Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1291/13-2/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-28
Teza: w zakresie stawki podatku dla dostawy książek, w zakresie uznania przekazywanych towarów za prezenty o małej wartości i ich opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania
Słowa kluczowe: czasopisma; dodatki; książka; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; prezent
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 5 grudnia 2013 r. (data wpływu 11 grudnia 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy książek, w zakresie uznania przekazywanych towarów za prezenty o małej wartości i ich opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy książek, w zakresie uznania przekazywanych towarów za prezenty o małej wartości i ich opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

R.P. Sp. z o.o. jest Spółką wydawniczą, oferującą odbiorcom książki w segmencie kolekcji wydawniczych. Spółka, wydaje na polskim rynku kolekcje w ramach serii wydawniczych, na mocy licencji udzielonej przez spółki z grupy. Kolekcje wydawnicze obejmują serię kolejno numerowanych tomów, na które składają się drukowane książki oraz dodatki dołączane do książki stanowiące ilustrację wiedzy w niej zawartej.

W ramach przygotowania kolekcji wydawniczej Spółka wykonuje lub zleca podwykonawcom tłumaczenie tekstów z języka obcego, opracowanie edytorskie, druk. Spółka prowadzi sprzedaż kolekcji wydawniczych z wykorzystaniem zewnętrznych sieci dystrybucji. Proces wydawniczy każdej serii obejmuje nabycie praw autorskich (na podstawie umów licencyjnych do treści tomu z serii), a następnie rozpowszechnianie tej treści w formie wydania książkowego. Serie wydawnicze oraz poszczególne tomy z danej kolekcji mają nadany numer ISBN (osobny numer dla serii i osobny numer dla każdego tomu z serii).

W ramach prowadzonej działalności Spółka rozpoczęła m.in. sprzedaż serii wydawniczej dla dzieci „H.K. ”, która obejmuje 65 tomów. Na każdy tom z serii składa się książeczka zawierająca informacje dotyczące życia codziennego, ciekawostki przyrodnicze, gry i zabawy oraz elementy wyposażenia domku dla lalek (np. łóżeczko, stoliczek, krzesełka) dołączone do każdej książki.

Spółka pobiera wynagrodzenie za tom książki, natomiast materiały dołączane do egzemplarza oferowane są bezpłatnie. Oferowane książki wraz z bezpłatnymi dodatkami Spółka traktuje jako komplet wydawniczy, bowiem materiały stanowią ilustrację wiedzy zawartej w książce. Niezależnie od powyższego, jednostkowa cena nabycia (bez podatku VAT) każdego z dodatków, określona na moment przekazania, nie przekracza 10 złotych. W związku z prowadzoną sprzedażą opisanej powyżej serii „H.K. ” powstała wątpliwość, co do właściwej klasyfikacji statystycznej publikacji. Zdaniem Spółki kolekcja wydawnicza „H.K. ” mieściła się, tak jak pozostałe serie wydawnicze oferowane przez Spółkę, w dziale usług związanych z działalnością wydawniczą, w grupowaniu 58.11.1 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008 roku — książki drukowane. Tymczasem Urząd Statystyczny w Łodzi, w wydanym na wniosek Spółki, piśmie z dnia 14 czerwca 2013 r. dokonał kwalifikacji serii „H.K. ” odmiennie, uznając, że mimo iż poszczególne tomy zawierają pakowane razem książki z dodatkami, publikacje należy klasyfikować osobno, jako „PKWiU 58.11.1 „książki drukowane” natomiast elementy domku dla lalek stanowiące dodatek do książki należy klasyfikować do grupowania PKWiU 32.40 „Gry i zabawki”. Dodatkowo, osobom zamawiającym prenumeratę całej kolekcji wydawniczej Spółka oferuje prezenty w postaci, między innymi, konstrukcji domku dla lalek. Cena jednostkowa nabycia (bez podatku VAT) jednego prezentu dla prenumeratorów przekracza 10 złotych. W bieżącym roku kalendarzowym Spółka dołączyła do prenumeraty dwa prezenty (w tym konstrukcję domku), których łączna wartość ustalona w oparciu o wartość rozchodowanych z magazynu towarów przypadająca na prenumeratora nie przekracza 100 zł.

