Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.324.2025.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-29
Teza: W zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej momentu
dokonania korekty in plus.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca
faktura-korekta faktury
korekta
korekta-korekta podatku należnego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktura korygująca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 17
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106j-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zajmuje się świadczeniem usług ciepłowniczych
    na podstawie udzielonych przez Prezesa URE koncesji na wytwarzanie oraz przesył i
    dystrybucję ciepła.
    Ceny i stawki opłat stałe oraz zmienne za ciepło oparte są na taryfie zatwierdzanej decyzją
    Prezesa
    URE na okres 1 roku.
    W roku 2022 wprowadzono w życie ustawę Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 15
    września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w
    związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967 z późn. zm.), która
    spowodowała, że przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące
    działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom ciepła o których mowa w
    art. 4 ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. zobowiązane zostało we własnym zakresie do
    porównania 3 jednoskładnikowych cen dla każdego systemu ciepłowniczego (dla każdej
    grupy taryfowej oddzielnie) czyli porównania:
        maksymalnej ceny dostawy ciepła określonej w art. 2 ust. 5c obliczonej zgodnie z
        art. 3a ust. 2 pkt 1 ustawy szczególnej,
        średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3 pkt
        2 ustawy szczególnej obliczonej dla danego systemu ciepłowniczego, powiększonej
        o średnią stawkę opłat za usługi przesyłowe w tym systemie ciepłowniczym,
        ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie taryfy dla ciepła w danym systemie.
    Następnie wprowadzenie do stosowania ceny najniższej z wskazanych powyżej.
    Spółka z o.o. posiada dwa systemy ciepłownicze (dwie grupy taryfowe - grupę taryfową 1 i
    grupę taryfową 2).
    W jednym z tych systemów w okresie lipiec - grudzień 2024 r. (grupie taryfowej 1)
    obliczono, że najniższą ceną dla odbiorcy uprawnionego w tym systemie ciepłowniczym
    będzie średnia cena wytwarzania ciepła z rekompensatą w wysokości (...) zł.
    Z taką też średnią ceną wytwarzania ciepła obciążano odbiorcę ciepła i z taką też ceną
    przedsiębiorstwo przedkładało do Zarządcy Rozliczeń poprzez przeznaczony do tego celu
    portal miesięczne rozliczenia wnioskując o wypłatę wyrównania do ceny (różnica
    pomiędzy ceną taryfową, a średnią ceną ustaloną dla danego systemu).
    W przypadku gdy wniosek zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe w całości lub w
    części lub budzi uzasadnione wątpliwości, Zarządca Rozliczeń wzywa przedsiębiorstwo
    ciepłownicze do usunięcia braków formalnych, błędów obliczeniowych lub uzasadnionych
    wątpliwości. Przedsiębiorstwo zobowiązane jest wówczas do ich usunięcia w terminie 7
    dni od daty otrzymania wezwania.
    Jeżeli zaś wniosek nie budzi wątpliwości dochodzi do jego akceptacji i wypłaty wyrównania
    na wskazane we wniosku konto bankowe. Wnioski o wypłatę wyrównania za każdy miesiąc
    należało złożyć do 25 dnia każdego miesiąca następującego po każdym miesięcznym
    okresie rozliczeniowym. Tak też zgodnie z zapisami ustawy postępowało
    przedsiębiorstwo. Składane wnioski były akceptowane, a wyrównanie przekazywane na
    wskazane konto.
    Dodatkowo przedsiębiorstwo ciepłownicze uprawnione do otrzymania miesięcznego
    wyrównania w oparciu o art. 12aa ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. zobowiązane było
    złożyć do podmiotu wypłacającego (Zarządcy Rozliczeń), wniosek o rozliczenie
    otrzymanego wyrównania, który uwzględnia rzeczywiste dane w każdej grupie taryfowej
    dotyczące ilości ciepła sprzedanego na potrzeby odbiorców ciepła, o których mowa w art.
    4 ust. 1 ustawy.

