Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.382.2021.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-24
Teza: Spółka może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2018 r. w powiązaniu z poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia świadczenia usług leasingu operacyjnego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w sytuacji, gdy ma miejsce tzw. „wejście w prawa do zaliczki” zapłaconej wcześniej przez korzystającego na rachunek bankowy dostawcy przedmiotu leasingu.
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; leasing-leasing finansowy; usługi-usługi bankowe; usługi-usługi finansowe; zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (uchylone)-Załącznik; [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (uchylone)-§ 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

30 sierpnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w sytuacji, gdy ma miejsce tzw. „wejście w prawa do zaliczki” (pytanie nr 3 we wniosku).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność finansową, w szczególności w zakresie zawierania umów leasingu operacyjnego i finansowego oraz udzielania klientom finansowania w formie pożyczek. Działalność Wnioskodawcy polega w szczególności na zawieraniu transakcji gospodarczych, których przedmiotem jest świadczenie usług lub dostawa towarów wynikających z realizacji umów finansowania pod postacią umów leasingu oraz umów pożyczek.

Odbiorcami ww. usług są m.in. osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi. W związku z tym, zgodnie z art. 111 ust. 1 Ustawy o VAT, Spółka prowadzi ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z zapisami umów leasingu (dalej: UL) oraz umów pożyczek (dalej: UP), Spółka – jako jedyną akceptowalną formę regulowania należności dopuszcza transakcje w formie bezgotówkowej.

Niniejszy wniosek dotyczy sytuacji, w której zapłata następuje lub ma nastąpić za pośrednictwem banku wyłącznie na rachunek bankowy.

W szczególnych przypadkach, gdy klient Spółki (korzystający) wpłaci bezpośrednio u dostawcy przedmiotu leasingu „kwotę pieniężną”, z chwilą zawarcia UL korzystający przelewa na rzecz finansującego (tj. Wnioskodawcy) prawa do tej „kwoty pieniężnej”, w szczególności prawo do jej zaliczenia na poczet należnej dostawcy ceny sprzedaży przedmiotu leasingu oraz roszczenie o jej zwrot przez dostawcę. Przy czym pod pojęciem „kwoty pieniężnej”, zgodnie z ogólnymi warunkami UL rozumieć należy kwotę uiszczoną przez korzystającego wyłącznie za pośrednictwem rachunku płatniczego u dostawcy. Takie rozliczenie określane jest jako „wejście w prawa do zaliczki”.

W związku z przelewem prawa do „kwoty pieniężnej” następuje równoczesne uznanie nią korzystającego. Innymi słowy zostaje ona zaliczona na poczet płatności, do uiszczenia których korzystający zobowiązany jest w związku z zawarciem UL (w szczególności na poczet pierwszej opłaty leasingowej), pod warunkiem przekazania przez korzystającego do finansującego, dokumentów potwierdzających dokonanie przez korzystającego zapłaty „kwoty pieniężnej” oraz zaakceptowania przez dostawcę cesji praw do „kwoty pieniężnej” na rzecz finansującego, przy czym – jak wyżej wskazano – kwota ta może zostać przekazana wyłącznie za pośrednictwem rachunku płatniczego dostawcy.

Spółka, dokonując sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych podlegającej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, każdorazowo dokumentuje takie transakcje fakturą (faktura jest zawsze przekazywana do klienta), przy czym, pomimo odroczonego terminu wymagalności, ewidencja sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, następuje w dniu powstania obowiązku podatkowego tj.:

I. w dniu wystawienia faktury – usługi, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tiret trzecie ustawy o VAT,

II. w dniu dostawy towarów – dostawa towarów, dla której obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Ogólne warunki UL/UP ściśle określają sposób zaliczenia kwot wpłacanych przez korzystającego na rzecz finansującego. I tak, finansujący zalicza kwoty otrzymane lub pobrane od korzystającego (lub osoby trzeciej dokonującej wpłaty w imieniu korzystającego) w pierwszej kolejności na poczet wymagalnych i należnych finansującemu od korzystającego należności głównych (w szczególności opłat leasingowych lub pożyczkowych), począwszy od należności głównych najdawniej wymagalnych, następnie na poczet wymagalnych odsetek od nieterminowych płatności. Kwotę pozostałą, po zaspokojeniu wymagalnych należności, finansujący może zaliczyć na poczet niewymagalnych wierzytelności lub zwrócić klientowi. Odmienne wskazanie w opisie przelewu rodzaju regulowanych należności nie wiąże więc finansującego.

