Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-480/10/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-10
Teza: Czy dochód ze sprzedaży wizerunku małoletniej córki dla celów reklamy jest dochodem z pracy dziecka, czy też dochodem z praw autorskich?
Słowa kluczowe: dochód; majątek; małoletni; prawa-prawa autorskie; wizerunek; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2010 r. (data wpływu 10 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodów małoletniego dziecka - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodów małoletniego dziecka.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni pozostaje z małżonkiem we wspólnocie majątkowej małżeńskiej i w zeznaniach podatkowych rozlicza się wspólnie z nim. W 2009 r. ich 7 letnia córka – ze względu na swoją urodę – otrzymała propozycję jednej z firm reklamowych na zaprezentowanie swojego wizerunku na reklamie, nie wykonując przy tym żadnych czynności, ani żadnej pracy.

Za tę reklamę na imię i nazwisko córki zostało wypłacone wynagrodzenie, które firma reklamowa uwzględniła w informacji PIT-11 za 2009 r. – w rubryce 8 - jako prawa autorskie. Wynagrodzenie, które otrzymała córka było związane za sprzedażą jej wizerunku.

W kwietniu 2010 r. rozliczając się za 2009 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem wypełniła PIT-36 oraz dwa załączniki PIT/M, w których każdy z małżonków wpisał po ½ otrzymanej przez córkę kwoty z tytułu praw majątkowych (prawa do wizerunku).

Urząd Skarbowy zakwestionował taki sposób rozliczenia, twierdząc że na córkę należało złożyć oddzielne zeznanie na druku PIT-37. Ponieważ wskazana forma rozliczenia była dla Wnioskodawczyni i Jej małżonka niekorzystna, nie zgodzili się na dokonanie korekty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dochód ze sprzedaży wizerunku małoletniej córki dla celów reklamy jest dochodem z pracy dziecka, czy też dochodem z praw autorskich?

Zdaniem Wnioskodawczyni - zrobienie zdjęcia twarzy córki jest związane ze sprzedażą wizerunku, nie można zatem zakwalifikować uzyskanych przez nią przychodów do przychodów z pracy. Pracą jest bowiem wykonywanie czynności za które otrzymuje się wynagrodzenie. Wobec powyższego Wnioskodawczyni miała prawo – przy składaniu zeznania rocznego - rozliczyć dochody małoletniej córki z tytułu prawa do wizerunku w swoim zeznaniu podatkowym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci.

Z wykładni gramatycznej art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, iż co do zasady dochody małoletnich dzieci dolicza się do dochodów rodziców, za wyjątkiem dochodów wyraźnie wskazanych w tym przepisie. Tylko dochody z pracy małoletnich dzieci, stypendiów oraz dochody z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku podlegają opodatkowaniu na imię małoletniego dziecka.

Sposób opodatkowania dochodów małoletnich dzieci uzależniony został od tego, czy rodzicom przysługuje zarząd nad danym składnikiem majątku dziecka, czy też nie, a to z kolei wynika z przepisów ustawy dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). W myśl art. 101 § 1 tej ustawy, rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską, natomiast zgodnie z art. 101 § 2 ww. ustawy, zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż z tytułu udostępnienia wizerunku 7 letniej córki wypłacono jej wynagrodzenie. Udostępnienie wizerunku nie wiązało się z wykonywaniem żadnych czynności, oraz pracy przez małoletnią córkę.

Ww. wynagrodzenie wykazane zostało w informacji PIT-11 za 2009 r. wystawionej za rok 2009 na jej imię i nazwisko, w rubryce 8 – prawa autorskie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631 zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1.  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe),
2.  plastyczne,
3.  fotograficzne,
4.  lutnicze,
5.  wzornictwa przemysłowego,
6.  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne,
7.  muzyczne i słowno-muzyczne,
8.  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne,
9.  audiowizualne (w tym filmowe).

Natomiast w myśl art. 1 ust. 3 tej ustawy, utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.

Na mocy art. 1 ust. 4 ww. ustawy, ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Przedmiotem prawa autorskiego jest zatem utwór. Nabycie praw autorskich przez twórcę następuje z mocy prawa wraz z tworzeniem utworu.

Jak wynika, z pisma Resortu Kultury z dn. 14 listopada 2002 r. zn. DP/WPA.024/409/02 „(\`(...)\`) wynagrodzenie za korzystanie z wizerunku nie jest wynagrodzeniem za korzystanie z praw autorskich lub za rozporządzanie nimi. Prawo do wizerunku jest kategorią odrębną od praw pokrewnych. Wynagrodzenie za korzystanie z wizerunku nie może być traktowane jako wynagrodzenie za korzystanie z artystycznego wykonania, bowiem osoba, której wizerunek jest wykorzystywany, nie jest traktowana jako artysta wykonawca.”

Rozpowszechnianie wizerunku wymaga jednak zezwolenia osoby na nim przedstawionej, co wynika z art. 81 ust. 1 cyt. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie. Przepis ten ma zatem charakter szczególny, gdyż nie dotyczy ochrony autora lub utworu, lecz zawiera postanowienia w istocie ograniczające swobodę wypowiedzi twórczej, głównie ze względu na poszanowanie dóbr osobistych chronionych prawem powszechnym.

Z powyższego wynika, że wynagrodzenie za korzystanie z wizerunku nie jest wynagrodzeniem z praw autorskich.

W przedmiotowej sprawie wypłaconego wynagrodzenia nie można też zakwalifikować do przychodu z pracy małoletniego dziecka.

Ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „praca”, to należy odwołać się do wykładni językowej wskazanego pojęcia.

Według słownika języka polskiego praca to świadoma, celowa działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr materialnych lub kulturalnych, będąca podstawą i warunkiem istnienia i rozwoju społeczeństwa.

Pracą – w znaczeniu powołanej definicji – są zatem wszelkie czynności, których celem jest wytworzenie dobra materialnego lub kulturalnego i to niezależnie od tego, czy są wykonywanie w ramach obowiązków wynikających ze stosunku pracy, stosunku służbowego, czy też w ramach działalności wykonywanej osobiście np. umowy zlecenia, umowy o dzieło.

Mając na uwadze definicję słownikową omawianego pojęcia, pracą byłyby wszelkie czynności dziecka związane np. z pozowaniem w trakcie sesji fotograficznej, gdyż ich efektem jest stworzenie dobra w postaci produktu reklamowego. Wówczas wynagrodzenie za pozowanie i zdjęcia reklamowe, które powstałyby na skutek tego pozowania, stanowiłoby dochód dziecka, podlegający opodatkowaniu na jego imię i nazwisko.

Reasumując, wynagrodzenia za udostępnienie wizerunku małoletniego dziecka, które w związku z udostępnianiem tego wizerunku nie wykonywało żadnej pracy (żadnych czynności), nie można zakwalifikować do kategorii przychodów z pracy, ani też do przychodu z praw autorskich.

W związku z powyższym przychód uzyskany z tego tytułu Wnioskodawczyni – jako rodzic małoletniego dziecka – prawidłowo wykazała w swoim zeznaniu podatkowym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.