Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.792.2024.3.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Dotyczy ustalenia, czy korekta jaką planuje dokonywać Wnioskodawca będzie mogła być uznana za korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: cena-ceny transferowe; korekta; podmiot-podmioty powiązane
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1a. Ceny transferowe-Oddział 3. Dokumentacja cen transferowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1a-Oddział 2-art. 11e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej dot. m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie cen
    transferowych.
    Uzupełnili go Państwo, w odpowiedzi na wezwanie pismem z 7 lutego 2025 r. (data
    wpływu w tym samym dniu).

    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest
    spółką mającą siedzibę w Polsce oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Wnioskodawca działa jako producent kontraktowy produktów mlecznych oraz wegańskich
    produktów „nabiałowych” na rzecz podmiotu powiązanego (oraz jedynego udziałowca
    Spółki). Wnioskodawca produkuje m.in. desery mleczne, puddingi czy mleczne produkty
    wysokobiałkowe oraz produkty mleczne wegańskie. Spółka posiada własne zaplecze
    produkcyjne, w tym nieruchomości, maszyny produkcyjne, magazyny i inne. Ponadto na
    zasadzie tzw. toolingu Spółka wykorzystuje maszyny udostępnione do produkcji przez
    podmiot powiązany, na rzecz którego sprzedawana jest cała produkcja.
    Spółka, materiały do produkcji nabywa we własnym zakresie. Część materiałów Spółka
    nabywa od podmiotu powiązanego, część zaś od zewnętrznych dostawców. Całość
    produkcji Spółki sprzedawana jest na rzecz podmiotu powiązanego.
    W związku z tym, że Wnioskodawca ściśle współpracuje z podmiotem powiązanym i osiąga
    przychody wyłącznie ze współpracy z tym podmiotem, ceny ustalane w transakcji
    sprzedaży produktów przez Spółkę na rzecz podmiotu powiązanego ustalane są na
    zasadzie: koszty produkcji (bezpośrednie + pośrednie oraz koszty ogólne alokowane do
    jednostki produktu) + narzut zysku.
    Wnioskodawca nie ma możliwości każdorazowo ustalać cen w oparciu o faktycznie
    poniesione koszty. Jest to w praktyce niemożliwe, ponieważ produkcja jest ciągła, w roku
    zmieniają się dość istotnie ceny materiałów, a zastosowanie do ustalania cen kosztów
    faktycznych byłoby nie tyle co uciążliwe, ale w praktyce niemożliwe.
    W związku z powyższym Wnioskodawca – dokonując ustaleń z podmiotem powiązanym –
    opiera ceny na kosztach budżetowanych, a dane budżetowe pochodzą z uśrednionych
    kosztów historycznych. Zatem zdarza się, że faktyczny wynik Spółki różni się od
    zakładanego z uwagi na różnice pomiędzy kosztami budżetowanymi, a faktycznie
    poniesionymi. Co do zasady Spółka powinna osiągać zysk operacyjny na poziomie
    zakładanej procentowej wartości narzutu. Niemniej jednak z uwagi na różnice między
    kosztami budżetowanymi, a kosztami faktycznie poniesionymi, wynik Spółki może być
    wyższy od zakładanego lub niższy.
    Głównym surowcem z jakiego produkowane są materiały, z których korzysta Spółka jest
    mleko (mleko jest również jednym z surowców bezpośrednio wykorzystywanych przez
    Wnioskodawcę).
    Wahania cen mleka na rynku są znaczne. W związku z tym Spółka nie jest w stanie bardzo
    precyzyjnie ustalać bazy kosztowej w trakcie roku, a opieranie się na kosztach
    budżetowanych wprowadza odchylenia od zakładanego wyniku.
    Spółka jest podmiotem, który na podstawie rozdziału 1a Ceny transferowe ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych jest zobowiązana do przygotowywania
    dokumentacji cen transferowych. W ramach dokumentacji Spółka zobowiązana jest do
    przygotowania analiz porównawczych. W związku z tym Spółka przygotowuje analizę
    porównawczą, która dotyczy całej prowadzonej przez nią działalności. Wynikiem analizy
    jest przedział wyników rynkowych dla wybranego wskaźnika.
