Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-152/10-6/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-30
Teza: opodatkowanie umowy pożyczki
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nakłady; sprzedaż-sprzedaż detaliczna; umowa-umowa najmu; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05.05.2010 r. (data wpływu 06.05.2010 r.) uzupełniony pismem z dnia 12.07.2010 r. (data wpływu 14.07.2010 r.) na wezwanie Nr IPPB2/436-152/10-2/AF oraz pismem z dnia 22.07.2010 r. (data wpływu 27.07.2010 r.) na wezwanie Nr IPPB2/436-152/10-4/AF o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki (zdarzenie przyszłe Nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.05.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki (zdarzenie przyszłe Nr 1).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe.

Zdarzenie przyszłe Nr 1

M. Sp. z o.o. (zwana dalej Spółką) prowadzi działalność gospodarczą polegającą na detalicznej sprzedaży (odzież, obuwie, kosmetyki, artykuły spożywcze itp.). Sprzedaż dokonywana jest w sklepach „wielkopowierzchniowych”. Sklepy te posadowione są na ogół w dużych centrach handlowych. Przygotowanie sklepu, czyli miejsca detalicznej sprzedaży następuje na podstawie wynajmu powierzchni użytkowej lokalu w określonym centrum handlowym. Spółka zawierając stosowną umowę, w zamian za umówiony czynsz korzysta z lokalu przeznaczonego na sklep. Co istotne sklepy Spółki muszą być w odpowiedni sposób urządzone i zaadaptowane. Z uwagi na to, że nakłady adaptacyjne przedstawiają istotną dla Spółki wartość (pozycję w wydatkach Spółki), z drugiej strony, poprzez fakt, że wielkość wynajmowanej przez Spółkę powierzchni, czyni z niej interesującego klienta Wynajmującego, ten ostatni w trakcie konsultacji/negocjacji przyszłego kontraktu (umowy najmu) wyraża wolę udzielenia pomocy finansowej Spółce, poprzez udzielenie jej pożyczki. Spółka nie posiada wiedzy dotyczącej tego, czy udzielanie pożyczek zostało zawarte w przedmiocie działalności Wynajmującego. Powstała więc wątpliwość, czy udzielenie Spółce pożyczki, przez Wynajmującego (podmiot gospodarczy, posiadający status czynnego podatnika podatku VAT w Polsce), bez względu na to, czy udzielanie pożyczek, bądź też świadczenie innych usług pośrednictwa finansowego zostało uwzględnione w przedmiocie działalności Wynajmującego (widniejącego w umowie spółki jak i w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego), czy też przedmiot działalności Wynajmującego nie obejmuje expressis verbis takiej aktywności, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a tym samym na Spółce nie będzie ciążył obowiązek odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zaciągnięcia pożyczki.

Zdarzenie przyszłe Nr 2

M. Sp. z o.o. (zwana dalej Spółką) prowadzi działalności gospodarczą polegającą na detalicznej sprzedaży (odzież, obuwie, kosmetyki, artykuły itp.). Sprzedaż dokonywana jest w sklepach „wielkopowierzchniowych”. Sklepy te posadowione są na ogół w dużych centrach handlowych. Przygotowanie sklepu, czyli miejsca detalicznej sprzedaży następuje na podstawie wynajmu powierzchni użytkowej lokalu w określonym centrum handlowym. Spółka zawierając stosowną umowę, w zamian za umówiony czynsz korzysta z lokalu przeznaczonego na sklep. Co istotne sklepy Spółki muszą być w odpowiedni sposób urządzone i zaadaptowane. Z uwagi na to, że nakłady adaptacyjne przedstawiają istotną dla Spółki wartość (pozycję w wydatkach Spółki), niekiedy Spółka nie posiada wystarczających środków finansowych umożliwiających sfinansowanie przedsięwzięcia. Z pomocą ma jej przyjść podmiot zagraniczny, nie będący udziałowcem Spółki. Podmiot ten, nie posiada statusu banku, ani żadnej innej instytucji pośrednictwa finansowego. Podmiot ten prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od wartości dodanej w kraju swej siedziby. Według wstępnie uzyskanych informacji podmiot ten (zagraniczny potencjalny pożyczkodawca) nie posiada w przedmiocie działalności (zapisanym w umowie spółki oraz wszelkich innych dokumentach statutowych, formalno-prawnych) wzmianki o udzielaniu pożyczek, świadczeniu usług pośrednictwa finansowego. Powstała więc wątpliwość, czy udzielenie Spółce pożyczki, przez ten podmiot zagraniczny, bez względu na to, czy fizycznie zostanie zawarta umowa pożyczki (w Polsce, bądź poza jej terytorium) oraz bez względu na to, czy udzielanie pożyczek, bądź też świadczenie innych usług pośrednictwa finansowego zostało uwzględnione w przedmiocie działalności zagranicznego pożyczkodawcy, czy też przedmiot jego działalności nie obejmuje expressis verbis takiej aktywności, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a tym samym na Spółce nie będzie ciążył obowiązek odprowadzenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zaciągnięcia pożyczki.

