Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-268/16-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-05-13
Teza: Jeżeli zostaną spełnione warunki określone w art. 551 ustawy Kodeks cywilny, dotyczące definicji przedsiębiorstwa, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług transgraniczne połączenie spółek będzie czynnością, która nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: połączenie-połączenie międzynarodowe; przedsiębiorstwa; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2016 r. (data wpływu 4 kwietnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności transgranicznego połączenia Wnioskodawcy ze spółką Przejmującą - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności transgranicznego połączenia Wnioskodawcy ze spółką Przejmującą.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca („Spółka Przejmowana”) jest spółką kapitałową mającą siedzibę w Polsce i będącą polskim rezydentem podatkowym (podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania). Wyłącznym akcjonariuszem Wnioskodawcy jest Bank (dalej: „Bank Przejmujący”), który jest bankiem, kapitałową spółką prawa brytyjskiego (public limited company) utworzoną według prawa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, mającym siedzibę w Wielkiej Brytanii oraz będącym brytyjskim rezydentem podatkowym (podlegającym w Wielkiej Brytanii obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania).

W związku z działaniami w zakresie zmian organizacyjnych w Grupie Y., planowane jest transgraniczne połączenie Banku Przejmującego (jako spółki przejmującej) ze Spółką Przejmowaną, dalej zwane: „połączeniem transgranicznym”. Po tym połączeniu, Bank Przejmujący planuje prowadzenie działalności bankowej na terytorium Polski oraz działalności dotychczasowo prowadzonej przez Spółkę Przejmowaną poprzez utworzony na terytorium Polski oddział, do którego przeniesione zostaną składniki majątku przejęte od Banku Przejmowanego w wyniku połączenia transgranicznego (w tym udziały posiadane przez Spółkę Przejmowaną w Y. Polska Sp. z o.o., których obecna wartość rynkowa jest wyższa od ich wartości księgowej).

Niniejszym, połączenie transgraniczne ma na celu, w szczególności:

*   umożliwienie osiągnięcia celów strategicznych związanych z bardziej efektywnym wykorzystaniem posiadanych zasobów, co zaowocuje przygotowaniem lepszej propozycji biznesowej dla kluczowego klienta firmy Y., dealerów Y. a i klientów Y. a,

*   doprowadzenie do koniecznej zmiany w celu wsparcia przyszłego wzrostu firmy Y. na rynku polskim. Na skutek połączenia transgranicznego i w konsekwencji działania w formie oddziału w Polsce. Oddział będzie mógł rozwijać w przyszłości działalność w nowych obszarach działalności, które to obszary znane są Bankowi Przejmującemu, ale nie były wprowadzone w Spółce Przejmowanej,

*   zapewnienie bardziej efektywnego biznesowego modelu funkcjonowania, wspierającego długookresowe cele Banku Przejmującego obejmujące: dalszą poprawę usług wsparcia dla firmy Y., podwyższenie zadowolenia i satysfakcji klientów, realizację zyskownego modelu prowadzenia biznesu przez Bank Przejmujący w Polsce,

*   umożliwienie szerszego dostępu do usług świadczonych przez: Centra Profesjonalnych Usług\`(...)\`, Centra Usług Biznesowych i Serwisowych (Business and Service Centers), Centra Usług Informatycznych (IT Centers) oraz do wiedzy doświadczonej kadry Banku Przejmującego. W efekcie doprowadzi to do powstania synergii generującej wartość dodaną,

*   doprowadzenie do rozwoju lepszego rozpoznawania potrzeb klientów i dealerów. Powstanie zestaw unikalnych i kompletnych globalnych produktów i usług finansowych. W celu wzmocnienia siły tych produktów, po połączeniu transgranicznym będzie możliwe lepsze wykorzystanie zasobów partnerów biznesowych Spółki Przejmowanej i Banku Przejmującego,

*   zapewnienie posiadania wszechstronnego, wyszkolonego, zmotywowanego i współpracującego zespołu pracowników Banku Przejmującego, co w połączeniu z efektywnymi procesami doprowadzi do wygenerowania najwyższej jakości poziomu usług dla klientów,

*   uzyskanie synergii w zakresie połączenia wiedzy doświadczonych pracowników kadry menedżerskiej wyższego i średniego szczebla w Polsce (kadra ta posiada od 10 do 15 lat doświadczenia w pracy w Spółce Przejmowanej), oraz wiedzy i doświadczenia ekspertów Banku Przejmującego z całej Europy,

*   osiągnięcie pełnego proceduralnego, technicznego i osobowego zakresu zasobów niezbędnych do realizacji sprzedaży i administracji oczekiwanym spektrum produktów.

