Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-1031/12-2/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-12
Teza: Nowoutworzona spółka może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego art. 113 ust. 9 ustawy, w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie usług rachunkowo – księgowych, przy założeniu, że – jak wskazano we wniosku – spółka nie będzie wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, tj. nie będzie wykonywać usług o charakterze doradczym, ani nie będzie udzielać porad prawnych.
Słowa kluczowe: biuro-biuro rachunkowe; doradztwo-doradztwo podatkowe; księgowanie; usługi; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 09.10.2012 r. (data wpływu 11.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.10.2012 r., do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Od dnia 01.12.2012 r. Strona zamierza prowadzić wraz ze wspólnikiem działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (biuro rachunkowe) w zakresie usług rachunkowo-księgowych sklasyfikowanych wg PKD (2007) pod kodem 69.20.Z „działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe, wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.Z „usługi rachunkowo-księgowe”. Zarówno Strona jak i wspólnik posiada wykształcenie ekonomiczne i odpowiednią wiedzę w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych, ewidencji podatkowych itp. Strona ani jej wspólnik nie posiadają natomiast ani certyfikatu księgowego ani uprawnień do wykonywania czynności doradztwa podatkowego. Dlatego też wspólnicy zamierzają zatrudnić pracownika, który posiada certyfikat księgowy wydany przez Ministra Finansów Rzeczypospolitej Polskiej i powierzyć mu obowiązki z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Usługi, które wspólnicy będą świadczyć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą obejmować będą przede wszystkim:

*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
*   prowadzenie ewidencji przychodów dla zryczałtowanego podatku dochodowego,
*   prowadzenie ksiąg rachunkowych,
*   prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług,
*   sporządzanie sprawozdań finansowych,
*   obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców (klientów biura) i ich pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji i deklaracji podatkowych,

\- podpisywanie podpisem kwalifikowanym oraz składanie drogą elektroniczną deklaracji i informacji w imieniu przedsiębiorców(klientów) do urzędów skarbowych (na podstawie udzielonego przez przedsiębiorców pełnomocnictwa),

*   obliczanie, rozliczanie składek ZUS dot. przedsiębiorców i ich pracowników, przygotowywanie i składanie do ZUS stosownych deklaracji i raportów,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych i ewidencji wyposażenia,
*   sporządzanie list płaci prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników,
*   prowadzenie akt osobowych pracowników.

W ramach planowanej działalności gospodarczej polegającej na usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych firma nie będzie udzielać żadnych porad, zaleceń czy opinii podatkowych zarówno ustnych jak i pisemnych.

W swojej działalności księgi i ewidencje wspólnicy będą prowadzili w programie księgowym, na podstawie dokumentów otrzymanych od kontrahentów. Z programu tego będą drukowali wszystkie niezbędne deklaracje, wydruki i zeznania, obliczone i wygenerowane przez ten program księgowy. Strona oświadcza jednocześnie, że zarówno Ona jak i przyszły wspólnik nie jest uprawniona ani wpisana na listę doradców podatkowych. Na listę doradców podatkowych nie jest wpisany również przyszły pracownik, który posiada certyfikat księgowego.

Dla jasności i czytelności sprawy w zawieranych umowach o prowadzenie ksiąg rachunkowych czy też podatkowej księgi przychodów i rozchodów, Strona i jej wspólnik zamierzają umieścić zapis, że zleceniobiorca nie będzie świadczył dla zleceniodawcy usług w zakresie doradztwa podatkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego spółka cywilna, którą Strona ma zamiar założyć i prowadzić będzie mogła skorzystać ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) ze sprzedaży usług rachunkowo-księgowych świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Zdaniem Strony skorzystanie przez przyszłą spółkę cywilną ze zwolnienia podmiotowego w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług będzie zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W myśl tego artykułu podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy VAT jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 150.000,00 zł.