W przypadku prenumeratorów otrzymujących bezpłatnie omawiane prezenty Spółka prowadzi dla celów podatku od towarów i usług ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób. Wartość jednostkowa konstrukcji domku ujęta we wskazanej ewidencji określona została w oparciu o stosowane przez Spółkę zasady ewidencji magazynowej dla celów księgowych. Zgodnie z przyjętą przez Spółkę metodą, wydanie (rozchód) towarów z magazynu ewidencjonowany jest po cenach przeciętnych ustalonych jako średnia ważona cen zakupu towarów (bez podatku VAT), przy czym towar nabywany jest od kontrahentów zagranicznych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Ustalona w ten sposób łączna wartość (prezentów wydanych prenumeratom w bieżącym roku kalendarzowym nie przekracza 100 zł.

Należy wskazać, że Spółka nabywała poszczególne partie konstrukcji domku po różnych cenach. W związku z tym, jeśli wbrew przyjętej metodzie ewidencji księgowej rozchodowania towarów, Spółka dokonałaby ustalenia jednostkowej wartości wydawanych towarów według faktycznej, tj. ich wartości w cenach zakupu ustalonej drogą szczegółowej identyfikacji to w przypadku niewielkiej partii prezentów wydanych prenumeratorom (około 200 sztuk konstrukcji domku) łączna wartość prezentów wydanych w roku kalendarzowym niektórym prenumeratorom przekroczyłaby limit 100 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania oznaczone we wniosku numerami 1, 2, 3, 4 i 6:

1.  Czy dostawa towaru, tj. wydawanych przez Spółkę książek z serii „H.K. ” zaliczanych do grupowań PKWiU ex 58.11.1 będzie opodatkowana preferencyjną, tj. 5% stawką podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 2a dla książek wymienionych w załączniku nr 10 poz. 32?
2.  Czy elementy wyposażenia domku dla lalek przekazywane nieodpłatnie jako dodatek do książki, o jednostkowej cenie nabycia (bez podatku) bądź jednostkowym koszcie wytworzenia (nieobejmującym podatku akcyzowego) niższym niż 10 zł, stanowić będą prezenty o niskiej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowiąc tym samym dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT?
3.  Czy nieodpłatne przekazanie opisanych w punkcie 2 powyżej towarów nie podlega opodatkowaniu VAT, bez względu na ilość i na łączną wartość prezentów przekazywanych w ciągu roku kupującemu, o ile tylko na dzień przekazania jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub koszt wytworzenia dodatku nie przekracza 10zł (bez podatku VAT)?
4.  Czy prezenty przekazywane nieodpłatnie prenumeratorom stanowić będą prezent o niskiej wartości, o którym mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1, nie stanowiąc dostawy towarów, o ile łączna wartość przekazanych w ciągu roku podatkowego towarów nie przekroczy 100 zł, a Spółka posiadać będzie ewidencję osób otrzymujących wskazane towary?
5.  Jaka wartość stanowi podstawę opodatkowania VAT w przypadku, gdy łączna wartość towarów, o których mowa w pytaniu 4, przekazanych nieodpłatnie w trakcie roku podatkowego jednej osobie przekroczy limit 100 zł (bez podatku)?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT „przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`)”.

W opisanym stanie faktycznym, pozostaje poza wszelką wątpliwością, że Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, rozstrzygnięcie w kwestii kwalifikacji statystycznej serii „H.K. ” przez Urząd Statystyczny w Łodzi ma istotne znaczenie dla określenia prawidłowej stawki VAT dla dostaw realizowanych przez Spółkę. Zgodnie z art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych obowiązuje Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Zgodnie z zawartymi tam zasadami metodycznymi książka wchodząca w skład kompletu wydawniczego „H.K. ”, stanowiącego przedmiot dostaw objętych niniejszym wnioskiem, została zakwalifikowana przez uprawniony organ do grupowania 58.11.1 „książki drukowane”. Stosownie do art. 41 ust. 2a ustawy o VAT opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 5% podlegają towary wymienione w załączniku nr 10 do ustawy. Załącznik nr 10, w pozycji 32, zawiera objęte symbolem PKWiU - ex 58.11.1 - książki drukowane - wyłącznie książki (oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN), mapy - wytwarzane metodami poligraficznymi, z wyłączeniem ulotek; wydawnictwa w alfabecie Braille”a, gdzie ex - dotyczy tylko danego wyrobu z danego grupowania. Pozostaje poza wszelką wątpliwością, że wyroby stanowiące przedmiot dostaw realizowanych przez wnioskodawcę, za wyjątkiem elementów wyposażenia domków dla lalek są objęte symbolem PKWiU 58.11.1 oraz są oznaczone symbolami ISBN. W konsekwencji, stosownie do art. 41 ust. 2a ustawy, w związku z poz. 32 załącznika nr 10 do ustawy o VAT dostawy książek z serii „H.K. ” winny być opodatkowane stawką VAT 5%.

