Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.477.2025.2.SN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
ustawy dostawy części nieruchomości gruntowej oraz
obowiązku i braku obowiązku dokonania korekty.
Słowa kluczowe: grunty-grunt zabudowany
korekta-korekta podatku
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta środki trwałe i nieruchomości
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
2

Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku w razie nastąpienia
zmiany w stopniu wykorzystywania nieruchomości do
celów działalności gospodarczej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 11

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    · zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części
      nieruchomości gruntowej nr A wraz z posadowionymi na niej budowlami (pierwsza
      część pytania oznaczonego we wniosku nr 1);

    · zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części
      nieruchomości gruntowej nr B wraz z posadowionymi na niej budowlami (druga część
      pytania oznaczonego we wniosku nr 1);
    · zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części
      nieruchomości gruntowej nr A wraz z naniesieniami zielonymi (pierwsza część pytania
      oznaczonego we wniosku nr 2);
    · zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części
      nieruchomości gruntowej nr B wraz z naniesieniami zielonymi (druga część pytania
      oznaczonego we wniosku nr 2);
    · braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w rozumieniu art. 91 ustawy
      za część nieruchomości gruntowej nr B, wydzielonej pod realizację drogi publicznej na
      podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
      inwestycji w zakresie dróg publicznych, w związku z otrzymanym odszkodowaniem
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
    · obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z poniesionymi przez
      Państwa nakładami na zagospodarowanie działki nr A, w odniesieniu, co do których
      Spółka otrzymała odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na
      podmurówce betonowej z furtką, słup ogrodzenia boiska sportowego oraz trawnik
      (pierwsza część pytania oznaczonego we wniosku nr 4);
    · braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z poniesionymi
      przez Państwa nakładami na zagospodarowanie działki nr B, w odniesieniu co do
      których Spółka otrzymała odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na
      podmurówce betonowej z furtką, utwardzenie z kostki betonowej, zbiornik na
      deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych, krawężnik betonowy, tuje,
      klony oraz trawnik (druga część pytania oznaczonego we wniosku nr 4).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 8 września 2025 r. (wpływ 10 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) (dalej: Podatnik, Wnioskodawca, Spółka) jest spółką kapitałową prawa polskiego
    mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Podstawową działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub
    dzierżawionymi. W celu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca w roku
    2014 oraz roku 2018 nabył nieruchomości gruntowe.
    Aktem notarialnym z (...) została nabyta działka o nr (...), z której to w wyniku podziału
    decyzją Starosty (...) powstała m.in. działka o nr B. Działka nr (...) została nabyta (...) od
    Gminy (...).
    Aktem notarialnym z (...) została nabyta działka o nr (...), z której to w wyniku podziału
    decyzją Starosty (...) powstała działka o nr A. Działka nr (...) została nabyta (...) od osoby
    fizycznej.
    Na działkach A oraz B zostały położone naniesienia przez Podatnika.
    Działki wraz z naniesieniami były przedmiotem wywłaszczenia.
    Wnioskodawca (...) otrzymał odszkodowanie za działkę A wraz z naniesieniami, o których
    mowa poniżej.
    Wnioskodawca (...) otrzymał odszkodowanie za działkę B wraz z naniesieniami, o których
    mowa poniżej.

    Na działce nr A będącej przedmiotem wywłaszczenia, wg operatu szacunkowego z 14
    listopada 2024 r., na dzień 5 sierpnia 2024 r. znajdowały się następujące naniesienia:
    · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · słup ogrodzenia boiska sportowego – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
      lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
    · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418).
    Na działce nr B będącej przedmiotem wywłaszczenia, wg operatu szacunkowego z 14
    listopada 2024 r., na dzień 5 sierpnia 2024 r. znajdowały się następujące naniesienia:
    · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · utwardzenie z kostki betonowej – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
      lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
    · zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych – budowla w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 418);
    · krawężnik betonowy – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
      Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
    · tuje – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · klony – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418).
    Wydatki na naniesienia na działce (...), z której to w wyniku podziału decyzją Starosty (...)
    powstała działka o nr A zostały poniesione w roku 2018.
    Wydatki na naniesienia na działce o nr (...), z której to w wyniku podziału decyzją Starosty
    (...) powstała m.in. działka o nr B zostały poniesione w roku 2014.
    Podatnik nie jest w stanie wskazać jaka była wysokość nakładów poniesionych na
    poszczególne naniesienia na obu działkach.
    Podatnik działa z należytą starannością i bezwzględnie przestrzega obowiązujących
    przepisów prawa podatkowego, w tym obowiązków w zakresie przechowywania
    dokumentacji. Dokumenty są przechowywane przez okres wymagany przepisami prawa,
    jednak po jego upływie – przy braku ustawowego obowiązku ich dalszego archiwizowania
    – dokumentacja nie jest już przechowywana.
    Warto również zaznaczyć, że podatnik nie planował zbycia przedmiotowych
    nieruchomości przed upływem 10 lat, a sytuacja wywłaszczenia działki na rzecz Skarbu
    Państwa miała charakter nagły i nie była przez Podatnika zakładana. W okresie od roku
    2014 do chwili obecnej wobec Podatnika nie było również prowadzone żadne
    postępowanie podatkowe, które uzasadniałoby konieczność dłuższego przechowywania
    dokumentacji.

