Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.279.2025.1.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-04
Teza: Brak uznania za czynność podlegającą opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług wniesienia udziałów w SIM w
drodze aportu do TBS.
Słowa kluczowe: aport
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
gmina
towarzystwo-Towarzystwo Budownictwa Społecznego
(TBS)
udział
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku uznania za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług wniesienia udziałów w SIM w drodze aportu do TBS. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (...) (dalej: Gmina) jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług
    (dalej: VAT) jako podatnik VAT czynny.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465, dalej: ustawa o samorządzie gminnym), Gmina wykonuje zadania
    publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jednocześnie w myśl art. 6
    ust. 1 cytowanej ustawy, do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o
    znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań
    własnych Gminy należą m.in. sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego, stosownie
    do art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym.
    Na terenie Gminy funkcjonuje (...) SIM sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: SIM). Gmina
    posiada większość udziałów w kapitale zakładowym SIM. Drugim wspólnikiem SIM jest
    Gmina A. SIM posiada odrębną osobowość prawną od jednostek samorządu
    terytorialnego będących wspólnikami. SIM jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT.
    SIM został utworzony na podstawie umowy spółki zawartej (...) w formie aktu
    notarialnego. (...) SIM został zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym.
    SIM jest społeczną inicjatywą mieszkaniową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26
    października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1440, ze zm.; dalej: ustawa o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa).
    Przedmiotem działalności SIM jest w szczególności: realizacja projektów budowlanych
    związanych ze wznoszeniem budynków, roboty budowlane związane ze wznoszeniem
    budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, przygotowanie terenu pod budowę,
    wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych,
    wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych, kupno i sprzedaż
    nieruchomości na własny rachunek, wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi
    lub dzierżawionymi, zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie.
    Zadania SIM to budowanie mieszkań o umiarkowanym czynszu i ich eksploatacja na
    zasadach najmu. Ponadto SIM może:
      1) nabywać lokale mieszkalne i budynki mieszkalne oraz niemieszkalne w celu
        rozbudowy, nadbudowy i przebudowy, w wyniku której powstaną lokale mieszkalne;
      2) przeprowadzać remonty i modernizację obiektów przeznaczonych na zaspokajanie
        potrzeb mieszkaniowych na zasadach najmu;
      3) wynajmować lokale użytkowe znajdujące się w budynkach SIM;
      4) sprawować na podstawie umów zlecenia zarząd nieruchomościami mieszkalnymi i
        niemieszkalnymi, niestanowiącymi jego własności;
      5) sprawować zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi w ułamkowej części
        jego współwłasność;
      6) prowadzić inną działalność związaną z budownictwem mieszkaniowym i
        infrastrukturą towarzyszącą, w tym budować lub nabywać budynki w celu

