Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-931/11-4/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-10-26
Teza: Czy otrzymane kwoty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią przychód Zleceniobiorcy (podatnika) jako jego wynagrodzenie z tytułu świadczonej usługi w ramach rozwiązanej umowy zlecenia przed jej wykonaniem (art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), czy też przychód z tytułu odszkodowanie (art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) z tytułu powstałej szkody w składniku majątku Zleceniobiorcy jakim była przyszła wierzytelność wobec Zleceniodawcy wynikająca z zawartej umowy zlecenia, a która wygasła, w wyniku skutecznego rozwiązania umowy zlecenia przez Zleceniodawcę bez ważnej przyczyny?
Słowa kluczowe: działalność; odszkodowania; przychód; składnik-składnik majątkowy; szkody
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2011 r. (data wpływu 28 lipca 2011 r.), uzupełnionym w dniu 20 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 13 października 2011 r., znak ILPB1/415-931/11-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 17 października 2011 r., a w dniu 20 października 2011 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 18 października 2011 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W 2007 roku Wnioskodawca – adwokat, prowadzący działalność gospodarczą w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej – zawarł umowę zlecenia z osobą fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą. Przedmiotem umowy zlecenia było prowadzenie sprawy sądowej w imieniu zleceniodawcy o zapłatę należności wynikającej z prowadzonej przez Zleceniodawcę działalności gospodarczej. Przedmiotem umowy zlecenia było zarówno prowadzenie w imieniu Zleceniodawcy sprawy sądowej jak i postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy uzyskany w postępowaniu sądowym. Strony uzgodniły wynagrodzenie w wysokości procenta kwoty zasądzonej i wyegzekwowanej od przeciwnika procesowego zleceniodawcy. Wynagrodzenie miało być płatne po zakończeniu sprawy objętej zleceniem tzn. po zakończeniu postępowania sądowego i postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy uzyskany w postępowaniu sądowym. W umowie zlecenia ustalona została wysokość minimalnego wynagrodzenia brutto.

Zleceniobiorca był zobowiązany do wystawienia faktury na rzecz Zleceniodawcy po wykonaniu usługi.

W związku z zawarciem umowy zlecenia Zleceniodawca wystawił na zlecenie Zleceniobiorcy własny, zupełny weksel na kwotę ustalonego minimalnego wynagrodzenia brutto. Weksel jest płatny za okazaniem.

W 2009 roku Zleceniodawca – w trakcie procesu sądowego prowadzonego w oparciu o umowę zlecenia – wypowiedział Zleceniobiorcy umowę Zlecenia. Po wypowiedzeniu umowy zlecenia Zleceniobiorca okazał Zleceniodawcy weksel do wykupu i wezwał Zleceniodawcę do zapłaty kwoty wekslowej.

Po bezskutecznym upływie terminu do wykupu weksla, Zleceniobiorca skierował pozew przeciwko Zleceniodawcy o zapłatę kwoty wekslowej. Sąd wydał nakaz zapłaty nakazujący Zleceniodawcy zapłatę kwoty wekslowej.

Zleceniodawca złożył zarzuty od nakazu zapłaty.

Po przeprowadzeniu rozprawy Sąd I instancji utrzymał nakaz zapłaty w mocy a Sąd II oddalił apelację Zleceniodawcy. Nakaz zapłaty stał się prawomocny w 2011 roku. Oba sądy uznały, że wypowiedzenie umowy zlecenia przez Zleceniodawcę było skuteczne ale nastąpiło bez ważnej przyczyny i w związku z tym Zleceniobiorcy należy się odszkodowanie. Wysokość kwoty określonej w nakazie zapłaty odpowiada wysokości kwoty wekslowej a ta z kolei pokrywa się z wysokością minimalnego wynagrodzenia brutto ustalonego pomiędzy stronami w umowie zlecenia.

W chwili obecnej Zleceniobiorca skierował prawomocny nakaz zapłaty do egzekucji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy otrzymane kwoty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią przychód Zleceniobiorcy (podatnika) jako jego wynagrodzenie z tytułu świadczonej usługi w ramach rozwiązanej umowy zlecenia przed jej wykonaniem (art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), czy też przychód z tytułu odszkodowania (art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) z tytułu powstałej szkody w składniku majątku Zleceniobiorcy jakim była przyszła wierzytelność wobec Zleceniodawcy wynikająca z zawartej umowy zlecenia, a która wygasła, w wyniku skutecznego rozwiązania umowy zlecenia przez Zleceniodawcę bez ważnej przyczyny?

Zdaniem Wnioskodawcy, zasądzona (stwierdzona nakazem zapłaty) kwota przez sąd stanowi odszkodowanie w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zleceniodawca rozwiązując bez ważnej przyczyny umowę zlecenia wyrządził Zleceniobiorcy szkodę w postaci utraty przychodu z przyszłej wierzytelności stanowiącej wynagrodzenie za wykonaną usługę określonej umową zlecenia.

Zleceniobiorca, po skutecznym rozwiązaniu umowy zlecenia przez zleceniodawcę przed wykonaniem w całości usługi objętej zleceniem został pozbawiony prawa do żądania zapłaty wynagrodzenia. Zleceniodawca wypowiadając umowę zlecenia bez ważnych przyczyn wyrządził szkodę w składniku majątkowym Zleceniobiorcy jakim jest wierzytelność przysługująca Zleceniobiorcy od Zleceniodawcy, która stałaby się wymagalna po realizacji usługi w całości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca generalnie zwalnia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych różnego rodzaju świadczenia, które mają charakter odszkodowawczy. Wypłata odszkodowania poprzedzona jest zaistnieniem szkody, dlatego też ma ono służyć jej naprawieniu, zatem nie stanowi realnego przysporzenia majątkowego.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 12 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej zawarł umowę zlecenia, której przedmiotem było prowadzenie sprawy sądowej jak i postępowania egzekucyjnego w imieniu zleceniodawcy. Strony uzgodniły wynagrodzenie, a zleceniodawca wystawił na zlecenie Zleceniobiorcy własny, zupełny weksel na kwotę ustalonego minimalnego wynagrodzenia brutto. W 2009 roku Zleceniodawca w trakcie procesu sądowego prowadzonego w oparciu o umowę zlecenia wypowiedział Wnioskodawcy umowę zlecenia. Po bezskutecznym upływie terminu do wykupu weksla Zainteresowany skierował pozew przeciwko Zleceniodawcy do sądu.

Sąd wydał nakaz zapłaty nakazujący Zleceniodawcy zapłatę kwoty wekslowej. Nakaz zapłaty stał się prawomocny w 2011 r., sąd uznał, że wypowiedzenie umowy zlecenia przez Zleceniodawcę było skuteczne ale nastąpiło bez ważnej przyczyny i w związku z tym Wnioskodawcy należy się odszkodowanie.

Przedmiotowe odszkodowanie pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą. Przychód z tytułu otrzymanego odszkodowania należy rozliczyć zatem w ramach źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy i należy go wykazać w odpowiedniej ewidencji prowadzonej dla tej działalności i opodatkować łącznie z pozostałymi przychodami z tej działalności.

Reasumując, otrzymane kwoty w postępowaniu egzekucyjnym stanowią przychód Zleceniobiorcy (podatnika) z tytułu odszkodowania - art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu powstałej szkody w składniku majątku Zleceniobiorcy jakim była przyszła wierzytelność wobec Zleceniodawcy wynikająca z zawartej umowy zlecenia, a która wygasła, w wyniku skutecznego rozwiązania umowy zlecenia przez Zleceniodawcę bez ważnej przyczyny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.