Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-227/15/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-03-30
Teza: zwolnienie energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie mineralogicznym
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; podatek-podatek akcyzowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) w zw. z art. 16 ust. 1 ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 1649) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 9 grudnia 2015 r. (data wpływu 21 grudnia 2015 r.) uzupełnionym pismem z 10 marca 2016 r. (data wpływu 14 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie mineralogicznym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesie mineralogicznym.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 marca 2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 3 marca 2016 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zużywa na potrzeby własne znaczne ilości energii elektrycznej. Spółka zamierza rozpocząć działalność w zakresie hurtowego obrotu energią elektryczną na Towarowej Giełdzie Energii jak i w zakresie segmentu kontraktowego (OTC), w którym obrotu energią elektryczną dokonuje się w formie kontraktów bilateralnych zawieranych bezpośrednio pomiędzy uczestnikami rynku. W związku z powyższym Spółka planuje uzyskanie koncesji na obrót energią elektryczną oraz w dalszej kolejności dokonanie rejestracji dla celów akcyzy w zakresie energii elektrycznej. Rejestracja dla potrzeb akcyzy zostanie dokonana z uwagi na rozpoczęcie wykonywania czynności opodatkowanych akcyzą, tj. zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję (art. 9 ust. 1 pkt 3) ustawy akcyzowej.

W ramach prowadzonej na terytorium kraju działalności gospodarczej Spółka produkuje ceramiczne płytki i dekoracje zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 23.31: „Płytki ceramiczne i płyty chodnikowe ceramiczne”.

Prowadzona działalność produkcyjna Spółki mieści się zgodnie z zasadami metodycznymi określonymi w PKD z 2007 r. w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji w grupowaniu PKD z 2007 r. 23.31.Z: Produkcja ceramicznych kafli i płytek”.

Natomiast w myśl obowiązującego do dnia 31 grudnia 2007 r. PKD z 2004 r. działalność Spółki powinna zostać zaklasyfikowana do następujących grupowań w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji w grupowaniu PKD z 2004 r. 26.30.Z: „Produkcja płytek ceramicznych”.

A.Proces wytwarzania płytek ceramicznych składa się z następujących operacji jednostkowych, w których wykorzystywana jest energia elektryczna:

1.  Składowanie. Surowce mineralne dostarczane do zakładów magazynowane są w halach wyposażonych w boksy dla ich selektywnego oddzielenia i przechowywania. W trakcie magazynowania zachodzą procesy wpływające na jednorodność własności magazynowanego surowca i przewidywalne jego zachowanie w dalszych etapach procesu produkcji.
2.  Naważanie. Surowce z boksów magazynowych pobierane są selektywnie ładowarką do zespołu wagozasilaczy, z których według określonej receptury są odważane i mieszane w zestaw masy ceramicznej. Wagozasilacze wyposażone są w wagi taśmowe sterowane silnikami elektrycznymi.
3.  Mielenie. Odważone i zmieszane w ustalonych proporcjach surowce mineralne dla danego zestawu masy ceramicznej poddawane są mieleniu w młynach kulowych w środowisku wodnym. W procesie mielenia w wyniku ruchu obrotowego młyna i znajdujących się w młynie mielników (kule ze spieczonego tlenku glinu) następuje kruszenie i rozdrabnianie ziaren poszczególnych surowców mineralnych masy ceramicznej do żądanych wielkości. Produktem z procesu mielenia jest masa lejna. Młyny napędzane są silnikami elektrycznymi.
4.  Magazynowanie masy lejnej. Masa lejna z młynów poprzez zestaw sit wibracyjnych przesyłana jest do zbiorników magazynowych wyposażonych w mieszadła. W trakcie magazynowania występują procesy ujednorodniania wskaźników technologicznych masy lejnej (gęstość, lepkość, tiksotropia, rozkład wielkości cząstek składników masy lejnej).
5.  Suszenie rozpyłowe masy lejnej. Masa lejna ze zbiorników magazynowych za pomocą instalacji rur i pomp podawana jest do suszarni rozpyłowej. Do komory suszarni rozpyłowej z jednej strony pompy tłoczą masę lejną pod ciśnieniem, natomiast z drugiej strony wentylator tłoczy gorące powietrze ze spalania gazu ziemnego. Na skutek zmiany ciśnienia w komorze suszarni następuje rozpylenie masy lejnej na drobne kropelki, które spotykają się z gorącym powietrzem, następuje odparowanie wody z rozpylonych kropel, w wyniku czego powstaje granulat masy ceramicznej. Granulat odbierany jest z suszarni na przenośniki taśmowe i transportowany do silosów.
6.  Magazynowanie granulatu. Granulat magazynowany jest w silosach. Podczas magazynowania następuje ujednorodnienie wilgotności granulatu w całej objętości. Transport granulatu z silosów do pras hydraulicznych odbywa się za pomocą zestawu taśmociągów.
7.  Formowanie. Formowanie płytek z granulatu realizowane jest na prasach hydraulicznych. Granulat zasypywany jest do gniazd form znajdujących się w prasie i prasowany przy nacisku tłoka prasy powyżej 400 kg/cm2. Siła potrzebna do sprasowania granulatu wytwarzana jest przy pomocy pompy zasilanej silnikiem elektrycznym. Uzyskanym produktem jest uformowana płytka o nadanym kształcie, grubości, właściwym stopniu zagęszczenia granulatu na jednostkę objętości i wytrzymałości na zginanie. Wpływ na uzyskanie właściwych wskaźników wyprasowanej płytki mają nacisk i własności prasowanego granulatu, miedzy innymi parametr wilgotności. Płytki przed dalszymi etapami produkcji ze względów technologicznych muszą być wysuszone. Dla płytek nieszkliwionych na prasach stosowane są systemy zdobienia płytek kolorowymi granulatami.
8.  Suszenie. Suszenie uformowanych płytek odbywa się w suszarni pionowej lub poziomej bezpośrednio po ich uformowaniu. W procesie suszenia następuje zmniejszenie zawartości wody w płytkach i zwiększenie wytrzymałości na zginanie. Dostarczenie ciepłego powietrza, które otrzymuje się ze spalania gazu, i transport płytek wewnątrz suszarni realizowany jest poprzez napędy elektryczne.
9.  Szkliwienie i dekorowanie. Uformowane i wysuszone płytki z prasy transportowane są przenośnikami na linii szkliwierskiej, gdzie realizowane są procesy szkliwienia i zdobienia. Szkliwienie polega na nałożeniu na powierzchnię płytki warstwy pobiałki i szkliwa za pomocą urządzeń do aplikacji, takich jak: pistolety, dyski, polewaczki dzwonowe. Zdobienie polega na aplikacji grafiki wzoru na powierzchnię szkliwa. Grafika aplikowana jest z wykorzystaniem technik: serigrafii, fleksografii i nadruku cyfrowego. Płytki z linii szkliwierskiej ładowane są do regałów za pomocą urządzenia załadowczo-rozładowczego. Transport tych regałów z płytkami odbywa się systemem transportu wewnętrznego. W tym etapie produkcji następuje także przygotowanie szkliw i pobiałek oraz past do zdobienia. Szkliwa i pobiałki przygotowywane są poprzez proces mielenia składników w młynach kulowych w środowisku wodnym.
10.  Obróbka termiczna (wypalanie). Płytki surowe z linii szkliwierskich kierowane są do procesu wypalania w piecach rolkowych. Transport płytek wewnątrz pieca odbywa się na napędzanych systemem napędów elektrycznych rolkach ceramicznych. Potrzebna temperatura do wypalania około 1200°C wewnątrz pieca powstaje na skutek spalania gazu ziemnego w palnikach umieszczonych w ścianach pieca. Podczas wypalania zachodzą przemiany mineralogiczne zarówno w masie ceramicznej, jak i powierzchni szkliwa. Te przemiany decydują o wielu właściwościach otrzymanych płytek ceramicznych. Płytki po wypaleniu z pieca ładowane są w boksy wykorzystując system załadunkowo - rozładowczy.
11.  Sortowanie i pakowanie. Płytki po wypaleniu w zależności od produkowanej kolekcji transportowane są do kolejnych operacji technologicznych lub na sortownię. Operacje i procesy podnoszące własności użytkowe płytek realizowane są na liniach polerskich. Tymi procesami są: rektyfikacja, polerowanie, półpolerowanie, satynowanie, łamanie, cięcie, fazowanie. W końcowym etapie płytki trafiają na sortownię automatyczną, gdzie następuje ocena powierzchni i pomiar istotnych wskaźników użytkowych płytek - wymiar, płaskość powierzchni. Płytki po zakwalifikowaniu do odpowiedniego gatunku na linii sortowniczej są pakowane, znakowane i układane na paletach. Następnie transportowane do foliowania i przekazania na magazyn. W pierwszych dniach magazynowania zachodzą procesy stabilizacji naprężeń wewnątrz struktury płytek, które powstają w procesie szybkiego studzenia po procesie wypalania.

