Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-665/11-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-12-29
Teza: Czy Wnioskodawca może ubiegać się o zwrot podatku VAT od ww. faktur?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; dofinansowanie; faktura; odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 września 2011 r. (data wpływu 30 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia oraz zwrotu podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (…) (dalej: „Podatnik”, „Wnioskodawca”), chce zakupić grunt pod budowę hali magazynowej, która ma służyć Podatnikowi do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Stronami transakcji mają być Wnioskodawca i państwo Y (dalej: kontrahent”). Przedmiotem sprzedaży będą działki (…) o numerach: 1319/1, 1319/2, 1319/3, 1319/4, 1319/5, 1319/6, 1319/7 i 1319/8, które połączono w jedną działkę o numerze 1683. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w ewidencji gruntów jest określona symbolami „RIIIB”, „RIVA” i RV - grunty orne. Niemniej sprzedaż ma dojść do skutku pod warunkiem uzyskania przez Podatnika ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, dopuszczającej planowaną budowę hali magazynowej. Dodatkowo kontrahent uzyskał interpretację indywidualną stwierdzającą, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomość jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (ewentualnie zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym) z faktury od kontrahenta, dokumentującej sprzedaż działki o numerze 1683?

Wnioskodawca poinformował, iż jego kontrahent uzyskał od Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 16 września 2009 r. interpretację indywidualną w sprawie przedmiotowej działki o następującej treści:

„W dniu 5 czerwca 2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania sprzedaży działek. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. (złożonym w tut. Organie w dniu 6 sierpnia 2009 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 27 lipca 2009 r., oraz pismem z dnia 4 września 2009 r. (złożonym w tut. Organie w dniu 4 września 2009 r.).

Ponadto przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 września 2009 r. (złożonym w tut. Organie w dniu 15 września 2009 r.), będącym odpowiedzią na drugie wezwanie tut. Organu z dnia 7 września 2009 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca wraz z małżonką w dniu 2 czerwca 2003 r. zakupił aktem notarialnym nieruchomość gruntową niezabudowaną o powierzchni 6.62.78 ha o charakterze rolnym obejmującą 8 wydzielonych działek. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy T. z dnia 6 grudnia 2004 r. i planem zagospodarowania przestrzennego terenów aktywizacji gospodarczej przy trasie szybkiego ruchu 2 działki zakwalifikowano jako znajdujące się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 118.1AG a pozostałe zakwalifikowano jako znajdujące się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 118.2AG.

Działki te Wnioskodawca zamierza sprzedać w 2009 r. jednemu odbiorcy, a w przypadku braku takiego nabywcy dokonać sprzedaży różnym osobom.

Wnioskodawca wskazał, że nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej a zakupione działki stanowią majątek prywatny, wspólność majątkową (nieruchomość została zakupiona w trakcie trwania związku małżeńskiego). Nabycia działek nie dokonano w celu ich dalszej odsprzedaży. Zmiana zasad opodatkowania sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych dokonywanej poza działalnością gospodarczą od dnia 1 stycznia 2007 r., w ocenie Wnioskodawcy, nasunęły wątpliwości w zakresie opodatkowania tych przychodów podatkiem VAT.

Ponadto Wnioskodawca w piśmie z dnia 4 sierpnia 2009 r. wskazał, iż nie jest podatnikiem VAT czynnym. Nie jest rolnikiem ryczałtowym, nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych. Od momentu nabycia grunty są pokryte trawą tworzącą tzw. ruń łąkową, sporadycznie koszoną. Grunty nie były przedmiotem umów najmu i dzierżawy ani nieodpłatnego używania na rzecz osób trzecich. Nie dokonywano uzbrojenia terenu.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych przeznaczonych w przyszłości na sprzedaż. Wcześniej Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży gruntów, nie składał deklaracji VAT-7 nie dokonywał zgłoszenia rejestracyjnego VAT-7.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że grunty zakupiono na cele rolne - od 2005 r. (\`(...)\`).

Wnioskodawca pobierał opłaty unijne na rok z tytułu koszenia trawy:

*   2005 kwota 3.358,66 zł,
*   2006 kwota 3.904,01 zł,
*   od 2007 r. Wnioskodawca nie ubiegał się o dopłaty.

