Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.394.2025.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-19
Teza: Opodatkowanie czynności udostępniania toalet miejskich oraz
prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
gmina
odliczenia-prawo do odliczenia
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (dalej: VAT).
    Gmina realizuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8
    marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie w szczególności wodociągów i
    zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych,
    utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
    odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Wnioskodawca zapewnia mieszkańcom możliwość skorzystania z toalet miejskich
    /szaletów. Toalety zlokalizowane są w centrum miasta oraz na targowisku miejskim (...). Za
    korzystanie z toalet miejskich Gmina pobiera odpłatności w wysokości (...) PLN za
    jednorazowe skorzystanie z szaletu. Odpłatności pobierane są od wszystkich
    korzystających (brak jest możliwości nieodpłatnego korzystania z usługi). W każdym z
    punktów zamontowane są automaty do pobierania odpłatności. Zebrane środki wpłacane
    są następnie na konto Gminy i stanowią dochód Gminy.
    Wysokość opłat za korzystanie z toalet miejskich wynika z przyjętych zarządzeń (...).
    Jednocześnie, Gmina ponosi wydatki bieżące na utrzymanie toalet miejskich, w
    szczególności wydatki na dostawę wody, odprowadzanie nieczystości, zakup środków
    czystości. Wydatki Gminy w tym zakresie dokumentowane są wystawianymi na Gminę
    fakturami VAT z NIP Gminy.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania VAT czynności udostępniania toalet
    miejskich i ewentualnego prawa Gminy do odliczenia VAT od wydatków na utrzymanie
    tych obiektów.
    Pytania
      1. Czy odpłatne udostępnienie toalet miejskich stanowi czynność opodatkowaną VAT,
        niekorzystającą ze zwolnienia z podatku?
      2. Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od wydatków na
        utrzymanie toalet miejskich?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. Odpłatne udostępnianie toalet miejskich stanowi czynność opodatkowaną VAT,
        niekorzystającą ze zwolnienia z podatku.
      2. Gminie przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od wydatków na
        utrzymanie toalet miejskich.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy
    Ad. 1
    Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w świetle art. 7
    ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby

    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Ponadto, jak stanowi art. 15 ust. 2 ww. ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jednocześnie, w świetle art. 15 ust. 6 cyt. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że Gmina jest podatnikiem, gdy wykonuje
    czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jej zadań własnych oraz, gdy wykonuje
    czynności mieszczące się w ramach jej zadań, ale czyni to na podstawie zawieranych
    umów cywilnoprawnych.
    W analizowanej sytuacji, Gmina wykonuje zadania własne, o których mowa w art. 7 ust. 1
    pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie w szczególności
    wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków
    komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i
    unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną
    oraz gaz.
    Jednocześnie jednak, w przedmiotowej sytuacji, Gmina wykonuje te zadania na podstawie
    zawieranych umów cywilnoprawnych. Udostępnienie szaletów miejskich dokonuje się za
    odpłatnością na podstawie umowy wzajemnej, gdzie dwie strony zobowiązują się do
    wzajemnego świadczenia. Jedna ze stron zobowiązana jest do wyświadczenia usługi
    udostępnienia toalety, a druga strona do uiszczenia zapłaty za tę usługę, która jest
    pobierana automatycznie. W tym zakresie, zdaniem Gminy nie działa ona w ramach
    reżimu publiczno-prawnego, lecz jako podatnik VAT, świadczący usługi w zamian za
    wynagrodzenie.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, Gmina wykonuje jako podatnik VAT odpłatne usługi
    udostępniania toalet miejskich podlegające opodatkowaniu VAT.
    Ani ustawa o VAT ani rozporządzenia wykonawcze do niej nie przewidują zwolnienia z VAT
    dla usług odpłatnego udostępnienia toalet miejskich.
    W konsekwencji Gmina wykonuje czynności podlegające VAT, niekorzystające ze
    zwolnienia z podatku.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 20
    listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.647.2023.1.MSU, zgodnie z którą „Analiza
    przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że odpłatne udostępnianie przez Państwa Gminę toalety publicznej
    stanowi/będzie stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy,
    realizowane przez Państwa Gminę działającą w charakterze podatnika podatku VAT w
    ramach działalności gospodarczej, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług według zasad obowiązujących dla tych czynności.

