Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-24/12/13-9/S/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-11-18
Teza: Należy wskazać, iż jeżeli w istocie sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, wówczas powyższa czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy stawka podatku od umowy sprzedaży będzie wynosiła 2%. Natomiast nabycie w drodze sprzedaży działki gruntu sklasyfikowanej jako użytki rolne będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) tej ustawy, jeżeli w chwili dokonania czynności cywilnoprawnej nabywany grunt będzie spełniał definicję gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. W przeciwnym wypadku, jeżeli powyższa transakcja sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2
Słowa kluczowe: grunty-grunty rolne; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów, uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 2543/12 z dnia 05.03.2013 r. (data wpływu 23.05.2013 r.) stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24.01.2012 r. (data wpływu 27.01.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie nabycia nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.01.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie nabycia nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż i dystrybucja energii elektrycznej, sprzedaż oleju napędowego oraz świadczenie usług elektroenergetycznych. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W celu prowadzenia opodatkowanej podatkiem VAT działalności gospodarczej, Spółka zamierza nabyć niezabudowaną nieruchomość gruntową (obejmującą dwie działki gruntu) od osoby fizycznej, która prowadzi gospodarstwo rolne i jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT.

Podmiot, od którego Spółka planuje nabyć nieruchomość, nabył jej własność w drodze przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie decyzji Wójta Gminy wydanej w 1998 r. Prawo wieczystego użytkowania gruntu właściciel nieruchomości nabył w drodze umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste w 1995 roku. W stanie prawnym obowiązującym na dzień nabycia własności gruntu, a także w stanie prawnym obowiązującym na dzień nabycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, mającego stanowić przedmiot sprzedaży, czynności te nie były objęte zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Nieruchomość gruntowa, mająca stanowić przedmiot sprzedaży, należy do majątku odrębnego właściciela nieruchomości, bowiem została przez niego nabyta przed dniem zawarcia związku małżeńskiego. Przedmiotowa nieruchomość gruntowa jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne. Właściciel nieruchomości wykorzystuje nieruchomość gruntową w ramach prowadzonego wspólnie z żoną gospodarstwa rolnego.

Inicjatorem transakcji sprzedaży ww. nieruchomości jest Spółka, która podjęła poszukiwania nieruchomości gruntowej odpowiednio zlokalizowanej względem węzła energetycznego w gminie U. W ramach prowadzonych poszukiwań, Spółka otrzymała informację od władz Gminy o nieruchomości, której lokalizacja odpowiadałaby planowanym przez Spółkę celom inwestycyjnym (budowa bioelektrowni). Spółka, zainteresowana zakupem należącego do właściciela nieruchomości gruntu, złożyła mu ofertę z własnej inicjatywy. Do dnia, w którym Spółka, jako podmiot zainteresowany nabyciem nieruchomości, nie skontaktowała się z właścicielem nieruchomości, nie planował on sprzedaży gruntu; tym bardziej, nie planował sprzedaży gruntu w momencie nabycia jego własności (nie nabył gruntu w celu dalszej jego odsprzedaży). Właściciel nieruchomości w żadnym momencie (ani obecnie, ani w przeszłości) nie podejmował, ani nie inicjował podjęcia przez podmioty trzecie (na jego zlecenie) jakichkolwiek działań, które miałyby doprowadzić do sprzedaży gruntu. Właściciel nieruchomości nie dokonał w przeszłości podziału działki, która podlegała będzie obecnie podziałowi na potrzeby przeprowadzenia planowanej transakcji. W przeszłości właściciel nieruchomości nie dokonywał żadnych transakcji sprzedaży nieruchomości gruntowych.

Spółka przedstawiła właścicielowi nieruchomości propozycję w zakresie nabycia od niego nieruchomości gruntowej. Jednakże, ewentualne nabycie gruntu przez Spółkę miałoby zostać obwarowane m.in. warunkiem, zgodnie z którym z gruntu należącego do właściciela nieruchomości zostałyby przez niego wyodrębnione dwie działki, które miałyby stanowić przedmiot sprzedaży na rzecz Spółki. Jedna z wyodrębnionych działek pozostałaby sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (status tej działki nie uległby zmianie względem stanu dotychczasowego), druga działka natomiast zostałaby przeklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków z użytków rolnych do grupy grunty zabudowane i zurbanizowane. Ta część nieruchomości gruntowej, która w razie dokonania przez właściciela nieruchomości sprzedaży wydzielonych działek gruntu pozostanie w jego własności, w wyniku planowanej transakcji nie zmieni swego dotychczasowego przeznaczenia i w dalszym ciągu będzie wykorzystywana do celów prowadzenia gospodarstwa rolnego; jej klasyfikacja w ewidencji gruntów i budynków także nie ulegnie zmianie (grunt ten jest i pozostanie sklasyfikowany jako użytki rolne).

