Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.413.2025.2.WK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Zwolnienia od podatku usług szkoleniowych o których mowa
ww § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od
towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
Słowa kluczowe: rozporządzenie
usługi-usługi kształcenia zawodowego
usługi-usługi szkoleniowe
zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 29-lit. c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy ustalenia:
    1) czy usługi opisane we wniosku i wykonywane przez Wnioskodawcę są usługami
      kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3
      ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie

      zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień,
      wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy;
    2) w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, to czy w zakresie opisanych we
      wniosku usług ma Pan prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1
      pkt 14 ww. rozporządzenia.
    Uzupełnił go Pan pismem z 22 lipca 2025 r. (wpływ 22 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowaną w
    CEIDG od 2 listopada 2009 r. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której
    zasadniczym przedmiotem działalności są usługi szkoleniowe ukierunkowane na wsparcie
    biznesu. Wnioskodawca realizuje projekty kształcenia zawodowego, które są finansowane
    ze środków publicznych. Projekty te zawsze w przynajmniej 70% dofinansowywane są ze
    środków unijnych. Dofinansowanie unijne do projektów wypłacane jest na podstawie
    programu „Fundusze Europejskie 2021-2027” zatwierdzonego decyzją wykonawczą
    Komisji Europejskiej.
    Program ten zapewnia wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i
    Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w ramach celu „(...)”.
    Projekty te zawsze mają określoną grupę docelową. Projekty kierowane są do osób
    zainteresowanych podnoszeniem swoich kwalifikacji zawodowych z obszaru, na którym
    realizowany jest projekt, oraz jednocześnie osób posiadającymi niskie kompetencje w
    zakresie oferowanych szkoleń, co wyklucza je z rynku pracy lub utrudnia dostęp do rynku
    pracy. W niektórych projektach pojawiają się dodatkowe wymogi co do płci lub wieku,
    jednak cel realizacji projektu jest zawsze taki sam – zwiększenie kompetencji zawodowych
    osób uczestniczących w projekcie i włączenie ich do rynku pracy. Szkolenia skierowane są
    wyłącznie do osób aktywnych zawodowo lub gotowych do podjęcia pracy albo
    zamierzających się jej podjąć.
    Celem realizowanych szkoleń jest uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i
    kompetencji z obszaru oferowanych szkoleń, czego efektem jest podniesienie kompetencji
    zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy.
    Przed rozpoczęciem szkolenia, każdorazowo uczestnik szkolenia przechodzi diagnozę
    swoich kompetencji, aby zidentyfikować obszary braków w umiejętnościach zawodowych,
    istotnych z punktu widzenia wymagań rynku pracy. Na podstawie tej diagnozy każdy
    uczestnik ma dopasowany indywidualny program kursu, w ramach którego nabędzie
    konkretne kwalifikacje zawodowe z zakresu oferowanych szkoleń, ukierunkowane na
    zdobycie lub utrzymanie zatrudnienia. Kolejno przeprowadzany jest cykl szkoleń mających
    na celu niwelowanie zdefiniowanych deficytów kompetencyjnych w obszarze kompetencji
    zawodowych oraz nabywanie nowych, niezbędnych umiejętności zawodowych. Końcowo
    uczestnicy poddawani są procesowi walidacji i certyfikacji, które mają na celu weryfikację
    zdobytych kwalifikacji w sposób wiarygodny dla potencjalnego pracodawcy oraz ich
    udokumentowanie poprzez wystawienie certyfikatu.
    W ramach projektów Wnioskodawca realizuje szkolenia z zakresu: kompetencji IT i
    cyfrowych stosowanych w pracy biurowej i administracji, umiejętności edytorskich,
    biurowych oraz kompetencji finansowo-księgowych, niezbędnych do wykonywania
    konkretnych zawodów.
    Po ukończeniu kursu każdy uczestnik otrzymuje certyfikat jego ukończenia potwierdzający
    nabyte kwalifikacje, który może uwzględnić w swoim CV.

    Celem przeprowadzanych szkoleń jest pozyskanie przez uczestników kompetencji
    niezbędnych do wykonywania zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz
    obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy, pracownik biura obsługi
    klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik sekretariatu.
    Uczestnik kursu, po zakończeniu cyklu szkoleń, posiada kompletny zestaw kompetencji
    cyfrowych na poziomie samodzielnego użytkownika. Potrafi obsługiwać komputer,
    urządzenia mobilne oraz korzystać z Internetu w zawodowych sytuacjach. Samodzielnie
    tworzy i zarządza dokumentami, koresponduje drogą elektroniczną, wypełnia formularze
    online i offline, a także korzysta z usług publicznych i komercyjnych dostępnych przez sieć.
    Posiada umiejętność redagowania pism urzędowych. Potrafi poruszać się po strukturze
    folderów, obsługiwać pocztę elektroniczną z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych.
    Uczestnik potrafi także wykorzystywać arkusze kalkulacyjne w celach wykonywania
    obowiązków zawodowych. Osiągnięty poziom kompetencji odpowiada poziomowi B
    (samodzielny użytkownik) w skali ramy kompetencji cyfrowych – co oznacza, że uczestnik
    jest gotów do efektywnego, bezpiecznego i świadomego korzystania z technologii
    cyfrowych w życiu zawodowym.
    Realizowane szkolenia mają na celu poprawę umiejętności uczestników. Szkolenia
    realizowane przez Wnioskodawcę nie obejmują usług z zakresu doradztwa zawodowego
    czy biznesowego.
    Uczestnikom szkolenia nie są udzielane porady w zakresie, np.:
    1) pośrednictwa pracy;
    2) doradztwa personalnego;
    3) poradnictwa zawodowego;
    4) dalszej ścieżki rozwoju, obszarów IT którymi powinni zainteresować się uczestnicy.
    Nie są również proponowane konkretne ścieżki kariery zawodowej czy też stanowiska, o
    które mogą ubiegać się uczestnicy szkoleń. Uczestnicy po ukończeniu kursu samodzielnie
    decydują na jakie stanowiska chcieliby aplikować w ramach branży, w której kompetencje
    zdobywają, niezależnie od tego, iż celem kursu jest pozyskanie przez nich kompetencji do
    wykonywania prostych zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz handlu.
    Jednocześnie w ramach prowadzonych szkoleń Wnioskodawca:
    1) dokonuje diagnozy kompetencji IT uczestnika pod kątem aktualnych wymagań rynku
      pracy co służy dopasowaniu pod kątem zawodowych potrzeb zakresu wsparcia i
      tematyki kursu;
    2) przeprowadza pogłębiony wywiad z uczestnikiem – co służy zebraniu informacji
      potrzebnych do określenia deficytów w kompetencjach zawodowych oraz w
      konsekwencji, udziału w kursie o właściwym pod kątem potrzeb uczestnika zakresie;
    3) tworzy profil uczestnika – dla celów organizacyjnych szkolenia;
    4) tworzy plan nauki/ścieżki rozwoju kompetencji zawodowych – w celu ustalenia planu
      kursu dla grupy kursantów;
    5) prowadzi mentoring lub tutoring uczestników – celem pełnego realizowania programu
      dydaktycznego poprzez indywidualne wsparcie kursanta i zdobycia przez niego
      odpowiedniej wiedzy;
    6) prowadzi zajęcia dydaktyczne według ustalonego planu nauki;
    7) ocenia postępy uczestników – dokonuje oceny w ramach wyników w ramach programu
      szkoleniowego;
    8) przeprowadza indywidualne spotkania z uczestnikiem w trakcie kursu – spotkania są
      elementem kursu i dotyczą materiału szkoleniowego;

    9) pomaga w wyborze dalszych szkoleń lub certyfikacji – co ma charakter ogólny i jest
      dostępne dla wszystkich kursantów, Wnioskodawca nie prowadzi doradztwa
      zawodowego, a w ramach tych spotkań Wnioskodawca pokazuje naturalną drogę do
      zwiększania kompetencji w danym obszarze poprzez zdobywanie certyfikatów na
      wyższych poziomach;
    10) udziela odpowiedzi na pytania uczestników – pytania dotyczą organizacji kursu lub
      zagadnień poruszanych w trakcie kursu;
    11) przeprowadza walidację efektów nauki w formie testu końcowego, indywidualnego
      wywiadu oraz omówienia wyników z kursantami – program nauczania kończy się
      otrzymaniem certyfikatu.
    Pozyskanie wiedzy przez kursantów odbywa się wyłącznie w celu uzyskania lub
    uaktualnienia wiedzy do celów zawodowych, a szkolenia nakierowane są na wiedzę i
    umiejętności o charakterze zawodowym.
    Szkolenia te nie mają charakteru ogólnorozwojowego ani hobbystycznego – ich struktura i
    treść są ukierunkowane na wykonywanie określonych zadań zawodowych. Szkolenia
    prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają zastosowania hobbystycznego. Każdy
    uczestnik kursu uczy się narzędzi i technik używanych wyłącznie w celach zawodowych.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
    Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Pytanie nr 2
    W związku z tym, że opis sprawy przedstawiony przez Pana powinien być
    skonkretyzowany i nie powinien budzić wątpliwości, prosimy o jednoznaczne wskazanie,
    jakie dokładnie (konkretnie) usługi (szkolenia), są przedmiotem Pana zapytania? Proszę
    dokładnie wymienić wszystkie usługi będące przedmiotem zadanych we wniosku pytań
    wraz z przedstawieniem ich opisu.
    Pana odpowiedź:
    Przedmiotem wniosku jest usługa szkoleniowa realizowana przez Wnioskodawcę.
    Szkolenie skierowane jest do osób zainteresowanych podnoszeniem swoich kwalifikacji
    zawodowych oraz aktualnie posiadających niski poziom kompetencji z obszaru szkolenia i
    przez to wykluczonych z rynku pracy lub mających utrudniony do niego dostęp. Osoby, do
    których kierowane jest szkolenie, są aktywne zawodowo lub gotowe do podjęcia pracy lub
    zamierzające się jej podjąć. Szkolenie obejmuje wiedzę i kompetencje z następujących
    obszarów: kompetencje IT i cyfrowe stosowane w pracy biurowej i administracji,
    umiejętności edytorskie, umiejętności biurowe oraz kompetencje finansowo-księgowe.
    Przed rozpoczęciem szkolenia, każdorazowo uczestnik szkolenia przechodzi diagnozę
    swoich kompetencji, aby zidentyfikować obszary braków w umiejętnościach dostępnych w
    ramach szkolenia. Po ukończeniu szkolenia każdy uczestnik otrzymuje certyfikat jego
    ukończenia potwierdzający nabyte kwalifikacje, który może uwzględnić w swoim CV.
    Uczestnik kursu, po zakończeniu szkolenia, posiada kompletny zestaw kompetencji
    cyfrowych na poziomie samodzielnego użytkownika. Potrafi obsługiwać komputer,
    urządzenia mobilne oraz korzystać z Internetu w zawodowych sytuacjach. Samodzielnie
    tworzy i zarządza dokumentami, koresponduje drogą elektroniczną, wypełnia formularze
    online i offline, a także korzysta z usług publicznych i komercyjnych dostępnych przez sieć.
    Posiada umiejętność redagowania pism urzędowych. Potrafi poruszać się po strukturze
    folderów, obsługiwać pocztę elektroniczną z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych.
    Uczestnik potrafi także wykorzystywać arkusze kalkulacyjne w celach wykonywania
    obowiązków zawodowych. Po ukończeniu szkolenia osiągnięty poziom kompetencji
    uczestnika odpowiada poziomowi B (samodzielny użytkownik) w skali ramy kompetencji
    cyfrowych – co oznacza, że uczestnik jest gotów do efektywnego, bezpiecznego i
    świadomego korzystania z technologii cyfrowych w życiu zawodowym.