    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości, jednostka zobowiązana jest do przechowywania dokumentacji
    księgowej przez okres 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym,
    którego dane dokumenty dotyczą.
    Na podstawie art. 86 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa: „Podatnicy obowiązani do
    prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem
    dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że
    ustawy podatkowe stanowią inaczej”.
    W związku z powyższym, na dzień sporządzenia niniejszego pisma, Podatnik nie posiada
    szczegółowej dokumentacji umożliwiającej wskazanie wysokości wydatków poniesionych
    na poszczególne naniesienia, z rozbiciem na każdą działkę oraz każde z tych naniesień.
    Na podstawie art. 112 ustawy VAT „Podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje
    prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności
    faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia
    zobowiązania podatkowego (...)”.
    W związku z poniesieniem ww. wydatków inwestycyjnych, w kwestii nabycia/wytworzenia
    środków trwałych, których wartość początkowa każdego z nich przekracza 15.000 zł
    podatnik – działając zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie był zobowiązany do
    przechowywania ksiąg rachunkowych oraz dokumentacji źródłowej poza okres
    przewidziany w wyżej przytoczonych przepisach. W konsekwencji, obecnie nie jest
    możliwe jednoznaczne ustalenie, czy wartość poszczególnych środków trwałych
    przekraczała próg 15.000 zł w momencie ich wprowadzenia do ewidencji.
    W celu zobrazowania wartości środków trwałych związanych z przedmiotowymi działkami,
    Wnioskodawca przedstawia wyceny wynikające z operatów szacunkowych, obejmujące
    wartość naniesień przypisanych do poszczególnych nieruchomości gruntowych. Na
    moment otrzymania decyzji określającej wysokość odszkodowania, wskazane wartości
    miały istotny wpływ na jego końcową wysokość.
    W oparciu o uzyskane operaty szacunkowe:
    Oszacowanie kosztu odtworzenia nakładów budowlanych znajdujących się na działce nr A
    na dzień 5 maja 2024 r.:
    1. ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej – koszt odtworzenia (...);
    2. słup ogrodzenia boiska sportowego (piłkochwytu) – koszt odtworzenia (...).
    Oszacowanie kosztu wartości nasadzeń znajdujących się na działce nr A na dzień 5 maja
    2024 r.:
    1. trawnik (...).
    Oszacowanie kosztu odtworzenia nakładów budowlanych znajdujących się na działce nr B
    na dzień 5 maja 2024 r.:
    1. ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej – koszt odtworzenia (...);
    2. utwardzenie z kostki betonowej – (...);
    3. zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych – (...);
    4. krawężnik betonowy – (...) zł.
    Oszacowanie kosztu wartości nasadzeń znajdujących się na działce nr B na dzień 5 maja
    2024 r.:
    1. tuja – (...);
    2. klon – (...);
    3. klon – (...) zł;

    4. trawnik – (...).
    Odnosząc się do kwestii wytworzenia nieruchomości, o której mowa w art. 2 pkt 14a
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze
    zm.), podatnik – działając zgodnie z obowiązującymi przepisami – nie był zobowiązany do
    przechowywania ksiąg rachunkowych oraz dokumentacji źródłowej poza okres
    przewidziany w wyżej wskazanych przepisach. W związku z poniesionymi wydatkami
    inwestycyjnymi, doszło do wytworzenia nieruchomości, o którym mowa w art. 2 pkt 14a
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze
    zm.). Jednakże nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie dat oddania nieruchomości do
    użytkowania. Budowle jakie zostały utworzone zostały wskazane powyżej.
    W związku z wybudowaniem przedmiotowych naniesień, Spółce przysługiwało prawo do
    odliczenia podatku naliczonego. Spółka dokonała odliczenia podatku naliczonego, w
    okresie kiedy powstawały poszczególne środki trwałe. Nie jest możliwe wskazanie wartości
    odliczonego podatku dla każdego naniesienia.
    Zasiedlenia budowli położonych na działce A miało miejsce w roku 2018.
    Zasiedlenia budowli położonych na działce B miało miejsce w roku 2014.
    Wywłaszczenie działki nr A miało miejsce (...) 2024 r.
    Wywłaszczenie działki nr B miało miejsce (...) 2024 r.
    Działka o nr (...), z której to w wyniku podziału decyzją Starosty (...) powstała m.in. działka o
    nr B była zabudowana w momencie wywłaszczenia i była objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Obszar działki nr B znajdował się na terenie
    przeznaczonym pod zabudowę usługową.
    Działka o nr (...), z której to w wyniku podziału decyzją Starosty (...) powstała m.in. działka o
    nr A była zabudowana w momencie wywłaszczenia i była objęta miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Obszar działki nr A znajdował się na terenie
    przeznaczonym pod teren zabudowy usług oświaty.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Budowle, zlokalizowane na przedmiotowych działkach, zostały od podstaw wzniesione
      przez Podatnika i stanowią jego własny nakład inwestycyjny. Podatnik nie ponosił
      żadnych wydatków na ulepszenie budowli znajdujących się na przedmiotowych
      działkach w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
    2. Podatnik wskazuje (w wersji pierwotnej również zostało to wskazane), iż wobec upływu
      ustawowych terminów przechowywania dokumentacji księgowej, obecnie nie
      dysponuje pełnymi księgami rachunkowymi ani ewidencją środków trwałych
      dotyczącą lat objętych pytaniem. Należy podkreślić, że Podatnik nie planował zbycia
      przedmiotowych nieruchomości przed upływem 10 lat. Wywłaszczenie działki na rzecz
      Skarbu Państwa nastąpiło w sposób nagły, niezależny od woli Podatnika i niemożliwy
      do przewidzenia. Dokumentacja ta była prowadzona zgodnie z obowiązującymi w
      danym czasie przepisami prawa, jednak po upływie okresu archiwizacji, określonego w
      ustawie o rachunkowości oraz w przepisach podatkowych, została trwale
      zlikwidowana.
        W konsekwencji, na dzień sporządzania niniejszego wyjaśnienia Podatnik nie ma
        możliwości jednoznacznego ustalenia, które z wymienionych we wniosku
        składników majątku (tj. grunty, budowle, nasadzenia) były ujmowane w ewidencji
        jako odrębne środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające
        amortyzacji, a które stanowiły grunty bądź prawa użytkowania wieczystego gruntów
        zaliczane do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
        Podkreślić należy jednak, że ewidencja majątku była prowadzona w sposób
        prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa w okresie istnienia

        obowiązku ewidencyjnego, natomiast brak szczegółowych danych wynika wyłącznie
        z upływu ustawowego okresu archiwizacji dokumentów.
    3. Towary położone na działce A zostały oddane do użytkowania w roku 2018.
        Na działce nr A będącej przedmiotem wywłaszczenia, wg operatu szacunkowego z
        14 listopada 2024 r., na dzień 5 sierpnia 2024 r. znajdowały się następujące
        naniesienia:
    · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · słup ogrodzenia boiska sportowego – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
      lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
    · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418).
        Towary położone na działce B zostały oddane do użytkowania w roku 2014.
        Na działce nr B będącej przedmiotem wywłaszczenia, wg operatu szacunkowego z
        14 listopada 2024 r., na dzień 5 sierpnia 2024 r. znajdowały się następujące
        naniesienia:
    · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · utwardzenie z kostki betonowej – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
      lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
    · zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych – budowla w
      rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 418);
    · krawężnik betonowy – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
      Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
    · tuje – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · klony – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418);
    · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w rozumieniu
      przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      418).
    4. W odpowiedzi na pytanie oznaczone w wezwaniu nr 4 o treści „Czy wartość
      początkowa części nieruchomości gruntowej nr B, wydzielonej pod realizację drogi
      publicznej wynosiła co najmniej 15 000 zł?” Wnioskodawca wskazał, że:
        „Wartość początkowa części nieruchomości gruntowej nr B, wg operatu
        szacunkowego z 14 listopada 2024 r. na dzień 5 sierpnia 2024 r., wydzielonej pod
        realizację drogi publicznej wynosiła więcej niż 15 000 zł.
        Wartość zakupu działki nr B, dokonana w roku 2014, zgodnie z ceną określoną w
        akcie notarialnym oraz w odniesieniu do jej powierzchni, przekraczała kwotę 15 000
        zł”.

