Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1169/13-4/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-04
Teza: Czy dla celów określenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości należy zastosować proporcję wynikającą z wielkości zbywanego udziału (tj. 1/6 łącznej sumy kosztów wejścia w posiadanie zbywanej nieruchomości)? Czy do kategorii udokumentowanych kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza się cenę zakupu nieruchomości wyrażoną w Akcie Notarialnym i bez znaczenia pozostaje źródło finansowania przedmiotowej inwestycji w nieruchomości?
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 października 2013 r. (data wpływu 21 października 2013 r.) uzupełnionego pismem z dnia 26 stycznia 2014 r. (data wpływu 28 stycznia 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 stycznia 2014 r. nr IPPB1/415-1169/13-2/KS o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 28 kwietnia 2011 r. Wnioskodawczyni weszła w posiadanie udziału do ½ w nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 56, o obszarze 1.493 m2. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię i jej męża w udziałach (po 1/2 każdy). Taki model struktury posiadania przedmiotowej nieruchomości wynika z faktu, że związek małżeński funkcjonuje pod jurysdykcją Zjednoczonego Królestwa i z tej racji obowiązującym ustrojem majątkowym jest ustrój rozdzielności ustawowej.

Transakcja zakupu została udokumentowana Aktem Notarialnym z dnia 28 kwietnia 2011 r. Łączna cena przeniesienia własności całej opisanej wyżej nieruchomości opiewała na kwotę 1.000.000,00 zł (1/2 w udziale wynosi 500.000,00 zł). Koszty niniejszej transakcji w kwocie 25.366,00 zł (na które składała się taksa notarialna powiększona o kwotę podatku od towarów i usług, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata sądowa) Wnioskodawczyni wraz z mężem poniosła w proporcji analogicznej do nabywanych udziałów tj. po 12.683,00 zł.

Źródłem finansowania powyższej inwestycji były w 20% (tj. 200.000,00 zł) środki własne Wnioskodawczyni i Jej męża, natomiast w 80% (tj. 800,000,00 zł) kapitał kredytowy pozyskany na podstawie Umowy Kredytu Hipotecznego „Tradycyjny” zawartej w dniu 18 kwietnia 2011 r.

Koszty transakcyjne ustalone na poziomie 25.366,00 zł zostały przez małżonków pokryte ze środków własnych.

W dniu 11 sierpnia 2011 r. bacząc na zaistniałe czynniki obiektywnie niezależne, Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonała zbycia udziału w przedmiotowej nieruchomości.

Zgodnie z umową sprzedaży z dnia 11 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni sprzedała z przysługującego Jej udziału 1/2 (inaczej 3/6) części udział wynoszący 1/6 części we współwłasności przedmiotowej nieruchomości.

Analogiczny udział we współwłasności całej nieruchomości (tj. 1/6) sprzedał ze swojego udziału w nieruchomości mąż Wnioskodawczyni.

Cena sprzedaży 1/6 udziału w przedmiotowej nieruchomości wyniosła 140.000,00 zł.

Pismem z dnia 26 stycznia 2014 r. (data wpływu 28 stycznia 2014 r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 stycznia 2014 r. nr IPPB1/415-1169/13-2/KS Wnioskodawczyni uzupełniła przedstawiony stan faktyczny.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni poinformowała, że Jej centrum interesów życiowych znajdowało się na dzień dokonania czynności i znajduje się aktualnie w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawczyni jest tam zameldowana, przebywa na terytorium Zjednoczonego Królestwa powyżej 183 dni w skali roku, pozostaje tam w stosunku zatrudnienia i tam opłaca podatek dochodowy z tytułu dochodów uzyskiwanych z umowy o pracę. Ze względu na wyżej wskazane okoliczności faktyczne, zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (obecnie: Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) posiada na terytorium Rzeczpospolite Polskiej tak zwany ograniczony obowiązek podatkowy. W myśl mającej zastosowanie w zaistniałym stanie faktycznym Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisaną w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. 2006 nr 250 poz. 1840), zyski osiągnięte z tytułu przeniesienia własności nieruchomości są opodatkowane u źródła, czyli w przypadku Wnioskodawczyni w Polsce (art. 6 i art. 13 Konwencji). Reasumując, zarówno na dzień dokonywania transakcji przeniesienia własności w nieruchomości, jak również na chwilę obecną miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni dla celów podatkowych jest Wielka Brytania.