        sprzedaży znajdujących się w tych budynkach lokali mieszkalnych lub lokali o innym
        przeznaczeniu.
    Od momentu utworzenia SIM Gmina wnosiła do SIM wkłady pieniężne, jak i wkład
    niepieniężny (nieruchomość gruntową), w zamian za udziały w kapitale zakładowym SIM.
    Gmina posiada obecnie w SIM (...) udziałów o łącznej wartości (...).
    Na terenie Gminy funkcjonuje również (...) Towarzystwo Budownictwa Społecznego sp. z o.
    o. z siedzibą w (...) (dalej: TBS). Gmina posiada udziały w kapitale zakładowym TBS (obecnie
    Gmina posiada 8% udziałów w TBS). Gmina przystąpiła do TBS w 2009 r. TBS posiada
    odrębną osobowość prawną od tworzących je podmiotów. TBS jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem VAT.
    TBS został utworzony na podstawie aktu notarialnego w (...) i jest zarejestrowany w
    Krajowym Rejestrze Sądowym. TBS działa na podstawie przepisów ustawy o społecznych
    formach rozwoju mieszkalnictwa.
    Przedmiotem działalności TBS jest w szczególności: wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, roboty budowlane związane ze
    wznoszeniem budynków, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek oraz
    zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie.
    Gmina planuje wnieść 100% posiadanych udziałów w SIM jako wkład niepieniężny (aport)
    do TBS. W zamian Gmina obejmie udziały w podwyższonym kapitale zakładowym TBS.
    Również drugi wspólnik SIM – Gmina A – ma zamiar wnieść posiadane przez siebie udziały
    w SIM w drodze aportu do TBS. Powyższe będzie skutkowało przejęciem przez TBS 100%
    udziałów w SIM.
    Nominalna wartość udziałów objętych przez Gminę w TBS w ramach opisanej transakcji
    wymiany udziałów odpowiadać będzie rynkowej wartości udziałów SIM wnoszonych do
    TBS. Gmina nie przewiduje dodatkowych wpłat w gotówce przez TBS na rzecz Gminy z
    tytułu nabycia udziałów SIM.
    Celem przedmiotowej transakcji jest rozwój budownictwa mieszkaniowego na terenie
    Gminy. Przedmiot działalności i zadania SIM i TBS są zbieżne. Natomiast TBS posiada
    znacznie większe doświadczenie w zakresie budowania budynków mieszkalnych i
    zarządzania lokalami mieszkalnymi niż SIM. Zatem uzasadnione jest, aby TBS było
    „właścicielem” SIM.
    Gmina nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami
    wartościowymi (Gmina nie świadczy usług w zakresie pośrednictwa finansowego).
    Planowana wymiana udziałów nie będzie również dokonana w ramach działalności
    maklerskiej i brokerskiej – Gmina nie prowadzi tego rodzaju działalności. Działalność
    Gminy (jako jednostki samorządu terytorialnego) jest ściśle określona w przepisach o
    charakterze ustrojowym dla jednostek samorządu terytorialnego, tj. w ustawie o
    samorządzie gminnym. Zatem planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez
    Gminę udziałów SIM do TBS nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej,
    brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze.
    Gmina, jako jeden ze wspólników SIM, posiada uprawnienia do powołania członków Rady
    Nadzorczej. Powołanie minimum 3-osobowej Rady Nadzorczej w spółkach z udziałem
    jednostki samorządu terytorialnego, zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce
    komunalnej, jest obligatoryjne. Zarząd SIM, zgodnie z ustawą o gospodarce komunalnej,
    jest powoływany przez Radę Nadzorczą. W związku z powyższym Gmina nie uczestniczy w
    zarządzaniu SIM w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca.
    Gmina nie świadczy jakiejkolwiek usługi na rzecz SIM. Gmina nie świadczy na rzecz SIM
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w szczególności nie świadczy usług
    administracyjnych, rachunkowych, informatycznych, finansowych, handlowych lub
    technicznych.

## Pytanie

Czy planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez Gminę posiadanych udziałów w
    SIM w drodze aportu do TBS w zamian za udziały w kapitale zakładowym TBS będzie
    stanowiła po stronie Gminy czynność podlegającą opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez Gminę posiadanych udziałów w SIM
    w drodze aportu do TBS w zamian za udziały w kapitale zakładowym TBS nie będzie
    stanowiła po stronie Gminy czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za
    odszkodowanie.
    Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o
    VAT.
    Należy jednak podkreślić, że zarówno odpłatna dostawa towarów, jak również odpłatne
    świadczenie usług, podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podmiot
    działający w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Z kolei zgodnie z ust. 6 przedmiotowej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1
    ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
    lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Gmina planuje dokonanie transakcji polegającej na wniesieniu do TBS w drodze aportu
    posiadanych udziałów w SIM w zamian za udziały w kapitale zakładowym TBS.
    Udziały będące papierami wartościowymi potwierdzają udział ich właściciela w kapitale
    zakładowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Posiadanie powyższych papierów
    wartościowych (udziałów) daje udziałowcy ogół praw i obowiązków wynikających z jego
    uczestnictwa w spółce. Zatem udziały nie spełniają definicji towaru w rozumieniu art. 2 pkt
    6 ustawy o VAT i tym samym nie mogą być przedmiotem dostawy towarów.

