Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.105.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-17
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    INFORMACJE OGÓLNE
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą: X od
    3 czerwca 2016 r. i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce
    (zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych; t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.; dalej: „ustawa o PIT”).
    Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a dochód
    Wnioskodawcy z ww. działalności opodatkowany jest podatkiem liniowym od 1 stycznia
    2022 roku. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego
    określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania
    działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402 z późn. zm.). Wnioskodawca jest
    przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo
    przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1292 ze zm.). Wnioskodawca wykonuje
    działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej w zakresie świadczenia usług związanych projektowaniem UX/UI
    oprogramowania.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w trybie
    projektowym prace zlecane przez Klientów, prowadzące do powstania autorskich,
    indywidualnych, kompleksowych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Efektem tych prac jest (...). Chociaż Wnioskodawca podczas realizacji
    projektów stanowi część zespołu produktowego (na który składają się: programiści,
    product ownerzy, testerzy, scrum masterzy itd.), w każdym zespole pracuje autonomicznie
    i jest odpowiedzialny za własne zadania.
    W ramach świadczonych usług Wnioskodawca uzyskuje od Klienta ogólne wytyczne co do
    przedmiotu prac. Następnie Wnioskodawca we własnym zakresie projektuje
    Oprogramowanie. Wnioskodawcy nie jest narzucony żaden konkretny sposób realizacji
    Oprogramowania, wobec czego korzysta ze swobody w tym zakresie. Wnioskodawca
    realizuje prace w czasie i miejscu przez siebie wybranym, chyba że dla dobra realizacji
    projektu strony umowy przyjmą inny sposób realizacji prac. Wnioskodawca ma możliwość
    wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest związany
    sztywnymi godzinami pracy. Umowy obligują Wnioskodawcę do wykonania całości lub
    części zleceń w terminach ustalonych z danym Klientem. Wnioskodawca jako
    przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i czynności
    wykonywane w ramach zawartej umowy, a w szczególności za rażące zaniedbania.
    Wnioskodawca ponosi też ryzyko gospodarcze, ponieważ w razie niepowodzenia
    realizowanego projektu straci Klienta – Spółka zaprzestanie z nim współpracy.
    W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się wprowadzaniem nowych
    lub modyfikacją obecnych rozwiązań informatycznych, w celu zwiększenia efektywności

    np. procesów logistycznych. Każde opracowane przez Wnioskodawcę rozwiązanie poparte
    jest badaniami na użytkownikach i/lub bezpośredniej obserwacji zachowania
    użytkowników (najczęściej za pomocą danych analitycznych). Natomiast rezultatem prac
    Wnioskodawcy jest kompleksowa dokumentacja projektowo-wdrożeniowa obejmująca:
    makiety i interaktywne prototypy interfejsów stanowiące bezpośrednią podstawę dalszych
    prac programistycznych. Dla większości wdrożeń Wnioskodawca przygotowuje również
    scenariusze i ścieżki wskazujące bezpośrednio programistom, w którym momencie
    interakcja użytkownika z interfejsem powoduje zmiany w systemie i odwrotnie. W wyniku
    prac Wnioskodawcy powstaje również dodatkowa dokumentacja dla programistów front-
    end, mająca na celu uzupełnienie makiet/prototypów o

## Dodatkowe informacje

na temat
    planowanego działania danego elementu.
    W ramach prowadzonych prac na rzecz Klientów Wnioskodawca stworzył/rozwinął
    następujące projekty:
    1. (...) – projekt polega na (...).
    2. (...) – celem projektu było (...).
    3. (...) – celem projektu było (...).
    4. (...) – celem projektu było (...)
    Wnioskodawca podczas tworzenia i rozwoju Oprogramowania używa szerokiego zestawu
    narzędzi i technologii. Poniżej najważniejsze z nich:
    · Narzędzia do prototypowania i projektowania interfejsów: (...)
    · Technologie frontendowe: (...);
    · Narzędzia do badań i analizy UX: (...);
    · Narzędzia do tworzenia grafiki i zasobów wizualnych: (...);
    · Narzędzia do zarządzania projektami i współpracy: (...);
    · Systemy projektowania i zarządzania stylami: (...);
    · Testowanie dostępności: (...);
    · Zarządzanie projektem: (...);
    · Zarządzanie bazami danych:(...).
    W swojej pracy Wnioskodawca korzysta również z metodyk pracy projektowej oraz
    metodyk projektowania i prowadzenia badań.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.). Wskazać należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania, Wnioskodawca staje się
    użytkownikiem takiego na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej ze
    Zleceniodawcą. Zobowiązuje on Wnioskodawcę do rozwoju Oprogramowania, które to
    rozwinięcie stanowi odrębne programy komputerowe chronione w art. 74 ust. 1 i 2 ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca na mocy umowy o świadczenie
    usług przenosi odpłatnie w ramach wynagrodzenia umownego ogół wytworzonych praw
    autorskich do programu komputerowego na rzecz Klienta. Sposób przeniesienia każdego
    z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje z chwilą jego
    ustalenia i zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach Ustawy o prawie autorskim,
    w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    W zakresie rozwoju istniejącego oprogramowania Wnioskodawca staje się użytkownikiem
    takiego oprogramowania do celów wykonania prac na mocy postanowień umowy o
    świadczenie usług podpisanej z Klientem.
    DZIAŁALNOŚĆ TWÓRCZA

