Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.289.2025.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-23
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
towarów handlowych otrzymanych darowizną od matki wraz
ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, możliwość ujęcia
ich w remanencie początkowym oraz możliwość kontynuacji
ich amortyzacji.
Słowa kluczowe: amortyzacja
darowizna
koszt-koszty uzyskania przychodów
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
remanent-remanent początkowy
towar-towar handlowy
Zagadnienia: uzyskania przychodów.- Środki trwałe i wartości
niematerialne i prawne, inwestycje.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
uzyskania przychodów.-Darowizny i ofiary wszelkiego
rodzaju.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Szczególne zasady ustalania dochodu.-Obowiązek
prowadzenia ksiąg podatkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 1-pkt 45a-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 23-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 5-art. 24-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Wyłączenia z kosztów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W niedalekiej przyszłości otrzyma Pani od matki ZCP w postaci (...). Pani matka prowadzi
    jednoosobową działalność gospodarczą od 1992, której głównym przedmiotem
    początkowo był handel hurtowy i detaliczny artykułami spożywczo-przemysłowymi (4711
    Z).
    W 2012 roku Pani matka rozszerzyła swoją działalność o usługi (...). Pani matka ewidencję
    księgową prowadzi w oparciu o księgi rachunkowe i jest czynnym podatnikiem VAT.
    Około (...) 2025 r. Pani matka zamierza przekazać Pani zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w postaci (...). Zamierza Pani kontynuować tę działalność po otrzymaniu
    przedmiotowej darowizny. Przekazany zespół składników materialnych i niematerialnych
    pozwoli na natychmiastowe kontynuowanie działalności gospodarczej w tym samym
    zakresie.
    Na moment przekazania będzie Pani prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą
    na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej - prowadzi ją już Pani od 2013
    r.
    Prowadzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów, jest Pani też czynnym
    podatnikiem VAT. Wszystkie otrzymane składniki (ZCP) zostaną włączone do Pani
    działalności, w tym m.in. towary handlowe, które zostaną przeznaczone na sprzedaż oraz
    zostaną przekazane na (...) do przetworzenia na wyroby gotowe, również z
    przeznaczeniem na sprzedaż.

    Przedmiotem przekazania będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, tj. zespołu
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności
    gospodarczej, składający się na przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 (1) Kodeksu
    cywilnego, w tym w szczególności:
    1) nazwa przedsiębiorstwa,
    2) ruchomości: m.in. wyposażenie całego (...),
    3) nieruchomość - grunt zabudowany budynkiem (...),
    4) towary handlowe (np. surowce do kuchni, napoje, alkohole, art. spożywcze, itp.),
    5) umowy, opinie, protokoły, licencje,
    6) wartości niematerialne: baza kontrahentów (dostawców i odbiorców), know-how,
      tajemnica przedsiębiorstwa itp.,
    7) pracownicy,
    8) zobowiązania i należności.
    Pytania
    1. Czy wartość towarów handlowych niezbędnych do wytworzenia wyrobów gotowych,
      przekazanych w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa, stanowi dla Pani
      koszt uzyskania przychodu i będzie mogła je Pani ująć w remanencie początkowym?
    2. Czy może Pani kontynuować amortyzację otrzymanych w darowiźnie w ramach ZCP
      środków trwałych, uwzględniając metodę i stawkę amortyzacji przyjętą wcześniej
      przez darczyńcę oraz wysokość dokonanych już przez niego odpisów amortyzacyjnych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1)
    W Pani ocenie towar handlowy przekazany wraz ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa w formie darowizny przez matkę winien być ujęty w remanencie
    początkowym i jednocześnie może być zaliczony jako koszt uzyskania przychodu i
    uwzględniony w rozliczeniu rocznym.
    W interpretacji indywidualnej z dnia 21 kwietnia 2017 r. nr 0461-ITPB1.4511.118.2017.1.