Zatem istnieje taka możliwość, że pomimo konkretnego wskazania (w tytule przelewu) jakiej faktury płatność dotyczy, w przypadku zaległości, Spółka wpłatę klienta zaliczy na zaległość najstarszą, bez względu na opis w tytule przelewu. Takie zaliczenie wpłaty będzie jednak w pełni zgodne z zawartymi umowami UL/UP. Niezależnie jednak od opisu przelewu, a także sposobu zarachowania wpłaty, Spółka posiada ewidencję oraz dowody dokumentujące zapłatę, z których jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła konkretna płatność. Łącznie więc, Spółka dysponuje w każdym momencie, odpowiednią ewidencją, z której jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła poszczególna zapłata dokonana przy udziale rachunku bankowego.

Dodatkowo Spółka oferuje klientom usługę płatności online, (bramka płatności), dzięki której klient płaci swoje zobowiązania w ramach portalu Klienta gromadzącego oraz udostępniającego m.in. dokumenty księgowe, w tym faktury (…). Spółka posiada umowę z dostawcą zewnętrznym na realizację usługi, a klient, chcąc dokonać płatności online (z wykorzystaniem płatności mobilnych (…) oraz płatności (…)), w prosty sposób dokonuje zapłaty: nie musi wypełniać danych do przelewu, uzupełniają się one automatycznie przez bezpieczną stronę internetową, co w konsekwencji powoduje, że konkretna płatność przypisana jest do konkretnej umowy i klienta, co do których „zlecający płatność” zamierza dokonać zapłaty.

W związku z powyższym, dla wybranych czynności, Spółka zamierza skorzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia, w nawiązaniu do poz. 37 załącznika (dalej: Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania).

Spółka zaznacza, że niniejszy wniosek nie dotyczy czynności, o których mowa w § 4 Rozporządzenia. Sprzedaż towarów i świadczenie usług opisanych w § 4 Rozporządzenia podlegają i będą podlegać ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

