Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.177.2017.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-23
Teza: Czy wraz ze sprzedażą pierwszej w 2015 r. usługi dokonywanej na rzecz osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej powstał wobec Wnioskodawcy obowiązek wprowadzenia kasy rejestrującej?
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; rachunki-rachunek bankowy; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2017 r. (data wpływu 25 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 kwietnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej, jako osoba fizyczna, działalności gospodarczej świadczy Pan usługi budowlane m.in. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Usługi świadczy Pan na terenie Polski, jak i za granicą. Od początku działalności cała sprzedaż zarówno w kraju jak i za granicą, była i jest dokumentowana wystawianymi rachunkami.

Poniżej kwoty obrotu uzyskanego w związku ze świadczeniem usług budowlanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Informacja ta ma kluczowe znaczenie dla wydania interpretacji.

*   w 2009 r. obrót na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej wyniósł 2.000,00 zł;
*   w 2010 r. obrót na rzecz ww. osób wyniósł 3.000 zł;
*   w 2011 r. obrót na rzecz ww. osób wyniósł 3.000 zł;
*   w 2012 r. obrót na rzecz ww. osób wyniósł 25.000 zł;
*   w 2013 r. obrót na rzecz ww. osób wyniósł 3.000 zł;
*   w 2014 r. obrót na rzecz ww. osób wyniósł 5.000 zł

Na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, w latach 2011-2012 korzystał Pan ze zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży w kasie rejestrującej ze względu na świadczenie usług w ilości mniejszej niż 50 oraz mniej niż 25 kontrahentów.

Również w latach 2013-2014 korzystał Pan ze zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży w kasie rejestrującej ze względu na świadczenie usług w ilości mniejszej niż 50 oraz mniej niż 25 kontrahentów (zwolnienie to przewidziane było § 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących).

Również w 2015 r. wykonywał Pan usługi budowlane na rzecz osób fizycznych. Wszystkie z tych usług udokumentowane zostały rachunkami na ogólną kwotę 31.000 zł (słownie: trzydzieści jeden tysięcy złotych), które to rachunki w całości uregulowane zostały w formie gotówkowej. Na kwotę 31.000 zł składają się dwa rachunki z 10 marca 2015 r. na kwotę 16.000 zł i z 10 września 2015 r. na kwotę 15.000 zł. W tym przypadku, ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w 2015 r. korzystał Pan na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Podkreśla Pan, że ww. zwolnienie miało zastosowanie w tej sytuacji (a contrario § 3 ust. 2 ww. Rozporządzenia), gdyż w poprzednim roku podatkowym nie był Pan zobowiązany do ewidencjonowania, nie przestał także spełniać warunków do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

Po przekroczeniu w 2015 r. kwoty obrotu w wysokości 20.000 zł, kolejne rachunki, w związku ze świadczeniem usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, wystawione zostały przez Pana w roku 2016. Każdy z tych rachunków uregulowany został przelewem na konto, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynikało, jakiej czynności dotyczyła ta zapłata.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wraz ze sprzedażą pierwszej w 2015 r. usługi dokonywanej na rzecz osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej powstał wobec Pana obowiązek wprowadzenia kasy rejestrującej?

Zdaniem Wnioskodawcy, co do zasady kasa rejestrująca powinna być wprowadzona dopiero po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym została przekroczona kwota 20.000 zł przychodu z tytułu świadczenia usług na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej w 2015 r. Jednak, mając na uwadze fakt, że skoro po przekroczeniu ww. kwoty dalej – w 2016 r. – wystawiał Pan rachunki, które w całości były regulowane bezgotówkowo – czyli były zwolnione z obowiązku ewidencjonowania, jako wymienione w poz. 38 załącznika do Rozporządzenia ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, to tym samym w Pana opinii nie powstał obowiązek wprowadzenia kasy rejestrującej, gdyż sytuacja ta była objęta przewidzianym w ww. rozporządzeniu wyłączeniem.

Podkreśla Pan, że przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących nie przestał spełniać warunków do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania i w związku z tym jest zwolniony z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 3 ust. 1 pkt 1 tegoż rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn. zm.), zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powołany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22).

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń.

Na gruncie przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że obrót osiągnięty w latach 2009-2014 uprawniał Pana do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie:

*   § 3 ust. 1 pkt 3 obowiązującego w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 228, poz. 1510), zgodnie z którym zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2009 r. również podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 4,
*   § 3 ust. 1 pkt 3 obowiązującego w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2010 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 224, poz. 1797), zgodnie z którym zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2010 r. również podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 4,
*   § 3 ust. 1 pkt 2 obowiązującego w okresie od 1 stycznia 2011 do 31 grudnia 2012 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 138, poz. 930), zgodnie z którym zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012 r. również podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40.000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6,
*   § 3 ust. 1 pkt 1 obowiązującego w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2014 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r. poz. 1382), zgodnie z którym zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Z opisu sprawy wynika, że w 2015 r. osiągnął Pan obrót w wysokości 31.000 zł. Na tę kwotę składały się transakcje udokumentowane dwoma rachunkami: z 10 marca 2015 r. na kwotę 16.000 zł i z 10 września 2015 r. na kwotę 15.000 zł, w całości uregulowanymi w formie gotówkowej.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w okresie 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2016 r., poz. 1215).

Stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Jak wynika z zapisu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

Powyższe wskazuje, że w wyniku przekroczenia w dniu 10 września 2015 r. kwoty obrotu w wysokości 20.000 zł, uprawniającej do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zwolnienie to straciło moc z dniem 1 grudnia 2015 r. Tym samym, obrót osiągnięty z każdej kolejnej transakcji wykonanej na rzecz osób fizycznych, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podlegał temu obowiązkowi, chyba że transakcje te spełniały warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

Z opisu sprawy wynika, że do końca 2015 r. nie osiągnął Pan dalszego obrotu z tytułu świadczenia usług na rzecz ww. osób, bowiem kolejne transakcje udokumentowane zostały rachunkami dopiero w 2016 r. Każdy z tych rachunków uregulowany został przelewem na rachunek bankowy, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynikało, jakiej czynności dotyczyła ta zapłata.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego wcześniej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 38 tego załącznika wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

Stosownie do zapisu § 4 ww. rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku dostawy towarów i świadczenia usług wymienionych w tym przepisie.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że aby podatnik miał możliwość skorzystania z prawa do zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 38 załącznika do ww. rozporządzenia, należało łącznie spełnić następujące warunki: zapłata powinna być w całości dokonana za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie miało wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczyła, a przedmiotem świadczenia nie były czynności wymienione w § 4 rozporządzenia. Niewystąpienie jednego z nich oznaczało brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, żeby przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej były czynności, o których mowa w powołanym § 4 rozporządzenia.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że – jak już wcześniej wskazano – zwolnienie podmiotowe z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w Pana przypadku straciło moc z dniem 1 grudnia 2015 r. Niemniej jednak, z uwagi na fakt, że – jak wynika z wniosku – zapłatę za kolejne transakcje wykonywane przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych otrzymywał Pan na rachunek bankowy, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynikało, jakiej czynności dotyczyła ta zapłata, to do dnia 31 grudnia 2016 r. w zakresie opisanych czynności mógł Pan korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 38 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r.

W świetle powyższego, przedstawione przez Pana stanowisko uznano za prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, interpretacja traci ważność w przypadku zmiany stanu prawnego lub w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.