Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.259.2017.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-27
Teza: 1)Czy Wnioskodawczyni po złożeniu pisemnego oświadczenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ma możliwość wybory opodatkowania planowanych przychodów z wynajmu lokali znajdujących się w budynku, który nie jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą, w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?,br> 2)Czy właściwą stawką ryczałtu będzie 8,5%?
Słowa kluczowe: najem; nieruchomości; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; stawka; umowa-umowa najmu
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2017 r. (data wpływu 16 sierpnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 11 października 2017 r. (data wpływu 17 października 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z najmu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 sierpnia 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z najmu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%.

Powyższy wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14f § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym Organ podatkowy pismem z dnia 25 września 2017 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.259.2017.1.AG, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 25 września 2017 r., a doręczono w dniu 4 października 2017 r. Uzupełnienie ww. wniosku wpłynęło w dniu 17 października 2017 r., nadane zostało w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 11 października 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, pracującą na umowę o pracę. Jej mąż prowadzi działalność gospodarczą wpisaną do CDEIG.

Wnioskodawczyni razem z mężem są właścicielami nieruchomości znajdującej się w … Małżonkowie nie mają rozdzielności majątkowej. Opisana nieruchomość została nabyta przez małżonka za fundusze odrębne, na podstawie aktu notarialnego w 2002 r. Nieruchomość stanowiła działkę placu zabudowaną murowanym domem mieszkalnym o powierzchni użytkowej około 120 m2. Po rozbiórce starego budynku, w dniu 4 maja 2011 r., Wnioskodawczyni otrzymała decyzję ze Starostwa Powiatowego w … zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowo- mieszkalnego o powierzchni użytkowej 1 156,84 m2 (w tym powierzchnia części mieszkalnej - 65,71 m2). Budynek jest trzykondygnacyjny i składa się z kilkunastu lokali. Budynek wybudowano za środki pochodzące z majątku wspólnego małżonków. Oddanie do użytkowania opisywanego budynku jest planowane na początek przyszłego roku, po uzyskaniu stosownych odbiorów.

Wnioskodawczyni planuje wynajmować te lokale, jako osoba fizyczna w ramach najmu prywatnego, bez konieczności rejestracji działalności gospodarczej. Ww. lokal użytkowy nie jest i nie będzie składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą.

W piśmie z dnia 11 października 2017 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawczyni wskazała, że Jej mąż prowadzi działalność gospodarczą, której przeważająca częścią jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi, o symbolu 68.20.Z.

Działka, której dotyczy wniosek o interpretację, weszła do majątku wspólnego małżonków w 2002 r., na podstawie aktu notarialnego. Nieruchomość została zakupiona w celu budowy budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. Właścicielem ww. działki poczynając od 2011 r., tj. od momentu rozpoczęcia budowy budynku handlowo-usługowego, jest Wnioskodawczyni i Jej mąż. Decyzja Starostwa Powiatowego udzielająca pozwolenia na budowę na ww. gruncie budynku handlowo-usługowego wydana została wyłącznie na imię i nazwisko Wnioskodawczyni. Prawo własności budowanego budynku przysługiwać będzie Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni posiadać będzie prawo do rozporządzania całym budynkiem i pobierania z tego tytułu pożytków. Wynajmującym lokale w budynku handlowo-usługowym będzie tylko Wnioskodawczyni. Całość przychodów z najmu lokali znajdujących się w budynku handlowo-usługowym zamierza opodatkować Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni zamierza złożyć oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów osiąganych z najmu wyłącznie przez Nią.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

1.  Czy Wnioskodawczyni po złożeniu pisemnego oświadczenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ma możliwość wybory opodatkowania planowanych przychodów z wynajmu lokali znajdujących się w budynku, który nie jest składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą, w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
2.  Czy właściwą stawką ryczałtu będzie 8,5%?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawionym w uzupełnieniu wniosku, ma Ona możliwość opodatkowania planowanych przychodów w formie ryczałtu, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Właściwą stawką ryczałtu będzie stawka 8,5%, stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2016 r., poz. 2180, z późn. zm.), ustawa reguluje m.in. opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1.  prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą,
2.  z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Według art. 2 ust. 1a powyższej ustawy, osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1a ww. ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Z powyższych przepisów wynika, że przychodami z najmu zaliczanymi do źródła przychodu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są przychody uzyskane z określonych umów najmu. Tego rodzaju najem ma charakter najmu prywatnego. Podstawę do opodatkowania przychodów z najmu prywatnego, czyli przychodów uzyskanych z określonych umów, stanowi art. 2 ust. 1a i art. 6 ust. 1a ww. ustawy.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Przepis art. 9 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

W myśl art. 12 ust. 6 ww. ustawy, zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich.