Spółka na początku swej działalności zakłada właśnie, że nie przekroczy tej kwoty w proporcji do okresu prowadzonej działalności. Według opinii Strony usługi rachunkowo-księgowe, które zamierza świadczyć w ramach działalności gospodarczej nie mieszczą się również w kategorii usług, do których zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy VAT i § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. nie stosuje się zwolnień od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z brzmieniem art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Art. 113 ust. 5 stanowi, iż jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.(…)

W myśl ust. 9 art. 113 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, 2 proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty o której mowa w art. 1.

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwoty określonej w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określona w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio- art. 113 ust. 10 ustawy.

Stosownie zaś do art. 113 ust. 13 cyt. ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1) dokonujących dostaw a) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali; b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym; c) nowych środków transportu; d) terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; 2) świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; 3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Minister Finansów w § 27 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

Pod pozycją 12 tego załącznika wskazano, że wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy „doradztwa, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego”.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Zakres znaczeniowy pojęcia „usługi w zakresie doradztwa” jest szerszy niż termin „usługi w zakresie doradztwa podatkowego”. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko. „Rzeczoznawca” natomiast to specjalista powoływany do wydawania orzeczenia czy opinii w sprawach spornych wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych; biegły; ekspert.

Zwrócić należy uwagę, iż jednym z rodzajów doradztwa jest doradztwo podatkowe.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 213 ze zm.) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

1.  udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
2.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
3.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
4.  reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.

Z kolei art. 2 ust. 2 ustawy o doradztwie podatkowym stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 tej ustawy, podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni, biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl art. 76a ust. 2 ustawy o rachunkowości przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1.  prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2.  sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

– w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1.  przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
2.  pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych

– o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości

Ze złożonego wniosku wynika, że Strona zamierza prowadzić wraz ze wspólnikiem działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (biuro rachunkowe) w zakresie usług rachunkowo-księgowych sklasyfikowanych wg PKD (2007) pod kodem 69.20.Z „działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe, wg PKWiU (2008) pod symbolem 69.20.Z „usługi rachunkowo-księgowe”. Usługi, które wspólnicy będą świadczyć w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą obejmować będą przede wszystkim:

*   prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów,
*   prowadzenie ewidencji przychodów dla zryczałtowanego podatku dochodowego,
*   prowadzenie ksiąg rachunkowych,
*   prowadzenie rejestrów sprzedaży i zakupów VAT i przygotowywanie na ich podstawie deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług,
*   sporządzanie sprawozdań finansowych,
*   obliczanie zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców (klientów biura) i ich pracowników oraz sporządzanie stosownych informacji i deklaracji podatkowych,

\-podpisywanie podpisem kwalifikowanym oraz składanie drogą elektroniczną deklaracji i informacji w imieniu przedsiębiorców(klientów) do urzędów skarbowych (na podstawie udzielonego przez przedsiębiorców pełnomocnictwa),

*   obliczanie, rozliczanie składek ZUS dot. przedsiębiorców i ich pracowników, przygotowywanie i składanie do ZUS stosownych deklaracji i raportów,
*   prowadzenie ewidencji środków trwałych i ewidencji wyposażenia,
*   sporządzanie list płaci prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników,
*   prowadzenie akt osobowych pracowników.

W ramach planowanej działalności gospodarczej polegającej na usługowym prowadzeniu ksiąg rachunkowych spółka nie będzie udzielać żadnych porad, zaleceń czy opinii podatkowych zarówno ustnych jak i pisemnych. W zawieranych umowach oprowadzenie ksiąg rachunkowych czy też podatkowej księgi przychodów i rozchodów Strona i jej wspólnik zamierzają umieścić zapis, że zleceniobiorca nie będzie świadczył dla zleceniodawcy usług w zakresie doradztwa podatkowego.

W świetle powołanych przepisów prawa podatkowego oraz mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że nowoutworzona spółka może skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie cytowanego art. 113 ust. 9 ustawy, w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie usług rachunkowo – księgowych, przy założeniu, że – jak wskazano we wniosku – spółka nie będzie wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, tj. nie będzie wykonywać usług o charakterze doradczym, ani nie będzie udzielać porad prawnych.

W tym miejscu wskazać należy, iż Spółka utraci prawo do zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności przekroczy w trakcie 2012 roku kwotę 150.000 zł.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydawania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.