Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.14.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-17
Teza: Opodatkowanie transakcji sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przez Syndyka.
Słowa kluczowe: dzierżawa; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim lub w okresie krótszym niż dwa lata od pierwszego zasiedlenia 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 7 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania
    transakcji sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 marca 2025 r. (wpływ 6 marca
    2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na wstępie wskazano, że w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk jako
    „zainteresowany” w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej jest uprawniony do
    złożenia pisemnego wniosku o wydanie interpretacji dotyczącej praw i obowiązków
    podatkowych dotyczących masy upadłości.
    Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej składa syndyk działając na podstawie art.
    160 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (dalej jako: „Prawa
    Upadłościowe”). W świetle przepisów art. 75 ust. 1 Prawa Upadłościowego, upadły z mocy
    prawa traci zarząd oraz możliwość korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do
    niego, jednakże ta okoliczność nie pozbawia upadłego statusu podatnika, do którego to
    stosuje się prawa i obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących ustaw
    podatkowych. Syndyk w sprawach dotyczących masy upadłości działa jako zastępca
    pośredni upadłego, podejmując za upadłego i na jego rachunek wszystkie czynności
    prawne i procesowe. W zakresie prawnopodatkowym, działanie syndyka należy
    potraktować jako działanie upadłego przez pełnomocnika z wszystkimi prawnymi tego
    stanu rzeczy konsekwencjami.
    Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z treści przepisu zawartego w art. 14b § 3 Ordynacji
    podatkowej, Syndyk poniżej przedstawia opis zdarzenia przyszłego i własne stanowisko
    podatnika w sprawie oraz wnosi o potwierdzenie jego prawidłowości i zasadności.

    W dniu 11 sierpnia 2023 r. Sąd Rejonowy (...) sygn. akt (...) ogłosił upadłość „A” (dalej zwany
    jako: „Upadły”, „Wnioskodawca”), jako osoby fizycznej nieprowadzącej działalności
    gospodarczej. Syndykiem masy upadłości został wyznaczony doradca restrukturyzacyjny
    „B” (dalej jako: „Syndyk”).
    Wnioskodawca w okresie od 1 marca 1996 r. do 31 maja 2023 r. prowadzał działalność
    gospodarczą pod firmą „C” w ramach, której prowadził warsztat samochodowy. Zgodnie z
    informacjami ujawnionymi w CEIDG, działalność Wnioskodawcy obejmowała następujące
    kody PKD:
      1) 45.20.Z Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli,
      2) 45.11.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek,
      3) 45.19.Z Sprzedaż hurtowa i detaliczna pozostałych pojazdów samochodowych, z
        wyłączeniem motocykli,
      4) 45.31.Z Sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z
        wyłączeniem motocykli,
      5) 45.32.Z Sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z
        wyłączeniem motocykli,
      6) 46.33.Z Sprzedaż hurtowa mleka, wyrobów mleczarskich, jaj, olejów i tłuszczów
        jadalnych,
      7) 46.34.B Sprzedaż hurtowa napojów bezalkoholowych,
      8) 46.39.Z Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana żywności, napojów i wyrobów
        tytoniowych,
      9) 49.41 .Z Transport drogowy towarów,
      10) 52.21.Z Działalność usługowa wspomagająca transport lądowy,
      11) 53.20.Z Pozostała działalność pocztowa i kurierska,
      12) 77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i furgonetek.
    Z tytułu prowadzonej działalności Wnioskodawca był zarejestrowany jako czynny podatnik
    VAT. Obecnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    W skład masy upadłości weszły m.in. stanowiące własność Upadłego dwie nieruchomości
    położone w (...):
                                          21) nieruchomość składająca się z działki nr 1 o powierzchni 1065 m, dla której Sąd
      Rejonowy, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (dalej
      jako: „Nieruchomość 1”) oraz
                                          22) nieruchomość składająca się z działki nr 2 o powierzchni 125 m, dla której Sąd
      Rejonowy, Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...) (dalej
      jako: „Nieruchomość 2”).
    Nieruchomości są objęte ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego uchwalonego Uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) z dnia 15 kwietnia 2004 r. w

    sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy (...) w części
    obejmującej sołectwa: (...) (dalej jako: „MPZP”). Zgodnie z MPZP teren, na którym znajdują
    się Nieruchomości, oznaczony jest symbolem M1U – Teren zabudowy jednorodzinnej oraz
    usługowej.
    Nieruchomość 1 została nabyta przez Wnioskodawcę xx września 2006 r. na podstawie
    umowy sprzedaży. Transakcja nabycia Nieruchomości 1 nie stanowiła transakcji
    opodatkowanej podatkiem VAT, w związku z czym transakcja ta nie została
    udokumentowana fakturą VAT. Przy nabyciu Nieruchomości 1 nie przysługiwało
    Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nieruchomość 1 jest
    zabudowana budynkiem wolnostojącym składającym się z warsztatu samochodowego
    wraz z zapleczem biurowym i socjalnym oraz części mieszkalnej na poddaszu (dalej jako:
    „Budynek”). Budynek stanowi budynek w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
                                      2budowlane. Powierzchnia użytkowa Budynku wynosi 410,50 m (w tym część mieszkalna
          2  2ok. 108,80 m, a część komercyjna ok. 301,70 m). Budynek został wybudowany i oddany
    do użytkowania w 2001 r. W momencie oddania do użytkowania Budynek posiadał
                      2powierzchnię użytkową 375,5 m, na którą składała się część komercyjna o powierzchni
        2  2301,70 m oraz część mieszkalna na poddaszu o powierzchni 73,8 m. W toku
    użytkowania budynku, w 2003 r. lub 2004 r., właściciel zaadoptował poddasze nad
                                              2warsztatem na powiększenie części mieszkalnej o powierzchnię około 35 m.
    Nieruchomość 2 została nabyła przez Wnioskodawcę xx września 2006 r. na podstawie
    umowy sprzedaży. Transakcja nabycia Nieruchomości 2 nie stanowiła transakcji
    opodatkowanej podatkiem VAT, w związku z czym transakcja ta nie została
    udokumentowana fakturą VAT. Przy nabyciu Nieruchomości 2 nie przysługiwało
    Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 (dalej zwane łącznie jako: „Nieruchomości”) stanowią
    gospodarczą całość: są zabudowane utwardzonym parkingiem i utwardzonymi ciągami
    pieszo -jezdnymi, które służą obsłudze Budynku. Ponadto na Nieruchomościach znajduje
    się ogrodzenie otaczające je jako całość.
    W ciągu 2 lat przed dokonaniem sprzedaży Nieruchomości, Budynek oraz pozostałe
    naniesienia w postaci utwardzonego parkingu, utwardzonych ciągów pieszo-jezdnych oraz
    ogrodzenia nie zostały ani nie zostaną ulepszone w taki sposób, że wydatki poniesione na
    ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej
    30% ich wartości początkowej.
    Nieruchomości w okresie od nabycia do 31 maja 2023 r. (tj. do zaprzestania wykonywania
    działalności gospodarczej przez Upadłego) były wykorzystywane do celów związanych z
    działalnością gospodarczą Upadłego, który prowadził warsztat samochodowy, z
    wyłączeniem części mieszkalnej budynku, która przez cały okres prowadzenia w budynku
    działalności gospodarczej, nie była wykorzystywana dla potrzeb działalności gospodarczej.

