Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-858/12-6/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-10-24
Teza: z uwagi na fakt, iż obowiązek przechowywania wszelkich dokumentów związanych z prowadzeniem ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej nie będzie spoczywał na Spółce, Wnioskodawca pozbawiony jest możliwości posiadania oryginału paragonu fiskalnego wystawionego przez autoryzowanego dealera – zatem przepis § 7 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011r. nakazujący dołączenie do kopii faktury paragonu dokumentującego sprzedaż nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; obrót; paragon-paragon fiskalny; raporty fiskalne; sprzedaż; umowa-umowa agencyjna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2012r. (data wpływu 10 września 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 października 2012r. (data wpływu 9 października 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku załączenia paragonu fiskalnego do kopii faktury VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku załączenia paragonu fiskalnego do kopii faktury VAT. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 października 2012r. (data wpływu 9 października 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu Nr IPPP2/443-858/12-2/AK z dnia 25 września 2012r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi na terenie kraju sprzedaż sprzętu gospodarstwa domowego. Jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. W celu poprawy efektywności ekonomicznej działalności prowadzonej przez Spółkę, B. rozważa wprowadzenie nowego modelu dystrybucji towarów należących do Spółki (dalej: „Model”).

Zgodnie z założeniami Modelu, Spółka upoważni wybrane przez siebie podmioty gospodarcze (dalej: „autoryzowani dealerzy”) do prowadzenia sprzedaży w imieniu i na rzecz Spółki.

W ramach zawartych pomiędzy Spółką a autoryzowanymi dealerami porozumień, autoryzowani dealerzy zobowiązani będą do świadczenia następujących czynności na rzecz Spółki:

*   pozyskiwania potencjalnych klientów;

*   klientom warunków i oferty handlowej Spółki;

*   zawierania umów pomiędzy Spółką a docelowymi klientami - na podstawie udzielonego autoryzowanemu dealerowi pełnomocnictwa do działania w imieniu i na rzecz Spółki;

*   przejmowanie płatności od klientów za zakupione towary Spółki i przekazywanie ich na rzecz B..

Towary będące przedmiotem sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem autoryzowanego dealera pozostaną własnością Spółki do momentu ich sprzedaży finalnemu nabywcy, tj. w żadnym momencie autoryzowani dealerzy nie uzyskają prawa do dysponowania towarami Spółki jak właściciel.

Za wykonywanie wskazanych powyżej czynności, autoryzowani dealerzy otrzymywać będą od Spółki wynagrodzenie prowizyjne, kalkulowane w oparciu o ustalone między stronami, np. miesięczne okresy rozliczeniowe.

Autoryzowani dealerzy, z którymi Spółka zamierza współpracować, obok świadczenia wyżej opisanych usług na rzecz Spółki, prowadzić będą dodatkowo działalność gospodarczą obejmującą m.in. sprzedaż towarów własnych, tj. niebędących własnością B.. Sprzedaż towarów własnych (tj. należących do autoryzowanych dealerów) dokonywana będzie m.in. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Jednocześnie, Spółka przewiduje, iż również część nabywców towarów należących do B., które będą sprzedawane w ramach Modelu przez autoryzowanych dealerów, będzie osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej.

Reasumując, w rozważanym przez Spółkę Modelu mogą zdarzyć się sytuacje, w których autoryzowany dealer, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, będzie dokonywał sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zarówno towarów własnych, jak i towarów Spółki.

W przypadku, gdy autoryzowany dealer wyda klientowi paragon dokumentujący sprzedaż towaru należącego do Spółki, a następnie klient zgłosi żądanie wystawienia faktury dokumentującej tą transakcję, klient dokona zwrotu autoryzowanemu dealerowi oryginału paragonu, a Spółka wystawi na rzecz klienta fakturę.

