Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.998.2025.2.AKO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Brak prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT w
odniesieniu do realizowanej inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją
    inwestycji polegającej na budowie na terenie gminy przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 25 listopada 2025 r. (data wpływu)- w odpowiedzi na
    wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... zamierza ubiegać się o dofinansowanie w ramach ... Infrastruktura na obszarach
    wiejskich oraz wdrożenie koncepcji inteligentnych wsi- obszar A inwestycje w zakresie
    systemów indywidualnego oczyszczania ścieków, inwestycji polegającej na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie gminy. Gmina nie ma możliwości
    wykorzystania przyznanego dofinansowania na inny cel. Gmina w związku z realizacją
    inwestycji wystąpi o przyznanie dofinansowania w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność. Gmina w związku z realizacją inwestycji wyłoni wykonawcę oraz zawrze
    z wykonawcą umowę w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Poszczególni
    właściciele nieruchomości biorący udział w inwestycji nie będą zawierać umów
    bezpośrednio z podmiotem, który będzie budował przydomowe oczyszczalnie ścieków.
    Udział mieszkańców w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków będzie
    dobrowolny. Gmina dokonuje wyboru właścicieli nieruchomości, którzy zostaną objęci
    przedmiotową inwestycją spośród mieszkańców, którzy dobrowolnie złożyli w określonym
    terminie deklarację udziału w przedsięwzięciu. Decydujące znaczenie ma kolejność
    zgłoszeń oraz wyniki weryfikacji przeprowadzone przez Gminę w szczególności w zakresie
    tytułu do dysponowania nieruchomością, warunków gruntowych, możliwości technicznych
    lokalizacji przydomowej oczyszczalni ścieków na dane działce itp. możliwości
    realizacyjnych. Gmina będzie dysponować gruntem mieszkańców na cele budowlane na
    podstawie zawartej z mieszkańcami umowy użyczenia. Umowy zawierane z mieszkańcami
    w związku z realizację inwestycji będą dotyczyły użyczenia nieruchomości na cele
    wybudowania przydomowej oczyszczalni ścieków oraz będą regulowały kwestie
    warunków udziału mieszkańca w inwestycji, w szczególności w zakresie wnoszenia wkładu
    własnego w inwestycję. Mieszkańcy będą korzystali z przydomowych oczyszczalni ścieków
    na podstawie umów użyczenia zawartych z gminą.
    Gmina... posiada odrębny numer NIP a swoje zadania wykonuje za pośrednictwem
    Urzędu Miejskiego w ....
    Zadaniem własnym gminy, zgodnie z ustawą z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym
    zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków jest zbiorowe odprowadzanie
    ścieków. Gmina realizując zadanie własne na terenach o rozproszonej zabudowie, gdzie
    budowa sieci kanalizacji sanitarnej jest technicznie i ekonomicznie nieuzasadniona,
    buduje przydomowe oczyszczalnie ścieków. W kosztach inwestycji uczestniczą
    mieszkańcy, na posesjach których budowane są przydomowe oczyszczalnie ścieków.
    Koszty ponoszone przez poszczególnych mieszkańców traktowane są jako koszty
    przyłączenia oczyszczalni do budynku analogicznie jak w przypadku finansowania
    przyłączy do sieci kanalizacyjnej (art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w
    wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U z 2018 r., poz. 1152 z poźn. zm.). Po
    zakończeniu budowy przydomowe oczyszczalnie ścieków pozostają własnością Gminy i
    zostaną przekazane umową użyczenia mieszkańcom. Poszczególni mieszkańcy -
    właściciele nieruchomości będą ponosić bieżące koszty eksploatacji urządzeń. Gmina nie
    będzie ponosiła wydatków związanych z utrzymaniem i obsługą przydomowych
    oczyszczalni ścieków i nie zamierza pobierać opłat od mieszkańców (użytkowników) z tego
    tytułu, w związku z powyższym nie występuje związek zakupów z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Uzupełnienie wniosku

