Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.581.2024.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-30
Teza: Wykazywanie wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów oraz eksportu towarów w pliku JPK.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów; eksport-eksport towarów; sprzedaż-sprzedaż o charakterze ciągłym; stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje  -Deklaracje podatkowe-Deklaracje miesięczne 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a-ust. 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 października 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy wykazywania wewnątrzwspólnotowych
    dostaw towarów oraz eksportu towarów w pliku JPK. Uzupełnili go Państwo – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 stycznia 2025 r. (wpływ, za pośrednictwem
    ePUAP 10 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. GmbH (dalej jako „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką z siedzibą w Niemczech,
    zarejestrowaną w Polsce jako czynny podatnik podatku VAT i podatnik VAT-UE. Spółka
    wchodzi w skład międzynarodowej Grupy kapitałowej, prowadzącej działalność w
    obszarze sprzedaży produktów jubilerskich.
    Wnioskodawca pełni w ramach Grupy m. in. funkcje w obszarze zaopatrzenia,
    polegające na dostarczaniu do innych spółek z Grupy produktów, które następnie
    odsprzedawane są przez te spółki klientom. Wnioskodawca ma w Polsce do dyspozycji
    halę magazynową, z której realizowane są dostawy towarów do innych spółek z Grupy.
    Wnioskodawca realizuje dostawy towarów zarówno do krajów trzecich jak i do krajów
    unijnych, które dla celów podatku VAT mogą być kwalifikowane albo jako
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (w przypadku dostaw zrealizowanych do
    innego niż Polska państwa członkowskiego UE) albo też jako eksport towarów (w
    przypadku dostaw zrealizowanych do kraju trzeciego).
    Specyfika tych dostaw polega na tym, że w trakcie danego miesiąca dochodzi do bardzo
    wielu, ale stosunkowo drobnych dostaw towarów. Pojedyncze dostawy mogą bowiem
    obejmować jeden lub kilka produktów, a z uwagi na fakt, że chodzi tu o wyroby
    jubilerskie (o niewielkiej wielkości), dostawy te mają często formę niewielkiej przesyłki
    /koperty wysyłanej za pośrednictwem firmy spedycyjnej.
    Dostawy zrealizowane na rzecz jednego nabywcy w trakcie jednego okresu
    rozliczeniowego, obejmującego, co do zasady, jeden miesiąc handlowy
    dokumentowane są jedną zbiorczą fakturą.
    Spółka uznaje realizowane przez siebie dostawy za tzw. dostawy ciągłe i rozlicza je w
    sposób określony:
        dla dostaw realizowanych do krajów unijnych (wewnątrzwspólnotowe dostawy
        towarów/WDT) w art. 20 ust. 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
        towarów i usług („ustawa o VAT”), który wskazuje, że w przypadku
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wykonywanej w sposób ciągły przez
        okres dłuższy niż miesiąc uważa się ją za dokonaną z upływem każdego miesiąca do
        czasu zakończenia dostawy tych towarów. Oznacza to, że wszystkie pomniejsze
        (pojedyncze) dostawy uznawane są za część dostawy ciągłej, a więc wszystkie
        dostawy dokonane w jednym miesiącu kalendarzowym uznaje się za dokonane w
        ostatnim dniu danego miesiąca.
        dla dostaw realizowanych do krajów trzecich (eksport towarów) w art. 19a ust. 3 i
        ust. 4 ustawy o VAT, zgodnie z którymi usługę, dla której w związku z jej

        świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń,
        uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te
        płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę
        świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej
        świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje
        się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia
        świadczenia tej usługi, a zasady te stosuje się odpowiednio do dostawy towarów.
        Oznacza to, że wszystkie pomniejsze dostawy uznawane są za część dostawy
        ciągłej, a więc wszystkie dostawy częściowe dokonane w okresie rozliczeniowym
        uznaje się za wykonane z upływem każdego okresu rozliczeniowego.
    W przypadku dostaw towarów zrealizowanych do krajów trzecich, Spółka gromadzi
    określone w ustawie o VAT dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, niezbędne dla zastosowania stawki VAT 0%. W tym zakresie chodzi w
    szczególności o komunikat IE-599, otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
    do obsługi zgłoszeń celnych wywozowych. Oznacza to, że za dany okres rozliczeniowy,
    udokumentowany jedną fakturą VAT, może być wygenerowanych kilka, kilkanaście, a
    nawet kilkadziesiąt dokumentów potwierdzających wywóz poszczególnych towarów z
    Polski poza terytorium Unii Europejskiej.
    Analogiczna sytuacja występuje także w przypadku dostaw towarów zrealizowanych do
    innych niż Polska krajów członkowskich UE. W takich sytuacjach Spółka gromadzi
    określone w ustawie o VAT dokumenty, niezbędne dla zastosowania stawki VAT 0% z
    tytułu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, potwierdzające wywóz towarów z
    Polski do innego kraju członkowskiego UE. W tym zakresie chodzi o dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT oraz o dokumenty wymienione w art. 42 ust.
    11 ustawy o VAT, w szczególności zaś o odpowiednie dokumenty przewozowe. Oznacza
    to, że za dany okres rozliczeniowy, udokumentowany jedną fakturą VAT, może być
    wygenerowanych kilka, kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt dokumentów
    potwierdzających wywóz poszczególnych towarów z Polski do innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej.
    Czasami zdarza się, że dla niektórych dostaw towarów nie udaje się zgromadzić
    dokumentów wymaganych dla zastosowania stawki VAT 0%, czy to z tytułu eksportu
    towarów (np. brak komunikatu IE-599), czy też z tytułu WDT (brak odpowiedniego
    dokumentu przewozowego).
    W takich sytuacjach faktura wystawiona za dany okres rozliczeniowy dokumentuje
    jednocześnie:
        dostawy, dla których właściwa jest stawka VAT 0% w związku z tym, że udało się dla
        nich zgromadzić wymagane przepisami dokumenty niezbędne dla zastosowania tej
        preferencyjnej stawki, oraz
        dostawy, dla których właściwa jest stawka VAT 23% w związku z tym, że nie udało
        się dla nich zgromadzić wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla
        zastosowania stawki VAT 0%.
    Spółka wyjaśnia również, że fakt posiadania dokumentów uprawniających do
    zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do części dostaw towarów (stanowiących
    eksport towarów lub wewnątrzwspólnotową dostawę towarów) stanowi element
    opisanego stanu faktycznego. W związku z tym przedmiotem niniejszego wniosku o
    interpretację nie jest ocena, czy posiadane przez Spółkę dokumenty są prawidłowe i