    W związku z powyższym Wnioskodawca planuje wprowadzenie usystematyzowanej
    polityki cen transferowych, w ramach której będzie m.in. dokonywał korekty rozliczeń
    pomiędzy podmiotami (Spółką a podmiotem powiązanym). Spółka w trakcie roku będzie
    ustalała ceny produktów według aktualnego schematu, czyli na podstawie budżetowanych
    kosztów powiększonych o ustalony narzut zysku. Następnie po zakończonym roku – na
    podstawie ostatecznych danych księgowych – Spółka będzie badała swoją rentowność za

    pomocą wskaźnika narzutu netto ze sprzedaży. Wskaźnik Spółki będzie porównany z
    analizą benchmarkingową przygotowaną dla Wnioskodawcy na podstawie
    wyselekcjonowanych podmiotów niezależnych z użyciem analogicznego wskaźnika -
    narzutu netto ze sprzedaży. Wynikiem analizy będzie przedział międzykwartylowy dla ww.
    wskaźnika, który obliczony zostanie zgodnie z ogólnoprzyjętą sztuką przygotowywania
    analiz porównawczych na potrzeby cen transferowych. Jeżeli wynik Spółki nie będzie
    mieścił się we wskazanym przedziale wyników rynkowych, obliczonym na podstawie
    wskazanej analizy porównawczej zostanie dokonana korekta, w taki sposób, aby wynik
    Spółki za dany rok mieścił się w przedziale wyników rynkowych.
    Spółka będzie ustalała ceny w trakcie roku na warunkach jakie zastosowałyby niezależne
    podmioty. Ponadto Wnioskodawca będzie w posiadaniu potwierdzenia, że podmiot
    powiązany dokonał korekty cen transferowych w swoim rozliczeniu podatkowym w takiej
    samej kwocie za ten sam okres.
    Podmiot powiązany, z którym będzie dokonywana planowana korekta posiada swoją
    siedzibę w Republice Czeskiej, czyli w kraju, z którym Polska posiada podpisaną umowę o
    wymianie informacji podatkowych.
    Podmioty powiązane planują dokonywać wyliczeń ewentualnej korekty za rok poprzedni
    tuż przed terminem złożenia deklaracji CIT-8 za ten poprzedni rok (czyli w drugiej połowie
    marca) i wtedy też wystawiać odpowiednie dokumenty. Jeżeli wynik Spółki będzie mniejszy
    niż przedział rynkowy obliczony na podstawie analizy, Wnioskodawca wystawi na podmiot
    powiązany notę księgową (obciążeniową). W przypadku, jeśli wynik Spółki będzie wyższy
    niż wynika z przedziału rynkowego wtedy podmiot powiązany wystawi na Spółę notę
    księgową (obciążeniową).
    Faktyczne rozliczenie następować będzie zatem w okolicach marca kolejnego roku, za rok
    poprzedni. Podmioty planują jednak, aby płatność (w zależności od kwoty) następowała w
    kilku ratach w przeciągu kilku następnych miesięcy po dokonaniu korekty.
    Przykładowo, jeśli wynik Spółki za 2024 rok będzie wyższy niż zakładany Spółka otrzyma
    notę księgową w marcu 2025 roku, na podstawie której będzie zobowiązana zwrócić
    podmiotowi powiązanemu określoną wartość środków. Aby jednak nie zachwiać
    płynnością finansową Wnioskodawcy, podmioty planują zawrzeć porozumienie, w ramach
    którego kwota korekty będzie zwracana przez Spółkę w kilku ratach np. do końca 2025
    roku.
    Podmioty rozważają również ewentualną możliwość wprowadzenia mechanizmu korekt
    częściej niż raz w roku, aby usprawnić zarządzanie przepływami pieniężnymi. W takim
    przypadku korekta następowałaby po zakończonym okresie półrocznym lub kwartalnym i
    działałaby analogicznie jak w przypadku korekty rocznej. Rozliczenie płatności
    następowałoby w zależności od strony i kwoty, jednorazowo lub w ratach.
    Należy zatem wskazać, że planowane korekty nie będą dotoczyły poszczególnych
    transakcji i zmiany cen w tych transakcjach, a współpracy pomiędzy Spółką a podmiotem
    powiązanym i dostosowaniem dochodowości Spółki 9mierzonej przyjętym wskaźnikiem
    narzutu netto ze sprzedaży) do warunków rynkowych.
