Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.350.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-03
Teza: Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży
nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: budowle
grunty-grunt zabudowany
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży nieruchomości na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni wraz z mężem (ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej)
    nabyła w drodze darowizny na podstawie aktu notarialnego z 10 stycznia 2007 r.
    nieruchomość gruntową w (...), numer działki 1 (KW (...)) z przeznaczeniem do użytku
    prywatnego.
    Po dokonaniu darowizny działka została jednak przeznaczona do prowadzonej
    działalności gospodarczej i stała się majątkiem firmy. Od 2007 r. przedmiotowa
    nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej przez Wnioskodawczynię
    jednoosobowej działalności gospodarczej. Nieruchomość nie jest wykorzystywana przez
    małżonka Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT od
    2005 r.

    W 2007 r. podatnik poniósł koszty ulepszenia działki, które zostały przyjęte do ewidencji
    31 grudnia 2007 r. Ulepszenie polegało na ogrodzeniu działki wraz z bramą wjazdową,
    utwardzeniu działki gruzem oraz budowie wjazdu na przedmiotową działkę. Roboty
    budowlane dotyczące utwardzenia placu rozpoczęły się 3 października 2007 r. Działka
    została utwardzona podsypką żwirową 5 cm, gruzem betonowym 15 cm i kamieniem
    melafir 5 cm. Wjazd został wykonany z kostki brukowej, po uzyskaniu decyzji na jego
    lokalizację wydanej przez Powiatowy Zarząd Dróg w (...) z 26 czerwca 2007 r. Koszt budowy
    został poniesiony przez Wnioskodawczynię. Zjazd przylega bezpośrednio do działki
    podatnika i umożliwia wjazd na nią z drogi. Obecnie grunt jest ogrodzony podmurówką,
    siatką i słupkami razem z działką nienależącą do Wnioskodawczyni. Na działce nie
    znajdują się żadne budynki, baraki, kontenery. Na działce znajduje się plac utwardzony
    gruzem, który do listopada 2022 r. służył jako parking oraz plac manewrowy dla
    samochodów ciężarowych Wnioskodawczyni wykorzystywanych w prowadzonej
    działalności gospodarczej. Działka do chwili obecnej znajduje się w majątku firmy
    Wnioskodawczyni. Na działce występują urządzenia melioracyjne szczegółowe -
    drenowanie, nie występują urządzenia melioracji podstawowych.
    Przez działkę nie przebiega żadna inna infrastruktura typu sieć energetyczna należąca do
    dostawcy energii, infrastruktura wodno-kanalizacyjna należąca do podmiotów trzecich.
    Przedmiotowa działka nie jest obecnie objęta miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego.
    Zgodnie z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy z 21 maja 2007 r. ustalono na
    przedmiotowej działce następujące rodzaje zabudowy:
        niezabudowaną działkę nr 1 przeznacza się częściowo, na cele realizacji bazy
        transportowej dla samochodów ciężarowych, w tym placu manewrowego i
        parkingowego, wraz z koniecznymi obiektami infrastruktury technicznej,
        umożliwiającymi użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, przy czym
        ewentualna uciążliwość prowadzonej działalności musi zamykać się w granicach
        działki,
        działka objęta wnioskiem leżała w terenach przeznaczonych w planie miejscowym
        (który wygasł z dniem 1 stycznia 2004 r.) na cele rolne,
        studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania gminy, w miejscu gdzie leży
        przedmiotowa działka, przewiduje strefę uciążliwego oddziaływania projektowanej
        autostrady.
    Decyzją o warunkach zabudowy z 2007 r. ustalono następujące funkcje zabudowy i
    zagospodarowania terenu:
        projektowana inwestycja ma służyć realizacji bazy transportowej dla samochodów
        ciężarowych,
        teren w obrębie obszaru objętego ustaleniami decyzji, może również służyć
        realizacji obiektów infrastruktury technicznej oraz realizacji zjazdu z drogi
        publicznej (powiatowej).
    Wnioskodawczyni w przeciągu ostatnich 2 lat nie ponosiła ulepszeń, o których mowa w
    art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.
    W związku z powyższym, Wnioskodawczyni zastanawia się, czy przy sprzedaży działki o nr
    KW (...) znajdzie zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT.

