Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-990/09/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-26
Teza: zasadność wystawienia Dzierżawcy faktury VAT na podatek od nieruchomości z zastosowaniem 22% stawki VAT
Słowa kluczowe: czynsz; dzierżawa; faktura-faktura VAT; nieruchomości-podatek od nieruchomości; obrót
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2009r. (data wpływu 2 grudnia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności wystawienia Dzierżawcy faktury VAT na podatek od nieruchomości z zastosowaniem 22% stawki VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zasadności wystawienia Dzierżawcy faktury VAT na podatek od nieruchomości z zastosowaniem 22% stawki VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1.  Wnioskodawca dzierżawi osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą i będącej płatnikiem podatku VAT nieruchomość, w skład której wchodzą grunty wraz ze znajdującymi się budynkami. Zgodnie z § 14 pkt 1 umowy dzierżawy z dnia 3 lipca 2009r. Dzierżawca płaci czynsz na podstawie wystawionej faktury VAT. Natomiast zgodnie z § 15 cyt. powyżej umowy oprócz czynszu Dzierżawca zobowiązany jest ponosić wszystkie inne koszty i ciężary związane z nieruchomością i prowadzoną na nich działalnością, a w szczególności koszty napraw i remontów, podatek od nieruchomości, opłatę za media, itp. Wnioskodawca wystawia Dzierżawcy fakturę VAT za czynsz dzierżawny oraz odrębną fakturę VAT na podatek od nieruchomości ze stawką 22%. Dzierżawca odmawia zapłaty faktury w części dotyczącej podatku VAT od podatku od nieruchomości. Reguluje tylko należność za podatek od nieruchomości, gdyż twierdzi, że podatek VAT jest to bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy wynikającej z ustawy podatkowej. Argumentując to tym że, z tych też względów podatek od nieruchomości nie powinien być przedmiotem sprzedaży lub innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podatek od nieruchomości sam w sobie bowiem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
2.  Wnioskodawca dzierżawi osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą i będącą płatnikiem podatku VAT nieruchomość, w skład której wchodzą grunty wraz ze znajdującymi się budynkami. Zgodnie z § 14 pkt 1 umowy dzierżawy z dnia 3 lipca 2009r. Dzierżawca płaci czynsz na podstawie wystawionej faktury VAT. Zgodnie z § 15 umowy musi również ponosić wszystkie inne koszty, między innymi ma zwracać należność za podatek od nieruchomości. Na podatek Wnioskodawca wystawia fakturę z 22% podatkiem VAT. Dzierżawca regulując fakturę płaci Wnioskodawcy tylko należność za podatek natomiast odmawia zapłaty VAT-u, argumentując to, że podatek nie jest towarem a jest to bezzwrotne świadczenie publicznoprawne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy na podstawie obowiązujących przepisów Wnioskodawca powinien wystawić Dzierżawcy fakturę VAT na podatek od nieruchomości z zastosowaniem 22% stawki VAT?
2.  Czy na podstawie obowiązujących przepisów i umowy Wnioskodawca powinien wystawić fakturę VAT z 22% podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy: Ad.1.

Wnioskodawca powinien wystawić Dzierżawcy fakturę VAT obejmującą koszty podatku od nieruchomości powiększoną o 22% VAT. Ad.2

Zdaniem Wnioskodawcy, powinna być wystawiona faktura VAT z 22% podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 1, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Aby jednak czynności wymienione w cyt. wyżej art. 5 ust 1 pkt 1 ww. ustawy podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być wykonane przez podatnika podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Podstawowy obowiązek dokumentowania obrotu dla potrzeb podatku od towarów i usług fakturami VAT przez podatników tego podatku został określony w art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl ww. przepisu podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, ust. 4 i ust. 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Jak stanowi art. 106 ust. 4 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.). Zasada swobody umów zapisana jest w art. 3531 Kodeksu cywilnego. W myśl powyższego artykułu strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strony mogą dowolnie ustalać stosunki cywilnoprawne, jednakże postanowienia umów nie mogą pozostawać w sprzeczności z innymi przepisami prawa, do stosowania których strony są zobowiązane.

Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki. Jak wynika z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy dzierżawy związane jest z wzajemnym świadczeniem dzierżawcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Dzierżawa jest więc umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Należy jednakże podkreślić, iż sposób rozliczenia dodatkowych opłat i dodatkowych kosztów pomiędzy wydzierżawiającym a dzierżawcą może przewidywać różne sposoby rozliczeń w zależności od tego, czy w kwocie ustalonego za dzierżawę czynszu zawarte są dodatkowe opłaty lub koszty, czy też z umowy dzierżawy wynika odrębny obowiązek dzierżawcy do ponoszenia kosztów z tytułu wymienionych opłat lub kosztów.

