Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.215.2025.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: Skutki podatkowe w związku ze sprzedażą Nieruchomości w
trybie licytacji komorniczej.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy
licytacja
lokal-odrębna własność lokalu
lokal-sprzedaż lokalu
opodatkowanie
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy skutków podatkowych w związku ze sprzedażą Nieruchomości w trybie licytacji
    komorniczej.
    Uzupełnił go Pan pismem z 22 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) A.A. prowadzi egzekucję z ograniczonego
    prawa rzeczowego - spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, dla którego Sąd
    Rejonowy w (...) (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
                                          2Lokal położony jest w (...) przy ul. (...). Jego powierzchnia wynosi 48,2 m. Składa się z 2
    pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki oraz w.c. Znajduje się na (...) piętrze budynku
    mieszkalnego.
    Budynek należy do zasobów (...) Spółdzielni Mieszkaniowej. Z wizji lokalnej
    przeprowadzonej 2 października 2024 roku razem z biegłym sądowym B.B. wynika, że
    lokal został zaadoptowany na biuro. W pokojach znajdowały się biurka, szafy i regały
    charakterystyczne dla biura.
    Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przysługuje dłużnikowi C.C.(s. (...) i (...)) NIP (...).
    Obecnie dłużnik nie figuruje w rejestrze VAT. Został on zarejestrowany jako podatnik VAT
    19 czerwca 2008 roku, natomiast został wykreślony z rejestru VAT 30 września 2023 roku
    na podstawie art. 96 ust. 6-8 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Nabycie nieruchomości - spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nastąpiło 23
    sierpnia 2018 roku, czyli w momencie, w którym dłużnik prowadził działalność
    gospodarczą – (...) i był podatnikiem podatku VAT. Dłużnik zaprzestał prowadzenia
    działalności gospodarczej 30 września 2023 roku.
    Dłużnik nie udzielił, pomimo prawidłowego wezwania, informacji odnośnie podatku VAT,
    nie wskazał:

        czy w stosunku do przedmiotowej nieruchomości przysługiwało mi prawo do
        odliczenia podatku VAT przy jej nabyciu,
        czy poniósł nakłady przewyższające 30% jej wartości początkowej i skorzystał z
        prawa odliczenia podatku VAT od tych nakładów oraz czy rozliczył się z urzędem
        skarbowym zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów
        i usług.
    Takich informacji nie był wstanie przekazać także Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego w (...),
    który na Pana zapytanie w trybie art. 761 kpc pismem z 6 marca 2025 roku (...) wskazał
    jedynie, że dłużnik nie złożył spisu natury na koniec działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1a) Czy lokal w (...) przy ulicy (...) posiada status lokalu mieszkalnego, czy lokalu
      usługowego?
      Odp.: Nie posiadam informacji, o których mowa w pkt I wezwania i wskazuję, że brak
      tych informacji jest wynikiem podjętych przeze mnie udokumentowanych działań
      potwierdzających brak możliwości uzyskania tych informacji od dłużnika.
    1b) Kiedy i w jakim celu Dłużnik nabył spółdzielcze prawo własnościowe do lokalu w (...)
      przy ulicy (...)?
      Odp.: Mam jednak wiedzę o dacie nabycia spółdzielczego prawa własnościowego do
      lokalu - 23 sierpnia 2018 roku (analiza elektronicznych ksiąg wieczystych, dział II).
    1c) Czy Dłużnik nabył lokal w (...) przy ulicy (...) do działalności gospodarczej?
      Odp.: Mam informację, że działalność dłużnika była zarejestrowana pod adresem ul.
      (...) (baza internetowa REGON oraz wyszukiwarka podatników podatku VAT).
    1g) Czy ww. lokal był wykorzystywany przez Dłużnika w prowadzonej działalności
      gospodarczej?
      Odp.: Mam informację, że lokal był wykorzystywany jako biuro (...), a nie do celów
      mieszkaniowych (wizja lokalna z biegłym sądowym z dnia 2 października 2024 roku)

## Pytanie

Czy sprzedaż egzekucyjna przedmiotowej nieruchomości w drodze licytacji publicznej
    będzie obciążona podatkiem od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Dokonana w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego dostawa wskazanej
    powyżej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Artykuł 18 ustawy o podatku od towarów i usług, nakłada na komornika sądowego
    obowiązek działania jako płatnik w przypadku wykonywania przez niego czynności
    egzekucyjnych w rozumieniu kodeksu postępowania cywilnego. Obowiązki płatnika
    urzeczywistniają się wtedy, gdy sam dłużnik byłby zobowiązany do zapłacenia podatku
    należnego od danej transakcji.
    Z kolei zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają te czynności, w przypadku których spełniony
    został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała
    czynność opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.

