Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.105.2018.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-27
Teza: Brak opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanych w drodze licytacji komorniczej.
Słowa kluczowe: komornik; nieruchomości-nieruchomość zabudowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2018 r. (data wpływu 28 lutego 2018 r.), uzupełnionym w dniach 18 i 25 kwietnia 2018 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanych w drodze licytacji komorniczej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniach 18 i 25 kwietnia 2018 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanych w drodze licytacji komorniczej.

We wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Przeciwko dłużnikowi prowadzone są postępowania egzekucyjne, w których skierowano egzekucję do nieruchomości stanowiących jego własność. Dłużnik obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej. Jedną działalność zakończył w kwietniu 2013 r., zaś kolejna została zawieszona w listopadzie 2017 r. Obecnie dłużnik nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Zgodnie z jego oświadczeniem w przeszłości dokonał zbycia trzech nieruchomości, w charakterze podatnika - jednej; nie posiada innych nieruchomości, które planowałby w przyszłości sprzedać. Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej są dwie nieruchomości stanowiące własność dłużnika. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obie nieruchomości położone są w jednostce terytorialnej oznaczonej symbolem T1:

*   T1.1. Ustala się zakaz rozbudowy lub lokalizacji nowych obiektów związanych z działalnością gospodarczą, produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko, o ile w wyniku rozbudowy i lokalizacji nowych obiektów nie nastąpi znaczne ograniczenie lub likwidacja szkodliwego oddziaływania.
*   T1.2. Ustala się zakaz utrwalania obiektów i funkcji związanych z działalnością gospodarczą i produkcyjną lub usługową o szkodliwym oddziaływaniu na środowisko.
*   T1.3. Ustala się zakaz lokalizacji funkcji mieszkalnych w strefie 100 m od linii rozgraniczającej drogi nr \`(...)\` . Wyjątek stanowić może zabudowa mieszkalna jako towarzysząca innym funkcjom.
*   T1.4. Ustala się zakaz lokalizacji zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej o charakterze zabudowy szeregowej oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej.
*   T1.5. Dopuszcza się lokalizację zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej jako dopełnienie istniejących terenów mieszkaniowych oraz w ich sąsiedztwie.
*   T1.6. Obowiązuje zakaz dokonywania wtórnych podziałów posesji, o ile nie wynikają one z koncepcji zagospodarowania terenu dla celów podziałów geodezyjnych, obejmującej jako minimum 1 kwartał zabudowy.
*   T1.7. Nie dopuszcza się podziału wtórnego działek powodującego konieczność budowy bezpośrednich zjazdów z drogi krajowej nr \`(...)\` (nie dotyczy włączeń dróg serwisowych i wjazdów do miejsc obsługi podróżnych).
*   T1.20. W nowoprojektowanych obiektach ustala się zakaz stosowania innych rozwiązań w zakresie odprowadzania ścieków niż podłączenie do systemu kanalizacji sanitarnej, o ile sieć ta znajduje się w odległości mniejszej niż 200 m od projektowanego obiektu (działki). W pozostałych przypadkach, do czasu realizacji sieci kanalizacji sanitarnej dopuszcza się tymczasowo możliwość podłączenia do atestowanych zbiorników szczelnych. Wywóz ścieków należy powierzyć specjalistycznym służbom.

Nieruchomość, dla której Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzi księgę wieczystą o nr KW … została zakupiona przez dłużnika w 2006 r. w celu prowadzenia działalności gospodarczej. W momencie jej nabycia dłużnik był czynnym podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość została nabyta od osoby prawnej, wystawiono fakturę VAT, dłużnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W latach 2006-2009 dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie/rozbudowę nieruchomości, które stanowiły co najmniej 30% jej wartości początkowej. W latach 2010-2015 nieruchomość była przedmiotem najmu bądź dzierżawy (dłużnik nie sprecyzował informacji w tym zakresie), obecnie nieruchomość nie jest użytkowana z uwagi na zawieszenie działalności przez dłużnika. Nie jest również przedmiotem najmu ani dzierżawy.

Nieruchomość, dla której Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzi księgę wieczystą o nr KW …. została zakupiona przez dłużnika w 2006 r. w celu prowadzenia działalności gospodarczej. W momencie jej nabycia dłużnik był czynnym podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość została nabyta od osoby prawnej, wystawiono fakturę VAT przy zakupie. W latach 2006-2009 dłużnik ponosił nakłady na ulepszenie/rozbudowę nieruchomości, które stanowiły co najmniej 30% jej wartości początkowej. W latach 2010-2015 nieruchomość była przedmiotem najmu bądź dzierżawy (dłużnik nie sprecyzował informacji w tym zakresie), obecnie nieruchomość nie jest użytkowana i nie jest przedmiotem najmu ani dzierżawy.

Zgodnie z oświadczeniem dłużnika nie sporządził on spisu z natury z uwagi na zakończenie działalności gospodarczej w kwietniu 2013 r., jak również nie sporządził spisu z natury z uwagi na zawieszenie działalności gospodarczej w listopadzie 2017 r.

Nieruchomość o nr KW … jest częściowo utwardzona i zabudowana małym budynkiem tymczasowym o konstrukcji lekkiej. Nieruchomość o nr KW … zabudowana jest budynkiem przemysłowym, jest częściowo utwardzona, stoi na niej również wiata o konstrukcji stalowej oraz tymczasowy budynek o konstrukcji lekkiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Według jakiej stawki VAT sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości o nr KW … oraz o nr KW … będzie opodatkowana?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości o nr KW … oraz o nr KW … nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT albowiem dłużnik w świetle art. 15 ustawy od towarów i usług nie jest obecnie podatnikiem podatku VAT. Aby dostawa towarów podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być dokonana przez podatnika podatku VAT. Zatem w przedmiotowej sprawie nie jest spełniony obligatoryjny warunek uznania danej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy, opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

Stosownie do treści ust. 5 powyższego artykułu, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

W myśl art. 14 ust. 6 ustawy, obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z ust. 7 ww. artykułu, dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz przez osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury.

Stawka podatku – zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy, ustawodawca określił co należy rozumieć pod pojęciem pierwszego zasiedlenia. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10 pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle przywołanych regulacji prawnych prowadzi do wniosku, że – wbrew stanowisku Wnioskodawcy – sprzedaż przedmiotowych nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w związku z tym, iż dłużnik dokonując tych czynności będzie działać w charakterze podatnika. Mimo, że dłużnik obecnie nie jest czynnym podatnikiem i zawiesił działalność gospodarczą, z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że nie został sporządzony spis z natury towarów, który jest dokonywany przez podatników w związku z zaprzestaniem wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Zatem zbycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej będzie transakcją opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie sprzedaż ww. nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ spełnione są przesłanki określone w tym przepisie (sprzedaż nastąpi po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia).

W konsekwencji powyższego również zbycie gruntu, na którym znajdują się nieruchomości, podlegać będzie zwolnieniu od podatku na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynikało, że sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu, należało uznać za nieprawidłowe.

Należy wskazać, że analiza przepisów ustawy Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym niniejszą interpretację wydano przy założeniu, że nieruchomości zabudowane opisane we wniosku stanowią budynki lub budowle w rozumieniu ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332, z późn. zm.).

Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie okoliczności przedstawionych we wniosku, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy opisanych we wniosku zdarzeń przyszłych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.