Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.1129.2021.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-02-10
Teza: skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości i wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe
Słowa kluczowe: nieruchomości-nabycie nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; remonty; ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw majątkowych.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

**Interpretacja indywidualna**

**–** **stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe**

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości i wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe, w części dotyczącej pytań nr 1 i nr 4 jest prawidłowe, natomiast w części dotyczącej pytań nr 2 i nr 3 jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

2 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 2 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości i wydatkowania przychodu na własne cele mieszkaniowe. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 27 stycznia 2022 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
-------------------------------------------

Dziadkowie Wnioskodawczyni mieli dom, w którym mieszkali: Wnioskodawczyni z rodzicami, ciotką i wujkiem. Babcia Wnioskodawczyni (B.S.) zmarła w dniu 30 grudnia 2002 r. i po jej śmierci Sąd wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku (postanowienie z dnia 5 października 2005 r. Sądu Rejonowego). Tym postanowieniem dziedziczyli: mama Wnioskodawczyni (A. S.), ciotka (I. Y.), wujek (A. S.) oraz dziadek (M. S.). W dniu 1 października 2012 r. zmarł dziadek Wnioskodawczyni (M. S.). W dniu 22 kwietnia 2013 r. Sąd wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S. dla mamy Wnioskodawczyni, Jej ciotki oraz wujka. Wszyscy spadkobiercy dziedziczyli po 1/3 części. W dniu 7 czerwca 2018 r. zmarła mama Wnioskodawczyni. W dniu 21 czerwca 2018 r. notariusz wydał akt dziedziczenia dla Wnioskodawczyni i Jej taty i oboje odziedziczyli po 1/6 udziałów po zmarłej. W dniu 9 lutego 2021 r. tata Wnioskodawczyni darował Jej swoje udziały odziedziczone po swojej żonie i stała się Ona właścicielem 1/3 udziałów całej nieruchomości. W dniu 9 marca 2021 r. nastąpiła sprzedaż tej nieruchomości za sumę 360 000 zł, gdzie dla Wnioskodawczyni była 1/3 tej kwoty, czyli 120 000 zł. Mąż Wnioskodawczyni (R. L.) otrzymał nieruchomość od swojej mamy (A. L.) w dniu 10 listopada 2020 r. Ta nieruchomość jest w bardzo złym stanie i wymaga ogromnego remontu. Wnioskodawczyni nie ma z mężem rozdzielności majątkowej i mąż dodatkowo chce wystąpić o rozszerzenie wspólności o tę otrzymaną w darowiźnie od swojej mamy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że dom będący przedmiotem spadku po Jej dziadkach i mamie jest położony w K. przy ul. B. Powierzchnia działki to 0,1047 ha, natomiast powierzchnia budynku (kubatura) wynosi 1148 m3 (księga wieczysta prowadzona przez Sąd Rejonowy). Babcia Wnioskodawczyni (B. S.) była na równych prawach z dziadkiem M. S. współwłaścicielką domu w K. położonego przy ulicy B., czyli 1/2 udziałów tej nieruchomości należało do niej. Po B. S., na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 5 października 2005 r., mama Wnioskodawczyni odziedziczyła 1/12 części, wujek (A. S.) 1/12 części, ciotka (I. Y.) 1/12 części oraz dziadek (M. S.) 1/4 części, w tym momencie dziadek posiadał 3/4 udziałów w nieruchomości. Po M. S., na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 22 kwietnia 2013 r., mama Wnioskodawczyni odziedziczyła 1/3 udziałów dziadka, tak samo jak wujek A. S. - 1/3 części i ciotka I. Y. - 1/3 części. Tym samym, stali się oni właścicielami po 1/3 udziałów całej nieruchomości. Innych spadkobierców nie było. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem mieszkania położonego w J. i to tu znajduje się obecnie Jej centrum interesów osobistych i gospodarczych (księga wieczysta prowadzona przez Sąd Rejonowy). Nieruchomość nabyta przez męża w drodze darowizny jest położona w centrum miasta J., przy ulicy K. Powierzchnia działki to 655 m2, powierzchnia budynku to 287 m2 (księga wieczysta prowadzona przez Sąd Rejonowy). Wnioskodawczyni wraz z mężem zamierzają dokonać rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej o tę nieruchomość niezwłocznie po otrzymaniu powyższej interpretacji, nie później niż do końca 2022 r. Budynek mieszkalny, położony na nieruchomości nabytej przez męża w drodze darowizny, będzie służył realizacji własnych celów mieszkaniowych Wnioskodawczyni, stosownie do art. 21 ust 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. W miejscowości, w której położony jest ten budynek, znajduje się obecnie i będzie znajdowało centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawczyni. Środki otrzymane ze sprzedaży udziału nieruchomości nabytej przez Wnioskodawczynię w spadku i darowiźnie będą przeznaczone na nadbudowę i generalny remont nieruchomości położonej w J. przy ulicy K., tj. podniesienie ścian kolankowych, podniesienie stropu, kapitalny remont dachu, wymianę stolarki drzwiowej i okiennej, naprawę i wymianę podłóg, zamontowanie ogrzewania i kaloryferów, układanie płytek, malowanie ścian itp. Wnioskodawczyni będzie posiadała rachunki i faktury na własne dane (…), rzetelne i udokumentowane wiarygodne dowody. Wydatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodu z tytułu zbycia udziału w nieruchomości po mamie, nastąpi nie później niż w okresie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie udziału w nieruchomości - akt notarialny został podpisany w dniu 9 marca 2021 r., a więc wydatkowanie nastąpi do końca 2024 r.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
---------------------------------------------------------

