Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.663.2024.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-07
Teza: Zwolnienie od podatku w sytuacji przeznaczenia środków ze sprzedaży działki na na wkład własny do kredytu oraz spłatę kredytu.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; kredyt-kredyt hipoteczny; nieruchomości-zbycie nieruchomości; wspólność-wspólność majątkowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2-lit. a

## Pytanie

Czy dochód otrzymany przez Wnioskodawców ze sprzedaży działki nr 1, w sytuacji jego
    wydatkowania na wkład własny do kredytu hipotecznego i spłatę kredytu będzie mógł
    skorzystać ze zwolnienia na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych,
    przewidzianego w treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawców dochód osiągnięty ze sprzedaży działki nr 1, który został
    wydatkowany na wkład własny do kredytu hipotecznego oraz jego spłatę, który został
    zaciągnięty na nieruchomość, w której realizowane będą własne cele mieszkaniowe będzie
    mógł korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Wnioskodawcy 27 lutego 2024 r. sprzedali działkę nr 1 położoną w (...) Wnioskodawczyni z
    majątku osobistego sprzedała działki nr 11, 12, 3, 4. Całość uzyskanego dochodu ze
    sprzedanych nieruchomości został przeznaczony na wkład własny do kredytu
    mieszkaniowego (...) który zgodnie z umową został zaciągnięty 12 marca 2024 r. oraz jego
    spłatę.
    Odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Zatem, sprzedaż nieruchomości położonej
    w (...) – nr działki 1 spowodowała powstanie przychodu do opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniem podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłami przychodów jest odpłatne zbycie z
    zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a – c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonujących zamiany.
    Wnioskodawczyni zawiesiła prowadzoną działalność gospodarczą z dniem 22 maja 2022 r.,
    działalność ta nie była związana z zakupem i sprzedażą nieruchomości. Wnioskodawca
    prowadzi (...). Zatem zastosowanie znajdzie przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
    Ponadto nabycie wyżej opisanej nieruchomości nastąpiło w 2021, oznacza to, że nie
    upłynął pięcioletni okres między nabyciem a sprzedażą nieruchomości, liczony od końca
    roku kalendarzowego, w którym Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość.
    Dochód uzyskany ze sprzedaży opisanych w stanie faktycznym nieruchomości
    wchodzących do majątku wspólnego nieruchomości położonej w (...) został wydatkowany
    na wkład własny do kredytu i spłatę kredytu na nieruchomość należącą do majątku
    wspólnego małżonków, w ocenie Wnioskodawców może w całości korzystać ze zwolnienia
    przedmiotowego – art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Z uwagi na cel przekazanych środków pieniężnych z tytułu sprzedaży działki o nr 1, tj. na
    wkład własny do kredytu i spłaty kredytu zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego,
    w którym będą realizowane własne cele mieszkaniowe, w ocenie Wnioskodawców będą
    oni uprawnieni do skorzystania ze zwolnienia na gruncie podatku dochodowego,
    uregulowanego w treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, ze sprzedaży nieruchomości
    należącej do majątku wspólnego, tj. nieruchomości położonej w (...).
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT wolne od podatku dochodowego są
    dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art.
    30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków
    poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie
    później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne
    zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
    wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te
    cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych.
    Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT: „za wydatki poniesione na cele, o których
    mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
    1) wydatki poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także
    na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu
    lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziały
    w takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w
    ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku
    mieszkalnego,

    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
    mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego
    - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym
    do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
    2) wydatki poniesione na
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a – c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a – c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
    zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a – c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których
    mowa w lit. a lub b
    - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, mających siedzibę w
    państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
    zastrzeżeniem ust. 29 i 30.”
    Wnioskodawczyni wskazuje, że zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2
    ustawy o PIT będzie bezsporne w przypadku przeznaczenia przychodu uzyskanego ze
    sprzedaży działek nr 3 oraz 4 na realizację własnych celów mieszkaniowych. Działki nr 3
    oraz 4 zostały zakupione 9 czerwca 2020 r. Zostały sprzedane odpowiednio 15 kwietnia
    2024 r. i 15 maja 2024 r. Kredyt hipoteczny na zakup domu jednorodzinnego, w którym
    Wnioskodawczyni realizuje swoje cele mieszkaniowe, został zaciągnięty przed sprzedażą
    tych nieruchomości.