    PSZ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyznał rację, że rozliczanie w kosztach
    podatkowych towarów otrzymanych w darowiźnie jest jak najbardziej dopuszczalne, gdyż
    w przeciwnym razie dochodzi do ich podwójnego opodatkowania. Oczywiście sprzedaż tak
    otrzymanych towarów przychód z firmy jak najbardziej stanowi (i to w każdym przypadku).
    Stanowisko takie wydaje się logiczne. Ostatecznie bowiem towary takie będą skutkowały
    powstaniem przychodów podatkowych, co powinno pociągać za sobą wystąpienie także
    kosztów ich uzyskania, w związku z czym sam podatek płacony jest od uzyskanego z tego
    tytułu dochodu, a nie przychodu. Podstawowym kosztem w firmach handlowych jest
    nabyty towar przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Zatem gdyby uznać, że otrzymanych
    towarów handlowych obdarowany nie może rozpoznać w kosztach firmy, za to przychód
    w momencie sprzedaży tych towarów ująć już musi, w efekcie podatek zostanie tutaj
    zapłacony od przychodu a nie dochodu osiągniętego na sprzedaży.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym istotnym jest, że przedmiotem przekazania jest
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, pozwalająca Wnioskodawczyni na kontynuowanie
    działalności gospodarczej. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 5a pkt 4 u.p.d.o.f.
    zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy, to organizacyjnie i
    finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych
    i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo

    samodzielnie realizujące te zadania. Skoro tak, to należałoby przyjąć, że kontynuuje Pani
    działalność w tym konkretnym przypadku matki - osoby przekazującej ZCP. W
    konsekwencji, w sytuacji, gdy w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa weszły
    towary handlowe i surowce, to w sytuacji gdy nie zostały one rozliczone w kosztach
    uzyskania przychodu, a ich rozliczenie jest możliwe u otrzymującej ZCP, to powinny
    takiemu rozliczeniu podlegać
    Ustawa podatkowa przewiduje również wprost możliwość rozliczenia kosztów uzyskania
    przychodów przez podatnika, który ich nie poniósł. Zgodnie z art. 7a ust. 7 u.p.d.o.f.
    przedsiębiorstwo w spadku może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty
    poniesione przez zmarłego przedsiębiorcę związane z prowadzoną przez niego
    działalnością gospodarczą, które zgodnie z ustawą podlegałyby potrąceniu w okresach
    sprawozdawczych przypadających po śmierci przedsiębiorcy. Ustawa podatkowa nie
    zawiera wprost przepisu odnoszącego się do omawianego przypadku, jednak nie było to
    konieczne ze względu na możliwość wyprowadzenia takiego wniosku z obowiązujących
    przepisów. Takie stanowisko zajął w jednym z nowszych wyroków NSA - wyrok z dnia 9
    października 2024 r., sygn. akt II FSK 84/22.
    Stosownie do uregulowań prawnych z rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie
    prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów Wnioskodawca obowiązany jest
    ująć towary otrzymane w drodze darowizny w remanencie początkowym, a w remanencie
    końcowym niesprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych remanentów wpisać
    do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
    Zatem po stronie Wnioskodawczyni powstanie obowiązek ujęcia towarów handlowych w
    remanencie sporządzonym na dzień przejęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
    ciągu roku podatkowego (w tym przypadku na dzień otrzymania darowizny), a ich wartość
    wynikająca z wyceny będzie brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego
    podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Podkreślić należy, że opodatkowaniu z działalności gospodarczej podlega, przy rozliczaniu
    się na zasadach ogólnych - dochód a nie przychód. Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f.
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, przy
    czym dochodem ze źródła przychodów, jeżeli nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów. Czyli przy braku możliwości potrącenia kosztów uzyskania przychodów
    dojdzie do opodatkowania przychodu.
