Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-922/10/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-12-31
Teza: Zastosowania prawidłowej stawki podatku dla czynności dostawy działek na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego.
Słowa kluczowe: dostawa; gmina; grunty-grunt niezabudowany; grunty-sprzedaż gruntów; sprzedaż; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2010r. (data wpływu do tut. organu 28 września 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 grudnia 2010r. (data wpływu 9 grudnia 2010r.) oraz pismem z dnia 22 grudnia 2010r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla czynności dostawy działek na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2010r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla czynności dostawy działek na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 grudnia 2010r. (data wpływu 9 grudnia 2010r.), oraz pismem z dnia 22 grudnia 2010r., będącymi odpowiedziami na wezwanie tut. organu z dnia 25 listopada 2010r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie art. 32 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej wyrażoną w stosownej uchwale, do sprzedaży została przeznaczona nieruchomość gruntowa składająca się z działek 396/10 zabudowanej budynkiem byłej kotłowni, oraz działki 191/318, stanowiąca własność Gminy na rzecz jej użytkowników wieczystych. Zgodnie z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nieruchomość zlokalizowana jest na terenie usługowym 1U. Sprzedaż nieruchomości ma nastąpić w formie aktu notarialnego. Na nieruchomości znajdują się budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności użytkowników wieczystych.

Przy sprzedaży nieruchomości na rzecz jej użytkownika wieczystego, zgodnie z art. 69 ustawy o gospodarce nieruchomościami, na poczet ceny nieruchomości gruntowej zalicza się kwotę równą wartości prawa użytkowania wieczystego tej nieruchomości określoną według stanu na dzień sprzedaży.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż jest od 27 sierpnia 1993r. zarejestrowany jako płatnik podatku VAT. Od czerwca 1995r. składa deklarację zatem od tego momentu jest płatnikiem czynnym. Gmina rozlicza się w pełnym zakresie, ale nie dokonuje odliczeń podatku naliczonego. Deklaracje VAT-7 są składane przez Gminę comiesięcznie.

Do transakcji kupna sprzedaży jeszcze nie doszło, jest to zdarzenie przyszłe,

Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na rzecz Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej działek nr 396/10 o pow. 0,4422ha obręb M. i 191/1 o pow. 0,2287ha obręb T. nastąpiło na podstawie Decyzji Zarządu Miasta i Gminy T. z dnia 11 maja 1995r. Wpisy do księgi wieczystej zostały dokonane w dniu 15 listopada 1995r.

Prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione na rzecz Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej natomiast Państwo X nabyli przedmiotowe działki na podstawie:

*   dz. 396/10 obr. M. - umowa sprzedaży Rep. A Nr ….. z dnia 15 kwietnia 2002r.,
*   dz. 191/318 obr. T. (powstała z podziału dz. 191/1) - umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu w wykonaniu umowy warunkowej sprzedaży Rep. A Nr …. z dnia 7 sierpnia 2002r.

Sprzedaż działek nr 396/10 i 191/318 zostanie dokonana na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r. Nr 46 poz. 543 ze zm.).

Ponieważ budowle stanowią już własność Państwa X, transakcją zostanie objęty wyłącznie grunt. Państwo X, zam. ….., nabyli od Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej prawo wieczystego użytkowania przedmiotowych działek na podstawie:

*   dz. 396/10 obr. M. – umowa sprzedaży Rep. A nr ….. z dnia 15 kwietnia 2002r.,
*   dz. 191/318 obr. T. (powstała z podziału dz. 191/1) – umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu w wykonaniu umowy warunkowej sprzedaży rep. A. nr ….. z dnia 7 sierpnia 2002r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż nieruchomości gruntowej na rzecz dotychczasowego użytkownika wieczystego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na fakt, iż budynki lub budowle posadowione na gruncie stanowiącym przedmiot dostawy (niezależnie od tego czy zostały wzniesione w trakcie wieczystego użytkowania, czy też wieczysty użytkownik nabył je przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste) są własnością użytkownika wieczystego, na rzecz którego dokonywana jest sprzedaż gruntu, przedmiotem dostawy będzie w istocie jedynie grunt. Przedmiotowa transakcja obejmuje zatem jedynie sprzedaż prawa własności nieruchomości gruntowej.

Natomiast przepis art. 32 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i 3. Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości gruntowej wygasa z mocy prawa uprzednio ustanowione prawo użytkowania wieczystego (art. 32 ust. 2 ustawy).

Zatem - w oparciu o art. 32 ustawy o gospodarce nieruchomościami - sprzedaż gruntu objętego prawem użytkowania wieczystego, należy traktować jako dostawę towarów, gdyż - jak wskazano wyżej - grunty są towarami w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomości są sprzedawane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

W ust. 2 pkt 5 powołanego artykułu wskazano, że nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej, jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje, na rzecz jej użytkownika wieczystego.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, iż zbycie nieruchomości gruntowej w ww. trybie stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Mając na względzie fakt, iż grunt będący przedmiotem dostawy jest terenem zabudowanym, gdyż posadowione są na nim budynki, stanowiące własność użytkownika wieczystego (zatem nie jest gruntem innym niż budowlany lub przeznaczony pod zabudowę) do powyższej transakcji należy zastosować stawkę podatku w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z obowiązującym przepisem § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują m. in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Jak już podano na wstępie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W świetle powyższego przepisu jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa), ze względu na przyznaną im ustawowo osobowość prawną, są podatnikami podatku od towarów i usług, o ile spełnią pozostałe warunki wskazane w art. 15 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina jako właściciel nieruchomość gruntowych nr 191/318 i nr 396/10 zabudowanej budynkiem byłej kotłowni zamierza dokonać sprzedaży tych nieruchomości na rzecz jej użytkowników wieczystych, na podstawie art. 32 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej wyrażoną w stosownej uchwale. Sprzedaż nieruchomości ma nastąpić w formie aktu notarialnego.

