Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-957/15-2/JŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-02-17
Teza: Dokumentacja warunkująca uznanie dostaw towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dokonane na terytorium państwa członkowskiego
Słowa kluczowe: dokumentacja; dostawa-dostawa towarów; podatek-podatek od towarów i usług; sprzedaż-sprzedaż wysyłkowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 23 (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2015 r. (data wpływu 23 listopada 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentacji warunkującej uznanie dostaw towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dokonane na terytorium państwa członkowskiego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie dokumentacji warunkującej uznanie dostaw towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dokonane na terytorium państwa członkowskiego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą posiadającym miejsce zamieszkania oraz stałego prowadzenia działalności w Niemczech. Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą na rzecz osób niebędących podatnikami VAT (konsumentów) z krajów członkowskich Unii Europejskiej różnego rodzaju składników do wzbogacania wody i serwisu ekspresów do kawy. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na odległość. W swojej działalności korzysta z usług firm grupy A., dalej jako „A”.

Wnioskodawca oferuje towary do sprzedaży za pośrednictwem serwisu internetowego A. Za pomocą tej witryny internetowej w sposób zautomatyzowany zawierane są transakcje. Klienci składają i potwierdzają zamówienia na towary drogą internetową. Również tą drogą A. potwierdza klientom przyjęcie zamówienia oraz wysyłkę towaru. Zapłaty za zamówione towary konsumenci dokonują przy użyciu kart kredytowych lub płatniczych albo za pomocą systemów płatności internetowych. Zapłatę przyjmuje na swoje konto firma A., która automatycznie przyporządkowuje wpłaty do złożonych przez klientów zamówień. Po zarejestrowaniu wpłaty A. niezwłocznie przygotowuje przesyłkę i za pomocą firmy kurierskiej ekspediuje ją na adres odbiorcy wskazany w zamówieniu.

Podmioty z grupy A. kompleksowo obsługują sprzedaż towarów Wnioskodawcy. Zajmują się obsługą serwisu transakcyjnego, magazynowaniem i spedycją towarów oraz rozliczeniem poszczególnych transakcji. Cała obsługa transakcji odbywa się zasadniczo w sposób zautomatyzowany, przy wykorzystaniu technik informatycznych. Grupa A posiada swoje centra logistyczne w różnych krajach, w tym w Polsce. Z centrów logistycznych A zlokalizowanych na terenie Polski towary Wnioskodawcy są dostarczane do konsumentów z krajów członkowskich UE, przede wszystkim do Niemiec.

Z uwagi na fakt, iż należące do Wnioskodawcy towary są przemieszczane do magazynów w Polsce i stąd dopiero stosownie do składanych przez klientów zamówień wysyłane w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, Wnioskodawca zarejestrował się w Polsce dla potrzeb rozliczeń VAT jako podatnik „VAT czynny” i posiada ważny numer VAT oraz VAT UE. Wnioskodawca, zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy o VAT złożył do właściwego urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze miejsca opodatkowania w Niemczech sprzedaży wysyłkowej realizowanej z terytorium kraju do Niemiec.

Wnioskodawca ma dostęp on-line do platformy internetowej A. W ramach swojego konta na tej platformie posiada na bieżąco takie dane elektroniczne o realizowanych za pośrednictwem dostawach jak:

*   dane o złożonych przez klientów zamówieniach i zapłacie, w tym numer transakcji (nr zamówienia), dane nabywcy, adres miejsca przeznaczenia wysyłki, typ transakcji (dostawa, zwrot), data transakcji finansowej (zapłaty), cena;
*   dane o zrealizowanych wysyłkach w tym: magazyn i kraj rozpoczęcia wysyłki, sposób wysyłki (np. kurier), data wysyłki, przewidywana data dostawy, opis towaru w tym kod artykułu, ilość sztuk, waga przesyłki, region dostawy, kraj przeznaczenia wysyłki, nr przesyłki w systemie kurierskiej.

Wyżej wymienione dane Wnioskodawca importuje do swojego systemu księgowego lub drukuje je i na ich podstawie prowadzi księgowość. Wnioskodawca wystawia faktury w formacie PDF i elektronicznie za pośrednictwem portali udostępnia je klientom. W wystawianych fakturach Wnioskodawca naliczy niemiecki podatek VAT.