    Ad 2)
    Pani zdaniem odpisy amortyzacyjne od środków trwałych nabytych w drodze darowizny
    mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli darczyńca dokonywał
    odpisów amortyzacyjnych od tych składników. Wnioskodawczyni ma prawo kontynuować
    amortyzację otrzymanych w darowiźnie środków trwałych wchodzących w skład ZCP,
    stosując metodę i stawkę amortyzacji przyjętą wcześniej przez darczyńcę i uwzględniając
    wysokość dokonanych już przez niego odpisów amortyzacyjnych. Art. 23 ust. 9 ustawy o
    PIT przewiduje, że może Pani kontynuować amortyzację środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, o ile darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych
    składników. Zgodnie z tym przepisem, środki te, jeżeli nie zostały całkowicie
    zamortyzowane przez darczyńcę do dnia darowizny, mogą być dalej amortyzowane przez
    obdarowanego, który przejął te środki w drodze darowizny.
    W świetle art. 22a ust. 1 ustawy o PIT amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c,
    stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym
    zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
    1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

    2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
    3) inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt
    1, zwane środkami trwałymi.
    Ustawa o PIT stawia zatem przed podatnikiem następujące warunki, których jedynie
    łączne spełnienie warunkuje uznanie danego składnika majątku za środek trwały:
    1) stanowi własność lub współwłasność podatnika;
    2) został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika;
    3) jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania;
    4) przewidywany okres jego używania jest dłuższy niż rok;
    5) jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną
      działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub
      umowy określonej w art. 23a pkt 1 ustawy o PIT.
    Na mocy art. 22f ust. 1 ustawy o PIT podatnik dokonuje odpisów amortyzacyjnych od
    wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Odpisy
    amortyzacyjne co do zasady stanowią koszt uzyskania przychodów jako koszty ściśle
    związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wyjątek przewidziany został w art. 23
    ust. 1 pkt 45a lit a ustawy o PIT, który stanowi, iż za koszty uzyskania przychodów nie
    uważa się odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w
    drodze spadku, jeżeli:
    · nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub praw lub
    · dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
    · nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, lub
    · nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano
      poboru podatku.
    Jak jednak stanowi art. 23 ust. 9 ustawy o PIT powyższego wyłączenia nie stosuje się do
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze
    darowizny, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. W
    takim przypadku stosuje się odpowiednio przepisy art. 22g ust. 12 oraz art. 22h ust. 3 i
    jednocześnie nie stosuje się przepisu art. 22g ust. 15.
    Oznacza to, że obdarowany może kontynuować amortyzację środków trwałych i wartości
    niematerialnych i prawnych, a prawo te jest warunkowo uzależnione od tego, czy
    darczyńca dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. W niniejszej sprawie
    w momencie przekazania ZCP część środków trwałych i wartości niematerialnych i
    prawnych nie zostanie w pełni zamortyzowana, tym samym prawo do ich amortyzacji w
    świetle powyższego przepisu przechodzi na Panią.
    Ustawodawca w art. 23 ust. 9 odsyła do art. 22g ust. 12 oraz do art. 22h ust. 3 ustawy o
    PIT wskazując, że znajdują one zastosowanie również w przypadku darowizny. Zgodnie z
    art. 22g ust. 12 ustawy o PIT w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo
    podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość
    początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w
    wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej
    formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do
    spółek niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia
    spółki.

    Natomiast w świetle art. 22h ust. 3 ustawy o PIT podmioty powstałe w wyniku zmiany
    formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12
    lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości
    odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie
    prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.
    Okoliczności niniejszej sprawy w świetle powyżej przytoczonych przepisów oznaczają, że:
    1) ma Pani prawo do kontynuowania amortyzacji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, która została rozpoczęta przez darczyńcę,
    2) w swojej ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      przyjmie Pani otrzymane składniki majątku w wartości określonej przez darczyńcę,
    3) kontynuując amortyzację będzie Pani uwzględniała wysokość dokonanych przez
      darczyńcę odpisów oraz przyjmie Pani wybrane przez nią metody amortyzacji
      poszczególnych składników majątku.
    Powyższa interpretacja przepisów ustawy o PIT w okolicznościach niniejszej sprawy jest
    aprobowana przez organy podatkowe w wydanych już interpretacjach podatkowych.
