Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-61/13/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-12
Teza: czynności tzw. konfekcjonowania, kruszenia oraz przesiewania wyrobów węglowych
Słowa kluczowe: ewidencja; podmiot-podmiot pośredniczący; wyroby; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2013r. (data wpływu 15 lutego 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obrotu wyrobami węglowymi – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obrotu wyrobami węglowymi.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka) został zarejestrowany jako pośredniczący podmiot węglowy oraz jest autoryzowanym sprzedawcą węgla. Część kupowanego węgla kamiennego o kodzie CN 2701 jest sprzedawana w tranzycie do odbiorców na place węglowe lub podmioty zużywające do celów opałowych a część przewożona jest na plac własny w siedzibie firmy. Dotyczy wszystkich sortymentów handlowych zakupywanych do firmy, takich jak: miały, groszki, orzechy czy kostki, które to posiadają jeden kod - CN 2701.

W ramach zakupionego towaru, który znajduje się na własnym placu węglowym, Wnioskodawca chciałby wykonywać następujące czynności:

1.  konfekcjonowanie posiadanego towaru w worki 25- cio kg. Pobierany byłby towar z magazynu węgiel (np. orzech, groszek itp. asortyment) i magazynu "pozostałe" (np. Worki) na magazyn "przejściowy" a wracałby na magazyn węgiel towar o innej nazwie handlowej (np. orzech workowany, ekogroszek workowany itp.). Pobierana z magazynu ilość węgla kamiennego byłaby równa ilości wprowadzonej z powrotem w workach na magazyn węgiel. W operacji tej nie wystąpiłyby ubytki naturalne, nie zmieniłby się kod CN 2701, a jedynie zmieniłaby się nazwa handlowa.
2.  przesiewanie posiadanego towaru. Dłuższe magazynowanie określonych sortymentów węgla kamiennego - głównie grubych np. orzech, kostka, powoduje ich częściową degradację czyli zwiększeniem się ilości podziarna powyżej wskazań normy PN-82/G-97001 tzw. zamiałowanie. Z magazynu węgiel pobierana byłaby pewna ilość np. orzecha czy kostki na magazyn "przejściowy", a po przesianiu na magazyn wracałaby ta sama ilość węgla o tej samej wartości, ale z podziałem na dwa lub trzy sortymenty o innych nazwach. Tutaj również nie wystąpiłyby ubytki naturalne, ani nie zmieniłby się kod CN 2071. Zmieniłaby się ilość towaru w poszczególnych sortymentach.
3.  kruszenie posiadanego towaru.

Pobierany byłby z magazynu "węgiel" na magazyn "przejściowy" np. groszek o granulacji 8-31,5 mm, który następnie byłby kruszony i przesiewany na trzy części:

*   nadziarno - groszek o granulacji większej od 25 mm
*   produkt finalny - groszek o granulacji 8-25 mm, tzw. Ekogroszek
*   podziarno - miał o granulacji 0-8 mm.

Wszystkie te grupy wprowadzane byłyby z powrotem na magazyn "węgiel", których łączna ilość i wartość odpowiadałaby wartości, która wyszła z magazynu "węgiel". Proces miałby na celu uzyskanie tzw. ekogroszku do spalania w piecach ekologicznych. Tutaj również nie wystąpiłyby ubytki naturalne, ani nie zmieniłby się kod CN 2071. Jedynie zmieniłyby się ilości towaru w poszczególnych sortymentach. Zmiana dotyczyłaby jedynie granulacji i proporcji poszczególnych składników węgla z różnych kopalń.

Operacje przedstawione powyżej dotyczyłyby węgla kamiennego o kodzie CN 2701, który pobierany byłby z magazynu i wracałby na magazyn w tej samej wartości i ilości. Zmiana dotyczyłaby tylko opakowania lub struktury zmiana czy zmiany nazwy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy któraś z opisanych, związanych z węglem kamiennym czynności, tzn. konfekcjonowanie, kruszenie czy przesiewanie, będzie produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym?

I w efekcie, czy w odniesieniu do opisanych czynności znajdują zastosowanie następujące przepisy ustawy o podatku akcyzowym:

*   art. 31a ust. 2 pkt 2, zgodnie z którym zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w procesie produkcji wyrobów energetycznych,
*   art. 31a ust. 4, zgodnie z którym warunkiem takiego zwolnienia jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych lub jako pośredniczący podmiot węglowy jesteśmy z tego obowiązku zwolnieni.

