Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.550.2024.3.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia darowizny w postaci Działalności związanej z najmem do Fundacji Rodzinnej.
Słowa kluczowe: darowizna; fundacje-fundacja rodzinna; najem; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 27e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia
    przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 października 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 10 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który w zakresie podatku od towarów i usług dotyczy

    opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia darowizny w postaci
    Działalności związanej z najmem do Fundacji Rodzinnej. Uzupełnił go Pan pismem z 27
    grudnia 2024 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą
    pod firmą: (...) (dalej: „Przedsiębiorstwo”).
    Przedmiotem działalności Przedsiębiorstwa jest m.in.:
        68.20.Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Działalność wskazana w PKD 68.20.Z nie stanowi jedynej działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy, ponieważ przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Wnioskodawcę jest:
        47.52.Z - Sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła
        prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach.
    Wnioskodawca jest właścicielem sklepu (...), który oferuje klientom indywidualnym
    szeroko pojęte towary budowalno-remontowe, a także usługi w zakresie obróbek
    blacharskich, cięcia stali, transportu zakupionych materiałów budowlanych itp. Jest to
    przedmiot głównej działalności gospodarczej Wnioskodawcy (dalej jako: „Działalność
    Główna”).
    Poza prowadzeniem Działalności Głównej, Wnioskodawca w ramach prowadzonej
    jednoosobowej działalności gospodarczej wynajmuje także długoterminowo na rzecz
    podmiotów trzecich, niepowiązanych z Wnioskodawcą:
                        21. lokal o powierzchni ok. 1984,45, m znajdujący się w budynku stanowiącym odrębny
      od gruntu przedmiot własności stanowiący wspólność ustawową małżeńską
      Wnioskodawcy i jego żony wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i drogową
      oraz (...) miejsca parkingowe znajdujące się na nieruchomości położonej w (...),
      stanowiącą działkę nr 1, dla której prowadzona jest księga wieczysta numer (...)
      stanowiąca wspólność ustawową małżeńską Wnioskodawcy i jego żony oraz działkach
      numer 2 i 3 oraz 4, której użytkownikami wieczystymi są Wnioskodawca i jego żona,
      dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...),
                              22. lokal użytkowy o łącznej powierzchni 151,1 m składający się z pomieszczeń na
                        2  2parterze o powierzchni 105,6 m oraz pomieszczenia w piwnicy o powierzchni 45,5 m
      wyposażony w instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną i centralnego ogrzewania
      położony na nieruchomości znajdującej się w (...), stanowiącą działkę oznaczoną
      numerem 5, dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...),
    (dalej jako: „Nieruchomości”).
    Wnioskodawca posiada zawarte umowy najmu z najemcami, których przedmiotem są
    Nieruchomości i uzyskuje z tego tytułu comiesięczny przychód (dalej jako: „Działalność
    związana z najmem”).
    Działalność związana z najmem została przez Wnioskodawcę wyodrębniona od
    Działalności Głównej. Mianowicie Wnioskodawca oddzielnie przypisuje do Działalności
    związanej z najmem przychody i koszty, a prowadzona przez niego ewidencja zdarzeń
    gospodarczych pozwala na przyporządkowanie do Działalności związanej z najmem także
    należności i zobowiązań.
    Ponadto, Wnioskodawca dokonał wyodrębnienia Działalności związanej z najmem oraz
    jest w stanie alokować do tej działalności składniki materialne i niematerialne. Chociaż