Zasadą wynikającą z Regulaminu funkcjonowania serwisu A. jest, że zamówione towary są dostarczane do odbiorców na wskazane w zamówieniach klientów adresy w terminie 1-2 dni od potwierdzenia przez A przyjęcia zamówienia. Towary na zlecenie A. dostarcza wybrana firma kurierska. Klient w potwierdzeniu wysyłki otrzymuje informację o numerze przesyłki w systemie firmy kurierskiej. Za pośrednictwem internetu poprzez bezpośrednie odesłanie (link) klient, jak również Wnioskodawca mogą w terminie 3 miesięcy od daty wysyłki sprawdzić status przesyłki, w tym kiedy, gdzie i komu została ona doręczona. Po upływie tego terminu dane o dostarczeniu przesyłek są archiwizowane i przechowywane przez firmę kurierską.

Jednostkowa wartość dostaw realizowanych przez Wnioskodawcę jest niewielka i średnio waha się w przedziale 10 – 35 EUR. Duża jest natomiast liczba dostaw, których w miesiącu może być kilkaset a nawet kilka tysięcy. Pozyskiwanie potwierdzeń dostarczenia każdej jednostkowej przesyłki z systemu firmy kurierskiej nie jest praktykowane, gdyż powodowałoby to znaczne, niewspółmierne do pożądanego efektu koszty. Wymagałoby zatrudnienia dodatkowego personelu tylko w celu drukowania potwierdzeń dostarczenia towarów. Wnioskodawca nie będzie drukował lub importował z systemów firm kurierskich informacji o dostarczeniu pojedynczych wysyłek.

W przypadku gdy z jakiegoś powodu przesyłka nie zostanie dostarczona zostaje ona zwrócona przez firmę kurierską do magazynu A. Fakt ten zostaje odnotowany w danych magazynowych i udostępniony Wnioskodawcy za pośrednictwem platformy A. Taka niezrealizowana dostawa jest korygowana.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle opisanego stanu faktycznego Wnioskodawca będzie uprawniony do uznania dostaw towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dokonane na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia, tj. w Niemczech?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 2 pkt 23 ustawy o VAT przez sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz:

*   podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
*   innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Wnioskodawca realizuje dostawy na rzecz osób niebędących podatnikami VAT i niemających obowiązku rozliczania VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W związku z przedmiotowymi transakcjami towary w imieniu Wnioskodawcy i na jego koszt są wysyłane z magazynu w Polsce do odbiorców w Niemczech.

Wnioskodawca uważa, iż w świetle definicji art. 2 pkt 23) ustawy o VAT dokonywane przez niego za pośrednictwem witryny A dostawy stanowią sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2. W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów (art. 23 ust. 2 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 23 ust. 5 ustawy o VAT podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania sprzedaży wysyłkowej w kraju przeznaczenia dla wysyłanych towarów pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy.

Wnioskodawca skorzystał z opcji przewidzianej tym przepisem i wybrał opodatkowanie sprzedaży wysyłkowej, z terytorium Polski w kraju przeznaczenia dla wysyłanych towarów, tj. w Niemczech. Wobec tego sprzedaż wysyłkowa realizowana z Polski do Niemiec, co do zasady powinna być opodatkowana w Niemczech.

Jednakże zgodnie z art. 23 ust. 14 ustawy o VAT warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest otrzymanie przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, następujących dokumentów, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów:

*   dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez podatnika przewoźnikowi;
*   dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.

Zgodnie z art. 23 ust. 14 ustawy o VAT w przypadku, gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego dla wysyłanych lub transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą w tym jego zamówienie;
2.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie - w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania (art. 23 ust. 15 ustawy o VAT).

W ramach kompleksowych usług jakie A świadczy na rzecz Wnioskodawcy A odpowiada m.in. za udostępnienie platformy internetowej służącej do automatycznego oferowania towarów i zawierania umowy z klientami, pobranie ceny oraz spedycję towarów.

