Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-862/14-2/JL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-08-05
Teza: W przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług, gdyż Parafia nie jest podatnikiem VAT, a dokonane zakupy nie są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: parafia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. (data wpływu 29 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami ponoszonymi na realizację projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami ponoszonymi na realizację projektu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Rozpoczął rewitalizację placu przykościelnego na potrzeby lokalnej społeczności. W ramach przedsięwzięcia opracowana została dokumentacja techniczna oraz wykonywane są prace budowlane. Parafia wystąpiła do Samorządu Województwa o przyznanie pomocy w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego PROW na lata 2007-2013 - wniosek pt. „Rewitalizacja placu…”. Zakupy towarów i usług w ramach projektu są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Parafii. Efekty zrealizowanego projektu będą miały związek z wykonywanymi przez Parafię czynnościami tj. posługą duszpasterską w stosunku do mieszkańców - niepodlegającą opodatkowaniu.

Po złożeniu wszystkich wymaganych dokumentów została podpisana umowa z Samorządem Województwa a Parafią. W zapisach umowy odnoszących się do kosztów operacji Urząd przyjął, że w kosztach zadania VAT jest kwalifikowany, co zostało zapisane w ww. umowie.

Zadanie jest w trakcie realizacji, zaś wkrótce zostaną złożone dokumenty do rozliczeń. Przedmiotowa interpretacja indywidualna w zakresie VAT będzie wymagana na potrzeby weryfikacji dokumentów i przekazania przyznanej pomocy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Parafia ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług VAT z faktur, jakie wystawiają wykonawcy za prace dotyczące rewitalizacji placu przykościelnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, Urząd Marszałkowski Województwa przyznając Parafii dotację w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” objętego PROW na lata 2007-2013 uznał, że pomoc należy się od całej sumy, która składa się z wartości netto + VAT na realizację operacji. Parafia wnosi w realizację projektu wkład własny finansowy stanowiący różnicę pomiędzy kosztami całkowitymi a kwotą przyznanej pomocy. Parafia nabywając usługi opodatkowane podatkiem VAT musi zapłacić cenę ostateczną zawierającą podatek VAT zgodny z obowiązującymi przepisami. Koszt podatku VAT zawartego w usługach jest bardzo duży, w związku z czym uznanie podatku VAT za koszt kwalifikowalny ma zasadnicze znaczenie dla możliwości sfinansowania wkładu własnego przez Parafię. Jednocześnie Parafia nie może w żaden sposób odliczyć podatku VAT na podstawie przepisów krajowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających ternu podatkowi. Parafia nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz nie wykonuje czynności opodatkowanych VAT. Efekty zrealizowanego projektu będą miały związek z wykonywanymi przez Parafię czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu tj. posługą duszpasterską w stosunku do mieszkańców.

Zatem Parafia nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu rewitalizacji placu przykościelnego.

W zakresie ww. przedsięwzięcia nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 7 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Parafia nie spełnia tych warunków, nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.

Jednocześnie art. 71 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich stanowi, że VAT jest kosztem niekwalifikowalnym dla niepodlegających opodatkowaniu krajowych i lokalnych organów władzy i instytucji prawa publicznego. Zatem na podstawie przepisów wspólnotowych Parafia może uzyskać pomoc od całości wydatków kwalifikowalnych pod warunkiem, że przepisy krajowe uniemożliwiają jej odzyskanie podatku VAT zgodnie z obowiązującym stanem prawnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei, stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie do tego przepisu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W rozdziale 9 wskazanego przez Wnioskodawcę rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2009 r. Nr 224, poz. 1799) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 7 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Powyższe rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r., a następnie rozporządzeniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 247). W tych rozporządzeniach przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu przewidziano w rozdziale 9. Natomiast katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, został określony w § 8 ust. 3 i 4 powołanych rozporządzeń. Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tych rozporządzeń.

Obecnie przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu, uregulowane są w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz.U. z 2013 r., poz. 1656). Katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, został określony w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia. Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 4 rozporządzenia.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca realizuje inwestycję pn. „Rewitalizacja placu przykościelnego…”. Zakupy towarów i usług w ramach projektu są udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na rzecz Parafii. Parafia nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz nie wykonuje czynności opodatkowanych VAT. Efekty zrealizowanego projektu będą miały związek z wykonywanymi przez Parafię czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu tj. posługą duszpasterską w stosunku do mieszkańców.

Ze względu na opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług, gdyż Parafia nie jest podatnikiem VAT, a dokonane zakupy nie są wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu. W związku z tym Parafia nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki. Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w powołanych rozporządzeniach Ministra Finansów, w tym z dnia 16 grudnia 2013 r., ponieważ środki wskazane we wniosku, nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 tych rozporządzeń.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Należy ponadto podkreślić, że pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z tym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.