    Pytanie nr 3
    Na czyją rzecz świadczy Pan usługi będące przedmiotem wniosku? Na jaki podmiot
    wystawiana jest faktura za świadczone usługi?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca świadczy usługę szkoleniową, w której uczestniczą osoby zainteresowane
    podnoszeniem swoich kwalifikacji zawodowych oraz aktualnie posiadające niski poziom
    kompetencji z obszaru szkolenia i przez to wykluczone z rynku pracy lub mające
    utrudniony do niego dostęp. Szkolenie realizowane jest na zlecenie podmiotu, który
    otrzymał finansowanie na realizację projektu szkoleniowego ze środków unijnych na
    podstawie programu Fundusze Europejskie 2021-2027 zatwierdzonego decyzją
    wykonawczą Komisji Europejskiej.
    Projekt szkoleniowy jest w co najmniej 70% dofinansowywany ze środków Unii
    Europejskiej. Faktura wystawiana jest na podmiot, który otrzymał wskazane finansowanie.
    W ramach usługi Wnioskodawca realizuje szkolenie, o którym mowa powyżej. Usługa
    szkoleniowa świadczona przez Wnioskodawcę jest objęta projektem szkoleniowym
    realizowanym przez podmiot dofinansowany. Wnioskodawca jest zatem podwykonawcą
    dla podmiotu, który otrzymał finansowanie ze środków Unii Europejskiej. Wynagrodzenie
    Wnioskodawcy wypłacane jest przez podmiot realizujący projekt szkoleniowy, ze środków
    unijnych na podstawie programu Fundusze Europejskie 2021-2027 zatwierdzonego
    decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej. Podmiot realizujący projekt szkoleniowy jest
    przedsiębiorcą prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Pytanie nr 4
    W jaki dokładnie sposób ustalane jest przez Pana wynagrodzenie za świadczenie
    przedmiotowych usług i od jakiego podmiotu otrzymuje Pan wynagrodzenie?
    Pana odpowiedź:
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy wypłacane jest przez podmiot zlecający szkolenie i
    realizujący projekt szkoleniowy ze środków unijnych na podstawie programu Fundusze
    Europejskie 2021-2027 zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej.
    Podmiot realizujący projekt szkoleniowy jest przedsiębiorcą prowadzącym pozarolniczą
    działalność gospodarczą. Wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalane jest indywidualnie w
    drodze negocjacji z podmiotem otrzymującym dofinansowanie i obejmuje ryczałtową
    kwotę za realizację usługi szkoleniowej. Na podstawie faktury wystawionej przez
    Wnioskodawcę, podmiot otrzymujący dofinansowanie rozlicza dofinansowanie unijne do
    realizowanego projektu szkoleniowego. Kwota wynagrodzenia Wnioskodawcy zgodnie z
    umową o dofinansowanie raz regulaminem programu Fundusze Europejskie 2021-2027
    może w 100% stanowić koszt objęty dofinansowaniem dla projektu szkoleniowego.
    Pytanie nr 5
    Czy świadczy Pan usługi objęte zakresem wniosku jako jednostka objęta systemem
    oświaty? Jeżeli tak, to czy posiada Pan zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa
    w art. 168 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 737
    ze zm.)?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca nie świadczy usługi objętej zakresem wniosku jako jednostka objęta
    systemem oświaty.
    Pytanie nr 6
    Które ze świadczonych przez Pana usług są usługą podstawową? Jaką? Informacji należy
    udzielić odrębnie dla każdej usługi świadczonej przez Pana, w tym wskazanych w pkt 1)
    -11) opisu sprawy.
    Pana odpowiedź:

    Wnioskodawca świadczy jedną usługę – usługę szkoleniową, która jest usługą
    podstawową. W opisie sprawy w punktach 1-11 Wnioskodawca wskazał na czynności
    realizowane w ramach tej usługi, jednak punkty te nie stanowią odrębnych usług
    oferowanych dla uczestników szkolenia.
    Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, o których mowa w pkt 1)-11) w opisie
    sprawy są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z
    ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby
    podzielić. W związku z powyższym, podstawową usługą oferowaną przez Wnioskodawcę
    jest usługa szkoleniowa składająca się z kilku czynności, których dopiero łączne wykonanie
    pozwala zrealizować zamierzony efekt usługi szkoleniowej.
    Pytanie nr 7
    Czy wszystkie usługi o których mowa we wniosku są niezbędne do wykonania danej usługi
    podstawowej? Jakiej? Na czym ta niezbędność polega? Informacji należy udzielić
    oddzielnie dla każdej usługi świadczonej przez Pana.
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca świadczy jedną usługę, którą jest usługa szkoleniowa. Usługa ta jest usługą
    podstawową. Wnioskodawca we wniosku wskazał na czynności, które wykonywane są w
    ramach świadczenia usługi szkoleniowej. Czynności wymienione jednak w punktach 1-11
    są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego
    punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić. Czynności
    te są niezbędne, aby można było mówić o zrealizowaniu usługi szkoleniowej. Usługa
    szkoleniowa polega bowiem na tym, aby uczestnikowi szkolenia zapewnić narzędzia i
    możliwości pozyskania wiedzy objętej programem kursu. W ramach czynności, o których
    mowa w pkt 1-11 Wnioskodawca zapewnia możliwość pozyskania przez uczestnika
    szkolenia wiedzy i kompetencji objętej programem kursu, wobec czego są to czynności
    niezbędne dla świadczenia usługi szkoleniowej.
    Wnioskodawca wskazuje, że usługa szkoleniowa świadczona jest w modelu edukacyjnym
    opartym o tzw. inicjatywę „(...)”, stanowiącą wzór dla procesu podnoszenia kwalifikacji
    osób dorosłych. Model ten wskazuje na komplementarne wobec siebie czynności, które
    stanowiąc jednolitą usługę szkoleniową, pozwalają uczestnikowi szkolenia na zdobycie
    wiedzy objętej zakresem szkolenia. „(...)” to najnowsza inicjatywa Komisji Europejskiej,
    mająca na celu zwiększenie poziomu kwalifikacji zawodowych osób dorosłych, które
    posiadają niskie kompetencje, szczególnie w zakresie umiejętności podstawowych: m.in.
    kompetencji cyfrowych. Inicjatywa wpisuje się w strategię kształcenia przez całe życie
    (lifelong learning) i ma kluczowe znaczenie dla zatrudnialności w szybko zmieniającym się
    rynku pracy.
    Głównym celem „(...)” postawionym przez Komisję Europejską jest zwiększenie
    zatrudnialności osób dorosłych poprzez umożliwienie im zdobycia kwalifikacji
    potrzebnych na rynku pracy.
    Inicjatywa opiera się na trzystopniowej ścieżce podnoszenia kwalifikacji, która powinna
    być wdrażana przez państwa członkowskie:
    1. Ocena umiejętności (...);
    2. Dostosowana oferta szkoleniowa (...);
    3. Walidacja i uznanie efektów uczenia się (...).
    „(...)” to systemowe podejście do rozwoju kompetencji osób dorosłych, ukierunkowane na
    ich aktywizację zawodową. Dzięki indywidualizacji ścieżek edukacyjnych, umożliwia
    skuteczne uzupełnianie kwalifikacji w sposób dostosowany do realnych potrzeb rynku
    pracy i możliwości uczestników.

