Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.90.2025.1.SG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: W zakresie ustalenia przychodów oraz zwolnienia na
podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz europejski
inwestycje
przychód
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Inne przysporzenia stanowiące przychody
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Inne zwolnienia
przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 53a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe w zakresie pytania nr 1.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 5 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    A. Spółka z o.o. (dalej również: „Wnioskodawca”, „Spółka”, „Wykonawca” lub „Pośrednik
    Finansowy”) została wpisana do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców dnia (...) 2005 r., a jej
    jedynym Wspólnikiem jest B. (dalej również: „Województwo”), które posiada 100% udział w
    kapitale Spółki. Fundusz jest spółką celową powołaną do realizacji zadań publicznych
    samorządu wojewódzkiego (wspieranie rozwoju przedsiębiorczości w województwie (...)), a
    nie komercyjną. W związku z powyższym, wypracowany przez Spółkę zysk nie podlega
    podziałowi między wspólników, lecz przeznaczany jest wyłącznie na realizację jej celów.
    W poprzednich latach Spółka realizowała projekty dot. Regionalnego Programu
    Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 (dalej również: „Program”) przyjętego
    uchwałą (...) Zarządu Województwa (dalej również: „Instytucja Zarządzająca”) z dnia (...)
    oraz zatwierdzonego decyzją Komisji Europejskiej z dnia (...)
    W ramach Programu w dniu (...) 2009 r. Województwo zawarło ze Spółką umowę w
    sprawie powierzenia realizacji zadań publicznych (umowa do dnia złożenia niniejszego
    wniosku była siedmiokrotnie aneksowana).
    Zgodnie z ww. umową Instytucja Zarządzająca przekazała Wnioskodawcy bezpośredni
    wkład finansowy ze środków Programu (dofinansowanego z środków pochodzących z
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR)), który Spółka jako profesjonalista,
    wykorzystywała w najbardziej efektywny i oszczędny sposób, kierując się maksymalizacją
    przychodów prowadzonej działalności poręczeniowej lub pożyczkowej, poprzez:
    1. udostępnianie w sposób zwrotny środków na wsparcie MŚP 2007, tj. mikro, małych i
      średnich przedsiębiorstw spełniających warunki określone w załączniku I do
      rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre
      rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu
      (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) (Dz.U. UE. L. z 2008 r. Nr 214,
      str. 3 ze zm.) mającym siedzibę/oddział/filię na terenie (...) i realizującym
      przedsięwzięcia w ww. województwie,
    2. zwrot środków w okresie wyjścia z IIF (okres od dnia zakończenia realizacji projektu do
      stwierdzenia przez Instytucję Zarządzającą prawidłowego wypełnienia przez Spółkę
      wszystkich zobowiązań określonych w ww. umowie, zaś IIF oznacza instrument
      inżynierii finansowej tj. instrumenty, o których mowa w art. 44 Rozporządzenia Rady
      (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące
      Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
      Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999
      (Dz.U. UE. L. z 2006 r. Nr 210, str. 25 ze zm., dalej również: „Rozporządzenie 1083

      /2006”)), zgodnie z postanowieniami ww. umowy, tj. Spółka jest zobowiązana do
      zwrotu na rzecz Instytucji Zarządzającej kwoty bezpośredniego wkładu finansowego
      ze środków Programu:
      a. powiększonego o wszelkie przychody osiągnięte dzięki gospodarowaniu środkami
        funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego po jednym lub więcej obrocie
        kapitałem przeznaczonym na realizację projektu (w tym prowizje, odsetki od
        kapitału i inne przychody kapitałowe, jaki też wkład wypracował w okresie od
        dnia zawarcia ww. umowy do dnia zwrotu środków),
      b. pomniejszonego o wartość faktycznie odprowadzonego podatku dochodowego
        od osób prawnych z tytułu przychodów osiągniętych dzięki zagospodarowaniu
        środkami pochodzącymi z bezpośredniego wkładu finansowego ze środków
        Programu w ramach realizacji projektu oraz o wartość kwalifikowanych kosztów
        administracji i zarządzania funduszem poręczeniowym lub pożyczkowym
        poniesionych przez Wnioskodawcę w okresie realizacji projektu oraz w okresie
        wyjścia z IIF oraz kosztów związanych z postępowaniami egzekucyjnymi, w tym
        kosztów sądowych, o których mowa w ww. umowie,
      c. pomniejszonej o utratę kapitału, o której mowa w ww. umowie,
    3. bezpieczne, ostrożne oraz z należytą starannością inwestowanie środków
      nieprzekazanych MŚP 2007.
    Bezpośredni wkład finansowy był przeznaczony na udzielanie pożyczek i poręczeń oraz na
    pokrywanie faktycznie poniesionych oraz udokumentowanych kosztów administracji i
    zarządzania funduszem poręczeniowym lub pożyczkowym.
    Spółka zobowiązała się do dokonania co najmniej jednokrotnego obrotu kapitałem
    przeznaczonym na realizację projektu, a wszelkie przychody osiągnięte dzięki
    gospodarowaniu środkami funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego (w tym prowizje,
    odsetki od kapitału i inne przychody kapitałowe) w czasie realizacji projektu oraz w okresie
    wyjścia IIF powiększały kapitał funduszu poręczeniowego lub pożyczkowego.
