Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1101/10/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-22
Teza: Czy dla celów obliczenia dochodu opodatkowanego (straty podatkowej) oraz dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy Spółka może prowadzić jedną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu (wspólną dla Pierwszego, jak i Drugiego Zezwolenia) i odrębną dla działalności podlegającej opodatkowaniu?
Słowa kluczowe: dochód-dochody wolne od podatku; ewidencja-ewidencja rachunkowa; pomoc-pomoc publiczna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zezwolenie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 09 sierpnia 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 20 sierpnia 2010 r.), uzupełnionym w dniu 04 i 07 października 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu, wspólnej dla dwóch zezwoleń i odrębnej dla działalności podlegającej opodatkowaniu - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 sierpnia 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej podlegającej zwolnieniu, wspólnej dla dwóch zezwoleń i odrębnej dla działalności podlegającej opodatkowaniu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 28 września 2010 r. Znak: IBPBI/2/423-1101/10/SD wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w dniu 04 i 07 października 2010 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest producentem cementu. W dniu 09 marca 1998 r. Spółka uzyskała zezwolenie (dalej: Pierwsze Zezwolenie) na prowadzenie działalności na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: SSE lub Strefa). Pierwsze Zezwolenie obowiązuje do dnia 08 sierpnia 2016 r.

Treść Pierwszego Zezwolenia była kilkakrotnie zmieniana na wniosek Spółki w zakresie:

*   terminów poniesienia i wartości wydatków inwestycyjnych,
*   warunków zatrudnienia na terenie Strefy pracowników,
*   wyrobu wytworzonego na terenie Strefy,
*   przedmiotu działalności Spółki określonego kodami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: PKWiU),
*   danych rejestrowych Spółki.

Jedną ze zmian była również decyzja Ministra Gospodarki i Pracy z 30 czerwca 2004r., która została podjęta na podstawie przepisów mających na celu dostosowanie krajowych zasad udzielania pomocy publicznej w specjalnych strefach ekonomicznych do wymogów Unii Europejskiej (tzw. konwersja zezwolenia). Spowodowała ona m.in., że do Spółki korzystającej ze skonwertowanego Pierwszego Zezwolenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 1994 r. Nr 123 poz. 600 ze zm., dalej „ustawa o SSE”) i aktów wykonawczych do tej ustawy w brzmieniu obowiązującym po 1 maja 2004r., a więc tak jak dla przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie strefowe po tej dacie. Nie dotyczy to przepisów dotyczących maksymalnej wielkości pomocy publicznej, która w odniesieniu do Pierwszego Zezwolenia wynosi 75% kosztów inwestycji poniesionych tylko do 31 grudnia 2006r.

Po przeprowadzeniu ww. zmian, w aktualnym brzmieniu Pierwsze Zezwolenie obejmuje działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wyrobów wytworzonych na terenie Strefy, określonych w następujących pozycjach PKWiU (dalej: Działalność Podstawowa):

1.  Sekcja D podsekcja Dl dział 26 grupa 26.5 - cement, wapno, gips,
2.  Sekcja D podsekcja Dl dział 26 grupa 26.6 - wyroby z betonu, gipsu i cementu,
3.  Sekcja D podsekcja DN dział 37 grupa 37.2 klasa 37.20 - surowce wtórne niemetalowe,
4.  Sekcja I dział 60 grupa 60.1 klasa 60.10 - przewozy kolejowe,
5.  Sekcja I dział 60 grupa 60.2 klasa 62.24 - transport drogowy pojazdów,
6.  Sekcja I dział 63 grupa 63.1 - usługi w zakresie prac przeładunkowych, magazynowania i przechowywania towarów.

Jednocześnie należy wskazać, że działalność podstawowa prowadzona jest przez Spółkę wyłącznie na terenie SSE.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), w związku z art. 12 ustawy o SSE, Spółka kwalifikuje dochody z działalności gospodarczej objętej Pierwszym Zezwoleniem i prowadzonej na terenie SSE jako wolne od podatku.