### Pytanie

Czy Spółka może zastosować zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania w sytuacji, gdy ma miejsce tzw. „wejście w prawa do zaliczki”?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, możliwe jest zastosowanie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, w przypadku wystąpienia sytuacji opisanej jako wejście w prawa do zaliczki. Warunki na jakich ma ona miejsce, w szczególności wskazanie, że wpłata kwoty pieniężnej przez korzystającego u dostawcy może nastąpić tylko i wyłącznie za pośrednictwem rachunku bankowego, gdzie następnie jednoznacznie można ją przypisać do danego klienta, przedmiotu finansowania i umowy (UL/UP), powodują, iż możliwe będzie zastosowanie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania. Innymi słowy, dokonanie cesji płatności na rzecz Spółki przy uwzględnieniu fizycznej wpłaty na rachunek bankowy dostawcy, w rozumieniu interpretowanych przepisów można wprost przyporządkować do wpłaty na rachunek bankowy podatnika (Spółki).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Uzasadnienie w przypadku tzw. „wejścia w prawa do zaliczki” w dużej mierze jest zbieżne z uzasadnieniem dla pkt 2. Jak wskazano powyżej zapłata nie następuje od razu na rachunek bankowy Spółki, ale w pierwszej kolejności na rachunek bankowy pośrednika, który obsługuje „bramkę płatności”. W dalszej zaś kolejności pośrednik przekazuje środki Spółce. W przypadku zaliczki wpłacanej przez klienta do dostawcy, sytuacja wygląda podobnie, z tą różnicą, że uznanie Spółki a dalej klienta kwotą zaliczki odbywa się nie poprzez fizyczny przepływ środków, ale na mocy porozumienia między korzystającym, dostawcą i Wnioskodawcą. W treści tych porozumień, Spółka wyraźnie wskazuje, że jeśli korzystający wpłacił na rzecz dostawcy „kwotę pieniężną” (co może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem rachunku bankowego), to z chwilą zawarcia UL \[korzystający\] przelewa na rzecz finansującego (tj. Wnioskodawcy) prawa do tej „kwoty pieniężnej”, w szczególności prawo do jej zaliczenia na poczet należnej dostawcy ceny sprzedaży przedmiotu leasingu. Pod pojęciem „kwoty pieniężnej” w słowniczku ogólnych warunków UL określono kwotę uiszczoną na rzecz dostawcy za pośrednictwem rachunku płatniczego. Dodatkowo, warunkiem zaliczenia wpłaconej do dostawcy zaliczki, na poczet płatności, do uiszczenia których korzystający zobowiązany jest w związku z zawarciem UL (w szczególności na poczet pierwszej opłaty leasingowej), jest przekazanie przez korzystającego do finansującego, dokumentów potwierdzających dokonanie przez korzystającego zapłaty „kwoty pieniężnej” oraz zaakceptowania przez dostawcę cesji praw do „kwoty pieniężnej”. Zdaniem Spółki, spełniona będzie zatem przesłanka, zarówno dokonania zapłaty „za pośrednictwem banku”, jak i posiadania dowodów „dokumentujących zapłatę, z których jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła” (Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 maja 2018 roku nr 0115-KDIT1-1.4012.160.2018.1.AJ).

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

Zgodnie z tym przepisem

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. W świetle tego przepisu

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Należy jednak zauważyć, że na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej.

Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2021 r. regulowało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r., poz. 2519, ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem z 2018 r.

Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 rozporządzenia z 2018 r.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2018 r. obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.

Zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Stosownie do ust. 2 § 2 rozporządzenia z 2018 r.

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Pod poz. 37 załącznika do rozporządzenia z 2018 r., stanowiącego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia z 2018 r. nie stosuje się w przypadku dostawy towarów i usług, które zostały wymienione w § 4.

Zgodnie z § 5 ust. 7 rozporządzenia z 2018 r.

W przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, zwolnienie to traci moc z chwilą wykonania czynności, o której mowa w § 4.

Aby zatem przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2018 r. w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia z 2018 r., muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:

• świadczący usługę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem),

• z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła,

• przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

Niespełnienie jednego z warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Od 1 stycznia 2022 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2021 r., poz. 2442), zwane dalej rozporządzeniem z 2021 r.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność finansową, w szczególności w zakresie zawierania umów leasingu operacyjnego i finansowego oraz udzielania klientom finansowania w formie pożyczek. Działalność Wnioskodawcy polega w szczególności na zawieraniu transakcji gospodarczych, których przedmiotem jest świadczenie usług lub dostawa towarów wynikających z realizacji umów finansowania pod postacią umów leasingu oraz umów pożyczek. Odbiorcami ww. usług są m.in. osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej oraz rolnicy ryczałtowi. W związku z tym, Spółka prowadzi ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zgodnie z zapisami umów leasingu oraz umów pożyczek, Spółka – jako jedyną akceptowalną formę regulowania należności dopuszcza transakcje w formie bezgotówkowej. W szczególnych przypadkach, gdy klient Spółki (korzystający) wpłaci bezpośrednio u dostawcy przedmiotu leasingu „kwotę pieniężną”, z chwilą zawarcia UL korzystający przelewa na rzecz finansującego (tj. Wnioskodawcy) prawa do tej „kwoty pieniężnej”, w szczególności prawo do jej zaliczenia na poczet należnej dostawcy ceny sprzedaży przedmiotu leasingu oraz roszczenie o jej zwrot przez dostawcę. Przy czym pod pojęciem „kwoty pieniężnej”, zgodnie z ogólnymi warunkami UL rozumieć należy kwotę uiszczoną przez korzystającego wyłącznie za pośrednictwem rachunku płatniczego u dostawcy. Takie rozliczenie określane jest jako „wejście w prawa do zaliczki”. W związku z przelewem prawa do „kwoty pieniężnej” następuje równoczesne uznanie nią korzystającego. Innymi słowy zostaje ona zaliczona na poczet płatności, do uiszczenia których korzystający zobowiązany jest w związku z zawarciem UL (w szczególności na poczet pierwszej opłaty leasingowej), pod warunkiem przekazania przez korzystającego do finansującego, dokumentów potwierdzających dokonanie przez korzystającego zapłaty „kwoty pieniężnej” oraz zaakceptowania przez dostawcę cesji praw do „kwoty pieniężnej” na rzecz finansującego, przy czym – jak wyżej wskazano – kwota ta może zostać przekazana wyłącznie za pośrednictwem rachunku płatniczego dostawcy.Spółka, dokonując sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych podlegającej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, każdorazowo dokumentuje takie transakcje fakturą (faktura jest zawsze przekazywana do klienta), przy czym, pomimo odroczonego terminu wymagalności, ewidencja sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, następuje w dniu powstania obowiązku podatkowego. Ogólne warunki umów leasingu oraz umów pożyczek ściśle określają sposób zaliczenia kwot wpłacanych przez korzystającego na rzecz finansującego. Finansujący zalicza kwoty otrzymane lub pobrane od korzystającego (lub osoby trzeciej dokonującej wpłaty w imieniu korzystającego) w pierwszej kolejności na poczet wymagalnych i należnych finansującemu od korzystającego należności głównych (w szczególności opłat leasingowych lub pożyczkowych), począwszy od należności głównych najdawniej wymagalnych, następnie na poczet wymagalnych odsetek od nieterminowych płatności. Kwotę pozostałą, po zaspokojeniu wymagalnych należności, finansujący może zaliczyć na poczet niewymagalnych wierzytelności lub zwrócić klientowi. Odmienne wskazanie w opisie przelewu rodzaju regulowanych należności nie wiąże więc finansującego. Zatem istnieje taka możliwość, że pomimo konkretnego wskazania (w tytule przelewu) jakiej faktury płatność dotyczy, w przypadku zaległości, Spółka wpłatę klienta zaliczy na zaległość najstarszą, bez względu na opis w tytule przelewu. Takie zaliczenie wpłaty będzie jednak w pełni zgodne z zawartymi umowami leasingu oraz umowami pożyczek. Niezależnie jednak od opisu przelewu, a także sposobu zarachowania wpłaty, Spółka posiada ewidencję oraz dowody dokumentujące zapłatę, z których jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła konkretna płatność. Łącznie więc, Spółka dysponuje w każdym momencie, odpowiednią ewidencją, z której jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła poszczególna zapłata dokonana przy udziale rachunku bankowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą zastosowania przez Spółkę zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej świadczenia usług leasingu operacyjnego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w sytuacji, gdy ma miejsce tzw. „wejście w prawa do zaliczki”.

Należy zauważyć, że prawo do korzystania ze zwolnienia na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia z 2018 r. uzależnione jest od formy zapłaty.

Wskazać w tym miejscu należy, że użyte w poz. 37 załącznika do rozporządzenia z 2018 r. sformułowanie: za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), oznacza, że ściśle wskazano za pośrednictwem jakich instytucji ma zostać dokonana zapłata oraz że zapłata ma zostać dokonana odpowiednio na rachunek bankowy lub rachunek podatnika w SKOK. Przy czym wskazanie odpowiednio oznacza, że tylko na te rachunki ma zostać dokonana. Ponadto musi być łącznie spełniony drugi warunek: musi być prowadzona ewidencja tych płatności, a dowody dokumentujące zapłatę muszą zawierać jednoznaczny opis (oznaczenie) czynności których dotyczyła zapłata.