    Ww. środki były wykorzystywanie z poszanowaniem zasad wynikających z przepisów
    prawa, zgodnie z art. 78 ust. 7 Rozporządzenia 1083/2006.
    Ze względu na fakt, iż:
    1) zapewnienie warunków dla dalszego efektywnego wykorzystania środków
      pochodzących z Programu jest zadaniem własnym Województwa, spoczywającym
      zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w
      zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j.
      Dz.U. z 2020 r. poz. 818 ze zm., dalej również: „Ustawa Wdrożeniowa”) na Instytucji
      Zarządzającej,
    2) Instytucja Zarządzająca podjęła decyzję o sposobie ponownego zagospodarowania
      ww. środków, poprzez przekazanie zarządzania nimi kontrolowanej przez siebie
      osobie prawnej, której przedmiot działalności jest zbieżny z celami zdefiniowanymi
      dla instrumentów inżynierii finansowej, określonych w art. 78 ust. 7 akapit drugi
      Rozporządzenia 1083/2006: „Zasoby zwrócone na rzecz operacji z inwestycji
      dokonanych z funduszy, określonych w art. 44, lub pozostałe po uwzględnieniu
      wszystkich gwarancji zostają powtórnie wykorzystane przez właściwe organy
      państwa członkowskiego na rzecz projektów z zakresu rozwoju obszarów miejskich,
      na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw lub efektywności energetycznej i
      wykorzystania energii odnawialnej w budynkach, w tym w istniejącym budownictwie
      mieszkaniowym”,

    3) dnia 15 grudnia 2016 r. Instytucja Zarządzająca sfinalizowała Ocenę ente w
      rozumieniu art. 37 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
      1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące
      Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
      Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
      Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
      oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
      Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności
      i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie
      Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. UE. L. z 2013 r. Nr 347, str. 320 ze zm., dalej również:
      „Rozporządzenie Ogólne”), wnioski z oceny ex-ante potwierdziły, że korzystna, a
      jednocześnie bezpieczna jest formuła polegająca na wycofaniu środków od
      Pośredników Finansowych, a następnie przeznaczenie ich w części na Wkład Krajowy
      (wkład publiczny lub prywatny, o którym mowa w art. 38 ust. 9 Rozporządzenia
      Ogólnego), a część zgodnie z umową powierzenia zawartą między Województwem a
      C. Sp. z o.o. (dalej również: „Menadżer”), w której Instytucja Zarządzająca wyznaczyła
      Menedżerowi zadania polegające na wdrożeniu, zarządzaniu i obsłudze Funduszu
      Powierniczego (fundusz tworzony w celu zapewnienia wsparcia w postaci środków
      finansowych dla Instrumentów Finansowych, tj. środków pomocy finansowej
      mogących przybrać formę inwestycji kapitałowych, pożyczek lub poręczeń
      oferowanych przez Pośrednika Finansowego na rzecz Odbiorców Wsparcia, którymi
      są podmioty otrzymujące wsparcie finansowe od Pośrednika Finansowego z
      Instrumentu Finansowego w ramach Umowy Inwestycyjnej (umowy zawartej między
      Pośrednikiem Finansowym a Odbiorcą Wsparcia w celu finansowania inwestycji z
      Instrumentu Finansowego)),
    4) Instytucja Zarządzająca przekazała Menedżerowi środki finansowe.
    C. Sp. z o.o. zawarła ze Spółką umowę z dnia (...) 2018 r. (dalej również: „Umowa”).
    W ramach Umowy, Menedżer zlecił Pośrednikowi Finansowemu realizację zadania
    polegającego na udzieleniu wsparcia MŚP (mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa w
    rozumieniu załącznika I do Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca
    2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w
    zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.U. UE. L. z 2014 r. Nr 187, str. 1 ze zm.)) z
    przekazanego przez Menedżera Funduszu Powierniczego Wkładu Finansowego.
    Wkład Finansowy stanowią środki pochodzące z wkładów wniesionych w ramach
    Programu, których, zgodnie z art. 98 Ustawy Wdrożeniowej, wyłącznym dysponentem było
    Województwo, a które to środki Województwo powierzyło Menedżerowi w ramach umowy
    powierzenia w celu realizacji zadania, a następnie Menedżer przekazał te środki
    Pośrednikowi Finansowemu zgodnie z Umową.
    Wkład Finansowy wnoszony jest transzami uzgodnionymi z Pośrednikiem Finansowym.
