Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.538.2018.2.APO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-08
Teza: Czy wykonywane przez Spółkę prace w ramach projektu X obejmujące rozwój całkowicie nowych produktów tj. aplikacji głównej X oraz oprogramowania dodatkowego do systemu Y, oraz przyszły rozwój zaimplementowanych produktów, zgodnie z przedstawionym opisem, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazaną w art. 4a ust. 26-28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), a tym samym Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, i do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 18d ustawy o CIT, poprzez obniżenie podstawy opodatkowania?
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane; koszt-koszty uzyskania przychodów; prace-prace badawczo-rozwojowe; ulga; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 października 2018 r. (data wpływu 23 października 2018 r.), uzupełnionym 18 grudnia 2018 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wykonywane przez Spółkę prace w ramach projektu X obejmujące rozwój całkowicie nowych produktów, zgodnie z przedstawionym opisem, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazaną w art. 4a ust. 26-28 ustawy o CIT, a tym samym Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, i do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 18d ustawy o CIT, poprzez obniżenie podstawy opodatkowania – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy wykonywane przez Spółkę prace w ramach projektu X obejmujące rozwój całkowicie nowych produktów, zgodnie z przedstawionym opisem, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazaną w art. 4a ust. 26-28 ustawy o CIT, a tym samym Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, i do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 18d ustawy o CIT, poprzez obniżenie podstawy opodatkowania. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 28 listopada 2018 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.538.2018.1.APO wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano 18 grudnia 2018 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) jest jedną z wiodących firm informatycznych specjalizującą się w tworzeniu wysokiej jakości oprogramowania. Firma powstała w 2009 r. i nieustannie się rozwija, realizując kompleksowe projekty informatyczne dla klientów na całym świecie. Siedziba firmy znajduje się w parku naukowo-technologicznym, który skupia wąskie grono naukowców i przedsiębiorców zaangażowanych w tworzenie innowacyjnych rozwiązań. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. z dnia 11 maja 2017 r. Dz.U. z 2017 r., poz. 1010, z późn. zm.).

Wykonywane przez Spółkę projekty są realizowane w oparciu o metodykę Scrum, zaliczaną do zwinnych metod tworzenia oprogramowania oraz wspierane systemem zarządzania jakością potwierdzonym certyfikatem ISO 9001:2015.

W związku z dużą konkurencją w obszarze usług informatycznych oraz dynamicznie rozwijającym się i wymagającym rynkiem, Spółka postanowiła udoskonalić procesy związane z realizacją projektów, aby móc oferować usługi o najwyższych standardach jakościowych. W tym celu, od 1 marca 2017 r. Spółka realizuje wewnętrzny projekt o charakterze badawczo-rozwojowym. Jego zadaniem jest stworzenie aplikacji do obsługi procesów realizacji usług programistycznych o nazwie X, która ma być odpowiedzią na lukę w funkcjonalnościach systemów dostępnych na rynku. Aplikacja jest autorskim rozwiązaniem Spółki począwszy od fazy projektu, poprzez tworzenie kodu źródłowego i testowanie, aż do opracowania szaty graficznej. Czynności związane z tworzeniem aplikacji są realizowane w sposób systematyczny, przemyślany i zorganizowany.

Główne funkcjonalności aplikacji X tworzonej w ramach projektu rozwojowego to:

*   gromadzenie i analizowanie danych dotyczących realizacji projektów informatycznych (np. czas pracy nad poszczególnymi zadaniami, nagłe zdarzenia, wykorzystane technologie) z wielu systemów w jednym miejscu,
*   gromadzenie i analizowanie danych dotyczących rozwoju umiejętności osób zaangażowanych w realizacje projektów,
*   automatyzacja powtarzalnych czynności (np. wysyłanie raportów),
*   monitorowanie codziennej aktywności i proponowanie przeprowadzania działań korygujących,
*   analizowanie i wspieranie procesu rozpoczynania prac w nowych projektach na podstawie danych historycznych;
*   prezentacja zbieranych danych oraz postępu prac w projekcie (np. zużycie budżetu w czasie) w czytelny, graficzny sposób.

Aplikacja X funkcjonuje już w wersji podstawowej w Spółce, natomiast nie posiada jeszcze pełnej zakładanej funkcjonalności. Prace rozwojowe wciąż trwają, a w momencie osiągnięcia gotowej wersji aplikacji, Spółka rozważy opracowanie wersji komercyjnej.