    W świetle powyższego, wydatki poniesione na spłatę tego kredytu hipotecznego mogą być
    uwzględnione przy ustaleniu dochodu zwolnionego z opodatkowania, zgodnie z art. 21
    ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT. Wydatkowanie uzyskanego dochodu ze
    sprzedaży nieruchomości – działki nr 1 na spłatę kredytu hipotecznego, zaciągniętego na
    zakup domu jednorodzinnego, służy realizacji potrzeb mieszkaniowych rodziny
    Wnioskodawców, co jednoznacznie wpisuje się w ustawową definicję „własnych celów
    mieszkaniowych”.
    Działanie to jest zgodne z intencją ustawodawcy, który przewidział zwolnienie podatkowe
    dla dochodów przeznaczonych na poprawę warunków mieszkaniowych, w tym spłatę
    kredytu hipotecznego służącego realizacji takich celów.
    Natomiast wątpliwość Wnioskodawców jaka się pojawiła dotyczy kolejności wystąpienia
    poszczególnych elementów stanu faktycznego, a konkretnie sprzedaży nieruchomości
    przed dniem podpisania umowy o kredyt mieszkaniowy. Dochód uzyskany ze sprzedaży
    działki położonej w (...) nr 1 został przeznaczony w całości na wkład własny do kredytu
    zaciągniętego w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego i spłatę kredytu. Wniosek o
    kredyt został złożony 25 stycznia 2024 r., przed sprzedażą ww. nieruchomości. Umowa
    kredytowa została zawarta 12 marca 2024 r., zatem przychód powstał przed dniem
    zawarcia umowy, tj. 27 lutego 2024 r. Jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 21 ust.
    1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT – za wydatki poniesione na własne cele
    mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu.
    W ocenie Wnioskodawców, dochód z odpłatnego zbycia działki położonej w (...) o nr 1 w
    całości został przeznaczony na cele mieszkaniowe, zatem powinien korzystać w całości ze
    zwolnienia od podatku dochodowego w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131. Sam fakt, że

    wydatkowany dochód został przeznaczony na wkład własny do kredytu i spłatę tego
    kredytu, którego umowa została podpisana po dniu sprzedaży nieruchomości nie
    powinien wpływać na możliwość skorzystania z ww. zwolnienia.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT ma bowiem charakter
    celowościowy. Skoro środki ze sprzedaży działki nr 1 zostały w całości przeznaczone na
    wkład własny do kredytu na zakup domu i spłatę tego kredytu, w którym realizowane
    będą cele mieszkaniowe Wnioskodawców, dochód ten w całości powinien korzystać z
    możliwości zwolnienia z opodatkowania.
    Wnioskodawcy sprzedali zakupioną nieruchomość wyłącznie w celu zakupu domu.
    Otrzymany dochód został wydatkowany na wkład własny kredytu hipotecznego, spłatę
    tego kredytu oraz zapłaty części kwoty zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...) z 18
    marca 2024 r. Tym samym, dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości w roku 2024
    powinien być w całości zwolniony z podatku dochodowego, ponieważ został wydatkowany
    na własne cele mieszkaniowe, wymienione w art. 21 ust. 25 ww. ustawy o PIT.
    W ocenie Wnioskodawców zamiarem ustawodawcy tworzącego możliwość skorzystania ze
    zwolnienia art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, było przede wszystkim zachęcenie do
    zakupu w miejscu sprzedawanych nieruchomości, innych nieruchomości przeznaczonych
    do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, z czym mamy do czynienia w przedmiotowej
    sprawie.
    Zdaniem Wnioskodawców, kwestią bezsporną jest przeznaczenie zaciągniętego kredytu,
    na nabycie nieruchomości, w której wspólnie realizują cele mieszkaniowe.
    W ocenie Wnioskodawców moment zaciągnięcia kredytu hipotecznego nie ma
    decydującego znaczenia dla możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego
    przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Ustawodawca jednoznacznie określił
    czas, w którym podatnik powinien wydatkować przychód uzyskany ze sprzedaży
    nieruchomości na realizację własnych celów mieszkaniowych – jest to okres trzech lat od
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.
    W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy złożyli wniosek o kredyt hipoteczny
    25 stycznia 2024 r. Jednym z warunków uzyskania kredytu była konieczność wniesienia
    wkładu własnego. W związku z tym działania Wnioskodawców, polegające na sprzedaży
    nieruchomości należących do Wnioskodawczyni oraz nieruchomości położonej w (...)