    Jednocześnie na podstawie przywołanego powyżej art. 8 ustawy o VAT stwierdzić należy,
    że usługami są wszelkie zachowania podatnika wobec nabywcy w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, które nie są dostawą towarów. W świetle powyższej szerokiej
    definicji usług, świadczeniem usług będzie także, zgodnie z ww. art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o
    VAT, przeniesienie praw majątkowych w formie udziałów spółki kapitałowej. Opisana
    transakcja potencjalnie może być zatem uznana za świadczenie usług na podstawie art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT (jednocześnie, w przedstawionej sytuacji przekazanie udziałów SIM do
    TBS ma charakter odpłatny – w zamian za wniesiony wkład Gmina otrzyma udziały TBS –
    nie znajdzie tu zatem zastosowania przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).
    Niemniej jednak dla opodatkowania VAT konkretnej czynności konieczne jest łączne
    spełnienie warunków o charakterze przedmiotowym (czynność podlegająca VAT) i
    podmiotowym (czynność wykonywana przez podmiot spełniający warunki bycia
    podatnikiem VAT). Tym samym dla objęcia konkretnej czynności opodatkowaniem VAT
    niezbędne jest, aby była ona wykonywana przez podmiot występujący w danej transakcji
    w charakterze podatnika VAT, w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
    Nie każda czynność dokonana przez podmiot, mający status czynnego podatnika VAT
    będzie zatem podlegać opodatkowaniu VAT. Status bycia podatnikiem podatku VAT nie
    powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności
    danego podmiotu. Zatem za działalność rodzącą obowiązki w VAT należy uznać tylko tę
    działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.
    Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na
    posiadaniu, zbywaniu akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał). Z ugruntowanego
    orzecznictwa TSUE wynika, że samo posiadanie czy też emisja udziałów i innych papierów
    wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI
    Dyrektywy, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika (np. w
    wyrokach w sprawach: C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95). W wyroku z dnia 29
    kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro (EDM) Trybunał
    uznał, że „zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania
    majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskania z
    udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje
    finansowe, polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych,
    np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności
    gospodarczej”.
    Stanowisko to zostało podtrzymane w orzeczeniu z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465
    /03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, gdzie Trybunał odwołał się do swego
    utrwalonego już orzecznictwa, że samo nabycie lub dzierżenie akcji nie może być
    traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu VI Dyrektywy. Samo nabycie
    wkładów finansowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi wykorzystywania dobra w
    celach zarobkowych w sposób ciągły, jako że ewentualna dywidenda, stanowiąca pożytek
    tego wkładu, wynika z prawa własności, a nie jest świadczeniem wzajemnym z tytułu
    jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy.
    Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady czynności zbycia
    udziałów nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych
    czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest
    podatnikiem.
    Od tej zasady orzecznictwo TSUE przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z
    faktem posiadania i zbywania papierów wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy w określonych okolicznościach, a
    mianowicie gdy:

        posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje
        posiada;
        sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i
        brokerskiej;
        posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem
        działalności gospodarczej.
    Należy zatem zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot
    działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność
    samego nabycia / sprzedaży udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność
    gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT. Są to czynności polegające na zarządzaniu
    własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego
    nabycia czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako
    wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób ciągły.
    Aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez
    podatnika w rozumieniu ustawy w ramach jego profesjonalnej aktywności. Podkreślić
    należy, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy –
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz
    czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w
    takim charakterze.
    TSUE w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest
    przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami
    zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4(2) VI
    Dyrektywy ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji
    podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne
    usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek
    zależnych.
    Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka
    holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo
    zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez
    dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy nie może być
    traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4(2) tej Dyrektywy. Wobec tego
    działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które
    pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI
    Dyrektywy.
    W orzeczeniu TSUE z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations Trybunał
    podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których
    udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy,
    ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających
    opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę
    holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych
    lub technicznych.
    W związku z powyższym zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie
    powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI
    Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone
    wcześniej w orzeczeniu z 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji
    nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie
    (także orzeczenie TSUE z 26 czerwca 2003 r. w sprawie C#442/01).
    Również w wyroku C-320/17 TSUE wskazał, że samo nabycie i posiadanie udziałów nie
    powinno być uznane, w rozumieniu dyrektywy VAT, za działalność gospodarczą
    przyznającą nabywcy lub posiadaczowi status podatnika. Trybunał podkreślił przy tym, że

    z utrwalonego orzecznictwa Trybunału wynika, że uczestniczenie spółki holdingowej w
    zarządzaniu spółkami, w których nabyła ona udziały lub akcje, stanowi działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy VAT w zakresie, w jakim skutkuje ono
    dokonywaniem transakcji podlegających opodatkowaniu VAT na podstawie art. 2 tej
    dyrektywy, takich jak świadczenie usług administracyjnych, księgowych, finansowych,
    handlowych, informacyjnych i technicznych przez spółkę holdingową na rzecz spółek.
    Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający
    się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów,
    jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką – WSA w Opolu w wyroku z
    25 czerwca 2010 r. sygn. I SA/Op 176/10 stwierdził, że taka możliwość ograniczona jest do
    sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą przeprowadzenie
    transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki.
    Wskazać zatem należy, że nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala
    na uznanie zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą
    dokonywanie transakcji opodatkowanych.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, jak
    również orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, że czynność wniesienia przez Gminę
    udziałów SIM do TBS, w opisanej sytuacji, nie będzie traktowana jako działalność
    gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT. Powyższe wynika z faktu, że Gmina nie
    uczestniczy w zarządzaniu SIM w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki
    udziałowca, nie świadczy na rzecz SIM jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT, w
    szczególności nie świadczy usług administracyjnych, rachunkowych, informatycznych,
    finansowych, handlowych lub technicznych. Jednocześnie transakcja wniesienia przez
    Gminę udziałów SIM do TBS nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej,
    brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze. Gmina nie wykonuje takiej
    działalności. Ponadto posiadanie przez Gminę udziałów w SIM nie jest bezpośrednim,
    stałym i koniecznym aspektem funkcjonowania Gminy. Wobec powyższego należy
    stwierdzić, że z tytułu transakcji polegającej na wniesieniu udziałów SIM do TBS, Gmina nie
    będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Tym samym w opisanej sytuacji transakcja polegająca na wniesieniu udziałów SIM do TBS
    nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w następujących interpretacjach
    indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
        z 29 maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.189.2023.4.SR,
        z 26 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.654.2019.3.AS,
        z 27 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.551.2019.3.PC,
        z 26 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.651.2019.2.AS,
        z 26 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP4.4012.653.2019.3.AS.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie czynność została
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter,
    że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika będzie podlegać
    opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje
    automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego
    podmiotu. Za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług należy uznać
    tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny
    jednostki.
    Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na
    posiadaniu i sprzedaży akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

