Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.787.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-24
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box; koszt-koszty kwalifikowane; oprogramowanie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca-ust. 6; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 27 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych
    przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT). Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę
    przychodów i rozchodów. Wnioskodawca wykonuje działalność opisaną we wniosku
    polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 marca 2024 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: Oprogramowaniem).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory” to programy komputerowe, które były i
    są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane zamiennie, żeby
    określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonych prac twórczych tworzy i rozwija
    oprogramowanie wskazane poniżej:
    1) Aplikacja na urządzenia ... rozwijana była dla polskiej firmy zajmującej się usługami OTT
    (ang. Over-the-top), takimi jak usługi dystrybucji cyfrowej oferowanej widzom
    bezpośrednio za pośrednictwem publicznego Internetu. Aplikacja ta umożliwia
    odtwarzanie transmisji cyfrowych (streamingu), zarówno kanałów liniowych nadawanych
    na żywo, jak i materiałów dostępnych w formie na żądanie. Użytkownik, w zależności od
    zakupionego pakietu i oferowanych przez niego możliwości, posiada możliwość
    korzystania z szeregu dodatkowych funkcji. Jednym z nich jest tzw. Timeshift, czyli
    możliwość przewijania do tyłu materiału nadawanego na żywo. Limit „oddalenia” od

    momentu nadawanego na żywo jest sprawdzany na bieżąco oraz przy ręcznym
    przewijaniu odtwarzanego materiału przez użytkownika. Po przekroczeniu wartości
    brzegowej, aplikacja sprawdza czy granica została przekroczona i przenosi użytkownika w
    najbardziej dopuszczalny dla niego czas. Przykładem innej implementowanej
    funkcjonalności jest wyświetlanie ograniczeń związanych z reklamami. Niektóre kanały
    nadawcze posiadają wymóg, by podczas przewijania materiału przez użytkownika nie
    zostały pominięte transmitowane bloki reklamowe. W tym celu przy przewijaniu przez
    użytkownika materiału „w przód”, sprawdzane jest, czy w obszarze, który miał być
    pominięty pojawiał się jakiś blok reklamowy. Jeśli tak, aplikacja sprawdza czas i przenosi
    użytkownika do początku pierwszego bloku reklamowego, który miał zostać wyświetlony.
    Jeśli użytkownik próbuje przewinąć aktualnie grającą reklamę, w przypadku nadanego
    ograniczenia wyświetla się komunikat o braku takiej możliwości podczas wyświetlanego
    bloku reklamowego. Zostały również zaimplementowane inne funkcjonalności, takie jak
    wyświetlenie komunikatu, że blok reklamowy zacznie się za kilka sekund, bądź za kilka
    sekund czas wyświetlania materiału sponsorowanego zakończy się. Niektóre kanały, po
    upływie kilku bądź kilkunastu sekund, nadają możliwość pominięcia bloku reklamowego
    poprzez wyświetlenie przycisku użytkownikowi. Po jego naciśnięciu użytkownik zostaje
    przeniesiony na koniec bloku reklamowego. Innymi funkcjonalnościami związanymi z
    odtwarzaniem filmów jest m.in. „Powrót na żywo”, czyli możliwość do powrotu do
    aktualnie nadawanego fragmentu transmisji za pomocą dostępnego przycisku (w
    przypadku materiału LIVE), rozpoczęcie materiału od początku (dla materiału VOD),
    aktualizacja metadanych (takie jak tytuł, opis, czas trwania) na odtwarzaczu przy
    rozpoczęciu nowego programu podczas wyświetlania transmisji LIVE, mechanizm „...”, tj.
    zapamiętanie czasu odtwarzania materiału oglądanego przez użytkownika (w przypadku
    przewinięcia, zatrzymania, buforowania, wyjścia z odtwarzacza bądź cyklicznie co
    określony czas). Po ponownym wejściu w oglądany wcześniej materiał aplikacja przenosi
    użytkownika w ostatnio zapisane miejsce. By użytkownik mógł czerpać przyjemność z
    korzystania z aplikacji oraz był zachęcony do przeszukiwania dostępnych materiałów,
    zaimplementowany został również szereg usprawnień graficznych. Jednym z przykładów
    jest rząd kafli „...”, czyli zbiorczego szeregu kanałów nadawanych na żywo wraz z
    informacją o aktualnie odtwarzanym oraz następnym najbliższym materiale. Każdy kafel
    zawiera pasek postępu symbolizujący stopień ukończenia aktualnie grającego programu.
    By zapewnić ciągłość aktualnych danych, zostało zaimplementowane cykliczne pobieranie
    danych z serwera i aktualizację widoku w przypadku zmiany. Mechanizm ten wymaga
    zaimplementowania użycia bardziej zaawansowanego algorytmu, by możliwie najbardziej
    rozproszyć moment zapytania serwera o nowe dane. W przypadku odpowiednio większej
    ilości użytkowników, operacje te wywołane w tym samym czasie mogłyby doprowadzić do
    błędów odpowiedzi od zewnętrznego serwera bądź nawet jego całkowitemu zawieszeniu.
    Innymi elementami tworzenia aplikacji było nieustanne poprawianie bądź tworzenie
    zupełnie nowych sekcji widoków, jak również usprawnianie efektu przewijania pomiędzy
    kaflami czy dostępnymi sekcjami. Każdy z kafli mógł mieć inny wymiar, stąd dbałość o
    szczegóły przy implementacji mechanizmu zmiany focusu (aktualnie zaznaczonego
    elementu z szeregu dostępnych opcji) za pomocą pilota wymagała szczególnej uwagi i
    odpowiedniej implementacji). Niektóre systemy wymagały implementację ograniczeń w
    stosunku do odtwarzanego materiału. Jednym z nich było ograniczenie wiekowe, które
    wymuszało posiadanie ustalenie 4-cyfrowego pinu na zewnętrznym serwisie. W aplikacji
    wymagało to implementację wyświetlenia ekranu do wprowadzenia 4 cyfr za pomocą
    pilota i dostępnej systemowej klawiatury. Po wybraniu czwartej cyfry kod jest
    weryfikowany przez zewnętrzny serwis i dopiero po ewentualnej pozytywnej weryfikacji
    materiał mógł być odtworzony. Inne ograniczenia dotyczyły regionu(kraju), w którym
    użytkownik próbował odtworzyć dany materiał, możliwość oglądania „od początku” bądź
    w ogóle przewijania grającego materiału. Każde z ograniczeń zostało odpowiednio
    zaimplementowane w aplikacji.
    2) Aplikacja na telefony ... tworzona jest dla ... klienta z myślą o użytkownikach tego
    regionu, chcących korzystać z współczesnych rozwiązań mobilnych przy płatnościach.