    5. W odpowiedzi na pytanie oznaczone w wezwaniu nr 5 o treści „Czy wartość
      początkowa każdego z naniesień, znajdujących się na moment wywłaszczenia na
      działce nr A oraz działce nr B wynosiła co najmniej 15 000 zł? Proszę wskazać odrębnie
      dla każdego z naniesień.” Wnioskodawca wskazał, że:
        „Poniższa tabela przedstawia wartość początkową każdego z naniesień,
        znajdujących się na moment wywłaszczenia na działce nr A oraz działce nr B:
        W tabeli nr 9 dokonano oszacowania kosztu odtworzenia nakładów budowlanych
        znajdujących się na działce nr B na (...) 2024 r.:
        Tabela nr 9
        (...)
        W tabeli nr 10 dokonano oszacowania wartości nasadzeń roślinnych znajdujących
        się na terenie działki nr B według stanu na (...) 2024 r.:
        Tabela nr 10
        (...)
        W tabeli nr 9 dokonano oszacowania kosztu odtworzenia nakładów budowlanych
        znajdujących się na działce nr A na (...) 2024 r.:
        Tabela nr 9
        (...)
        W tabeli nr 10 dokonano oszacowania wartości nasadzeń roślinnych znajdujących
        się na terenie działki nr A według stanu na dzień (...) 2024 r.:
        Tabela nr 10
        (...)
    6. Wskazane towary, których dotyczy przedmiotowy wniosek wykorzystywane były
      wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    7. W odpowiedzi na pytanie oznaczone w wezwaniu nr 7 o treści „Czy w stosunku do
      wydatków na nabycie/wytworzenie wszystkich towarów, których dotyczy wniosek
      przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego i czy dokonali
      Państwo tego odliczenia? Jeśli nie, to dlaczego? Proszę wskazać odrębnie dla każdego
      towaru.” Wnioskodawca wskazał, że:
        „W związku z realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu przedmiotowych
        naniesień, Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Spółka
        korzystała z tego prawa, dokonując odliczeń w okresach, w których oddawano do
        używania poszczególne środki trwałe”.

## Pytanie

1. Czy w opisanym stanie faktycznym odszkodowanie, które zostało wypłacone na rzecz
      Spółki za część nieruchomości gruntowej nr A wraz z posadowionymi budowlami,
      wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów ustawy o
      szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
      publicznych, które to odszkodowanie zostało przyznane w drodze oddzielnej decyzji
      administracyjnej, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT?
      Czy w opisanym stanie faktycznym odszkodowanie, które zostało wypłacone na rzecz
      Spółki za część nieruchomości B gruntowej wraz z posadowionymi budowlami,
      wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów ustawy o
      szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

      publicznych, które to odszkodowanie zostało przyznane w drodze oddzielnej decyzji
      administracyjnej, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym odszkodowanie, które zostało wypłacone na rzecz
      Spółki za część nieruchomości gruntowej A wraz z naniesieniami zielonymi w postaci
      trawy, wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów ustawy o
      szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
      publicznych, które to odszkodowanie zostało przyznane w drodze oddzielnych decyzji
      administracyjnych, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT?
      Czy w opisanym stanie faktycznym odszkodowanie, które zostało wypłacone na rzecz
      Spółki za część nieruchomości gruntowej B wraz z naniesieniami zielonymi w postaci
      trawy, tuji oraz klonów – wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie
      przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
      zakresie dróg publicznych, które to odszkodowania zostały przyznane w drodze
      oddzielnych decyzji administracyjnych, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art.
      43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    3. Czy Spółka za część nieruchomości gruntowej nr B, wydzielonej pod realizację drogi
      publicznej na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
      realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w związku z otrzymanym
      odszkodowaniem, będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w
      rozumieniu art. 91 ustawy VAT?
    4. Czy w związku z poniesionymi przez Spółkę nakładami na zagospodarowanie działki A,
      w odniesieniu, co do których Spółka otrzymała odszkodowanie – obejmującymi:
      · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        418);
      · słup ogrodzenia boiska sportowego – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z
        dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
      · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w
        rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
        2025 r. poz. 418)
      – po stronie Spółki powstaje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego?
      Czy w związku z poniesionymi przez Spółkę nakładami na zagospodarowanie działki B,
      w odniesieniu co do których Spółka otrzymała odszkodowanie – obejmującymi:
      · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        418);
      · utwardzenie z kostki betonowej – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7
        lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
      · zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych – budowla w
        rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
        2025 r. poz. 418);
      · krawężnik betonowy – budowla w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
        Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418);
      · tuje – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        418);

      · klony – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
        przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        418);
      · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w
        rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z
        2025 r. poz. 418)
    – po stronie Spółki powstaje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    (Stanowisko do pierwszej części pytania oznaczonego we wniosku nr 1)
    Spółka stoi na stanowisku, iż pierwsze zasiedlenie budowli posadowionych na
    nieruchomości gruntowej nr A nastąpiło w momencie ich pierwszego oddania do
    użytkowania następującego bezpośrednio po wybudowaniu. Mając z kolei na uwadze, iż
    od tak rozumianego pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy budowli w ramach
    wywłaszczenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata, jak również uwzględniając fakt, iż
    budowle posadowione na nieruchomości wywłaszczonej nie podlegały w tym okresie
    żadnym istotnym ulepszeniom, dostawy gruntu wraz z posadowionymi budowlami
    zdaniem Spółki, korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT.
    (Stanowisko do drugiej części pytania oznaczonego we wniosku nr 1)
    Spółka stoi na stanowisku, iż pierwsze zasiedlenie budowli posadowionych na
    nieruchomości gruntowej nr B nastąpiło w momencie ich pierwszego oddania do
    użytkowania następującego bezpośrednio po wybudowaniu. Mając z kolei na uwadze, iż
    od tak rozumianego pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy budowli w ramach
    wywłaszczenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata, jak również uwzględniając fakt, iż
    budowle posadowione na nieruchomości wywłaszczonej nie podlegały w tym okresie
    żadnym istotnym ulepszeniom, dostawy gruntu wraz z posadowionymi budowlami
    zdaniem Spółki, korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają art. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za
    odszkodowanie.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przy czym, stosownie do ust. 2 przywołanego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Spółki, odpłatna dostawa przez Spółkę
    Nieruchomości w drodze wywłaszczenia stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT, w ramach której Spółka działa jako podatnik VAT.

