Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.133.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Opodatkowanie transakcji sprzedaży działki nr 1 zabudowanej
budynkiem należącym do dzierżawcy oraz służebności
przejścia i przejazdu przez działkę nr 2.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
nieruchomości-zbycie nieruchomości
służebność
służebność-odpłatna służebność
służebność-służebność gruntowa
teren-teren budowlany
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 19
    marca 2025 r., który dotyczy opodatkowania transakcji sprzedaży działki nr 1
    zabudowanej budynkiem należącym do dzierżawcy oraz służebności przejścia i przejazdu
    przez działkę nr 2.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 kwietnia 2025 r. (wpływ
    24 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Rada (...) w dniu (...) stycznia 2024 r. podjętą Uchwałę Nr (...) w sprawie zbycia
    nieruchomości gruntowej w drodze bezprzetargowej, oznaczonej nr ew. 1 o pow. (...) ha,
    obręb (...), zabudowanej budynkiem o funkcji (...) i (...) na podstawie zezwolenia na
    budowę, stanowiącego własność dzierżawcy. Jednocześnie wyraziła zgodę na
    ustanowienie służebności przejścia i przejazdu przez działkę gminną nr 2.
    Działka nr ew. 1 położona jest na obszarze, dla którego obowiązuje Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego. Zgodnie z MPZP teren między ulicami (...) na obszarze
    m. (...), nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym symbolem - 2KS - obszar usług
    komunikacyjnych. Funkcja podstawowa urządzenia obsługi samochodowej i usług
    ogólnomiejskich, w tym parkingów i garaży wielopoziomowych.
    Wartość prawa własności działki nr 1 oraz wartość służebności przejścia i przejazdu przez
    działkę nr 2 została ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego na kwotę (...) zł w tym:
        wartość działki nr 1 - (...) zł;
        wartość służebności przejścia i przejazdu przez działkę nr 2 - (...) zł.
    Gmina (...) nabyła z mocy prawa, na podstawie decyzji Wojewody (...) z dnia (...) czerwca
    1992 r., (...) własność nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...), oznaczonej nr ew. 4.
    Działka ta uległa podziałowi na działki nr 1, 2, 3. Sprzedażą objęta jest działka nr 1, na
    której znajdują się nakłady, w postaci budynku, stanowiące własność dzierżawcy. Przy
    nabyciu Gminie (...) nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Gmina (...) jest
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Na działce nr 1, stanowiącej własność Gminy (...) znajdują się nakłady budowlane w
    postaci budynku o funkcji (...) i (...), stanowiące własność dzierżawcy. Sprzedażą objęta
    byłaby tylko sama działka, ponieważ budynek został wybudowany zgodnie z pozwoleniem
    na budowę, przez obecnego dzierżawcę. W związku z powyższym przed sprzedażą działki
    nr 1 nie dojdzie do rozliczenia nakładów, ponieważ sprzedażą objęty będzie sam grunt.

## Pytanie

Czy sprzedaż działki nr 1 wraz z ustanowieniem służebności będzie podlegała
    opodatkowaniu 23% podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Według wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości gruntowej działki nr 1 wraz z
    ustanowieniem służebności przejścia i przejazdu do tej działki przez działkę nr 2 będzie
    podlegała opodatkowaniu 23% podatkiem VAT jako teren budowlany, zgodnie z art. 2 pkt
    33 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do
    zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać
    dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym
    usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone
    wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt

    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT uważane mogą być czynności, w których:
        istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i
        usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
        wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość
        faktycznie przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi
        na rzecz odbiorcy,
        istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy
        towaru lub usługi,
        odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w
        bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym
        podatkiem,
        istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Ponadto nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności:
        czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii
        podatników,
        czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
        podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
        usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...).
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być
    opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady
    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego wiąże
    zarówno organy administracji, osoby fizyczne, osoby prawne, jak i inne jednostki
    organizacyjne. Zatem w sytuacji, gdy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, to właśnie zapisom miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego należy nadać decydujące znaczenie dla oceny
    przeznaczenia danego terenu, w tym również dla potrzeb art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Powyższa regulacja - kluczowa dla sprawy - stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k
    Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy
      terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.

    Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 28
    marca 1996 r. w sprawie C-468/93 - Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote
    Ondernemingen- „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren
    uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem, również z orzecznictwa TSUE wynika, że za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: Kodeks Cywilny):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 47 Kodeksu cywilnego:
      § 1 Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      § 2 Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Powyższy przepis łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego, wyrażającym klasyczną zasadę
    superficies solo cedit:

      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Wzniesienie budynku w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem zasady
    superficies solo cedit. Z punktu widzenia prawa cywilnego właściciel gruntu oddanego w
    najem, dzierżawę, użyczenie jest również właścicielem wzniesionych na nim budynków i
    budowli. Sposób rozliczenia się przez strony umowy najmu/dzierżawy/użyczenia w
    związku z ulepszeniami poczynionymi przez użytkownika na nieruchomość, pozostawiony
    jest, w ramach swobody zawierania umów, woli stron, chyba że ze względu na treść lub
    cel umów w tym przedmiocie sprzeciwiałyby się właściwości (naturze) stosunku umowy
    najmu/dzierżawy/użyczenia, ustawie lub zasadom współżycia społecznego, co wynika z
              1brzmienia art. 353 Kodeksu cywilnego.
        1Art. 353 Kodeksu cywilnego:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, definiujący pojęcie „dostawa
    towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa
    własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa
    cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego
    rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel”
    nie można interpretować jako „prawo własności”.
    Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w
    sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa
    własności rzeczy. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty
    transakcji nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego
    prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w
    przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą
    decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest,
    co do zasady, wydanie towaru.
    Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z
    dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie
    europejskim (orzeczenie C#320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris
    van Financien), w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    stwierdził, że:
      „wyrażenie «dostawa towarów» w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza
      także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie
      dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1).
    jednak jednocześnie zastrzegł, że:
      „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu
      rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu
      artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    31 stycznia 2024 r. podjęli Państwo Uchwałę w sprawie zbycia nieruchomości gruntowej nr
    1 w drodze bezprzetargowej, zabudowanej budynkiem o funkcji (...) i (...) (Budynek) na

    podstawie zezwolenia na budowę, stanowiącego własność Dzierżawcy. Jednocześnie
    wyrazili Państwo zgodę na ustanowienie służebności przejścia i przejazdu przez działkę
    gminną nr 2.
    Działka nr 1 położona jest na obszarze, dla którego obowiązuje Miejscowy Plan
    Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP). Wartość prawa własności działki nr 1 oraz
    wartość służebności przejścia i przejazdu przez działkę nr 2 została ustalona przez
    rzeczoznawcę majątkowego.
    Na podstawie decyzji Wojewody z (...) czerwca 1992 r. nabyli Państwo z mocy prawa
    własność nieruchomości nr 4. Przy nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    VAT.
    Działka ta uległa podziałowi na działki nr 1, 2 i 3. Sprzedażą objęta jest działka nr 1, na
    której znajdują się nakłady, w postaci Budynku, stanowiące własność Dzierżawcy.
    Mają Państwo wątpliwości, czy sprzedaż działki nr 1 oraz ustanowienie służebności
    przejścia i przejazdu przez działkę 2 będą podlegać opodatkowaniu.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że dostawa
    przez Państwa działki nr 1 będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie
    publicznoprawną), nie będzie bowiem wykonywana w ramach zadań publicznych.
    Dokonując odpłatnego zbycia ww. działki, będą Państwo działać jako podatnik w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną
    podatkiem VAT. Powyższa czynność w myśl ustawy będzie traktowana jako odpłatna
    dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, w ramach planowanej dostawy, nie dojdzie do przeniesienia
    prawa do rozporządzania ww. nakładami w postaci Budynku na działce nr 1 jak właściciel,
    które stanowią odrębną ekonomiczną własność innego podmiotu, tj. Dzierżawcy. Zatem
    ww. nakłady nie będą stanowiły przedmiotu dostawy, bowiem nakłady przed dniem
    sprzedaży nie będą w Państwa posiadaniu. Zatem w rozpatrywanej sprawie nastąpi
    sprzedaż wyłącznie prawa własności gruntu, tj. działki nr 1. W rezultacie przedmiotem
    opodatkowania planowanej sprzedaży działki nr 1 będzie - w rozumieniu art. 7 ustawy -
    wyłącznie prawo własności gruntu.
    Działka nr 1 objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP),
    zgodnie, z którym nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym symbolem - 2KS -
    obszar usług komunikacyjnych. Funkcja podstawowa urządzenia obsługi samochodowej i
    usług ogólnomiejskich, w tym parkingów i garaży wielopoziomowych. Działka nr 1 stanowi
    zatem teren budowlany zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy. Ponadto na działce posadowiony
    jest Budynek, stanowiący własność Dzierżawcy, który został wybudowany zgodnie z
    pozwoleniem na budowę.
    Dostawa działki nr 1 nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ grunt przeznaczony do sprzedaży stanowi teren budowalny
    w myśl MPZP oraz jest zabudowanym ww. Budynkiem.
    Skoro dla dostawy działki nr 1 nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować warunki do
    zastosowania zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z wniosku nie wynika, aby działka nr 1 była wykorzystywana przez Państwa wyłącznie do
    działalności zwolnionej, ponieważ jest ona przedmiotem dzierżawy. Dzierżawca
    wybudował na niej Budynek. Ponadto przy nabyciu gruntu, z którego została wydzielona
    działka nr 1 nie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwoty podatku naliczonego, ponieważ teren ten nabyli Państwo z mocy prawa, na
    podstawie decyzji Wojewody, tj. dostawa ta nie podlegała opodatkowaniu.

