Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.149.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Otrzymanie kwoty dodatkowej w wyniku ugody zawartej z
bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
odsetki-odsetki ustawowe
ugody-ugoda sądowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Na podstawie umowy z dnia (...) 2003 r. (...) (obecnie (...)) udzielił Pani kredytu
    hipotecznego waloryzowanego kursem CHF w kwocie (...) zł na zakup spółdzielczego
    własnościowego prawa do lokalu z rynku wtórnego, pokrycie kosztów prowizji banku,
    ubezpieczenia niskiego wkładu własnego oraz na pokrycie prawnego zabezpieczenia
    kredytu. Kredyt był związany z realizacją własnych potrzeb mieszkaniowych. Kredyt został
    zabezpieczony hipoteką umowną oraz wekslem in blanco. Nie korzystała Pani z ulgi
    odsetkowej.
    W mieszkaniu zamieszkiwała Pani wraz z dziećmi. Jest Pani osobą rozwiedzioną. Z uwagi
    na chorobę kręgosłupa i problemy z poruszaniem się po schodach sprzedała Pani
    mieszkanie w roku 2014. Kredyt oraz hipoteka została przeniesiona za zgodą banku na
    inne zakupione na potrzeby własne i rodziny mieszkanie, gdzie Pani zamieszkuje,
    kontynuowała Pani spłatę kredytu. W roku 2023 dokonała Pani całkowitej spłaty kredytu.
    Za pośrednictwem kancelarii prawnej w roku 2024 złożyła Pani pozew o uznanie umowy
    za nieważną w związku z zawarciem w umowie klauzul abuzywnych i zapłatę kwoty (...) zł
    tytułem nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych oraz opłat związanych z
    kredytem wraz z należnymi odsetkami ustawowymi od dnia następnego od doręczenia
    pozwu oraz kwoty (...) zł tytułem części nienależnie nadpłaconych rat kapitałowo-
    odsetkowych wraz z należnymi odsetkami ustawowymi.
    Sprawa zawisła przed sądem okręgowym w (...). Nie zapadł jeszcze wyrok w tej sprawie.
    W toku procesu bank kierował do Pani propozycje zawarcia ugody pozasądowej, a
    obecnie bank przedstawił propozycję ugody sądowej celem polubownego zakończenia
    sporu.
    W treści ugody bank zaproponował zwrot kwoty (...) zł. W ugodzie jest zapisane
    zobowiązanie dotyczące wycofania przez Panią pozwu przeciwko bankowi za zrzeczeniem
    się roszczeń. Bank nie precyzuje w treści ugody z jakiego tytułu jest zwrot.
    W treści ugody znajduje się zapis:
    „...kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwrotu, w odniesieniu do kwoty
    wskazanej w ugodzie, po jego stronie nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z
    tym na banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. Obowiązek przygotowania informacji
    PIT-11 dla kwoty zwrotu.
    Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, iż bank wystąpił do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie stanu
    faktycznego powstałego w wyniku zawartej ugody, co do tego czy po stronie kredytobiorcy
    powstanie przychód związany za zwrotem wskazanym w ugodzie, a tym samym na banku
    nie ciąży wyżej opisany obowiązek informacyjny. Bank otrzymał interpretację
    indywidualną i zamieścił o niej komunikat na stronie internetowej (...)”.
    Na stronie banku znajduje się informacja w tym zakresie, do której bank Panią odesłał:
    „... ugody dotyczące kredytów lub pożyczek zasadniczo mają skutki podatkowe. W wyniku
    zwolnienia z długu (umorzenia) po stronie kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy powstaje
    przychód do opodatkowania. Jeśli kwoty umorzenia nie obejmuje ulga podatkowa, to jako
    bank mamy obowiązek wystawić informację PIT-11 o przychodzie z tytułu ugody. Zgodnie
    z prawem musimy przygotować ją za zakończony rok kalendarzowy.
    Natomiast na podstawie odpowiedniej ugody możemy również zwrócić kredytobiorcy lub
    pożyczkobiorcy część kwot, które wcześniej wpłacił na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych.
    Zgodnie z interpretacją podatkową dyrektora krajowej informacji skarbowej w takiej
    sytuacji bank nie musi wystawiać Informacji PIT-11 z tytułu zwrotu. Zdaniem Dyrektora

    Krajowej Informacji Skarbowej takie zwroty nie są przychodem podatkowym, więc nie
    wiążą się z obowiązkiem informacyjnym”.
    Negocjowana jest także zapłata przez bank odsetek ustawowych za opóźnienie
    wyliczonych od dnia doręczenia pozwu.
    Ugoda nie jest jeszcze podpisana. Podpisanie ugody planowane jest w 2025 roku.