    Przykładowo w interpretacji z dnia 27 października 2020 r., nr 0114-KDIP3-
    1.4011.469.2020.3.EC Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że „mogą być
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych
    nabytych przez Wnioskodawcę w drodze darowizny". Tożsame wnioski płyną z
    interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 września 2019 r. nr 0113-
    KDIPT2-1.4011.357.2019.1.KS. Natomiast w interpretacji z dnia 7 sierpnia 2019 r, nr 0115-
    KDIT3.4011.230.2019.3.MPŁ organ podatkowy podkreślił, że „Wnioskodawczyni jako
    obdarowana ma obowiązek przyjąć środki trwałe w wartości początkowej określonej przez
    pasierba jako darczyńcę oraz kontynuować amortyzację tych składników".
    Mając na względzie literalne brzmienie przepisów ustawy o PIT, co potwierdzane jest
    również przez organy podatkowe wskazać należy, iż nie tyle co ma Pani prawo, a
    obowiązek do kontynuowania amortyzacji otrzymanych w formie darowizny
    przedsiębiorstwa środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które
    uprzednio były amortyzowane przez darczyńcę i nie zostały przez nią w pełni
    zamortyzowane.
    Mając powyższe na względzie będzie Pani mogła kontynuować amortyzację przekazanych
    w ramach ZCP środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które były
    przez darczyńcę wprowadzone do ewidencji oraz amortyzowane zgodnie z ustawą o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:
    · nieprawidłowe w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
      towarów handlowych otrzymanych wraz ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w
      formie darowizny;
    · prawidłowe w pozostałym zakresie.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień

    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Art. 9 ust. 2 ww. ustawy stanowi przy tym, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że około (...) 2025 r. otrzyma Pani w
    drodze darowizny od matki zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    przepisów Kodeksu cywilnego w postaci (...), w tym między innymi towary handlowe.
    Na moment przekazania będzie Pani prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą
    na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej i zamierza Pani kontynuować
    tę działalność po otrzymaniu przedmiotowej darowizny. Przekazany zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwoli na natychmiastowe kontynuowanie działalności
    gospodarczej w tym samym zakresie.
    Zgodnie z art. 5a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - oznacza to
      organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
      składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
      realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić
      niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
                                1Definicja przedsiębiorstwa zawarta została w art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r., poz., 1061 z zm.), zgodnie z którym:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
      Obejmuje ono w szczególności:
        1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
        2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
        3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
        4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
        5) koncesje, licencje i zezwolenia;
        6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
        7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
        8) tajemnice przedsiębiorstwa;
        9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zauważyć przy tym należy, że katalog składników (elementów) przedsiębiorstwa, o których
    mowa w ww. przepisie, nie ma charakteru zamkniętego, o czym świadczy użycie
    sformułowania „w szczególności”. W związku z powyższym, w skład przedsiębiorstwa w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego mogą wchodzić także inne składniki majątkowe,
    niewymienione w cyt. wyżej przepisie, np. zobowiązania wynikające z prowadzonej w
    ramach tego przedsiębiorstwa pozarolniczej działalności gospodarczej.

                  2W myśl natomiast art. 55 Kodeksu cywilnego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów. Może więc nastąpić na
    podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym na podstawie umowy sprzedaży,
    zamiany czy darowizny.
    Jednocześnie, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów
    ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego
    kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku
    obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach
    dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po
    stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, wynika, że:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Z powyższego wynika, że w przypadku przekazania przedsiębiorstwa/zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa innemu podmiotowi, przedmiotem tego przekazania są wszelkie
    składniki majątkowe funkcjonalnie związane z tym przedsiębiorstwem, o ile na podstawie
    czynności prawnej będącej podstawą przekazania, bądź przepisów szczególnych, nie
    zostały z niego wyłączone.
    Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie
    albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w
    przyszłości.
    Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi
    spełniać łącznie następujące przesłanki:
    · musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    · musi być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · musi zostać poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · musi zostać właściwie udokumentowany,

    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia
    możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in.
    warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skoro – w analizowanej sprawie –
    nabycie towarów handlowych nastąpi w drodze darowizny (nieodpłatnie), to ich wartość
    nie będzie mogła być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez
    Panią pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie została spełniona jedna z
    przesłanek wynikająca z ww. art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. wymóg faktycznego poniesienia kosztu.