    Wysokość dofinansowania określana jest wskaźnikiem procentowym i wynosi do 75%
    kosztów kwalifikowalnych inwestycji. Wysokość dofinansowania została określona w „...”.
    Szacowana, orientacyjna struktura udziału poszczególnych źródeł finansowania
    realizowanych inwestycji kształtuje się na poziomie:
    - środki w ramach - 60,14%
    - środki pochodzące od mieszkańców - ok. 38,49%
    - środki własne Gminy - 1,37%
    Wartość wpłaty (wkład własny) będzie taka sama dla wszystkich mieszkańców.
    Wpłaty mieszkańców będą pokrywały część kosztów budowy przydomowej oczyszczalni
    ścieków.
    Realizacja inwestycji ma na celu zapewnienie mieszkańcom efektywnej i ekologicznej
    infrastruktury technicznej służącej zapewnieniu właściwej gospodarki ściekowej. Gmina nie
    będzie pobierała od mieszkańców żadnych opłat z tego tytułu i tym samym nie ma na celu
    osiągania dochodu/zysku.
    Gmina nie planuje realizować inwestycji polegającej na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków w celu zarobkowym.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Gminy ..., że nie ma ona prawa odliczenia naliczonego
    podatku VAT w odniesieniu do realizowanej inwestycji polegającej na budowie na terenie
    gminy przydomowych oczyszczalni ścieków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina ... realizując inwestycję polegającą na budowie
    przydomowych oczyszczalni ścieków, realizuje zadania własne zgodnie z ustawą o
    samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. ( t.j. Dz. U z 2025 r., poz. 1153). Gmina ... jest
    podatnikiem podatku VAT. Realizując przedmiotową inwestycję nie ma prawnej możliwości
    odliczenia w całości lub w części tego podatku. Brak takiej możliwości wynika z faktu, iż
    realizacja zadania będzie związana z czynnościami, które nie spełniają przesłanki art. 86
    ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U z 2025 r., poz.
    894). Zakup robót i usług dotyczących zadania nie jest związany ze sprzedażą
    opodatkowaną podatkiem VAT. Wydatki ponoszone na nabywanie robót i usług
    wykorzystywanych do realizacji inwestycji związane są z wykonywaniem ustawowych
    zadań własnych gminy a zakończona inwestycja nie będzie przez Gminę wykorzystywana
    do wykonywania czynności opodatkowanych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
        a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, iż usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć

    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Ponadto stwierdzić należy, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie
    podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje
    konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.
    Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o
    charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie
    będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą
    powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Z treści wniosku wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Planujecie Państwo realizację projektu, który ma na celu zapewnienie
    mieszkańcom efektywnej i ekologicznej infrastruktury technicznej służącej zapewnieniu

    właściwej gospodarki ściekowej, poprzez montaż przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach mieszkańców Gminy. Na podstawie umów cywilnoprawnych
    zawieranych z mieszkańcami zainteresowanymi uczestnictwem w Projekcie, Gmina
    zobowiąże się do budowy i udostępnienia mieszkańcom oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach należących do mieszkańców, zaś mieszkańcy zobowiążą się do
    współpracy przy realizacji Inwestycji udostępniając swoje nieruchomości oraz
    partycypując w kosztach Inwestycji. Właściciele nieruchomości będą pokrywać 38,49%
    kosztów Inwestycji. Gmina w związku z realizacją inwestycji wyłoni wykonawcę oraz
    zawrze z wykonawcą umowę w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy budowa przez
    Państwa w ramach ww. inwestycji przydomowych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy
    jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2
    ustawy.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w szczególności tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612
    /21 (Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej). Co prawda wyrok
    ten odnosi się do czynności dokonywanych przez gminę w ramach promowania
    odnawialnych źródeł energii, jednakże wnioski płynące z ww. orzeczenia mogą być
    pomocne w analizowanej sprawie.
    W wyroku tym TSUE wskazał, iż aby czynności dokonywane przez gminę w ramach
    promowania odnawialnych źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy
    2006/112, powinny one, po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które
    gmina ta wykonuje odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit.
    a) i c) tej dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
    charakterze podatnika (pkt 24).
    W pkt 42 wyroku Trybunał wskazał, że art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    2006/112 należy interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę,
    za pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    TSUE wskazał, że w konsekwencji o ile w świetle powyższych rozważań należy uznać, że
    gmina O., nie wykonuje działalności wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112,
    nie jest konieczne ustalenie, czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu
    stosowania na podstawie art. 13 ust. 1 tej dyrektywy.
    Trybunał w przedmiocie dokonania dostawy towarów i świadczenia usług w ramach
    działalności gospodarczej zauważył, że po pierwsze, podczas gdy przedsiębiorca dąży do
    stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP Sibiu i
    DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam orzecznictwo),
    gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, (...) że
    nie zamierza świadczyć regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie
    zamierza zatrudniać pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w
    których świadczenia gminne miały charakter trwały (pkt 36).
    Po drugie, (...) gmina O. wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom
    będącym właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
    ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na gospodarkę
    niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE za pośrednictwem
    przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich udział
    nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z tą dostawą i