Pismem z dnia 05.07.2010 r. Nr IPPB2/436-152/10-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

*   przedstawienie dokumentu (odpowiednio wypis z KRS lub kopii urzędowo poświadczonego odpisu), z którego wynika sposób reprezentacji Spółki w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów, tj. stosowne umocowanie dla Pani Renaty Ć., która podpisała wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Dołączony do wniosku odpis KRS jest kserokopią nie poświadczoną urzędowo.

*   uzupełnienia zdarzenia przyszłego Nr 1 przedstawionego we wniosku poprzez wskazanie miejsca zawarcia umowy pożyczki oraz gdzie będą znajdowały się pieniądze w chwili jej zawarcia, a także czy pożyczka będzie udzielona przez wspólnika (akcjonariusza).

*   uzupełnienia zdarzenia przyszłego Nr 2 przedstawionego we wniosku poprzez wskazanie, gdzie będą znajdowały pieniądze w chwili jej zawarcia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 09.07.2010 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie pismem z dnia 12.07.2010 r. (data nadania 13.07.2010 r., data wpływu 14.07.2010 r.) załączając aktualny odpis KRS.

Ponadto tytułem uzupełnienia zdarzenia przyszłego Nr 1 Wnioskodawca oświadczył, iż:

*   miejscem zawarcia umowy pożyczki będzie terytorium Polski,
*   co do zasady, w chwili zawarcia umowy pożyczki, pieniądze będą na rachunku bankowym w polskim banku, prowadzonym dla pożyczkodawcy,
*   z uwagi jednak na to, że Wnioskodawca nie ma pełnej wiedzy co do tego, jakie i gdzie rachunki bankowe posiada/posiadać będzie pożyczkodawca, nie można również wykluczyć, że w chwili zawarcia umowy pożyczki, środki znajdować się będą mogły na rachunkach bankowych poza Polską,
*   udzielającym pożyczki nie będzie udziałowiec.

Ponadto tytułem uzupełnienia zdarzenia przyszłego Nr 2 Wnioskodawca oświadczył, iż:

*   w chwili zawarcia umowy pożyczki, pieniądze będą na rachunku bankowym poza terytorium Polski.

Pismem z dnia 19.07.2010 r. Nr IPPB2/436-152/10-4/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez dokonanie opłaty w wysokości 40,00 zł, z uwagi na przedstawienie we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dwóch zdarzeń przyszłych w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W złożonym wniosku w części E w poz. 48 Wnioskodawca zaznaczył, iż dokonał opłaty w wysokości 80,00 zł, natomiast do wniosku został dołączony dowód dokonania opłaty w wysokości 40,00 zł.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie dokonując dodatkowej opłaty w dniu 23.07.2010 r. oraz przesyłając dowód jej dokonania pismem z dnia 22.07.2010 r. (data nadania 26.07.2010 r., data wpływu 27.07.2010 r.).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Spółka prawidłowo uznaje, że:

1.  zaciągnięcie pożyczki od polskiego podatnika podatku VAT nie spowoduje obowiązku zadeklarowania i wpłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych, niezależnie od tego, czy zapisany w umowie spółki oraz w Krajowym Rejestrze Sądowym przedmiot działalności pożyczkodawcy obejmuje tego rodzaju świadczenie usług?
2.  zaciągnięcie pożyczki od zagranicznego podatnika podatku od wartości dodanej nie spowoduje obowiązku zadeklarowania i wpłacenia w Polsce podatku od czynności cywilnoprawnych niezależnie od tego gdzie zawarta zostanie umowa pożyczki, jak również niezależnie od tego czy zapisany w dokumentach statutowych zagranicznego pożyczkodawcy przedmiot jego działalności obejmuje tego rodzaju świadczenie usług?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy zdarzenia przyszłego Nr 1 przedstawionego we wniosku. W zakresie zdarzenia przyszłego Nr 2 została wydana odrębna interpretacja indywidualna Nr IPPB2/436-152/10-5/AF.