    W wyrokach w sprawach C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95 TSUE podkreślał, że
    samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby
    na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Natomiast w wyroku z 29 kwietnia
    2004 r. w sprawie C#77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe
    nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu
    osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest
    skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje
    finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych,
    np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności
    gospodarczej.
    Stanowisko to zostało podtrzymane w orzeczeniu z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465
    /03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, gdzie TSUE odwołał się do swego
    utrwalonego już orzecznictwa, że samo nabycie lub dzierżenie akcji nie może być
    traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu VI Dyrektywy. Samo nabycie
    wkładów finansowych w innych przedsiębiorstwach nie stanowi wykorzystywania dobra w
    celach zarobkowych w sposób ciągły, jako że ewentualna dywidenda, stanowiąca pożytek
    tego wkładu, wynika z prawa własności, a nie jest świadczeniem wzajemnym z tytułu
    jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy.
    Należy stwierdzić, że co do zasady czynności zbycia udziałów nie stanowią działalności
    gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika,
    nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem.
    Od tej zasady orzecznictwo TSUE przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z
    faktem posiadania i zbywania papierów wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, tj. gdy:
        posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje
        posiada;
        sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i
        brokerskiej;
        posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem
        działalności gospodarczej.
    Zatem w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie
    wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność samego nabycia/ sprzedaży
    udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym
    portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia
    czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako
    wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób ciągły.
    Aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez
    podatnika w rozumieniu ustawy w ramach jego profesjonalnej aktywności. Zakres
    opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu
    podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik
    podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim
    charakterze.
    TSUE w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest
    przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami
    zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4(2) VI
    Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji

    podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne
    usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek
    zależnych.
    Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka
    holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo
    zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez
    dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może
    być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4(2) tej Dyrektywy. Wobec
    tego, działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które
    pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI
    Dyrektywy.
    W orzeczeniu TSUE z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations TSUE
    podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których
    udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy,
    ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających
    opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę
    holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych
    lub technicznych.
    Zdaniem TSUE samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako
    działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich
    posiadaczowi status podatnika. TSUE powtórzył tu wyrażone wcześniej w orzeczeniu z 20
    czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji nie stanowi działalności
    gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie (także orzeczenie TSUE z 26
    czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).
    Również w wyroku C-320/17 TSUE wskazał, że samo nabycie i posiadanie udziałów nie
    powinno być uznane w rozumieniu dyrektywy VAT za działalność gospodarczą przyznającą
    nabywcy lub posiadaczowi status podatnika. TSUE podkreślił przy tym, że z utrwalonego
    orzecznictwa TSUE wynika, że uczestniczenie spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami,
    w których nabyła ona udział lub akcje, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art.
    9 ust. 1 Dyrektywy VAT w zakresie, w jakim skutkuje ono dokonywaniem transakcji
    podlegających opodatkowaniu VAT na podstawie art. 2 tej dyrektywy, takich jak
    świadczenie usług administracyjnych, księgowych, finansowych, handlowych,
    informacyjnych i technicznych przez spółkę holdingową na rzecz spółek.
    Zatem nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala na uznanie
    zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą
    dokonywanie transakcji opodatkowanych.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani na potrzeby
    podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
    Do Państwa zadań własnych należą m.in. sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego
    stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym.
    Na Państwa terenie funkcjonuje (...) SIM sp. z o.o. z siedzibą w (...). Posiadają Państwo
    większość udziałów w kapitale zakładowym SIM. Drugim wspólnikiem SIM jest Gmina A.
    SIM posiada odrębną osobowość prawną od jednostek samorządu terytorialnego
    będących wspólnikami. SIM jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Od momentu utworzenia SIM wnosili Państwo do SIM wkłady pieniężne, jak i wkład
    niepieniężny (nieruchomość gruntową) w zamian za udziały w kapitale zakładowym SIM.
    Posiadają Państwo obecnie w SIM (...) udziałów o łącznej wartości (...).
    Na Państwa terenie funkcjonuje również (...)Towarzystwo Budownictwa Społecznego sp. z
    o.o. z siedzibą w (...). Posiadają Państwo udziały w kapitale zakładowym TBS (obecnie