Proces wytwarzania dekoracji ceramicznych obejmuje wszystkie ww. procesy dotyczące płytek ceramicznych oraz dodatkowo składa się z następujących operacji jednostkowych, w których wykorzystywana jest energia elektryczna:

1.  Obróbka mechaniczna - Cięcie, rozkrój, czyszczenie powierzchni;
2.  Szkliwienie i dekorowanie - Nakładanie warstwy pobiałki, szkliwa, past, tuszy, granili oraz laminowanie;
3.  Obróbka termiczna - Utrwalenie dekoracji;
4.  Dekorowanie - Ponowne nakładanie warstwy metali szlachetnych (złoto, platyna), luster, metalizatorów i granili;
5.  Obróbka termiczna - Utrwalenie dekoracji;
6.  Obróbka mechaniczna - Cięcie, profilowanie, fazowanie, rektyfikacja;
7.  Suszenie - Usunięcie wilgoci z dekoracji;
8.  Sortowanie i pakowanie - Klasyfikacja na gatunki, kompletowanie, podklejanie, pakowanie, cechowanie i foliowanie.

Następnie palety z gotowymi płytkami, dekoracjami transportowane są na place składowe wyrobów gotowych.

B.Proces kontroli międzyoperacyjnej w laboratorium

Ponadto, w ramach wskazanych wyżej procesów prowadzi swoją działalność laboratorium ceramiczne, w skład którego wchodzą pomieszczenia wyposażone w aparaturę pomiarową. Personel wraz z aparaturą stanowi podstawę do kontroli międzyoperacyjnej poszczególnych procesów mineralogicznych. Kontrola ta polega na weryfikacji czynności związanych z każdym obszarem począwszy od składowania surowców w boksach po składowanie gotowych palet z wyrobem gotowym na placu składowym.

Poniżej przedstawiono wykaz najważniejszych prac wykonywanych w laboratorium zakładowym:

*   Badania surowców: badanie wilgotności, pozostałości na sicie 0,063 mm, uziarnienia, skurczu, straty prażenia, nasiąkliwości wodnej, dokonywana jest ocena makroskopowa barwy oraz badanie wytrzymałości mechanicznej na zginanie.
*   Kontrola jakościowa baz, granilii, zaprawiaczy, impregnatów.
*   Badania parametrów masy lejnej i masy zgranulowanej (granulatu): badanie gęstości, lepkości, pozostałości na sicie, skurczu, straty prażenia oraz identyfikacja koloru.
*   Badania parametrów prasowania i suszenia: badanie wilgotności granulatu, wilgotności płytek po suszarni, wytrzymałości mechanicznej po suszami, kontrola wymiarów, skurczu, straty prażenia).
*   Kontrola parametrów pobiałek i szkliw pobieranych do produkcji: pomiar gęstości, lepkości i pozostałości na sicie.
*   Badania laboratoryjne wyrobu gotowego:
\-kontrola wymiarów płytek, -badanie planimetrii płytek, -oznaczenie wytrzymałości mechanicznej i siły łamiącej (z użyciem łamacza), -oznaczenie odporności na zarys (z użyciem autoklawu i suszarki laboratoryjnej), -oznaczenie ścieralności powierzchniowej PEI (z użyciem abrazymetru), -oznaczenie odporności na plamienie, -oznaczenie odporności chemicznej, -oznaczenie nasiąkliwości wodnej metodą gotowania (z użyciem kuchenki elektrycznej), -kontrola pęknięć sturdzeńiowych, -oznaczenie odporności na szok termiczny (z użyciem suszarki laboratoryjnej).*   Przemiały mas i surowców ceramicznych (z użyciem młynków laboratoryjne).
*   Wykonywanie aplikacji ręcznych szkliw, pobiałek i impregnatów (z użyciem pistoletu i kabiny szkliwierskiej).
*   Naważanie surowców, baz i barwników ceramicznych (z użyciem wag laboratoryjnych).
*   Opracowywanie graficzne wzorów do produkcji (z użyciem komputerów).
*   Archiwizacja wyników badań laboratoryjnych (z użyciem komputerów).
*   Badania mikroskopowe wad płytek (z użyciem mikroskopu optycznego).
*   Wykonywanie mieszanin laboratoryjnych (z użyciem mieszadła mechanicznego).

Powyższe czynności wykonywane są w pomieszczeniach, gdzie wykorzystuje się energię elektryczną do zasilania wspomnianych poszczególnych urządzeń i oświetlenia tych pomieszczeń.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z treścią złożonego wniosku potwierdza, iż zgodnie z jej aktualną wiedzą produkcja ceramicznych płytek opisana we Wniosku jest sklasyfikowana w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG)" nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.