    Czynności wymienione w punktach 1-11 opisu sprawy wynikają właśnie z realizacji przez
    Wnioskodawcę usługi szkoleniowej w systemie inicjatywy Komisji Europejskiej „(...)”.
    Czynności te są ze sobą ściśle powiązane funkcjonalnie i merytorycznie, tworzą logiczną
    oraz nierozerwalną sekwencję działań niezbędnych do skutecznej realizacji szkolenia.
    Wnioskodawca nie wykonuje tych czynności w sposób niezależny od siebie – ich sens, cel
    oraz końcowa wartość zawodowa ujawniają się dopiero wówczas, gdy są one realizowane
    jako spójny, kompleksowy proces edukacyjny.
    Istnieje zatem między tymi czynnościami ścisła zależność funkcjonalna i celowościowa,
    która powoduje, że nie mogą być one świadczone odrębnie.
    Każdy z wymienionych elementów jest bowiem etapem lub narzędziem dydaktycznym,
    który przygotowuje uczestnika do kolejnego kroku w ramach ścieżki edukacyjnej.
    Przykładowo:
    (...).
    Z uwagi na powyższe, czynności te nie są usługami samoistnymi – ich wartość użytkowa i
    cel edukacyjny mogą być zrealizowane wyłącznie w ramach całościowego świadczenia. Nie
    sposób zatem ich wydzielić jako osobne usługi, które mogłyby być nabywane i
    konsumowane niezależnie od siebie. W konsekwencji, są to działania komplementarne,
    których traktowanie odrębnie nie ma uzasadnienia merytorycznego i formalnego.
    Stanowią integralne elementy jednej, złożonej usługi szkoleniowej.
    Pytanie nr 8
    Co jest efektem wyświadczenia danej usługi podstawowej?
    Pana odpowiedź:
    Efektem wyświadczenia usługi szkoleniowej jest zdobycie przez uczestnika szkolenia
    wiedzy z zakresu szkolenia. Uczestnik kursu, po zakończeniu szkolenia, posiada kompletny
    zestaw kompetencji cyfrowych na poziomie samodzielnego użytkownika. Potrafi
    obsługiwać komputer, urządzenia mobilne oraz korzystać z Internetu w zawodowych
    sytuacjach. Samodzielnie tworzy i zarządza dokumentami, koresponduje drogą
    elektroniczną, wypełnia formularze online i offline, a także korzysta z usług publicznych i
    komercyjnych dostępnych przez sieć. Posiada umiejętność redagowania pism
    urzędowych. Potrafi poruszać się po strukturze folderów, obsługiwać pocztę elektroniczną
    z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych. Uczestnik potrafi także wykorzystywać
    arkusze kalkulacyjne w celach wykonywania obowiązków zawodowych. Osiągnięty poziom
    kompetencji odpowiada poziomowi B (samodzielny użytkownik) w skali ramy kompetencji
    cyfrowych – co oznacza, że uczestnik jest gotów do efektywnego, bezpiecznego i
    świadomego korzystania z technologii cyfrowych w życiu zawodowym. Efektem szkolenia
    jest to, że uczestnik kursu może podjąć zatrudnienie jako pracownik administracyjno-
    biurowy, pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik
    sekretariatu.
    Pytanie nr 9
    Czy wykonywane przez Pana czynności, o których mowa w pkt 1)-11) w opisie sprawy są ze
    sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu
    widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić?
    Pana odpowiedź:
    Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności o których mowa w pkt 1)-11) w opisie
    sprawy są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z
    ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby
    podzielić.
    Pytanie nr 10

    Czy między czynnościami, o których mowa w pkt 1)-11) opisu sprawy wchodzącymi w
    skład świadczonych przez Pana usług istnieje zależność powodująca, że czynności te nie
    mogą być świadczone odrębnie? Jeśli tak, należy wskazać na czym konkretnie polega
    zależność między tymi czynnościami, która powoduje, że nie mogą one być świadczone
    odrębnie?
    Pana odpowiedź:
    Czynności, o których mowa w pkt 1-11 nie mogą być świadczone odrębnie, gdyż tylko
    kompleksowe wykonanie wskazanych czynności pozwala na zdobycie wiedzy przez
    uczestnika szkolenia w taki sposób, aby zapewnić osiągnięcie planowanych efektów
    szkolenia, a zatem opanowanie przez uczestnika szkolenia wiedzy i umiejętności
    rozwijanych w ramach szkolenia. Czynności opisane w punktach 1-11 są jedynie kolejnymi
    etapami świadczenia usługi szkoleniowej, a wynik każdego etapu pozwala na realizację
    kolejnego. Finalnie, po realizacji wszystkich etapów, uczestnik szkolenia posiada wiedzę i
    umiejętności objęte zakresem szkolenia. Czynności opisane w punktach 1-11 są wobec
    siebie komplementarne tzn. tytułem przykładu: jeżeli Wnioskodawca realizuje zajęcia
    dydaktyczne (pkt 6) to w konsekwencji przeprowadzenia tych zajęć odpowiada na pytania
    uczestników szkolenia, dotyczące omawianej materii (pkt 10). Wnioskodawca wskazuje, że
    usługa szkoleniowa świadczona jest w modelu edukacyjnym opartym o tzw. inicjatywę
    „(...)”, stanowiącą wzór dla procesu podnoszenia kwalifikacji osób dorosłych. Model ten
    wskazuje na komplementarne wobec siebie czynności, które stanowiąc jednolitą usługę
    szkoleniową, pozwalają uczestnikowi szkolenia na zdobycie wiedzy objętej zakresem
    szkolenia.
    „(...)” to najnowsza inicjatywa Komisji Europejskiej, mająca na celu zwiększenie poziomu
    kwalifikacji zawodowych osób dorosłych, które posiadają niskie kompetencje, szczególnie
    w zakresie umiejętności podstawowych: m.in. kompetencji cyfrowych. Inicjatywa wpisuje
    się w strategię kształcenia przez całe życie (lifelong learning) i ma kluczowe znaczenie dla
    zatrudnialności w szybko zmieniającym się rynku pracy.
    Głównym celem „(...)” postawionym przez Komisję Europejską jest zwiększenie
    zatrudnialności osób dorosłych poprzez umożliwienie im zdobycia kwalifikacji
    potrzebnych na rynku pracy.
    Inicjatywa opiera się na trzystopniowej ścieżce podnoszenia kwalifikacji, która powinna
    być wdrażana przez państwa członkowskie:
    1. Ocena umiejętności (...);
    2. Dostosowana oferta szkoleniowa (...);
    3. Walidacja i uznanie efektów uczenia się (...).
    „(...)” to systemowe podejście do rozwoju kompetencji osób dorosłych, ukierunkowane na
    ich aktywizację zawodową. Dzięki indywidualizacji ścieżek edukacyjnych, umożliwia
    skuteczne uzupełnianie kwalifikacji w sposób dostosowany do realnych potrzeb rynku
    pracy i możliwości uczestników.
    Czynności wymienione w punktach 1-11 opisu sprawy wynikają właśnie z realizacji przez
    Wnioskodawcę usługi szkoleniowej w systemie inicjatywy Komisji Europejskiej „(...)”.
    Czynności te są ze sobą ściśle powiązane funkcjonalnie i merytorycznie, tworzą logiczną
    oraz nierozerwalną sekwencję działań niezbędnych do skutecznej realizacji szkolenia.
    Wnioskodawca nie wykonuje tych czynności w sposób niezależny od siebie – ich sens, cel
    oraz końcowa wartość zawodowa ujawniają się dopiero wówczas, gdy są one realizowane
    jako spójny, kompleksowy proces edukacyjny. Istnieje zatem między tymi czynnościami
    ścisła zależność funkcjonalna i celowościowa, która powoduje, że nie mogą być one
    świadczone odrębnie.

    Każdy z wymienionych elementów jest bowiem etapem lub narzędziem dydaktycznym,
    który przygotowuje uczestnika do kolejnego kroku w ramach ścieżki edukacyjnej.
    Przykładowo:
    (...).
    Z uwagi na powyższe, czynności te nie są usługami samoistnymi – ich wartość użytkowa i
    cel edukacyjny mogą być zrealizowane wyłącznie w ramach całościowego świadczenia. Nie
    sposób zatem ich wydzielić jako osobne usługi, które mogłyby być nabywane i
    konsumowane niezależnie od siebie. W konsekwencji, są to działania komplementarne,
    których traktowanie odrębnie nie ma uzasadnienia merytorycznego i formalnego.
    Stanowią integralne elementy jednej, złożonej usługi szkoleniowej.
    Pytanie nr 11
    Czy głównym celem usług świadczonych przez Pana, jest osiągnięcie dodatkowego
    dochodu przez Wnioskodawcę, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w
    stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca jest podmiotem komercyjnym, który prowadzi działalność gospodarczą w
    celu osiągania przychodów. W ramach swojej działalności gospodarczej oferuje m.in.
    usługę szkoleniową, o której jest mowa w rozpatrywanym wniosku. Świadczenie przez
    Wnioskodawcę usługi szkoleniowej ma swój ekwiwalent w postaci wynagrodzenia za
    świadczenie tej usługi, przy czym dofinansowane jest ono w przynajmniej 70% ze środków
    Unii Europejskiej. Wskazuje Pan jednak, że głównym celem świadczonej usługi
    szkoleniowej jest zdobycie przez uczestników szkolenia wiedzy z zakresu szkolenia i
    podniesienie ich kompetencji zawodowych. Celem szkolenia jest pozyskanie przez
    uczestników kompetencji niezbędnych do wykonywania zawodów z zakresu administracji i
    pracy biurowej oraz obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy,
    pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik
    sekretariatu. Dotychczasowe orzecznictwo TSUE (np. wyroki TSUE w sprawach: C-144/00,
    C-498/03, C-319/12) utrzymuje, że komercyjny charakter danej działalności nie wyklucza, w
    kontekście art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, aby miała ona charakter działalności
    użyteczności publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, pojęcie podmiotu użyte w art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, jest na tyle szerokie, że obejmuje ono także podmioty
    prywatne, działające w celach zarobkowych.
    Wskazuje Pan, iż celem Wnioskodawcy, w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie
    interpretacji indywidualnej, jest prawidłowe stosowanie przepisów ustawy o VAT i
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. W konsekwencji,
    celem Wnioskodawcy jest zastosowanie prawidłowej stawki VAT dla świadczonej przez
    siebie usługi, lub zastosowanie zwolnienia z VAT w sytuacji gdy zwolnienie może być
    zastosowane.
    Wskazuje Pan jednocześnie, iż poprzez stosowanie przepisów ustawy Wnioskodawca nie
    zdobywa żadnej przewagi rynkowej, albowiem za konkurencję Wnioskodawcy powinno się
    poczytywać podmioty świadczące usługi tożsame lub podobne. Zwolnienie, o które
    natomiast pyta Wnioskodawca, jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym.
    Oznacza to, że konkurencja Wnioskodawcy stosuje przepisy ustawy o VAT i
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień w ten sam sposób
    co Wnioskodawca.
    Pytanie nr 12
    Czy posiada Pan status uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu
    badawczego?