    Wnioskodawca realizując dany projekt musi w sposób twórczy przełożyć oczekiwania
    Klienta na określoną strukturę kodu źródłowego, dokumentacji technicznej lub
    algorytmów, a przy tym procesie nieodzowne jest wykorzystywanie własnej wiedzy,
    doświadczenia oraz kreatywności przy doborze i obsłudze narzędzi informatycznych, aby
    móc sprawnie wdrożyć dane założenie. Prace nad Oprogramowaniem realizowane są
    przez Wnioskodawcę w sposób uporządkowany i systematyczny według poniższych
    etapów.
    Etap 1:
    Definiowanie problemu – projekty zlecane są przez danego Klienta według jego założeń
    biznesowych/aktualnych potrzeb lub według rekomendacji Wnioskodawcy. Rekomendacja
    ta powstaje na podstawie obserwacji zachowania użytkowników (przez (...)).
    Rekomendacje powstają również na podstawie wywiadów/rozmów z użytkownikami oraz
    zgłoszeń z biura obsługi Klienta. Zdarza się również, że wykonywane są eksperymenty,
    które mają zbadać na użytkownikach serwisu, jak będą reagować na dane rozwiązanie.
    Etap 2:
    Stawianie hipotez projektowych i definiowanie założeń – następnym etapem jest
    konstruowanie założeń projektu – jego cele, definiowane sukcesu, analiza ryzyka, wpływ
    na pozostałe elementy systemu.
    Etap 3: Scenariusze i schemat działania – na podstawie założeń projektowych
    Wnioskodawca przygotowuje schemat działania (flow) funkcjonalności uwzględniający:
    jakie elementy będą składać się na te funkcjonalności, gdzie i jakiego rodzaju interakcje
    wykona użytkownik, jaki będzie rezultat tych interakcji zarówno z poziomu użytkownika,
    jak i na poziomie systemu. Wnioskodawca na tym etapie definiuje wszelkie walidacje,
    przekierowania, komunikację i maile systemowe. Schemat taki uwzględnia wszystkie
    możliwe scenariusze i stanowi pierwszy etap dokumentacji technicznej, na podstawie
    której programiści definiują możliwe zagrożenia oraz szacują skomplikowanie wdrożenia
    w takiej postaci.
    Etap 4: Projektowanie – na tym etapie następuje faza projektowania makiet, czyli
    szablonów ekranów funkcjonalności, mającej na celu zobrazowanie wyglądu i sposobu
    działania jej elementów. Bardzo często w przypadku skomplikowanych scenariuszy
    Wnioskodawca na podstawie makiet tworzy interaktywne prototypy, mające na celu
    zasymulowanie działania funkcjonalności, tak jakby była już zaimplementowana przez
    programistów (przed fazą programowania). Prototyp taki, z jednej strony jest
    wykorzystywany do badań na użytkownikach (czy taki proces jest dla nich zrozumiały i
    intuicyjny), z drugiej strony stanowi element dokumentacji dla programistów i uzupełnia
    opisy działania funkcjonalności, stanowiąc punkt odniesienia dla ich dalszych prac.
    Etap 5: Wdrożenie – schematy, makiety i prototypy uzupełniane są o niezbędne opisy i
    następuje przekazanie ich do programistów. Na etapie wdrożenia prowadzone są
    konsultacje w celu upewnienia się, czy projekt i proces jest przez nich dobrze zrozumiany,
    na etapie wdrożenia zdarzają się również zmiany/korekty w projekcie.
    Etap 6: Odbiór i badania – Wdrożona i przetestowana funkcjonalność jest odbierana
    finalnie przez Wnioskodawcę jako osobę odpowiadającą za jej prawidłowe działanie. Po
    odbiorze funkcjonalność zostaje wdrożona w serwisie, najczęściej w formie testu A/B
    (gdzie A jest pierwotną wersją, a część B jest wersją po zmianach). Pozwala to na
    porównanie skuteczności lub nieskuteczności wprowadzonych zmian w porównaniu do
    stanu poprzedniego. Następnie Wnioskodawca analizuje dane, które przygotowuje dział
    analiz oraz obserwuje „na żywo” zachowania użytkowników, aby sprawdzić skuteczność
    zmian i potwierdzić lub obalić hipotezy projektowe. Na podstawie obserwacji
    podejmowane są kolejne decyzje dotyczące projektu, tj. czy ma być on ulepszany, czy ma
    pozostać we wdrożonej postaci dla wszystkich użytkowników, czy ma zostać wycofany.