    Aplikacja będzie oferować różne metody płatności, takie jak „Kup teraz”, „Zapłać później”
    jak również płatności ratalne z wbudowaną kontrolą kredytową. Aplikacja wykorzystywać
    będzie najnowsze rozwiązania technologiczne udostępniane przez ... w kontekście
    bezpiecznych zbliżeniowych płatności z użyciem NFC. Kluczowym punktem implementacji
    będzie proces rejestracji, przez który będzie musiał przejść każdy nowy użytkownik
    systemu. Proces ten zawiera szereg informacji, zarówno koniecznych do uzupełnienia
    przez użytkownika (takich jak dane osobowe, czy adres zamieszkania), jak i takich, z
    którymi taki użytkownik musi się zaznajomić. Wymaganym więc jest, by
    zaimplementowane funkcjonalności były dla użytkownika czytelne, a także spójne i
    przejrzyste na każdym kroku. Dlatego implementacja nawet podstawowych elementów,
    takich jak pola tekstowe z odpowiednimi nagłówkami, przyciski radiowe i wielokrotnego
    wyboru, selektory elementów z dostępnej listy opcji, wybór daty, czy wyskakujących
    komunikatów (promptów), wymagają zwrócenia szczególnej uwagi na najmniejsze nawet
    detale, takie jak np. odstęp między elementami. Implementacja aplikacji zawierać będzie
    również szereg koniecznych funkcjonalności, by zapewnić jak najwyższe bezpieczeństwo
    dla użytkownika przy pobieraniu od niego danych wrażliwych. Jednym z nich jest
    wprowadzenie PINu bezpieczeństwa. By zapobiec wykradzeniu danych, wprowadzony PIN
    nie jest zapamiętany ani w prostej, ani w zaszyfrowanej formie w pamięci telefonu. By
    mechanizm mógł działać również bez dostępu do Internetu, konieczna jest odpowiednia
    implementacja algorytmu szyfrującego AES. W tym celu podczas rejestracji i pierwszym
    wprowadzeniu PINu przez użytkownika, tworzony jest losowy ciąg znaków, który zostaje
    zaszyfrowany z użyciem wprowadzonej danej. Przy próbie logowania, aplikacja próbuje
    porównać rezultat szyfrowania wraz z tym uzyskanym przy procesie rejestracji i dopiero
    przy ewentualnej zgodności zezwala na dostęp do odczytania danych użytkownika na
    temat jego płatności. Wprowadzona zostanie również implementacja mechanizmu
    dodatkowej ochrony, w postaci limitu prób logowania. Po określonej liczbie nieudanych
    prób, aplikacja wyświetla odpowiedni komunikat, a następnie wylogowuje użytkownika i
    usuwa z pamięci wszystkie zaszyfrowane dane. Osobną wewnętrzną funkcjonalnością jest
    prowadzenie systemu przechowywania wrażliwych danych użytkownika. Wymagają
    odpowiedniego szyfrowania, tak by zapobiec wycieku danych i czyniąc dane bezpiecznymi
    przed atakami hakerskimi. Jednym z pobocznych zaimplementowanych funkcjonalności
    aplikacji jest kontrola połączenia z Internetem. W większości miejsc aplikacji połączenie
    jest wymagane i kontynuowanie korzystania z aplikacji jest niemożliwe, dlatego w
    odpowiednich miejscach, by zapobiec błędom w połączeniach z serwerem, konieczna jest
    implementacja mechanizmu całkowitej blokady nawigacji aplikacji wraz z wyświetleniem
    odpowiedniego komunikatu. Połączenie z zewnętrznym serwerem jest również ważnym
    elementem implementacji aplikacji. Umożliwia ona synchronizację elementów z bazą
    danych (jak chociażby logowanie z innego urządzenia), czy zwiększoną kontrolę
    bezpieczeństwa. Dane zwracane przez serwis zewnętrzny mogą zwracać albo konieczne
    dane (w przypadku powodzenia) lub zwrócić informację o błędzie (wraz z odpowiednim
    kodem błędu). Dlatego odpowiednia implementacja tego mechanizmu również jest
    kluczowa, by zapewnić jednakowy i spójny dostęp do danych na przestrzeni całej aplikacji.
    Ważna jest w szczególności w przypadku obsługi błędów, by dla użytkownika było jasne,
    co było powodem niepowodzenia. Aplikacja jest stworzona z myślą o użytkownikach o
    różnym wieku oraz różnym stopniem zaawansowania obycia z technologią. Dlatego
    wymagana jest również implementacja odpowiednich wyrażeń regularnych we
    wprowadzanych polach, by zminimalizować błędy popełniane przez użytkownika przy
    formularzach rejestracyjnych. Dodatkową ochroną jest również blokada przycisków
    potwierdzeń, zanim wszystkie wymagane pola zostaną uzupełnione. Jeśli przejście danego
    etapu wiąże się z koniecznością połączenia z serwerem, blokowane są również pozostałe
    interakcje wraz z ikoną ładowania na czas otrzymania danych, by niezależnie od jakości
    łącza internetowego uniknąć m.in. wielokrotnych zapytań do serwera, a tym samym
    uniknięcia niepotrzebnych błędów aplikacji. Proces rejestracji, proces logowania, czy
    ekrany związane z tablicą rozdzielczą (listą transakcji, listą zakupów, panelach
    pomocniczych), wymagają implementacji systemu nawigacji pomiędzy konkretnymi