    Działalność związana z najmem nie jest wyodrębniona w strukturze organizacyjnej
    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności w sposób formalny, to jej wyodrębnienie
    ma charakter faktyczny. W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę relatywnie niewielką
    skalę prowadzonej przez niego działalności, nie ma potrzeby, aby Działalność związana z
    najmem została wyodrębniona w strukturze jako oddział lub dział. Brak jest też
    konieczności, aby do Działalności związanej z najmem zostali przypisani określeni
    pracownicy, ponieważ działalność w postaci najmu tego nie wymaga. Nie zmienia jednak
    to faktu, że faktycznie wyodrębnienie to ma miejsce.
    W ocenie Wnioskodawcy, faktyczne wyodrębnienie Działalności związanej z najmem
    pozwala także prowadzić działalność w przedmiocie najmu Nieruchomości samodzielnie,
    w oderwaniu od Działalności Głównej. Prowadzenie Działalności związanej z najmem jest
    bowiem możliwe z wykorzystaniem składników majątkowych przynależących do tej
    działalności, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi czy w
    połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy.
    Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca wraz ze swoją małżonką B.B., są fundatorami
    Fundacji Rodzinnej Rodziny (...), która została utworzona na mocy aktu założycielskiego
    sporządzonego w dniu (...) lutego 2024 r. w formie aktu notarialnego przez notariuszem
    (...) (dalej jako: „Fundacja Rodzinna”). Fundacja Rodzinna została wpisana do rejestru
    fundacji rodzinnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w
    dniu 13 sierpnia 2024 r. pod numerem (...).
    Głównymi celami Fundacji Rodzinnej, które wynikają z treści statutu jest gromadzenie
    mienia, zarządzanie nim w interesie Beneficjentów Fundacji Rodzinnej oraz spełnianie
    świadczeń na rzecz Beneficjentów.
    Cele szczegółowe Fundacji Rodzinnej są następujące:
    1) zapewnienie sukcesji działalności gospodarczej i mienia prywatnego Fundatorów,
    2) utrzymanie w przyszłości Fundatorów ze środków F.R., w tym poprzez zapewnienie
      dożywotnio dotychczasowego poziomu życia,
    3) wsparcie Beneficjentów F.R. w edukacji,
    4) udzielanie pomocy Beneficjentom w razie zaistnienia szczególnej potrzeby,
    5) wsparcie w dofinansowaniu leczenia Beneficjentów,
    6) dokonywanie inwestycji,
    7) aktywne zarządzanie aktywami F.R. celem pomnażania majątku rodzinnego,
    8) finansowanie funkcjonowania F.R. oraz spółek, w których F.R. posiada bezpośrednio
      lub pośrednio udział kapitałowy,
    9) dążenie do zapewnienia rozwoju potencjału finansowego spółek, w których F.R.
      posiada bezpośrednio lub pośrednio udział kapitałowy,
    10) utrzymywanie więzi rodzinnych.
    Fundacja Rodzinna została zawiązana przez Wnioskodawcę i jego żonę z myślą o
    zabezpieczeniu i usprawnieniu procesu sukcesyjnego i tym samym wydzielenie do
    odrębnego podmiotu części majątku przynoszącego pasywny dochód w celu jego
    reinwestycji.
    Wnioskodawca zamierza w przyszłości wnieść, jako darowiznę do Fundacji Rodzinnej,
    Działalność związaną z najmem. Oznacza to, że przedmiotem rozważanej darowizny będą
    wskazane składniki materialne i niematerialne oraz wszystkie przypisane do tej części
    działalności aktywa oraz pasywa, w tym umowy najmu. Fundacja Rodzinna po nabyciu
    Działalności związanej z najmem zamierza kontynuować najem Nieruchomości na
    podobnych warunkach jak Wnioskodawca. W szczególności, planowane jest zawarcie
    umów cesji z aktualnymi najemcami Nieruchomości.