    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy z dnia
    20 lipca 2018 – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Jak wskazano powyżej działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i
    systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb Klientów i przede wszystkim użytkowników końcowych
    oprogramowania. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    prowadzące do powstania utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994
    r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn.
    zm.), bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą
    zmianę istniejącego programu komputerowego (systemu wykorzystywanego przez Klienta
    Wnioskodawcy). W przypadku rozwijania programów komputerowych, powstają utwory
    zależne, o których mowa w art. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą,
    która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac
    rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu. Dodatkowo Wnioskodawca w
    zakresie tworzenia i rozwijania programów komputerowych nie prowadzi innych prac niż
    prace rozwojowe, prowadząc je oddzielnie na każdy projekt. Prace zmierzające do
    stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem,
    którego efektem jest program komputerowy w zakresie kompletu specyfikacji dotyczących
    UX/UI. Wnioskodawca wykorzystuje te wyniki we wszystkich efektach swojej pracy.
    Projekty polegające na tworzeniu i rozwoju Oprogramowania mają skomplikowany
    charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze
    programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u
    Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na
    rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie
    odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę
    następuje na podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji, są to
    warunki zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    DOCHÓD IP
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (prawa IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT począwszy od 1 stycznia 2022 r.
    oraz w przyszłości, o ile stan faktyczny nie ulegnie zmianie. W tym celu Wnioskodawca
    prowadzi i będzie prowadził odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawa o PIT. Ewidencja jest i będzie prowadzona na
    bieżąco w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo IP Box oraz w sposób

    pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT
    przypadających na każde kwalifikowane IP, w sposób zapewniający ustalenie łącznego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Przychód IP BOX – z tytułu świadczenia usług Klient zobowiązany jest do zapłaty na rzecz
    Wnioskodawcy wynagrodzenia stanowiącego, bądź iloczyn godzin poświęconych na
    realizację usług oraz określonej stawki godzinowej, bądź ustalone wynagrodzenie stałe za
    ustalone zlecenie. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest łączną zapłatą za usługi, które
    mają na celu stworzenie Oprogramowania (A) oraz ewentualne usługi pozostałe (B) (jeżeli
    wystąpiły w danym okresie rozliczeniowym). Wynagrodzenie za przeniesienia praw
    majątkowych do wytworzonego przez Wnioskodawcę Oprogramowania zawarte jest w
    wynagrodzeniu (A). Przychód i konsekwentnie dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje zatem ze sprzedaży praw majątkowych do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT), tj. ze sprzedaży usług A,
    w ramach których powstaje oprogramowanie.
    Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej ustala przychód/dochód z
    każdego kwalifikowanego prawa IP Box oraz z usług pozostałych na podstawie odrębnych
    zapisków.
    Koszty IP BOX – Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio, w
    następujący sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania,
    tj.:
    a) koszty licencji do programu komputerowego, służącego do prowadzenia księgowości
      przez Wnioskodawcę; koszt związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
      działalnością; księgowość wskazuje, jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
      okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych
      kosztów do danego prawa IP BOX oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto
      wskazuje, pod którą pozycją dany koszt znajduje się w księdze przychodów i
      rozchodów;
    b) koszty subskrypcji do programu „(...)” – oprogramowanie do projektowania graficznego;
    c) opłaty abonamentowe za dostęp do Internetu, abonament telefoniczny – usługi
      niezbędne do projektowania Oprogramowania, komunikacji z Klientami;
    d) koszty nabycia telefonu, laptopa – wykorzystywany przez Wnioskodawcę we
      wszystkich pracach projektowych będących przedmiotem niniejszego wniosku; służy
      do testowania interfejsu Oprogramowania, tworzenia dokumentacji technicznej oraz
      umożliwia kontakt z Klientem;
    e) koszty edukacyjne – zakup kursów, studiów związanych z przedmiotem działalności
      Wnioskodawcy, rozwijających wiedzę i nowe umiejętności niezbędne do świadczenia
      najwyższej jakości usług dla Klientów.
    Wszystkie wskazane we wniosku wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę były i są
    ponoszone – w celu prowadzenia wskazanych wyżej prac związanych z kwalifikowanymi
    prawami IP Box. Przypisanie kosztów na każde prawo IP Box dokonywane jest kluczem
    przychodowym. Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób przychodami IP Box
    oraz kosztami IP Box stanowić będzie dochód z praw IP Box. Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlegać będzie opodatkowaniu PIT według stawki 19%. Poprzez
    pozostały dochód Wnioskodawca rozumie dochód z pozostałych usług, np. konsultacji
    niezwiązanych z tworzeniem lub rozwijaniem Oprogramowania, weryfikacją prac
    wykonanych przez innych członków zespołu. Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco
    od dnia 1 stycznia 2022 r.
    Pytania
    1. Czy opisane prace prowadzone przez Wnioskodawcę, w związku ze świadczeniem
      usług opisanych w stanie faktycznym w ramach Umów z Klientami, należy