Wnioskodawczyni odnosząc się do pytania drugiego zawartego w wezwaniu z dnia 10 stycznia 2014 r. nr IPPB1/415-1169/13-2/KS dla uzyskania przejrzystości w zaistniałym stanie faktycznym, dokonane operacje finansowe związane z transakcją wejścia w posiadanie i zbycia nieruchomości przedstawiła w zestawieniu tabelarycznym.


| Czynność | Łączna kwota PLN | Udział ½ PLN | Udział 1/6 
| Zakup (koszty uzyskania przychodu |  
| Cena nieruchomości | 1.000.000, 00 | 500.000, 00 | 166.666, 66 
| W tym: |  |  |  
| Oszczędności | 200.000, 00 | 100.000, 00 | 33,333, 33 
| Kapitał kredytowy | 800.000, 00 | 400.000, 00 | 133.333,33 
| Koszty notarialne | 25.366, 00 | 12.683, 00 | 4.227,66 
| Zbycie (przychód) |  
| Cena nieruchomości |  |  | 140.00, 00 
| Dochód (strata) |  |  | -30.894, 32 

Jednocześnie tytułem objaśnienia powyższej tabeli, Wnioskodawczyni poinformowała, że wszystkie koszty nabycia przedmiotowej nieruchomości poniosła w proporcji analogicznej do posiadanego udziału w nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy dla celów określenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości należy zastosować proporcję wynikającą z wielkości zbywanego udziału (tj. 1/6 łącznej sumy kosztów wejścia w posiadanie zbywanej nieruchomości)?
2.  Czy do kategorii udokumentowanych kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza się cenę zakupu nieruchomości wyrażoną w Akcie Notarialnym i bez znaczenia pozostaje źródło finansowania przedmiotowej inwestycji w nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód w kwocie 140.000,00 zł osiągnięty przez Wnioskodawczynię z tytułu odpłatnego zbycia udziału do 1/6 w nieruchomości dokonanego w drodze umowy sprzedaży udokumentowanej Aktem Notarialnym z dnia 11 sierpnia 2011 r. stanowi źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (obecnie: Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. dalej. u.p.d.o.f.).

W znajdującym zastosowanie dla przedmiotowej sprawy reżimie prawnym (przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązujące od 01.01.2009 r.), zgodnie z art. 30e u.p.d.o.f. kategorią podlegająca opodatkowaniu jest dochód osiągnięty przez podatnika w związku z transakcją zbycia nieruchomości.

Jak wynika z art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f., dochód stanowi różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d.

Zdaniem Wnioskodawczyni, poza wątpliwością pozostaje, że dokonując zbycia udziału w nieruchomości do kategorii kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć wydatki poniesione w związku z wejściem w posiadanie zbywanego udziału.

Odnosząc powyższą zasadę do zaistniałego stanu faktycznego skoro Wnioskodawczyni dokonała zbycia 1/6 udziału w całej nieruchomości, to do kategorii kosztów może zaliczyć wydatki w analogicznym udziale.

Zgodnie z Aktem Notarialnym z dnia 28 kwietnia 2011 r. łączna cena zakupu nieruchomości wyniosła 1.000.000,00 zł. (przypadający na Wnioskodawczynię udział ½ tj. 3/6 wynosi 500.000,00 zł). Dodatkowo w związku z transakcją przeniesienia własności zostały poniesione koszty notarialne w kwocie 25.366,00 zł (½ tj. 3/6 w udziale wynosi 12.683,00 zł).

Podsumowując zatem koszt zakupu udziału do 1/6 w całej nieruchomości osiągnął pułap 170.894,33 zł, na co składa się 1/6 ceny zakupu i 1/6 poniesionych w związku z zakupem kosztów notarialnych.

Drugim analizowanym aspektem niniejszej transakcji jest znaczenie źródła finansowania inwestycji w nieruchomości w kontekście określenia kosztów uzyskania przychodu.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (ILPB2/415-221/12-2/AJ, z dnia 01.06.2012 r.) „(…) Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy. Kosztem nabycia oprócz ceny nabycia są również wydatki notarialne czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości.

Słuszność stanowiska wyeksplikowanego w wyżej przywołanej interpretacji indywidualnej zdaje się potwierdzać orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15.02.2013 r. (II FSK 1299/11) stwierdził między innymi, że „Kosztem nabycia w rozumieniu analizowanego przepisu (art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f.) będzie więc cena nabycia nieruchomości określona w akcie notarialnym, wraz z kosztami tegoż aktu notarialnego, bez którego nabycie nieruchomości nie byłoby możliwe,

Bacząc na autonomiczny charakter analizowanego źródła przychodów wynikający z art. 30e ust. 5 u.p.d.o.f., błędem byłoby posługiwanie się generalnymi zasadami pojmowania kosztów uzyskania przychodów funkcjonującymi na gruncie ustaw podatkowych.

Prawodawca nie unormował legalnej definicji „udokumentowanych kosztów nabycia” w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tego względu dyrektywy wykładni nakazują posiłkowanie się definicjami słownikowymi.

