Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.280.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Tylko wpłaty od internautów, których można zidentyfikować z
imienia i nazwiska podlegają opodatkowaniu podatkiem od
spadków i darowizn, pozostałe wpłaty nie podlegają temu
podatkowi.
Słowa kluczowe: darowizna
podatek-podatek od spadków i darowizn
umowa-umowa darowizny
wpłata
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 3 Podstawa
opodatkowania-Kwoty wolne od podatku. Zasada
kumulacji
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
3-art. 9-ust. 1-pkt 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 7 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych otrzymywania wpłat od widzów. Uzupełniła go Pani w piśmie z 30 września
    2025 r. (data wpływu – 2 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i
    podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Od (...) r. prowadzi Pani profil na portalu internetowym (...), w ramach którego publikuje
    materiały w formie autorskich filmów, podcastów oraz artykułów dotyczących tematyki
    (...), a także (...).
    Platforma (...) umożliwia twórcom internetowym zbieranie wsparcia finansowego od
    innych osób, nazywanych (...). Osoby chętne wspierać danego twórcę, dokonują
    dobrowolnych wpłat za pośrednictwem portalu i mogą zadeklarować wsparcie w postaci
    równych, miesięcznych wpłat.
    Twórca korzystający z serwisu może samodzielnie ustanowić progi wpłat (np. 5 USD
    miesięcznie). (...), dokonujący wpłat na rzecz twórcy za pośrednictwem (...), mają pełną
    dowolność w wyborze progów wpłat. Portal po pobraniu prowizji dokonuje przelewu
    zebranych środków na rachunek bankowy twórcy.
    Progi, na jakich wspierający mogą zadeklarować stałe wsparcie Pani działalności, to: 5
    USD, 8 USD, 8.50 USD, 13 USD, 18 USD, 30 USD miesięcznie.
    Chcąc okazać wdzięczność osobom wspierającym Pani działalność oraz nawiązać kontakt z
    osobami o podobnych zainteresowaniach, organizuje Pani spotkania z (...) na platformie
    (...) oraz stworzyła grupę (...) na platformie (...). Często w publikowanych materiałach
    składa Pani również podziękowania osobom wspierającym lub przykładowo wymienia ich
    w końcowej części filmu bądź artykułu. Nie składa Pani (...) żadnych obietnic co do
    otrzymania treści w zamian za wpłaty. Natomiast (...) nie są uprawnieni do żądania od Pani
    konkretnego świadczenia lub zachowania się w zamian za przekazywane wsparcie
    finansowe.
    Brak jest ścisłego powiązania pomiędzy Pani decyzją o stworzeniu i publikacji kolejnych
    materiałów a faktem otrzymywania wpłat od (...). Pani działalność wynika z Pani
    zainteresowań i jest prowadzona niezależnie od uzyskiwanego wsparcia finansowego.
    Posiada Pani dane umożliwiające identyfikację (...) z imienia i nazwiska oraz ustalenie
    wysokości wpłat dokonanych przez poszczególne osoby.
    W sporadycznych, jednostkowych przypadkach nie jest Pani w stanie ustalić imienia i
    nazwiska Patrona. Dokumentacja generowana przez platformę (...) zawiera informację o
    przypisanym każdemu użytkownikowi unikalnym numerze identyfikacyjnym oraz sumie
    wpłat dokonanych przez tę osobę.
    Suma wpłat dokonanych przez pojedynczego (...) w roku bieżącym oraz w okresie 5 lat
    poprzedzających ten rok w żadnym przypadku nie przekroczyła wartości 4300 zł.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że zgodnie z regulaminem serwisu (...) (wersja
    obowiązująca od (...) r.), (...) to platforma członkowska, która pomaga fanom łączyć się z
    twórcami. Twórca to osoba, która tworzy stronę na (...), aby nawiązać kontakt z (...), którzy
    nabywają subskrypcje na (...), aby wspierać twórczość twórcy. (...) zaś to osoba, która
    wspiera twórcę – subskrybuje i/lub dokonuje zakupu na (...), co może wiązać się ze
    specjalnymi korzyściami od twórców, których lubi. Dzięki subskrypcji lub ofercie na (...) (...)