    Wniosek rozliczeniowy za okres od 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. należało
    przedłożyć w terminie od 1 kwietnia 2025 r. do dnia 15 maja 2025 r.
    We wniosku o rozliczenie wyrównania przedsiębiorstwo wykazało kwotę podlegającą
    rozliczeniu stanowiącą różnicę między sumą miesięcznych obniżek udzielonych
    odbiorcom uprawnionym dla poszczególnych miesięcy w każdej grupie taryfowej, a sumą
    wyrównań otrzymanych od Zarządcy Rozliczeń na podstawie miesięcznych wniosków.
    Po przedłożeniu przez Spółkę wniosku rozliczeniowego za okres lipiec - grudzień 2024 r.
    Zarządca Rozliczeń zakwestionował metodologię wyliczenia ceny dla grupy taryfowej 1.
    Uznano, że w miejsce średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą należało przyjąć
    do stosowania z odbiorcami uprawnionymi cenę tzw. mixu cenowego (ceny i stawki opłat
    nie wyższe niż w grupie taryfowej, powiększone w stosunku do cen i stawek opłat
    stosowanych na dzień 30 września 2022 r.).
    Zanegowanie metodologii wyliczenia ceny spowodowało konieczność wystawienia w
    miesiącu maju 2025 r. dla odbiorcy uprawnionego faktur korygujących zwiększających
    podstawę opodatkowania i podatek należny z tytułu sprzedaży ciepła dla odbiorcy
    uprawnionego za okres lipiec - grudzień 2024 r.

## Pytanie

Czy wystawiając faktury korygujące „in plus” spółka postąpiła właściwie zwiększając
    podstawę opodatkowania i podatek należny na bieżąco?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, Spółka postąpiła właściwie zwiększając podstawę opodatkowania i
    podatek należny na bieżąco.
    Art. 29 ust. 17 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku gdy podstawa opodatkowania
    uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Inaczej jeżeli korekta in plus jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
    sprzedaży, czyli zaistniały nowe okoliczności skutkujące zwiększeniem podstawy
    opodatkowania VAT, to korekta powinna być dokonana w deklaracji za miesiąc, w którym
    przesłanki te zaistniały (bieżąco).
    Taka sytuacja ma miejsce w Spółce. Podatek VAT w fakturach pierwotnych wystawionych
    od lipca do grudnia 2024 r. został wykazany w prawidłowej wysokości. Przedsiębiorstwo o
    zmianie metodologii rozliczenia dostaw ciepła z odbiorcą uprawnionym, o którym mowa w
    art. 4 ust. 1 ustawy z 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie
    niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1967 z
    poźn. zm.) dowiedziało się po przedłożeniu do Zarządcy Rozliczeń wniosku
    rozliczeniowego (termin złożenia wniosku od 1 kwietnia 2025 r. do 15 maja 2025 r.) za
    okres lipiec - grudzień 2024 r.
    Miesięczna weryfikacja wniosków nie budziła zastrzeżeń, nie kwestionowano wykazanej w
    nich średniej ceny dostaw ciepła. Dopiero składając wniosek rozliczeniowy w terminie do
    15 maja 2025 r. zwrócono uwagę na metodologię wyliczenia ceny i zakwestionowano jej
    wysokość, co spowodowało konieczność wystawienia faktur korygujących in plus.
    W związku z powyższym przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do
    przewidzenia w momencie wystawienia faktur pierwotnych tym bardziej, że wnioski
    miesięczne były w pełni akceptowane a wyrównanie przekazywane na konto
    przedsiębiorstwa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania
      usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1 i art.
      138f.
    W myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia
      usług:
      - telekomunikacyjnych,
      - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
      - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
      - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
      - stałej obsługi prawnej i biurowej,
      - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego
      - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego
    (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i
    nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury
    należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu
    podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
    W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują
    zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera
    błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury
    poprzez wystawienie faktury korygującej.
    Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy:

      W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
      1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
      2) (uchylony)
      3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
      4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust.
        1 pkt 4,
      5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury
      - podatnik wystawia fakturę korygującą.
    Z powyższego wynika, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich
    wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego
    rzeczywistości. Wystawia się je w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży
    w danym okresie rozliczeniowym.
    W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze, mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Z przepisu tego wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług
    stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość
    rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:
      W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy
      dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna
      zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Państwa wątpliwości budzi czy wystawiając faktury korygujące „in plus” postąpili Państwo
    właściwie zwiększając podstawę opodatkowania i podatek należny na bieżąco.
    Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują
    zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które
    wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania
    ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego
    rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich
    wystawienia:
        jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie
        wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji
        podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
        w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu
        sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące
        zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w
        deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki
        przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został
        wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i
        nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej;

