Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-215/14/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-02
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ewentualnego zwrot w związku z realizacją projektu - Budowa infrastruktury
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 10 marca 2015 r. (data wpływu 12 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 22 maja 2015 r. (data wpływu 27 maja 2015 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ewentualnego zwrot w związku z realizacją projektu „\`(...)\`” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ewentualnego zwrotu w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 22 maja 2015 r. (data wpływu 27 maja 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu 18 maja 2015 r. znak: IBPP3/4512-215/15/LŻ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Gmina) przystępuje do realizacji projektu pn. „\`(...)\`”. Przedmiotem projektu jest budowa infrastruktury okołoturystycznej w sześciu miejscowościach gminy K….: S…., G…., K…., P…., B….. i P….. Na infrastrukturę składają się przede wszystkim: siłownie na wolnym powietrzu, place zabaw oraz punkty wypoczynkowe, a także drobna infrastruktura towarzysząca (np. ogrodzenia, ciągi piesze, kosze na śmieci itp.).

Z uwagi na usytuowanie projekt uporządkowano w 6 komponentach:

*   komponent I: miejscowość S… – budowa siłowni na wolnym powietrzu, placu zabaw oraz punktu wypoczynkowego;
*   komponent II: miejscowość G….. – budowa siłowni na wolnym powietrzu oraz punktu wypoczynkowego wraz z ogrodzeniem;
*   komponent III: miejscowość K…. – budowa siłowni na wolnym powietrzu oraz punktu wypoczynkowego;
*   komponent IV: miejscowość P…. – budowa punktu wypoczynkowego oraz ciągów pieszych i dojść w okolicy skały O…..;
*   komponent V: miejscowość B….. – budowa placu zabaw i siłowni na wolnym powietrzu wraz z ogrodzeniem;
*   komponent VI: miejscowość P….. – budowa siłowni na wolnym powietrzu wraz z ogrodzeniem.

Całkowity koszt projektu szacuje się 400.000 złotych. Z tego do 85% (340.000 zł) zostanie sfinansowane z dotacji z EFRR w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007–2013, a pozostałe 15% (60.000 zł) stanowić będą środki własne gminy, które zostały zabezpieczone Uchwałą Rady Gminy.

Analiza otoczenia projektu wykazała, że Wnioskodawca posiada olbrzymi potencjał w zakresie rozwoju turystyki. Bardzo atrakcyjne położenie geograficzne i związane z nim unikalne walory przyrodnicze, dobrze rozwinięta baza noclegowa, a także bogata i wciąż rozwijająca się oferta turystyczna, są szansą na stabilny, a jednocześnie zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny regionu. Ograniczeniem tego potencjału jest nieadekwatna do potrzeb liczba obiektów okołoturystycznych, umożliwiających zróżnicowanie i poszerzenie oferty turystycznej, a także dysproporcje w dostępie do tych obiektów, spowodowane ich nierównomiernym rozplanowaniem na terenie gminy (skupienie oferty wyłącznie w głównych ośrodkach). Projekt ma sprzyjać niwelacji wskazanych ograniczeń.

Właścicielem powstałego majątku pozostanie Wnioskodawca. Cała stworzona w projekcie infrastruktura będzie ogólnodostępna, a za korzystanie z niej nie będą pobierane żadne opłaty. Na potrzeby zachowania trwałości finansowej inwestycji, w budżetach Wnioskodawcy na przyszłe lata zarezerwowane będą środki na pokrycie przewidywanych kosztów operacyjnych.

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”.

Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie służą Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zakupy dokonane w związku z realizacją projektu są udokumentowane fakturami VAT, w których Wnioskodawca figuruje jako nabywca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 22 maja 2015 r.):

Czy w przypadku opisanego projektu przysługuje Wnioskodawcy obniżenie podatku należnego o podatek naliczony oraz jego ewentualny zwrot?

Zdaniem Wnioskodawcy, jako podatnik podatku VAT, nie ma możliwości odliczenia lub otrzymania zwrotu podatku VAT z tytułu realizowanej operacji, gdyż inwestycja wynika z zadań własnych gminy określonych w art. 6 i 7 oraz art. 33 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a zatem nie będzie źródłem przychodów z czynności opodatkowanych, określonych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r., co wyklucza zwrot przedmiotowego podatku. Efektem inwestycji zarządzać będzie Wnioskodawca, a całość infrastruktury będzie udostępniana nieodpłatnie, jako że celem niniejszego zadania jest zwiększenie oferty okołoturystycznej na terenie gminy Kroczyce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-10a ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1, ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca realizuje operacje pn. pn. „\`(...)\`”. Na infrastrukturę składają się przede wszystkim: siłownie na wolnym powietrzu, place zabaw oraz punkty wypoczynkowe, a także drobna infrastruktura towarzysząca (np. ogrodzenia, ciągi piesze, kosze na śmieci itp.). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako „podatnik VAT czynny”. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją projektu nie służą Wnioskodawcy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Cała stworzona w projekcie infrastruktura będzie ogólnodostępna, a za korzystanie z niej nie będą pobierane żadne opłaty. Zakupy dokonane w związku z realizacją projektu są udokumentowane fakturami VAT, w których Wnioskodawca figuruje jako nabywca

Rozpatrując kwestię prawa do odliczenia w opisanej sytuacji, należy zauważyć, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, przez złożenie deklaracji podatkowej.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Należy również zauważyć, że w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Analizując przedstawiony opis sprawy, należy wskazać, że nie wyczerpuje on znamion unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek, jest jednoznacznie wskazany przez Wnioskodawcę brak związku dokonanych na potrzeby realizacji projektu zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W konsekwencji, stosownie do powołanych wyżej unormowań Wnioskodawcy nie przysługuje prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług nabywanych w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”. Zatem nie ma możliwości otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca nie ma również prawa do otrzymania zwrotu na podstawie wskazanego wyżej rozporządzenia z 16 grudnia 2013 r., gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wymienionymi w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia.

Tym samym na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczony lub jego ewentualnego zwrotu zawartego w fakturach zakupu w związku z realizacją ww. projektu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy zgodnie, z którym nie ma możliwości odliczenia lub otrzymania zwrotu podatku VAT jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.