    Działalność Główna prowadzona przez Wnioskodawcę nie będzie przedmiotem darowizny
    do Fundacji Rodzinnej.
    Przekazanie majątku Wnioskodawcy, w tym Nieruchomości na rzecz Fundacji Rodzinnej
    ma chronić go przed podziałem, umożliwić jego pomnażanie, a więc także czerpanie z
    niego korzyści, które będzie można przeznaczyć na pokrycie kosztów utrzymania osób
    wskazanych przez Wnioskodawcę - synów Wnioskodawcy oraz ich zstępnych.
    Niewykluczone jest także, że część zysków osiągniętych przez Fundację Rodzinną z tytułu
    najmu Nieruchomości oraz pozostałej działalności gospodarczej prowadzonej przez
    Fundację Rodzinną zostanie przeznaczona na wypłatę świadczeń na rzecz beneficjentów
    Fundacji Rodzinnej, którymi zgodnie ze statutem są m.in. oboje Fundatorzy, tj.
    Wnioskodawca i jego małżonka B.B.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Działalność związana z najmem jest wykonywana osobiście przez Wnioskodawcę. Ze
    względu na charakter tej działalności, nie jest konieczne przypisanie do niej odrębnych
    pracowników.
    Lokal o powierzchni ok. 1984,45 m² wraz z miejscami parkingowymi jest objęty
    wspólnością majątkową małżeńską. Wynajem jest realizowany w ramach działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy.
    Lokal o powierzchni 151,1 m² jest również objęty wspólnością majątkową małżeńską.
    Wynajem tego lokalu jest realizowany w ramach wspólnego majątku małżeńskiego.
    Składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem planowanej darowizny na rzecz
    fundacji rodzinnej:
        prawa i obowiązki wynikające z umów najmu,
        prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych w celu właściwej realizacji umów
        najmu, np. umów na dostawy mediów do nieruchomości, usługi odbioru odpadów,
        usługi dozoru nieruchomości i inne,
        księgi i dokumenty związane z prowadzeniem Działalności związanej z najmem, w
        tym dokumenty związane z umowami najmu, dokumentację podatkowo-księgową
        itp.
        narzędzia i sprzęt funkcjonalnie związany z Działalnością związaną z najmem.
    Działalność związana z najmem jest wyodrębniona finansowo poprzez prowadzenie
    wyodrębnionych strumieni przychodów i kosztów. Ponadto działalność ta jest również
    wyodrębniona organizacyjnie.
    Na moment planowanej transakcji w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy będą istnieć
    zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi przypisanymi działalności związanej
    z najmem. Zobowiązania te będą również przedmiotem darowizny na rzecz fundacji
    rodzinnej.

## Pytanie

Czy wniesienie w przyszłości przez Wnioskodawcę darowizny w postaci Działalności
    związanej z najmem do Fundacji Rodzinnej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy wniesienie w przyszłości przez Wnioskodawcę darowizny w
    postaci Działalności związanej z najmem do Fundacji Rodzinnej nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zdaniem Wnioskodawcy
    użyte w tym przepisie pojęcie „zbycie” jest pojęciem szerszym niż sprzedaż i obejmuje
    każde rozporządzenie przedmiotem skutkujące przeniesieniem własności, tj. prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel.
    W szczególności, pod pojęciem „zbycie” rozumie się każdą zamianę, darowiznę czy każdą
    inną czynność skutkującą przeniesieniem własności części przedsiębiorstwa. Zbycie w
    rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT obejmuje więc także darowiznę przedsiębiorstwa lub
    jego zorganizowanej części do fundacji rodzinnej. Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT
    przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa uważa się: organizacyjnie i finansowo
    wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i
    niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub
    zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić
    całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla
    przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle
    zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Na gruncie powyższych przepisów oraz w oparciu o doktrynę prawa podatkowego i
    dotychczasową praktykę organów podatkowych, przesłankami uznania danego zespołu
    składników za ZCP jest, aby:
    a) istniał zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań)
      powiązanych funkcjonalnie oraz aby zespół tych składników przeznaczony był do
      realizacji określonych zadań gospodarczych (tj. zespół składników był wyodrębniony
      funkcjonalnie);
    b) zespół tych składników był wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    c) zespół tych składników był wyodrębniony finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie;
    d) zespół tych składników mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące zadania gospodarcze.
    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca oddzielnie przypisuje do Działalności związanej z
    najmem przychody i koszty, a prowadzona przez niego ewidencja zdarzeń gospodarczych
    pozwala na przyporządkowanie do Działalności związanej z najmem także należności i
    zobowiązań, w ocenie Wnioskodawcy Działalność związana z najmem stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    Ponadto, Wnioskodawca dokonał wyodrębnienia Działalności związanej z najmem oraz
    jest w stanie alokować do tej działalności składniki materialne i niematerialne. Chociaż
    Działalność związana z najmem nie jest wyodrębniona w strukturze organizacyjnej

