Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.756.2025.3.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Umorzenie części kredytu oraz zwrot otrzymany na podstawie
ugody z bankiem; zaniechanie poboru podatku.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
mieszkanie
mieszkanie-zakup mieszkania
ugody
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 21 października 2025 r. oraz 4, 6 i 16
    listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Planuje Pani zawrzeć z bankiem ugodę dotyczącą kredytu hipotecznego zaciągniętego w
    2005 r. w walucie CHF (frank szwajcarski).
    W wyniku ugody bank zamierza umorzyć część należności (zarówno kapitału, jak i/lub
    odsetek).
    Ugoda została przygotowana dobrowolnie i nie była wynikiem postępowania sądowego.
    Kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, nie prowadzi Pani działalności
    gospodarczej.
    Zapis z Ugody:
    „4. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
    (umorzenia), Bank będzie co do zasady zobowiązany do wypełniania ciążących na nim
    obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenia informacji PIT - 11 z informacją o kwocie
    przychodu Kredytobiorcy wynikającej z umorzenia).
    Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu zastosowania
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z dnia 26 stycznia 2024 r., poz. 102,
    zm. Dz.U. z dnia 23 grudnia 2024 r., poz. 1912), niezbędne jest spełnienie przez
    Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co potwierdza
    oświadczeniem, stanowiącym załącznik do Ugody, i w konsekwencji dla części objętej ww.
    zaniechaniem poboru podatku ww. obowiązek informacyjny Banku nie wystąpi (Bank nie
    wystawi ww. informacji PIT-11).”
    Nie otrzymała Pani jeszcze żadnego świadczenia pieniężnego w związku z ugodą - jedynie
    doszło do przedstawienia warunków zobowiązania.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku podała Pani następujące informacje:
    Bank, z którym zawarła Pani umowę kredytową w 2005 r., tj. (...) S.A., był podmiotem
    działającym zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa bankowego, objętym nadzorem
    państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym - Komisji Nadzoru Bankowego
    (obecnie Komisji Nadzoru Finansowego). (...) S.A. posiadał stosowne zezwolenie na
    prowadzenie działalności bankowej, w tym na udzielanie kredytów; na podstawie ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 1997 r. nr 140 poz. 939 z późn. zm.).
    W 2005 r. (...) S.A. był jednym z największych banków komercyjnych w Polsce,
    posiadającym licencję bankową i działającym na podstawie przepisów Prawa bankowego,
    pod nadzorem Komisji Nadzoru Bankowego (KNB), która do 2006 r. pełniła funkcję
    nadzorczą nad sektorem bankowym (zastąpiona później przez KNF).
    Zgodnie z zapisami umowy kredytowej zawartej z (...) S.A. nr (...) w dniu 2 czerwca 2005 r.,
    kredyt został przeznaczony na refinansowanie poniesionych kosztów zakupu lokalu
    mieszkalnego w budowie od dewelopera (...) Sp. z o.o., z siedzibą przy ul. (...).
    Nieruchomość, na którą został zaciągnięty kredyt, jest położona w Polsce, (...), miasto (...).