Jak wynika z opisu sprawy warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej na podstawie przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2018 r. w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia z 2018 r. zostały spełnione, bowiem, jak sama wskazała Spółka w szczególnych przypadkach klient Spółki dokona wpłaty bezpośrednio u dostawcy przedmiotu leasingu „kwoty pieniężnej”, przez którą zgodnie z warunkami umowy leasingu rozumieć należy kwotę uiszczoną wyłącznie za pośrednictwem rachunku płatniczego dostawcy. Z chwilą zawarcia umowy leasingu klient Spółki przelewa na rzecz Wnioskodawcy prawa do „kwoty pieniężnej”, w związku z czym zostaje ona zaliczona na poczet płatności, do uiszczenia których klient Spółki zobowiązany jest w związku z zawarciem umowy leasingu, pod warunkiem przekazania przez klienta Spółki do Wnioskodawcy dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty.

Jak wskazał Wnioskodawca w przypadku zaliczki wpłacanej przez klienta do dostawcy, uznanie Spółki, a dalej klienta kwotą zaliczki odbywa się nie poprzez fizyczny przepływ środków, ale na mocy porozumienia między korzystającym, dostawcą i Wnioskodawcą. W treści porozumienia Spółka wyraźnie wskazuje, że jeśli korzystający wpłacił na rzecz dostawcy „kwotę pieniężną”, to z chwilą zawarcia umowy leasingu przelewa na rzecz finansującego prawa do tej „kwoty pieniężnej”, w szczególności prawo do jej zaliczenia na poczet należnej dostawcy ceny sprzedaży przedmiotu leasingu.

Co prawda z przedstawionej sytuacji nie wynika wprost, że Wnioskodawca otrzyma zaliczkę na rachunek bankowy, jednakże klient Spółki dokonuje wpłaty „kwoty pieniężnej” bezpośrednio u dostawcy przedmiotu leasingu wyłącznie za pośrednictwem rachunku płatniczego. Zaliczka zostaje zaliczona na poczet płatności, pod warunkiem przekazania przez klienta Spółki do Wnioskodawcy dokumentów potwierdzających dokonanie zapłaty. Taka forma płatności spełnia przesłankę uznania, że Wnioskodawca otrzyma w całości zapłatę za pośrednictwem banku, ponieważ klient Spółki dokona zapłaty na rachunek bankowy.

Przemawia za tym również wykładnia celowościowa, ponieważ obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej na podstawie rozporządzenia objęta jest przede wszystkim sprzedaż detaliczna w żaden inny sposób nieudokumentowana. Natomiast w opisanym przypadku wpływ każdej kwoty widoczny jest na rachunku bankowym dostawcy przedmiotu leasingu, a dokumenty potwierdzające dokonanie zapłaty z chwilą zawarcia umowy leasingu są przekazywane do Wnioskodawcy.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca będzie mógł, na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2018 r. w zw. z poz. 37 załącznika do niego, stosować zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania w stosunku do przedmiotowych usług w sytuacji, gdy ma miejsce tzw. „wejście w prawa do zaliczki”, za które zapłata będzie przekazywana na rachunek bankowy dostawcy, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie będzie wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

**Podsumowując, Spółka może korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia z 2018 r. w powiązaniu z poz. 37 załącznika do ww. rozporządzenia świadczenia usług leasingu operacyjnego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w sytuacji, gdy ma miejsce tzw. „wejście w prawa do zaliczki” zapłaconej wcześniej przez korzystającego na rachunek bankowy dostawcy przedmiotu leasingu.**

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
---------------------------------------------------------------

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu złożenia wniosku.

Jednocześnie wskazujemy, że w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania w sytuacji, gdy dokonana wpłata zostanie rozliczona zgodnie z treścią zawartej umowy, wpłata zostanie dokonana z wykorzystaniem tzw. bramki płatności, faktury mają odroczony termin płatności (pytania nr 1,2,4 we wniosku) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).