Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-696A/07/10-S/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-09-29
Teza: Stawka 7% do sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego usytuowanego w hali budynku.
Słowa kluczowe: garaż; lokal-lokal mieszkalny; miejsce-miejsce postojowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I FSK 967/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 886/08 stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 listopada 2007 r. (data wpływu 11 grudnia 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 stycznia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży mieszkania wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w hali garażowej, usytuowanej w tym samym budynku mieszkalnym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2007 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży mieszkania wraz z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w hali garażowej, usytuowanej w tym samym budynku mieszkalnym.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest w trakcie inwestycji obejmującej budowę osiedla budynków mieszkalnych wielorodzinnych. Zamiarem Jednostki jest wybudowanie i sprzedaż lokali mieszkalnych jako przedmiotów odrębnej własności. Sprzedaż lokalu mieszkalnego będzie połączona z przyznaniem prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego usytuowanego w hali garażowej znajdującej się w obrębie budynku mieszkalnego, w którym znajdować się będzie sprzedawany lokal mieszkalny. Powierzchnia użytkowa każdego ze sprzedawanych lokali mieszkalnych nie będzie przekraczać 150 m2.

Zawierane na powyższą okoliczność przedwstępne umowy sprzedaży zawierają m.in. cenę sprzedaży netto i brutto, z zastrzeżeniem, że cena brutto jest ustalana na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług obowiązujących w dniu zawierania umowy przedwstępnej oraz ze wskazaniem stawki podatku od towarów i usług obowiązującej w dniu zawierania umowy przedwstępnej. W dotychczas zawartych umowach przedwstępnych dotyczących wskazanych wyżej transakcji, na podstawie treści art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług, Jednostka stosowała 7% stawkę podatku. Ponadto poinformowano, iż stosując tę stawkę Spółka działała zgodnie z treścią postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni z dnia 15 lutego 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę podatku od towarów i usług należy zastosować przy sprzedaży, po dniu 31 grudnia 2007 r., lokalu mieszkalnego o pow. nie przekraczającej 150 m2, w przypadku, gdy kupujący lokal mieszkalny uzyska również prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego znajdującego się w hali garażowej usytuowanej w tym samym budynku mieszkalnym, w którym wyodrębniony będzie sprzedawany lokal mieszkalny?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy wskazanej wyżej sprzedaży wystąpią skutki podatkowe w postaci zastosowania 7% stawki podatku od towarów i usług.

Jednostka powołała zapisy art. 41 ust. 2 i ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. Jednocześnie wskazała, iż miejsce postojowe - z uwagi na brak jego wyodrębnienia, jakie występuje w przypadku lokalu mieszkalnego – nie może być odrębnym przedmiotem sprzedaży, a kupujący lokal mieszkalny może z niego korzystać na zasadzie wyłączności poprzez uzyskanie prawa do wyłącznego korzystania (tzn. z wyłączeniem innych współwłaścicieli części wspólnych, będących właścicielami lokali mieszkalnych), ustalonego zgodnie z podziałem części nieruchomości wspólnej do korzystania (będących we współwłasności), dokonywanego w umowach sprzedaży lokali mieszkalnych. Ponadto Jednostka podkreśla, że prawo do korzystania z oznaczonego miejsca postojowego warunkowane jest nabyciem lokalu mieszkalnego, bowiem z jego nabyciem związane jest nabycie udziału w nieruchomości wspólnej w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. W ocenie Spółki, wobec tego, że prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nie może być odrębnym przedmiotem sprzedaży, a przysługiwać może wyłącznie właścicielowi lokalu mieszkalnego, jako współwłaścicielowi części wspólnych ( w tym działki gruntu pod budynkiem i hali garażowej) na podstawie ich podziału do korzystania, nie można przyjąć, aby było ono towarem w rozumieniu art. 2 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Na poparcie swojego stanowiska Spółka powołała wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: sygn. akt I FSK 103/05 z dnia 22 czerwca 2005 r. (LEX 157989) i sygn. akt FSK 2480/04 (LEX 175282).

W interpretacji indywidualnej z dnia 20 lutego 2008 r. znak ITPP1/443-696A/07/MM oceniono stanowisko Wnioskodawcy jako nieprawidłowe. Nie zgadzając się z treścią wydanej interpretacji Wnioskodawca, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 886/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (po przekazaniu do rozpoznania według właściwości) uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną, stwierdzając, iż w opisanym stanie faktycznym sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego stanowi jedną czynność opodatkowaną jedną stawką podatku od towarów i usług. Zdaniem Sądu w sprawie nie dochodzi do sprzedaży miejsca postojowego, które wchodzi w skład nieruchomości wspólnej, a jedynie do sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z tegoż miejsca. Nie jest zatem możliwe wyodrębnienie tego prawa od własności lokalu – jest ono ściśle związane z prawem własności lokalu mieszkalnego i nie może być przedmiotem odrębnej sprzedaży. Bez znaczenia pozostaje w jakiej części nieruchomości wspólnej zlokalizowane będą miejsca postojowe, bowiem istota związania prawa do korzystania z miejsca postojowego z prawem własności lokalu pozostanie taka sama, o ile tylko będzie ono zlokalizowane w ramach części wspólnej nieruchomości na której posadowiony jest budynek mieszkalny.

Minister Finansów kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył w dniu 16 kwietnia 2009 r. skargę kasacyjną, która wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I FSK 967/09 została oddalona. W uzasadnieniu wyroku podzielono pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, stwierdzając jednocześnie, iż jeżeli wraz z prawem własności lokalu mieszkalnego przedmiotem sprzedaży będzie prawo do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego o konkretnej powierzchni (miejsce postojowe) lub garaż, który nie został wyodrębniony jako samodzielny lokal użytkowy i jest integralnie związany z prawem własności konkretnego lokalu mieszkalnego, to sprzedaż tego lokalu wraz z prawem do korzystania z wyodrębnionego miejsca parkingowego lub garażu znajdującego się w danym budynku (jak i poza jego obrębem, ale w ramach tej samej nieruchomości gruntowej) podlegać będzie jednej stawce podatku VAT, która jest właściwa dla lokalu mieszkalnego.

W dniu 7 września 2010 r. do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 886/08, uchylający zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r. sygn. akt I FSK 967/09 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 886/08 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.