Zdaniem Wnioskodawcy

Mając na względzie opisany powyżej stan faktyczny, powstała potrzeba potwierdzenia stanowiska Spółki, wedle którego, udzielenie Spółce pożyczki przez podmiot gospodarczy, będący podatnikiem podatku VAT w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bez względu na to, czy udzielający pożyczki posiada w swoim przedmiocie działalności (wskazanym w umowie spółki, w odpisie KRS) świadczenie tego rodzaju usług. Zdaniem Spółki, w opisanym stanie faktycznym Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Co niezwykle istotne pożyczki mogą być udzielane również przez inne podmioty niż banki (czynność polegająca na udzieleniu pożyczki wykonywana przez inny podmiot niż bank nie jest czynnością bankową).

Udzielanie pożyczek przez podatników podatku VAT powinno być rozpatrywane w kategoriach odpłatnego świadczenia usług, podlegającego, co do zasady, rygorom ustawy o podatku od towarów i usług. Konsekwentnie przedsiębiorca udzielający pożyczki ze środków prowadzonej firmy, powinien rozpoznać świadczenie zwolnionej od tego podatku usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym. Konsekwencją tego jest wyłączenie opodatkowania takiej pożyczki/takich pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych (ze względu na brzmienie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych). Stosownie bowiem do wskazanego przepisu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem czynności, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. O wyłączeniu czynności spod działania przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) decyduje zatem okoliczność, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem VAT lub jest zwolniona z tego podatku. Jeżeli zatem dana czynność cywilnoprawna podlega opodatkowaniu podatkiem VAT lub jest zwolniona z tego podatku, pożyczkobiorca nie podlega z tytułu jej dokonania obowiązkowi zapłaty PCC. Oznacza to, że w każdym tym przypadku, w którym usługa polegająca na udzieleniu pożyczki podlega opodatkowaniu VAT, pomimo, że z uwagi na zastosowane zwolnienie danina ta faktycznie nie jest płacona, wyłączone jest stosowanie regulacji ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Należy bowiem wskazać, że jedną z kategorii czynności podlegających opodatkowaniu VAT jest odpłatne świadczenie usług, przez które rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Istotnym jest zatem to, że czynność, która w świetle powyższej definicji musi być uznana za usługę, jedynie wówczas podlega opodatkowaniu VAT, gdy świadczący ją posiada z tytułu jej wykonania status podatnika VAT. Konsekwentnie zatem udzielenie pożyczki przez podmiot gospodarczy z jej własnych lub pozostawionych do swobodnego dysponowania środków finansowych musi być uznane jako odpłatne świadczenie usługi, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Podobne stanowisko prezentują również organy podatkowe. Jeden z nich w piśmie PM/436-3/07/MS wskazał „(…) Tym samym, udzielanie pożyczek przez podmiot w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, należy do jego płaszczyzny zawodowej i rodzi obowiązek w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jego zakresie przedmiotowym. Udzielenie pożyczki przez spółkę jest bowiem czynnością mieszczącą się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT (…)”. Również Dyrektor Warszawskiej Izby Skarbowej w swej opinii IP-PP2-443-378/08-6/PW z dnia 23 lipca 2008 roku wskazał: „(…) w oparciu o analizę przepisów Ustawy o VAT, VI Dyrektywy VAT (tj. Dyrektywa 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. oraz orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości („ETS”), należy zauważyć jak niżej: Udzielanie pożyczek przez podmioty gospodarcze należy, co do zasady, do ich płaszczyzny zawodowej (działalności gospodarczej). Kwestia, czy czynność udzielenia pożyczki przez podmiot gospodarczy będący podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą w różnych obszarach, powinna być traktowana jako działalność gospodarcza, podlegająca opodatkowaniu VAT, nie była dotychczas przedmiotem sporu przed ETS. Wynika to z powszechnej akceptacji faktu, wynikającego z analizy przepisów VI Dyrektywy, iż udzielanie pożyczek przez podatników jest działalnością podlegającą opodatkowaniu. (…) Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, iż w przypadku podmiotów gospodarczych takich jak P – niebędących spółkami holdingowymi o specyficznym profilu działalności – udzielane przez nie pożyczki z założenia mają charakter udostępnienia kapitału innemu podmiotowi, (…). Konsekwentnie, udzielenie pożyczki przez takie podmioty gospodarcze stanowi ich działalność gospodarczą (w rozumieniu VI Dyrektywy oraz Ustawy o VAT), podlegającą opodatkowaniu VAT (…)”. Podobnie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w 2008 roku pisząc: „(…) Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielania czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług. Ponadto czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych świadczone poza systemem bankowym zaliczane są do grupowania usług pośrednictwa finansowego, wobec powyższego udzielenie pożyczek podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług (…)”. Konsekwentnie, zdaniem Spółki czynność udzielenia pożyczki przez polskiego podatnika podatku VAT (Wynajmującego), w sygnalizowanym stanie faktycznym, nie powinna powodować obowiązku zadeklarowania i zapłacenia w Polsce podatku od czynności cywilnoprawnych. Bez znaczenia dla powyższego stanowiska pozostaje to, czy udzielający pożyczki (Wynajmujący) przewidział (w sposób potwierdzony pisemnie w umowie spółki) tego rodzaju świadczenie usług w przedmiocie swojej działalności.