    Innymi słowy, w sytuacji opisanej we wniosku, nabycie towarów handlowych w drodze
    darowizny nie będzie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu
    kosztu”. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o
    niemożliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodu wartości przedmiotowych
    towarów handlowych.
    Nie oznacza to jednak, że wartość towarów handlowych nie będzie brana pod uwagę przy
    ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Sam fakt dysponowania przez Panią towarami handlowymi otrzymanymi w darowiźnie
    będzie zdarzeniem gospodarczym, które powinno zostać zarejestrowane w prowadzonych
    przez Panią księgach podatkowych na potrzeby prowadzonej przez Panią działalności
    gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że prowdzi Pani podatkową księgę przychodów i rozchodów.
    Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi
      przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem
      w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością
      remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców)
      podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych,
      braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość
      remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością
      remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest
      wyższa.
    Art. 24 ust. 2 ustawy formułuje więc reguły ustalania dochodu do opodatkowania, nie
    wskazuje natomiast, jakie wydatki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
    Uwzględnienie różnic remanentowych przy wyliczaniu podstawy opodatkowania u
    podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi
    przychodów i rozchodów służy powiązaniu w czasie (danym roku podatkowym)
    przychodów z kosztami uzyskania przychodów. O tym, co jest kosztem uzyskania
    przychodu decydują zaś uregulowania zawarte w art. 22 i art. 23 u.p.d.o.f.
    Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a w tym sporządzenia
    spisu z natury, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia
    2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019
    r. poz. 2544 ze zm.).
    W tym miejscu wyjaśnienia wymaga użyte pojęcie „towary”, przez które § 3 pkt 1
    rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    rozumie się:

      towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty),
      wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu
      lub obróbki, z tym, że:
        a) towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie
        nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne
        uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,
        b) materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji
        lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do
        materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część
        składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania -
        puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np.
        transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,
        c) materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi,
        które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają
        wyrobowi swoje właściwości,
        d) wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został
        całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace
        projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także
        budowlane,
        e) produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to
        jest niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty,
        usługi przed ich ukończeniem,
        f) brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej
        produkcji, całkowicie wykończone bądź też doprowadzone do określonej fazy
        produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub
        zniszczenia w czasie transportu bądź magazynowania utraciły częściowo swą
        pierwotną wartość,
        g) odpadami są materiały, które na skutek procesów technologicznych lub na skutek
        zniszczenia albo uszkodzenia utraciły całkowicie swą pierwotną wartość użytkową;
    Stosownie natomiast do § 24 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów:
      Podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów
      handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów,
      produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej ,,spisem z
      natury'', na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień
      rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu
      roku podatkowego prawa do opłacania podatku na podstawie ustawy z dnia 20
      listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
      osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 43, 1495, 1649 i 2200), zmiany
      wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.
    W myśl natomiast § 26 ust. 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów:
      Podatnik jest obowiązany wycenić materiały i towary handlowe objęte spisem z natury
      według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu,
      jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów
      (półfabrykatów), wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według
      kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją
      pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania
      uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.

    Co istotne, cena zakupu została w § 3 pkt 2 ww. rozporządzenia zdefiniowana jako cena,
    jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek od towarów i
    usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie
    powiększona o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżona o
    rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w
    drodze darowizny lub spadku – jest to wartość odpowiadająca cenie zakupu takiego
    samego lub podobnego składnika.
    Zatem z uregulowań ww. rozporządzenia wynika, że powinna Pani ująć otrzymane w
    drodze darowizny towary handlowe w remanencie początkowym, a w remanencie
    końcowym towary handlowe niesprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych
    remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, przy czym, w myśl § 3
    pkt 2 ww. rozporządzenia, wartość składnika majątkowego otrzymanego w drodze
    darowizny, który to składnik majątku należy ujawnić w księdze przychodów i rozchodów
    podmiotu gospodarczego, powinna odpowiadać cenie zakupu takiego samego pub
    podobnego składnika.
