Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-667/09/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-07-22
Teza: Parafia nie ma prawa obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z remontem kościoła.
Słowa kluczowe: kościół; odliczenia-brak prawa do odliczenia; remonty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2009r. (data wpływu 22 czerwca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 lipca 2009r. (data wpływu 20 lipca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 17 lipca 2009r. (data wpływu 20 lipca 2009r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Parafia nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

Parafia w roku bieżącym planuje przystąpić do wykonania zadania inwestycyjnego pn.: „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.”. Inwestycja będzie współfinansowana z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach Działania „Odnowa i rozwój wsi”.

Budynek Kościoła Parafialnego w K. wpisany jest do rejestru zabytków Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, natomiast kościoły filialne są obiektami nowymi. Realizowane zadanie nie będzie stanowić przedmiotu działalności gospodarczej, a jedynie ma na celu w przypadku Kościoła Parafialnego w K. ma poprawić stan techniczny i estetykę tego obiektu, natomiast w przypadku kościołów filialnych w R. i R. ma pozwolić na lepsze zagospodarowanie i poprawę funkcjonalności terenu wokół tych obiektów.

W wyniku przeprowadzonej inwestycji, która obejmie:

*   remont dzwonnicy i elewacji budynku Kościoła Parafialnego w K.,
*   budowę ogrodzenia wokół budynku Kościoła Filialnego w R.,
*   budowę ogrodzenia i przykościelnego parkingu przy Kościele Filialnym w R.,

powstałe mienie nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Będzie ono stanowić przedmiot kultu religijnego i będzie udostępniane nieodpłatnie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Parafia w odniesieniu do realizowanego projektu pn.: „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.” ma możliwość odliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostateczna wersja przedstawiona w piśmie z dnia 17 lipca 2009r.), nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją przedsięwzięcia pn. „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca planuje przystąpić do wykonania zadania inwestycyjnego pn.: „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.”. Inwestycja będzie współfinansowana z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w ramach Działania „Odnowa i rozwój wsi”.

W wyniku przeprowadzonej inwestycji, która obejmie:

*   remont dzwonnicy i elewacji budynku Kościoła Parafialnego w K.,
*   budowę ogrodzenia wokół budynku Kościoła Filialnego w R.,
*   budowę ogrodzenia i przykościelnego parkingu przy Kościele Filialnym w R.,

powstanie mienie które nie będzie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Będzie ono stanowić przedmiot kultu religijnego i będzie udostępniane nieodpłatnie.

Parafia nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi – brak związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną, Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług, związanych z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „Remont dzwonnicy i kościoła parafialnego w K. oraz budowa ogrodzeń i parkingu przy kościołach filialnych w R. i R.”.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.