    Dodatkowym aspektem jest planowane wprowadzenie rezerwy inwestycyjnej. Podmioty w
    polityce cen transferowych planują zawrzeć, że Wnioskodawca rocznie będzie
    zatrzymywał dodatkowo określony procent zysku (planowane jest wprowadzenie 2% lub
    3% rezerwy) w celu dokonywania działań inwestycyjnych. Wnioskodawca wykazuje
    znaczne potrzeby inwestycyjne np. remonty posiadanych nieruchomości, remonty
    maszyn, zakup nowych maszyn i urządzeń. W związku z tym podmioty planują
    wprowadzenie takiej rezerwy, aby Spółka miała możliwości inwestycyjne – w tym
    możliwości pozyskania finansowania – i rozliczanie tej rezerwy w stosunku do
    przeprowadzonych działań inwestycyjnych np. w okresach 3 letnich. Ewentualna
    niewykorzystana rezerwa inwestycyjna będzie zwracana podmiotowi powiązanemu.

    W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 7 lutego 2025 r. wskazali Państwo, że:
      1) Korekta nie będzie powodowała zmiany cen towarów lub usług, nie wpłynie na
        kształtowanie ich poziomu. Korekty będą dotyczyły poziomu dochodowości, a nie
        poszczególnych cen czy dostaw.
      2) Korekta nie będzie zakładała obniżenia lub podwyższenia cen poszczególnych
        towarów lub świadczonych usług. Nie będzie związana z korektą ceny pierwotnej.
      3) Jak wskazano we wniosku planowana korekta nie będzie wiązała się ze
        świadczeniem usług przez Spółkę na rzecz podmiotu powiązanego.
      4) Jak wskazano we wniosku planowana korekta nie będzie dotyczyła konkretnych
        dostaw towarów i nie będzie odnosiła się do konkretnych faktur sprzedaży.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, korekta jaką planuje dokonywać Wnioskodawca
    będzie mogła być uznana za korektę cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy z 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805) –
    dalej ustawa o CIT?
    (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dokonana korekta będzie stanowiła korektę cen transferowych
    w rozumieniu art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) i powinna być
    rozliczona w okresie, którego dotyczy.
    Zgodnie z brzmieniem art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przez cenę transferową rozumie
    się rezultat finansowy warunków ustalonych lub narzuconych w wyniku istniejących
    powiązań, w tym cenę, wynagrodzenie, wynik finansowy lub wskaźnik finansowy. Korekta
    ceny transferowej oznacza zatem skorygowanie (poprawienie, dostosowanie) ceny
    transferowej dotyczących transakcji realizowanych pomiędzy podmiotami powiązanymi.
    Ponadto, jak stanowi art. 11c ust. 1 ustawy o CIT podmioty powiązane są obowiązane
    ustalać ceny transferowe na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty
    niepowiązane.
    Na podstawie art. 11e ustawy o CIT podatnik może dokonać korekty cen transferowych
    poprzez zmianę wysokości uzyskanych przychodów lub poniesionych kosztów uzyskania
    przychodów, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
      1) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie roku
        podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane;
      2) nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku
        podatkowego warunki lub znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane
        przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej, a zapewnienie ich
        zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane, wymaga
        dokonania korekty cen transferowych;
      3) w momencie dokonania korekty podatnik posiada oświadczenie podmiotu
        powiązanego lub dowód księgowy potwierdzające dokonanie przez ten podmiot
        korekty cen transferowych w tej samej wysokości co podatnik;
      4) istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem, w
        którym podmiot powiązany, o którym mowa w pkt 3, ma miejsce zamieszkania,
        siedzibę lub zarząd.
    Możliwość uznania, że dana korekta dokonana pomiędzy podmiotami powiązanymi
    będzie stanowiła korektę cen transferowych zależy od spełnienia ww. 4 warunków.

