Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-799/14/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-23
Teza: opodatkowanie podatkiem VAT sprzedaży działek
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działki; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 11 sierpnia 2014 r. (data wpływu 12 sierpnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z 15 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 września 2014 r. (data wpływu 15 września 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 12 września 2014 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia jest między innymi prawnym właścicielem gruntów o powierzchni ewidencyjnej 8.1816 ha oznaczonych jako działka nr 567/27, położona w obrębie B. na karcie mapy nr 2 z których część jest użytkowana jako grunty rolne, a część stanowią teren zalesienia i zakrzewienia. Zgodnie z mapą sytuacyjną, grunty rolne stanowią obszar 4.9682 ha, a pozostałe grunty 3.2134 ha. Podczas ostatniej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego miasta w 2007 roku (Uchwała z dnia 22 marca 2007 r.) Urząd Miejski z własnej inicjatywy przeklasyfikował część ww. gruntów pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego, (co obrazuje zatwierdzony projekt podziału gruntów). Ze względu, iż Parafia podjęła się budowy nowego kościoła w B., podjęto decyzję, aby ten teren podzielić zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego na 23 działki budowlane z przeznaczeniem ich na sprzedaż osobom fizycznym. Aktualnie zatwierdzony plan podziału przedstawia mapa z dnia 21 lipca 2014 r. Działki stanowią majątek Parafii od ponad 10 lat i nie zostały nabyte z zamiarem ich odsprzedaży, nie były też wykorzystywane w działalności gospodarczej i jeszcze do niedawna stanowiły jednolitą część majątku Parafii w większości o charakterze rolnym. Nigdy nie został w żaden sposób odliczony podatek od towarów i usług. Grunty jw. nie zostały przez Parafię zakupione (nie zostały nabyte w drodze zawarcia umowy sprzedaży), ani też nie będą sprzedawane w celu pozyskania z tego tytułu środków na zakup innych działek lub gruntów rolnych, lecz wyłącznie w celu sfinansowania kosztów budowy nowego kościoła i infrastruktury towarzyszącej, miedzy innymi takiej jak kaplica cmentarna, czy przebudowa cmentarza i wykonanie innych planowanych inwestycji bez celu komercyjnego.

Obecny kościół parafialny jest w bardzo złym stanie technicznym i budowlanym. Jest ciągle zalewany i popękany. Dlatego też Wnioskodawcy zależy na przyśpieszeniu budowy. Niestety ze względu na znaczny koszt budowy kościoła, bez sprzedaży tych działek budowa trwałaby niepotrzebnie 8 -10 lat dłużej ponieważ budowa w całości finansowana jest z datków i darowizn parafian. Działki, których właścicielem jest Parafia, w wyniku spieniężenia, stanowią aktyw umożliwiający znaczne przyspieszenie prac związanych z budową ww. obiektów. Parafia nie podejmuje żadnej przekraczającej niezawodowe normy formy reklamy sprzedaży jej nieruchomości, a także nie zamierza wykorzystać uzyskanych środków na zakup nowych nieruchomości.

Parafia nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zamiar powtórzenia czynności sprzedaży w tym przypadku nie może decydować o tym, czy ktoś jest podatnikiem VAT czy nie. Sama sprzedaż jest działaniem w swym zamiarze okazjonalnym i sporadycznym, a uwarunkowana jest jedynie koniecznością pozyskania środków finansowych na określony cel tzn. budowę nowego kościoła. Jej działalność jest jedynie związana jest z kultem religijnym.

Wszystkie działki, o których mowa, są nieruchomościami niezabudowanymi, nie są uzbrojone i Parafia nie dokonywała żadnego ich uatrakcyjnienia. Klasyfikacja nieruchomości wynikająca z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - to działki pod zabudowę.

Dla Parafii są to nieużytki, które trzeba utrzymywać w odpowiednim porządku, ale nie są one konieczne dla celów związanych z kultem religijnym. Mimo podzielenia nieruchomości Parafia zamierza sprzedać tylko taką ich część, która zabezpieczy środki na budowę kościoła, więc może to nie dotyczyć wszystkich działek.

Parafia posiada także inne nieruchomości, których jednak nie zamierza zbywać z uwagi na ich przydatność w realizacji celów religijnych.