    wystarczające do zastosowania stawki VAT 0% w przypadku eksportu towarów lub
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    1) Od kiedy Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku VAT
      oraz VAT UE?
      Spółka jest zarejestrowana w Polsce:
          jako czynny podatnik podatku VAT od (...) 2021 r., oraz
          jako podatnik VAT-UE od (...) 2021 r.
    2) Czy dostawy towarów realizowane przez Spółkę na rzecz kontrahentów z krajów
      trzecich stanowią eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT?
      Tak, dostawy towarów realizowane przez Spółkę na rzecz kontrahentów z krajów
      trzecich stanowią eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT.
    3) Czy dostawy towarów realizowane przez Spółkę na rzecz kontrahentów z innych niż
      Polska państw członkowskich Unii Europejskiej stanowią wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT?
      Tak, dostawy towarów realizowane przez Spółkę na rzecz kontrahentów z innych
      niż Polska państw członkowskich Unii Europejskiej stanowią wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT.
    4) Przedstawienie okoliczności transakcji będącej przedmiotem zapytania, w tym
      wskazanie odrębnie dla dostaw stanowiących eksport towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 ustawy o VAT i odrębnie dla dostaw stanowiących
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o VAT:
      Odpowiedzi na poniższe pytania dotyczą zarówno dostaw stanowiących eksport
      towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, jak i dostaw stanowiących
      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o
      VAT. Przedstawianie odpowiedzi odrębnie dla dostaw kwalifikowanych jako eksport
      towarów i tych stanowiących wewnątrzwspólnotową dostawę towarów byłoby
      bezcelowe, ponieważ odpowiedzi te miałyby dokładnie takie samo brzmienie.
      a) kiedy miała miejsce transakcja będąca przedmiotem zapytania (prosimy podać
      datę)?
      Podanie konkretnej daty transakcji nie jest niestety możliwe. Wynika to z faktu, że
      przedmiotem zapytania nie jest jedna, konkretna transakcja, która miała już
      miejsce, tylko stosowany przez Spółkę każdego miesiąca sposób realizacji dostaw
      towarów na rzecz podmiotów powiązanych. Dostawy towarów, opisane we wniosku
      o interpretację, rozpoczęły się zatem po zarejestrowaniu się przez Spółkę dla celów
      podatku VAT w Polsce i realizowane są każdego miesiąca aż do chwili obecnej.
      Planowane jest również kontynuowanie tych dostaw towarów, w sposób opisany
      we wniosku o interpretację i w niniejszym piśmie (patrz - wyjaśnienia poniżej), w
      przyszłości.
      b) czy Spółka ma podpisaną jedną umowę z danym kontrahentem na dostawę
      towarów, czy też każda dostawa towarów na rzecz danego kontrahenta
      realizowana jest na podstawie odrębnych umów?
    Jak wskazano we wniosku o interpretację, Spółka wchodzi w skład międzynarodowej
    Grupy kapitałowej, prowadzącej działalność w obszarze sprzedaży produktów
    jubilerskich.

    Spółka pełni w ramach Grupy m.in. funkcje w obszarze zaopatrzenia, polegające na
    dostarczaniu do innych spółek z Grupy produktów, które następnie odsprzedawane są
    przez te spółki klientom.
    Spółka realizuje dostawy towarów zarówno do krajów trzecich jak i do krajów unijnych.
    Specyfika tych dostaw polega na tym, że w trakcie danego miesiąca dochodzi do bardzo
    wielu, ale stosunkowo drobnych dostaw towarów. Pojedyncze dostawy mogą bowiem
    obejmować jeden lub kilka produktów, a z uwagi na fakt, że chodzi tu o wyroby
    jubilerskie (o niewielkiej wielkości), dostawy te mają często formę niewielkiej przesyłki
    /koperty wysyłanej za pośrednictwem firmy spedycyjnej.
    Odpowiadając zatem na pytanie Organu interpretacyjnego: dostawy towarów na rzecz
    danego kontrahenta realizowane są na podstawie jednej umowy (która niekoniecznie
    musi mieć formę pisemną). Nie występuje zatem sytuacja, w której każda dostawa
    towarów na rzecz danego kontrahenta realizowana byłaby na podstawie odrębnych
    umów. Biorąc pod uwagę ilość i częstotliwość realizowanych dostaw (np. kilkadziesiąt
    dostaw w jednym miesiącu), zawieranie odrębnej umowy dla każdej pojedynczej
    dostawy byłoby nie tylko bezcelowe, ale wręcz niewykonalne. Poszczególne dostawy
    realizowane są na podstawie zamówień, które składane są w ramach jednego stosunku
    prawnego łączącego Spółkę z poszczególnym kontrahentem.
    c) na jaki okres czasu została zawarta umowa dotycząca sprzedaży towarów?
      Umowy Spółki z kontrahentami, na podstawie których realizowane są dostawy
      towarów, nie są ograniczone czasowo. Zawarte są na czas nieokreślony.
    d) czy przedmiotem umowy łączącej Spółkę i kontrahenta jest „stałe zaopatrzenie”
      klienta w towary w okresie obowiązywania umowy, tj. czy Spółka dostarcza towary
      danemu kontrahentowi w ramach powtarzających się dostaw częściowych
      realizowanych w ustalonym okresie, z założoną powtarzalnością, ustalonymi
      następującymi po sobie terminami płatności lub rozliczeń - prosimy opisać
      zdarzenie, w tym wskazać jakie terminy płatności/rozliczeń ustalono w umowie
      łączącej Strony?
      Jak wskazano we wniosku o interpretację, Spółka wchodzi w skład
      międzynarodowej Grupy kapitałowej, prowadzącej działalność w obszarze
      sprzedaży produktów jubilerskich.
    Spółka pełni w ramach Grupy m.in. funkcje w obszarze zaopatrzenia, polegające na
    dostarczaniu do innych spółek z Grupy produktów, które następnie odsprzedawane są
    przez te spółki klientom.
    Spółka realizuje dostawy towarów zarówno do krajów trzecich jak i do krajów unijnych.
    Specyfika tych dostaw polega na tym, że w trakcie danego miesiąca dochodzi do bardzo
    wielu, ale stosunkowo drobnych dostaw towarów. Pojedyncze dostawy mogą bowiem
    obejmować jeden lub kilka produktów, a z uwagi na fakt, że chodzi tu o wyroby
    jubilerskie (o niewielkiej wielkości), dostawy te mają często formę niewielkiej przesyłki /
    koperty wysyłanej za pośrednictwem firmy spedycyjnej.
    Odpowiadając zatem na pytanie Organu interpretacyjnego: tak, przedmiotem umowy
    łączącej Spółkę i kontrahenta jest „stałe zaopatrzenie” kontrahenta w towary w okresie
    obowiązywania umowy.
    Dostawy towarów realizowane są w sposób powtarzalny i z dużą częstotliwością. W
    danym miesiącu może zostać zrealizowanych kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt
    pojedynczych dostaw towarów na rzecz jednego kontrahenta. Należy zwrócić uwagę, że
    sprzedawane przez Spółkę towary, co do zasady, są towarami gotowymi. Są to bowiem
    wyroby jubilerskie, które przez kontrahentów Spółki (prowadzących sklepy/punkty
    handlowe) odsprzedawane są na rzecz klientów końcowych/konsumentów w stanie
    nieprzetworzonym (ewentualnie po dokonaniu na nich jakichś drobnych prac/

