Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.159.2025.2.AAR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-30
Teza: Skutki podatkowe związane z przeniesieniem na wspólników
Nieruchomości w celu realizacji zobowiązania do wypłaty
dywidendy (dywidendy rzeczowej).
Słowa kluczowe: dywidendy
świadczenie-świadczenie rzeczowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który skutków podatkowych związanych z przeniesieniem na wspólników
    Nieruchomości w celu realizacji zobowiązania do wypłaty dywidendy (dywidendy
    rzeczowej). Uzupełnili go Państwo pismem z 2 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Spółka pod firmą X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej
    jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem zarejestrowanym w rejestrze
    przedsiębiorców KRS. Wspólnikami spółki są obecnie 2 osoby fizyczne posiadające
    odpowiednio 10% i 90% udziałów (łącznie 100% udziałów osób fizycznych).
    2. Wspólnicy Spółki nie są przedsiębiorcami, nie prowadzą indywidualnych działalności
    gospodarczych.
    3. Spółka była:
    3.1. właścicielem, stanowiącego odrębną nieruchomość, lokalu mieszkalnego
    oznaczonego numerem 1, znajdującego się na piątej kondygnacji budynku nr 1,
    położonego przy ulicy (...), składającego się z: holu, kuchni, salonu oraz łazienki, o
                                2 powierzchni użytkowej lokalu wynoszącej 31,82 m(trzydzieści jeden metrów
    kwadratowych osiemdziesiąt dwie setne metra kwadratowego), dla którego Sąd Rejonowy
    dla (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...), zwanego dalej także
    jako „Lokal”.
    3.2. współwłaścicielem, w udziale wynoszącym 4/390 (cztery łamane przez trzysta
    dziewięćdziesiąt) części, stanowiącego odrębną nieruchomość, lokalu niemieszkalnego -
    garażu, znajdującego się na minus pierwszej kondygnacji budynku nr 1 położonego przy
    ulicy (...), o powierzchni użytkowej wynoszącej 2.220,58 m² (dwa tysiące dwieście
    dwadzieścia metrów pięćdziesiąt osiem setnych metra), dla którego Sąd Rejonowy dla (...)
    Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Nr (...) (dalej także „Lokalem
    niemieszkalnym”).
    Dalej łącznie jako: „Nieruchomości”.
    4. Z prawem własności Lokalu wiąże się prawo własności udziału w wysokości 3182
    /748052 (trzy tysiące sto osiemdziesiąt dwa łamane przez siedemset czterdzieści osiem
    tysięcy pięćdziesiąt dwa) części w nieruchomości wspólnej, którą stanowi grunt oraz części
    budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, numer księgi
    wieczystej, z której wyodrębniono lokal: (...).
    5. Nieruchomości zostały nabyte przez Spółkę 19 lipca 2021 r. na mocy umowy
    ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży, umowa sprzedaży
    udziału w lokalu niemieszkalnym, umowa o ustalenie sposobu korzystania z
    nieruchomości oraz pełnomocnictwa sporządzonej przed notariuszem w (...) A.A.,
    repertorium A nr (...).
    6. Nieruchomości zostały przyjęte do środków trwałych 31 lipca 2022 r. i w tej samej dacie
    zostały oddane do użytkowania w stanie wykończonym. Nieruchomości od 1 sierpnia 2022
    r. były wynajmowane jako jeden przedmiot umowy innemu czynnemu podatnikowi VAT.