    Mając na względzie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub
    budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Co do zasady, dostawa nieruchomości na gruncie ustawy o VAT podlega opodatkowaniu
    według stawki podstawowej. Niemniej, od zasady ogólnej przewidziano wyjątki, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 10 i 10a ustawy o VAT.
    Zgodnie z pierwszym ze wskazanych przepisów, zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, przy czym, stosownie do art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    W tym zakresie należy wskazać, iż jako pierwsze zasiedlenie w myśl obecnego brzmienia
    art. 2 pkt 14 ustawy o VAT rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku VAT
    dostawę budynków/budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt
    10, pod warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT
    uwarunkowane jest przy tym łącznym spełnieniem warunków wymienionych w tym
    przepisie.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, na wywłaszczonych działkach znajdują się
    budowle w postaci między innymi ogrodzenia panelowego, krawężników, zbiornika o
    pojemności 10 000 litrów oraz nasadzeń zielonych.
    Zdaniem Spółki, dla oceny czy przedmiotowe obiekty stanowią budowle, wobec braku
    zdefiniowania tego pojęcia w ustawie o VAT odnieść należy się do postanowień ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (dalej: Prawo budowlane).
    Stosownie do art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przez budowlę należy rozumieć każdy
    obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
    liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno
    stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i
    urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne,

    hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia
    techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody,
    konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia
    terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń
    technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni
    wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod
    maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów
    składających się na całość użytkową.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki, za budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa
    budowlanego należy uznać obiekty znajdujące się na Nieruchomościach gruntowych,
    szczegółowo wymienione w opisie stanu faktycznego niniejszego wniosku.
    Ponadto, w ocenie Spółki, w odniesieniu do nieruchomości wywłaszczonej nie zachodzą
    przesłanki negatywne określone w lit. a oraz lit. b art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Jak już
    bowiem wskazano w stanie faktycznym, Nieruchomości zabudowane przed
    wywłaszczeniem były użytkowane, a w okresie dwóch lat poprzedzających jej dostawę nie
    miało miejsca ulepszenie posadowionych na nich budowli, na które wydatki stanowiłyby
    co najmniej 30% wartości początkowej.
    Tym samym, zdaniem Spółki uznać należy, iż dostawa Nieruchomości zabudowanych nie
    została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
    W tym zakresie zwrócić uwagę należy na szeroką definicję pierwszego zasiedlenia, jaka
    obecnie przyjęta została w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT – aktualne brzmienie tego przepisu
    nie uzależnia zaistnienia pierwszego zasiedlenia od oddania do użytkowania w wykonaniu
    czynności opodatkowanej VAT – wystarczające jest, by nastąpiło oddanie do użytkowania
    pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
    budynków, budowli lub ich części.
    Spółka stoi zatem na stanowisku, iż pierwsze zasiedlenie budowli posadowionych na
    nieruchomościach wywłaszczonych nastąpiło w momencie ich pierwszego oddania do
    użytkowania następującego bezpośrednio po wybudowaniu. Mając z kolei na uwadze, iż
    od tak rozumianego pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy budowli w ramach
    wywłaszczenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata, jak również uwzględniając fakt, iż
    budowle posadowione na nieruchomości wywłaszczonej nie podlegały w tym okresie
    żadnym istotnym ulepszeniom, dostawy te zdaniem Spółki korzystają ze zwolnienia z VAT
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie Spółka podkreśla, że powyższy pogląd znajduje poparcie w wydawanych w
    analogicznych do przedstawionego stanach faktycznych licznych interpretacjach
    indywidualnych DKIS, w tym:
    · interpretacji indywidualnej z 14 maja 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.142.2018.1.SS,
    · interpretacji indywidualnej z 10 października 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-
      1.4012.617.2018.2.IK,
    · interpretacji indywidualnej z 19 marca 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.797.2018.3.MD,
    · interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.806.2022.2.
      ŻR,
    · interpretacji indywidualnej z 5 maja 2021 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.97.2021.2.KK,
    · interpretacji indywidualnej z 30 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.523.2024.1.
      MPU,
    · interpretacji indywidualnej z 24 stycznia 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.698.2024.3.DS.
    Ad 2
    (Stanowisko do pierwszej części pytania oznaczonego we wniosku nr 2)

    Spółka stoi na stanowisku, iż odszkodowania otrzymane przez Spółkę w odniesieniu do
    części odszkodowania za poniesione nakłady zielone, będące częścią składową
    nieruchomości oraz trwale związane z gruntem, korzystają ze zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    (Stanowisko do drugiej części pytania oznaczonego we wniosku nr 2)
    Spółka stoi na stanowisku, iż odszkodowania otrzymane przez Spółkę w odniesieniu do
    części odszkodowania za poniesione nakłady zielone, będące częścią składową
    nieruchomości oraz trwale związane z gruntem, korzystają ze zwolnienia z VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za
    odszkodowanie.
    Ponadto, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przy czym, stosownie do ust. 2 przywołanego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Spółki, odpłatna dostawa przez Spółkę
    Nieruchomości w drodze wywłaszczenia stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu
    VAT, w ramach której Spółka działa jako podatnik VAT.
    Mając na względzie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub
    budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z
    podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Co do zasady, dostawa nieruchomości na gruncie ustawy o VAT podlega opodatkowaniu
    według stawki podstawowej. Niemniej, od zasady ogólnej przewidziano wyjątki, o których
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 10 i 10a ustawy o VAT.
    Zgodnie z pierwszym ze wskazanych przepisów, zwalnia się od podatku VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, przy czym, stosownie do art. 2
    pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod
    zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.