W zapisach regulujących zasady współpracy pomiędzy stronami w ramach Modelu przewidziane będą regulacje, zgodnie z którymi autoryzowani dealerzy przekazywać będą Spółce informacje dotyczące wartości sprzedaży towarów Spółki zrealizowanej przez każdego dealera. Podstawą do ustalenia tych informacji będą raporty z kas fiskalnych poszczególnych autoryzowanych dealerów. Ponadto, kopie raportów z kas fiskalnych będą również przekazywane Spółce.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

W jaki sposób należy spełnić dyspozycję § 7 ust. 3 Rozporządzenia fakturowego, nakazującego dołączenie paragonu fiskalnego do kopii faktury dokumentującej sprzedaż wcześniej zarejestrowaną na kasie rejestrującej w sytuacji, gdy autoryzowany dealer wyda klientowi paragon dokumentujący sprzedaż towaru należącego do Spółki, a następnie Spółka wystawi na żądanie i na rzecz tego klienta fakturę VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji w której autoryzowany dealer wyda klientowi paragon dokumentujący sprzedaż towaru należącego do Spółki, a następnie Spółka wystawi na żądanie i na rzecz tego klienta fakturę VAT, przepis wynikający z § 7 ust. 3 Rozporządzenia fakturowego nie znajdzie zastosowania, tj. Spółka nie będzie zobowiązana do dołączenia oryginału paragonu fiskalnego do kopii faktury dokumentującej sprzedaż wcześniej zarejestrowaną na kasie rejestrującej autoryzowanego dealera.

Zgodnie z § 7 ust. 3 Rozporządzenia fakturowego, „w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do kopii faktur, podatnik jest obowiązany dołączyć paragon dokumentujący tę sprzedaż.”

W ocenie Wnioskodawcy, powyższy przepis nie znajdzie jednak zastosowania w sytuacji, w której paragon fiskalny oraz faktura dokumentująca daną sprzedaż zostaną wystawione przez dwa różne podmioty.

Spółka wskazuje, iż w rozpatrywanym Modelu, sprzedaż towarów należących do Spółki dokonywana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej rejestrowana będzie na kasie rejestrującej należącej do autoryzowanego dealera. W rezultacie, to autoryzowany dealer wydawać będzie finalnemu nabywcy paragon fiskalny. W sytuacji, w której finalny odbiorca, po otrzymaniu paragonu, zażąda otrzymania faktury VAT (do czego będzie uprawniony na podstawie art. 106 ust. 4 Ustawy o VAT) to Spółka, a nie autoryzowany dealer, zobowiązana będzie wystawić finalnemu nabywcy taką fakturę. W takim przypadku, zgłaszając dealerowi (który będzie miał bezpośredni kontakt z klientem) żądanie wystawienia faktury, klient zwróci mu wydany oryginał paragonu, natomiast faktura zostanie wystawiona na jego rzecz i dostarczona mu przez Spółkę.

Tym samym, w opisanym przypadku, Spółka będzie dysponowała jedynie kopią wystawionej przez B. na rzecz klienta faktury, nie będzie natomiast w posiadaniu oryginału paragonu dotyczącego tej transakcji. Oryginał paragonu, który Klient zobowiązany jest zwrócić w przypadku zgłoszenia żądania wydania faktury, będzie znajdował się u dealera, który, jak Spółka wskazywała w uzasadnieniu do pytania 3, będzie podmiotem prawnie zobowiązanym do przechowywania całej ewidencji prowadzonej na swoich kasach rejestrujących. W związku z powyższym, Spółka nie będzie miała praktycznej możliwości dołączenia i przechowywania wraz z kopią faktury oryginału paragonu fiskalnego dokumentującego daną transakcję.

W ocenie Wnioskodawcy, analizowany przepis § 7 ust. 3 Rozporządzenia fakturowego przewidziany został dla sytuacji, w których podmiot wystawiający paragon fiskalny jest tożsamy z podmiotem wystawiającym fakturę dokumentującą tą samą sprzedaż. W sytuacji będącej przedmiotem niniejszego zapytania taka tożsamość jednak nie zachodzi, w związku z czym Spółka stoi na stanowisku, iż przepis ten nie będzie miał zastosowania do sprzedaży towarów należących do Spółki realizowanej przez autoryzowanych dealerów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w interpretacji indywidualnej Nr IPPP2/443-858/12-4/AK stwierdzono, iż w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku sprzedaż realizowana przez autoryzowanych dealerów, dokonywana na rzecz i w imieniu Spółki, powinna być ewidencjonowana przez dealerów. Tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek rejestracji sprzedaży za pośrednictwem własnych kas rejestrujących.

Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Jak wynika z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast art. 106 ust. 4 cyt. ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 cyt. ustawy, zgodnie z którą, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia może określić szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 68, poz. 360)

Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

Z § 7 ust. 3 ww. rozporządzenia wynika, iż w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do kopii faktury podatnik jest obowiązany dołączyć paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż Spółka w celu poprawy efektywności ekonomicznej prowadzonej działalności rozważa wprowadzenie nowego modelu dystrybucji towarów należących do Spółki.

