Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-494/13-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-13
Teza: wartość Akcji bonusowych przyznanych pracownikom Spółki w ramach przedmiotowego Programu akcyjnego nie stanowi przychodu ze stosunku pracy, w związku z czym Spółka nie jest zobowiązana do poboru i wpłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu oraz nie ciążą na niej obowiązki informacyjne wynikające z przepisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: grupa-grupa kapitałowa; Holandia; obowiązek-obowiązek płatnika; programy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 39; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 05.07.2013 r. (data wpływu 10.07.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązkach płatnika w związku z udziałem jej pracowników w programie organizowanym przez spółkę z Grupy kapitałowej mającą siedzibę w Holandii – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.07.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ciążących na Spółce obowiązkach płatnika w związku z udziałem jej pracowników w programie organizowanym przez spółkę z Grupy kapitałowej mającą siedzibę w Holandii.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1.  Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) należy do międzynarodowej grupy kapitałowej N. (dalej: Grupa).
2.  Pracownicy Spółki (dalej: Pracownicy), jak również osoby zatrudnione w innych podmiotach tworzących Grupę, mają możliwość uczestnictwa w corocznych edycjach międzynarodowego programu akcyjnego „N. Employee Share Participation Scheme” (dalej: Program). Program organizowany jest przez spółkę kapitałową N. NV z siedzibą w Holandii (dalej: NNV) i podlega regulacjom prawnym obowiązującym w Holandii.
3.  Celem Programu jest motywowanie jego uczestników do podejmowania działań mogących przełożyć się na wzrost wartości finansowej Grupy, jako całość, jak również poszczególnych podmiotów wchodzących w jej skład, w których zatrudnieni są uczestnicy Programu. Uczestnictwo w Programie jest dobrowolne i nie wpływa na gwarancję zatrudnienia w podmiotach należących do Grupy.
4.  W ramach Programu Pracownicy mają możliwość nabycia akcji NNV, notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Amsterdamie (dalej: Akcje). Akcje nabywane są przez NNV po cenie równej ich cenie rynkowej. Koszt nabycia Akcji finansowany jest przez Pracownika i zwracany do NNV za pośrednictwem Spółki, która, na podstawie otrzymanych faktur dotyczących kosztów Akcji, przekazuje NNV środki pieniężne wpłacone przez Pracowników.
5.  W przypadku skorzystania z oferty nabycia Akcji w ramach Programu, Pracownicy otrzymują bonus w postaci dodatkowych akcji NNV (Akcje bonusowe). Akcje bonusowe, podobnie jak Akcje, nabywane są przez NNV na Giełdzie Papierów Wartościowych w Amsterdamie. Wartość Akcji bonusowych kalkulowana jest jako określony procent wartości środków zainwestowanych przez Pracownika na nabycie Akcji. Zgodnie z decyzją Rady Nadzorczej NNV, wartość Akcji bonusowych, przyznanych w ramach Programu w 2013 r., wynosi 25% wartości Akcji, Pracownicy nie są obciążani kosztami nabycia Akcji bonusowych.
6.  Na kolejnym etapie realizacji Programu, zarówno Akcje jak też Akcje bonusowe, nabyte przez NNV, zostają zdeponowane na rachunku Pracownika prowadzonym przez administratora Programu, podmiot z siedzibą w Holandii (dalej: Administrator Programu). Z tytułu zdeponowanych Akcji Pracownikowi przysługuje prawo do dywidendy oraz inne uprawnienia akcjonariusza NNV, z zastrzeżeniem jednak, iż prawo do zbycia Akcji oraz Akcji bonusowych Pracownik uzyskuje dopiero po upływie określonego okresu restrykcyjnego, trwającego co najmniej 3 lata. W przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy ze Spółką lub innym podmiotem z Grupy, Pracownik jest zobligowany do sprzedaży Akcji oraz Akcji bonusowych lub ich przeniesienia na osobisty rachunek papierów wartościowych.
7.  Decyzje o zaoferowaniu Pracownikom możliwości uczestnictwa w Programie podejmowane są przez Zarząd NNV i wymagają wcześniejszej akceptacji Rady Nadzorczej NNV. Realizacja Programu i nabycie przez NNV Akcji bonusowych, przekazywanych następnie Pracownikom, odbywa się na podstawie zgody udzielonej przez Zgromadzenie Akcjonariuszy NNV. Zgodnie z informacjami, które są w posiadaniu Spółki, powyższy podział kompetencji pomiędzy organami statutowymi NNV w zakresie ustanawiania i realizacji pracowniczych planów nabycia akcji, do których należy również Program, wynika z regulacji statutowych NNV oraz przepisów prawnych obowiązujących w Holandii.
8.  Uczestnictwo Pracowników w Programie nie modyfikuje zakresu praw obowiązków wynikających ze stosunku pracy łączącego ich ze Spółką. W szczególności, uczestnictwo w Programie nie wpływa na gwarancję ich dalszego zatrudnienia w Spółce oraz nie upoważnia ich do kierowania jakichkolwiek roszczeń pod adresem Spółki w zakresie Akcji oraz Akcji bonusowych przyznawanych w ramach Programu.
9.  Spółka obciążana jest kosztami uczestnictwa Pracowników w Programie na podstawie faktur wystawianych przez NNV przy czym kwota obciążenia kalkulowana jest na podstawie wartości Akcji bonusowych przyznanych Pracownikom przez NNV.
10.  Spółka nie wyklucza, iż Pracownicy będą uczestniczyć w Programie także w kolejnych latach. W związku z tym wniosek Spółki o wydanie pisemnej interpretacji przepisów podatkowych dotyczy zarówno zaistniałego stanu faktycznego, jak również zdarzenia przyszłego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w związku z nabyciem Akcji bonusowych przez Pracowników, przychód podatkowy powstanie dopiero z chwilą zbycia Akcji bonusowych jako przychód z kapitałów pieniężnych, w związku z czym Spółka nie będzie zobowiązana do poboru i wpłaty na rachunek urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu?
2.  Czy w przypadku obciążenia Spółki kosztami udziału Pracowników w Programie na podstawie faktur wystawionych przez organizatora Programu, Spółka będzie mogła zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 updop?