    W tym zakresie należy wskazać, iż jako pierwsze zasiedlenie w myśl obecnego brzmienia
    art. 2 pkt 14 ustawy o VAT rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, na wywłaszczonych działkach znajdują się
    tereny zielone, na które to Spółka poniosła niezbędne wydatki. Tereny zielone stanowią
    łączną całość z pozostałymi terenami, za które Spółka otrzymała odszkodowanie.
    Stosownie do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być
    odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
    Z treści § 2 cyt. przepisu wynika natomiast, że częścią składową rzeczy jest wszystko, co
    nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez
    uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
    W myśl § 3 powołanej normy, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego
    użytku nie stanowią jej części składowych.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie
    przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne
    urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili
    zasadzenia lub zasiania.
    Rozważając skutki podatkowe opisanej we wniosku transakcji, w odniesieniu do
    otrzymanego odszkodowania w części za poniesione nakłady zielone, stanowiące część
    składową nieruchomości gruntowej, należy mieć na uwadze jej aspekty cywilnoprawne,
    jak również te które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy o podatku od towarów i
    usług, toteż Spółka stoi na stanowisku, iż odszkodowania otrzymane przez Spółkę w
    odniesieniu do naniesień zielonych korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Ad 3
    Spółka nabyła nieruchomości gruntowe z zamiarem czerpania pożytków z tytułu
    prowadzonej działalności gospodarczej, po czym w wyniku wywłaszczenia, a więc
    zdarzenia niezależnego od woli Spółki nastąpiła zmiana przeznaczenia wywłaszczonej
    części nieruchomości, to Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku
    naliczonego z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc od roku, w którym nieruchomość
    została oddana do użytkowania, na podstawie art. 91 ust. 7 i ust. 7a w związku z art. 91
    ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca, jest zarejestrowany na potrzeby podatku od towarów i usług jako
    podatnik VAT czynny. Wnioskodawca (...) aktem notarialnym numer repetytorium (...)
    nabył nieruchomość, co do której przysługiwało mu prawo odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu nieruchomości. Wnioskodawca skorzystał z prawa odliczenia.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma
    kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy VAT.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w
    sposób określony w art. 90 ust. 2-6,10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
    podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów
    o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje
    w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
    gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna
    korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w
    przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej
    kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie
    przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się
    po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w
    deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po
    roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności
    gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W świetle art. 91 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust.
    2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną
    opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal
    wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika,
    aż do końca okresu korekty.
    Jak wynika z art. 91 ust. 5 ustawy, w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna
    być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty
    dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła
    sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji
    podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał
    obowiązek podatkowy.
    Na mocy art. 91 ust. 6 ustawy, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust.
    4, zostaną:
    1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego
      towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

    2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty
      przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie
      z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w
    przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę
    podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał
    takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub
    usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie
    przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i
    praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
    początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na
    zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje
    się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie
    korekty.
    W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy, w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w
    ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której
    mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust.
    3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy, jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego
    wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do
    wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia
    podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo
    przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej
    składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje
    się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do
    użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    Według art. 91 ust. 7d ustawy, w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b,
    w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem
    wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do
    obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do
    obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim
    zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji
    podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
    Jak stanowi art. 91 ust. 8 ustawy, korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również,
    jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały
    zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania
    ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku
    późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu
    wykorzystania. Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).
    Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek
    towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj
    charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi

    faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do
    odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jeśli zatem podatnik nabył towary lub
    usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub
    niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich
    zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać
    korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot
    podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie
    towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego
    prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Odnosząc się do wątpliwości Spółki,
    należy przede wszystkim wskazać, że w rozpatrywanej sprawie w związku z
    wywłaszczeniem na rzecz Skarbu Państwa doszło do zmiany przeznaczenia Wywłaszczonej
    nieruchomości. Spółka nabyła nieruchomości z zamiarem wykorzystywania do działalności
    gospodarczej, po czym w wyniku wywłaszczenia, a wiec zdarzenia niezależnego od woli
    Spółki nastąpiła zmiana przeznaczenia wywłaszczonej części nieruchomości.
    Spółka stoi na stanowisku, iż nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku
    naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości z uwzględnieniem 10-letniego okresu, licząc
    od roku, w którym nieruchomość została oddana do użytkowania, na podstawie art. 91
    ust. 7 i ust. 7a w związku z art. 91 ust. 2 i ust. 3 ustawy o VAT.
    Ad 4
    (Stanowisko do pierwszej części pytania oznaczonego we wniosku nr 4)
    Spółka stosując się do obowiązujących przepisów prawa podatkowego stoi na stanowisku,
    iż będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do
    poniesionych nakładów, o których mowa powyżej, na zagospodarowanie działki, w
    odniesieniu co do których Spółka otrzymała odszkodowanie.
    Na podstawie art. 112 ustawy VAT, podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje
    prowadzone dla celów rozliczania podatku oraz wszystkie dokumenty, w szczególności
    faktury, związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia
    zobowiązania podatkowego, z zastrzeżeniem art. 109b ust. 7, art. 130d ust. 3, art. 134 ust.
    3, art. 138h ust. 3 i art. 138i ust. 8.
    Spółka pragnie podkreślić, iż w odniesieniu do przedmiotowych naniesień nie upłynął 10-
    letni okres obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 91
    ustawy o podatku od towarów i usług. Naniesienia objęte odszkodowaniem zostały
    oddane do użytkowania w roku 2018.
    Spółka nie dysponuje rejestrami VAT za rok 2018, tj. za okres poniesienia nakładów na
    naniesienia objęte odszkodowaniem. Zgodnie z operatem szacunkowym wartość
    odtworzeniowa (nowa) tych elementów wynosi odpowiednio: (...).
    W związku z powyższym, Wnioskodawca uprzejmie prosi o potwierdzenie, czy wyliczenie
    kwoty podatku naliczonego do korekty według stawki 23% od wskazanych w operacie
    wartości może stanowić prawidłową podstawę do dokonania korekty podatku naliczonego
    w odniesieniu do ww. naniesień.
    Wnioskodawca zaznacza, iż powyższe pytanie nie stanowi odrębnego zapytania, lecz ma
    na celu jedynie potwierdzenie prawidłowości przyjętego sposobu rozliczenia korekty
    podatku naliczonego.
    (Stanowisko do drugiej części pytania oznaczonego we wniosku nr 4)
    Spółka stosując się do obowiązujących przepisów prawa podatkowego stoi na stanowisku,
    iż nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do
    poniesionych nakładów, o których mowa powyżej, na zagospodarowanie działki, w
    odniesieniu co do których Spółka otrzymała odszkodowanie.