Biorąc pod uwagę wyżej przywołane argumenty zdaniem Wnioskodawczyni uzależnianie kosztów nabycia od źródła finansowania tego przedsięwzięcia stało by w sprzeczności z intencjami prawodawcy i doprowadziło by do niezgodnego z normami Konstytucyjnymi zdywersyfikowania sytuacji podatników.

Podsumowując w związku z transakcją zbycia udziału do 1/6 w nieruchomości, której dokonała w dniu 11 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni nie osiągnęła dochodu, ponieważ kwota przychodu (140.000,00 zł) nie przewyższa poniesionych kosztów jego uzyskania ukształtowanych na poziomie 170,894,33 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę, która nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce uważa się, zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Zgodnie z art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W świetle art. 4 ust. 1 Konwencji zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Z kolei treść art. 13 ust. 1 cyt. Konwencji stanowi, że zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Konwencji, dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Określenie "majątek nieruchomy" posiada takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych: statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego (art. 6 ust. 2 ww. Umowy).

Ujęcie w tym przepisie słów „może być opodatkowany” nie oznacza możliwości opodatkowania. Sformułowanie to oznacza, że zbycie nieruchomości położonej w danym kraju (w tym wypadku w Polsce) podlega opodatkowaniu w tym kraju o ile ustawy podatkowe danego kraju przewidują takie opodatkowanie.

Z opisu przedstawionego stanu faktycznego wywieść należy, że Wnioskodawczyni posiada centrum interesów życiowych w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawczyni posiada na terytorium Rzeczpospolite Polskiej tak zwany ograniczony obowiązek podatkowy.

Wobec powyższego dochody osoby posiadającej miejsce zamieszkania na terytorium Wielkiej Brytanii z tytułu nieruchomości położonej na terytorium Polski są opodatkowane w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują ich opodatkowaniem.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku odpłatne zbycie nieruchomości bądź udziału w niej decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma data nabycia tej nieruchomości bądź udziału w niej i forma prawna jej nabycia.

Ponieważ nabycie przez Wnioskodawczynię ½ udziału w nieruchomości nastąpiło w 2011 r. dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia części nabytego udziału znajdą zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, w myśl art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Z uwagi zatem na fakt, że w rozpatrywanym przypadku nabycie prawa do przedmiotowego udziału w nieruchomości nastąpiło w 2011 r. pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy należy liczyć od daty nabycia tego udziału.

Biorąc więc powyższe pod uwagę, sprzedaż 1/6 udziału w nieruchomości nabytej w 2011 r. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem dochód uzyskany z tej sprzedaży będzie opodatkowany według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości itp.).

Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, uważa się udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W świetle powyższego uregulowania, definicję kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw ustawodawca precyzuje w art. 22 ust. 6c poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tych nieruchomości lub praw.

Koszt nabycia, co do zasady określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy i inne koszty związane z nabyciem.

Zatem określając koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości należy brać pod uwagę tylko te wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód. Jak wynika z cyt. powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie jej posiadania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni w związku z nabyciem ½ udziału w nieruchomości poniosła wydatki - w kwocie 500.000,00 zł i wydatek w postaci taksy notarialnej powiększonej o podatek od towarów i usług, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowej - w kwocie 12.683,00 zł.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że ww. wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię w związku z wejściem przez nią w posiadanie zbywanego udziału w nieruchomości (tj. w wysokości 1/6 udziału w nieruchomości) bez względu na źródło finansowania poniesionych wydatków, mieszczą się w kategorii kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia. Wydatki te stanowią zatem koszty nabycia udziału w nieruchomości, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W dniu 11 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni sprzedała z przysługującego Jej udziału ½ w nieruchomości (inaczej 3/6), udział wynoszący 1/6 części we współwłasności przedmiotowej nieruchomości. Cena sprzedaży 1/6 udziału w przedmiotowej nieruchomości wyniosła 140.000,00 zł.

Wobec powyższego w przypadku gdy, podatnik zbył tylko część nabytego udziału w nieruchomości to w takiej sytuacji może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu tylko część poniesionych wydatków, która przypada proporcjonalnie na część zbywanego udziału.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie Organ podatkowy informuje, że ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać dla potwierdzenia prawidłowości stanowiska Wnioskodawczyni nie należą do kompetencji tut. organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. gdyż stanowi element ewentualnego postępowania kontrolnego lub podatkowego, prowadzonego w oparciu o konkretną dokumentację prowadzoną przez podatnika. Oznacza to, że ocena prawidłowości tych rozliczeń wykracza poza zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego. Bowiem celem pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej w trybie art. 14 b Ordynacji podatkowej jest wyjaśnienie obowiązków podatkowych podatnika wynikających z przepisów prawa. W związku z powyższym tut. Organ interpretacyjny nie może odnieść się do wyliczeń wskazanych przez Wnioskodawczynię.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynie i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.