Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.796.2024.3.PRM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-29
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy 29 działek powstałych w wyniku podziału Działek.
Słowa kluczowe: grunty-dostawa gruntu; grunty-grunt niezabudowany; grunty-podział gruntu; grunty-zakup gruntu; nieruchomości-obrót nieruchomościami; podatnik; reklama
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności podlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 19 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT dostawy 29 działek
    powstałych w wyniku podziału Działek. Uzupełnił go Pan pismami z 6 stycznia 2025 r.
    (wpływ 6 stycznia 2025 r.) oraz 7 stycznia 2025 r. (wpływ 7 stycznia 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w
    A, (...), stanowiącej działki ewidencyjne o nr:1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16,
    17, 18, 19, 20 oraz 21 z obrębu ewidencyjnego (...), A (zwane dalej: „Działkami”). W
    ewidencji gruntów i budynków Działki sklasyfikowane są jako pastwiska trwałe, grunty
    orne, grunty zadrzewione i zakrzewione, rowy i nieużytki.
    Własność Działek została nabyta 10 marca 2014 r. na podstawie umowy sprzedaży
    dokumentowanej aktem notarialnym sporządzonym przez notariusza w (...), za
    Repertorium A nr (...). W momencie zakupu nieruchomość stanowiła działki ewidencyjne
    nr: 22, 23 oraz 24, stanowiące część gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca nabył
    nieruchomość w celu powiększenia areału zajętego na prowadzenie gospodarstwa
    rolnego. Przed nabyciem nieruchomości Wnioskodawca prowadził gospodarstwo rolne w
    innej lokalizacji, zaś kupiona nieruchomość miała służyć rozwinięciu działalności rolniczej
    poprzez powiększenie prowadzonego przez Wnioskodawcę gospodarstwa o nową
    lokalizację.
    Po zakupie nieruchomości Wnioskodawca dokonał w 2015 r. podziału nabytej
    nieruchomości na Działki, w tym także wydzielenia drogi wewnętrznej, która w 2021 r.
    została przekazana na rzecz Gminy B. Opisany wyżej podział został dokonany wspólnie z
    właścicielem sąsiednich nieruchomości w celu wydzielenia drogi wewnętrznej
    poprawiającej dojazd do Działek oraz do nieruchomości sąsiednich.
    W 2023 r. weszła w życie uchwała nr (...) Rady Gminy B z 21 września 2023 r. w sprawie
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wskazanych działek we wsiach
    C, D, E i A (dalej: „MPZP”). Zgodnie z ustaleniami MPZP Działki znajdują się na obszarach
    przeznaczonych pod zabudowę, oznaczonych symbolami: 3MNU, 3MN, 4MNU oraz 1KDZ.

    Wnioskodawca brał udział w uchwaleniu MPZP, tj. złożył stosowny wniosek do Wójta
    Gminy B oraz poniósł koszty sporządzenia projektu MPZP przez firmę zewnętrzną.
    Wniosek o zmianę MPZP został złożony po konsultacjach z Wójtem Gminy B odbytych w
    2021 r. przy okazji omawiania szczegółów przekazania na rzecz Gminy B drogi
    wewnętrznej. W trakcie spotkania zasugerowano Wnioskodawcy, że ze względu na zamiar
    opracowania planu zagospodarowania przestrzennego dla innych miejscowości, jest to
    dobry moment na ewentualne wnioski o zmianę aktualnie obowiązujących planów. W
    poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego Działki były
    przeznaczone m.in. na budowę gazociągu, która to inwestycja została ostatecznie
    zaniechana. Intencją Wnioskodawcy było uzyskanie możliwości zabudowania Działek na
    własne potrzeby (budowa domu mieszkalnego), przy czym aktualna sytuacja ekonomiczna
    Wnioskodawcy nie umożliwia realizacji planowanej wcześniej inwestycji, stąd decyzja o ich
    sprzedaży.
