Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.675.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Ustalenie czy sprzedaż nieruchomości wypełnia znamiona
pozarolniczej działalności gospodarczej czy stanowi sprzedaż z
majątku prywatnego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
lokal-lokal mieszkalny
najem
nieruchomości
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
przychód-źródła przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 października 2025 r. (wpływ). Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Pozostaje w związku małżeńskim, w którym panuje
    ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą
    działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług budowlanych. Przeważający
    przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy to wedle PKD: 41.00.A Roboty
    budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych. Przedmiot działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy nie obejmuje obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    1997/98:
    W 1997/1998 roku Wnioskodawca wraz z małżonką wybudował ze środków
    zgromadzonych w trakcie swojego życia dom jednorodzinny w A. W tym domu
    małżonkowie mieszkali z zamiarem stałego pobytu wraz ze swoimi małoletnimi dziećmi
    (synem i córką). Po kilku latach, Wnioskodawca wraz z małżonką dokonał darowizny
    udziałów ww. nieruchomości na rzecz swoich dzieci (syna i córki - na zabezpieczenie ich
    życia na wypadek śmierci małżonków, udziały po 50% każde z nich). Małżonkowie pomimo
    darowizny udziałów w nieruchomości, w dalszym ciągu mieszkali w tym domu, do czasu
    wybudowania kolejnego domu mieszkalnego jednorodzinnego.
    2009:
    Małżonkowie w 2009 roku podjęli się budowy kolejnego domu mieszkalnego
    jednorodzinnego w G, środki na tę budowę pozyskali z prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz kredytów w Banku X o sumie 500 000 zł. W 2012 roku budowa domu w
    G została ukończona i tam Wnioskodawca zamieszkał wraz z małżonką do momentu
    sprzedaży tej nieruchomości w 2017 roku. Zatem małżonkowie mieszkali w tym domu
    przez okres ok. 9 lat.
    2017:
    W 2017 roku równolegle Wnioskodawca wraz z małżonką i synem dokonali zakupu w
    udziałach lokalu mieszkalnego w B, częściowo ze środków pieniężnych syna, uzyskanych
    ze sprzedaży domu w A, a częściowo z oszczędności małżonków. Nabyli ten lokal z
    przeznaczeniem na wynajem, który faktycznie był wynajmowany. Umowę przedwstępną
    sprzedaży tego lokalu małżonkowie podpisali 28 lutego 2019 roku, a 20 maja 2019 roku
    doszło do przeniesienia własności.
    W 2017 roku małżonkowie zbyli dom w G i przez okres jednego roku zamieszkiwali w C w
    lokalu mieszkalnym, który najmowali. Ze środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży
    domu jednorodzinnego w G.
    2018:
    W 2018 roku Wnioskodawca wraz z małżonką kupili do majątku wspólnego - dom
    jednorodzinny w C (...), w którym zamieszkali od roku zakupu (2018 r.) do 2022 roku, kiedy
    to doszło do sprzedaży tej nieruchomości.
    W lutym 2018 roku Wnioskodawca wraz z małżonką zakupili lokal mieszkalny w D przy
    ulicy E - przeznaczony do remontu.

    2019:
    Lokal mieszkalny przy ulicy E do remontu w D, ostatecznie nie został wyremontowany,
    Wnioskodawca wraz z małżonką nie podjęli żadnych prac remontowych. Wobec tego, w
    kwietniu 2019 roku lokal sprzedali. Wnioskodawca wraz z małżonką uznali, że remont tego
    lokalu będzie jednak zbyt absorbujący czasowo i kosztowo, a jego zakup nie był zbyt
    udanym pomysłem. W dniu 31 maja 2019 roku Wnioskodawca wraz z małżonką zakupili
    lokal mieszkalny (przy ulicy F 1) w C. Lokal ten został przeznaczony na wynajem w ramach
    wynajmu prywatnego w celu gromadzenia oszczędności na kolejne lata życia, w
    szczególności od momentu przejścia na emeryturę.