A. na bieżąco w ramach platformy internetowej udostępnia Wnioskodawcy dane o zrealizowanych transakcjach i wysłanych w ich ramach towarach. Wnioskodawca, nie późnej niż przed sporządzeniem polskiej deklaracji podatkowej, tj. do 25 dnia miesiąca następującego po okresie sprawozdawczym importuje lub drukuje udostępnione mu dane zawierające informacje o dokonanych w ramach sprzedaży wysyłkowej dostawach. Pochodzące z systemu A informacje dla poszczególnych transakcji zawierają m.in. takie dane jak: numer transakcji (nr zamówienia), miejsce wysyłki, data wysyłki, przewidywany termin dostawy, numer przesyłki w systemie firmy kurierskiej, sposób wysyłki, kraj przeznaczenia wysyłki, rodzaj wysłanego towaru, ilość, wagę oraz cenę.

Otrzymane przez Wnioskodawcę od A. dane określają miejsce i termin wysyłki oraz kraj jej przeznaczenia. Dane te są przyporządkowane do konkretnych zamówień i odpowiadają wystawionym przez Wnioskodawcę fakturom. Fakt dokonania wysyłki potwierdza numer przesyłki, za pomocą którego on-line możliwe jest sprawdzenie statusu przesyłki.

Zasadą wynikającą z Regulaminu funkcjonowania serwisu A. jest, że zamówione towary są dostarczane do odbiorców na wskazane w zamówieniach klientów adresy w terminie 1-2 dni od potwierdzenia przez A. przyjęcia zamówienia. Towary dostarcza firma kurierska. Klient otrzymuje informację o numerze przesyłki. W razie potrzeby kontroli realizacji przesyłki lub ewentualnej reklamacji możliwym jest sprawdzenie na podstawie dokumentacji firmy kurierskiej, kiedy, gdzie i komu przesyłka została doręczona.

W przypadku, gdy z jakiegoś powodu przesyłka nie zostanie dostarczona zostaje ona zwrócona przez firmę kurierską do magazynu A. Fakt ten zostaje odnotowany w danych magazynowych i udostępniony Wnioskodawcy. Taka niezrealizowana dostawa jest korygowana.

Jednostkowa wartość realizowanych przez Wnioskodawcę w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostaw jest niewielka i średnio waha się w przedziale 10 – 35 EUR. Duża jest natomiast liczba dostaw, których w miesiącu może być kilkaset a nawet kilka tysięcy.

System serwisowy A zapewnia pełną kontrolę nad realizacją i rozliczeniem dostaw.

Pozyskiwanie potwierdzenia dostarczenia każdej małej jednostkowej przesyłki od odbiorcy nie jest praktykowane, gdyż powodowałoby znaczne, niewspółmierne do pożądanego efektu koszty.

Zdaniem Wnioskodawcy uprawnione jest przyjęcie założenia, że jeśli towar nie został zwrócony do magazynu A, to został on dostarczony do wskazanego w zamówieniu adresata w kraju przeznaczenia.

Udostępnione Wnioskodawcy dane o złożonych przez klientów zamówieniach oraz kwocie należnej Wnioskodawcy z tytułu zrealizowanych na ich podstawie transakcji pochodzą z danych systemu firmy A. Wnioskodawca otrzymuje określony przez A pakiet danych. Uzyskanie innych dokumentów niż te opisane w stanie faktycznym jest w praktyce niemożliwe.

Wnioskodawca chce uzyskać potwierdzenie, że otrzymywane przez niego z systemu A dane stanowią wystarczający dowód w rozumieniu art. 23 ust. 14 i 15 ustawy o VAT dla uznania, że opisane w stanie faktycznym wniosku transakcje stanowią sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju dokonaną na terytorium kraju członkowskiego przeznaczenia, tj. w Niemczech i w konsekwencji są opodatkowane VAT wyłącznie w tym kraju.

Wnioskodawca uważa, że ustawodawca jedynie przykładowo wymienia dokumenty, które podatnik powinien posiadać, w celu potwierdzenia dokonania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju. Istotne jest, aby posiadane przez podatnika dokumenty stanowiły przekonujący dowód, że towary będące przedmiotem sprzedaży wysyłkowej fizycznie opuściły Polskę i dotarły do nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego.