W oparciu o ustalenia poczynione pomiędzy Spółką a właścicielem nieruchomości, Spółka zawarła z właścicielem nieruchomości umowę przedwstępną sprzedaży gruntu, w formie aktu notarialnego. Jest to umowa jednostronnie zobowiązująca. Na mocy zawartej umowy, właściciel nieruchomości zobowiązał się zawrzeć ze Spółką umowę sprzedaży nieruchomości. Warunkiem (określonym w umowie przedwstępnej sprzedaży) zawarcia umowy sprzedaży jest (prócz wydzielenia działek, mających stanowić przedmiot sprzedaży) uzyskanie przez Spółkę ostatecznych i prawomocnych decyzji o pozwoleniu na budowę, zezwalających na budowę bioelektrowni wraz z niezbędną do jej funkcjonowania infrastrukturą, tj. w szczególności przyłączami elektroenergetycznymi, wodociągowymi, kanalizacyjnymi, gazowymi i telekomunikacyjnymi.

Na podstawie zawartej między Stronami umowy, właściciel gruntu, dla celów sprzedaży, planuje wyodrębnić z należącego do niego gruntu dwie mniejsze działki gruntu (jedną o powierzchni około 4 ha, drugą o powierzchni około 2 ha), a następnie jedną z dwu tak wyodrębnionych działek (tj. działkę o powierzchni ok. 4 ha) wyłączyć z produkcji rolnej. W tym celu właściciel nieruchomości złoży we właściwym organie administracji państwowej wniosek o wyłączenie z produkcji rolnej działki o powierzchni około 4 ha. Z uwagi na klasę gruntu, wniosek o wyłączenie z produkcji rolnej jest dla organu wydającego decyzję wiążący, a decyzja ma charakter deklaratoryjny (stanowi o tym ust. 1 b art. 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych).

Ponadto, na podstawie aktu notarialnego, właściciel nieruchomości udzielił Spółce prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego oraz tytułu prawnego do korzystania z obiektu (nieruchomości) w rozumieniu Prawa energetycznego. Zgodnie z aktem notarialnym, Spółka może ubiegać się o uzyskanie warunków przyłączenia do sieci (elektroenergetycznej, gazowej, wodno-kanalizacyjnej), o uzyskanie decyzji o wyłączeniu nieruchomości z produkcji rolniczej lub leśnej oraz o wydanie pozwoleń na budowę. Spółka może ubiegać się również o udzielenie wszelkich innych uzgodnień, pozwoleń i opinii niezbędnych do uzyskania pozwoleń na budowę. Do dnia sporządzenia niniejszego wniosku o interpretację, Spółka uzyskała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji (budowy bioelektrowni), a także decyzję o warunkach zabudowy (dla budowy bioelektrowni). Warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest również odpłatne ustanowienie przez właściciela nieruchomości na rzecz Spółki służebności przesyłu (na działce pozostałej po wyłączeniu działek, które mają stanowić przedmiot sprzedaży).

Należy zatem podkreślić, że to Spółka jest podmiotem, który inicjuje i wykonuje większość czynności, zmierzających do uzyskania stanu umożliwiającego realizację planowanej przez Spółkę inwestycji, a tym samym sfinalizowania umowy sprzedaży nieruchomości gruntowej. Właściciel nieruchomości podejmuje jedynie te czynności, które mają doprowadzić do uzyskania żądanego przez Spółkę stanu, z uwagi na to, że nieosiągnięcie określonego stanu formalnoprawnego spowoduje rezygnację Spółki z nabycia gruntu od właściciela nieruchomości.

Ze względu na planowane przez Spółkę nabycie nieruchomości gruntowej od osoby fizycznej - rolnika ryczałtowego w rozumieniu Ustawy o VAT, Spółka jest zainteresowana ustaleniem, czy opisana przez Spółkę we wniosku planowana transakcja będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Klasyfikacja ww. transakcji sprzedaży gruntu dla celów opodatkowania VAT jest dla Spółki istotna w szczególności ze względu na fakt, że na jej podstawie będzie kształtował się leżący po stronie Spółki obowiązek (bądź jego brak) w zakresie opodatkowania tej transakcji podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jak również prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT, dokumentującej transakcję sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Mając na uwadze prezentowane przez organy podatkowe stanowisko, zgodnie z którym transakcje obrotu nieruchomościami powinny być, co do zasady, dokumentowane poprzez wystawianie faktur VAT, Spółka zakłada, że w razie finalizacji planowanej transakcji, o której mowa we wniosku, właściciel nieruchomości jako sprzedający wystawi Spółce fakturę, z wykazaną kwotą podatku VAT do zapłaty.

Przedmiotowy wniosek obarczony był brakami formalnymi, w związku z powyższym pismem z dnia 20.04.2012 r. Nr IPPP3/443-115/12-2/KB i Nr IPPB2/436-24/12-2/AF, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacja podatkowa, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez:

*   uzupełnienie wniosku w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych poprzez jednoznaczne wskazanie czy transakcja kupna-sprzedaży wskazanej we wniosku niezabudowanej nieruchomości gruntowej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, oraz czy w przypadku ww. transakcji nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku VAT,