    Działki od momentu zakupu były wykorzystywane rolniczo. W dwóch ostatnich latach
    prowadzona była na nich uprawa soczewicy jadalnej z gryką oraz bobiku. W latach
    wcześniejszych na Działkach uprawiane były trawy. Działki traktowane były jako część
    gospodarstwa rolnego i były objęte dopłatami przyznawanymi przez (...). Uprawy
    prowadzone na Działkach miały ograniczony charakter i ich celem było prawidłowe
    gospodarowanie terenem rolnym, tj. aby ziemia nie leżała odłogiem. Wnioskodawca
    traktuje Działki jako element majątku prywatnego, niezwiązanego z działalnością
    biznesową Wnioskodawcy.
    Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy bądź umów o podobnym
    charakterze.
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie działalności
    wytwórczej w rolnictwie, przy czym Działki nie zostały wprowadzone do ewidencji środków
    trwałych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Działalność
    gospodarcza Wnioskodawcy prowadzona jest w innej lokalizacji, zaś Działki nie stanowią
    składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie prowadzi działalności
    gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami, działalności deweloperskiej, najmu,
    dzierżawy ani zarządzania nieruchomościami ani żadnej działalności o podobnym
    charakterze. Wnioskodawca nie osiąga przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
    Wnioskodawca przez cały okres wykorzystywania Działek jest ubezpieczony w (...).
    Z uwagi na to, że Działki nie stanowią dla Wnioskodawcy terenu atrakcyjnego z punktu
    widzenia prowadzenia gospodarstwa rolnego, jako że są to grunty V i VI klasy bonitacyjnej,
    Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży Działek. Przed dokonaniem transakcji
    Wnioskodawca rozważa dokonanie nowego podziału Działek – zgodnie z obowiązującym
    MPZP. Sprzedaż działek ma dokonywać się sukcesywnie, w miarę otrzymywania
    korzystnych ofert zakupu.
    Wnioskodawca nie planuje podejmować żadnych działań marketingowych w stosunku do
    sprzedawanych Działek. Zamiar sprzedaży Wnioskodawca planuje ogłaszać na portalach
    branżowych. W zależności od skuteczności ogłoszeń, Wnioskodawca nie wyklucza
    współpracy z agencją pośrednictwa.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać działki w stanie niezabudowanym. Wnioskodawca nie
    planuje dokonywać czynności w postaci uzbrojenia działek, występować do dostawców
    mediów o warunki przyłączenia Działek do sieci, wydzielać dróg wewnętrznych,
    pozyskiwać pozwoleń na budowę ani udzielać potencjalnym nabywcom pełnomocnictw
    do pozyskiwania dokumentów czy decyzji dotyczących Działek.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca wskazuje, że jest w trakcie procedury podziału nieruchomości na nowe
                      2działki o powierzchni ok. 1200 m każda, stosownie do postanowień miejscowego planu

    zagospodarowania przestrzennego. Dopiero po podziale nowym działkom zostaną
    nadane nowe oznaczenia ewidencyjne. Wskutek podziału planowane jest powstanie 29
    nowych działek ewidencyjnych.
    Wnioskodawca zamierza przeznaczyć do sprzedaży wszystkie działki powstałe wskutek
    podziału, aczkolwiek sprzedaż będzie dokonywana sukcesywnie. Wnioskodawca zakłada,
    że z uwagi na stosunkowo mało atrakcyjną okolicę sprzedaż działek będzie procesem
    wieloletnim.
    Żadna z działek znajdujących się w A. i stanowiących własność Wnioskodawcy nie była
    oraz nie będzie wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca w ograniczonym zakresie
    prowadzi na działkach działalność rolniczą (uprawa traw, bobiku, soczewicy jadalnej z
    gryką), aby zapewnić prawidłowe gospodarowanie gruntami. Aktualnie działki nadal są
    wykorzystywane rolniczo, są objęte dopłatami przyznawanymi przez (...), aczkolwiek nie
    stanowią elementu przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Stąd też działki objęte wnioskiem są
    traktowane jako gospodarstwo prywatne, zaspokajające potrzeby własne Wnioskodawcy i
    niezwiązane z działalnością biznesową Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca dokonał w przeszłości trzech transakcji sprzedaży nieruchomości:
  1) W 2013 r. Wnioskodawca sprzedał nieruchomość stanowiącą gospodarstwo rolne położone
    w miejscowości F, na którą składała się działka niezabudowana objęta księgą wieczystą (...)
    oraz dziewięć działek ewidencyjnych zabudowanych budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym oraz siedmioma budynkami gospodarczymi objętych księgą wieczystą (...).