    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Biorąc pod uwagę, iż zjazd przylega bezpośrednio do działki podatnika i umożliwia wjazd
    na nią z drogi oraz na działce znajduje się plac utwardzony gruzem, który do listopada
    2022 r. służył jako parking oraz plac manewrowy dla samochodów ciężarowych podatnika
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, należy uznać, że naniesienia
    wybudowane przez podatnika stanowią budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Mając na uwadze wydaną 12 listopada 2021 r. interpretację indywidualną (sygn. 0114-
    KDIP4-2.4012.634.2021.2.MB), w której Dyrektor KIS potwierdził stanowisko
    Wnioskodawcy wskazując „Uwzględniając treść wyżej powołanych przepisów w kontekście
    przedstawionego opisu sprawy zgodzić należy się z Wnioskodawcą, że znajdujące na się
    na działce nr 1/56 Naniesienia 1 (Budowle), tj. podziemne pomieszczenia techniczne,
    piwnice oraz szyb ceglany wypełniają definicję budowli w rozumieniu ustawy Prawo
    budowlane”, Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie prezentowanego stanowiska.

## Pytanie

Czy Wnioskodawczyni może w opisanej sytuacji skorzystać (względem całości transakcji) ze
    zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT, w związku ze sprzedażą nieruchomości położonej w województwie (...), powiecie (...),
    gminie (...), obrębie (...), numer działki 1 (KW (...))?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż nieruchomości (względem całości transakcji)
    położonej w województwie (...), powiecie (...), gminie (...), obrębie (...), numer działki 1 (KW
    (...)), będzie spełniała warunki do zastosowania zwolnienia z podatku VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie własnego stanowiska:
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    Natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Od 2007 r. przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej
    przez Wnioskodawczynię jednoosobowej działalności gospodarczej, w związku z czym
    należy uznać, że sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT, a dokonujący sprzedaży będzie podatnikiem tego podatku.
    Dokonując dostawy nieruchomości stanowiącej współwłasność małżeńską, co do zasady,
    każdy z małżonków dla dokonanej sprzedaży jest podatnikiem w zakresie zbywanych
    udziałów w nieruchomości. Niemniej jednak podatnikiem z tytułu sprzedaży
    nieruchomości, pomimo wspólności małżeńskiej, może być tylko jeden z małżonków jeżeli

    nieruchomość była wykorzystywana tylko w działalności gospodarczej jednego z
    małżonków.
    Powyższe potwierdził Dyrektor KIS w wydanej interpretacji z 3 marca 2022 r. (sygn. 0114-
    KDIP4-3.4012.801.2021.2.DM):
      „Zauważyć przy tym trzeba, że jeżeli przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość
      stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i
      usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy, będzie ten małżonek,
      który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Zatem w sytuacji gdy
      nieruchomość jest własnością obojga małżonków, podatnikiem będzie ten, który
      faktycznie dokonuje czynności wykraczających poza zakres zwykłego wykonywania
      prawa własności. Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że to Pan nabył
      nieruchomość w celu prowadzenia na niej działalności gospodarczej. Zatem należy
      stwierdzić, że sprzedaż nieruchomości stanowi działalność gospodarczą podjętą w
      celach zarobkowych, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jedynie przez Pana i to Pan z
      tego tytułu będzie występuje w charakterze podatnika. Zbycie działki nr 1 i udziału w
      działce nr 2 nie będzie skutkować uznaniem Pana żony za podatnika podatku VAT
      zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
      rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji sprzedaż przedmiotowych działek
      będzie skutkować uznaniem tylko Pana za podatnika podatku VAT zdefiniowanego w
      art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
      ust. 2 ustawy”.
    Biorąc pod uwagę prezentowane przez Dyrektora KIS stanowisko w wydanej interpretacji
    indywidualnej należy uznać, że przedmiotowa sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu
    tylko u Wnioskodawczyni, która wykorzystuje nieruchomość w prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, terenami budowlanymi są grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Przez decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu należy rozumieć
    zarówno decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jak i decyzję o warunkach
    zabudowy.
    Natomiast dostawa gruntów niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podlega
    opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku również dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:

        wybudowaniu, lub
        ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 418), przez budowle należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
    lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady,
    tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale
    związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne,
    obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje
    przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów,
    stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
    pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
    budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych,
    elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty
    pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową.
    Natomiast art. 3 pkt 3a ww. ustawy Prawo budowlane wskazuje, że przez obiekty liniowe
    należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość,
    w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg,
    ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i,
    umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
    kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane w
    kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już istniejącej linii
    kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia
    budowlanego.
    Biorąc pod uwagę, iż zjazd przylega bezpośrednio do działki podatnika i umożliwia wjazd
    na nią z drogi oraz na działce znajduje się plac utwardzony gruzem, który do listopada
    2022 r. służył jako parking oraz plac manewrowy dla samochodów ciężarowych podatnika
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, w ocenie Wnioskodawczyni
    należy uznać, że dokonywana jest sprzedaż terenu zabudowanego budowlą/budowlami.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 28 listopada 2014 r. II OSK 1147/13; z 13
    listopada 2015 r. II OSK 577/14; z 18 października 2016 r., II OSK 3370/14, zauważył, że:
      „Utwardzona droga gruntowa stanowi budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego
      (art. 3 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 3a pr. bud.). Utwardzenie drogi gruntowej gruzem
      (płytami betonowymi, tłuczniem, żużlem, żwirem) w taki sposób, że wykonana
      nawierzchnia umożliwia wykorzystanie jej jako szlaku komunikacyjnego dla
      samochodów stanowi wykonanie obiektu spełniającego funkcję drogi, a więc stanowi
      drogę w rozumieniu art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego”.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego, w przypadku dostawy
    budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub
    budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni dojdzie do sprzedaży gruntu
    zabudowanego budowlą/budowlami w związku z czym, przesłanki uprawniające do
    zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zostaną spełnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej:
    Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy - Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W myśl art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Jak stanowi art. 198 ustawy Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej
    (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania:
      1) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia
        nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do
        oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla
    małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden
    z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom
    prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym
    przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała
    ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub
    świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako
    podatnik podatku VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika
    podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Tym samym nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna
    dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych
    czynności.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z mężem (ustrój wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej) nabyła Pani w drodze darowizny na podstawie aktu notarialnego z 10
    stycznia 2007 r. nieruchomość gruntową (numer działki 1) z przeznaczeniem do użytku
    prywatnego. Po dokonaniu darowizny działka została jednak przeznaczona do
    prowadzonej działalności gospodarczej i stała się majątkiem firmy. Od 2007 r.
    przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana wyłącznie w prowadzonej przez Panią
    jednoosobowej działalności gospodarczej. Nieruchomość nie jest wykorzystywana przez
    Pani małżonka. Jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT od 2005 r. Działka do chwili
    obecnej znajduje się w majątku Pani firmy.
    W rozpatrywanej sprawie pomimo, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w
    ramach istniejącej małżeńskiej wspólnoty majątkowej, to jednak po dokonaniu darowizny
    nieruchomość (działka nr 1) wykorzystywana była wyłącznie przez Panią do działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nieruchomość ta nie jest
    wykorzystywana przez Pani męża. Czyli Pani prowadząc działalność gospodarczą w
    oparciu o składniki majątku wspólnego miała nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.
    Skoro więc, nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży, była
    wykorzystywana wyłącznie przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy, to Pani jest w sensie ekonomicznym właścicielem tej
    nieruchomości i w efekcie to Pani dokona dostawy nieruchomości - przeniesienia prawa
    do rozporządzania nią jak właściciel.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty we wniosku opis sprawy
    wskazać należy, że w przypadku sprzedaży nieruchomości (działki nr 1), stanowiącej
    współwłasność małżeńską, za zbywcę (stronę transakcji sprzedaży) należy uznać wyłącznie
    Panią. Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku nie wynika, aby posiadana
    nieruchomość służyła wyłącznie do zaspokojenia Pani potrzeb osobistych przez cały okres
    jej posiadania. Wykorzystywanie posiadanej nieruchomości w ramach prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej bezspornie wskazuje, że nieruchomość utraciła walor
    majątku osobistego.
    W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że będzie Pani występowała z tytułu
    dokonywanej sprzedaży w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że wykorzystywała Pani
    nieruchomość w jednoosobowej działalności gospodarczej (nieruchomość jest majątkiem
    Pani firmy). Uznać należy zatem, że nieruchomość ta jest związana tylko i wyłącznie z Pani
    działalnością gospodarczą. Wobec powyższego, po Pani stronie wystąpi obowiązek
    opodatkowania dostawy ww. nieruchomości.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że skoro nieruchomość została zadysponowana przez małżonków wyłącznie do
    Pani działalności gospodarczej, zaś Pani mąż w żaden sposób tej nieruchomości nie
    wykorzystywał, to w odniesieniu do całej transakcji sprzedaży przedmiotowej
    nieruchomości, wyłącznie Pani wystąpi w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT.