    Spółka pragnie podkreślić, iż upłynął 10 letni okres obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego. Naniesienia będące przedmiotem odszkodowania zostały oddane do
    użytkowania w roku 2014.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej
    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części
    nieruchomości gruntowej nr A wraz z posadowionymi na niej budowlami (pierwsza część
    pytania oznaczonego we wniosku nr 1), zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części nieruchomości gruntowej nr B wraz z posadowionymi
    na niej budowlami (druga część pytania oznaczonego we wniosku nr 1), zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dostawy części nieruchomości
    gruntowej nr A wraz z naniesieniami zielonymi (pierwsza część pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2), zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    dostawy części nieruchomości gruntowej nr B wraz z naniesieniami zielonymi (druga część
    pytania oznaczonego we wniosku nr 2), braku obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego w rozumieniu art. 91 ustawy za część nieruchomości gruntowej nr B,
    wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów ustawy o
    szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w
    związku z otrzymanym odszkodowaniem (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) i braku
    obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z poniesionymi przez
    Państwa nakładami na zagospodarowanie działki nr B, w odniesieniu co do których Spółka
    otrzymała odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na podmurówce
    betonowej z furtką, utwardzenie z kostki betonowej, zbiornik na deszczówkę z
    separatorem substancji ropopochodnych, krawężnik betonowy, tuje, klony oraz trawnik
    (druga część pytania oznaczonego we wniosku nr 4) oraz jest nieprawidłowe w części
    dotyczącej obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z poniesionymi
    przez Państwa nakładami na zagospodarowanie działki nr A, w odniesieniu, co do których
    Spółka otrzymała odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na podmurówce
    betonowej z furtką, słup ogrodzenia boiska sportowego oraz trawnik (pierwsza część
    pytania oznaczonego we wniosku nr 4).

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlega
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,

    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z
    nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie jest objęte podatkiem od towarów i usług (a więc także wówczas, gdy nie
    jest ono następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu władzy publicznej
    lub z mocy samego prawa).
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą
    opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa
    własności towarów (w tym nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy przy tym zaznaczyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega
    samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności
    nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością
    wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru.
    Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów nabiera odpłatnego
    charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.
    Zgodnie z art. 112 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
    nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Zasadne jest również wskazanie, że na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia
    2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 311):
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Przepis art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
      nieruchomości.

    Jak stanowi art. 12 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanowi podstawę do
      dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
        1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
        2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
          dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,
      – z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji
    drogowych w trybie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej zastępuje decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, o której mowa w art.
    4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Według art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie
      wysokości odszkodowania.
    Z powołanych przepisów wynika, że istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub
    ograniczenie m.in. prawa do nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem
    wypłaconym na rzecz osoby (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu
    prawnego w randze decyzji. Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa
    własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą
    wysokość odszkodowania wydaje organ administracji publicznej, który np. wydał decyzję o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Z tak określonych zapisów ustawowych
    wynika, że podmiotem podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ

    administracji. Nie wymaga się tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze
    strony podmiotu wywłaszczanego.
    Jeśli zatem wywłaszczenie lub przymusowa sprzedaż następuje za wynagrodzeniem, to
    wówczas stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odszkodowanie w tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    W takiej sytuacji uznać należy, że ma miejsce dostawa towarów w zamian za
    odszkodowanie, natomiast odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie
    własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną – objętą
    opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa
    własności towarów (w tym np. nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na
    podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów, status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką kapitałową prawa polskiego mającą siedzibę
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącą czynnym podatnikiem VAT. Podstawową
    Państwa działalnością gospodarczą jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi. W celu prowadzenia działalności gospodarczej w roku 2014
    oraz roku 2018 nabyli Państwo nieruchomości gruntowe. Aktem notarialnym z (...) 2014 r.
    została nabyta działka o nr (...), z której to w wyniku podziału powstała m.in. działka o nr B.
    Aktem notarialnym z (...) 2018 r. została nabyta działka o nr (...), z której to w wyniku
    podziału powstała działka o nr A. Na działkach A oraz B zostały położone przez Państwa
    naniesienia. Działki wraz z naniesieniami były przedmiotem wywłaszczenia. Decyzją z (...)
    otrzymali Państwo odszkodowania za działki nr A i nr B wraz z naniesieniami. Na działce nr
    A będącej przedmiotem wywłaszczenia, wg operatu szacunkowego z 14 listopada 2024 r.,
    na dzień 5 sierpnia 2024 r. znajdowały się następujące naniesienia:

    · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
      ustawy Prawo budowlane;
    · słup ogrodzenia boiska sportowego – budowla w rozumieniu ustawy Prawo budowlane;
    · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w rozumieniu
      ustawy Prawo budowlane.
    Na działce nr B będącej przedmiotem wywłaszczenia, wg operatu szacunkowego z 14
    listopada 2024 r., na dzień 5 sierpnia 2024 r. znajdowały się następujące naniesienia:
    · ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką – budowla w rozumieniu
      ustawy Prawo budowlane;
    · utwardzenie z kostki betonowej – budowla w rozumieniu ustawy Prawo budowlane;
    · zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych – budowla w
      rozumieniu ustawy Prawo budowlane;
    · krawężnik betonowy – budowla w rozumieniu ustawy Prawo budowlane;
    · tuje – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
      ustawy Prawo budowlane;
    · klony – nie są to budynki, budowle bądź ich części czy też inne obiekty w rozumieniu
      ustawy Prawo budowlane;
    · trawnik – nie jest to budynek, budowla bądź ich część czy też inny obiekt w rozumieniu
      ustawy Prawo budowlane.
    Wskazane towary, których dotyczy przedmiotowy wniosek wykorzystywane były wyłącznie
    do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Spółka dokonała odliczenia podatku
    naliczonego, w okresie kiedy powstawały poszczególne środki trwałe.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą w pierwszej kolejności określenia,
    czy przeniesienie własności nieruchomości zabudowanych (tj. działek nr A i nr B wraz z
    posadowionymi na nich budowlami i nasadzeniami) w zamian za odszkodowanie korzysta
    ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytania oznaczone we
    wniosku nr 1 i nr 2).
    W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że przeniesienie prawa
    własności wywłaszczonych nieruchomości w zamian za odszkodowanie, stanowi odpłatną
    dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, a Państwo dla tej
    czynności działają w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W tym
    przypadku, odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym
    podatkiem.
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku
    VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach
    warunki.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
        a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
        b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
          upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
        a) wybudowaniu lub
        b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
          podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie
    nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma
    więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich
    części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w
    przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej
    działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z
    budynku/budowli lub ich części.
    Ponadto, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Należy wskazać, że przepisy ustawy oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują
    pojęcia „budynku”, budowli”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej ustawą
    Prawo budowlane.
    Według art. 3 pkt 1 Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    W myśl art. 3 pkt 2 Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku należy przez to rozumieć taki obiekt
      budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za
      pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
    Zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawo budowlane:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli, należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla
      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Dodatkowo należy również zauważyć, że w świetle art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
        1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
        2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
          naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
          obiektów
      – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    W oparciu o art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
        1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
          dokonującego dostawy oraz nabywcy;
        2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
          przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
        3) adres budynku, budowli lub ich części.
    A zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić
    należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy,
    według którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu (w tym zbycie użytkowania wieczystego), na którym są one
    posadowione, grunt (prawo użytkowania wieczystego gruntu) dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Jeżeli