    Działka niezabudowana objęta księgą wieczystą (...) została nabyta na podstawie umowy
    sprzedaży z 13 marca 2008 r., zaś nieruchomość objęta księgą wieczystą (...) na podstawie
    warunkowej umowy sprzedaży z 13 marca 2007 r. oraz umowy przeniesienia własności z
    30 kwietnia 2007 r.
    Wskazane wyżej nieruchomości zostały zakupione celem prowadzenia działalności
    rolniczej i w ten sposób były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie do
    chwili sprzedaży.
    Sprzedaż nastąpiła ze względu na wysokie zobowiązania kredytowe zaciągnięcie na ich
    zakup – poprzez ich sprzedaż Wnioskodawca mógł spłacić zadłużenie, jednocześnie
    koncentrując swoją działalność rolniczą na nieruchomościach dających najlepsze
    możliwości produkcji. Nieruchomości nie były udostępniane innym osobom na podstawie
    umów najmu, dzierżawy ani innej umowy i podobnym charakterze.
  2) W 2014 r. Wnioskodawca sprzedał gospodarstwo rolne, na które składało się pięć
    niezabudowanych działek gruntu, dla których prowadzone są odrębne księgi wieczyste,
    położonych w miejscowości G i H.
    Wyżej wymienione działki zostały zakupione na podstawie umowy sprzedaży z 17
    października 2008 r.
    Wskazane wyżej działki zostały zakupione celem prowadzenia działalności rolniczej i w ten
    sposób były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży.
    Sprzedaż nastąpiła ze względu na wysokie zobowiązania kredytowe zaciągnięte na ich
    zakup – poprzez ich sprzedaż Wnioskodawca mógł spłacić zadłużenie, jednocześnie
    koncentrując swoją działalność rolniczą na nieruchomościach dających najlepsze
    możliwości produkcji. Nieruchomości nie były udostępniane innym osobom na podstawie
    umów najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.
  3) W 2017 r. Wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny położony w I.
    Wyżej wymieniony lokal został nabyty na podstawie umowy sprzedaży zawartej w 2014 r.
    Nieruchomość była wykorzystywana do celów mieszkaniowych.

    Sprzedaż nastąpiła z uwagi na chęć zmiany miejsca zamieszkania w związku z nowymi
    planami życiowymi Wnioskodawcy.
    Lokal nie był udostępniany innym osobom na podstawie umów najmu, dzierżawy ani innej
    umowy o podobnym charakterze.
    Dodatkowo Wnioskodawca nadmienia, że w 2016 r. wniósł tytułem wkładu niepieniężnego
    do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzone przez siebie gospodarstwo rolne
    składające się z dwóch działek gruntu zabudowanych trzema budynkami gospodarczymi.
    Gospodarstwo zostało nabyte w drodze przetargu ustnego przeprowadzonego 6 kwietnia
    2011 r., na podstawie umowy sprzedaży i ustanowienia hipoteki z 27 kwietnia 2011 r.
    Wnioskodawca jest udziałowcem oraz członkiem zarządu spółki, do której wniósł wyżej
    wymieniony aport. Gospodarstwo było zakupione celem prowadzenia działalności
    rolniczej i w ten sposób było wykorzystywane od momentu wejścia w jego posiadanie do
    chwili wniesienia do spółki. Aktualnie gospodarstwo rolne prowadzone jest przez spółkę.
    Gospodarstwo nie było udostępniane innym osobom na podstawie umów najmu,
    dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.
    W obecnej chwili Wnioskodawca nie planuje – poza działkami objętymi wnioskiem –
    przeznaczać żadnych innych nieruchomości stanowiących Jego własność do sprzedaży.
