Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-59/09-7/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-04-30
Teza: Czy w myśl polskich przepisów podatkowych z uwzględnieniem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską i Szwajcarią Wnioskodawczyni może płacić podatek dochodowy od ww. pracy tylko w Szwajcarii biorąc pod uwagę przedstawioną sytuację?
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; Szwecja; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 12.01.2009 r. (data wpływu 26.01.2009 r.) oraz piśmie z dnia 12.03.2009 r. (data wpływu fax - 13.03.2009 r., data wpływu 16.03.2009 r.- za pośrednictwem poczty) uzupełniającym braki na wezwanie z dnia 25.02.2009r. Nr IPPB4/415-59/09-4/JK (data nadania 25.02.2009 r., data odbioru 06.03.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania przychodów uzyskanych w latach 2008-2010 z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Szwajcarii - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.01.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad opodatkowania przychodów uzyskanych w latach 2008-2010 z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Szwajcarii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od dnia 06.11.2005 r. przebywa na stałe w Szwajcarii. Jest tam zameldowana na pobyt stały (Wnioskodawczyni posiada pozwolenie na pobyt z adresem zameldowania). Wnioskodawczyni mieszka w Szwajcarii razem z mężem i dzieckiem. W Polsce nie posiada mieszkania, ani nie jest zameldowana na pobyt stały czy tymczasowy. Od 01.09.2008 r. jest zatrudniona w S. P. K. przy ambasadzie RP w B. w Filii w Z. na umowę o pracę do czerwca 2009 r. Swoją pracę wykonuje na terenie Szwajcarii w mieście Z. Punkt ten podlega administracyjnie pod Zespół Szkół (Warszawa), który to zespół jest płatnikiem Jej wynagrodzenia i zaliczki na podatek dochodowy w Polsce.

Pismem z dnia 25.02.2009 r. Nr IPPB4/415-59/09-4/JK wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku.

W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 12.03.2009 r. (data wpływu fax - 13.03.2009 r., data wpływu 16.03.2009 r. – za pośrednictwem poczty) Wnioskodawczyni uzupełniła stan faktyczny poprzez następujące informacje:

Wnioskodawczyni przebywa na stałe w Szwajcarii i jest zameldowana na pobyt stały w związku z tym podlega tutejszemu urzędowi skarbowemu i tutaj jest zobowiązana rozliczać się z osiągniętych dochodów. Płatnikiem jej wynagrodzenia jest Zespół Szkół (Warszawa). Wnioskodawczyni prosi o ustosunkowanie się do lat podatkowych 2008-2010. Wnioskodawczyni jest zawsze zatrudniona na okres od września do czerwca. Zakłada, że będzie dalej zatrudniona na takich samych warunkach (poza wysokością płacy, która może się zmienić w zależności od ilości godzin zajęć). W roku 2008 Wnioskodawczyni przebywała w sumie około 8 tygodni w Polsce i równie długo zamierza przebywać w Polsce w latach 2009 i 2010. Pobyty te są odbywane w celu odwiedzania rodziny lub spędzenia wakacji. W latach 2008-2010 jedynym Jej źródłem przychodu była i będzie praca w Zespole Szkół (pensja polska oraz dodatek walutowy).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w myśl polskich przepisów podatkowych z uwzględnieniem Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską i Szwajcarią Wnioskodawczyni może płacić podatek dochodowy od ww. pracy tylko w Szwajcarii biorąc pod uwagę przedstawioną sytuację?
2.  Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na poprzednie pytanie płatnik wynagrodzenia i składek na podatek dochodowy jest zobowiązany natychmiast zaprzestać pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanego Wnioskodawczyni wynagrodzenia od momentu przedstawienia wydanej przez Ministra Finansów (lub osoby upoważnionej) decyzji?
3.  Czy w przypadku zawarcia kolejnych umów o pracę na czas określony na kolejne lata szkolne (taka procedura zatrudniania przez tego pracodawcę) z zachowaniem wszystkich wymienionych tutaj warunków wydana decyzja będzie również wiążąca czy Wnioskodawczyni musi występować o kolejne decyzje?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku ze stałym pobytem na terenie Szwajcarii, stałym meldunkiem, brakiem jakiegokolwiek meldunku na terenie Polski oraz miejscem wykonywania pracy w Szwajcarii Wnioskodawczyni stwierdza, że Jej ośrodkiem interesów życiowych jest Szwajcaria. W związku z tym, Wnioskodawczyni uważa, że powinna płacić podatek od dochodu z ww. pracy tylko w Szwajcarii. W związku z powyższym, Wnioskodawczyni uważa, że płatnik Jej wynagrodzenia nie powinien pobierać od niej składek na podatek dochodowy.