    dostosowań). Dostawy Spółki realizowane są zatem nie po to, aby np. podtrzymać
    procesy produkcyjne po stronie kontrahenta (jak to ma miejsce np. w branży produkcji
    przemysłowej), ale po to, aby uzupełnić stany magazynowe po stronie kontrahenta.
    W rezultacie, dostawy towarów realizowane są przez Spółkę na podstawie i zgodnie z
    otrzymywanymi od kontrahentów zamówieniami, ponieważ to kontrahenci Spółki
    wiedzą, jakie towary (jaki rodzaj i w jakiej ilości) są im w danym momencie potrzebne.
    Spółka dostarcza zatem towary danemu kontrahentowi w ramach powtarzających się
    dostaw realizowanych w ustalonym okresie, w sposób powtarzalny i zgodnie z
    ustalonymi, następującymi po sobie terminami płatności lub rozliczeń. Stosowanym
    przez Spółkę okresem rozliczeniowym jest tzw. miesiąc handlowy („miesiąc retail”),
    obejmujący pełne tygodnie. Za jeden okres rozliczeniowy wystawiana jest jedna faktura
    na danego kontrahenta, z terminem płatności wynoszącym - co do zasady – 30 dni.
    e) z czego wynika specyfikacja poszczególnych dostaw, tj. rodzaj i ilość dostarczanego
      towaru, w jaki sposób ustalane są terminy dostaw (np. z umowy podpisanej z
      kontrahentem, czy zamówień składanych do danej dostawy), w jaki sposób Spółka
      pozyskuje informacje o wielkości dostawy, rodzaju towarów, czy każda dostawa
      towarów poprzedzona jest odrębnym zamówieniem?
    Dostawy towarów realizowane są przez Spółkę na podstawie i zgodnie z
    otrzymywanymi od kontrahentów zamówieniami, ponieważ to kontrahenci Spółki
    wiedzą, jakie towary (jaki rodzaj i w jakiej ilości) są im w danym momencie potrzebne. W
    zamówieniu określona jest zatem specyfikacja danej dostawy: rodzaj i ilość
    zamówionych towarów, ewentualnie data i miejsce dostawy, itd.
    f) kiedy/w którym momencie, Spółka przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania
      jak właściciel towarami, tj. czy kontrahent nabywa prawo do rozporządzania
      towarami jak właściciel w momencie otrzymania każdej partii / części towarów, czy
      dopiero w momencie zakończenia dostarczania towaru w ramach jednostkowego
      zamówienia.
      Jak wyjaśniono już powyżej, przedmiotem dostaw są wyroby jubilerskie. Rodzaj i
      ilość towarów, które mają zostać dostarczone przez Spółkę, określone są
      każdorazowo w zamówieniu kontrahenta. Kontrahent nabywa prawo do
      rozporządzania towarami jak właściciel w momencie otrzymania każdej
      dostarczonej partii towarów.
      Wnioskodawca nie do końca rozumie natomiast tę część pytania Organu
      interpretacyjnego: „czy kontrahent nabywa prawo do rozporządzania towarami jak
      właściciel w momencie otrzymania każdej partii/części towarów, czy dopiero w
      momencie zakończenia dostarczania towaru w ramach jednostkowego
      zamówienia”. Wydaje się, że rozróżnienie wskazane w tym pytaniu nie do końca jest
      miarodajne w odniesieniu do dostaw Spółki. Spółka realizuje zazwyczaj dane
      zamówienie w całości poprzez wysyłkę wszystkich towarów zamówionych przez
      kontrahenta i wraz z realizacją takiej wysyłki przenoszone jest również prawo do
      rozporządzania tymi towarami. Raczej nie zdarzają się natomiast sytuacje, w
      których dane zamówienie byłoby realizowane w częściach, a więc w ramach kilku
      przesyłek. Gdyby jednak nawet taka sytuacja wystąpiła, to w danej przesyłce
      znajdowałyby się już kompletne i gotowe towary, wobec czego, wraz z ich
      dostarczeniem kontrahent nabywałby już prawo do rozporządzania tymi towarami
      jak właściciel (nawet, jeżeli wciąż oczekiwałby na dosłanie jakichś innych
      zamówionych towarów).
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca może wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK-VAT) za dany okres
      rozliczeniowy poszczególne dostawy częściowe jako:

          wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0% - w
          odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółka
          zgromadziła wymagane przepisami dokumenty niezbędne dla zastosowania tej
          preferencyjnej stawki, oraz
          dostawę krajową towarów opodatkowaną stawką VAT 23% - w odniesieniu do
          tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się zgromadzić
          wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania stawki
          VAT 0%
      w sytuacji, w której wszystkie te dostawy, zrealizowane w trakcie jednego okresu
      rozliczeniowego, zostały udokumentowane jedną zbiorczą fakturą wystawioną za
      ten okres rozliczeniowy?
    2) Czy Wnioskodawca może wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK-VAT) za dany okres
      rozliczeniowy poszczególne dostawy częściowe jako:
          eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0% - w odniesieniu do tych dostaw
          częściowych towarów, dla których Spółka zgromadziła wymagane przepisami
          dokumenty niezbędne dla zastosowania tej preferencyjnej stawki, oraz
          dostawę krajową towarów opodatkowaną stawką VAT 23% - w odniesieniu do
          tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się zgromadzić
          wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania stawki
          VAT 0%
      w sytuacji, w której wszystkie te dostawy, zrealizowane w trakcie jednego okresu
      rozliczeniowego, zostały udokumentowane jedną zbiorczą fakturą wystawioną za
      ten okres rozliczeniowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W opinii Wnioskodawcy, może on wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK VAT) za dany
    okres rozliczeniowy poszczególne dostawy częściowe jako:
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0% - w
        odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółka zgromadziła
        wymagane przepisami dokumenty niezbędne dla zastosowania tej preferencyjnej
        stawki, oraz
        dostawę krajową towarów opodatkowaną stawką VAT 23% - w odniesieniu do tych
        dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się zgromadzić
        wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania stawki VAT
        0% w sytuacji, w której wszystkie te dostawy, zrealizowane w trakcie jednego
        okresu rozliczeniowego, zostały udokumentowane jedną zbiorczą fakturą
        wystawioną za ten okres rozliczeniowy.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o
    sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów.

    Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w
    wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne
    niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Art. 7 ustawy o VAT skupia się zasadniczo na tym, że przez dostawę towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie
    towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Konsekwentnie, art. 42
    ust. 1 stanowi, że wewnątrzwspólnotową dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
      kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
      terytorium kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
      jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Ustęp 12 pkt 2 oraz ustęp 12a tego przepisu wskazują, że jeżeli warunek, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której
    mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
    mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
    rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym
    okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust.
    1 pkt 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa
    w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
    towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej
    dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji
    podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 20 ust. 1a ustawy o VAT, w przypadku wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów wykonywanej w sposób ciągły przez okres dłuższy niż miesiąc uważa się
    ją za dokonaną z upływem każdego miesiąca do czasu zakończenia dostawy tych towarów.
    Bezpośrednio łączy się to z zasadą wyrażoną w ust. 1 tego przepisu, zgodnie z którym w
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą
    wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Moment uznania dostawy za dokonaną wpływa zatem na terminy, zgodnie z którymi
    obowiązek podatkowy powstanie albo w momencie wystawienia faktury dokumentującej
    WDT albo w 15. dniu miesiąca następującym po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.
    Z powyższych przepisów wynika więc, że przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów
    powinno rozumieć się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności
    prowadzących do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Oznacza to, że WDT
    stanowi każdy poszczególny wywóz towaru, w wyniku którego nabywca nabywa prawo do
    rozporządzania towarami jak właściciel. W efekcie, WDT będzie stanowić każda

