Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1602/08-2/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-16
Teza: W przypadku ustania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej zamieszkania lub pobytu osoby fizycznej będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, organem właściwym dla złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego, w związku z nowym adresem miejsca zamieszkania poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, jest dotychczasowy Naczelnik Urzędu Skarbowego. Odnosząc się do wątpliwości podatnika związanych z kolejnymi zmianami adresu zamieszkania należy stwierdzić, że aktualizacja tych zmian w polskim urzędzie skarbowym uzależniona jest od właściwego rozpoznania faktycznego miejsca pobytu/zamieszkania – ośrodka interesów życiowych podatnika, które to rozpoznanie umożliwia określenie właściwych zasad opodatkowania dochodów na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: aktualizacja-aktualizacja danych; miejsce-miejsce zamieszkania; miejsce-miejsce zamieszkania-zmiana miejsca zamieszkania; właściwość-właściwość miejscowa
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 4; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25.10.2008r. (data wpływu 27.10.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników w zakresie złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego NIP-3 oraz ustalania właściwości miejscowej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 października 2008r. wpłynął w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników w zakresie złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego NIP-3 oraz ustalania właściwości miejscowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku ze stratą pracy mojej żony zdecydowaliśmy się poszukać stałej pracy poza granicami Polski i przenieść się na stałe za granicę. We wrześniu 2004 żona podpisała umowę o pracę na czas nieokreślony z pracodawcą brytyjskim i zdecydowaliśmy się razem przenieść do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu. Nie posiadamy dzieci. W związku z powyższym rozwiązałem umowę o pracę z pracodawcą w Polsce na początku września 2004 roku i razem wyjechaliśmy do Wielkiej Brytanii gdzie nadal mieszkamy, pracujemy i płacimy podatki. Przenieśliśmy, zatem całkowicie nasze centrum interesów osobistych i gospodarczych do Wielkiej Brytanii. W związku z powyższym nasza zmiana miejsca zamieszkania dla celów podatkowych nastąpiła z dniem wyjazdu z Polski we wrześniu 2004 roku. Od tego czasu pozostajemy rezydentami podatkowymi Wielkiej Brytanii. Co za tym idzie od tego czasu podlegamy w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zgodnie z zaistniałymi faktami rozliczyliśmy się wspólnie z żoną z dochodów osiągniętych w Polce za 2004 składając zeznanie podatkowe PIT-37. Od momentu wyjazdu z Polski nie posiadamy w Polsce żadnego dochodu, w związku, z czym nie musieliśmy rozliczać się z polskim urzędem skarbowym. We wrześniu 2004 r. nie dokonaliśmy zgłoszenia aktualizującego NIP-3 do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Siedlcach, ponieważ otrzymaliśmy informację w urzędzie siedleckim, iż nie jest to konieczne. Nawet teraz w rozmowie telefonicznej z urzędnikami Urzędu Skarbowego w Siedlcach i Ministerstwa Finansów stanowisko urzędników jest różne w tej sprawie.

W 2005 roku żona sprzedała swoją kawalerkę i kupiliśmy wspólnie dużo większe mieszkanie o lepszym potencjale inwestycyjnym w Polsce, które wykorzystujemy do własnych celów, kiedy przyjeżdżamy do Polski na wakacje czy święta. Nasze wizyty nie przekraczają 3-4 tygodni w roku. W mieszkaniu tym jesteśmy zameldowani. Nie czerpiemy z niego żadnych dochodów, ponieważ nie jest wynajmowane. Mieszkanie jest naszą własnością nie widzimy potrzeby wymeldowywania się z niego. Ponadto pozostajemy obywatelami Polski i musimy posiadać dowód osobisty, w którym widnieje polski adres stałego miejsca zameldowania. W związku ze zmianą adresu zameldowania i zmianą dowodu osobistego złożyliśmy NIP-3 w grudniu 2005 roku. I w tym momencie również urzędnicy Urzędu Skarbowego w Siedlcach nie potrafili jasno określić, czy powinniśmy wpisać nasz brytyjski adres zamieszkania i w związku z tym, który urząd jest właściwy w tym momencie.

W związku z obowiązującą ustawą z dnia 25 lipca 2008r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej zadzwoniłem do Siedleckiego Urzędu Skarbowego, aby się upewnić, że nie kwalifikuję się do korzystania z niej za lata 2004, 2005 i 2006 i następne, ponieważ moje miejsce zamieszkania od września 2004 było i pozostaje na w Wielkiej Brytanii. Ku mojemu zdziwieniu urzędnicy nie byli jednak tego pewni. Wręcz przeciwnie doradzili, iż „na wszelki wypadek jakiejkolwiek kontroli” powinienem skorzystać z powyższej ustawy za lata 2004, 2005 i 2006 wykazując, iż moje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych było w Polsce. Argumentacja urzędników była następująca:

*   w zasadzie nie powinienem składać NIP-3, ale szkoda, że nie złożyłem;
*   ponieważ posiadam mieszkanie w Polsce to urząd może to zinterpretować, iż moje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w szczególności w roku podatkowym 2004, 2005 i 2006 było w Polsce i w związku z tym podlegałem nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w tych latach.