Spółka podkreśla, zgodnie z treścią złożonego Wniosku, że realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji ceramicznych płytek i dekoracji, klasyfikowana od 1 stycznia 2008 r. zgodnie z PKD z 2007 r. w grupowaniu PKD 23.31.Z w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej podlega przyporządkowaniu odpowiednio do klasy 23.31: produkcja ceramicznych kafli i płytek” należących do „Sekcji C - Przetwórstwo przemysłowe”. Grupa 23.3: produkcja ceramicznych materiałów budowlanych”.

Analogicznie w świetle obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. PKD z 2004 r., spójnej i porównywalnej metodologicznie, pojęciowo, zakresowo i kodowo z klasyfikacją NACE Rev. 1 wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (Dz. U. Nr L 293 z 24 października 1990 r.), z późniejszymi zmianami Rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (Dz. U. Nr L 83 z 3 kwietnia 1993 r. oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r., Dz. U. Nr L 6 z 10 stycznia 2002 r.), realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza klasyfikowana wówczas w grupowaniach PKD z 2004 r. w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji - 26.30.Z: produkcja płytek ceramicznych” należącym do .Sekcji D - Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI - Produkcji wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”, w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 1.1 podlega przyporządkowaniu odpowiednio do klasy 26.30: „Produkcja ceramicznych kafli i płytek” należącej do .Sekcji D-Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI -Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Tożsamość zakresu działalności zgrupowanej w klasie 23.31 według klasyfikacji NACE Rev. 2 obowiązującej od 1 stycznia 2008 r. z zakresem działalności zgrupowanej odpowiednio w klasie 26.30 według klasyfikacji NACE Rev. 1.1 obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. potwierdzają odpowiednie powiązania pomiędzy tymi klasyfikacjami zdefiniowane w przywołanym wcześniej Rozporządzeniu (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.) oraz klucze powiązań pomiędzy NACE Rev. 2 a NACE Rev. 1.1 publikowane przez Komisję Europejską.

Klasyfikacja działalności Spółki - tabela – załącznik PDF – strona „14”

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy realizowana przez Spółkę działalność w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji, zaklasyfikowana do grupowania PKD z 2007 r. 23.31.Z (grupowanie PKD z 2004 r. 26.30.Z), wraz z procesem kontroli międzyoperacyjnej w laboratorium stanowi proces mineralogiczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej?
2.  W przypadku gdy odpowiedź na pierwsze pytanie będzie twierdząca, to czy dochowując warunków formalnych w postaci: (i.) posiadania statusu podatnika akcyzy od energii elektrycznej, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 1) ustawy akcyzowej oraz (ii.) złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 2) ustawy akcyzowej, Spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej wykorzystanej w procesach produkcyjnych opisanych we wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Realizowana przez Spółkę działalność w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji, zaklasyfikowana do grupowania PKD z 2007 r. 23.31.Z (grupowanie PKD z 2004 r. 26.30.Z), wraz z procesem kontroli międzyoperacyjnej w laboratorium stanowi proces mineralogiczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej.
2.  W przypadku gdy odpowiedź na pierwsze pytanie będzie twierdząca, to dochowując warunków formalnych w postaci: (i.) posiadania statusu podatnika akcyzy od energii elektrycznej, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 1) ustawy akcyzowej oraz (ii.) złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 2) ustawy akcyzowej, Spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy dla energii elektrycznej wykorzystanej w procesach produkcyjnych opisanych we wniosku.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 1

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej, procesy mineralogiczne to:

„procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem Dl 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1 z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.)”.

Jak już Spółka wskazała w części wniosku dotyczącej opisu zdarzenia przyszłego, w ramach prowadzonej na terytorium kraju działalności gospodarczej Spółka produkuje ceramiczne płytki i dekoracje zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 23.31: „Płytki ceramiczne i płyty chodnikowe ceramiczne”.

Prowadzona działalność produkcyjna Spółki mieści się zgodnie z zasadami metodycznymi określonymi w PKD z 2007 r. w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji w grupowaniu PKD z 2007 r. 23.31.Z: „Produkcja ceramicznych kafli i płytek”.

Natomiast w myśl obowiązującego do dnia 31 grudnia 2007 r. PKD z 2004 r. działalność Spółki powinna zostać zaklasyfikowana w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji w grupowaniu PKD z 2004 r. 26.30.Z: „Produkcja płytek ceramicznych”.

Tożsamość zakresu działalności klasyfikowanej do grupowania 23.31.Z według klasyfikacji PKD z 2007 r. z zakresem działalności klasyfikowanej odpowiednio do grupowania 26.30 według klasyfikacji PKD z 2004 r. obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. potwierdzają odpowiednie klucze powiązań pomiędzy tymi klasyfikacjami zdefiniowane w Załączniku do PKD z 2007 r.

