,
    jakich?) odpowiedzieli Państwo:
    Dofinansowanie jest na podniesienie profesjonalizacji Wnioskodawcy, nie zależy od
    żadnych czynności na rzecz osób trzecich, zależy od wykonania czynności z pozycji
    powyżej.
    Na pytanie „Czy otrzymane dofinansowanie będzie uzależnione od liczby uczestników w
    projekcie, bądź liczby przeprowadzonych spotkań, szkoleń itp.” odpowiedzieli Państwo:
    Dofinansowanie przyznawane jest dla podniesienia profesjonalizacji Wnioskodawcy, nie
    będziemy w ramach projektu świadczyć żadnych usług.
    Na pytanie „W jaki sposób wybierani będą uczestnicy projektu? Czy z uczestnikami
    projektu będą zawierają Państwo umowy? Kto jest stroną tych umów.” odpowiedzieli
    Państwo:
    Dofinansowanie jest na podniesienie profesjonalizacji Wnioskodawcy. Nie otrzymujemy
    grantu na usługi, a na podniesienie profesjonalizacji Wnioskodawcy, z grantu nie będą
    świadczone żadne usługi.
    Na pytanie „Czy otrzymane dofinansowanie przeznaczone na realizację usług
    świadczonych w ramach Projektu spowoduje, że dla uczestników będą one nieodpłatne?”
    odpowiedzieli Państwo:
    Z grantu nie będą świadczone żadne usługi i nie będzie uczestników grantu.
    Na pytanie „Czy będą Państwo ponosili odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte
    wykonanie świadczeń, do których wykonania będą Państwo zobowiązani w związku z
    udziałem w projekcie? Jaka to jest odpowiedzialność i przed kim Państwo ją ponoszą?”
    odpowiedzieli Państwo:
    Z grantu zobowiązaliśmy się do zakupu usług z pozycji 2, nie wykonujemy usług dla osób
    trzecich.
    Na pytanie „Czy gdyby nie otrzymali Państwo dofinansowania, to przystąpiliby do realizacji
    projektu? Czy projekt byłby realizowany w innym zakresie?” odpowiedzieli Państwo:
    Jeżeli nie otrzymamy grantu to nie zrealizujemy usług z pozycji 2.
    Na pytanie „Jeżeli w ramach Projektu i uzyskanego dofinansowania będą Państwo
    świadczyli usługi szkoleniowe?” odpowiedzieli Państwo:

    W ramach grantu nie będziemy świadczyli usług szkoleniowych. Wnioskodawca w swojej
    ogólnej działalności świadczy usługi płatne wymienione w punkcie 1 oraz nieodpłatne
    usługi szkoleniowe (...) oraz organizuje nieodpłatne spotkania (...).

## Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z
    realizacją grantu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dotacja przekazana jest na cele, które nie polegają na
    świadczeniu odpłatnych usług lub dokonywaniu sprzedaży. Wnioskodawca nie jest
    zobowiązana do zapłaty VAT, gdy dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę
    świadczonej przez nią usługi.
    Zdaniem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na grant, ponieważ Wnioskodawcy nie
    pobiera wynagrodzenia za organizowane szkolenia, spotkania i seminaria.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy. Usługą będzie tylko takie świadczenie,
    w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.

    Zatem czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w
    ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za
    bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną
    płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter
    bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za
    to świadczenie.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Analizując bowiem powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub
    świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. Wystąpili Państwo o grant pt. (...). Projekt polega na otrzymaniu i wydaniu
    dotacji na podniesienie profesjonalizacji C. (C.). Zakupią Państwo usługi i towary wg listy:
    (...).
    W ramach projektu nie będą Państwo dokonywać ani świadczyć żadnych usług ani dostaw
    towarów. Dofinansowanie jest na podniesienie profesjonalizacji Wnioskodawcy, nie zależy
    od żadnych czynności na rzecz osób trzecich.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy dotacja otrzymana
    na realizację grantu będzie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Oznacza to, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi
    wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście
    otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania
    dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,

    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja
    (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika,
    niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. W przypadku natomiast, gdy
    podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem
    usług, jako pokrycie części lub całości ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z
    tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie
    zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      (...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub
      którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub
      świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z
      subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy niezbędne jest zatem wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym kontekście istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności wyroki w sprawach:
        C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State),
        C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise,
        w skrócie KNW).
    W wyroku z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie
    subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące
    wyłącznie subwencje, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów
    lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do
    sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja
    stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie
    później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do
    zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo
    beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej
    opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny
    na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego
    wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź
    część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena, jaką płaci
    nabywca, musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji
    przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element
    ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem
    rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd
    krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub
    świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż
    musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała
    bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy
    zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

    W wyroku z 13 czerwca 2002 r. w sprawie C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie
    od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie
    spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia
    (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług
    świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie
    zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki. Związek
    dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na
    ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym. W
    praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego
    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywane dofinansowanie (dotacja) jest w sposób zindywidualizowany i
    policzalny związany z ceną danego świadczenia/danej dostawy (tj. świadczenie/dostawa
    dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za
    darmo), takie dofinansowanie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast
    związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dofinansowanie nie jest elementem
    wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i
    należy – potraktować je jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.
    Bezpośrednio z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca
    towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej,
    ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną
    konkretną dostawę.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności nie wynika, aby w odniesieniu do dotacji
    otrzymanej na realizację grantu został spełniony warunek „bezpośredniego wpływu”
    dofinansowania na cenę świadczonych przez Państwa usług. W przedmiotowej sprawie
    nie zachodzi sytuacja, w której wystąpią skonkretyzowane świadczenia w zamian za
    określone wynagrodzenie. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w ramach
    otrzymanego grantu nie będą Państwo świadczyć żadnych usług ani dokonywać dostaw
    towarów. Dofinansowanie przyznawane jest na podniesienie profesjonalizacji
    Wnioskodawcy, nie zależy od żadnych czynności na rzecz osób trzecich.
    Zatem w świetle tak przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że otrzymana
    przez Państwa dotacja na realizację grantu nie stanowi podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a tym samym nie będzie ona podlegać opodatkowaniu
    podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą także braku prawa do odliczenia VAT od zakupów w związku
    z realizacją grantu.
    Należy wskazać, że podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały
    sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:
        podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek
    zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
        1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
          prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
          gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
          działalności.
        2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
          handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
          naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
          Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
          wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
          ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w kontekście prawa do
    odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    Jak wskazano, powyżej przyznane Państwu dofinansowanie, które jest przeznaczone na
    pokrycie wydatków związanych z realizacją grantu nie będzie stanowiło podstawy
    opodatkowania podatkiem VAT w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym
    nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Zatem w odniesieniu do wydatków ponoszonych przez Państwa w ramach realizacji
    grantu, które nie będą wykorzystane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT nie
    będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art.
    86 ust. 1 ustawy.
    W konsekwencji Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści uzupełnienia wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności
    na wskazaniach, że „dofinansowanie jest na podniesienie profesjonalizacji Wnioskodawcy,
    nie zależy od żadnych czynności na rzecz osób trzecich (...)” oraz „z grantu nie będą
    świadczone żadne usługi i nie będzie uczestników grantu”.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.