Połączenie transgraniczne zostanie dokonane na podstawie stosownych regulacji zawartych w polskiej ustawie z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: „KSH”) oraz odpowiednich regulacji prawa brytyjskiego - implementujących Dyrektywę 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych.

Niniejszym, zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5161 KSH, połączenie transgraniczne zostanie dokonane poprzez przeniesienie całego majątku Spółki Przejmowanej na Bank Przejmujący (łączenie przez przejęcie). Połączenie transgraniczne będzie skutkowało rozwiązaniem Spółki Przejmowanej bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego.

Bank Przejmujący otrzymał zezwolenie właściwych brytyjskich organów nadzoru (Financial Conduct Authority oraz the United Kingdom Prudential Authority) na utworzenie oddziału w Polsce. Zamiar utworzenia oddziału w Polsce został również notyfikowany polskiej Komisji Nadzoru Finansowego.

Bank Przejmujący wraz ze Spółką Przejmowaną przygotują wspólny wniosek do sądu wyższego Anglii i Walii o zatwierdzenie wykonania połączenia transgranicznego, do którego będą dołączone oświadczenia sporządzone przez Bank Przejmujący i Spółkę Przejmowaną potwierdzające, że wszystkie odpowiednie wymogi zostały spełnione. Ponadto, zarząd Spółki Przejmowanej złoży wniosek do właściwego, polskiego sądu rejestrowego o wydanie zaświadczenia o zgodności z prawem polskim połączenia transgranicznego w zakresie procedury podlegającej temu prawu.

Z dniem połączenia, Bank Przejmujący wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej w zakresie wskazanym w art. 494 KSH, który jako główny skutek połączenia spółek, co dotyczy również łączenia przez przejęcie, wskazuje zasadę sukcesji generalnej, ustanawiając spółkę przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej. Połączenie nie powinno wywrzeć istotnych zmian dla wierzycieli Spółki Przejmowanej oraz jej pracowników.

Z uwagi na fakt, że Bank Przejmujący jest jedynym akcjonariuszem Spółki Przejmowanej, w związku z połączeniem transgranicznym nie dojdzie do wydania akcji Spółki Przejmowanej lub Banku Przejmującego (nie dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Spółki Przejmowanej lub Banku Przejmującego) oraz nie zostaną wypłacone dopłaty w gotówce.

Na moment połączenia transgranicznego Bank Przejmujący i Spółka Przejmowana mogą mieć wobec siebie wzajemne wierzytelności lub zobowiązania wynikające m.in. z tytułu kredytu udzielonego przez Bank Przejmujący jak i również z tytułu rozliczeń jednostkowych usług świadczonych przez Bank Przejmujący na rzecz Spółki Przejmowanej, które to wierzytelności i zobowiązania w wyniku połączenia ulegną konfuzji, tj. wygaśnięciu z mocy prawa, wskutek skumulowania w rękach jednego podmiotu praw przysługujących wierzycielowi i obowiązków obciążających dłużnika.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy połączenie transgraniczne będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, połączenie transgraniczne nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów j odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów na terytorium kraju,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przeniesienie całego majątku Wnioskodawcy na Bank Przejmujący i jednoczesne wstąpienie przez Bank Przejmujący we wszystkie prawa i obowiązki Wnioskodawcy nie mieści się w zakresie przedmiotowym ustawy o VAT. W szczególności, tego typu zdarzenie nie nosi znamion odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju (połączenie transgraniczne nie będzie wiązało się z otrzymaniem wynagrodzenia przez Spółkę Przejmowaną).