    Najem Nieruchomości trwał nieprzerwanie od początku przekazania ich do użytkowania
    do momentu ich zbycia jako działalność opodatkowana ze stawką VAT należnego 23%. Z
    tytułu najmu Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
    7. 7 stycznia 2025 r. wspólnicy Spółki postanowili o wypłacie dywidendy w wysokości
    14.100.910,60 zł na rzecz wspólników Spółki, proporcjonalnie do posiadanych przez nich
    udziałów w Spółce. Dywidenda została wypłacona częściowo w formie rzeczowej, między
    innymi poprzez przeniesienie na jednego ze wspólników własności Lokalu oraz Lokalu
    niemieszkalnego. Przeniesienie Nieruchomości na wspólnika w wykonaniu wypłaty
    dywidendy nastąpiło 7 stycznia 2025 r.
    8. Wartość początkowa obydwu Nieruchomości przekracza 15 000 zł. W odniesieniu do
    obydwu Nieruchomości nie zakończył się 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91
    ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Okres ten kończy się
    z końcem 2031 r.
    9. Wnioskodawcy w związku z nabyciem Nieruchomości przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i Wnioskodawca dokonał takiego
    obniżenia w całości. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie Nieruchomości,
    które przekraczały 30% ich wartości początkowej.
    Pytania
    1. Czy przeniesienie Nieruchomości ze Spółki do majątku prywatnego wspólnika będącego
      osobą fizyczną w ramach wypłaty dywidendy w formie rzeczowej korzysta ze
      zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
    2. Czy przeniesienie Nieruchomości ze Spółki do majątku prywatnego wspólnika będzie
      powodować konieczność korekty odliczonego podatku naliczonego VAT od kosztów
      nabycia Nieruchomości do końca okresu korekty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko do pytania nr 1
    1. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT: Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    2. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy VAT: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    3. Tym samym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie
    wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu
    VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    4. W interpretacjach podatkowych wskazuje się, że odpłatności (wynagrodzenia) nie
    można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie o charakterze
    rzeczowym jest wynagrodzeniem. Przykładowo więc: zamiana towarów, zamiana towaru
    na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności,
    itp., będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne
    świadczenie usług. Mamy bowiem do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest
    za dokonywane świadczenie (tak pismo z 3 lipca 2023 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej, 0111-KDIB3-1.4012.222.2023.2.AB, Opodatkowanie podatkiem VAT

    zwrotu wkładu w postaci nieruchomości niezabudowanej na rzecz wspólnika spółki,
    http://sip.mf.gov.pl).
    5. Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    6. Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących
    do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
    tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni
    i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków
    stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    7. Z przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne
    przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych
    towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest
    na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że
    przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.
    8. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    9. Tak więc każdą czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy VAT jest także, przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów
    należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na
    cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
    udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
    stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia pod warunkiem jednak, że
    podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów lub ich części składowych.
    10. Zatem, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za
    czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie
    następujące warunki:
      10.1. dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i
      usług,
      10.2. przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,

      10.3. przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar (lub jego części składowe), w
      stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu,
      imporcie lub wytworzeniu.
    11. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wypłata dywidendy w
    spółkach kapitałowych w formie niepieniężnej poprzez przeniesienie prawa własności do
    określonych rzeczy na wspólników, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Przedmiotem opodatkowania w takiej sytuacji nie jest dywidenda jako taka,
    albowiem jest to jednostronne świadczenie spółki na rzecz wspólnika, ale właśnie
    nieodpłatne przekazanie towarów wspólnikom w miejsce dywidendy. Tak wprost wskazał
    m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 października 2013 r., I FSK 1503/12,
    POP 2013, nr 6, poz. 564-566: „Jeżeli spółka decyduje się przekazać dywidendę w naturze i
    oddać wspólnikom zamiast pieniędzy rzeczy pochodzące z jej majątku, musi rozliczyć od
    tego VAT. W takim przypadku dochodzi do nieodpłatnej dostawy towarów.”
    12. Podobnie wskazał NSA w wyroku z 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 1728/16: „Gdy
    spółka dokonuje wypłaty dywidendy w formie rzeczowej poprzez przeniesienie prawa
    własności nieruchomości to w świetle ustawy o VAT dochodzi do dokonania nieodpłatnej
    dostawy towarów, która na podstawie art. 7 ust. 2 u.p.t.u. podlega opodatkowaniu. Dla
    takiej kwalifikacji bez znaczenia jest przyczyna przekazania tych rzeczy, bowiem bez
    względu, czy będzie to umowa darowizny, czy też dywidenda z zysku spółki, w aspekcie
    opodatkowania podatkiem od wartości dodanej nie ma to żadnego znaczenia. Efektem
    ekonomicznym, który ma istotne znaczenie dla tej daniny jest to, że spółka dokonała
    dostawy towarów.”
    13. W ocenie Wnioskodawcy, w sprawie miała miejsce nieodpłatna dostawa towarów w
    postaci Nieruchomości. W zamian za przekazanie majątku Spółka nie otrzymuje
    świadczenia ze strony wspólnika. Stanowisko to jest spójne z orzecznictwem sądów
    administracyjnych, które wskazują, że „(...) wypłata przez spółkę dywidendy niepieniężnej
    nie powinna być utożsamiana z umową sprzedaży, ani jakąkolwiek podobną umową o
    charakterze wzajemnym. (...) wypłata z zysku na rzecz akcjonariuszy spółki akcyjnej nie
    prowadzi również do zwolnienia się z długu przez spółkę. Spółka przekazuje
    akcjonariuszom część posiadanego majątku w formie pieniężnej bądź rzeczowej z tego
    powodu, że spełnione zostaną przewidziane umową spółki i przepisami prawa wymogi
    dotyczące podziału zysku.” (tak: wyrok NSA z 13 czerwca 2013 r., II FSK 1166/12, LEX nr
    1329080).
    14. W sprawie nastąpiła wobec tego nieodpłatna dostawa towarów, gdzie dokonującym
    nieodpłatnego przekazania jest czynny podatnik VAT, przekazywane Nieruchomości
    należały do przedsiębiorstwa Spółki, a przy nabyciu Nieruchomości Spółce przysługiwało
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    15. Nieodpłatna dostawa towarów zrównana została z odpłatną dostawą towarów i tak
    samo jest przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT. Jednakże, dla nieruchomości
    spełniających warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o VAT, możliwe jest
    zastosowanie zwolnienia z opodatkowania.
    16. Zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT – obejmuje dostawę
    budynków, budowli lub ich części, jeżeli odbywa się po upływie 2 lat od pierwszego
    zasiedlenia.