Spółka prowadzi ewidencję rachunkową pozwalającą wyodrębnić łączny dochód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, osiągany w związku z posiadanym zezwoleniem oraz dochód podlegający opodatkowaniu, stosownie do wymagań określonych w art. 9 ust. 1 ustawy o pdop, w związku z art. 7 ust 3 pkt 1 i 3 tejże ustawy.

W 2010r. Spółka planuje realizację nowej inwestycji polegającej na budowie mieszalni zapraw na terenie SSE. Inwestycja będzie wiązała się z poniesieniem określonych nakładów inwestycyjnych oraz utworzeniem określonej liczby nowych miejsc pracy. Spółka rozważa ubieganie się o uzyskanie nowego zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE w związku z nową inwestycją (dalej: Drugie Zezwolenie). Drugie Zezwolenie będzie obowiązywać do 31 grudnia 2020.

Zakres działalności, jaka będzie prowadzona w ramach Drugiego Zezwolenia, będzie tożsamy z określonym według PKWiU zakresem działalności zwolnionej z pdop, na podstawie Pierwszego Zezwolenia.

Należy również wskazać, że zgodnie z § 4 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 232 poz. 1548, dalej „rozporządzenie SSE”), maksymalna wielkość pomocy publicznej w odniesieniu do Drugiego Zezwolenia wynosić będzie 40% kosztów inwestycji określonych w Drugim Zezwoleniu.

W przypadku posiadania dwóch Zezwoleń, Spółka będzie prowadzić ewidencję księgową w sposób umożliwiający jednoznaczne przyporządkowanie wydatków inwestycyjnych oraz utworzonych nowych miejsc pracy do każdego Zezwolenia. Ewidencja będzie zatem umożliwiała wyodrębnienie środków trwałych oraz utworzonych nowych miejsc pracy związanych z każdym projektem inwestycyjnym objętym Pierwszym oraz Drugim Zezwoleniem. Ewidencja umożliwi rozliczenie obydwu projektów pod kątem wypełnienia warunków określonych w Zezwoleniach oraz ustalenia kosztów kwalifikowanych poniesionych w związku z realizacją tych projektów dla celów kalkulacji przysługującego Spółce limitu pomocy publicznej.

Spółka kalkulując dostępną pulę pomocy publicznej, uwzględniać będzie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych różne poziomy intensywności pomocy wynikające z wydatków kwalifikowanych ponoszonych w ramach każdego ze Zezwoleń.

Spółka jest dużym przedsiębiorcą w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r.

Niniejszy wniosek dotyczy rozliczeń podatkowych Spółki po otrzymaniu przez nią Drugiego Zezwolenia.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy dla celów obliczenia dochodu opodatkowanego (straty podatkowej) oraz dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie Strefy Spółka może prowadzić jedną ewidencję dla działalności podlegającej zwolnieniu (wspólną dla Pierwszego, jak i Drugiego Zezwolenia) i odrębną dla działalności podlegającej opodatkowaniu?

Zdaniem Spółki, po uzyskaniu Drugiego Zezwolenia wystarczające będzie prowadzenie jednej ewidencji rachunkowej dla działalności prowadzonej na terenie SSE, ponieważ na jej podstawie możliwe będzie określenie łącznego dochodu (straty) z działalności zwolnionej z opodatkowania pdop, tj. działalności podstawowej prowadzonej na terenie SSE objętej zarówno Pierwszym, jak i Drugim Zezwoleniem.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o pdop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o pdop, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów i kosztów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu pdop lub są wolne od podatku. Ponadto, w myśl art. 7 ust. 4 ustawy o pdop, przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3 tego artykułu.

