Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1243/10-5/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-02
Teza: podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej gruntu i budynku w części dotyczącej sytuacji, gdy ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe.
Słowa kluczowe: amortyzacja; aport; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; przychód; sprzedaż; spółki-spółka komandytowa; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość rynkowa; wkład-wkłady niepieniężne; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, reprezentowanego przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2010 r. (data wpływu 2 listopada 2010 r.), uzupełnionym w dniach 21 stycznia 2011 r. i 25 stycznia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia wartości początkowej gruntu i budynku – **jest:**

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej sytuacji, gdy ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe,
*   **nieprawidłowe** – w pozostałej części.

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej aportu w postaci udziału w nieruchomości, ustalenia wartości początkowej gruntu i budynku oraz kosztów uzyskania przychodów.

Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 11 stycznia 2011 r. nr ILPB1/415-1243/10-2/AP, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wezwanie wysłano w dniu 11 stycznia 2011 r. (skutecznie doręczono w dniu 13 stycznia 2011 r.), natomiast w dniach 21 stycznia 2011 r. i 25 stycznia 2011 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca razem z drugą osobą fizyczną jest współwłaścicielem nieruchomości zabudowanej (dalej zwanej w skrócie Nieruchomością), współwłasność której ma charakter ułamkowy. Udział, jaki przysługuje Wnioskodawcy w Nieruchomości (dalej zwany w skrócie Udziałem), wynosi 1/2 części. Udział nabywany był bez żadnego konkretnego zamiaru co do jego przeznaczenia, w tym bez zamiaru jego wykorzystywania w działalności gospodarczej.

Nieruchomość zabudowana jest budynkiem o charakterze mieszkalnym i użytkowym. Znajdujące się w budynku lokale zajmowane są przez lokatorów i podmioty gospodarcze na podstawie umów cywilnoprawnych (umów najmu).

Korzystanie z Nieruchomości sprowadza się do wynajmowania znajdujących się w niej lokali na rzecz osób trzecich wspólnie z drugim współwłaścicielem. Najem ten jest realizowany poza działalnością gospodarczą, a przychody z niego uzyskiwane kwalifikowane są jako przychody z najmu, tj. jako przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W najbliższym czasie Wnioskodawca zamierza przysługujący Mu udział w Nieruchomości wnieść tytułem aportu do spółki komandytowej, której będzie wspólnikiem, na pokrycie w niej wkładu. Dokładnie takiej samej operacji zamierza dokonać drugi współwłaściciel Nieruchomości, który również zostanie w ten sposób wspólnikiem w tej samej spółce komandytowej.

Po aporcie do spółki komandytowej nie zmieni się sposób korzystania z Nieruchomości, w której udziały zostaną wniesione przez Wnioskodawcę i drugiego współwłaściciela. Będzie ona w dalszym ciągu wynajmowana, z tym że oczywiście przez spółkę komandytową w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Grunt, a także budynek będący częścią składową Nieruchomości, zostaną - w związku z ich wykorzystywaniem do działalności spółki - uznane za środki trwałe, z których to środków trwałych oczywiście tylko budynek będzie podlegać amortyzacji.

Nie można wykluczyć, że spółka komandytowa w przyszłości dokona zbycia udziałów w Nieruchomości wniesionych do niej przez Wnioskodawcę i drugiego współwłaściciela albo zbycia lokali związanych z tymi udziałami - gdyby doszło do zniesienia współwłasności budynku (do podziału budynku na lokale stanowiące odrębne własności).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie ustalenia wartości początkowej gruntu i budynku.

Jak należało będzie ustalić wartość początkową gruntu Nieruchomości oraz wartość początkową budynku stanowiącego cześć składową Nieruchomości po wniesieniu przez Wnioskodawcę i drugiego współwłaściciela, tytułem aportu, udziałów w Nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, Jego stanowisko jest tożsame ze stanowiskami wyrażonymi w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów: z dnia 8 września 2009 r. nr ILPB1/415-676/09-4/IM, z dnia 7 sierpnia 2009 r. nr ILPB3/423-367/09-3/MM oraz z dnia 30 kwietnia 2009 r. nr ILPB1/415-214/09-3/IM, tj. że wartość początkową gruntu Nieruchomości oraz wartość początkową budynku stanowiącego cześć składową Nieruchomości - po wniesieniu przez Wnioskodawcę oraz drugiego współwłaściciela do spółki komandytowej, tytułem aportu, udziałów w Nieruchomości - należało będzie określić w wysokości ustalonej na dzień wniesienia aportu przez wspólników, nie wyższej jednak niż wartość rynkowa z dnia wniesienia aportu, przy czym wartość początkową gruntu oraz budynku należało będzie ustalić w takiej proporcji ich wartości, w jakiej pozostawać będzie udział spółki komandytowej w ich własności.

Zgodnie z przepisem art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - ustaloną przez wspólników na dzień wniesienia wkładu lub udziału, wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej, z dnia wniesienia wkładu. Jednocześnie, zgodnie z art. 22g ust. 11 ww. ustawy, w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej sytuacji, gdy ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe,
*   **nieprawidłowe** – w pozostałej części.

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), spółka osobowa to – spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Zgodnie z art. 102 Kodeksu spółek handlowych, spółka komandytowa jest spółką osobową, mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

W celu ustalenia wartości początkowej wniesionego w drodze aportu do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci udziału w gruncie oraz udziału w budynku, należy sięgnąć do regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 5a pkt 24 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną - oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zasady ustalania wartości początkowej poszczególnych środków trwałych, w sytuacji ich wniesienia do spółki osobowej jako wkładu niepieniężnego, reguluje przepis art. 22g ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną:

1.  wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany,
2.  wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany,
3.  wartość określoną zgodnie z art. 19 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie.

W myśl art. 22g ust. 16 ww. ustawy, przy ustalaniu wartości początkowej poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z ust. 1 pkt 3-5 oraz ust. 2, 8, 9, 14 i 15, przepis art. 19 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do treści art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Natomiast w myśl art. 22g ust. 11 ww. ustawy, w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza wnieść do spółki komandytowej aport w formie udziału w gruncie oraz w budynku stanowiącym część składową tej nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym i użytkowym, a znajdujące się w budynku lokale są przedmiotem najmu prywatnego. Po wniesieniu aportu nieruchomość będzie wynajmowana przez spółkę komandytową w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Grunt oraz budynek zostaną - w związku z ich wykorzystywaniem do działalności spółki - uznane za środki trwałe, z których to środków trwałych tylko budynek będzie podlegać amortyzacji.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego, wskazać należy, że w sytuacji wniesienia przez Wnioskodawcę do spółki komandytowej aportu w postaci udziału w gruncie oraz udziału w budynku stanowiącym część składową tej nieruchomości, za ich wartość początkową, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 22g ust. 1 pkt 4 lit. b)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., należy uznać wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, a jeżeli jest to niemożliwe - wartość określoną zgodnie z art. 19 ww. ustawy.

Zatem w przedmiotowej sprawie wartość początkową wnoszonego do spółki udziału w gruncie oraz udziału w budynku stanowiącym część składową tej nieruchomości można ustalić w wysokości wartości rynkowej jedynie w sytuacji, gdy ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż rozstrzygnięcie w zakresie skutków podatkowych wniesienia do spółki komandytowej aportu w postaci udziału w nieruchomości zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lutego 2011 r. nr ILPB1/415-1243/10-4/AP, natomiast w zakresie kosztów uzyskania przychodów w dniu 2 lutego 2011 r. wydano postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nr ILPB1/415-1243/10-6/AP.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism organów podatkowych tut. Organ informuje, iż wydane one zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.