    Pytanie nr 1 wniosku
    Czy sprzedaż Działek przez Wnioskodawcę powinna być kwalifikowana jako działalność
    gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, a w rezultacie Wnioskodawca,
    będzie każdorazowo działał w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1
    Ustawy VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Z kolei z art. 15 ust. 2 Ustawy VAT wynika, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Wnioskodawca dokonując rejestracji jako podatnik VAT czynny, zrezygnował ze zwolnienia
    z VAT przysługującego rolnikom ryczałtowym – jednocześnie tracąc status rolnika
    ryczałtowego i przechodząc na zasady ogólne rozliczania podatku VAT.
    Status podatnika VAT przysługujący Wnioskodawcy nie przesądza automatycznie, że w
    odniesieniu do planowanej transakcji sprzedaży działek Wnioskodawca również będzie
    działał w charakterze podatnika VAT, a więc, że sprzedaż ta będzie dokonana w ramach
    działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy VAT.
    Aby ustalić, czy Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika VAT w odniesieniu
    do planowanej transakcji, należy rozpatrzyć całokształt okoliczności towarzyszących tej
    transakcji, sięgając jednocześnie do wskazówek zawartych w licznych indywidualnych
    interpretacjach podatkowych i orzecznictwie, w tym wyrokach TSUE.
    I tak, NSA w wyroku z 27 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 774/13) stwierdził, że: „(...) zbycie
    nawet kilkunastu działek, powstałych z podziału gruntu rolnego i po uzyskaniu warunków
    ich zabudowy, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej VAT, gdyż brak
    przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w zakresie zbycia gruntów, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju

    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami
    mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym, niemającym cech działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Sprzedaż gruntów w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie oznacza, że sprzedający nie może działać z
    zamiarem uzyskania jak największej ceny z tego rodzaju sprzedaży. Nie jest to żadne
    kryterium wskazujące na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż naturalne jest, że
    również w obrocie «prywatnym» dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków
    sprzedaży.”
    Jak z kolei podniósł NSA w wyroku z 17 kwietnia 2019 r. (sygn. akt I FSK 578/17): „(...) nie
    można się zgodzić z sądem pierwszej instancji, że całokształt działań podejmowanych
    przez skarżącego w stosunku do nieruchomości, które stanowiły jego własność, tj.: podział
    nieruchomości na 7 mniejszych działek, wydzielenie drogi wewnętrznej, utwardzenie tej
    drogi, wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, dowodzi, że skarżący działa
    jak osoba prowadząca działalność w zakresie handlu nieruchomościami”.
    Ponadto wyrok NSA, wydany w składzie 7 sędziów z 29 października 2007 r. (sygn. akt I
    FPS 3/07), podkreśla znaczenie warunku, jakim jest nabycie nieruchomości do majątku
    prywatnego: „(...) Innymi słowy, jeśli dana czynność została wykonana poza zakresem
    działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika
    czy wykonującego wolny zawód, to w świetle art. 4 ust. 1 i 2 VI Dyrektywy z tytułu
    wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika podatku od
    towarów i usług, i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w
    okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy
    też wielokrotnie.
    Taka właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku
    prywatnego. Majątek taki bowiem nabywany był na własne potrzeby danej osoby, a nie z
    przeznaczeniem na działalność handlową, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i
    w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za
    działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika podatku od
    towarów i usług”.
    Należy także odnieść się do kryteriów sformułowanych przez Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-
    180/10 i C-181/10. W powyższym wyroku TSUE sformułował tezę, że czynności związane ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej, a ponadto TSUE wskazał, że na cele kwalifikacji
    transakcji sprzedaży nieruchomości:
        sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego, bowiem
        dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych;
        okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
        mniejsze działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest
        decydująca; nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te
        transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów, całość
        powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem
        prywatnym.
    Natomiast jako okoliczność wskazującą na fakt, że sprzedaż nieruchomości jest
    dokonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów VAT, TSUE
    wskazał fakt podejmowania przez zainteresowanego aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, przy zaangażowaniu środków podobnych do wykorzystywanych przez

    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej.