    Od dnia 1 czerwca 2023 r. Nieruchomości są objęte odpłatną umową dzierżawy zawartą w
    (...) w dniu 1 czerwca 2023 r. na czas określony 10-ciu lat. Postanowieniem z dnia 29 lutego
    2024 r. sędzia-komisarz zarządził wypowiedzenie powyższej umowy dzierżawy z
    zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenie. Oświadczenie Syndyka o
    wypowiedzeniu umowy dzierżawy zostało odebrane przez dzierżawcę w dniu xx lipca 2024
    r.
    Syndyk planuje zawrzeć umowę sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
    W dniu 21 czerwca 2024 r. Syndyk uzyskał zgodę Sędziego-komisarza na sprzedaż
    Nieruchomości w trybie z wolnej ręki.
    Doprecyzowanie opisu sprawy
    1. Utwardzany parking stanowi budowlę lub jej część w rozumieniu przepisów ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    2. Utwardzane ciągi pieszo-jezdne stanowią budowlę lub jej część w rozumieniu przepisów
      ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane.
    3. Ogrodzenie stanowi budowlę lub jej część w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca
      1994 r. prawo budowlane.
    4. Działki ewidencyjne nr 1 oraz 2 są uzbrojone w następujące sieci:
      a) sieć elektroenergetyczna,
      b) sieć gazowa,
      c) sieć kanalizacyjna oraz szambo,
      d) sieć wodna,
      e) sieć teletechniczna.
    5. Z budynkiem wolnostojącym, gdzie na parterze znajduje się warsztat oraz część
      biurowo-socjalna dla części warsztatowej, a na poddaszu lokal mieszkalny powiązane
      są następujące instalacje:
      a) wodna (z sieci wodociągowej),
      b) gazowa,
      c) energii elektrycznej i siły,
      d) centralne ogrzewanie – kotłowania na gaz,
      e) kanalizacja sanitarna – zbiornik na ścieki wybieralny,
      f) wentylacja grawitacyjna w wszystkich pomieszczeniach,
      g) teletechniczna.

    6. Przedmiotem dzierżawy, o której mowa we wniosku jest cała Nieruchomość, łącznie z
      częścią mieszkalną budynku. Ruchomości znajdujące się w części mieszkalnej nie są
      własnością Upadłego.
    Pytania
    1. Czy w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2
      Wnioskodawca będzie działał jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust.
      1 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2
      będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości 1 przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego będzie
      korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
    3. Czy sprzedaż Nieruchomości 2 przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego będzie
      korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2 Wnioskodawca będzie działał jako podatnik podatku VAT, a sprzedaż
    Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług.
    Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości 1 przedstawiona w opisie zdarzenia
    przyszłego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Ad 3.
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości 2 przedstawiona w opisie zdarzenia
    przyszłego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Ad 1.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność

    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Katalog czynności opodatkowanych podatkiem VAT został określony w art. 5 ust. 1 Ustawy
    o VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają (...) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Dostawa gruntów, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe nie przesądza jednak o tym, że każda transakcja sprzedaży podlega
    opodatkowaniu. Istotny jest bowiem nie tylko zakres przedmiotowy Ustawy o VAT, ale
    także jej zakres podmiotowy. Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot
    mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do
    danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy
    do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Należy zatem przeprowadzić analizę, czy w
    analizowanym przypadku Wnioskodawca, sprzedając Nieruchomości będzie działał w
    charakterze podatnika VAT.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wynikająca z powyższych przepisów ustawy o VAT definicja działalności gospodarczej jest
    szeroka i ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych
    wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. W pojęciu działalności gospodarczej mieści się
    również wykorzystywanie majątku prywatnego przez osobę fizyczną, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Tym samym, wykorzystywanie

    składników majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania i polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
    A zatem, podstawowym kryterium dla opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży
    nieruchomości jest ustalenie czy nieruchomość nabyta została i faktycznie wykorzystana
    na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ustawy o VAT.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika
    zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać
    zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    W ocenie Wnioskodawcy, w niniejszej sprawie należy uznać, że Nieruchomości były
    wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej poprzez wykorzystywanie ich przez
    Upadłego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu
    warsztatu samochodowego.
    Ponadto należy wskazać, że Nieruchomości były przedmiotem umowy dzierżawy. Zgodnie
    z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający
    zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu
    umówiony czynsz. Dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną;
    odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do
    używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. W
    kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść zdania drugiego definicji
    pojęcia „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w
    sposób ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce przez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    W kontekście powyższych rozważań dzierżawa Nieruchomości nosi znamiona działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym, również za sprawą
    oddania Nieruchomości w dzierżawę, spełniona jest przesłanka wykorzystywania
    składników majątku w długim okresie trwania w celach zarobkowych.

