Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.754.2025.1.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-16
Teza: Uznanie za wydatek na własne cele mieszkaniowe sumy
płatności renty, faktycznie uiszczonej w okresie trzech lat od
dnia sprzedaży lokalu.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
renta
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    5 grudnia 2024 r. Wnioskodawczyni sprzedała lokal mieszkalny położony w A. Z tytułu tej
    sprzedaży uzyskała dochód, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu, w wysokości
    234.641,68 zł.
    24 września 2025 r. Wnioskodawczyni zawarła ze swoimi rodzicami umowę renty za
    wynagrodzeniem w formie aktu notarialnego. Na podstawie tej umowy Wnioskodawczyni
    nabyła udział wynoszący 1544/10000 w nieruchomości lokalowej stanowiącej lokal
    mieszkalny objęty księgą wieczystą nr (...). Umowa renty za wynagrodzeniem została
    zawarta w formie aktu notarialnego, Repertorium A nr (...), sporządzonego przez notariusz
    A.B. Umowa renty ustala wartość nabytego udziału na kwotę 221.400 zł i nakłada na
    Wnioskodawczynię obowiązek uiszczania comiesięcznej renty w wysokości 1.230 zł przez
    okres 15 lat, począwszy od marca 2026 r. Wnioskodawczyni jest zameldowana i faktycznie
    zamieszkuje w tym lokalu. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży mieszkania w A.
    Wnioskodawczyni zamierza przeznaczać na regulowanie wskazanych w umowie renty
    płatności.

## Pytanie

Czy w świetle art. 21 ustęp 1 punkt 131 w związku z art. 21 ustęp 25 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni może uznać sumę
    płatności renty, faktycznie uiszczonych w okresie trzech lat od dnia sprzedaży lokalu w A.,
    za wydatek na własne cele mieszkaniowe uprawniający do zwolnienia z opodatkowania
    dochodu ze sprzedaży?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, płatności renty, które będzie uiszczać w wykonaniu umowy
    renty za wynagrodzeniem z 24 września 2025 r., zawartej w formie aktu notarialnego
    Repertorium A nr (...), stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w
    art. 21 ustęp 1 punkt 131 w związku z art. 21 ustęp 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Umowa ta skutkuje przeniesieniem na
    Wnioskodawczynię prawa własności udziału 1544/10000 w lokalu mieszkalnym, w którym
    jest zameldowana i w którym faktycznie mieszka. Zobowiązanie do comiesięcznych
    płatności renty ma charakter odpłatny i stanowi formę zapłaty ceny za nabywany udział. W
    związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, że płatności renty faktycznie uiszczone w
    okresie trzech lat od dnia sprzedaży lokalu w A. należy uznać za wydatkowanie przychodu
    na własne cele mieszkaniowe, co uprawnia do zastosowania zwolnienia podatkowego
    przewidzianego w art. 21 ustęp 1 punkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych
        rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
        nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób
        dokonującej zamiany.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Wedle art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 powołanej ustawy:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy
      od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
      podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
      nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
      mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
      wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji,
    gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe,
    wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od
    podatku dochodowego.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim
    wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja
    pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a

        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W myśl art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Ponadto z art. 21 ust. 28 wskazanej ustawy wynika, że:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
        1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
        udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
        2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
        albo jego części
        – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    W konsekwencji korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej
    cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady
    równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w
    przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma
    prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki
    wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej,
    literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie.
    Tym samym nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która np.
    nabywa kolejne nieruchomości w celach prowadzenia inwestycji w postaci remontu celem
    późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem. Same subiektywne deklaracje podatników o
    nabyciu lokalu w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są
    wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego.

    Z opisu sprawy wynika, że w wyniku zawartej 24 września 2025 r. umowy renty za
    wynagrodzeniem nabyła Pani udział w nieruchomości lokalowej. Umowa nakłada na Panią
    obowiązek uiszczania comiesięcznej renty przez okres 15 lat. Wskazała Pani, że w lokalu
    tym jest Pani zameldowana i faktycznie mieszka, czyli realizuje własne cele mieszkaniowe.
    Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży mieszkania w A. zamierza Pani przeznaczać na
    regulowanie wskazanych w umowie renty płatności.
    Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071 z późn. zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z zacytowanego przepisu wynika, że dla przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do
    tożsamości, w tym nieruchomości, wystarczające jest zawarcie umowy w odpowiedniej
    formie, z której treści wynika wola zbywcy jej przeniesienia na nabywcę.
    Umowa renty została zdefiniowana w art. 903 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      Przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych
      świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku.
    Jak wskazuje się w doktrynie umowę o rentę zalicza się do kategorii umów nazwanych,
    stanowiących samoistne źródło zobowiązania (tytuł prawny do spełniania świadczeń).
    Ponadto omawiana umowa jest umową konsensualną, o charakterze losowym (korzyści
    stron nie są równe ani pewne), która może być ukształtowana jako umowa terminowa lub
    bezterminowa, odpłatna lub pod tytułem darmym.
    Zgodnie z art. 906 Kodeksu cywilnego:
      Do renty ustanowionej za wynagrodzeniem stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży. Do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o
      darowiźnie.
    Odpowiednie stosowanie przepisów o sprzedaży lub darowiźnie nie oznacza, że renta jest
    tego rodzaju umową. Zachowuje ona swoją pełną odrębność prawną. Reguły stosowania
    renty są ustalane jedynie przy odpowiednim zastosowaniu przepisów dotyczących
    sprzedaży lub darowizny.
    Cechą umów odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój
    odpowiednik w świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy
    uzyskuje ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim
    przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego świadczenia,
    a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego majątku; każda ze
    stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).
    W opisanym stanie faktycznym renta, którą ma Pani wypłacać – na mocy odpłatnej umowy
    renty – w zamian za przeniesienie własności udziału w nieruchomości stanowi formę
    odpłatności za nabycie tego udziału. Zatem skutki podatkowe dokonywanych wypłat renty
    należy rozpatrywać w kategoriach zapłaty ceny za nabyty udział w nieruchomości.
    W konsekwencji wydatkowanie przez Panią przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu
    mieszkalnego na płatności renty, w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w
    którym nastąpiło odpłatne zbycie, jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe w
    rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy i uprawnia do zastosowania zwolnienia
    przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Przy czym zwolnieniu
    podlega dochód w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału
    wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia
    nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.