Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.674.2025.1.MAZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT zapłaconego w związku z
importem materiałów obcego podmiotu
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
dokumenty-dokumenty celne
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
dług-dług celny
import-import towarów
importerzy
odliczenia-odliczenie podatku
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
odliczenia-prawo do odliczenia
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - import towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
importu towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 2a. Miejsce świadczenia przy
imporcie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII. Zasady
wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów-
Obliczenie i wykazanie kwoty podatku w zgłoszeniu
celnym lub rozliczeniu zamknięcia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 2-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VII-art. 33-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VII-art. 33-ust. 4
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe
nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Inni podatnicy-Inni podatnicy - na
których ciąży obowiązek uiszczenia cła
2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 15 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej,
    dotyczący prawa Spółki do odliczenia podatku VAT zapłaconego w związku z importem
    materiałów, wpłynął 27 października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawca jest spółką polską, czynnym podatnikiem VAT. Głównym przedmiotem
    Państwa działalności jest produkcja różnego rodzaju tapicerek, głównie ... i innych
    produktów tapicerowanych. Państwa produkty sprzedaje Spółka na terenie Polski, UE jak i
    na eksport, głównie dla podatników VAT czynnych. Produkowane wyroby wykonują
    Państwo głównie z materiałów własnych, ale też zdarza się, że odbiorcy dostarczają
    Państwu materiał, z którego ma być wykonany wyrób (materiały powierzone).
    W ostatnim czasie jeden z klientów mający siedzibę w Holandii, zarejestrowany dla celów
    VAT w NL, zamówił podgrzewane maty, do których wykonania zakupił materiały spoza Unii
    Europejskiej (z Chin i Korea). Ww. materiały są przesyłane bezpośrednio do Państwa.
    Spółka dokonuje ich odprawy i Państwo jesteście wskazani w dokumentach celnych jako
    odbiorca towaru. Dokonują Państwo odprawy we własnym imieniu i na własną rzecz lub
    przez przedstawiciela pośredniego, działającego w imieniu własnym, lecz na rzecz
    Państwa Spółki (są to firmy przewozowe typu ...). Urząd celny dopuszcza te materiały do
    obrotu po uprzednim uregulowaniu przez Spółkę należności celnych, tj. cła i podatku VAT.
    Po dokonaniu montażu powierzonych materiałów w wyrobie gotowym, zostanie on
    sprzedany firmie holenderskiej i wykazany jako WDT.

## Pytanie

Czy Państwa Spółka jako importer (nawet działając przez przedstawiciela pośredniego) jest
    uprawniona do odliczenia podatku VAT zapłaconego w związku z importem materiałów,
    wykazanego w dokumentach celnych, pomimo, że nie jest właścicielem importowanych
    materiałów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, art 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT w pełni upoważnia Spółkę do odliczenia
    podatku VAT uregulowanego w trakcie procedury celnej, gdyż w dalszej kolejności
    [materiały] będą służyły sprzedaży opodatkowanej, a zgodnie z przepisami VAT i wyrokami
    TSUE, prawo do odliczenia przysługuje nie tylko właścicielowi towaru, lecz każdemu
    podmiotowi, który ponosi koszty importu i wykorzystuje materiały w działalności
    opodatkowanej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.
    j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju - rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez
      to państwo członkowskie Unii Europejskiej, a także Irlandię Północną w zakresie
      określonym w Protokole w sprawie Irlandii / Irlandii Północnej do Umowy o
      wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
      Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.Urz. UE L 29 z 31.01.2020,
      str. 7, z późn. zm.).
    W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:
      Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
      Europejskiej [...].
    W świetle art. 2 pkt 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium państwa członkowskiego -
      rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii
      Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów - rozumie się przez to
      przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Zarówno dostawa towarów, jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży,
    określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel [...].
    Jak wskazano w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
      art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Zatem w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z
    dopuszczeniem towarów do obrotu, wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek
    podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
    Jak wskazano w art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
    nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE. L
    2013r., Nr 269, str. 1; dalej jako: „unijny kodeks celny”):
      Do celów niniejszego kodeksu stosuje się następujące definicje:
      15) „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
        czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
        skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
        wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
        deklaracja lub powiadomienie są składane;

