Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-545/09-3/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-11-12
Teza: 1.Czy opisana w stanie faktycznym niniejszego wniosku opłata za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution) uiszczana przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy będzie się mieść w zakresie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP oraz art. 12 ust 3 Umowy polsko – fińskiej ? 2.Czy opisana opłata za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution) uiszczana przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy będzie traktowana jako tzw. „zyski z przedsiębiorstw” i będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 7 Umowy polsko - fińskiej - tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce w przypadku jeżeli: - (i) kontrahent nie posiada na terytorium Polski zakładu lub (ii) przychód / zyski z tytułu uzyskania ww. opłaty za prawo do dystrybucji nie będą mogły być do tego zakładu przypisane zgodnie z zasadami z zasadami wyrażonymi w ww. przepisie (gdyby ów zakład kontrahenta na terytorium Polski istniał), - Spółka posiadać będzie certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta ? 3.Czy Spółka będzie zobowiązana na podstawie art. 26 ust. 1 UPDOP do pobierania, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z zapłatą/uregulowaniem na rzecz kontrahenta ww. opłaty za prawo do dystrybucji ?
Słowa kluczowe: dystrybucja (rozprowadzanie); kontrahent; opłata; pobór-pobór podatku u źródła; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przedsiębiorstwa; płatnik; rezydencja-certyfikat rezydencji; umowa; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11.09.2009 r. (data wpływu 14.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych

*   w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej opłaty za prawo do dystrybucji – **jest prawidłowe**,
*   w zakresie opodatkowania podatkiem u źródła opłaty za prawo do dystrybucji – **jest prawidłowe**,
*   w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z zapłatą wynagrodzenia za prawo do dystrybucji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14.09.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie w zakresie w zakresie kwalifikacji prawnopodatkowej opłaty za prawo do dystrybucji, w zakresie opodatkowania podatkiem u źródła opłaty za prawo do dystrybucji oraz w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z wypłatą wynagrodzenia za prawo do dystrybucji.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 4 września 2009 r. Spółka zawarła z kontrahentem z siedzibą w Finlandii Umowę Dystrybucyjną (dalej: Umowa), na podstawie której strony określiły zasady współpracy handlowej w ciągu najbliższych 5 lat (poczynając od 1 maja 2009 r.) w zakresie dystrybucji na terytorium Polski przez Spółkę napojów alkoholowych produkowanych przez kontrahenta, określonych w Umowie jako „Produkty”.

Celem zawarcia przedmiotowej Umowy było określenie zasad współpracy handlowej i umożliwienie Spółce nabywania od kontrahenta Produktów i dystrybuowania ich na terytorium Polski.

Zgodnie z § 2.1 i § 6 Umowy kontrahent wyznaczył Spółkę jako autoryzowanego dystrybutora i przyznał Spółce niewyłączne prawo do dystrybucji Produktów na terytorium Polski (tzw. non-exclusive right of distribution), obejmujące dostawę do Spółki Produktów do dalszej dystrybucji na terytorium Polski. Równocześnie kontrahent zobowiązał się do:

*   utrzymania odpowiedniej organizacji w celu umożliwienia Spółce uzyskania satysfakcjonującego poziomu sprzedaży i dystrybucji Produktów na terytorium Polski,

*   zapewnienia dostarczania Spółce Produktów o jakości odpowiadającej jakości Produktów dystrybuowanych do innych podmiotów na terytorium Polski i za granicą,

*   zapewnienia dostarczania Produktów właściwie oznakowanych wszystkimi niezbędnymi znakami towarowymi, uzgodnionymi ze Spółką.

Na podstawie przedmiotowej Umowy Spółka stała się dystrybutorem Produktów na terytorium Polski. W celu prawidłowego wykonania Umowy, Spółka zobowiązała się m.in. do zapewnienia odpowiednich stanów magazynowych Produktów, do odpowiedniego przechowywania Produktów oraz do okresowego raportowania do kontrahenta danych dotyczących sprzedaży/zapasów Produktów i sytuacji rynkowej oraz do konsultowania z kontrahentem działań marketingowych podejmowanych na terytorium Polski w odniesieniu do Produktów. Ponadto, Spółka zobowiązała się do powstrzymania od sprzedaży, wytwarzania i dystrybucji na terytorium Polski towarów stanowiących konkurencję w stosunku do Produktów będących przedmiotem Umowy z wyjątkiem niektórych produktów wymienionych w załączniku od Umowy oraz do powstrzymania od dystrybucji Produktów poza granicami Polski.

