Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.343.2022.1.KFK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-27
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu dofinansowanego dotacją podmiotową.
Słowa kluczowe: dofinansowanie; odliczenia; projekt; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towaru i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

9 września 2022 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu: „(…)” (brak daty sporządzenia wniosku).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG. Obroty w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie przekraczają rocznie kwoty 200.000 zł. W związku z tym wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług określonego treścią art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni spełnia warunki do korzystania z ww. zwolnienia określone treścią art. 113 ust. 1 i 13 ustawy o VAT. Wnioskodawczyni nie odlicza podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług związanych z prowadzoną działalnością, ponieważ w Jej ocenie nie ma do tego prawa. Zakupy związane z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością i stanowiące koszt prowadzenia tej działalności gospodarczej są bowiem związane z wykonywaniem działalności zwolnionej z podatku VAT, a co za tym idzie nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W chwili obecnej Wnioskodawczyni kończy realizację projektu pt. „(…)”, ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…). Dotacja dotyczy prowadzenia działalności gospodarczej. Dotacja ta jest przeznaczona na cele związane z tą działalnością - czyli, z punktu widzenia ustawy o VAT, na cele związane z działalnością zwolnioną z VAT. Zakupy sfinansowane z dotacji są zakupami związanymi z działalnością zwolnioną z VAT. Dotacja, którą otrzymała Wnioskodawczyni ma wysokość ogółem (…) zł, a wnioskowane dofinansowanie (…) zł. Różnica to wkład własny Wnioskodawczyni. Jest to dotacja ze środków (…) na realizację projektu: „(…)”.

W budżecie projektu największe wydatki to:

• (…) zł przeznaczone na (…),

• (…) zł przeznaczone na (…),

• (…) zł na (…),

• (…) zł na realizację strony internetowej,

• (…) zł na promocję projektu.

Dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez Wnioskodawczynię.

Wnioskodawczyni aplikowała o udzielenie jej dotacji w kwocie brutto i w związku z tym we wniosku rozliczającym dotację ma obowiązek wykazać, że nie przysługuje jej, w dniu dzisiejszym, ani też nie będzie jej przysługiwało w przyszłości, prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur związanych z prowadzoną działalnością i sfinansowanych z dotacji.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni występowała już raz z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z początkiem realizacji opisywanego projektu. W przedmiotowej sprawie Krajowa Informacja Skarbowa wydała interpretację z dnia (…) w której to Dyrektor KIS zgodził się z zaprezentowanym przez Wnioskodawczynię stanowiskiem. W chwili obecnej, w związku z zakończeniem projektu, Wnioskodawczyni zobowiązana jest do uzyskania kolejnej interpretacji.

Wnioskodawczyni nie odlicza podatku naliczonego od zakupionych towarów i usług związanych z prowadzoną działalnością, ponieważ w Jej ocenie nie ma do tego prawa. Zakupy związane z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością i stanowiące koszt prowadzenia tej działalności gospodarczej są bowiem związane z wykonywaniem działalności zwolnionej z podatku VAT, a co za tym idzie nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego. W chwili obecnej Wnioskodawczyni kończy realizację projektu pt. „(…)”, ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (…). Dotacja dotyczy prowadzenia działalności gospodarczej. Dotacja ta jest przeznaczona na cele związane z tą działalnością - czyli, z punktu widzenia ustawy o VAT, na cele związane z działalnością zwolnioną z VAT. Zakupy sfinansowane z dotacji są zakupami związanymi z działalnością zwolnioną z VAT. Wnioskodawczyni aplikowała o udzielenie jej dotacji w kwocie brutto i w związku z tym we wniosku rozliczającym dotację ma obowiązek wykazać, że nie przysługuje jej, w dniu dzisiejszym, ani też nie będzie jej przysługiwało w przyszłości, prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur związanych z prowadzoną działalnością i sfinansowanych z dotacji.

### Pytanie

Czy Wnioskodawczyni ma prawo na dzień dzisiejszy, czy też czy będzie miała prawo w przyszłości, do odliczenia podatku naliczonego na fakturach VAT sfinansowanych z dotacji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ?

**Pani stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie ma ona prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupów sfinansowanych dotacją. Prawo to nie przysługuje jej na dzień dzisiejszy, ani też nie będzie jej przysługiwało w przyszłości.

Jak już wskazano w pkt. 74 niniejszego wniosku prowadzona przez Wnioskodawczynię działalność gospodarcza jest działalnością zwolnioną z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Zakupy sfinansowane z dotacji, którą otrzymała Wnioskodawczyni są również związane z prowadzeniem działalności zwolnionej z VAT. W związku z powyższym Wnioskodawczyni nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku naliczonego od kosztów działalności sfinansowanych z dotacji, a to ze względu na to, że zakupy te nie są związane z wykonywaniem działalności opodatkowanej ale są związane z wykonywaniem działalności zwolnionej z VAT.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, czy też - jak określa to przepis ustawy - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Należy jednak pamiętać, że przyznać prawo do skorzystania z odliczenia podatku naliczonego można wyłącznie tym podatnikom, którzy są zarejestrowani w charakterze czynnych podatników VAT. Niezarejestrowany podatnik VAT nie może realizować prawa do odliczania podatku naliczonego. Podobnie z podatnikiem VAT zwolnionym - z prawa do odliczenia korzystać może wyłącznie ten podatnik, który dokonuje zakupów związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych, a nie czynności zwolnionych z VAT. Oznacza to, że prawo do odliczenia podatku naliczonego mają wyłącznie ci podatnicy, którzy wykonują czynności opodatkowane i są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Podatniczka po pierwsze nie wykonuje czynności opodatkowanych ale zwolnione, po drugie nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. W związku z powyższym wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z prowadzoną działalnością. Podobnie sytuacja ma się w odniesieniu do wydatków sfinansowanych dotacją - są to również wydatki związane z działalnością zwolnioną, a co za tym idzie są to zakupy w odniesieniu do których Wnioskodawczyni nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty wynikające z faktur zakupowych sfinansowanych dotacją.