Wnioskodawca wskazał, że zamierza dokonać sprzedaży działek ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Wnioskodawca wskazał ponadto, że obecnie nie jest w stanie określić przeznaczenia środków pieniężnych uzyskanych ewentualnie ze sprzedaży gruntów.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w dacie zakupu nieruchomości obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał możliwość ubiegania się o prowadzenie działalności gospodarczej. Od roku 2007 do zbywanej nieruchomości urząd gminy nie ma obowiązującego planu zagospodarowania tego terenu i stanowi nadal grunt rolny. Ponadto w piśmie z dnia 4 września 2009 r. Wnioskodawca wyjaśnił, że uchwała Rady Gminy T. z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego terenów aktywizacji gospodarczej utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003 r.

W złożonym wniosku ORD-IN popełniono oczywistą omyłkę w podaniu daty uchwały Rady Gminy jako 6 grudnia 2004 r., podczas gdy akt notarialny sporządzono dnia 2 czerwca 2003 r. W dacie zakupu nieruchomości obowiązywała powołana uchwała.

W piśmie z dnia 14 września 2009 r. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z zaświadczeniem z dnia 30 kwietnia 2003 r. Urzędu Gminy T., działki o numerach geodezyjnych:

*   1319/1 i 1319/6 znajdują się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 116.1AG,
*   1319/2, 1319/3, 1319/4, 1319/6, 1319/7, 1319/8 znajdują się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 118.2AG.

Powyższe działki wymienione są ponadto w akcie notarialnym z dnia 2 czerwca 2003 r. Wnioskodawca zauważa, że powołane w piśmie, zaświadczenie z dnia 5 kwietnia 2007 r. wydane przez Urząd Gminy T. skierowane do Nieruchomości zostało dołączone podczas osobistego pobytu w Izbie Skarbowej na wyraźną prośbę osoby prowadzącej sprawę. W piśmie tym urząd popełnił oczywistą omyłkę podając w nagłówku m.in. działkę nr 139/4 zamiast 1319/4. Mając powyższe na uwadze nie występują rozbieżności w podawaniu danych. Wnioskodawca wskazał ponadto, że we wniosku ORD-IN wyraźnie podano stan aktualny a mianowicie, że Wnioskodawca wraz z małżonką w dniu 2 czerwca 2003 r. zakupił nieruchomość gruntową niezabudowaną o pow. 6.62.78 ha o charakterze rolnym, obejmującą 8 działek.

Działki te zamierza sprzedać jednemu odbiorcy, a w przypadku braku takiego nabywcy dokonać sprzedaży różnym nabywcom. Wnioskodawca wskazał, że dla działek o wymienionych numerach geodezyjnych do dnia złożenia niniejszego wyjaśnienia nie wydano żadnej decyzji o warunkach zabudowy ani też Wnioskodawca nie zamierza ubiegać się o wydanie takiej decyzji.

Odnośnie wskazania przez Wnioskodawcę jakie przeznaczenie dla sprzedawanych działek wynika ze studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wnioskodawca wskazał, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy T. opracowuje Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Usług Inwestycyjnych, które to ustalenia studium stanowią jedynie wytyczne do sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Dla uzyskania ewentualnych informacji Wnioskodawca podał stronę internetową, ponieważ opracowania te zawierają z reguły do 100 stron. Wnioskodawca wskazał ponadto, że tereny te są przeznaczone m.in. pod aktywizację gospodarczą. W dacie zakupu nieruchomości obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał możliwość ubiegania się o prowadzenie działalności gospodarczej. Od roku 2007 do zbywanej nieruchomości urząd gminy nie ma obowiązującego planu zagospodarowania tego terenu i stanowi nadal grunt rolny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wprowadzone zmiany od 1 stycznia 2007 r. w ustawie o podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT przychodów ze sprzedaży nieruchomości dotyczą również sprzedaży nieruchomości nabytych przed 2007 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana zasad opodatkowania sprzedaży nieruchomości dokonana poza działalnością gospodarczą po dniu 1 styczniu 2007 r. ma zastosowanie tylko do nieruchomości i praw majątkowych nabytych od tego roku, tj. od dnia 1 stycznia 2007 r. Przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustawodawca w ww. przepisach poza wskazaniem, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wskazał ponadto, że za świadczenie usług uznawana jest każda transakcja, która nie stanowi dostawy towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług. Głównym celem wprowadzenia takiej konstrukcji jest zagwarantowanie, aby każda transakcja, która nie mogłaby zostać uznana za dostawę towarów była opodatkowana jako świadczenie usług, za wyjątkiem tych transakcji, które zostały taksatywnie wyłączone lub zwolnione z opodatkowania.