    Odnosząc się przy tym ponownie do kosztów uzyskania przychodów zaznaczenia wymaga
    też, że jak wskazał Wojewódzki Sąd Administrazyjny w wyroku z dnia 12 marca 2015 r.,
    sygn. akt I SA/Rz 117/15:
      Jednak z faktu, że wartość otrzymanej darowizny podlega zaewidencjonowaniu w
      podatkowej księdze przychodów i rozchodów nie wynika jeszcze podstawa do
      zakwalifikowania wartości takiego nieodpłatnego przysporzenia jako kosztu uzyskania
      przychodu dla podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (por. wyrok WSA w
      Białymstoku z dnia 28.02.2009 r., I SA/Bk 565/08, wyrok WSA w Lublinie z 09.12.2009
      r., I SA/Lu 387/09, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.
      pl).
      Wartość różnicy pomiędzy remanentem początkowym a końcowym wpływa na sposób
      ustalenia dochodu z działalności gospodarczej u podatników prowadzących księgę
      przychodów i rozchodów. Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 2 u.p.d.o.f., u podatników
      osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i
      rozchodów, dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu
      art. 14 a kosztami uzyskania, powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu
      końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców)
      podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków,
      jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu
      początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu
      początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.
    Podobnie orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 stycznia 2009 r.,
    sygn. akt I SA/Bk 565/08, co potwierdził też Naczelny Sąd administracyjny w wyroku z dnia
    31 września 2010 r., sygn. akt II FSK 682/09.
    Co istotne, przepis art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    odwołuje się do pojęć przychodu i kosztów, jednak nie definiuje ich w sposób odrębny. W
    art. 24 ust. 2 została zachowana ogólna zasada, że dochód jest nadwyżką przychodów nad
    kosztami ich uzyskania. Różnica przejawia się w uwzględnieniu w wysokości dochodu
    wartości różnic remanentowych. Nie prowadzi ona jednak do zmodyfikowania samego
    pojęcia kosztu, który zgodnie z art. 22 ust. 1 należy rozumieć jako koszt poniesiony w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Reasumując, z powyższych uregulowań wynika zatem, że po Pani stronie powstanie
    obowiązek ujęcia towarów handlowych w remanencie początkowym i końcowym (jeśli nie
    zostały sprzedane), a ich wartość wynikająca z wyceny będzie brana pod uwagę przy
    ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych prowadzonej prze Panią pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie

    można jednak zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów wartości towarów
    handlowych.
    Zatem Pani stanowisko, w świetle którego towar handlowy przekazany wraz ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w formie darowizny przez matkę winien być ujęty
    w remanencie początkowym i uwzględniony w rozliczeniu rocznym – jest co do zasady
    prawidłowe.
    Zgodzić należy się również z Pani stanowiskiem, że wartość wynikająca z wyceny będzie
    brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej przez Panią pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Nie można jednak zgodzić się z Pani stanowiskiem, w świetle którego towar handlowy
    przekazany wraz ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa w formie darowizny może
    być zaliczony jako koszt uzyskania przychodu.
    Odnosząc się do natomiast do kwestii dotyczącej możliwości kontynuacji amortyzacji
    otrzymanych w drodze darowizny ZCP środków trwałych, wskazuję, że art. 22 ust. 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek
      nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1
      Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z
      przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia
      środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
      podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą
      albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy
      określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych
      lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od
      pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość
      wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego
      miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich
      wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub
      stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy,
      których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala
    się na podstawie art. 22g ww. ustawy. Sposób ustalenia wartości początkowej środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest zróżnicowany ze względu na
    sposób ich nabycia.
    Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z
      uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub
      w inny nieodpłatny sposób – wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa
      darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej
      wysokości.