*   uzupełnienie wniosku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, poprzez wskazanie w przypadku, gdy transakcja kupna-sprzedaży działki gruntu sklasyfikowanej jako użytki rolne nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy w chwili nabycia działka zaliczona jako użytki rolne będzie stanowiła gospodarstwo rolne w myśl przepisów ustawy o podatku rolnym.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 25.04.2012 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek pismem z dnia 27.04.2012 r. (data nadania 30.04.2012 r., data wpływu 02.05.2012 r.) wyjaśniając, iż:

*   W zakresie punktu pierwszego, Spółka informuje, że zdarzenie przyszłe dotyczące planowanej przez Spółkę transakcji sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu (jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz drugą zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych) wraz ze stanowiskiem Spółki w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług przedmiotowej transakcji zostało przez Spółkę precyzyjnie wskazane we wniosku o interpretację z dnia 24 stycznia 2012 r. na stronach 5-11. Spółka dokładnie opisała swoje stanowisko w zakresie opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług. Dodatkowo należy podkreślić, że to Spółka sformułowała zapytanie o opodatkowanie podatkiem od towarów i usług analizowanej transakcji, a organ podatkowy wydał w tym zakresie postanowienie nr IPPP3/443-115/12-3/KB z dnia 20 kwietnia 2012 r. odmawiające wszczęcia postępowania, na które Spółka złoży zażalenie. Oznacza to de facto, że organ podatkowy próbuje przenieść na Spółkę obowiązek udzielenia interpretacji podatkowej.

*   W zakresie punktu drugiego, Spółka informuje, że zdarzenie przyszłe wraz ze stanowiskiem Spółki w przedmiotowej sprawie zostało wskazane precyzyjnie we wniosku o interpretację z dnia 24 stycznia 2012 r. na stronach 12-13. Zagadnienie dotyczące prawidłowej kwalifikacji – w zakresie podatku rolnego – działki sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (w chwili dokonania transakcji sprzedaży powinno być przedmiotem analizy dokonanej przez organ podatkowy w zakresie wydanej przez organ interpretacji indywidualnej. Interpretacja tego zagadnienia (będącego interpretacją przepisów prawa podatkowego) jest bowiem niezbędna do udzielenia odpowiedzi na postawione przez Spółkę pytanie dotyczące zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych transakcji zapustu działki gruntu. Spółka opisała wystarczająco precyzyjnie zdarzenie przyszłe oraz przedstawiła własne stanowisko w sprawie, do obowiązków organu podatkowego jest dokonanie analizy przepisów prawa podatkowego i ocena stanowiska Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu (jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz drugą zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak - według jakiej stawki VAT powinna zostać opodatkowana sprzedaż każdej z tych działek?
2.  Czy sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz drugą zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a jeżeli tak - według jakiej stawki powinna zostać opodatkowana sprzedaż każdej z tych działek?
3.  Czy Spółce będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturze VAT, w przypadku wystawienia przez Sprzedawcę-właściciela nieruchomości faktury VAT z tytułu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu (jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz drugą zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych)?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a Ustawy o PCC, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlega m.in. umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych. W myśl art. 4 Ustawy o PCC, obowiązek podatkowy ciąży przy umowie sprzedaży - na kupującym.

Sprzedaż gruntu stanowi sprzedaż rzeczy, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a Ustawy o PCC, a tym samym - co do zasady - stanowi przedmiot opodatkowania tym podatkiem.

W trybie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach. Oznacza to, że opodatkowaniu PCC będzie podlegać sprzedaż nieruchomości również wówczas, gdy na gruncie VAT czynność ta objęta jest zwolnieniem od VAT.

A contrario, z treści tego przepisu wynika, że jeśli w zakresie czynności sprzedaży nie zajdą okoliczności przedmiotowego wyłączenia z zakresu opodatkowania PCC (transakcja sprzedaży gruntu nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT), należy uznać, że czynność sprzedaży będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na zasadach ogólnych. W związku z tym, zdaniem Spółki, sprzedaż dwóch działek gruntu (jednej sklasyfikowanej jako użytki rolne oraz drugiej zaliczonej do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zatem transakcja ta będzie podlegać PCC.

Zgodnie z art. 9 pkt 2 lit. a Ustawy o PCC, zwolnione od opodatkowania PCC jest m.in. przeniesienie własności nieruchomości lub jej części w drodze umowy sprzedaży, pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne albo utworzą gospodarstwo rolne lub wejdą w skład gospodarstwa rolnego, będącego własnością nabywcy.

Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że zwolnieniu od PCC podlega przeniesienie własności nieruchomości (lub ich części) wraz z częściami składowymi, między innymi w drodze sprzedaży, pod warunkiem, że nabywana nieruchomość gruntowa w momencie dokonywania transakcji stanowi gospodarstwo rolne. Zatem, dla skuteczności zwolnienia musi wystąpić np. okoliczność tego rodzaju, że przenoszona nieruchomość musi stanowić gospodarstwo rolne sprzedającego w chwili dokonywania transakcji.

Ustawa o PCC nie definiuje pojęcia gospodarstwa rolnego, odsyłając w tym zakresie do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm., dalej „Ustawa o podatku rolnym”). Na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 Ustawy o podatku rolnym, za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza - o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki nieposiadającej osobowości prawnej. Grunt, mający stanowić przedmiot sprzedaży w analizowanym przypadku, na dzień sprzedaży składałby się z dwu działek, sklasyfikowanych, odpowiednio jako użytek rolny (jedna działka) oraz grunty zabudowane i zurbanizowane (druga działka); oznacza to, że grunt ten w części byłby gospodarstwem rolnym w rozumieniu ww. przepisów o podatku rolnym.