    ekranami. Nawigacja między konkretnymi ekranami nie zawsze jest jednakowa, może
    zależeć od elementów takich jak stopień zaawansowania w ukończeniu procesu
    rejestracji, czy obecny status połączenia z Internetem. By zapewnić jak najlepsze odczucia
    przy korzystaniu z aplikacji, wymagana jest szczególna uwaga podczas implementacji, by
    zachować spójność, zarówno jeśli chodzi o animacje jak i przejrzystość pomiędzy
    kolejnymi wyświetlanymi elementami, tak by użytkownik czuł, że aplikacja działa szybko i
    płynnie niezależnie od stanu, w którym się znajduje. Innymi funkcjonalnościami jest
    również prowadzenie procesu analityki korzystania z aplikacji. W celach rozwojowych,
    aplikacja zbiera zanonimizowane dane dotyczące korzystania z aplikacji przez
    użytkownika, takie jak np. wyświetlone ekrany, spędzony na nich czas, a także interakcje z
    klikalnymi elementami, czy wyświetlanymi komunikatami. W tym celu konieczna jest
    również odpowiednia implementacja mechanizmów ułatwiających kolekcjonowanie i
    wysyłanie takich danych, by zarówno na obecnych jak i przyszłych implementacjach
    ekranów aplikacji informacje były łatwe do zgromadzenia i spójne w obrębie całej aplikacji.
    W aplikacji prowadzona będzie również implementacja szeregu pobocznych
    funkcjonalności i mechanizmów związanych z jej tematyką i jej ogólnym
    funkcjonowaniem. Będą to m.in. notyfikacje push, proces resetu hasła, implementacja
    ekranów dotycząca wsparcia dla użytkownika, możliwości usunięcia konta. Będą to
    również funkcjonalności związane z płatnościami, takie jak zmiana okresu/sposobu
    spłacania zaległości, obsługa procesu ich weryfikacji, odpowiednie widoki związane z
    zamrożonym stanem karty/użytkownika i tym podobne. Aplikacja, by zapewnić najwyższą
    jakość działania, posiadać będzie również odpowiednie metody otestowania
    zaimplementowanych funkcjonalności, by uzasadnić zarówno ich jakość, jak i pozwala
    wprowadzić dodatkowy sposób zabezpieczenia podczas rozszerzenia/implementacji
    innych stanów aplikacji. W tym celu stworzone będą zarówno testy jednostkowe danych
    serwisów, integracyjne danego obszaru funkcjonalności aplikacji, jak i snapshotowe (to
    znaczy testy widoków ekranów w celu wychwycenia nawet najmniejszych zmian we
    wprowadzonych marginesach, czy odstępach między elementami). Nowo opracowywane
    funkcje tworzone są z wykorzystaniem języka programowania Swift oraz wszelkich
    funkcjonalności udostępnianych przez firmę ... Ich zadaniem jest, by aplikacje, z których
    korzystają użytkownicy były jak najbardziej użyteczne, a przy okazji zapewniały wysoką
    przejrzystość, były czytelne oraz miłe dla oka. Użytkownicy aplikacji na urządzenia ... są w
    stanie zalogować się do serwisu streamingowego, by obejrzeć wybrane dla siebie
    materiały, zarówno kanały telewizyjne nadawane na żywo (stream LIVE), jak i wybrane
    seriale (VOD). Aplikacja tworzona jest z myślą o adaptacji pod różne podsystemy, tj.
    dostawców materiału do wyświetlenia. W praktyce jeden napisany kod służy stworzeniu
    wielu osobnym aplikacjom udostępnianym na platformę ..., dla każdego dostawcy z
    osobna. Użytkownicy aplikacji na ... są w stanie zapłacić zbliżeniowo za swoje zakupy za
    pomocą technologii NFC. W tym celu użytkownicy przechodzą przez cały proces
    rejestracyjny wraz z odpowiednią weryfikacją konta bankowego, a w codziennym
    użytkowaniu aplikacji zalogować się za pomocą pinu bądź wykorzystania biometrii i
    dokonać płatności.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej
    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podzielił swoją
    działalność na poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie

      działalności, by zrozumieć, jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy, który będzie tworzył Wnioskodawca, np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania;
    4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
      (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
      harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
      indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).
    Prowadzenie działalności w taki sposób wynika ze specyfiki tworzenia programu
    komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do
    danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii),
    zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania
    poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty
    prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia
    założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Wnioskodawca w ramach
    działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych
    kwalifikują się jako prace skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) bądź poprzez stworzenie nowego programu
    komputerowego, bądź poprzez twórczą zmianę (opracowanie) istniejącego programu
    komputerowego. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe – utwory w
    rozumieniu art. 1 ustawy o PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie
    są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób
    metodyczny, systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.
    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast w ramach podejmowanej działalności
    Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie,
    kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów
    (oprogramowania), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te
    podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we
    wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca

    wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie
    przychodu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania nowych
    rozwiązań – Oprogramowania, a to czytając literaturę dotyczącą technologii, korzystając z
    różnych materiałów multimedialnych dostępnych w Internecie (m.in. kursy, nagrania
    wideo, fora o technologii). Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy
    planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i
    narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w
    środowisku, w którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę
    wytworzone oraz wiedza pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W
    doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez Niego nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie
    stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych
    funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W tym miejscu należy
    podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu
    okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z
    faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód.
    Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem
    rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Należy przy tym podkreślić, że
    działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Wnioskodawcę, ale
    wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących
    stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) – opisanego we wniosku w warunkach
    działalności wynikające z wniosku. Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia
    programu komputerowego kończą się pozytywnym wynikiem, którego efektem jest
    program komputerowy, napisany w języku programistycznym. Na zakończenie uznać
    należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania mają
    skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o
    charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz
    niepowtarzalny charakter.
    Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego
    Zleceniodawcy. Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest
    jedynie „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i
    zaprojektowanie oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy
    komputerowe i zastosowane w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez
    Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone i znane w Jego przedsiębiorstwie, jak również
    są innowacyjne w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań
    dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność

    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze sprzedaży praw majątkowych do
    programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2024 oraz lata kolejne.
    Wnioskodawca w latach następnych będzie uzyskiwał dochody na zasadach
    dotychczasowych.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki,
      klawiatury, dyski, monitory), a także niezbędne okablowanie (zasilacze, przedłużacze,
      adaptery), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) –
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i Internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą.
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy,
    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy i
      kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlega opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez pozostały
    dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i konsultacje
    niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych, natomiast tego

    wynagrodzenia Wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną stawką
    opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja taka prowadzona jest na
    bieżąco od 1 marca 2024 roku.
    Wnioskodawca nie wyklucza podjęcia współpracy z nowymi Zleceniodawcami. Rodzaj i
    funkcjonalności tworzonego Oprogramowania mogą być zróżnicowane, z tym jednak
    zastrzeżeniem, że opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności pozostanie niezmieniony; nie ulegnie zmianie także rodzaj i źródło
    uzyskiwanych dochodów z tytułu sprzedaży Oprogramowania.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego), które mogą ułatwić pracę tutejszemu
    Organowi.
    1. Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
      Dochodów za okres od dnia 1 marca 2024 r. i lat przyszłych.
    2. Wnioskodawca wskazuje:
      a) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
        Wnioskodawca prowadził i prowadzi je od 1 marca 2024 r.
      b) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
        prace?
        Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można podzielić na
        kilka faz, obejmują one takie czynności jak:
        1) Faza koncepcyjna – zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez
        rozmowę ze Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za
        prowadzenie działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać
        dany program komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez
        omówienie funkcjonalności;
        2) Faza planowania – proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór
        technologii, planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia
        poszczególnych etapów prac;
        3) Faza programowania – etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
        pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
        4) Faza weryfikacji – przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
        docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
      c) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
        tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych
        mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki
        będą wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?

        Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone
        pozytywnym wynikiem. Wynikiem było/jest stworzenie kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej do programu komputerowego. Miały i mają one zawsze
        formę programu komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku
        programistycznym. Ten wynik/wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności
        gospodarczej Wnioskodawcy w celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
      d) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
        ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
        produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował
        produkty, procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej
        działalności gospodarczej?
        W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy,
        zmieniony lub ulepszony produkt – oprogramowanie i dokona tego również w
        przyszłości. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie opisane we wniosku.
        Wnioskodawca oferuje i będzie oferował produkty, które są wynikiem prac
        rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
      e) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
        mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy,
        ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności
        obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów,
        procesów lub usług?
        W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty mają nowy,
        bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter produktów
        nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych
        zmian do tych produktów.
      f) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
        przychodami, których dotyczy wniosek?
        Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
        Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3. Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
      kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
      Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
      wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez
      zlecającego te czynności.
    4. Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością?
      Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
      działalnością.
    5. Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
      Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności?
      Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
      Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6. Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
      produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
      innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
      Pana funkcjonujących?

      W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija oraz
      ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy
      lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów
      (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7. Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem”, zawsze są utworami w
      rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
      odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
      nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która
      wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych
      i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter
      powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
      projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?
      Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, tj.:
      - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są
        kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
      - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
        umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
        przewidzieć jako mające charakter powtarzalny,
      - nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów
        zlecanych przez Zleceniodawcę.
    8. Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
      o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i
      kiedy je Pan prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
      Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej
      wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a mianowicie
      spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich prowadzenia nie
      zamierza obejmować preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie (wskazane
      powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności gospodarczej opisanej
      we wniosku tj. od dnia 1 marca 2024 r. Jeśli odnosi się do działalności rozwojowej
      wnioskodawcy, to nie realizuje on innych czynności w jej obrębie aniżeli wskazane we
      wniosku. Podkreślenia wymaga, że prace o innym charakterze niż prace rozwojowe,
      prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy, nie są przedmiotem wniosku i
      Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9. Czy w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
      ulepszania oraz rozwijania oprogramowania – efekty Pana prac są odrębnymi
      programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych?
      W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę
      prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
      Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego
      pracy.
    10. Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?

      W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie „oprogramowania” wiąże się z
      samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu
      ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11. Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana
      pracy?
      Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego
      pracy.
    12. W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie:
        a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do „oprogramowania”;
        b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich?).
      Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie, Wnioskodawca nie
      otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw do
      „programu komputerowego. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
      wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
      ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z
      wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa – poboczne usługi informatyczne a
      mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną stawką
      podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13. Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy
      a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
      wartością tego wynagrodzenia?
      Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca przenosi na
      Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za co
      otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz prowadzonych
      rejestrów realizowanych prac.
    14. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
      Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw autorskich, gdyż
      nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach gospodarczych z
      Zleceniodawcą.
    15. W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
      stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
      Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane
      odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony przez
      Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który
      następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na
      Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z
      momentem zapłaty należnego wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy
      dany program komputerowy który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i

      przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na
      serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa i
      umieszczenie go na serwerze.
    16. Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
      Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych
      prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez comiesięczne wskazanie
      informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu. Prowadzona ewidencja
      czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z
      tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17. Wobec wskazania we wniosku, że: Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości
      w podobny sposób na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów, prosimy o
      wskazanie czy w przypadku świadczenia usług dla podmiotów zagranicznych, będzie
      Pan wykonywał działalność za pomocą zakładu/placówki w państwie Zleceniodawcy w
      rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartych między Polską a
      tymi państwami?
      Usługi będą wykonywane w Polsce.
    18. Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać:
      - czy ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
        zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP?
      - czy prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu?
      Ewidencja prowadzona jest od 1 marca 2024 r. Ewidencja prowadzona jest „na
      bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
      kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których
      mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
      zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    19. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
      Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:
      (a + b) x1,3/a + b + c + d,
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    20. W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    21. Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    22. Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.
    23. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków,
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Pytania
      1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
        rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej,
        o której mowa w przepisach ustawy o PIT?
      2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
        niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
        spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa
        w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
      3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
        majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania
        wskazanego we wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
      4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
        opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT. Stosownie do treści art. 5a pkt. 38
    ustawy o PIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą
    obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca, definiując w art. 5a pkt. 39 ustawy o PIT
    termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do
    definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a pkt. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się:
      - badania podstawowe określone jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;

      - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
        umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
        usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a pkt. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT. Jak zostało
    wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania.
    Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową – w ocenie
    Wnioskodawcy – przemawia:
    1) jej twórczy charakter – prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
      na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
      Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez
      Wnioskodawcę nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe
      programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja
      i zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie
      działalności Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i
      rozwiązania, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak
      również w praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich że w znacznym stopniu
      odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
      nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
      oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów – oprogramowania. Jednocześnie w
      zakres tej działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do
      takich produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów
      oprogramowania). W wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają
      nowe, innowacyjne oprogramowania (programy komputerowe) – przy wykorzystaniu
      wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania
      oprogramowania oraz przy wykorzystaniu technologii informatycznych – tworzenia
      oprogramowania. Wymaga to od Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów
      wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez udział w kursach internetowych, szkoleniach,
      lekturę książek o tematyce informatycznej, analizę dokumentacji do języka
      programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny – prace
      nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
      zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do
      osiągnięcia, harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą
    obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2

    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30 ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest
    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw Jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a pkt. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca
    wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija” Oprogramowanie, czego
    ustawodawca wymaga, żeby uznać Jego prace za prace rozwojowe.
    Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi, podlegającymi
    osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt
    80), program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do
    wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia
    określonego rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko. W
    konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w rozumieniu
    przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz
    Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być
    uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić
    wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box.
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej przez siebie działalności oraz nie
    wykonuje tej działalności pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie
    wskazanym przez Zleceniodawcę. Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy
    komputerowe (tworzone funkcjonalności implementowane do kodu źródłowego) są
    chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw. W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje,
    że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).

    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych.
    Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji
    pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika.
    Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który zamierza
    skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. wskaźnik
    Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym wskaźniku są
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez
    podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej.
    Głównymi kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej
    działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść, są koszty bezpośrednio związane z
    działalności polegającą na realizacji praw autorskich opisanych szczegółowo w stanie
    faktycznym i zdarzeniu przyszłym, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki,
      klawiatury, dyski, monitory), a także niezbędne okablowanie (zasilacze, przedłużacze,
      adaptery), narzędzi programistycznych do tworzenia oprogramowania – do
      bezpośredniego tworzenia i rozwijania Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) –
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe;
    3. koszty usług telekomunikacyjnych (abonament telefoniczny i internet), telefonu
      komórkowego, smartwatch i innych urządzeń mobilnych (tablety) - umożliwia
      komunikację mailową ze Zleceniodawcą, w przypadku braku dostępu do komputera,
      otrzymywanie komunikatów o krytycznych błędach w aplikacji, ułatwia szybką reakcję
      w takiej sytuacji, umożliwia kontakt telefoniczny ze Zleceniodawcą.
    4. użytkowania samochodu, w tym koszty paliwa, koszty napraw, przeglądów,
      ubezpieczenia, serwisu oraz opłaty z tytułu leasingu operacyjnego – niezbędne dla
      zapewnienia Wnioskodawcy sprawnego transportu do Zleceniodawcy w celu
      konsultacji dotyczących tworzonego Oprogramowania. Samochód wykorzystywany
      jest do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy i pozwala na szybki, sprawny i
      zintegrowany z potrzebami Zleceniodawcy kontakt i konsultacje, co służy
      personalizacji tworzonego Oprogramowania, dostosowaniu go do indywidualnych
      potrzeb i oczekiwań Zleceniodawcy.

    5. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    6. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy i
      kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wyżej opisane koszty uznać więc
    należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona
    przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca będzie ustalać odrębne wskaźniki
    Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Preferencyjna stawka opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (tzw. ulga IP-Box)
    jest dochód, który łącznie spełnia następujące warunki:
      został osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, a więc
      działalności, która spełnia warunki określone w art. 5a pkt 6 w zw. z art. 5b ustawy;
      jest „kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”.
    Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej” należy odnieść się do:
      art. 30ca ust. 2 ustawy, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej,
      art. 30ca ust. 7 ustawy, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane
      za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
    · art. 30ca ust. 4 ustawy, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
    I tak, zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (tzw. kwalifikowanym IP) jest więc
    prawo własności intelektualnej, które spełnia wszystkie następujące warunki:
    · jest jednym z rodzajów praw własności intelektualnej, które ustawodawca wymienił w
    art. 30ca ust. 2;
    · podlega ochronie prawnej na podstawie odrębnych przepisów;
    · jego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
    ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Autorskie prawo do programu komputerowego jako kwalifikowane IP
    Jednym z rodzajów praw własności intelektualnej wymienionych w art. 30ca ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest autorskie prawo do programu
    komputerowego.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji „programu komputerowego”, ani
    też nie odsyła w tym zakresie do żadnych konkretnych regulacji. W języku
    powszechnym program komputerowy to zestaw instrukcji, zaimplementowanych
    interfejsów i zintegrowanych danych, przeznaczonych dla komputera do realizacji
    wyznaczonych celów. Program komputerowy jest więc pewną odrębną całością, która
    pozwala użytkownikowi komputera na realizację określonych działań.
    Co istotne, tak rozumiany program komputerowy jest przedmiotem prawa autorskiego,
    jeśli spełnia definicję „utworu” będącego przedmiotem prawa autorskiego z art. 1 ust. 1
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509 ze zm.). Stosownie do tego przepisu:
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości,
      przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie definiuje „programu
    komputerowego”. Wymienia „programy komputerowe” jako rodzaj utworów będących
    przedmiotem prawa autorskiego wyrażanych słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu,
    programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy Rozdziału
    7 ustawy nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Ochronie nie podlegają natomiast idee i zasady
    będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego (art. 74 ust. 2 ww.
    ustawy).