        późniejsze wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia
        podstawy opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym
        została wykazana faktura pierwotna.
    Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały
    rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.
    Jak wskazano w ww. art. 29a ust. 17 ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania
    uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.
    Stosownie do art. 3b ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych
    rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (t. j.
    Dz. U. 2024 r. poz. 1509 ze zm.) zwanej dalej „ustawą o szczególnych rozwiązaniach”:
      Przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję i wykonujące działalność
      gospodarczą w zakresie sprzedaży ciepła odbiorcom ciepła, o których mowa w art. 4
      ust. 1:
      1) oblicza maksymalne ceny dostawy ciepła dla danego systemu ciepłowniczego w
        kolejnych okresach, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 2;
      2) w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. przyjmuje i wprowadza
        do stosowania w rozliczeniach z odbiorcami ciepła, o których mowa w art. 4 ust. 1,
        w każdej grupie taryfowej stosowanej taryfy dla ciepła ceny za zamówioną moc
        cieplną, ceny ciepła, ceny nośnika ciepła oraz stawki opłat stałych za usługi
        przesyłowe i stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe lub stawki opłaty
        miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawki opłaty za ciepło nie wyższe niż ceny
        i stawki opłat w każdej grupie taryfowej, powiększone w stosunku do cen i stawek
        opłat stosowanych na dzień 30 września 2022 r. o:
        a) 46 % - w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.,
        b) 52 % - w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 czerwca 2025 r.
    W myśl art. 3b ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      W przypadku gdy w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r.
      maksymalna cena dostawy ciepła, o której mowa w ust. 1 pkt 1 albo ust. 2 pkt 1, jest w
      danym miesięcznym okresie rozliczeniowym wyższa od:
      1) średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą, o której mowa w art. 3 ust. 3 pkt
        2, obliczonej dla danego systemu ciepłowniczego, powiększonej o średnią stawkę
        opłat za usługi przesyłowe w tym systemie ciepłowniczym, albo
      2) ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie stosowanej taryfy dla ciepła lub
        cennika w danym systemie ciepłowniczym
      - przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1 i 2, stosuje w rozliczeniach z
      odbiorcami, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym okresie rozliczeniowym cenę
      najniższą z określonych w pkt 1 i 2.
    Zgodnie z art. 12aa ust. 1 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      Za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r. przedsiębiorstwu
      energetycznemu:
      którym mowa w art. 3b ust. 1, stosującemu maksymalną cenę dostawy ciepła dla
      odbiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, przysługuje wyrównanie w kwocie
      stanowiącej iloczyn różnicy między ceną dostawy ciepła wynikającą ze stosowanej
      taryfy tego przedsiębiorstwa i ceną wynikającą ze stosowania cen i stawek opłat