Nieruchomość zlokalizowana jest na terenie usługowym 1U, zgodnie z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na nieruchomości znajdują się budynki stanowiące odrębny od gruntu przedmiot własności użytkowników wieczystych.

Ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na rzecz Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej działek nr 396/10 o pow. 0,4422ha obręb M. i 191/1 o pow. 0,2287ha obręb T. nastąpiło na podstawie Decyzji Zarządu Miasta i Gminy T. Nr …. z dnia 11 maja 1995r. Wpisy do księgi wieczystej zostały dokonane w dniu 15 listopada 1995r.

Prawo wieczystego użytkowania przedmiotowych działek nabyli od Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Państwo X, zam. ……., na podstawie:

*   dz. 396/10 obr. M. – umowa sprzedaży Rep. A nr ….. z dnia 15 kwietnia 2002r.,
*   dz. 191/318 obr. T. (powstała z podziału dz. 191/1) – umowa przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntu w wykonaniu umowy warunkowej sprzedaży rep. A. nr ….. z dnia 7 sierpnia 2002r.

Ponieważ budowle stanowią już własność Państwa X, transakcją zostanie objęty wyłącznie grunt.

Wnioskodawca od 27 sierpnia 1993r. zarejestrowany jest jako płatnik podatku VAT a od czerwca 1995r. składa deklarację VAT-7.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, zauważyć należy, iż dostawa nieruchomości jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną) i dla tej zamierzonej czynności gmina będzie występowała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług a czynność zbycia nieruchomości w świetle ustawy o VAT będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów.

Podstawowa stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o VAT - wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT lub obniżenie stawki podatkowej, możliwe jest tylko wówczas, gdy przewiduje to ustawa o VAT lub przepisy wykonawcze do ustawy.

Jeśli chodzi o zwolnienie przedmiotowe dla dostawy gruntu niezabudowanego to ustawodawca przewidział takowe w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT jedynie w przypadku, gdy przedmiotem dostawy są tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawodawca zwalniając z podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu. Zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, ustawa ta określa zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

Natomiast art. 4 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Zatem w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania. Tak więc charakter danego terenu wyznacza plan miejscowy. Tam należy szukać wyjaśnienia, czy przedmiotem transakcji jest teren budowlany, czy też szerzej - przeznaczony pod zabudowę.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że zgodnie z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nieruchomości będące przedmiotem dostawy zlokalizowane są na terenie usługowym 1U. Ponadto działka nr 396/10 zabudowana jest budynkiem byłej kotłowni. Posadowione są na niej budynki stanowią własność użytkownika wieczystego.

Stosownie do art. 32 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), nieruchomość gruntowa oddana w użytkowanie wieczyste może być sprzedana wyłącznie użytkownikowi wieczystemu, z zastrzeżeniem ust. 1a i ust. 3. Nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa może być sprzedana użytkownikowi wieczystemu za zgodą wojewody. W myśl ust. 3 art. 32 powyższej ustawy w odniesieniu do nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste przeniesienie własności tej nieruchomości, w drodze umowy, między Skarbem Państwa a jednostką samorządu terytorialnego oraz między jednostkami samorządu terytorialnego może nastąpić za powiadomieniem jej użytkownika wieczystego. Natomiast art. 37 ust. 2 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, iż nieruchomość jest zbywana w drodze bezprzetargowej jeżeli sprzedaż nieruchomości następuje na rzecz jej użytkownika wieczystego.

Jak stanowi art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się gruntu. W praktyce oznacza to, iż grunt opodatkowany jest taką stawką podatku od towarów i usług jak budynek z nim trwale związany i będący przedmiotem dostawy.

Jednakże aby w przedstawionych okolicznościach w sposób prawidłowy określić przedmiot dostawy i stawkę podatku od towarów i usług należy przywołać uregulowania ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 46 § 1 powyższej ustawy nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Takim przepisem szczególnym jest art. 235 § 1 ustawy Kodeks cywilny, w myśl którego budynki i inne urządzenia wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gruncie należącym do jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków przez wieczystego użytkownika stanowią jego własność. To samo dotyczy budynków i innych urządzeń, które wieczysty użytkownik nabył zgodnie z właściwymi przepisami przy zawarciu umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste czy też przy nabyciu prawa użytkowania wieczystego.

Zatem budynek lub budowla będące własnością wieczystego użytkownika położone na gruncie obciążonym prawem wieczystego użytkowania, stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z uwagi na fakt, iż budynki posadowione na gruncie stanowiącym przedmiot dostawy stanowią własność użytkownika wieczystego, na rzecz którego dokonywana będzie sprzedaż gruntu, przedmiotem dostawy dokonanej pomiędzy Wnioskodawcą a Państwem X będą w istocie jedynie grunty.

Dlatego też zastosowania nie znajdą przepisy art. 29 ust. 5 ustawy o VAT.

Reasumując, sprzedaż ww. nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż nieruchomości będące przedmiotem dostawy zlokalizowane są na terenie usługowym 1U. Ponadto działka nr 396/10 zabudowana jest budynkiem byłej kotłowni (zatem nie są gruntami innymi niż budowlane lub przeznaczone pod zabudowę).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z art. 8 powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu, natomiast w myśl art. 7 § 1 ww. ustawy podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu. Zatem w kontekście przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, zapytania i własnego stanowiska tut. organ przyjął (i przy takim założeniu wydał niniejszą interpretację), że Wnioskodawca pod pojęciem „płatnika” rozumie podatnika podatku od towarów i usług.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.