    17. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do
    użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na
    potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      17.1. wybudowaniu lub
      17.2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    18. Pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do
    używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia
    budynku, budowli lub ich części oraz ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze
    zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której
    po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku
    wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności
    gospodarczej podatnika.
    19. Nieruchomości zostały oddane do użytkowania w 2022 r., co oznacza, że w styczniu
    2025 r., tj. w momencie przekazania Nieruchomości wspólnikowi w ramach wypłaty
    dywidendy, upłynęły ponad 2 lata od pierwszego zasiedlenia, a więc warunek z art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy o VAT został spełniony.
    20. Zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT – dotyczy sytuacji, gdy nie
    ma prawa do zwolnienia na podstawie pkt 10 (a więc, gdyby dostawa nastąpiła w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub w okresie krótszym niż 2 lata po pierwszym zasiedleniu).
    Zgodnie z pkt 10a dostawa nieruchomości może korzystać ze zwolnienia, jeśli dokonujący
    dostawy nie miał prawa do odliczenia VAT przy zakupie lub nakładach oraz dokonujący
    dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie
    wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    21. Jeżeli więc dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających
    z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bezzasadne.
    22. W analizowanej sytuacji nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy
    VAT, ponieważ zostały spełnione przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. W
    konsekwencji, przekazanie Nieruchomości w ramach dywidendy rzeczowej będzie
    zwolnione z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Dostawa
    przedmiotowych Nieruchomości nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia,
    w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy VAT, gdyż od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
    /użytkowania Nieruchomości do chwili obecnej upłynęło już więcej niż 2 lata. Ponadto nie
    były ponoszone wydatki na ich ulepszenie, przekraczające 30% ich wartości początkowej.
    23. To samo dotyczy gruntów, na których posadowione są Nieruchomości (a więc udziałów
    w prawie własności tych gruntów). Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy VAT: „W przypadku
    dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków
    lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.”
    24. Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków
    w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy
    gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub
    ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich

    części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    25. Podsumowując - czynność przekazania na rzecz wspólnika Nieruchomości w ramach
    wypłaty dywidendy rzeczowej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług na podstawie na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT w zw. z art. 7
    ust. 2 ustawy VAT, jednakże korzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy VAT.
    26. Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne:
    26.1. Pismo z 25 kwietnia 2024 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    0113-KDIPT1-3.4012.30.2024.2.KS, VAT od aportu nieruchomości i samochodów, http://sip.
    mf.gov.pl.
    26.2. Pismo z 11 stycznia 2024 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    0113- KDIPT1-3.4012.685.2023.2.KS, Korekta VAT naliczonego w związku z przekazaniem
    lokali na rzecz wspólników spółki, http://sip.mf.gov.pl.
    Stanowisko do pytania nr 2
    1. Przeniesienie prawa własności Nieruchomości do majątku prywatnego wspólnika,
    skutkujące zmianą przeznaczenia, spowoduje obowiązek dokonania korekty podatku
    naliczonego. Korekty tej należy dokonać jednorazowo w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym nastąpi dostawa lokali, zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy VAT.
    2. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT: W zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    3. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    4. Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do
    czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    5. Spółka wykorzystywała Nieruchomości do czynności opodatkowanych.
    6. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    7. Zgodnie z art. 91 ust. 1-7c i 8 ustawy VAT:
    „1. Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on
    obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub
    10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10,