    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy w niniejszej sprawie należy uznać, że
    Nieruchomości były wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej, pierwotnie
    poprzez wykorzystywanie ich przez Upadłego w ramach prowadzonego warsztatu
    samochodowego, a następnie poprzez oddanie Nieruchomości w dzierżawę, zatem
    Upadły wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym
    zasadne jest przyjęcie, że w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2, Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT, a sprzedaż
    Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od
    towarów i usług.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pierwszego zasiedlenia, o którym mowa powyżej została zawarta w art. 2 pkt 14
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz w świetle utrwalonego
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy
    rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było
    mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym
    również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. W świetle powyższego stwierdzić
    należy, że pierwsze zasiedlenie powstaje już w momencie używania (wykorzystywania)
    budynku przez podmiot w prowadzonej przez niego działalności.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nieruchomość 1 jest zabudowana
    Budynkiem, który stanowi budynek w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Budynek
    został oddany do użytkowania w 2001 r., w związku z czym od pierwszego zasiedlenia
    Budynku upłynął okres co najmniej 2 lat. Ponadto w ciągu 2 lat przed dokonaniem
    sprzedaży Nieruchomości 1, Budynek nie został ani nie zostanie ulepszony w taki sposób,
    że wydatki poniesione na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

    Zatem w odniesieniu do Nieruchomości 1 będą spełnione warunki niezbędne do
    zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym
    samym zasadne jest przyjęcie, że sprzedaż Nieruchomości 1 przedstawiona w opisie
    zdarzenia przyszłego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli
    lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Definicja pierwszego zasiedlenia, o którym mowa powyżej została zawarta w art. 2 pkt 14
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zarówno zgodnie z przepisami Dyrektywy 2006/112/WE Rady oraz w świetle utrwalonego
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pierwsze zasiedlenie należy
    rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie, aby można było
    mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania, w tym
    również na potrzeby własnej działalności gospodarczej. W świetle powyższego stwierdzić
    należy, że pierwsze zasiedlenie powstaje już w momencie używania (wykorzystywania)
    budynku przez podmiot w prowadzonej przez niego działalności.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia budynku czy budowli. Należy
    więc zwrócić uwagę na uregulowania zawarte w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane. Na podstawie art. 3 pkt 2, pkt 3, pkt 3a i pkt 9 ww. ustawy, ilekroć w ustawie
    jest mowa o:
    - budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany
      z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach;
    - budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub
      obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty,
      estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno
      stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe,

      budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki,
      wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie
      ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe,
      nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle
      sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych
      (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz
      fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym
      części przedmiotów składających się na całość użytkową;
    - obiekcie liniowym – należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego
      charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze
      zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja
      elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi,
      podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w
      niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia
      budowlanego;
    - urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć urządzenia techniczne
      związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu
      zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym
      służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place
      postojowe i place pod śmietniki.
    W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku Wnioskodawca zamierza dokonać
    sprzedaży Nieruchomości 2 wraz ze znajdującymi się na niej naniesieniami. Jak wskazano
    w opisie zdarzenia przyszłego Nieruchomość 2 jest zabudowana utwardzonym parkingiem
    i utwardzonymi ciągami pieszo-jezdnymi, które służą obsłudze Budynku (położonego na
    Nieruchomości 1). W świetle przedstawionej treści wniosku i przywołanych przepisów
    należy stwierdzić, że na Nieruchomości 2 znajdują się budowle w rozumieniu Prawa
    budowlanego. Pozostałe naniesienia znajdujące się na Nieruchomości 2, w postaci
    ogrodzenia stanowią urządzenia budowlane umożliwiające użytkowanie i nie mają wpływu
    na kwalifikację sprzedawanego gruntu.
    Powyższe stanowisko potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w
    interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2018 r., znak 0114-KDIP1-1.4012.634.2017.1.
    AO.
    Ponadto, od pierwszego zasiedlenia budowli w postaci utwardzonego parkingu i ciągów
    pieszo -jezdnych upłynął okres co najmniej 2 lat. Ponadto w ciągu 2 lat przed dokonaniem
    sprzedaży Nieruchomości 2, powyższe budowle nie zostały ani nie zostaną ulepszone w
    taki sposób, że wydatki poniesione na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Zatem w odniesieniu do Nieruchomości 2 będą spełnione warunki niezbędne do
    zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym

    samym zasadne jest przyjęcie, że sprzedaż Nieruchomości 2 przedstawiona w opisie
    zdarzenia przyszłego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zauważyć należy, że samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających
    opodatkowaniu (w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy) nie jest wystarczającą przesłanką,
    aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby w
    ramach określonych transakcji podmiot działał w charakterze podatnika.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie

    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po
    pierwsze – czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w
    związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy także wskazać, że stosownie do przepisu art. 51 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28
    lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 749 ze zm.):
      Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o
      ogłoszeniu upadłości, w którym określa, czy funkcję sędziego-komisarza oraz
      zastępcy sędziego-komisarza będzie pełnił sędzia czy referendarz sądowy, oraz
      wyznacza syndyka.
    Na podstawie art. 61 ustawy Prawo upadłościowe:
      Z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy
      zaspokojeniu wierzycieli upadłego.
    Z kolei, na mocy art. 62 ustawy Prawo upadłościowe:
      W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia
      upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z
      wyjątkami określonymi w art. 63-67a.
    W myśl art. 75 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:
      Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci prawo zarządu oraz możliwość
      korzystania z mienia wchodzącego do masy upadłości i rozporządzania nim.
    Zgodnie z art. 157 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:

      Funkcję syndyka może pełnić osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do
      czynności prawnych i licencję doradcy restrukturyzacyjnego oraz ma konto doradcy
      restrukturyzacyjnego w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie
      sądowe.
    Jak stanowi art. 160 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:
      W sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności w imieniu
      własnym na rachunek upadłego.
    Na podstawie art. 173 ustawy Prawo upadłościowe:
      Syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go
      przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz
      przystępuje do jego likwidacji.
    W świetle cytowanych przepisów, upadły z mocy prawa traci zarząd oraz możliwość
    korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do niego, jednakże ta okoliczność
    nie pozbawia upadłego statusu podatnika, do którego to stosuje się prawa i obowiązki
    wynikające z przepisów obowiązujących ustaw podatkowych.
    We wszelkich postępowaniach, stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły – to
    on jest podmiotem praw i obowiązków, natomiast syndykowi przysługuje legitymacja
    formalna do występowania w tych postępowaniach; jest on stroną w znaczeniu
    formalnym. W zakresie prawnopodatkowym działanie syndyka należy potraktować jako
    działanie przez pełnomocnika ze wszystkimi prawnymi tego stanu rzeczy
    konsekwencjami. W świetle powyższego, syndyk masy upadłości jest osobą
    odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację
    wszystkich obowiązków podatnika i płatnika przez upadłego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w okresie od 1 marca 1996 r.
    do 31 maja 2023 r. prowadzał działalność gospodarczą pod firmą „C” w ramach, której
    prowadził warsztat samochodowy.
    Z tytułu prowadzonej działalności Wnioskodawca był zarejestrowany jako czynny podatnik
    VAT. Obecnie Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    W skład masy upadłości weszły m.in. stanowiące własność Upadłego dwie nieruchomości
    położone w (...):
                                          21) nieruchomość składająca się z działki nr 1 o powierzchni 1065 m, (dalej jako:
      „Nieruchomość 1”) oraz
                                          22) nieruchomość składająca się z działki nr 2 o powierzchni 125 m, (dalej jako:
      „Nieruchomość 2”).
    Nieruchomość 1 została nabyta przez Wnioskodawcę xx września 2006 r. na podstawie
    umowy sprzedaży. Transakcja nabycia Nieruchomości 1 nie stanowiła transakcji
    opodatkowanej podatkiem VAT, w związku z czym transakcja ta nie została
    udokumentowana fakturą VAT. Nieruchomość 1 jest zabudowana budynkiem
    wolnostojącym składającym się z warsztatu samochodowego wraz z zapleczem biurowym
    i socjalnym oraz części mieszkalnej na poddaszu (dalej jako: „Budynek”). Budynek stanowi
    budynek w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Powierzchnia
                        2  2użytkowa Budynku wynosi 410,50 m (w tym część mieszkalna ok. 108,80 m, a część

