Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.313.2025.2.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Powstanie przychodu w związku z z przeniesieniem na
zleceniodawców udziałów w umowie powiernictwa.
Słowa kluczowe: przychód-powstanie przychodu
spółki
udział
umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30a-ust. 1-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawczyni zawarła trzy umowy powierniczego nabycia udziałów, na podstawie
    których zobowiązała się nabyć udziały w spółkach z o.o. wskazanych przez
    zleceniodawców za środki przez nich przekazane, w celu czasowego wykonywania na
    rachunek zleceniodawców praw udziałowych z tych udziałów, a następnie do
    przeniesienia tych udziałów na zleceniodawców.
    Pytania
      1. Czy w związku z przeniesieniem na zleceniodawców udziałów powstanie po stronie
        Wnioskodawczyni przychód?
      2. Czy w związku z zawarciem umowy powiernictwa powstał po stronie
        Wnioskodawczyni obowiązek w podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Niniejsza interpretacja stanowi udzielenie odpowiedzi w zakresie podatku dochodowego
    od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pani stanowisko w sprawie
    Umowa powiernicza jest stosunkiem zobowiązaniowym, w którym powiernik nabywa
    określone prawa (w tym przypadku udziały w spółce) na rachunek powierzającego,
    działając zgodnie z jego instrukcjami. Powiernik formalnie pozostaje właścicielem
    udziałów, ale nie jest ich rzeczywistym beneficjentem, a jego rola ogranicza się do
    przechowywania i zarządzania nimi zgodnie z umową.
    Przeniesienie udziałów przez powiernika na rzecz powierzającego stanowi zwrot aktywów,
    które już wcześniej należały do powierzającego w sensie ekonomicznym. Powiernik nie
    uzyskuje żadnego trwałego przysporzenia majątkowego, co oznacza, że nie można mówić
    o powstaniu przychodu podatkowego.
    Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych wielokrotnie
    potwierdzały, że powiernik nie uzyskuje przychodów związku z przeniesieniem udziałów
    na powierzającego. Stanowisko to wynika z ekonomicznej istoty powiernictwa i faktu, że
    powiernik działa w imieniu powierzającego (tak m.in. interpretacja indywidualna
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 0112 -KDIL2-2.4011.10.2020.1.MM).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) wyraża zasadę powszechności opodatkowania. Zgodnie z
    jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.

      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie
    są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz
    przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc, o
    zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających
    opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia, w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może
    rozporządzać jak właściciel).
    Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne
      zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia
      udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.
    Stosownie natomiast do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych:
      z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
      finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
      1) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
      2) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
      3) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład
      niepieniężny,
      4) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
      uczestnictwa w funduszach kapitałowych
      – podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Stosownie natomiast do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:
      a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy
      emerytalnych na rachunkach ilościowych,
      b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu
      ogólnego) w spółdzielniach,
      c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
      d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo
      odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.
    Z treści art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym wynika, że:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu
      udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.
    W obrocie gospodarczym zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak i jednostki
    organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej nie muszą działać osobiście. Jednym ze
    sposobów działania poprzez inny podmiot jest umowa powiernictwa. Powiernik na
    zewnątrz działa jako samodzielny podmiot, jednak z mocy wewnętrznego porozumienia z
    powierzającym, działa na jego rzecz, a nie występuje we własnym interesie.