    Zatem planowana dostawa działki nr 1 nie będzie korzystać również ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Tym samym, zbycie działki niezabudowanej nr 1 będzie podlegać opodatkowaniu według
    właściwej stawki podatku VAT.
    Jak Państwo wskazali przedmiotem planowanej sprzedaży będzie również służebność
    przejścia i przejazdu przez działkę nr 2.
    Ustawa o podatku od towarów i usług wyraźnie stanowi o zobowiązaniu się do
    powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji.
    Świadczeniem usługi będzie również ustanowienie niektórych ograniczonych praw
    rzeczowych np. służebności.
    W potocznym rozumieniu przez ustanowienie tych praw podmiot zobowiązuje się do
    przestrzegania uszczupleń swojej własności nad rzeczą (tolerowania działań podmiotów,
    na rzecz których ustanowiona została służebność oraz niepodejmowania działań w
    zakresie wyłączonym przez ustanowienie służebności).
    Służebność gruntową definiuje art. 285 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Nieruchomość można obciążyć na rzecz właściciela innej nieruchomości
      (nieruchomości władnącej) prawem, którego treść polega bądź na tym, że właściciel
      nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości
      obciążonej, bądź na tym, że właściciel nieruchomości obciążonej zostaje ograniczony
      w możności dokonywania w stosunku do niej określonych działań, bądź też na tym, że
      właścicielowi nieruchomości obciążonej nie wolno wykonywać określonych uprawnień,
      które mu względem nieruchomości władnącej przysługują na podstawie przepisów o
      treści i wykonywaniu własności (służebność gruntowa).
      § 2. Służebność gruntowa może mieć jedynie na celu zwiększenie użyteczności
      nieruchomości władnącej lub jej oznaczonej części.
    Służebność gruntowa jest ograniczonym prawem rzeczowym, które obciąża cudzą
    nieruchomość, mającym na celu zwiększenie użyteczności innej nieruchomości albo
    zaspokojenie np. określonych potrzeb oznaczonej osoby fizycznej.
    Art. 145 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli nieruchomość nie ma odpowiedniego dostępu do drogi publicznej lub do
      należących do tej nieruchomości budynków gospodarskich, właściciel może żądać od
      właścicieli gruntów sąsiednich ustanowienia za wynagrodzeniem potrzebnej
      służebności drogowej (droga konieczna).
    Przepis ten przewiduje możliwość ustanowienia w stosunkach sąsiedzkich służebności
    drogowej (przejazdu, przechodu) za wynagrodzeniem, którą ustawa określa jako
    służebność drogi koniecznej.
    Art. 145 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Przeprowadzenie drogi koniecznej nastąpi z uwzględnieniem potrzeb nieruchomości
      niemającej dostępu do drogi publicznej oraz z najmniejszym obciążeniem gruntów,
      przez które droga ma prowadzić. Jeżeli potrzeba ustanowienia drogi jest następstwem
      sprzedaży gruntu lub innej czynności prawnej, a między interesowanymi nie dojdzie
      do porozumienia, sąd zarządzi, o ile to jest możliwe, przeprowadzenie drogi przez
      grunty, które były przedmiotem tej czynności prawnej.
    Wskazali Państwo, że wyrazili zgodę na ustanowienie służebności przejścia i przejazdu
    przez działkę gminną nr 2, wartość służebności określono na (...) zł.
    Z okoliczności sprawy wynika zatem, że otrzymają Państwo wynagrodzenie za
    ustanowienie służebności przejścia i przejazdu przez działkę nr 2 oraz istnieje konkretny
    podmiot, będący konsumentem tego zobowiązania - nabywca. Świadczenie to ma

    charakter odpłatny i jako czynność cywilnoprawna wykonywana jest przez Państwa jako
    podatnika podatku od towarów i usług. Bez znaczenia pozostaje ustanowienie ww.
    służebności za jednorazowym wynagrodzeniem, istotne jest że zapłata ta wypełnia
    warunek odpłatności za świadczenie.
    W analizowanym przypadku opisana czynność ustanowienia służebności przejścia i
    przejazdu przez działkę nr 2 za wynagrodzeniem będzie stanowić usługę na podstawie art.
    8 ust. 1 pkt 2 ustawy w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zarówno w ustawie jak i w przepisach wykonawczych do ustawy dla tej czynności nie
    przewidziano zwolnienia od podatku.
    Zatem zarówno dostawa działki nr 1 w ramach planowanej transakcji sprzedaży jak i
    ustanowienie służebności przejścia i przejazdu przez działkę nr 2 będzie podlegać
    opodatkowaniu wg właściwych stawek podatku VAT dla tych czynności.
    Państwa stanowisko w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr 1 oraz ustanowenia
    służebności przejścia i przejazdu przez działkę nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie uznania sprzedaży działki nr 1 wraz z ustanowieniem
    służebności na działce nr 2 za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W zakresie zastosowania do sprzedaży działki nr 1 oraz ustanowienia służebności na
    działce nr 2 stawki 23% zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Jednocześnie informujemy, że załączniki dołączone do wniosku nie podlegały analizie.
    Wszystkie informacje niezbędne do wydania interpretacji indywidualnej powinny zostać
    zawarte w opisie zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.