Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-906/09-4/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-09
Teza: Czy odnosząc się do projektu pn. „Modernizacja i budowa infrastruktury technicznej terenów przemysłowych (…)” istnieje możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części?
Słowa kluczowe: drogi; gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2009 r. (data wpływu 31 lipca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 września 2009 r. (data wpływu 24 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku związanego z realizacją projektu pn. „Modernizacja i budowa infrastruktury technicznej terenów przemysłowych (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku związanego z realizacją projektu pn. „Modernizacja i budowa infrastruktury technicznej terenów przemysłowych (…)”. Wniosek uzupełniono w dniu 24 września 2009 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jako osoba prawna posiadająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze gminnym, między innymi sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (ustawa o samorządzie gminnym art. 7 ust. 1 pkt 15). Art. 2 ustawy stanowi, iż określone w ustawie zadania publiczne gmina wykonuje we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

Z uwagi na nałożone ustawą zadania w zakresie administracji publicznej, Gmina zamierza przystąpić do realizacji inwestycji pn. „Modernizacja i budowa infrastruktury technicznej terenów przemysłowych (…)”. Inwestycja polegać będzie na budowie ok. 5.185 m dróg wraz z odwodnieniem, 7.386 m kanalizacji sanitarnej i ok. 5.481 m sieci wodociągowej. Planowana inwestycja jest ujęta w indykatywnym wykazie indywidualnych projektów kluczowych Województwa xxx na lata 2007-2013.

Planowane dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa xxx na lata 2007-2013 obejmuje 75% kosztów kwalifikowanych projektu.

W uzupełnieniu z dnia 22 września 2009 r. Wnioskodawca wskazał, iż przedmiot inwestycji tj. budowa i modernizacja dróg wraz z kanalizacja deszczową oraz budowa kanalizacji sanitarnej i sieci wodociągowej po zakończeniu inwestycji będzie własnością Gminy, zgodnie z zasadą trwałości projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Część inwestycji, tj. infrastruktura wodno-kanalizacyjna zostanie przekazana nieodpłatnie w zarząd Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy Sp. z o.o. w formie użyczenia. Zarząd nad wybudowanymi i zmodernizowanymi drogami będzie prowadziła Gmina, a korzystanie z tej infrastruktury nie będzie podlegało żadnym opłatom. W związku z powyższym Gmina jako właściciel nie będzie używała przedmiotu inwestycji do prowadzenia czynności opodatkowanych. Zapytanie dotyczy okresu trwałości projektu (5 lat od dnia zakończenia inwestycji). W tym okresie przedmiot inwestycji zgodnie z zasadą trwałości projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego nie może być i nie będzie przekazany przez Gminę (właściciela majątku) odpłatnie innemu podmiotowi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Gmina realizując inwestycję pn. „Modernizacja i budowa infrastruktury technicznej terenów przemysłowych (…)” ma prawo do odliczenia podatku VAT zapłaconego w trakcie realizacji inwestycji?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego od nakładów inwestycyjnych związanych z realizacją inwestycji, co wynika wprost z zapisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4 i art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego uregulowania wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Istotną zasada dla realizacji prawa do odliczania podatku naliczonego od podatku należnego jest istnienie związku tegoż podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. W opisywanej sytuacji zarząd nad wybudowanymi i modernizowanymi drogami prowadzi Gmina, a korzystanie z nich nie będzie podlegało żadnym opłatom. Zarząd i eksploatację nad wytworzoną siecią wodno- kanalizacyjną sprawuje Przedsiębiorstwo Komunalne Gminy Sp. z o.o. Spółka jest w 100% własnością gminy, wytworzony majątek wodno- kanalizacyjny będzie przekazany Sp. z o.o. w drodze uchwały Rady Miejskiej jako podwyższenie udziałów w przedsiębiorstwie. W związku z faktem, iż poniesione przez gminę wydatki wynikające z realizacji inwestycji nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu (gminie) prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ww. wydatki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zaznaczyć należy, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz są objęte zwolnieniem określonym w § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336). Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. zadania obejmujące utrzymanie gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego oraz wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 15 ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina jako osoba prawna posiadająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze gminnym, między innymi sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (ustawa o samorządzie gminnym art. 7 ust. 1 pkt 15). Art. 2 ustawy stanowi, iż określone w ustawie zadania publiczne gmina wykonuje we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Inwestycja polegać będzie na budowie ok. 5.185 m dróg wraz z odwodnieniem, 7.386 m kanalizacji sanitarnej i ok. 5.481 m sieci wodociągowej. Planowane dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa xxx na lata 2007-2013 obejmuje 75% kosztów kwalifikowanych projektu.

Przedmiot inwestycji, tj. drogi wraz z kanalizacją deszczową oraz kanalizacja sanitarna i sieć wodociągowa po zakończeniu inwestycji będzie własnością Gminy, zgodnie z zasadą trwałości projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Część inwestycji, tj. infrastruktura wodno-kanalizacyjna zostanie przekazana nieodpłatnie w zarząd Przedsiębiorstwa Komunalnego Gminy Sp. z o.o. w formie użyczenia. Zarząd nad wybudowanymi i zmodernizowanymi drogami będzie prowadziła Gmina, a korzystanie z tej infrastruktury nie będzie podlegało żadnym opłatom. W związku z powyższym Gmina jako właściciel nie będzie używała przedmiotu inwestycji do prowadzenia czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zapytanie dotyczy okresu trwałości projektu (5 lat od dnia zakończenia inwestycji). W tym okresie przedmiot inwestycji zgodnie z zasadą trwałości projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego nie może być i nie będzie przekazany przez Gminę (właściciela majątku) odpłatnie innemu podmiotowi.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Nadmienić należy, że według art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Należy wskazać, że aby można było mówić o dostawie towarów lub świadczeniu usług, czynności realizowane przez podatnika musza być skierowane do konkretnego podmiotu (odbiorcy). Natomiast odpłatność za dostawę towarów lub świadczenie usług ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane.

Ustawodawca jednakże przewidział od zasady opodatkowania czynności odpłatnych wyjątki, które zostały zawarte – w przypadku dostawy towarów – w art. 7 ust. 2 ustawy oraz – w przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.

Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie:

*   brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem,
*   istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami.

Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie w zarząd majątku wytworzonego w ramach realizacji przedmiotowej inwestycji nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż nie będzie miał w tym przypadku zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy – nieodpłatne przekazanie inwestycji do użytkowania odbędzie się w związku z prowadzoną przez Gminę działalnością (wykonywanie we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych, wskazanych w art. 7 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o samorządzie gminnym).

Również nieodpłatne korzystanie z wybudowanych i zmodernizowanych dróg, które pozostaną własnością Gminy, przez nieokreślone podmioty nie będzie stanowiło żadnej z czynności określonych w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, czyli czynności opodatkowanej podatkiem VAT.

Zatem, Zainteresowanemu nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki związane z realizacją przedmiotowego projektu, bowiem nie zostanie spełniony warunek określony w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – nabywane towary i usługi nie będą związane ze sprzedażą opodatkowaną VAT.

Reasumując, Gminie – w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji – nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zauważyć należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Ponadto, tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte zapytaniem, nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności sprawy późniejszego przekazania przez Wnioskodawcę majątku do Sp. z o.o. w zamian za udziały.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.