    W 1 lipca 2019 r. nabyli w udziałach (Wnioskodawca wraz z małżonką i synem) na
    podstawie umowy sprzedaży prawo w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu
    mieszkalnego w C (przy ul. F 2), również z przeznaczeniem na wynajem, które zostało
    spełnione poza krótkimi przerwami wakacyjnymi. Środki na zakup tego lokalu pochodziły
    ze sprzedaży mieszkania w B. Następnie w dniu 9 września 2021 r. została zawarta umowa
    ustanowienia odrębnej własności tego lokalu i przeniesienie jego własności w udziałach na
    rzecz Wnioskodawcy i jego małżonki oraz syna. W dniu 4 listopada 2021 r. syn umową
    darowizny przeniósł swój udział na rodziców.
    2022:
    W dniu 24 sierpnia 2022 roku doszło do sprzedaży mieszkania przy ulicy F 1 na skutek
    skarg najemców na jedną z sąsiadek, która uniemożliwiała spokojne użytkowanie lokalu.
    Ze środków pieniężnych ze zbycia tego lokalu, zakupili inny lokal mieszkalny z
    przeznaczeniem na wynajem w C przy ul. H 1 (zakup: 1 wrzesień 2022 rok). Lokal ten
    faktycznie był wynajmowany przez cały okres posiadania, poza krótkimi przerwami
    wakacyjnymi.
    Dom jednorodzinny w C przy ulicy I został sprzedany przez Wnioskodawcę i małżonkę w
    2022 roku i ze środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży, Wnioskodawca wraz z
    małżonką zakupili do majątku wspólnego: w dniu 14 października 2022 roku lokal
    mieszkalny w C przy ulicy J 1 i tam zamieszkali od roku zakupu do roku sprzedaży do 2024
    r.
    2024:
    Sprzedaż lokalu mieszkalnego w C przy ulicy F 2 w C nastąpiła w lipcu 2024 r. (18 lipca
    2024 r.) Sprzedaż lokalu mieszkalnego w C przy ulicy H 1 w C nastąpiła w sierpniu 2024 r.
    (29 sierpnia 2024 r.). Sprzedaż lokalu mieszkalnego w C przy ulicy J 1 nastąpiła w
    październiku 2024 r. (1 października 2024 r).
    W 2024 roku środki pieniężne ze sprzedaży nieruchomości zostały przeznaczone na zakup
    działki budowlanej pod budowę domu w K, z przeznaczeniem na zamieszkanie w nim
    Wnioskodawcy i małżonki oraz pozostała cześć środków pieniężnych została przeznaczona
    na dofinansowanie działalności Wnioskodawcy.
    Część środków pieniężnych ze sprzedaży ww. nieruchomości została przeznaczona na
    zakup nieruchomości komercyjnej, jednak już w ramach jednoosobowej pozarolniczej
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy (nieruchomość w L).
    Przy sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca (ani jego małżonka) nie podejmował
    nadmiernych czynności celem przygotowania nieruchomości do sprzedaży tzn.
    Wnioskodawca w celu sprzedaży nieruchomości nie podejmował czynności podnoszących
    wartość lub atrakcyjność nieruchomości, nie podejmował również profesjonalnych
    czynności marketingowych, za wyjątkiem korzystania w niektórych przypadkach z usług
    pośredników sprzedaży nieruchomości bądź portali internetowych na których zamieszcza
    się prywatne ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości, co obecnie stanowi powszechną

    praktykę wśród osób sprzedających nieruchomości w sposób nieprofesjonalny, chcących
    uniknąć obciążeń związanych z koniecznością rozeznania się w obowiązujących
    formalnościach prawnych.
    Sprzedaż nieruchomości następowała po cenach rynkowych, nie były to wartości
    zaniżone.
    W przyszłości Wnioskodawca wraz z małżonką nie planują zakupu kolejnych
    nieruchomości, choćby ze względu na wiek i raczej nie mają w planach przeprowadzki.
    W momencie składania wniosku, Wnioskodawca wraz z małżonką jest w trakcie
    pozyskiwania pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego w K, bo tam zamierzają
    zamieszkać na stałe.
