Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-829/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-08-19
Teza: brak możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT przez podmiot niezarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podmiot-podmiot niezarejestrowany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.) uzupełnionym pismem z 30 lipca 2014 r. (data wpływu 4 sierpnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT oraz do ubiegania się o zwrot podatku VAT w związku z realizacją operacji pt. „xxx” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT oraz do ubiegania się o zwrot podatku VAT w związku z realizacją operacji pt. „xxx”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 30 lipca 2014 r. (data wpływu 4 sierpnia 2014 r.).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (doprecyzowany w piśmie z 30 lipca 2014 r.):

Wnioskodawca – Parafia Rzymsko-Katolicka została erygowana dniu 27 lutego 1757 r. z przynależnością do Kapituły S. Formalnie Wnioskodawca jest instytucją działającą na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych. W ramach realizacji lokalnej strategii rozwoju Wnioskodawca złożył do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach Działania 413 „Wdrożenie lokalnych strategii rozwoju” PROW na lata 2007-2013, dla małych projektów tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi w Urzędzie Marszałkowskim. We wniosku Wnioskodawca występuje o przyznanie pomocy w formie refundacji kosztów określonych w załączniku do Rozporządzenia MRiRW z dnia 8 lipca 2008r. (Dz.U 138).

Zadanie realizowane w ramach operacji pt. „xxx” – w celu „Zachowanie dziedzictwa historycznego poprzez remont dachu zabytkowej plebanii”. Celem operacji było zahamowanie procesu degradacji zabytkowej plebanii i doprowadzenie do poprawy jej estetyki. Odnowa regionalnej architektury oraz utrzymanie obiektu o niekwestionowanej wartości artystycznej, historycznej jak również właściwej opieki nad zabytkiem (wg. Dz.U. 2008 r. Nr 138, poz. 868 z dnia 31 lipca 2008 r. ze zm.) jest zadaniem nie tylko właściciela ale mieści się w celach lokalnych i regionalnych programów. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 z dnia 8 lipca 2008 r. (Dz.U. Nr 138, poz. 868) wskazuje, iż w zakresie wdrażania LSR mieści się: „odbudowa, renowacja, restauracja albo remont lub oznakowanie obiektów wpisanych do rejestru zabytków lub objętych ewidencją zabytków, z wyłączeniem budynków mieszkalnych”. Pozytywna zgoda Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr 22/11 z dnia 25 lutego 2011 r. pozwala na remont Plebani, który ma „\`(...)\`pozytywny wpływ na stan zachowania budynku plebanii i będzie miał dodatkowy, pozytywny wpływ na poprawę stanu technicznego oraz estetykę, poprzez wyeliminowanie eternitu jako pokrycia dachu\`(...)\`”. Zgodnie z przepisem § 4 ust. 3 Rozporządzenia MRiRW do kosztów kwalifikowanych małych projektów zalicza się także podatek od towarów i usług (VAT), uiszczony w związku z poniesieniem kosztów o których mowa w ust. 1 pkt 1.

Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie składa deklaracji VAT–7.

Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 413 „Funkcjonowanie lokalnej grupy działania” w ramach PROW 2007–2013 obowiązkowym załącznikiem do wniosku jest „Oświadczenie Parafii o kwalifikalności podatku VAT”. Ponadto, jeżeli Wnioskodawca zalicza do kosztów kwalifikowanych podatek VAT, to obowiązane jest wystąpić do organu upoważnionego przez Ministra Finansów (Dyrektora właściwej Izby Skarbowej) o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie braku możliwości odzyskania VAT. Otrzymana interpretacja stanowić będzie obowiązkowy załącznik do wniosków o płatność przedkładanych na etapach ubiegania się o refundację. Wnioskodawca w złożonym przez siebie wniosku o przyznanie pomocy uiszczony podatek VAT zaliczył do kosztów kwalifikowanych podlegających refundacji. Z tego też powodu Wnioskodawca zobowiązany jest wystąpić o wydanie indywidualnej interpretacji w sprawie braku możliwości odzyskania podatku VAT.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że w związku z realizacją operacji pt. „…”, Wnioskodawca dokonywał zakupu towaru i usług udokumentowanych fakturami VAT na których jako nabywca figuruje Wnioskodawca. Okres realizacji wyżej wymienionej operacji to okres od listopada 2013 do sierpnia 2014 r. Towary i usługi zakupione w związku z realizacją przedmiotowej operacji, nie są i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z realizacją Działania 413 „Wdrożenie lokalnych strategii rozwoju” PROW 2007–2013 dla małych projektów przysługuje Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT oraz do ubiegania się o zwrot podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz o ubieganie się o zwrot podatku VAT w związku z realizacją Działania 413 „Wdrożenie lokalnych strategii rozwoju” PROW 2007–2013 dla małych projektów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

–z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Przepis art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – od dnia 1 stycznia 2014 r. – otrzymał następujące brzmienie: „Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego,

o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2013 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

W myśl natomiast art. 88 ust. 4 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., nadanym art. 1 pkt 40 lit. d) ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawione wyżej unormowania wykluczają możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Zrealizowanie prawa do odliczenia możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, przez złożenie deklaracji VAT-7.

Wyjaśnić należy, że przepisy art. 87 ustawy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te statuują możliwość otrzymania przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w przywołanym powyżej art. 87 ust. 1 ustawy.

Należy również zauważyć, że w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 8 tego rozporządzenia.

Powyższe unormowanie nie uległo zmianie w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U., poz. 1656), które obowiązuje od dnia 1 stycznia 2014 r.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca W ramach realizacji lokalnej strategii rozwoju Wnioskodawca złożył do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach Działania 413 „Wdrożenie lokalnych strategii rozwoju” PROW na lata 2007-2013, dla małych projektów tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej osi. Zadanie realizowane w ramach operacji pt. „xxx” – w celu „Zachowanie dziedzictwa historycznego poprzez remont dachu zabytkowej plebanii”. Celem operacji było zahamowanie procesu degradacji zabytkowej plebanii i doprowadzenie do poprawy jej estetyki. Odnowa regionalnej architektury oraz utrzymanie obiektu o niekwestionowanej wartości artystycznej, historycznej jak również właściwej opieki nad zabytkiem (wg. Dz.U. 2008 r. Nr 138, poz. 868 z dnia 31 lipca 2008 r. ze zm.) jest zadaniem nie tylko właściciela ale mieści się w celach lokalnych i regionalnych programów. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie składa deklaracji VAT–7. W związku z realizacją operacji pt. „xxx”, Wnioskodawca dokonywał zakupu towaru i usług udokumentowanych fakturami VAT na których jako nabywca figuruje Wnioskodawca. Okres realizacji wyżej wymienionej operacji to okres od listopada 2013 do sierpnia 2014 r. Towary i usługi zakupione w związku z realizacją przedmiotowej operacji, nie są i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentującej nabycie towarów i usług związanych z realizacją operacji pt. „xxx”. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek jest brak związku dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych jak również fakt, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca nie ma zatem możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją operacji pt. „xxx”. Tym samym nie będzie on miał prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto należy zaznaczyć, że w rozpatrywanej sprawie nie mają również zastosowania uregulowania § 22 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 73, poz. 392 ze zm.). Przepisy te przewidują bowiem możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004 r.

Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., gdyż środki wskazane we wniosku, nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu stanu faktycznego, a w szczególności zarejestrowania się Wnioskodawcy jako podatnika VAT czynnego, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.