    poszczególna dostawa częściowa (a więc fizyczny wywóz towarów), który spełnia
    wskazane w art. 13 ustawy o VAT warunki. Bez znaczenia będzie więc to, że poszczególne
    dostawy częściowe wykonane w danym miesiącu dla celów określenia momentu
    powstania obowiązku podatkowego są agregowane do jednego momentu, w którym
    można uznać je za wykonane.
    Art. 20 ust. 1a ustawy o VAT to odrębna norma, która nie reguluje definicji WDT i nie
    określa czym jest dostawa, ale wskazuje jedynie, że jeśli można uznać, że mamy do
    czynienia z dostawą ciągłą, to wszystkie poszczególne i odrębne czynności, które się na nią
    składają, zostają uznane za dokonane w jednym momencie.
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. I FSK
    1848/17: „Podzielając omówione powyżej argumenty orzecznicze, Naczelny Sąd
    Administracyjny wyrokujący w niniejszej sprawie za prawidłowe uznaje stanowisko
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który zakwestionował przyjętą przy
    wydaniu interpretacji indywidualnej wykładnię art. 19a ust. 4 i ust. 3 u.p.t.u. dokonaną
    przez organ, iż przepisy te mają zastosowanie wyłącznie do przypadków, w których nie da
    się wyróżnić odrębnych świadczeń, a ponadto że „ciągłość” świadczenia (w rozumieniu
    rzeczonych przepisów) ma wynikać z istoty świadczenia, nie może być natomiast wynikiem
    umowy pomiędzy stronami.
    Prawidłowa wykładnia przepisu art. 19 ust. 4 w związku z ust. 3 u.p.t.u. nakazuje przyjąć,
    że za dostawę świadczoną w sposób ciągły, o której mowa w art. 19a ust. 4 w zw. z ust. 3 u.
    p.t.u., należy uznać ciąg kolejnych świadczeń (dostaw), stanowiących realizację przyjętego
    zobowiązania do dokonania szeregu dostaw częściowych określonych towarów, objętych
    jednym stosunkiem zobowiązaniowym, z założoną powtarzalnością świadczeń (dostaw) i
    ustalonymi okresami ich rozliczeń lub terminami płatności.”
    Powyższy wyrok dotyczy co prawda dostaw ciągłych regulowanych w art. 19 ust. 4 ustawy
    o VAT, jednak wykładnia systemowa nakazuje uznać, że chodzi o tę samą instytucję
    prawną co w art. 20 ust. 1a. W obu przypadkach chodzi bowiem o „dostawę ciągłą” i obie
    regulacje odnoszą się do momentu uznania dostawy za dokonaną.
    Jak więc wynika z powyższego orzeczenia, „dostawa ciągła” to nie jest fizycznie jedna,
    ciągła dostawa, ale tak naprawdę szereg cyklicznych, powtarzających się dostaw
    (wywozów), które można wyodrębnić w czasie i przestrzeni. Mogą one jednak korzystać ze
    szczególnego rozwiązania zaproponowanego przez ustawodawcę, jakim jest ułatwienie w
    postaci zagregowania ich wszystkich do jednego momentu dokonania, co przekłada się na
    znaczące ułatwienia w zakresie momentu rozliczenia, ograniczonej liczby kursów
    przeliczeniowych, które należy stosować, itp. Możliwość ta jest przyznana ze względów
    praktycznych - objęcie jednym stosunkiem zobowiązaniowym, powtarzalność dostaw.
    Uznanie dostawy za ciągłą (co ma miejsce w zaprezentowanym stanie faktycznym) nie
    powoduje, że zanika świadomość występowania poszczególnych dostaw częściowych,
    które się na nią składają. One nadal istnieją i nadal mają przymiot dostaw - z tego
    założenia wynika sens ich agregacji, kumulowania do jednego momentu. Gdyby dostawa
    materialnie była jedna, moment jej dokonania siłą rzeczy również musiałby być jeden, a
    więc przepisy te byłyby zbędne. To faktyczna wielość dostaw wypełnia treścią przepisy,
    które określają fikcję jednego momentu dokonania ich wszystkich. Jest to jednak
    rozwiązanie służące jedynie dla celów określenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego - dostawa ciągła nie jest pojęciem ogólnoustawowym, nie jest odrębnym
    rodzajem dostawy dla celów ustawy o VAT. Jest rozwiązaniem stworzonym i opisanym
    jedynie w części ustawy dotyczącej momentu powstania obowiązku podatkowego, a więc
    jest rozwiązaniem jedynie na potrzeby tej dziedziny.
    Uznanie dostawy za ciągłą, na potrzeby określenia momentu powstania obowiązku
    podatkowego, nie ma więc wpływu na to, co rozumiane jest pod pojęciem „dostawa” na
    potrzeby innych przepisów ustawy o VAT. W efekcie, art. 42 ustawy o VAT regulujący
    prawo do zastosowania stawki 0% w przypadku WDT odnosi się do każdej pojedynczej
    dostawy częściowej. Wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest bowiem każdy

    poszczególny wywóz, a więc kwestię spełnienia poszczególnych warunków zastosowania
    stawki 0% określoną w tym przepisie należy odnosić do poszczególnych wywozów. Nie
    ulega bowiem wątpliwości, że Spółka dokonuje fizycznie wielu odrębnych wywozów
    towarów, do których dopasowane są indywidualne dokumenty dokumentujące ten wywóz
    i w efekcie każdego takiego wywozu prawo do rozporządzania towarami jak właściciel
    przechodzi na nabywcę od razu w odniesieniu do otrzymanej partii/dostawy częściowej (a
    nie dopiero w momencie dostarczenia wszystkich towarów w danym miesiącu/okresie
    rozliczeniowym).
    Co więcej, na powyższe wnioski nie ma wpływu ta okoliczność, że Spółka wystawia faktury
    zbiorcze za okresy rozliczeniowe, w efekcie czego może dochodzić do sytuacji, w której
    faktura za dany okres obejmuje zarówno dostawy, które kwalifikują się do stawki 0% VAT
    właściwej dla WDT, jak i dostawy, które nie mogą być objęte stawką VAT 0%. Stawkę
    podatku VAT przyporządkowuje się bowiem do danej dostawy, a nie do faktury. Nie ulega
    przecież żadnej wątpliwości, że jedną fakturą mogą być objęte dostawy towarów, które
    podlegają różnym stawkom VAT.
    Stosowanie faktur zbiorczych za okresy rozliczeniowe powoduje jedynie, że ta sama
    faktura zostanie wykazana w deklaracji VAT (pliku JPK-VAT) w części jako dokumentująca
    wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów opodatkowane stawką 0%, a w części jako
    dokumentująca dostawy towarów opodatkowane stawką 23%. Taki sposób ujęcia faktury
    nie jest jednak niczym szczególnym, ponieważ przykładowo faktury dokumentujące
    dostawy towarów opodatkowane różnymi stawkami VAT (np. 5%, 8% i 23%) również
    wykazywane są w części ewidencyjnej pliku JPK-VAT w kilku różnych pozycjach.
    W efekcie, w opinii Wnioskodawcy, może on wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK-VAT) za
    dany okres rozliczeniowy poszczególne dostawy częściowe jako:
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT 0% - w
        odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółka zgromadziła
        wymagane przepisami dokumenty niezbędne dla zastosowania tej preferencyjnej
        stawki, oraz
        dostawę krajową towarów opodatkowaną stawką VAT 23% - w odniesieniu do tych
        dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się zgromadzić
        wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania stawki VAT
        0%,
    w sytuacji, w której dla celów określenia momentu dokonania dostawy (i co za tym idzie -
    pochodnie momentu powstania obowiązku podatkowego) uznaje on dokonane w trakcie
    jednego miesiąca poszczególne dostawy za dostawy dokonywane w sposób ciągły i w
    efekcie uznaje je za dokonane w jednym momencie. Uznanie, dla celów określenia
    momentu powstania obowiązku podatkowego, że wszystkie dostawy zostały dokonane w
    jednym momencie nie zmienia bowiem faktu, że dla celów przepisów regulujących
    prawidłową stawkę podatku są to odrębne wywozy (dostawy), a więc warunki dotyczące
    właściwej stawki należy odnosić do każdej z tych dostaw odrębnie. W efekcie fakt objęcia
    jedną zbiorczą fakturą za dany okres rozliczeniowy wielu poszczególnych dostaw towarów
    nie powoduje, że wszystkie dostawy objęte taką fakturą zbiorczą muszą być objęte jedną
    stawką podatku VAT.
    Twierdzenie, jakoby wszystkie dostawy zrealizowane w trakcie danego okresu
    rozliczeniowego i objęte jedną fakturą zbiorczą musiały być objęte jedną stawką podatku
    VAT (z uwagi na ustalenie dla nich jednego momentu powstania obowiązku podatkowego)
    jest oczywiście błędne, co doskonale ilustruje przykład faktur zbiorczych,
    dokumentujących krajowe dostawy towarów, które to towary opodatkowane są różnymi
    stawkami VAT. W takiej sytuacji nikt nie ma bowiem najmniejszych wątpliwości, że