    Kryteria wskazane w powyższym wyroku TSUE uległy konkretyzacji w orzecznictwie sądów
    administracyjnych.
    Przede wszystkim, na gruncie art. 15 ust. 1 i 2 Ustawy VAT, sądy administracyjne
    podkreślają, że nawet uzyskanie warunków zabudowy, podział nieruchomości w celu
    uzyskania lepszej ceny, wydzielenie drogi, liczba transakcji, odstępy pomiędzy
    transakcjami i wysokość osiągniętych przychodów, nie są decydujące i nie są
    czynnościami, które same z siebie wykraczałyby poza zarząd majątkiem prywatnym (tak
    np.: wyrok WSA w Łodzi z 18 października 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 612/17; wyrok NSA z 3
    lipca 2020 r., sygn. akt I FSK 1888/17; wyrok NSA z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2036
    /17; wyrok NSA z 28 października 2020 r., sygn. akt I FSK 245/18).
    Sądy wskazują także, że nie mają znaczenia zamiar, czy motywy, jakimi kieruje się
    podmiot, rozpoczynając działalność gospodarczą, ani jakie potrzeby zaspokaja z
    uzyskanych środków pieniężnych; istotne znaczenie mają obiektywne, a nie subiektywne
    przesłanki pozwalające odróżnić działania o cechach zawodowych od tych, które mieszczą
    się w granicach dysponowania majątkiem prywatnym (tak np. ww. wyrok NSA sygn. akt I
    FSK 245/18).
    Co więcej, jak wskazał WSA w Łodzi w wyroku z 7 września 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 610
    /17, sprzedaż gruntów w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie oznacza, że
    sprzedający nie mógł nabyć przedmiotu sprzedaży w celu jego zbycia z zamiarem
    uzyskania jak największej ceny z tego rodzaju sprzedaży. W ocenie Sądu, nie jest to żadne
    kryterium wskazujące na prowadzenie działalności gospodarczej, gdyż naturalne jest, że
    również w obrocie „prywatnym” dąży się do uzyskania jak najkorzystniejszych warunków
    sprzedaży.
    W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych natomiast jako okoliczności mogące
    wskazywać na profesjonalną działalność sprzedającego powołuje się przykładowo
    okoliczności podejmowania działań marketingowych, uzbrajania nieruchomości,
    utwardzania drogi wewnętrznej, doprowadzania mediów czy załatwiania formalności
    związanych z zabudową – z wyjątkiem uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (tak np.
    ww. wyrok NSA sygn. akt I FSK 245/18).
    W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przy ocenie działalności osoby
    sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać działania na poszczególnych etapach
    aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Ze stwierdzeniem
    tym korespondują stanowiska sądów, w których wskazuje się na konieczność wystąpienia
    ciągu aktywnych działań cechujących profesjonalny obrót nieruchomości, jak zmiana
    przeznaczenia działek, ich uzbrojenie, podejmowanie działań marketingowych,
    korzystanie z usług biura obrotu nieruchomościami, wytyczanie dróg dojazdowych, a nie
    tylko niektórych z nich (tak np. ww. wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 884/17).
    Natomiast jak wynika z wyroku WSA w Warszawie z 11 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wa
    1403/21: „podmiot profesjonalny dokonując inwestycji zawsze zakłada cezurę czasową, w
    której powinien osiągnąć zysk z inwestycji. Trudno bowiem wyobrazić sobie
    profesjonalistę nabywającego grunty rolne celem ich odsprzedaży po przekształceniu
    zakładającego w modelu biznesowym działalności nieograniczony przedział czasu ich
    sprzedaży”.
    Warto też przytoczyć fragment jednej z najnowszych interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 12 kwietnia 2024 r., znak: 0114-KDIP1-1.4012.95.2024.2.EW:
    „Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).

    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    «handlową» wskazywać musi ciąg wyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich”.