Zdaniem Wnioskodawcy, żadna z opisanych powyżej czynności, tzn. konfekcjonowanie, kruszenie i przesiewanie, nie będzie "produkcją wyrobów energetycznych" w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008r. w art. 31a ust. 2 i Wnioskodawca nie jest zobligowani do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 31a ust. 4.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, w poz. 20 ww. załącznika pod kodem ex CN 2702 wymieniono węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu – jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Dla węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 ustawodawca przewidział w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy, stawkę podatku w wysokości 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Stosownie do art. 88 ust. 1 i ust. 6 ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15oC lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe wyrobów węglowych, które wynoszą odpowiednio:

1.  23,8 GJ/1000 kilogramów dla węgla objętego pozycją CN 2701;
2.  8,6 GJ/1000 kilogramów dla węgla brunatnego objętego pozycją CN 2702;
3.  27,5 GJ/1000 kilogramów dla koksu objętego pozycją CN 2704.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na pojęcie „sprzedaży wyrobów węglowych”, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy.

I tak, w myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiotem zużywającym jest podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Stosownie do art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.

W powołanym ustępie 2 art. 31a wskazano zwolnienia od akcyzy obejmujące wyroby węglowe zużywane:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.);
8.  przez zakłady energochłonne do celów opałowych;
9.  przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Stosownie do przepisów art. 31a ust. 4-7 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych. Ewidencja może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja, oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę.

Szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać ewidencja wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy oraz sposób jej prowadzenia został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.).

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca został zarejestrowany jako pośredniczący podmiot węglowy oraz jest autoryzowanym sprzedawcą węgla. Część kupowanego węgla kamiennego o kodzie CN 2701 jest sprzedawana w tranzycie do odbiorców na place węglowe lub podmioty zużywające do celów opałowych a część przewożona jest na plac własny w siedzibie firmy. Dotyczy wszystkich sortymentów handlowych zakupywanych do firmy, takich jak: miały, groszki, orzechy czy kostki, które to posiadają jeden kod - CN 2701.

W ramach zakupionego towaru, który znajduje się na własnym placu węglowym, Wnioskodawca chciałby wykonywać następujące czynności:

1.  konfekcjonowanie posiadanego towaru w worki 25- cio kg. Pobierany byłby towar z magazynu węgiel (np. orzech, groszek itp. asortyment) i magazynu "pozostałe" (np. Worki) na magazyn "przejściowy" a wracałby na magazyn węgiel towar o innej nazwie handlowej (np. orzech workowany, ekogroszek workowany itp.). Pobierana z magazynu ilość węgla kamiennego byłaby równa ilości wprowadzonej z powrotem w workach na magazyn węgiel. W operacji tej nie wystąpiłyby ubytki naturalne, nie zmieniłby się kod CN 2701, a jedynie zmieniłaby się nazwa handlowa.
2.  przesiewanie posiadanego towaru. Dłuższe magazynowanie określonych sortymentów węgla kamiennego - głównie grubych np. orzech, kostka, powoduje ich częściową degradację czyli zwiększeniem się ilości podziarna powyżej wskazań normy PN-82/G-97001 tzw. zamiałowanie. Z magazynu węgiel pobierana byłaby pewna ilość np. orzecha czy kostki na magazyn "przejściowy", a po przesianiu na magazyn wracałaby ta sama ilość węgla o tej samej wartości, ale z podziałem na dwa lub trzy sortymenty o innych nazwach. Tutaj również nie wystąpiłyby ubytki naturalne, ani nie zmieniłby się kod CN 2071. Zmieniłaby się ilość towaru w poszczególnych sortymentach.
3.  kruszenie posiadanego towaru.

Pobierany byłby z magazynu "węgiel" na magazyn "przejściowy" np. groszek o granulacji 8-31,5 mm, który następnie byłby kruszony i przesiewany na trzy części:

*   nadziarno - groszek o granulacji większej od 25 mm
*   produkt finalny - groszek o granulacji 8-25 mm, tzw. Ekogroszek
*   podziarno - miał o granulacji 0-8 mm.

