Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.368.2019.1.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-11
Teza: Braku możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT związanego z wydatkami na zakup samochodu pożarniczego.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; zadania-zadania inwestycyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 stycznia 2019 r. (data wpływu 13 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT związanego z wydatkami na zakup samochodu pożarniczego - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT związanego z wydatkami na zakup samochodu pożarniczego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Gmina (…) była w 2017 roku Wnioskodawcą i realizatorem projektu pn.: „(…)”, realizowanego w ramach: (…).

Gmina realizowała projekt w ramach zadań własnych wynikających z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 roku, poz. 994 ze zm.), tj. w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Celem głównym przedmiotowego projektu jest zapobieganie zagrożeniom i ograniczenie ich skutków poprzez zakup samochodu pożarniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej w (…) (zwanej w dalszej części „(…)”).

Celem szczegółowym projektu było:

*   poprawa wyposażenia OSP (…)
*   wymiana przestarzałego wozu bojowego w OSP (…)
*   sprofesjonalizowanie OSP (…)
*   poprawa bezpieczeństwa mieszkańców
*   poprawa warunków pracy strażaków
*   podniesienie roli i znaczenia OSP (…) wśród społeczeństwa
*   zachęcenie obecnych członków oraz kandydatów do ochotniczej służby w OSP (…).

W celu usprawnienia akcji ratowniczych w ramach projektu planuje się zakup nowoczesnego samochodu pożarniczego spełniającego wszystkie normy techniczne i ekologiczne w kraju. Planowany zakup dotyczył nabycia pojazdu optymalnie spełniającego oczekiwania OSP (…) samochodu ratowniczo - gaśniczego.

Ze względu na to, że OSP (…) przynależy do (…) w (…), obszarem jej działania jest teren Gminy (…) oraz teren całego Powiatu (…).

Samochód pożarniczy jest własnością Gminy (…) i został przekazany do używania, na podstawie umowy użyczenia w bezpłatne użytkowanie OSP w (…), która wykonuje nieodpłatne zadania mające na celu zapobieganie pożarom i udział w akcjach ratowniczych w czasie pożarów, powodzi, zagrożeń ekologicznych oraz innych klęsk żywiołowych i zdarzeń. OSP (…) współdziała w tym zakresie z Komendą (…) w (…) oraz Gminą.

Podatek od towarów i usług naliczony przy zakupie samochodu pożarniczego został uznany przez Gminę (…), jako beneficjenta projektu, za wydatek kwalifikowalny, jednak zgodnie z wytycznymi (…) na lata (…), Gmina jest zobowiązana do przedstawienia (…), jako Instytucji Zarządzającej programem (…), zaświadczenia zawierającego informacje, czy w odniesieniu do ww. projektu istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części. Ponadto podstawę do zobowiązania beneficjentów do spełnienia wymogów dotyczących kwalifikowalności podatku VAT, stanowi umowa o dofinansowanie projektu, zawierająca postanowienia dotyczące obowiązku przedstawienia na żądanie instytucji wdrażającej wszelkich informacji i wyjaśnień związanych z realizacją projektu w wyznaczonym przez nią terminie.

Efekty projektu, tj. zakup samochodu pożarniczego nie są w żadnym zakresie związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca tj. Gmina (…) jak również użytkownik tj. OSP (…), nie wykonują ani nie będą wykonywać żadnych działań podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, przy wykorzystaniu samochodu pożarniczego.

Podatnikiem podatku VAT, a zarazem Wnioskodawcą i podmiotem realizującym projekt, na który są wystawione faktury VAT w ramach przedmiotowego projektu jest Gmina (…).

Po dokonaniu zakupu samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Gminy (…). Po przekazaniu samochodu do bezpłatnego użytkowania jednostce OSP (…), samochód pozostał w ewidencji środków trwałych Gminy (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina (…) mogła uzyskać zwrot podatku VAT naliczonego, związanego z wydatkami na zakup samochodu pożarniczego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Gminy, Gmina (…) nie mogła uzyskać zwrotu podatku VAT naliczonego, związanego z zakupem samochodu pożarniczego, gdyż nie będzie wykonywała z jego wykorzystaniem, żadnych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1.  wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo -przedmiotowy,
2.  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia od podatku konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:
    1.  czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
    2.  ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

1.  podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
2.  podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Oznacza to, że w pozostałym zakresie, np. w zakresie zadań własnych nałożonych na gminę na podstawie odrębnych przepisów, jednostki samorządu terytorialnego nie występują jako podatnicy podatku VAT.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Do zakresu działania gminy – w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy – należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zadania własne obejmują m.in. sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest Wnioskodawcą i realizatorem projektu pn.: „(…)”. Gmina realizuje projekt w ramach zadań własnych wynikających z przepisu art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, tj. w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego. Celem głównym przedmiotowego projektu jest zapobieganie zagrożeniom i ograniczenie ich skutków poprzez zakup samochodu pożarniczego dla Ochotniczej Straży Pożarnej. Planowany zakup będzie dotyczył nabycia pojazdu optymalnie spełniającego oczekiwania OSP samochodu ratowniczo - gaśniczego. Samochód pożarniczy będzie własnością Gminy i zostanie przekazany do używania, na podstawie umowy użyczenia w bezpłatne użytkowanie OSP, która wykonuje nieodpłatne zadania mające na celu zapobieganie pożarom i udział w akcjach ratowniczych w czasie pożarów, powodzi, zagrożeń ekologicznych oraz innych klęsk żywiołowych i zdarzeń. Efekty projektu, tj. zakup samochodu pożarniczego nie będą w żadnym zakresie związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca tj. Gmina jak również przyszły użytkownik tj. OSP, nie będą wykonywać żadnej działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, przy wykorzystaniu samochodu pożarniczego. Podatnikiem podatku VAT a zarazem Wnioskodawcą i podmiotem realizującym projekt, na który będą wystawione faktury VAT w ramach przedmiotowego projektu jest Gmina.

Po dokonaniu zakupu samochód zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych Gminy (…). Po przekazaniu samochodu do bezpłatnego użytkowania OSP (…), samochód pozostanie w ewidencji środków trwałych Gminy (…).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy Gmina będzie mogła uzyskać zwrot podatku VAT związanego z wydatkami na zakup samochodu pożarniczego?

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy należy wskazać, że w świetle powołanych przepisów, głównym celem ponoszonych wydatków w zakresie wykonania wskazanej w opisie sprawy inwestycji, polegającej na zakupie samochodu pożarniczego, będzie wykonywanie zadań publicznych (zadań własnych Gminy) w zakresie porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Jak wskazał Wnioskodawca, Gmina jak również przyszły użytkownik tj. OSP, nie wykonują i nie będą wykonywać żadnych działań podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, przy wykorzystaniu samochodu pożarniczego.

Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Gmina, realizując opisane we wniosku przedsięwzięcie, nie będzie wykorzystywała nabytego samochodu do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn.: „(…)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. wydatki związane z realizacją ww. projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

W związku z poniesionymi wydatkami, Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 714). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, nie ma zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.