Jednakże, nawet gdyby uznać, że planowana transakcja mogłaby zostać zakwalifikowana jako podlegająca opodatkowaniu VAT, należy zwrócić uwagę, że stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę, że w konsekwencji połączenia transgranicznego nastąpi przeniesienie całego majątku Spółki Przejmowanej na rzecz Banku Przejmującego i jednocześnie wstąpienie przez Bank Przejmujący we wszystkie prawa i obowiązki Spółki Przejmowanej, należy przyjąć, że tego rodzaju zdarzenie stanowić będzie transakcję zbycia przedsiębiorstwa, która zgodnie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z powszechnie przyjętą i akceptowaną wykładnią, pojęcie „zbycie” w rozumieniu ustawy o VAT obejmuje każdą czynność, która w świetle obowiązujących przepisów skutkuje przeniesieniem własności określonych rzeczy bądź praw majątkowych na inny podmiot - niezależnie od tego w ramach jakiej czynności dochodzi do przejścia własności. Czynnością prawną, poprzez którą podmioty prawa realizują powyższy skutek może być zatem nie tylko umowa sprzedaży, lecz również, przykładowo, umowa darowizny bądź procedura łączenia się spółek.

Wnioskodawca pragnie w tym miejscu podkreślić, że przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo" warto odwołać się do art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm., dalej: „KC”), zgodnie z którym pod pojęciem przedsiębiorstwa należy rozumieć zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Jak wynika więc z przywołanych powyżej przepisów, jeżeli zostaną spełnione warunki określone w art. 551 dotyczące definicji przedsiębiorstwa, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, połączenie transgraniczne polegające na przejęciu Wnioskodawcy przez Bank Przejmujący będzie czynnością, która powinna znajdować się poza zakresem VAT.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie wskazać na szczegółowe uwarunkowania instytucji łączenia spółek, wynikające z przepisów KSH, które w ocenie Wnioskodawcy przemawiają za możliwością uznania przejęcia Spółki Przejmowanej za transakcję zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Zgodnie z art. 491 § 1 KSH, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą oraz ze spółkami osobowymi, spółka osobowa nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną. W myśl art. 492 § 1 pkt 1 KSH, połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Według dalszych regulacji KSH, spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507 KSH. Z kolei art. 494 § 1 i § 2 KSH, jako główny skutek połączenia spółek, co dotyczy również łączenia przez przejęcie, wskazuje zasadę sukcesji generalnej, ustanawiając spółkę przejmującą następcą prawnym spółki przejmowanej. W myśl tych przepisów, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Ponadto, zgodnie z art. 5161 KSH, powyższe zasady obowiązują także w przypadku połączenia transgranicznego spółek kapitałowych.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, połączenie transgraniczne powinno zostać zaklasyfikowane jako transakcja zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zatem połączenie transgraniczne powinno być uznane za transakcję będącą poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w rezultacie nie będzie wywoływać żadnych skutków podatkowych dla Wnioskodawcy na gruncie ustawy o VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego m.in. w:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 23 stycznia 2015 r. nr ILPP1/443-1009/14-2/AI,

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 grudnia 2014 r. nr IPPP2/443-996/14-2/RR,

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 kwietnia 2014 r. nr IPPP3/443-45/14-2/KT,

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 24 września 2012 r. nr IPPP2/443 - 669/12-2/DG,

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 sierpnia 2012 r. nr IPPP3/443-570/12-2/KT.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Regulacje dotyczące transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych zostały określone w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej: „KSH”). Stanowią one implementację do polskiego prawa Dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (Dziesiąta Dyrektywa).

W myśl art. 491 § 11 KSH, spółka kapitałowa oraz spółka komandytowo-akcyjna mogą łączyć się ze spółką zagraniczną, o której mowa w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych (Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2005, str. 1), utworzoną zgodnie z prawem państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i mającą siedzibę statutową, zarząd główny lub główny zakład na terenie Unii Europejskiej lub państwa - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym (połączenie transgraniczne). Spółka komandytowo-akcyjna nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

Zgodnie z art. 2 pkt 2 dyrektywy 2005/56/WE, połączenie oznacza czynność, przez którą:

1.  jedna lub kilka spółek w chwili rozwiązania bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na inną istniejącą spółkę – spółkę przejmującą - w zamian za wydanie wspólnikom spółki lub spółek przejmowanych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji spółki przejmującej oraz, jeżeli ma to zastosowanie, dopłatę w gotówce nieprzekraczającą 10% wartości nominalnej lub, w przypadku braku wartości nominalnej, wartości księgowej tych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji; lub
2.  dwie lub więcej spółek w chwili rozwiązania bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na zawiązaną przez nie spółkę - nowo zawiązaną spółkę - w zamian za wydanie własnym wspólnikom papierów wartościowych lub udziałów lub akcji nowo zawiązanej spółki oraz, jeżeli ma to zastosowanie, dopłatę w gotówce nieprzekraczającą 10% wartości nominalnej, lub, w przypadku braku wartości nominalnej, wartości księgowej tych papierów wartościowych lub udziałów lub akcji; lub
3.  w chwili rozwiązania bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego spółka przenosi wszystkie swoje aktywa i pasywa na spółkę posiadającą wszystkie papiery wartościowe lub udziały lub akcje tej spółki.

Zasada przyjęta w Dyrektywie Dziesiątej zakłada poddanie procesu transgranicznego łączenia spółek przepisom regulującym połączenia krajowe - z modyfikacjami wynikającymi z samej dyrektywy. Do transgranicznego łączenia spółek mają zastosowanie przepisy Kodeksu spółek handlowych, a w szczególności art. 491-497 oraz art. 498 – 516.

Na mocy art. 492 § 1 pkt 1 KSH, połączenie może być dokonane, między innymi, przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie przez przejęcie). Tym samym wskazana w powyższym przepisie instytucja łączenia się przez przejęcie stanowi jedną z form transgranicznego łączenia się spółek.

W myśl art. 493 § 1 KSH, spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru.

W analizowanej sprawie, Wnioskodawca („Spółka Przejmowana”) jest spółką kapitałową mającą siedzibą w Polsce. Wyłącznym akcjonariuszem Wnioskodawcy jest Y. Bank plc („Bank Przejmujący”), który jest bankiem, kapitałową spółką prawa brytyjskiego (public limited company) utworzoną według prawa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, mającym siedzibę w Wielkiej Brytanii oraz będącym brytyjskim rezydentem podatkowym (podlegającym w Wielkiej Brytanii obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania). W związku z działaniami w zakresie zmian organizacyjnych w Grupie Y., planowane jest transgraniczne połączenie Banku Przejmującego (jako spółki przejmującej) ze Spółką Przejmowaną, dalej zwane: „połączeniem transgranicznym”. Po tym połączeniu, Bank Przejmujący planuje prowadzenie działalności bankowej na terytorium Polski oraz działalności dotychczasowo prowadzonej przez Spółkę Przejmowaną poprzez utworzony na terytorium Polski oddział, do którego przeniesione zostaną składniki majątku przejęte od Banku Przejmowanego w wyniku połączenia transgranicznego (w tym udziały posiadane przez Spółkę Przejmowaną w Y. Sp. z o.o., których obecna wartość rynkowa jest wyższa od ich wartości księgowej).

Wnioskodawca wskazuje, że połączenie transgraniczne zostanie dokonane na podstawie stosownych regulacji zawartych w polskiej ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych oraz odpowiednich regulacji prawa brytyjskiego - implementujących Dyrektywę 2005/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 26 października 2005 r. w sprawie transgranicznego łączenia się spółek kapitałowych.

Zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5161 KSH, połączenie transgraniczne zostanie dokonane poprzez przeniesienie całego majątku Spółki Przejmowanej na Bank Przejmujący (łączenie przez przejęcie). Połączenie transgraniczne będzie skutkowało rozwiązaniem Spółki Przejmowanej bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy czynność połączenia transgranicznego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami zaś są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tej przyczyny, dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” wykorzystuje się regulację zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380), który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo, obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Jak wynika więc z ww. przepisów, jeżeli zostaną spełnione warunki określone w art. 551 ustawy Kodeks cywilny, dotyczące definicji przedsiębiorstwa, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług połączenie spółek będzie czynnością, która nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że planowana transakcja transgranicznego połączenia spółek (w trybie łączenia przez przejęcie), skutkująca przeniesieniem całego majątku Wnioskodawcy do Banku Przejmującego, dokonana na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 w związku z art. 5161 Kodeksu spółek handlowych, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność ta będzie spełniała przesłanki dla uznania jej za czynność zbycia przedsiębiorstwa, która na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.