Zdaniem Wnioskodawcy dane otrzymywane przez niego od A. są wystarczające do uznania, że Wnioskodawca w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju realizuje dostawy dokonywane w kraju przeznaczenia, tj. w Niemczech. Dane te identyfikują przesyłkę i potwierdzają kiedy i dokąd została ona wysłana. Jeśli przesyłka z jakiegoś powodu nie dotrze do miejsca przeznaczenia fakt ten jest odnotowywany w systemie poprzez zaksięgowanie zwrotu towaru. System jest „szczelny” i zapewnia pełną kontrolę nad realizacją dostaw do miejsca ich przeznaczenia. W razie potrzeby, fakt dostarczenia przesyłki może być zawsze sprawdzony w systemach firm kurierskich.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – co do zasady – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak stanowi art. 2 pkt 23 ustawy, przez sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz:

1.  podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub
2.  innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy, w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest mniejsza lub równa w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, o czym stanowi art. 23 ust. 2 ustawy.

Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów (art. 23 ust. 3 ustawy).

Na podstawie art. 23 ust. 4 ustawy, w przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce opodatkowania na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów obowiązuje, począwszy od dostawy, którą przekroczono tę kwotę.

Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy (art. 23 ust. 5 ustawy).

Na podstawie art. 23 ust. 6 ustawy, zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, składa się co najmniej na 30 dni przed datą dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opcji, o której mowa w ust. 5.

Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 7 ustawy, w terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji, o której mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu skarbowego dokument potwierdzający o zawiadomieniu właściwego organu podatkowego w innym państwie członkowskim o zamiarze rozliczania w tym państwie członkowskim podatku od wartości dodanej od sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju.

Zgodnie z powyższym, w przypadku sprzedaży wysyłkowej do danego państwa członkowskiego, w sytuacji gdy nie zostały przekroczone limity ustalone w państwie przeznaczenia, miejscem opodatkowania dostawy dokonanej w ramach tej sprzedaży jest państwo wysyłki, a więc – w przypadku sprzedaży wysyłkowej z kraju – Polska. Niemniej jednak w sytuacji, gdy nie zostały przekroczone limity ustalone w państwie przeznaczenia, możliwe jest złożenie stosownego zawiadomienia o wyborze miejsca opodatkowania takiej sprzedaży na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia towaru. W takiej sytuacji – mimo że istnieją przesłanki opodatkowania dostawy w kraju, gdzie się ona rozpoczyna – miejscem opodatkowania jest jednak państwo przeznaczenia (zakończenia dostawy).

Wybór miejsca opodatkowania w państwie przeznaczenia towarów dotyczy tych dostaw, które, co do zasady, opodatkowane są w państwie wysyłki towaru, z uwagi na nieprzekroczenie limitów ustalonych przez państwo członkowskie zakończenia dostawy. Jeśli podatnik składa polskiemu organowi podatkowemu zawiadomienie o wyborze opodatkowania w państwie przeznaczenia, to tym samym rezygnuje z opodatkowania dostaw dokonywanych w ramach sprzedaży wysyłkowej w kraju (w Polsce).

Z treści opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, przedsiębiorca posiadający miejsce zamieszkania oraz stałego prowadzenia działalności w Niemczech, oferuje towary do sprzedaży za pośrednictwem serwisu internetowego. Za pomocą tej witryny internetowej w sposób zautomatyzowany zawierane są transakcje. Klienci składają i potwierdzają zamówienia na towary drogą internetową. Również tą drogą A potwierdza klientom przyjęcie zamówienia oraz wysyłkę towaru. Zapłaty za zamówione towary konsumenci dokonują przy użyciu kart kredytowych lub płatniczych albo za pomocą systemów płatności internetowych. Zapłatę przyjmuje na swoje konto firma, która automatycznie przyporządkowuje wpłaty do złożonych przez klientów zamówień. Po zarejestrowaniu wpłaty A niezwłocznie przygotowuje przesyłkę i za pomocą firmy kurierskiej ekspediuje ją na adres odbiorcy wskazany w zamówieniu.