Na mocy art. 12 ustawy o SSE, dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia SSE oraz obowiązującego wcześniej (tj. po 1 maja 2004 r.) § 5 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 czerwca 1996 r. w sprawie ustanowienia katowickiej specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 1996 r., Nr 88, poz. 397 ze zm.), zwolnienia z podatku przysługują wyłącznie z tytułu działalności prowadzonej na terenie danej specjalnej strefy ekonomicznej. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o pdop, stanowi, że wolne od podatku są dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o SSE, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zwolnieniu podlegają wszystkie dochody Spółki z określonej w Zezwoleniach działalności (tj. Działalności Podstawowej) uzyskiwane na terenie SSE. Takie stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji z dnia 01 lutego 2008 r. wydanej w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, Znak IP-PB3-423-426/07-3/KB. W piśmie tym stwierdza się, że „wykładnia gramatyczna powyższych przepisów wskazuje, że poza kryteriami określającymi wielkość pomocy publicznej, udzielanej w formie zwolnienia, wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest każdy dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie przedmiotowym określonym w zezwoleniu i prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej."

Spółka ma przy tym zapewnić na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o pdop oraz w § 5 ust. 5 rozporządzenia SSE, możliwość wyodrębnienia dochodów uzyskiwanych z działalności podlegającej zwolnieniu oraz z działalności nieobjętej zwolnieniem z pdop (pozostającej poza zakresem określonym w zezwoleniu lub poza terytorialnym obszarem specjalnej strefy ekonomicznej).

Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie przewidział określonej formy wyodrębnienia ewidencyjnego oraz organizacyjnego działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Nie jest zatem konieczne tworzenie formalnie wyodrębnionych oddziałów prowadzących oraz nieprowadzących działalności na terenie Strefy.

Zarówno wykładnia literalna, jak i celowościowa przepisów wskazuje, że obowiązkiem korzystającego ze zwolnienia jest prowadzenie odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności zwolnionej oraz działalności nieobjętej zwolnieniem.

Powyższe podejście zostało potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską z dnia 19 kwietnia 2006 r. Znak SPS-023-2267/06 „Organizacyjne wyodrębnienie z osoby prawnej - prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią - jednostki, której wypracowany dochód korzysta ze zwolnienia podatkowego, służy przede wszystkim prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym przedsiębiorca musi zapewnić, by na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych możliwe było ustalenie wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu. A zatem wyodrębnienie organizacyjne służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym."

Wcześniej Ministerstwo Finansów zajęło podobne stanowisko w piśmie z dnia 31 października 2003 r. Znak PB4/KGK-8214-2434-319/03, skierowanym do Ministerstwa Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z którym: „Zdaniem Ministerstwa Finansów organizacyjne wyodrębnienie, służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym".

Jak wynika z powyższego, wymogi dotyczące prowadzenia stosownej ewidencji rachunkowej oraz wyodrębnienia organizacyjnego mają na celu prawidłowe ustalenie dochodu opodatkowanego oraz dochodu zwolnionego z opodatkowania i pod kątem realizacji tych celów należy oceniać prawidłowość prowadzonej przez podatników ewidencji.

Oznacza to, że Spółka zobowiązana będzie do odrębnego ewidencjonowania dochodu opodatkowanego (osiąganego poza Zezwoleniami) oraz dochodu zwolnionego (osiąganego w ramach posiadanych przez Spółkę Zezwoleń). Ani wykładnia literalna, ani celowościowa powołanych na wstępie przepisów nie wymaga od Spółki wyodrębniania dochodu osiąganego w ramach poszczególnych Zezwoleń (jako że dochód ten korzysta w całości ze zwolnienia). W sytuacji, gdy zezwolenia dotyczą tej samej przedmiotowo działalności, wyodrębnienie takie nie byłoby zresztą możliwe. Ustawodawca unika zaś nakładania na podatników obowiązków, które są z założenia niemożliwe do wykonania.

Podsumowując, Spółka podobnie jak czyni to obecnie będzie zobowiązana do wydzielania księgowego dochodów, które podlegają opodatkowaniu pdop (osiągane na obszarze SSE, ale z działalności niewymienionych w aktualnym i przyszłym Zezwoleniu) oraz dochodów zwolnionych z opodatkowania (na podstawie obydwu Zezwoleń łącznie).

