Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.142.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie ustalenia
momentu rozpoznania przychodów i kosztów podatkowych
oraz prawidłowości rozpoznawania korekt przychodów i
kosztów.
Słowa kluczowe: korekta-korekta przychodu
koszt-korekta kosztów
koszt-koszty bezpośrednie
koszt-koszty uzyskania przychodów
przychód-moment powstania przychodów
przychód-przychód podlegający opodatkowaniu
usługi-usługi budowlane
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3a-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3j
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3k
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3l-pkt 1
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Korekta przychodu
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Korekta
kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4b-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4b-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4i
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4j
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4k-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 5
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
1-art. 21-§ 1-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
7-art. 59-§ 1-pkt 9
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
8 -art. 70-§ 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 4 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą w (...), będącą polskim rezydentem
    podatkowym i świadczącą usługi z zakresu budownictwa (...). Spółka należy do (...) z
    siedzibą w (...), która wchodzi w skład Grupy X.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka zawiera umowy na świadczenie
    różnorodnych robót budowlanych, działając jako wykonawca i angażując podwykonawców
    do realizacji zleceń od zamawiających (dalej zbiorczo: „Projekty” lub każdy z osobna:
    „Projekt”). Z uwagi na specyfikę działalności, Spółka realizuje Projekty w ramach
    wygranych przetargów zgodnie z prawem zamówień publicznych, gdzie zamawiającym
    jest m.in. (...). Projekty trwają zwykle od kilku miesięcy do kilku lat, najczęściej w kilku
    etapach. Z zawartych umów o roboty budowlane wynika konkretny termin realizacji
    całości robót lub ich poszczególnych etapów. Przekroczenie terminów realizacji jest
    sankcjonowane karami umownymi lub innymi roszczeniami wzajemnymi wobec
    Wnioskodawcy.
    Na podstawie zawieranych umów Wnioskodawca zobowiązany jest do wykonania na rzecz
    zamawiających umownie określonych robót budowlanych. Szczegółowe zapisy umów
    zawieranych przez Wnioskodawcę mogą różnić się brzmieniem. W szczególności, w
    umowach zawieranych przez Spółkę wskazane są czynności wchodzące w zakres danej
    usługi. Ponadto, postanowienia umowne określają zasady odbioru robót oraz zasady
    dotyczące wykonania usługi, a także fakturowania i warunków zapłaty wynagrodzenia na
    rzecz Spółki. W tym zakresie Spółka może zawierać w szczególności (ale nie wyłącznie)
    jeden z dwóch rodzajów umów określanych w branży budowlanej jako: „buduj” oraz
    „projektuj i buduj”. W przypadku umowy typu „buduj”, Spółka wykonuje prace na
    podstawie gotowego projektu, z góry znając cenę jednostkową w ramach danej umowy
    oraz ilość danej jednostki. W przypadku umowy typu „projektuj i buduj”, z uwagi na zakres
    projektowy po stronie Spółki, cena jednostkowa nie jest znana na moment zawarcia
    umowy i jest ustalana w trakcie trwania projektu.
    Niektóre umowy zawierane przez Spółkę przewidują uregulowanie wynagrodzenia
    jednorazowo po zakończeniu prac, na podstawie rozliczenia końcowego, po zrealizowaniu
    całości przedmiotu umowy. Inne z umów zakładają, że roboty budowlane są wykonywane
    w podziale na etapy uzgodnione z zamawiającym według harmonogramu stanowiącego
    integralną część umowy.
    W związku ze świadczonymi usługami, Wnioskodawca dokonuje obmiaru wykonanych
    prac w celu bieżącego monitorowania postępów prac w ramach określonego Projektu -
    zarówno dla celów sprawozdawczości finansowej (rachunkowej) jak i podatkowej. Przez
    obmiar prac w ramach działalności Spółki należy rozumieć proces ustalania faktycznych
    ilości (stopnia zaawansowania) i wartości wykonanych prac. Podstawą tego procesu jest
    narastający pomiar stopnia wykonanych prac w ramach danego Projektu oraz przypisanie
    postępów wykonania do jednostek wykonywanych w ramach umowy. W kolejnym kroku
    na podstawie iloczynu liczby danej jednostki wykonanej w okresie i jej ceny wynikającej z
    kalkulacji opartej na zapisach umowy, ustalana jest wartość danej jednostki. Zgodnie ze
    wskazaniem powyżej, w zależności od typu umowy, tj. przykładowo „buduj” lub „projektuj i
    buduj”, kalkulacja ceny jednostkowej może odbywać się inaczej, jednakże w każdym

    rodzaju umowy dokonywany jest obmiar prac zgodnie ze wskazanymi poniżej zasadami.
    Ustalona w ten sposób, tj. zgodnie z metodą obmiaru, suma wartości wszystkich
    jednostek jest przychodem Spółki w odniesieniu do danego okresu.
    Przykładowo, jeśli w ramach danej umowy od początku projektu (styczeń 2025 do kwietnia
    2025) wbudowano 100 m3 betonu (obmiar na koniec kwietnia to 100 m3), to iloczyn tej
                              3wartości (liczby jednostek) z ceną równą 5 PLN/m (jednostka ceny) jest równy 500 PLN.
    Jeśli za okres styczeń 2025 do marca 2025 obmiar wynosił 400 PLN, to różnica między
    powyższymi wartościami będzie stanowić przychód Spółki w kwietniu 2025 w wysokości
    100 PLN.
    Analogicznie dokonywane są obliczenia na poziomie kosztów Spółki, z zastrzeżeniem, że
    stosowana cena jest równa cenie ustalonej przez Spółkę z podwykonawcą (przykładowo 4
        3PLN/m betonu w miejsce wskazanej powyżej ceny wobec zamawiającego określonej na
              3poziomie 5 PLN/m) lub wynikającą z kosztów własnych materiałów Spółki.
    Z uwagi na powyższe, Spółka rozpoznaje przychody podatkowe i koszty uzyskania
    przychodu dla celów CIT w odniesieniu do wartości wykonanych w danym miesiącu usług
    na rzecz zamawiającego na podstawie dokonanego obmiaru faktycznie wykonanych prac
    (zgodnie z realnym postępem prac). Do kosztów rozpoznawanych na podstawie obmiaru
    nie są zaliczane takie pozycje jak rezerwy czy rozliczenia międzyokresowe, które zgodnie z
    ustawą o CIT nie mają wpływu na wynik podatkowy.
    Rozpoznawanie przychodów podatkowych w ramach obmiaru.
    W przypadku Spółki, kryterium rozpoznania przychodu dla potrzeb CIT w ramach
    prowadzonej działalności na podstawie obmiaru jest tzw. produkcja z obmiaru, która
    przedstawia opisaną powyżej faktyczną realizację wykonanych prac na danym Projekcie
    (według określonych jednostek) pomnożoną przez ich cenę sprzedaży wynikającą z
    umowy z zamawiającym i powiązanej z nią dokumentacji.
    Prace związane z pomiarami realizują odpowiednie służby w tym geodezyjne w okresach
    miesięcznych. W pomiar prac i potwierdzenie ich wykonania zaangażowane są osoby
    bezpośrednio nadzorujące wykonanie danych prac (np. majster, kierownik robót,
    koordynator robót), personel techniczny dokonujący wycen i rozliczeń (np. inżynier
    zajmujący się rozliczeniami danego zakresu prac lub całej budowy) oraz kontrakt manager
    i dyrektor kontraktu.
    Po wykonaniu robót Wnioskodawca informuje zamawiającego o zakończeniu etapu lub
    całego zakresu prac, aby przeprowadzić odbiór i podpisać protokół odbioru robót. Proces
    ten obejmuje również przygotowanie i dostarczenie przez Spółkę zamawiającemu
    dokumentów, które umożliwiają ocenę prawidłowości wykonania przedmiotu odbioru (np.
    wpisy do dziennika budowy), a także dokumentów umożliwiających ocenę ilościową
    (takich jak operaty geodezyjne czy obmiary powykonawcze).
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego na podstawie obmiarów sporządzany jest
    protokół odbioru robót, a jeśli roboty budowlane obejmują kilka etapów prac, także
    protokół odbioru części robót, którym może być przejściowe świadectwo płatności („PŚP”).
    Każdy protokół odbioru zawiera wykaz robót, które zostały wykonane i odebrane, okres
    wykonywania przedmiotowych prac, datę podpisania protokołu odbioru robót przez
    zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz (zwykle tzw. inżyniera
    kontraktu).
    Po zakończeniu robót uzgodnionych w ramach umowy wystawiany jest końcowy protokół
    odbioru robót - może nim być tzw. końcowe świadectwo płatności („KŚP”) lub inny
    dokument pełniący funkcję końcowego protokołu odbioru robót, niezależnie od jego
    nazwy, zawierający wysokość wynagrodzenia za zrealizowane prace, który jest
    podpisywany przez zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz (zwykle tzw.
    inżyniera kontraktu). Wystawienie końcowego protokołu odbioru robót następuje po

    przeprowadzeniu komisyjnego odbioru całego zakresu robót, który potwierdza, że prace
    nadają się do eksploatacji. Warunkiem jego wydania jest również uzyskanie przez Spółkę
    na rzecz zamawiającego pozwolenia na użytkowanie, sporządzenie protokołów
    zawierających wykaz wad i usterek oraz udzielenie przez Spółkę gwarancji jakości dla
    przejmowanych robót.
    Możliwa jest również sytuacja, w której po końcowym protokole odbioru robót
    wystawiana jest jego korekta lub wystawiany jest protokół odbioru części robót, przy czym
    w każdym przypadku akceptacji przez zamawiającego, ww. dokumenty są podpisywane
    przez zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz.
    Co istotne, każdy z powyższych rodzajów dokumentów jest przygotowywany w oparciu o
    przedstawioną uprzednio zamawiającemu przez Spółkę dokumentację wykonania prac lub
    ich części, zawierającą podpis osoby/osób reprezentujących Wnioskodawcę. Ponadto, w
    zależności od rodzaju protokołu odbioru może na nim również wystąpić podpis osoby
    reprezentującej Wnioskodawcę, co jest zależne od rodzaju wzoru dokumentu na danym
    projekcie. Jednocześnie, podpisanie odpowiednio końcowego protokołu odbioru lub
    protokołu odbioru części robót przez zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego
    rzecz stanowi w przypadku Spółki formalną akceptację przez zamawiającego wykonania
    całości lub części robót przez Wnioskodawcę w zakresie, który ze swojej strony Spółka
    uprzednio zawsze potwierdza podpisaną dokumentacją.
    Wysokość wynagrodzenia, które przysługuje Wnioskodawcy za zrealizowane prace lub
    poszczególne etapy prac, jest określona na końcowym protokole odbioru lub w przypadku
    prac wykonywanych w etapach, protokole odbioru części robót, który stanowi zbiorcze
    zestawienie elementów rozliczeniowych i jest wystawiane po wydaniu lub wraz z
    wydaniem świadectwa przejęcia robót lub części robót.
    W przypadku, gdy zamawiający odmawia odbioru i nie podpisuje końcowego protokołu
    odbioru lub w przypadku prac wykonywanych w etapach, protokołu odbioru części robót
    zgodnie z ilościami i wartościami wnioskowanymi przez Spółkę, Spółka w pierwszej
    kolejności przedstawia zamawiającemu formalny wniosek o zapłatę niezatwierdzonych
    robót (tzw. roszczenia), a w przypadku ich odrzucenia, o ile zapisy umowy w ramach
    Projektu przewidują taką możliwość, kieruje sprawę do komisji rozjemstwa w ramach
    danego projektu. Jeśli powyższe nie przyniesie oczekiwanych rezultatów (zawarcie aneksu
    do umowy, podpisanie protokołu odbioru części robót lub korekta końcowego protokołu
    odbioru przez zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz) lub zamawiający
    odmówi uczestnictwa w nich, kolejnym krokiem jest skorzystanie z mediacji, koncyliacji lub
    bezpośrednie skierowanie sporu na drogę sądową w celu jego rozwiązania. Zakończeniem
    sporu jest zawarcie ugody lub porozumienia pomiędzy stronami, jeśli sprawa zakończy się
    na etapie przedsądowym, lub uprawomocnienie wyroku sądu, jeśli sprawa trafi na etap
    sądowy.
    Rozpoznawanie kosztów uzyskania przychodu w ramach obmiaru.
    Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty, w ramach Projektów stanowią koszty uzyskania
    przychodu bezpośrednio związane z przychodami i rozpoznawane są współmiernie do
    przychodów w ramach Projektu na podstawie obmiaru, który przedstawia faktyczną
    realizację wykonanych prac (według określonych jednostek) pomnożoną przez cenę ich
    zakupu, przykładowo: koszty materiałów, koszty podwykonawców, koszty sprzętu i
    instalacji, koszty transportu.
    Koszty z obmiaru są zobowiązaniem Spółki z tytułu zrealizowanych prac na podstawie
    zawartej przez Spółkę z kontrahentami umowy bądź zlecenia określającego zakres prac i
    ich wartość. W przypadku braku umowy bądź zlecenia, Spółka na potrzeby wyceny
    obmiaru sporządza dokument wewnętrzny umożliwiający ustalenie kosztów wykonanych
    jednostek.
    Obmiar dokumentowany jest kalkulacjami i dokumentami wewnętrznymi posiadanymi
    przez Spółkę, w szczególności takimi jak:

    - monitoring podwykonawcy,
    - zestawienie pracy sprzętu na podstawie kart pracy sprzętu,
    - monitoring usługodawcy,
    - dokument rozchodu materiałów.
    Na potrzeby raportowe i kontrolne, koszt z obmiaru jest również dokumentowany
    zestawieniami zbiorczymi odnoszącymi się do umowy z kontrahentem. Zestawienia
    zawierają szczegółowe dane dotyczące kosztu na jednostki, ilości i ceny. Wskazują prace
    wykonane narastająco do końca danego miesiąca oraz narastająco do miesiąca
    poprzedniego co umożliwia ustalenie wartości kosztu w miesiącu (okresie) rozliczeniowym.
    W odniesieniu do spornych rozliczeń z kontrahentami Spółki w ramach nabywanych
    towarów i usług stanowiących koszty uzyskania przychodu Spółki w ramach Projektu,
    zastosowanie znajdują analogiczne zasady rozwiązywania sporów jak opisane powyżej w
    odniesieniu do sporów Spółki z zamawiającym, tj. odpowiednio na etapie przedsądowym -
    mediacja lub arbitraż, a na etapie sądowym - postępowanie zakończone prawomocnym
    wyrokiem.
    Ponadto, w związku z procesem zatwierdzania i odbioru wykonanych prac przez
    zamawiającego w odniesieniu do Spółki oraz przez Spółkę w odniesieniu do
    kontrahentów, rozpoznawanie odpowiednio przychodów i bezpośrednich kosztów
    uzyskania przychodu w ramach obmiaru pozostaje niezależne od wystawianych faktur w
    takim znaczeniu, że odpowiednio otrzymanie lub wystawienie faktury przez Spółkę nie
    warunkuje momentu rozpoznania przychodu i kosztu uzyskania przychodu przez Spółkę -
    ponieważ wystawienie faktury następuje w okresie późniejszym, niż następuje moment
    wykonania (częściowego wykonania) usługi.
    Korekty przychodów oraz kosztów uzyskania przychodu po zakończeniu prac.
    W ramach kolejnych realizowanych przez Wnioskodawcę Projektów, Spółka zamierza
    kontynuować stosowaną dotychczas metodę obmiarów i na jej podstawie rozpoznawać
    przychody i koszty uzyskania przychodów, uznając ją za szacunkowe rozliczenie związane
    z rozliczeniem rachunkowym jako częściowe wykonanie usługi dla celów CIT, podlegające
    łącznej weryfikacji w momencie zakończenia Projektu.
    W szczególności, w związku z zakończeniem danego Projektu, Spółka zamierza dokonywać
    urealnienia wykonania usługi budowlanej co do jej zakresu, przy czym jeżeli całość lub
    część prac nie zostanie zaakceptowana przez zamawiającego w ramach końcowego
    protokołu odbioru lub protokołu odbioru części robót, Spółka planuje dokonać bieżącej
    korekty uprzednio rozpoznanych przychodów oraz kosztów uzyskania przychodu na
    podstawie jednego zbiorczego dokumentu wewnętrznego (przykładowo w ramach
    polecenia księgowania z wyjaśnieniem przyczyn korekty oraz nawiązaniem do świadectwa
    przejęcia robót/końcowego protokołu odbioru). Jednocześnie, w przypadku, gdyby korekta
    wynikała z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki po stronie Spółki, Wnioskodawca
    dokona wstecznej korekty w odniesieniu do okresu rozliczeniowego, w którym pierwotnie
    rozpoznał przychody lub koszty uzyskania przychodu.
    W sytuacjach spornych, z perspektywy przychodowej Wnioskodawca zamierza
    rozpoznawać przychód na gruncie CIT na bieżąco w momencie osiągnięcia porozumienia z
    zamawiającym (jako nowy tytuł przychodu lub alternatywnie jako korektę uprzednio
    rozpoznanego przychodu), tj. podstawą do rozpoznania obowiązku podatkowego będzie
    odpowiednio wcześniejsze zdarzenie potwierdzające akceptację prac przez
    zamawiającego lub sąd, takie jak:
    - zawarcie aneksu do umowy, podpisanie protokołu odbioru części robót lub korekty
      końcowego protokołu odbioru robót przez zamawiającego lub podmiot trzeci
      działający na jego rzecz,
    - zawarcie ugody przez Spółkę i zamawiającego,

    - uprawomocnienie się wyroku sądu w przedmiocie sporu.
    Jednocześnie w powyższych przypadkach Spółka co do zasady wystawiać będzie nową
    fakturę za przedmiotowe prace bądź fakturę korygującą uprzednio rozpoznany przychód -
    jeśli zostaną spełnione przesłanki do jej wystawienia.
    W przypadku sytuacji spornych z perspektywy kosztowej, w ramach rozliczeń Projektu z
    kontrahentami, Spółka rozpoznawać będzie koszty uzyskania przychodu lub alternatywnie
    dokonywać korekt uprzednio rozpoznanych kosztów uzyskania przychodu na bieżąco w
    oparciu o uzyskane dokumenty stanowiące podstawę do przeprowadzenia korekty (tj.
    faktury lub w przypadku ich braku - dokumenty potwierdzające zawarcie aneksu do
    umowy, podpisanie protokołu odbioru części robót lub korekty końcowego protokołu
    odbioru robót przez zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz w ramach
    Projektu, zawartą ugodę lub prawomocny wyrok sądu w przedmiocie sporu).
    W odniesieniu do opisanego powyżej stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca na gruncie niniejszego wniosku wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    zasad rozpoznawania przychodu oraz kosztów uzyskania przychodu z tytułu
    realizowanych Projektów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Uzupełnienie wniosku
    Spółka wskazuje, że co do zasady umowy, o których mowa we wniosku, są oparte na
    wzorach kontraktowych FIDIC. Niemniej, mogą występować także inne umowy niż oparte
    o wzory FIDIC. W przyszłości Spółka może zawierać kontrakty zarówno oparte o wzory
    FIDIC, jak i innego rodzaju umowy.
    Wnioskodawca wskazuje, że uregulowanie należności (płatność) przez zamawiającego w
    sytuacji, kiedy roboty budowlane są wykonywane etapami, co do zasady następuje po
    akceptacji protokołu odbioru części robót. Tego rodzaju dokumentem może być np.
    przejściowe świadectwo płatności. W przypadku powstania sporu, gdy zamawiający
    odmawia podpisania protokołu odbioru części robót, standardowa płatność nie jest
    realizowana. Wówczas uregulowanie należności za sporny zakres prac ma miejsce dopiero
    po formalnym zakończeniu tego sporu, na podstawie dokumentu rozstrzygającego,
    takiego jak zawarta ugoda lub prawomocny wyrok sądu.
    Spółka wskazuje, że na moment zakończenia sporu, zamierza rozpoznawać przychody na
    gruncie CIT jako:
    1) nowy tytuł przychodu – w sytuacji, w której spór kończy się w sposób powodujący
      uzyskaniem przez Spółkę dodatkowego przysporzenia majątkowego (Spółka na skutek
      sporu uzyska dodatkowe wynagrodzenie, ponad to, które było już wcześniej
      uzgodnione z kontrahentem), które nie jest bezpośrednio związane z przychodem
      podatkowym rozpoznanym przez Spółkę historycznie, który mógłby podlegać korekcie
      na gruncie art. 12 ust. 3l ustawy o CIT;
    2) korektę uprzednio rozpoznanego przychodu – w sytuacji, w której spór kończy się w
      sposób powodujący uzyskaniem przez Spółkę dodatkowego przysporzenia
      majątkowego (Spółka na skutek sporu uzyska dodatkowe wynagrodzenie, ponad to,
      które było już wcześniej uzgodnione z kontrahentem), które jest bezpośrednio
      związane z określonym przychodem podatkowym rozpoznanym przez Spółkę
      historycznie, który może na moment zakończenia sporu, podlegać bieżącej korekcie
      na gruncie art. 12 ust. 3l ustawy o CIT.
    Spółka wskazuje, że na moment zakończenia sporu, zamierza rozpoznawać koszty
    uzyskania przychodów na gruncie CIT jako:
    1) koszty uzyskania przychodu (nowy tytuł) – w sytuacji, w której spór skończy się w
      sposób skutkujący poniesieniem przez Spółkę dodatkowego wydatku (Spółka na

      skutek sporu poniesie dodatkowy koszt), który nie jest bezpośrednio związany z
      kosztami uzyskania przychodów rozpoznanymi przez Spółkę historycznie, które
      mogłyby podlegać korekcie na gruncie art. 15 ust. 4k ustawy o CIT;
    2) korektę uprzednio rozpoznanych kosztów uzyskania przychodów – w sytuacji, w której
      spór skończy się w sposób skutkujący poniesieniem przez Spółkę dodatkowego
      wydatku (Spółka na skutek sporu poniesie dodatkowy koszt), który jest bezpośrednio
      związany z kosztami uzyskania przychodów rozpoznanymi przez Spółkę historycznie,
      które mogą na moment zakończenia sporu podlegać bieżącej korekcie na gruncie art.
      15 ust. 4k ustawy o CIT.
    Pytania
    1) Czy prawidłowe jest podejście Spółki co do momentu rozpoznania przychodu w
      ramach realizowanych Projektów na podstawie przyjętej metody obmiarów,
      określającej moment wykonania usług w ramach realizowanych Projektów zgodnie z
      art. 12 ust. 3a ustawy o CIT?
    2) Czy prawidłowe jest podejście Spółki co do momentu rozpoznania kosztów uzyskania
      przychodu w ramach realizowanych Projektów na gruncie CIT zgodnie z art. 15 ust. 4
      oraz 4d (winno być: 4b) ustawy o CIT?
    3) Czy prawidłowe jest podejście Spółki co do rozpoznawania przychodów i korekt
      przychodów w ramach Projektów na podstawie art. 12 ust. 3a oraz 3j-3l ustawy o CIT?
    4) Czy prawidłowe jest podejście Spółki co do rozpoznawania kosztów uzyskania
      przychodów oraz korekt kosztów uzyskania przychodów w ramach Projektów na
      podstawie art. 15 ust. 4c oraz 4i-4k ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest podejście Spółki, zgodnie z którym w
    okolicznościach przedstawionych w stanie faktycznym, momentem rozpoznania
    przychodu dla celów CIT w ramach realizowanych Projektów jest wykonanie usług lub
    częściowe wykonanie usług w rozumieniu art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, określone na
    podstawie przyjętej w Spółce metody obmiarów.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest podejście Spółki, zgodnie z którym, w
    okolicznościach przedstawionych w stanie faktycznym, koszty uzyskania przychodu
    bezpośrednio związane z przychodami dla celów CIT w ramach realizowanych Projektów
    powinny być rozpoznawane współmiernie do przychodów zgodnie z metodą obmiarów w
    okresach rozliczeniowych, w których zostały osiągnięte odpowiadające im przychody
    zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest podejście Spółki, zgodnie z którym na gruncie
    art. 12 ust. 3a oraz 3j-3l ustawy o CIT, w okolicznościach przedstawionych w zdarzeniu
    przyszłym, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania przychodu lub korekty przychodu w
    ramach Projektów zgodnie z poniższym podziałem:
    - korekta spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką powinna być
      rozpoznana wstecznie w odniesieniu do okresu, którego dotyczy, czyli do daty
      rozpoznania przychodu należnego, wynikającego z częściowego wykonania usługi,
      ustalonego na podstawie obmiaru;
    - korekta przychodu związana z zakończeniem Projektu, tj. podpisaniem przez
      zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz końcowego protokołu
      odbioru lub protokołu odbioru części robót, powinna być rozpoznana na bieżąco na