Niniejsza interpretacji stanowi od powiedź na pytanie Nr 1 wniosku w przedmiocie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpowiedź na pytanie Nr 2 w przedmiocie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostanie udzielona w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Pytanie nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z nabyciem Akcji bonusowych przez Pracowników, przychód podatkowy powstanie dopiero z chwilą zbycia Akcji bonusowych jako przychód z kapitałów pieniężnych, w związku z czym Spółka nie będzie zobowiązana do poboru i wpłaty na rachunek urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu.

Uzasadnienie:

Ad. 1

Na podstawie art. 31 updof osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej,

Stosownie do art. 38 ust. 1 updof płatnicy, o których mowa m.in. w art. 31, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

W oparciu o treść powyższych przepisów należy stwierdzić, iż nałożenie na zakład pracy obowiązków płatnika zaliczek na pdof uwarunkowane jest powstaniem u pracownika przysporzenia, stanowiącego przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 updof.

Updof wymienia, jako odrębne źródło przychodów, przychody z kapitałów pieniężnych, Do tej kategorii przychodów, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 updof, ustawodawca podatkowy zaliczył m.in. należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych. Definicja papierów wartościowych, zawarta w art. 5a pkt 11 updof wskazuje, iż pojęcie to oznacza papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r, o obrocie instrumentami finansowymi, pod pojęciem papierów wartościowych rozumie się:

1.  akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.2), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
2.  inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a), lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego (prawa pochodne).