    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk
    lub instytutu badawczego.
    Pytanie nr 13
    Czy jako podmiot prowadzący szkolenie będzie Pan podmiotem, który uzyskał akredytację
    w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz czy świadczone przez Pana usługi
    w zakresie szkolenia będą objęte ww. akredytacją?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów
    ustawy Prawo oświatowe, a usługi świadczone przez Wnioskodawcę w zakresie szkolenia
    nie będą objęte ww. akredytacją.
    Pytanie nr 14
    Czy wszystkie szkolenia, będące przedmiotem wniosku stanowią usługę kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego? Odpowiedź proszę uzasadnić. Proszę
    jednoznacznie wskazać, czy świadczone usługi są nauczaniem pozostającym w
    bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników oraz czy jest to nauczanie
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych? Informacji
    należy udzielić oddzielnie do każdego szkolenia objętego zakresem wskazanych we
    wniosku pytań.
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca świadczy jedną usługę szkoleniową, która jest przedmiotem wniosku.
    Wskazuje Pan, iż Wnioskodawca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zadał
    pytanie: „Czy usługi opisane we wniosku i wykonywane przez Wnioskodawcę są usługami
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w §3 ust. 1
    pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. poz. 955
    - dalej „r.z.p.t.u.”) wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług?", a stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej kwestii
    zostało wyrażone we wniosku.
    Usługa szkoleniowa będąca przedmiotem wniosku ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie
    przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia, czego efektem jest
    podniesienie kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy.
    Celem szkolenia jest pozyskanie przez uczestników kompetencji niezbędnych do
    wykonywania zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz obsługi klienta,
    takich jak: pracownik administracyjno-biurowy, pracownik biura obsługi klienta, pracownik
    call center, recepcjonista, pracownik sekretariatu.
    Pytanie nr 15
    Czy wszystkie szkolenia mają związek z wykonywaniem konkretnego zawodu oraz czy dla
    wykonywania tego zawodu wymagane jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji
    potwierdzonych odpowiednimi dokumentami, które można zdobyć na takim szkoleniu?
    Informacji należy udzielić oddzielnie do każdego szkolenia objętego zakresem wskazanych
    we wniosku pytań.
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca świadczy jedną usługę szkoleniową. Celem szkolenia jest pozyskanie przez
    uczestników kompetencji niezbędnych do wykonywania zawodów z zakresu administracji i
    pracy biurowej oraz obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy,
    pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik
    sekretariatu. Dla wykonywania tych zawodów potrzebne jest posiadanie odpowiednich
    kwalifikacji. Kwalifikacje mogą być potwierdzone odpowiednimi dokumentami.

    Kwalifikacje te można zdobyć na szkoleniu, które jest przedmiotem wniosku. Po
    ukończeniu szkolenia każdy uczestnik otrzymuje certyfikat jego ukończenia
    potwierdzający nabyte kwalifikacje, który może uwzględnić w swoim CV.
    Pytanie nr 16
    Czy posiada/będzie posiadał Pan dokumenty, z których jednoznacznie wynika/będzie
    wynikało, że szkolenia są/będą finansowane ze środków publicznych?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że
    szkolenia są finansowane ze środków publicznych.
    Pytanie nr 17
    Czy jest Pan podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych:
    a) działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa? Jeżeli tak, to na czym ta kontrola
      polega i czy zapewnia jakość świadczeń oraz ich odpowiednią cenę.
    b) realizującym określoną politykę edukacyjną, tj. działa Pan w oparciu o konkretne
      programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?
    c) dysponującym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca nie jest podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych.
    Pytanie nr 18
    Czy w zakresie przedmiotowych usług ma Pan dowolność w zakresie kształtowania zasad
    swojego działania? Czy Pana działania w tym zakresie wymagają akceptacji państwa?
    Pana odpowiedź:
    Wnioskodawca nie ma dowolności w kształtowaniu zasad swojego działania.
    Wnioskodawca ma obowiązek działać na podstawie i w granicach prawa. Zasady działania
    Wnioskodawcy regulowane są przez przepisy prawa. Wnioskodawca prowadzi
    pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Zasady prowadzenia jednoosobowej
    działalności gospodarczej regulowane są przede wszystkim przez przepisy ustawy z dnia 6
    marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców. Ponadto Wnioskodawca ma obowiązek działać
    zgodnie z innymi przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
    Szkolenie realizowane przez Wnioskodawcę swoim zakresem i sposobem prowadzenia
    musi odpowiadać złożonemu przez podmiot otrzymujący dofinansowanie wnioskowi o
    dofinansowanie. We wniosku tym określany jest zakres szkolenia, jego tematyka, profil
    uczestnika i poziom jego kompetencji, ilość i tematyka zajęć dydaktycznych, zakładane
    efekty szkolenia, poziom kompetencji uczestnika po ukończeniu szkolenia. Program
    szkolenia i zasady jego prowadzenia muszą także odpowiadać regulaminowi programu
    dofinansowania ze środków Unii Europejskiej oraz umowie o dofinansowanie.
    Wnioskodawca nie ma dowolności w zakresie prowadzonych szkoleń, a umowa zawierana
    z podmiotem otrzymującym dofinansowanie ze środków unijnych wprost wskazuje na
    warunki szkolenia i jego program.
    Wnioskodawca musi także posiadać udokumentowaną, odpowiednią wiedzę,
    doświadczenie i umiejętności, aby mógł być podmiotem realizującym szkolenie
    dofinansowane ze środków unii europejskiej.
    Pytanie nr 19
    Czy głównym celem świadczonych przez Pana usług szkoleniowych, jest osiągnięcie przez
    Pana dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie czynności, o których
    mowa we wniosku, w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia?

    Pana odpowiedź:
    Pytanie zadane w punkcie 19 jest tożsame treściowo z pytaniem zadanym w punkcie 11,
    wobec czego wskazuję ponownie, że Wnioskodawca jest podmiotem komercyjnym, który
    prowadzi działalność gospodarczą w celu osiągania przychodów. W ramach swojej
    działalności gospodarczej oferuje m.in. usługę szkoleniową, o której jest mowa w
    niniejszym wniosku.
    Świadczenie przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowej ma swój ekwiwalent w postaci
    wynagrodzenia za świadczenie tej usługi, przy czym dofinansowane jest ono w co najmniej
    70% ze środków Unii Europejskiej. Wskazuję jednak, że głównym celem świadczonej usługi
    szkoleniowej jest zdobycie przez uczestników szkolenia wiedzy z zakresu szkolenia i
    podniesienie ich kompetencji zawodowych. Celem szkolenia jest pozyskanie przez
    uczestników kompetencji niezbędnych do wykonywania zawodów z zakresu administracji i
    pracy biurowej oraz obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy,
    pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik
    sekretariatu. Dotychczasowe orzecznictwo TSUE (np. wyroki TSUE w sprawach: C-144/00,
    C-498/03, C-319/12) utrzymuje, że komercyjny charakter danej działalności nie wyklucza, w
    kontekście art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, aby miała ona charakter działalności
    użyteczności publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, pojęcie podmiotu użyte w art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT jest na tyle szerokie, że obejmuje ono także podmioty
    prywatne, działające w celach zarobkowych.
    Wskazuję, iż celem Wnioskodawcy, w związku ze złożonym wnioskiem o wydanie
    interpretacji indywidualnej, jest prawidłowe stosowanie przepisów ustawy o VAT i
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. W konsekwencji
    celem Wnioskodawcy jest zastosowanie prawidłowej stawki VAT dla świadczonej przez
    siebie usługi, lub zastosowanie zwolnienia z VAT w sytuacji gdy zwolnienie może być
    zastosowane.
    Wskazuję jednocześnie, iż poprzez stosowanie przepisów ustawy Wnioskodawca nie
    zdobywa żadnej przewagi rynkowej, albowiem za konkurencję Wnioskodawcy powinno się
    poczytywać podmioty świadczące usługi tożsame lub podobne. Zwolnienie, o które
    natomiast pyta Wnioskodawca, jest zwolnieniem przedmiotowym, a nie podmiotowym.
    Oznacza to, że konkurencja Wnioskodawcy stosuje przepisy ustawy o VAT i
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od
    podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień w ten sam sposób
    co Wnioskodawca.
    Pytania
    1. Czy usługi opisane we wniosku i wykonywane przez Wnioskodawcę są usługami
      kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3
      ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie
      zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t.
      j. Dz. U. poz. 955 – dalej „r.z.p.t.u.”) wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia
      11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    2. Jeżeli tak, to czy Wnioskodawca w zakresie opisanych we wniosku usług ma prawo
      skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W ocenie Wnioskodawcy, usługi szkoleniowe świadczone przez niego w ramach projektów
    kształcenia zawodowego dofinansowywane ze środków unijnych są usługami kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.
    p.t.u.

    Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych
    oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego nie mają swojej
    definicji na gruncie wskazanego rozporządzenia, ani na gruncie ustawy o podatku od
    towarów i usług, która stanowiła podstawę do jego wydania.
    Niemniej jednak w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 – dalej „u.p.t.u.”), zawarto zbliżoną
    znaczeniowo normę, która również posługuje się pojęciem „usług kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego”.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u., zwalnia się od podatku usługi kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26,
    finansowane w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów
    ściśle z tymi usługami związane.
    Nie trudno zatem zauważyć, iż zarówno § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u. jak i art. 43 ust. 1 pkt 29
    lit. c u.p.t.u. zawierają w zasadzie identyczną znaczeniowo normę, poza jednym
    szczegółem, iż rozporządzenie wymaga aby usługi były finansowane w 70% ze środków
    publicznych, natomiast ustawa wymaga aby usługi te były finansowane w całości ze
    środków publicznych. Oznacza to, iż rozporządzenie stanowi złagodzenie dotychczasowej
    normy wyrażonej w ustawie. Niemniej jednak tożsamość znaczeniowa tych norm pozwala
    przyjąć, iż orzecznictwo i poglądy wypracowane dla art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c u.p.t.u. będą
    aktualne również dla § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c stanowi implementację art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”).
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, Państwa członkowskie zwalniają kształcenie
    dzieci i młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z
    taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa
    publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za
    podobne przez dane państwo członkowskie.
    W przeciwieństwie do art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a u.p.t.u., w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c
    u.p.t.u., w orzecznictwie przyjmuje się, że zawiera on prawidłową implementację
    zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 pkt i Dyrektywy.
    Świadczenie przez podmiot komercyjny usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w całości ze środków publicznych,
    stanowi realizację celów podobnych do celów podmiotów prawa publicznego (por. wyrok
    NSA z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 805/17, wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2021
    r., sygn. akt I FSK 641/18).
    Sądy administracyjne wskazują, iż w przypadku usług kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego, podlegających zwolnieniu z podatku VAT, z uwagi na ich
    sfinansowanie w całości ze środków publicznych, celem tego zwolnienia jest nieobciążanie
    kosztami tego podatku osób korzystających z tej formy usług edukacyjnych. Na taki
    charakter tego zwolnienia wskazał Europejski Trybunał Sprawiedliwości (obecnie TSUE) w
    wyroku z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Komisja Wspólnot Europejskich p-ko
    Republice Federalnej Niemiec (opubl. ECR 2002/6B/I-58911) stwierdzając, że zwolnienie
    usług w zakresie kształcenia (czy też szerzej, szeregu usług wykonywanych w interesie
    publicznym) zostało wprowadzone, aby zabezpieczyć dostępność usług edukacyjnych
    przed zwiększającymi się kosztami ich świadczenia, gdyby były one opodatkowane
    podatkiem VAT.

    Dotychczasowe orzecznictwo TSUE utrzymuje także, że komercyjny charakter danej
    działalności nie wyklucza, w kontekście art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, aby miała ona
    charakter działalności użyteczności publicznej.
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, pojęcie podmiotu użyte w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy
    VAT jest na tyle szerokie, że obejmuje ono także podmioty prywatne, działające w celach
    zarobkowych.
    Zgodnie z art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady UE nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
    warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy VAT, obejmują nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie
    mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania
    kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym
    przypadku znaczenia.
    Uznać zatem należy, że ze zwolnienia mogą korzystać szkolenia, które obejmują
    umiejętności niezbędne do wykonywania pracy na danym stanowisku lub ukierunkowane
    na pogłębienie wiedzy wykorzystywanej w danej branży. Szkolenie musi mieć na celu to,
    aby kursant po jego zakończeniu zdobył kwalifikacje pozwalające na podjęcie pracy
    zarobkowej lub wykonywanie określonego zawodu.
    Warto też odwołać się do opinii Rzecznika Generalnego z dnia 3 października 2018 r.
    (przedstawionej do sprawy C-449/17, A. GmbH vs. F.), w której stwierdzono, że: „za
    kształcenie zawodowe można uznać tylko taką działalność, która prowadzi do zdobycia
    wiedzy lub umiejętności wykorzystywanych wyłącznie, albo przede wszystkim, do celów
    działalności zawodowej, lub ewentualnie taką, która jest skierowana specjalnie do osób
    zamierzających zdobyć konkretne umiejętności w celach zawodowych. Natomiast uznanie
    określonego rodzaju kształcenia za kształcenie zawodowe tylko dlatego, że zdobyte w jego
    trakcie umiejętności mogą być wykorzystywane również w działalności zawodowej,
    spowodowałoby potencjalnie nieograniczone rozszerzenie zakresu tego pojęcia”.
    W orzecznictwie przyjmuje się, że omawianym zwolnieniem objęte są te usługi
    szkoleniowe, które są bezpośrednio związane z konkretnym zawodem lub branżą lub też
    ich celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Nie chodzi więc o wszystkie kursy i
    szkolenia, w efekcie których ich uczestnicy zdobędą nowe kwalifikacje w nowych
    zawodach lub zdobędą umiejętności nie związane z wykonywanymi przez nich zawodami
    (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2022 r. sygn. akt I FSK 1902
    /18).
    Zgodnie także z bieżącym poglądem judykatury szkolenia, o jakich mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 29 lit. c u.p.t.u., to szkolenia nakierowane na wiedzę i umiejętności o charakterze
    zawodowym, niezależnie od tego, czy charakter ten będzie przejawiać się poprzez
    bezpośredni ich związek z daną branżą lub zawodem, czy też poprzez ich cel, tj. uzyskanie
    lub uaktualnienie wiedzy zawodowej. Z wiedzą i umiejętnościami o charakterze
    zawodowym nie należy jednak utożsamiać każdej wiedzy i umiejętności przydatnych w
    pracy zawodowej. Innymi słowy, nie każda wiedza i umiejętności przydatne w pracy
    zawodowej wykazują bezpośredni związek danym zawodem wykonywanym przez
    uczestników szkolenia, czy też branżą, w jakiej pracują – zwykle brak takiego
    bezpośredniego związku dotyczy właśnie wiedzy i umiejętności o charakterze ogólnym.
    Powiązanie z branżą lub zawodem, stanowiące cechę usług kształcenia i
    przekwalifikowania zawodowego zwolnionych od podatku od towarów i usług, oceniać
    należy w kontekście specyfiki zawodów wykonywanych przez uczestników szkolenia
    (branż w jakich działają) lub które mają zamiar wykonywać.
    Usługi szkoleniowe wykonywane przez Wnioskodawcę mają bezpośredni związek z
    konkretnym zawodem lub branżą. W głównej mierze szkolenia te pozwalają na podjęcie
    zatrudnienia w branży usług biurowych, administracyjnych i obsługi klienta.
    Wnioskodawca wykazał, iż zdobycie certyfikatu i ukończenie kursu pozwala na podjęcie

    zatrudnienia na konkretnych stanowiskach, np.: pracownik administracyjno-biurowy,
    pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik
    sekretariatu.
    Zawody te są nazwane, zdefiniowane i występują na rynku pracy, co wskazuje, że
    nauczane umiejętności nie są ogólne, ale zawodowe.
    Wnioskodawca wskazał, że szkolenia te nie mają charakteru ogólnorozwojowego ani
    hobbystycznego – ich struktura i treść są ukierunkowane na wykonywanie określonych
    zadań zawodowych. Wiedza i umiejętności są skrojone pod wskazane stanowiska, a ich
    przeznaczenie nie służy rekreacji czy ogólnej wiedzy – lecz wyłącznie celom zawodowym.
    Każdy z kursów prowadzi do zdobycia kwalifikacji formalnie potwierdzonych certyfikatem.
    Certyfikaty potwierdzają zdobycie umiejętności zgodnych z wymaganiami stawianymi
    kandydatom do pracy i weryfikowalnych, gdyż kurs kończy się egzaminem i nie polega
    wyłącznie na uczestnictwie. Oznacza to, że ukończenie szkolenia realnie zwiększa zdolność
    do wejścia lub powrotu na rynek pracy.
    Wnioskodawca wskazał, że umiejętności zdobywane w ramach szkoleń prowadzą do
    zdobycia wiedzy lub umiejętności wykorzystywanych wyłącznie albo przede wszystkim do
    celów działalności zawodowej. Szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę nie mają
    zastosowania hobbystycznego. Każdy uczestnik kursu uczy się narzędzi i technik
    używanych w celach zawodowych.
    Dla osób bez wcześniejszego doświadczenia kursy oferowane przez Wnioskodawcę
    pozwalają na wejście w wybraną branżę. W związku z czym uznać należy, iż jest to
    przekwalifikowanie, czyli realna zmiana branży.
    Jednocześnie wskazać należy, iż certyfikaty uzyskiwane przez kursantów potwierdzają
    konkretne kwalifikacje uznawane przez pracodawców. Pracodawcy znają certyfikat, które
    uzyskuje kursant. Pracodawcy wiedzą, że osoba z takim certyfikatem spełnia pewien
    poziom umiejętności wymaganych na dane stanowisko. Kursant może realnie wpisać
    kwalifikacje potwierdzone certyfikatem do CV i konkurować na rynku pracy.
    Wskazuję także, że umiejętności nabywane przez kursantów nie są jedynie
    umiejętnościami ogólnymi przydatnymi do pracy na danym stanowisku, a są
    umiejętnościami niezbędnymi by wykonywać pracę w konkretnym zawodzie.
    Umiejętności nabywane podczas szkolenia nie mają charakteru ogólnego, lecz są
    zawodowe. Są to umiejętności wprost wymagane przez pracodawców w ofertach pracy na
    stanowiska w branży obsługi klienta, pracy biurowej czy usług administracyjnych, często
    warunkujące zatrudnienie. Potwierdza to również fakt, że szkolenia te kończą się
    egzaminami, które formalnie weryfikują przygotowanie do wykonywania danej pracy. W
    związku z tym nabyte kompetencje nie mogą być uznane za „ogólnie przydatne” w pracy
    zawodowej, lecz stanowią faktyczne przygotowanie do wykonywania zawodu lub
    przekwalifikowania się, zgodnie z ich celem i zastosowaniem.
    Wobec powyższego uznać należy, iż usługi opisane we wniosku i wykonywane przez
    Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. poz. 955 – dalej „r.z.p.t.u.”) wydanego na podstawie
    art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Ad 2
    Wobec powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w zakresie opisanych we
    wniosku usług ma prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.
    t.u.