    10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
    zakończonego roku podatkowego.
    2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
    są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
    gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
    prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15
    000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc
    od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym
    mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw
    wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich
    nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się
    odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania.
    3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za
    pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje
    się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji
    podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    4. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów
    lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art.
    14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności
    podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
    5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w
    odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku
    opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
    6. W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
    1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
    towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty
    przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z
    czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
    obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie
    miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    7a. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
    są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania
    gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i
    prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15

    000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2
    zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie
    prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
    7b. W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
    przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje
    się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
    7c. Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów
    lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do
    których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do
    czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust.
    7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym
    wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego,
    w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    8.Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do
    wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
    przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.”
    8. Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z
    uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru
    lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Ustawa, dla składników majątku
    zaliczanych do środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł,
    przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie: dla
    nieruchomości przez 10 lat.
    9. W sytuacji zbycia środka trwałego, jeżeli przy jego nabyciu podatnik odliczył VAT
    naliczony, a przy zbyciu zastosuje zwolnienie od VAT, podatnik ma obowiązek skorygować
    odliczony VAT, jeżeli taki został odliczony.
    10. Spółka nabyła Nieruchomości i odliczyła VAT naliczony, a jednocześnie wynajmowała
    Nieruchomości nieprzerwanie od początku przekazania ich do użytkowania i najem ten
    opodatkowany był ze stawką VAT należnego 23%. Przeniesienie własności Nieruchomości
    na rzecz wspólnika korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT. Przeniesienie
    własności Nieruchomości na rzecz wspólnika nastąpiło w styczniu 2025 r. i w momencie
    przekazania nie upłynął 10-letni okres korekty, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy VAT.
    11. W związku z powyższym Spółka powinna dokonać korekty podatku naliczonego od
    wydatków związanych z nabyciem Nieruchomości, przyjmując fikcję prawną, że do końca
    10-letniego okresu korekty Nieruchomości służą do czynności zwolnionych z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Korekty należało dokonać jednorazowo w
    deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła dostawa
    Nieruchomości, na podstawie art. 91 ust. 5 ustawy. W związku z powyższym korekta
    wyniosła 7/10 kwoty VAT naliczonego przy nabyciu nieruchomości i powinna zostać
    złożona w deklaracji za styczeń 2025 r.
    12. Powyższe stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna:
    14. Pismo z 11 stycznia 2024 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej,
    0113- KDIPT1-3.4012.685.2023.2.KS, Korekta VAT naliczonego w związku z przekazaniem
    lokali na rzecz wspólników spółki, http://sip.mf.gov.pl.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ustawy, rozumiana jest
    przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego
    przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę,
    darowiznę, oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie
    prowadziła do podobnego rezultatu). W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
    Opodatkowaniu, co do zasady, podlegają czynności odpłatne, przy czym odpłatność za
    czynności dostawy towarów lub świadczenia usług nie musi mieć postaci pieniężnej.
    Odpłatność, jako świadczenie wzajemne, może również przybrać postać rzeczową, np.
    zapłata w innym towarze lub usłudze, albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części
    rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała
    możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia
    wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po
    stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102
    /86 Apple and Pear Development Council Trybunał stwierdził, że czynność można uznać za
    dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po

    stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie
    (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być
    opodatkowana tym podatkiem.
    Zatem pod pojęciem „odpłatności dostawy towarów” rozumieć należy prawo podmiotu
    dokonującego dostawy towaru do żądania od nabywcy towaru lub osoby trzeciej, zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług
    wykonywane nieodpłatnie z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług,
    a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      − jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości - rozumie się
      przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w
      rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu,
    imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów – w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy
    – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących
    warunków:
        nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
        przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
        przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
        podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub
        jego części składowych.