    mogą otrzymywać korzyści i bezpośrednio kontaktować się z twórcami za pomocą
    narzędzi dostarczanych przez serwis, a za pośrednictwem (...) mają możliwość
    zaangażowania się w społeczność (...) i twórców. Co istotne, oferowanie (...) specjalnych
    korzyści nie jest obligatoryjne. Twórca, w zależności od przyjętego modelu działania na
    platformie, może oferować takie korzyści lub nie. W związku z tym, w pewnych
    okolicznościach platforma (...) jest odpowiedzialna za naliczenie podatku od towarów i
    usług lub podatku od wartości dodanej.
    Ponadto należy wyeksponować fakt, iż zgodnie z dostępnymi na platformie (...)
    informacjami o tzw. ustawieniach podatkowych, twórca może uwzględnić to czy (...) w
    jakikolwiek sposób motywują się do wspierania jego działalności, niezależnie od
    udostępnianych treści. Jeśli (...) nie otrzymują żadnych korzyści, w zamian za
    przekazywane wsparcie twórca powinien dodać „Wsparcie Ogólne” (ang. General Support)
    jako jedyną „korzyść” w ustawieniach podatkowych.
    Przez cały okres swojej twórczości na portalu (...) wskazywała Pani „Wsparcie Ogólne” (ang.
    General Support) jako jedyną „korzyść” w ustawieniach podatkowych, co oznacza że
    dokonujący wpłat (...) nie oczekiwali w zamian żadnych benefitów lub specjalnych korzyści.
    Nigdy nie oferowała Pani również takich korzyści, jak np. ekskluzywne dzieła lub gadżety.
    Jak wskazano już w treści pierwotnego wniosku, brak jest ścisłego powiązania pomiędzy
    Pani decyzją o stworzeniu i publikacji kolejnych materiałów a faktem otrzymywania wpłat
    od (...). Pani działalność wynika z Pani zainteresowań i jest prowadzona niezależnie od
    uzyskiwanego wsparcia finansowego.
    Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Pytania (częściowo przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym, otrzymywane przez Panią wsparcie finansowe
    od (...) stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na
    podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym, będzie Pani obowiązana do zapłaty podatku od
    spadków i darowizn z tytułu otrzymanych środków pieniężnych?
    Pani stanowisko w sprawie (częściowo przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Pani zdaniem, otrzymywane od (...) wsparcie finansowe stanowi przedmiot
    opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z
    dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, jako nabycie tytułem darowizny.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od
    spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne
    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny
    lub polecenia darczyńcy.
    Ponieważ ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera odrębnej definicji legalnej
    darowizny uzasadnione jest w tym przypadku dokonanie wykładni systemowej tego
    pojęcia i sięgnięcie w tym zakresie do regulacji ustawy Kodeks cywilny.
    Według art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje
    się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Stosownie do treści art. 890 § 1 cyt. Kodeksu, oświadczenie darczyńcy powinno być
    złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania
    tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Darowizna jest umową zobowiązującą dokonywaną pod tytułem darmym, co oznacza że
    należy do czynności prawnych, których celem jest dokonanie aktu szczodrobliwości bez
    gospodarczego ekwiwalentu.

    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że relacje istniejące pomiędzy Panią a
    poszczególnymi (...), odpowiadają w swej treści umowie darowizny. Darczyńcą w tym
    przypadku jest każdy (...), przekazujący jakiekolwiek środki pieniężne na Pani rzecz za
    pośrednictwem portalu (...). Umowa jest ważna, mimo braku zachowania formy aktu, z
    uwagi na fakt spełnienia świadczenia.
    Zaznaczyć należy również, że organizowane przez Panią spotkania z (...) na platformie (...),
    stworzenie grupy (...) na platformie (...) oraz podziękowania składane w opisany powyżej
    sposób nie stanowią gospodarczego ekwiwalentu dla otrzymywanego wsparcia. Są to
    jedynie symboliczne, funkcjonujące na poziomie moralnym i emocjonalnym formy
    okazywania wdzięczności za udzielone wsparcie. Warto podkreślić również brak ścisłego
    powiązania pomiędzy Pani decyzją o stworzeniu i publikacji kolejnych materiałów a faktem
    otrzymywania wpłat od (...).