W uzupełnieniu wniosku z 15 września 2014 r. Wnioskodawca poinformował, że:

1.  Parafia nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT i nie prowadzi działalności gospodarczej.
2.  Grunty zostały odzyskane przez Parafię od Państwa w 2003 r. w wyniku niesłusznego zaboru w poprzednim ustroju społeczno-gospodarczym. Działki zostaną sprzedane bezpośrednio nabywcom, którymi w większości będą parafianie. Nie zostały przez Parafię nabyte (nie zostały zakupione w drodze zawarcia umowy kupna -sprzedaży) w celu dalszej odsprzedaży ani zamiany. Nie będą również sprzedawane w celu pozyskania z tego tytułu środków na zakup nowych działek lub gruntów rolnych, lecz wyłącznie w celu sfinansowania kosztów zakończenia budowy nowego kościoła i infrastruktury towarzyszącej. Grunty nie będą podlegały umowie zamiany ani umowie wielostronnej zamiany.
3.  Parafia odzyskała grunty utracone w wyniku niesłusznego zaboru w poprzednim ustroju społeczno-gospodarczym.
4.  Od momentu wejścia w posiadanie przez Parafię działek przeznaczonych do sprzedaży aż do chwili sprzedaży wszystkie działki leżą nieużytkowane przez Parafię w jakikolwiek sposób. Każda z tych działek leży odłogiem - stanowi tzw. ugór.
5.  Parafia nigdy nie prowadziła na przedmiotowych działkach działalności gospodarczej ani rolniczej, która byłaby opodatkowana podatkiem VAT i nie ma zamiaru takowej działalności prowadzić aż do chwili ich sprzedaży.
6.  Działki nigdy nie były wykorzystywane przez Parafię do prowadzenia działalności rolniczej - od zawsze stanowią tzw. ugór.
7.  Nieruchomość, z której wydzielono działki nie są ani nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy itp. i do chwili sprzedaży żadna z nich nie będzie wynajmowana ani dzierżawiona.
8.  Urząd Miasta podczas ostatniej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego miasta w 2007 roku (Uchwała z dnia 22 marca 2007 r.) z własnej inicjatywy przeklasyfikował część ww. gruntów pod zabudowę budownictwa jednorodzinnego, (co obrazuje zatwierdzony projekt podziału gruntów). Parafia nigdy nie występowała z wnioskiem o zmianę planu przestrzennego zagospodarowania dla ww. terenów, nie występowała o uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) przedmiotowego terenu oraz o decyzję o wyłączeniu ww. gruntów z produkcji rolnej. Nigdy nie wystąpiła ani o przekwalifikowanie tych gruntów ani nie dokonała żadnych innych działań o podobnym charakterze. W momencie podjęcia decyzji, ze względu na brak możliwości sprzedaży jednej dużej działki Parafia była zmuszona złożyć wniosek o podział gruntu na 23 możliwe do sprzedaży działki.
9.  Parafia nigdy nie wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działek, które mają być przedmiotem sprzedaży. Urząd Miasta podczas ostatniej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego miasta w 2007 roku z własnej inicjatywy przekwalifikował przedmiotowe działki na grunty pod zabudowę.
10.  Parafia nie dokonała i nie zamierza dokonać jakiegokolwiek uatrakcyjnienia przedmiotowych działek m.in. w zakresie ich uzbrojenia, budowy dróg, złożenia wniosków o podłączenie instalacji wodnej, cieplnej, gazowej itp. Nie zamierza wyposażyć działki w żadne urządzenia wodne, sanitarne, cieplne, energetyczne itp. Na przedmiotowych działkach nie znajdują się żadne budynki lub budowle. Parafia nie prowadzi i nie zamierza prowadzić żadnej działalności marketingowej mającej na celu doprowadzenie do sprzedaży.
11.  Parafia wcześniej nie sprzedawała działek, nie odprowadzała podatku VAT a także nie składała deklaracji VAT-7 oraz zgłoszenia rejestracyjnego VAT-7.
12.  Parafia w przyszłości nie zamierza sprzedawać działek. Sytuacja jest jednorazowa, wymuszona koniecznością zakończenia budowy nowego Kościoła.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z powyższym stanem faktycznym sprzedaż działek stanowiących majątek własny Parafii - nie nabyty w celu jego odsprzedaży, może być uznana za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatku od towarów i usług VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia nie jest przedsiębiorcą, czyli producentem, handlowcem czy usługodawcą. Nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Sprzedaż części majątku Parafii, którego jest właścicielem od 10 lat nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT. Nieruchomość nie została nabyta z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jej sprzedaż zarówno w całości, jak i częściach, jednemu lub wielu nabywcom, nie może być uznana za działalność gospodarczą ze skutkiem w postaci uznania jej jako przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług VAT.