    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to
    nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania
    (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów bądź świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana
    tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że Państwa wspólnikami są obecnie 2 osoby fizyczne. Wspólnicy
    nie są przedsiębiorcami, nie prowadzą indywidualnych działalności gospodarczych.
    Byli Państwo właścicielami Nieruchomości, tj. Lokalu oraz udziału wynoszącego 4/390 w
    Lokalu niemieszkalnym.
    Z prawem własności Lokalu wiąże się prawo własności udziału w wysokości 3182/748052
    części w nieruchomości wspólnej, którą stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia,
    które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.
    Nieruchomości zostały przez Państwa nabyte 19 lipca 2021 r. na mocy umowy
    ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży, umowa sprzedaży
    udziału w lokalu niemieszkalnym, umowa o ustalenie sposobu korzystania z
    nieruchomości oraz pełnomocnictwa.
    Nieruchomości zostały przyjęte do środków trwałych 31 lipca 2022 r. i w tej samej dacie
    zostały oddane do użytkowania w stanie wykończonym. Nieruchomości od 1 sierpnia 2022
    r. były wynajmowane jako jeden przedmiot umowy innemu czynnemu podatnikowi VAT.
    Najem Nieruchomości trwał nieprzerwanie od początku przekazania ich do użytkowania
    do momentu ich zbycia jako działalność opodatkowana ze stawką VAT należnego 23%. Z
    tytułu najmu są Państwo czynnym podatnikiem VAT.
    7 stycznia 2025 r. Państwa wspólnicy postanowili o wypłacie dywidendy w wysokości
    14.100.910,60 zł na rzecz Państwa wspólników, proporcjonalnie do posiadanych przez
    nich udziałów. Dywidenda została wypłacona częściowo w formie rzeczowej, między
    innymi poprzez przeniesienie na jednego ze wspólników własności Lokalu oraz Lokalu
    niemieszkalnego. Przeniesienie Nieruchomości na wspólnika w wykonaniu wypłaty
    dywidendy nastąpiło 7 stycznia 2025 r.
    Wartość początkowa obydwu Nieruchomości przekracza 15 000 zł.

    W związku z nabyciem Nieruchomości przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i dokonali Państwo takiego obniżenia w
    całości. Nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie Nieruchomości, które przekraczały
    30% ich wartości początkowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przeniesienie Nieruchomości z Państwa
    majątku do majątku prywatnego wspólnika będącego osobą fizyczną w ramach wypłaty
    dywidendy w formie rzeczowej korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do niej nie definiują
    pojęcia „dywidenda”. Zatem, w celu jego zdefiniowania należy odwołać się do słownika
    języka polskiego. Zgodnie z definicją słownikową, zawartą w internetowym Słowniku
    Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl), słowo dywidenda oznacza „część rocznego zysku
    spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy odpowiednio do posiadanych przez nich
    akcji”.
    Przepisy regulujące wypłatę dywidendy zawarte są w art. 191-197 ustawy z dnia 15
    września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej
    dalej Kodeksem spółek handlowych.
    Zgodnie z art. 191 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania
      finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z
      uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1.
    Stosownie do art. 191 § 3 Kodeksu spółek handlowych:
      Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w
      stosunku do udziałów.
    Na podstawie art. 193 § 1 Kodeksu spółek handlowych:
      Uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są wspólnicy, którym udziały
      przysługiwały w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku.
    Na podstawie art. 193 § 4 Kodeksu spółek handlowych:
      Dywidendę wypłaca się w dniu określonym w uchwale wspólników. Jeżeli uchwała
      wspólników takiego dnia nie określa, dywidenda jest wypłacana niezwłocznie po
      dniu dywidendy.
    W myśl art. 194 Kodeksu spółek handlowych:
      Umowa spółki może upoważniać zarząd do wypłaty wspólnikom zaliczki na poczet
      przewidywanej dywidendy za rok obrotowy, jeżeli spółka posiada środki
      wystarczające na wypłatę.
    Zatem z powyższych przepisów wynika, że dywidenda jest formą partycypowania przez
    udziałowca w zysku rocznym spółki. Wspólnik ma prawo do udziału w zyskach spółki,
    której udziałów jest posiadaczem, pod warunkiem przeznaczenia go uchwałą walnego
    zgromadzenia wspólników do wypłaty. Wypłata dywidendy jest jednostronnym
    świadczeniem spółki na rzecz udziałowca.
    Przepisy Kodeksu spółek handlowych nie określają formy wypłaty dywidendy. W praktyce
    obrotu gospodarczego najpopularniejszą formą wypłaty dywidendy jest świadczenie
    pieniężne. Jednak dozwolona jest także wypłata dywidendy w naturze, np. w formie rzeczy

