Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.77.2025.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-01
Teza: Sprzedaż nieruchomości; koszty uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
remonty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 3 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

i jego uzupełnienie
    W dniu 16 kwietnia 2024 r. wraz z małżonką zakupił Pan mieszkanie w (...) za kwotę
    373.000 złotych do całkowitego remontu. Zakup prywatny, nie na firmę. Nie prowadzą
    Państwo działalności gospodarczej. Z małżonką łączy Pana wspólność majątkowa
    małżeńska. Tytuł prawny do lokalu: odrębna własność. Nie rozlicza się Pan wspólnie z

    małżonką. Następnie mieszkanie to wyremontowali Państwo ponosząc koszty
    udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na Pana, tj. (A.A.). Mieszkanie
    zostało sprzedane za cenę 450.000 zł w dniu 13 sierpnia 2024 r.
    Przy zakupie mieszkania zostały poniesione koszty notarialne na kwotę łączną 10.781,65
    złotych w tym koszty stricte notarialne 3.321,65 zł + 2% PCC w kwocie 7.460 zł.
    Faktury imienne na koszty materiałów użytych do remontu opiewają na kwotę 14.942,73
    zł. Łącznie zatem udokumentowane koszty zakupu oraz podniesienia wartości
    nieruchomości wynoszą 25.724,38 zł.
    Według wyliczeń podatek należny z racji zbycia nieruchomości pomniejszony o koszty to:
    450.000 -373.000 -25.724,73= 51,275.62 * 19% = 9.742,37 zł
    Posiada Pan faktury imienne na następujące materiały:
    1. Listwy przypodłogowe
    2. Gniazdka /włączniki elektryczne
    3. Uchwyt prysznicowy dla osoby starszej
    4. Zestaw podtynkowy tzw. (...).
    5. Bateria wannowa
    6. Bateria umywalkowa
    7. Umywalka
    8. Drzwi wewnętrzne
    9. Ościeżnice
    10. Drzwi wejściowe z montażem
    11. Brodzik prysznicowy
    12. Syfon brodzikowy
    13. Fugi
    14. Płytki /terakota
    15. Kabina prysznicowa
    Pytania
    1. Czy wszystkie wymienione przez Pan faktury wpasowują się w przepisy podatkowe
      określające trwałe elementy podnoszące wartość nieruchomości i podlegają odliczeniu
      wedle logiki określonej przez Pana w powyższym punkcie?
    2. Jeśli któreś pozycje mogą budzić wątpliwości i wedle przepisów nie powinny być liczone
      do kosztów obniżających należny podatek, to zwrócił się Pan z prośbą o podanie, które
      to pozycje?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, wszystkie wymienione przez Pana faktury za materiały wpasowują się w
    przepisy podatkowe określające trwałe elementy podnoszące wartość nieruchomości i
    podlegają odliczeniu wedle logiki określonej przez Pana w punkcie G.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości miało miejsce po
    upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu
    dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Z treści wniosku wynika, że lokal mieszkalny, będący przedmiotem sprzedaży w sierpniu
    2024 r., nabył Pan w drodze kupna na rynku wtórnym w dniu 16 kwietnia 2024 r. Lokal
    mieszkalny został nabyty w ustanowionym ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Biorąc pod uwagę powyższe, nienastępująca w ramach działalności gospodarczej
    sprzedaż w 2024 r. nieruchomości nabytej w 2024 r., stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ została
    dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło jej nabycie.
    Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze kupna
    Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy:

      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
    Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają
    przychód.
    Koszty uzyskania przychodu
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast
    zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w
    zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy
    nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy,
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Natomiast w myśl art. 22 ust. 6f ww. ustawy,
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło

      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
    Przepis art. 22 ust. 6c tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione.
    Analiza treści art. 22 ust. 6c i 6e ww. ustawy, prowadzi zatem do wniosku, że zaliczenie do
    kosztów uzyskania przychodu poniesionych na nieruchomość nakładów uwarunkowane
    zostało koniecznością:
    1. zwiększenia jej wartości,
    2. poniesienia w czasie posiadania przedmiotowej nieruchomości, oraz
    3. udokumentowania fakturami VAT lub dokumentami stwierdzającymi poniesienie opłat
      administracyjnych.
    Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych za nakłady należy zatem rozumieć
    wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość.
    Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie
    posiadania nieruchomości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej
    odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym
    charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości, niezależnie od tego, czy zostały one
    sfinansowane kredytem bankowym, czy też środki na ten cel pochodziły z oszczędności
    nabywcy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod
    pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisu.
    W doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość
    należy rozumieć sumę wydatków poniesionych na substancję danej nieruchomości.
    Uznaje się, że są to nie tylko nakłady ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale
    również nakłady o charakterze budowlanym, remontowym.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia
    „remont”. W związku z powyższym właściwym jest odwołanie się w tej kwestii do ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), w
    szczególności zaś do art. 3 pkt 8, który stanowi, że:
      Przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym
      robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a
      niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów
      budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Za „remont” uważa się w szczególności wykonanie robót budowlanych w istniejącym
    budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym wraz z wymianą dotychczas użytkowanych,
    zużytych składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. dotychczasowej
    instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu
    przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji).
    Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z
    dnia 4 marca 1998 r., I SA/Gd 886/96 stwierdzając: „za remont budynku mieszkalnego lub
    lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa
    się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku
    mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej,
    którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas
    użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak:

    dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody,
    gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji.”
    W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian,
    podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna,
    kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych
    konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu.
    Rozpatrując powyższe należy mieć na względzie także fakt, że aby dany wydatek zaliczyć
    jako nakład zwiększający wartość nieruchomości w czasie jej posiadania musi zostać
    udokumentowany w sposób, o którym mowa w art. 22 ust. 6e ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z powyższym przepisem, warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do
    kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości, jest m.in. posiadanie faktury
    VAT lub dokumentu stwierdzającego poniesienie opłaty administracyjnej.
    Ustawodawca wprost wskazuje więc jakimi dokumentami potwierdzającymi poniesienie
    nakładów podatnik powinien dysponować.
    Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na podstawie
    dokumentów innych niż wymienione w art. 22 ust. 6e powyższej ustawy.
    Sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia
    tego wydatku do kosztów nabycia, wytworzenia lub nakładów, o których mowa w art. 22
    ust. 6c ustawy.
    Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika, że ponieważ wydatek w jakiś
    sposób z różnych względów towarzyszy, np. nabyciu to należy uznać go za wydatek
    mający wpływ na wysokość podstawy opodatkowania.
    Zatem, w analizowanej sprawie kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości jako nakłady zwiększające wartość będą udokumentowane koszty
    materiałów:
    1. Listwy przypodłogowe
    2. Gniazdka /włączniki elektryczne
    3. Uchwyt prysznicowy dla osoby starszej
    4. Zestaw podtynkowy tzw. (...)
    5. Bateria wannowa
    6. Bateria umywalkowa
    7. Umywalka
    8. Drzwi wewnętrzne
    9. Ościeżnice
    10. Drzwi wejściowe z montażem
    11. Brodzik prysznicowy
    12. Syfon brodzikowy
    13. Fugi
    14. Płytki /terakota
    15. Kabina prysznicowa

    Podkreślić przy tym należy, że tylko wydatki związane z poniesionymi nakładami, które
    zostały udokumentowane fakturami VAT mogą być zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem wszystkie wymienione przez Pana wydatki, na których zakup posiada Pan imienne
    faktury wystawione na Pana, mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko Pana indywidualnej sprawy i nie wywołuje
    skutków podatkowych dla Pana żony.
    Ponadto - w odniesieniu do wyliczeń podanych we wniosku - wskazać należy że
    ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać, nie należą do kompetencji tut.
    organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującego w polskim
    systemie podatkowym na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej
    sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami
    prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez
    organ podatkowy. W związku z powyższym, tutejszy organ nie odniósł się do wskazanych
    przez Pana wyliczeń.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.