    A zatem, program komputerowy zawsze jest funkcjonalną całością. Jednak, nie każdy tak
    rozumiany program polega ochronie prawno-autorskiej. Program, który jest napisany z
    wykorzystaniem powtarzalnych schematów, którego wytworzenie wymagało wiedzy i
    umiejętności programistycznych, ale nie wiązało się z prowadzeniem działań twórczych o
    indywidualnym charakterze, nie będzie przedmiotem praw autorskich.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej może być
    uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy wyłącznie wówczas, gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Zatem, warunkiem skorzystania z omawianej preferencji IP Box jest:
    · prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej przez podatnika, który chce skorzystać z
    tej preferencji;
    · wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez podatnika przedmiotu ochrony autorskim
    prawem do programu komputerowego w ramach tej działalności badawczo-rozwojowej.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Znaczenie pojęcia „działalność badawczo-rozwojowa” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 38
    ustawy – jest to:
      Działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Przy czym znaczenia pojęć „badania naukowe” i „prace rozwojowe” zostały określone
    odpowiednio w art. 5a pkt 39 i 40 ustawy.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.), a więc:
      Prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie
      nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
      bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. –
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
      Prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na
      opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
      znaczących ulepszeń.
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.), czyli:
      Działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
      · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu
        zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
        nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne lub
      · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i
        nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
        nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
        wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń lub
      · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
        czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania
        i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
        z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane
        do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, podejmowana w
        sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
        zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” – określające czynność, której istotą jest element kreacyjny
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu,
    kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym
    użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe
    konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;

      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,
      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Punktem wyjściowym
    dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu
    (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte
    działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy
    „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu
    jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-
    rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    Ustawodawca określił, jakie rodzaje dochodów, które podatnik uzyskuje w ramach
    działalności gospodarczej, mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych IP.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Katalog tytułów, z jakich może być osiągany dochód uznawany za uzyskany z
    kwalifikowanego IP, jest zamknięty.
    Co istotne, użyte przez ustawodawcę pojęcie dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej odnosi się do dochodu (straty) z konkretnego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej. Tym samym, w celu skorzystania z ulgi IP Box podatnik
    nie ustala łącznego dochodu (straty) ze wszystkich posiadanych kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, ale odrębne dochody (straty) z poszczególnych praw.
    Dochód ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy. Przy ustalaniu przychodów należy
    mieć na względzie przepisy o momentach rozpoznawania przychodów. Jako koszty
    uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej należy
    rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika, które w sposób
    bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego przychodu. Należy
    mieć również na względzie obowiązujące podatnika zasady potrącalności kosztów.
    Kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP
    Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy jest jednym z elementów, które służą
    ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj.
    ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zasadę obliczania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej określa art. 30ca ust. 4 ustawy. Kwalifikowanym dochodem z
    kwalifikowanego IP jest iloczyn:
      · dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku
        podatkowym i
      · wskaźnika obliczonego według wzoru podanego w przepisie (tzw. wskaźnika nexus).
    Dopiero tak ustalony dochód jest przedmiotem opodatkowania preferencyjną stawką
    5%.
    Celem wskaźnika nexus nie jest „podatkowe rozliczenie” wydatków ponoszonych przez
    podatników (kwestia możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu
    z kwalifikowanego IP jest rozstrzygana na etapie ustalania dochodu z kwalifikowanego
    IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy). Wskaźnik nexus służy określeniu, czy za
    kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP można uznać całość dochodu z
    kwalifikowanego IP, czy tylko jego część. Istotna jest tu proporcja wykazywanych przez
    podatnika wartości.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy, wskaźnik nexus oblicza się według wzoru:
    (a + b) x 1,3/a + b + c + d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio
    związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek,
    opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww.
    ustawy). Jeśli wartość wskaźnika jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1
    (art. 30ca ust. 6).
    Wskaźnik nexus ustala się dla każdego konkretnego kwalifikowanego IP. Iloczyn wskaźnika
    nexus ustalonego dla konkretnego kwalifikowanego IP i dochodu uzyskanego z tego
    kwalifikowanego IP to kwalifikowany dochód z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 4 ustawy).
    Podstawa opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%
    Suma ustalonych we wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym jest podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5% (art. 30ca ust. 3 ustawy).
    Co istotne, podatnik, który chce skorzystać z ulgi IP Box musi również spełnić obowiązki
    ewidencyjne, o których mowa w art. 30cb ustawy.
    Ocena charakteru Pana działalności
    W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi działalność, której przedmiotem jest tworzenie
    i rozwój oprogramowania. Opisując tę działalność zaznaczył Pan, że:
      Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
      (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
      harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
      indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).
      Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
      systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy
      wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia
      oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
      (...) w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
      twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez
      Wnioskodawcę od momentu rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym
      samym Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe. Wnioskodawca wskazuje, że brak
      prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby Mu uzyskanie przychodu. Pracując
      nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
      wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
      informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
      postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.