    Dwa ze wskazanych warunków określonych w pkt 3 i 4 ww. przepisu to tzw. warunki
    obiektywne, których spełnienie lub nie, nie budzi wątpliwości. W analizowanej sprawie
    Spółka będzie posiadała od podmiotu powiązanego oświadczenie potwierdzające, że
    podmiot ten dokonał korekty cen transferowych w swoim rozliczeniu podatkowym w
    takiej samej kwocie jak Spółka. Ponadto podmiot powiązany, z którym będzie dokonywana
    korekta posiada siedzibę w Republice Czeskiej, czyli w kraju, z którym Polska posiada
    podstawę prawną do wymiany informacji podatkowych.
    Należy zatem wskazać, że warunki z punktu 3 i 4 w przypadku Spółki zostaną spełnione.
    W pkt 2 ww. przepisu ustawodawca określił, że aby można było mówić o korekcie cen
    transferowych (musi – przypis organu) nastąpić zmiana istotnych okoliczności mających
    wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub znane są faktycznie
    poniesione koszty lub uzyskane przychody będące podstawą obliczenia ceny transferowej,
    a zapewnienie ich zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty niepowiązane,
    wymaga dokonania korekty cen transferowych.
    W przypadku Wnioskodawcy korekta będzie dokonywana właśnie z uwagi na posiadanie
    informacji o faktycznie poniesionych kosztach, czyli realnej bazie kosztowej. Model
    ustalania cen pomiędzy Wnioskodawcą a podmiotem powiązanym – jak zostało to opisane
    w zdarzeniu przyszłym – opiera się na ustaleniu bazy kosztowej i doliczeniu do tej bazy
    kosztowej ustalonego narzutu zysku. Taki model ustalania cen jest typowy dla transakcji,
    w których uczestniczy producent kontraktowy, czyli podmiot dokonujący produkcji
    wyłącznie na zlecenie innych podmiotów (w tym przypadku wyłącznie na zlecenie jednego
    podmiotu powiązanego).
    Jak wynika z objaśnień podatkowych w zakresie cen transferowych dotyczących korekty
    cen transferowych z 31 marca 2021 r., druga z przesłanek określonych w art. 11e ustawy o
    CIT, tj. „uzyskanie przez podatnika wiedzy na temat wysokości faktycznie poniesionych
    kosztów lub uzyskanych przychodów będących podstawą obliczenia ceny transferowej”
    odnosi się do sytuacji, gdy model ustalania cen transferowych oparty jest o budżety
    (plany, kosztorysy), w których do ustalania cen transferowych wykorzystane zostały np.
    informacje o kosztach historycznych. Na koniec okresu rozliczeniowego podatnicy
    dokonują w takim modelu rekalkulacji cen transferowych w oparciu o koszty (lub
    przychody) rzeczywiste - znane dopiero po zakończeniu okresu. Taki model rozliczeń cen
    transferowych może prowadzić do powstania na koniec okresu rozliczeniowego różnic
    pomiędzy zakładanymi a rzeczywiście zrealizowanym poziomem rentowności.
    W związku z tym, że w przypadku Wnioskodawcy baza kosztowa oparta jest na kosztach
    historycznych, a faktycznie poniesione koszty znane są dopiero po ich poniesieniu i ich
    kalkulacji, spełniony zostaje warunek wskazany w pkt 2 ww. art. 11e ustawy o CIT, czyli
    znane są faktycznie poniesione koszty (...) będące podstawą obliczenia ceny transferowej.
    Zgodnie z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT o korekcie cen transferowych możemy mówić, jeśli
    (poza pozostałymi warunkami) w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez
    podatnika w trakcie roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby
    podmioty niepowiązane.
    Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy wprowadzającej art. 11e ustawy o CIT (oraz inne
    przepisy dotyczące materii cen transferowych): „W praktyce gospodarczej często
    występują sytuacje, w których poziom ceny transferowej w trakcie roku nie ulega
    znaczącym modyfikacjom, w efekcie powodując odchylenia pomiędzy zrealizowanym
    poziomem rentowności podmiotu powiązanego a rynkowym poziomem rentowności,
    wynikającym przykładowo z analizy porównawczej. Taka sytuacja może mieć miejsce
    chociażby w relacji producenta o ograniczonym zakresie funkcji, ryzyk i aktywów z
    podmiotem centralnym zarządzającym łańcuchem dostaw (tzw. entrepreneur) – który to
    podmiot nie zawsze będzie stroną bezpośrednich transakcji z producentem. Po
    zakończeniu roku może okazać się, że wskutek wystąpienia zmian okoliczności istotnych z
    punktu widzenia cen transferowych suma wynagrodzenia otrzymanego przez producenta

    w trakcie roku może nie być wystarczająca do osiągnięcia rynkowego poziomu
    rentowności i w rezultacie, konieczne jest dokonanie korekty rentowności w celu
    uzyskania wyniku finansowego zgodnego z poziomem rynkowym. Istotne z punktu
    widzenia cen transferowych okoliczności, których nie można było przewidzieć w
    momencie planowania poziomu cen transferowych na dany rok mogą obejmować
    przykładowo istotne zmiany rynkowych cen podstawowych surowców lub materiałów,
    wahania kursów walutowych, zmiany stóp procentowych czy też znaczące wahania popytu
    lub podaży danego produktu, spowodowane czynnikami niezależnymi od podatnika i
    podmiotu powiązanego.
    Różnice pomiędzy zakładanym poziomem rentowności a rentownością rzeczywistą mogą
    wynikać również z modelu, w którym do ustalania cen transferowych w trakcie roku
    wykorzystywane były informacje o kosztach historycznych, a podatnik w trakcie roku nie
    miał możliwości dokonania dostosowania do kosztów rzeczywistych – podczas gdy
    zmieniają się istotne okoliczności mogące mieć wpływ na poziom ceny transferowej.
    Wówczas, na koniec roku może powstać różnica, wynikająca z porównania kosztów
    historycznych i rzeczywistych”.
    W przypadku Wnioskodawcy – który jest swojego rodzaju producentem kontraktowym –
    dochodzi w trakcie roku do zmiany istotnych okoliczności, które mają wpływ na ostateczną
    rentowność Spółki. Jak już wskazano Spółka ustala ceny w oparciu o koszty operacyjne
    (koszty produkcji bezpośrednie oraz pośrednie plus koszty ogólne obliczone dla danej
    jednostki produktu) powiększone o ustalony narzut. Narzut zawsze wynika z posiadanej
    analizy porównawczej. Taki sposób ustalania cen zapewnia, że Spółka osiągnie
    odpowiedni poziom rentowności, właściwy do jej zaangażowania aktywów, pełnionych
    funkcji i ponoszonych ryzyk. Niemniej jednak w związku z tym, że Spółka nie ma
    możliwości ustalanie bazy kosztowej dla poszczególnych produktów na kosztach
    faktycznych dla danego okresu, baza kosztowa ustalana jest na poniesionych kosztach
    historycznych.
    Spółka nie ma możliwości do ustalania cen przyjąć kosztów faktycznych w danym okresie,
    ponieważ informacja o kosztach faktycznie poniesionych jest następcza i znana jest
    dopiero po tzw. zamknięciu pewnego okresu. Informacje o faktycznie poniesionych
    kosztach pochodzą z systemu prowadzonej księgowości rachunkowej i zarządczej, w
    ramach której informacja zawsze ma charakter „ex post”.
    Co ważne, Wnioskodawca zauważa, że na rynku surowców, które pozyskuje do produkcji –
    a jest to głównie mleko i produkty pochodzenia mlecznego – dochodzi do dynamicznych
    zmian cen, a różnice w kosztach zakupu materiałów podstawowych na przestrzeni
    miesięcy mogą sięgać kilkudziesięciu procent. Jest to czynnik, na który Wnioskodawca nie
    ma żadnego wpływu, nie ma możliwości podpisywania kontraktów na stałe ceny w
    dłuższym okresie, a nawet gdyby taka możliwość istniała, to dla Wnioskodawcy takie
    działania byłoby istotnie ryzykowne z punktu widzenia biznesowego. Ponadto ceny
    różnych innych czynników produkcji takich jak energia, koszty pracy czy koszty maszyn i
    urządzeń ulegają zmianie w okresie rozliczeniowym (roku podatkowym), na co
    Wnioskodawca również nie ma wpływu.
    Zatem Spółka ustalając ceny stosuje możliwe mechanizmy w danym okresie – bada koszty
    historyczne i na ich podstawie ustala ceny – niemniej nie jest w stanie precyzyjnie, w
    oderwaniu od realiów rynkowych zaplanować swojego poziomu dochodowości bez
    dokonania ewentualnej korekty cen transferowych, jeżeli to okaże się konieczne.