Ad. 2.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Urząd Statystyczny w Łodzi dokonał odrębnej klasyfikacji przekazywanych nieodpłatnie jako dodatki do książek „H.K. ” elementów wyposażenia domku dla lalek do grupowania PKWiU 32.40 „Gry i zabawki”. Jednostkowa cena nabycia (bez podatku) lub jednostkowy koszt wytworzenia towarów stanowiących dodatki do książek ustalony na dzień przekazania nie przekracza 10 zł.

Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa (\`(...)\`) jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych. Niemniej jednak, stosownie do art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika.

Zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 4, przez prezenty o małej wartości rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  O łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  Których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Pozostaje poza wszelką wątpliwością, iż w opisanym stanie faktycznym, nieodpłatne przekazanie dodatku następuje na cele związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, zwiększając zainteresowanie klientów każdym kolejnym numerem publikacji książkowej, choćby dzięki wykorzystaniu skłonności kolekcjonerskich odbiorców publikacji, a z uwagi na cenę nabycia nieprzekraczającą 10 zł, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów o VAT. Nieodpłatne dołączenie do książek z serii „H.K. ” elementów wyposażenia domku dla lalek nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ad. 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazywanie towarów, gdy jednostkowa cena towaru (bez podatku) bądź jednostkowy koszt wytworzenia (nieobejmujący podatku akcyzowego) jest niższy niż 10 zł, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bez względu na ilość towarów przekazywanych jednorazowo jednemu kontrahentowi i ich łączną wartość.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, nie stanowi dostawy towarów nieodpłatne przekazanie prezentów o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 ustawy o VAT.

W orzecznictwie podatkowym ugruntowany jest pogląd, że przepisy prawa podatkowego należy interpretować zgodnie z ich literalnym brzmieniem. Między innymi Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 czerwca 2013 (sygn. II FSK 2584/11) stwierdził, że stanowisko to ma swoje oparcie przede wszystkim w założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i organów stosujących prawo, jest i zawsze będzie językowe znaczenie norm prawnych, albowiem przekaz językowy rozumiany jako możliwy sens słów jest powszechną metodą komunikowania się ustawodawcy z podatnikiem i organami stosującymi prawo.”

Biorąc powyższe pod uwagę, jak również brzmienie przepisów art. 7 ust. 4 pkt 2 należy stwierdzić, że ujęta w nich definicja prezentu o małej wartości nie odnosi się do łącznej wartości towarów przekazywanych jednej osobie, lecz określa warunek aby jednostkowa wartość towaru nie przekroczyła 10zł. Językowa analiza przepisów art. 7 ust. 4 pkt 2, które posługują się pojęciem jednostkowej ceny nabycia lub kosztu wytworzenia wskazuje, że pojęcia te należy odnosić do pojedynczego towaru. Zatem przekazanie towarów o wartości jednostkowej każdego pojedynczego towaru poniżej 10 zł traktowane jest jako przekazywanie każdego z towarów jako odrębnego prezentu o małej wartości.

Co więcej, zdaniem Spółki, przepis art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT dotyczący prezentów o wartości nieprzekraczającej 10 zł nie zobowiązuje do ich sumowania w ciągu roku podatkowego. Zatem dla kwalifikacji na gruncie VAT przekazywanych nieodpłatnie elementów wyposażenia domku dla lalek, stanowiących dodatki do książek serii H.K. , należy dokonywać jedynie w oparciu o ich jednostkową cenę nabycia. Zdaniem Wnioskodawcy warunkiem koniecznym, a zarazem wystarczającym do zakwalifikowania wskazanych przekazań towarów jako wydania prezentów o małej wartości i tym samym nieopodatkowania ich, jest aby ich jednostkowy koszt wytworzenia/cena nabycia, określony w momencie przekazania towaru, nie przekraczał kwoty 10 zł netto. Dopiero w przypadku prezentów przekraczających 10 zł należy prowadzić ich ewidencję i kontrolować, czy ich wartość w ciągu roku podatkowego nie przekroczyła 100 zł.