    Wykazano już, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę są usługami kształcenia
    zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.
    p.t.u.
    Wnioskodawca wskazał, iż każdorazowo realizowany przez niego projekt jest w
    przynajmniej 70% dofinansowany ze środków Unii Europejskiej. Dofinansowanie unijne do
    projektów wypłacane jest na podstawie programu „Fundusze Europejskie 2021-2027”
    zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej. Program ten zapewnia
    wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Europejskiego Funduszu
    Społecznego Plus w ramach celu „(...)”.
    Ustawa o VAT nie zawiera definicji legalnej „środków publicznych”. Odnosząc się jednak do
    definicji ustalonej w drodze wykładni systemowej, wskazuję, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 –
    dalej „u.f.p.”) środkami publicznymi są m.in. środki pochodzące z budżetu Unii
    Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa
    członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
    Wobec powyższego uznać należy, iż środki wypłacane na podstawie programu „Fundusze
    Europejskie 2021-2027” zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej
    stanowią środki publiczne.
    Wobec powyższego, Wnioskodawca uważa, że w zakresie opisanych we wniosku usług ma
    prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 r.z.p.t.u.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i
    nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego
    w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.

    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
      a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
        grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
      b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w
        zakresie kształcenia
      - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
    Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że
    zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i
    wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu
    przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z
    tymi usługami związane.
    Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie,
    jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone
    przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
      zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
      a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
      b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów
        ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług
        objętych akredytacją lub
      c) finansowane w całości ze środków publicznych
      - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Natomiast aby świadczone usługi mogły korzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub
    przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c
    powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują
    zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo
    oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości
    ze środków publicznych.
    Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a,
      nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych
      z usługami podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.

    Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest
    dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być
    jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych
    ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.
    W tym miejscu należy wskazać, że jak wynika z art. 82 ust. 3 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      wprowadzić inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić
      szczegółowe warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając:
      1) specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu
        gospodarczego niektórymi towarami;
      2) przebieg realizacji budżetu państwa;
      3) potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem
        zwolnienia;
      4) przepisy Unii Europejskiej.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia
    2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania
    tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832):
      Zwalnia się od podatku:
      13) usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy,
        świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz
        instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi
        usługami związane;
      14) usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego,
        finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i
        dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
    Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy
      towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
      dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
    W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do
      dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami
      podstawowymi, jeżeli:
      1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust.
        1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
      2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez
        konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników
        niekorzystających z takiego zwolnienia.
    Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują
    zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego
    prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub
    świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o
    systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w
    całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co
    najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z
    tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest
    uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a

    następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj.
    prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego
    szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co
    najmniej 70% ze środków publicznych.
    Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art.
    132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady
    nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a
    ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem:
      „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy
      2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią
      one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda
      dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok
      TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed
      BV).
    Należy zaznaczyć, że od 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE)
    Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006
    /112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1
    ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane
    bezpośrednio.
    Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż:
      Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na
      warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują
      nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również
      nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
      Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie
      ma w tym przypadku znaczenia.
    Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie
      powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze
      świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych,
      prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje
      działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo
      członkowskie.
    W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w
    sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do
    opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być

    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie
    C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia
    przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym
    podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być
    interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady
    powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane
    jednolicie.
    Podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych
    warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji
    na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków
    publicznych.
    Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww.
    rozporządzenia, należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
    Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44
    rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo
    „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego
    rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach
    zarobkowych”.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub
    przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie
    pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie
    kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po
    jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
    Jak wyżej wskazano przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i
    na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty,
    które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe wyłącznie w
    zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub w części ze środków
    publicznych.
    Przy czym odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić
    się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w
    zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
    Natomiast zastosowanie zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy,
    względem usługi, która stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, ma zastosowanie pod warunkiem, że usługa ta jest świadczona przez
    podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe.
    Należy zwrócić uwagę, że przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz w § 3 ust. 1
    pkt 14 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. wymóg finansowania
    usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy
    rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki
    publiczne.
    W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1530 ze zm.):
      1. Środkami publicznymi są:

      1) dochody publiczne;
      2) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi
      środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego
      Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);
      2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach
      prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2023 r. poz. 225 i 412);
      2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;
      3) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż
      wymienione w pkt 2;
      4) przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz
      innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:
      a) ze sprzedaży papierów wartościowych,
      b) z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu
      terytorialnego,
      c) ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
      d) z otrzymanych pożyczek i kredytów,
      e) z innych operacji finansowych;
      5) przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej
      przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy:
      Przepisy ustawy stosuje się do:
      1) jednostek sektora finansów publicznych;
      2) innych podmiotów w zakresie, w jakim wykorzystują środki publiczne lub
        dysponują tymi środkami.
    Powyższe przepisy zaliczają zatem do środków publicznych dochody publiczne, środki
    pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa,
    budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów
    publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki
    pochodzące z funduszy strukturalnych.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi opisane we wniosku i wykonywane przez
    Wnioskodawcę są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków
    stosowania tych zwolnień, wydanego na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy oraz czy usługi
    szkoleniowe korzystają ze zwolnienia o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 ww.
    rozporządzenia.
    Odnosząc się świadczonych przez Pana usług szkoleniowych, wskazać należy, że aby móc
    uznać, iż dana usługa jest usługą jednolitą – złożoną (kompleksową), winna składać się ona
    z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę
    złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi
    ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania
    usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi
    kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany
    przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi
    pomocniczej.

    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa
    obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być
    sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia
    (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że
    obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby
    sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite
    świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Zatem,
    z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów
    podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka
    świadczeń pomocniczych.
    Istnienie jednego świadczenia złożonego nie wyklucza jednak zastosowania do
    poszczególnych jego elementów odrębnych cen. Jeżeli w skład świadczonej usługi
    wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej,
    zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla
    traktowania ich jako elementu czynności kompleksowej.
    Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał
    Sprawiedliwości UE, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej
    Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy VAT.
    W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd, Trybunał uznał,
    że:
      „każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie
      odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności)
      dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że
      obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie
      miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią
      jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej”.
    W orzeczeniu w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen TSUE analizował problem związany
    z dostarczeniem nabywcy typowego, standardowego oprogramowania oraz –
    jednocześnie – usługi jego dostosowania do indywidualnych potrzeb klienta, przy czym
    klient otrzymywał od dostawcy od razu oprogramowanie dostosowane do jego potrzeb.
    Powstała więc wątpliwość co do tego, czy podatnik wykonał, de facto, dwa odrębne
    świadczenia – dostawę typowego oprogramowania i usługę jego dostosowania do potrzeb
    klienta, czy też świadczenie podatnika miało charakter jednego świadczenia
    kompleksowego (złożonego).
    W wyroku tym TSUE zawarł kilka uwag pozwalających na zidentyfikowanie usług
    złożonych. Trybunał wskazał mianowicie, że:
      „istotne jest założenie, z jakim należy podejść do analizy każdego takiego zdarzenia.
      Tym założeniem jest to, by – po pierwsze – każda czynność była zwykle uznawana za
      odrębną i niezależną (pkt 20 uzasadnienia), jednocześnie – po drugie – trzeba mieć
      na względzie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym
      nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania systemu
      podatku VAT (pkt 20).
      W celu określenia, czy mamy do czynienia z tzw. usługą kompleksową należy przede
      wszystkim poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności
      celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako
      przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno
      świadczenie”.
    W orzeczeniu tym TSUE wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji
    także z punktu widzenia nabywcy. Bo przecież w omawianym przypadku to właśnie
    perspektywa nabywcy (dla którego wartość nabytego świadczenia jest tworzona przez fakt