    Mając na uwadze powyższe wytyczne, należy uznać – zdaniem Wnioskodawcy – że w
    odniesieniu do planowanej transakcji sprzedaży Działek Wnioskodawca nie będzie działał
    w charakterze podatnika VAT.
    Mianowicie, Działki od momentu nabycia były i są wykorzystywane przez Wnioskodawcę
    rolniczo, jako część prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego, co świadczy o
    braku zakładanej przez Wnioskodawcę cezury czasowej, w trakcie której miałby uzyskać
    zysk z „inwestycji”.
    Natomiast pierwszy podział nieruchomości na Działki został dokonany m.in. w celu
    wydzielenia drogi wewnętrznej, która w roku 2021 została przekazana na rzecz Gminy B.
    Nie były to więc „przygotowania” do sprzedaży, tym bardziej, że po tym podziale Działki
    były wykorzystywane rolniczo przez Wnioskodawcę.
    Natomiast ciąg okoliczności, tj. złożenie wniosku o uchwalenie miejscowego planu
    zagospodarowania przestrzennego, planowany podział zgodny z planem i sprzedaż
    Działek, w ocenie Wnioskodawcy nie jest wystarczający do stwierdzenia, że planowana
    sprzedaż będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy VAT.
    Wnioski o uchwalenie lub zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
    są też przecież niejednokrotnie składane przez podmioty prywatne i nie są niczym
    niezwykłym w realiach, w których na znacznym obszarze kraju wciąż brak planów
    miejscowych bądź też obowiązujące zostały uchwalone na tyle dawno, że wymagają
    aktualizacji. Z kolei fakt poniesienia kosztów opracowania projektu planu też jest często
    „przerzucany” na wnioskodawcę, bowiem gminy niejednokrotnie po prostu nie dysponują
    odpowiednimi środkami finansowymi.
    Wskazać należy, że wniosek o zmianę MPZP został złożony po konsultacjach z Wójtem
    Gminy B odbytych w 2021 r. przy okazji omawiania szczegółów przekazania na rzecz
    Gminy B. drogi wewnętrznej. W trakcie spotkania zasugerowano Wnioskodawcy, że ze
    względu na zamiar opracowania planu zagospodarowania przestrzennego dla innych
    miejscowości, jest to dobry moment na ewentualne wnioski o zmianę aktualnie
    obowiązujących aktów planistycznych. W poprzednio obowiązujących dokumentach
    Działki były przeznaczone m.in. na budowę gazociągu, która to inwestycja została
    ostatecznie zaniechana. Intencją Wnioskodawcy było uzyskanie możliwości zabudowania
    Działek na własne potrzeby (budowa domu mieszkalnego), przy czym aktualna sytuacja
    ekonomiczna Wnioskodawcy nie umożliwia realizacji planowanej wcześniej inwestycji.
    Wniosek o sporządzenie MPZP nie stanowił zatem czynności zmierzającej do sprzedaży
    Działek z zyskiem.
    W opinii Wnioskodawcy należy natomiast podnieść, że Wnioskodawca nie dokonywał i nie
    planuje dokonywać działań marketingowych w związku z planowaną sprzedażą, nie
    uzbraja Działek, a Jego działania w zakresie sprzedaży nieruchomości nie mają cech
    powtarzalności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w
    takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto, z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału –
    okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu
    osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały
    działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania
    takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie
    działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju

    usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.
    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl
    którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także
    okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z
    zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT.
    Pana wątpliwości dotyczą kwestii nieuznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu
    sprzedaży 29 działek powstałych w wyniku podziału Działek.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2014 r. nabył Pan działki nr 22, 23 oraz 24 w celu
    powiększenia prowadzonego przez Pana gospodarstwa rolnego o nową lokalizację. W
    2015 r. dokonał Pan podziału ww. nieruchomości na Działki, w tym dokonał Pan
    wydzielenia drogi wewnętrznej, która w 2021 r. została przekazana na rzecz Gminy. Przy
    okazji przekazania ww. drogi na rzecz Gminy brał Pan udział w uchwaleniu zmiany
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz poniósł Pan koszty
    sporządzenia projektu ww. planu zagospodarowania przez firmę zewnętrzną. Działki
    wcześniej przeznaczone m.in. na budowę gazociągu obecnie znajdują się na obszarach
    przeznaczonych pod zabudowę, oznaczonych symbolami 3MNU, 3MN, 4MNU oraz 1KDZ.
