Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.435.2025.1.MB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Skutki podatkowe umorzenia pozostałej do spłaty kwoty
kredytu i wypłaty określonej w ugodzie kwoty w związku z
podpisaniem ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ubezpieczenia
ugody
umorzenie
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) stycznia 2006 r. zawarła Pani z małżonkiem Umowę Kredytu Hipotecznego nr
    (...). Kredyt został udzielony w walucie referencyjnej CHF, mimo że wnioskowany był w
    PLN. Celem kredytu był zakup działki z rozpoczętą budową domu mieszkalnego oraz
    dokończenie budowy, a więc zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. Kredyt
    został zabezpieczony hipoteką zwykłą w kwocie (...),- CHF na zabezpieczenie wierzytelności
    z tytułu kredytu i hipoteką kaucyjną do kwoty (...),- CHF na zabezpieczenie odsetek i innych
    kosztów.
    Wnioskowali Państwo o (...),- PLN. Wniosek został przemianowany technicznie przez bank
    do celów przeliczeniowych na wysokość (...),- CHF. Natomiast na skutek różnic kursowych
    bank po wpisaniu kwoty w CHF w umowie kredytowej wypłacił Państwu (...) zł na skutek
    dopasowania wartości do kursu przeliczeniowego. Z tego kwota (...),- została wypłacona
    przez bank na poczet ceny zakupu nieruchomości, a kwota (...) zł na poczet wykończenia
    nabywanej nieruchomości i pobrania w ciężar kredytu przez bank opłat na poczet
    pokrycia kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu.
    Pierwotnie umowa została zawarta na (...) miesięcy, aneksowana następnie w ten sposób,
    że wydłużono okres kredytowania do (...) miesięcy.
    Przez cały okres obsługi kredytu, do (...) stycznia jako kredytobiorcy wpłacili Państwo do
    banku tytułem spłaty kredytu łącznie kwotę (...) zł.
    Korzystając z usług kancelarii prawnej, upewniwszy się iż kredyt posiada niedopuszczalne
    klauzule wystąpili Państwo do sądu z wnioskiem o zwrot nadpłaconej kwoty. Kwota jaką
    Państwo nadpłacili ponad kwotę kredytu to (...) zł oraz (...) CHF.
    Łącznie kwota sporu wyniosła (...) zł.
    (...) stycznia 2024 r. jako kredytobiorcy złożyli Państwo do Sądu Okręgowego pozew o
    ustalenie i zapłatę kwot nienależnych bankowi wraz z wnioskiem o zabezpieczenie. W dniu
    (...) stycznia 2024 r. Sąd Okręgowy uwzględnił zawarty w pozwie wniosek o zabezpieczenie
    i wstrzymał płatność rat kredytu.
    W toku postępowania sądowego (...) celem rozstrzygnięcia sporu dotyczącego ważności
    oraz skuteczności umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, Państwo
    Powodowie i pozwany Bank zawarli (...) października 2024 r. przed Sądem Okręgowym
    ugodę całkowicie rozliczającą zawartą umowę kredytową. W ugodzie strony potwierdziły,
    że mają wolę utrzymania umowy w mocy przez cały okres kredytowania, z
    uwzględnieniem zmian wynikających z ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie
    z ugodą.
    Strony postanowiły, że kwota zadłużenia z tytułu umowy kredytowej wynosząca (...) CHF
    będzie przeliczona na walutę polską PLN po średnim kursie walut obcych ogłaszanym
    przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody. Po

    przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu, a nazwa
    umowy otrzymuje brzmienie: „umowa nr ... kredytu hipotecznego w złotych”.
    Zgodnie z ugodą bank zwolnił Państwa kredytobiorców z długu (umorzył zadłużenie) w
    zakresie kwoty (...) PLN, na którą składa się kwota (...) PLN kapitału bieżącego (nie
    wymagalnego), kwota (...) PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota (...) PLN
    odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota (...) PLN odsetek zapadłych
    podwyższonych (wymagalnych). Jako kredytobiorcy oświadczyli Państwo, że to zwolnienie
    z długu przyjmujecie.
    Strony postanowiły, że bank dodatkowo wypłaci kredytobiorcom kwotę (...) PLN w związku
    z rozliczeniem umowy kredytu na rachunek bankowy kredytobiorcy w terminie miesiąca
    od dnia zawarcia ugody.
    Strony zrzekły się wzajemnych roszczeń oświadczając, że ugoda prowadzi do
    definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności umowy, jej bezskuteczności lub
    niedozwolonego charakteru jej postanowień – w brzmieniu sprzed zmiany umowy
    dokonanej ugodą. W związku z tym strony nie będą występować względem siebie z takimi
    roszczeniami, a przyjęte w ugodzie rozwiązania w pełni wyczerpują wzajemne rozliczenia
    stron w tym zakresie.
    W ugodzie wskazano, że od kwoty zwolnienia z długu (umorzenia wierzytelności) z tytułu
    zadłużenia kredytobiorców wobec banku może zostać zaniechany pobór podatku, jeśli
    kredytobiorca spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca
    2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592) i złoży oświadczenie w tym przedmiocie.
    Kredytobiorcy złożyli oświadczenie o spełnieniu warunków określonych w ww.
    rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., tj. że:
    - wierzytelność umorzona zgodnie z ugodą wynika z tytułu kredytu mieszkaniowego
    zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i zabezpieczonego
    hipotecznie, udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r.;
    - zabezpieczenie w postaci hipoteki ustanowiono na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie;
    - do dnia zawarcia ugody kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od
    kwoty umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredytów
    mieszkaniowych zabezpieczonego/zabezpieczonych hipotecznie, zaciągniętego na
    realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż określona w umowie kredytu będącej
    przedmiotem ugody.
    Podpisane oświadczenie stanowi załącznik do ugody.
    W ugodzie zapisano, że kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z
    długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia kredytobiorcy wobec banku i otrzymania kwoty (...),-
    PLN powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a bank będzie zobowiązany do
    wypełnienia ciążących na nim obowiązków informacyjnych, tj. sporządzenia informacji PIT-
    11.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
      fizycznych liczonego od kwoty (...), zł otrzymanej od banku w wyniku zawarcia ugody w
      związku z rozliczeniem umowy kredytowej (każde z małżonków otrzymało PIT-11 na
      kwotę (...), zł)?

    2) Czy w związku z opisanym w stanie faktycznym, zawarciem ugody i dokonaniem
      Zwrotu, po stronie kredytobiorców w związku z zawarciem ugody powstaje przychód
      podatkowy, a tym samym Bank jest zobowiązany do sporządzenia informacji o
      wysokości przychodów (PIT-11) i przesłania jej Klientowi jako podatnikowi oraz
      urzędowi skarbowemu, właściwemu według miejsca zamieszkania Klienta, zgodnie z
      art. 42a ust. 1 ustawy o PIT w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT?
    3) Czy kwota umorzenia powstała w wyniku zawarcia ugody objęta jest zaniechaniem
      poboru podatku dochodowego na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów?
    Pani stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z opisanym stanem faktycznym zawarcia Ugody i
    dokonaniem Zwrotu, po stronie kredytobiorcy w związku z zawarciem ugody nie powstaje
    przychód podatkowy, a tym samym Bank nie był zobowiązany do sporządzenia informacji
    o wysokości przychodów (PIT-11) i przesłania jej Klientowi jako podatnikowi oraz urzędowi
    skarbowemu, właściwemu według miejsca zamieszkania Klienta, zgodnie z art. 42a ust. 1
    ustawy o PIT w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
    W związku z czym kwota (...),- PLN otrzymana od banku w wyniku zawarcia ugody jako
    rozliczenie umowy kredytu nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu do opodatkowania,
    bowiem nie stanowi przyrostu majątku Wnioskodawcy.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163, ze zm.):
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
    Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
    opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb,
    art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze
    wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.

    Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą
    być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Powyższe stanowisko potwierdzają sądy administracyjne oraz organy podatkowe.
    Przykładowo:
    - Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 29 listopada 2019 r., sygn. akt II
    FSK 799/18 stwierdził, że: „Mimo, że nie wynika to wprost z brzmienia przepisu art. 11 ust.
    1 u.p.d.o.f., za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem
    majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny”.
    - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „KIS”) w interpretacji indywidualnej z 3
    marca 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.905.2021.5.MAP wskazał, że: „Opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku
    określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia
    z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny
    wymiar finansowy. (...). Wobec tego do przychodów podlegających opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju
    zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot (...)”.
    - Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 1 sierpnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP2-
    2.4011.492.2022.2.IN zwrócił uwagę, że: „Przychód podatkowy jest w istocie określonym
    przyrostem majątkowym i jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. O zaliczeniu
    danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby decyduje definitywny

    charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa
    ono aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać. Za przychody podatkowe mogą
    być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego”.
    Powyższe potwierdza, iż pomimo tego, że w literalnym brzmieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    PIT wskazuje, że przychodem są wszelkie pieniądze i wartości pieniężne otrzymane przez
    podatnika, nie każda otrzymana przez podatnika kwota generuje powstanie po jego
    stronie przychodu podatkowego dla celów PIT.
    W szczególności, do powstania przychodu skutkującego realnym przysporzeniem
    majątkowym nie dochodzi w przypadku zwrotu wydatków na rzecz podatnika. W takiej
    sytuacji, koszty w pierwszej kolejności są ponoszone (finansowane) z własnych środków
    podatnika, a następnie są mu zwracane, w konsekwencji czego po stronie podatnika nie
    powstaje przysporzenie majątkowe a jedynie „wyrównanie” wcześniejszego uszczuplenia
    w jego majątku.
    O braku przysporzenia majątkowego w takich sytuacjach wypowiadały się sądy
    administracyjne, w tym:
    - NSA w wyroku z 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2253/15, w którym Sąd stwierdził, że:
    „Opodatkowaniu podlega wyłącznie definitywne przysporzenie (art. 1, art. 9 ust. 1 i 2 u.p.d.
    o.f.), a w przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia
    aktywów (podatnik odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu
    opodatkowania;
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: „WSA”) w Gdańsku w wyroku z 29 stycznia 2020
    r., sygn. akt I SA/Gd 1681/19, w którym Sąd stwierdził, że: „Przedmiotem opodatkowania
    podatkiem dochodowym ma być - co do zasady - dochód (art. 9 u.p.d.o.f.), nie zaś
    jakikolwiek strumień pieniądza, który płynie w kierunku podatnika. Opodatkowaniu
    podlega wyłącznie definitywne przysporzenie (art. 1, art. 9 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f.), a w
    przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów
    (podatnik odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu
    opodatkowania”.
    Takie stanowisko zajął również WSA w Poznaniu w wyroku z 27 czerwca 2019 r., sygn. akt I
    SA/Po 336/19.
    Reasumując powyższe rozważania, nie każdy strumień środków pieniężnych płynących w
    kierunku podatnika powinien być rozpatrywany jako zdarzenie skutkujące osiągnięciem
    przychodu podatkowego dla celów PIT.
    Przychód w rozumieniu ustawy o PIT jest określonym – realnym i wymiernym –
    przyrostem majątkowym, którego powstanie musi mieć charakter definitywny. Brak
    powstania przychodu po stronie Kredytobiorców w związku z dokonaniem Zwrotu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061):
    Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi
    stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z
    tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący
    powstać.
    Otrzymanie kwoty rozliczenia w ramach przysługującego Wnioskodawcy od Banku
    roszczenia w związku z zawarciem przez Wnioskodawcy ugody z Bankiem, nie
    spowodowała po stronie Wnioskodawcy dodatkowego przysporzenia majątkowego. De