Jednocześnie, w ramach projektu X został utworzony podprojekt, którego zadaniem jest utworzenie rozwiązań funkcjonalnych do platformy Y. Y jest systemem powszechnie stosowanym na całym świecie do śledzenia błędów oraz zarządzania projektami IT. Spółka jest także jego użytkownikiem i wykorzystuje go w codziennej pracy w projektach. System ten daje możliwość wprowadzania dodatkowych rozwiązań funkcjonalnych przez firmy zewnętrzne.

Aby usprawnić swoje procesy zarządzania projektami, a jednocześnie udostępnić komercyjnie autorskie rozwiązania innym użytkownikom, Spółka wdrożyła własne oprogramowanie dodatkowe do platformy Y, które ma spełniać następujące role:

*   gromadzenie i analizowanie danych związanych z czasem pracy osób zaangażowanych w dany projekt;
*   monitorowanie i prezentacja danych dotyczących postępów prac w projekcie, jak i bieżących problemów, mających wpływ na efektywność pracy zespołu;
*   automatyzacja oraz usprawnienie procesu prowadzenia działań korygujących niezbędnych w projekcie.

Powyższe oprogramowanie dodatkowe do systemu Y jest na bieżąco rozwijane, a Spółka będzie w przyszłości udoskonalać te rozwiązania jak i wprowadzać kolejne produkty do systemu Y, których celem jest i będzie wsparcie jakościowe prowadzenia procesu realizacji projektów informatycznych. Dokładnie tak jak w przypadku aplikacji głównej X, aplikacje dodatkowe do systemu Y są autorskimi rozwiązaniami Spółki i są przez Spółkę projektowane i tworzone od podstaw, a proces jest realizowany w sposób systematyczny i zorganizowany.

Wykorzystanie aplikacji X jak i oprogramowania dodatkowego do systemu Y, przyczyni się przede wszystkim do zwiększenia transparentności procesu realizacji projektów informatycznych, poprzez kompleksową ekspozycję danych dotyczących postępu prac w projekcie i rozwoju kompetencji zaangażowanych osób, zarówno klientowi jak i członkom zespołów. Ponadto, aplikacje pozwolą na wyłapanie typowych błędów komunikacji i realizacji, poprawiając tym samym jakość świadczonych usług. Natomiast, analiza danych historycznych przyczyni się do wydajniejszego zarzadzania projektami i kompetencjami osób w nich zaangażowanych.

Pracownicy zaangażowani w realizację projektu X mogą wykonywać również prace w innych projektach, w związku z czym Spółka ewidencjonuje czas pracy spędzony na realizacji poszczególnych projektów, w tym projektu rozwojowego. Ewidencja czasu pracy w poszczególnych projektach jest weryfikowana i przechowywana w formie elektronicznej zgodnie z wewnętrznymi procedurami obowiązującymi w Spółce. Proporcja czasu pracy poświęconego na realizację poszczególnych projektów stanowi klucz podziału, według którego Spółka identyfikuje i alokuje koszty wynagrodzeń i materiałów do kosztów projektów, w tym projektu X. Tak alokowane nakłady są, jak również będą w przyszłości, wyodrębnione na kontach pozabilansowych w księgach rachunkowych Spółki.

Ponadto, Spółka oświadcza, że:

1.  nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j. z dnia 11 maja 2017 r. Dz.U. z 2017 r., poz. 1010, z późn. zm.),
2.  nie korzysta z prawa do preferencyjnego rozliczenia kosztów działalności w ramach ulgi na innowacje.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wykonywane przez Spółkę prace w ramach projektu X obejmujące rozwój całkowicie nowych produktów tj. aplikacji głównej X oraz oprogramowania dodatkowego do systemu Y, oraz przyszły rozwój zaimplementowanych produktów, zgodnie z przedstawionym opisem, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazaną w art. 4a ust. 26-28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), a tym samym Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, i do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 18d ustawy o CIT, poprzez obniżenie podstawy opodatkowania?