    (wchodzącej w skład majątku wspólnego), były zasadne i racjonalne. Uzyskany w ten
    sposób przychód został przeznaczony na wkład własny, co pozwoliło na spełnienie
    warunków wymaganych przez bank w celu udzielenia kredytu na zakup domu
    jednorodzinnego.
    Bank, mając pewność, że Wnioskodawcy zgromadzili odpowiednią kwotę, umożliwiającą
    realizację transakcji zakupu domu, zawarł umowę kredytową 12 marca 2024 r.,
    formalizując wolę stron w formie pisemnej. Niemniej jednak, zdaniem Wnioskodawców,
    do zaciągnięcia kredytu – rozumianego jako podjęcie wiążących działań prowadzących do
    uzyskania finansowania – doszło już w styczniu 2024 r., wraz ze złożeniem wniosku o
    kredyt.
    Wnioskodawcy podkreślają, że ich działania były zgodne z celem zwolnienia podatkowego
    przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, gdyż dochód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości został w całości przeznaczony na realizację własnych celów
    mieszkaniowych, tj. na zakup domu jednorodzinnego, który obecnie stanowi miejsce
    zamieszkania Wnioskodawców. W świetle powyższego, Wnioskodawcy mają prawo
    skorzystać z omawianego zwolnienia podatkowego.
    Jak wskazuje jednolita linia orzecznicza sądów administracyjnych - art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o PIT ma charakter przede wszystkim normy celu społecznego, której istotą jest
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych oraz zachęcenia do przeznaczenia
    środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na zakup nieruchomości, w których ten
    cel może być zrealizowany. Dla przykładu Sąd w Gliwicach w wyroku z 14 maja 2024 r. o

    sygn. akt I SA/Gl 1677/23, stwierdził: „W przepisie precyzującym rodzaj wydatków
    uznawanych za poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ww. przepisie
    (art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f.) wymienione zostały w sposób kazuistyczny różne rodzaje
    wydatków, których, jednakże wspólną cechą jest ich przeznaczenie. Dotyczą one bowiem
    różnorodnych form zaspakajania potrzeb mieszkaniowych podatników. Zasadnie NSA
    twierdzi, iż niewątpliwym i zamierzonym celem tych regulacji było „podatkowe sprzyjanie”
    przez ustawodawcę podejmowanym przez podatników w różnorodnych formach
    przedsięwzięciom służącym zaspakajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Z tego powodu
    wykładnia tego unormowania powinna uwzględniać cel jego wprowadzenia, a wykładnia
    celowościowa powinna być stosowana w ścisłym powiązaniu z wykładnią językową i
    systemową (wyroki NSA z dnia: 8 listopada 2018 r. II FSK 3163/16, 9 stycznia 2018 r. II FSK
    3389/15, 6 sierpnia 2019 r. II FSK 2080/17, 18 lutego 2020 r. II FSK 813/18, 3 grudnia 2020
    r. II FSK 2013/18, 9 grudnia 2020 r. II FSK 2172/18).”(LEX nr 3724826).
    Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz ugruntowane orzecznictwo, należy uznać, że
    warunek poniesienia wydatków na własne cele mieszkaniowe w terminie określonym w
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT związany z terminem zawarcia umowy kredytu został
    spełniony, albowiem wniosek o kredyt został złożony przed terminem, o którym mowa w
    tym przepisie, czyli przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości. W ocenie
    Wnioskodawców nie może przesądzić fakt, że kredyt hipoteczny na zakup domu został
    zawarty 12 marca 2024 r. czyli po dniu uzyskania przychodu ze sprzedaży działki o nr (...).
    Istotą przepisu ww. zwolnienia jest treść regulacji – wolne od podatku są dochody z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później
    niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
    dochód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości został wydatkowany na własny cel
    mieszkaniowy.
    W ocenie Wnioskodawców decydujące okoliczności możliwości zastosowania zwolnienia
    powinny opierać się na fakcie wydatkowania uzyskanego przychodu na realizacje celu
    mieszkaniowego w ciągu trzech lat od uzyskania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości.
