Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.607.2022.2.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-11-09
Teza: 1. Czy opisane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 i dalsze ustawy o CIT i w związku z tym, jako że wynik tej działalności w postaci oprogramowania do symulatorów jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania dochodów z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT (IP BOX)? 2. Czy Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez Nią działalności badawczo- rozwojowej, związanej bezpośrednio z rozwijanym Oprogramowaniem do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4 wchodzących w skład tzw. współczynnika Nexus, w tym: a. kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz osób zatrudnionych w oparciu o umowy cywilnoprawne biorących udział w produkcji oprogramowania do litery „a” we wzorze Nexus; b. kwalifikując koszty wynagrodzenia współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, których rezultat prac stanowi wynik prac B+R do litery „b” we wzorze Nexus?
Słowa kluczowe: IP Box; oprogramowanie; ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R); własność-własność intelektualna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5% od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box)-Ustalenie wskaźnika Nexus i kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 27; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 28; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24d-ust. 2-pkt 8; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24d-ust. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24d-ust. 7-pkt 3

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

5 sierpnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 23 lipca 2022 r., który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia:

\- czy opisane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 i dalsze ustawy o CIT i w związku z tym, jako że wynik tej działalności w postaci oprogramowania do (\`(...)\`) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania dochodów z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT (IP BOX),

\- czy Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez Nią działalności badawczo- rozwojowej, związanej bezpośrednio z rozwijanym Oprogramowaniem do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4 wchodzących w skład tzw. współczynnika Nexus, w tym:

a. kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz osób zatrudnionych w oparciu o umowy cywilnoprawne biorących udział w produkcji oprogramowania do litery „a” we wzorze Nexus;

b. kwalifikując koszty wynagrodzenia współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, których rezultat prac stanowi wynik prac B+R do litery „b” we wzorze Nexus.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 października 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której siedzibą jest X. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

Jednym z obszarów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest świadczenie usług programistycznych w zakresie projektowania i tworzenia oprogramowania - (\`(...)\`).

Wnioskodawca tworzy oprogramowanie (\`(...)\`). W ramach tych umów programistycznych jest m.in. (\`(...)\`).

Wnioskodawca posiada zawarte umowy cywilnoprawne oraz umowy o pracę z podmiotami, którzy w ramach jednego zlecenia Tworzą oprogramowanie. W ramach umów przenoszą autorskie prawa majątkowe na rzecz Wnioskodawcy.

Nowe innowacyjne rozwiązania, implementowanie nowych rozwiązań, wymagają od Wnioskodawcy ciągłego zapoznawania się z zagadnieniami z zakresu informatyki, statystyki czy produktów dostępnych na rynkach. Ciągły rozwój ww. dziedzin wymaga tworzenia nowych koncepcji, mogących sprostać wymaganiom rynku oraz klienta.

Wnioskodawca jest zobowiązany względem swojego kontrahenta do rozwoju oprogramowania. Kierunek rozwoju jest dostosowywany pod kątem aktualnych wymagań rynku oraz życzeń klienta. W tym celu Wnioskodawca musi wdrażać coraz to nowe rozwiązania, w tym m.in. samodzielnie je projektować oraz programować.

Celem wykonywanych prac opisanych we wniosku jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Przykładowym oprogramowaniem tworzonym przez Wnioskodawcę jest opracowanie oprogramowania (\`(...)\`)

Tytułem uzupełnienia, pismem z 26 października 2022 r., wskazali Państwo, że przenoszenie na Kontrahenta praw do konkretnego stworzonego przez Spółkę Oprogramowania następuje na podstawie umowy na zamówienie oprogramowania odrębnie albo wraz z dostawą sprzętu, pod które zostało napisane te Oprogramowanie. Następnie Spółka wystawia fakturę.

W ramach umowy z kontrahentami, Wnioskodawca w zakresie danego kwalifikowanego prawa autorskiego dokonuje:

\- udzielenia licencji wyłącznej albo niewyłącznej licencji na użytkowanie oprogramowania;

\- przenosi prawa autorskie na rzecz Kontrahenta (bardzo rzadko, ale może mieć miejsce przenoszenie pełnych praw autorskich).

Przeniesienie tych praw następuje poprzez wydanie oprogramowania oraz stosownymi zapisami umownymi, poprzez odrębną wycenę wartości oprogramowania w całości zamówienia.

Wnioskodawca prowadzi na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia/rozwoju/ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej odrębną ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca nabywa od współpracowników prowadzących własną działalność gospodarczą wyniki prac badawczo-rozwojowych związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej. Współpracownicy niektórzy są podmiotami niepowiązanymi, a nie którzy są powiązanymi podmiotami.