Podmioty z grupy A kompleksowo obsługują sprzedaż towarów Wnioskodawcy. Zajmują się obsługą serwisu transakcyjnego, magazynowaniem i spedycją towarów oraz rozliczeniem poszczególnych transakcji. Cała obsługa transakcji odbywa się zasadniczo w sposób zautomatyzowany, przy wykorzystaniu technik informatycznych. Grupa A posiada swoje centra logistyczne w różnych krajach, w tym w Polsce. Z centrów logistycznych A zlokalizowanych na terenie Polski towary Wnioskodawcy są dostarczane do konsumentów z krajów członkowskich UE przede wszystkim do Niemiec. Z uwagi na fakt, iż należące do Wnioskodawcy towary są przemieszczane do magazynów w Polsce i stąd dopiero stosownie do składanych przez klientów zamówień wysyłane w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, Wnioskodawca zarejestrował się w Polsce dla potrzeb rozliczeń VAT jako podatnik „VAT czynny” i posiada ważny numer VAT oraz VAT UE. Wnioskodawca, zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy złożył do właściwego urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze miejsca opodatkowania w Niemczech sprzedaży wysyłkowej realizowanej z terytorium kraju do Niemiec.

Wnioskodawca ma dostęp on-line do platformy internetowej A. W ramach swojego konta na tej platformie posiada na bieżąco takie dane elektroniczne o realizowanych za pośrednictwem A dostawach, tj. dane o złożonych przez klientów zamówieniach i zapłacie, w tym numer transakcji (nr zamówienia), dane nabywcy, adres miejsca przeznaczenia wysyłki, typ transakcji (dostawa, zwrot), data transakcji finansowej (zapłaty), cena; dane o zrealizowanych wysyłkach w tym: magazyn i kraj rozpoczęcia wysyłki, sposób wysyłki (np. kurier), data wysyłki, przewidywana data dostawy, opis towaru w tym kod artykułu, ilość sztuk, waga przesyłki, region dostawy, kraj przeznaczenia wysyłki, nr przesyłki w systemie kurierskiej. Wyżej wymienione dane Wnioskodawca importuje do swojego systemu księgowego lub drukuje je i na ich podstawie prowadzi księgowość. Wnioskodawca wystawia faktury w formacie PDF i elektronicznie za pośrednictwem portali udostępnia je klientom.

Zasadą wynikającą z Regulaminu funkcjonowania serwisu A jest, że zamówione towary są dostarczane do odbiorców na wskazane w zamówieniach klientów adresy w terminie 1-2 dni od potwierdzenia przez A przyjęcia zamówienia. Towary na zlecenie A dostarcza wybrana firma kurierska. Klient w potwierdzeniu wysyłki otrzymuje informację o numerze przesyłki w systemie firmy kurierskiej. Za pośrednictwem internetu poprzez bezpośrednie odesłanie (link) klient jak również Wnioskodawca mogą w terminie 3 miesięcy od daty wysyłki sprawdzić status przesyłki, w tym kiedy, gdzie i komu została ona doręczona. Po upływie tego terminu dane o dostarczeniu przesyłek są archiwizowane i przechowywane przez firmę kurierską. Jednostkowa wartość dostaw realizowanych przez Wnioskodawcę jest niewielka i średnio waha się w przedziale 10 – 35 EUR. Duża jest natomiast liczba dostaw, których w miesiącu może być kilkaset a nawet kilka tysięcy.

Pozyskiwanie potwierdzeń dostarczenia każdej jednostkowej przesyłki z systemu firmy kurierskiej nie jest praktykowane, gdyż powodowałoby to znaczne, niewspółmierne do pożądanego efektu koszty. Wymagałoby zatrudnienia dodatkowego personelu tylko w celu drukowania potwierdzeń dostarczenia towarów. Wnioskodawca nie będzie drukował lub importował z systemów firm kurierskich informacji o dostarczeniu pojedynczych wysyłek. W przypadku, gdy z jakiegoś powodu przesyłka nie zostanie dostarczona, zostaje ona zwrócona przez firmę kurierską do magazynu A. Fakt ten zostaje odnotowany w danych magazynowych i udostępniony Wnioskodawcy za pośrednictwem platformy A. Taka niezrealizowana dostawa jest korygowana.

Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, należy wskazać, że sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju to dostawa, która rozpoczyna się na terytorium Polski, a więc odbywa się „z kraju” do innego państwa członkowskiego i stąd właśnie taka jej nazwa. Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju jest w zasadzie odpowiednikiem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Można bowiem stwierdzić, że jest to taka wewnątrzwspólnotowa dostawa, która następuje na rzecz podmiotu nierozpoznającego u siebie transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju zachodzi wówczas, gdy polski podatnik od towarów i usług dokonuje dostawy towarów, które są przez niego lub na jego rachunek wysyłane (transportowane) z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego - będącego miejscem przeznaczenia, dostawa zaś dokonywana jest na rzecz:

*   podatnika podatku od wartości dodanej (czyli podatnika VAT obowiązującego w danym państwie członkowskim), który jednak nie rozlicza wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
*   innego podmiotu, który nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Z punktu widzenia niniejszej sprawy spełniony jest istotny warunek wysyłania towarów przez Wnioskodawcę lub na jego rzecz, którego niezaistnienie przekreśla możliwość uznania danej dostawy towarów za sprzedaż wysyłkową. Towary, których wartość waha się w przedziale 10 – 35 EUR, w imieniu Wnioskodawcy i na jego koszt są wysyłane z magazynu w Polsce do odbiorców w Niemczech. Wnioskodawca wybrał opcję opodatkowania sprzedaży wysyłkowej z terytorium Polski na kraj przeznaczenia wysyłanych towarów, tj. Niemcy.

Jednakże, ustawa nakłada na podatników – chcących opodatkować sprzedaż wysyłkową w państwie przeznaczenia – pewne dodatkowe obowiązki o charakterze sprawozdawczym. Ich dopełnienie ma gwarantować, że dana dostawa wykonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej będzie faktycznie opodatkowana na terytorium państwa przeznaczenia.

I tak, na mocy art. 23 ust. 14 ustawy, warunkiem uznania dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest otrzymanie przez podatnika, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, następujących dokumentów, jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów:

1.  dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez podatnika przewoźnikowi;
2.  (uchylony)
3.  dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.

Jak stanowi art. 23 ust. 15 ustawy, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności:

1.  korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2.  dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie – w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

Stosownie do treści art. 23 ust. 15a ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 14 i 15, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy. W tym przypadku podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy jako dostawę towarów na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy podatnik nie otrzymał dokumentów wskazujących, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów.

Otrzymanie dokumentów po terminie, o którym mowa w ust. 15a, wskazujących, że wystąpiła dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał te dokumenty – art. 23 ust. 15b ustawy.

Należy wskazać, że powołane powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodobniała ona wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu np.: w formie elektronicznej, skanem czy faxem. Dla uznania dostawy towarów dokonanej w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia nie jest konieczne posiadanie dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 14 i 15 ustawy w formie papierowej, wystarczająca jest wersja elektroniczna (w formie pliku PDF) posiadanego dokumentu. Przy czym, treść tego dokumentu musi potwierdzać fakt dostarczenia towarów nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych towarów.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiada na bieżąco dane elektroniczne o realizowanych za pośrednictwem dostawach jak: dane o złożonych przez klientów zamówieniach i zapłacie, w tym numer transakcji (nr zamówienia), dane nabywcy, adres miejsca przeznaczenia wysyłki, typ transakcji (dostawa, zwrot), data transakcji finansowej (zapłaty), cena; dane o zrealizowanych wysyłkach w tym: magazyn i kraj rozpoczęcia wysyłki, sposób wysyłki (np. kurier), data wysyłki, przewidywana data dostawy, opis towaru w tym kod artykułu, ilość sztuk, waga przesyłki, region dostawy, kraj przeznaczenia wysyłki, nr przesyłki w systemie kurierskiej. Wyżej wymienione dane Wnioskodawca importuje do swojego systemu księgowego lub drukuje je i na ich podstawie prowadzi księgowość.