Treść powołanych przepisów wskazuje, iż akcje należy kwalifikować do papierów wartościowych. Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 updof przychód z tytułu posiadania akcji powstaje w momencie ich odpłatnego zbycia. Przychód ten, wraz z odpowiadającymi mu kosztami uzyskania przychodów, uwzględnia się w kalkulacji dochodów z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, ustalanych na podstawie art. 30b updof. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany wykazać dochody uzyskane z tego źródła w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 updof. Updof nie przewiduje obowiązku poboru zaliczki na pdof w związku z uzyskiwaniem przez podatnika dochodów z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyżej przedstawione zasady opodatkowania przychodów z akcji znajdą odpowiednie zastosowanie do Pracowników Spółki, którzy w ramach Programu nabywają Akcje bonusowe bez ponoszenia odpłatności z tego tytułu. W świetle art. 5a pkt 11 updof Akcje bonusowe należy uznać za papiery wartościowe, które, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 updof, będą generowały przychód dopiero w momencie ich odpłatnego zbycia przez Pracownika. Do tego momentu wartość przysporzenia Pracownika, związanego z nabyciem Akcji bonusowych, ma charakter hipotetyczny i podlega ciągłym zmianom, uwarunkowanych bieżącą wyceną rynkową akcji emitenta, Nie bez znaczenia jest również okoliczność, iż dopiero po upływie okresu restrykcyjnego Pracownik uzyskuje pełne uprawnienia akcjonariusza NNV, w tym prawo do dywidendy, oraz może podjąć decyzję o sprzedaży Akcji bonusowych. W takim przypadku źródłem przychodu powstałego z tytułu odpłatnego zbycia Akcji bonusowych będą kapitały pieniężne, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 6 updof. W związku z powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, na Spółce nie będą ciążyły żadne obowiązki podatkowe związane z nabyciem i późniejszą sprzedażą Akcji bonusowych przez Pracowników,

Stanowisko to potwierdza m.in. wyrok NSA z 9 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1113/10 zgodnie z którym „Nabywając akcje podatnik nabywa w związku z tym określone uprawnienia niemajątkowe i majątkowe, których realizacja dopiero w przyszłości może wiązać się z przysporzeniem majątkowym (otrzymaniem dywidendy, sprzedażą akcji za cenę wyższą od ceny nabycia). W stanie faktycznym sprawy jedynie potencjalna możliwość uzyskania przychodu uwidacznia się w sposób szczególny, skoro przez 3 lata od zakupu akcji nabywca może wykonywać tylko prawo głosu z akcji / nabywać prawo do dywidendy, nie ma natomiast możliwości ich zbycia i pobierania dywidendy.

Już z tego względu nie można uznać, że w momencie nabycia akcji po preferencyjnej cenie nabywca uzyskuje przychód w postaci częściowo nieodpłatnego świadczenia. Ponadto cena rynkowa akcji, która winna być ustalona w celu ustalenia wartości przychodu z częściowo nieodpłatnego świadczenia, musi być ceną określoną z uwzględnieniem czasu / miejsca ich nabycia. W stanie faktycznym opisanym we wniosku cena, którą uznawano za podstawę udzielania rabatu była średnią ceną z notowań giełdowych z poprzedniego dnia. Nie odpowiadała zatem pojęciu ceny rynkowej w rozumieniu art. 11 ust. 2 i ust. 2a pkt 4 u.p.d.o.f.”,

Zdaniem Spółki, bez wpływu na wyżej przedstawioną kwalifikację źródła przychodów pozostaje okoliczność, iż Spółka ponosi określone koszty uczestnictwa Pracowników w Programie. Świadczą o tym m.in. następujące okoliczności:

*   wszelkie decyzje dotyczące uczestnictwa Pracowników w Programie podejmowane są przez organy statutowe NNV, a nie przez Spółkę,

*   podmiotem przekazującym Akcje oraz Akcje bonusowe na rzecz Pracowników jest NNV oraz Administrator Programu,

*   fakt ponoszenia przez Spółkę kosztów nabycia Akcji bonusowych nie stanowi elementu warunków pracy i płacy, wynikających ze stosunku pracy pomiędzy Spółką a Pracownikiem, z regulaminów pracy w Spółce bądź przepisów prawa pracy, obowiązujących w Polsce,

*   uczestnictwo Pracowników w Programie nie wpływa na gwarancję ich dalszego zatrudnienia w Spółce,

*   Spółka nie może być adresatem jakichkolwiek roszczeń w zakresie Akcji oraz Akcji bonusowych przyznawanych w ramach Programu.