Powyższe regulacje wynikające z ustawodawstwa wspólnotowego dotyczącego harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych, wprowadzono w tym celu, aby nie dopuścić do:

1.  podwójnego opodatkowania,
2.  braku opodatkowania,
3.  zakłócenia konkurencji.

Podstawowe bowiem znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3.  stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, 7 i 8 ww. ustawy, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy dziesięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

Ze złożonego wniosku wynika, że w przedmiotowej sprawie wystąpił szereg okoliczności, które łącznie wskazują, że sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, zostanie dokonana w okolicznościach wskazujących na działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Wnioskodawca wraz z małżonką w dniu 2 czerwca 2003 r. zakupił nieruchomość gruntową niezabudowaną o powierzchni 6.62.78 ha o charakterze rolnym obejmującą 8 wydzielonych działek. Zgodnie z uchwałą Rady Gminy T. z dnia 6 grudnia 1994 r. w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego terenów aktywizacji gospodarczej przy trasie szybkiego ruchu, która utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003 r., dwie działki zakwalifikowano jako znajdujące się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 118.1AG a pozostałe zakwalifikowano jako znajdujące się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 118.2AG.

Należy zatem podkreślić, że w momencie zakupu przez Wnioskodawcą przedmiotowych działek obowiązywała uchwała Rady Gminy w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego, określając przeznaczenie tych terenów pod aktywizację gospodarczą przy trasie szybkiego ruchu.

Powyższe przeznaczenie przedmiotowych działek potwierdził Wnioskodawca wskazując, że zgodnie z zaświadczeniem z dnia 30 kwietnia 2003 r. Urzędu Gminy T, działki o numerach geodezyjnych: 1319/1 i 1319/6 znajdują się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 116.1AG, a działki o numerach 1319/2, 1319/3, 1319/4, 1319/6, 1319/7, 1319/8 znajdują się na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą oznaczoną symbolem 118.2AG. Powyższe działki wymienione są w akcie notarialnym z dnia 2 czerwca 2003 r.

Jak z powyższego wynika, działki znajdują się na terenach aktywizacji gospodarczej przy trasie szybkiego ruchu, zatem ich podstawowym przeznaczeniem jest budowa obiektów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto sam Wnioskodawca wskazał, że tereny te są przeznaczone m.in. pod aktywizację gospodarczą. W dacie zakupu nieruchomości obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał możliwość ubiegania się o prowadzenie działalności gospodarczej. Wnioskodawca musiał zatem przy zakupie 8 działek o powierzchni 6.62.78 ha przede wszystkim brać pod uwagę jej cele, na jakie były przeznaczone zgodnie z ówcześnie obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego dla tych terenów.

Zdaniem tut. organu powyższe potwierdza, że Wnioskodawca, nabywając w dniu 2 czerwca 2003 r. nieruchomość gruntową niezabudowaną o powierzchni 6.62.78 ha o charakterze rolnym obejmującą 8 wydzielonych działek, dokonał tego w celu lokaty kapitału, oraz w celu i ich sprzedaży w przyszłości albo prowadzenia działalności gospodarczej.

Sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej potwierdzony obiektywnymi dowodami przesądza zatem o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT nawet wtedy, gdy przewidywana transakcja gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie przez Wnioskodawcę zrealizowana.

Przez termin „zamiar” należy bowiem pojmować nie wolę wewnętrzną ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby. Wskazane przez Wnioskodawcę fakty wskazują bowiem jednoznacznie na zamiar związania nabytej nieruchomości z planowaną działalnością gospodarczą. Bez znaczenia pozostaje fakt, że od 2007 r. do zbywanej nieruchomości urząd gminy nie ma obowiązującego planu zagospodarowania tego terenu i stanowi on nadal grunt rolny.

Ponadto należy podkreślić, że od momentu nabycia grunty są pokryte trawą tworzącą tzw. ruń łąkową sporadycznie koszoną. Wnioskodawca wskazał, że grunty zakupiono na cele rolne - od 2005 r.

Wnioskodawca pobierał opłaty unijne na rok z tytułu koszenia trawy:

*   2005 kwota 3.358,66 zł,
*   2006 kwota 3.904,01 zł,
*   od 2007 r. Wnioskodawca nie ubiegał się o dopłaty.

Istotnym argumentem przemawiającym za tym, że ww. grunty rolne służyły również celom zarobkowym Wnioskodawcy jest fakt, że Wnioskodawca od 2005 r. jest zarejestrowanym w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa beneficjentem bezpośrednich dopłat.