    Dochód osiągnięty z wynajmu nieruchomości Wnioskodawca opodatkował ryczałtem
    ewidencjonowanym na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne, według stawki przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a tej ustawy, tj. 8,5%
    do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5%.
    Uzupełnienie wniosku
    1. Sformułowanie: (...) przez okres 9 lat - stanowi omyłkę pisarską. Małżonkowie mieszkali
      w domu jednorodzinnym w G w okresie 2012-2017. Jednakże Wnioskodawca wraz z
      małżonką i dzieckiem mieszkali w G jeszcze do czerwca 2018 roku aż do ukończenia
      przez ich syna szkoły. W tym celu podpisali umowę najmu mieszkania.
    2. Obecnie Małżonkowie mieszkają w K, najmują mieszkanie (umowa najmu).
      Nieruchomość zatem nie stanowi własności Wnioskodawcy ani jego małżonki.
    3. Z treści aktów notarialnych nie wynika, że Wnioskodawca nabywał lokale na cele
      prowadzonej działalności gospodarczej ani do prowadzenia działalności gospodarczej
      (za wyjątkiem nieruchomości w L, o której pisze Wnioskodawca we wniosku). Z treści
      aktów notarialnych wynika, że Wnioskodawca nabywał nieruchomości wraz z
      małżonką będąc w związku małżeńskim do ich majątku wspólnego.
    4. W aktach notarialnych nie było określonego celu zakupu. Wnioskodawca nabywał
      nieruchomości wraz z małżonką będąc w związku małżeńskim do ich majątku
      wspólnego (wyjątek: nieruchomość w L).
    5. Wnioskodawca na ten moment nie jest właścicielem innych nieruchomości niż opisane
      we wniosku. Wnioskodawca wskazał w stanie faktycznym transakcje zakupu i
      sprzedaży lokali mieszkalnych i domów jednorodzinnych, tj. tych nieruchomości, które
      Wnioskodawca wraz z małżonką wykorzystywał w celu zamieszkiwania w nich z
      zamiarem stałego pobytu bądź na wynajem prywatny. Ponadto opisał również zakup
      nieruchomości w L, na cele prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i
      wykorzystywanej na cele tej działalności. Wnioskodawca nie ma zamiaru na ten
      moment sprzedaży tej nieruchomości.
    6. Wnioskodawca wcześniej nabył i sprzedał jeden lokal użytkowy wraz z lokalem
      mieszkalnym w D.
        a) Wnioskodawca nabył wraz z małżonką do majątku wspólnego tę nieruchomość w
        2017 roku. Przy czym nieruchomość ta była w bardzo złym stanie technicznym.
        b) Wnioskodawca miał w planach przeprowadzenie remontu tej nieruchomości i
        wynajęcie tej nieruchomości w ramach wynajmu prywatnego.
        c) Nieruchomość nie była wykorzystywana w żaden sposób, ze względu na jej zły
        stan techniczny, aż do momentu sprzedaży.

        d) W 2019 roku Wnioskodawca sprzedał nieruchomość, albowiem wraz z małżonką
        uznali, że nie dysponują wystraczającymi środkami finansowymi ani nie podołają
        i czasowo i organizacyjnie z przeprowadzeniem remontu.
        e) Wnioskodawca środki ze sprzedaży tej nieruchomości przeznaczył na zakup
        lokalu mieszkalnego - F 1.
    W ramach sprostowania stanu faktycznego Wnioskodawca wskazuje, że lokal mieszkalny
    w B Wnioskodawca nabył nie w 2017 roku, a wcześniej, bo w dniu 9 czerwca 2014 r.,
    sprzedał w dniu 20 maja 2019 r. Przy czym, do marca 2015 roku, w tym lokalu mieszkała
    córka Wnioskodawcy. Dopiero w okresie: 1 kwietnia 2015 – 31 sierpnia 2016 r. oraz 10
    grudnia 2016r. - 30 kwietnia 2018 r. lokal był przeznaczony na wynajem w ramach najmu
    prywatnego.