    Do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1. utworzenie Instrumentów Finansowych w celu realizacji wsparcia na rzecz MŚP,
    2. organizowanie wyboru Odbiorców Wsparcia,
    3. negocjowanie projektów umów z Odbiorcami Wsparcia oraz jak również ich zawieranie
      oraz aneksowanie,

    4. prowadzenie wyodrębnionej ewidencji księgowej oraz prowadzenie dokumentacji
      związanej ze wsparciem udzielanym w ramach Instrumentów Finansowych w celu
      zapewnienia właściwej ścieżki audytu,
    5. zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z Odbiorcami Wsparcia, obejmowały
      postanowienia w zakresie wskazanym w Umowie, w tym:
      a. zobowiązania Odbiorcy Wsparcia do realizowania Umowy Inwestycyjnej z
        należytą starannością z uwzględnieniem profesjonalnego charakteru jego
        działalności oraz nieangażowania się w działania sprzeczne z zasadami Unii
        Europejskiej,
      b. zobowiązania Odbiorcy Wsparcia do prowadzenia odpowiedniej dokumentacji i
        ewidencji księgowej związanej z inwestycją,
      c. zobowiązania Odbiorcy Wsparcia do przestrzegania zasad dotyczących unikania
        nakładania się finansowania przyznanego z EFSI (Europejskie Fundusze
        Strukturalne i Inwestycyjne zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ogólnego), z
        innych funduszy, programów, środków i instrumentów Unii Europejskiej, a także
        innych źródeł pomocy krajowej i zagranicznej,
      d. zobowiązania Ostatecznego Odbiorcy do poddania się kontroli i audytowi
        prowadzonemu przez Pośrednika Finansowego, Menedżera, Województwo,
        krajowe instytucje kontrolne i audytowe, komisję Europejską oraz Europejski
        Trybunał Obrachunkowy oraz realizacji zaleceń pokontrolnych w zakresie
        wskazanym w Umowie,
    6. otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
    7. zwrot środków finansowych pochodzących z przekazanego przez Menedżera Funduszu
      Powierniczego w transzach Wkładu Finansowego po wykonaniu zobowiązań
      wynikających z zawartych z Odbiorcami Wsparcia na wskazany w Umowie rachunek
      bankowy.
    W celu realizacji Umowy Wnioskodawca otworzy i będzie prowadził w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej następujące rachunki bankowe:
    1) rachunek bankowy z Wkładem Funduszu Powierniczego,
    2) rachunek bankowy Lokat,
    3) rachunki bankowe Zasobów,
    4) Pomocnicze Rachunki Bankowe (rachunek wypłat i rachunek zwrotów) odrębnie dla
      każdego produktu finansowego, na których przechowywane będą środki z
      przekazanego przez Menedżera Funduszu Powierniczego Wkładu Finansowego w
      ramach Umowy.
    Na rachunkach wymienionych w pkt 1-3 przechowywany będzie Wkład Finansowy, a także
    przychody z tytułu odsetek i innych korzyści oraz Środki Zwrócone (środki zwrócone do
    Instrumentu Finansowego w ramach Umowy dotyczące instrumentów pożyczkowych lub
    uwolnione z zaangażowania w ramach Umowy dotyczące instrumentów gwarancyjnych, w
    tym zwroty kapitału oraz wszelkie przychody i inne wpływy wygenerowane przez
    inwestycje, w tym odsetki, opłaty gwarancyjne, a także odsetki od lokat bankowych).
    Z rachunków bankowych wymienionych w pkt 1-3 realizowane są wyłącznie następujące
    operacje:
    1) płatności wymagane w związku z Umowami Inwestycyjnymi,

    2) inne uzasadnione płatności związane z realizacją zleconego zadania zatwierdzone
      przez Menedżera,
    3) lokowanie środków zgodnie z Umową,
    4) zwroty środków do Menedżera,
        a wpływają na nie wyłącznie następujące środki:
          1) środki finansowe związane z realizacją zleconego zadania,
          2) przychody w tytułu odsetek i innych korzyści,
          3) Środki Zwrócone.
    Rachunki bankowe wymienione w pkt 1-3 nie są tożsame z rachunkiem bankowym
    Pośrednika Finansowego oraz przez cały czas realizacji Umowy będą wydzielone od
    pozostałych zasobów Pośrednika Finansowego i wykorzystywane wyłącznie do celów
    realizacji Umowy.
    Za realizację Umowy, Spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie.
    Oprócz powyższego, środki udostępnione Spółce w ramach realizacji postanowień
    Umowy, a następnie przeznaczone na wsparcie Odbiorców Wsparcia stanowi źródło
    dodatkowych środków pieniężnych, którymi są m.in. odsetki od rachunków bankowych,
    odsetki od lokat, odsetki od pożyczek, prowizje oraz wszelkie inne korzyści odnoszące się
    do udostępnionego kapitału w ramach udzielonego wsparcia z Instrumentów
    Finansowych.
    Środki finansowe przekazane przez Menedżera po wykonaniu zobowiązań wynikających z
    zawartych Umów Inwestycyjnych oraz wszelkie przychody wygenerowane z powierzonych
    środków zwracane będą w całości na rachunek bankowy Menedżera.
    Okres realizacji Umowy strony ustaliły jako okres od dnia zawarcia Umowy do ostatniego
    dnia obowiązywania Umów Inwestycyjnych.
    Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 5 maja 2025 r.)
      1. Czy przychody, jakie wygenerują zaangażowane z tytułu ponownego
        zagospodarowania opisanych we wniosku środków, w szczególności odsetki od
        rachunków bankowych, odsetki od lokat, odsetki od pożyczek, prowizje i inne
        przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez Spółkę (stanowią przychody
        Wnioskodawcy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT- przypis Organu)?
      2. W przypadku uznania przez Organ stanowiska Spółki za nieprawidłowe w zakresie
        pytania nr 1, czy przychody, jakie wygenerują zaangażowane z tytułu ponownego
        zagospodarowania opisanych we wniosku środków, w szczególności odsetki od
        rachunków bankowych, odsetki od lokat, odsetki od pożyczek, prowizje i inne
        przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez Spółkę są/będą zwolnione z
        podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53a
        ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 5 maja 2025 r.)