1\. Czy w takiej sytuacji wystąpi podatek od darowizny, tj. czy wystąpi/istnieje obowiązek zapłaty 19 % podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w dniu 9 marca 2021 r.?

2\. Czy w takiej sytuacji wystąpi podatek od spadku, tj. czy wystąpi/istnieje obowiązek zapłaty 19% podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w dniu 9 marca 2021 r.?

3\. Czy środki ze sprzedaży udziałów w nieruchomości odziedziczonych w spadku po mamie Wnioskodawczyni może przeznaczyć na nadbudowę, remont generalny i wykończenie domu znajdującego się na nieruchomości, której będzie współwłaścicielem (po dokonaniu rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej o tę nieruchomość)?

4\. Czy środki ze sprzedaży udziałów w nieruchomości otrzymanych w darowiźnie od taty Wnioskodawczyni może przeznaczyć na nadbudowę, remont generalny i wykończenie domu znajdującego się na nieruchomości, której będzie współwłaścicielem (po dokonaniu rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej o tę nieruchomość)?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
---------------------------------------------------------------------------

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie pytania nr 1, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku nieruchomości, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) okres, o którym mowa w tym przepisie liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę, czyli 5-letni okres nie jest liczony. Tata Wnioskodawczyni nabył udziały w nieruchomości w dniu 21 czerwca 2018 r. na podstawie aktu dziedziczenia. Darowiznę na rzecz Wnioskodawczyni dokonał w dniu 9 lutego 2021 r. na podstawie aktu darowizny. Zatem w sytuacji sprzedaży udziałów w lokalu nabytych w spadku po zmarłej mamie należy liczyć od końca 2018 r. W związku brakiem upływu pięcioletniego okresu, przychód ze sprzedaży jest objęty podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie pytania nr 2, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku nieruchomości, określonych w ust. 1 pkt 8 lit a)-c) okres, o którym mowa w tym przepisie liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę, czyli 5-letni okres nie jest liczony. Mama Wnioskodawczyni nabyła (ostatecznie) udziały w nieruchomości w dniu 22 kwietnia 2013 r. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w J., więc za datę nabycia należy uznać dzień 22 kwietnia 2013 r. A zatem, w sytuacji sprzedaży udziałów w lokalu nabytych w spadku po zmarłej mamie należy liczyć od końca 2013 r. W związku z brakiem upływu pięcioletniego okresu (mama zmarła w dniu 7 czerwca 2018 r., akt dziedziczenia z dnia 21 czerwca 2018 r.), przychód ze sprzedaży jest objęty podatkiem od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie pytania nr 3, powołując się na art. 21 ust. 1 pkt 131 i art. 21 ust. 25 ustawy, środki, które otrzymała ze sprzedaży udziałów odziedziczonych po mamie w opisanej nieruchomości, powinny zostać zaliczone do własnych celów mieszkaniowych, czyli na wydatkowanie związane z generalnym remontem i wykończeniem nieruchomości, której Wnioskodawczyni będzie współwłaścicielem.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie pytania nr 4, powołując się na art. 21 ust. 1 pkt 131 i art. 21 ust. 25 ustawy, środki, które otrzymała ze sprzedaży udziałów otrzymanych w darowiźnie od taty w opisanej nieruchomości powinny zostać zaliczone do własnych celów mieszkaniowych, czyli na wydatkowanie związane z generalnym remontem i wykończeniem nieruchomości, której Wnioskodawczyni będzie współwłaścicielem.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe, w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z treści wniosku wynika, że babcia Wnioskodawczyni (B. S.) zmarła w dniu 30 grudnia 2002 r. i po jej śmierci Sąd wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 5 października 2005 r. Przedmiotem spadku była zabudowana nieruchomość. Na mocy tego postanowieniem dziedziczyli: mama Wnioskodawczyni (A. S.), ciotka (I. Y.), wujek (A. S.) oraz dziadek (M. S.). W dniu 1 października 2012 r. zmarł dziadek Wnioskodawczyni. W dniu 22 kwietnia 2013 r. Sąd wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po M. S. dla mamy Wnioskodawczyni, Jej ciotki oraz wujka. Wszyscy spadkobiercy dziedziczyli po 1/3 części. W dniu 7 czerwca 2018 r. zmarła mama Wnioskodawczyni. W dniu 21 czerwca 2018 r. notariusz wydał akt dziedziczenia dla Wnioskodawczyni i Jej taty i oboje odziedziczyli po 1/6 udziałów po zmarłej. W dniu 9 lutego 2021 r. tata Wnioskodawczyni darował Jej swoje udziały odziedziczone po swojej żonie i stała się Ona właścicielem 1/3 udziałów całej nieruchomości. W dniu 9 marca 2021 r. nastąpiła sprzedaż tej nieruchomości

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów tej ustawy.