Innymi słowy, przez cały okres prowadzenia przez Spółkę działalności na terenie SSE (wynikający łącznie z Pierwszego i Drugiego Zezwolenia), Spółka będzie prowadzić dwie odrębne ewidencje dochodów tj. jedną dla działalności opodatkowanej oraz jedną dla działalności zwolnionej z pdop.

Na marginesie powyższych argumentów Spółka wskazuje, że jej podejście znajduje, co do zasady, potwierdzenie w dotychczasowej linii interpretacyjnej organów podatkowych, przykładowo w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 marca 2010 r., Znak IBPBI/2/423-1520/09/MO,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 października 2008 r., Znak IP-PB3-423-661/08/MO (winno być IBPB3/423-661/08/MO) oraz z dnia 13 października 2008 r., Znak IBPB3/423-894/08/MO,
*   interpretacji Dyrektora izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 maja 2009 r., Znak IBPBI/2/423-150/09/AM,
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 października 2008 r. Znak ITPB3/423-414/08/MK,
*   interpretacji Dyrektora izby Skarbowej w Katowicach z dnia 1 października 2008 r. Znak IBPB3/423-585/08/MP (winno być IBPB3/423-585/08/MO),
*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 marca 2008 r. Znak IPBP3/423-37/08/MO/KAN-220/01/08.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ustawy o pdop, stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest pewnym wyjątkiem od zasady.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w dniu 9 marca 1998 r. Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, którego treść była kilkakrotnie zmieniana. Jedną ze zmian była również decyzja Ministra Gospodarki i Pracy z 30 czerwca 2004 r., która została podjęta na podstawie przepisów mających na celu dostosowanie krajowych zasad udzielania pomocy publicznej w specjalnych strefach ekonomicznych do wymogów Unii Europejskiej (tzw. konwersja zezwolenia). W 2010 r. Spółka planuje realizację nowej inwestycji polegającej na budowie mieszalni zapraw na terenie SSE. Inwestycja będzie wiązała się z poniesieniem określonych nakładów inwestycyjnych oraz utworzeniem określonej liczby nowych miejsc pracy. Spółka rozważa ubieganie się o uzyskanie nowego zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie SSE w związku z nową inwestycją.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o pdop, podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a - 16m. Zasady prowadzenia tej ewidencji przez podatników określa ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z § 5 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.), w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza obszarem strefy, działalność prowadzona na terenie strefy musi być wydzielona organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o dane jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność wyłącznie na terenie strefy.

Ustawodawca nie zdefiniował, o jak dalekie wyodrębnienie organizacyjne działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej chodzi. Organizacyjne wyodrębnienie z osoby prawnej - prowadzącej działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią - jednostki, której wypracowany dochód korzysta ze zwolnienia podatkowego, służy przede wszystkim prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym oraz dochodu podlegającego opodatkowaniu. W związku z tym przedsiębiorca musi zapewnić, by na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych możliwe było ustalenie wysokości dochodu podlegającego zwolnieniu. Zatem, wyodrębnienie organizacyjne służące prawidłowemu ustaleniu dochodu podlegającego zwolnieniu polega na wyodrębnieniu rachunkowym (w tym majątkowym) oraz kadrowym.

W konsekwencji, zdaniem tut. Organu, w przypadku prowadzenia działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, jak i poza nią, Spółka będzie zobowiązana do prowadzenia jednej ewidencji rachunkowej dla celów obliczenia dochodu (straty) z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy dla wszystkich posiadanych zezwoleń i odrębnej ewidencji rachunkowej dla działalności podlegającej opodatkowaniu.

Reasumując, stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytania oznaczonego w uzupełnieniu wniosku Nr 2, wydano odrębną interpretację indywidualną.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.