Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-407/14-2/DS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-11-25
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie powstania podatkowych różnic kursowych.
Słowa kluczowe: euro; koszt-koszty uzyskania przychodów; kurs-kurs faktycznie zastosowany; kurs-kurs średni NBP; Narodowy Bank Polski; odsetki; pożyczka; przewalutowanie; przychód; różnica-różnice kursowe; skutki podatkowe; umowa-aneks do umowy; waluta; waluta-kurs walut; waluta-waluta obca; wierzytelność; zapłata; zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2014 r. (data wpływu 25 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania podatkowych różnic kursowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania podatkowych różnic kursowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca rozważa utworzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzić będzie działalność pod firmą „A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jak „Spółka”). Adresem do doręczeń Spółki w momencie jej zawiązania będzie (…).

W przyszłości Spółka planuje nabycie od spółki kapitałowej z siedzibą na Słowacji wierzytelności pożyczkowych wobec polskich osób fizycznych (pożyczkobiorcy”). W wyniku czego Spółka stanie się wierzycielem z tytułu udzielonych przez zagraniczną spółkę kapitałową pożyczek. Przedmiotowe pożyczki zostały udzielone w walucie euro (EUR).

Następnie Wnioskodawca planuje dokonanie przewalutowania nabytych wierzytelności pożyczkowych z waluty euro na walutę polską (PLN). Zmiana waluty w jakiej pożyczki są wyrażone (EUR) na złote (PLN) nastąpi poprzez zawarcie porozumienia z poszczególnymi Pożyczkobiorcami i odpowiednie aneksowanie istniejących umów pożyczek.

Na mocy zawartych aneksów zobowiązanie Pożyczkobiorców wobec Spółki nie wygaśnie. W ramach operacji przewalutowania nie będzie również dochodziło do uregulowania/spłaty przez Pożyczkobiorcę istniejącej pożyczki poprzez zaciągnięcie nowych pożyczek wyrażonych w PLN.

Jedynym efektem zawartego porozumienia będzie zmiana waluty w jakiej zobowiązanie z tytułu pożyczek będzie wyrażone i wykonane. Dodać należy, że przedmiotowa zmiana waluty obejmować będzie również odsetki naliczone od tej pożyczki.

Wartość przysługującej Spółce wierzytelności z tytułu pożyczki ustalona zostanie z uwzględnieniem średniego kursu EUR/PLN ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego dzień zawarcia aneksów do umów pożyczki. Wobec powyższego w przyszłości spłata pożyczki nastąpi w walucie PLN.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy na gruncie przepisów Ustawy o PDOP w momencie przewalutowania wierzytelności pożyczkowej z EUR na PLN powstaną dla Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jakiekolwiek skutki podatkowe, tj. przychody lub koszty (w szczególności różnice kursowe) wynikające z różnej wartości (wyrażonej w PLN) wierzytelności z tytułu pożyczki w momencie jej udzielenia oraz przewalutowania?

Zdaniem Wnioskodawcy na gruncie przepisów Ustawy o PDOP w momencie przewalutowania wierzytelności pożyczkowych z EUR na PLN nie powstaną dla Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jakiekolwiek żadne skutki podatkowe, tj. nie powstaną żadne przychody lub koszty (w szczególności różnice kursowe).

Tym samym przewalutowanie wierzytelności pożyczkowych z EUR na PLN pozostanie dla Spółki neutralne na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. W szczególności nie dojdzie do realizacji podatkowych różnic kursowych związanych ze zmianą kursu waluty, w której wierzytelność pożyczkowa była pierwotnie wyrażona.

Zgodnie z regulacją art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Ustawa o PDOP) przychodami są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W odniesieniu do pożyczkodawcy dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest niższa od wartości tej pożyczki w dniu jej zwrotu (spłaty przez pożyczkobiorcę), przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 2 pkt 4 Ustawa o PDOP). Natomiast ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość pożyczki w walucie obcej w dniu jej udzielenia jest wyższa od wartości tej pożyczki w dniu jej zwrotu (spłaty przez pożyczkobiorcę), przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni (art. 15a ust. 3 pkt 4 Ustawa o PDOP).

Ponadto zgodnie z art. 15a ust. 7 za dzień zapłaty, o którym mowa w wyżej powołanych przepisach art. 15a ust. 2 i 3 Ustawa o PDOP uważa się dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W ocenie Spółki operacja przewalutowania wierzytelności pożyczkowych nie stanowi formy uregulowania zobowiązania. Przewalutowanie nie ma bowiem na celu doprowadzenia do wygaśnięcia zobowiązań ciążących na osobach fizycznych, stanowi jedynie zamianę waluty.

Kwotę wierzytelności przelicza się na należność w innej walucie według przyjętego przez strony kursu na podstawie zawartego aneksu do umowy. Zobowiązanie zatem nadal istnieje i w efekcie przewalutowania nie dochodzi do uregulowania należności, tj. spłaty Wierzytelności.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, że w momencie przewalutowania wierzytelności nie dochodzi do powstania żadnych przychodów lub kosztów podatkowych związanych z tym zobowiązaniem, w szczególności nie realizują się różnice kursowe dla celów podatkowych.