      podstawie wystawionego przez Spółkę wewnętrznego dokumentu, wskazującego
      przyczyny i wartość korekty;
    - przychód związany z zakończeniem sporu (lub alternatywnie korekta przychodu)
      wynikającego z Projektu, tj. odpowiednio: zawarcie aneksu do umowy, podpisanie
      protokołu odbioru części robót lub korekty końcowego protokołu odbioru robót przez
      zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz, zawarcia ugody lub
      uprawomocnienie się wyroku sądu w przedmiocie sporu, powinien zostać rozpoznany
      na bieżąco na podstawie wystawionej przez Spółkę faktury.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest podejście Spółki, zgodnie z którym na gruncie
    art. 15 ust. 4c oraz 4i-4k ustawy o CIT, w okolicznościach przedstawionych w zdarzeniu
    przyszłym, Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów lub
    korekt uprzednio rozpoznanych kosztów uzyskania przychodów w ramach Projektów
    zgodnie z poniższym podziałem:
    - korekta spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką powinna być
      rozpoznana wstecznie w odniesieniu do okresu, którego dotyczy, czyli do daty
      rozpoznania kosztu uzyskania przychodów, wynikającego z częściowego wykonania
      usługi, ustalonego na podstawie obmiaru;
    - korekta kosztów uzyskania przychodów związana z zakończeniem Projektu, tj.
      podpisaniem przez Spółkę końcowego protokołu odbioru lub protokołu odbioru części
      robót, a w konsekwencji finalnego określenia kosztów poniesionych przez Spółkę z
      tytułu projektu, powinna być rozpoznana na bieżąco na podstawie otrzymanej przez
      Spółkę faktury lub innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty;
    - koszty uzyskania przychodów związane z zakończeniem sporu wynikającego z Projektu
      (lub alternatywnie korekta kosztów uzyskania przychodów) powinny zostać
      rozpoznane na bieżąco po osiągnięciu porozumienia z kontrahentami w momencie
      otrzymania przez Spółkę dokumentów stanowiących podstawę do przeprowadzenia
      korekty, tj. faktury lub w przypadku jej braku - dokumentów potwierdzających
      akceptację decyzji komisji rozjemstwa w ramach Projektu, zawartą ugodę lub
      prawomocnego wyroku sądu w przedmiocie sporu.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz
    art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe.
    Jak wskazuje art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a
    także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, uważa się także należne przychody,
    choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
    towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Zasady rozpoznawania momentu uzyskania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3
    ustawy o CIT, uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a-3g tej ustawy.
    Zgodnie z treścią art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, za datę powstania przychodu, o którym
    mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa
    majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż
    dzień:
    - wystawienia faktury albo
    - uregulowania należności.

    Z powyższych przepisów wynika generalna zasada, zgodnie z którą przychód podatkowy
    dla celów CIT powstaje w dniu, w którym zaistnieje pierwsze z następujących zdarzeń:
    1. wykonanie usługi;
    2. częściowe wykonanie usługi;
    3. wystawienie faktury;
    4. uregulowanie należności.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w
    okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu
    rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w
    roku.
    Odnosząc powyższe regulacje do przedstawionego stanu faktycznego, w ocenie
    Wnioskodawcy przychód z tytułu Projektów powstaje w dniu wykonania usługi lub w dniu
    częściowego wykonania usługi, biorąc pod uwagę, że zdarzenia te mają miejsce przed
    wystawieniem faktury oraz przed uregulowaniem należności przez zamawiających.
    W konsekwencji, w przypadku Wnioskodawcy, dzień wykonania usługi budowlanej lub
    dzień częściowego wykonania usługi budowlanej będzie wyznaczać moment powstania
    przychodu Spółki z tytułu Projektów.
    Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawca dokonuje regularnych (miesięcznych)
    obmiarów faktycznie wykonanych prac z tytułu Projektów przez wykwalifikowane osoby w
    tym służby geodezyjne, a dokonane obmiary podlegają szczegółowemu
    udokumentowaniu.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki, przychód z tytułu Projektów powstaje w dniu ustalenia
    wartości produkcji z obmiaru za dany okres rozliczeniowy (miesiąc) rozumiany jako dzień
    wykonania całości lub części usługi budowlanej przez Wnioskodawcę.
    Biorąc pod uwagę, że ustalenie produkcji z obmiaru jest regularnie wykonywanym
    zadaniem Spółki niezależnie od ustalonych terminów odbioru usług przez zamawiającego
    (dokumentowanych w ramach końcowego protokołu odbioru lub protokołu odbioru części
    robót), w ocenie Spółki, do uznania wykonania lub częściowego wykonania usługi
    budowlanej, a w konsekwencji do rozpoznania przychodu dla celów CIT, nie jest konieczna
    akceptacja prac przez zamawiającego.
    Powyższe jest istotne w kontekście specyfiki działalności Spółki realizującej równolegle
    kilka długoterminowych Projektów o znaczącym zaangażowaniu pracowników,
    podwykonawców i kontrahentów, a także specyfikę branży budowlanej, w której
    powszechne są zmiany terminów realizacji prac lub opóźnienia w ich wykonaniu oraz
    potencjalne spory związane z odbiorem prac lub poszczególnych etapów prac zarówno po
    stronie zamawiających, jak i generalnych wykonawców w odniesieniu do
    podwykonawców. W przypadku Spółki, na potrzeby rozpoznania przychodu podatkowego
    w ramach Projektów, należy więc zasadniczo odnosić się do momentu wykonania lub
    częściowego wykonania usług budowlanych w rozumieniu CIT, co dzieje się stopniowo
    wraz z postępem prac w ramach wykonania Projektu i może być oderwane od ich
    formalnego odbioru przez zamawiających.
    Wnioskodawca wskazuje także, że w odniesieniu do Projektów, co do zasady, momentem
    powstania przychodu do rozpoznania w rachunku podatkowym, nie będą momenty
    wystawienia przez Spółkę faktury związanej ze świadczonymi usługami oraz ich zapłata
    przez zamawiających, biorąc pod uwagę, że będą to zdarzenia chronologicznie późniejsze
    niż wykonanie lub częściowe wykonanie usług budowlanych w znaczeniu wskazanym
    powyżej. Innymi słowy, wartość wynikająca z wystawianych przez Spółkę faktur za

    realizację całości lub określonego etapu Projektu, znajduje już wcześniejsze
    odzwierciedlenie w przychodach podatkowych rozpoznawanych dla celów CIT - na
    bieżąco, w ramach prowadzonych przez Spółkę obmiarów.
    Ponadto, w okolicznościach stanu faktycznego, w ocenie Wnioskodawcy nie można mówić
    o świadczeniu przez Spółkę usług o charakterze ciągłym, tj. wykonywanie usług
    budowlanych nie jest określone jako wykonywane w okresach rozliczeniowych o
    jednakowej długości, jak również nie jest wykonywane równomiernie w tym znaczeniu, że
    w analogicznych okresach rozliczeniowych dochodzi do świadczenia usług budowlanych w
    proporcji, w której możliwe jest do określenia stałe wynagrodzenie w podziale na te
    okresy. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do realizowanych
    Projektów, bezpośredniego zastosowania nie znajduje przepis art. 12 ust. 3c ustawy o CIT,
    tj. w zakresie momentu powstania przychodu z tytułu usług rozliczanych w okresach
    rozliczeniowych, biorąc pod uwagę, że na ostatni dzień każdego okresu rozliczeniowego
    przychód w ramach Projektów jest niemożliwy do określenia na podstawie samej umowy
    lub faktury, lecz wynika z przyjętej przez Spółkę metody obmiarów.
    Z uwagi na powyższe, w ocenie Spółki uzasadnione jest podejście, zgodnie z którym w
    przypadku zastosowania metody rozpoznawania przychodów na podstawie faktycznych
    postępów prac w ramach Projektów, ustalanych poprzez comiesięczne obmiary, przychód
    Spółki staje się należny w dniu wykonania lub częściowego wykonania usługi budowlanej
    rozumianego jako dzień określenia przez Spółkę produkcji z obmiaru za dany okres
    rozliczeniowy.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w ramach praktyki
    organów podatkowych, przykładowo:
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
      30 grudnia 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.518.2021.1.DP, w której organ wskazał, że:
      „nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia
      przez Spółkę Usług powstaje z chwilą wykonania usługi, rozumianej jako moment
      podpisania protokołu odbioru końcowego, bowiem w rozpatrywanej sprawie
      obowiązek podatkowy powstaje, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, w momencie
      faktycznego wykonania przez Wnioskodawcę usługi w ramach Zadania 1. Przy czym
      bez wpływu na jego określenie pozostają uregulowania łączące strony umowy, co do
      sposobu akceptowania wykonanych usług, na podstawie którego następuje ich
      rozliczenie.”;
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 24
      kwietnia 2015 r. sygn. IPPB5/4510-56/15-4/MW, zgodnie z którą za prawidłowe uznano
      następujące stanowisko wnioskodawcy: „ wprowadzenie „obmiarów” i przyjęcie ich dla
      celów ustalenia przychodu podatkowego powoduje, że przychód będzie należny w
      każdym miesiącu, w którym wykonano określone prace, na podstawie ustalonego
      rzeczywistego zakresu wykonanych prac oraz ich wartości. Prowadzi to do
      wykazywania przychodu zarówno dla potrzeb rachunkowych, jak i podatkowych, w
      tym samym momencie, w oparciu o faktyczną (nie w interpretacji indywidualnej
      Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie szacunkową) wartość zrealizowanych prac w
      danym miesiącu.”;
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 8
      września 2011 r. sygn. IPPB5/423-543/11-5/IŚ, w którym zastosowanie znajdują
      analogiczne do Spółki metody rozliczeń w ramach obmiaru i w której uznano za
      prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „rozpoznanie przychodu na
      podstawie obmiaru, czyli w momencie częściowego wykonania usługi, wyłącza
      ponowną możliwość rozpoznania przychodu na podstawie faktury. [...] Podsumowując
      Wnioskodawca stwierdza, że wprowadzenie „obmiarów” i przyjęcie ich dla celów
      ustalenia przychodu podatkowego powoduje, iż przychód staje się należny w każdym
      miesiącu, w którym wykonano określone prace, na podstawie ustalonego