Stosownie do art. 12 ust. 7 powyższej ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego najpóźniej do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a w przypadku rozpoczęcia osiągania przychodów w trakcie roku podatkowego w terminie pierwszej wpłaty na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W świetle powyższych przepisów, aby skorzystać ze zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów uzyskanych z najmu prywatnego, należy złożyć pisemne oświadczenie o jej wyborze, stosownie do przepisu art. 9 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przepis wskazuje, że pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy podatnik osiągający przychody z najmu prywatnego składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, natomiast podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego w trakcie roku podatkowego – do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu. Przy czym, przychody z najmu składnika majątku stanowiącego współwłasność łączną małżonków mogą być opodatkowane przez jednego z małżonków, jeśli złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dla przychodów z tytułu najmu ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5%.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, pracuje na umowę o pracę. Natomiast mąż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi i dzierżawionymi. Między małżonkami istnieje wspólność majątkowa.

W 2002 r. mąż Wnioskodawczyni, za fundusze odrębne, na mocy aktu notarialnego, nabył nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej około 120 m2. Została ona nabyta w celu budowy budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego. Właścicielem ww. działki poczynając od 2011 r. jest Wnioskodawczyni i Jej mąż.

Znajdujący się na ww. nieruchomości budynek mieszkalny został rozebrany. W dniu 4 maja 2011 r. Wnioskodawczyni otrzymała decyzję Starostwa Powiatowego w …, wydaną na Jej imię i nazwisko, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego, trzykondygnacyjnego, składającego się z kilkunastu lokali o łącznej powierzchni użytkowej 1 156,84 m2 (w tym powierzchnia części mieszkalnej - 65,71 m2). Budynek wybudowano za środki pochodzące z majątku wspólnego Wnioskodawczyni i Jej męża. Oddanie do użytkowania opisywanego budynku jest planowane na początek 2018 r., po uzyskaniu stosownych odbiorów. Prawo własności budowanego budynku przysługiwać będzie Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni posiadać będzie prawo do rozporządzania całym budynkiem i pobierania z tego tytułu pożytków. Wnioskodawczyni planuje wynajmować lokale w wybudowanym budynku jako osoba fizyczna, w ramach najmu prywatnego, bez konieczności rejestracji działalności gospodarczej. Lokale użytkowe nie są i nie będą składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Jej męża.

Wynajmującym lokale w budynku handlowo-usługowym będzie tylko Wnioskodawczyni. Całość przychodów z najmu lokali znajdujących się w budynku handlowo-usługowym zamierza opodatkować Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni zamierza złożyć oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów osiąganych z najmu wyłącznie przez Nią.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 43 § 1 tej ustawy, oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

W świetle powyższych przepisów, wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną. Cechą charakterystyczną tego typu współwłasności jest to, że niemożliwe jest ustalenie wielkości udziału małżonków we współwłasności (współwłasność bezudziałowa) oraz to, że żaden z małżonków w czasie jej trwania nie może rozporządzać swymi prawami do majątku wspólnego. Zatem, każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Nie można więc w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej wyodrębnić części należącej do żony i części należącej do męża.

Ponadto, zauważyć należy, że zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Według art. 47 § 1 tej ustawy, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. W myśl art. 47 § 2 ww. ustawy, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Przepis art. 47 § 3 powyższej ustawy stanowi, że przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Stosownie do art. 48 ustawy Kodeks cywilny, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

W świetle powyższych przepisów zasadą jest, że wszystko, co zostało z gruntem w sposób trwały połączone - w sposób naturalny lub sztuczny - dzieli los prawny tego gruntu, czyli staje się - jako część składowa - własnością właściciela/współwłaścicieli gruntu.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawczyni jest właścicielką budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego, Jej przysługuje prawo do rozporządzania całym budynkiem i pobierania z tego tytułu pożytków, to w sytuacji, gdy będzie wynajmować lokale w ww. budynku jako osoba fizyczna, w ramach najmu prywatnego i składając oświadczenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wybierze jako formę opodatkowania przychodów z najmu ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, to przychody, które osiąganie z ww. tytułu będą podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, według stawki 8,5%, stosownie do art. 6 ust. 1a w związku z art. 12 ust.1 pkt 3 lit. a) ww. ustawy.

Ponieważ Wnioskodawczyni we własnym stanowisku uznała, że ma możliwość opodatkowania planowanych przychodów z najmu w formie ryczałtu, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 11 i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według stawki wskazanej w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. i) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Jej stanowisko w sprawie uznano za nieprawidłowe. Należy bowiem mieć tu na uwadze, że ww. przepisy dotyczą przychodów osiąganych z najmu składników majątkowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie mają zatem zastosowania do przychodów osiąganych z najmu prywatnego.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe lub stan faktyczny będą zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania dowodowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. W związku z powyższym, przy wydawaniu niniejszej interpretacji Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Informuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Z uwagi na to, że wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. zakresie, został złożony tylko przez Wnioskodawczynię, zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla męża Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.