Zobowiązanie podatkowe w przypadku sprzedaży nieruchomości powstanie zatem wtedy, gdy zbywana nieruchomość w chwili sprzedaży nie stanowi całości lub części gospodarstwa rolnego albo w wyniku jej sprzedaży w skład gospodarstwa rolnego nie wejdzie. Powyższe okoliczności muszą wystąpić w chwili dokonania wskazanej czynności prawnej (tzn. w tym momencie muszą zaistnieć wskazane wyżej skutki przeniesienia nieruchomości gruntowej).

Mając to na uwadze, należy uznać, że na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a Ustawy o PCC, sprzedaż gruntu, który na dzień sprzedaży sklasyfikowany byłby w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sytuacji, powinien zostać zwolniony od opodatkowania PCC na podstawie powołanego przepisu.

Oznacza to, że sprzedaż gruntu należącego do właściciela, dokonana jednorazowo w ramach wykonywania przez właściciela czynności zarządu należącego do niego majątkiem prywatnym:

1.  w części obejmującej działkę sklasyfikowaną w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, powinna zostać wyłączona od opodatkowania PCC z mocy art. 9 pkt 2 lit. a Ustawy o PCC, oraz
2.  w części obejmującej działkę sklasyfikowaną w ewidencji gruntów i budynków jako grunty zabudowane i zurbanizowane, powinna podlegać opodatkowaniu PCC na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a Ustawy o PCC, według stawki 2% od wartości rynkowej przedmiotu sprzedaży wynikającej z umowy sprzedaży. Obowiązek podatkowy z tego tytułu będzie obciążał Spółkę - kupującego, na podstawie art. 4 pkt 1 Ustawy o PCC.

Podsumowując, Spółka uważa, że sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu (jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz drugą zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych), nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, a tym samym powinna zostać objęta PCC.

Za uznaniem takiego stanowiska za prawidłowe przemawia:

1.  brak po stronie właściciela gruntu przesłanek do uznania go za podatnika VAT w odniesieniu do analizowanej transakcji sprzedaży gruntu,
2.  brak przesłanek do uznania analizowanej transakcji za zdarzenie, stanowiące odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT.

W przedmiotowej sprawie tut. Organ podatkowy wydał w dniu 07.05.2012 r. postanowienie Nr IPPB2/436-24/12-4/AF bez rozpatrzenia, stwierdzając, że po analizie przesłanego uzupełnienia wniosku Organ stwierdza, iż Wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku, o których mowa w wezwaniu z dnia 20.04.2012 r. Zatem w takim stanie rzeczy wniosek z dnia 24.01.2012 r. (data wpływu 27.01.2012 r.) dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych nie spełnia wymogów stawianych przez art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Wadliwość tego rodzaju uniemożliwia Organowi wydanie interpretacji indywidualnej.

Postanowienie bez rozpatrzenia z dnia 07.05.2012 r. Nr IPPB2/436-24/12-4/AF w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostało doręczone Stronie w dniu 10.05.2012 r.

Na powyższe postanowienie, Strona złożyła w dniu 14.05.2012 r. (data nadania 16.05.2012 r., data wpływu 21.05.2012 r. działając na podstawie art. 14g § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa) P. S.A. (dalej: Spółka) zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (działającego w imieniu Ministra Finansów) nr IPPB2/436-24/12-4/AF z dnia 7 maja 2012 r., pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Spółki z dnia 24 stycznia 2012 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w części dotyczącej opodatkowania transakcji sprzedaży gruntu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Odpowiedzi na ww. zażalenie udzielono pismem z dnia 20.06.2012 r. Nr IPPB2/436-24/12-6/AF (skutecznie doręczonym w dniu 25.06.2012 r.) stwierdzając, iż utrzymuje się w mocy postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z dnia 07.05.2012 r. Nr IPPB2/436 -24/12-4/AF.

W dniu 23.07.2012 r. (data stempla pocztowego 20.07.2012 r.) wpłynęła skarga z dnia 17.07.2012 r. na ww. postanowienie, w której wniesiono o ich uchylenie.

Pismem z dnia 21.08.2012 r. Nr IPPB2/4310-9/12-2/AF, stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów wniósł o oddalenie skargi.

Wyrokiem z dnia 05.03.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sygn. akt III SA/Wa 2553/12 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1.  Skarga jest zasadna. Skarżonymi postanowieniami organ podatkowy naruszył dyspozycję art. 14g § 1 w związku z art. 14b § 3 O.p.
2.  Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: „p.p.s.a.” sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).
3.  Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tak rozumiejąc swoją rolę Sąd uznał, że w przedstawionym stanie faktycznym skarga zasługuje na uwzględnienie.
4.  Zgodnie z art. 14b i art. 14g O.p. wniosek o udzielenie interpretacji może być formułowany zarówno na tle istniejącego już stanu faktycznego, a więc zdarzeń lub czynności, które miały już miejsce, jak również w kontekście przyszłego, hipotetycznego stanu faktycznego, czyli dopiero planowanych przedsięwzięć wnioskodawcy, który chce wiedzieć, jakie będą skutki prawnopodatkowe zamierzonych przez niego działań.

