Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-521/12/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-08-08
Teza: W którym momencie Spółka będzie uprawniona do rozliczenia jako swoich kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku CIT, odsetek naliczonych od pożyczek zaciągniętych poprzednio od spółki X, które następnie staną się przedmiotem „datio in solutum”? Czy będzie to moment podpisania umowy pomiędzy spółką X a spółką Y, czy moment zapłacenia tych odsetek przez Spółkę na rzecz nowego wierzyciela tj. spółki X?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odsetki; pożyczka-odsetki od pożyczki; wierzyciel; wierzytelność; świadczenie-miejsce spełnienia świadczenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 08 maja 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 11 maja 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonych odsetek od pożyczek zaciągniętych przez osobę trzecią, które następnie staną się przedmiotem „datio in solutum” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 maja 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonych odsetek od pożyczek zaciągniętych przez osobę trzecią, które następnie staną się przedmiotem „datio in solutum”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W chwili obecnej Spółka, podmiot z siedzibą na terytorium Polski (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest dłużnikiem spółki X z siedzibą na terytorium Polski (dalej: „spółka X”) z tytułu zaciągniętych pożyczek.

Jednocześnie spółka X z tytułu istniejących pożyczek jest dłużnikiem spółki Y, spółki kapitałowej z siedzibą w Portugalii (dalej: „spółka Y”). Zgodnie z treścią zawartych umów spółka X zobowiązana jest do zwrotu kwot nominalnych (głównych) udzielonych pożyczek wraz z kwotami naliczonych odsetek. W chwili obecnej spółka X rozważa jednak zawarcie ze spółką Y umowy na mocy której nowym wierzycielem Wnioskodawcy z tytułu pożyczki zostanie spółka Y. W tym celu spółka X zamierza skorzystać z instytucji „datio in solutum” (świadczenie zamiast wypełnienia) przewidzianej w art. 453 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.). Na wartość przekazanej wierzytelności składać się będzie zarówno kwota główna pożyczki jak i odsetki naliczone lecz nie zapłacone przez Wnioskodawcę do dnia przekazania. Tym samym należy przyjąć, że zobowiązanie pożyczkowe Wnioskodawcy pozostanie niezmienione i będzie istnieć na podstawie zawartej uprzednio umowy pożyczki w identycznym kształcie, jak wcześniej w stosunku do spółki X.

W konsekwencji, Wnioskodawca przestanie być dłużnikiem spółki X, natomiast nowym wierzycielem Wnioskodawcy z tytułu pożyczki zaciągniętej uprzednio od spółki X, zostanie spółka Y.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W którym momencie Spółka będzie uprawniona do rozliczenia jako swoich kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku CIT, odsetek naliczonych od pożyczek zaciągniętych poprzednio od spółki X, które następnie staną się przedmiotem „datio in solutum”? Czy będzie to moment podpisania umowy pomiędzy spółką X a spółką Y, czy moment zapłacenia tych odsetek przez Spółkę na rzecz nowego wierzyciela tj. spółki X?

Zdaniem Spółki, będzie ona uprawniona do rozliczenia takich odsetek jako swych kosztów uzyskania przychodu dla celów podatku CIT w momencie ich zapłaty na rzecz nowego wierzyciela Spółki tj. spółki X. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zawarcie przez dotychczasowego wierzyciela (spółkę X) umowy na mocy której nowym wierzycielem z tytułu pożyczki zostanie spółka Y nie spowoduje ograniczenia możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów Spółki odsetek od pożyczki, płaconych nowemu wierzycielowi. Zgodnie z art. 453 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się ze zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Oznacza to, że w wyniku zawarcia umowy o „świadczenie zamiast wypełnienia" zobowiązaniem, które wygaśnie będzie obecnie istniejące zobowiązanie pomiędzy spółką X a spółką Y. Zobowiązanie Spółki z tytułu pożyczki pozostanie natomiast wiążące, zmianie ulegnie jedynie wierzyciel, któremu Spółka będzie zobowiązana świadczyć tzn. nie będzie to już spółka X lecz spółka Y. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Z interpretacji cytowanych przepisów wynika, że odsetki naliczone przez podatnika nie mogą być rozliczane jako jego koszty uzyskania przychodu, uprawnienie to dotyczy jedynie odsetek faktycznie zapłaconych. Należy zauważyć, że w momencie zawarcia umowy o „świadczenie zamiast wypełnienia” odsetki od pożyczki zaciągniętej przez Spółkę będą wciąż odsetkami naliczonymi, gdyż nie nastąpi ich faktyczna zapłata ani też kapitalizacja. Jak już wskazywano, w wyniku zawarcia wspomnianej wcześniej umowy na Spółkę portugalską przejdzie całość uprawnień, które wynikają z umowy pożyczki zawartej przez Spółkę ze spółką X, w tym uprawnienie do żądania zapłaty kwoty głównej pożyczki wraz z odsetkami naliczonymi lecz nie zapłaconymi do momentu zawarcia umowy o „świadczenie zamiast wypełnienia".

W efekcie, spółka Y będzie żądać zapłaty takich odsetek od Spółki dopiero w przyszłości, w momencie obciążenia jej kolejną ratą kapitałowo - odsetkową.

Zdaniem Spółki, w momencie faktycznej zapłaty odsetek na rzecz nowego wierzyciela tj. spółki Y, będzie ona uprawniona do rozliczenia takich odsetek jako kosztów uzyskania przychodu na gruncie ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Jednocześnie nadmienić należy, iż z uwagi na treść wniosku, a w szczególności postawione pytanie, wyznaczające zakres żądania Wnioskodawcy, niniejsza interpretacja dotyczy jedynie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przedmiotowych odsetek. Nie oceniono w niej natomiast samej kwestii możliwości zaliczenia tych odsetek do kosztów uzyskania przychodów, tut. Organ przyjął bowiem, że kwestia ta nie budzi wątpliwości Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.