## Pytanie

Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym wniosku, czynności podejmowane
    dotychczas przez Wnioskodawcę wypełniają znamiona pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT i w związku z tym dochód należy
    zaklasyfikować do źródła zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT czy też do źródła
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy dotychczas podejmowane przez niego działania w żaden sposób
    nie wypełniają znamion prowadzenia działalności, o której mowa w treści art. 5a pkt 6
    ustawy o PIT, a zarząd wyłącznie majątkiem prywatnym. Działania Wnioskodawcy nie
    stanowią działań zorganizowanych, ciągłych, nastawionych na osiągnięcie zysku. Przy
    ocenie stanu faktycznego należy wziąć pod uwagę również wiek Wnioskodawcy, albowiem
    czynności podejmowane przez Wnioskodawcę miały miejsce w przeciągu niemalże 30 lat.
    Wnioskodawca wraz ze swoją małżonką, w tym w pewnym okresie życia z dziećmi,
    zamieszkiwał w części z tych opisanych nieruchomości, w tym, że zmianie ulegało miejsce
    zamieszkania na inne miejscowości.
    Zatem, przychód/dochód osiągnięty w związku ze sprzedażą nieruchomości nie jest u
    Wnioskodawcy kwalifikowany do źródła z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej,
    zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., a do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.
    o.f.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Aby dokonać odpowiedniej kwalifikacji źródła przychodów osiągniętych przez
    Wnioskodawcę należałoby w pierwszej kolejności rozpatrzeć, czy dotychczasowe
    czynności podejmowane przez Wnioskodawcę na przełomie życia noszą znamiona
    pozarolniczej działalności gospodarczej, czy de facto stanowią wyłącznie zarząd majątkiem
    prywatnym, aby w rezultacie zaklasyfikować osiągnięty przychód/dochód do
    odpowiedniego źródła przychodów i prawidłowo opodatkować.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł (dalej: ustawa o PIT).
    Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są:
    • pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3)
    • odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8)
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
    – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT wskazuje, że dotyczy przychodów z
    odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej. Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub
    jej części, udziału w nieruchomości bądź praw majątkowych określonych w lit. a-c nie
    powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa
    warunki:
    1) odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych nie następuje w wykonywaniu
      działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    2) zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5 pkt 6 ustawy o PIT ilekroć mowa o działalności gospodarczej albo
    pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9. Powyższy przepis formułuje 3 kryteria
      celem uznania podejmowanych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą, tj.:
    1) zarobkowy cel działalności,
    2) wykonywanie działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    3) prowadzenie działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Przepisy ustawy o PIT nie zawierają definicji powyższych pojęć.
    W jednolitej linii interpretacyjnej wskazuje się jednak, że działalność jest zarobkowa, gdy
    jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie
    określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym
    celem jest zaspokojenie własnych potrzeb.
    Aby uznać, że prowadzona jest działalność gospodarcza, czynności muszą być również
    wykonywane w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie
    dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów
    organizacji (np. rejestracji urzędowej). Na pojęcie „zorganizowania” składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Ciągłość oznacza stały zamiar wykonywania działalności gospodarczej. Do zachowania
    ciągłości niezbędny jest zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w
    celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Kryterium ciągłości ma na celu wyeliminowanie

    z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Przyjęcie, że
    podatnik dokonuje obrotu nieruchomościami i działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność
    tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności
    przybierają formę zorganizowaną.
    Zatem dopiero działanie, które łącznie spełnia powyższe kryteria, można uznać za
    pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. By mowa była o działalności gospodarczej musi
    wystąpić całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności
    łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.