Istotne jest jednak, aby określony we wniosku stan faktyczny przedstawiony został w sposób wyczerpujący. Własne stanowisko podatnika powinno ściśle korespondować z zakresem złożonego wniosku i zadanym w jego ramach pytaniem.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej powinien spełniać następujące wymagania:

1.  musi być złożony na piśmie (art. 14b § 1 O.p.);
2.  może dotyczyć tylko indywidualnej sprawy zainteresowanego (art. 14b § 1 O.p.);
3.  może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego, jak i zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.);
4.  informacje wymienione w pkt 3 muszą być przedstawione w sposób wyczerpujący (art. 14b § 3 O.p.);
5.  przedmiotem wniosku nie mogą być te elementy stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo były przedmiotem decyzji lub postanowienia w sprawie, która została już rozstrzygnięta co do istoty (art. 14b § 5 O.p.);
6.  musi zawierać własne stanowisko zainteresowanego w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego lub zdarzenia przedstawionego we wniosku (art. 14b § 3b O.p.);
7.  musi zawierać oświadczenie wnioskodawcy złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że wniosek nie dotyczy stanu faktycznego, o którym mowa w pkt 5 (art. 14b § 4 O.p.).

1.  Przekładając powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, uznać należy, że w związku ze spełnieniem przez wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wymogów zawartych w art. 14b O.p., organ podatkowy winien wydać interpretację indywidualną w oparciu o informacje tam zawarte. Ponadto zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak było podstaw do twierdzenia, że złożony przez Skarżącą wniosek o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego dotknięty był brakami formalnymi, których wymagałoby uzupełnienie.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie w którym zostało wydane postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, a następnie postanowienie je utrzymujące, dotyczył pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie reguł opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem od czynności cywilnoprawnych transakcji sprzedaży gruntu.

Stan faktyczny opisany w tym wniosku był obszerny i obejmował liczne zdarzenia, z którymi wiązały się skutki podatkowe. Jednakże obszerność zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Skarżącego we wniosku o wydanie interpretacji nie mogła być uznana za wadę wniosku, która uniemożliwiała jego prawidłowe rozpoznanie przez organ.

1.  Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej spełniał całokształt warunków, przewidzianych dla tego rodzaju wniosków w przepisach Ordynacji podatkowej. Skarżąca wyczerpująco i kompletnie przedstawiła okoliczności zdarzenia przyszłego, jak również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia, zgodnie z wymogami określonymi w art. 14b § 3 O.p. Skarżąca w złożonym wniosku opisała status nieruchomości gruntowej zgodnie z przepisami prawa rolnego, tj. wskazał, że grunt mający stanowić przedmiot sprzedaży w analizowanym przypadku, na dzień sprzedaży składałby się z dwu działek, sklasyfikowanych, odpowiednio jako użytek rolny (jedna działka) oraz grunty zabudowane i zurbanizowane (druga działka), co oznacza, że grunt ten w części byłby gospodarstwem rolnym w rozumieniu przepisów o podatku rolnym (strona nr 13 wniosku o interpretacje). Ponadto, Skarżąca wskazała, że w jej ocenie sprzedaż gruntu w okolicznościach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego nie powinna podlegać opodatkowaniu VAT na podstawie Ustawy o VAT.
2.  Zagadnienia, co do których organ wezwał Skarżącą do uzupełnienia wniosku, powinny stać się przedmiotem analizy przeprowadzonej przez sam organ w celu wydania interpretacji indywidualnej w odniesieniu do kwestii, stanowiących osnowę wniosku. Zgodnie z art. 14c § 1 O.p., wydana podatnikowi interpretacja indywidualna powinna zawierać ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym dokonanej oceny. Wynika stąd, że ocena stanowiska podatnika mieści się w zakresie obowiązków organu wydającego interpretację. Doprecyzowanie treści wniosku, nie powinno polegać na przenoszeniu na Skarżącego obowiązków związanych z oceną prawidłowości stanowiska wnioskodawcy.

Za zasadny należy uznać zarzut skargi, że od Skarżącej zażądano by nie tylko przedstawiła własne stanowisko w odniesieniu do spornego zdarzenia przyszłego, ale dodatkowo także dokonała oceny tego stanowiska, tj. de facto sama sobie udzieliła odpowiedzi na zawarte we wniosku pytania, które powinny stać się przedmiotem rozstrzygnięcia (interpretacji), wydanej przez organ podatkowy.

1.  Organ uznał, że wniosek o wydanie interpretacji obarczony był brakami formalnymi, w związku z powyższym pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Nr IPPP3/443-115/12-2/KB i Nr IPPB2/436-24/12-2/AF, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez:
    1.  uzupełnienie wniosku w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, poprzez wskazanie w przypadku, gdy transakcja kupna-sprzedaży działki gruntu sklasyfikowanej jako użytki rolne nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, czy w chwili nabycia zaliczona jako użytki rolne będzie stanowiła gospodarstwo rolne w myśl przepisów ustawy o podatku rolnym.

W odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego, Skarżąca wskazała poszczególne numery stron wniosku o interpretację, na których znalazły się odpowiedzi na pytania, sformułowane w wezwaniu przez organ podatkowy, oraz stanowisko Skarżącej w przedmiotowym zakresie.

W zakresie punktu pierwszego, Spółka informowała, że zdarzenie przyszłe dotyczące planowanej przez Spółkę transakcji sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu (jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz druga zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych) wraz ze stanowiskiem Spółki w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług przedmiotowej transakcji zostało przez Spółkę precyzyjnie wskazane we wniosku o interpretację z dnia 24 stycznia 2012 r. na stronach 5-11. Z analizy wniosku, który znajduje się w aktach sprawy wynika, że Skarżąca miała rację, a we wskazanym fragmencie wniosku, zwłaszcza na jego s. 11 organ znaleźć powinien wszystkie informacje, do których uzupełnienia niezasadnie wzywa Skarżącą. Spółka dokładnie opisała swoje stanowisko w zakresie opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług.

W zakresie punktu drugiego Spółka informowała w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia, że zdarzenie przyszłe wraz ze stanowiskiem Spółki w przedmiotowej sprawie zostało wskazane precyzyjnie we wniosku o interpretację z dnia 24 stycznia 2012 r. na stronach 12-13. Z analizy akt sprawy wynika, że Skarżąca na wskazanych stronach wyczerpująco informuje organ o kwestiach związanych z prawidłową kwalifikacją – w zakresie podatku rolnego – działki sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (w chwili dokonania transakcji sprzedaży powinno być przedmiotem analizy dokonanej przez organ podatkowy w zakresie wydanej przez organ interpretacji indywidualnej). Na s. 13 wniosku Skarżąca informuje: „Mając to na uwadze, należy uznać, że na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a Ustawy o PCC, sprzedaż gruntu, który na dzień sprzedaży sklasyfikowany byłby w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sytuacji, powinien zostać zwolniony od opodatkowania PCC na podstawie powołanego przepisu”.

Interpretacja powyższego zagadnienia (będącego interpretacją przepisów prawa podatkowego) jest niezbędna do udzielenia odpowiedzi na postawione przez Spółkę pytanie dotyczące zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych transakcji zapustu działki gruntu. Spółka opisała wystarczająco precyzyjnie zdarzenie przyszłe oraz przedstawiła własne stanowisko w sprawie, do obowiązków organu podatkowego należy dokonanie analizy przepisów prawa podatkowego i ocena prawidłowości bądź nie stanowiska Spółki.

Jeżeli organ podatkowy potrzebował dodatkowych informacji, nieujętych we wniosku o interpretację, powinien jednoznacznie wskazać, jakie konkretnie braki i w jaki sposób należy usunąć. Uzupełnienie braków nie powinno jednak polegać na dublowaniu informacji zawartych już we wniosku o wydanie interpretacji.

1.  Skarżąca zasadnie zauważa, że nie zasadna jest argumentacja organu podatkowego, zgodnie z którą „interpretacja indywidualna w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych musiałaby dotyczyć również podatku od towarów i usług oraz dokonania prawidłowej kwalifikacji w zakresie podatku rolnego (…) Organ nie posiada legitymacji do oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych (do czego wydając interpretację w trybie art. 14b § 1 O.p. byłby zobowiązany na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tej ustawy), opartego o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz dokonania prawidłowej kwalifikacji w zakresie podatku rolnego – działki sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne.

Powyższa argumentacja stanowi dowód na to, że organ podatkowy uchyla się od wydania interpretacji indywidualnej. Argument, że organ podatkowy nie może wydać interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych bez analizy przepisów ustawy o VAT oraz przepisów o podatku rolnym mogłoby sugerować, że organ podatkowy może wydać interpretację indywidualną tylko w oparciu o jedną konkretną ustawę podatkową bez możliwości odwoływania się do innych ustaw podatkowych. Powyższy pogląd nie ma żadnego oparcia w przepisach.

Organ dla potwierdzenia swojej tezy konsekwentnie podkreśla, że wydaje interpretację w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tymczasem z wniosku spółki wynika, że dotyczy on zarówno podatku VAT jak i podatku od czynności cywilnoprawnych. Co prawda wniosek nie jest złożony na druku urzędowym, nie zmienia to jednak faktu, że interpretacja indywidualna prawa podatkowego, a także poprzedzający ją wniosek może w swoim zakresie obejmować zagadnienia prawne zawarte w kilku ustawach podatkowych. Wynika to m.in. z druku urzędowego (ORD-IN) w którym w pozycji E. Zakres wniosku i E2 Rodzaj sprawy podatnik ma zaznaczyć Rodzaj sprawy (wskazując podatki których dotyczy wniosek) poprzez „zaznaczyć właściwe kwadraty”.