    Wszelkie mechanizmy stosowane przez Wnioskodawcę w zakresie ustalania cen, a
    ponadto rozważany mechanizm śródrocznych korekt (np. kwartalnych czy półrocznych),
    obrazuje, że Wnioskodawca stosuje w trakcie roku warunki, które ustaliłyby podmioty
    niezależne i dąży do tego, aby odchylania między kosztami historycznymi a kosztami
    faktycznie poniesionymi były jak najniższe. Niemniej biorąc pod uwagę specyfikę rynku, na
    jakim działa Wnioskodawca, przede wszystkim w zakresie wahania cen materiałów do
    produkcji, odchylanie między bazą kosztową historyczną a faktyczną są praktycznie

    nieuniknione, a opisywany w zdarzeniu przyszłym mechanizm korekt ma zapewnić
    utrzymywanie warunków rynkowych.
    W ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że planowane korekty będą stanowiły korekty cen
    transferowych. Na ocenę czy dokonywane korekty będą korektami cen transferowych czy
    nie, nie ma wpływu ich ewentualne rozliczenie w czasie.
    Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawcy są interpretacje indywidualne wydawane przez
    Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej w zbliżonych stanach faktycznych, w tym m.in.:
    - interpretacja indywidualna z 26 czerwca 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.207.2024.3.BS,
    w której Organ wskazał, że: „I tak, w odniesieniu do spełnienia pierwszego warunku
    wnikającego z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem
    podatnik może dokonać korekty cen transferowych, jeżeli spełnia warunek dotyczący
    ustalenia, czy w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie
    roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane. Z
    powyższego wynika, że podstawowym warunkiem zastosowania korekty jest ustalenie
    w transakcjach kontrolowanych w trakcie roku podatkowego warunków rynkowych,
    czyli takich które zostałyby ustalone przez podmioty niepowiązane. Jak wynika z opisu
    sprawy, elementem opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest założenie,
    że korekta, o której mowa we wniosku spełnia przesłanki z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT.
    Zatem, warunek wynikający z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT Organ przyjmuje jako
    spełniony”.
    - interpretacja indywidualna z 7 kwietnia 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.29.2022.2.MF,
    w której Organ uznał, że: „I tak, w odniesieniu do spełnienia pierwszego warunku
    wnikającego z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT wskazać należy, że zgodnie z tym przepisem
    podatnik może dokonać korekty cen transferowych, jeżeli spełnia warunek dotyczący
    ustalenia, czy w transakcjach kontrolowanych realizowanych przez podatnika w trakcie
    roku podatkowego ustalone zostały warunki, które ustaliłyby podmioty niepowiązane.
    Z powyższego wynika, że podstawowym warunkiem zastosowania korekty jest ustalenie
    w transakcjach kontrolowanych w trakcie roku podatkowego warunków rynkowych,
    czyli takich które zostałyby ustalone przez podmioty niepowiązane.
    We wniosku wskazano, że w opisanych transakcjach realizowanych przez podatnika
    ustalone zostały warunki, które ustaliłyby ze sobą podmioty niepowiązane. Fakt ten jest
    potwierdzony posiadaną przez Wnioskodawcę analizą cen transferowych.
    Tym samym, transakcje te realizowane są w trakcie roku podatkowego na warunkach
    rynkowych, a zatem takich które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
    Zatem, warunek wynikający z art. 11e pkt 1 ustawy o CIT należy uznać za spełniony.
    W odniesieniu do spełnienia warunku drugiego wnikającego z art. 11e pkt 2 ustawy o
    CIT wskazać należy, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów w
    zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r., jako warunek wskazano zmianę
    istotnych okoliczności w trakcie roku podatkowego lub uzyskanie wiedzy o faktycznie
    uzyskanych przychodach lub poniesionych kosztach, tj. korektę cen transferowych w
    sytuacjach określonych w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, tj. przy zmianie istotnych
    okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki lub w
    razie uzyskania wiedzy na temat wysokości faktycznie poniesionych kosztów lub
    uzyskanych przychodów będących podstawą obliczenia ceny transferowej, dokonuje się
    z uwzględnieniem istoty ekonomicznej transakcji kontrolowanej, w tym wyników analizy
    funkcjonalnej i profilu funkcjonalnego stron transakcji.