Powyższe przesłanki wskazują, iż objęcie Akcji bonusowych nie stanowi elementu warunków płacy i pracy u Wnioskodawcy. Wniosek ten znajduje także potwierdzenie m.in. w wyroku NSA z 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1410/10, w którym wskazano, iż sam fakt finansowania przez polskiego pracodawcę kosztów uczestnictwa w planie akcyjnym, organizowanym przez podmiot zagraniczny, nie stanowi wystarczającej przesłanki do uznania, iż na którymkolwiek etapie planu pracownicy uzyskują przychód ze stosunku pracy łączącego ich z polskim pracodawcą. Jak wynika z dalszej części uzasadnienia wyroku NSA, w przypadku, gdy objęcie lub nabycie na preferencyjnych warunkach akcji spółki zagranicznej nie stanowi elementu warunków pracy i płacy tych pracowników, w tym nie jest objęte zapisami umów o pracę, zgodnych z prawem pracy regulaminów pracy, płacy lub nagradzania pracowników, brak jest podstaw do uznania, iż pracownik uzyskuje świadczenie wynikające ze stosunku pracy.

Stanowisko o braku powstania przychodu ze stosunku pracy w związku z finansowaniem przez polskiego pracodawcę określonych kosztów uczestnictwa jego pracowników w zagranicznym planie akcyjnym znajduje potwierdzenie również w aktualnie wydawanych interpretacjach prawa podatkowego, w tym:

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 21 maja 2013 r., Nr IPPB2/415- 216/13-3/AK,

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 kwietnia 2013 r., Nr IPPB2/415- 170/13 - 2/MG,

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 14 lutego 2013 r., Nr IPPB2/415- 1020/12-2/MG,

*   w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11 kwietnia 2012 r., Nr IPTPB1/415- 6/12-4/MD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy wyjaśnić, iż niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy tylko i wyłącznie w zakresie obowiązków płatnika lub innych obowiązków informacyjnych ciążących na Spółce, w odniesieniu do zadanego pytania w tym zakresie.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.:

1.  obliczenie,
2.  pobranie,
3.  wpłacenie

podatku, zaliczki lub raty.

Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony, o czym stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Przechodząc na grunt przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl przepisów art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje o dochodach sporządzone według ustalonego wzoru.

Na podstawie treści powyższych przepisów należy stwierdzić, iż warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu.

W myśl art. 42a ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka należy do międzynarodowej grupy kapitałowej N.. Pracownicy Spółki, mają możliwość uczestnictwa w corocznych edycjach międzynarodowego programu akcyjnego „N.”. Program organizowany jest przez spółkę kapitałową z siedzibą w Holandii i podlega regulacjom prawnym obowiązującym w Holandii. Decyzje o zaoferowaniu Pracownikom możliwości uczestnictwa w Programie podejmowane są przez Zarząd spółki prawa holenderskiego i wymagają wcześniejszej akceptacji Rady Nadzorczej Spółki holenderskiej.

