Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4511-1-3/16-6/KP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-08-22
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości; wartość-wartość początkowa; wycofanie; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2016 r. (data wpływu 20 maja 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z 1 lipca 2016 r. (data wpływu 7 lipca 2016 r.) – o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   określenia wartości początkowej środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz nieruchomości,
*   kosztów uzyskania przychodów dotyczących odpisów amortyzacyjnych,
*   kosztów uzyskania przychodów w związku ze sprzedażą środków trwałych, nieruchomości, towarów handlowych oraz produktów gotowych,
*   skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni, na podstawie testamentu sporządzonego przez jej ojca w maju 2011 r., potwierdzonego protokołem dziedziczenia oraz aktem poświadczenia dziedziczenia, sporządzonym także w maju 2011 r. nabyła, wraz ze swoją siostrą, całość spadku po zmarłym ojcu, przy czym spadek nabyto z dobrodziejstwem inwentarza – w częściach równych.

W chwili otwarcia spadku, zarówno Wnioskodawczyni, jak i jej siostra były osobami małoletnimi, w związku z czym jako przedstawiciel ustawowy, w ich imieniu, działała matka Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni oraz jej siostra były jedynymi osobami powołanymi do spadku.

W skład masy spadkowej po zmarłym ojcu wchodziło m.in. przedsiębiorstwo prowadzone do chwili śmierci przez ojca Wnioskodawczyni, obejmujące swym zakresem zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, a w szczególności nazwę przedsiębiorstwa, własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, wierzytelności i środki pieniężne, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, licencje, zezwolenia. Nabyty zatem zespół składników wyczerpuje definicję przedsiębiorstwa zawartą w art. 55 (1) Kodeksu cywilnego.

W złożonym w dniu 29 września 2011 r. zgłoszeniu o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2, Wnioskodawczyni zadeklarowała m.in. nabycie przedsiębiorstwa wchodzącego w skład masy spadkowej z uwzględnieniem przypadającego jej udziału w nabytym prawie, określając przy tym jego wartość rynkową, będącą jednocześnie tzw. „czystą wartością spadku”. Ponadto na skutek zarządzenia Sądu Rejonowego o sporządzeniu spisu inwentarza, Wnioskodawczyni posiada wyceny nieruchomości wchodzących w skład masy spadkowej, sporządzone przez biegłego rzeczoznawcę, uwzględniające wartość rynkową nieruchomości na dzień otwarcia spadku. Jednocześnie Wnioskodawczyni otrzymała od Naczelnika Urzędu Skarbowego zaświadczenie, z którego wynika, że nabycie spadku po zmarłym ojcu jest zwolnione od podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ponadto w dniu 5 grudnia 2011 r. Sąd Rejonowy zezwolił przedstawicielowi ustawowemu Wnioskodawczyni oraz jej siostry na zawarcie w formie aktu notarialnego umowy spółki cywilnej pomiędzy Wnioskodawczynią, a jej siostrą. Zgodnie z przedmiotową umową spółki cywilnej, wspólnicy zobowiązują się dążyć do wspólnego celu gospodarczego poprzez prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie przedsiębiorstwa prowadzonego przez zmarłego ojca wspólników. Jednocześnie wspólnicy wnieśli do majątku objętego wspólnością wspólników spółki cywilnej wkład niepieniężny w postaci udziału wynoszącego 1/2 części w prawie współwłasności przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55(1) kodeksu cywilnego nabytego w drodze spadku po zmarłym ojcu, ustalając zarówno wartość początkową przyjętych środków trwałych, inwestycji w nieruchomości, jak i pozostałych składników aktywów i pasywów w wartości wynikającej z ksiąg rachunkowych spadkodawcy. Wspólnicy przejęli także zobowiązania związane z działalnością spadkodawcy, w tym zobowiązania wobec pracowników oraz kontrahentów z tytułu dostaw towarów i usług, które następnie uregulowali. Spółka kontynuuje także dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych od wartości tych środków wynikających z ksiąg spadkodawcy.

Umowa spółki cywilnej oraz umowa przeniesienia praw współwłasności przedsiębiorstwa zostały zawarte 22 grudnia 2011 r., a Wnioskodawczyni wraz z siostrą do chwili obecnej prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej rozliczając się na podstawie ksiąg rachunkowych prowadzonych zgodnie z ustawą o rachunkowości (pełna księgowość). Przedmiotem działalności gospodarczej spółki są usługi w zakresie przetwórstwa i konfekcjonowania kawy i herbaty, sprzedaż i najem lokali mieszkalnych oraz usługowych oraz usługi w zakresie wznoszenia budynków (z uwagi na nabyte w spadku nieruchomości mieszkalne wybudowane w ramach działalności gospodarczej przez spadkodawcę). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wspólnicy rozważają możliwość jej reorganizacji, która związana będzie m.in. z częściową sprzedażą posiadanego przez siebie majątku lub wycofaniem tego majątku z prowadzonej działalności gospodarczej i przekazania go na cele osobiste wspólników, bądź też wniesienie aportem całości przedsiębiorstwa do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym spółki.