Dlatego Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż sprzedaż części majątku Parafii w tej konkretnej sytuacji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT.

Zasadność przedstawionego stanowiska Parafia znajduje w brzmieniu obecnie obowiązującej ustawy o podatku od towarów i usług, która definiuje podatnika VAT jako osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 15 ust. 2 przedmiotowej ustawy: „Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jednocześnie Parafia nie prowadzi działalności rolniczej - grunty stanowią dla Parafii nieużytki.

Biorąc pod uwagę powyższe unormowanie prawne, Parafia, w przypadku przystąpienia do sprzedaży różnym osobom działek nieruchomości, uprzednio wydzielonych i wobec których ich przeklasyfikowanie dokonane zostało przez organ gminy, nie występuje jako podatnik VAT. Działalność polegająca na zbyciu majątku w celu jego spieniężenia bez zamiaru ponownego nabycia towaru, który to zamiar charakterystyczny jest dla zorganizowanej działalności gospodarczej, nie może zostać uznana za przejaw podejmowania przedsiębiorczości implikującej zrodzenie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług.

Co więcej, mimo sprzedaży gruntów przekwalifikowanych z rolnych na budowlane, sprzedaż tych gruntów nie może być traktowana jako działalność gospodarcza, albowiem ustawa o podatku od towarów i usług, w art. 2 pkt 15 zawiera definicję działalności gospodarczej, sprzedaż gruntów nie została wymieniona i w tym zakresie ustawa nie może być interpretowana rozszerzająco.

Parafia podnosi tezę, wyartykułowaną przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach (sygn. I SA/Ke 251/14), zgodnie z którą, określone okoliczności sprzeciwiają się uznaniu podmiotu za podatnika VAT. Takimi okolicznościami, w opinii sądu, są:

*   brak starań podmiotu o przyłączenie instalacji wodnej,
*   brak nabycia działek w celu ich dalszej odsprzedaży,
*   brak uprzedniego prowadzenia działalności gospodarczej na sprzedawanych działkach,
*   brak podejmowania działań marketingowych w rozmiarach charakterystycznych dla przedsiębiorców,
*   brak zamiaru nabywania kolejnych nieruchomości za pieniądze uzyskane wskutek sprzedaży działek.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy uznać, iż Parafia spełnia wszystkie powyższe pięć cech, co upewnia w przekonaniu, iż również w przypadku planów Parafii co do spieniężenia wartości posiadanych nieruchomości, nie może dojść do obciążenia Parafii podatkiem od towarów i usług. Parafia nie nabyła gruntu z zamiarem jego dalszej odsprzedaży, jedynie do takiego rozwiązania doszło z powodu potrzeby uzyskania środków na wykonanie określonego przedsięwzięcia czyli budowę kościoła.

Co więcej, pomimo iż ilość odrębnych umów sprzedaży może być stosunkowo liczna (z racji podziału nieruchomości), to fakt planowania zawarcia kilkunastu-kilkudziesięciu umów sprzedaży nie stanowi wprost o uznaniu Parafii w tym przypadku za podatnika VAT. Powyższe wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 29 października 2007 roku (sygn. I FPS 3/07), w którym NSA stwierdził, iż sama częstotliwość transakcji nie może decydować, czy ktoś jest podatnikiem VAT, czy też nim nie jest. NSA zwrócił uwagę, iż dyrektywa unijna VAT nie uzależnia opodatkowania VAT od kryterium częstotliwości - a polskie przepisy w tym zakresie powinny być interpretowane i stosowane zgodnie z regulacją aktu prawnego o genezie unijnej.

Powyższa interpretacja Naczelnego Sądu Administracyjnego jest również zbieżna z poglądem wyrażonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 września 2006 roku (sygn. akt I SA/Wr 1254/05), w którym WSA stwierdził, że: Sprzedaż - nawet kilkakrotna - przedmiotów z majątku prywatnego, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2006, Tom I, Wrocław 2006, s. 349-350). Podatnikiem w obrocie nieruchomościami byłby podmiot, który jest handlowcem lub usługodawcą (to ostatnie przy zbyciu wieczystego użytkowania) i obraca częstotliwie budynkami, lokalami albo gruntami. A jeżeli nie częstotliwie, to z takim zamiarem.