    Powiernictwo nie jest uregulowane w prawie polskim jako odrębna instytucja prawna.
                                                    1Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w przepisie art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.) zasada
    swobody kontraktowej.
    Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Najczęściej podstawą do skonstruowania umowy powierniczej jest umowa zlecenia. Prawa
    i obowiązki stron tej umowy należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów o
    zleceniu.
    Jak wynika z art. 734 § 1 i 735 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania
      określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
      Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał
      się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
    Istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub nieodpłatne dokonanie określonej czynności
    prawnej w imieniu dającego zlecenie, lub – jeżeli tak stanowi umowa – w imieniu własnym,
    lecz na rachunek zlecającego. W tym ostatnim wypadku, wszelkie nabycie praw lub rzeczy
    ma charakter powierniczy (fiducjarny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać
    zlecającemu wszystko, co przy wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu
    własnym.
    Jak wynika bowiem z art. 740 Kodeksu cywilnego:
      Przyjmujący zlecenie powinien udzielać dającemu zlecenie potrzebnych wiadomości
      o przebiegu sprawy, a po wykonaniu zlecenia lub po wcześniejszym rozwiązaniu
      umowy złożyć mu sprawozdanie. Powinien mu wydać wszystko, co przy wykonaniu
      zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym.
    Jak każda czynność cywilnoprawna, umowa zlecenia, a w konsekwencji oparta na niej
    umowa powiernicza, niesie za sobą dla jej stron określone prawa i obowiązki. Jednym
    z obowiązków dającego zlecenie jest wynikający z art. 742 i 743 Kodeksu cywilnego,
    obowiązek pokrycia wydatków przyjmującego zlecenie, związanych z należytym
    wykonaniem zlecenia oraz zwolnienia go z zaciągniętych w tym celu zobowiązań np. przez
    zapłatę, zwolnienie z długu.
    Stosownie do ww. art. 742 i 743 Kodeksu cywilnego:
      Dający zlecenie powinien zwrócić przyjmującemu zlecenie wydatki, które ten
      poczynił w celu należytego wykonania zlecenia, wraz z odsetkami ustawowymi;
      powinien również zwolnić przyjmującego zlecenie od zobowiązań, które ten w
      powyższym celu zaciągnął w imieniu własnym.
      Jeżeli wykonanie zlecenia wymaga wydatków, dający zlecenie powinien na żądanie
      przyjmującego udzielić mu odpowiedniej zaliczki.
    Z powyższego wynika więc, że z przedmiotową umową wiązać się może przekazanie
    przyjmującemu zlecenie (powiernikowi) określonej kwoty pieniężnej, w celu wykonania
    wynikającego z zawartej umowy zobowiązania. Tym samym umowa zlecenia zawiera w
    sobie elementy kredytowania działania pewnych podmiotów przez inne. Jednakże z art.
    741 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przyjmującemu zlecenie nie wolno używać we własnym interesie rzeczy i pieniędzy
      dającego zlecenie.
      Od sum pieniężnych zatrzymanych ponad potrzebę wynikającą z wykonywania
      zlecenia powinien płacić dającemu zlecenie odsetki ustawowe.

    Jak wskazano na wstępie, przychodem jest każde przysporzenie majątkowe, mające
    konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też
    jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Tak więc w celu określenia, co
    stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw
    otrzymania przez podatnika kwoty należnej. Jest to tym bardziej istotne, jeśli zważyć, że w
    niektórych przypadkach kwoty otrzymane nie są kwotami należnymi. Dotyczyć to może w
    szczególności tych umów, w których podatnik występuje jako szeroko rozumiany
    pośrednik (przedstawiciel, pełnomocnik, zastępca pośredni itp.). W przypadkach, gdy
    podatnik działa na rzecz kogoś innego, kwotami należnymi nie są kwoty otrzymane od
    osoby, która jest drugą stroną umowy zawieranej i wykonywanej przez pośrednika, lecz
    wynagrodzenie wypłacane podatnikowi przez osobę, na rzecz której działa. Przychodem
    jest wówczas prowizja (lub inaczej: określone wynagrodzenie), a nie kwoty otrzymywane z
    tytułu czynności dokonywanej przez podatnika (działającego na rzecz innej osoby).
    Nieodpłatne wydanie przez Panią zlecającym udziałów w Spółce z o.o., jest nieodłączną,
    immanentną cechą łączącego stosunku prawnego – umowy powierniczej, a nie
    niezależnym, samoistnym świadczeniem, które mogłoby skutkować po Pani stronie
    jakimkolwiek przysporzeniem majątkowym.
    Powyższa czynność nie doprowadzi do powstania po Pani stronie przysporzenia
    majątkowego skutkującego powstaniem przychodu (dochodu) podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – będzie ona neutralna na
    gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Reasumując, nie osiągnie Pani przychodu w związku z przeniesieniem na zleceniodawców
    udziałów w spółce z o.o.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła
    i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.