      rzeczywistego zakresu wykonanych prac oraz ich wartości. Prowadzi to także do
      wykazywania przychodu zarówno dla potrzeb rachunkowych, jak i podatkowych, w
      tym samym momencie, w oparciu o faktyczną (nie szacunkową) wartość
      zrealizowanych prac w danym miesiącu. Spółka uprawniona będzie do potrącenia
      kosztów uzyskania przychodu z tytułu wskazanych dostaw (względnie usług) jeszcze
      niezafakturowanych, ale już obmiarowanych, na podstawie dokumentu wewnętrznego
      poprzez alokowanie takiego kosztu do roku (miesiąca), w którym został rozpoznany
      związany z nim przychód podatkowy.”.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1.
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji kosztu uzyskania przychodów. Brak ustawowej definicji
    związany jest z pewną nieokreślonością tego pojęcia oraz szerokim katalogiem zdarzeń
    gospodarczych występujących w ramach prowadzonych przez różnych podatników
    rodzajów działalności, a tym samym różnych kategorii wydatków ponoszonych w związku
    z szerokorozumianą działalnością gospodarczą ukierunkowaną na osiągniecie
    przychodów.
    Istnieją jednak pewne kryteria oceny pozwalające stwierdzić, czy określony wydatek
    stanowi koszty uzyskania przychodów, w istotnym zakresie ukształtowane przez praktykę
    organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którymi do
    uznania danego wydatku za koszt podatkowy wymagane jest łączne spełnienie
    następujących warunków, tj. aby wydatek:
    a. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
    b. był definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    c. pozostawał w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    d. poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów,
    e. został właściwie udokumentowany,
    f. nie znajdował się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty bezpośrednio związane z przychodami,
    poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są
    potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
    przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Przepis art. 15 ust. 4b ustawy o CIT wskazuje, że koszty uzyskania przychodów
    bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku
    podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
    a) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
      później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
      podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
    b) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
      tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do
      sporządzania sprawozdania finansowego

    - są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
    przychody.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio
    związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a
    poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku
    podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe
    lub składane zeznanie.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów,
    z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),
    z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszego Wniosku, w przypadku
    ponoszonych wydatków z tytułu usług budowlanych świadczonych przez Wnioskodawcę w
    ramach Projektów, zakładając spełnienie przez nie ogólnych kryteriów kosztów uzyskania
    przychodu wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (co nie pozostaje także przedmiotem
    pytania Wnioskodawcy), w ocenie Spółki istotne pozostaje określenie momentu ich
    kwalifikacji jako kosztów uzyskania przychodu dla celów CIT, biorąc pod uwagę przyjętą
    metodę obmiarów.
    W odniesieniu do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami z tytułu Projektów
    (takich jak przykładowo koszty materiałów, koszty podwykonawców, koszty sprzętu, koszty
    transportu, instalacje specjalistyczne), Spółka określa ich wartość współmiernie do
    przychodów w ramach obmiaru, który przedstawia faktyczną realizację wykonanych prac
    (według określonych jednostek) pomnożoną przez cenę ustaloną z podwykonawcami lub
    wynikającą z kosztów własnych materiałów Spółki.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że w przedmiotowej sytuacji jest w stanie precyzyjnie
    określić wysokość generowanych kosztów na podstawie dokonywanych obmiarów.
    Obmiary są bowiem dokładnym odzwierciedleniem wykonanych prac, ustalonymi na
    podstawie przyjętych kosztorysów umownych oraz stanu zaawansowania prac
    sprawdzanego przez Spółkę m.in. za pośrednictwem służb geodezyjnych.
    Jednocześnie, Wnioskodawca ujmuje wskazane powyżej wydatki w księgach
    rachunkowych jako koszty uzyskania przychodów, ustalone na podstawie obmiarów, za
    pomocą opisanych w stanie faktycznym wewnętrznych dokumentów rachunkowych.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy Spółka jest uprawniona do
    rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z obmiarem na podstawie
    przyjętych przez Spółkę dokumentów wewnętrznych poprzez alokowanie takiego kosztu
    do roku (miesiąca), w którym został rozpoznany związany z nim przychód podatkowy.
    Wyrażone przez Wnioskodawcę stanowisko znajduje potwierdzenie w linii interpretacyjnej
    organów podatkowych, zgodnie z którą w przypadku realizacji długoterminowych
    kontraktów budowlanych - gdy przychód jest osiągany na przestrzeni okresów
    sprawozdawczych - koszty bezpośrednie powinno się potrącać współmiernie w czasie do
    stale uzyskiwanych przychodów, a więc proporcjonalnie do sukcesywnie osiąganych
    przychodów z tytułu realizacji danego kontraktu. Powyższe potwierdzają przykładowo:
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 28
      lutego 2025 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.789.2024.1.AW, w której organ podatkowy
      stwierdził, że: „wartość kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzonym
      kontraktem długoterminowym obliczana będzie na podstawie całościowego budżetu
      kosztów zakładanych przez Spółkę w momencie podpisywania kontraktu,
      proporcjonalnie do stopnia zaawansowania tego kontraktu, liczonego stosunkiem
      wartości zafakturowanych etapów do wartości kontraktu długoterminowego ogółem.

      (...) a wydatki poniesione przez wnioskodawcę w związku z realizacją kontraktów
      długoterminowych należy rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu
      współmiernie do przychodów, to znaczy proporcjonalnie do osiąganych sukcesywnie
      przychodów z tytułu realizacji poszczególnych, zakończonych etapów kontraktów.”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 14
      lutego 2025 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.682.2024.1.AS, w której organ stwierdził, że:
      „zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w
      rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego
      związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został
      poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku
      podatkowym (...), a wydatki Spółki poniesione w związku z realizacją danego projektu
      należy rozpoznać jako bezpośrednie koszty uzyskania przychodu współmiernie do
      przychodów, to znaczy proporcjonalnie do osiąganych sukcesywnie przychodów z
      tytułu realizacji poszczególnych, zakończonych etapów Kontraktu długoterminowego.”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 24
      stycznia 2020 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.504.2019.1, w której organ uznał za
      prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: „W ocenie Spółki, Koszty
      Bezpośrednie, o których mowa w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego,
      powinny być potrącane współmiernie (proporcjonalnie) do osiąganych przychodów, tj.
      z uwzględnieniem stopnia zaawansowania danego kontraktu długoterminowego,
      ustalonego jako iloraz faktycznej sprzedaży wynikającej z wystawionych faktur (tj.
      wielkości przychodów osiągniętych na danym kontrakcie) oraz zabudżetowanych
      przychodów na danym kontrakcie (tj. co do zasady wartości kontraktu wynikającej z
      umowy z zamawiającym).”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 3
      kwietnia 2019 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.101.2019.1.PH, w której organ podatkowy
      uznał za prawidłową następującą metodę rozpoznawania kosztów uzyskania
      przychodów wskazaną przez wnioskodawcę: „Spółka, kierując się zasadami
      wyrażonymi w art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, ujmuje koszty służące realizacji konkretnych
      kontraktów według stopnia zaawansowania tych kontraktów. (...) Stopień
      zaawansowania kontraktów ustalany jest narastająco jako stosunek już rozpoznanych
      przychodów należnych z tytułu częściowego wykonania usługi do wartości
      planowanego, zabudżetowanego przychodu z danej umowy (x 100%). W dalszej
      kolejności stopień zaawansowania podlega przemnożeniu przez wartość kosztów
      zabudżetowanych (przewidywany koszt wytworzenia wynikający z kosztorysu).
      Uzyskany wynik stanowi koszty podatkowe, które następnie Wnioskodawca
      pomniejsza o wydatki, które już zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w
      poprzednich okresach rozliczeniowych. Otrzymaną w ten sposób różnicę,
      Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów w dacie rozpoznania
      przychodu należnego za dany etap prac pod warunkiem poniesienia w rozumieniu
      ustawy o CIT kosztów w odpowiedniej wartości. Wnioskodawca wyłącza z kosztów
      uzyskania przychodów wydatki, które stosownie do ustawy o CIT nie stanowią kosztów
      uzyskania przychodu. Po wykonaniu ostatniego etapu prac i ostatecznym odbiorze
      przez zamawiającego, Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów
      wszystkie pozostałe wydatki bezpośrednio związane z realizacją kontraktu
      długoterminowego dotychczas niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów.”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 1
      marca 2019 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.517.2018.2.BK, w której organ podatkowy
      potwierdził prawidłowość rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów zgodnie z
      metodą stopnia zaawansowania jako bezpośrednich kosztów uzyskania przychodu:
      „Tak zwana metoda stopnia zaawansowania polega na ustaleniu przychodu i
      związanego z nim kosztu wytworzenia z niezakończonej usługi budowlanej
      proporcjonalnie do stopnia zaawansowania prac. Stopień zaawansowania mierzony

      jest stosunkiem kosztów umowy poniesionych z tytułu prac wykonanych do danego
      momentu do wszystkich szacunkowych kosztów umowy (budżetowanych). Dla celów
      rozliczeń podatkowych, Spółka rozpoznaje koszty bezpośrednie długoterminowej
      umowy budowlanej jako koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do
      przychodów osiągniętych (zafakturowanych) z tytułu wykonania danych etapów prac
      przewidzianych w kontrakcie (kamienia milowego) lub do zakończenia danego okresu
      rozliczeniowego (tj. na podstawie stosunku przychodów zafakturowanych do
      przychodów założonych do osiągnięcia według budżetu). Wyliczoną w ten sposób
      wartość Spółka ujmuje w kosztach uzyskania przychodów jedynie do wysokości
      faktycznie poniesionych kosztów związanych z realizacją umowy - zatem w przypadku,
      gdy wartość ta przekracza kwotę kosztów faktycznie poniesionych, nadwyżka nie jest
      ujmowana w kosztach danego okresu. W celu doprecyzowania należy wskazać, że w
      wartości kosztów faktycznie poniesionych, uwzględniane są jedyne wydatki
      stanowiące koszty uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT. (...) Stwierdzić
      należy, iż wskazane przez Wnioskodawcę wydatki związane z realizacją i rozliczeniem
      Kontraktu poniesione przez niego zarówno w roku 2017 oraz w roku 2018 (do czasu
      zerwania kontraktu - z uwagi na fakt, iż do zerwania kontraktu doszło przed dniem
      złożenia zeznania oraz sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z odrębnymi
      przepisami), wynikające z dokonanej na dzień 31 grudnia 2017 r. aktualizacji budżetu
      Kontraktu, jako koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami
      uzyskanymi w 2017 r., mogą zostać przez Wnioskodawcę zaliczone w ciężar kosztów
      podatkowych w roku 2017, albowiem koszty te są potrącalne w tym roku
      podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 24
      kwietnia 2015 r. sygn. IPPB5/4510-56/15-4/MW, w której uznano za prawidłowe
      stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym podatnik uprawniony będzie: „do
      rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu wskazanych dostaw (względnie
      usług) jeszcze niezafakturowanych, ale już określonych na podstawie dokonanego
      obmiaru, na podstawie dokumentu wewnętrznego poprzez alokowanie takiego kosztu
      do roku (miesiąca), w którym został rozpoznany związany z nim przychód podatkowy.”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi 24 stycznia
      2014 r. sygn. IPTPB3/423-432/13-2/KJ, zgodnie z którą „Koszty bezpośrednio związane
      z realizacją robót budowlano-montażowych w ramach długoterminowych kontraktów
      stają się kosztem uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym osiągnięte
      zostały odpowiadające im przychody (art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 4 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych). Przedmiotowe wydatki stanowią koszty
      uzyskania przychodów współmiernie do przychodów, to znaczy proporcjonalnie do
      osiąganych sukcesywnie przychodów z tytułu wykonania danego etapu prac
      przewidzianego w kontrakcie.”;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie 8
      września 2011 r. sygn. IPPB5/423-543/11-5/IŚ, w której organ podatkowy uznał za
      prawidłowe ujmowanie przez podatnika w księgach rachunkowych: wydatków jako
      kosztów uzyskania przychodu, ustalonych na podstawie obmiarów, za pomocą
      dokumentu wewnętrznego z uwagi na fakt, że ujęcie tych wydatków w księgach jako
      koszt na podstawie odpowiedniego dokumentu wewnętrznego ujęte zostało jeszcze
      przed otrzymaniem faktury od podwykonawcy.
    Ad 3.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana
    błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez
    zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w
    którym została wystawiona faktura korygująca lub w przypadku braku faktury, inny
    dokument potwierdzający przyczyny korekty.