    Od dłużnika nie uzyskano informacji niezbędnych do potwierdzenia spełnienia warunków
    do zastosowania zwolnień od podatku wobec tego przyjmuje się, że warunki do
    zastosowania zwolnień nie spełniły się.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy
      sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu
      postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie
      egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z
      naruszeniem obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania
    czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w
    celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne,
    to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej

      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...), w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to
      rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości traktowane
    jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać
    należy, że w przypadku, gdy Dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem
    podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej
    nieruchomości.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie

    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku
    od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych
    transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi
    zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które
    zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła
    majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar
    wykorzystywania danej nieruchomości, czy jej części, w ramach majątku osobistego.
    Zaznaczyć w tym miejscu należy, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę
    wewnętrzną, ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do
    stwierdzenia okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru muszą istnieć obiektywne dowody
    potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Dla
    uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i
    podejmowanych w odniesieniu do niego działań w całym okresie posiadania.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pan egzekucję spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu, dla którego Sąd Rejonowy w (...) (...) Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...). Spółdzielcze własnościowe prawo
    do lokalu przysługuje dłużnikowi C.C. (s. (...) i (...)) NIP (...).
                                          2Lokal położony jest w (...) przy ul. (...). Jego powierzchnia wynosi 48,2 m. Składa się z 2
    pokoi, kuchni, przedpokoju, łazienki oraz w.c. Znajduje się na (...) piętrze budynku
    mieszkalnego.
    Budynek należy do zasobów (...) Spółdzielni Mieszkaniowej. Z wizji lokalnej
    przeprowadzonej 2 października 2024 roku wynika, że lokal został zaadoptowany na
    biuro. W pokojach znajdowały się biurka, szafy i regały charakterystyczne dla biura.
    Obecnie dłużnik nie figuruje w rejestrze VAT. Został on zarejestrowany jako podatnik VAT
    19 czerwca 2008 roku, natomiast został wykreślony z rejestru VAT 30 września 2023 roku
    na podstawie art. 96 ust. 6-8 ustawy o podatku od towarów i usług.

    Nabycie nieruchomości - spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nastąpiło 23
    sierpnia 2018 roku, czyli w momencie, w którym dłużnik prowadził działalność
    gospodarczą – (...) i był podatnikiem podatku VAT.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania, czy sprzedaż egzekucyjna przedmiotowej
    nieruchomości w drodze licytacji publicznej będzie obciążona podatkiem od towarów i
    usług.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności dłużnik
    będzie spełniał przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z
    powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że z tytułu sprzedaży nieruchomości
    dłużnik będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Jak wyżej zostało wskazane, żeby zbywany majątek mógł być uznany za majątek prywatny,
    to nie może on być przeznaczony i wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz w całym okresie posiadania musi służyć wyłącznie dla zaspokojenia
    potrzeb własnych jego właściciela. W sprawie wskazał Pan, że działalność dłużnika była
    zarejestrowana pod adresem ul. (...) (baza internetowa REGON oraz wyszukiwarka
    podatników podatku VAT), a lokal był wykorzystywany jako biuro (...), a nie do celów
    mieszkaniowych (wizja lokalna z biegłym sądowym z dnia 2 października 2024 roku).
    Zatem lokal będący przedmiotem wniosku utracił przymiot majątku prywatnego, gdyż
    lokal ten nie zaspokajał w całym okresie jego posiadania wyłącznie potrzeb osobistych
    dłużnika.
    W konsekwencji, sprzedaż lokalu w (...) przy ul. (...) przez Pana – komornika sądowego – w
    drodze licytacji publicznej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów,
    o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w
    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu, rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości zabudowanych, które nie
    spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna.
    W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter
    dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości,
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:
      Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
      sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości

      uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia
      warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od
      podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
      zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia
    zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika
    bezskuteczne.
    Z okoliczności sprawy wynika, że w toku podjętych przez Pana czynności nie ustalono m.
    in.:
        a) czy lokal w (...) przy ulicy (...) posiada status lokalu mieszkalnego, czy lokalu
        usługowego;
        b) kiedy i w jakim celu Dłużnik nabył spółdzielcze prawo własnościowe do lokalu w
        (...) przy ulicy (...);
        c) czy Dłużnik nabył lokal w (...) przy ulicy (...) do działalności gospodarczej;
        d) czy w związku z nabyciem ww. lokalu była wystawiona faktura VAT na Dłużnika,
        czy na firmę Dłużnika;
        e) czy z tytułu nabycia spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu w (...) przy
        ulicy (...) przysługiwało Dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
        o kwotę podatku naliczonego;
        f) czy ww. lokal był wykorzystywany przez Dłużnika w działalności opodatkowanej
        podatkiem VAT, zwolnionej z opodatkowania tym podatkiem, niepodlegającej
        opodatkowaniu podatku VAT;
        g) czy wskazany we wniosku lokal w (...) przy ulicy (...) był środkiem trwałym w
        prowadzonej przez Dłużnika działalności gospodarczej;
        h) czy w ostatnich 2 latach przed sprzedażą w drodze licytacji komorniczej Dłużnik
        ponosił wydatki na ulepszenie ww. lokalu, stanowiące co najmniej 30% jej
        wartości początkowej, jeśli tak, to należy wskazać:
            kiedy miały miejsce te ulepszenia (należy wskazać datę),
            czy Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
            o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na
            ulepszenie ww. lokalu?
            czy po poniesionych nakładach na ulepszenie, które stanowiły co najmniej
            30% wartości początkowej ww. lokal został oddany do użytkowania, należy
            wskazać kiedy i do jakich czynności/do jakiej działalności (opodatkowanej
            podatkiem VAT, bądź wyłącznie zwolnionej od podatku VAT)?
        i) jeżeli Dłużnik nie wykorzystywał lokalu w (...) przy ulicy (...) do działalności
        gospodarczej to w jaki sposób był wykorzystywany przez Dłużnika.
    Jak wskazał Pan w uzupełnieniu nie posiada Pan informacji, o których mowa w pkt I
    wezwania i wskazuję, że brak tych informacji jest wynikiem podjętych przeze mnie
    udokumentowanych działań potwierdzających brak możliwości uzyskania tych informacji
    od dłużnika. Ma Pan tylko wiedzę o dacie nabycia spółdzielczego prawa własnościowego
    do lokalu - 23 sierpnia 2018 roku (analiza elektronicznych ksiąg wieczystych, dział II) oraz,
    że działalność dłużnika była zarejestrowana pod adresem ul. (...) (baza internetowa

    REGON oraz wyszukiwarka podatników podatku VAT). Z wizji lokalnej z biegłym sądowym
    z 2 października 2024 roku wynika, że lokal był wykorzystywany jako biuro (...), a nie do
    celów mieszkaniowych.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że przedstawiony we wniosku opis nie pozwala
    ustalić, czy sprzedaż w drodze licytacji komorniczej lokalu będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest
    informacji niezbędnych do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww.
    przepisów. Przy czym, jak wynika z opisu sprawy, brak informacji jest wynikiem podjętych
    przez Pana działań potwierdzających brak możliwości uzyskania tych niezbędnych
    informacji od dłużnika.
    W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy poprzez
    przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a
    ustawy nie są spełnione. Sprzedaż Nieruchomości będzie stanowiła czynność
    opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy w zw. z art. 43 ust.
    21 ustawy.
    Zatem skoro transakcja ta nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie ww.
    przepisów, to należy dostawę tej Nieruchomości opodatkować z zastosowaniem właściwej
    dla przedmiotu dostawy stawki. Tak więc Pan, jako płatnik podatku VAT, o którym mowa w
    art. 18 ustawy, będzie zobowiązana do opodatkowania podatkiem VAT planowanej
    dostawy Nieruchomości.
    W związku z powyższym oceniając całościowo Pana stanowisko uznaję je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.