Co istotne, zgodnie z punktem nr 1 Zasad Budowy Klasyfikacji, które stanowią załącznik do PKD, krajowa klasyfikacja działalności jest klasyfikacją pochodną w stosunku do klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej (ang. Statistical Classification of Economic Activities in the European Community), wprowadzonej rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych .

PKD z 2007 r., jako opracowana na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczych Unii Europejskiej NACE Rev. 2, analogicznie jak PKD z 2004 r. opracowana na podstawie NACE Rev. 1, jest implementacją do polskiego porządku prawnego systemu klasyfikacji działalności gospodarczej Unii Europejskiej, wprowadzonego Rozporządzeniem (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.).

Tym samym, realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza polegająca na produkcji ceramicznych płytek i dekoracji, klasyfikowana od 1 stycznia 2008 r. zgodnie z PKD z 2007 r. w grupowaniu PKD 23.31.Z w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 2 - Statystycznej Klasyfikacji Rodzajów Działalności Gospodarczych w Unii Europejskiej podlega przyporządkowaniu odpowiednio do klasy 23.31: „Produkcja ceramicznych kafli i płytek” należących do „Sekcji C - Przetwórstwo przemysłowe” Grupa 23.3: „Produkcja ceramicznych materiałów budowlanych”.

Analogicznie w świetle obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. PKD z 2004 r., spójnej i porównywalnej metodologicznie, pojęciowo, zakresowo i kodowo z klasyfikacją NACE Rev. 1 wprowadzoną Rozporządzeniem Rady Nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. (Dz. U. Nr L 293 z 24 października 1990 r.), z późniejszymi zmianami Rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (Dz. U. Nr L 83 z 3 kwietnia 1993 r. oraz Nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r., Dz. U. Nr L 6 z 10 stycznia 2002 r.), realizowana przez Spółkę działalność gospodarcza klasyfikowana wówczas w grupowaniach PKD z 2004 r. w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji - 26.30.Z: „Produkcja płytek ceramicznych” należącym do „Sekcji D - Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI - Produkcji wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”, w świetle klasyfikacji macierzystej NACE Rev. 1.1 podlega przyporządkowaniu odpowiednio do klasy 26.30: produkcja ceramicznych kafli i płytek” należącej do .Sekcji D - Przetwórstwo Przemysłowe, Podsekcji DI -Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Tożsamość zakresu działalności zgrupowanej w klasie 23.31 według klasyfikacji NACE Rev. 2 obowiązującej od 1 stycznia 2008 r. z zakresem działalności zgrupowanej odpowiednio w klasie 26.30 według klasyfikacji NACE Rev. 1.1 obowiązującej do 31 grudnia 2007 r. potwierdzają odpowiednie powiązania pomiędzy tymi klasyfikacjami zdefiniowane w przywołanym wcześniej Rozporządzeniu (WE) Nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz. Urz. UE L 393 z dnia 30 grudnia 2006 r.) oraz klucze powiązań pomiędzy NACE Rev. 2 a NACE Rev. 1.1 publikowane przez Komisję Europejską.

Podsumowując, w ocenie Spółki, realizowana przez Spółkę działalność w zakresie produkcji ceramicznych płytek i dekoracji, zaklasyfikowana do grupowania PKP z 2007 r. 23.31 „Z (grupowanie PKP z 2004 r. 26.30.Z), wraz z procesem kontroli międzyoperacyjnej w laboratorium jest procesem mineralogicznym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej.

Ustawa nowelizująca nie wprowadza zmian do art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy akcyzowej, dlatego też również po dniu 1 stycznia 2016 r. argumentacja Wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego pozostanie w pełni aktualna.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również odzwierciedlenie w wydanych interpretacjach podatkowych, które co prawda dotyczą systemu akcyzy od wyrobów gazowych, niemniej jednak potwierdzają, że zbliżone profile działalności do prowadzonej przez Spółkę zostały uznane za procesy mineralogiczne.

Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. ILPP3/443-128/13-4/TW, wskazał, że proces wytworzenia narzędzi ściernych, które są produkowane w oparciu o naturalne surowce mineralne, jest procesem mineralogicznym.

W kolejnej interpretacji z dnia 20 listopada 2014, sygn. IPTPP3/443A-70/14-2/BJ, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał, że wypalenie kształtek ceramicznych stanowi proces mineralogiczny.

2.Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania numer 2

Zgodnie z art. 30 ust. 7a-7c ustawy akcyzowej:

,,7a.Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną:

1.  do celów redukcji chemicznej;
2.  w procesach elektrolitycznych;
3.  w procesach metalurgicznych;
4.  w procesach mineralogicznych.