Pismem z dnia 25.02.2009 r. Nr IPPB4/415-59/09-4/JK wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez m.in. przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w odniesieniu do zadanych pytań. Wnioskodawczyni uzupełniając braki na ww. wezwanie nie przedstawiła własnego stanowiska w odniesieniu do pytania nr 2 i 3, a zatem interpretacja indywidualna zostanie wydana w zakresie pytania nr 1. W zakresie pytania nr 2 i 3 wniosek pozostawiony zostanie bez rozpatrzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a tej ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jednakże zgodnie z art. 4a tej ustawy przepis art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Bernie w dniu 02.09.1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22, poz. 92), określenie osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.

Definicja „miejsca zamieszkania” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw będących Stronami umowy i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe oraz przedstawiony powyżej stan prawny, należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Szwajcarii. Od dnia 06.11.2005 r. przebywa na stałe w Szwajcarii. Wnioskodawczyni mieszka w Szwajcarii razem z mężem i dzieckiem. W Polsce nie posiada mieszkania, ani nie jest zameldowana na pobyt stały czy tymczasowy. Od 01.09.2008 r. jest zatrudniona w S. P. K. przy ambasadzie RP w B. w Filii w Z. na umowę o pracę do czerwca 2009 r. Swoją pracę wykonuje na terenie Szwajcarii w mieście Z. Punkt ten podlega administracyjnie pod Zespół Szkół, który to zespół jest płatnikiem Jej wynagrodzenia i zaliczki na podatek dochodowy w Polsce.

Wnioskodawczyni zakłada, że będzie dalej zatrudniona na takich samych warunkach (poza wysokością płacy, która może się zmienić w zależności od ilości godzin zajęć). W roku 2008 Wnioskodawczyni przebywała w sumie około 8 tygodni w Polsce i równie długo zamierza przebywać w Polsce w latach 2009 i 2010. Pobyty te są odbywane w celu odwiedzania rodziny lub spędzenia wakacji. W latach 2008-2010 jedynym Jej źródłem przychodu była i będzie praca w Zespole Szkół (pensja polska oraz dodatek walutowy).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Bernie w dniu 02.09.1991 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 22, poz. 92), z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19 pensje, płace i podobne wynagrodzenia, które osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, wówczas osiągnięte za nią wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu w tym drugim Państwie.

Zgodnie z brzmieniem art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Jednocześnie, na podstawie art. 32 ust. 6 ww. ustawy zakład pracy nie pobiera zaliczek na podatek dochodowy od dochodów uzyskanych przez pracownika z pracy wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod warunkiem, że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na wniosek podatnika zakład pracy pobiera zaliczki na podatek dochodowy, stosownie do przepisów ust. 1-5, z uwzględnieniem art. 27 ust. 9 i 9a.

Reasumując, w sytuacji przedstawionej we wniosku, pracodawca nie ma w Polsce obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzenia wypłacanego z tytułu pracy najemnej wykonywanej w Szwajcarii.

Dochody uzyskiwane przez Panią z tytułu zatrudnienia w Zespole Szkół w okresie 2008-2010 zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podlegają opodatkowaniu tylko w Szwajcarii według przepisów szwajcarskiego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.