W piśmie z 7 lipca 2016 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała, że kontynuowała działalność gospodarczą od chwili śmierci spadkodawcy do chwili zawiązania spółki cywilnej. W dniu 26 maja 2011 r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie, zgodnie z którym zezwolił opiekunowi Wnioskodawczyni na wpisanie jej do ewidencji działalności gospodarczej w zakresie tożsamym z dotychczasowym wpisem dotyczącym działalności gospodarczej spadkodawcy. Zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej, wpis taki nastąpił w dniu 30 maja 2011 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  W jakiej wysokości należy ustalić wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w sposób opisany w stanie faktycznym sprawy, a przyjętych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
2.  W jakiej wysokości należy ustalić wartość początkową nieruchomości będących z punktu widzenia ustawy o rachunkowości inwestycjami w nieruchomości i prawa (art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy o rachunkowości) w sytuacji, gdy ich nabycie nastąpiło w sposób opisany w stanie faktycznym sprawy?
3.  Czy odpisy amortyzacyjne od wartości rynkowej nabytych środków trwałych oraz inwestycji w nieruchomości stanowią koszt uzyskania przychodu?
4.  W jaki sposób ustalić koszt uzyskania przychodu w przypadku sprzedaży środków trwałych lub inwestycji w nieruchomości nabytych w sposób opisany w stanie faktycznym?
5.  Czy istnieje możliwość skorygowania kosztów uzyskania przychodów o odpisy amortyzacyjne za lata wcześniejsze i jednocześnie złożenie korekt zeznań podatkowych w związku z nieprawidłowo ustaloną wartością początkową środków trwałych nabytych w sposób opisany w stanie faktycznym sprawy?
6.  Czy wartość odziedziczonych towarów handlowych lub produktów gotowych w koszcie ich zakupu lub wytworzenia poniesionym przez Wnioskodawczynię będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawczyni w przypadku sprzedaży odpowiednio towarów handlowych oraz produktów gotowych w sytuacji, gdy nabycie zarówno towarów handlowych, jak i produktów gotowych nastąpiło w sposób opisany w stanie faktycznym sprawy?
7.  Czy do sprzedaży nieruchomości o charakterze mieszkalnym (będącymi inwestycjami w nieruchomości i jednocześnie z punktu widzenia przepisów ustawy o PIT – stanowiącymi środki trwałe), po ich uprzednim wycofaniu z prowadzonej działalności gospodarczej i przekazaniu ich na potrzeby osobiste Wspólników, będą miały zastosowanie regulacje przewidziane w art. 10 ust. l pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 3 i art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 7, tj. w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości w przedmiocie zdarzenia przyszłego. Odpowiedź na pytania w pozostałych zakresach przedstawiono w interpretacjach indywidualnych z 22 sierpnia 2016 r. nr ILPB4/4511-1-3/16-4/KP, ILPB4/4511-1-3/16-5/KP.

Stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 7.

W ramach masy spadkowej po zmarłym ojcu, Wnioskodawczyni nabyła m.in. nieruchomości mieszkalne, które ujęte były w ewidencji środków trwałych spadkodawcy i były amortyzowane. Nieruchomości te przeznaczone były pod wynajem zarówno okazjonalny (krótkoterminowy) jak i długoterminowy, w związku z czym wykazywane były w aktywach bilansu spadkodawcy jako inwestycje w nieruchomości. W taki też sposób zostały ujęte w bilansie otwarcia spółki cywilnej, której wspólnikiem jest Wnioskodawczyni.

W związku z faktem, że majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku osobistego, dlatego też przekazanie składnika majątku z prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby osobiste nie powoduje powstania przychodu po stronie tej osoby (osób w przypadku wspólników). Poprzez tą czynność nie uzyska on żadnego przysporzenia majątkowego. Nastąpi wyłącznie przesunięcie rzeczy z majątku związanego z działalnością gospodarczą do majątku osobistego.

Powyższe oznacza, że wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazanie jej na potrzeby osobiste nie rodzi żadnych skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Konsekwencje podatkowe mogą z kolei powstać w przypadku sprzedaży nieruchomości. Jeżeli nieruchomość ma charakter niemieszkalny, jej sprzedaż spowoduje powstanie przychodów, które będą podlegały rozliczeniu tak jak przychody z działalności gospodarczej, jeżeli jest dokonywana przed upływem 6 lat od jej wycofania z działalności gospodarczej. Takie wnioski płyną z art. 10 ust. 2 pkt 3 i art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w przypadku, gdy w działalności gospodarczej wykorzystywana jest nieruchomość mieszkalna, sprzedaż takiej nieruchomości podlega opodatkowaniu, ale jedynie wówczas, gdy jest ona dokonywana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku, w którym została nabyta (art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 3 i art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f.). Przychód z tego tytułu jest zaliczany nie do przychodów z działalności gospodarczej, ale do przychodów ze źródła „odpłatne zbycie”. W przypadku zaś, gdy podatnik dokonuje sprzedaży nieruchomości mieszkalnej po upływie 5 lat od jej nabycia, uzyskany z tego tytułu przychód nie podlega opodatkowaniu, nawet wówczas, gdy zbywana nieruchomość była wykorzystywana na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.