    W myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT, jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust.
    3j, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty
    zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę,
    o którą nie zostały zmniejszone przychody.
    Na podstawie art. 12 ust. 3l ustawy o CIT, przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się do:
    1) korekty dotyczącej przychodu związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które
      uległo przedawnieniu;
    2) korekty cen transferowych.
    Z regulacji zawartych w art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, wynika więc, że korekta „wstecz” może
    być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna
    oczywista omyłka. Ustawodawca nie wskazuje jednocześnie, co należy rozumieć poprzez
    pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć
    zgodnie z ich znaczeniem potocznym.
    Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze
    względu na błąd w toku wykonywania obliczeń. Może to dotyczyć zarówno okoliczności
    leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne
    podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego
    dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry,
    zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości kosztu na złote,
    etc.).
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez
    „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe
    postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny
    oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym.
    Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot
    inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem
    polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu
    księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”.
    Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek
    wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie
    otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty
    kosztów uzyskania przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku
    korekty przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe
    ujęcie przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub
    oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że intencją wprowadzenia do porządku prawnego zasady
    korygowania przychodów umiejscowionej w art. 12 ust. 3j ustawy o CIT było uniknięcie po
    stronie podatników konieczności dokonywania kłopotliwej i pracochłonnej zmiany zeznań
    podatkowych, sprawozdań finansowych, zaliczek, a także spisu z natury (uzasadnienie do
    projektu ustawy nowelizującej).
    Oznacza to, że podstawową zasadą jest rozpoznawanie korekt przychodów na bieżąco,
    natomiast rozliczenie korekty przychodów wstecz powinno następować wyłącznie w
    wyjątkowych okolicznościach wynikających z błędów rachunkowych lub oczywistych
    omyłek.
    Odnosząc powyższe do analizowanego zdarzenia przyszłego, w Projektach, w których
    występowałoby ryzyko potencjalnego sporu z Zamawiającym, Wnioskodawca zamierza
    rozpoznawać przychody dla celów CIT zgodnie z opisaną zasadą obmiarów, uznając
    produkcję z obmiaru za częściowe wykonanie usług, które będzie podlegać dodatkowej
    weryfikacji w momencie zakończenia Projektu. W efekcie Spółka po zakończeniu
    wykonanych prac rozważa urealnienie wykonania usługi co do jej zakresu, przy czym jeżeli

    część prac nie zostałaby zaakceptowana przez zamawiającego w ramach końcowego
    protokołu odbioru/protokołu odbioru części robót, Spółka dokonywałby korekty
    uprzednio rozpoznanego przychodu według obmiarów dla celów CIT w ramach bieżącej
    korekty na podstawie dokumentu wewnętrznego (np. polecenia księgowania z
    wyjaśnieniem przyczyn korekty oraz nawiązaniem do świadectwa przejęcia robót
    /końcowego protokołu odbioru).
    Powyżej opisane podsumowanie w odniesieniu do danego Projektu ma prowadzić
    zasadniczo do ustalenia finalnej kwoty wynagrodzenia za prace należnej Wnioskodawcy z
    tytułu jego realizacji - co następnie będzie odzwierciedlane w wyniku podatkowym
    poprzez odpowiednią korektę przychodów rozpoznanych uprzednio zgodnie z opisaną
    metodą obmiaru. Natomiast, może się tak zdarzyć, że część ewentualnego wynagrodzenia
    Spółki pozostanie sporna i będzie przez Spółkę dochodzona w opisanej w zdarzeniu
    przyszłym sądowej i pozasądowej procedurze rozwiązywania sporów.
    W powyższych przypadkach, w odniesieniu do ewentualnej spornej części wynagrodzenia
    za prace, niezaakceptowanej przez zamawiającego, Spółka planuje rozpoznawać przychód
    dla celów CIT na podstawie wystawionej faktury w wyniku osiągnięcia porozumienia z
    zamawiającym (tj. odpowiednio najwcześniejsze zdarzenie potwierdzające akceptację prac
    przez zamawiającego lub sąd, takie jak: akceptacja przez zamawiającego decyzji komisji
    rozjemstwa w ramach Projektu, zawarcie ugody, uprawomocnienie się wyroku sądu w
    przedmiocie sporu). W takim wypadku, jeśli finalnie kwota wynagrodzenia za prace
    należnego Spółce zostanie zwiększona na skutek zakończenia sporu w ramach jednego z
    powyższych sposobów, Spółka rozpozna przychód dla celów CIT na bieżąco, co zostało
    szczegółowo opisane poniżej.
    1. Korekty spowodowane błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką.
    Jeżeli korekta będzie wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki ze strony
    Spółki w ramach rozpoznanego uprzednio przychodu na danym Projekcie (zawiera
    pomyłki np. w ilości lub cenie przyjętej do ustalenia obmiaru), wówczas zgodnie z art. 12
    ust. 3j ustawy o CIT, w ocenie Wnioskodawcy powinna być przyporządkowana wstecznie
    do okresu, którego dotyczy, czyli do daty rozpoznania przychodu należnego ustalonego na
    podstawie obmiaru, wynikającego z częściowego wykonania usługi.
    Przykładowo, oczywistą omyłką w analizowanym przypadku może być zidentyfikowana
    następczo przez Spółkę błędnie wykazana wartość przychodu w stosunku do realizacji
    Projektu na poziomie ceny danych robót budowlanych (cena ustalona przez strony jako 10
    PLN, tymczasem w dokumentacji dotyczącej obmiaru cena zostanie omyłkowo ujęta jako
    20 PLN lub 100 PLN) lub wartości wykonanych robót budowlanych (wykonanie na
    poziomie 100 jednostek wpisane w dokumentacji dotyczącej obmiaru, podczas gdy
    wykonano 1000 jednostek). Podobnie, błędem rachunkowym może być błąd związany z
    kalkulacją wartości przychodu po stronie Spółki na podstawie obmiaru. Powyższe nie
    będzie dotyczyć przypadków, gdy zmiana wartości przychodu będzie wynikać z
    potwierdzonej przez Spółkę i zamawiającego następczej zmiany ceny lub zakresu prac
    (zarówno rozszerzenia, jak i zmniejszenia zakresu lub wykonania zastępczego).
    2. Korekty na skutek zakończenia Projektu.
    W przypadku zakończenia Projektu, możliwe jest, że końcowy odbiór przez
    Zamawiającego potwierdzi zakres dotychczas wykonanych prac lub na skutek ustaleń
    stron okaże się, że zakres prac uległ finalnie zmianie skutkującej zwiększeniem lub
    zmniejszeniem wartości przychodu dotychczas rozpoznanego przez Spółkę.
    Takie działanie ma na celu finalne urealnienie rozpoznanego przez Spółkę wyniku
    podatkowego do wyniku ekonomicznego realizowanego w ramach danego Projektu.
    Oznacza to, że jeśli zgodnie z metodą obmiaru Spółka rozpoznała przychód w określonej
    kwocie w trakcie trwania Projektu, natomiast ostatecznie z tytułu realizacji danego
    Projektu, na skutek dodatkowych ustaleń czy też sporów z zamawiającym, kwota
    wynagrodzenia otrzymanego przez Spółkę jest inna, to właśnie ta finalna korekta ma na

    celu zapewnienie prawidłowego, zgodnie ze stanem rzeczywistym rozliczenia CIT. Z uwagi
    na powyższe, opodatkowaniu podlegać będą właściwe wartości odpowiadające
    wartościom przysporzenia po stronie Spółki, co pozostaje spójne z definicją przychodu w
    rozumieniu art. 12 ustawy o CIT jako przysporzenia o charakterze definitywnym.
    W szczególności, Spółka zakłada następujące możliwe scenariusze w zakresie końcowego
    odbioru prac:
    1) brak zmiany zakresu prac/wynagrodzenia i akceptacja prac w całości przez
      zamawiającego,
    2) brak zmiany zakresu prac/wynagrodzenia i akceptacja prac w części przez
      zamawiającego,
    3) brak zmiany zakresu prac/wynagrodzenia i brak akceptacji prac przez zamawiającego,
    4) zmiana wartości prac/wynagrodzenia w porównaniu do pierwotnie ustalonych i
      odpowiednio akceptacja prac w całości/w części/brak akceptacji prac przez
      zamawiającego.
    W scenariuszach 2, 3 i 4 w ocenie Spółki wystąpi zatem konieczność korekty uprzednio
    rozpoznanego przychodu dla celów CIT, która może być korektą zarówno in plus, jak i in
    minus.
    W powyższych przypadkach, jeżeli rozpoznany uprzednio przychód w ramach obmiaru nie
    zawierał błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w dacie jego rozpoznania,
    a korekta będzie wynikać z późniejszego zdarzenia, którym będzie podpisanie przez
    zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz końcowego protokołu odbioru
    lub protokołu odbioru części robót w ramach zakończenia projektu ustalające przychód
    osiągnięty w odniesieniu do całości zrealizowanego Projektu, wówczas w ocenie Spółki,
    zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, korekta przychodu powinna być rozpoznana na
    bieżąco na podstawie wystawionej faktury korygującej lub, w przypadku braku faktury,
    innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty. Treść art. 12 ust. 3j ustawy o CIT
    nie wymaga od podatnika, aby dokumentem potwierdzającym korektę przychodu oraz
    wyznaczającym okres, w którym taka korekta ma zostać uwzględniona, była wyłącznie
    faktura korygująca. Zgodnie z brzmieniem przepisu, w przypadku braku faktury
    wykorzystany może zostać także inny dokument umożliwiający potwierdzenie przyczyny
    korekty. W opisanym zdarzeniu przyszłym, w przypadku, w którym nie zajdą przesłanki do
    wystawienia faktury korygującej, przyczyny korekty przychodów mogą być potwierdzane
    przez Wnioskodawcę za pomocą sporządzanego przez niego wewnętrznego dokumentu
    księgowego, np. polecenia księgowania z wyjaśnieniem przyczyn korekty oraz
    nawiązaniem do świadectwa przejęcia robót/końcowego protokołu odbioru, zatem taka
    forma potwierdzenia umożliwia zastosowanie przez Wnioskodawcę bieżącej korekty
    przychodów w rozumieniu art. 12 ust. 3j ustawy o CIT.
    Powyższe podejście w zakresie możliwości rozpoznawania bieżącej korekty przychodów
    potwierdza praktyka organów podatkowych, przykładowo w ramach interpretacji
    indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 18 stycznia 2023 r.
    sygn. 0114-KDIP2-2.4010.238.2022.1.KW, w której organ potwierdził, że w przypadku robót
    budowlanych obejmujących częściowe odbiory robót, podatnik powinien zastosować art.
    12 ust. 3j ustawy o CIT oraz rozliczyć dokonywane w odniesieniu do tych częściowych
    odbiorów korekty przychodów, przy założeniu, że korekty nie wynikały z błędów
    rachunkowych ani innych oczywistych omyłek.
    3. Rozpoznanie przychodu na skutek zakończenia sporu związanego z Projektem.
    W przypadku potencjalnego sporu związanego z Projektem, zakończonego odpowiednio
    najwcześniejszym wydarzeniem, tj. zawarciem aneksu do umowy, podpisaniem protokołu
    odbioru części robót lub korekty końcowego protokołu odbioru robót przez
    zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz w ramach Projektu, zawarcia
    ugody lub uprawomocnienia się wyroku sądu w przedmiocie sporu, w konsekwencji