Z powyższego wynika, że wniosek może obejmować swoim zakresem odpowiedź na pytanie dotyczące więcej niż jednej ustawy podatkowej. Żaden z przepisów Ordynacji podatkowej nie narzuca na składającego wniosek żadnych ograniczeń w tym zakresie. Skarżący słusznie zauważa, że w skomplikowanych stanach faktycznych dokonanie prawidłowej wykładni przepisów poszczególnej ustawy czy rozporządzenia z zakresu prawa podatkowego w praktyce nie jest możliwe w całkowitym oderwaniu od regulacji zawartych w innych aktach prawnych, zaliczanych do różnych gałęzi prawa podatkowego, przykładowo na gruncie przepisów o podatku rolnym (np. w zakresie interpretacji pojęcia „gospodarstwo rolne”).

Skarżąca podaje zresztą szereg interpretacji indywidualnych odnoszących się także do zagadnień związanych z gospodarstwem rolnym oraz użytkami rolnymi, w których dokonana jest analiza kilku różnych ustaw. Przykładowo, w dniu 23 kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wydał interpretacje indywidualną nr IPPB4/415-760/10/12-10/S/JK2 w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, określonej w ewidencji gruntów i budynków jako grunty rolne.

1.  Prawidłowość stanowiska Skarżącej potwierdza treść art. 14a § 1 O.p. Przepis ten stanowi, że minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek. Regulacja dotyczy wydawanych interpretacji ogólnych, ale powinna stanowić również wskazówkę przy wydawaniu interpretacji indywidualnych. Jeżeli organ wydający interpretacje ogólne dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego, to tym bardziej przy wydawaniu interpretacji indywidualnych powinien on dokonywać pełnej analizy przepisów prawa podatkowego, zmierzając do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego. Metodyka analizy przepisów prawa podatkowego z pominięciem systematyki całej gałęzi prawa podatkowego, nie spełniałaby swej roli w postaci zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego, skupiałaby się bowiem na analizie jednego konkretnego przepisu, bez uwzględnienia całokształtu obowiązującego prawa podatkowego, wypracowanej w jego ramach doktryny prawa podatkowego oraz orzecznictwa sądów administracyjnych. W rezultacie, reguły wykładni ukształtowane na gruncie jednej ustawy nie byłyby brane pod uwagę na gruncie innej ustawy, mimo stosowania w podatkowych aktach prawnych jednakowych pojęć, których dotyczą jednolite zasady interpretacji.
2.  Należy również zauważyć, że fragment uzasadnienia organu podatkowego, zgodnie z którym: „organ podatkowy wydając interpretację w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zgodziłby się z wykładnią określonych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz dokonaną kwalifikacją w zakresie podatku rolnego – działki sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (w chwili dokonania transakcji sprzedaży) dokonaną przez Stronę”, a wówczas „inny organ podatkowy, który prowadziłby, np. postępowanie kontrolne nie mógłby skutecznie kwestionować rezultatów tej wykładni w odniesieniu do zdarzenia przyszłego (wywodzić skutków podatkowych z ewentualnego błędu Strony) z uwagi na ochronną funkcję aktu interpretacyjnego”.

Sąd uznaje, że powyższe założenie i argumentacja organu podatkowego jest niezgodna z zasadniczym celem instytucji interpretacji indywidualnych. Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej co do zasady, zastosowanie się przez określony podmiot do znanej mu interpretacji, tj. postąpienie zgodne z jej treścią, nie powinno mu szkodzić, nawet gdyby ta interpretacja okazała się potem błędna. Podatnik ma więc prawo zapytać organ o ocenę podatkową skutków pewnego zdarzenia (już zaistniałego lub stanu przyszłego). Po uzyskaniu odpowiedzi uzyskuje stosowną ochronę. Zgodnie z o.p., jeżeli interpretacja ulegnie zmianie, to wobec podmiotu, który stosował w swoim postępowaniu interpretację w poprzednim brzmieniu, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, postępowania już wszczęte umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę. I tak, zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował. Nie mogą także wystąpić negatywne skutki, jeżeli interpretacja, do której się zastosowano, nie została uwzględniona przez organy w decyzji wymiarowej (przy rozstrzyganiu sprawy podatkowej).

W przypadku natomiast zastosowania się do interpretacji indywidualnej, negatywnych skutków nie może ponosić ten, który się do niej zastosował przed jej zmianą lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację.

Jeżeli jednak interpretacja zostanie następnie zmieniona lub nie zostanie uwzględniona przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w decyzji wymiarowej, a skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej – zastosowanie się do tej interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

1.  W rozstrzyganej sprawie organ swoim działaniem nie zasadnie uchyla się od udzielenia odpowiedzi na pytania zadane we wniosku o interpretację przez co de facto pozbawia możliwości ochrony Skarżącej w przypadku gdyby jej stanowisko prawne zostało uznane za zasadne.