    Mając na uwadze powyższe, w związku ze stanem faktycznym wskazanym we wniosku,
    zdaniem Wnioskodawcy nie zostały spełnione kryteria do uznania, że czynności
    podejmowane przez Wnioskodawcę w ciągu życia przyjęły znamiona pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Przede wszystkim zespół czynności podjętych przez
    Wnioskodawcę i jego małżonkę związany z zakupem sprzedażą części opisanych
    nieruchomości podyktowany był wyłącznie względami życiowymi, tj. zmianą miejsca
    zamieszkania z zamiarem stałego pobytu, przeznaczenie środków pieniężnych albo na
    darowizny na rzecz swoich dzieci albo wsparcie biznesu bądź osiągnięcie dochodu w
    ramach wynajmu prywatnego (tu cześć wynajmowanych nieruchomości). Wnioskodawca
    prowadzi dość aktywny tryb życia, często zmienia miejsce pobytu, co przedstawia stan
    faktyczny opisany w niniejszym wniosku. Przy czym w przeważającej mierze zakup czy
    budowa nieruchomości podyktowane były decyzją o stałym zamieszkaniu Wnioskodawcy
    w określonym miejscu. W działaniach Wnioskodawcy trudno upatrywać „biznesu” w
    obrocie nieruchomościami, zakup i sprzedaż nieruchomości w ciągu całego życia
    Wnioskodawcy podyktowany był wyłącznie życiową potrzebą. Wnioskodawca nie
    podejmował działań typowych dla przedsiębiorcy czy to przez uatrakcyjnianie
    nieruchomości celem sprzedaży z zyskiem. Działania związane ze sprzedażą nie
    wykraczały poza przyjęte normy postępowania w sprzedaży majątku prywatnego. Ponadto
    w czynnościach Wnioskodawcy trudno upatrywać ciągłości typowej dla znamion
    pozarolniczej działalności gospodarczej, w której to przedsiębiorca zwykle kupuje bądź
    buduje nieruchomość w krótkim czasie. Należy mieć na uwadze, że Wnioskodawca ma
    obecnie 63 lata, wobec tego w przeciągu dotychczasowego życia miał możliwość
    zgromadzenia określonego majątku i zarządzania nim w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. W podjętych przez Wnioskodawcę działaniach związanych z
    nieruchomościami brak jest profesjonalizmu przypisanego przedsiębiorcom zajmującym
    się obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nie podejmował w stosunku do żadnej z
    nieruchomości, czynności mających na celu zwiększenie wartości lub atrakcyjności
    nieruchomości typowo pod sprzedaż (w momencie zamieszkania oczywiście
    Wnioskodawca dokonywał remontów czy drobnych napraw w nieruchomościach w
    których mieszkał wraz z małżonką czy z dziećmi), w szczególności nie podejmował
    profesjonalnych czynności marketingowych, charakterystycznych dla podmiotów
    zajmujących się zawodowo obrotem nieruchomościami.

    Należy podkreślić, że przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie obejmuje
    obrotu nieruchomościami. Ponadto nieruchomości nabywane były z myślą o
    zabezpieczeniu środków pieniężnych na przyszłość bądź przede wszystkim zapewnieniu
    dachu nad głową, co jest działaniem racjonalnym.
    Nieruchomości nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia
    działalności gospodarczej i nie były nigdy w takiej działalności wykorzystywane.
    Kwestia kwalifikacji źródła przychodów przy wynajmie nieruchomości była już
    niejednokrotnie przedmiotem wielu orzeczeń sądowoadministracyjnych. Prawo wyboru,
    które nieruchomości może zostawić w działalności, a które wynajmować w ramach najmu
    prywatnego, pozostają w gestii podatnika. Jak wskazano bowiem w wyroku NSA z 5
    kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, na który powołał się w uchwale skład siedmiu
    sędziów: „W większości przypadków decydujące znaczenie co do kwalifikacji określonych
    przychodów wynikających ze stosunku najmu przypisać należy samemu podatnikowi,
    który może „powiązać” posiadane i będące przedmiotem najmu składniki majątku z
    wykonywaniem działalności gospodarczej lub też „pozostawić” je w zarządzie majątkiem
    niezwiązanym z działalnością gospodarczą. Jak wskazano powyżej przychody z obydwu
    analizowanych źródeł mają charakter zarobkowy, stały (ciągły), a także wymagają pewnej
    formy zorganizowania. Wobec braku zatem sformułowania przez ustawodawcę wyraźnych
    pozytywnych reguł klasyfikacji przychodów z najmu do jednego z dwóch konkurencyjnych
    źródeł, decydujące znaczenie przyznać należy decyzji samego podatnika”. W analizowanej
    sprawie Wnioskodawca wyraźnie przypisał dochód osiągany w ramach wynajmu do
    wynajmu poza prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą o czym świadczy
    opodatkowanie ryczałtem ewidencjonowanym na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a
    oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, według stawki przewidzianej w art. 12 ust. 1
    pkt 4 lit. a tej ustawy, tj. 8,5% do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę
    według stawki 12,5%; brak wprowadzenia nieruchomości na stan środków trwałych
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych i wszystkie działania podjęte przez
    Wnioskodawcę, sprzedaż nieruchomości opisanych we wniosku będzie stanowiła dla
    Wnioskodawcy przychód do opodatkowania poza prowadzoną pozarolniczą działalnością
    gospodarczą.