Stosownie do art. 6 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, podatkiem jest publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu, lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Jest to więc świadczenie pieniężne nieekwiwalentne (w zamian za wpłacony podatek od nieruchomości, podatnikowi nie przysługuje wzajemne świadczenie ze strony gminy). Z tych też względów podatek od nieruchomości nie może być przedmiotem sprzedaży lub innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podatek od nieruchomości sam w sobie bowiem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pomimo tego, że podatek od nieruchomości stanowi odrębny element rozliczeń z dzierżawcą, jest on należnością wynikającą z odpłatnego świadczenia usługi dzierżawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego – tak jak czynsz. Zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości ciąży na wydzierżawiającym, jako właścicielu i nie może być w drodze umowy przeniesione na osobę dzierżawcy ze skutkiem zwalniającym wydzierżawiającego z obowiązku podatkowego. Strony stosunku cywilnoprawnego mogą jednak, w ramach swobody w kształtowaniu łączących je stosunków zobowiązaniowych zawrzeć w umowie postanowienie, co do zwrotu należności z tytułu podatku od nieruchomości. Niezależnie jednak od tego, czy zwracana wydzierżawiającemu przez dzierżawcę kwota podatku od nieruchomości zostaje wyłączona z czynszu, czy też stanowi jego element kalkulacyjny, zawsze jest ona należnością obciążającą wydzierżawiającego.

Natomiast obowiązek dzierżawcy w stosunku do wydzierżawiającego stanowi zobowiązanie cywilnoprawne, uregulowane w zawartej umowie, a więc należy je traktować jako należność otrzymaną z tytułu odpłatnego świadczenia usługi dzierżawy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż podatek od nieruchomości, jako należność publicznoprawna nie może podlegać dalszej odsprzedaży. Podatek ten ma charakter majątkowy i związany jest z posiadanym majątkiem, a nie uzyskiwanym z tytułu posiadania nieruchomości obrotem. Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży bowiem na wydzierżawiającym i to on jest zobowiązany do zapłaty należności z tego tytułu. Opłata stanowi część składową czynszu pozostając w związku ze świadczoną usługą dzierżawy. W związku z tym, podatek od nieruchomości stanowi element kalkulacyjny przy ustalaniu opłaty za usługę główną, wobec czego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla usługi dzierżawy.

Jak stanowi § 4 ust 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały w przepisach powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca:

1.  dzierżawi osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą i będącej płatnikiem podatku VAT nieruchomość, w skład której wchodzą grunty wraz ze znajdującymi się budynkami. Zgodnie z § 14 pkt 1 umowy dzierżawy z dnia 3 lipca 2009r. Dzierżawca płaci czynsz na podstawie wystawionej faktury VAT. Natomiast zgodnie z § 15 cyt. powyżej umowy oprócz czynszu Dzierżawca zobowiązany jest ponosić wszystkie inne koszty i ciężary związane z nieruchomością i prowadzoną na nich działalnością, a w szczególności koszty napraw i remontów, podatek od nieruchomości, opłatę za media, itp. Wnioskodawca wystawia Dzierżawcy fakturę VAT za czynsz dzierżawny oraz odrębną fakturę VAT na podatek od nieruchomości ze stawką 22%.
2.  dzierżawi osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą i będącą płatnikiem podatku VAT nieruchomość, w skład której wchodzą grunty wraz ze znajdującymi się budynkami. Zgodnie z § 14 pkt 1 umowy dzierżawy z dnia 3 lipca 2009r. Dzierżawca płaci czynsz na podstawie wystawionej faktury VAT. Zgodnie z § 15 umowy musi również ponosić wszystkie inne koszty, między innymi ma zwracać należność za podatek od nieruchomości. Na podatek Wnioskodawca wystawia fakturę z 22% podatkiem VAT.

Ad.1.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż skoro z umowy dzierżawy łączącej Wnioskodawcę jako wydzierżawiającego z Dzierżawcą wynika, iż w sytuacji gdy Dzierżawca oprócz czynszu zobowiązany jest ponosić wszystkie inne koszty i ciężary związane z nieruchomością i prowadzoną na nich działalnością, a w szczególności koszty napraw i remontów, podatek od nieruchomości, opłatę za media, itp., wówczas wydzierżawiający będąc podatnikiem podatku od towarów i usług jest obowiązany wystawić fakturę VAT, stwierdzającą wykonanie usługi dzierżawy traktując podatek od nieruchomości jako część kwoty należnej z tytułu świadczonej usługi dzierżawy.

Należy zauważyć, iż w zaistniałej sytuacji podatek od nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego – tak jak czynsz za dzierżawę.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając dzierżawcy nieruchomości fakturę VAT z 22% podatku od nieruchomości. Ad.2.

W sytuacji, gdy Dzierżawca ponosi wszystkie inne koszty, między innymi ma zwracać należność za podatek od nieruchomości, wówczas pomimo tego, że podatek od nieruchomości stanowi odrębny element rozliczeń z dzierżawcą, jest on należnością wynikającą z odpłatnego świadczenia usługi dzierżawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla wiążącego strony stosunku cywilnoprawnego – tak jak czynsz za dzierżawę.

Natomiast obowiązek dzierżawcy w stosunku do wydzierżawiającego stanowi zobowiązanie cywilnoprawne, uregulowane w zawartej umowie, a więc należy je traktować jako należność otrzymaną z tytułu odpłatnego świadczenia usługi dzierżawy.

Tym samym należy stwierdzić, że skoro podatek od nieruchomości stanowi część kwoty należnej z tytułu świadczonej usługi dzierżawy stanowisko Wnioskodawcy, iż powinna być wystawiona faktura VAT z 22% podatkiem VAT należało uznać za prawidłowe.

Ponadto należy podkreślić, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny treści umów dzierżawy, które Wnioskodawca zawarł z Dzierżawcą.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.