Zgodnie z założeniami Modelu, Spółka upoważni wybrane przez siebie podmioty gospodarcze - autoryzowanych dealerów do prowadzenia sprzedaży w imieniu i na rzecz Spółki. W tym celu pomiędzy Spółką a autoryzowanymi dealerami zawarte zostaną stosowne porozumienia określające czynności, do wykonywania których zobowiązani będą dealerzy.

Towary będące przedmiotem sprzedaży dokonywanej za pośrednictwem autoryzowanego dealera pozostaną własnością Spółki do momentu ich sprzedaży finalnemu nabywcy, tj. w żadnym momencie autoryzowani dealerzy nie uzyskają prawa do dysponowania towarami Spółki jak właściciel.

Za wykonywanie wskazanych powyżej czynności, autoryzowani dealerzy otrzymywać będą od Spółki wynagrodzenie prowizyjne, kalkulowane w oparciu o ustalone między stronami, np. miesięczne okresy rozliczeniowe.

Autoryzowani dealerzy, z którymi Spółka zamierza współpracować, obok świadczenia wyżej opisanych usług na rzecz Spółki, prowadzić będą dodatkowo działalność gospodarczą obejmującą m.in. sprzedaż towarów własnych, tj. niebędących własnością B.. Sprzedaż towarów własnych (tj. należących do autoryzowanych dealerów) dokonywana będzie m.in. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Jednocześnie, Spółka przewiduje, iż również część nabywców towarów należących do B., które będą sprzedawane w ramach Modelu przez autoryzowanych dealerów, będzie osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej.

Zatem w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, dealer będzie dokonywał sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zarówno towarów własnych, jak i towarów Spółki.

W przypadku, gdy autoryzowany dealer wyda klientowi paragon dokumentujący sprzedaż towaru należącego do Spółki, a następnie klient zgłosi żądanie wystawienia faktury dokumentującej tą transakcję, klient dokona zwrotu autoryzowanemu dealerowi oryginału paragonu, a Spółka wystawi na rzecz klienta fakturę.

Biorąc pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz ww. rozporządzenia Ministra Finansów, w okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż w związku z tym, iż Spółka nie będzie zobowiązana do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem własnych kas rejestrujących, nie będzie również miała obowiązku dołączania paragonów do wystawionych i posiadanych kopii faktur VAT. Zauważyć bowiem należy, iż w związku z tym, iż sprzedaż realizowana przez autoryzowanych dealerów, dokonywana na rzecz i w imieniu Spółki, będzie ewidencjonowana przez tych dealerów, Spółka nie będzie dysponowała ani oryginałem paragonu fiskalnego ani też jego kopią. W przypadku żądania przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej wystawienia na jej rzecz faktury VAT dokumentującej dokonaną przez autoryzowanego dealera sprzedaż towaru, oryginał paragonu fiskalnego wystawiony przez tego dealera i przekazany nabywcy towaru, winien zostać zwrócony wystawcy tego paragonu (dealerowi). Zatem w posiadaniu Spółki pozostanie jedynie kopia wystawionej przez nią faktury VAT.

Zauważyć należy, iż w interpretacji indywidualnej Nr IPPP2/443-858/12-5/AK wydanej na rzecz Spółki wskazano, iż obowiązek przechowywania wszelkich dokumentów związanych z prowadzeniem ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej nie będzie spoczywał na Spółce, Wnioskodawca pozbawiony jest możliwości posiadania oryginału paragonu fiskalnego wystawionego przez autoryzowanego dealera. W związku z powyższym przepis § 7 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011r. nakazujący dołączenie do kopii faktury paragonu dokumentującego sprzedaż nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, iż w zakresie pytań: Nr 1 dotyczącego obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej sprzedaży dokonywanej w imieniu i na rzecz Spółki przez autoryzowanego dealera, Nr 2 dotyczącego określenia sposobu wydzielenia obrotu dotyczącego sprzedaży przez autoryzowanego dealera towarów należących do Spółki od obrotu z tytułu sprzedaży własnej dealera i Nr 3 dotyczącego obowiązku przechowywania dokumentów kasowych, wskazanych we wniosku z dnia 7 września 2012r., wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.