W myśl art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny).

W świetle powyższego, stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla obliczania okresu pięciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, przy sprzedaży przez Wnioskodawczynię udziałów w zbywanej zabudowanej nieruchomości należy przyjąć datę nabycia ww. udziałów przez zmarłą matkę Wnioskodawczyni, tj.:

\- datę śmierci B. S. (30 grudnia 2002 r.), po której matka Wnioskodawczyni nabyła udział w zabudowanej nieruchomości,

\- datę śmierci M. S. (1 października 2012 r.), po którym matka Wnioskodawczyni nabyła udział w zabudowanej nieruchomości.

Zatem, zbycie udziałów w zabudowanej nieruchomości w 2021 r. nabytych przez Wnioskodawczynię w ramach spadku po Jej matce, nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem okres, o którym mowa w tym przepisie minął.

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. W dniu 9 lutego 2021 r. tata Wnioskodawczyni darował Jej swój udział w zabudowanej nieruchomości. Z uwagi na powyższe, Wnioskodawczyni nabyła przedmiotowy udział w dniu 9 lutego 2021 r. i sprzedaż tego udziału dokonana przez Wnioskodawczynię przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r.) stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

– przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Z treści wniosku wynika, że środki otrzymane ze sprzedaży udziału nieruchomości nabytej przez Wnioskodawczynię w spadku i darowiźnie będą przeznaczone na nadbudowę i generalny remont nieruchomości położonej w J. przy ulicy K., tj. podniesienie ścian kolankowych, podniesienie stropu, kapitalny remont dachu, wymianę stolarki drzwiowej i okiennej, naprawę i wymianę podłóg, zamontowanie ogrzewania i kaloryferów, układanie płytek, malowanie ścian itp. Wnioskodawczyni będzie posiadała rachunki i faktury na własne dane osobowe, tj. rzetelne i udokumentowane wiarygodne dowody. Wydatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodu z tytułu zbycia udziału w nieruchomości nastąpi nie później niż w okresie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie udziału w nieruchomości - akt notarialny został podpisany w dniu 9 marca 2021 r., a więc wydatkowanie nastąpi do końca 2024 r. Wnioskodawczyni wyraźnie wskazała, że będzie zamieszkiwać w budynku, który zamierza remontować i stanie się współwłaścicielką nieruchomości, na której jest położony ten budynek.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.

Uwzględniając treść zacytowanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w ustawie jest wydatkowanie otrzymanego przychodu w ustawowym terminie i wyłącznie na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania, ma charakter wyczerpujący (enumeratywny).

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z przywołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele mieszkaniowe” podatnika. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Zauważyć również należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”. Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.) jako „wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym”. Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego budynku jako nieruchomości i jej części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do jego zdolności użytkowej . W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.

Przenosząc to na grunt analizowanej sprawy należy stwierdzić, że wydatki planowane przez Wnioskodawczynię na nadbudowę i generalny remont budynku mieszkalnego, którego będzie Ona współwłaścicielem, będą mogły być zaliczone do kategorii wydatków na nadbudowę i remont własnego budynku mieszkalnego, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe wskazać należy, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię udziałów w zabudowanej nieruchomości nabytych w spadku po matce, nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. udziałów w zabudowanej nieruchomości przez spadkodawcę Wnioskodawczyni, upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisie, stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Wnioskodawczyni z tytułu sprzedaży tych udziałów w 2021 r. nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego. W związku z tym, że zbycie ww. udziałów w zabudowanej nieruchomości nie stanowi źródła przychodu, do tego zbycie nie ma zastosowania zwolnienie podatkowe wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynie w 2021 r. udziału w zabudowanej nieruchomości, nabytego w drodze darowizny od ojca w 2018 r., stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak wydatkowanie przez Wnioskodawczynię przychodu ze sprzedaży ww. udziału w nieruchomości na nadbudowę i generalny remont budynku mieszkalnego, którego zostanie współwłaścicielem przed upływem okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy. Powyższe zwolnienie będzie obejmować taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w zabudowanej nieruchomości, jaka proporcjonalnie będzie odpowiadać udziałowi poniesionych wydatków na nadbudowę i remont budynku mieszkalnego, w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Zatem, Pani stanowisko w części dotyczącej pytań nr 1 i nr 4 uznano za prawidłowe, natomiast w części dotyczącej pytań nr 2 i nr 3 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionych przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia (tj. sprzedaży udziału w nieruchomości) w przedstawionym stanie faktycznym

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą różniły się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).