    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności w sposób formalny, to jej wyodrębnienie
    ma charakter faktyczny. W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę relatywnie niewielką
    skalę prowadzonej przez niego działalności, nie ma potrzeby, aby Działalność związana z
    najmem została wyodrębniona w strukturze jako oddział lub dział. Brak jest też
    konieczności, aby do Działalności związanej z najmem zostali przypisani określeni
    pracownicy, ponieważ działalność w postaci najmu tego nie wymaga. Nie zmienia jednak
    to faktu, że faktycznie wyodrębnienie to ma miejsce.
    W ocenie Wnioskodawcy, faktyczne wyodrębnienie Działalności związanej z najmem
    pozwala także prowadzić działalność w przedmiocie najmu Nieruchomości samodzielnie,
    w oderwaniu od Działalności Głównej. Prowadzenie Działalności związanej z najmem jest
    bowiem możliwe z wykorzystaniem składników majątkowych przynależących do tej
    działalności, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi czy w
    połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy.
    W ocenie Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego,
    Działalność związana z najmem spełnia wskazane powyżej przesłanki i w związku z tym
    stanowi ZCP w rozumieniu ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że Działalność związana z
    najmem stanowi zespół wyodrębnionych funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo
    składników w ramach prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa, który ma
    zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo zdolne do samodzielnej
    realizacji zadań gospodarczych.
    W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, wniesienie w przyszłości przez Wnioskodawcę
    darowizny w postaci Działalności związanej z najmem do Fundacji Rodzinnej nie będzie
    podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Dostawa towarów bądź świadczenie usługi będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług wyłącznie wtedy, gdy dokonywana będzie przez podmiot, który ma status
    podatnika oraz działa w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla
    ustalenia, czy osoba dokonująca konkretnej dostawy/usługi jest podatnikiem podatku
    VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wyłączają określone czynności spod zakresu ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie
    własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może
    nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany
    ściśle. Oznacza to, że ww. przepis ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Regulacja zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE.
    Art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego.
      W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa
      członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
      konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu
      się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie
      przepisów niniejszego artykułu.

    Powyższy przepis wprowadza możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania
    przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa - tak samo jak ma to miejsce w
    ustawie o podatku od towarów i usług.
    Działalność fundacji rodzinnej reguluje ustawa z dnia 21 lutego 2023 r. o fundacji
    rodzinnej (Dz. U. z 2023 r. poz. 326 ze zm.), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.
    Art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o fundacji rodzinnej:
        1. Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia,
          zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz
          beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.
        2. Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne,
          rzeczy lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do
          korzystania przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji,
          zgodnie ze statutem i listą beneficjentów.
    Art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 221)
      tylko w zakresie:
        1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego
          zbycia;
        2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
        3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni
          oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju
          albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach,
          spółdzielniach oraz podmiotach;
        4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i
          praw o podobnym charakterze;
        5) udzielania pożyczek:
          1) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo
            akcje,
          2) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako
            wspólnik,
          3) beneficjentom;
        6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w
          celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
        7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów
          roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i
          zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych
          produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile
          ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy,
          hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej
          50% tego produktu;
        8) gospodarki leśnej.
    Fundacja rodzinna tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego
    przedsiębiorstwa, zarządzania nim oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych
    beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji,
    dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej określają również zakres w jakim
    fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.