      Bez wątpienia działalność na rzecz danego Zleceniodawcy polega na tworzeniu
      nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Niego
      nie miały miejsca. Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego
      Zleceniodawcy powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że
      cecha twórczości jest spełniona.
      Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Jego
      pracy.
    A zatem wskazał Pan, że wyodrębnione zadania w ramach działalności, której dotyczy
    Pana pierwsze pytanie:
      polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności,
      służą tworzeniu nowych produktów,
      mają twórczy charakter,
      są podejmowane systematycznie,
      nie obejmują wprowadzania okresowych i rutynowych zmian do tworzonych
      produktów.
    Opisał więc Pan działania o cechach właściwych pracom rozwojowym, o których mowa w
    art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Potwierdza to Pan wskazując:
      W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Wnioskodawcę
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę
      prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W tak opisanych okolicznościach faktycznych Pana poszczególne wyodrębnione zadania
    można uznać za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jak Pan zaznaczył w opisie sprawy:
      (...) utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w każdym przypadku są
      chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych.
    Dodatkowo, z opisu tego wynika, że:
      Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy
      umowy o świadczenie usług. Przenosi On prawa autorskie odpłatnie na rzecz
      Zleceniodawcy. Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na
      podstawie pisemnej umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki
      zgodne z art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wobec powyższego, przysługujące Panu majątkowe prawa autorskie do danego programu
    komputerowego, które zostały wytworzone w efekcie prowadzenia konkretnych prac
    rozwojowych, są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa w art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej zwane także:
    „kwalifikowanym IP”).
    Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).

    Podsumowując, Pana dochód w zakresie, w jakim został osiągnięty z tytułu przeniesienia
    majątkowych praw autorskich do kwalifikowanego IP na kontrahenta jest dochodem z
    kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Jest więc to rodzaj dochodu, który – przy
    zachowaniu zasad ustalenia podstawy opodatkowania określonych w art. 30ca ust. 3-5
    ustawy oraz dopełnieniu obowiązków ewidencyjnych z art. 30cb – może podlegać
    opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku 5% (art. 30ca ust. 1 ustawy).
    Dochód ten ustala się według zasad z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Jako koszty uzyskania przychodów z kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej należy rozpoznać koszty funkcjonalnie związane z działalnością podatnika,
    które w sposób bezpośredni albo pośredni przyczyniły się do powstania takiego
    przychodu.
    Odnosząc się do Pana dalszych wątpliwości należy wskazać, że celem ustalenia podstawy
    opodatkowania musi Pan m.in. ustalić wskaźniki nexus dla poszczególnych
    kwalifikowanych IP. Przy ustalaniu wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze
    swej natury nie mogą być bezpośrednio związane z wytworzeniem konkretnego
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Jak Pan zaznaczył w opisie okoliczności faktycznych sprawy w odniesieniu do wydatków
    wskazanych we wniosku:
      Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków,
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z
      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Wobec tego, wskazane we wniosku wydatki, w zakresie w jakim są przeznaczone na Pana
    poszczególne prace rozwojowe – ustalone z zachowaniem metody przyporządkowania,
    która najlepiej odzwierciedla związek poszczególnych wydatków z danymi pracami
    rozwojowymi i wytworzonym kwalifikowanym IP – można uwzględnić przy ustalaniu
    poszczególnych wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Suma ustalonych we
    wskazany sposób kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP będzie podstawą
    opodatkowania preferencyjną stawką podatku – 5%.
    W konsekwencji, poniesione przez Pana wydatki, do których odnosi się pytanie czwarte,
    które są związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP, należy
    uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną działalność
    badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
    zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 powołanej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i
    stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji nie była ewentualna kwalifikacja opisanych we
    wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu przy obliczaniu dochodu (straty) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art.
    9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.