Wszystkie te grupy wprowadzane byłyby z powrotem na magazyn "węgiel", których łączna ilość i wartość odpowiadałaby wartości, która wyszła z magazynu "węgiel". Proces miałby na celu uzyskanie tzw. ekogroszku do spalania w piecach ekologicznych. Tutaj również nie wystąpiłyby ubytki naturalne, ani nie zmieniłby się kod CN 2071. Jedynie zmieniłyby się ilości towaru w poszczególnych sortymentach. Zmiana dotyczyłaby jedynie granulacji i proporcji poszczególnych składników węgla z różnych kopalń.

Operacje przedstawione powyżej dotyczyłyby węgla kamiennego o kodzie CN 2701, który pobierany byłby z magazynu i wracałby na magazyn w tej samej wartości i ilości. Zmiana dotyczyłaby tylko opakowania lub struktury zmiana czy zmiany nazwy.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia, czy ww. czynności można uznać za produkcję wyrobów energetycznych oraz czy w odniesieniu do opisanych czynności znajdą zastosowanie przepisu art. 31a ust. 2 pkt 2 i art. 31a ust. 4 ustawy.

Rozważając powyższe, należy zwrócić uwagę, iż warunki, pod którymi w ustawie zastrzeżono możliwość zastosowania zwolnień od akcyzy wyrobów węglowych można podzielić na dwie grupy.

Pierwsza z nich dotyczy warunków zwolnień związanych z czynnościami, których przedmiotem są wyroby węglowe, a wykonywanymi przez:

*   pośredniczące podmioty węglowe,
*   podmioty korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy w przypadku dokonywania nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Do grupy tej należą warunki takie jak konieczność pisemnego powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a; posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b; oraz dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Natomiast druga grupa warunków zwolnień dotyczy czynności wykonywanych tylko przez podmioty zużywające w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy.

Powyższy podział warunków związanych ze zwolnieniem od akcyzy wyrobów węglowych jest zarysowany bardzo wyraźnie na gruncie ustawy. Poszczególne warunki zostały każdorazowo zaopatrzone w informację, których zwolnień dotyczą, a tym samym, do jakich adresatów są skierowane.

W świetle powyższego należy zatem w pierwszej kolejności poddać ocenie charakter wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności, w celu ustalenia, czy istotnie, jak wskazuje Wnioskodawca, nie jest on podmiotem wymienionym w art. 31a ust. 2 pkt 2 ustawy z tytułu czynności polegających na konfekcjonowaniu, przesiewanie i kruszeniu wyrobów węglowych.

Definicja produkcji wyrobów energetycznych dla potrzeb ustawy o podatku akcyzowym została określona w art. 87 ust. 1, zgodnie z którą produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Analizując powyższe na tle powołanych przepisów ustawy stwierdzić należy, iż konfekcjonowanie, przesiewanie i kruszenie wyrobów węglowych przy jednoczesnym braku zużycia tych wyrobów i braku zmiany ich klasyfikacji według kodów CN, nie stanowi czynności związanych ze zużyciem tych wyrobów do celów opałowych.

W opisanej we wniosku sytuacji czynności wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na konfekcjonowaniu, przesiewaniu i kruszeniu wyrobów węglowych należy zaliczyć do czynności związanych z przygotowaniem wyrobów węglowych do sprzedaży i ich magazynowania przez pośredniczący podmiot węglowy. Należy podkreślić, iż w przedstawionym zdarzeniu po wykonaniu opisanych czynności nie zmieni się klasyfikacja wyrobów – będę objęte tą samą pozycją CN.

Tym samym w opisanej sytuacji Wnioskodawca nie jest żadnym z podmiotów wymienionych w art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym z tytułu czynności polegających na konfekcjonowaniu, kruszeniu oraz przesiewaniu wyrobów węglowych, bowiem ww. czynności nie stanowią procesu produkcji wyrobów energetycznych.

Nie będzie tym samym zobowiązany do prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów opałowych.

Ustawa o podatku akcyzowym nie wprowadza bowiem w przypadku pośredniczących podmiotów węglowych korzystających ze zwolnienia od akcyzy warunku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych podlegających zwolnieniu, a potwierdzeniem dostarczenia przez sprzedający podmiot takich wyrobów podmiotom korzystającym ze zwolnienia jest dokument dostawy.

Reasumując, przepisy nie nakładają na pośredniczący podmiot węglowy obowiązku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych, o której mowa w art. 31a ust. 4. Zatem, Wnioskodawca jako pośredniczący podmiot węglowy nie musi prowadzić „Ewidencji wyrobów węglowych”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.