    wejścia w posiadanie oprogramowania przystosowanego do jego indywidualnych potrzeb,
    a nie oprogramowania standardowego, które mogło być wręcz bezużyteczne –
    przystosowanie to zostało dokonane przez ten sam podmiot, który dokonał dostawy
    oprogramowania) była podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia.
    Trybunał szczególnie wyraźnie w omawianym wyroku podkreśla fakt, iż:
      „(...) nabycie przez klienta samego standardowego oprogramowania nie było w
      żaden sposób użyteczne”.
    W konsekwencji, w świetle omawianego wyroku należy przyjąć, iż nie będzie mieć
    charakteru kompleksowego taki zestaw świadczeń, których połączenie miałoby charakter
    działania sztucznego. W tym kontekście, za świadczenia odrębne należy więc uznać
    świadczenia wykonywane przez jednego świadczącego na rzecz jednego nabywcy, które
    nawet jeżeli są w pewien sposób powiązane, mogą być traktowane rozłącznie, a
    traktowanie to nie wpłynie na charakter żadnego z nich ani też nie sprawi, że wartość
    świadczeń z punktu widzenia nabywcy będzie inna, niż gdyby świadczenia te były uznane
    za świadczenie złożone.
    W kontekście powyższego stwierdzić należy, że ze świadczeniem usługi złożonej
    (kompleksowej) mamy do czynienia wówczas, gdy świadczenie usługodawcy jest
    rozbudowane i obejmuje dwie lub więcej pojedynczych czynności (świadczeń), będących
    elementami częściowego zobowiązania strony transakcji.
    Zwrócić należy uwagę na to, że na gruncie ustawy, opodatkowanie podatkiem od towarów
    i usług ustawodawca powiązał z wystąpieniem określonych zdarzeń, tj. np. z dostawą
    towaru lub ze świadczeniem usługi. Dla opodatkowania istotne jest zatem tylko to, czy w
    danym przypadku mamy do czynienia z jedną z czynności enumeratywnie wymienionych
    w art. 5 ust. 1 ustawy.
    Jak wskazano powyżej, w sytuacji, gdy transakcja składa się z kilku elementów
    stanowiących jedną dostawę towarów lub świadczenie usług, tj. gdy jeden element należy
    postrzegać jako usługę pomocniczą względem usługi głównej, usługa pomocnicza jest
    opodatkowana tak, jak usługa główna.
    Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do świadczenia zasadniczego, jeśli
    nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem w skutecznym
    wykorzystaniu świadczenia zasadniczego. Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle
    powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści
    z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt
    widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie
    jest wykluczone z tego powodu, że do poszczególnych elementów wykazane są odrębnie
    ceny. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą
    wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter
    samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi
    kompleksowej.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · w ramach prowadzonych szkoleń Wnioskodawca:
      1) dokonuje diagnozy kompetencji IT uczestnika pod kątem aktualnych wymagań
        rynku pracy co służy dopasowaniu pod kątem zawodowych potrzeb zakresu
        wsparcia i tematyki kursu;
      2) przeprowadza pogłębiony wywiad z uczestnikiem – co służy zebraniu informacji
        potrzebnych do określenia deficytów w kompetencjach zawodowych oraz w
        konsekwencji, udziału w kursie o właściwym pod kątem potrzeb uczestnika zakresie;
      3) tworzy profil uczestnika – dla celów organizacyjnych szkolenia;

      4) tworzy plan nauki/ścieżki rozwoju kompetencji zawodowych – w celu ustalenia
        planu kursu dla grupy kursantów;
      5) prowadzi mentoring lub tutoring uczestników – celem pełnego realizowania
        programu dydaktycznego poprzez indywidualne wsparcie kursanta i zdobycia przez
        niego odpowiedniej wiedzy;
      6) prowadzi zajęcia dydaktyczne według ustalonego planu nauki;
      7) ocenia postępy uczestników – dokonuje oceny w ramach wyników w ramach
        programu szkoleniowego;
      8) przeprowadza indywidualne spotkania z uczestnikiem w trakcie kursu – spotkania
        są elementem kursu i dotyczą materiału szkoleniowego;
      9) pomaga w wyborze dalszych szkoleń lub certyfikacji – co ma charakter ogólny i jest
        dostępne dla wszystkich kursantów, Wnioskodawca nie prowadzi doradztwa
        zawodowego, a w ramach tych spotkań Wnioskodawca pokazuje naturalną drogę
        do zwiększania kompetencji w danym obszarze poprzez zdobywanie certyfikatów
        na wyższych poziomach;
      10) udziela odpowiedzi na pytania uczestników – pytania dotyczą organizacji kursu lub
        zagadnień poruszanych w trakcie kursu;
      11) przeprowadza walidację efektów nauki w formie testu końcowego, indywidualnego
        wywiadu oraz omówienia wyników z kursantami – program nauczania kończy się
        otrzymaniem certyfikatu.
    Jednocześnie – jak Pan wskazał:
    · Wnioskodawca świadczy jedną usługę – usługę szkoleniową, która jest usługą
      podstawową;
    · wskazane w ww. punktach 1-11 czynności realizowane są w ramach usługi szkoleniowej,
      jednak punkty te nie stanowią odrębnych usług oferowanych dla uczestników
      szkolenia;
    · wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, o których mowa w pkt 1-11 są ze sobą tak
      ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu
      widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić;
    · podstawową usługą oferowaną przez Wnioskodawcę jest usługa szkoleniowa składająca
      się z kilku czynności, których dopiero łączne wykonanie pozwala zrealizować
      zamierzony efekt usługi szkoleniowej;
    · czynności wymienione w pkt 1-11 są niezbędne, aby można było mówić o zrealizowaniu
      usługi szkoleniowej.
    Z tak przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że wszystkie wyżej wskazane czynności
    świadczone przez Pana składają się na jedno świadczenie, jakim jest usługa szkoleniowa.
    Wchodzące w jego skład elementy są ze sobą na tyle ściśle powiązane, że obiektywnie, z
    ekonomicznego punktu widzenia, tworzą jedną całość. W związku z powyższym, należy
    uznać, że świadczone przez Pana wszystkie czynności wymieniowe w pkt 1-11 składają się
    na jedną usługę podstawową, tj. usługę szkoleniową.
    W pierwszej kolejności należy ustalić, czy świadczone przez Pana usługi są objęte
    zwolnieniem od podatku od towarów i usług, czyli czy spełnione są warunki określone w
    art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku
    usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w
    pkt 26.
    Skoro, jak wynika z opisu sprawy:

    · nie świadczy Pan usług szkoleniowych objętych zakresem wniosku jako jednostka objęta
      systemem oświaty;
    · nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub
      instytutu badawczego,
    - świadczone przez Pana usługi nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43
      ust. 1 pkt 26 ustawy, bowiem nie spełnia Pan przesłanki podmiotowej określonej w
      tym przepisie.
    Przechodząc do kwestii oceny, czy realizowane przez Pana czynności składające się na
    usługę szkoleniową można rozpatrywać w kategoriach zwolnienia od podatku w
    kontekście art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra
    Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz
    warunków stosowania tych zwolnień, należy rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z
    usługami kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, co stanowi podstawową
    przesłankę warunkującą zastosowanie tego zwolnienia.
    Kierując się wskazówkami ww. rozporządzenia Rady UE, zawierającymi definicję
    kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem
    mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć
    zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego
    szkolenia.
    Zauważyć w tym miejscu należy, że definicja usług kształcenia zawodowego i
    przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni”
    związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego
    programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.
    Wskazał Pan w opisie sprawy, że:
    · Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą;
    · Wnioskodawca realizuje projekty kształcenia zawodowego, które są finansowane ze
      środków publicznych;
    · Projekty te zawsze w przynajmniej 70% dofinansowywane są ze środków unijnych;
    · dofinansowanie unijne do projektów wypłacane jest na podstawie programu „Fundusze
      Europejskie 2021-2027” zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji Europejskiej;
    · Program ten zapewnia wsparcie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i
      Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w ramach celu „(...)”;
    · celem realizowanych szkoleń jest uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy
      i kompetencji z obszaru oferowanych szkoleń, czego efektem jest podniesienie
      kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy;
    · w ramach projektów Wnioskodawca realizuje szkolenia z zakresu: kompetencji IT i
      cyfrowych stosowanych w pracy biurowej i administracji, umiejętności edytorskich,
      biurowych oraz kompetencji finansowo-księgowych, niezbędnych do wykonywania
      konkretnych zawodów;
    · po ukończeniu kursu każdy uczestnik otrzymuje certyfikat jego ukończenia
      potwierdzający nabyte kwalifikacje, który może uwzględnić w swoim CV;
    · celem przeprowadzanych szkoleń jest pozyskanie przez uczestników kompetencji
      niezbędnych do wykonywania zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz
      obsługi klienta, takich jak: pracownik administracyjno-biurowy, pracownik biura
      obsługi klienta, pracownik call center, recepcjonista, pracownik sekretariatu;
    · szkolenia realizowane przez Wnioskodawcę nie obejmują usług z zakresu doradztwa
      zawodowego czy biznesowego;

