Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT3.4011.251.2017.1.KSM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-06
Teza: 1) Czy w przypadku przekazania przedmiotowej nieruchomości w drodze uchwały wspólników jako zaliczki na poczet przyszłego zysku po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2) Czy w przypadku zawarcia pomiędzy Spółką a Wnioskodawczynią umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: majątek; nieruchomości; spółki; spółki-spółka partnerska; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2017 r. (data wpływu 28 lipca 2017 r.), uzupełnionym pismami z dnia 30 sierpnia 2017 r. (data wpływu 7 września 2017 r.), z dnia 3 października 2017 r. (data wpływu 9 października 2017 r.) oraz z dnia 19 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków sprzedaży przez Spółkę partnerską nieruchomości stanowiącej środek trwały w Spółce na rzecz jednego wspólnika (partnera) tej Spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2017 r. do tutejszego Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa m.in. w art. 14b § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.219.2017.1.KSM, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 23 sierpnia 2017 r. (data doręczenia 28 sierpnia 2017 r.). W dniu 7 września 2017 r. wpłynęła odpowiedź na to wezwanie nadana za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 4 września 2017 r.

Z uwagi na fakt, że wniosek i jego uzupełnienie nadal nie spełniały wymogów, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 25 września 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.219.2017.3.KSM, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, ponownie wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Ww. wezwanie przesłano za pośrednictwem poczty w dniu 25 września 2017 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 28 września 2017 r.). W dniu 9 października 2017 r. Wnioskodawczyni przesłała odpowiedź na powyższe wezwanie, nadaną za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 3 października 2017 r.

Ponieważ wniosek i przesłane uzupełnienia nadal nie spełniały wymogów, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 13 października 2017 r., nr 0113-KDIPT3.4011.219.2017.5.KSM na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h wymienionej ustawy, ponownie wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Ww. wezwanie przesłano za pośrednictwem poczty w dniu 13 października 2017 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 17 października 2017 r.). Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek pismem z dnia 19 października 2017 r. (data wpływu 25 października 2017 r.) nadanym za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 19 października 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

W dniu 31 października 2002 r. Wnioskodawczyni wraz ze wspólnikiem …. działając jako partnerzy Spółki pod firmą Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „…..” …. spółka partnerska z siedzibą …. (zwana dalej Spółką), nabyli w drodze umowy sprzedaży lokal użytkowy – przychodnię lekarską. Nieruchomość stanowi środek trwały wpisany do ewidencji środków trwałych Spółki. Nieruchomość od chwili nabycia była amortyzowana w całości. Jednocześnie Wnioskodawczyni czyniła na przedmiotową nieruchomość nakłady polegające na remoncie pomieszczeń przeznaczonych na gabinety lekarskie, remoncie poczekalni, itp., nakłady były rozliczane jako koszt uzyskania przychodu.

Wnioskodawczyni chce przenieść prawo własności przedmiotowej nieruchomości ze Spółki na swoją wyłączną własność. W księdze wieczystej, jako właściciel wskazany jest Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „….” …. Spółka partnerska. Wnioskodawczyni szacuje wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości na kwotę 100 000 zł.

Przekazanie przedmiotowej nieruchomości nastąpi po jej wykreśleniu ze środków trwałych Spółki, poprzez podjęcie uchwały wspólników o przekazaniu przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawczyni na poczet przyszłego zysku Spółki. Ewentualnie, Wnioskodawczyni dopuszcza możliwość nabycia przedmiotowej nieruchomości w drodze umowy sprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 30 sierpnia 2017 r. Wnioskodawczyni dodała, że wspólnicy Spółki Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej „….” …. Spółka partnerska, posiadają równy udział w zyskach i stratach Spółki, zatem udział w zyskach i stratach Wnioskodawczyni wynosi 50%. We wniosku wskazano, że wartość rynkowa nieruchomości jest mniejsza, aniżeli przysługujący Wnioskodawczyni udział w zyskach Spółki.

Wnioskodawczyni rozważa dwie formy przekazania przedmiotowej nieruchomości. Pierwszą z możliwości jest zawarcie pomiędzy partnerami Spółki a Wnioskodawczynią umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Drugą z możliwości jest przekazanie przedmiotowej nieruchomości w drodze uchwały wspólników na poczet zysku wypłacanego przez Spółkę. Zatem, Wnioskodawczyni przewiduje dwie możliwości nabycia przedmiotowej nieruchomości. Ewentualna uchwała wspólników dotycząca przeniesienia prawa własności przedmiotowej nieruchomości nastąpi w formie aktu notarialnego. Jak wskazano powyżej, w przypadku zawarcia przez Wnioskodawczynię umowy sprzedaży zbycie przedmiotowej nieruchomości będzie miało charakter odpłatnego zbycia. Natomiast w wypadku przekazania przedmiotowej nieruchomości w drodze uchwały wspólników przekazanie tej nieruchomości będzie miało charakter nieodpłatny, albowiem w wypadku przekazania przez Spółkę środków przeznaczonych na poczet wypracowanego zysku nie sposób przyjąć ekwiwalentności świadczeń, przy czym Wnioskodawczyni wskazała, że wypłata zysku może mieć zarówno charakter pieniężny, jak i rzeczowy poprzez przekazanie składników majątkowych stanowiących własność Spółki. Wnioskodawczyni z tytułu dochodów z działalności Spółki wybrała liniową metodę opodatkowania. Wycofanie nieruchomości ze Spółki nie będzie skutkowało obniżeniem wkładów kapitałowych wspólników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

1.  Czy w przypadku przekazania przedmiotowej nieruchomości w drodze uchwały wspólników jako zaliczki na poczet przyszłego zysku po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w przypadku zawarcia pomiędzy Spółką a Wnioskodawczynią umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2. Natomiast wniosek w zakresie pytania nr 1 zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawczyni ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku, w wypadku zawarcia umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powstanie po Jej stronie przychód w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albowiem w takiej sytuacji dojdzie do sprzedaży przedmiotowej nieruchomości przez Spółkę, czyli wystąpi ekwiwalentność świadczeń. W art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Następnie art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W przypadku umowy sprzedaży, występuje ekwiwalentność świadczeń, albowiem w zamian za zapłatę ceny Wnioskodawczyni otrzyma środek trwały wchodzący w skład Spółki. Zatem, w przypadku zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy wspólnikami a Wnioskodawczynią, po Jej stronie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 4 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577), określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.

Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ww. ustawy, spółką partnerską jest spółka osobowa, utworzona przez wspólników (partnerów) w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą.

W myśl art. 88 cyt. ustawy, partnerami w spółce mogą być osoby uprawnione do wykonywania następujących zawodów: adwokata, aptekarza, architekta, inżyniera budownictwa, biegłego rewidenta, brokera ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, maklera papierów wartościowych, doradcy inwestycyjnego, księgowego, lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, notariusza, pielęgniarki, położnej, radcy prawnego, rzecznika patentowego, rzeczoznawcy majątkowego i tłumacza przysięgłego.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale do spółki partnerskiej stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 89 ww. ustawy).

Stosownie do art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.

W myśl art. 28 ww. ustawy, majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

W świetle powyższych regulacji prawnych majątek spółki jawnej, a w przedmiotowej sprawie spółki partnerskiej jest prawnie wydzielony.

Natomiast na mocy art. 51 § 1 Kodeksu spółek handlowych, każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Przy czym § 2 powołanego wyżej przepisu wskazuje, że określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach.

Jednocześnie, w myśl art. 52 § 1 cyt. ustawy, wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.

W związku z tym, że spółka partnerska nie posiada osobowości prawnej, dochody takiej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych partnerów spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego partnera. Partnerami spółki partnerskiej mogą być wyłącznie osoby fizyczne, zatem to dochód partnerów z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z wniosku wynika, że w dniu 31 października 2002 r. Wnioskodawczyni wraz ze wspólnikiem, działając jako Spółka partnerska, nabyli w drodze umowy sprzedaży lokal użytkowy – przychodnię lekarską. Nieruchomość stanowi środek trwały wpisany do ewidencji środków trwałych Spółki. Nieruchomość od chwili nabycia była amortyzowana w całości. Obecnie Wnioskodawczyni chce przenieść prawo własności przedmiotowej nieruchomości ze Spółki na swoją wyłączną własność. W księdze wieczystej, jako właściciel wskazana jest Spółka. Wnioskodawczyni szacuje wartość rynkową przedmiotowej nieruchomości na kwotę 100 000 zł. Wspólnicy Spółki, posiadają równy udział w zyskach i stratach Spółki. Wnioskodawczyni dopuszcza możliwość nabycia przedmiotowej nieruchomości w drodze umowy sprzedaży.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosowanie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio.

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są m.in. przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności. Przepis art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej (w tym przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi). Z tego względu, sprzedaż każdego innego składnika (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych), wykorzystywanego w działalności gospodarczej, stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Użyte w ustawie pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie własności lub innych praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Zatem, w sytuacji sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej przez spółkę w działalności gospodarczej na rzecz wspólnika, mamy niewątpliwie do czynienia ze zbyciem tej nieruchomości. W wyniku bowiem tej czynności dochodzi do przeniesienia prawa własności majątku spółki (posiadającej odrębny majątek) na jej wspólnika. Zbycie to będzie ma charakter odpłatny.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).

W związku z tym, przychody i koszty związane z działalnością spółki partnerskiej partnerzy powinni określać proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku tej spółki.

W rezultacie, uzyskane przez spółkę partnerską przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej partnerów, proporcjonalnie do ich udziałów w spółce. Natomiast dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce partnerskiej stanowi, dla jej partnera - osoby fizycznej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu według zasad przewidzianych dla tego źródła.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że w sytuacji zawarcia miedzy Spółką partnerską a Wnioskodawczynią, jako wspólnikiem tej Spółki, umowy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości dojdzie do odpłatnego zbycia wskazanej we wniosku nieruchomości, stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przedmiotowej sprawie czynność prawna, jaką będzie przeniesienie własności nieruchomości na skutek zawarcia umowy sprzedaży będzie miała charakter odpłatny, Wnioskodawczyni otrzyma bowiem nieruchomość w zamian za uiszczenie zawartej w umowie ceny nieruchomości. Czynność będzie miała zatem charakter ekwiwalentny.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że zbycie przez Spółkę partnerską nieruchomości wykorzystywanej w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej na rzecz Wnioskodawczyni będącej wspólnikiem (partnerem) tej Spółki, będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu określonego na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit a) w zw. art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w wysokości proporcjonalnej do posiadanego przez Wnioskodawczynię udziału w zyskach i stratach Spółki partnerskiej.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni, należało uznać za prawidłowe.

Tutejszy Organ nadmienia, że na wstępie własnego stanowiska Wnioskodawczyni wskazała (…) art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (…). Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tutejszy Organ przyjął, że Wnioskodawczyni powołując ww. przepis miała na uwadze ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo zauważyć należy, że w dalszej części swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołała art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi jednak na fakt, że przepis taki nie istnieje w ww. ustawie, tutejszy Organ przyjął, że jest to omyłka pisarska, a Wnioskodawczyni formułując własne stanowisko w sprawie miała na uwadze art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ….., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.