Zdaniem Spółki (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 10 grudnia 2018 r., data wpływu 18 grudnia 2018 r.), projekt X realizowany przez Spółkę zgodnie z przedstawionym opisem stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, a tym samym Spółka jest uprawniona do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazaną w art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, i do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z zasadami opisanymi w art. 18d ustawy o CIT, poprzez obniżenie podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Dalej, w art. 4a pkt 27 oraz 28 ustawy o CIT, odniesiono się do definicji „badań naukowych” oraz „prac rozwojowych” wspomnianych w punkcie 26 tego samego artykułu:

1.  badania naukowe to:
    1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Artykuł 4, o którym mowa, definiuje badania podstawowe jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Artykuł 4, o którym mowa definiuje badania aplikacyjne jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń;
2.  prace rozwojowe to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Artykuł 4, o którym mowa, definiuje zaś prace rozwojowe jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

W odniesieniu do przytoczonej wyżej definicji działalności badawczo-rozwojowej, dwa warunki zdają się być szczególnie ważne do jej spełnienia i są nimi „twórczość” i „systematyczność”. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w ocenie Spółki, projekt X spełnia ustawowe kryteria uznania go za działalność badawczo-rozwojową Spółki, gdyż:

1.  prace prowadzone w projekcie mają charakter twórczy. „Twórczy” zaś oznacza, jak podaje Słownik Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego, „tworzący lub mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy”. Projekt X ma za cel opracowanie i wdrożenie nowych, niedostępnych na rynku rozwiązań, uwzględniających zmienne czynniki takie jak dane z różnorodnych systemów i projektów czy odmienne wymagania funkcjonalne. Warto podkreślić, że wszystkie etapy prac w projekcie X są realizowane na podstawie autorskiego pomysłu i wkładu członków zespołu. Choć definicja działalności badawczo-rozwojowej nie odsyła do uregulowań prawa autorskiego i nie wymaga, aby efektem tej działalności były utwory chronione prawem autorskim warto podkreślić, że prace realizowane w ramach projektu X przez jej pracowników mają charakter twórczy, oryginalny i indywidualny i co do zasady prowadzą do powstania utworów objętych ochroną prawa autorskiego, które w tym przypadku są oprogramowaniem komputerowym;
2.  projekt jest realizowany w sposób systematyczny. „Systematyczny” według Słownika Języka Polskiego pod red. W. Doroszewskiego oznacza „uporządkowany według pewnego systemu, regularny”, a także „odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czego; dokładny”. Projekt X jest od początku realizowany przez Spółkę w sposób planowy, uporządkowany i metodyczny, lecz co warto podkreślić - prace nie mają na celu wprowadzenia jedynie rutynowych czy okresowych zmian. Ze względu na wysoki poziom zaawansowania technicznego systemów, z których aplikacja ma pobierać dane do analizy, jak i środowiska, w którym ma on znaleźć zastosowanie, wszystkie prace wymagają wyjątkowej dokładności i skrupulatności.

Projekt ma na celu przede wszystkim wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań takich jak szczegółowa analiza postępów prac, gromadzenie danych i ich przetwarzanie w sposób, który wspomaga procesy kontrolne i zarządcze, co znacząco wpłynie na jakość oferowanych przez Spółkę usług.

Ustawa nie przewiduje żadnej procedury weryfikacji czy potwierdzania, że przeprowadzane i przedstawione do odpisu podatkowego prace B+R spełniają założone definicje. Nie chodzi tutaj o weryfikację poziomu innowacyjności, czy rodzaju prac B+R, ale stwierdzenie faktu, że przeprowadzone czynności rzeczywiście powinny zostać uznane za prace rozwojowo-badawcze. Nie jest również wymagane, aby podatnik miał w swojej strukturze wyodrębniony dział B+R oraz nie jest konieczne posiadanie opinii jednostki naukowej czy badawczej o powstaniu nowej technologii. Odnosząc się więc do znaczenia pojęcia funkcjonującego w języku powszechnym, należy wskazać, że „prace”- w kontekście tego przypadku - to ogół czynności wykonywanych przez grupę ludzi realizujących jakieś zadanie, celowa działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr, a badawczo - rozwojowe to związane z badaniami, z rozwojem, planowaniem badań i rozwoju. Zgodnie zaś z definicją stosowaną dla celów statystyki publicznej, „prace rozwojowe” to prace konstrukcyjne, technologiczno-projektowe oraz doświadczalne polegające na zastosowaniu istniejącej już wiedzy, uzyskanej dzięki pracom badawczym lub jako wynik doświadczenia praktycznego, do opracowania nowych lub istotnego ulepszenia istniejących materiałów, urządzeń, wyrobów, procesów, systemów czy usług, łącznie z przygotowaniem prototypów doświadczalnych oraz instalacji pilotowych.