    Przepisy ustawy, jak również przepisy rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie
    przewidują zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Gminę usług udostępniania
    toalety publicznej.
    W konsekwencji, w analizowanej sprawie czynność udostępnienia przez Państwa Gminę
    toalety publicznej stanowi/będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające
    opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku”.
    Podobne podejście zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej z dnia 6
    listopada 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.673.2018.1.AJ, w której czytamy: „w
    analizowanej sprawie świadczenie w zakresie udostępnienia przez Gminę toalety miejskiej
    będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT,
    niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku”.
    Analogiczne stanowisko przedstawiono w interpretacji indywidualnej z dnia 3 listopada
    2021 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.620.2021.1.KM, w świetle której „świadczenie odpłatnych
    usług udostępniania toalety będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
    niekorzystającą ze zwolnienia od podatku VAT”.
    Podsumowując, Gmina jest zdania, że odpłatne udostępnianie toalet miejskich stanowi
    czynność opodatkowaną VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z podatku.
    Ad. 2
    Jak stanowi art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami.
    Dla oceny przysługującego prawa do odliczenia VAT konieczne jest zatem ustalenie, czy
    nabywane towary i usługi zostały nabyte przez podatnika VAT oraz czy są związane z
    dokonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi VAT.
    W analizowanej sytuacji, Gmina jako podatnik VAT ponosi wydatki na utrzymanie toalet
    miejskich. Dodatkowo wydatki te są związane z wykonywanymi przez Gminę czynnościami
    opodatkowanymi VAT w postaci usług odpłatnego udostępniania tych obiektów. Tym
    samym, przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT zostaną spełnione.
    Gminie powinno przysługiwać prawo do odliczenia pełnej kwoty VAT od wydatków na
    utrzymanie toalet miejskich, bowiem są one przeznaczone do odpłatnego udostępniania.
    Gmina nie wykorzystuje opisanej infrastruktury do czynności niepodlegających ustawie o
    VAT czy zwolnionych z VAT.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej z
    dnia 14 lipca 2023 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.405.2023.1.IK, w której uznano, że
    „Przysługiwało będzie Państwo również prawo do odliczenia w pełnej wysokości podatku
    VAT naliczonego od wydatków związanych z wybudowaniem toalety trzeciej w sytuacji gdy
    ich użytkowanie będzie się odbywało na zasadach obowiązujących w Gminie (czyli toaleta
    będzie udostępniana ludności za odpłatnością)”.
    Podobne podejście zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 31 stycznia
    2022 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.759.2021.3.JJ, w której czytamy, że „W sytuacji, gdy są
    Państwo w stanie przyporządkować kwoty podatku VAT naliczonego do działalności
    gospodarczej, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, mają prawo do odliczenia podatku w
    części w jakiej wydatki poniesione na realizację projektu będą wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, tj. do wykorzystywania w ramach Państwa działalności
    gospodarczej toalety systemowej oraz fragmentu sieci wodociągowej”.
    Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 20
    listopada 2023 r., sygn., 0113-KDIPT1-1.4012.647.2023.1.MSU, zgodnie z którą „W
    konsekwencji powyższego, Państwa Gminie przysługuje/będzie przysługiwało pełne prawo
    do odliczenia VAT naliczonego od Wydatków inwestycyjnych i Wydatków bieżących

    związanych z Toaletą. Przy czym prawo to przysługuje/będzie przysługiwało, o ile nie
    wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy”.
    Podsumowując, Gmina jest zdania, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia
    pełnej kwoty VAT od wydatków na utrzymanie toalet miejskich.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
        odbiorca (nabywca) usługi, oraz
        podmiot świadczący usługę.
    Świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa,
    musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status.
    Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
        mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów
        cywilnoprawnych.
    Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa
    publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub
    składki.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności
    publicznoprawne czy cywilnoprawne.
    Państwa wątpliwości budzi czy odpłatne udostępnianie toalet miejskich stanowi / będzie
    stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z tego
    podatku.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu
    czystości i porządku w gminach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 733):
      Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań
      własnych gminy.
      Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne
      do ich utrzymania, a w szczególności zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację
      własnych lub wspólnych z innymi gminami, lub wspólnych ze związkiem
      metropolitalnym szaletów publicznych.

    Utrzymanie czystości i porządku w gminie należy do Państwa obowiązkowych zadań
    własnych, a opłaty za korzystanie z toalety publicznej stanowią Państwa dochód.
    Udostępnienie toalety publicznej za opłatą stanowi umowę wzajemną, gdzie dwie strony
    zobowiązują się do wzajemnego świadczenia. W przedmiotowej sytuacji jedna ze stron
    zobowiązała się do spełnienia pewnej usługi (udostępnienie toalety), a druga strona do
    uiszczenia zapłaty za tę usługę, która jest pobierana automatycznie. Nie zmienia tego
    okoliczność, że taka usługa nie jest skierowana do konkretnego odbiorcy, jak również to,
    że nie jest zawierana w formie pisemnej. W analizowanym przypadku mamy do czynienia
    z typową umową adhezyjną, czyli umową zawieraną przez samo przystąpienie bez
    negocjowania jej postanowień. Postanowienia takich umów są przygotowywane przez
    jedną ze stron – druga strona może jedynie przyjąć zaproponowane jej warunki lub
    odmówić zawarcia takiej umowy. Ze względu na swój charakter umowy te często
    zawierane są jedynie ustnie, występują w tzw. obrocie masowym, np. komunikacja
    autobusowa.
    Zatem opłaty za korzystanie z toalety publicznej stanowią/będą stanowiły wynagrodzenie
    za świadczenie usług mieszczących się w zakresie wykonywanych przez Państwa zadań
    własnych na podstawie umowy cywilnoprawnej.
    W odniesieniu do tych usług nie działają/ nie będą Państwo działali jako organ władzy
    publicznej. Wyklucza to skorzystanie z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Działają/będą działali Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww.
    czynności – jako usługi zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy – podlegają opodatkowaniu
    VAT.
    Zwolnienie od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub
    przepisów wykonawczych do niej.
    Odpłatne świadczenie usług udostępniania toalet publicznych nie zostało przez
    ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji usługi te
    podlegają/będą podlegały opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla tych usług.
    Świadczenie przez Państwa odpłatnych usług udostępniania toalet miejskich jest/będzie
    opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Czynności te nie korzystają ze zwolnienia
    od podatku.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości, dotyczących prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT
    od wydatków na utrzymanie toalet miejskich, należy wskazać, że podstawowe zasady
    dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy,
    zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    gdy:

        odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
        towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    Art. 88 ustawy określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług
    zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę
    czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie taki związek występuje.
    Jak wyżej rozstrzygnięto, czynność odpłatnego udostępniania przez Państwa toalet
    miejskich jest/będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, niekorzystająca ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zatem przysługuje/będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków na utrzymanie toalet miejskich. Prawo to przysługuje/będzie
    przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.