    Analogiczne stanowisko w zbliżonych sprawach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    potwierdził w interpretacjach indywidualnych, m.in.:
    · z dnia 27 marca 2024 r. nr 0112-KDSL1-1.4011.45.2024.3.AG;
    · z dnia 29 lutego 2024 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.856.2023.4.MK;
    · z dnia 24 listopada 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.722.2023.5.MT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz
    sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono
    źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału
    w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, udziału w
    nieruchomości bądź praw majątkowych określonych w lit. a-c nie powstanie w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych nie następuje w wykonywaniu
      działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy,
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność

    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana
    działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w
    sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób
    ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z
    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie
    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do
    zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r., sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana
      jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi
      będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w
      rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań

    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości
    może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.
    10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma istotne znaczenie dla ustalenia chociażby takich
    kwestii, jak sposób opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu,
    możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe
    jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować
    danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden przychód stanowić może przychód wyłącznie z
    jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np.
    zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem
    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie
    działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa
    nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług
    developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego
    rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych
    okoliczności.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą. Przeważający przedmiot
      działalności gospodarczej to PKD: 41.00.A Roboty budowlane związane ze
      wznoszeniem budynków mieszkalnych. Przedmiot Pana działalności gospodarczej nie
      obejmuje obrotu nieruchomościami.
    · W 1997/1998 roku wraz z małżonką wybudował Pan ze środków zgromadzonych w
      trakcie swojego życia dom jednorodzinny w A. W tym domu mieszkał Pan z zamiarem
      stałego pobytu wraz ze swoją żoną i małoletnimi dziećmi. Po kilku latach, wraz z
      małżonką dokonał Pan darowizny udziałów ww. nieruchomości na rzecz swoich dzieci.
    · W 2009 roku podjął się Pan budowy kolejnego domu mieszkalnego jednorodzinnego w
      G. Mieszkał Pan w tym domu w okresie 2012-2017. Sprzedaż tej nieruchomości
      nastąpiła w 2017 roku. Jednakże wraz z małżonką i dzieckiem mieszkał Pan w G jeszcze
      do czerwca 2018 roku aż do ukończenia szkoły przez syna. W tym celu podpisał Pan
      umowę najmu mieszkania.
    · 9 czerwca 2014 r roku wraz z małżonką i synem dokonał Pan zakupu udziału w lokalu
      mieszkalnym w B. Do marca 2015 roku, w lokalu tym mieszkała Pana córka. W okresie:

      1 kwietnia 2015 r. – 31 sierpnia 2016 r. oraz 10 grudnia 2016 r. – 30 kwietnia 2018 r.
      lokal był przeznaczony na wynajem w ramach najmu prywatnego. Lokal został
      sprzedany 20 maja 2019 r.
    · W 2018 roku nabył Pan do majątku wspólnego - dom jednorodzinny w C (ul. I), w którym
      zamieszkał od roku zakupu (2018 r.) do 2022 roku, kiedy doszło do sprzedaży tej
      nieruchomości.
    · W lutym 2018 roku nabył Pan lokal mieszkalny we D przy ulicy E - przeznaczony do
      remontu. Lokal ostatecznie nie został wyremontowany, wobec tego, w kwietniu 2019
      roku lokal został sprzedany.