Prac tych nie należy mylić z pracami wdrożeniowymi, wykraczającymi poza zakres działalności badawczo - rozwojowej, związanymi w szczególności z wykonaniem dokumentacji technicznej, oprzyrządowania, próbnych instalacji, próbnej serii nowego wyrobu, przeprowadzeniem poprawek po próbach itp. Na takie rozumienie prac rozwojowych wskazywał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 17 lipca 2012 r. znak: ITPB3/423-199/12/PS.

Warto także przywołać interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 sierpnia 2016 r. znak: IPPB5/4510-641/16-3/MR, w której potwierdzono, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność koncentrująca się na wsparciu polskich przedsiębiorstw w zakresie oprogramowania do projektowania, wytwarzania, analiz inżynierskich oraz zarządzania dokumentacją, w ramach której realizowane są „projekty prowadzące do stworzenia oraz zmodernizowania już istniejących produktów lub rozwiązań informatycznych”.

Dodatkowo należy nadmienić, że Spółka uzyskała zgodną z założonym stanowiskiem interpretację podatkową dotyczącą zaliczenia projektu X do projektów badawczo-rozwojowych w roku 2017, zgodnie z obowiązującymi na ten czas przepisami. W uzyskanej interpretacji indywidualnej znak: 0115-KDIT2-3.4010.340.2017.1.MK potwierdzono, że projekt X obejmujący aplikację główną należy uznać za działalność badawczo - rozwojową, lecz w związku ze zmianą przepisów podatkowych od 1 stycznia 2018 r., w tym m.in. art. 18d ustawy o CIT, ww. interpretacja mogła się odnosić jedynie do stanu prawnego obowiązującego do końca 2017 r.

Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe ustalenia, Spółka stoi na stanowisku, że prace badawczo- rozwojowe powinny być traktowane dla celów podatkowych, jako rodzaj inwestycji, która dzięki zwiększeniu zasobów wiedzy i wykorzystaniu już dostępnej wiedzy, pozwala tworzyć nowe lub znacząco ulepszać już istniejące produkty i tym samym przyczynia się do rozwoju firmy. Takiego rodzaju inwestycją w odniesieniu do sytuacji Spółki jest aplikacja X oraz oprogramowanie dodatkowe do systemu Y, które dzięki podjętym i w przyszłości podejmowanym przez Spółkę we własnym zakresie pracom, uzyskuje cechy funkcjonalne pozwalające zwiększyć jakość świadczonych usług, a jednocześnie może być oferowana jako rozwiązanie informatyczne innym podmiotom i tym samym przyczyniać się do rozwoju nie tylko samej Spółki, ale również innych podmiotów działających w obszarze szeroko pojętych usług informatycznych.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, działalność projektu X związana z wytworzeniem i rozwojem aplikacji oraz oprogramowania dodatkowego do systemu Y, jest działalnością badawczo - rozwojową w rozumieniu przepisów podatkowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, z późn. zm., dalej: „updop”), podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Na mocy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1668), od 1 października 2018 r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące definicji badań naukowych i prac rozwojowych (art. 4 pkt 27 i 28 updop).

Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań

W myśl art. 4a pkt 27 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych zostały wskazane w art. 18d ust. 2-3 updop.

Zgodnie z art. 18d ust. 4 updop, koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 18d ust. 5 updop).

Natomiast, zgodnie z treścią art. 18d ust. 6 updop, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Jak stanowi art. 18d ust. 7 updop, w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r., który został zmieniony na podstawie art. 27 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz.U. 2018, poz. 650), kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1.  w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
2.  w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;
3.  w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.

Natomiast, w myśl art. 18d ust. 8 updop, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

W myśl art. 9 ust. 1b updop, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
2.  koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,
3.  koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2 - 3 updop,
4.  ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
5.  jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia,
6.  w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,
7.  podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
8.  kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,
9.  koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy podkreślić należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 updop).

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób, czyli bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przyszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne (zdefiniowane w art. 4a pkt 27 updop) oraz (ii) prace rozwojowe (o których mowa w art. 4 pkt 28 updop).

Należy zwrócić uwagę na podkreślone wyłączenie zawarte w art. 4a pkt 28 uCIT, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że od 1 marca 2017 r. Spółka realizuje wewnętrzny projekt o charakterze badawczo-rozwojowym, którego zadaniem jest stworzenie aplikacji do obsługi procesów realizacji usług programistycznych o nazwie X, która ma być odpowiedzią na lukę w funkcjonalnościach systemów dostępnych na rynku. Aplikacja jest autorskim rozwiązaniem Spółki począwszy od fazy projektu, poprzez tworzenie kodu źródłowego i testowanie, aż do opracowania szaty graficznej. Czynności związane z tworzeniem aplikacji są realizowane w sposób systematyczny, przemyślany i zorganizowany.