    dostawa budynków albo budowli lub ich części jest opodatkowana podatkiem VAT,
    opodatkowana jest również dostawa gruntu (prawa użytkowania wieczystego gruntu), na
    którym obiekt jest posadowiony.
    W analizowanej sprawie, w celu ustalenia czy dla budowli znajdujących się na działkach nr
    A i B zastosowanie znajduje zwolnienie od podatku VAT, należy w pierwszej kolejności
    rozstrzygnąć, czy względem ww. obiektów nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Wskazali Państwo, że w zasiedlenia budowli położonych na działce A miało miejsce w roku
    2018. Natomiast zasiedlenia budowli położonych na działce B miało miejsce w roku 2014.
    Budowle, zlokalizowane na przedmiotowych działkach, zostały od podstaw wzniesione
    przez Państwa i stanowią Państwa własny nakład inwestycyjny. Nie ponosili Państwo
    żadnych wydatków na ulepszenie budowli znajdujących się na przedmiotowych działkach
    w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Wywłaszczenie działek miało miejsce 5
    sierpnia 2024 r.
    W związku z powyższym, opis sprawy wskazuje, że w odniesieniu do budowli
    posadowionych na działkach zabudowanych nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie i od tego
    momentu do dnia wywłaszczenia w zamian za odszkodowanie upłynął okres co najmniej 2
    lat. Wobec tego transakcja dostawy budowli zlokalizowanych na działkach zabudowanych
    o numerach A i B z uwagi na spełnienie warunków, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntów, na których
    ww. obiekty są posadowione, również korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że na wywłaszczonych działkach na dzień wywłaszczenia poza ww.
    budowlami znajdowały się również nasadzenia – trawnik na działce nr A oraz tuje, klony i
    trawnik na działce nr B.
    W tym miejscu wskazania wymaga, że na mocy art. 46 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
    Stosownie do art. 47 § 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Z ww. art. 48 ustawy Kodeks cywilny wynika:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    Przytoczony wyżej przepis art. 48 Kodeksu cywilnego łączy się z art. 191 tej ustawy,
    wyrażającym klasyczną zasadę superficies solo cedit („własność nieruchomości rozciąga
    się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się
    jej częścią składową”).

    Uwzględniając powyższe, sprzedaż nasadzeń stanowiących części składowe gruntów –
    działek nr A i nr B, znajdujących się na gruntach przyporządkowanych do ww. budowli
    również korzysta ze zwolnienia.
    Podsumowując, stwierdzam, że dostawa działek nr A i nr B wraz z posadowionymi na nich
    budowlami i nasadzeniami, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko odnoszące się do pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i nr 2
    należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego wskazać należy, że zgodnie z art. 86
    ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do cytowanego wyżej przepisu, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.

    Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Na mocy art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
        1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze
          wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami
          opodatkowanymi;
        2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
          korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
          związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
          niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Art. 91 ust. 7 ustawy stanowi, że:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    W myśl art. 91 ust. 7b ustawy:
      W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych
      przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7,
      dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z
      zastrzeżeniem ust. 7c.

    Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:
      Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności,
      w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub
      wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o
      której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres
      rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od
      końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania,
      upłynęło 12 miesięcy.
    W przypadku, w którym podatnik zmienia przeznaczenie środka trwałego nabytego
    (wytworzonego) dla celów działalności opodatkowanej VAT (lub mieszanej) ma on
    zasadniczo obowiązek skorygować odliczony VAT. Analogicznie powinien postąpić
    podatnik w sytuacji zbycia takiego środka trwałego, jeżeli przy jego nabyciu (wytworzeniu)
    odliczył VAT naliczony, a przy zbyciu zastosuje zwolnienie od VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii braku obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego w rozumieniu art. 91 ustawy za część nieruchomości gruntowej nr B,
    wydzielonej pod realizację drogi publicznej na podstawie przepisów ustawy o
    szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w
    związku z otrzymanym odszkodowaniem (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Z wniosku wynika, że wartość początkowa części nieruchomości gruntowej nr B wynosiła
    więcej niż 15 000 zł. Wartość zakupu działki nr B, dokonana w roku 2014, zgodnie z ceną
    określoną w akcie notarialnym oraz w odniesieniu do jej powierzchni, przekraczała kwotę
    15 000 zł. Ponadto została ona oddana do użytkowania w roku 2014.
    Jak wyjaśniono wyżej, przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku
    naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę
    pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).
    W odniesieniu do korekty 10-letniej dotyczącej nieruchomości i następującej w tym
    okresie zmiany przeznaczenia oraz zbycia środka trwałego ze zwolnieniem z VAT, należy
    wskazać, że ich skutkiem jest obowiązek dokonania w roku zbycia korekty odliczenia za
    wszystkie z pozostałych 10 lat okresu korekty, tak jakby w każdym z pozostałych lat
    odliczenie nie przysługiwało w ogóle.
    Z uwagi na przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy, wskazać należy, że do zbycia
    przez Państwa części nieruchomości gruntowej nr B, wydzielonej pod realizację drogi
    publicznej na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w związku z otrzymanym
    odszkodowaniem nie powstaje obowiązek dokonania korekty podatku VAT odliczonego.
    Powyższe wynika z faktu, że ww. część nieruchomości gruntowej nr B została oddana do
    użytkowania w roku 2014 i była wykorzystywana przez Państwa do celów działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT – a więc od oddania go do użytkowania do
    momentu dostawy w ramach czynności zwolnionej od podatku VAT (5 sierpnia 2024 r.)
    upłynął okres powyżej 10 lat.
    Podsumowując, stwierdzam, że za część nieruchomości gruntowej nr B, wydzielonej pod
    realizację drogi publicznej na podstawie przepisów ustawy o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w związku z otrzymanym
    odszkodowaniem, nie są Państwo zobowiązani do dokonania korekty podatku
    naliczonego w rozumieniu art. 91 ustawy, gdyż w odniesieniu do wskazanego wydatku
    okres korekty już minie.
    Zatem Państwa stanowisko, dotyczące pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.
    Kolejne Państwa wątpliwości odnoszą się do obowiązku dokonania korekty podatku
    naliczonego w związku z poniesionymi przez Państwa nakładami na zagospodarowanie