    możliwa jest sytuacja, w której ustalony zostanie dodatkowy przychód do rozpoznania
    przez Spółkę.
    Zakończenie sporu, na skutek którego po stronie Spółki zostanie zwiększone
    wynagrodzenie związane z danym Projektem, w jej ocenie, z perspektywy przychodów
    można potencjalnie rozpoznać dwojako: (i) jako zdarzenie powodujące powstanie nowego
    tytułu przychodowego po stronie Spółki lub (ii) jako zdarzenie będące przyczyną korekty
    przychodu uprzednio rozpoznanego przez Spółkę w związku z Projektem.
    W ocenie Wnioskodawcy, w takim przypadku, porozumienie osiągnięte przez strony sporu
    lub prawomocny wyrok sądu, jeśli będą przewidywały otrzymanie przez Spółkę
    dodatkowego wynagrodzenia związanego z Projektem, będą stanowić nowy tytuł do
    rozpoznania przychodu przez Spółkę na bieżąco, jako urealnienie wykonanych prac w
    ramach danego Projektu. W takich przypadkach, co do zasady zostanie wystawiona
    faktura będąca podstawą rozpoznania przychodu podatkowego.
    W ocenie Wnioskodawcy, zakończenie sporu, które doprowadzi do zwiększenia
    wynagrodzenia Spółki z tytułu Projektu, i co do zasady będzie udokumentowane
    wystawieniem faktury, należy rozpoznać jako nowy tytuł do rozpoznania przychodu
    podatkowego, ponieważ takie podejście zapewnia prawidłowe opodatkowanie wyniku
    osiągniętego przez Spółkę na Projekcie. W szczególności, podejście to, ma na celu
    zabezpieczenie sytuacji, w której w wyniku wieloletniego sporu doszłoby do
    przedawnienia zobowiązania podatkowego w odniesieniu do uprzednio rozpoznanego
    przychodu w ramach danego Projektu - w takim wypadku, zgodnie z art. 12 ust. 3l pkt 1
    ustawy o CIT, mogłoby dojść do sytuacji braku opodatkowania dodatkowo uzyskanego
    przez Spółkę po zakończeniu sporu przychodu. W ocenie Spółki, jeśli uzyska ona
    dodatkowe wynagrodzenie, nawet związane z Projektem, co do którego pierwotnie Spółka
    rozpoznała przychody podatkowe w okresie objętym przedawnieniem podatkowym,
    Spółka powinna opodatkować uzyskany przychód na bieżąco. Dlatego, takie zakończenie
    sporu powinno zostać rozpoznane jako nowe zdarzenie powodujące powstanie przychodu
    do opodatkowania.
    Niemniej, w sytuacji, w której spór zostanie zakończony przed upływem terminu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z Projektów, Spółka w wyniku
    zakończenia sporu może również dokonać następczej korekty przychodu dla celów CIT,
    rozpoznawanej na bieżąco. W takim wypadku, jeśli w przypadku Projektów spełnione
    zostaną wszystkie przesłanki do zastosowania art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, a sam przepis
    nakłada co do zasady na podatnika obowiązek korekty przychodów w okresie
    rozliczeniowym, w którym został wystawiony dokument potwierdzający przyczyny korekty,
    w konsekwencji Wnioskodawca może ujmować korektę przychodów na bieżąco, to jest w
    okresie, w którym wystawiony zostanie zbiorczy dokument wewnętrzny potwierdzający
    przyczyny korekty (w przypadku korekty opisanej w pkt 2) lub faktura (w przypadku
    korekty opisanej w pkt 3), zakładając brak wystąpienia przedawnienia zobowiązania,
    którego dotyczy korekta, w rozumieniu art. 12 ust. 3l pkt 1 ustawy o CIT.
    Zaprezentowane przez Spółkę podejście każdorazowo doprowadzi do prawidłowego
    opodatkowania na gruncie CIT realnie uzyskanego przez Spółkę z danego Projektu
    przychodu - zgodnie z faktycznie uzyskanym przysporzeniem ekonomicznym oraz
    uwzględnieniem momentów, w których te przysporzenia się realizują. Równocześnie, nie
    zachodzi ryzyko braku opodatkowania po stronie Spółki otrzymanego przychodu, w
    kontekście treści art. 12 ust. 3l pkt 1 ustawy o CIT.
    Dodatkowo, należy wskazać, że w przypadku korekty przychodów in minus, jeśli w
    bieżącym okresie rozliczeniowym, w którym rozpoznawana będzie korekta, Spółka nie
    osiągnie przychodów lub osiągnięte przychody będą niższe od kwoty zmniejszenia, Spółka
    zwiększy koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostaną zmniejszone
    przychody.

    Powyższe podejście w zakresie możliwości rozpoznawania bieżącej korekty przychodów
    potwierdza praktyka interpretacyjna organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji
    indywidualnej z 1 grudnia 2022 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.695.2022.1.IZ Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że „w przypadku uprawomocnienia się wyroku
    sądu w przedmiocie sporu, Spółka co do zasady mogłaby skorygować przychody na
    bieżąco, tj. zgodnie z art. 12 ust. 3j ww. ustawy, a więc w okresie rozliczeniowym, w którym
    został wystawiony dokument potwierdzający przyczynę korekty.”
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do przedmiotowych korekt nie znajdzie
    zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 12 ust. 3l pkt 2 ustawy o CIT, gdyż
    zamawiający nie będą podmiotami powiązanymi ze Spółką, co wyłącza zastosowanie
    korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy CIT.
    Podsumowując powyższe, celem Spółki zarówno w odniesieniu do przychodu i korekt
    przychodu opisanych w pkt 2, jak i pkt 3, jest urealnienie rozpoznanego wyniku
    podatkowego do wyniku ekonomicznego realizowanego w ramach danego Projektu w taki
    sposób, aby finalne wartości przysporzenia majątkowego po stronie Spółki były zarazem
    przychodem opodatkowanym zgodnie z art. 12 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, w przypadku wystąpienia sporów związanych z Projektami, także
    wieloletnich, prezentowane podejście zapewni opodatkowanie przychodów z tytułu
    Projektów w pełnym zakresie. W szczególności:
    - w momencie zakończenia Projektu, nawet jeśli powstanie spór w odniesieniu do całości
      lub części przychodu - Spółka rozpozna przychód należny w niespornym zakresie
      (zgodnie z opisem w pkt 2);
    - jeśli spór zakończy się w taki sposób, że Spółka otrzyma od zamawiającego
      przysporzenie majątkowe, będzie ono podlegało opodatkowaniu na bieżąco jako
      przychód dla celów CIT (zgodnie z opisem w pkt 3), niezależnie od upływu terminu
      przedawnienia w odniesieniu do przychodu rozpoznanego w ramach pkt 2 lub
      alternatywnie, do czasu upływu terminu przedawnienia, jako rozpoznawana na
      bieżąco korekta przychodów.
    Ad 4.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym
    odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą
    omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania
    przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura
    korygująca lub w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny
    korekty.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4j ustawy o CIT, jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w
    ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych
    kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest
    obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty
    uzyskania przychodów.
    Na podstawie natomiast art. 15 ust. 4k ustawy o CIT, przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się
    do:
    1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem
      podatkowym, które uległo przedawnieniu;
    2) korekty cen transferowych.
    Z regulacji zawartych w art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, wynika więc, że korekta „wstecz” może
    być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna

    oczywista omyłka. Ustawodawca nie wskazuje jednocześnie, co należy rozumieć poprzez
    pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć
    zgodnie z ich znaczeniem potocznym.
    Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze
    względu na błąd w toku wykonywania obliczeń. Może to dotyczyć zarówno okoliczności
    leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne
    podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego
    dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry,
    zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości kosztu na złote,
    etc.).
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez
    „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe
    postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny
    oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym.
    Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach uzyskania przychodu faktury wystawionej na
    podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem
    polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu
    księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”.
    Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek
    wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana powinna być w
    okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty
    kosztów uzyskania przychodów). Jedynie w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że
    nieprawidłowe ujęcie kosztu uzyskania przychodu było bezpośrednim wynikiem błędu
    rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu powinna być uwzględniana
    „wstecznie”.
    Odnosząc powyższe do analizowanego zdarzenia przyszłego, w Projektach, w których
    występowałoby ryzyko potencjalnego sporu z Zamawiającym (mającego wpływ na
    ponoszone przez Spółkę koszty) lub kontrahentami, Wnioskodawca zamierza
    rozpoznawać koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodem dla
    celów CIT zgodnie z opisaną zasadą obmiarów, jednakże uznając koszty za związane z
    przychodem z tytułu częściowego wykonania usług w ramach Projektu. Następnie
    rozpoznane koszty uzyskania przychodu podlegać będą dodatkowej weryfikacji w
    momencie zakończenia Projektu. W efekcie, Spółka po zakończeniu wykonanych prac
    planuje dokonywać urealnienia wykonania usługi co do jej zakresu także w odniesieniu do
    poniesionych kosztów bezpośrednio związanych z przychodem, a jeśli wystąpi taka
    potrzeba w związku ze zidentyfikowaniem poniesienia dodatkowych kosztów lub
    identyfikacją błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki, przeprowadzać korekty
    uprzednio rozpoznanych kosztów uzyskania przychodu według obmiarów dla celów CIT.
    Następnie, w odniesieniu do ewentualnej spornej części kosztów związanych z Projektem,
    Spółka planuje rozpoznawać koszty uzyskania przychodów dla celów CIT po osiągnięciu
    porozumienia z kontrahentami w momencie otrzymania dokumentów stanowiących
    podstawę do wystawienia korekty (tj. faktury korygującej, nowej faktury lub w przypadku
    ich braku - dokumentów potwierdzających odpowiednio najwcześniejsze wydarzenie, tj.
    zawarcie aneksu do umowy, podpisanie protokołu odbioru części robót lub korekty
    końcowego protokołu odbioru robót przez zamawiającego lub podmiot trzeci działający
    na jego rzecz w ramach Projektu, zawarcie ugody lub otrzymanie prawomocnego wyroku
    sądu w przedmiocie sporu).
    W powyższych okolicznościach w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe korekty kosztów
    uzyskania przychodów na gruncie CIT mogą być rozpoznane w sposób opisany
    szczegółowo poniżej.
    1. Korekty spowodowane błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką.

