Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-485/15-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-28
Teza: Skutki opłatnego zbycia gruntu, domu oraz wyposażenia domu.
Słowa kluczowe: dom; grunty; nieruchomości; wyposażenie; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 11 maja 2015 r. (data wpływu: 15 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z 18 sierpnia 2015 r. (data wpływu: 20 sierpnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny (stan faktyczny nr 1) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny, sprzedaży domu oraz sprzedaży wyposażenia domu, jak również podatku od spadków i darowizn.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 oraz art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z 6 sierpnia 2015 r. nr ILPB2/4511-1-485/15-2/WM, ILPB2/4515-1-56/15-2/WM wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Ponadto, pouczono Zainteresowaną, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie zostało wysłane 6 sierpnia 2015 r. i skutecznie doręczone 12 sierpnia 2015 r., zaś 19 sierpnia 2015 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego pisma z 18 sierpnia 2015 r.) podanie zostało uzupełnione.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 20 lutego 2015 r. Zainteresowana podpisała z sąsiadem umowę w formie aktu notarialnego. Przedmiotem rzeczonej umowy był grunt o powierzchni 25 m2. Darowizna warta była 1 500 zł.

Wnioskodawczyni podała, że darowizna była wolna od podatku. Na potwierdzenie powyższego Zainteresowana otrzymała stosownie zaświadczenie z właściwego urzędu skarbowego.

Dnia 24 lutego 2015 r. Zainteresowana wraz z mężem dokonali sprzedaży domu zakupionego w 2011 r.

Za przedmiotowy dom małżonkowie zapłacili 295 tys. PLN. Dom, o którym mowa powyżej, w lutym 2015 r. został sprzedany za 293,5 tys. PLN (stan faktyczny nr 1 – oznaczenie nadane przez tut. Organ). Ponadto, dokonano odpłatnego zbycia nabytego od sąsiada 4 dni wcześniej gruntu za 1 500 PLN (stan faktyczny nr 2 – oznaczenie nadane przez tut. Organ).

Zainteresowana nadmienia, że kupującemu sprzedano wyposażenie za 40 tys. PLN (stan faktyczny nr 3 – oznaczenie nadane przez tut. Organ). Kupujący zapłacił podatek.

W piśmie z 18 sierpnia 2015 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Zainteresowana wskazała, że oczekuje wydania rozstrzygnięcia tut. Organu w odniesieniu do skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych – w zakresie:

1.  sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny (stan faktyczny nr 1);
2.  sprzedaży domu (stan faktyczny nr 2);
3.  sprzedaży wyposażenia domu (stan faktyczny nr 3).

Ponadto, Wnioskodawczyni wskazała, że sprzedaż wyposażenia domu nastąpiła po upływie pół roku.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy od sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny powinien zostać uiszczony podatek?
2.  Czy od sprzedaży domu powinien zostać uiszczony podatek?
3.  Czy od sprzedaży wyposażenia domu tylko kupujący płaci podatek?

Tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie pierwsze dotyczące stanu faktycznego nr 1, tj. w przedmiocie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny, natomiast w części dotyczącej stanu faktycznego nr 2, jak i stanu faktycznego nr 3 dnia 28 sierpnia 2015 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia nr odpowiednio: ILPB2/4511-1-485/15-5/WM oraz ILPB2/4511-1-485/15-6/WM.

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna płacić podatku od sprzedaży darowizny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment jej nabycia.

Z analizy wniosku wynika, że Zainteresowana nabyła nieruchomość w drodze darowizny od sąsiada, która to darowizna miała miejsce w 2015 r. Następnie, w tym samym roku nieruchomość ta została sprzedana.

Zatem na gruncie badanej sprawy – w odniesieniu do dokonanej sprzedaży – zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

Wskazać bowiem należy, że ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 1 stycznia 2009 r.

I tak, zgodnie z art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

*   dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
*   dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie zaś do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Z kolei, zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Reasumując, stwierdzić należy, że sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze darowizny stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w cytowanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych z uwagi na fakt, że nastąpiła ona przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W konsekwencji, z tytułu zbycia ww. nieruchomości Zainteresowana zobowiązana jest do zapłaty 19% podatku, na zasadach określonych w przywołanym wyżej art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.