    działki nr A, w odniesieniu, co do których Spółka otrzymała odszkodowanie –
    obejmującymi: ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką, słup ogrodzenia
    boiska sportowego oraz trawnik (pierwsza część pytania oznaczonego we wniosku nr 4).
    Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że wartość początkowa,
    znajdującego się na działce nr A ogrodzenia panelowego na podmurówce betonowej z
    furtką, słupa ogrodzenia boiska sportowego oraz trawnika nie przekraczała 15 000 zł. Ww.
    towary zostały oddane do użytkowania w roku 2018 i były wykorzystywane przez Państwa
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. 5 sierpnia 2024 r. dokonali
    Państwo dostawy ww. towarów w ramach wywłaszczenia. Ww. dostawa – jak wynika z
    przedstawionego uzasadnienia – korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.
    Jak już wyżej wskazano przepis art. 91 ust. 7b ustawy dotyczy towarów i usług innych niż
    wymienione w ust. 7a, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł i stanowi, że
    korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2
    zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c. Jednocześnie art. 91 ust. 7c ustawy stanowi,
    że jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia ww.
    środków trwałych, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w
    stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje
    się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta
    zmiana. Ponadto korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w
    którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że w odniesieniu do nakładów poniesionych
    na zagospodarowanie działki nr A minął już okres korekty (co wynika z treści art. 91 ust. 7c
    zdanie drugie ustawy), bowiem w odniesieniu do tych towarów od końca okresu
    rozliczeniowego, w którym wydano te towary do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy. Nie
    są zatem Państwo zobowiązani do korekty podatku naliczonego odliczonego przy
    poniesieniu nakładów na zagospodarowanie działki nr A, obejmujących: ogrodzenie
    panelowe na podmurówce betonowej z furtką, słup ogrodzenia boiska sportowego oraz
    trawnik.
    Podsumowując, w związku z poniesionymi przez Państwa nakładami na
    zagospodarowanie działki nr A, w odniesieniu, co do których otrzymali Państwo
    odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z
    furtką, słup ogrodzenia boiska sportowego oraz trawnik – po Państwa stronie nie
    powstaje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pierwszej części pytania oznaczonego we wniosku
    nr 4 należy uznać za nieprawidłowe.
    Powzięli Państwo również wątpliwość dotyczącą braku obowiązku dokonania korekty
    podatku naliczonego w związku z poniesionymi przez Państwa nakładami na
    zagospodarowanie działki nr B, w odniesieniu co do których Spółka otrzymała
    odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z
    furtką, utwardzenie z kostki betonowej, zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji
    ropopochodnych, krawężnik betonowy, tuje, klony oraz trawnik (druga część pytania
    oznaczonego we wniosku nr 4).
    Z Państwa wskazań wynika, że wartość początkowa ogrodzenia panelowego na
    podmurówce betonowej z furtką, zbiornika na deszczówkę z separatorem substancji
    ropopochodnych oraz tui – przekraczała 15 000 zł. Natomiast wartość początkowa
    utwardzenia z kostki betonowej, krawężnika betonowego, klonów oraz trawnika – nie
    przekraczała 15 000 zł. Ww. towary zostały oddane do użytkowania w roku 2014. 5
    sierpnia 2024 r. dokonali Państwo dostawy ww. towarów w ramach wywłaszczenia. Ww.
    dostawa – jak wynika z przedstawionego uzasadnienia – korzysta ze zwolnienia od
    podatku VAT.

    Odnośnie obowiązku dokonania korekty w związku z nakładami poniesionymi na
    ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką, zbiornik na deszczówkę z
    separatorem substancji ropopochodnych oraz tuje (o wartości początkowej
    przekraczającej 15 000 zł) – uwzględniając treść przepisu art. 91 ust. 2 ustawy – należy
    wskazać, że dla ogrodzenia panelowego na podmurówce betonowej z furtką oraz
    zbiornika na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych, stanowiących
    nieruchomości – zastosowanie znajduje 10 letni okres korekty. Natomiast dla tui,
    niebędących nieruchomościami – 5 letni okres korekty.
    Z kolei obowiązku korekty dla pozostałych towarów (utwardzenia z kostki betonowej,
    krawężnika betonowego, klonów oraz trawnika), których wartość początkowa nie
    przekraczała 15 000 zł – dotyczy regulacja art. 91 ust. 7b ustawy. Zatem w stosunku do
    tych towarów korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w
    ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c. Jednocześnie art. 91 ust. 7c
    ustawy stanowi, że jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z
    przeznaczenia towarów, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie
    przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w
    stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje
    się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta
    zmiana. Ponadto korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w
    którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
    Z powyższego wynika, że w stosunku do wszystkich nakładów na zagospodarowanie
    działki nr B, w odniesieniu co do których Spółka otrzymała odszkodowanie –
    obejmujących: ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z furtką, utwardzenie z
    kostki betonowej, zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji ropopochodnych,
    krawężnik betonowy, tuje, klony oraz trawnik – minął już okres korekty. Zatem nie są
    Państwo zobowiązani do korekty podatku naliczonego odliczonego przy nakładach na
    zagospodarowanie działki nr B.
    W konsekwencji, w związku z poniesionymi przez Państwa nakładami na
    zagospodarowanie działki B, w odniesieniu co do których otrzymali Państwo
    odszkodowanie – obejmującymi: ogrodzenie panelowe na podmurówce betonowej z
    furtką, utwardzenie z kostki betonowej, zbiornik na deszczówkę z separatorem substancji
    ropopochodnych, krawężnik betonowy, tuje, klony, trawnik – po Państwa stronie nie
    powstaje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie drugiej części pytania oznaczonego we wniosku nr
    4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały
    objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.