    Gdy fundacja rodzinna będzie wykonywać czynności wpisujące się w definicje dostawy
    towarów czy świadczenia usług - w rozumieniu art. 5 ustawy o VAT - może być uznana za
    podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą, tak jak każda inna osoba
    prawna i na takich samych zasadach. Z uwagi na specyfikę podatku VAT sama definicja
    działalności gospodarczej funkcjonuje w pewien sposób autonomicznie i nie jest
    rozpatrywana z perspektywy innych przepisów krajowych.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą.
    Przedmiotem działalności Pana Przedsiębiorstwa jest m.in.:
        68.20.Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
        47.52.Z - Sprzedaż detaliczna drobnych wyrobów metalowych, farb i szkła
        prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach.
    Jest Pan właścicielem sklepu, który oferuje klientom indywidualnym towary budowalno-
    remontowe, a także usługi w zakresie obróbek blacharskich, cięcia stali, transportu
    zakupionych materiałów budowlanych itp. Jest to przedmiot Pana głównej działalności
    gospodarczej.
    Ponadto w ramach swojej działalności gospodarczej wynajmuje Pan nieruchomości
    (Działalność związana z najmem). Najem jest długoterminowy i prowadzony na rzecz
    podmiotów trzecich, niepowiązanych z Panem. Przedmiotem najmu są:
                        21) lokal o powierzchni ok. 1984,45 m znajdujący się w budynku stanowiącym odrębny od
      gruntu przedmiot własności wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną i drogową
      oraz (...) miejsca parkingowe,
                              22) lokal użytkowy o łącznej powierzchni 151,1 m składający się z pomieszczeń na
                        2  2parterze o powierzchni 105,6 m oraz pomieszczenia w piwnicy o powierzchni 45,5 m
      wyposażony w instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną i centralnego ogrzewania.
    Oba lokale są objęte wspólnością ustawową małżeńską Pana i Pana żony. Wynajem lokalu
    o powierzchni ok. 1984,45 m² jest realizowany w ramach Pana działalności gospodarczej,
    natomiast lokalu o powierzchni 151,1 m² jest lokalu jest realizowany w ramach wspólnego
    majątku małżeńskiego.
    Wraz z małżonką jest Pan Fundatorem Fundacji Rodzinnej, która została zawiązana z
    myślą o zabezpieczeniu i usprawnieniu procesu sukcesyjnego i tym samym wydzielenie do
    odrębnego podmiotu części majątku przynoszącego pasywny dochód w celu jego
    reinwestycji.
    Zamierza Pan w przyszłości wnieść, jako darowiznę do Fundacji Rodzinnej, Działalność
    związaną z najmem. Przedmiotem rozważanej darowizny będą wskazane składniki
    materialne i niematerialne oraz wszystkie przypisane do tej części działalności aktywa oraz
    pasywa, w tym umowy najmu. Fundacja Rodzinna po nabyciu Działalności związanej z
    najmem zamierza kontynuować najem Nieruchomości na podobnych warunkach jak Pan.
    W szczególności, planowane jest zawarcie umów cesji z aktualnymi najemcami
    Nieruchomości.
    Pana wątpliwości dotyczą opodatkowania czynności darowizny Działalności związanej z
    najmem do Fundacji Rodzinnej.
    W analizowanej sprawie należy na wstępie wziąć pod uwagę, że nieruchomości objęte
                                    2wnioskiem - lokale o powierzchni ok. 1984,45 m2 i 151,1 m - są wspólnością ustawową
    małżeńską Pana i Pana żony.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).

    Art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że
    każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    Z uwagi na regulacje Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w akcie notarialnym
    dokumentującym nabycie, zbycie czy obciążenie nieruchomości wymieniani są oboje
    małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność
    wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do
    współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania
    żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą tworzy to szczególną
    sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia
    działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby
    pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność
    majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z
    małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
                                                  2W rozpatrywanej sprawie, pomimo że lokale o powierzchni ok. 1984,45 m2 i 151,1 m
    wraz z powiązanymi z nimi składnikami majątku, stanowią majątek wspólny małżonków,
    to jednak są wykorzystywane wyłącznie przez Pana do działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Oznacza to, że prowadząc działalność gospodarczą w
    oparciu o składniki majątku wspólnego, ma Pan nad tym majątkiem kontrolę
    ekonomiczną.
    Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej przepisów status
    podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności

    podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący
    transakcji zbycia nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą.
    W analizowanej sprawie wyłącznie Pan będzie występował w charakterze podatnika, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z tytułu wniesienia darowizny do Fundacji Rodzinnej.
    Skoro bowiem majątek ten wraz z powiązanymi z nim składnikami - będące przedmiotem
    planowanej darowizny - wykorzystuje Pan do prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pan w sensie ekonomicznym właścicielem ww.
    majątku i to Pan dokona w efekcie jego dostawy - przeniesienia prawa do rozporządzania
                        2  2lokalami o powierzchni ok. 1984,45 m i 151,1 m wraz z powiązanymi z nimi składnikami
    majątku, jak właściciel.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedsiębiorstwa.
                                                1Dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 55 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej:
    Kodeks cywilny):
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
          (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów
          i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości
          oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
          stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
        2Art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym. Najistotniejsze jest, czy przenoszony majątek stanowi na
    tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu
    powyższego przepisu, powinno łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane
    przedsięwzięcie gospodarcze.
    Przedsiębiorstwo jest nie tylko sumą składników materialnych i niematerialnych, lecz ich
    zorganizowanym zespołem. To oznacza, że składniki te powinny pozostawać ze sobą we
    wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie tylko o
    zbiorze pewnych elementów. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego

    poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa. Jak
    podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 stycznia 2017 r. (sygn. akt I FSK
    1969/16):
      „Czynnikiem "konstytuującym" przedsiębiorstwo lub jego część w znaczeniu
      przedmiotowym jest występowanie elementu organizacji oraz funkcjonalnego
      powiązania różnorodnych jego składników umożliwiających traktowanie
      przedsiębiorstwa, jako pewną całość (zespół)”.
    Zatem przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem
    organizacyjnym i funkcjonalnym.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta jest w art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem również
    stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że
    najistotniejsze dla tego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na
    tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań
    gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku
    zakładu lub oddziału osoby prawnej.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie;
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Gdy którakolwiek z przesłanek nie zaistnieje, wówczas nie można uznać zespołu
    składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art.
    2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
        zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
        faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest
    definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1
    ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników
    majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w
    istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych
    przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, stwierdził, że
    celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto,
    że:
      „jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w
      pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania
      całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to

      zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania
      do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego
      wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
      składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub
      część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
      Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego
      przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
      zapasów”.
    TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być
    interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i
    cel regulacji.
    W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE
    uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie
    neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym
    zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku
    naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
    funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego
    zadania gospodarczego.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Kwestia zbycia przedsiębiorstwa była również przedmiotem wyroku z 10 listopada 2011 r.,
    w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever.
    TSUE wywiódł w nim, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy
    112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym
    składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność
    gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu
    produktów.
    Jak wskazał Trybunał:
      „stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części
      w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy, wymaga, by całość przekazanych
      składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej”.
    W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga,
    przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta
    wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
    Z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta więc przekazanie przedsiębiorstwa
    (lub jego niezależnej części), w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie elementów
    niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo (lub jego część) zdolne do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi mieć jednak na celu
    prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie
    natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów, zasobów, jeśli
    istnieją.
    Sformułowanie zawarte w art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy nie
    stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa, należy rozumieć w sposób funkcjonalny. Należy więc przeanalizować,
    czy zespół aktywów, który jest przedmiotem zbycia, pozwala na prowadzenie i służy w
    sposób trwały prowadzeniu samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy,
    realizowanej uprzednio w przedsiębiorstwie zbywcy.

    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa (sprzedaż, darowizna itp.) lub jego
    zorganizowanej części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną
    transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu
    opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej
    czynności.
    Aby uznać, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa trzeba ocenić, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia
    niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i
    niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na
    prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Możliwość stanowienia przez ten
    zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania
    gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że
    majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy
    realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po
    przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez
    nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.
    Wskazał Pan, że wyodrębnił Pan Działalność związaną z najmem od Działalności Głównej.
    Przypisuje Pan oddzielnie do Działalności związanej z najmem przychody i koszty, a
    prowadzona przez Pana ewidencja zdarzeń gospodarczych pozwala na
    przyporządkowanie do Działalności związanej z najmem także należności i zobowiązań.
    Jest Pan w stanie alokować do tej działalności składniki materialne i niematerialne
    Podkreślił Pan, że chociaż Działalność związana z najmem nie jest formalnie
    wyodrębniona w strukturze organizacyjnej prowadzonej przez Pana działalności, to jej
    wyodrębnienie ma charakter faktyczny.
    W Pana ocenie, skala prowadzonej przez Pana działalności jest relatywnie niewielka,
    zatem nie ma potrzeby, aby Działalność związana z najmem została wyodrębniona w
    strukturze jako oddział lub dział.
    Działalność związaną z najmem wykonuje Pan osobiście. Ze względu na charakter tej
    działalności, nie jest konieczne przypisanie do niej odrębnych pracowników. Podkreślił
    Pan, że działalność ta jest również wyodrębniona organizacyjnie.
    Warto też zaznaczyć, że w związku z najmem przedmiotowych lokali o powierzchni ok.
          2  21984,45 m i 151,1 m zawarte zostały umowy w celu właściwej realizacji umów najmu,
    np. umowy na dostawy mediów do nieruchomości, usługi odbioru odpadów, usługi
    dozoru nieruchomości i inne.
    Przedmiotem darowizny na rzecz Fundacji Rodzinnej będą - oprócz lokali o powierzchni
            2  2ok. 1984,45 m i 151,1 m - także składniki materialne i niematerialne alokowane przez
    Pana do Działalności związanej z najmem.
    Fundacja Rodzinna po nabyciu Działalności związanej z najmem zamierza kontynuować
    najem Nieruchomości na podobnych warunkach jak Pan.
    Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość
    wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności
    zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich
    zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien
    elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy
    w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do
    zbywanego mienia, musi ono mieć potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne

    wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Ocena tej możliwości musi być
    obiektywna.
    W rozpatrywanej sprawie - jak Pan wskazał - przedmiotem darowizny na rzecz Fundacji
    Rodzinnej będą składniki materialne i niematerialne związane z prowadzoną przez Pana
    Działalnością związaną z najmem. Przedmiotem darowizny na rzecz Fundacji Rodzinnej
    będą również:
        prawa i obowiązki wynikające z umów najmu,
        prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych w celu właściwej realizacji umów
        najmu, np. umów na dostawy mediów do nieruchomości, usługi odbioru odpadów,
        usługi dozoru nieruchomości i inne,
        księgi i dokumenty związane z prowadzeniem Działalności związanej z najmem, w
        tym dokumenty związane z umowami najmu, dokumentację podatkowo-księgową
        itp.,
        narzędzia i sprzęt funkcjonalnie związany z Działalnością związaną z najmem,
        zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi przypisanymi do Działalności
        związanej z najmem.
    Podkreślił Pan wyodrębnienie finansowe Działalności związanej z najmem, wskazując, że
    przypisuje Pan oddzielnie do Działalności związanej z najmem przychody i koszty, a
    prowadzona przez Pana ewidencja zdarzeń gospodarczych pozwala na
    przyporządkowanie do Działalności związanej z najmem także należności i zobowiązań.
    W Pana przedsiębiorstwie istnieje też wyodrębnienie organizacyjne. Zaznaczył Pan, że
    wykonuje Pan Działalność związaną z najmem osobiście i że nie ma konieczności
    przypisywania do niej odrębnych pracowników.
    Należy też zauważyć wyodrębnienie funkcjonalne, które polega na tym, że w celu
    właściwej realizacji umów najmu, zawarte zostały odrębne umowy z dostawcami
    odpowiednich usług. Ponadto Działalność związana z najmem wyposażona jest w
    narzędzia i sprzęt, który także będzie przedmiotem darowizny na rzecz Fundacji.
    Fundacja Rodzinna po nabyciu Działalności związanej z najmem zamierza kontynuować
    najem Nieruchomości na podobnych warunkach jak Pan. W szczególności, planowane jest
    zawarcie umów cesji z aktualnymi najemcami Nieruchomości.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności planowanego zdarzenia przyszłego w
    kontekście przywołanych wyżej regulacji prawnych oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że zostaną spełnione przesłanki do uznania Działalności związanej z najmem za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zespół składników materialnych i niematerialnych, alokowany przez Pana do Działalności
    związanej z najmem, jest wyodrębniony i zorganizowany w Pana przedsiębiorstwie w
    stopniu dostatecznym, aby na dzień transakcji mieć pełną zdolność do działania jako
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane zadania gospodarcze.
    Zatem zespół ten będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e ustawy, ponieważ będzie odznaczał się odrębnością organizacyjną,
    finansową i funkcjonalną, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Jak wskazano powyżej, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy przepisów ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    A zatem, ponieważ Działalność związana z najmem stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, to wniesienie jej do Fundacji Rodzinnej drogą darowizny w celu
    prowadzenia (kontynuacji) działalności gospodarczej w tym samym zakresie co obecnie,
    będzie stanowić czynność wyłączoną z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.