    Jeżeli korekta będzie wynikiem błędu rachunkowego lub innej oczywistej omyłki ze strony
    Spółki w ramach rozpoznanego uprzednio kosztu uzyskania przychodu na danym
    Projekcie wówczas zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, w ocenie Wnioskodawcy powinna
    być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty rozpoznania
    kosztu uzyskania przychodu wynikającego z częściowego wykonania usługi, ustalonego na
    podstawie obmiaru.
    Przykładowo, oczywistą omyłką w analizowanym przypadku może być zidentyfikowana
    następczo przez Spółkę błędnie wykazana wartość kosztów uzyskania przychodu w
    stosunku do realizacji Projektu na poziomie ceny danych robót budowlanych ustalonych z
    podwykonawcą (cena ustalona przez strony jako 90 PLN, tymczasem w dokumentacji
    dotyczącej obmiaru cena zostanie omyłkowo ujęta jako 80 PLN lub 900 PLN) lub wartości
    wykonanych robót budowlanych przez podwykonawców (wykonanie na poziomie 100
    jednostek wpisane w dokumentacji dotyczącej obmiaru, podczas gdy wykonano 1000
    jednostek). Podobnie, błędem rachunkowym może być błąd związany z kalkulacją wartości
    kosztów uzyskania przychodu po stronie Spółki na podstawie obmiaru. Powyższe nie
    będzie dotyczyć przypadków, gdy zmiana wartości kosztów uzyskania przychodów będzie
    wynikać z potwierdzonej przez Spółkę i podwykonawcę następczej zmiany ceny i zakresu
    prac (zarówno rozszerzenia, jak i zmniejszenia zakresu lub wykonania zastępczego).
    2. Korekty na skutek zakończenia Projektu.
    W przypadku zakończenia Projektu, możliwe jest, że końcowy odbiór przez zamawiającego
    potwierdzi zakres dotychczas wykonanych prac lub na skutek ustaleń stron okaże się, że
    zakres prac uległ finalnie zmianie skutkującej zwiększeniem lub zmniejszeniem wartości
    przychodu dotychczas rozpoznanego przez Spółkę, co może mieć również wpływ na
    wysokość rozpoznawanych kosztów uzyskania przychodu przez Spółkę w wyniku regresu
    do podwykonawców.
    Takie działanie ma na celu finalne urealnienie rozpoznanego przez Spółkę wyniku
    podatkowego do wyniku ekonomicznego realizowanego w ramach danego Projektu.
    Oznacza to, że jeśli zgodnie z metodą obmiaru Spółka rozpoznała przychód oraz koszt
    uzyskania przychodu w określonej kwocie w trakcie trwania Projektu, natomiast
    ostatecznie z tytułu realizacji danego Projektu, na skutek dodatkowych ustaleń czy też
    sporów z podwykonawcami, kwota kosztów uzyskania przychodów poniesionych przez
    Spółkę jest inna niż pierwotnie zakładana, to właśnie ta finalna korekta ma na celu
    zapewnienie prawidłowego, zgodnego ze stanem rzeczywistym rozliczenia CIT. Z uwagi na
    powyższe, opodatkowaniu podlegać będą właściwe wartości kosztów uzyskania przychodu
    odpowiadające wartościom realnych wydatków poniesionych przez Spółkę.
    Jeżeli zatem rozpoznany uprzednio koszt uzyskania przychodu w ramach obmiaru nie
    będzie zawierał błędów rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w dacie jego
    rozpoznania, a korekta będzie wynikać z późniejszego zdarzenia, którym będzie
    zakończenie Projektu rozumiane jako podpisanie przez zamawiającego lub podmiot trzeci
    działający na jego rzecz końcowego protokołu odbioru lub protokołu odbioru części robót
    w ramach zakończenia projektu ustalające przychód osiągnięty w odniesieniu do całości
    zrealizowanego Projektu, a w konsekwencji także całościowy koszt uzyskania przychodu
    po stronie Spółki, wówczas w ocenie Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, korekta
    kosztu uzyskania przychodu, zarówno in plus, jak i in minus, powinna być rozpoznana na
    bieżąco na podstawie otrzymanej faktury korygującej lub w przypadku braku faktury,
    innego dokumentu potwierdzającego przyczyny korekty.
    Należy jednocześnie podkreślić, że treść art. 15 ust. 4i ustawy o CIT nie wymaga od
    podatnika, aby dokumentem potwierdzającym korektę kosztu uzyskania przychodu oraz
    wyznaczającym okres, w którym korekta ta zostać ma uwzględniona, była wyłącznie
    faktura korygująca. Zgodnie z brzmieniem przepisu, w przypadku braku faktury
    wykorzystany może zostać także inny dokument umożliwiający potwierdzenie przyczyny
    korekty.

    Powyższe podejście w zakresie możliwości rozpoznawania bieżącej korekty kosztów
    uzyskania przychodów potwierdza praktyka organów podatkowych. Przykładowo:
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
      24 stycznia 2020 r. sygn. 0114-KDIP2-2.4010.504.2019.1, organ potwierdził stanowisko
      wnioskodawcy, zgodnie z którym: „aktualizacja zabudżetowanych przychodów lub
      Kosztów Bezpośrednich na danym kontrakcie długoterminowym powinna odnosić
      skutek dla rozliczenia Kosztów Bezpośrednich wyłącznie w okresie, w którym
      aktualizacja ta wystąpiła (i ewentualnie w kolejnych okresach rozliczeniowych). W
      szczególności, w ocenie Spółki, aktualizacja budżetu dotyczącego minionych okresów
      rozliczeniowych, jeżeli została spowodowana przyczyną inną niż błąd rachunkowy lub
      inna oczywista omyłka (np. renegocjacja umowy z podwykonawcą lub zamawiającym),
      nie powinna powodować konieczności korekty wstecznej (tj. korekty Kosztów
      Bezpośrednich potrąconych w minionych okresach rozliczeniowych).”;
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z
      27 czerwca 2016 r. sygn. IBPB-1-2/4510-450/16/BG, organ potwierdził, że: „pomimo że
      ostatecznie uzyskane koszty bezpośrednie danego kontraktu budowlanego mogą
      odbiegać od wartości planowanych przed rozpoczęciem oraz w trakcie realizacji tego
      kontraktu budowlanego, Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku dokonywania po
      zakończeniu realizacji kontraktu budowlanego wstecznych korekt bezpośrednich
      kosztów uzyskania przychodów, związanych z danym kontraktem budowlanym,
      rozliczonych w poszczególnych okresach rozliczeniowych w oparciu o metodologię
      przedstawioną w pkt 8 stanu faktycznego.”.
    3. Rozpoznanie kosztów na skutek zakończenia sporu związanego z Projektem.
    W przypadku potencjalnego sporu związanego z Projektem (mającego wpływ na koszt
    uzyskania przychodu rozpoznawany przez Spółkę), zakończonego w ramach odpowiednio
    najwcześniejszego wydarzenia, tj. zawarcia aneksu do umowy, podpisania protokołu
    odbioru części robót lub korekty końcowego protokołu odbioru robót przez
    zamawiającego lub podmiot trzeci działający na jego rzecz na danym Projekcie, zawarcia
    ugody lub uprawomocnienia się wyroku sądu w przedmiocie sporu, w konsekwencji
    możliwa jest sytuacja, w której ustalony zostanie koszt uzyskania przychodu do
    rozpoznania przez Spółkę.
    W ocenie Wnioskodawcy, w takim przypadku, dokonane ustalenia przez strony sporu lub
    sąd będą stanowić nowy tytuł do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu przez Spółkę
    na bieżąco na podstawie otrzymanej faktury zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT, który
    wskazuje, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,
    odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu:
    1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie
      później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli
      podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
    2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia
      tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do
      sporządzania sprawozdania finansowego,
    - są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest
    sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie. Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy,
    pozwoli na zabezpieczenie sytuacji, w której w wyniku wieloletniego sporu doszłoby do
    przedawnienia zobowiązania podatkowego w odniesieniu do uprzednio rozpoznanych
    kosztów uzyskania przychodu w ramach Projektów, co w konsekwencji stanowiłoby o
    braku uwzględnienia w wyniku podatkowym ekonomicznego ciężaru Spółki z tytułu
    poniesionych kosztów w związku z zawartą ugodą lub przegranym sporem.
    Alternatywnie, do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego
    wynikającego z Projektów, Spółka w wyniku zakończenia sporu może również dokonać

    następczej korekty kosztów uzyskania przychodu dla celów CIT, rozpoznawanej na bieżąco
    na podstawie otrzymanej faktury lub w przypadku braku faktury, innego dokumentu
    potwierdzającego przyczyny korekty. Przykładowo, w ocenie Spółki, takim dokumentem
    może być odpowiednio: dokument z zawartą ugodą lub prawomocny wyrok sądu w
    przedmiocie sporu. Jeżeli w przypadku Wnioskodawcy spełnione zostaną wszystkie
    przesłanki do zastosowania art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, a sam przepis nakłada co do
    zasady na podatnika obowiązek korekty kosztów uzyskania przychodów w okresie
    rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura lub inny dokument potwierdzający
    przyczyny korekty, Spółka powinna ujmować korektę kosztów uzyskania przychodów na
    bieżąco, to jest w okresie, w którym otrzyma fakturę lub inny dokument potwierdzający
    przyczyny korekty, zakładając brak wystąpienia przedawnienia zobowiązania, którego
    dotyczy korekta, w rozumieniu art. 15 ust. 4k pkt 1 ustawy o CIT.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do przedmiotowych korekt nie znajdzie
    zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 4l pkt 2 ustawy o CIT, gdyż
    kontrahenci nie będą podmiotami powiązanymi ze Spółką, co wyłącza zastosowanie
    korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy CIT.
    Powyższe podejście w zakresie możliwości rozpoznawania bieżącej korekty kosztów
    uzyskania przychodów potwierdza praktyka interpretacyjna organów podatkowych.
    Przykładowo:
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 1
      lutego 2021 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.465.2020.2.MBD, organ stwierdził, że: „w
      przypadku otrzymania prawomocnego korzystnego dla Spółki wyroku sądu II instancji
      (tj. potwierdzającego, że kwota pierwotnie zapłacona przez Spółkę była zawyżona),
      Spółka winna skorygować koszty uzyskania przychodów na bieżąco, tj. w dacie
      otrzymania prawomocnego wyroku sądu.”;
    - w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
      27 listopada 2020 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.258.2020.1.MR, w której organ
      potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku
      korekty kosztów uzyskania przychodu następującej w wyniku postępowania
      arbitrażowego, podatnik powinien ująć korektę na bieżąco, tj. w okresie
      rozliczeniowym, w którym otrzymał notę korygującą stanowiącą podstawę do
      dokonania korekty.
    Podsumowując powyższe, celem Spółki zarówno w odniesieniu do kosztów uzyskania
    przychodu opisanych w pkt 2, jak i pkt 3, jest urealnienie rozpoznanego wyniku
    podatkowego do wyniku ekonomicznego realizowanego w ramach danego Projektu w taki
    sposób, aby finalne wartości poniesionych wydatków po stronie Spółki były zarazem
    kosztami uzyskania przychodu dla celów CIT.
    W konsekwencji, w przypadku wystąpienia sporów związanych z Projektami, także
    wieloletnich, prezentowane podejście zapewni możliwość rozpoznania kosztów uzyskania
    z tytułu Projektów w pełnym zakresie. W szczególności:
    - w momencie zakończenia Projektu, nawet jeśli powstanie spór w odniesieniu do całości
      lub części kosztów uzyskania przychodu - Spółka rozpozna koszty uzyskania
      przychodu w niespornym zakresie (zgodnie z opisem w pkt 2);
    - jeśli spór zakończy się w taki sposób, że Spółka poniesie dodatkowy ciężar ekonomiczny
      w postaci wydatków zasądzonych przez sąd lub ustalonych przez strony w wyniku
      ugody, będą one podlegały rozpoznaniu na bieżąco dla celów CIT (zgodnie z opisem w
      pkt 3), niezależnie od upływu terminu przedawnienia w odniesieniu do kosztów
      uzyskania przychodu rozpoznanych w ramach pkt 2 lub alternatywnie, do czasu
      upływu terminu przedawnienia, jako rozpoznawana na bieżąco korekta kosztów
      uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Ad 1 i 2.
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 i 2 jest
    prawidłowe.
    Odstępuję w tym zakresie od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Ad 3 i 4.
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 3 i 4 jest w
    części prawidłowe a w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 3 i 4.
    Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniach nr 3 i 4 dotyczą ustalenia, czy prawidłowe
    jest podejście Spółki co do rozpoznawania przychodów i korekt przychodów w ramach
    Projektów na podstawie art. 12 ust. 3a oraz 3j-3l ustawy o CIT, oraz podejścia Spółki co do
    rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów oraz korekt kosztów uzyskania
    przychodów w ramach Projektów na podstawie art. 15 ust. 4c oraz 4i-4k ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”):
      Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną
      oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie
      przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona
      faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający
      przyczyny korekty.
    W myśl art. 12 ust. 3k ustawy o CIT:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 3j, podatnik nie osiągnął
      przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest
      obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały
      zmniejszone przychody.
    Stosownie do art. 12 ust. 3l pkt 1 ustawy o CIT:
      Przepisów ust. 3j i 3k nie stosuje się do korekty dotyczącej przychodu związanego ze
      zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT:
      Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest
      spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje
      się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów
      poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura
      korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny
      korekty.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 4j ustawy o CIT:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł
      kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć
      przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.
    W myśl art. 15 ust. 4k pkt 1 ustawy o CIT:
      Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do korekty dotyczącej kosztu uzyskania
      przychodów związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo
      przedawnieniu.