      kwalifikować jako działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38
      ustawy o PIT?
    2. Czy prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Projektu programu
      komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia lub
      rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy dochód osiągany z przeniesienia praw IP Box (autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych) z tytułu tworzenia Projektów programów
      komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać opodatkowaniu
      preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
      kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Prace programistyczne, prowadzone przez Wnioskodawcę w związku ze świadczeniem
    usług informatycznych w ramach danej Umowy, należy kwalifikować jako prace
    rozwojowe, a w konsekwencji uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Ad 2.
    Mając na uwadze stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1, zgodnie z którym
    prace programistyczne, prowadzone przez Wnioskodawcę w związku ze świadczeniem
    usług w ramach danej Umowy, należy kwalifikować jako działalność badawczo-rozwojową
    w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, to autorskie prawo do programu
    komputerowego, wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, którego przedmiot
    ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez Wnioskodawcę w ramach prac
    informatycznych, których dotyczy pytanie nr 1, jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Dochód (strata) Wnioskodawcy, jaki uzyskuje on w związku z odpłatnym przeniesieniem
    autorskiego prawa do programu komputerowego (projektów programów komputerowych
    wskazanych we wniosku) na rzecz danego Klienta w ramach Umowy, jest dochodem
    (stratą) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7
    ustawy o PIT.
    Ad 4.
    Wydatki z tytułu nabycia: licencji do programu komputerowego, służącego do
    prowadzenia księgowości, licencji do programu komputerowego „(...)”, opłaty
    abonamentowe za dostęp do Internetu, abonament telefoniczny, koszty nabycia telefonu,
    laptopa, koszty edukacyjne są kosztami faktycznie poniesionymi przez Wnioskodawcę na
    prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o
    PIT i przy obliczaniu wskaźnika, o którym mowa w tym przepisie, koszty te powinny zostać
    rozpoznane we wzorze pod literą „a”.
    UZASADNIENIE
    Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu projektu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 5a ust. 38
    ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą

    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT
    termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.).
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN,
    rozumie się:
    - badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede
      wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych
      faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
      umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług
      lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak zostało wskazane w opisie stanu
    faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług analitycznych/konsultacyjnych i
    projektowych IT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca
    wykonuje prace zlecane przez Klientów, prowadzące do powstania innowacyjnych,
    indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Prace
    badawczo-rozwojowe są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu realizacji
    prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i
    umiejętności z dziedziny nauki i technologii. Należy przy tym podkreślić, iż opisane w
    stanie faktycznym podejmowane prace zmierzające do stworzenia Projektu
    oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy, przed
    którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze indywidualnego podejścia i
    praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności.
    Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Projektu
    programu komputerowego, wskazane w niniejszym wniosku będące efektem tworzenia
    Projektów programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Za takie
    ustawodawca w art. 30ca ust. 1 ustawy PIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu
    komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów
    odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP,
    oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W przedmiotowym wniosku Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań
    prowadzonych w ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję
    prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.),
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija”
    oprogramowanie, co ustawodawca wymaga, aby uznać je za prace rozwojowe. Prawa

    autorskie realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX (pkt 80), program komputerowy to w
    szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono
    ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawca w takim przypadku
    wytwarza program komputerowy. Nadto jak zostało wyżej podkreślone, podlega ono
    ochronie prawnej.
    Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany z przeniesienia praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Projektów programów komputerowych) z tytułu tworzenia i rozwijania
    Projektów programów komputerowych wskazanych we wniosku będzie mógł podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%. Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która
    prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów
    komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi prawa autorskiego do programów
    wytworzonych na Zleceniodawców za wynagrodzeniem, które jest zaliczone jako składowa
    usługi. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są
    związane bezpośrednio z tworzeniem Projektów Oprogramowania. Wobec czego
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych praw IP.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno
    tworzone, jak i rozwijane (tworzone funkcjonalności, cechy implementowane w kod
    źródłowy) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in.
    autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z
    dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j.: Dz. U. z 2019 r. poz.
    1231 z późn. zm.), w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa
    autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami
    graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy
    komputerowe).
    W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest zaprowadzić ewidencję,
    która umożliwia wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach – tu podatkowych. Prowadzenie ewidencji pozaksięgowej w
    sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu
    (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z
    uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Uzasadnienie do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT wskazuje, że podatnik chcący
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku, są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z

    nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich kosztów.
    Jednak wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o tzw.
    kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami Wnioskodawcy w prowadzonej działalności są koszty bezpośrednio
    związane z działalnością polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szeroko w
    stanie faktycznym, tj.:
    a) koszty licencji do programu komputerowego, służącego do prowadzenia księgowości
      przez Wnioskodawcę; koszt związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę
      działalnością; księgowość wskazuje, jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
      okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych
      kosztów do danego prawa IP BOX oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto
      wskazuje, pod którą pozycją dany koszt znajduje się w księdze przychodów i
      rozchodów,
    b) koszty subskrypcji do programu „(...)” – oprogramowanie do projektowania graficznego;
    c) opłaty abonamentowe za dostęp do Internetu, abonament telefoniczny – usługi
      niezbędne do projektowania Oprogramowania, komunikacji z Klientami;
    d) koszty nabycia telefonu, laptopa – wykorzystywany przez Wnioskodawcę we
      wszystkich pracach projektowych będących przedmiotem niniejszego wniosku; służy
      do testowania interfejsu Oprogramowania, tworzenia dokumentacji technicznej oraz
      umożliwia kontakt z Klientem;
    e) koszty edukacyjne – zakup kursów, studiów związanych z przedmiotem działalności
      Wnioskodawcy, rozwijających wiedzę i nowe umiejętności niezbędne do świadczenia
      najwyższej jakości usług dla Klientów.
    Są to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy
    obliczaniu wskaźnika Nexus.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571,1871 i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej wykonuje Pani w trybie projektowym prace prowadzące do
    powstania autorskich, indywidualnych, kompleksowych rozwiązań obsługujących
    dedykowane obszary działalności. Efektem Pani prac jest (...).

    Działalność prowadzona jest przez Panią w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu. Działania Pani
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Panią prace stanowią działalność
    badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Panią efektów
    tych prac.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że realizując dany projekt musi w sposób twórczy
    przełożyć oczekiwania Klienta na określoną strukturę kodu źródłowego, dokumentacji
    technicznej lub algorytmów, a przy tym procesie nieodzowne jest wykorzystywanie
    własnej wiedzy, doświadczenia oraz kreatywności przy doborze i obsłudze narzędzi
    informatycznych, aby móc sprawnie wdrożyć dane założenie. Prace realizowane są przez
    Panią w sposób uporządkowany i systematyczny według poszczególnych etapów. Pani
    projekty mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i
    czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pani nowe lub ulepszone
    produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pani i Zleceniodawcy.
    Zatem prowadzona przez Panią działalność ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium

    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazała Pani, że prowadzi działalność w sposób ciągły i systematyczny, tj.
    uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu. Działania Pani
    zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań. W ramach świadczonych usług uzyskuje Pani od Klienta ogólne wytyczne co
    do przedmiotu prac. Następnie we własnym zakresie projektuje Pani „Oprogramowanie”,
    rozumiane jako kompletna specyfikacja dotycząca UX/UI danego systemu/aplikacji. Każde
    opracowane przez Panią rozwiązanie poparte jest badaniami na użytkownikach i/lub
    bezpośredniej obserwacji zachowania użytkowników (najczęściej za pomocą danych
    analitycznych).
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem
    badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed
    rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym,
    czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Projekty i dokumentacja projektowa, o których mowa we wniosku, zostały wytworzone,
    rozwinięte lub ulepszone przez Panią w ramach prowadzonej działalności, podejmowanej
    w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Z opisu sprawy wynika, że przy realizacji usług projektowania UX/UI ((...)) używa Pani
    szerokiego zestawu narzędzi i technologii, takich jak:
    · Narzędzia do prototypowania i projektowania interfejsów: (...);
    · Technologie frontendowe: (...);
    · Narzędzia do badań i analizy UX: (...);
    · Narzędzia do tworzenia grafiki i zasobów wizualnych: (...);
    · Narzędzia do zarządzania projektami i współpracy: (...);
    · Systemy projektowania i zarządzania stylami: (...);
    · Testowanie dostępności: (...);
    · Zarządzanie projektem: (...);
    · Zarządzanie bazami (...).
    W swojej pracy korzysta Pani również z metodyk pracy projektowej oraz metodyk
    projektowania i prowadzenia badań.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.