W związku z powyższym niejednoznacznym stanowiskiem urzędników Urzędu Skarbowego w Siedlcach kak równiej urzędników Ministerstwa Finansów w rozmowach telefonicznych (które jak nas poinformowano są nie zobowiązujące), zdecydowaliśmy się wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w tej sprawie przez Ministerstwo Finansów oraz równocześnie złożyć na wszelki wypadek wnioski PIT-AZ o umorzenie zaległości podatkowych do Urzędu Skarbowego w Siedlcach za lata 2004, 2005 i 2006.

Uważam jednak, że nie jesteśmy z żoną, oszustami podatkowymi i że nie powinienem składać PIT-AZ za powyższe lata „na wszelki wypadek”. Dziwi mnie jak jedno i to samo prawo może być różnie interpretowane przez różnych urzędników państwowych. W związku z tym proszę o jasną odpowiedź na poniższe pytania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w ramach obowiązujących w 2004 przepisów ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz obowiązującego formularza NIP-3 w tym czasie powinienem złożyć zgłoszenie aktualizujące NIP-3? A jeśli tak to, w jaki sposób powinienem określić właściwość Urzędu Skarbowego, do którego taki wniosek powinien trafić? Co jeśli po ewentualnym zgłoszeniu zmienię miejsce zamieszkania na inne lub nawet inny kraj niż Wielka Brytania?

Zdaniem wnioskodawcy nie mógł on wypełnić formularza aktualizującego NIP-3. Zgodnie z formularzem NIP-3 miejscem złożenia formularza był Urząd Skarbowy właściwy w sprawach podatku dochodowego, a dla osób nie będących podatnikami tego podatku – urząd skarbowy właściwy według miejsca zamieszkania. Ponieważ Wnioskodawca przestał płacić podatki w Polsce a jego miejsce zamieszkania było w Wielkiej Brytanii niemożliwe jest określenie właściwego urzędu skarbowego w Polsce, do które należałoby złożyć powyższy formularz. Ponadto od tego czasu dwukrotnie zmieniliśmy miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, czy to oznacza, że za każdym razem powinienem składać wniosek aktualizacyjny w Polskim Urzędzie Skarbowym informujący o tym, iż mój adres zamieszkania i korespondencji uległ zmianie, mimo, iż nie jestem już polskim rezydentem podatkowym?

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące aktualizacji danych rejestracyjnych – w stanie prawnym obowiązującym w 2004r. – zawarte zostały w art. 9 ustawy z dnia 03.10.1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 1995 r. Nr 142, poz. 702 z późn. zm.). Zgodnie z normą zawartą w ust. 1 pkt 2 art. 9 w/w ustawy podatnicy wymienieni w art. 6 ust. 2-7 – podatnicy podatku dochodowego – mają obowiązek aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego naczelnika urzędu skarbowego określonego w art. 4 nie później niż w terminie 30 dni od dnia w którym nastąpiła zmiana danych(\`(...)\`). Jak wynika z treści tego przepisu ustawodawca nie przewidział żadnych wyłączeń, natomiast nałożył obowiązek aktualizacji danych w każdym przypadku jakiejkolwiek zmiany danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym, a więc także miejsca zamieszkania. Zgłoszenie aktualizacyjne NIP-3 należy złożyć w powyższym terminie naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku dochodowego na podstawie art. 4 pkt 3 lit. a cyt. ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Natomiast właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach podatku dochodowego – w stanie prawnym obowiązującym w 2004r. – regulowało Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. z 2002r. Nr 240, poz. 2069 z późn. zm.). Stosownie do § 4 w/w rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ustala się według miejsca pobytu osoby fizycznej, jeżeli nie ma ona miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Gdy w trakcie roku podatkowego zaistnieje zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej ma zastosowanie § 11 ust. 1 pkt 1 przedmiotowego rozporządzenia, zgodnie z którym organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach należnego za dany rok podatkowy podatku dochodowego od osób fizycznych dla podatników, którzy w trakcie roku podatkowego zmienili miejsce zamieszkania lub pobytu, wskutek czego właściwy stał się organ podatkowy inny niż dotychczasowy – jest organ podatkowy właściwy według miejsca zamieszkania lub pobytu w ostatnim dniu tego okresu rozliczeniowego, którego deklaracja dotyczy, a gdy zamieszkanie lub pobyt na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej ustał przed tym dniem – według ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu na jej terytorium.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że w przypadku ustania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej zamieszkania lub pobytu osoby fizycznej będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, organem właściwym dla złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego, w związku z nowym adresem miejsca zamieszkania poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej, jest dotychczasowy Naczelnik Urzędu Skarbowego. Mając powyższe na uwadze należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Odnosząc się do wątpliwości podatnika związanych z kolejnymi zmianami adresu zamieszkania należy stwierdzić, że aktualizacja tych zmian w polskim urzędzie skarbowym uzależniona jest od właściwego rozpoznania faktycznego miejsca pobytu/zamieszkania – ośrodka interesów życiowych podatnika, które to rozpoznanie umożliwia określenie właściwych zasad opodatkowania dochodów na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozpoznanie to jest przedmiotem złożonego wniosku lecz dotyczy uregulowań ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy zaznaczyć, że odnośnie pytań zawartych we wniosku a dotyczących rozliczeń podatku dochodowego zostanie wydane odrębna interpretacja w ustawowym terminie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.