    Przesłanka określona w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT, tj. „zmiana istotnych okoliczności
    mających wpływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki”, odnosi się do
    przypadku, gdy wystąpienie istotnych okoliczności skutkuje zmianą warunków realizacji
    transakcji. Ponadto z objaśnień wynika, że druga z przesłanek określonych w art. 11e

    pkt 2 ustawy o CIT, tj. „uzyskanie przez podatnika wiedzy na temat wysokości faktycznie
    poniesionych kosztów lub uzyskanych przychodów będących podstawą obliczenia ceny
    transferowej” odnosi się do sytuacji, gdy model ustalania cen transferowych oparty jest
    o budżety (plany, kosztorysy), w których do ustalania cen transferowych wykorzystane
    zostały np. informacje o kosztach historycznych. Na koniec okresu rozliczeniowego
    podatnicy dokonują w takim modelu rekalkulacji cen transferowych w oparciu o koszty
    (lub przychody) rzeczywiste - znane dopiero po zakończeniu okresu. Taki model
    rozliczeń cen transferowych może prowadzić do powstania na koniec okresu
    rozliczeniowego różnic pomiędzy zakładanymi a rzeczywiście zrealizowanym poziomem
    rentowności.
    Wskazać również należy, że wystąpienie pierwszego z warunków nie wyklucza
    możliwości wystąpienia drugiej z przesłanek (w art. 11e pkt 2 ustawy o CIT zastosowano
    spójnik logiczny „lub”), jednak wystarczające jest wykazanie jednej z nich. Istotne
    zaburzenie otoczenia rynkowego mające wpływ na ustalone w trakcie roku
    podatkowego warunki może powodować zmianę faktycznie poniesionych kosztów lub
    uzyskanych przychodów w porównaniu do wielkości zakładanych, powodując tym
    samym ziszczenie się drugiego warunku z art. 11e ustawy o CIT.
    Jak wskazano we wniosku miesięczne wynagrodzenie Spółki jest obliczane na podstawie
    planowanych kosztów usług realizowanych w ramach Usług ICT, które Spółka wykonuje
    na rzecz danego Podmiotu powiązanego. Ustalenie wynagrodzenia danej Usługi ICT
    odbywa się poprzez przypisanie kosztów bezpośrednio powiązanych ze świadczeniem
    tej Usługi ICT oraz przypisaniem kosztów wspólnych dla wszystkich Usług ICT,
    dzielonych kluczami podziału na poszczególne Usługi. Podstawą kalkulacji
    Wynagrodzenia za daną Usługę ICT w danym roku jest planowana baza kosztowa na ten
    rok. Po zakończeniu danego roku, Wnioskodawca dokonuje korekt „in plus” oraz „in
    minus” wynagrodzenia w związku z faktycznym ustaleniem rzeczywistych kosztów
    świadczenia Usług ICT. Wnioskodawca kontroluje odchylenia kosztów rzeczywistych
    świadczonych Usług ICT wobec wartości zafakturowanych na bazie kosztów
    planowanych. Co do zasady, ostateczna weryfikacja kosztów Usług ICT odbywa się po
    zakończeniu każdego roku kalendarzowego, w którym świadczone są Usługi ICT.
    Faktury korygujące uwzględniają różnicę między wynagrodzeniem planowanym za
    poszczególne miesiące, a wynagrodzeniem wynikającym z rozliczenia kosztów
    rzeczywistych, świadczonych Usług. Mogą wystąpić sytuacje urealnienia bazy kosztowej
    w trakcie roku podatkowego oraz kolejny raz po jego zakończeniu.
    Odnosząc powyższe do ww. przepisów prawa, zauważyć należy, że korekty rozliczeń
    nastąpią w sytuacji, kiedy rzeczywiste koszty świadczonych Usług ICT różnią się od
    kosztów planowanych.
    Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zostanie
    spełniony warunek wynikający z art. 11e pkt 2 ustawy o CIT”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić,
    iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie
    wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej, zgodnie z którym:
    interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z
    uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli
    stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.