7b.Warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 7a, jest:

1.  wykorzystywanie energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywanie przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania.

7c.Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP):
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej:
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej:
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie”.

Pomimo tego, że ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie do ustawy akcyzowej definicji procesów mineralogicznych, to zdaniem Wnioskodawcy powyższy zabieg nie rozwiązał problematyki związanej z zakresem zwolnień podatkowych. Należy bowiem podkreślić, iż ustawa akcyzowa nie zawiera definicji procesu i tym samym nie wskazuje, w jaki sposób należy określić zakres poszczególnych zwolnień. W związku z powyższym, zdaniem Spółki należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego wyrażenia, zgodnie z którym proces to:

„przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian „ oraz

„kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne materii”.

Jako proces należy rozumieć zatem ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym. W konsekwencji uznać należy, że zwolnieniu od podatku podlega energia elektryczna wykorzystywana w przebiegu regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym w ramach działalności gospodarczej sklasyfikowanej pod kodem NACE DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Spółka wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku operacje technologiczne stanowią niezbędne elementy w procesie wytwarzania ceramicznych płytek i dekoracji. Bez udziału któregokolwiek z nich proces produkcyjny nie mógłby funkcjonować.

W świetle powyższych wskazówek definicyjnych, zdaniem Spółki, za proces uznać należy ciąg funkcjonalnie powiązanych ze sobą czynności, bez których nie byłoby możliwe osiągnięcie założonego celu, tj. wytworzenia ceramicznych płytek i dekoracji. W ocenie Spółki, biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, że w przypadku spełnienia przez nią wymogów formalnych w postaci:

*   posiadania statusu podatnika akcyzy od energii elektrycznej, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 1) ustawy akcyzowej oraz
*   przekazywania oświadczenia o ilości wykorzystanej energii elektrycznej i sposobie jej wykorzystania, o którym mowa w art. 30 ust. 7b pkt 2) ustawy akcyzowej.

całość zużycia energii elektrycznej przez Spółkę w procesach technologicznych opisanych przez Spółkę we wniosku powinna podlegać zwolnieniu od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 4) ustawy akcyzowej. Analizowana działalność Spółki bowiem spełnia podstawowy wymóg określony w nowelizacji akcyzowej - jest procesem mineralogicznym w rozumieniu ustawy akcyzowej.

Przywołana przez Spółkę powyżej wykładnia pojęcia „proces”, znajduje również potwierdzenie w praktyce organów podatkowych. Przytoczone interpretacje podatkowe dotyczą co prawda pojęcia procesu produkcyjnego, należy jednak wskazać, iż analizowany proces mineralogiczny również zmierza do wyprodukowania „czegoś”. W związku z powyższym wspomniany proces powinien zostać uznany za proces produkcyjny.

Jak podkreślił, przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. ILPP3/443/W-7/08-2/TK:

„Powszechnie przyjmuje się również, iż proces produkcji to uporządkowany zestaw celowych działań wykonywanych w toku produkcji począwszy od pobrania materiału wejściowego z magazynu, aż do zdania gotowego wyrobu włącznie. Proces produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu (jest to suma operacji produkcyjnych wykonywanych w uporządkowanej kolejności i mających na celu wytworzenie określonego wyrobu)”.

Na podobnym stanowisku stanął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 22 czerwca 2009 r., sygn. ILPP3/443-83/09-2/TW.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.), zwanej dalej ustawą,:

*   wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy,
*   procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Obrót energią elektryczną i jej zużycie w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…).

Na szczeblu unijnym reguły opodatkowania m.in. energii elektrycznej określa dyrektywa Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. WE L Nr 283, s. 51 z późn. zm.; Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, s. 405). Wskazana regulacja określa zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich wyrobów energetycznych pozostawiając poszczególnym państwom margines swobody, dyrektywa energetyczna ustala zakres wyrobów opodatkowanych, minimalne stawki podatku, zwolnienia od podatku oraz mechanizmy jego pobierania. Zgodnie z art. 2 dyrektywy, energia elektryczna, węgiel kamienny, węgiel brunatny, koks oraz gaz ziemny stanowią „wyroby energetyczne” podlegające tej regulacji. Stosownie natomiast do art. 2 ust. 4 lit. b tiret 5 cyt. Dyrektywy Rady 2003/96/WE dyrektywa nie ma zastosowania do procesów mineralogicznych.