    oznaczonych co do gatunku lub w towarze (dywidenda rzeczowa). Ta forma wypłaty
    dywidendy jest możliwa tylko wówczas, gdy statut spółki wprost ją przewiduje.
    Co istotne, wypłata dywidendy jest szczególnym rodzajem czynności prawnej. Źródłem
    nabycia przedmiotu dywidendy i tytułem do uzyskania przysporzenia przez wspólnika
    spółki nie jest umowa cywilnoprawna, ale uchwała walnego zgromadzenia wspólników
    (akt o charakterze właścicielskim) w oparciu o odpowiednie zapisy umowy spółki. Jest to
    czynność wyraźnie uregulowana w Kodeksie spółek handlowych i nie mają do niej
    zastosowania przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące sprzedaży lub zamiany.
    Mając na uwadze powyższe przepisy w zakresie podatku od towarów i usług należy
    stwierdzić, że dostawę towarów stanowią - co do zasady - tylko czynności mające za
    przedmiot towar.
    Natomiast opodatkowanie dywidendy rzeczowej jest zgodne z zasadą powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyrażającej się tym, że określone
    transakcje podlegają temu podatkowi niezależnie od formy, w której zostały dokonane.
    Jeżeli w ramach wypłaty dywidendy zamiast wypłaty pieniędzy przekazali Państwo prawo
    własności nieruchomości, mamy do czynienia z czynnością nieodpłatnej dostawy
    (przekazania) towarów.
    Z powołanego wyżej art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług podlegają wszelkie nieodpłatne przekazania towarów pod warunkiem, że
    podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W rozpatrywanej sprawie, skoro wypłata przez Państwa dywidendy nastąpiła w formie
    niepieniężnej (rzeczowej) poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika prawa własności
    Nieruchomości, tj. przedmiotem dywidendy był towar, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy,
    to w tej sytuacji – w przypadku spełnienia warunków określonych w art. 7 ust. 2 ustawy –
    mamy do czynienia z czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług z tytułu nieodpłatnego przekazania towaru. Koniecznym jest zatem dokonanie
    analizy, czy w świetle art. 7 ust. 2 ustawy, zostały spełnione warunki do uznania
    przedmiotowej czynności za nieodpłatną dostawę towarów zrównaną z odpłatną dostawą,
    o której mowa we wskazanym przepisie.
    W przedmiotowej sprawie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości. Nie
    ponosili Państwo wydatków na ulepszenie Nieruchomości, które przekraczałyby 30% ich
    wartości początkowej. Zatem zostały spełnione warunki do uznania tej czynności za
    czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy.
    Tym samym czynność wypłaty dywidendy w formie niepieniężnej w postaci prawa
    własności Nieruchomości należało potraktować jako nieodpłatne przekazanie towaru,
    które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem w analizowanej sprawie, czynność przeniesienia na Państwa wspólnika własności
    Nieruchomości, w celu realizacji zobowiązania do wypłaty dywidendy w formie rzeczowej,
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako nieodpłatne przekazanie
    towaru, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej,
    ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

    Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest
    wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta
    powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
    Jak wynika z powołanych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Ponadto, w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od
    podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.

    Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy,
    przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie
    przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na
    ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe
    niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków,
    budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie
    się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży
    nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować
    możliwość zastosowania zwolnienia w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
        Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym stanowi art. 43
        ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części,
        pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich
        części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
        - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli
        lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
        Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle bądź ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust.
    8 ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków
    albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest
    również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Z opisu analizowanej sprawy wynika, że Lokal oraz Lokal niemieszkalny w części 4/390
    zostały oddane do użytkowania 31 lipca 2022 r. Nieruchomości od 1 sierpnia 2022 r. były
    wynajmowane innemu czynnemu podatnikowi VAT. Najem Nieruchomości trwał
    nieprzerwanie od początku przekazania ich do użytkowania do momentu ich zbycia jako
    działalność opodatkowana ze stawką VAT 23%. Nie ponosili Państwu wydatków na
    ulepszenie Nieruchomości, które przekraczały 30% ich wartości początkowej.
    Przeniesienie Nieruchomości na wspólnika w wykonaniu wypłaty dywidendy nastąpiło 7
    stycznia 2025 r.
    Zatem w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do Nieruchomości doszło do pierwszego
    zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy oraz od momentu pierwszego zasiedlenia