Główne funkcjonalności aplikacji X tworzonej w ramach projektu rozwojowego to:

*   gromadzenie i analizowanie danych dotyczących realizacji projektów informatycznych (np. czas pracy nad poszczególnymi zadaniami, nagłe zdarzenia, wykorzystane technologie) z wielu systemów w jednym miejscu,
*   gromadzenie i analizowanie danych dotyczących rozwoju umiejętności osób zaangażowanych w realizacje projektów,
*   automatyzacja powtarzalnych czynności (np. wysyłanie raportów),
*   monitorowanie codziennej aktywności i proponowanie przeprowadzania działań korygujących,
*   analizowanie i wspieranie procesu rozpoczynania prac w nowych projektach na podstawie danych historycznych;
*   prezentacja zbieranych danych oraz postępu prac w projekcie (np. zużycie budżetu w czasie) w czytelny, graficzny sposób.

Aplikacja X funkcjonuje już w wersji podstawowej w Spółce, natomiast nie posiada jeszcze pełnej zakładanej funkcjonalności. Prace rozwojowe wciąż trwają, a w momencie osiągnięcia gotowej wersji aplikacji, Spółka rozważy opracowanie wersji komercyjnej. Jednocześnie, w ramach projektu X został utworzony podprojekt, którego zadaniem jest utworzenie rozwiązań funkcjonalnych do platformy Y, która jest systemem powszechnie stosowanym na całym świecie do śledzenia błędów oraz zarządzania projektami IT. Aby usprawnić swoje procesy zarządzania projektami, a jednocześnie udostępnić komercyjnie autorskie rozwiązania innym użytkownikom, Spółka wdrożyła własne oprogramowanie dodatkowe do platformy Y, które ma spełniać następujące role:

*   gromadzenie i analizowanie danych związanych z czasem pracy osób zaangażowanych w dany projekt;
*   monitorowanie i prezentacja danych dotyczących postępów prac w projekcie, jak i bieżących problemów, mających wpływ na efektywność pracy zespołu;
*   automatyzacja oraz usprawnienie procesu prowadzenia działań korygujących niezbędnych w projekcie.

Powyższe oprogramowanie dodatkowe do systemu Y jest na bieżąco rozwijane, a Spółka będzie w przyszłości udoskonalać te rozwiązania jak i wprowadzać kolejne produkty do systemu Y, których celem jest i będzie wsparcie jakościowe prowadzenia procesu realizacji projektów informatycznych. Dokładnie tak jak w przypadku aplikacji głównej X, aplikacje dodatkowe do systemu Y są autorskimi rozwiązaniami Spółki i są przez Spółkę projektowane i tworzone od podstaw, a proces jest realizowany w sposób systematyczny i zorganizowany. Wykorzystanie aplikacji X jak i oprogramowania dodatkowego do systemu Y, przyczyni się do przede wszystkim do zwiększenia transparentności procesu realizacji projektów informatycznych, poprzez kompleksową ekspozycję danych dotyczących postępu prac w projekcie i rozwoju kompetencji zaangażowanych osób, zarówno klientowi jak i członkom zespołów. Ponadto, aplikacje pozwolą na wyłapanie typowych błędów komunikacji i realizacji, poprawiając tym samym jakość świadczonych usług. Natomiast, analiza danych historycznych przyczyni się do wydajniejszego zarzadzania projektami i kompetencjami osób w nich zaangażowanych.

W tym miejscu wskazać należy, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Odnosząc przedstawione uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że podejmowane przez Spółkę czynności mogą stanowić inicjatywy innowacyjne, spełniają one definicję prac rozwojowych, o których mowa w art. 4a pkt 28 updop, tj. mają na celu przede wszystkim wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań takich jak szczegółowa analiza postępów prac, gromadzenie danych i ich przetwarzanie w sposób, który wspomaga procesy kontrolne i zarządcze, co znacząco wpłynie na jakość oferowanych przez Spółkę usług.

W świetle powyższego, realizowane przez Wnioskodawcę prace należy uznać za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26 - 28 updop, co uprawnia do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową wskazaną w art. 18d ust. 1 updop, i do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 18d updop.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zatem prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.