    właściwe stawki podatku VAT przyporządkowywane są do poszczególnych towarów
    dostarczonych w trakcie danego okresu rozliczeniowego, a fakt objęcia ich jedną fakturą i
    jednym wspólnym momentem powstania obowiązku podatkowego nie ma tu żadnego
    znaczenia.
    Ad 2
    W opinii Wnioskodawcy, może on wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK-VAT) za dany okres
    rozliczeniowy poszczególne dostawy częściowe jako:
        eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0% - w odniesieniu do tych dostaw
        częściowych towarów, dla których Spółka zgromadziła wymagane przepisami
        dokumenty niezbędne dla zastosowania tej preferencyjnej stawki, oraz
        dostawę krajową towarów opodatkowaną stawką VAT 23% - w odniesieniu do tych
        dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się zgromadzić
        wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania stawki VAT
        0%
    w sytuacji, w której wszystkie te dostawy, zrealizowane w trakcie jednego okresu
    rozliczeniowego, zostały udokumentowane jedną zbiorczą fakturą wystawioną za ten
    okres rozliczeniowy.
    Zasadniczo znajdą w tym zakresie zastosowanie te same argumenty, co w odniesieniu do
    punktu 1, przy czym dla porządku należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT
    ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to
    dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium
    Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
      statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
      transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 i następne, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit.
    a, stawka podatku wynosi 0%. Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o
    którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument
    potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej
    dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w

    okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu
    wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten
    następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w
    zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na
    terytorium kraju.
    Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
    potwierdzający procedurę wywozu.
    Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 upoważnia
    podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy,
    w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Moment uznania dostawy za dokonaną jest natomiast określany przez art. 19a ust. 3 i 4
    ustawy o VAT (wspomniane w uzasadnieniu do pytania nr 1), zgodnie z którymi usługę, dla
    której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności
    lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się
    te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej
    świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za
    wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia
    tej usługi. Przepisy te stosuje się odpowiednio do dostawy towarów.
    Zastosowanie tych konkretnych przepisów sprawia, że wskazany w uzasadnieniu do
    pytania nr 1 wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. I FSK 1848/17 znajduje tu
    bezpośrednie zastosowanie.
    Przepisy dotyczące eksportu tak jak w przypadku WDT, wskazują na rozdzielenie dwóch
    instytucji: dostawy, ściśle powiązanej z fizycznym wywozem towarów oraz dostawy ciągłej,
    która jest instytucją wyznaczającą moment powstania obowiązku podatkowego. W
    przypadku eksportu, stawka 0% jest nawet dużo bardziej powiązana z dokumentami
    celnymi, podkreślając wagę fizycznego wywozu danej partii towaru, co wskazuje na to, że
    każdy poszczególny wywóz towaru powinien być analizowany osobno, bo przypisane będą
    do niego odrębne dokumenty celne.
    W efekcie również w tym przypadku w opinii Wnioskodawcy może on wykazać w deklaracji
    VAT (pliku JPK-VAT) za dany okres rozliczeniowy poszczególne dostawy częściowe jako:
        eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0% - w odniesieniu do tych dostaw
        częściowych towarów, dla których Spółka zgromadziła wymagane przepisami
        dokumenty niezbędne dla zastosowania tej preferencyjnej stawki, oraz
        dostawę krajową towarów opodatkowaną stawką VAT 23% - w odniesieniu do tych
        dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się zgromadzić
        wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania stawki VAT
        0%
    w sytuacji, w której dla celów określenia momentu powstania obowiązku podatkowego
    uznaje on dokonane w trakcie jednego okresu rozliczeniowego poszczególne dostawy za
    dostawy dokonywane w sposób ciągły i w efekcie uznaje je za dokonane w jednym
    momencie.
    Uznanie, dla celów określenia momentu powstania obowiązku podatkowego, że wszystkie
    dostawy zostały dokonane w jednym momencie nie zmienia faktu, że dla celów przepisów
    regulujących stawkę podatku są to odrębne wywozy (dostawy), a więc warunki dotyczące
    właściwej stawki należy odnosić do każdej z tych dostaw odrębnie. Co więcej, fakt objęcia
    jedną zbiorczą fakturą za dany okres rozliczeniowy wielu poszczególnych dostaw towarów

    nie powoduje, że wszystkie dostawy objęte taką fakturą zbiorczą muszą być objęte jedną
    stawką podatku VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 2 pkt 8 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to
      dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez:
      a. dostawcę lub na jego rzecz, lub

      b. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
        towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
        zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
        innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    W myśl art. 13 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
        transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
        niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
        zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
        państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących
    udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7
    ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska
    państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w
    sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie
    towarów w zakupie.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    W myśl art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Zgodnie a art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    Przy czym, jak stanowi art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż

      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Jednocześnie, stosownie do art. 19a ust. 4 ustawy:
      Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, z wyjątkiem dostaw
      towarów, o których mowa w:
      1) art. 7 ust. 1 pkt 2;
      2) art. 7a ust. 1 i 2, dokonywanych na rzecz podatnika ułatwiającego dostawy
        towarów oraz przez tego podatnika.
    Zgodnie z art. 20a ust. 1 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy, z zastrzeżeniem ust. 4.
    Przepis ten zobowiązuje podatnika rozliczającego podatek z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do rozpoznania obowiązku podatkowego 15
    dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, chyba
    że przed tym dniem podatnik, będący dostawcą towarów, wystawił fakturę. Wówczas
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
    W myśl art. 20a ust. 1a ustawy:
      W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wykonywanej w sposób
      ciągły przez okres dłuższy niż miesiąc uważa się ją za dokonaną z upływem każdego
      miesiąca do czasu zakończenia dostawy tych towarów.
    Przepis ten stanowi implementację art. 64 ust. 2 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.
    L Nr 347 str. 1), który stanowi, że:
      Dostawy towarów wykonywane w sposób ciągły przez okres dłuższy niż jeden
      miesiąc kalendarzowy, które są wysyłane lub transportowane do państwa
      członkowskiego innego niż państwo członkowskie rozpoczęcia wysyłki lub transportu
      tych towarów i które dostarczane są ze zwolnieniem z VAT lub które przemieszczane
      są ze zwolnieniem z VAT do innego państwa członkowskiego przez podatnika do
      celów działalności jego przedsiębiorstwa, zgodnie z warunkami określonymi w art.
      138, uważa się za dokonane po upływie każdego miesiąca kalendarzowego do czasu
      zakończenia dostawy towarów.
      Świadczenie usług, w odniesieniu do których usługobiorca zobowiązany jest do
      zapłaty VAT zgodnie z art. 196, a które są wykonywane w sposób ciągły przez okres
      dłuższy niż jeden rok i nie są związane z wpłatą zaliczki lub płatnościami w tym
      okresie, uważa się za dokonane z upływem każdego roku kalendarzowego do czasu
      zakończenia świadczenia usług.
      Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż
      określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług
      dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem
      okresów nie dłuższych niż jeden rok.
    W myśl art. 41 ust. 4 ustawy:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:

      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Zgodnie z tym przepisem zasady wskazane w ust. 7 stosuje się, jeśli podatnik (dostawca)
    posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu. Jeżeli podatnik nie posiada
    tego dokumentu, wówczas nie ma prawa do przesunięcia okresu wykazania eksportu, lecz
    ma obowiązek wykazać sprzedaż ze stawką krajową w okresie, w którym została ona
    dokonana.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Zatem, zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów jest możliwe pod warunkiem, że
    podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
    rozliczeniowy otrzymał dokument, który jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości
    potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a w przypadku eksportu

    pośredniego dokument, który potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, i z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i
    wywozu.
    Natomiast według art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i tam faktycznie opodatkowana. Natomiast drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką VAT 0%. Natomiast w państwie nabywcy następuje
    opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej.
    Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji,
    powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednocześnie,
    zgodnie z powołanym art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, podatnik dokonujący dostawy może
    zastosować stawkę podatku VAT 0% w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów pod
    warunkiem, że przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy,
    posiadał w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z Polski i dostarczone do nabywcy na
    terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium Polski.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących
        wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa
        w art. 100 ust. 8
      - chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
        skarbowego.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie
        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
        państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz
        towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony),
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
      4) (uchylony),
      - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 42 ust. 12 ustawy:
      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem
      terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:
      1) okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w
        art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
        mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla
        dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do
        złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada
        dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;
      2) okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa
        w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
        mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres
        rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju,
        jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po
        następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o
        których mowa w ust. 1 pkt 2.
    Na podstawie art. 42 ust. 12a ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy
      towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres
      rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez

      niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio
      informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Jak stanowi art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    W myśl art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję
      zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie
      informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty
        podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Powyższy przepis obliguje czynnych podatników podatku VAT do wykazywania
    określonych czynności w ewidencji oraz do przesyłania do urzędu skarbowego ewidencji
    prowadzonej na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w
    terminie do złożenia tej deklaracji, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z
    uwagi na to, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z
    mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie
    istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją).
    Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość
    zobowiązania podatkowego. Deklaracja podatkowa (plik JPK_VAT z deklaracją) stanowi

    zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, który w efekcie ma
    doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania
    swojego uprawnienia w postaci uzyskania zwrotu podatku od organu podatkowego.
    Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1.
    Według art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.
              1Jak stanowi art. 353 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z wniosku wynika, że Wnioskodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej w
    Niemczech. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku VAT (od
    (...) 2021 r.) oraz jako podatnik VAT UE (od (...) 2021 r.).
    Spółka dostarcza wyroby jubilerskie (gotowe towary) do spółek z Grupy kapitałowej
    (podmioty prowadzące sklepy/punkty handlowe), które odsprzedają te produkty
    klientom końcowym (konsumentom).
    Umowy na dostawy towarów łączące Spółkę i kontrahentów zostały zawarte na czas
    nieokreślony, a ich przedmiotem jest stałe zaopatrzenie kontrahenta w towary, w
    okresie obowiązywania umowy, w celu uzupełnianie jego stanów magazynowych. W
    trakcie danego miesiąca dochodzi do wielu dostaw towarów, które w formie niewielkiej
    przesyłki/koperty wysyłane są za pośrednictwem firmy spedycyjnej. Poszczególne
    dostawy towarów realizowane są przez Spółkę na rzecz danego kontrahenta w ramach
    jednej umowy, na podstawie składanych przez niego zamówień, które zawierają
    specyfikację danej dostawy (rodzaj i ilość zamówionych towarów, ewentualnie data i
    miejsce dostawy).
    Za jeden okres rozliczeniowy wystawiana jest jedna faktura zbiorcza na danego
    kontrahenta, z terminem płatności 30 dni. Stosowanym przez Spółkę okresem
    rozliczeniowym jest tzw. miesiąc handlowy („miesiąc retail”), obejmujący pełne tygodnie.
    Transakcje dokonywane przez Spółkę stanowią wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy oraz eksport towarów, o którym mowa w
    art. 2 pkt 8 ustawy.
    Wątpliwości Spółki dotyczą możliwości wykazywania w deklaracji VAT za dany okres
    rozliczeniowy poszczególnych dostaw częściowych - opodatkowanych stawką VAT 0%
    przewidzianą dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów oraz
    stawką właściwą dla danego towaru w kraju (w zależności od tego czy Spółka posiada
    wymagane przepisami prawa dokumenty pozwalające na zastosowanie stawki VAT 0%)
    w sytuacji, gdy wszystkie dostawy, zrealizowane w trakcie jednego okresu
    rozliczeniowego, zostały udokumentowane jedną zbiorczą fakturą wystawioną za ten
    okres rozliczeniowy.

