Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-465/14-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-06-26
Teza: Czy przy obliczeniu zaliczki na podatek dochodowy Wnioskodawca ponownie po raz drugi winien zaliczyć do przychodu podatkowego wartość kart paliwowych i je opodatkować?
Słowa kluczowe: bony-bony paliwowe; promocja; przychód; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 25 kwietnia 2014 r. (data wpływu 2 maja 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Za udział firmy Wnioskodawcy w promocji opon ciężarowych X, w ramach tej promocji firma Zainteresowanego otrzymała bezpłatne karty paliwowe do wykorzystania na zakup paliwa. Karty paliwowe zostały udokumentowane na piśmie z wykazem ilości i ich wartości, które zostaną wykorzystane na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Ponieważ pojęcie karty (bony) paliwowe nie zostało zdefiniowane w ustawach podatkowych ani w ustawie o rachunkowości, jest to jednak dowód uprawniający do otrzymania w oznaczonym terminie nabycia paliwa. Wartość kart paliwowych w majątku firmy Wnioskodawcy ma konkretny wymiar finansowy, który Zainteresowany zamierza zaliczyć do przychodu podatkowego.

Natomiast zakup paliwa zapłacony otrzymaną kartą paliwową Wnioskodawca zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Po wykorzystaniu wszystkich kart paliwowych dochód do opodatkowania z tytułu otrzymanych kart paliwowych nie wystąpi.

Przy obliczeniu zaliczki na podatek dochodowy Zainteresowany zamierza ponownie doliczyć do przychodu i opodatkować wartość otrzymanych kart paliwowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy przy obliczeniu zaliczki na podatek dochodowy Wnioskodawca ponownie po raz drugi winien zaliczyć do przychodu podatkowego wartość kart paliwowych i je opodatkować?

Zdaniem Wnioskodawcy, do przychodów podatkowych należy zaliczyć wartość otrzymanych kart paliwowych. Do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wartość zakupionego paliwa na podstawie faktur opłaconych kartami paliwowymi. Dodatkowo do przychodu podatkowego należy zaliczyć wartość otrzymanych kart paliwowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy odrębnym źródłem przychodu jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Z kolei art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Stosownie do art. 11 ust. 2 cyt. ustawy, wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Zgodnie z art. 11 ust. 2a powołanej ustawy wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca wskazał, że za udział swojej firmy w promocji opon ciężarowych otrzymał bezpłatne karty paliwowe do wykorzystania na zakup paliwa. Wartość kart paliwowych w majątku firmy Wnioskodawcy ma konkretny wymiar finansowy, który Zainteresowany zamierza zaliczyć do przychodu podatkowego.

W świetle powyższych rozważań uznać należy, że w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, wartość otrzymanego w związku z tą działalnością świadczenia (w przedmiotowej sprawie w postaci bonów paliwowych), stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. przychód ze źródła o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Przychód ten powinien być przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą opodatkowany zgodnie z wybraną w ramach tej działalności formą opodatkowania.

Tak więc osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą otrzymująca nieodpłatne świadczenie jest zobowiązana doliczyć jego wartość do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej i opodatkować uzyskany z tego tytułu przychód wraz z innymi uzyskanymi z pozarolniczej działalności gospodarczej przychodami stosownie do wybranej formy opodatkowania. Wartość tego przychodu powinna być uwzględniona w odprowadzanych przez podatnika zaliczkach na podatek dochodowy.

Reasumując, błędne jest stanowisko Wnioskodawcy, że wartość otrzymanych bonów paliwowych powinna zostać zaliczona do przychodów ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza po dwakroć, tj. w momencie otrzymania bonów oraz przy ustalaniu zaliczek na podatek dochodowy.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanego należało uznać za nieprawidłowe.

Końcowo tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji nie ustosunkowano się kwestii dotyczącej rozliczenia kosztów uzyskania przychodów, albowiem zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.