Na podstawie § 7.3 Umowy Spółka za ustanowienie na jej rzecz wskazanego powyżej prawa do dystrybucji Produktów na terytorium Polski zobowiązana będzie do uiszczania na rzecz kontrahenta opłaty za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution). Wysokość ww. opłaty za prawo do dystrybucji będzie kalkulowana jako 12% wartości sprzedaży netto Spółki zrealizowanej w danym półroczu - tj. jako 12% wartości sprzedaży wykazanej na fakturach dla odbiorców po odliczeniu podatku od towarów i usług, wszelkich udzielonych odbiorcom rabatów/upustów/bonusów/premii ujawnionych na fakturach lub przyznanych po wystawieniu faktur. Przedmiotowa opłata będzie uiszczana na rzecz kontrahenta w cyklach półrocznych na podstawie faktur wystawianych przez kontrahenta.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy opisana w stanie faktycznym niniejszego wniosku opłata za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution) uiszczana przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy będzie się mieść w zakresie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP oraz art. 12 ust 3 Umowy polsko – fińskiej ?
2.  Czy opisana opłata za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution) uiszczana przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy będzie traktowana jako tzw. „zyski z przedsiębiorstw” i będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 7 Umowy polsko - fińskiej - tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce w przypadku jeżeli: - (i) kontrahent nie posiada na terytorium Polski zakładu lub (ii) przychód / zyski z tytułu uzyskania ww. opłaty za prawo do dystrybucji nie będą mogły być do tego zakładu przypisane zgodnie z zasadami z zasadami wyrażonymi w ww. przepisie (gdyby ów zakład kontrahenta na terytorium Polski istniał), - Spółka posiadać będzie certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta ?
3.  Czy Spółka będzie zobowiązana na podstawie art. 26 ust. 1 UPDOP do pobierania, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z zapłatą/uregulowaniem na rzecz kontrahenta ww. opłaty za prawo do dystrybucji ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opinii Spółki, opisana w stanie faktycznym niniejszego wniosku opłata za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution) uiszczana przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy nie będzie mieścić się w zakresie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP oraz art. 12 ust. 3 Umowy polsko-fińskiej, tj. nie będzie mieścić się w katalogu tzw. opłat licencyjnych, które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym (tzw. podatkiem u źródła) na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – dalej UPDOP) podatnicy, którzy nie mają swojej siedziby ani zarządu na terytorium Rzeczypospolitej a uzyskują na jej terytorium dochody, podlegają opodatkowaniu w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychodów:

„(\`(...)\`) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej łub naukowej (know - how).”

Jednakże, zgodnie z art. 22a UPDOP zasady określone w powołanym powyżej art. 21 ust. 1 UPDOP, tj. zasady opodatkowania w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym m.in. tzw. opłat/należności licencyjnych, należy stosować z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

W niniejszej sprawie znajdą zatem zastosowanie odpowiednie przepisy umowy z dnia 26 października 1977 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Finlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1979 r. Nr 12, poz. 84 – dalej: Umowa polsko – fińska).

Zgodnie z art. 12 (ust. 1 i ust. 2) Umowy polsko - fińskiej:

1.  „Należności licencyjne pochodzące z Umawiającego się Państwa, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie,
2.  Jednakże należności licencyjne określone w ustępie 3 litera b) mogą być opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstały, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz podatek ustalony w ten sposób nie może przekroczyć 10% kwoty brutto tych należności. Właściwe władze Umawiających się Państw, w drodze wzajemnego porozumienia, ustalą sposób stosowania tego ograniczenia.”