    z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu wynagrodzenie za
    te same dostawę i instalację po cenie rynkowej (pkt 37).
    Tymczasem (...) jeżeli gmina odzyskuje – w drodze otrzymywanych przez nią wkładów –
    jedynie niewielką część poniesionych przez siebie kosztów, a pozostała część jest
    finansowana ze środków publicznych, taka różnica między tymi kosztami a kwotami
    otrzymanymi w zamian za oferowane usługi może sugerować, że wkłady te należy raczej
    uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r.,
    Gemeente Borsele i Staatssecretaris van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i
    przytoczone tam orzecznictwo). W konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności
    przyznane gminie O. przez dane województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających
    dofinansowaniu, suma kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i
    od owego województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych
    kosztów faktycznie poniesionych przez tę gminę, co nie odpowiada podejściu, jakie
    przyjąłby w danym wypadku instalator systemów OZE, który przy ustalaniu swoich cen
    starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana
    gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie mając perspektywy zysku.
    Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
    obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej jedną
    czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie rekompensaty w
    postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech czwartych tych kosztów.
    Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy pieniężne w sytuacji strukturalnie
    deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy stopień niepewności dla podatnika,
    ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba trzecia zwróci tak istotną część
    poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta do czasu podjęcia przez tę osobę
    trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne transakcje zostaną dokonane.
    Podsumowując TSUE wskazał, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy
    Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: dostawy towarów i świadczenia
    usług podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej nie stanowi
    dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem przedsiębiorstwa,
    systemów odnawialnych źródeł energii na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie systemy,
    jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą
    przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych
    kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych.
    Ponadto wskazać należy na tezy zawarte w wyroku z 30 marca 2023 r. w sprawie C-616/21
    (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko Gminie L.), zapadłym w wyniku
    wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonego w ramach sporu w
    przedmiocie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania podatkiem od wartości
    dodanej (VAT) w odniesieniu do przeprowadzonych na zlecenie gminy czynności
    związanych z usuwaniem azbestu oraz prawa do odliczenia VAT naliczonego od tych
    czynności. W wyroku tym, TSUE rozstrzygnął, że artykuł 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: okoliczność zlecania
    przez gminę przedsiębiorstwu czynności usuwania azbestu i odbierania wyrobów i
    odpadów zawierających azbest na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
    nieruchomości, którzy wyrazili taką wolę, nie stanowi świadczenia usług podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, jeżeli taka działalność nie ma na celu
    osiągania stałego dochodu i nie prowadzi do żadnej płatności ze strony tych mieszkańców,
    zaś czynności te są finansowane ze środków publicznych.
    Z powyższych okoliczności sprawy wynika, że analizowany przypadek wykazuje się
    licznymi analogiami do sprawy, w której TSUE wydał wyrok w sprawie C-612/21 z 30 marca
    2023 r.

