Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-101/14/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-28
Teza: Czy sprzedaż STS w świetle przedstawionego stanu faktycznego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 3 marca 2014 r. (data wpływu 7 marca 2014 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2014 r. został złożony do Organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

31 lipca 2009 roku P. sp. z o. o. w „B” (zwana dalej P.) przekazała nowo utworzonej spółce zależnej „S” sp. z o. o. w „B” (zwanej dalej S.) 100.000 PLN w środkach pieniężnych i 500.000 w formie aportu rzeczowego (w postaci środków trwałych) za objęcie 12.000 udziałów w S. stając się jej właścicielem.

W I połowie roku 2014 P. zamierza sprzedać całe przedsiębiorstwo S. nowemu nabywcy. S. stanowi zorganizowany zakład pracy spełniający cechy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny. Stanowi bowiem zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej tj. wykonywania sieci i instalacji sanitarnych, a w szczególności: sieci ciepłowniczych preizolowanych i tradycyjnych, we wszystkich systemach - stalowych i tworzywowych, montowana wykopem otwartym oraz metodami bezwykopowymi, złącz termokurczliwych dla wszystkich średnic, złącz zgrzewane elektrycznie dla średnic 250 - 800 oraz naprawy płaszczy rur preizolowanych, stacje wymienników ciepła, kotłownie wodne oraz parowe, pompownie wodne, sieci i instalacje gazowe kanalizacyjne i wodociągowe. S. dysponuje potencjałem sprzętowym do wykonywania ww. prac takimi jak koparki, dźwig, samochody samowyładowcze oraz dostawcze, zestaw samochodowy do przewozu rur 12 m, agregaty prądotwórcze i spawalnicze oraz inne maszyny budowlane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż S. w świetle przedstawionego stanu faktycznego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność sprzedaży przedsiębiorstwa S. nie będzie podlegała podatkowi od towarów i usług.

Zgodnie z art. 551 k.c., przez przedsiębiorstwo należy rozumieć zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Pojęcie „przedsiębiorstwo” obejmuje wszystkie prawa i obowiązki majątkowe, nie tylko te wymienione powyżej, umieszczone w bilansie danego podmiotu zarówno po stronie aktywów, jak i pasywów. Przedsiębiorstwo stanowi swoisty zbiór towarów i innych dóbr, które towarami nie są. Brak któregokolwiek z elementów wymienionych w definicji przedsiębiorstwa nie musi dyskwalifikować danej transakcji jako zbycia przedsiębiorstwa. Również wyłączenie określonych elementów z zespołu składników stanowiących przedsiębiorstwo (np. wyłączenie konkretnych budynków, maszyn) nie musi wykluczać zbycia przedsiębiorstwa. Zdaniem Wnioskodawcy nie podlegają opodatkowaniu transakcje zbycia przedsiębiorstwa, w tym np. sprzedaż, darowizna, wniesienie aportem do spółki handlowej lub cywilnej.

Zgodnie z powszechnymi zdaniami doktryny prawa podatkowego w tym przedmiocie ratio legis tego przepisu wynika z założenia, że niektóre czynności, mimo że mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu i mogłyby podlegać opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług przez podatnika, z różnych przyczyn powinny być wyłączone z przedmiotu opodatkowania.

Uznanie, że podlega opodatkowaniu zbycie przedsiębiorstwa bądź oddziału (zakładu) samodzielnie sporządzającego bilans - w skład którego mogą wchodzić zarówno dobra (towary i usługi), których zbycie podlega opodatkowaniu, jak i inne wartości, które nie mogłyby podlegać opodatkowaniu, a jednak wpływają na wysokość ceny oraz wartość zbywanego przedsiębiorstwa lub oddziału (np. pasywa lub zobowiązania) - mogłoby rodzić trudności w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania.

Przykładowo, niektóre z towarów lub usług mogłyby korzystać ze zwolnienia od podatku (np. jako towary używane), a wyodrębnienie z transakcji opodatkowanej jej części, która powinna korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, mogłoby niepotrzebnie komplikować rozliczanie tego podatku i być wykorzystywane w celu unikania opodatkowania (np. przez zawyżanie wartości tej części przedsiębiorstwa, która powinna korzystać ze zwolnienia od podatku). Pewnym uzasadnieniem dla braku opodatkowania takiej transakcji może być również trudność w ustaleniu miejsca wykonania i opodatkowania danej transakcji zbycia przedsiębiorstwa. W niektórych przypadkach opodatkowanie tych transakcji mogłoby prowadzić do naruszenia zasady neutralności VAT z powodu ograniczenia w prawie do odliczenia (zwrotu) zapłaconego podatku od towarów i usług, ponieważ sprzedawca musiałby od razu zapłacić dodatkowo część wartości przedsiębiorstwa jako podatek od towarów i usług, a odzyskanie tej kwoty przez nabywcę mogłoby potrwać kilka lub kilkanaście miesięcy, co mogłoby poważnie wpłynąć na jego płynność finansową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Według art. 6 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do:

1.  transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;
2.  czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
*   wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
*   koncesje, licencje i zezwolenia;
*   patenty i inne prawa własności przemysłowej;
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
*   tajemnice przedsiębiorstwa;
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 K.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Stosownie zaś do art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.), w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie o podatku od towarów i usług, możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku przedsiębiorstwa.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Ze złożonego wniosku wynika, że 31 lipca 2009 roku P. sp. z o. o. w) przekazała nowo utworzonej spółce zależnej „S” Sp. z o. o. w „B” 100.000 PLN w środkach pieniężnych i 500.000 w formie aportu rzeczowego (w postaci środków trwałych) za objęcie 12.000 udziałów w S. stając się jej właścicielem.

W I połowie roku 2014 P. zamierza sprzedać całe przedsiębiorstwo S. nowemu nabywcy. S. stanowi zorganizowany zakład pracy spełniający cechy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny. Stanowi bowiem zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej tj. wykonywania sieci i instalacji sanitarnych, a w szczególności: sieci ciepłowniczych preizolowanych i tradycyjnych, we wszystkich systemach - stalowych i tworzywowych, montowana wykopem otwartym oraz metodami bezwykopowymi, złącz termokurczliwych dla wszystkich średnic, złącz zgrzewane elektrycznie dla średnic 250 - 800 oraz naprawy płaszczy rur preizolowanych, stacje wymienników ciepła, kotłownie wodne oraz parowe, pompownie wodne, sieci i instalacje gazowe kanalizacyjne i wodociągowe. S. dysponuje potencjałem sprzętowym do wykonywania ww. prac takimi jak koparki, dźwig, samochody samowyładowcze oraz dostawcze, zestaw samochodowy do przewozu.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treść powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że skoro – jak wynika z treści wniosku - przedmiotem sprzedaży będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, gdyż obejmować będzie zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, to czynność ta - jak słusznie wskazano we wniosku – zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług będzie wyłączona z opodatkowania.

Zatem w przedmiotowej sprawie sprzedaż przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku udzielono w oparciu o wskazanie, że przedmiotem sprzedaży będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów art. 551 ustawy Kodeks cywilny.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.