    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, działalność prowadzona jest przez Panią w sposób
    ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu. Działania Pani zmierzają do (...).
    Pani projekty mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac
    i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Opracowuje Pani nowe lub ulepszone

    produkty, procesy, które w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pani i Zleceniodawcy.
    Wskazane efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace prowadzące do
    powstania utworów w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Nie realizuje Pani prac rutynowych. Pani działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, zaplanowany, według przyjętego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność spełnia warunki do uznania jej za
    prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pani działania
    mieszczą się w definicji działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w tym zakresie
    (odnoszącym się do pytania nr 1) Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość Pani
    działalności, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego
      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody

    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą, polegającą na
    świadczeniu usług projektowania UX/UI (doświadczeń użytkownika oraz interfejsu systemu
    /aplikacji), które są integralną częścią procesu tworzenia oprogramowania. Wyniki Pani
    prac mają bezpośredni wpływ na prace wykonywane przez zespół programistów,
    odpowiedzialnych za przełożenie projektu UX/UI na formę kodu źródłowego danego
    oprogramowania.
    Jak Pani wskazała, realizuje prace w sposób uporządkowany i systematyczny według
    poniższych etapów:
    1. Etap 1: Definiowanie problemu;

    2. Etap 2: Stawianie hipotez projektowych i definiowanie założeń – następnym etapem
      jest konstruowanie założeń projektu – jego cele, definiowane sukcesu, analiza ryzyka,
      wpływ na pozostałe elementy systemu;
    3. Etap 3: Scenariusze i schemat działania – na podstawie założeń projektowych
      przygotowuje Pani schemat działania (flow) funkcjonalności;
    4. Etap 4: Projektowanie – na tym etapie następuje faza projektowania makiet, czyli
      szablonów ekranów funkcjonalności;
    5. Etap 5: Wdrożenie – schematy, makiety i prototypy uzupełniane są o niezbędne opisy i
      następuje przekazanie ich do programistów;
    6. Etap 6: Odbiór i badania – Wdrożona i przetestowana funkcjonalność jest odbierana
      finalnie przez Panią jako osobę odpowiadającą za jej prawidłowe działanie.
    Przedmiotem Pani wniosku są projekty/dokumentacja projektowa, stanowiące utwory
    podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Rezultatem Pani prac jest kompleksowa dokumentacja projektowo-
    wdrożeniowa obejmująca: makiety i interaktywne prototypy interfejsów stanowiące
    bezpośrednią podstawę dalszych prac programistycznych. Dla większości wdrożeń
    przygotowuje Pani również scenariusze i ścieżki wskazujące bezpośrednio programistom,
    w którym momencie interakcja użytkownika z interfejsem powoduje zmiany w systemie i
    odwrotnie. W wyniku Pani prac powstaje również dodatkowa dokumentacja dla
    programistów front-end, mająca na celu uzupełnienie makiet/prototypów o dodatkowe
    informacje na temat planowanego działania danego elementu.
    Na mocy umowy o świadczenie usług przenosi Pani odpłatnie w ramach wynagrodzenia
    umownego ogół wytworzonych „praw autorskich do programu komputerowego” na rzecz
    Klienta. Sposób przeniesienia każdego z majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego następuje z chwilą jego ustalenia i zgodnie z wymogami przewidzianymi
    w przepisach ustawy o Prawie autorskim, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 ww. ustawy.
    Wskazać trzeba, że z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do
    czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT,
      m.in. autorskie prawo do programu komputerowego;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zatem, przypadku tworzenia, rozwijania, ulepszania programu komputerowego
    (oprogramowania), w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie
    na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest
    wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wówczas
    powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    W okolicznościach niniejszej sprawy taka sytuacja nie występuje, bowiem efektem Pani
    prac jest wyłącznie kompleksowy projekt UX/UI (doświadczeń użytkownika oraz interfejsu
    systemu/aplikacji), mający bezpośredni wpływ na prace wykonywane przez zespół
    programistów, odpowiedzialnych za przełożenie tego projektu na formę kodu źródłowego
    danego oprogramowania. Tym samym nie tworzy Pani samodzielnie programu
    komputerowego, a jedynie jego część, co oznacza, że nie powstaje – wbrew Pani
    twierdzeniu – program komputerowy, do którego przenosi Pani autorskie prawo.