    posiadają Państwo 8% udziałów w TBS). Przystąpili Państwo do TBS w 2009 r. TBS posiada
    odrębną osobowość prawną od tworzących je podmiotów. TBS jest zarejestrowanym
    czynnym podatnikiem VAT.
    Planują Państwo wnieść 100% posiadanych udziałów w SIM jako wkład niepieniężny
    (aport) do TBS. W zamian obejmą Państwo udziały w podwyższonym kapitale zakładowym
    TBS. Również drugi wspólnik SIM – Gmina A – ma zamiar wnieść posiadane przez siebie
    udziały w SIM w drodze aportu do TBS. Powyższe będzie skutkowało przejęciem przez TBS
    100% udziałów w SIM.
    Nominalna wartość udziałów objętych przez Państwa w TBS w ramach opisanej transakcji
    wymiany udziałów odpowiadać będzie rynkowej wartości udziałów SIM wnoszonych do
    TBS. Nie przewidują Państwo dodatkowych wpłat w gotówce przez TBS na rzecz Państwa z
    tytułu nabycia udziałów SIM.
    Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami
    wartościowymi (nie świadczą Państwo usług w zakresie pośrednictwa finansowego).
    Planowana wymiana udziałów nie będzie również dokonana w ramach działalności
    maklerskiej i brokerskiej – nie prowadzą Państwo tego rodzaju działalności. Działalność
    Państwa (jako jednostki samorządu terytorialnego) jest ściśle określona w przepisach o
    charakterze ustrojowym dla jednostek samorządu terytorialnego, tj. w ustawie o
    samorządzie gminnym. Zatem planowana transakcja polegająca na wniesieniu przez
    Państwa udziałów SIM do TBS nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej,
    brokerskiej lub działalności o podobnym charakterze.
    Państwo, jako jeden ze wspólników SIM, posiadają uprawnienia do powołania członków
    Rady Nadzorczej. Powołanie minimum 3-osobowej Rady Nadzorczej w spółkach z
    udziałem jednostki samorządu terytorialnego zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce
    komunalnej jest obligatoryjne. Zarząd SIM zgodnie z ustawą o gospodarce komunalnej
    jest powoływany przez Radę Nadzorczą. W związku z powyższym nie uczestniczą Państwo
    w zarządzaniu SIM w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca.
    Nie świadczą Państwo jakiejkolwiek usługi na rzecz SIM. Nie świadczą Państwo na rzecz
    SIM czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w szczególności nie świadczą usług
    administracyjnych, rachunkowych, informatycznych, finansowych, handlowych lub
    technicznych.
    Państwa wątpliwości dotyczą uznania planowanej transakcji wniesienia posiadanych przez
    Państwa udziałów w SIM w drodze aportu do TBS w zamian z udziały w kapitale
    zakładowym TBS za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
    Analiza opisu sprawy, obowiązujących przepisów prawa oraz orzecznictwa TSUE prowadzi
    do wniosku, że czynność wniesienia przez Państwa w drodze aportu udziałów w SIM do
    TBS nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy. Powyższe
    wynika z faktu, że nie uczestniczą Państwo w zarządzaniu SIM w zakresie wykraczającym
    poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Nie świadczą Państwo na rzecz SIM czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT, w szczególności nie świadczą usług administracyjnych,
    rachunkowych, informatycznych, finansowych, handlowych lub technicznych. Nie
    prowadzą Państwo działalności gospodarczej w zakresie obrotu papierami wartościowymi
    (nie świadczą Państwo usług w zakresie pośrednictwa finansowego). Planowana wymiana
    udziałów nie będzie również dokonana w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej –
    nie prowadzą Państwo tego rodzaju działalności.
    Jednocześnie wskazali Państwo, że posiadanie przez Państwa udziałów w SIM nie jest
    bezpośrednim, stałym i koniecznym aspektem Państwa funkcjonowania.
    Z tytułu planowanej transakcji polegającej na wniesieniu w drodze aportu posiadanych
    przez Państwa udziałów w SIM do TBS nie będą Państwo zatem działać w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym
    transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.