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, dodatkowe fundusze jakie wygenerują przychody, jakie
    wygenerują zaangażowane z tytułu ponownego zagospodarowania opisanych we
    wniosku środków, w szczególności odsetki od rachunków bankowych, odsetki od lokat,
    odsetki od pożyczek, prowizje i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych
    przez Spółkę, nie stanowią przychodów Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy z dnia
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

    Jak wskazuje art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4
    oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym
    również różnice kursowe.
    Przytoczony przepis nie określa ścisłej definicji legalnej pojęcia „przychód”, można
    jednak wskazać, iż przychodem na gruncie ustawy o CIT jest wszelkie trwałe,
    bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków pieniężnych,
    dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego ich
    uzyskania przez podatnika. W przypadku podatników prowadzących działalność
    gospodarczą, przychodem są również kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie
    otrzymane, pod warunkiem, że kwoty te spełniają warunki wymienione powyżej (trwały,
    bezzwrotny i definitywny charakter).
    Do przychodów podatkowych można więc zaliczyć jedynie środki, które są danemu
    podatnikowi należne, tj. w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo
    do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    Definitywny charakter przychodu objawia się zaś w ten sposób, że faktycznie powiększa
    ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa.
    Przenosząc powyższe na płaszczyznę analizowanej sprawy, Wnioskodawca zawarł z
    Menadżerem Umowę, na mocy której Menadżer powierzył Spółce za realizację zadania
    polegającego na udzieleniu wsparcia MŚP.
    Celem umożliwienia Wnioskodawcy realizacji powierzonych zadań Menadżer Funduszu
    przekazał Spółce Wkład Finansowy.
    Powierzone Spółce środki, generują dodatkowe fundusze, które, zdaniem
    Wnioskodawcy, nie stanowią jego przychodów w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT,
    gdyż nie stanowią one trwałego, bezzwrotnego i definitywnego przysporzenia
    majątkowego w postaci środków pieniężnych, dóbr majątkowych czy świadczeń w
    naturze ani kwot należnych spełniających warunki wymienione powyżej (trwałych,
    bezzwrotnych i definitywny charakter).
    W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, iż jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), Spółka jest zobowiązana do
    oddzielenia powierzonych w ramach Projektu środków od pozostałych zasobów Spółki
    oraz prowadzenia dla nich odrębnej ewidencji księgowej.
    Natomiast, po zakończeniu realizacji zadania, Spółka jest zobowiązania do zwrotu
    opisach we wniosku środków na wskazany rachunek bankowy. Trudno jest więc mówić,
    aby wygenerowane środki miały dla Wnioskodawcy trwały, bezzwrotny i definitywny
    charakter.
    Podsumowując powyższe, ze względu na fakt, iż:
      1) opisane środki pozostają wyodrębnione od majątku Spółki,
      2) podatnik jest zobowiązany do zwrotu opisanych środków po zakończeniu realizacji
        Projektu oraz okresu monitorowania
    środki wygenerowane na powierzonym kapitale nie stanowią przychodów Spółki.
    Powyższe należy jednakże oddzielić od Opłaty za Zarządzanie, która stanowi zapłatę
    Spółki za realizację powierzonych jej zadań, a tym samym stanowi przychód
    Wnioskodawcy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ad 2
    W przypadku uznania przez Organ stanowiska Spółki za nieprawidłowe w zakresie
    pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawcy, przychody osiągnięte z tytułu ponownego
    zagospodarowania opisanych we wniosku środków w szczególności odsetki od
    rachunków bankowych, odsetki od lokat, odsetki od pożyczek, prowizje i inne

    przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez Spółkę będą zwolnione z
    podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy
    o CIT.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Z powyższego wynika, iż podatnik posiadający siedzibę na terytorium kraju ma
    nieograniczony obowiązek podatkowy. Nie mniej w ustawie przewidziano również
    wyłączenia oraz zwolnienia z obowiązku podatkowego i tak w myśl art. 17 ust. 1 pkt 53a
    ustawy o CIT, zwalnia się od opodatkowania przychody podmiotu wdrażającego
    instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
    zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
    perspektywie finansowej 2014-2020 lub w rozdziale 10 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022
    r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie
    finansowej 2021-2027, w szczególności odsetki, opłaty gwarancyjne, dywidendy i inne
    przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez ten podmiot - w części
    zwiększającej wkład finansowy z programów służących realizacji umowy partnerstwa.
    Brzmienie przytoczonego przepisu wskazuje, iż ustawodawca wprowadził dwie przesłanki
    jego zastosowania:
    1) podmiotową - określającą podmiot wdrażający instrument finansowy oraz
    2) przedmiotową - określającą rodzaj przychodów oraz warunkującą ich zwolnienie w
      części zwiększającej wkład finansowy z programu operacyjnego.
    Powyższe wskazuje, iż zwolnienie dotyczy jedynie tej części przychodu, która zwiększa
    wkład finansowy z regionalnych programów operacyjnych. Oprócz powyższego Spółka
    musi być podmiotem wdrażającym instrument finansowy, o którym mowa w rozdziale
    10 Ustawy Wdrożeniowej.
    Co niezwykle istotne, ustawodawca nie określił w ramach normy art. 17 ust. 1 pkt 53a
    ustawy o CIT wymogu określającego źródło pochodzenia środków inwestowanych, tj.
    ustawodawca nie wskazał, iż przychody muszą być osiągnięte ze środków
    pochodzących z programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
    perspektywie finansowej 2014-2020 lub ze środków europejskich w perspektywie
    finansowej 2021-2027.