    Dlatego też uzyskiwane przez Panią dochody z tytułu wykonywanych prac opisanych we
    wniosku, polegających na projektowaniu UX/UI (doświadczeń użytkownika oraz interfejsu
    systemu/aplikacji), których efektem jest kompletna dokumentacja projektowa UX/UI, nie
    stanowią dochodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego,
    podlegającego ochronie prawnej (...), o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, pomimo, że – jak Pani wskazała – tworzona przez Panią dokumentacja
    projektowa podlega ochronie prawnej tak jak program komputerowy na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to sama w sobie nie stanowi programu
    komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Podkreślić należy, że wyłącznie w sytuacji, gdyby efektem Pani pracy był program
    komputerowy, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, mielibyśmy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego).
    Zatem, skoro tworzy Pani jedynie kompleksowy projekt UX/UI oprogramowania (
    kompleksową dokumentację projektowo-wdrożeniową obejmującą: makiety i
    interaktywne prototypy interfejsów stanowiące bezpośrednią podstawę dalszych prac
    programistycznych oraz w większości wdrożeń scenariuszami i ścieżkami wskazującymi
    bezpośrednio programistom, w którym momencie interakcja użytkownika z interfejsem
    powoduje zmiany w systemie i odwrotnie, a także dodatkową dokumentację dla
    programistów front-end, mającą na celu uzupełnienie makiet/prototypów o dodatkowe
    informacje na temat planowanego działania danego elementu), to w opisanych
    okolicznościach nie można przyjąć, że prawo autorskie do takiego wytworzonego projektu
    UX/UI oprogramowania, a więc do części programu komputerowego, stanowi
    kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest bowiem – w świetle tego przepisu – autorskie prawo do programu
    komputerowego podlegające ochronie prawnej (...), a nie – jak w Pani przypadku –
    autorskie prawo do projektu UX/UI (doświadczeń użytkownika oraz interfejsu systemu
    /aplikacji), czyli do części programu komputerowego.
    Nie można się więc zgodzić, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do
    dokumentacji projektowej UX/UI (doświadczeń użytkownika oraz interfejsu systemu
    /aplikacji), której jest Pani twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu warto przywołać Dyrektywę Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony
    prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), w której wskazano, że: „(...) części
    programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie między
    elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod nazwą
    „interfejsów”.
    Natomiast „Aby ustalić, czym w konkretnej sytuacji jest interfejs użytkownika należy
    uwzględnić specyfikę danego programu komputerowego. Jednakże, potocznie mówiąc,
    interfejsem użytkownika jest wszystko to, co jest widziane gołym okiem (też za pomocą
    innych zmysłów) przy korzystaniu z programu komputerowego.
    Interfejs użytkownika występuje jako:
    - interfejs tekstowy
    - interfejs graficzny.
    Interfejs graficzny sprowadza się najczęściej do standardowego okna programu” (...).

    W informatyce najczęściej jako „interfejs użytkownika” rozpatruje się część
    oprogramowania zajmującą się obsługą urządzeń wejścia-wyjścia przeznaczonych dla
    interakcji z użytkownikiem (https://pl.wikipedia.org/wiki/Interfejs_u%C5%BCytkownika).
    Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie Bezpecnostni softwarova asociace – Svaz
    softwarove ochrany przeciwko Ministerstvu kultury (C-393/09) uznał, że:
    „Interfejsy są częściami programu komputerowego umożliwiającymi wzajemne połączenie
    i interakcję wszystkich elementów oprogramowania i sprzętu komputerowego z innym
    oprogramowaniem i sprzętem, jak również z użytkownikami, tak aby stały się one w pełni
    funkcjonalne. Graficzny interfejs użytkownika stanowi element programu
    komputerowego, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują właściwości programu. W
    związku z tym, interfejs nie stanowi formy wyrażania programu komputerowego i nie
    może korzystać ze szczególnej ochrony przyznanej na mocy tej dyrektywy w sprawie
    ochrony prawnej programów komputerowych”.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 22 grudnia 2010 r. w
    sprawie C-393/09 Trybunał zauważył, że graficzny interfejs użytkownika nie pozwala na
    powielanie programu komputerowego. Stanowi on jedynie element programu, za pomocą
    którego użytkownicy wykorzystują właściwości omawianego programu. Wynika stąd, że
    interfejs ten nie stanowi formy wyrażenia programu komputerowego w rozumieniu art. 1
    ust. 2 dyrektywy 91/250 oraz że w konsekwencji nie może korzystać ze szczególnej
    ochrony przyznanej na mocy tej dyrektywy programom komputerowym w prawie
    autorskim.
    „Graficzny interfejs użytkownika jest interfejsem interakcji, pozwalającym na komunikację
    pomiędzy programem komputerowym a użytkownikiem. W związku z tym graficzny
    interfejs użytkownika nie pozwala na powielanie tego programu komputerowego, lecz
    stanowi po prostu element tego programu, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują
    właściwości omawianego programu”. Innymi słowy, nie można uznać interfejsów za formę
    wyrażenia programu, gdyż wykorzystując interfejs nie jesteśmy w stanie odtworzyć treści
    programu komputerowego. Natomiast trzeba zauważyć, na co zresztą zwrócił również
    uwagę TSUE w komentowanym orzeczeniu, że interfejs – jeśli będzie spełniał warunki
    uznania go za utwór – może być chroniony na podstawie przepisów ogólnych”
    (https://www.parp.gov.pl/component/content/article/57199:ochrona-programow-
    komputerowych-w-prawie-wlasnosci-intelektualnej-czesc-i).
    W sprawie SAS Institute v. World Programming Ltd. - C-406/10 TSUE przyznał jednak, że
    interfejs użytkownika może zostać objęty ochroną, ale musi charakteryzować się wyrazem
    własnej twórczości intelektualnej swego autora i podkreśla istotę ustalenia w takim
    przypadku, czy spełnione zostało kryterium oryginalności. W tej sprawie TSUE odniósł się
    do sprawy C-393/09, powtórzył i dookreślił, że interfejs użytkownika jako taki nie podlega
    szczególnej ochronie prawa autorskiego i dodał, że stanowi on element programu
    zapisanego kodem i przez to podlega ochronie (https://cyberlawbyjudyta.com/2019/03/01
    /prawa-autorskie-do-interfejsu-uzytkownika/).
    Z objaśnień w zakresie IP Box ust. 85 wynika:
    Oczywiście to, czy dany interfejs stanowi funkcjonalną część programu komputerowego,
    podlega każdorazowo odrębnej ocenie i nie może wynikać tylko lub głównie z nazwy
    elementu danego produktu informatycznego, ale z jego rzeczywistych cech i
    funkcjonalności.
    W konsekwencji, jeżeli interfejs jest rzeczywiście źródłem funkcjonalnego wzajemnego
    połączenia i wzajemnego oddziaływania na siebie różnych elementów programu
    komputerowego, innego oprogramowania i sprzętu komputerowego
    („interoperacyjność”), to interfejs można uznać za nierozerwalną, funkcjonalną część
    składową programu komputerowego. Interfejs jako funkcjonalnie nierozerwalna część