      wobec tych odbiorców, obliczoną zgodnie z art. 3b ust. 1 pkt 2 oraz ilości sprzedanego
      ciepła tym odbiorcom, w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym, powiększony o
      podatek od towarów i usług.
    Na podstawie art. 12aa ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      W przypadku, o którym mowa w art. 3b ust. 3, wyrównanie oblicza się jako iloczyn
      różnicy między ceną dostawy ciepła wynikającą ze stosowanej taryfy lub cennika
      przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 3b ust. 1 i 2, i najniższą ceną,
      o której mowa w art. 3b ust. 3, oraz ilości sprzedanego ciepła odbiorcom, o których
      mowa w art. 4 ust. 1, w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym, powiększony o
      podatek od towarów i usług.
    Jak stanowi art. 12aa ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      Wyrównanie jest wypłacane za każdy miesiąc kalendarzowy stosowania maksymalnej
      ceny dostawy ciepła albo najniższej ceny, o której mowa w art. 3b ust. 3, na wniosek
      przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 3b ust. 1 i 2.
    Zgodnie z art. 12aa ust. 4 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      Wysokość wyrównania w danym okresie rozliczeniowym oblicza przedsiębiorstwo
      energetyczne, o którym mowa w art. 3b ust. 1 i 2.
    W myśl art. 12aa ust. 8 pkt 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      Wniosek o wypłatę wyrównania składa się do zarządcy rozliczeń - w przypadku
      przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 3b ust. 1.
                    1Stosownie do art. 12b ust. 1 pkt 1 o szczególnych rozwiązaniach:
      Przedsiębiorstwo energetyczne uprawnione do otrzymania wyrównania, o którym
      mowa w art. 12aa ust. 1, składa do podmiotu wypłacającego wniosek o rozliczenie
      wyrównania, który uwzględnia rzeczywiste dane w każdej grupie taryfowej dotyczące
      ilości ciepła sprzedanego na potrzeby odbiorców ciepła, o których mowa w art. 4 ust.
      1, za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. - w terminie od dnia 1
      kwietnia 2025 r. do dnia 15 maja 2025 r.
    Jak stanowi art. 12b ust. 1b pkt 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      Przedsiębiorstwo energetyczne uprawnione do otrzymania wyrównania we wniosku o
      rozliczenie wyrównania za poszczególne okresy wskazuje kwotę podlegającą
      rozliczeniu stanowiącą różnicę między sumą miesięcznych obniżek udzielonych
      odbiorcom uprawnionym, dla poszczególnych miesięcy w każdej grupie taryfowej, a
      sumą wyrównań wypłaconych na rzecz tego przedsiębiorstwa dla danego okresu
      zgodnie z art. 12aa - za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 30 czerwca 2025 r.
    W myśl art. 12b ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach:
      Podmiot wypłacający dokonuje weryfikacji wyrównania należnego przedsiębiorstwu
      energetycznemu uprawnionemu do otrzymania wyrównania na podstawie wniosku o
      rozliczenie wyrównania i niezwłocznie informuje o jej wynikach Prezesa URE - w
      przypadku zarządcy rozliczeń.
    Korekta podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy, jeżeli jest
    spowodowana przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej,
    to powinna zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została
    wykazana faktura pierwotna
    Z przedstawionego przez Państwa stanu faktycznego oraz powołanych przepisów ustawy z
    dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła
    w związku z sytuacją na rynku paliw wynika, że zostali Państwo zobowiązani do
    porównania 3 jednoskładnikowych cen dla każdego systemu ciepłowniczego
    (maksymalnej ceny dostawy ciepła określonej w art. 2 ust. 5c, średniej ceny wytwarzania

    ciepła z rekompensatą, ceny dostawy ciepła obliczonej na podstawie taryfy dla ciepła w
    danym systemie) i następnie wprowadzenie do stosowania ceny najniższej z wskazanych
    powyżej.
    Cena, która powinna zostać przez Państwa wprowadzona do stosowania jednoznacznie
    wynika z przepisów prawa. Zanegowanie przez Zarządcę Rozliczeń tej metodologii
    oznacza, że nie zastosowali Państwo ceny właściwej, którą powinni Państwo zastosować w
    momencie wystawienia faktur pierwotnych.
    Z okoliczności, że Zarządca Rozliczeń dopiero na etapie złożonego przez Państwa wniosku
    rozliczeniowego zakwestionował metodologię wyliczenia ceny i jej wysokość, co
    spowodowało konieczność wystawienia faktur korygujących in plus nie można wywodzić,
    że przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie
    wystawienia faktur pierwotnych, a VAT w fakturach pierwotnych wystawionych od lipca do
    grudnia 2024 r. został przez Państwa wykazany w prawidłowej wysokości. Późniejsze
    wykrycie błędu w fakturze pierwotnej stanowi przyczynę zwiększenia podstawy
    opodatkowania rozliczanej w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana
    faktura pierwotna.
    Należy uznać, że podatek należny został przez Państwa - na ww. moment - zadeklarowany
    w nieprawidłowej wysokości. Zatem przyczyna wystawienia faktur korygujących istniała już
    w dacie wystawienia faktur pierwotnych.
    W związku z powyższym należy uznać, że mamy do czynienia z sytuacją, w której
    przyczyna korekty istniała w dacie wystawienia faktur pierwotnych.
    Jednocześnie zgodnie z uregulowaniami art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b tiret drugi ustawy,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu świadczenia m.in.
    usług - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.
    Zatem w tym przypadku należy przyjąć, że faktury korygujące wystawione przez Państwa
    do faktur pierwotnych w związku ze zmianą metodologii wyliczania ceny - zwiększających
    cenę powinny być uwzględniane w ewidencji i deklaracji VAT z mocą wsteczną, tj. w
    miesiącach, w których zostały ujęte faktury pierwotne.
    Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.