Z kolei art. 12 ust. 3 Umowy polsko-fińskiej definiuje pojęcie należności licencyjnych w następujący sposób:

Określenie „należności licencyjne” użyte w niniejszym artykule oznacza wszelkiego rodzaju należności uzyskiwane za użytkowanie lub prawo do użytkowania:

1.  każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami i taśmami dla radia lub telewizji;
2.  każdego patentu, znaku towarowego, rozwiązania konstrukcyjnego lub modelu, planu, tajemnicy lub technologii produkcyjnej albo wyposażenia przemysłowego, handlowego czy naukowego i za informacje związane z doświadczeniem zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Cytowany powyżej art. 21 ust. 1 UPDOP nie posługuje się wprost pojęciem opłat/należności licencyjnych, jednakże - obok odsetek zawiera on katalog przychodów, które zwyczajowo zwykło się określać mianem opłat/należności licencyjnych. Natomiast pojęcie należności licencyjnych zostało zdefiniowana wprost w art. 12 ust. 3 Umowy polsko - fińskiej. Jednakże, definicja ta także posługuje się enumeratywnym wyliczeniem tytułów płatności, które rodzą obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego.

Spółka pragnie zauważyć, że zgodnie z 153 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie Zasad techniki prawodawczej” (Dz.U. z 2002 r., Nr 100, poz. 908) definicję zakresową (wyliczającą elementy składowe zakresu) formułuje się w jednym przepisie prawnym i obejmuje się nią cały zakres definiowanego pojęcia. Jeśli zaś wyliczenia zawarte w danej normie prawnej nie jest wyczerpujące/zamknięte, to ustawodawca powinien wskazać wyraźnie, że ww. wyliczenie ma przykładowy charakter - np. poprzez posłużenie się słowami „w szczególności” albo „zwłaszcza”.

W związku z powyższym, należy uznać, że definicja należności licencyjnych zawarta w art. 12 ust. 3 Umowy polsko - fińskiej oraz wyliczenie przychodów zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP ma charakter zamknięty. Tym samym wszelkie płatności niebędące płatnościami wskazanymi wyraźnie w art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP oraz art. 12 ust. 3 Umowy polsko - fińskiej nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka przywołała tezę doktryny prawa podatkowego, w myśl której: „Zawarte w tym przepisie (mowa o art. 21 UPDOP wtrącenie Wnioskodawcy) wyliczenie przychodów na charakter zamknięty. W stosunku do innych przychodów tych podatników zastosowanie znajdą zasady ogólne ustawy, o ile przepisy właściwych umów o zapobieżeniu podwójnemu opodatkowaniu nie stanowią inaczej.” (K. Wujek Podatek dochodowy od osób prawnych - Komentarz 2005, Unimex, 2005, str. 858).

Zgodnie z treścią Umowy, Spółka będzie dokonywała płatności na rzecz kontrahenta z tytułu udzielenia jej niewyłącznego prawa do dystrybucji Produktów na terytorium Polski. Treścią prawa przyznanego Spółce jest w szczególności obowiązanie się kontrahenta do:

1.  utrzymania odpowiedniej organizacji w celu umożliwienia Spółce uzyskania satysfakcjonującego poziomu sprzedaży i dystrybucji Produktów na terytorium Polski,
2.  zapewnienia dostarczania Spółce Produktów o jakości odpowiadającej jakości Produktów dystrybuowanych do innych podmiotów na terytorium Polski i za granicą oraz spełniające wymagania wynikające z prawa obowiązującego w Polsce,
3.  zapewnienia dostarczania Produktów właściwie oznakowanych wszystkimi niezbędnymi znakami towarowymi, uzgodnionymi ze Spółką.

Jak wynika z powyższego, w opinii Spółki opłata za prawo do dystrybucji, którą Spółka zamierza uiszczać na rzecz kontrahenta w związku z zawartą Umową nie może być zakwalifikowana jako żaden z przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP. Przedmiotowa opłata nie będzie dokonywana bowiem z żadnego z niżej wymienionych tytułów płatności:

*   z odsetek,

*   z praw autorskich lub praw pokrewnych / z każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami i taśmami dla radia lub telewizji,

*   z praw do projektów wynalazczych / patentu, znaku towarowego, rozwiązania konstrukcyjnego lub modelu, planu, tajemnicy lub technologii produkcyjnej albo wyposażenia przemysłowego, handlowego czy naukowego, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw,

*   z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego,

*   za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego,

*   za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know - how).