W ramach Programu Pracownicy mają możliwość nabycia akcji spółki, notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Amsterdamie. Ponadto w przypadku skorzystania z oferty nabycia Akcji w ramach Programu, pracownicy otrzymują bonus w postaci dodatkowych akcji spółki holenderskiej tzw. Akcji bonusowych. Akcje bonusowe, podobnie jak Akcje, nabywane są przez spółkę holenderską na Giełdzie Papierów Wartościowych w Amsterdamie. Wartość Akcji bonusowych, przyznanych w ramach Programu w 2013 r., wynosi 25% wartości Akcji, Pracownicy nie są obciążani kosztami nabycia Akcji bonusowych. Zarówno Akcje jak też Akcje bonusowe, zostają zdeponowane na rachunku Pracownika prowadzonym przez administratora Programu, mającego siedzibą w Holandii. Z tytułu zdeponowanych Akcji Pracownikowi przysługuje prawo do dywidendy oraz inne uprawnienia akcjonariusza spółki holenderskiej, z zastrzeżeniem prawa do zbycia Akcji oraz Akcji bonusowych, które może nastąpić dopiero po upływie określonego okresu restrykcyjnego, trwającego co najmniej 3 lata. W przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy ze Spółką lub innym podmiotem z Grupy, pracownik jest zobligowany do sprzedaży Akcji oraz Akcji bonusowych lub ich przeniesienia na osobisty rachunek papierów wartościowych.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego, jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, czyli musi wiązać się z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie. Świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby trzeciej (w przedmiotowej sprawie spółki z siedzibą w Holandii) - nawet jeżeli jako kryterium stanowiące podstawę jego przyznania został określony fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem (spółką z Grupy) nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy. Przychód taki ocenić należy jako świadczenie otrzymane od podmiotu, który złożył określoną ofertę (nieodpłatnego nabycia Akcji bonusowych spółki z siedzibą w Holandii) grupie osób, z którą nie łączy go stosunek pracy, a które to osoby posiadają określoną cechę (są zatrudnione w spółce należącej do określonej grupy kapitałowej). Nie zmienia tego fakt, że koszty związane z funkcjonowaniem programu ponoszone przez spółkę holenderską obciążają polską spółkę (pracodawcę).

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym pracownikom Spółki zostały nieodpłatnie przyznane w ramach Programu akcyjnego „N. Employee Share Participation Scheme”, organizowanego przez spółkę kapitałową z siedzibą w Holandii tzw. Akcje Bonusowe, tj. akcje spółki kapitałowej z siedzibą w Holandii, a więc przez podmiot, z którym nie wiąże pracowników stosunek pracy.

W związku z powyższym, w oparciu o przywołane uregulowania prawne uznać należy, iż na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika, czy też obowiązki informacyjne związane z nieodpłatnym przyznaniem pracownikom Akcji bonusowych.

Jak już powyżej wskazano, warunkiem istnienia obowiązków płatnika dla określonego podmiotu jest fakt dokonywania świadczeń przez ten podmiot na rzecz osób będących pracownikami tego podmiotu lub w przypadku obowiązków informacyjnych dokonywanie wypłat należności lub świadczeń przez ten podmiot.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca nie wykonuje wobec swoich pracowników obowiązków płatnika, zatem nieuprawnionym jest przez tutejszy organ podatkowy rozpatrywanie w niniejszej interpretacji skutków podatkowych powstałych po stronie pracowników Wnioskodawcy z tytułu przyznania w ramach programu akcyjnego Akcji bonusowych, m.in. w zakresie kwalifikacji źródła przychodu powstałego po stronie uczestników programu. W tym zakresie organ nie dokonał oceny prawnej stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto organ podatkowy zauważa, że należy zgodzić się z argumentacją Wnioskodawcy, że sprzedaż akcji bonusowych nabytych w wyniku Programu akcyjnego również nie rodzi żadnych obowiązków płatnika po stronie Wnioskodawcy. W momencie odpłatnego zbycia przez beneficjentów Programu akcji bonusowych spółki prawa holenderskiego powstanie przychód stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wartość Akcji bonusowych przyznanych pracownikom Spółki w ramach przedmiotowego Programu akcyjnego nie stanowi przychodu ze stosunku pracy, w związku z czym Spółka nie jest zobowiązana do poboru i wpłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu oraz nie ciążą na niej obowiązki informacyjne wynikające z przepisu art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych oraz przywołanych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego - wskazać należy, iż orzeczenia te dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, jak również powołane wyroki dotyczą konkretnych spraw podatników osadzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, iż nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.