    Nadmienić należy również, że okazywanie wdzięczności darczyńcy jest niejako jednym z
    elementów umowy darowizny, o którym mowa pośrednio w art. 898 § 1 Kodeksu
    cywilnego, zgodnie z którym darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną,
    jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności.
    W świetle powyższego uznać należy, że w opisanym wyżej stanie faktycznym wsparcie
    finansowe otrzymywane przez Panią od (...) podlega opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn jako nabycie tytułem darowizny.
    W Pani opinii, również wpłaty od (...), których można zidentyfikować jedynie poprzez
    nadany im unikatowy, indywidualny numer identyfikacyjny na platformie (...), można
    kwalifikować jako umowy darowizny. Taki sposób identyfikacji pozwala bowiem określić
    podmiot umowy, jej dokładną treść oraz wysokość wpłaty od konkretnej osoby. Wpłaty od
    (...) zidentyfikowanych wyłącznie poprzez nadany im numer użytkownika powinny być
    traktowane jako darowizny od osób zaliczanych do III grupy podatkowej w rozumieniu art.
    14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    2. Pani zdaniem, w opisanym wyżej stanie faktycznym nie będzie Pani obowiązana do
    zapłaty podatku od spadków i darowizn z tytułu otrzymanych środków pieniężnych.
    Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
    majątkowych o czystej wartości przekraczającej 5733 zł, jeżeli nabywcą jest osoba
    zaliczona do III grupy podatkowej. W okresie do 1 lipca 2023 r. ww. kwota wolna od
    podatku wynosiła natomiast 4902 zł.
    Natomiast według art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli nabycie
    własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż
    jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się
    czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w
    roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od
    podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się
    podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw
    majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na
    poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym
    wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    W świetle powyższego, z uwagi na fakt, że łączna suma wpłat dokonanych przez
    pojedynczego Patrona w roku bieżącym oraz w okresie 5 lat poprzedzających ten rok w
    żadnym przypadku nie przekroczyła wartości 4300 zł, darowizny te nie będą rodziły po
    Pani stronie obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe, a w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
        Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
        przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
        Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:
        Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą
        złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
        zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia
        przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
        wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
        powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
        Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
        obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
        jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia
        się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
        obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
        organem podatkowym na fakt nabycia.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:
        Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych
        po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i
        praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
        podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
        spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
        dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
        wlicza się do podstawy wymiaru.
    W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:
        Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości
        określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i
        praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych
        wkładów.
    Art. 9 ust. 1 oraz 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi natomiast, że:
        Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
        majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
        1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
        2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
        3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
        Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
        następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
        ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
        dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i
        w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej
        wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
        opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z

        obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych
        podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym
        wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    Od 28 czerwca 2023 r. do 30 czerwca 2023 r. kwota wolna dla III grupy podatkowej
    wynosiła 5644 zł, wcześniej – od 13 października 2022 r. do 27 czerwca 2023 r. – 5308 zł, a
    wcześniej 4902 zł.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:
        Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której
        zaliczony jest nabywca.
        Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy
        do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
        Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
        1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową,
        rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
        2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i
        małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków,
        małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
        3) do grupy III – innych nabywców.
    Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:
        Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie
        miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych
        według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty
        mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od spadków i
    darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według
    określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności
    ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem,
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które
    zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
    Jednym z takich tytułów, na podstawie którego dochodzi do nabycia jest darowizna, do
    której się Pani odwołuje.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia
        na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna jest zatem dobrowolnym świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem
    darmym, nie wynika z żadnego stosunku zobowiązaniowego czy z ustawy. Jej istotną cechą
    jest to, że powstaje stosunek pomiędzy darczyńcą i obdarowanym.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

    Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.
        Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna,
        jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Daną czynność można zatem uznać za darowiznę, jeśli posiada cechy tegoż zobowiązania,
    tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz
    oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
    Stąd decydujące znaczenie dla dokonania oceny prawnopodatkowej w każdym
    indywidualnym przypadku ma treść umowy wiążącej jej strony, w szczególności zaś
    ustalenie:
    - czy czynność prawna ma charakter nieodpłatny,
    - czy występuje obdarowany oraz darczyńca,
    - jaki był charakter przekazanych środków.