      18) „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
        kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
        towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      19) „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Przepis art. 18 ust. 1 unijnego kodeksu celnego stanowi, że:
      Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego.
      Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny
      działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku
      przedstawiciel celny działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.
    W rozumieniu art. 77 unijnego kodeksu celnego:
      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
        podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących
        procedur celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
        dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego.
      Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1, zostaje
      sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w całości
      lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane wymagane do
      sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że dane te są
      nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.
    W myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Stosownie do art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Jak stanowi art. 33 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
        przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447
      - kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
    Zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez
      organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego
      podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.
    Zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako
    czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy
    podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach
    przywożących towary, bez względu na to, czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15
    ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary (importer)
    obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku
    podatek obciąża czynność faktyczną, jaką jest przywóz towarów. Przepisy nie uzależniają
    natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do
    dysponowania towarem jak właściciel. Podatnikiem, czyli podmiotem zobowiązanym do
    opodatkowania importu, jest więc importer, który powinien rozpoznać obowiązek
    podatkowy z chwilą powstania długu celnego.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:

      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku
      wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi
      dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium
      kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust.
      1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
      terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
      odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
      w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
      podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Natomiast katalog przesłanek negatywnych, wyłączających prawo podatnika do obniżenia
    kwoty lub zwrotu różnicy podatku, zawiera art. 88 ustawy.
    W świetle art. 168 lit. e dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE. L 2006 r., Nr 347, str. 1):
      Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji
      podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje
      tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, którą jest
      zobowiązany zapłacić – VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na
      terytorium tego państwa członkowskiego.
    Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w
    związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on
    transakcje podlegające opodatkowaniu, w takim zakresie, w jakim te (importowane)
    towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.
    Państwa wątpliwość dotyczy prawa Spółki do odliczenia podatku VAT zapłaconego w
    związku z importem materiałów, wykazanego w dokumentach celnych, pomimo faktu, że
    Spółka nie jest właścicielem importowanych materiałów.
    Kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w art. 86
    ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Przy tym kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu
    towarów kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego. Zatem, aby
    podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z
    otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie
    importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Ponadto, jak
    wskazał TSUE w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt
    świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę
    poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług
    świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie Spółka podała, że jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.
    Wnioskodawca produkuje różnego rodzaju tapicerki głownie z materiałów własnych, ale
    także z materiałów powierzonych. Klient z Holandii zamówił podgrzewane maty, do
    których wykonania zakupił materiały spoza Unii Europejskiej (z Chin i Korea). Ww.
    materiały są przesyłane bezpośrednio do Spółki, która jest wskazana w dokumentach

    celnych jako odbiorca towaru i dokonuje ich odprawy we własnym imieniu i na własną
    rzecz lub przez przedstawiciela pośredniego, działającego w imieniu własnym, lecz na
    rzecz Spółki. Urząd celny dopuszcza te materiały do obrotu po uprzednim uregulowaniu
    przez Spółkę należności celnych, tj. cła i podatku VAT. Po dokonaniu montażu
    powierzonych materiałów w wyrobie gotowym, zostanie on sprzedany firmie
    holenderskiej i wykazany jako WDT.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że Spółka dokonuje importu towarów
    (materiały do wykonania podgrzewanych mat) w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy.
    Wnioskodawca jest wskazany w dokumentach celnych jako odbiorca towaru, co oznacza,
    że jest zobowiązany do rozliczenia należnego cła i podatku z tytułu tego importu. W
    efekcie dokonywanych czynności Spółka jest podatnikiem w myśl art. 17 ust. 1 pkt 1
    ustawy. W tym wypadku bez znaczenia jest fakt, że w momencie importu materiałów
    Spółka nie jest ich właścicielem. Przy imporcie towarów kluczowe jest bowiem, jaki
    podmiot dokonuje zgłoszenia celnego, ponieważ na nim ciąży wówczas obowiązek
    uiszczenia cła i podatku.
    Jednocześnie z opisu stanu faktycznego wynika, że importowane materiały (towary) są
    wykorzystywane przez Spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej
    podatkiem VAT. Materiały są montowane w wyrobach gotowych, które są następnie
    przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Tak więc w przedstawionej
    sprawie będzie istniał związek pomiędzy importem materiałów do produkcji
    podgrzewanych mat (towarów) a wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów przez Spółkę.
    Zatem skoro importowane materiały są przez Spółkę wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, Spółka będzie uprawniona do odliczenia podatku VAT wykazanego w
    otrzymanych dokumentach celnych w związku z importem materiałów. W tym wypadku –
    jak już Organ wskazał – na prawo do odliczenia nie będzie miał wpływu fakt, że Spółka nie
    będzie właścicielem materiałów w momencie importu.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (zadanego pytania) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu
    faktycznego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści
    składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie
    zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z
    art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r.
    poz. 111, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź
    traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania

    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli
    Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.