Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-977/14/MU
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-28
Teza: Czy wartość otrzymanej przez pracowników herbaty i cukru będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: BHP (bezpieczeństwo i higiena pracy); kodeks-kodeks pracy; napoje; pracodawca; pracownik; płatnik; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2014 r. (data wpływu 29 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku tym przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną Gminy -samorządowym zakładem budżetowym.

Wnioskodawca wykonuje powierzone mu (zgodnie ze statutem) przez gminę zadania polegające na:

1.  administrowaniu komunalnymi zasobami lokalowymi,
2.  świadczeniu usług komunalnych,
3.  utrzymaniu chodników na terenie gminy,
4.  remontach i utrzymaniu dróg gminnych,
5.  prowadzeniu spraw dotyczących wodociągów i kanalizacji,
6.  innych usługach na rzecz gminy,
7.  utrzymaniu budynków stanowiących mienie gminy,
8.  prowadzeniu działalności inwestycyjnych,
9.  utrzymaniu terenów rekreacyjnych, placów zabaw i boisk.

Zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 Nr 169, poz. 1650), pracodawca jest zobowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia i inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje.

Według zarządzenia wewnętrznego pracownicy Wnioskodawcy otrzymują 2 opakowania (150 g) herbaty i 1 kg cukru do przyrządzenia gorących napojów, co potwierdzają kwitując ich odbiór.

Każdy z pracowników, nawet ci którzy wykonują swoją pracę w terenie mają dostęp do czajników elektrycznych.

Wobec powyższego zadano następujące pytanie:

Czy wartość otrzymanej herbaty i cukru, w jakie Wnioskodawca zaopatruje pracowników w celu samodzielnego przygotowania gorących napojów będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. z 1996 Nr 60, poz. 279) wynika, że pracodawca zapewnia pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych nieodpłatnie m.in. napoje o temperaturze dostosowanej do warunków pracy. Zdaniem Wnioskodawcy analogicznie do zapisu wynikającego z § 2 ust. 2 pkt 2 powyższego rozporządzenia można by traktować wydaną herbatę i cukier jako produkty służące do przygotowania we własnym zakresie przez pracownika napojów gorących. Zatem wartość otrzymanego świadczenia rzeczowego w postaci herbaty i cukru winna korzystać ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegać opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną Gminy - samorządowym zakładem budżetowym.

Wnioskodawca wykonuje powierzone mu (zgodnie ze statutem) przez gminę zadania polegające na:

1.  administrowaniu komunalnymi zasobami lokalowymi,
2.  świadczeniu usług komunalnych,
3.  utrzymaniu chodników na terenie gminy,
4.  remontach i utrzymaniu dróg gminnych,
5.  prowadzeniu spraw dotyczących wodociągów i kanalizacji,
6.  innych usługach na rzecz gminy,
7.  utrzymaniu budynków stanowiących mienie gminy,
8.  prowadzeniu działalności inwestycyjnych,
9.  utrzymaniu terenów rekreacyjnych, placów zabaw i boisk.

Zgodnie z § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 Nr 169, poz. 1650), pracodawca jest zobowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia i inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody, inne napoje.

Według zarządzenia wewnętrznego pracownicy Wnioskodawcy otrzymują 2 opakowania (150 g) herbaty i 1 kg cukru do przyrządzenia gorących napoi, co potwierdzają kwitując ich odbiór.

Każdy z pracowników, nawet ci którzy wykonują swoją pracę w terenie mają dostęp do czajników elektrycznych.

Uwzględniając powyższe wskazać należy, że zwolnienie przedmiotowe wynikające z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy może mieć zastosowanie tylko wówczas jeżeli do wydawania ww. świadczeń pracodawcę zobowiązują szczegółowe przepisy prawa pracy.

Zgodnie z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502) pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje tych posiłków i napojów oraz wymagania, jakie powinny spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.

Natomiast w myśl § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.) pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje, a pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych – zapewnić oprócz wody inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura tych napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników.

Szczegółowe zasady zaopatrzenia w napoje pracowników zatrudnionych stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych, na podstawie delegacji ustawowej wynikającej z powołanego powyżej art. 232 Kodeksu pracy, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60, poz. 279). Rozporządzenie to określa rodzaje posiłków i napojów oraz wymagań jakie powinny one spełniać, a także przypadki i warunki ich wydawania.

Zgodnie z § 1 pkt 1 tego rozporządzenia pracodawca zapewnia pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych nieodpłatnie napoje, których rodzaj i temperatura powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy.

Stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów jeżeli pracodawca nie ma możliwości wydawania posiłków ze względu na rodzaj wykonywanej przez pracownika pracy lub ze względów organizacyjnych, może zapewnić w czasie pracy:

1.  korzystanie z takich posiłków w punktach gastronomicznych,
2.  przyrządzanie posiłków przez pracownika we własnym zakresie z otrzymanych produktów.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy jak też rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów nie określają kto i w jaki sposób winien przygotowywać napoje nakładając jedynie na pracodawcę obowiązek zapewnienia tychże napojów. Rozporządzenia te w sposób nie budzący wątpliwości posługują się pojęciem „napoje”. Tymczasem dostarczenie pracownikom opakowań (paczek) herbaty i cukru nawet z dostępem do czajnika elektrycznego - co ma miejsce w przedmiotowej sprawie - nie może być utożsamiane z napojem. Wydane opakowania herbaty i cukru będą artykułami spożywczymi, a nie napojem. Nie można też - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - traktować wydanych opakowań herbaty i cukru jako produktu służącego do przygotowania we własnym zakresie przez pracownika napojów gorących analogicznie do zapisu wynikającego z § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów, ponieważ gdyby wolą ustawodawcy było aby analogiczny zapis dotyczył napojów to z cała pewnością zawarłby go w tym rozporządzeniu. Tymczasem przepis ten dotyczy wyłącznie posiłków. Skoro zatem każdy pracownik otrzyma od Wnioskodawcy 150 gram herbaty i 1 kg cukru, to wartość tego świadczenia nie może korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym w myśl art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.