    Opisane we wniosku ponownie inwestowane środki pochodzące ze środków Programu,
    powinny być więc wolne od podatku, w szczególności gdy, tak jak w przypadku Spółki,
    są one wykorzystywane zgodnie z Ustawą Wdrożeniową. Powyższe oznacza, iż środki są
    zagospodarowywane zgodnie z Ustawą Wdrożeniową (ww. ustawa ma do tych środków
    zastosowanie), do której odnosi się art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT.
    Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną (np. interpretacja indywidualna z 21 stycznia
    2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.610.2021.1.AK) odniesienie do rozdziału 10 ustawy
    wdrożeniowej tyczy się jedynie instrumentu finansowego, nie zaś samego podmiotu
    wdrażającego. Nie jest więc istotne, czy Spółka jest sama w sobie „podmiotem
    wdrażającym” w rozumieniu przepisów Rozdziału 10 Ustawy Wdrożeniowej.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego „wdrażać” oznacza „wprowadzać coś nowego
    do użytku”. Zgodnie z Umową Menedżer powierzył wiele istotnych zadań w związku z
    ponownym wykorzystaniem środków finansowych Spółce. Tym samym Wnioskodawca
    jest zobowiązany do m.in. utworzenia Instrumentów Finansowych, z których udzielane
    jest wsparcie dla Odbiorców Wsparcia, udzielanie wsparcia MŚP z przekazanego
    Wkładu Finansowego, wyboru Odbiorców Wsparcia.
    Należy również zauważyć, iż zgodnie z art. 10 ust 1 Ustawy Wdrożeniowej, instytucja
    zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej, w drodze porozumienia albo

    umowy, zadania związane z realizacją krajowego programu albo regionalnego programu,
    z zastrzeżeniem ust. 6, w tym:
    1. wydawanie decyzji o zwrocie środków przeznaczonych na realizację programów,
      projektów lub zadań oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa odpowiednio w
      art. 207 ust. 9 i art. 189 ust. 3b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
      publicznych;
    2. wydawanie decyzji o umorzeniu w całości albo w części oraz o odroczeniu albo
      rozłożeniu na raty spłaty należności wynikających z obowiązku zwrotu środków
      przeznaczonych na realizację programów, projektów lub zadań, o których mowa w art.
      61 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
    3. rozpatrywanie odwołań od decyzji, o których mowa w pkt 1 i 2, wydawanych w
      pierwszej instancji przez instytucję wdrażającą.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 2 Ustawy Wdrożeniowej, za zgodą instytucji zarządzającej
    instytucja pośrednicząca może powierzyć instytucji wdrażającej, w drodze porozumienia
    albo umowy, zadania związane z realizacją krajowego programu albo regionalnego
    programu, w tym:
    1. wydawanie decyzji o zwrocie środków przeznaczonych na realizację programów,
      projektów lub zadań oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa odpowiednio w
      art. 207 ust. 9 i art. 189 ust. 3b ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
      publicznych;
    2. wydawanie decyzji o umorzeniu w całości albo w części oraz o odroczeniu albo
      rozłożeniu na raty spłaty należności wynikających z obowiązku zwrotu środków
      przeznaczonych na realizację programów, projektów lub zadań, o których mowa w art.
      61 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
    Dodatkowo zgodnie z art. 10 ust. 5 Ustawy Wdrożeniowej, instytucja zarządzająca lub,
    za jej zgodą, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca może zlecać usługi
    związane z realizacją swoich zadań innym podmiotom, z wyłączeniem usług
    polegających na prowadzeniu kontroli systemowych.
    Mając powyższe na uwadze, tj. możliwość przesuwania obowiązków na dalsze
    podmioty, jak i uznając zasadę racjonalności ustawodawcy należy przyjąć, że zwolnienie
    wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT obejmuje podmioty dokonujące
    faktycznego wdrożenia instrumentów finansowych, a zatem Wnioskodawcę. W
    przeciwnym wypadku zwolnienie podatkowe nie realizowałoby zakładanego celu, gdyż z
    jednej strony poza zakresem zwolnienia znalazłyby się podmioty powołane
    /dedykowane tylko do celów wdrożenia tego typu instrumentów, a z drugiej strony
    zwolnienie obejmowałoby podmioty niedokonujące faktycznego wdrożenia i w efekcie
    nieosiągające przychodów, o których mowa w treści art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Spółka jest podmiotem wdrażającym.
    Przechodząc do przesłanki przedmiotowej, jak wskazano w opisie stanu faktycznego
    oraz zdarzenia przyszłego wszelkie przychody osiągnięte na powierzonym kapitale,
    zwracane będą w całości na rachunek bankowy Menedżera, który to z kolei jest
    zobowiązany do przekazania ich Województwu, który zgodnie z art. 98 Ustawy
    Wdrożeniowej jest wyłącznym dysponentem środków z Programu.
    Powyższe jasno wskazuje, iż w opisane we wniosku środki w całości wracają do
    pierwotnej pozycji, z której zostały przekazane, a więc zwiększają Wkład Finansowy.
    Dodatkowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej
    z 31 sierpnia 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.263.2021.1.AK wskazał, iż: „Należy
    zaznaczyć, że z uwagi na mające zastosowanie do działalności Funduszu normy prawa
    unijnego oraz prawa krajowego (tj. art. 44 i 45 Rozporządzenia Ogólnego oraz art. 29

    Ustawy Wdrożeniowej), wszystkie zwroty z inwestycji dokonanych w ramach
    instrumentu finansowego X, będą zawsze miały status przypisanych do wkładu
    publicznego i muszą być ponownie wykorzystane na realizację celów określonych w
    Ustawie Wdrożeniowej oraz Rozporządzeniu Ogólnym. Oznacza to, że Środki z
    inwestycji uzyskiwane przez Fundusz, ze względu na odgórnie ustalone zasady, zostaną
    przeznaczone w kolejnym obrocie na wsparcie realizacji określonych celów publicznych
    przez co będą zwiększać wkład finansowy z programu operacyjnego. Spełniona jest
    zatem przesłanka przedmiotowa, umożliwiająca zastosowanie zwolnienia, o którym
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53a Ustawy o CIT do Środków z inwestycji uzyskiwanych przez
    Fundusz”.
    Zaprezentowany przez Dyrektora KIS sposób wykładni należy przyjąć z pełną aprobatą i
    w tym miejscu należy zaznaczyć, iż ustawodawca, oprócz ww. dwóch przesłanek, nie
    wskazał, żadnych dodatkowych kryteriów odnośnie do możliwości zastosowania
    omawianego zwolnienia.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż omawiane przychody będą zwiększać
    wkład finansowy z programu operacyjnego, a więc przesłanka przedmiotowa zostanie
    spełniona.
    Jedyną wątpliwość Spółki budzi stwierdzenie „instrument finansowy, o którym mowa w
    rozdziale 10 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
    polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020” w kontekście
    przesłanki podmiotowej.
    Z powyższego wynika, iż aby zwolnienie miało zastosowanie Spółka musi wdrażać
    instrument finansowy w rozumieniu rozdziału 10 Ustawy Wdrożeniowej. Jednakże w
    samym rozdziale 10 Ustawy Wdrożeniowej nie ma zawartej konkretnej definicji
    instrumentu finansowego, stąd też wątpliwości Wnioskodawcy.
    Z rozdziału 10 Ustawy Wdrożeniowej wynika, m.in. iż „Instytucja zarządzająca może
    zapewnić wkład finansowy ze środków programu operacyjnego na rzecz instrumentów
    finansowych na zasadach określonych w części drugiej w tytule IV rozporządzenia
    ogólnego.”.
    Dodatkowo zgonie z art. 2 Ustawy Wdrożeniowej, który wprowadza definicje do ustawy,
    instrumentem finansowym jest instrument finansowy, o którym mowa w części drugiej
    w tytule IV rozporządzenia ogólnego.
    Powyższe wskazuje, iż w celu zdefiniowania instrumentu finansowego należy sięgnąć do
    tytułu IV Rozporządzenia Ogólnego, który określa m.in., iż:
    1) EFSI mogą być wykorzystywane w celu wspierania instrumentów finansowych w
      ramach jednego lub kilku programów, w tym zorganizowanych poprzez fundusze
      funduszy, aby przyczynić się do osiągnięcia celów szczegółowych określonych w
      ramach priorytetu;
    2) Instrumenty finansowe wdraża się, by wesprzeć inwestycje, które uznaje się jako
      finansowo wykonalne i nie otrzymujące wystarczającego finansowania ze źródeł
      rynkowych. Stosując przepisy niniejszego tytułu, instytucje zarządzające, podmioty
      wdrażające fundusze funduszy i podmioty wdrażające instrumenty finansowe
      zapewniają zgodność z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności w zakresie
      pomocy państwa i zamówień publicznych.
    Z powyższego również nie wynika dokładna definicja instrumentów finansowych,
    jednakże wskazano tu, iż muszą one wspierać inwestycje finansowo wykonalne i nie
    otrzymujące wystarczającego finansowania ze źródeł rynkowych, co w przypadku
    Instrumentów Finansowych ma miejsce. Opisane we wniosku Instrumenty Finansowe

    są wykorzystywane w celu wsparcia MŚP, które na rynkowych warunkach mają
    ograniczone zdolności pozyskania finansowania zewnętrznego i często są niekorzystne
    finansowo.
    Idąc dalej zgodnie z definicją instrumentu finansowego zawartą w art. 2 pkt. 11
    Rozporządzenia Ogólnego „instrumenty finansowe” oznaczają instrumenty finansowe
    określone w rozporządzeniu finansowym, o ile w niniejszym rozporządzeniu nie
    przewidziano inaczej.
    Przechodząc więc do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom)
    nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających
    zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE,
    Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. UE. L. z 2012 r. Nr 298, str. 1 ze zm.) "instrumenty
    finansowe" oznaczają unijne środki wsparcia finansowego przekazywane z budżetu na
    zasadzie komplementarności w celu osiągnięcia określonego celu lub określonych
    celów polityki Unii.
    Instrumenty takie mogą przybierać formę inwestycji kapitałowych lub
    quasikapitałowych, pożyczek lub gwarancji lub innych instrumentów opartych na
    podziale ryzyka, a w stosownych przypadkach mogą być łączone z dotacjami (art. 2 lit.
    p).
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż opisane we wniosku Instrumenty
    Finansowe spełniają również powyższe przesłanki. Przekazane w ramach Umowy
    środki, pochodzą z środków EFRR, są więc środkami unijnymi. Forma Instrumentów
    Finansowych również została zachowana.