    facto był to zwrot nadpłaty jako świadczenia nienależnego wpłaconego wcześniej przez
    Wnioskodawcę na rzecz banku.
    Wnioskodawca otrzymał niejako ekwiwalent części środków pieniężnych, które wcześniej
    przekazał bankowi w ramach spłat rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego kredytu.
    Wypłata ta jest neutralna podatkowo.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach podatkowych
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej przykładowo:
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 1
    sierpnia 2024 r. znak sprawy: 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ ,
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 28
    października 2024 r. znak sprawy: 0112-KDIL2-1.4011.709.2024.1.MB oraz z 30
    października 2024 r., znak sprawy: 0115-KDIT1.4011.633.2024.JG;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15
    maja 2025 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.263.2024.2.MKA;
    - interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2
    lipca 2024 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.464.2024.2.MKA.
    W ocenie Wnioskodawcy umorzenie kwoty (...) zł podlegać będzie zaniechaniu poboru
    podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022
    r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe
    (dalej „rozporządzenie”).
    Kwota umorzenia stanowi inne źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazany w art. 20 ust. 1 tej ustawy katalog
    przychodów z innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego, a więc brak jest przeszkód
    prawnych do zakwalifikowania jako inny przychód źródła przychodu, które nie jest wprost
    wymienione w przepisach ustawy.
    Nieruchomość, sfinansowana poprzez kredyt hipoteczny w wyniku zawarcia umowy
    kredytowej, zakupiona została przez Wnioskodawcę i małżonka na cele mieszkaniowe.
    Wnioskodawca wraz z małżonkiem w dalszym ciągu pozostają współwłaścicielami
    przedmiotowej nieruchomości.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zarządza się
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku, gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
    w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej.
    Zgodnie z ust. 2 tego przepisu kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje:

    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
    kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
    ubezpieczeń.
    Jak już zostało wcześniej wskazane, umowa kredytowa została podpisana w celu uzyskania
    kredytu na sfinansowanie zakupu nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, zaś
    Wnioskodawca nigdy nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej.
    Uznać zatem należy, że Wnioskodawca spełnia kryteria zawarte w § 1 rozporządzenia.
    Zgodnie z art.9 ust.1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art.21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.
    Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą
    być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji
    gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów - uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 - inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Użycie w art. 11 ust.1 u.p.d.o.f. sformułowania „w szczególności” wskazuje na otwarty
    katalog wyliczeń.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę ww. kwoty
    dodatkowej Wnioskodawca wskazuje, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2488 z późn. zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie z art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z
    2024 r. poz. 1061): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie
    istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do
    roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
    istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron.
    Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę
    prawną ugody.
    Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do
    istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.

    W opisanym stanie faktycznym Wnioskodawcy, w związku z zawarciem ugody dotyczącej
    umowy kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej, otrzymali od banku w rozliczeniu
    umowy kredytowej kwotę (...),- PLN.
    Kwota ta dla Wnioskodawcy nie stanowiła rzeczywistego przysporzenia majątkowego, lecz
    zwrot części wcześniej wpłaconych środków pieniężnych z tytułu spłaty zaciągniętego
    kredytu. Bank udzielił Wnioskodawcy kredytu w kwocie (...),- CHF i wypłacił (...) zł na
    realizację celu kredytowego. Przez cały okres obsługi kredytu do (...) października 2024 r.
    (data zawarcia ugody), Wnioskodawca zapłacił do banku tytułem spłaty kredytu kwotę
    łącznie ok. (...) PLN.
    Suma wpłat Wnioskodawcy do banku pomniejszona o kwotę wypłaconą przez bank
    tytułem rozliczenia umowy kredytu ((...),- PLN) daje kwotę (...) PLN. Kwota ta jest wyższa,
    niż kwota otrzymanego przez bank kapitału kredytu (... PLN).
    U Wnioskodawcy w związku z otrzymaniem od banku kwoty (...),- PLN tytułem rozliczenia
    umowy kredytu na skutek ugody nie doszło zatem do powstania przysporzenia
    majątkowego, gdyż na mocy zawartej ugody Wnioskodawca otrzymał jedynie zwrot części
    środków pieniężnych, które wcześniej przekazał na rzecz banku jako spłatę udzielonego
    mu kredytu hipotecznego.
    A zatem Wnioskodawca otrzymał środki będące ekwiwalentem wydatków, które
    uprzednio poniósł z własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem
    nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawcy. Wypłata jest dla
    Wnioskodawcy neutralna podatkowo, nie stanowi przychodu do opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze zacytowane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie, zdaniem
    Wnioskodawcy w związku z zawarciem ugody i dokonaniem zwrotu uprzednio
    nadpłaconego kredytu po stronie kredytobiorcy/Wnioskodawcy nie powstał przychód
    podatkowy w rozumieniu art.11 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w
    konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy bank nie był zobowiązany do sporządzenia
    informacji o wysokości przychodów (PIT-11), o której mowa w art.42a ust.1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na Wnioskodawcy nie ciąży zatem obowiązek zapłaty podatku od wypłaconej przez bank
    ww. kwoty zwrotu z tytułu rozliczenia kredytu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

    Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że
    pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10
    ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w

      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od
    kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy
    zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z
    art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
      1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy
        kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
        inwestycji mieszkaniowej, oraz

      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
        kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
        inwestycji mieszkaniowej;
      2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
      1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
      2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
      3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
      1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

      2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
      3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:
      - do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów
        zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,
      - do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
        uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,
      - do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej,
      - a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty
        mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji
        mieszkaniowej oraz

      - w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
        korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit.
        a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).
    Z analizowanej sprawy wynika, że w 2006 r. bank udzielił Państwu (Pani i małżonkowi)
    kredyt. Celem kredytu był zakup działki z rozpoczętą budową domu mieszkalnego oraz
    dokończenie budowy. Na skutek różnic kursowych bank po wpisaniu kwoty w CHF w
    umowie kredytowej wypłacił Państwu (...) zł na skutek dopasowania wartości do kursu
    przeliczeniowego. Z tego kwota (...),- została wypłacona przez bank na poczet ceny zakupu
    nieruchomości, a kwota (...) zł na poczet wykończenia nabywanej nieruchomości i
    pobrania w ciężar kredytu przez bank opłat na poczet pokrycia kosztów ubezpieczenia
    spłaty kredytu.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do
    uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.
    Odnosząc się natomiast do części kredytu przeznaczonego na pobranie w ciężar kredytu
    przez bank opłat na poczet pokrycia kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu, należy mieć na
    uwadze, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia
    wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału,
    odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty
    usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
    Dlatego do kwoty umorzonej wierzytelności w części, która odpowiada wydatkom
    poniesionym na pobranie w ciężar kredytu przez bank opłat na poczet pokrycia kosztów
    ubezpieczenia spłaty kredytu, które to opłaty są wyłączone z zaniechania na podstawie
    ww. przepisu rozporządzenia, nie znajdzie zastosowanie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy
    prawa stwierdzam, że umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez
    Panią w 2006 r., stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego do kwoty umorzonej wierzytelności w
    części, w jakiej kwota kredytu zaciągnięta na sfinansowanie przez bank ceny zakupu
    nieruchomości oraz wykończenie nabywanej nieruchomości, zastosowanie znajdzie
    zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie
    przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania w odniesieniu do tej części
    umorzonego kredytu.
    Zaniechanie to nie będzie dotyczyło kwoty umorzonej wierzytelności, która będzie
    odpowiadała części kredytu hipotecznego, w jakiej został on zaciągnięty na pobranie w
    ciężar kredytu przez bank opłat na poczet pokrycia kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu.
    Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami
    stanowi ona dla Pani przychód, winna Pani zapłacić podatek dochodowy.
    Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie
    dodatkowej kwoty wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść
    można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające
    charakteru zwrotnego.

    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób
    fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy
    podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy
    na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec
    innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
    We wniosku wskazała Pani, że w ramach ugody bank dodatkowo zaproponował zwrot
    na rzecz kredytobiorców kwoty w wysokości (...) zł, która to kwota stanowiła jedynie
    zwrot części środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz banku jako
    spłatę udzielonego kredytu hipotecznego.
    Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymała Pani zwrot środków
    pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach
    spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzymała Pani środki
    będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych
    środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc
    faktycznego przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
    W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego
    kredytu mieszkaniowego nie stanowi dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie ma Pani
    obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty. Tym samym bank nie jest
    zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-11) i przesłania
    jej Kredytobiorcy jako podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu, zgodnie z
    art. 42a ust. 1 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest
    wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców.
    Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w
    odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałego
    kredytobiorcy – Pani męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.