    Jednoznaczne określenie powyższych elementów jest niezwykle istotne, ponieważ nie
    każde bezpłatne przysporzenie mieści się w definicji umowy darowizny w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego. Nieodpłatne przekazanie majątku może bowiem wynikać także z
    innego tytułu prawnego (art. 889 Kodeksu cywilnego). Natomiast skutki
    prawnopodatkowe danego nabycia środków pieniężnych przez osoby fizyczne można
    oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku do spadków i darowizn tylko pod
    warunkiem, że stanowi ono nabycie tytułem ujętym w ww. art. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn a więc m.in. tytułem darowizny.
    Z opisu zdarzenia wynika, że od (...) r. prowadzi Pani profil na portalu internetowym (...), w
    ramach którego publikuje materiały. Osoby chętne wspierać danego twórcę, dokonują
    dobrowolnych wpłat za pośrednictwem portalu i mogą zadeklarować wsparcie w postaci
    równych, miesięcznych wpłat. Brak jest ścisłego powiązania pomiędzy Pani decyzją o
    stworzeniu i publikacji kolejnych materiałów a faktem otrzymywania wpłat od (...). Pani
    działalność wynika z Pani zainteresowań i jest prowadzona niezależnie od uzyskiwanego
    wsparcia finansowego. Posiada Pani dane umożliwiające identyfikację (...) z imienia i
    nazwiska oraz ustalenie wysokości wpłat dokonanych przez poszczególne osoby. W
    sporadycznych, jednostkowych przypadkach nie jest Pani w stanie ustalić imienia i
    nazwiska (...). Dokumentacja generowana przez platformę (...) zawiera informację o
    przypisanym każdemu użytkownikowi unikalnym numerze identyfikacyjnym oraz sumie
    wpłat dokonanych przez tę osobę. Suma wpłat dokonanych przez pojedynczego (...) w
    roku bieżącym oraz w okresie 5 lat poprzedzających ten rok w żadnym przypadku nie
    przekroczyła wartości 4300 zł.
    Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do
    opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca (darujący daną kwotę) był możliwy do
    zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą
    nie jest osoba fizyczna – na podstawie innych danych szczegółowych, według których
    można zidentyfikować ten podmiot. Ważne tym samym jest, aby można było przypisać, że
    dana kwota (darowizna) została przekazana przez ściśle określoną osobę/podmiot.
    Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy (czyli skonkretyzowanego
    podmiotu) do bezpłatnego spełnienia świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem
    swego majątku. Tak określone essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją
    do umów jednostronnie zobowiązujących – w których to darczyńca jest stroną, która się
    zobowiązuje do określonego świadczenia.
    Skoro zatem – jak Pani twierdzi – jest Pani w stanie przyporządkować większość
    otrzymywanych wpłaty do konkretnych, możliwych do wskazania co najmniej z imienia i
    nazwiska osób, a wpłaty te nie są związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym z

    Pani strony, to powinny one być opodatkowane zgodnie z zasadami przewidzianymi w
    ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Dopiero więc kiedy ma miejsce przekroczenie kwoty wolnej od podatku dla odpowiedniej
    grupy podatkowej – najczęściej 5733 zł dla III grupy podatkowej (wcześniej były to
    wymienione wyżej kwoty 5644 zł, 5308 zł i 4902 zł) – to konieczne jest złożenie zeznania o
    nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3 w terminie miesiąca od otrzymania darowizny,
    która przekroczy ww. kwotę wolną od jednej osoby w ciągu 5 lat.
    Nie mogę jednak zgodzić się z Pani stanowiskiem, że do opodatkowania podatkiem od
    spadków i darowizn można także zakwalifikować wpłaty od (...) zidentyfikowanych
    wyłącznie poprzez nadany im numer użytkownika. Takie osoby nie są bowiem
    wystarczająco zidentyfikowane – nie jest Pani w stanie wskazać konkretnego darczyńcy,
    sam bowiem numer identyfikacyjny na portalu internetowym nie rozróżnia konkretnej
    osoby w świecie rzeczywistym, która może zostać wskazana na formularzu SD-3 przy
    zgłaszaniu darowizny do opodatkowania. Wpłat takich nie można zatem kwalifikować jako
    darowizn podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.