    Oznacza to, że podstawowy cel przedmiotowego zwolnienia został zrealizowany. Do
    sprzedaży nieruchomości należącej do Wnioskodawców doszło 27 lutego 2024 r.,
    Natomiast do przeniesienia własności domu jednorodzinnego doszło 18 marca 2024 r.,
    zgodnie z aktem notarialnym Rep. A nr (...).
    Ponadto zauważyć należy, że 9 listopada 2023 r., aktem Rep. A Nr (...) Wnioskodawcy
    zobowiązali się do zakupu domu i przeniesienia własności do końca marca 2024 r. Zatem
    wszystkie kolejne działania takie jak sprzedaż nieruchomości w celu uzyskania pieniędzy
    na wkład własny do kredytu hipotecznego, sprzedaż kolejnych nieruchomości po
    podpisaniu umowy kredytowej na celu miały zakup domu, w którym Wnioskodawcy
    realizują podstawowe cele mieszkaniowe.
    Środki ze sprzedaży nieruchomości położonej w (...) zostały przeznaczone na wkład własny
    do kredytu tym samym spełniając warunek opisany w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Termin, który został opisany w tej regulacji wprowadza warunek w jakim czasie należy
    dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości, aby móc skorzystać z
    przedmiotowej ulgi.
    Niewątpliwie cel wprowadzenia zwolnienia został w pełni zrealizowany. Biorąc pod uwagę
    realia życiowe, tzn. fakt, że bank uzależnia możliwość zaciągnięcia kredytu od możliwości
    wniesienia wkładu własnego do kredytu należy stwierdzić, że zasadnym jest stwierdzenie,
    że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości – działki o nr 1 został przeznaczony na
    realizację własnego celu mieszkaniowego, tym samym może korzystać ze zwolnienia
    opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Zauważyć należy wydaną przez Ministra Finansów interpretację ogólną nr DD2.
    8202.5.2020 z 1 kwietnia 2022 r., w której: „W odniesieniu do wydatków poniesionych na
    spłatę kredytu lub pożyczki Senat uznał za nieuzasadnione, żeby dotyczyły one tylko
    kredytu lub pożyczki zaciągniętych na nabycie lub wybudowanie zbywanej nieruchomości

    lub prawa majątkowego. Z tego względu Senat wprowadził poprawkę, która, jak wskazano
    w uzasadnieniu, „rozszerza możliwość korzystania ze zwolnienia od podatku poprzez
    objęcie wydatków przeznaczonych na spłatę kredytów innych niż zbywana
    nieruchomość.”. Dodatkowo, „z uwagi na istniejące na rynku finansowym elastyczne formy
    kredytowania”, Senat wprowadził poprawkę, w wyniku której zwolnieniem zostały objęte
    również kredyty refinansowe oraz konsolidacyjne. (...) Wobec powyższego, dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych, w stanie prawnym obowiązującym do 31
    grudnia 2021 r., należy uznać, że wydatek na spłatę kredytu (pożyczki), w tym kredytu
    konsolidacyjnego i refinansowego, oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego
    na sfinansowanie wydatków związanych z nieruchomością będącą przedmiotem
    odpłatnego zbycia, mieści się w pojęciu wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 ustawy PIT. Stanowisko to pozostaje w zgodzie z intencją
    ustawodawcy, co potwierdza również zmiana wprowadzona z dniem 1 stycznia 2022 r. w
    zakresie omawianej ulgi mieszkaniowej 8 [8). Zmiana przesądza, że wydatki na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy PIT, obejmują także wydatki
    na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w
    związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25
    pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych
    w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, które
    sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).”
    Stanowisko to podkreśla intencję i cel wprowadzanie dalszych zmian, w tym rozszerzenia
    możliwości zaliczenia wydatków takich jak spłata kredytu zaciągniętego na nieruchomość
    sprzedawaną, do wydatków związanych z realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Wnioskodawcy zauważają, że nie zawsze jest możliwe zachowanie odpowiedniej
    chronologii czasu wymaganej przez ustawodawcę z uwagi na czynniki niezależne od nich,
    takie jak między innymi czas oczekiwania na podpisanie umowy kredytowej, czy
    konieczność uzyskania gotówki na wkład własny do kredytu, który jest decydujący o
    możliwości przyznania środków na zakup domu. Co istotne, zamiar wzięcia kredytu
    powstał przed sprzedażą nieruchomości, zatem należy uznać, że zostały spełnione
    przesłanki art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT. I w wyniku
    postawionych warunków przez Bank, Wnioskodawcy byli zobowiązani do powzięcia
    kolejnych kroków, czyli uzyskanie środków na wkład własny.