Za pośrednictwem internetu poprzez bezpośrednie odesłanie (link) klient, jak również Wnioskodawca mogą w terminie 3 miesięcy od daty wysyłki sprawdzić status przesyłki, w tym kiedy, gdzie i komu została ona doręczona. Po upływie tego terminu dane o dostarczeniu przesyłek są archiwizowane i przechowywane przez firmę kurierską. Pozyskiwanie potwierdzeń dostarczenia każdej jednostkowej przesyłki z systemu firmy kurierskiej nie jest praktykowane, gdyż powodowałoby to znaczne, niewspółmierne do pożądanego efektu koszty. Wymagałoby zatrudnienia dodatkowego personelu tylko w celu drukowania potwierdzeń dostarczenia towarów. Wnioskodawca nie będzie drukował lub importował z systemów firm kurierskich informacji o dostarczeniu pojedynczych wysyłek.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy otrzymywane przez Wnioskodawcę z systemu A dane stanowią wystarczający dowód w rozumieniu art. 23 ust. 14 i 15 ustawy dla uznania dostaw towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dokonane na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia, tj. w Niemczech.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz klientów spełnia wszystkie przesłanki, aby zakwalifikować ją – w świetle art. 2 pkt 23 ustawy – do sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju. Są to przesłanki o charakterze podmiotowym, tj. sprzedawcą jest Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług, a nabywcami – jak zadeklarował Wnioskodawca – są konsumenci niebędący podatnikami VAT z krajów Unii Europejskiej. Są to również przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. towary, które sprzedaje wysyłkowo Wnioskodawca nie są wyłączone z analizowanego schematu opodatkowania. Z drugiej strony, chociaż opis stanu faktycznego pozwala na dokonanie takiej kwalifikacji prawnopodatkowej, to nie można pominąć obowiązków dokumentacyjnych jakie na gruncie sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju wprowadza polski ustawodawca. Zastrzega on bowiem, że choć dane zdarzenia handlowe mogą być uznane za sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju, to warunkiem uznania ich za dokonane na terytorium danego państwa członkowskiego przeznaczenia i w efekcie wyłączenia ich w kraju od opodatkowania na zasadach ogólnych, jest otrzymanie (posiadanie) przez podatnika określonych dokumentów. Dopełnienie obowiązków sprawozdawczych ma gwarantować, że dana dostawa wykonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej będzie faktycznie poddana opodatkowaniu na terytorium państwa przeznaczenia. Obowiązki te dotyczą zarówno tych przypadków, gdy opodatkowanie w państwie przeznaczenia następuje z mocy samego prawa, jak i sytuacji, kiedy opodatkowanie w państwie przeznaczenia następuje na skutek dokonania takiego wyboru przez samego podatnika. W razie niedopełnienia tych obowiązków podatnik powinien rozpoznać u siebie dostawę krajową i opodatkować ją na zasadach ogólnych.

W analizowanej sprawie, w przypadku sprzedaży wysyłkowej dokonywanej przez Wnioskodawcę, nie można mówić o dokumentacji spełniającej wymogi określone w art. 23 ust. 14 i 15 ustawy. Wymienione przez Wnioskodawcę dokumenty nie stanowią przekonywującego dowodu, że towary będące przedmiotem sprzedaży wysyłkowej fizycznie opuściły Polskę i dotarły do nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego. Dane otrzymywane przez Wnioskodawcę od A. nie są wystarczające do uznania, że Wnioskodawca w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju realizuje dostawy dokonywane w kraju przeznaczenia, tj. w Niemczech. Co prawda, dane te identyfikują przesyłkę, potwierdzają kiedy i dokąd została ona wysłana, jednakże nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że jeśli przesyłka z jakiegoś powodu nie dotrze do miejsca przeznaczenia jest to wystarczająca informacja o braku doręczenia towaru. Analogicznie, sytuacja gdy wysłany towar nie zostanie zwrócony, nie świadczy, że Wnioskodawca posiada dowód, że towar został dostarczony.