    Podsumowując, w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że skoro:
    - celem podejmowanych przez Państwa działań proekologicznych w postaci budowy
      przydomowych oczyszczalni ścieków nie jest osiąganie przez Państwa stałego dochodu,
    - z zainteresowanymi mieszkańcami podpisują Państwo umowy na wybudowanie
      przydomowych oczyszczalni ścieków,
    - po zakończeniu budowy przydomowe oczyszczalnie ścieków pozostają własnością
      Gminy i zostaną przekazane umową użyczenia mieszkańcom,
    - wielkość wkładu własnego mieszkańca nie pokrywa znacznej części kosztów budowy
      przydomowych oczyszczalni ścieków i nie stanowi faktycznego ekwiwalentu wartości
      otrzymanego świadczenia,
    - koszty inwestycji będą finansowane również z otrzymanego dofinansowania w ramach
      programu Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027,
    - inwestycja jest realizowana na zlecenie Państwa za pośrednictwem wykonawcy
      wybranego w drodze zamówień publicznych,
    to w świetle stanowiska TSUE przedstawionego w ww. wyroku – uznać należy, że
    podejmowane przez Państwa działania polegające na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków na nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców znajdują
    się poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tj. nie
    będą stanowić czynności polegających na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem w omawianej sprawie związek nabytych towarów i usług ze sprzedażą generującą
    podatek należny – który stanowi podstawowy warunek odliczenia podatku VAT – nie
    będzie występował.
    Opis przedmiotowej sprawy wskazuje, że na strukturę udziału poszczególnych źródeł
    finansowania zgodnie z wnioskiem o płatność końcową składają się: wnioskowana przez
    Państwa kwota pomocy na realizację inwestycji, wkład własny Gminy oraz wkład
    mieszkańca. Gmina w związku z realizacją inwestycji wyłoni wykonawcę oraz zawrze z
    wykonawcą umowę w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Realizują Państwo
    wskazaną inwestycję jako organ władzy publicznej w ramach zadań własnych, a nie w celu
    osiągnięcia zysku. Zatem celem Państwa nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie takiej
    działalności w celach zarobkowych, na warunkach w jakich wykonują je podmioty
    gospodarcze trudniące się budową przydomowych oczyszczalni ścieków, lecz celem
    Państwa działania jest interes społeczny. Nie jest to zatem sposób działania występujący w
    przypadku zwykłej działalności gospodarczej.
    W wyniku Państwa działań nie będą występować znaczące zakłócenia konkurencji, które
    prowadzić by mogły do wyłączenia z dostaw dla ostatecznego konsumenta innych
    podmiotów (w tym przypadku prywatnych firm działających w zakresie budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków). Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że
    przydomowe oczyszczalnie ścieków będą wybudowane przez wykonawcę, któremu
    Państwo zlecą wykonanie prac. Tym samym, będą działać Państwo jako świadczeniobiorca
    dokonujący zakupu od podmiotu prywatnego.
    W konsekwencji, działania Państwa polegające na budowie przydomowych oczyszczalni
    ścieków w ramach inwestycji nie będą stanowiły dostawy towarów ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Realizując zadanie w ww. zakresie nie będą
    wykonywali Państwo działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem
    realizacja ww. projektu dotyczącego budowy przydomowych oczyszczalni ścieków nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w
    związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków

    , należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego,
    zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak już wcześniej wskazano realizacja inwestycji polegającej na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    nie będą dokonywali Państwo w tym zakresie dostawy towarów, ani świadczenia usług
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie
    nie wystąpi związek pomiędzy dokonywanymi zakupami a czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT.
    Mając zatem na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że
    nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    realizacją inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie zostaną spełnione – wskazane
    w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku
    naliczonego, tj. wydatki ponoszone na realizację ww. inwestycji w zakresie budowy
    przydomowych oczyszczalni ścieków nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Reasumując, nie będą Państwo mieli możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w
    związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    , ponieważ towary i usługi nabywane w ramach realizacji ww. inwestycji nie będą
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą
    Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k – 14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111
      ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k – 14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k – 14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w ... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), lub

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.