    Co więcej, art. 98 Ustawy Wdrożeniowej, warunkuje ponowne wykorzystanie środków
    koniecznością przeznaczenia zgodnie z art. 78 ust. 7 Rozporządzenia 1083/2006.
    I tak art. 78 ust. 7 Rozporządzenia 1083 stanowi, odsetki uzyskane z tytułu płatności z
    programów operacyjnych do funduszy określone w art. 44 wykorzystywane są na
    finansowanie któregokolwiek z następujących:
    a) projektów z zakresu rozwoju obszarów miejskich w przypadku funduszy na rzecz
      rozwoju obszarów miejskich;
    b) instrumentów inżynierii finansowej dla małych i średnich przedsiębiorstw;
    c) w przypadku funduszy lub innych systemów zachęt zapewniających pożyczki,
      gwarancji dla inwestycji dotyczących wsparcia podlegającego zwrotowi lub
      równoważnych instrumentów dotyczących efektywności energetycznej i
      wykorzystania energii odnawialnej w budynkach, w tym w istniejącym budownictwie
      mieszkaniowym.
    Zasoby zwrócone na rzecz operacji z inwestycji dokonanych z funduszy, określonych w
    art. 44, lub pozostałe po uwzględnieniu wszystkich gwarancji zostają powtórnie
    wykorzystane przez właściwe organy państwa członkowskiego na rzecz projektów z
    zakresu rozwoju obszarów miejskich, na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw lub
    efektywności energetycznej i wykorzystania energii odnawialnej w budynkach, w tym w
    istniejącym budownictwie mieszkaniowym.”.
    Skoro więc Umowa została zawarta ze względu na m.in. decyzję Instytucji Zarządzającej
    o ponownym zagospodarowaniu środków z Programu z poszanowaniem zasad
    wynikających z art. 78 ust. 7 Rozporządzenia 1083/2006, należy stwierdzić, iż oferowana
    pomoc zwrotna w ramach Instrumentów Finansowych wpisuje się w przesłankę z art.
    17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT.
    Podsumowując, odnosząc się do wykładni systemowej i celowościowej należy zauważyć,
    iż wprowadzając zwolnienie, Ustawodawca miał na celu wyeliminowanie ryzyka

    uszczuplenia środków przeznaczonych na cele publiczne oraz zachęcanie podmiotów
    do wielokrotnego obrotu tymi środkami, tj. na maksymalne wykorzystanie środków na
    realizację projektów.
    Powyższe dodatkowo potwierdza, iż wolą ustawodawcy nie było wyeliminowanie z
    powyższego zwolnienia przychodów osiągniętych z środków pierwotnie
    udostępnionych w ramach Programu (perspektywa 2007-2013). Skoro pierwotnym
    zamysłem ustawodawcy było, aby środki w ramach programu operacyjnego nie zostały
    uszczuplone przez podatek oraz chęć najefektywniejszego wykorzystania tych środków,
    a w dodatku w samej Ustawie Wdrożeniowej przewidziano różne formy ponownego
    wykorzystania tych środków w tym środków pochodzących z Programu, należy
    stwierdzić, że takie przychody też powinny podlegać zwolnieniu z podatku
    dochodowego od osób prawnych. Co więcej ponowne wykorzystanie środków stanowi
    niejako przymus ustawodawcy, gdyż nie używa on sformułowania „środki mogą być
    ponownie wykorzystane”, a „są ponownie wykorzystywane”.
    Potwierdzeniem powyższego jest pismo Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju, podpisane
    przez Dyrektora Departamentu Koordynacji Wdrażania Funduszy UE, stanowiące
    odpowiedź na pismo Ministerstwa Finansów (Departament Podatków Dochodowych) z
    dnia 26 stycznia 2018 r. (sygn. DD6.8223.5.2018), w którym wskazano, że: „Celem
    wprowadzenia w art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT zwolnienia od podatku
    dochodowego przychodów podmiotów wdrażających instrumenty finansowe była
    ochrona przed opodatkowaniem i - w konsekwencji - uszczupleniem publicznych
    środków programów operacyjnych Polityki Spójności przeznaczonych na wdrażanie
    instrumentów finansowych. (...) Nałożenie na te środki podatku dochodowego
    powodowałoby uszczuplenie środków, które w kolejnym obrocie muszą być
    przeznaczone na wsparcie realizacji określonych celów publicznych. Zwolnienie
    podatkowe wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT pozwala zatem
    maksymalizować korzyści wynikające z użycia i wielokrotnego obrotu zwrotnych form
    finansowania projektów o istotnym znaczeniu dla gospodarki, ale przede wszystkim
    pozwala na wypełnienie obowiązków spoczywających na instytucjach zarządzających
    oraz państwie członkowskim, wynikających z prawa unijnego. (...) w opinii Ministerstwa
    Inwestycji i Rozwoju, wszystkie dochody przypisane do wkładu publicznego w ramach
    instrumentów finansowych realizowanych w programach operacyjnych, niezależnie od
    sposobu ich wypracowania, korzystają ze zwolnienia podatkowego określonego w art.
    17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT.” (pismo to zostało przytoczone m.in. w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Znak: 0111-KDIB1-
    2.4010.650.2021.1.AK z 3 lutego 2022 r.).