    Ponadto, co zostało wskazane wyżej, należy brać pod uwagę jednolitą linię orzeczniczą
    wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. d i ust. 26 ustawy o PIT w kontekście
    tzw. umów deweloperskich. W przedmiotowym stanie faktycznym nie wystąpiła taka
    umowa natomiast, należy zwrócić uwagę jak sądy administracyjne podkreślają cel
    wprowadzenia przedmiotowego zwolnienia, a przede wszystkim możliwość realizacji przez
    podatników podstawowego zaspokojenia potrzeb jaki jest potrzeba mieszkaniowa i
    zapewnienia warunków do tworzenia rodziny. Zatem, wprowadzenie zwolnienia miało
    przede wszystkim cel społeczny – zaspokojenie podstawowej potrzeby podatnika jakim
    jest własna nieruchomość i zapewnienia dachu nad głową. Takie stanowisko zostało zajęte
    między innymi przez NSA w wyroku z 7 lutego 2018 r. o sygn. akt II FSK 3510/17; wyroku z
    16 lutego 2018 r. o sygn. akt II FSK 413/16; wyroku z 2 lutego 2021 r. o sygn. akt II FSK 1103
    /19. Co istotne stwierdzić należy, że w przepisie art. 21 ust. 25 zostały wymienione
    wydatki, których cechą nadrzędną i wspólną jest ich przeznaczenie tj. spłata kredytu
    dotyczy nieruchomości, w której są realizowane cele mieszkaniowe. Wykładnia przepisu
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 ustawy o PIT powinna opierać się przede wszystkim
    na wykładni celowościowej.
    Wszystkie działania powzięte przez Wnioskodawców miały doprowadzić do zakupu
    nieruchomości, w której będą realizowane przez nich cele mieszkaniowe. Sprzedaż
    nieruchomości położonej w (...) wynikały z podpisania umowy przedwstępnej zakupu
    nieruchomości położonej w miejscowości (...). Wnioskodawcy zauważają również, że na

    gruncie Kodeksu Cywilnego – umowa przenosząca własność przenosi tę własność na
    nabywcę, oznacza to, że właścicielami nieruchomości położonej w miejscowości (...)
    Wnioskodawcy stali się w momencie podpisania aktu notarialnego 18 marca 2024 r.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawców, biorąc pod uwagę treść art. 21
    ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT oraz uwzględniając ugruntowane
    orzecznictwo NSA, stwierdzić należy, że warunek poniesienia wydatków na własne cele
    mieszkaniowe w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w związku z
    terminem zawarcia umowy kredytowej został spełniony, bowiem sam wniosek o kredyt
    mieszkaniowy został złożony przed upływem terminu, o którym mowa w tym przepisie.
    Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że w świetle wyżej powołanych wyroków NSA nie ma
    znaczenia fakt, że umowa o kredyt hipoteczny została podpisana 12 marca 2024 r., tj. po
    dniu uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości położonej w (...). W ocenie
    Wnioskodawców należy brać pod uwagę przede wszystkim realia życiowe, tj. nie wszystkie
    czynności są zależne od podatnika natomiast biorąc pod uwagę wykładnię celowościową
    zwolnienia, dochód uzyskany ze sprzedaży opisanych nieruchomości powinien być
    zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Biorąc pod uwagę fakt, że działka nr 1 została nabyta wspólnie przez Państwa w ramach
    wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się do kwestii stosunków
    majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Z opisu sprawy wynika, że 27 lutego 2024 r. sprzedali Państwo działkę gruntu nr 1
    położoną w (...). Grunt ten stanowił przedmiot Państwa wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej oraz został zakupiony 10 czerwca 2021 r. Sprzedana nieruchomość nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej. Odpłatne zbycie nie nastąpiło w wykonaniu
    działalności gospodarczej
    Zbycie nieruchomości stanowi dla Państwa źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie
    nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej oraz zostało dokonane przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Według art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Jak wynika z art. 30e ust. 7 omawianej ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Z art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,

      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej;
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
        w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
        Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
        zastrzeżeniem ust. 29 i 30;
    Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Jak stanowi art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Stosownie do art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Podkreślić należy, że wyliczenie zawartych w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący,
    w związku z tym tylko realizacja jednego z nich przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych
    przesłanek, pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania, dochodu uzyskanego
    z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Omawiana regulacja art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wprowadza również termin, w jakim
    należy dokonać wydatkowania przychodu ze zbycia nieruchomości lub prawa
    majątkowego, aby uprawniało ono do skorzystania z omawianej ulgi podatkowej.
    Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, aby przychód ten został wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    nastąpiło odpłatne zbycie.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych limituje
    wartość dochodu, jaki podlega zwolnieniu do wysokości, która odpowiada iloczynowi:
    · dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz
    · udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z tego
      odpłatnego zbycia.
    Okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej
    art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest fakt
    wydatkowania począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat
    od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, środków z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych na cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust.
    25 ustawy.
    Powołany przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki
    prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem wydatkowania – w warunkach
    określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww.
    ustawy.
    Jednakże przedmiotowe zwolnienie jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każde
    wydatkowanie środków na zakup nieruchomości lub prawa. Ze zwolnienia tego wypływa
    bowiem daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu własne cele mieszkaniowe.
    Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników do
    nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych
    nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych. Celem powyższej regulacji nie było natomiast zaspokajanie potrzeb
    mieszkaniowych innych osób. U podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie
    powinny być opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Powyższe wynika wprost z brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.
    Ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wskazał, że przychód ze sprzedaży ma zostać wydatkowany na „własne cele
    mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”,
    świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia
    dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia

    przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które
    poniesione zostały/zostaną na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych
    podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca nie odniósł skorzystania z prawa
    do zwolnienia z opodatkowania od wykazania zamiaru zamieszkania w nowym budynku
    /lokalu jedynie w chwili jego nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być
    dokonane na własne cele mieszkaniowe.
    Należy jednak zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania.
    Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy
    zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego
    daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w
    art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Do celów mieszkaniowych – wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy –
    których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych uprawnia do skorzystania z omawianego zwolnienia, ustawodawca
    zakwalifikował spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
    zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1 w banku lub w
    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie
    członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
    Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika więc, że kredyt, na którego spłatę
    zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem
    zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały
    wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych przez podatnika.
    Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi
    spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) –
    co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na
    cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być
    zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Istotne jest także,
    aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży
    nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze
    sprzedaży (podatnika).
    Wskazali Państwo, że 27 lutego 2024 r. sprzedali nieruchomość położoną w (...)
    składającą się z działki gruntu nr 1. Sprzedaż tej podyktowana była uzyskaniem
    finansowania na wkład własny do planowanego kredytu na zakup nieruchomości
    (domu jednorodzinnego), którą zobowiązali się Państwo zakupić zgodnie z zawartą
    umową przedwstępną z 9 listopada 2023 r. Dnia 25 stycznia 2024 r. złożyli Państwo
    wniosek o udzielenie kredytu na sfinansowanie zakupu nieruchomości. Otrzymali
    Państwo ustne potwierdzenie udzielenia finansowania. Umowa pomiędzy Stronami –
    Państwem a bankiem została zawarta 12 marca 2024 r. Kredyt hipoteczny został
    zaciągnięty w banku komercyjnym mającym siedzibę na terenie Rzeczpospolitej
    Polskiej, a Państwo są zobowiązani do jego spłaty solidarnie. Dnia 18 marca 2024 r.

    zawarli Państwo przyrzeczoną umowę sprzedaży nieruchomości oraz złożyli
    oświadczenie o ustanowieniu hipoteki. Umowa ta została zawarta na podstawie
    przedwstępnej umowy sprzedaży. Dochód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości
    został w całości przeznaczony na wkład własny do kredytu oraz spłatę kredytu
    zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego, w którym Państwo obecnie mieszkają.
    Należy podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza
    możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu
    ze sprzedaży na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21
    ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy. Niemniej jednak, aby
    podatnik mógł wywodzić prawo do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, a tym
    samym z niego skorzystać, musi bezwzględnie spełnić wynikające z tego przepisu
    warunki. Jednym z takich warunków jest, aby spłacany kredyt zaciągnięty został przed
    dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.
