Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-292/07-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-19
Teza: Czy A. S.A. miała prawo rozliczać stratę podatkową w trakcie korzystania ze zwolnienia podatkowego?
Słowa kluczowe: rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty; strata; ulga; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 2.10.2007r. (data wpływu 05.10.2007r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości rozliczenia straty podatkowej w trakcie korzystania z ulgi przyznanej przez Ministra Finansów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 05.10.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości rozliczenia straty podatkowej w trakcie korzystania z ulgi przyznanej przez Ministra Finansów.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Na podstawie art. 23 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym, Minister Finansów wydał w dniu 30 czerwca 1992 roku decyzję (dalej jako: „Decyzja „) o zwolnieniu A. SA (dalej jako: „Spółka”) od podatku dochodowego od osób prawnych (dalej jako: PDOP”) do określonej wysokości. Zgodnie z Decyzją Minister Finansów zarządził wobec Spółki „zaniechanie poboru należnego podatku dochodowego „.

Spółka korzystała ze zwolnienia w latach: 1993/94, 1995/96 (rok podatkowy nierówny kalendarzowemu następnie zmieniony na zbieżny z kalendarzowym), 1998, 1999 i 2000. W latach 2001 oraz 2003 i 2004 Spółka poniosła stratę podatkową. W 2002 roku Spółka rozliczyła dochód ze stratą podatkową z lat poprzednich (nie korzystała z przysługującego jej na mocy Decyzji zwolnienia od podatku). W konsekwencji kwota zwolnienia nie została pomniejszona.

Pozostałą część straty podatkowej Spółka rozliczyła z dochodami z lat: 2005, 2006 i częściowo 2007. W żadnym z wyżej wymienionych okresów Spółka nie zmniejszała kwoty pozostałego do wykorzystania zwolnienia od podatku. Spółka zamierza korzystać ze zwolnienia podatkowego („zaniechania poboru podatku„) w bieżącym roku podatkowym.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie :**

Czy A. S.A. miała prawo rozliczać stratę podatkową w trakcie korzystania ze zwolnienia podatkowego?

W ocenie Spółki, miała ona prawo rozliczać stratę podatkową w trakcie korzystania ze zwolnienia podatkowego z uwagi na treść Decyzji, Minister Finansów zarządził w Decyzji „zaniechanie poboru podatku dochodowego”. Zdaniem Spółki, aby „zaniechać poboru podatku” trzeba ten podatek najpierw obliczyć. Oznacza to, że wysokość podatku dochodowego powinna podlegać obliczeniu według ogólnych reguł określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, to jest przy uwzględnieniu między innymi możliwości odliczania strat podatkowych od wypracowanego dochodu. Dopiero pobór tak obliczonego podatku dochodowego podlega zaniechaniu na podstawie Decyzji. W związku z powyższym, przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 oraz art. 7 ust. 4 nie znajdują zastosowania w danym stanie faktycznym.

**W świetle stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54 , poz. 654 ze zm.) przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się między innymi przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Jednocześnie zgodnie z ust. 4 powołanego powyżej artykułu, przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem przekształconych spółek kapitałowych w inne spółki kapitałowe.

Zaniechanie poboru zobowiązania podatkowego jest ulgą w wyniku której organ podatkowy rezygnuje z dążenia do realizacji zapłaty podatku. Zaniechanie poboru zobowiązania podatkowego dotyczy podatków, w których zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa – tak jak podatek dochodowy od osób prawnych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wnika, że na podstawie art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 23 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1991 r. Nr 60, poz. 253) decyzją Ministra Finansów z dnia 30 czerwca 1992 r., sygn. PO 4/N-722-26/j.v./92 Spółka z o.o. uzyskała prawo do zwolnienia podatkowego. Ulga z tytułu zaniechania poboru należnego od dochodów spółki z udziałem zagranicznym podatku dochodowego udzielona Wnioskodawcy decyzją Ministra Finansów ma charakter ulgi warunkowej. Spółce została przyznana ulga polegająca na zaniechaniu poboru podatku o szczególnym charakterze, bowiem określająca kwotowy limit do którego ta ulga funkcjonuje. Wynika z tego, że możliwość korzystania z ulgi przyznanej przez Ministra Finansów odnosi się do każdego roku podatkowego, przy spełnieniu jednak w tymże roku wszystkich przewidzianych w decyzji przesłanek pozytywnych oraz niewystąpienia przesłanek negatywnych, wykluczających stosowanie ulgi. Z decyzji przyznającej ulgę wynika, że przysługuje ona stronie aż do jej wyczerpania i nie wynika z niej wymóg zachowania ciągłości korzystania z niej w kolejnych latach. Tym samym, na podmiot, został nałożony obowiązek bieżącego ustalania dochodów z działalności produkcyjnej. W przepisach nie określono szczegółowych zasad ustalania takiego dochodu, dlatego też jest on ustalany na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu niezmienionym od dnia przyznania ulgi), dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Przy określaniu dochodu objętego zaniechaniem poboru, podatnik, powinien uwzględnić koszty uzyskania przychodów, gdyż nie jest możliwe określenie dochodu bez uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów oraz rozliczyć ewentualną stratę wygenerowaną na działalności objętej zaniechaniem poboru podatku, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy (w brzmieniu mającym zastosowanie do strat poniesionych od 2000 r.), który mówi, że o wysokość straty można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym, że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Ogólny przepisy dot. ustalania dochodu podatkowego z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy (w brzmieniu niezmienionym od dnia przyznania ulgi), stanowi, iż przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium RP lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Z w/w przepisu nie wynika jednak brak możliwości uwzględniania kosztów i strat poniesionych w działalności objętej zaniechaniem poboru podatku, przy ustalaniu wyniku z działalności objętej takim zaniechaniem. W świetle powyższego, również art. 7 ust. 4 ustawy, mówiący o tym, że przy ustalaniu straty nie uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, nie ma zastosowania przy uwzględnianiu straty poniesionej w działalności objętej zaniechaniem poboru podatku.

Wobec powyższego należy uznać, że podmiot, któremu ulgę przyznano decyzją Ministra Finansów, miał prawo do rozliczenia strat, poniesionych w działalności objętej zaniechaniem poboru podatku, z dochodem osiągniętym w tej działalności (objętej zaniechaniem poboru) w latach następnych.

Interpretacja zapisów takiej ulgi musi mieć charakter ścisły, w żadnym przypadku rozszerzający. Minister w ramach tej decyzji zarządził w stosunku do spółki zaniechanie poboru podatku dochodowego, z czego wynika, że spółka nie została zwolniona od ustalania tego podatku na zasadach ogólnych, tzn. za każdy rok podatkowy, a jedynie - przy zachowaniu warunków tej ulgi - zarządzono zaniechanie poboru podatku w ustalonym przez spółkę zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego do 31.12.2006 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.