Gdyby nawet przyjąć, że Wnioskodawca nie musi posiadać kompletu dokumentów wskazanych w art. 23 ust. 14 ustawy (stosując przy tym tezy zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt I FSK 895/12), to z dokumentów uzupełniających (w świetle art. 23 ust. 14 ustawy), których posiadanie deklaruje Wnioskodawca, nie wynika jednoznacznie dostarczenie jego towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych towarów.

Jak sam Wnioskodawca wskazuje w opisie sprawy, importuje do swojego systemu księgowego lub drukuje dane o złożonych przez klientów zamówieniach i zapłacie, w tym numer transakcji (nr zamówienia), dane nabywcy, adres miejsca przeznaczenia wysyłki, typ transakcji (dostawa, zwrot), data transakcji finansowej (zapłaty), cena, dane o zrealizowanych wysyłkach w tym: magazyn i kraj rozpoczęcia wysyłki, sposób wysyłki (np. kurier), data wysyłki, przewidywana data dostawy, opis towaru w tym kod artykułu, ilość sztuk, waga przesyłki, region dostawy, kraj przeznaczenia wysyłki, nr przesyłki w systemie kurierskiej. Jednak ww. dane elektroniczne nie świadczą o zrealizowanych dostawach oraz nie potwierdzają odbioru towaru, a jedynie ograniczają się do danych z zamówienia.

Ponadto, Wnioskodawca – jak stwierdził – nie pozyskuje potwierdzeń dostarczenia każdej jednostkowej przesyłki z systemu firmy kurierskiej. Nie będzie też drukował lub importował z systemów firm kurierskich informacji o dostarczeniu pojedynczych wysyłek. W tym kontekście, choć Wnioskodawca słusznie zauważył, że ustawodawca jedynie przykładowo wymienia dokumenty, które podatnik powinien posiadać, w celu potwierdzenia dokonania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, to nie wskazał żadnych innych dokumentów, które mogłyby wiarygodnie uzupełnić (a nawet zastąpić) braki w dokumentacji wymaganej przez art. 23 ust. 14 ustawy. Sama informacja o stsusie przesyłki, w tym kiedy, gdzie i komu została dostarczona, uzyskana za pośrednictwem internretu poprzez bezpośrednie odesłanie (link) w terminie 3 miesięcy od daty wysyłki nie jest wystarczającym dowodem, że towary będące przedmiotem sprzedaży wysyłkowej fizycznie opuściły Polskę i dotarły do nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego, tym bardziej, że po ww. terminie dane te są archiwizowane i są w posiadaniu firmy kurierskiej.

W świetle powyższych ustaleń dane potwierdzone przez system firmy A., która przekazuje Wnioskodawcy określony pakiet danych, w tym zapewnia pełną kontrolę nad realizacją i rozliczeniem dostaw, nie spełniają warunku dowodowego z art. 23 ust. 14 ustawy, gdyż nie potwierdzają dostarczenia i odbioru towarów przez nabywcę poza terytorium kraju.

Tym samym, przygotowane przez system firmy A. ww. dane (w formie elektronicznej) na temat nadanych przez Wnioskodawcę i dostarczonych do odbiorcy ostatecznego towarów nie można również zaliczyć do dokumentów wskazanych przez ustawodawcę w art. 23 ust. 15 ustawy.

Biorąc pod uwagę ww. informacje należy stwierdzić, że otrzymywane przez Wnioskodawcę z systemu A. dane nie stanowią wystarczającego dowodu w rozumieniu art. 23 ust. 14 i 15 ustawy, który potwierdza doręczenie danej przesyłki ostatecznemu odbiorcy. Tym samym, Wnioskodawca nie jest uprawniony do uznania, że transakcje stanowią sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju dokonaną na terytorium kraju członkowskiego przeznaczenia, tj. na terytorium Niemiec i w konsekwencji są opodatkowane poza terytorium kraju.

Zatem, stanowisko wnioskodawcy w przedstawionym wyżej zakresie jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Tym samym, w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek wyłącznie w zakresie dokumentacji warunkującej uznanie dostawy towarów w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.