Nie jest także możliwe zakwalifikowanie płatności dokonywanej przez Spółkę do któregokolwiek z tytułów wskazanych w art. 12 ust. 3 Umowy polsko-fińskiej - tj. do wszelkiego rodzaju należności za:

*   użytkowanie lub prawo do użytkowania każdego prawa autorskiego do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin oraz filmami taśmami dla radia lub telewizji;

*   użytkowanie lub prawo do użytkowania każdego patentu, znaku towarowego, rozwiązania konstrukcyjnego lub modelu, planu, tajemnicy lub technologii produkcyjnej albo wyposażenia przemysłowego, handlowego czy naukowego i za informacje związane z doświadczeniem zdobytym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.

Umowa, którą Spółka zawarła z kontrahentem reguluje przede wszystkim warunki współpracy handlowej w zakresie nabywania przez Spółkę Produktów (towarów).

Jej przedmiotem nie jest zaś przyznanie Spółce użytkowania lub ustanowienie na jej rzecz prawa do użytkowania praw na dobrach niematerialnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP oraz art. 12 ust. 3 Umowy polsko – fińskiej. Kontrahent zobowiązał się jedynie do dostarczania Spółce na określonych w Umowie warunkach Produktów w celu ich dalszej odsprzedaży na terytorium Polski.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, opisana w stanie faktycznym niniejszego wniosku opłata za prawo do dystrybucji (tzw. payment for the right of distribution) uiszczana przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie Umowy będzie podlegać opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 7 Umowy polsko - fińskiej jako tzw. zyski z przedsiębiorstwa) - tj. wyłącznie w Finlandii jako kraju siedziby kontrahenta.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 UPDOP, warunkiem zastosowania art. 7 Umowy polsko - fińskiej i poddania ww. opłaty opodatkowaniu wyłącznie w Finlandii będzie posiadanie przez Spółkę certyfikatu rezydencji podatkowej kontrahenta.

Spółka stoi na stanowisku, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym nie będzie zobowiązana na podstawie art. 26 ust. 1 UPDOP do pobrania, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu uiszczenia ww. opłaty dystrybucyjnej na rzecz kontrahenta.

Obowiązek płatnika pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego dotyczy bowiem wyłącznie polskich podatników dokonujących na rzecz zagranicznego podmiotu wypłaty z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 UPDOP. Zgodnie z art. 26 ust. 1 UPDOP:

„Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, (\`(...)\`) w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.”

Jak zostało to wykazane powyżej, płatność z tytułu opłaty za prawo do dystrybucji, którą Spółka będzie uiszczać na podstawie Umowy na rzecz kontrahenta, nie mieści się w katalogu przychodów określonych w art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP ani nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu art. 12 ust. 3 Umowy polsko - fińskiej. Należy zatem uznać, że w ww. zakresie nie znajdzie zastosowania również art. 26 ust. 1 UPDOP. Spółka nie będzie zobowiązana zatem do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu dokonywania na rzecz kontrahenta wypłaty ww. opłaty za prawo do dystrybucji.

Podsumowując swoje stanowisko, Spółka podniosła, iż z treści prawa przyznanego Spółce na mocy Umowy zawartej z kontrahentem wynika, że opłata za prawo do dystrybucji (payments for the right of distribution), którą Spółka będzie uiszczać, nie mieści się w zakresie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 1 UPDOP oraz art. 12 ust. 3 Umowy polsko - fińskiej - tj. nie będzie mieścić się w katalogu tzw. opłat / należności licencyjnych, które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na terytorium Polski.

Zatem opłata za prawo do dystrybucji podlegać będzie opodatkowaniu na zasadach przewidzianych w art. 7 Umowy polsko - fińskiej w odniesieniu do tzw. zysków z przedsiębiorstw - tj. wyłącznie w Finlandii.

W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy należy uznać, że Spółka nie będzie zobowiązana na podstawie art. 26 ust. 1 UPDOP do pobierania, jako płatnik, zryczałtowanego podatku dochodowego w związku z zapłatą /uregulowaniem na rzecz kontrahenta opłaty za prawo do dystrybucji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie pytań oznaczonych nr 1-3 uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.