Wyłączenie to nie oznacza jednak, że ww. energia podlega obowiązkowemu zwolnieniu z opodatkowania. Wyłączenie to oznacza jedynie, że państwo członkowskie przy opodatkowaniu energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych nie jest związane z regułami harmonizacyjnymi na poziomie wspólnotowym. Tym samym zakres zwolnienia energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych może być określany dowolnie przez każde z państw członkowskich.

Od 1 stycznia 2016 r. zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 4, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach mineralogicznych.

Zwolnienie to jest uwarunkowane:

1.  wykorzystywaniem energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywaniem przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b ustawy).

Stosownie do art. 30 ust. 7c ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.

Zgodnie z ww. przepisami od 1 stycznia 2016 r. wprowadzono zwolnienia dla energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych. Procesy te zostały zdefiniowane jako procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”.

Należy tutaj zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej, celem tego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej. Należy także wskazać, że ww. nomenklatura klasyfikuje produkcję danego towaru, natomiast w definicji procesów mineralogicznych jest mowa o procesach sklasyfikowanych na podstawie tej nomenklatury. Jest tu zatem mowa o dwóch różnych czynnościach, które w praktyce mogą lecz nie musza się pokrywać.

Jak wynika bowiem z potocznego znaczenia produkcja oznacza zorganizowaną działalność mającą na celu wytworzenie np. określonych towarów, lakonicznie ujmując jest to wytwarzanie określonych towarów.

Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708 „proces” to przykładowo: przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny. Tym samym jako proces należy rozumieć tylko ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym.

Na podstawie powyższego należy zauważyć, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces.

W tym miejscu należy wskazać, że dotychczasowym orzecznictwie podatkowym Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego wydaje się być utrwalone stanowisko, że przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego, próbach odkodowywania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową, polegająca na ustaleniu treści normy prawnej na podstawie możliwego sensu słów, za pomocą których sformułowano dany przepis. Podkreślić jednak należy, że proces ten nie może jednak ograniczać się jedynie do semantycznych czy syntaktycznych reguł języka. Konieczne jest zatem także odwołanie się do tego, co prawodawca przez dane słowa chce osiągnąć.

Przypomniał o tym Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności w uchwale składu pięciu sędziów z dnia 24 czerwca 1996 r. sygn. FPK 6/96 (ONSA 1996, z. 3, poz. 106), powołując się na pogląd wyrażony przez Ryszarda Mastalskiego. Podkreśla on, że nazwy przejęte przez prawo podatkowe z innych gałęzi prawa nie mogą oznaczać tych samych pojęć, służą bowiem do budowania określonych pojęć właśnie w prawie podatkowym i stanowią wraz z innymi cechami ustaw podatkowych część składową nowych kompleksów pojęć, uzyskując cechy swoiste, niezbędne do założonych przez normodawcę celów opodatkowania. Prawo podatkowe bowiem, aby mogło wypełniać swoje zadania, może być wiązane tylko własnymi pojęciami. Dokonując wykładni językowej prawa podatkowego, która powinna być uściślana i rozwijana w kontekście wykładni systemowej i funkcjonalnej, należy przede wszystkim szukać „podatkowego” rozumienia pojęć używanych przez ustawodawcę i zważać na to, czy przyjęcie innego, na przykład cywilnoprawnego punktu widzenia nie prowadzi do uchylania się danego podmiotu od opodatkowania albo też do zmniejszenia jego obciążeń podatkowych (R. Mastalski: Interpretacja prawa podatkowego, źródła prawa podatkowego i jego wykładnia, Wrocław 1989, s. 98-100) – por. uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 1999 r. sygn. FPK 1/99.

Należy również wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Proces mineralogiczny należy zdefiniować jako proces, w którym następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych) w określony produkt.

W konsekwencji zwolnieniu od podatku podlega tylko energia elektryczna zużywana w danym procesie – w sprawie – w procesie mineralogicznym.

Chcąc odpowiedzieć na pytanie Wnioskodawcy należy rozpatrzyć czy wszystkie czynności, które mają miejsce u Wnioskodawcy w ramach wytwarzania płytek i dekoracji ceramicznych stanowią element ww. procesu.

Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca jest producentem płytek ceramicznych i dekoracji do wytwarzania których wykorzystuje energię elektryczną. Produkcja ta jest sklasyfikowana w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „Produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”. Wnioskodawca zamierza rozpocząć działalność w zakresie hurtowego obrotu energią elektryczną na Towarowej Giełdzie Energii S.A. jak i w zakresie segmentu kontraktowego (OTC), w którym obrotu energią elektryczną dokonuje się w formie kontraktów bilateralnych zawieranych bezpośrednio pomiędzy uczestnikami rynku. W związku z tym Wnioskodawca planuje uzyskanie koncesji na obrót energią elektryczną oraz następnie dokonać rejestracji dla celów podatku akcyzowego w zakresie energią elektryczną.