Z brakami formalnym wniosku o interpretację indywidualną mielibyśmy do czynienia wówczas, gdyby wnioskodawca nie przedstawił wyczerpująco zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego lub nie zawarł we wniosku własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Do braków formalnych, które powodują po stronie organu podatkowego obowiązek wezwania wnioskodawcy do ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., należy zaliczyć wyłącznie te braki, które faktycznie uniemożliwiają merytoryczne rozpatrzenie wniosku o interpretację (wymienione w art. 14b § 3 O.p.). Tylko w przypadku, gdy wniosek o wydanie interpretacji zawiera uchybienia co do treści, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., organ podatkowy może zastosować tryb wskazany w art. 169 § 1 O.p. w postaci wezwania do usunięcia uchybień, następnie zaś, przy niewypełnieniu tego warunku, uprawniony jest do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Taki przypadek w niniejszej sprawie jednak nie zaistniał.

1.  Konsekwentnie, należy uznać, że organ podatkowy, pozostawiając wniosek o interpretację bez rozpatrzenia, oraz następnie – jako organ drugiej instancji – utrzymując postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w mocy, naruszył dyspozycję art. 14g § 1 w związku z art. 14b § 3 O.p.
2.  W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 135 § 1, art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego - biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 05.03.2013 r. Sygn. akt III SA/Wa 2543/12 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia prawnego uznaje się za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy tylko i wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

Zgodnie z powyższym artykułem czynności cywilnoprawne w tym umowy sprzedaży podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym (art. 4 pkt 1 cyt. ustawy).

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1.  opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2.  zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   (uchylone),
    *   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednak należy, że w przypadku umów sprzedaży nieruchomości o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Należy wskazać, iż w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano również sytuacje zwalniające określone czynności z opodatkowania powyższym podatkiem.

Przepis art. 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera katalog czynności cywilnoprawnych zwolnionych z tego podatku. Na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) tej ustawy, zwalnia się od podatku przeniesienie własności nieruchomości lub ich części, wraz z częściami składowymi, z wyjątkiem budynków mieszkalnych lub ich części znajdujących się na obszarze miast, w drodze umowy sprzedaży, pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne albo utworzą gospodarstwo rolne lub wejdą w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Art. 2 ust 1 ustawy stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Stosownie do postanowień § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) w sprawie ewidencji gruntów i budynków, użytki rolne dzielą się na:

1.  grunty orne, oznaczone symbolem - R,
2.  sady, oznaczone symbolem złożonym z litery „S” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym założony został sad, np. S-R, S-Ł, S-Ps,
3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,
4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,
5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem złożonym z litery "B" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego, stanowiącego część składową oznaczenia klasy gleboznawczej gruntu, na którym wzniesione zostały budynki, np. B-R, B-Ł, B-Ps,
6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,
7.  rowy, oznaczone symbolem - W.

Na tle powyższego należy stwierdzić, że zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 2 lit. a) ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter warunkowy, co oznacza, że umowa sprzedaży będzie zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy w rozumieniu ustawy o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabywany grunt będzie stanowił gospodarstwo rolne albo utworzy gospodarstwo rolne lub wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy. Ponadto należy mieć na uwadze, że z powyższego zwolnienia wyłączone są znajdujące się na obszarze miast budynki mieszkalne lub ich części. Tym samym jeżeli w skład nabywanej nieruchomości wchodzą położone na obszarze miast budynki mieszkalne lub ich części to zabudowania te nie korzystają z omawianego zwolnienia i podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na zasadach ogólnych. Z analizy przedmiotowego przepisu wynika również, że bez wpływu na prawo do ww. zwolnienia pozostaje późniejsza zmiana przeznaczenia zakupionego gruntu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stawka podatku od umowy sprzedaży – wynosi 2%, gdy przedmiot umowy stanowią nieruchomości, rzeczy ruchome, prawo użytkowania wieczystego, własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego oraz wynikające z przepisów prawa spółdzielczego: prawo do domu jednorodzinnego oraz prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że na podstawie zawartej między Stronami umowy, właściciel gruntu, dla celów sprzedaży, planuje wyodrębnić z należącego do niego gruntu dwie mniejsze działki gruntu (jedną o powierzchni około 4 ha, drugą o powierzchni około 2 ha), a następnie jedną z dwu tak wyodrębnionych działek (tj. działkę o powierzchni ok. 4 ha) wyłączyć z produkcji rolnej. W tym celu właściciel nieruchomości złoży we właściwym organie administracji państwowej wniosek o wyłączenie z produkcji rolnej działki o powierzchni około 4 ha. Z uwagi na klasę gruntu, wniosek o wyłączenie z produkcji rolnej jest dla organu wydającego decyzję wiążący, a decyzja ma charakter deklaratoryjny (stanowi o tym ust. 1 b art. 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych).

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż jeżeli w istocie sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, obejmującej dwie działki gruntu jedną sklasyfikowaną jako użytki rolne oraz zaliczoną do grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, wówczas powyższa czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy stawka podatku od umowy sprzedaży będzie wynosiła 2%. Natomiast nabycie w drodze sprzedaży działki gruntu sklasyfikowanej jako użytki rolne będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 lit. a) tej ustawy, jeżeli w chwili dokonania czynności cywilnoprawnej nabywany grunt będzie spełniał definicję gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. W przeciwnym wypadku, jeżeli powyższa transakcja sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.