Zdaniem Spółki przewalutowanie jest wyłącznie operacją techniczną polegającą na zmianie waluty w jakiej jest wyrażone dane zobowiązanie (w tym przypadku zobowiązanie Pożyczkobiorcy do spłaty udzielonej pożyczki). W szczególności w ramach tej operacji:

*   nie następuje jakikolwiek przepływ środków pieniężnych pomiędzy stronami;
*   nie dochodzi do uregulowania w jakiejkolwiek formie wierzytelności, zobowiązanie nadal istnieje (z tym że wyrażone jest ono w innej walucie niż poprzednio).

Skoro zatem na skutek przewalutowania pożyczki przejętej przez Spółkę względem Pożyczkobiorcy, z EUR na PLN nie dojdzie do transferu środków pomiędzy Spółką a Pożyczkobiorcą, a samo zobowiązanie do spłaty pożyczki nadal będzie istnieć, w ocenie Spółki, czynność przewalutowania nie będzie powodować skutków podatkowych. W szczególności nie będzie prowadzić do rozpoznania dodatnich bądź ujemnych różnic kursowych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, nie można bowiem mówić, że w wyniku przewalutowania nastąpiła spłata przedmiotowych pożyczek w jakikolwiek formie, o której mowa w art. 15a ust. 7 Ustawa o PDOP.

Stanowisko Spółki znajduje szerokie potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 28 października 2010 r. (sygn. akt I SA/Sz 412/10) oceniając skutki podatkowe operacji przewalutowania kredytu stwierdził, iż „taka operacja będzie neutralna pod względem podatkowym bowiem nie wywiera ona skutków ani po stronie przychodów, ani po stronie kosztów ich uzyskania. Przewalutowanie nie wiąże się z faktycznym transferem środków pieniężnych, w wyniku przewalutowania kredytobiorca nie otrzymuje kredytu. Operacja prze walutowania nie ma wpływu na rozliczenia podatkowe. (…) przewalutowanie kwoty głównej kredytu (…) jest operacją wyłącznie rachunkową, która powoduje zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty kredytu”. Takie stanowisko potwierdził również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 31 października 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 599/11), w którym stwierdzono, że „przewalutowanie kredytu jest neutralne podatkowo. W wyniku przewalutowania kredytu nie dojdzie do powstania podatkowych różnic kursowych. Taka operacja będzie neutralna pod względom podatkowym, bowiem nie wywiera ona skutków ani po stronie przychodów ani po stronie kosztów ich uzyskania. Przewalutowanie nie wiąże się z faktycznym transferem środków pieniężnych, o którym mowa w art. 15a ust. 4 Ustawy o PDOP; w wyniku przewalutowania kredytobiorca nie otrzymuje kredytu. Operacja przewalutowania nie ma wpływu na rozliczenie podatkowe. Przewalutowanie kwoty głównej kredytu jest operacją wyłącznie rachunkową, która powoduje zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty kredytu do spłaty. Istota podatkowych różnic kursowych to różnica wartości kredytu wyrażona w złotych polskich otrzymanego w walucie obcej, a wartością tego kredytu, jaką ponieść musi podatnik dokonując zakupu waluty obcej na jego spłatę”.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego m.in.

*   w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 października 2008 r. (sygn. IPPB3/423-1044/08-4/ER);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 sierpnia 2009 r. (sygn. IBPBI/2/423-554/09/AM);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 października 2009 r. (sygn. IPPB5/423-410/09-2/AS);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 kwietnia 2010 r. (sygn. ILPB3/423-85/10-4/MM);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 r. (sygn. IPPB5/423-675/10-2/IŚ);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 lipca 2011 r. (sygn. IPPB5/423-408/11-2/IŚ);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 września 2011 r. (sygn. ILPB4/423-206/11-2/ŁM);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawy z dnia 7 listopada 2012 r. (sygn. IPPB5/423-7/14/12-3/IŚ);
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawy z dnia 12 października 2012 r. (sygn. IPPB5/423-609/ 2-2/IŚ).

Reasumując Spółka stoi na stanowisku, że w momencie przewalutowania pożyczki nie powstaje koszt uzyskania przychodów bądź przychód do opodatkowania, w szczególności nie realizują się różnice kursowe dla celów podatkowych. Mimo że w wyniku zmiany waluty pożyczki wartość pożyczki, która została udzielona w walucie obcej (po przeliczeniu na PLN według właściwego kursu), i wartość tej pożyczki wyrażonej w PLN po przewalutowaniu będzie inna, to taka różnica jest nieistotna z punktu widzenia przepisów prawa podatkowego regulujących kwestię kosztu uzyskania przychodu bądź przychodu. Operacja przewalutowania nie stanowi bowiem uregulowania zobowiązania w jakiejkolwiek formie przez Pożyczkobiorcę, co stanowi warunek dla uznania powstałych różnic dla celów podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto należy wskazać, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że – zdaniem Organu – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu. W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.