    Pana intencją było uzyskanie możliwości zabudowania Działek na własne potrzeby
    mieszkaniowe (budowa domu mieszkalnego). Wskazał Pan, że Pana aktualna sytuacja
    gospodarcza nie pozwala na realizację ww. inwestycji, w związku z czym podjął Pan
    decyzję o sprzedaży Działek.
    Działki od momentu zakupu wykorzystywane były rolniczo. Nie były przedmiotem umów
    najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze. Żadna z Działek nie była
    oraz nie będzie wykorzystywana do prowadzonej przez Pana rolniczej działalności
    gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Rozważa Pan przed dokonaniem transakcji
    sprzedaży nowego podziału Działek zgodnie z obowiązującym miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego. Nie planuje Pan podejmować żadnych działań
    marketingowych w stosunku do sprzedawanych Działek. Nie planuje Pan dokonywać
    uzbrojenia Działek, występowania do dostawców mediów o warunki przyłączenia Działek
    do sieci, wydzielania dróg wewnętrznych, pozyskiwania pozwoleń na budowę ani
    udzielenia potencjalnym nabywcom pełnomocnictw do pozyskiwania dokumentów czy też
    innych decyzji dotyczących Działek.
    Działki zamierza Pan sprzedać jako działki niezabudowane.
    Sprzedaż Działek zamierza Pan ogłaszać na portalach branżowych. Dodatkowo w
    zależności od skuteczności ww. ogłoszeń, nie wyklucza Pan współpracy z agencją
    pośrednictwa.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanych istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działek,
    podejmował Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika taka Pana aktywność, która wykracza
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonał
    Pan podziału działek nabytych w 2014 r., w tym wydzielił Pan drogę wewnętrzną. W 2021 r.
    brał Pan udział w uchwaleniu obecnego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, w wyniku czego posiadane przez Pana Działki obecnie znajdują się na
    terenie przeznaczonym pod zabudowę. Poniósł Pan również koszty sporządzenia projektu
    ww. planu zagospodarowania przez firmę zewnętrzną. Choć Pana intencją było
    wybudowanie domu mieszkalnego na własne potrzeby nie wykonał żadnych czynności z tą
    inwestycją związanych. Przed sprzedażą zamierza Pan ponownie dokonać podziału
    Działek na 29 nowych, których sprzedaż zamierza Pan ogłosić na portalach branżowych.
    Ewentualnie w zależności od skuteczności ogłoszeń nie wyklucza Pan współpracy z
    agencją pośrednictwa.
    Ponadto z informacji zawartych we wniosku wynika również Pana aktywność w zakresie
    sprzedaży nieruchomości. W 2013 r. sprzedał Pan gospodarstwo rolne, składające się z
    działki niezabudowanej oraz dziewięciu działek zabudowanych budynkiem mieszkalnym
    jednorodzinnym i siedmioma budynkami gospodarczymi. W 2014 r. również dokonał Pan
    sprzedaży gospodarstwa rolnego, na które składało się pięć niezabudowanych działek
    gruntu. Zarówno gospodarstwo rolne sprzedane w 2013 r. jak i 2014 r. zakupione zostało
    przez Pana w 2008 r. w celu prowadzenia działalności rolniczej. Sprzedaż ich nastąpiła ze
    względu na wysokie zobowiązania kredytowe zaciągnięte na ich zakup. Wskazał Pan, że
    mógł Pan jednocześnie skoncentrować swoją działalność rolniczą na nieruchomościach
    dających najlepsze możliwości produkcji.
    W 2017 r. sprzedał Pan także lokal mieszkalny nabyty w 2014 r., wykorzystywany do celów
    mieszkalnych. Sprzedaż nastąpiła z uwagi na chęć zmiany miejsca zamieszkania.