Tożsame stanowisko również zajęła Izba Skarbowa w Katowicach - Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku Białej w interpretacji indywidualnej z dnia 17 lipca 2009 r. sygnatura: IBPP1/443-457/09/AZb, uznając za prawidłowe stanowisko Parafii wnioskującej o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży działek za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

„Parafia jest właścicielem kilkunastu działek budowlanych. Stanowią one jej majątek i nie są związane z jakąkolwiek działalnością gospodarczą, ani też nie zostały nabyte w celu ich odsprzedaży. W związku z koniecznością remontu zabytkowego kościoła (wpis do rejestru zabytków) Parafia potrzebuje środków finansowych na wykonanie tego zadania. Dlatego podjęto decyzję o sprzedaży tych działek. Oczywiście sprzedaż nie nastąpi jednocześnie, lecz w miarę potrzeb finansowych. Parafia nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zamiar powtórzenia czynności sprzedaży w tym przypadku nie może decydować o tym, czy ktoś jest podatnikiem VAT czy nie. Sama sprzedaż jest działaniem w swym zamiarze okazjonalnym i sporadycznym, a uwarunkowana jest jedynie koniecznością pozyskania środków finansowych na określony cel.

Parafia w związku z koniecznością remontu zabytkowego kościoła potrzebuje środków na sfinansowanie tego zadania. Dlatego też postanowiła sprzedać część swojego majątku, aby zebrać środki na remont.

Parafia posiada 10 działek, które mogłaby sprzedać. Stanowią one jej majątek od ponad 100 lat i nie zostały nabyte z zamiarem ich odsprzedaży, nie były też wykorzystywane w działalności gospodarczej i jeszcze do niedawna stanowiły jednolitą część majątku parafii w większości o charakterze rolnym. Przed rokiem, gdy Gmina dokonywała przekwalifikowania gruntów i wprowadzała nowy plan zagospodarowania przestrzennego - Parafia podzieliła część nieruchomości na 10 działek.

Wszystkie działki, o których mowa, są nieruchomościami niezabudowanymi, nie są uzbrojone i Parafia nie dokonywała żadnego ich uatrakcyjnienia. Klasyfikacja nieruchomości wynikająca z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - to działki pod zabudowę” oraz stanowisko Wnioskodawcy (Parafii), iż sprzedaż części majątku Parafii nie podlega pod podatek od towarów i usług.

Udzielając interpretacji prawnej w 2009 r. Izba Skarbowa w Katowicach - Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku Białe przyznała rację Parafii stwierdzając, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Reasumując, należy uznać, iż charakter planowanych czynności parafii jasno wskazuje na fakt, iż parafia nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z obrotem nieruchomościami. Sprzedaży działek, które parafia odzyskała w wyniku niesłusznego zaboru w poprzednim ustroju społeczno-gospodarczym, podyktowana jest koniecznością uzyskania środków finansowych na dokończenie budowy kościoła oraz licznych obiektów spełniających role społeczno-kulturalne. Tak więc, biorąc pod uwagę obecny stan prawny i przedstawioną linię orzeczniczą sądów, należy uznać planowaną sprzedaż za wolną od podatku VAT.

Parafia oświadcza, że w sprawie objętej przedstawionym we wniosku stanem faktycznym nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa lub postępowanie kontrolne oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Ustawa o podatku od towarów i usług w art. 2 pkt 22 stanowi, że ilekroć w dalszych przepisach tej ustawy jest mowa o sprzedaży, rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jedną z podstawowych czynności podlegających opodatkowaniu jest dostawa towarów, w związku z czym istotne znaczenie ma też definicja towaru. Podkreślenia wymaga, że na gruncie ustawy o VAT dla uznania danego przedmiotu za towar znaczenie mają wyłącznie przepisy ustawy o VAT, bowiem w art. 2 pkt 6 tej ustawy zdefiniowano pojęcie towar. Definicja legalna zawarta w ustawie o VAT wyłącza tym samym możliwość posłużenia się jakąkolwiek inną definicją towaru. Przez towary, w myśl ww. przepisu, rozumieć należy rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013 r., obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy wskazać, że definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług podmiot, który dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

Jeżeli dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód i jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności nie noszą znamion działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie o VAT, to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2, podmiotu dokonującego tych czynności nie można uznać za podatnika VAT.

