Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-217/15-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-23
Teza: Czy jednoosobowa działalność powinna doliczać sobie sprzedawane usługi „w imieniu i na rzecz” (telewizja i telefon) jako przychód od sprzedanych usług?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; internet; przychód; usługi-usługi telekomunikacyjne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 lutego 2015 r. (data wpływu 16 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów oraz dotyczący sposobu rozliczeń między firmami partnerskimi.

Tut. Organ wskazuje, że wniosek w części dotyczącej sposobu rozliczeń między firmami partnerskimi został rozstrzygnięty pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. nr ILPB1/4511-1-217/15-3/AP.

Natomiast niniejsza interpretacja indywidualna odnosi się tylko do tej części wniosku, która dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Jego firma świadczy usługi telekomunikacyjne, sprzedaje usługi Internetu drogą kablową i radiową. Jest to jego własna linia kablowa i radiowa, a nie dzierżawiona od innych firm telekomunikacyjnych. Wnioskodawca jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, a także prowadzi KPiR. Na terenie, w którym dostarcza swoje usługi, jest kilka firm, które świadczą te same usługi lub poszerzone o dodatkowe usługi - telewizję i telefon stacjonarny. Jedna z tych firm zwróciła się do Wnioskodawcy, aby na swoich liniach kablowych sprzedawał telewizję i telefon. Wnioskodawca wyraził zgodę, ponieważ jego abonenci mogą mieć trzy usługi, czyli nie tylko Internet, ale i telewizję i telefon w tzw. pakiecie. Firma, z którą doszło do konsolidacji partnerskich, jest to spółka z o.o. Umowy zostały podpisywane z abonentami, u których mają być świadczone usługi, na dwóch egzemplarzach, w którym na jednej Internet, a na drugiej z dopiskiem „umowa zostaje zawarta z moją firmą zwaną dalej w umowie Partnerem, działającym w imieniu i na rzecz spółki z o.o.” Telewizja + Telefon. Wszystkie trzy Usługi są fakturowane przez firmę Wnioskodawcy z góry na bieżący miesiąc kalendarzowy; na jednej fakturze widnieją usługi, z jednakowym numerem rachunku, na który abonent dokonuje zapłaty za świadczone usługi w określonym terminie płatności. Usługi te są opodatkowane, w zależności czy jest to telewizja, czy telefon, zgodnie z ustawą o podatku VAT. Firmy partnerskie dokonują ze sobą wewnętrznych rozliczeń.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

Czy jednoosobowa działalność powinna doliczać sobie sprzedawane usługi „w imieniu i na rzecz” (telewizja i telefon) jako przychód od sprzedanych usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, jego działalność gospodarcza powinna doliczać do przychodu sprzedawane usługi, pomimo iż nie jest ona bezpośrednim operatorem telewizji i telefonu. Usługi są fakturowane na rachunkach wystawianych przez firmę Wnioskodawcy, pod jego NIP-em i w jego systemie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Jak stanowi art. 14 ust. 1 powoływanej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, określone w art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 tej ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi telekomunikacyjne, sprzedaje usługi Internetu drogą kablową i radiową przy wykorzystaniu własnej linii kablowej i radiowej. Wnioskodawca udostępnił jednej z firm świadczących te same lub podobne usługi swoje linie kablowe celem sprzedaży usług telewizyjnych i telefonicznych. Firmą, z którą doszło do konsolidacji partnerskich, jest spółka z o.o. Jak wskazano, umowy zostały podpisywane z abonentami, u których mają być świadczone usługi, na dwóch egzemplarzach – na jednym jest Internet, a na drugim Telewizja + Telefon z dopiskiem „umowa zostaje zawarta z moją firmą zwaną dalej w umowie Partnerem, działającym w imieniu i na rzecz spółki z o.o.”. Wszystkie trzy Usługi są fakturowane przez firmę Wnioskodawcy z góry na bieżący miesiąc kalendarzowy; na jednej fakturze widnieją usługi, z jednakowym numerem rachunku, na który abonent dokonuje zapłaty za świadczone usługi w określonym terminie płatności. Jak wskazano, firmy partnerskie dokonują ze sobą wewnętrznych rozliczeń.

W związku z tym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy przychód z tytułu świadczenia usług dotyczących telewizji i telefonu, realizowanych w imieniu i na rzecz firmy partnerskiej, powinien zaliczać do przychodu z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Mając na uwadze fakt, że umowy dotyczące świadczenia usług dotyczących telewizji i telefonu są zawierane między klientami a Wnioskodawcą, a przy tym Wnioskodawca wystawia faktury z tytułu ww. usług, w niniejszej sprawie w związku z ich realizacją po stronie Wnioskodawcy powstaje przychód podatkowy, który należy kwalifikować do źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, w niniejszej sprawie przychód z tytułu świadczenia usług dotyczących telewizji i telefonu, realizowanych w imieniu i na rzecz firmy partnerskiej, Wnioskodawca powinien zaliczać do przychodu z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.