    W konsekwencji, dostawa nieruchomości (działki nr 1) w całości będzie podlegała po
    stronie Pani opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana
    tym podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności
    ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
    jej upoważnienia.
    Jak wynika z opisu sprawy, planuje Pani sprzedać nieruchomość. Zgodnie z Pani
    wskazaniem, naniesienia wybudowane przez Panią na działce nr 1 stanowią budowle w
    rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). W
    konsekwencji, w analizowanej sprawie nastąpi sprzedaż nieruchomości zabudowanej.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z uregulowania tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do
    zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Według art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli oddano go/ją w najem,
    jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika - bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z
    budynku/budowli.
    Zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy
    całości lub części budynków/budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze
    zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy
    niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy,
    zgodnie z którym:

      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec tego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub
    budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do
    dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków,
    budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo
    budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Dodatkowo należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia
    7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej ustawą Prawo
    budowlane.
    W myśl art. 3 pkt 1, 3 i 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt
        małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania
        obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów
        budowlanych;
      3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem
        lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
        estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe,
        wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia
        reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne,
        zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne,
        oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
        konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci
        uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części
        budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
        jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych
        urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod
        względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;
      3a) obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego
        charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze
        zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i
        trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
        bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
        kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable
        zainstalowane w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne
        dowieszone do już istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu
        budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
    W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie od
    podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, należy w
    pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy i kiedy względem budowli znajdujących się na
    działce nr 1 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż budowli posadowionych na
    nieruchomości (działce nr 1) nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub
    przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. naniesień upłyną co
    najmniej 2 lata. Jak wskazała Pani we wniosku, w 2007 r. poniosła Pani koszty ulepszenia
    działki nr 1, które zostały przyjęte do ewidencji 31 grudnia 2007 r. Ulepszenie polegało na

    ogrodzeniu działki wraz z bramą wjazdową, utwardzeniu działki gruzem oraz budowie
    wjazdu na przedmiotową działkę. Naniesienia wybudowane przez Panią stanowią
    budowle w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Działka została utwardzona
    podsypką żwirową 5 cm, gruzem betonowym 15 cm i kamieniem melafir 5 cm. Wjazd
    został wykonany z kostki brukowej, po uzyskaniu decyzji na jego lokalizację wydanej przez
    Powiatowy Zarząd Dróg. Obecnie grunt jest ogrodzony podmurówką, siatką i słupkami. Na
    działce nie znajdują się żadne budynki, baraki, kontenery. Na działce znajduje się plac
    utwardzony gruzem, który do listopada 2022 r. służył jako parking oraz plac manewrowy
    dla samochodów ciężarowych wykorzystywanych w prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej. Na działce występują urządzenia melioracyjne szczegółowe - drenowanie,
    nie występują urządzenia melioracji podstawowych. Przez działkę nie przebiega żadna
    inna infrastruktura typu sieć energetyczna należąca do dostawcy energii, infrastruktura
    wodno-kanalizacyjna należąca do podmiotów trzecich. Ponadto, zgodnie z Pani
    wskazaniem, w przeciągu ostatnich 2 lat nie ponosiła Pani ulepszeń, o których mowa w
    art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Zatem do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt
    14 ustawy wybudowanych budowli doszło wiele lat wcześniej, w momencie oddania ww.
    naniesień do użytkowania. Wobec tego planowana dostawa ww. budowli nastąpi w
    okresie dłuższym niż 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia.
    W związku z tym, że pomiędzy pierwszym zasiedleniem budowli posadowionych na
    działce nr 1, a planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata, to dostawa tych
    budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, gdyż zostaną spełnione warunki wynikające z tego przepisu. Odpowiednio
    zwolnieniem tym objęta będzie także dostawa gruntu, na którym ww. budowle są
    posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie uznania, że sprzedaż nieruchomości (względem
    całości transakcji) będzie spełniała warunki do zastosowania zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.