Zauważyć należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003, jeżeli:

1.  na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004;
2.  wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

*   2a. przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

1.  został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Z powyższego wynika, iż przedmiotowe grunty przeznaczone do sprzedaży były wykorzystane przez Wnioskodawcę w celach zarobkowych, tj. celem uzyskania dopłat rolniczych. Bez znaczenia dla przedmiotowego stwierdzenia jest, iż Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej wobec faktu, iż otrzymywał dopłaty (dochody) do swojego gospodarstwa rolnego.

Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nabył przedmiotowy grunt o powierzchni 6.62.78 ha o charakterze rolnym obejmujący 8 wydzielonych działek w celu lokaty kapitału, oraz w celu ich sprzedaży w przyszłości. Wskazał bowiem, że działki te Wnioskodawca zamierza sprzedać w 2009 r. jednemu odbiorcy a w przypadku braku takiego nabywcy dokonać sprzedaży różnym osobom.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że zakupione działki stanowią majątek prywatny, wspólność majątkową. Trudno jednak uznać, aby tak duży areał służył wyłącznie do celów osobistych Wnioskodawcy. Również z ekonomicznego punktu widzenia nie można przyjąć, że tak znaczny areał przeznaczony był jedynie na potrzeby osobiste Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał we wniosku, że nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej a zakupione działki stanowią majątek prywatny, wspólność majątkową. Nabycia działek nie dokonano w celu ich dalszej odsprzedaży. Jednak taki argument nie wydaje się przesądzać, że Wnioskodawca już przy zakupie przedmiotowych działek w 2003 r. nie mógł przewidywać późniejszej ich odsprzedaży. Wnioskodawca bowiem sam wskazuje na zamiar sprzedaży w 2009 r. całego gruntu o powierzchni 6.62.78 ha obejmującego 8 wydzielonych działek jednemu odbiorcy, a w przypadku braku takiego nabywcy dokonać sprzedaży różnym osobom. Odnosząc przedstawione wyżej zdarzenie przyszłe do obowiązujących w sprawie przepisów stwierdzić należy, że nieruchomość opisana we wniosku została nabyta nie na cele osobiste, a celem lokaty kapitału oraz ich sprzedaży w przyszłości. Wnioskodawca stwierdził ponadto, że nie jest w stanie określić przeznaczenia środków pieniężnych uzyskanych ewentualnie ze sprzedaży gruntów.

Ponadto należy zauważyć, że Wnioskodawca od momentu zakupu w 2003 r. do momentu planowanej sprzedaży przedmiotowych działek nie podjął żadnych działań, które wskazywałyby na osobisty (prywatny) cel nabycia przedmiotowej nieruchomości.

Dokonując natomiast inwestycji środków pieniężnych czyni się to z zamiarem ich odzyskania w przyszłości. Ponadto należy zauważyć, iż Wnioskodawca podejmując decyzję o przyszłej sprzedaży działek kieruje się m.in. celem materialnym tj. uzyskaniem przychodu z ich sprzedaży - lokatą kapitału.

W tym konkretnym przypadku odzyskanie zainwestowanych środków możliwe jest przede wszystkim przez sprzedaż działki (nieruchomości), ewentualnie dzierżawę nieruchomości lub dokonanie na niej inwestycji. Z powyższego wynika, iż zakupu działki nie można traktować inaczej niż celem osiągnięcia w przyszłości korzyści majątkowych, a więc zakupu dokonano dla celów zarobkowych. Zatem sam zamiar wykorzystania przedmiotowej nieruchomości gruntowej dla celów zarobkowych Wnioskodawca podjął już w momencie zakupu działki. Oczywistym bowiem jest, że dokonując inwestycji celem lokaty kapitału czyni się to z zamiarem osiągnięcia zysków w przyszłości, chociaż zamiar ten nie zawsze będzie zrealizowany. Jak stwierdzono powyżej, o potrzebie traktowania danego podmiotu jako podatnika VAT przesądza sam zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, a nieistotny jest rezultat.

W świetle cytowanych powyżej przepisów, sam zamiar prowadzenia działalności powiązany z zakupami dokonanymi w tym celu nadaje Wnioskodawcy status podatnika VAT.