    W 2016 r. wniósł Pan także aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
    prowadzone przez siebie gospodarstwo rolne, składające się z dwóch działek gruntu
    zabudowanych trzema budynkami gospodarczymi. Aktualnie gospodarstwo prowadzone
    jest przez ww. spółkę, w której jest Pan udziałowcem oraz członkiem zarządu.
    Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że podejmowane przez Pana czynności
    świadczą o takiej Pana aktywności, która przybiera formę zawodową (profesjonalną), a w
    konsekwencji zorganizowaną.
    Podkreślić jeszcze raz należy, że z powołanego wyżej orzeczenia TSUE w sprawach
    połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i
    Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10)
    wynika, że w celu ustalenia czy podmiot dokonujący sprzedaży działek występuje w
    charakterze podatnika niezbędne jest przeanalizowanie wszystkich okoliczności sprawy. O
    opodatkowaniu danej transakcji przesądza ciąg działań podjętych w celu sprzedaży oraz
    angażowanie środków podobnych do podmiotów profesjonalnie zajmujących się
    sprzedażą gruntów. Pośród przesłanek TSUE wymienił m.in. wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, czy też wystąpienie o opracowanie - w Pana przypadku o
    zmianę – planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru.
    W przedmiotowej sprawie w stosunku do planowanej dostawy 29 działek powstałych w
    wyniku podziału Działek podjął Pan ciąg działań w celu ich sprzedaży. Ponadto, na
    przestrzeni krótkiego okresu czasu dokonał Pan zakupu i sprzedaży oraz wniesienia
    aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której jest Pan udziałowcem oraz
    członkiem zarządu, kilku gospodarstw rolnych. Zatem przedstawione powyżej okoliczności
    sprawy wskazują na Pana aktywność, która jest porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W rezultacie powyższego planowana sprzedaż 29 działek powstałych w wyniku podziału
    Działek będzie dostawą dokonywaną przez Pana jako podmiot prowadzący działalność

    gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika
    podatku od towarów i usług. Nie można zatem uznać, aby w tej konkretnej sytuacji
    dostawa ta stanowiła realizację prawa do rozporządzania Pana majątkiem osobistym.
    Tym samym Pana stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Powołany przez Pana wyrok NSA o sygn. akt I FPS 3/07 swoim uzasadnieniem potwierdza
    nasze stanowisko zajęte w tej interpretacji.
    Natomiast wyroki o sygn. akt: I FSK 774/13, I FSK 578/17, I SA/Łd 612/17, I FSK 1888/17, I
    FSK 2036/17, I FSK 245/18, I SA/Łd 610/17, I SA/Gd 884/17, III SA/Wa 1403/21, które
    powołał Pan we własnym stanowisku, nie mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie w niniejszej
    sprawie, ponieważ zapadły one w odniesieniu do indywidualnej i właściwej tylko temu
    orzecznictwu opisie sprawy. W związku z powyższym należy zauważyć, że moc
    obowiązująca zaprezentowanych wyroków zamyka się w obrębie spraw, dla których
    zostały wydane.
    Ocena opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne, nie jest pojęciem
    uniwersalnym, opiera się ona każdorazowo na analizie całokształtu wykonywanych przez
    osoby fizyczne czynności i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego
    odrębnego stanu faktycznego z osobna, uwzględniając te okoliczności. Tym samym
    wskazane orzeczenia potraktowano jako element Pana argumentacji, jednakże nie mogą
    one stanowić podstawy dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
    Również interpretacja wydana 12 kwietnia 2024 r., znak 0114-KDIP1-1.4012.95.2024.2.EW
    nie może wpłynąć na rozstrzygnięcie w Pana sprawie. Została bowiem ona wydana na
    podstawie opisu zdarzenia przyszłego innego niż przedstawiony przez Pana.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy ponadto, że interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od
    towarów i usług (pytanie nr 1 wniosku), zaś w zakresie dotyczącym podatku dochodowego
    od osób fizycznych (pytanie nr 2 wniosku) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.