Jednocześnie przepisy ustawy podatkowej nie definiują pojęcia „nieruchomość mieszkalna” i „nieruchomość niemieszkalna”. W tym zakresie należy odwołać się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB).

Według ww. klasyfikacji budynki mieszkalne to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych, natomiast w przypadkach gdy proporcja powierzchni wykorzystywanej na cele mieszkalne jest mniejsza, budynek klasyfikowany jest jako niemieszkalny.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że ewentualne wycofanie z działalności gospodarczej budynków i lokali mieszkalnych stanowiących w chwili obecnej środki trwałe spółki i ich sprzedaż nie spowoduje konieczności opodatkowania tej transakcji podatkiem dochodowym, jeśli sprzedaż nastąpi po upływie 5 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło ich nabycie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) − przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie (nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej) nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie ww. regulacji nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

*   α) odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
*   β) zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W świetle powyższego dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy – istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast − zgodnie z art. 10 ust. 3 cyt. ustawy − przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Należy zaznaczyć, że odrębnym źródłem przychodów jest – wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy: za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, wskazać należy, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości o charakterze mieszkalnym zastosowanie znajduje przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawczyni w maju 2011 r. na podstawie testamentu sporządzonego również w maju 2011 r. nabyła, wraz ze swoją siostrą, całość spadku po zmarłym ojcu. W chwili otwarcia spadku, zarówno Wnioskodawczyni, jak i jej siostra były osobami małoletnimi, a w ich imieniu działała matka Wnioskodawczyni (przedstawiciel ustawowy). W skład masy spadkowej wchodziło m.in. przedsiębiorstwo prowadzone do chwili śmierci przez ojca Wnioskodawczyni obejmujące zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. W dniu 5 grudnia 2011 r. Sąd zezwolił przedstawicielowi ustawowemu Wnioskodawczyni oraz jej siostry na zawarcie w formie aktu notarialnego umowy spółki cywilnej. Umowa spółki cywilnej została zawarta 22 grudnia 2011 r. Wspólnicy wnieśli do majątku objętego wspólnością wspólników spółki cywilnej wkład niepieniężny w postaci udziału wnoszącego 1/2 części w prawie własności przedsiębiorstwa otrzymanego w drodze spadku. Wnioskodawczyni doprecyzowała, że kontynuowała działalność gospodarczą od chwili śmierci spadkodawcy do chwili zawiązania spółki cywilnej. Przedmiotem działalności gospodarczej spółki są usługi w zakresie przetwórstwa i konfekcjonowania kawy i herbaty, sprzedaż i najem lokali mieszkalnych oraz usługowych, a także usługi w zakresie wznoszenia budynków. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wraz z siostrą rozważają możliwość jej reorganizacji, która związana będzie m.in. z częściową sprzedażą posiadanego majątku lub wycofaniem tego majątku z prowadzonej działalności i przekazaniem go na cele osobiste wspólników.

W związku z tym Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość dotyczącą skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości o charakterze mieszkalnym, stanowiących środki trwałe, które przed sprzedażą wycofano z działalności gospodarczej na cele osobiste.

Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy, należy wskazać, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wskazanych nieruchomości o charakterze mieszkalnym, stanowiących uprzednio w działalności gospodarczej środki trwałe, nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skutki podatkowe sprzedaży ww. nieruchomości o charakterze mieszkalnym, które z uwagi na fakt ich uprzedniego zaliczenia do środków trwałych nie stanowiły składników majątku obrotowego, a więc obrót nimi nie był przedmiotem działalności gospodarczej, rozpatrywać należy na gruncie cyt. powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Przepis ten formułuje generalną zasadę, że obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego powstaje w sytuacji, gdy sprzedaż nieruchomości następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W związku z tym należy wskazać, że jeżeli sprzedaż wskazanych we wniosku nieruchomości mieszkalnych, które przed wycofaniem z działalności gospodarczej stanowiły środki trwałe, nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując – w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawczynię nieruchomości o charakterze mieszkalnym (będących inwestycjami w nieruchomości i jednocześnie z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – środkami trwałymi) po ich uprzednim wycofaniu z prowadzonej działalności gospodarczej i przekazaniu na potrzeby osobiste wspólników, zastosowanie znajdą regulacje zawarte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 3 oraz art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości będą takie, jak wskazano powyżej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.