Na marginesie już należy dodać, że niezależnie od wykładni powyższego przepisu, w praktyce fizycznie niemożliwe byłoby ustalenie łącznej wartości dodatków otrzymywanych przez daną osobę, bowiem sprzedaż towarów odbywa się w sieci dystrybucji, gdzie poszczególni klienci są anonimowi, a Spółka nie ma wiedzy czy i jaką ilość numerów z danej serii nabyła pojedyncza osoba.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja z dnia 14 grudnia 2012 r. sygn. IPPP2/443-971/12-5/AO):

„nieodpłatne wydanie towarów przez Spółkę, w sytuacji gdy łączna cena nabycia wydanych jednorazowo danej osobie towarów może przekraczać 100 zł, lecz jednostkowy koszt wytworzenia lub jednostkowa cena nabycia towarów składających się na dane wydanie, określona w momencie przekazania towaru, nie przekracza 10 zł, nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy VAT i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.”

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (interpretacja z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. ITPP2/443-1338/12/AW):

„nieopodatkowanie podatkiem od towarów i usług przekazywania prezentów o wartości poniżej 10 zł (bez podatku), jest niezależna od ilości prezentów i ich łącznej wartości przekazywanych w ciągu roku danemu podmiotowi”;

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacja z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. IPPP1/443-1623/11-2/JL): „dla uznania danego przedmiotu nieodpłatnego przekazania za „prezent o małej wartości” w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT, istotne jest, czy cena nabycia lub koszt wytworzenia (liczony bez podatku) jednej sztuki przekazywanego towaru nie przekracza 10 zł. Nie ma zatem znaczenia łączna wartość wszystkich towarów przekazywanych jednorazowo jednej osobie.”

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z dnia 11 sierpnia 2011 r. (sygn. ILPP2/443-792/11-2/EN): „bez względu na ilość przekazywanych przez Spółkę jednemu podmiotowi towarów, z uwagi na fakt, że jednostkowa wartość nabycia tych towarów nie przekracza 10 zł, nieodpłatne ich wydanie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 7 ust. 3 w związku z art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy.”

Ad. 4.

Zdaniem Spółki prezenty (w tym konstrukcja domku), które Spółka przekazuje jako bezpłatny dodatek do prenumeraty kolekcji wydawniczej „H.K. ”, będą stanowiły prezent o małej wartości, o ile ich łączna wartość (bez podatku VAT) przekazana jednemu prenumeratorowi w trakcie roku podatkowego nie przekroczy 100 zł. W takim przypadku przekazanie nieodpłatnie ww. towarów nie stanowi dostawy towarów a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów VAT, przekazanie prezentów o małej wartości, jeżeli przekazanie to następuje na cele związane z działalnością gospodarczą podatnika. Zgodnie z powołanym w uzasadnieniu do pytania 2, art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, przez prezenty o małej wartości rozumie się m.in. przekazywane przez podatnika jednej osobie towary o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób. Z zawartych w ustawie definicji prezentów o małej wartości, których przekazanie nie podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów, wynika, że o ile wartość jednostkowa (cena nabycia lub koszt wytworzenia) towaru przekracza 10 zł (bez podatku VAT), to należy łącznie rozpatrywać wartość przekazywanych nieodpłatnie w danym roku towarów. O ile tak ustalona łączna wartość przekazanych towarów nie przekroczy 100 zł, to obowiązek opodatkowania tych towarów podatkiem VAT nie wystąpi, o ile podatnik będzie posiadał ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości osób otrzymujących towary.

Jak wskazano w stanie faktycznym Spółka przekazuje towary będące prezentami (np. konstrukcję domku). Odbiorcami tych prezentów są tylko osoby nabywające prenumeratę kolekcji. W sposób oczywisty nieodpłatne przekazania związane są z działalnością gospodarczą, bowiem zachęcają do zamówienia prenumeraty kolekcji. W bieżącym roku podatkowym Spółka przekazała prenumeratorom prezenty, których łączna wartość nie przekroczyła 100 zł. Spółka posiada dane umożliwiające ustalenie tożsamości prenumeratorów. W związku z powyższym omawiane nieodpłatne przekazania nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako prezenty o małej wartości.

Co więcej, należy podkreślić, że definicje prezentów o małej wartości należy stosować odrębnie dla każdego rodzaju wydania, a określone w przepisach art. 7 ust. 4 wartości wydawanych towarów nie „kumulują” się w przypadku gdy są przekazywane jednej osobie. Tym samym przekazywane prenumeratorom elementy konstrukcyjne domku dla lalek będą stanowić prezent o małej wartości, o którym mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, niezależnie od okoliczności, że prenumerator otrzymuje również jako bezpłatne dodatki do kolejnych numerów z kolekcji elementy wyposażenia ww. domku, które z kolei stanowią prezenty o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2.