    W tym miejscu należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z art. 69 ust. 1 i ust. 2 tej
    ustawy:
      1. Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
        czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
        ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
        określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
        oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
      2. Umowa kredytu powinna być zawarta na piśmie i określać w szczególności:
      1) strony umowy;
      2) kwotę i walutę kredytu;
      3) cel, na który kredyt został udzielony;
      4) zasady i termin spłaty kredytu;
      4a) w przypadku umowy o kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż
        waluta polska, szczegółowe zasady określania sposobów i terminów ustalania
        kursu wymiany walut, na podstawie którego w szczególności wyliczana jest kwota
        kredytu, jego transz i rat kapitałowo-odsetkowych oraz zasad przeliczania na
        walutę wypłaty albo spłaty kredytu;
      5) wysokość oprocentowania kredytu i warunki jego zmiany;
      6) sposób zabezpieczenia spłaty kredytu;
      7) zakres uprawnień banku związanych z kontrolą wykorzystania i spłaty kredytu;
      8) terminy i sposób postawienia do dyspozycji kredytobiorcy środków pieniężnych;
      9) wysokość prowizji, jeżeli umowa ją przewiduje;
      10) warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy.
    Natomiast stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 marca 2017 r. o kredycie
    hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 2245 ze zm.).
      1. Przez umowę o kredyt hipoteczny rozumie się umowę, w ramach której
        kredytodawca udziela konsumentowi kredytu lub daje mu przyrzeczenie udzielenia
        kredytu zabezpieczonego hipoteką lub innym prawem związanym z
        nieruchomością mieszkalną lub przeznaczonego na sfinansowanie niezwiązanego z
        działalnością gospodarczą lub prowadzeniem gospodarstwa rolnego nabycia lub
        utrzymania:

      1) prawa własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego
        odrębną nieruchomość, a także ich budowy lub przebudowy w rozumieniu art. 3
        pkt 6 i 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351
        oraz z 2022 r. poz. 88, 1557, 1768, 1783 i 1846);
      2) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu;
      3) prawa własności nieruchomości gruntowej lub jej części;
      4) udziału we współwłasności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego
        stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w nieruchomości gruntowej.
      2. Za umowę o kredyt hipoteczny uważa się w szczególności umowę:
      1) pożyczki
      2) kredytu w rozumieniu art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
        bankowe (Dz.U. z 2021 r. poz. 2439, z późn. zm.),
      3) o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego,
      4) o kredyt, w której kredytodawca zaciąga zobowiązanie wobec osoby trzeciej, a
        konsument zobowiązuje się do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia,
      5) o kredyt odnawialny
      – o ile spełnia warunki określone w ust. 1.
    W przestawionym we wniosku stanie faktycznym warunek wydatkowania przychodu na
    własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie został spełniony z uwagi na to,
    że kredyt na zakup domu został zaciągnięty po dniu uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości (działki nr 1). Z powołanego powyżej przepisu ustawy o kredycie
    hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami
    wynika, że kredytodawca udziela konsumentowi kredytu na podstawie umowy o kredyt
    hipoteczny. Ponadto, zgodnie z powołanym przepisem ustawy Prawo bankowe, umowa
    kredytu powinna być zawarta na piśmie. W związku z tym, za zaciągnięcie kredytu
    hipotecznego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie można przyjąć daty złożenia wniosku o kredyt
    hipoteczny i otrzymania ustnego potwierdzenia udzielenia finansowania. Za
    zaciągnięcie kredytu hipotecznego należy uznać datę zawarcia w formie pisemnej
    umowy o kredyt hipoteczny, w ramach której kredytodawca udziela konsumentowi
    kredytu.
    W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że skoro w przedmiotowej sprawie
    zaciągnęli Państwo kredyt hipoteczny na zakup domu 12 marca 2024 r., tj. po dniu
    uzyskania przychodu ze sprzedaży działki nr 1, to wydatkowanie przychodu z
    odpłatnego zbycia działki na wkład własny do kredytu hipotecznego oraz spłatę kredytu
    nie wypełnia dyspozycji wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe
    określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, co wprost wynika z treści przepisów.
    Zatem dochód otrzymany przez Państwa ze sprzedaży działki nr 1, w sytuacji jego
    wydatkowania na wkład własny do kredytu hipotecznego i spłatę kredytu nie może
    korzystać ze zwolnienia na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych,
    przewidzianego w treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych wskazać
    należy, że dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy
    podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i
    tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
    Zwrócić należy także uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (sformułowanego pytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy
    lub własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani (...) (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.