    Jak stanowi natomiast obecnie obowiązujący art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od wartości
      początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych
      nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku, jeżeli:
        - nabycie to nie stanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub
        praw lub
        - dochód z tego tytułu jest zwolniony od podatku dochodowego, lub
        - nabycie to korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, lub
        - nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów
        zaniechano poboru podatku.
    Ponadto, zgodnie z art. 23 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisu ust. 1 pkt 45a lit. a nie stosuje się do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych, nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca
      dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. W tym przypadku stosuje
      się odpowiednio przepisy art. 22g ust. 12 oraz art. 22h ust. 3 i nie stosuje się przepisu
      art. 22g ust. 15.
    Art. 22g ust. 12 ustawy wskazuje przy tym:
      W razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów
      dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości
      początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej,
      podzielonego albo połączonego. Zasadę tę stosuje się odpowiednio do spółek
      niebędących osobami prawnymi, w tym również powstałych z przekształcenia spółki.
    Art. 22h ust. 3 ustawy wskazuje natomiast, że:
      Podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia
      podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów
      amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz
      kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej,
      podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.
    Tymczasem, jak stanowi art. 22g ust. 15:
      W razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub
      darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od
      różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa
    Z regulacji zawartej w art. 23 ust. 9 wynika więc, że ustawa umożliwia zaliczanie do
    kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych (na zasadzie kontynuacji w zakresie
    wartości początkowej oraz odpisów amortyzacyjnych, w tym nabytych w drodze
    przedsiębiorstwa) od składników nabytych w drodze darowizny, jeżeli darczyńca
    dokonywał odpisów amortyzacyjnych od tych składników. Nie stosuje się wtedy art. 23
    ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy.
    O ile nie wskazała Pani w okolicznościach sprawy tej informacji, to jednak z Pani pytania
    drugiego wynika wprost, że darczyńca dokonywał amortyzacji środków trwałych będących

    elementem ZCP, a Pani zamierza kontynuować amortyzację otrzymanych w darowiźnie w
    ramach ZCP środków trwałych, uwzględniając metodę i stawkę amortyzacji przyjętą
    wcześniej przez darczyńcę oraz wysokość dokonanych już przez niego odpisów
    amortyzacyjnych.
    Niezależnie więc od okoliczności czy darowizna przedsiębiorstwa na Pani rzecz będzie
    zwolniona z podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, jako darowizna od rodzica na rzecz dziecka, to jak słusznie Pani
    wskazuje odpisy amortyzacyjne od środków trwałych nabytych w drodze darowizny mogą
    być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli darczyńca dokonywał odpisów
    amortyzacyjnych od tych składników.
    Jak słusznie Pani wskazuje, ma Pani więc prawo kontynuować amortyzację otrzymanych w
    darowiźnie środków trwałych wchodzących w skład ZCP, stosując metodę i stawkę
    amortyzacji przyjętą wcześniej przez darczyńcę i uwzględniając wysokość dokonanych już
    przez niego odpisów amortyzacyjnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnośnie powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych oraz orzeczenia NSA
    informuję, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w
    określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, pomimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego
    powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Ponadto, odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej z dnia 21
    kwietnia 2017 r. nr 0461-ITPB1.4511.118.2017.1.PSZ, wskazuję, że odmienne
    rozstrzygnięcia organów podatkowych dokonane nawet w analogicznych zagadnieniach
    nie mogą stanowić podstawy do żądania analogicznego rozstrzygnięcia sprawy
    wnioskodawcy, jeśli stoi temu na przeszkodzie treść przepisów prawa. W przypadku
    stwierdzenia rozbieżności, na organie podatkowym ciąży obowiązek podjęcia z urzędu
    prawem przewidzianych środków do skorygowania wadliwych rozstrzygnięć,
    adresowanych do innych podatników. Na podstawie art. 14e ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu
    zmienić wydaną interpretację ogólną, interpretację indywidualną lub objaśnienia
    podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności
    orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co
    oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji
    indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu, zmienić ją w
    dowolnym czasie.
    Wskazuję, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we
    wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.