    · 31 maja 2019 roku nabył Pan lokal mieszkalny (przy ulicy F 1) w C. Lokal został
      przeznaczony na wynajem w ramach wynajmu prywatnego. 24 sierpnia 2022 roku
      doszło do sprzedaży ww. mieszkania.
    · 1 lipca 2019 r. nabył Pan w udziałach (wraz z małżonką i synem) prawo w spółdzielczym
      własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego w C (przy ul. F 2), również z
      przeznaczeniem na wynajem, które zostało spełnione poza krótkimi przerwami
      wakacyjnymi. Po przekształceniu w odrębną własność lokalu mieszkalnego, syn
      umową darowizny z 4 listopada 2021 r. przeniósł swój udział na Pana i małżonkę.
      Sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego miała miejsce 18 lipca 2024 r.
    · 1 września 2022 roku nabył Pan lokal mieszkalny z przeznaczeniem na wynajem w C
      przy ul. H 1 (zakup:). Lokal ten był wynajmowany przez cały okres posiadania, poza
      krótkimi przerwami wakacyjnymi. Sprzedaż lokalu mieszkalnego w C przy ulicy H 1 w C
      nastąpiła 29 sierpnia 2024 r.
    · 14 października 2022 roku nabył Pan lokal mieszkalny w C przy ulicy J 1. Mieszkał Pan w
      tym lokalu od roku zakupu do sprzedaży 1 października 2024 r.
    · W 2024 roku środki pieniężne ze sprzedaży nieruchomości zostały przeznaczone na
      zakup działki budowlanej pod budowę domu w K, z przeznaczeniem na zamieszkanie
      w nim, a pozostała część na dofinansowanie Pana działalności.
    · Obecnie mieszka Pan w K w wynajmowanym mieszkaniu.
    · W aktach notarialnych nie było określonego celu zakupu. Nabywał Pan nieruchomości
      wraz z małżonką będąc w związku małżeńskim do majątku wspólnego.
    · Przy sprzedaży nieruchomości nie podejmował Pan nadmiernych czynności celem
      przygotowania nieruchomości do sprzedaży tzn. w celu sprzedaży nieruchomości, nie
      podejmował Pan czynności podnoszących wartość lub atrakcyjność nieruchomości, nie
      podejmował Pan również profesjonalnych czynności marketingowych, za wyjątkiem
      korzystania w niektórych przypadkach z usług pośredników sprzedaży nieruchomości
      bądź portali internetowych, na których zamieszcza się prywatne ogłoszenia o
      sprzedaży nieruchomości.
    · W przyszłości nie planuje Pan zakupu kolejnych nieruchomości.
    W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one
    charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcy i mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie
    prowadził Pan w sposób profesjonalny zorganizowanych i ciągłych działań w celu
    przygotowania nieruchomości do sprzedaży. Nabywał Pan nieruchomości w związku z
    zaspokajaniem własnych potrzeb mieszkaniowych oraz w celu uzyskiwania przychodów z
    najmu prywatnego.

    Wobec tego należy stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości przedstawionych w opisie stanu
    faktycznego, które zostały nabyte do Pana majątku prywatnego nie nastąpiła w wykonaniu
    działalności gospodarczej, a zatem nie może być kwalifikowana do źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, zgodzić się należy z Pana stanowiskiem, że skutki podatkowe zbycia
    opisanych we wniosku nieruchomości należy rozpatrywać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zastrzec również należy, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał
    wyłącznie oceny prawnej stanowiska Pana w zakresie objętym zadanym pytaniem, bez
    rozstrzygania czy odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło przed upływem okresu 5 lat, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 o podatku dochodowym od osób fizycznych
    warunkującego powstanie przychodu z tych transakcji.
    Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Ta interpretacja
    dotyczy wyłącznie Pana obowiązków podatkowych i nie wywołuje skutków prawnych dla
    Pana małżonki.
    W odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądów oraz interpretacji
    indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko
    konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących
    w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.