Udzielenie pożyczki skutkuje bowiem pewnymi obowiązkami w zakresie podatku od towarów i usług. Pożyczkodawca (czyli Wynajmujący) powinien bowiem wykazać czynność zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z Załącznikiem Nr 4 poz. 3 ustawy o podatku od towarów i usług w kwocie żądanych (wpłaconych) odsetek od udostępnionego kapitału pożyczki.

Podsumowując, jeśli pożyczki (polskiemu przedsiębiorcy, podatnikowi podatku VAT) udziela podmiot, posiadający status czynnego podatnika podatku VAT w Polsce, to czynność taka jest zwolniona z VAT oraz nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W dacie zapłaty odsetek przez pożyczkobiorcę, nie później jednak niż z upływem terminu ich płatności (wynikającym z umowy/porozumienia) pożyczkodawca powinien rozpoznać obrót zwolniony (w kwocie wpłaconych/wymagalnych) odsetek. Za słusznością takiego stanowiska przemawia również pogląd Dyrektora Warszawskiej Izby Skarbowej, który w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w maju 2009 r. IPPP3/443-199/09-2/MPe potwierdził, że w przypadku udzielenia pożyczki (co nie stanowiło podstawowej działalności pożyczkodawcy, tj. nie zostało wskazane w umowie spółki, ani nie został dokonany odpowiedni wpis do Krajowego Rejestru Sadowego), jeśli czynność taka (udzielenie pożyczki) dokonywane jest pomiędzy podatnikami podatku VAT, to o ile tylko jedna ze stron transakcji zobowiązana będzie do zadeklarowania obrotu dla potrzeb podatku VAT, czynność taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy podkreślić, iż tutejszy Organ podatkowy, zgodnie ze złożonym wnioskiem, nie rozstrzyga w niniejszej interpretacji, czy czynność udzielenia pożyczki jest objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649), podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Elementami przedmiotowo istotnymi określonej w art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) umowy pożyczki są: obowiązek pożyczkodawcy przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz obowiązek pożyczkobiorcy zwrotu tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Czynności cywilnoprawne zawarte w katalogu zamkniętym określonym w art. 1 wymienionej ustawy podlegają omawianemu podatkowi od czynności cywilnoprawnych, o ile spełniają przesłanki zawarte w art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy.

W myśl powyższego artykułu czynności cywilnoprawne w tym umowy pożyczki podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę pożyczki. Miejscem zawarcia umowy pożyczki będzie terytorium Polski. Co do zasady, w chwili zawarcia umowy pożyczki, pieniądze będą na rachunku bankowym w polskim banku, prowadzonym dla pożyczkodawcy. Z uwagi jednak na to, że Wnioskodawca nie ma pełnej wiedzy co do tego, jakie i gdzie rachunki bankowe posiada/posiadać będzie pożyczkodawca, nie można również wykluczyć, że w chwili zawarcia umowy pożyczki, środki znajdować się będą mogły na rachunkach bankowych poza Polską. Udzielającym pożyczki nie będzie udziałowiec.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że pożyczka będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych jeżeli w chwili zawarcia umowy pożyczki jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, także jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W ustawie przewidziano jednak sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a) opodatkowana podatkiem od towarów i usług, b) zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

*   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
*   (uchylona),
*   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Zaznaczyć jednakże należy, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy powyższa transakcja będzie podlegała regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Reasumując należy stwierdzić, iż umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili jej zawarcia jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy. Umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, także jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca – pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast, jeżeli ww. umowa pożyczki będzie objęta zakresem ustawy o podatku od towarów i usług, powyższa czynność będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i wówczas zaciągnięcie pożyczki od polskiego podatku VAT nie spowoduje obowiązku zadeklarowania i wpłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych, niezależnie od tego, czy zapisany w umowie spółki oraz w Krajowym Rejestrze Sądowym przedmiot działalności pożyczkodawcy obejmuje tego rodzaju świadczenie usług.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę postanowień i interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.