    Tym samym moment ujęcia faktury korygującej będzie uzależniony od przyczyn
    wystawienia tej faktury.
    Z regulacji zawartych w cytowanych powyżej art. 12 ust. 3j i art. 15 ust. 4i ustawy o CIT,
    wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest
    błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Przy czym, ustawodawca nie wskazuje, co
    należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia
    te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd
    rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd
    w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie
    wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen
    lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do
    ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej
    przy przeliczaniu wartości kosztu na złote, etc.).
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wersja internetowa https://sjp.pwn.pl/),
    przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością,
    niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę”
    należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym.
    Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot
    inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem
    polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu
    księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka”
    musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do
    charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania
    dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania
    przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty
    przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie
    przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej
    omyłki, korekta przychodu bądź kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.
    Z powołanych przepisów wynika, że w przypadkach innych niż błędy rachunkowe/inne
    oczywiste omyłki, faktury/inne dokumenty korygujące przychody powinny skutkować
    korektą przychodów w okresie, w którym faktury/inne dokumenty korygujące zostały
    wystawione, natomiast faktury/inne dokumenty korygujące koszty powinny skutkować
    korektą kosztów uzyskania przychodów w okresie, w którym faktury/inne dokumenty
    korygujące zostały otrzymane. Z kolei w przypadku zdarzeń o charakterze błędów
    rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, korekty przychodów oraz korekty kosztów
    uzyskania przychodów, wynikające odpowiednio z wystawionych/otrzymanych faktur
    /innych dokumentów korygujących, powinny być odnoszone wstecz, tj. do okresów, w
    których ww. przychody oraz ww. koszty podatkowe zostały rozpoznane w błędnej
    wysokości.
    Moment ujęcia faktury/innego dokumentu korygującego, zarówno po stronie przychodów,
    jak i kosztów podatkowych, powinien być uzależniony od okoliczności, jakich dotyczy ta
    faktura/dokument, a mianowicie jeżeli pierwotnie sporządzona faktura błędnie
    dokumentowała stan faktyczny, a więc korekta jest wynikiem błędu (czyli zawierała
    pomyłki np. w ilości, cenie lub kwocie podatku VAT), to wówczas korekta powinna być
    przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, czyli do daty wystąpienia
    przychodu należnego (odpowiednio daty poniesienia kosztu), wynikającego z faktury
    pierwotnej. Natomiast w przypadku, gdy faktura pierwotna prawidłowo dokumentowała
    zdarzenie gospodarcze, które miało miejsce w dacie jej wystawienia (stan faktyczny), a
    faktura korygująca (inny dokument) została wystawiona z powodu późniejszych zdarzeń, a
    więc okoliczności mających wpływ na zmianę przychodów powstałych już po wystawieniu
    faktury pierwotnej, takich jak np. obniżenie ceny, udzielenie rabatu czy zwrotu towaru -

    fakturę korygującą/inny dokument należy rozliczyć na bieżąco, z datą jej wystawienia w
    przypadku korekty przychodów i odpowiednio z datą otrzymania w przypadku korekty
    kosztów.
    Wskazać należy, że art. 12 ust. 3l pkt 1 oraz art. 15 ust. 4k pkt 1 ustawy o CIT
    jednoznacznie wskazują, że przepisów art. 12 ust. 3j i 3k oraz art. 15 ust. 4i i 4j nie stosuje
    się do korekty dotyczącej przychodu/kosztu związanego ze zobowiązaniem podatkowym,
    które uległo przedawnieniu.
    Zobowiązanie podatkowe zostało zdefiniowane w art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. -
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”),
    zgodnie z którym:
      Zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego
      zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa,
      powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w
      przepisach prawa podatkowego.
    Stosownie do art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa
      podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania.
    Jak stanowi art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek przedawnienia.
    Z kolei, w myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Istotą przedawnienia jest bowiem to, że wskutek upływu określonego czasu zobowiązanie
    podatkowe wygasa z mocy prawa (przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy
    wierzycielem publicznoprawnym a podatnikiem).
    Instytucja przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ
    przedawnieniu nie mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające zobowiązanie
    podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Podatnik nie jest również
    zobowiązany do posiadania dokumentów oraz ewidencji prowadzonych dla celów
    rozliczania podatku za okresy, które uległy przedawnieniu.
    Z chwilą upływu terminu przedawnienia nie jest możliwa ani modyfikacja już dokonanego
    rozliczenia podatkowego przez podatnika, ani też kontrola (weryfikacja) jego
    prawidłowości przez organ podatkowy. Nie ma też możliwości skorygowania przychodów
    /kosztów podatkowych, za okres podatkowy, w stosunku do którego w podatku
    dochodowym od osób prawnych nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego.
    Jak wynika z opisu sprawy, w związku z zakończeniem danego Projektu, Spółka zamierza
    dokonywać urealnienia wykonania usługi budowlanej co do jej zakresu, przy czym jeżeli
    całość lub część prac nie zostanie zaakceptowana przez zamawiającego w ramach
    końcowego protokołu odbioru lub protokołu odbioru części robót, Spółka planuje
    dokonać bieżącej korekty uprzednio rozpoznanych przychodów oraz kosztów uzyskania
    przychodu na podstawie jednego zbiorczego dokumentu wewnętrznego (przykładowo w
    ramach polecenia księgowania z wyjaśnieniem przyczyn korekty oraz nawiązaniem do
    świadectwa przejęcia robót/końcowego protokołu odbioru). Jednocześnie, w przypadku,
    gdyby korekta wynikała z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki po stronie Spółki,
    dokona ona wstecznej korekty w odniesieniu do okresu rozliczeniowego, w którym
    pierwotnie rozpoznała przychody lub koszty uzyskania przychodu.
    W sytuacjach spornych, na moment zakończenia sporu, Spółka zamierza rozpoznawać
    przychody na gruncie ustawy o CIT jako:

    1) nowy tytuł przychodu – w sytuacji, w której spór kończy się w sposób powodujący
    uzyskaniem przez Spółkę dodatkowego przysporzenia majątkowego (Spółka na skutek
    sporu uzyska dodatkowe wynagrodzenie, ponad to, które było już wcześniej uzgodnione z
    kontrahentem), które nie jest bezpośrednio związane z przychodem podatkowym
    rozpoznanym przez Spółkę historycznie, który mógłby podlegać korekcie na gruncie art.
    12 ust. 3l ustawy o CIT;
    2) korektę uprzednio rozpoznanego przychodu – w sytuacji, w której spór kończy się w
    sposób powodujący uzyskaniem przez Spółkę dodatkowego przysporzenia majątkowego
    (Spółka na skutek sporu uzyska dodatkowe wynagrodzenie, ponad to, które było już
    wcześniej uzgodnione z kontrahentem), które jest bezpośrednio związane z określonym
    przychodem podatkowym rozpoznanym przez Spółkę historycznie, który może na
    moment zakończenia sporu, podlegać bieżącej korekcie na gruncie art. 12 ust. 3l ustawy o
    CIT.
    Równocześnie, Spółka na moment zakończenia sporu, zamierza rozpoznawać koszty
    uzyskania przychodów na gruncie CIT jako:
    1) koszty uzyskania przychodu (nowy tytuł) – w sytuacji, w której spór skończy się w
    sposób skutkujący poniesieniem przez Spółkę dodatkowego wydatku (Spółka na skutek
    sporu poniesie dodatkowy koszt), który nie jest bezpośrednio związany z kosztami
    uzyskania przychodów rozpoznanymi przez Spółkę historycznie, które mogłyby podlegać
    korekcie na gruncie art. 15 ust. 4k ustawy o CIT;
    2) korektę uprzednio rozpoznanych kosztów uzyskania przychodów – w sytuacji, w której
    spór skończy się w sposób skutkujący poniesieniem przez Spółkę dodatkowego wydatku
    (Spółka na skutek sporu poniesie dodatkowy koszt), który jest bezpośrednio związany z
    kosztami uzyskania przychodów rozpoznanymi przez Spółkę historycznie, które mogą na
    moment zakończenia sporu podlegać bieżącej korekcie na gruncie art. 15 ust. 4k ustawy o
    CIT.
    Biorąc po uwagę opis sprawy i przytoczone powyżej przepisy, należy zgodzić się z Państwa
    stanowiskiem, że Spółka powinna dokonywać korekty przychodów i kosztów z tytułu
    Projektów spowodowanych błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką wstecznie,
    zgodnie z art. 12 ust. 3j lub art. 15 ust. 4i, tj. w dacie pierwotnie rozpoznanego przychodu
    lub kosztu. W tym zakresie Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
    W sytuacji, w której uprzednio rozpoznany przychód lub koszt został przez Spółkę
    rozpoznany prawidłowo, a przyczyną późniejszej korekty przychodu bądź kosztu nie
    będzie błąd rachunkowy ani inna oczywista omyłka, należy przyjąć, że zdarzenie to spełnia
    warunki właściwe dla dokonania korekty przychodów/kosztów podatkowych „na bieżąco”,
    tj. w okresie rozliczeniowym, w którym został wystawiony/otrzymany dokument
    potwierdzający przyczyny korekty, np. faktura, prawomocny wyrok sądu, o ile nie doszło
    do przedawnienia zobowiązania podatkowego. W tym zakresie Państwa stanowisko
    również należało uznać za prawidłowe.
    Nie można jednak zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie, z którym w przypadku
    upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z Projektów,
    Spółka w wyniku zakończenia sporu może dokonać następczej korekty przychodów
    /kosztów poprzez rozpoznanie dodatkowego przychodu lub kosztu.
    Jak już wskazano z chwilą upływu terminu przedawnienia nie jest możliwa ani modyfikacja
    już dokonanego rozliczenia podatkowego przez podatnika. Tym samym z powodu
    przedawnienia zobowiązania podatkowego, Spółka nie będzie zobligowana do
    rozpoznania przychodu podatkowego, jak również nie będzie uprawniona do rozpoznania
    kosztów uzyskania przychodów.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 w części dotyczącej
    rozpoznania przychodu/kosztów w sytuacji przedawnienia zobowiązania podatkowego
    należy uznać za nieprawidłowe, a w pozostałej części za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.