Wnioskodawca twierdzi, iż dokonuje sprzedaży nieruchomości ze swojego majątku osobistego. Jednakże z treści wniosku jednoznacznie wynika, iż zakupu nieruchomości dokonano celem inwestycji prywatnych środków pieniężnych (lokata kapitału) oraz ich sprzedaży w przyszłości. Nie można zatem stwierdzić, iż zakupu dokonano w całości na cele prywatne (osobiste), np. na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca, dokonując zakupu ww. nieruchomości, dokonał niewątpliwie lokaty kapitału. Podejmując zatem w przyszłości czynności zmierzające do sprzedaży tej nieruchomości, rozporządza swoim majątkiem w celu osiągnięcia zysku. W takiej sytuacji dostawa ta kwalifikuje tę czynność jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych.

Nie można zgodzić się z argumentem, że podjęte przez Wnioskodawcę działania w celu sprzedaży działek nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. To właśnie te działania są działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, bowiem Wnioskodawca dokonał zakupu nieruchomości z zamiarem wykorzystania jej dla celów zarobkowych. Należy również zauważyć, iż w kontekście podstawowej zasady podatku VAT, jaką jest zasada neutralności, bezzasadnym byłoby przyjęcie przez ustawodawcę, iż ta sama czynność w przypadku podmiotu, który zarejestrował się jako podatnik VAT czynny i zgłosił działalność w zakresie handlu nieruchomościami byłaby opodatkowana inaczej, niż w przypadku gdy dokonuje jej podmiot, który takiego zgłoszenia nie dokonał, kiedy zamiar i efekt zarobkowy obydwu transakcji jest identyczny. Różnica wynika tylko z kwestii formalnych dokonanych przez obydwa podmioty. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o VAT czynności określone w art. 5 ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Wnioskodawca wskazał, że obecnie nie jest w stanie określić przeznaczenia środków pieniężnych uzyskanych ewentualnie ze sprzedaży gruntów. Należy podkreślić, że każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą będącą źródłem utrzymania tego podmiotu (podstawowym lub dodatkowym), prowadzi ją jednak po to aby osiągnąć zyski i przeznaczyć je na zaspokojenie m.in. własnych potrzeb.

Powyższe okoliczności, zdaniem tut. organu, wskazują jednoznacznie, że źródłem przychodu Wnioskodawcy (podstawowym lub dodatkowym) będzie planowany obrót nieruchomościami wykonywany w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca w tej sytuacji będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami we własnym imieniu jako osoba fizyczna. Prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależną od tego jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot.

Bezsprzecznie zatem wszystkie przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności w przedmiotowej sprawie wskazują na to, iż nabył wskazaną we wniosku nieruchomość o powierzchni 6.62.78 ha obejmującą 8 wydzielonych działek z zamiarem wykorzystania jej w sposób ciągły do celów zarobkowych.

W świetle powyższego należy uznać, iż Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie działa w charakterze handlowca z zamiarem wykonywania czynności dla celów zarobkowych, spełniając tym samym przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT kwalifikujące do uznania go za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą. Wymienione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż podjęto działania wskazujące na zamiar związania zakupionych nieruchomości z działalnością gospodarczą, a zatem zamierzona sprzedaż nieruchomości o powierzchni 6.62.78 ha, obejmująca 8 wydzielonych działek, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jak już wcześniej wskazano opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów, a grunt niewątpliwie jest towarem.

Tym samym Wnioskodawca z tytułu tej dostawy stanie się podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto należy zauważyć, że Wnioskodawca chcąc dokonać dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług. Intencją ustawodawcy jest więc opodatkowanie dostawy zarówno terenów budowlanych (działka zabudowana, działka budowlana, teren zabudowy) jak też przeznaczonych pod zabudowę.

Z wniosku wynika, iż od roku 2007 do zbywanej nieruchomości Urząd Gminy nie ma obowiązującego planu zagospodarowania terenu. Dla wymienionych we wniosku działek nie wydano żadnej decyzji o warunkach zabudowy i Wnioskodawca nie zamierza ubiegać się o wydanie takiej decyzji. Na pytanie tut. organu zawarte w wezwaniu z dnia 7 września 2009 r. o to, jakie przeznaczenie dla sprzedawanych działek wynika ze studium uwarunkowań kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, Wnioskodawca wskazał, że ustalenia studium stanowią jedynie wytyczne do sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz że tereny te przeznaczone są m.in. pod aktywizację gospodarczą.

Zauważyć w tym miejscu należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług w cytowanym powyżej art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu.

Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego,
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, jak ma to miejsce w opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę, należy posłużyć się inną istniejąca na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu przestrzennym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

Z powyższych przepisów wynika, że dla określenia przeznaczenia danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decydujące znaczenie ma przeznaczenie terenu określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Jak już wspomniano wyżej, w przedmiotowej sprawie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie wydano też decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W świetle powyższego decydujące znaczenie będą więc miały ustalenia zawarte w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, z którego wynika, iż posiadana przez Wnioskodawcę nieruchomość mająca być przedmiotem dostawy, znajduje się w na terenie przeznaczonym pod aktywizację gospodarczą. Zatem zdaniem tut. organu bezsprzecznym pozostaje więc fakt, iż działki mające być przedmiotem sprzedaży znajdują się na terenach przeznaczonych pod zabudowę.

W świetle powyższego planowana dostawa (sprzedaż) tych działek niezabudowanych, na podstawie 41 ust. 1 ustawy o VAT będzie więc podlegała opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług gdyż żaden przepis ustawy o VAT oraz rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy nie zwalnia od tego podatku dostawy tych działek ani nie przewiduje innej (niż podstawowa) stawki podatku VAT przy tej transakcji.

Ponadto w myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Podkreślić należy, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d cytowanej ustawy, zwolnienia od podatku, wskazanego w ust. 1 i ust. 9 tego artykułu, nie stosuje się do podmiotów dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę. Oznacza to, że Wnioskodawca, który zamierza dokonać w przyszłości sprzedaży terenów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę zobowiązany jest do opodatkowania tych transakcji, także wtedy, gdy osiągnięty obrót z tego tytułu nie przekroczył równowartości 50.000 zł.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na marginesie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), zatem niniejsza interpretacja wydana na wniosek Wnioskodawcy nie stanowi jednocześnie interpretacji dla małżonki Wnioskodawcy, która – jeśli jest zainteresowana uzyskaniem dla siebie interpretacji indywidualnej – powinna złożyć odrębny wniosek, przedstawić właściwy dla siebie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), pytanie oraz własne stanowisko w sprawie, jak również wnieść odrębną opłatę. Należy jednak zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Równocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów”.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż sprzedaż działki o numerze 1683 nie jest zwolniona od podatku VAT, a nabyta nieruchomość ma służyć działalności opodatkowanej podatkiem VAT, zachodzi więc związek pomiędzy podatkiem naliczonym z faktury sprzedaży przedmiotowego gruntu a podatkiem należnym z tytułu działalności prowadzonej z wykorzystaniem magazynu, który będzie wzniesiony na tym gruncie.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy VAT.

Kwotę podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT, stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Podkreślić należy, iż ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z kolei w świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 ustawy VAT.

Wnioskodawca jest czynnym płatnikiem podatku VAT. Ponadto, przedmiotowe działki będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy VAT, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania przez podatnika podatku VAT czynności opodatkowanych.

W przedmiotowej sprawie zostaną spełnione obydwa wskazane warunki, ponieważ podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a zakupione działki będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Reasumując, Podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących zakup działki o numerze 1683, stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy VAT. Podatnik winien otrzymać zwrot nadwyżki podatku na rachunek bankowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 86 ust. 1 ustawy określa, że podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

I tak, stosowanie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto art. 88 ust. 4 stanowi, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej chce zakupić grunt pod budowę hali magazynowej, która ma mu służyć do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przedmiotem sprzedaży będą działki (…) o numerach: 1319/1, 1319/2, 1319/3, 1319/4, 1319/5, 1319/6, 1319/7 i 1319/8, które połączono w jedną działkę o numerze 1683. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w ewidencji gruntów jest określona symbolami „RIIB”, „RIVA” i RV – grunty orne. Niemniej sprzedaż ma dojść do skutku pod warunkiem uzyskania przez Zainteresowanego ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, dopuszczającej planowaną budowę hali magazynowej.

Przedmiotem pytania Wnioskodawcy jest prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (ewentualnie zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym) z faktury od kontrahenta, dokumentującej sprzedaż działki o numerze 1683.

Jak wskazał Zainteresowany, sprzedaż działki o numerze 1683 nie jest zwolniona od podatku VAT, a nabyta nieruchomość ma mu służyć działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane przepisy ustawy stwierdzić zatem należy, iż z tytułu nabycia działki o nr 1683, której sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, bowiem w przedmiotowej sprawie nie będą miały zastosowania przepisy art. 88 ustawy.

Z kolei zgodnie art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zatem, jeśli w opisanej sytuacji w danym okresie rozliczeniowym wystąpi nadwyżka podatku naliczonego nad podatkiem należnym, Zainteresowany będzie miał prawo do zwrotu tej różnicy na rachunek bankowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.