    Kwota umorzonych wierzytelności dotyczy kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. zakupu lokalu mieszkalnego w
    budowie od dewelopera (...) Sp. z o.o.
    (...), przedstawił propozycję ugody dotyczącej umorzenia zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu
    umowy kredytowej zawartej w 2005 r.
    W ramach tej propozycji Bank przewiduje umorzenie zadłużenia w wysokości 86 255,20
    PLN, które obejmuje:
    - kapitał kredytu hipotecznego: 86 202,20 PLN,
    - odsetki od należności regularnych: 53,00 PLN,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego oraz opłaty i inne koszty: 0,00 PLN.
    Kredytobiorca nie podjął jeszcze ostatecznej decyzji w sprawie akceptacji warunków
    ugody, która przewiduje zwolnienie z powyższego zadłużenia.
    Dodatkowo Bank zobowiązuje się do zwrotu Kredytobiorcy kwoty 26 519,64 PLN
    wynikającej z rozliczenia kredytu.
    Ponadto poniesione przez Kredytobiorcę koszty: takie jak np. opłaty związane z
    wykreśleniem hipoteki, nie są objęte umorzeniem i ich poniesienie było niezbędne dla
    realizacji umowy kredytowej.
    Kredyt, którego część została umorzona, był zabezpieczony hipoteką zwykłą w wysokości
    47 694,81 CHF zł z tytułu udzielonego kredytu oraz hipoteką kaucyjną do wysokości kwoty
    27 949,16 CHF zł z tytułu odsetek umownych i kosztów udzielonego kredytu. Obie hipoteki
    zostały ustanowione na rzecz Banku na finansowanej nieruchomości położonej w
    miejscowości (...).
    Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
    tytułu innego kredytu mieszkaniowego, ponieważ nie posiada Pani innej nieruchomości
    ani innego kredytu mieszkaniowego.
    Kwota 26 519,64 zł stanowi zwrot środków uprzednio spłaconych przez Panią na rzecz
    banku w związku z wykonywaniem umowy kredytu (rat kapitałowo-odsetkowych). Kwota
    ta została ustalona w wyniku rozliczenia kredytu po zawarciu ugody, tj. po porównaniu
    kwot udostępnionych przez bank oraz kwot faktycznie przez Panią spłaconych. Zwrot ten
    ma charakter rozliczenia nadpłaty (korekty wcześniejszych świadczeń), a nie nowego
    przysporzenia majątkowego.
    Bank zwróci środki pieniężne w kwocie (w analizowanej sprawie 26 519,64 zł) uprzednio
    spłaconej przez Panią (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu).
    W ramach uzupełnienia doprecyzowała Pani opis sprawy wskazując, że 9 sierpnia 2025 r.
    bank wystąpił z propozycją Ugody. Ugoda nie jest zawarta ze względu na Pani wątpliwości
    co do konieczności opłaty podatku. Po otrzymaniu interpretacji Krajowej Informacji
    Skarbowej albo zaakceptuje Pani tę formę ugody i za pośrednictwem sądu II instancji, w
    której jest sprawa frankowa zostanie ona zawarta, albo sprawa będzie biegła swoim
    torem w sądzie II instancji.
    Ponadto podała Pani, że kredyt został zawarty na refinansowanie kosztów na zakup
    mieszkania w budowie a transze spłaty i wpłaty kredytu były zgodne z umową zawartą z
    deweloperem. Spłata przez bank dokonywana była bezpośrednio na konto dewelopera.
    Dodatkowo wyjaśniła Pani, że pytanie dotyczy zarówno umorzenia części zadłużenia, jak i
    zwrotu kwoty 26 519,64 zł wynikającej z rozliczenia kredytu. Obie te czynności wynikają z
    treści ugody zawartej z bankiem nr (...) z 2 czerwca 2005 r. w związku z kredytem
    hipotecznym indeksowanym do waluty CHF.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem ugody z bankiem dotyczącej kredytu hipotecznego we
    frankach szwajcarskich, której skutkiem będzie umorzenie części zadłużenia i rozliczenie
    kredytu na dzień Ugody, po Pani stronie jako Kredytobiorcy powstaje przychód
    podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w opisanym stanie faktycznym nie powstaje przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Spełnia Pani zapisy
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z dnia 26 stycznia 2024 r., poz. 102,
    ze zm., Dz.U. z dnia 23 grudnia 2024 r., poz. 1912), tj. mieszkanie zostało zakupione na
    cele własne a kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej.
    Ugoda nie skutkuje realnym przysporzeniem majątkowym po Pani stronie jako
    Kredytobiorcy, nie nastąpił wzrost aktywów ani uzyskanie wymiernej korzyści majątkowej
    w formie środków pieniężnych.
    Umorzenie części zobowiązania w ramach ugody stanowi formę restrukturyzacji
    zobowiązania, a nie przysporzenie.
    W związku z powyższym, brak jest podstawy prawnej do opodatkowania opisanego
    zdarzenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank części wierzytelności
    od kredytu hipotecznego, zaciągniętego w 2005 r., wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W tym miejscu nawiązać należy do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej, oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu

        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
        mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do
        całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
        albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z
        innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
    - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych
      na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
    - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione
      do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
    - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
      zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz

    - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
      korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
      kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a)
      inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymieniono m.in. nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub
    udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym lokalem.
    Zatem udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o
    którym mowa w rozporządzeniu.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu
    zaciągniętego przez Panią na zakup lokalu mieszkalnego, stanowić będzie dla Pani
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku,
    zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Dlatego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych od uzyskanego przychodu.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania zwrotu ustalonej w ugodzie
    kwoty wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie
    przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11
    ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że zgodnie z treścią ugody z bankiem, poza umorzeniem
    wierzytelności bank zwróci Pani środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez
    Panią (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu). Kwota 26 519,64 zł stanowi
    zwrot środków uprzednio spłaconych przez Panią na rzecz banku w związku z
    wykonywaniem umowy kredytu (rat kapitałowo-odsetkowych). Kwota ta została ustalona
    w wyniku rozliczenia kredytu po zawarciu ugody, tj. po porównaniu kwot udostępnionych
    przez bank oraz kwot faktycznie przez Panią spłaconych. Zwrot ten ma charakter
    rozliczenia nadpłaty (korekty wcześniejszych świadczeń), a nie nowego przysporzenia
    majątkowego.
    Wobec powyższego, skoro kwota, którą zobowiązał się Pani na podstawie ugody wypłacić
    Bank będzie stanowić zwrot na Pani rzecz kwot zapłaconych na rzecz Banku rat w ramach
    spłaty kredytu, to otrzymanie tej kwoty nie spowoduje po Pani stronie dodatkowego
    przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pani przychodem w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich
    uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku
    dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.