Podatnicy zwolnieni z podatku zostali zrównani z konsumentami, gdyż ich działalność jest podatkowo neutralna. Skoro bowiem nie obciążają oni swojej sprzedaży podatkiem, to nie ma podstaw, aby przyznawać im prawo do odliczenia podatku naliczonego (zob. także wyrok WSA w Gdańsku z 23.10.2008 r., I SA/Gd 286/08, LEX nr 467135).

W związku z powyższym przepis art. 86 ust. 1 ustawy przyjmuje zasadę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przez czynności opodatkowane należy rozumieć w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały (bądź zostaną) objęte opodatkowaniem, a nie czynności, które, co do zasady, podlegają opodatkowaniu, lecz w danej konkretnej sytuacji nie zostały opodatkowane (np. zostały wykonane przez podatnika zwolnionego albo przez podmiot, który co prawda jest podatnikiem, ale względem konkretnej czynności nie występował w tym charakterze).

Wnioskodawczyni występuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą - jako podatnik zwolniony, w związku z tym nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur zakupowych, w tym również tych sfinansowanych z dotacji. Prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur związanych z wykonywaniem działalności zwolnionej nie będzie wnioskodawczyni przysługiwało również w przyszłości. Nawet bowiem zakładając, że wnioskodawczyni w przyszłości przekroczy wysokość obrotów określoną w art. 113 ustawy o VAT i zarejestruje się jako podatnik VAT czynny, to tak czy inaczej nie będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od faktur zakupowych otrzymanych przed datą rejestracji. Oznacza to, że faktury związane z działalnością zwolnioną z VAT nie dają i nie będą dawały wnioskodawczyni prawa do odliczenia podatku naliczonego, nawet w sytuacji, kiedy wnioskodawczyni kiedyś w przyszłości zarejestruje się jako podatnik VAT. Faktury otrzymane bowiem w czasie kiedy podatnik korzystał ze zwolnienia są i zawsze będą związane z wykonywaniem działalności zwolnionej z VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 931 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powołanych przepisów wynika, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 2 ww. ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wynika z treści art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Z treści powołanych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia.

Kryterium uznania dofinansowania za stanowiące podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dofinansowanie dokonywane jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dofinansowanie niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy. Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej.

Należy zauważyć, że otrzymanie dofinansowania (dotacji, dopłaty) nie stanowi samo w sobie żadnej czynności, ani też zdarzenia opodatkowanego. Dotacje (dopłaty) podlegają bowiem opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Dotacje, które stanowią dopłatę do ceny sprzedawanych towarów, czy świadczonych usług, są ściśle związane z daną usługą, czy towarem i podlegają opodatkowaniu.

Nie jest natomiast obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Tym samym jeżeli bezpośredni związek dotacji z daną dostawą lub świadczeniem usług nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności – nie podlega opodatkowaniu.

Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę), taka dotacja podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub świadczeniem usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT.

Czynnikiem decydującym o tym, że mamy do czynienia z wynagrodzeniem za dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług (a nie tylko z przekazanym świadczeniem pieniężnym) jest określenie, czy wynagrodzenie było należne z tytułu danego świadczenia. Dlatego też istotne jest każdorazowe ustalenie, czy pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonaniem powierzonych przez Wnioskodawczynię zadań (dostawą towarów/wykonaną usługą) istnieje bezpośredni związek o charakterze przyczynowym.

Jak wynika z treści przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, na realizację projektu „(…)” otrzymała Pani dofinansowanie, które jest związane (przeznaczone) z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dotacja w wysokości (…) zł jest dotacją ze środków (…).

Pani wątpliwość dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego na fakturach VAT dokumentujących nabycie towarów i usług sfinansowanych z ww. dotacji, zarówno na dzień dzisiejszy, jak i w przyszłości.

Analiza przedstawionego opisu sprawy prowadzi do stwierdzenia, że otrzymana dotacja przeznaczona została na prowadzoną działalność gospodarczą, w szczególności na (…). Zatem, jak wynika z opisu sprawy, dotacja nie ma bezpośredniego wpływu na cenę dostarczanych przez Panią towarów lub świadczonych usług. Otrzymanie dotacji nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy. Poza tym, jak wskazuje Pani w opisie stanu faktycznego, obroty w ramach prowadzonej działalności nie przekraczają rocznie kwoty 200.000 zł i nadal będzie Pani spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie, dotacja – jak wynika z treści wniosku – nie jest przyznawana jako dopłata do ceny świadczonych usług, a przeznaczona jest na dofinansowanie zakupu środków trwałych i budowę strony internetowej w celu (…). Oznacza to, że w opisanej sytuacji występuje dotacja o charakterze zakupowym (kosztowym), a nie dotacja mająca na celu sfinansowanie ceny sprzedaży. Zatem ww. dotacja celowa nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i tym samym nie podlega na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z kolei stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Natomiast podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki,tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi: suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno, tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Mając na względzie powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie są spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego od planowanych wydatków. Wynika to z faktu, że nie jest Pani zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, bowiem korzysta Pani ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem wydatki zrealizowane do realizacji projektu ponosi Pani jako podatnik VAT korzystający ze zwolnienia podmiotowego. Tym samym wydatki te nie będą wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

**W konsekwencji, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy, nie przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego udokumentowanego na fakturach VAT.**

Tym samym Pani stanowisko należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. **W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.**

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA.

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).