    · w ramach prowadzonych szkoleń Wnioskodawca:
      1) dokonuje diagnozy kompetencji IT uczestnika pod kątem aktualnych wymagań
        rynku pracy co służy dopasowaniu pod kątem zawodowych potrzeb zakresu
        wsparcia i tematyki kursu;
      2) przeprowadza pogłębiony wywiad z uczestnikiem – co służy zebraniu informacji
        potrzebnych do określenia deficytów w kompetencjach zawodowych oraz w
        konsekwencji, udziału w kursie o właściwym pod kątem potrzeb uczestnika zakresie;
      3) tworzy profil uczestnika – dla celów organizacyjnych szkolenia;
      4) tworzy plan nauki/ścieżki rozwoju kompetencji zawodowych – w celu ustalenia
        planu kursu dla grupy kursantów;
      5) prowadzi mentoring lub tutoring uczestników – celem pełnego realizowania
        programu dydaktycznego poprzez indywidualne wsparcie kursanta i zdobycia przez
        niego odpowiedniej wiedzy;
      6) prowadzi zajęcia dydaktyczne według ustalonego planu nauki;
      7) ocenia postępy uczestników – dokonuje oceny w ramach wyników w ramach
        programu szkoleniowego;
      8) przeprowadza indywidualne spotkania z uczestnikiem w trakcie kursu – spotkania
        są elementem kursu i dotyczą materiału szkoleniowego;
      9) pomaga w wyborze dalszych szkoleń lub certyfikacji – co ma charakter ogólny i jest
        dostępne dla wszystkich kursantów, Wnioskodawca nie prowadzi doradztwa
        zawodowego, a w ramach tych spotkań Wnioskodawca pokazuje naturalną drogę
        do zwiększania kompetencji w danym obszarze poprzez zdobywanie certyfikatów
        na wyższych poziomach;
      10) udziela odpowiedzi na pytania uczestników – pytania dotyczą organizacji kursu lub
        zagadnień poruszanych w trakcie kursu;
      11) przeprowadza walidację efektów nauki w formie testu końcowego, indywidualnego
        wywiadu oraz omówienia wyników z kursantami – program nauczania kończy się
        otrzymaniem certyfikatu;
    · pozyskanie wiedzy przez kursantów odbywa się wyłącznie w celu uzyskania lub
      uaktualnienia wiedzy do celów zawodowych, a szkolenia nakierowane są na wiedzę i
      umiejętności o charakterze zawodowym;
    · Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT;
    · Wynagrodzenie Wnioskodawcy wypłacane jest przez podmiot zlecający szkolenie i
      realizujący projekt szkoleniowy ze środków unijnych na podstawie programu
      Fundusze Europejskie 2021-2027 zatwierdzonego decyzją wykonawczą Komisji
      Europejskiej. Na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę, podmiot
      otrzymujący dofinansowanie rozlicza dofinansowanie unijne do realizowanego
      projektu szkoleniowego. Kwota wynagrodzenia Wnioskodawcy zgodnie z umową o
      dofinansowanie raz regulaminem programu Fundusze Europejskie 2021-2027 może w
      100% stanowić koszt objęty dofinansowaniem dla projektu szkoleniowego;
    · Wnioskodawca świadczy jedną usługę – usługę szkoleniową, która jest usługą
      podstawową. W opisie sprawy w punktach 1-11 Wnioskodawca wskazał na czynności
      realizowane w ramach tej usługi, jednak punkty te nie stanowią odrębnych usług
      oferowanych dla uczestników szkolenia;
    · czynności wymienione w punktach 1-11 są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie
      rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie
      sztucznie można byłoby podzielić. Czynności te są niezbędne aby można było mówić o
      zrealizowaniu usługi szkoleniowej;

    · efektem szkolenia jest to, że uczestnik kursu może podjąć zatrudnienie jako pracownik
      administracyjno-biurowy, pracownik biura obsługi klienta, pracownik call center,
      recepcjonista, pracownik sekretariatu;
    · wykonywane przez Wnioskodawcę czynności o których mowa w pkt 1)-11) w opisie
      sprawy są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z
      ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby
      podzielić;
    · czynności, o których mowa w pkt 1-11 nie mogą być świadczone odrębnie, gdyż tylko
      kompleksowe wykonanie wskazanych czynności pozwala na zdobycie wiedzy przez
      uczestnika szkolenia w taki sposób, aby zapewnić osiągnięcie planowanych efektów
      szkolenia, a zatem opanowanie przez uczestnika szkolenia wiedzy i umiejętności
      rozwijanych w ramach szkolenia;
    · Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że
      szkolenia są finansowane ze środków publicznych.
    Zatem, prowadzone przez Pana usługi szkoleniowe, będące przedmiotem zapytania,
    spełniają definicję kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, gdyż:
    · usługi te pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób w nich
      uczestniczących;
    · mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy dla celów zawodowych osób w nich
      uczestniczących – szkolenie ukierunkowany jest na uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy
      do celów zawodowych.
    Jak Pan bowiem wskazał:
    · pozyskanie wiedzy przez kursantów odbywa się wyłącznie w celu uzyskania lub
      uaktualnienia wiedzy do celów zawodowych, a szkolenia nakierowane są na wiedzę i
      umiejętności o charakterze zawodowym;
    · szkolenia te nie mają charakteru ogólnorozwojowego ani hobbystycznego – ich
      struktura i treść są ukierunkowane na wykonywanie określonych zadań zawodowych.
      Każdy uczestnik kursu uczy się narzędzi i technik używanych wyłącznie w celach
      zawodowych;
    · usługa szkoleniowa będąca przedmiotem wniosku ma na celu uzyskanie lub
      uaktualnienie przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia, czego
      efektem jest podniesienie kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im
      na podjęcie pracy;
    · celem szkolenia jest pozyskanie przez uczestników kompetencji niezbędnych do
      wykonywania zawodów z zakresu administracji i pracy biurowej oraz obsługi klienta,
      takich jak: pracownik administracyjno-biurowy, pracownik biura obsługi klienta,
      pracownik call center, recepcjonista, pracownik sekretariatu.
    W konsekwencji, zostanie spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia
    od podatku VAT świadczonych przez Pana usług szkoleniowych, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt
    29 ustawy.
    Treść przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla
    usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w
    formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez
    podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe
    wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków
    publicznych.

    Dla oceny, czy usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego jak w
    przepisie, które Pan świadczy będą zwolnione od podatku od towarów i usług na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest uznanie, że są to usługi
    prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
    Przy czym odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić
    się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w
    zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy
    określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość
    godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić
    organizator kształcenia.
    Dokonując oceny przedstawionej sytuacji należy mieć na względzie zasadę wykładni
    zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować
    możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
    (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.):
      Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są:
      Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.
    Odesłanie więc w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się
    może wyłącznie do ustaw oraz rozporządzeń (ewentualnie ratyfikowanych umów
    międzynarodowych), nie zaś do regulaminów, uchwał, zarządzeń, będących aktami
    normatywnymi o charakterze wewnętrznym. Odrębne przepisy określające formy i zasady
    to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg
    osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia. Podkreślić
    należy, że ustawy i rozporządzenia, będąc źródłem prawa powszechnie obowiązującego,
    podlegają obowiązkowi ogłoszenia w Dzienniku Ustaw (co jest warunkiem ich wejścia w
    życie). W świetle powyższych uregulowań, odrębne przepisy określające formy i zasady –
    jak zaznaczono już wyżej – to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np.
    program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem,
    warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia.
    We wniosku wskazał Pan, że usługa szkoleniowa świadczona jest w modelu edukacyjnym
    opartym o tzw. inicjatywę „(...)”, stanowiącą wzór dla procesu podnoszenia kwalifikacji
    osób dorosłych. Model ten wskazuje na komplementarne wobec siebie czynności, które
    stanowiąc jednolitą usługę szkoleniową, pozwalają uczestnikowi szkolenia na zdobycie
    wiedzy objętej zakresem szkolenia. „(...)” to najnowsza inicjatywa Komisji Europejskiej,
    mająca na celu zwiększenie poziomu kwalifikacji zawodowych osób dorosłych, które
    posiadają niskie kompetencje, szczególnie w zakresie umiejętności podstawowych: m.in.
    kompetencji cyfrowych. Inicjatywa wpisuje się w strategię kształcenia przez całe życie
    (lifelong learning) i ma kluczowe znaczenie dla zatrudnialności w szybko zmieniającym się
    rynku pracy.
    Jednakże, z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, że świadczone przez Pana usługi
    szkoleniowe są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych
    przepisach, nie wskazał Pan bowiem żadnych przepisów regulujących te kwestie. Zatem
    nie zostanie spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia usług szkolenia
    zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, które Pan świadczy, na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
    Zatem należy przeanalizować możliwość zastosowania dla usług szkoleniowych, które
    zamierza Pan świadczyć zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.
    Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu, usługa
    kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego musi być świadczona przez

    podmiot, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia
    2016 r. – Prawo oświatowe.
    Skoro, jak Pan wskazał nie jest Pan podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu
    przepisów ustawy Prawo oświatowe, a usługi świadczone przez Pana w zakresie szkolenia
    nie będą objęte ww. akredytacją, to nie będzie spełniony drugi warunek niezbędny dla
    zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.
    Zatem należy przeanalizować przesłanki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz
    § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.
    Przepisy § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r.
    uzależniają stosowanie zwolnienia od podatku VAT od tego, czy świadczona przez dany
    podmiot usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego będzie
    finansowana w określonej wysokości ze środków publicznych. Wprowadzony wymóg
    finansowania w określonej wysokości świadczonej usługi ze środków publicznych jest
    spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem
    finansowania tej usługi są środki publiczne.
    Świadczone przez Pana usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego nie są finansowane w całości ze środków publicznych.
    Natomiast wskazał Pan, że świadczenie przez Pana usługi szkoleniowej ma swój
    ekwiwalent w postaci wynagrodzenia za świadczenie tej usługi, przy czym dofinansowane
    jest ono w przynajmniej 70% ze środków Unii Europejskiej oraz będzie Pan posiadał
    dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenia są finansowane ze
    środków publicznych.
    Tym samym, usługi szkoleniowe świadczone przez Pana nie korzystają zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, bowiem nie są w całości
    finansowane ze środków publicznych.
    Usługi szkoleniowe świadczone przez Pana korzystają jednak ze zwolnienia na podstawie §
    3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie
    zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, gdyż
    są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz będzie Pan posiadał
    dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenia są finansowane ze
    środków publicznych.
    Podsumowanie
    Usługi szkoleniowe świadczone przez Pana, które – jak Pan wskazał – mają na celu
    uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia,
    czego efektem jest podniesienie kompetencji zawodowych uczestników, pozwalających im
    na podjęcie pracy, są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania
    zawodowego, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług wydanego na
    podstawie art. 82 ust. 3 ustawy i jednocześnie usługi szkoleniowe świadczone przez Pana
    korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia

    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Należy zatem
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że celem
    realizowanych szkoleń jest uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i
    kompetencji z obszaru oferowanych szkoleń, czego efektem jest podniesienie kompetencji
    zawodowych uczestników, pozwalających im na podjęcie pracy. Jak również, że
    wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, o których mowa w pkt 1-11 w opisie sprawy
    są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego
    punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić. Powyższe
    stwierdzenie przyjęto jako element opisanego zdarzenia przyszłego i nie było ono
    przedmiotem analizy. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z treści
    wniosku opisie stanu faktycznego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.