Ponieważ planowana w przedmiotowej sprawie sprzedaż dotyczyć będzie nieruchomości, należy wziąć pod uwagę również treść orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczących tej tematyki.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE wydane w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 dotyczyło wprawdzie dostaw nieruchomości przez osoby fizyczne jednakże zawiera pewne wskazówki, którymi należy się kierować oceniając czy dany podmiot w celu sprzedaży nieruchomości podejmuje aktywne działania zbliżone do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Przykładowo do działań takich zaliczyć można podział gruntu na mniejsze działki czy uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, podjęcie czynności marketingowych. Przy czym jednocześnie musi wystąpić kilka z nich, bowiem występujące pojedynczo nie świadczą jeszcze o ich zorganizowanym charakterze.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem Wnioskodawca nie uzyska w tym zakresie statusu podatnika podatku od towarów i usług, a transakcja ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Taka kwalifikacja prawnopodatkowa wiąże się przede wszystkim z faktem niewykorzystywania przez Wnioskodawcę nieruchomości wskazanych we wniosku w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Oznacza to, że wymienione we wniosku nieruchomości nie służyły Wnioskodawcy do wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Przedmiotowe działki nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę z zamiarem dalszej odsprzedaży, lecz zostały odzyskane przez Parafię od Państwa w 2003 r. w wyniku niesłusznego zaboru w poprzednim ustroju społeczno-gospodarczym.

Ponadto Wnioskodawca nie podejmował czynności, w celu przygotowania ww. działek do sprzedaży tj. nie dokonał i nie zamierza dokonać jakiegokolwiek uatrakcyjnienia działek m.in. w zakresie ich uzbrojenia, budowy dróg, złożenia wniosków o podłączenie instalacji wodnej, cieplnej, gazowej itp. Nie zamierza wyposażyć działki w żadne urządzenia wodne, sanitarne, cieplne, energetyczne itp.

Wnioskodawca nigdy nie występował z wnioskiem o zmianę planu przestrzennego zagospodarowania dla ww. terenów, nie występował o uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania (zabudowy) przedmiotowego terenu (Urząd Miasta podczas ostatniej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego miasta w 2007 roku z własnej inicjatywy przekwalifikował przedmiotowe działki na grunty pod zabudowę) oraz o decyzję o wyłączeniu ww. gruntów z produkcji rolnej. Nigdy nie wystąpił ani o przekwalifikowanie tych gruntów ani nie dokonał żadnych innych działań o podobnym charakterze. W momencie podjęcia decyzji, ze względu na brak możliwości sprzedaży jednej dużej działki Wnioskodawca był zmuszony złożyć wniosek o podział gruntu na 23 możliwe do sprzedaży działki.

Ponadto od momentu wejścia w posiadanie przez Wnioskodawcę działek przeznaczonych do sprzedaży aż do chwili sprzedaży wszystkie działki leżą nieużytkowane przez Wnioskodawcę w jakikolwiek sposób. Każda z tych działek leży odłogiem - stanowi tzw. ugór.

Wnioskodawca nigdy nie prowadził na przedmiotowych działkach działalności gospodarczej ani rolniczej, która byłaby opodatkowana podatkiem VAT i nie ma zamiaru takowej działalności prowadzić aż do chwili ich sprzedaży.

Nieruchomość, z której wydzielono działki, nie jest ani nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy itp. i do chwili sprzedaży żadna z działek nie będzie wynajmowana ani dzierżawiona.

Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić żadnej działalności marketingowej mającej na celu doprowadzenie do sprzedaży.

Należy również podkreślić, że okolicznością przesądzająca o sprzedaży przedmiotowych działek jest konieczność pozyskania przez Parafię środków pieniężnych na określony cel, tzn. budowę nowego kościoła i infrastruktury towarzyszącej, gdyż obecny kościół parafialny jest w bardzo złym stanie technicznym i budowlanym.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku Wnioskodawcy będziemy mieć do czynienia z czynnościami niemającymi cech działalności gospodarczej – sprzedaż działek, o których mowa we wniosku, w przedmiotowym przypadku nie będzie działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działek niezabudowanych, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że sprzedaż części majątku Parafii, którego jest właścicielem od 10 lat nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę, tym samym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Należy zaznaczyć, że powołana przez Wnioskodawcę interpretacja indywidualna została wydana w indywidualnej sprawie, w której indywidualnie oceniono stan faktyczny i stanowisko wnioskodawcy. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa i tut. organ nie jest nią związany.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.