Powyższe stanowisko potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2013 r. (sygn. ITPP2/443-1338/12/AW), w której potwierdza, że „zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania ma na celu uniknięcie konieczności weryfikowania, czy dana osoba otrzymała przedmioty o łącznej wartości powyżej 100 zł, gdyż charakter wydań często uniemożliwia taką weryfikację (np. przy masowych akcjach marketingowych). Nie można zatem zgodzić się, aby pkt 1 i 2 ust. 4 art. 7 ustawy o VAT należało interpretować łącznie jako jeden dwuelementowy warunek, którego spełnienie jedynie w całości pozwala na nieopodatkowywanie dokonywanych nieodpłatnych wydań prezentów o małej wartości. Odmienna interpretacja oznaczałaby bowiem, że podatnik, który nie prowadzi ewidencji, może korzystać z przywileju braku opodatkowania podczas gdy podatnik, który rozpocznie prowadzenie takiej ewidencji byłby karany koniecznością opodatkowania VAT dokonywanych nieodpłatnych wydań.”

Powyższe stanowisko potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2011 r. (sygn. ILPP2/443-792/11-2/EN), który potwierdził, że „przekazanie jednorazowo jednej osobie kilku towarów o jednostkowej cenie nabycia poniżej 10 zł nadal spełnia definicję przekazania prezentów o małej wartości zawartą w art. 7 ust. 4 pkt 2 ustawy i nie rodzi obowiązku opodatkowania ich podatkiem VAT.(\`(...)\`) nie jest opodatkowane przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia określony w momencie przekazywania towaru nie przekracza 10 zł, nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł, to podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia”.

Ad. 6.

Oczywistym jest, że w przypadku jeśli wartość przekazanych w trakcie roku jednej osobie towarów przekroczy 100 zł (bez podatku VAT), przekazane towary nie stanowią prezentów o małej wartości w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, czy w przypadku konieczności wykazania VAT należnego od nieodpłatnego przekazania towaru należy opodatkować jedynie nadwyżkę ponad wskazane limity, czy też całą wartość towaru przekazaną w ramach tej dostawy. Zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podlega cała wartość towaru, którego wydanie spowodowało przekroczenie limitu w ramach tej dostawy w przypadku, której warunek nie został spełniony. Poprzednio dokonane dostawy, które spełniały wszystkie warunki dla prezentów małej wartości nie podlegają retroaktywnemu opodatkowaniu.

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 29 ust. 10 ustawy o VAT w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 (stanowiącej nieodpłatne przekazanie towarów) podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów nie zaś towarów, dla których na moment ich wydania spełnione były wszystkie warunki dla zakwalifikowania ich do prezentów o małej wartości. Dopiero w momencie wydania towarów w warunkach powodujących przekroczenie limitów dla prezentów o małej wartości, nieodpłatne przekazanie tych towarów będzie zrównanie z odpłatną dostawą tych towarów, której wartość należy ustalić zgodnie z art. 29 ust. 10 ustawy, tj. w oparciu o cenę nabycia netto lub koszt wytworzenia tych towarów i określone na moment dostawy.

Podobne stanowisko zaprezentował również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 10 listopada 2008 r., nr ITPP2/443-733b/08/RS, stwierdzając, że „(\`(...)\`) podstawą opodatkowania nieodpłatnego przekazania przez Spółkę nagród rzeczowych niebędących prezentami o małej wartości, o których mowa w art. 7 ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT, jest cena nabycia tych towarów pomniejszona o podatek od towarów i usług, a nie jak błędnie wskazała w swoim stanowisku Spółka, wartość przekraczająca kwotę 100 zł netto (…)”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie stawki podatku dla dostawy książek, w zakresie uznania przekazywanych towarów za prezenty o małej wartości i ich opodatkowania i ustalenia podstawy opodatkowania jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W związku z tym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku dla dostawy książek oraz w zakresie uznania za prezenty o małej wartości i ich opodatkowania (pytania oznaczone we wniosku numerem 1, 2, 3, 4 i 6), w części dotyczącej ustalania wartości jednostkowej przekazywanych towarów (pytania oznaczone we wniosku numerem 5) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.