Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/4512-338/15-2/JO/IZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-07-17
Teza: Korekta kwoty podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu apartamentu od dewelopera
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015, poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2015 r. (data wpływu 17 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania korekty kwoty podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu apartamentu od dewelopera – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 kwietnia 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania korekty kwoty podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu apartamentu od dewelopera.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 12 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca zawarł z małżonką umowę przedwstępną z Deweloperem, na zakup apartamentu w Hotelu. Cenę lokalu ustalono na kwotę brutto 392 370,00 zł (netto 319 00,00 zł plus VAT). Wnioskodawca wpłacił trzy raty zgodnie z umową:

*   lipiec 2013 r. - 78 474,00 zł;
*   październik 2013 r. - 117 711,00 zł;
*   grudzień 2013 r. - 117 711,00 zł.

Czwarta rata w wysokości 78 474,00 zł miała być wpłacona na cztery dni przed podpisaniem aktu notarialnego. Powyższa inwestycja powinna być przekazana najpóźniej do końca stycznia 2015 roku. Od lipca 2013 roku Wnioskodawca podpisał umowę z Biurem Rachunkowym, które w imieniu Wnioskodawcy złożyło zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R do Urzędu Skarbowego. Po upływie sześciu miesięcy od daty wpłaconej raty Wnioskodawca otrzymał zwrot podatku VAT w wysokości 23%.

Ponieważ deweloper nie dotrzymał umowy (na dzień 15 kwietnia 2015 r. Hotel jest w stanie surowym, wnętrze niewykończone), Wnioskodawca zażądał od dewelopera wydania w terminie swojego apartamentu, a przy braku takiej możliwości natychmiastowego zwrotu pieniędzy Wnioskodawcy. Równocześnie Wnioskodawca wynajął prawnika w celu odzyskania swoich oszczędności życia. Na dzień dzisiejszy prawnikowi udało się uzyskać zgodę sądu na wpis do hipoteki dewelopera w celu zabezpieczenia roszczeń Wnioskodawcy. Od kwietnia 2015 roku (niedotrzymanie umowy przez dewelopera) Wnioskodawca rozwiązał umowę z biurem rachunkowym. W zaistniałej sytuacji Urząd Skarbowy uważa, że Wnioskodawca powinien zwrócić podatek VAT.

Wnioskodawca prosi o wykładnię w powyższej sprawie.

**W związku z powyższym opisem stanu faktycznego wątpliwości Wnioskodawcy** dotyczą konieczności zwrotu przez Wnioskodawcę otrzymanej kwoty podatku VAT wcześniej odliczonego z tytułu zakupu (wpłaty trzech rat) apartamentu od dewelopera.

Zdaniem Wnioskodawcy, (w zaistniałej sytuacji) stał się On kredytodawcą nieuczciwego dewelopera, ale również kredytodawcą Skarbu Państwa poprzez Urząd Skarbowy (Urząd Skarbowy dysponował kwotą VAT przez 6 miesięcy licząc od dnia wpłaconych rat).

Organy podatkowe nie powinny żądać zwrotu, jeżeli w momencie dokonania wydatku związek z przyszłą sprzedażą nie podlegał wątpliwości – niezależnie od tego, co było potem.

Nie ma wymogu, aby taki bezpośredni związek kiedykolwiek musiał zaistnieć.

Przykład „z życia wzięty” – płacisz zaliczkę za usługę, a potem rezygnujesz z usługi bo bank odmawia kredytu. Urząd Skarbowy raczej nie będzie wymagać korekty VAT naliczonego.

Wnioskodawca chciałby powołać się również na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 29 lutego 1996 r. (C-110/94).

Podobnie także, m.in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 lipca 2014 r. (ILPP4/443-232/14-2/ISN).

Co prawda w powyższych stanowiskach nie ma mowy o zaliczkach, jednak brak powodów, aby traktować je inaczej niż „finalne” nabycie towarów oraz usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 12 sierpnia 2013 r. zawarł umowę przedwstępną z deweloperem na zakup apartamentu w hotelu. Cenę lokalu ustalono na kwotę brutto 392 370,00 zł (netto 319 000,00 zł plus VAT). Wnioskodawca wpłacił 3 raty zgodnie z umową:

*   lipiec 2013 r. - 78 474,00 zł;
*   październik 2013 r. - 117 711,00 zł;
*   grudzień 2013 r. - 117 711,00 zł.

Czwarta rata w wysokości 78 474,00 zł miała być wpłacona na cztery dni przed podpisaniem aktu notarialnego. Powyższa inwestycja powinna być przekazana najpóźniej do końca stycznia 2015 roku. Od lipca 2013 roku Wnioskodawca podpisał umowę z Biurem Rachunkowym z Ostródy, które w imieniu Wnioskodawcy złożyło zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R do Urzędu Skarbowego. Po upływie sześciu miesięcy od daty wpłaconej raty Wnioskodawca otrzymał zwrot podatku VAT w wysokości 23%.

Ponieważ deweloper nie dotrzymał umowy, Wnioskodawca zażądał od dewelopera wydania w terminie swojego apartamentu, a przy braku takiej możliwości natychmiastowego zwrotu pieniędzy Wnioskodawcy. Wnioskodawcy udało się uzyskać zgodę sądu na wpis do hipoteki dewelopera w celu zabezpieczenia roszczeń Wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Wnioskodawca zarejestrował się jako czynny podatnik podatku VAT, a dokonane zakupy towarów i usług (wpłaty rat – zaliczek - na rzecz zakupu apartamentu od dewelopera) zostały poniesione z zamiarem wykorzystywania do czynności opodatkowanych. W konsekwencji Wnioskodawca – zarejestrowany czynny podatnik VAT, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – dokonał odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem apartamentu i wystąpił o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym do Urzędu Skarbowego.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obowiązku zwrotu podatku odliczonego w związku z zapłatą zaliczek na poczet nabycia apartamentu.

W sytuacji przedstawionej we wniosku, nie można mówić o zmianie przeznaczenia towarów – apartamentu - z czynności opodatkowanych do czynności niepodlegających opodatkowaniu, które to sytuacje regulują przepisy art. 91 ustawy.

Jak wynika z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl zaś ust. 2 art. 91 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W myśl art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Z kolei art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W świetle art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Biorąc po uwagę przedstawione okoliczności należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Wnioskodawca wpłacił tylko zaliczki (raty) na poczet zakupu apartamentu, natomiast lokalu do tej pory nie nabył i nie wykorzystywał w prowadzonej działalności, to nie dochodzi do zmiany przeznaczenia, tj. sposobu wykorzystywania przedmiotowego apartamentu.

Stosownie do art. 106j ust. 1 pkt 4 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z wniosku nie wynika, że deweloper dokonał zwrotu wpłaconych zaliczek i wystawił faktury korygujące do faktur dokumentujących wpłacone zaliczki przez Wnioskodawcę. Nie ma więc podstaw do zmniejszenia przez Stronę kwoty podatku naliczonego, odliczonego z tytułu nabycia apartamentu w składanych deklaracjach VAT z uwagi na brak faktury korygującej.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie uznać należy, że dokonanie przez Wnioskodawcę wpłat na poczet zakupu apartamentu z zamiarem wykorzystywania go do czynności opodatkowanych oraz braku faktur korygujących potwierdzających zwrot wpłat dokonanych na poczet zakupu przedmiotowego apartamentu, nie powoduje u Zainteresowanego obowiązku skorygowania odliczonego podatku naliczonego związanego z zaliczkami zapłaconymi na poczet nabycia lokalu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.