    Spółka uznaje realizowane przez siebie dostawy za tzw. dostawy ciągłe.
    Wskazać należy, że przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia
    usługi/dostawy „o charakterze ciągłym”. Wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o
    charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika „ciągły”. W
    Słowniku Języka Polskiego (https://sjp.pwn.pl) słowo to zdefiniowane zostało jako
    «trwający bez przerwy», «powtarzający się stale» oraz «ciągnący się nieprzerwanie w
    przestrzeni». Zatem, za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać sprzedaż
    odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy, itd. Pod pojęciem sprzedaży „ciągłej”
    należy rozumieć świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym)
    zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia, wynikające z zobowiązania o
    charakterze ciągłym.
    Mając na uwadze informacje wskazane przez Wnioskodawcę należy uznać, że w
    opisanym przypadku mamy do czynienia z dostawami wykonywanymi w sposób ciągły,
    dla których w związku z ich świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy
    rozliczeń.
    Spółka zawarła z kontrahentami umowy na czas nieokreślony o stałym zaopatrzeniu w
    towary. Współpraca polega na powtarzających się dostawach częściowych, dla których
    ustalono następujące po sobie terminy rozliczeń (tzw. miesiąc handlowy, obejmujący
    pełne tygodnie). Powyższe pozwala przyjąć, że transakcje stanowiące eksport towarów
    wpisują się w dyspozycję art. 19a ust. 4 w związku z ust. 3 ustawy natomiast transakcje
    stanowiące wewnątrzwspólnotową dostawę wpisują się w dyspozycję art. 20a ust. 1a
    ustawy. Poszczególne dostawy są realizacją zobowiązania przyjętego przez Spółkę do
    dokonania szeregu dostaw, objętych jednym stosunkiem zobowiązaniowym, gdzie z
    góry przyjęto powtarzalność dostaw i ustalono dla nich okresy rozliczeniowe.
    Jednocześnie wskazać należy, że każdy (pojedynczy) wywóz towarów z Polski na
    terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, który ma miejsce w wyniku
    dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w związku z przeniesieniem na konkretny
    podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel stanowi
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Każda z tych transakcji musi spełniać
    warunki określone w art. 42 ustawy, aby podatnik mógł do nich zastosować stawkę VAT
    w wysokości 0%. Natomiast każdy wywóz towarów z Polski na terytorium państwa
    trzeciego dokonany w wyniku dostawy towarów i potwierdzony przez właściwy organ
    celny stanowi eksport towarów i również w tym przypadku, warunki umożliwiające
    zastosowanie stawki VAT 0%, określone w art. 41 ustawy muszą być spełnione w
    odniesieniu do każdej dostawy częściowej.
    Natomiast w przypadku, gdy podatnik nie posiada dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE lub na
    terytorium państwa trzeciego, w termiach określonych w ustawie, powinien
    opodatkować transakcje z zastosowaniem stawek podatku właściwych dla danego
    towaru w kraju.
    Odnośnie dostaw stanowiących eksport towarów Spółka wskazała, że gromadzi
    określone w ustawie o VAT dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, niezbędne dla zastosowania stawki VAT 0%, w szczególności
    komunikat IE-599. Również w przypadku wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów,
    Spółka gromadzi określone w ustawie dokumenty, niezbędne dla zastosowania stawki
    VAT 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, potwierdzające wywóz
    towarów z Polski do innego kraju członkowskiego UE, tj. dokumenty wymienione w art.
    42 ust. 3 i w art. 42 ust. 11 ustawy, w szczególności odpowiednie dokumenty
    przewozowe. Przy czym, za dany okres rozliczeniowy udokumentowany jedną fakturą
    VAT, może być wygenerowanych od kilku do kilkudziesięciu dokumentów
    potwierdzających wywóz poszczególnych towarów z Polski do innego państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej lub do kraju trzeciego. Jednocześnie Spółka wskazała,
    że zdarza się, że dla niektórych dostaw towarów nie udaje się zgromadzić dokumentów

    wymaganych dla zastosowania stawki VAT 0% np. brak komunikatu IE-599 w przypadku
    eksportu towarów czy też brak odpowiedniego dokumentu przewozowego w
    przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy za prawidłowy należy uznać przyjęty przez Spółkę sposób rozliczeń, tj. Spółka
    może wykazać w deklaracji VAT (pliku JPK VAT) za dany okres rozliczeniowy
    poszczególne dostawy częściowe jako:
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką VAT w wysokości
        0% - w odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółka
        zgromadziła wymagane przepisami dokumenty niezbędne dla zastosowania tej
        preferencyjnej stawki, oraz dostawę krajową opodatkowaną wg właściwej dla
        danego towaru stawki VAT w odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla
        których Spółce nie udało się zgromadzić wymaganych przepisami dokumentów
        niezbędnych dla zastosowania stawki VAT 0% oraz
        eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0% - w odniesieniu do tych dostaw
        częściowych towarów, dla których Spółka zgromadziła wymagane przepisami
        dokumenty niezbędne dla zastosowania tej preferencyjnej stawki, oraz dostawę
        krajową towarów opodatkowaną wg właściwej dla danego towaru stawki VAT - w
        odniesieniu do tych dostaw częściowych towarów, dla których Spółce nie udało się
        zgromadzić wymaganych przepisami dokumentów niezbędnych dla zastosowania
        stawki VAT 0%.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślamy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Informujemy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (pytań). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być -zgodnie
    z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. W szczególności niniejsza
    interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawidłowości wystawiania faktur zbiorczych, gdyż
    w tym zakresie nie sformułowano pytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.