    do momentu przeniesienia na wspólnika własności tych Nieruchomości w celu realizacji
    zobowiązania do wypłaty dywidendy minęły co najmniej dwa lata. Jednocześnie nie
    ponosili Państwo wydatków na ulepszenia Nieruchomości, które przekraczały 30% ich
    wartości początkowej.
    Tym samym, dla dostawy Nieruchomości zostały spełnione przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Wobec zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy dla planowanej dostawy Nieruchomości dokonanej w ramach
    przeniesienia na wspólnika własności Nieruchomości w celu realizacji zobowiązania do
    wypłaty dywidendy, bezzasadne jest badanie zastosowania zwolnienia od podatku na
    mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą równie ustalenia, czy przeniesienie Nieruchomości z
    Państwa majątku do majątku prywatnego wspólnika będzie powodować konieczność
    korekty odliczonego podatku naliczonego VAT od kosztów nabycia Nieruchomości do
    końca okresu korekty.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z przytoczonego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91
    ustawy, które określają zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku
    naliczonego.
    Ponadto, zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    Jak stanowi art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.
    Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
      W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od
      towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów
      handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do
      czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku
      należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku
      należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia
      tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej
      składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Jak stanowi art. 91 ust. 8 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte
      do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich
      przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w
    momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego

    bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych
    towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
    Powołane wyżej przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników
    majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku
    zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę
    dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości
    przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu
    urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe
    (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo.
    W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w
    dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych
    czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu czy zwolnionych od
    podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas
    konieczne jest dokonanie korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał
    prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
    wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również
    w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji nieruchomości.
    Jak stanowi art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie do treści art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Na mocy art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Zatem z przepisów prawa cywilnego wynika, że nieruchomościami są grunty, ale i także
    budynki lub ich części trwale z gruntem związane. Grunt natomiast będąc przedmiotem
    materialnym jest rzeczą. Natomiast gdy na gruncie znajdują się budynki lub budowle,
    wówczas są one uznawane za część składową gruntu stanowiąc nieruchomość.
    W analizowanej sprawie, w związku z przekazaniem Nieruchomości do majątku
    prywatnego wspólnika w ramach wypłaty dywidendy zmieniło się ich przeznaczenie.
    Wskazali Państwo, że Nieruchomości od oddania ich do użytkowania były wynajmowane
    innemu czynnemu podatnikowi VAT. Najem Nieruchomości trwał nieprzerwanie od
    początku przekazania ich do użytkowania do momentu ich zbycia jako działalność

    opodatkowana stawką VAT 23%. Natomiast w związku z przekazaniem ww. Nieruchomości
    na rzecz wspólnika w ramach wypłaty dywidendy nastąpiła zmiana ich przeznaczenia, tj.
    do czynności zwolnionych od podatku. Z okoliczności sprawy nie wynika, że w przypadku
    zbycia Nieruchomości zrezygnowali Państwo ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43
    ust. 10 i 11 ustawy.
    Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika, że wartość początkowa obydwu
    Nieruchomości przekracza 15 000 zł. Nieruchomości zostały przyjęte do środków trwałych
    31 lipca 2022 r. i w tej samej dacie zostały oddane do użytkowania w stanie wykończonym.
    W związku z nabyciem Nieruchomości przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i dokonali Państwo takiego obniżenia w
    całości. Nie ponosili Państwo wydatków na ulepszenie Nieruchomości, które przekraczały
    30% ich wartości początkowej.
    Zatem z uwagi na fakt, że przekazanie Nieruchomości do majątku prywatnego wspólnika
    w ramach wypłaty dywidendy nastąpiło 7 stycznia 2025 r. to na moment przekazania ww.
    Nieruchomości, nie zakończył się 10-letni okres korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2
    ustawy.
    Wobec tego, w związku z przekazaniem Nieruchomości do majątku prywatnego wspólnika
    w ramach wypłaty dywidendy skutkującym zmianą przeznaczenia (przekazanie
    Nieruchomości korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy), są Państwo zobowiązani dokonać korekty podatku naliczonego od nabycia ww.
    Nieruchomości, przyjmując fikcję prawną, że do końca 10#letniego okresu korekty,
    liczonego od roku, w którym ww. Nieruchomości zostały oddane do użytkowania,
    Nieruchomości służą do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Korekty
    tej należało dokonać jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za okres
    rozliczeniowy, w którym nastąpiła dostawa ww. Nieruchomości, tj. w złożonej deklaracji za
    styczeń 2025 r., za pozostały okres korekty, zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.