Wnioskodawca przedstawił, że na proces produkcji płytek ceramicznych składają się następujące etapy i że do każdego etapu zużywana jest energia elektryczna, tj. składowanie, naważanie, mielenie, magazynowanie masy lejnej, suszenie rozpyłowe masy lejnej, magazynowanie granulatu, formowanie, suszenie, szkliwienie i dekorowanie, obróbka termiczna (wypalanie) oraz sortowanie i pakowanie. Natomiast proces wytwarzania dekoracji ceramicznych obejmuje wszystkie ww. procesy dotyczące płytek ceramicznych oraz dodatkowo składa się z następujących operacji jednostkowych, tj. obróbki mechanicznej, szkliwienia i dekorowania, obróbki termicznej, dekorowania, obróbki termicznej, obróbki mechanicznej, suszenia oraz sortowania i pakowania. Następnie palety z gotowymi płytkami, dekoracjami transportowane są na place składowe wyrobów gotowych.

Jednocześnie Wnioskodawca w ramach ww. procesów prowadzi kontrolę międzyoperacyjną w laboratorium. Kontrola ta polega na weryfikacji czynności związanych z każdym obszarem od składowania surowców w boksach do składowania gotowych palet z wyrobem gotowym na placu składowym. Czynności dokonywane w ramach tej kontroli wykonywane są w pomieszczeniach, gdzie wykorzystywana jest energia elektryczna do zasilania poszczególnych urządzeń (aparatury pomiarowej) i oświetlenia tych pomieszczeń.

Mając na uwadze wszystkie ww. czynności, w kontekście klasyfikacji ich jako element procesu mineralogicznego, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że:

1.  W przypadku wytwarzania płytek ceramicznych nie można do nich zaliczyć dostarczania surowców mineralnych do zakładowych magazynów, operacji wykonanych na liniach polerskich oraz czynności transportu na sortownię automatyczną, gdzie następuje ocena powierzchni i pomiar wskaźników użytkowych płytek jak również w dalszej kolejności transportu do foliowania, pakowania, znakowania i układania na paletach w ramach etapu produkcji tzw. sortowania i pakowania.
2.  W zakresie produkcji dekoracji ceramicznych nie można do nich zaliczyć czynności wymienionych w pkt 1 oraz dodatkowo wszystkich czynności, które występują po wszystkich procesach mających miejsce w wytwarzaniu płytek ceramicznych, tj. obróbki mechanicznej, szkliwienia i dekorowania, obróbki termicznej (utrwalenie dekoracji), dekorowania, suszenia oraz sortowania i pakowania dekoracji ceramicznych.
3.  Procesem mineralogicznym nie jest również proces kontroli międzyoperacyjnej w laboratorium.

Należy tutaj zaznaczyć, że w procesie wytwarzania dekoracji ceramicznych począwszy od obróbki mechanicznej a kończąc na sortowaniu i pakowaniu ma miejsce końcowe wykańczanie i utrwalanie wyrobu, który powstał już wcześniej w procesie produkcji płytek ceramicznych.

Zwolnienie o którym mowa w art. 30 ust. 7a ustawy jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym. Tym samym fakt, że Wnioskodawca jest producentem ceramicznych płytek oraz dekoracji, tj. uzyskuje gotowy produkt w wyniku procesu mineralogicznego, nie oznacza, że każdy etap jego produkcji winien być objęty ww. zwolnieniem nawet jeśli pośrednio jest związany z procesem mineralogicznym, lecz który obiektywnie rzecz ujmując nie może być uznany za proces mineralogiczny.

Mając powyższe na uwadze Organ uważa, że ww. czynności będące niewątpliwie elementem produkcji płytek i dekoracji ceramicznych nie są częściami składowymi procesu mineralogicznego ani w sensie stricte ani też sensie largo. Do procesu tego nie można również zaliczyć etapu kontroli międzyoperacyjnej w laboratorium.

Tym samym wykorzystanie energii elektrycznej do ww. czynności nie korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie przepisu art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy, tj. przepisu zwalniającego od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesie mineralogicznym.

Reasumując, w ocenie Organu, w sprawie przedstawionej we wniosku zwolnieniem od akcyzy w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy, po spełnieniu warunków określonych w art. 30 ust. 7b i 7c ustawy, może zostać objęta energia elektryczna zużywana w opisanym procesie produkcji z wyłączeniem zużycia tej energii w przedstawionych powyżej czynnościach nie stanowiących procesów mineralogicznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.