Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/4512-34/15/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-05-15
Teza: Obowiązek opodatkowania nieruchomości zabudowanej zbywanej w ramach postępowania egzekucyjnego.
Słowa kluczowe: budowle; zbycie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2015 r. (data wpływu 27 stycznia 2015 r.), uzupełnionym w dniu 20 kwietnia 2015 r. oraz 11 maja 2015 r. (daty wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania nieruchomości zabudowanej zbywanej w ramach postępowania egzekucyjnego (sprawa KM …) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 20 kwietnia 2015 r. oraz 11 maja 2015 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku opodatkowania nieruchomości zabudowanej zbywanej w ramach postępowania egzekucyjnego.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie KM … doszło do zajęcia nieruchomości, której właścicielem jest dłużnik … S.A. w \`(...)\` Dłużnik jest wieczystym użytkownikiem gruntu oraz właścicielem budynków. Nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste umową z dnia … 1998 r. Dla nieruchomości prowadzona jest przez Sąd Rejonowy w …. księga wieczysta o nr \`(...)\`. Jest to nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem mieszkalnym, budynkiem gospodarczym oraz budynkiem garażu, położona w … przy ul. … oraz przy ulicy \`(...)\` Dane ewidencyjne nieruchomości: obręb …, arkusz mapy 4, 5; działki ewidencyjne nr: \`(...)\` Działki nr … nie są zabudowane. Nie były one wykorzystywane do celów działalności gospodarczej dłużnika. Działki nr … znajdują się na terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta … i są oznaczone symbolem 24 KS,U (pow. 1,21 ha) – Tereny obsługi transportu drogowego (parking) i usług. Zakres: dopuszczalność funkcji usługowych, obsługa rekreacji (pensjonaty, hotele), obsługa kongresów, kultura, gastronomia. Działki nr … i … znajdują się na terenach oznaczonych symbolem 05 Mnr (pow. 1,53 ha) – Teren zabudowy usługowej o charakterze zabudowa mieszkaniowa rezydencjonalna oraz 05 U (pow. 0,51 ha) – Tereny zabudowy usługowej. Część powierzchni ww. działki znajduje się również w strefie zbiorowisk leśnych i terenów do zagospodarowania zielenią. Z powyższego wynika, że stanowią one teren budowlany w rozumieniu przepisów art. 2 pkt „22” ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W obrębie działki nr 5 zlokalizowane są trzy budynki: budynek rezydencji mieszkalnej „w ruinie”, budynek gospodarczy i budynek garażu. Budynki są w złym stanie technicznym, brak jakichkolwiek nakładów. Właścicielem prawa własności gruntu nieruchomości jest Gmina Miasta \`(...)\`. Obiekty posadowione na działce nr 5 są budynkami w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Są to bowiem budynki, które są związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach. Z informacji posiadanych przez Komornika nie wynika aby budynki posadowione na działce nr 5 były przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z treścią operatu szacunkowego oraz na podstawie wizji wynika, że budynki nie przedstawiają żadnej wartości rynkowej i nie podlegały wycenie. Od dnia 20 lipca 1998 r. budynki nie były remontowane, modernizowane, wobec czego dłużnik nie mógł dokonywać żadnych odliczeń podatkowych. Budynki w chwili przeniesienia własności były w tym samym stanie co w chwili oszacowania przez komornika, „nie mogły zatem stanowić co najmniej 30% wartości początkowej”. Budynki posadowione na działce nr 5 nie były wykorzystywane do celów działalności gospodarczej dłużnika. Dłużnik stał się właścicielem nieruchomości na podstawie ww. umowy o oddaniu gruntu w wieczyste użytkowanie z dnia 20 lipca 1998 r. W ramach umowy, która została zawarta pomiędzy Gminą Miasta a dłużnikiem, zbywca budynków nie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W związku z tą informacją Komornik uznał, że dłużnik nie dokonał odliczenia podatku od towarów i usług. W sprawie doszło do zlecenia wyceny wyżej opisanej nieruchomości przez biegłego, który określił wartość nieruchomości na kwotę 26.632.600 zł. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w dniu … 2014 r. W sprawie doszło do czynności opisu i oszacowania. Kolejną czynnością będzie wyznaczenie licytacji. Zachodzi wątpliwość, czy od szacowanej wartości nieruchomości należy uiścić VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy od egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości opisanej powyżej zachodzi konieczność odprowadzenia VAT, a jeśli tak – to w jakiej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ww. nieruchomości należącej do dłużnika nie powinna być opodatkowana VAT. Powyższe wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613). Zgodnie z nim, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

(…)

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2013 r.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zwalnia się od podatku:

*   dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy);
*   dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy).

Z treści art. 2 pkt 33 ustawy wynika, że przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca zdefiniował pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu musi dojść do oddania budynków (budowli lub ich części) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało zatem miejsce wówczas, gdy wybudowany albo zmodernizowany obiekt będzie przedmiotem dostawy albo będzie oddany w najem, dzierżawę, leasing, itp. Zarówno bowiem dostawa (nawet zwolniona od podatku), jak też najem, dzierżawa, albo leasing są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w toku postępowania egzekucyjnego doszło do zajęcia nieruchomości, kiedy to dłużnik jest wieczystym użytkownikiem gruntu oraz właścicielem budynków na nim posadowionych. Nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste umową z dnia … 1998 r. W ramach tej umowy zawartej pomiędzy gminą a dłużnikiem, zbywca budynków nie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W związku z tą informacją Komornik uznał, że dłużnik nie dokonał odliczenia podatku od towarów i usług. Na nieruchomość składają się działki ewidencyjne nr: \`(...)\` Działki nr … nie są zabudowane. Stanowią one teren budowlany w rozumieniu przepisów art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W obrębie działki nr 5 zlokalizowane są trzy budynki. Z informacji posiadanych przez Komornika, nie wynika aby te budynki były przedmiotem czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. „Brak jakichkolwiek nakładów”. Od dnia … 1998 r. budynki nie były remontowane, modernizowane, wobec czego dłużnik nie mógł dokonywać żadnych odliczeń podatkowych. Budynki posadowione na działce nr 5 nie były wykorzystywane do celów działalności gospodarczej dłużnika.

Na tym tle Komornik powziął wątpliwość dotyczącą obowiązku opodatkowania nieruchomości zabudowanej zbywanej w ramach postępowania egzekucyjnego.

Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku oraz treść powołanych przepisów z zakresu podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że dostawa:

*   działek nr … (na których ustanowione jest użytkowanie wieczyste), tj. gruntów niezabudowanych, ale – jak wynika z wniosku – posiadających przeznaczenie budowlane, powinna być – wbrew stanowisku Komornika – opodatkowana stawką podstawową podatku od towarów i usług, która aktualnie wynosi 23%;
*   budynków posadowionych na działce nr 5 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Podstawą tego zwolnienia nie będzie jednak – jak nietrafnie ocenił Komornik – art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z wniosku nie wynika bowiem, aby budynki te miały status zasiedlonych w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy w dniu ich sprzedaży przez Komornika. Podstawą zwolnienia od podatku będzie natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Komornik zadeklarował, że od nabycia ww. budynków nie przysługiwało dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto dłużnik nie ponosił żadnych nakładów na ich ulepszenie.
*   Przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, zwolnienie od podatku dotyczyć będzie także dostawy gruntu oddanego w użytkowanie wieczyste, z którym związane są ww. obiekty.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.