    Mając na uwadze, iż zgodne z Umową ponowne wykorzystanie środków będzie się
    odbywało zgodnie z art. 98 Ustawy Wdrożeniowej, a więc na cele zgodne z celami
    programu, należy stwierdzić, iż przychody z nich uzyskane, w części zwiększającej wkład
    finansowy z programów służących realizacji umowy partnerstwa powinny być
    zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53a ustawy o CIT.
    Powyższe należy jednakże oddzielić od Opłaty za Zarządzanie, która stanowi
    wynagrodzenie Spółki za realizację Umowy, a tym samym nie będzie zwiększać wkładu
    finansowego, tj. nie korzysta/nie będzie ona korzystać ze zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt
    53a ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w zakresie pytania nr
    1.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    W piśmiennictwie oraz judykaturze przychód podatkowy identyfikowany jest z trwałym
    przysporzeniem majątkowym zwiększającym wartość aktywów (zob. P. Małecki, M.
    Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość - Komentarz do art. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, LEX 2014). Z kolei w wyroku z 12 lutego 2013 r., sygn. akt
    II FSK 1248/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym z istoty
    podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu
    majątkowego (dochodu), a zatem przychodem jest ta wartość, która wchodząc do majątku
    podatnika może powiększyć jego aktywa. Przychodem jest zatem takie przysporzenie
    majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.
    Otrzymane świadczenie może być więc uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter
    definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę
    dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi. Zasadne jest więc
    twierdzenie, że w przypadku, gdy w efekcie danego zdarzenia stan majątkowy podatnika
    nie ulegnie zmianie, nie dojdzie do osiągnięcia przez niego przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Jedynie w przypadku
    uzyskania przez podatnika przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym, w
    sposób stały i obiektywny zwiększającego aktywa podatnika (bądź też zmniejszającego
    jego pasywa), powstanie przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że Państwa stanowisko w
    zakresie ustalenia, czy dodatkowe fundusze jakie wygenerują przychody, jakie wygenerują
    zaangażowane z tytułu ponownego zagospodarowania opisanych we wniosku środków, w
    szczególności odsetki od rachunków bankowych, odsetki od lokat, odsetki od pożyczek,
    prowizje i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez Spółkę stanowią
    przychody Wnioskodawcy w rozumieniu art. 12 ust. 1 updop, jest prawidłowe.
    Na tle przedstawionego opisu sprawy, trudno przyjąć, że przychody, jakie wygenerują
    ponownie zaangażowane środki udostępnione Spółce w ramach realizacji postanowień
    Umowy, w szczególności odsetki od rachunków bankowych, odsetki od lokat, odsetki od
    pożyczek, prowizje i inne przychody osiągnięte z inwestycji realizowanych przez Państwa,
    stanowią Państwa definitywne przysporzenie majątkowe, tylko dlatego, że środki są
    udostępnione Państwu w ramach realizacji postanowień Umowy, a następnie
    przeznaczone na wsparcie Odbiorców Wsparcia.
    Umowa zawarta przez Państwa z Menadżerem Funduszu przewiduje, że Menedżer zlecił
    Państwu realizację zadania polegającego na udzieleniu wsparcia MŚP z przekazanego
    przez Menedżera Funduszu Powierniczego Wkładu Finansowego. Wkład Finansowy
    stanowią środki pochodzące z wkładów wniesionych w ramach Programu, których,
    zgodnie z art. 98 Ustawy Wdrożeniowej, wyłącznym dysponentem było Województwo, a

    które to środki Województwo powierzyło Menedżerowi w ramach umowy powierzenia w
    celu realizacji zadania, a następnie Menedżer przekazał te środki Państwu zgodnie z
    Umową. Wkład Finansowy wnoszony jest transzami uzgodnionymi z Państwem.
    W celu realizacji Umowy otworzycie Państwo i będziecie prowadzić w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe. Za realizację Umowy,
    będziecie Państwo otrzymywać wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie. Środki
    udostępnione Państwu, w ramach realizacji postanowień Umowy, a następnie
    przeznaczone na wsparcie Odbiorców Wsparcia stanowią źródło dodatkowych środków
    pieniężnych, którymi są odsetki od rachunków bankowych, odsetki od lokat, odsetki od
    pożyczek, prowizje oraz wszelkie inne korzyści odnoszące się do udostępnionego kapitału
    w ramach udzielonego wsparcia z Instrumentu Finansowego.
    Wskazać również należy, że środki finansowe przekazane przez Menedżera po wykonaniu
    zobowiązań wynikających z zawartych Umów Inwestycyjnych oraz wszelkie przychody
    wygenerowane z powierzonych środków zwracane będą w całości na rachunek bankowy
    Menedżera.
    Zatem, skoro przychody jakie wygenerują zaangażowane przez Państwa środki w ramach
    realizacji postanowień Umowy, tj. odsetki od rachunków bankowych, odsetki od lokat,
    odsetki od pożyczek, prowizje i inne przychody osiągnięte z inwestycji, nie stanowią
    Państwa definitywnego przysporzenia majątkowego, to nie stanowią one przychodów w
    rozumieniu art. 12 ust. 1 updop.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest więc prawidłowe.
    W konsekwencji powyższego, ponieważ pytanie nr 2 zostało zadane warunkowo, tj. na
    okoliczność gdy Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostałoby ocenione jako
    nieprawidłowe, ocena w zakresie tego pytania jest bezzasadna.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w
    przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych
    /zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.