    programu komputerowego, podlega tożsamej ochronie jak program komputerowy
    zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i dlatego może
    stanowić kwalifikowane IP.
    Z Pani wniosku wynika, że efektem Pani prac jest stworzenie kompleksowego projektu UX
    /UI oprogramowania. Jak sama Pani wskazała, poprzez projekt Oprogramowania rozumie
    Pani kompletną specyfikację dotyczącą UX/UI danego systemu/aplikacji. Projektowanie UX
    (doświadczeń użytkownika) /UI (interfejsu systemu/aplikacji) jest integralną częścią
    tworzenia oprogramowania. Wyniki Pani prac mają bezpośredni wpływ na prace
    wykonywane przez zespół programistów, odpowiedzialnych za przełożenie projektu UX/UI
    na formę kodu źródłowego danego oprogramowania. Rezultatem prac, jak sama Pani
    wskazała, jest kompleksowa dokumentacja projektowo-wdrożeniowa obejmująca: makiety
    i interaktywne prototypy interfejsów stanowiące bezpośrednią podstawę dalszych prac
    programistycznych. Zatem nie można uznać tworzonych przez Panią projektów za
    program komputerowy.
    Powyższe zatem potwierdza – w świetle orzecznictwa TSUE – że efektem Pani pracy są
    jedynie projekty UX/UI (interfejsu i doświadczeń użytkownika), których nie można uznać za
    programy komputerowe, jak również za formę wyrażania programu komputerowego. Bez
    znaczenia natomiast, jak już wcześniej wskazano, pozostaje wskazana przez Panią
    okoliczność, że tworzone przez Panią projekty stanowią utwory, podlegające ochronie
    prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W konsekwencji, odpłatne przeniesienie przez Panią prawa do wytwarzanych projektów
    opisanych we wniosku (dokumentacji projektowej UX/UI) nie stanowi sprzedaży
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym uzyskane z tego tytułu
    wynagrodzenie nie stanowi przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.
    W świetle powyższego, w odniesieniu do dochodów z tytułu przeniesienia praw do
    efektów Pani pracy nie ma możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania
    5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Konsekwentnie, skoro – jak rozstrzygnięto – uzyskane wynagrodzenie z tytułu
    przeniesienia prawa do wytwarzanych projektów nie stanowi przychodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, będącego podstawą do ustalenia
    dochodu z kwalifikowanego IP, wskazane w opisie sprawy wydatki nie mogą stanowić
    kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko odnoszące się do pytań nr 2, 3 i 4 jest nieprawidłowe.
    Bez znaczenia w przedstawionym opisie okoliczności pozostaje okoliczność, że Pani
    działalność spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, określone w art. 5a ust. 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we
    wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę

    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.