### Pytania

1\. Czy opisane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 i dalsze ustawy o CIT i w związku z tym, jako że wynik tej działalności w postaci oprogramowania do symulatorów jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania dochodów z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT (IP BOX)?

2\. Czy Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez Nią działalności badawczo- rozwojowej, związanej bezpośrednio z rozwijanym Oprogramowaniem do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4 wchodzących w skład tzw. współczynnika Nexus, w tym:

a. kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz osób zatrudnionych w oparciu o umowy cywilnoprawne biorących udział w produkcji oprogramowania do litery „a” we wzorze Nexus;

b. kwalifikując koszty wynagrodzenia współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, których rezultat prac stanowi wynik prac B+R do litery „b” we wzorze Nexus? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Państwa stanowisko w sprawie
----------------------------

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane przez Wnioskodawcę czynnością spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej z ustawy o CIT. Definicja legalna działalności badawczo-rozwojowej, zawarta w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT stanowi, iż jest to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Przez badania naukowe, zgodnie z art. 4a pkt 27 ustawy o CIT, należy rozumieć badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 159 ze zm.; zwanej dalej jako: „p.s.w.n.”) oraz badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 p.s.w.n.

Badania podstawowe, w myśl przywołanych wcześniej przepisów, to prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Z kolei badania aplikacyjne to prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Prace rozwojowe, zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 p.s.w.n. Mowa zatem o działalności obejmującej nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co do przesłanki systematyczności w definicji działalności badawczo-rozwojowej wypowiedział się WSA w Krakowie w wyroku z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt: I SA/Kr 481/19 (LEX nr 2865846) stwierdzając iż: „działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych, przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju.” (podobnie wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt: I SA/Gd 990/19, LEX nr 2738804).

W orzecznictwie wskazuje się również, że działalność badawczo-rozwojowa powinna mieć charakter twórczy (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt: I SA/Po 51/20, LEX nr 3007192), powinna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt: I SA/Po 51/20, LEX nr 3007192; wyrok WSA w Krakowie z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt: I SA/Kr 481/19, LEX nr 2865846), a przedmiot takiej działalności powinien mieć charakter innowacyjny (wyrok WSA w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt: I SA/Kr 624/17, LEX nr 2364622).

Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca podejmuje opisane we wniosku czynności w ramach swojej działalności badawczo-rozwojowej. Świadczy o tym fakt, że podejmuje on prace rozwojowe w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań.

Czynności podejmowane w stosunku do platformy przez Wnioskodawcę spełniają definicję prac rozwojowych wskazaną w art. 4 ust. 3 p.s.w.n. Jego działalność obejmuje łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do zaprojektowania i stworzenia nowego produktu oraz ciągłego jego ulepszania. Działalność Wnioskodawcy w stosunku do platformy ma charakter systematyczny, ponieważ ma on w zamiarze ciągłe rozwijanie swojej platformy pod kątem wymagań swojego klienta oraz wymagań rynku.

Wnioskodawca wykorzystuje zasoby wiedzy (z zakresu informatyki czy programistyki) do stworzenia nowego rozwiązania w postaci platformy internetowej. Jej nowość (a zarazem oryginalność i innowacyjność) wynika z faktu, że jest ona dopasowana do potrzeb konkretnego klienta biznesowego, co wymaga twórczego wkładu w jej zaprojektowanie ze strony Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Stosownie do art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc to oraz powyższe rozważania pod rozwagę należy uznać, iż Wnioskodawca ma prawo do stosowania stawki 5% do kwalifikowanego dochodu z tej platformy, gdyż to kwalifikowane prawo własności intelektualnej zostało wytworzone oraz jest rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej.

Ad. 2

Wnioskodawca prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z rozwijanym Oprogramowaniem do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4, wchodzących w skład tzw. współczynnika Nexus, w tym:

a. kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz osób zatrudnionych w oparciu o umowy cywilnoprawne biorących udział w produkcji oraz rozwoju Oprogramowania do litery „a” we wzorze Nexus;

b. kwalifikując koszty wynagrodzenia współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, których rezultat prac stanowi wynik prac B+R do litery „b” we wzorze Nexus.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”),

ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,

ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że aby działalność Wnioskodawcy spełniała przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematycznie prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.).

Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Podkreślić, w tym miejscu należy, że przepisy o działalności badawczo-rozwojowej należy interpretować ściśle. Zatem, tylko te działania podatnika można zaliczyć do działalności badawczo-rozwojowej, które wyczerpują znamiona definicji zawartej w treści art. 4a pkt 26 updop, co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związanych z postępem naukowym, czy technologicznym.

Należy również wskazać, że od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018, poz. 2193).

Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d – 24e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 24d ust. 1updop,

podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, w myśl art. 24d ust. 2 ww. ustawy, są:

1\. patent,

2\. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3\. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4\. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5\. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6\. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7\. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r., poz. 213),

8\. autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4. Zgodnie z treścią tego przepisu,

wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)\*1,3

(a+b+c+d),

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 24d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 11c i art. 11d stosuje się odpowiednio.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d zostały określone w art. 24e ww. ustawy, który stanowi, że:

podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1\. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2\. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3\. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4\. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5\. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,

w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Organ wskazuje, że dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Ad. 1

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisujące funkcjonalność maszyn Klienta. Celem wykonywanych prac opisanych we wniosku jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

W świetle powyższego, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w przepisach updop.

Zatem, skoro wynik działalności Wnioskodawcy w postaci oprogramowania do (\`(...)\`) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 updop, które zostały wytworzone i rozwinięte przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to tym samym Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania dochodów z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% podstawy opodatkowania.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy opisane we wniosku czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 i dalsze ustawy o CIT i w związku z tym, jako że wynik tej działalności w postaci oprogramowania do (\`(...)\`) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT - Wnioskodawca ma prawo do opodatkowania dochodów z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24d ust. 1 ustawy o CIT (IP BOX), należało uznać za prawidłowe.

Ad. 2

Odnosząc się do ustalenia wzoru wskaźnika Nexus wskazać należy, że ze wzoru przedstawionego w treści art. 24d ust. 4 updop, wynika, że im więcej procesów związanych z innowacjami podatnik będzie przeprowadzał we własnym zakresie lub zlecał podmiotom niepowiązanym, tym większy będzie kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką, ponieważ wskaźnik będzie bliższy wartości 1 (kończąc na 1 przy najwyższej wartości wskaźnika). Wynika to z podejścia wymaganego przez OECD, zgodnie z którym dochody związane z kwalifikowanym IP mogą być korzystnie opodatkowane jedynie w takim zakresie, w jakim konkretne kwalifikowane IP przynoszące przychód jest efektem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez danego podatnika (zob. między innymi akapit nr 29 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5), czyli prac, które wymagają poniesienia kwalifikowanych kosztów uwzględnionych we wskaźniku nexus.

Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5, istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca kwalifikuje koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z rozwijanym Oprogramowaniem do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4, wchodzących w skład tzw. współczynnika Nexus, w tym:

a. koszty wynagrodzenia pracowników oraz osób zatrudnionych w oparciu o umowy cywilnoprawne biorących udział w produkcji oraz rozwoju Oprogramowania - do litery „a” we wzorze Nexus;

b. koszty wynagrodzenia współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, których rezultat prac stanowi wynik prac B+R - do litery „b” we wzorze Nexus.

Z objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box, wynika, że do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Podatnik będzie miał również prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (np. umowy B2B). W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze b wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W przypadku podmiotów powiązanych koszty nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych należy ująć w literze c wzoru nexus. Dodatkowo, jeżeli w wyniku wykonania umowy dojdzie do przeniesienia prawa własności intelektualnej pomiędzy podmiotami, wówczas koszty, o których mowa wyżej, należy ująć w literze d wzoru nexus.

Z treści art. 24d ust. 4 updop, wynika, że pod lit. a wskaźnika nexus należy uwzględnić koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Podkreślić należy, że podejście nexus koncentruje się na wykazaniu związku między:

\- wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem/ rozwojem/ulepszeniem kwalifikowanych IP w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej,

\- kwalifikowanymi IP,

\- dochodami uzyskanymi z kwalifikowanych IP.

Wskazać należy, że ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu jakim jest kalkulacja tego wskaźnika i nie zmienia zasad traktowania kosztów dla innych celów, w tym do obliczania dochodu, który jest przemnażany przez ten wskaźnik.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz opis sprawy, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy Spółka prawidłowo kwalifikuje koszty prowadzonej przez Nią działalności badawczo-rozwojowej, związanej bezpośrednio z tworzonym/rozwijanym Oprogramowaniem do kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę, o których mowa w art. 24d ust. 4 wchodzących w skład tzw. współczynnika Nexus, tj.:

a. kwalifikując koszty wynagrodzenia pracowników oraz osób zatrudnionych w oparciu o umowy cywilnoprawne biorących udział w produkcji oprogramowania do litery „a” we wzorze Nexus;

b. kwalifikując koszty wynagrodzenia współpracowników, prowadzących własną działalność gospodarczą i niepowiązanych ze Spółką, których rezultat prac stanowi wynik prac B+R do litery „b” we wzorze Nexus,

należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie pytania oznaczonego nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).