## Pytanie

1. Czy prawdziwe jest twierdzenie, że zwrot spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych nie
        powoduje powstania przychodu i nie jest przysporzeniem majątkowym, a jest
        jedynie zwrotem części środków pieniężnych wpłaconych z własnych środków
        pieniężnych na poczet rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu spłaty spornej umowy
        kredytu i nie powoduje obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób
        fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. O podatku
        dochodowym od osób fizycznych?
      2. Czy przeniesienie zaciągniętego kredytu i hipoteki na inną niż pierwotnie
        nieruchomość spowoduje konieczność zapłaty podatku dochodowego od
        zaproponowanego przez bank zwrotu?
      3. Czy prawdziwe jest twierdzenie, iż odsetki ustawowe w przypadku zwrotu ich przez
        bank korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, kwota nadpłaty kredytu, która zostanie
    zwrócona w ramach ugody nie jest dochodem opodatkowanym podatkiem PIT. Po Pani
    stronie jako kredytobiorcy nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu
    otrzymanego zwrotu kwoty nadpłaty kredytu w ramach ugody z bankiem. W wyniku
    zawarcia ugody jako kredytobiorca otrzymuje Pani niejako ekwiwalent środków
    pieniężnych, które na mocy umowy kredytowej zostały przekazane z Pani środków na
    rzecz banku w ramach spłaty rat kredytowo-odsetkowych, zgodnie z harmonogramem
    spłaty kredytu. Jako klient otrzymuje Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które
    zostały poniesione z Pani własnych środków. Zatem kwoty te nie powodują faktycznego
    przyrostu w Pani majątku, a jest to jedynie „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w
    Pani majątku. W konsekwencji można uznać, że taka operacja nie spełnia celu przychodu
    jakim jest zwiększenie Pani majątku, ani poprzez zwiększenie aktywów, ani poprzez
    zmniejszenie pasywów. W związku z tym po Pani stronie nie powstanie przychód
    podatkowy.
    Tym samym w Pani ocenie kwota zwrotu nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, przeniesienie zaciągniętego kredytu i
    hipoteki na inną niż pierwotnie nieruchomość nie ma wpływu na powstanie konieczności
    zapłaty podatku dochodowego od zaproponowanego przez bank zwrotu. Kredyt został
    pierwotnie zaciągnięty przez Panią na realizację własnych celów mieszkaniowych i na
    jedną nieruchomość, a późniejsze przeniesienie hipoteki na inną nieruchomość i dalsza
    spłata kredytu nie zmienia tego faktu.
    W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, odsetki ustawowe zwrócone przez bank w
    ramach ugody korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt. 95b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
      Jeśli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby

      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźnie postanowienie.
    Ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. Przepisem: wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu
    nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie ordynacji
    podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT zwalnia od opodatkowania wszelkie odsetki za
    opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od osób fizycznych.
    Skoro zwrot nienależnie pobranego świadczenia przez bank nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to odsetki zapłacone przez bank z tego
    tytułu też nie podlegają opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć
    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym

    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty (...) zł
    wyjaśniam, że zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła
    nad kosztami jego uzyskania. Jednakże jak wyżej wyjaśniłem definicja przychodu
    podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być
    uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    We wniosku wskazała Pani, że bank udzielił Pani kredytu hipotecznego w kwocie (...) zł.
    W wyniku realizacji zawartej umowy kredytowej wpłaciła Pani do banku kwotę (...) zł
    tytułem nienależnie uiszczonych rat kapitałowo-odsetkowych oraz opłat związanych z
    kredytem.
    Wobec powyższego, skoro kwota (...) zł, której wypłatę proponuje Pani w propozycji ugody
    sądowej bank, będzie mieścić się w kwocie wpłaconej przez Panią podczas spłaty kredytu
    hipotecznego to jej otrzymanie nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia
    majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pani przychodem w rozumieniu art.
    11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie
    skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
    Odnosząc się do kolejnej wątpliwości, którą wyraziła Pani w pytaniu nr 2 wskazuję, że
    przeniesienie zaciągniętego kredytu i hipoteki na inną nieruchomość pozostaje bez
    wpływu na powyższe.
    Pani stanowisko w powyższym zakresie uznałem za prawidłowe.
    Przechodząc do kwestii opodatkowania odsetek ustawowych wskazuję co następuje.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie
    z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Kwota otrzymanych odsetek stanowi przychód, ale nie każde odsetki otrzymane przez
    osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych
    sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego.
    Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w
    tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia
    zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze
    świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.

    Skoro proponowany przez bank na Pani rzecz zwrot kwoty nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone Pani od tej kwoty odsetki
    związane z opóźnieniem w jej wypłacie będą korzystały ze zwolnienia wynikającego z art.
    21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w powyższym zakresie uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.