                  2komercyjna ok. 301,70 m). Budynek został wybudowany i oddany do użytkowania w 2001
    r.
                                                      2W momencie oddania do użytkowania Budynek posiadał powierzchnię użytkową 375,5 m
                                        2, na którą składała się część komercyjna o powierzchni 301,70 m oraz część mieszkalna
                      2na poddaszu o powierzchni 73,8 m. W toku użytkowania budynku, w 2003 r. lub 2004 r.,
    właściciel zaadoptował poddasze nad warsztatem na powiększenie części mieszkalnej o
                  2powierzchnię około 35 m.
    Nieruchomość 2 została nabyła przez Wnioskodawcę xx września 2006 r. na podstawie
    umowy sprzedaży. Transakcja nabycia Nieruchomości 2 nie stanowiła transakcji
    opodatkowanej podatkiem VAT, w związku z czym transakcja ta nie została
    udokumentowana fakturą VAT.
    Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 (dalej zwane łącznie jako: „Nieruchomości”) stanowią
    gospodarczą całość: są zabudowane utwardzonym parkingiem i utwardzonymi ciągami
    pieszo -jezdnymi, które służą obsłudze Budynku. Ponadto na Nieruchomościach znajduje
    się ogrodzenie otaczające je jako całość. Utwardzany parking, utwardzane ciągi pieszo-
    jezdne oraz ogrodzenie stanowi budowlę lub jej część w rozumieniu przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    W ciągu 2 lat przed dokonaniem sprzedaży Nieruchomości, Budynek oraz pozostałe
    naniesienia w postaci utwardzonego parkingu, utwardzonych ciągów pieszo-jezdnych oraz
    ogrodzenia nie zostały ani nie zostaną ulepszone w taki sposób, że wydatki poniesione na
    ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej
    30% ich wartości początkowej.
    Nieruchomości w okresie od nabycia do 31 maja 2023 r. (tj. do zaprzestania wykonywania
    działalności gospodarczej przez Upadłego) były wykorzystywane do celów związanych z
    działalnością gospodarczą Upadłego, który prowadził warsztat samochodowy, z
    wyłączeniem części mieszkalnej budynku, która przez cały okres prowadzenia w budynku
    działalności gospodarczej, nie była wykorzystywana dla potrzeb działalności gospodarczej.
    Od dnia 1 czerwca 2023 r. Nieruchomości są objęte odpłatną umową dzierżawy zawartą w
    (...) w dniu 1 czerwca 2023 r. na czas określony 10-ciu lat. Przedmiotem dzierżawy jest cała
    Nieruchomość, łącznie z częścią mieszkalną budynku. Postanowieniem z dnia 29 lutego
    2024 r. sędzia-komisarz zarządził wypowiedzenie powyższej umowy dzierżawy z
    zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenie.
    Syndyk planuje zawrzeć umowę sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.
    Pana wątpliwości w analizowanej sprawie, w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy w
    związku z planowaną sprzedażą przez Syndyka Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie
    Pan działał jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku

    od towarów i usług, a sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    W związku z powyższym należy wskazać, że elementami przesądzającymi o uznaniu
    planowanej przez Syndyka, w trakcie postępowania upadłościowego prowadzonego
    wobec Pana, sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, za prowadzenie
    działalności gospodarczej jest przede wszystkim cel w jakim Nieruchomości zostały
    nabyte oraz całokształt działań jakie Pan podjął w odniesieniu do ww. nieruchomości
    przez cały okres ich posiadania.
    W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej: Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do
      używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    W myśl art. 693 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju. Może
      być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez
    czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy dzierżawy związane jest z
    wzajemnym świadczeniem dzierżawcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z
    powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za
    możliwość korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za
    używanie rzeczy przez jej dzierżawcę.
    Tak więc, dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług dzierżawy
    wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest
    wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    Wskazać zatem należy, że wykonując cywilną umowę dzierżawy, wydzierżawiający
    świadczy na rzecz dzierżawcy usługi, w rozumieniu przepisów ustawy. W wykonaniu
    umowy dzierżawy wydzierżawiający dokonuje bowiem na rzecz dzierżawcy świadczeń
    niebędących dostawą towarów. Majątek (np. nieruchomość) pozostanie jego własnością i
    wydzierżawiony będzie za odpłatnością (czynsz). Tym samym, dzierżawa stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    W konsekwencji, z tytułu świadczenia usług dzierżawy usługodawca staje się podmiotem
    prowadzącym działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i tym
    samym – podatnikiem podatku VAT zdefiniowanym w art. 15 ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w okresie od nabycia do
    31 maja 2023 r. (tj. do zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej przez
    Upadłego) były wykorzystywane do celów związanych z działalnością gospodarczą
    Upadłego, który prowadził warsztat samochodowy, z wyłączeniem części mieszkalnej
    budynku, która przez cały okres prowadzenia w budynku działalności gospodarczej, nie
    była wykorzystywana dla potrzeb działalności gospodarczej. Od dnia 1 czerwca 2023 r.
    Nieruchomości są objęte odpłatną umową dzierżawy zawartą w (...) w dniu 1 czerwca
    2023 r. na czas określony 10-ciu lat. Przedmiotem dzierżawy jest cała Nieruchomość,
    łącznie z częścią mieszkalną budynku.
    Wobec powyższego, wskazać należy, iż w związku z wykorzystywaniem przez Pana
    Nieruchomości 1 (oprócz części mieszkalnej budynku) i Nieruchomości 2 w działalności
    gospodarczej oraz z tytułu dzierżawy całej Nieruchomości, łącznie z częścią mieszkalną
    budynku, straciły one charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 spowodowało, że
    nieruchomości te były wykorzystywane w działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w
    ramach majątku osobistego.
    Tym samym, planowana sprzedaż przez Syndyka, Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2,
    dotyczyć będzie mienia wykorzystywanego przez Pana w działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, w związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2
    będzie Pan działał jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustaw, a
    sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również wskazania, czy sprzedaż Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2 będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Należy zauważyć, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres  i  zasady  zwolnienia  od  podatku  od  towarów  i  usług  dostawy  towarów  lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym
    jest więc ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

      Ilekroć w przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się oddanie do
      użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania
      na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub ich część ich
    wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności gospodarczej,
    okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów;
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.
    Ponadto, jeżeli do dostawy nieruchomości (gruntów, budynków, budowli) nie znajdą
    zastosowania zwolnienia, o których mowa w powołanych wcześniej przepisach, należy
    rozważyć zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:

      - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust.
    8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków
    albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących możliwości zastosowania zwolnienia od
    podatku VAT do sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, należy w pierwszej
    kolejności rozstrzygnąć, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków i budowli
    znajdujących się na tych nieruchomościach i jaki upłynął okres od tego momentu.
    Z wniosku wynika, że Nieruchomość 1 została nabyta przez Wnioskodawcę xx września
    2006 r. na podstawie umowy sprzedaży. Nieruchomość 1 jest zabudowana budynkiem
    wolnostojącym składającym się z warsztatu samochodowego wraz z zapleczem biurowym
    i socjalnym oraz części mieszkalnej na poddaszu. Budynek stanowi budynek w rozumieniu
    ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Budynek został wybudowany i oddany
    do użytkowania w 2001 r. W momencie oddania do użytkowania Budynek posiadał
                      2powierzchnię użytkową 375,5 m, na którą składała się część komercyjna o powierzchni
        2  2301,70 m oraz część mieszkalna na poddaszu o powierzchni 73,8 m. W toku
    użytkowania budynku, w 2003 r. lub 2004 r., właściciel zaadoptował poddasze nad
                                              2warsztatem na powiększenie części mieszkalnej o powierzchnię około 35 m.
    Nieruchomość 2 została nabyła przez Wnioskodawcę xx września 2006 r. Nieruchomość 1
    i Nieruchomość 2 (dalej zwane łącznie jako: „Nieruchomości”) stanowią gospodarczą
    całość: są zabudowane utwardzonym parkingiem i utwardzonymi ciągami pieszo-
    jezdnymi, które służą obsłudze Budynku. Ponadto na Nieruchomościach znajduje się
    ogrodzenie otaczające je jako całość. Utwardzany parking, utwardzane ciągi pieszo-jezdne
    oraz ogrodzenie stanowi budowlę lub jej część w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane. W ciągu 2 lat przed dokonaniem sprzedaży
    Nieruchomości, Budynek oraz pozostałe naniesienia w postaci utwardzonego parkingu,
    utwardzonych ciągów pieszo-jezdnych oraz ogrodzenia nie zostały ani nie zostaną
    ulepszone w taki sposób, że wydatki poniesione na ich ulepszenie, w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej.
    Nieruchomości w okresie od nabycia do 31 maja 2023 r. (tj. do zaprzestania wykonywania
    działalności gospodarczej przez Upadłego) były wykorzystywane do celów związanych z
    działalnością gospodarczą Upadłego. Ponadto, od dnia 1 czerwca 2023 r. Nieruchomości
    łącznie z częścią mieszkalną budynku są objęte odpłatną umową dzierżawy zawartą w (...)
    1 czerwca 2023 r. na czas określony 10-ciu lat.

    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz treść powołanych przepisów prawa należy stwierdzić,
    że sprzedaż budynku i budowli posadowionych na Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2
    będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ponieważ spełnione zostaną warunki wymienione w tym przepisie. W stosunku do
    budynków i budowli znajdujących się na Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 doszło do ich
    pierwszego zajęcia (użytkowania), najpóźniej w 2006 r. i od pierwszego zasiedlenia ww.
    budynku i budowli minął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, w ciągu 2 lat przed
    dokonaniem sprzedaży Nieruchomości, budynek oraz pozostałe naniesienia w postaci
    utwardzonego parkingu, utwardzonych ciągów pieszo-jezdnych oraz ogrodzenia nie
    zostały ani nie zostaną ulepszone w taki sposób, że wydatki poniesione na ich ulepszenie,
    w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% ich wartości
    początkowej.
    Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy, w związku dostawą ww. budynku i budowli, sprzedaż gruntu, na którym
    posadowione są te naniesienia, również będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 29a ust. 8 ustawy.
    Zatem nie jest konieczna dalsza analiza możliwości korzystania ze zwolnienia na mocy art.
    43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy
    budynku, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy.
    W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2
    (zabudowanych budynkiem i budowlami) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego we wniosku nr 2 i nr 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawili i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.