Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-422/10-5/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-30
Teza: Opodatkowanie dostawy działek gruntowych.
Słowa kluczowe: działki; grunty; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2010 r. (data wpływu 12 kwietnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 maja 2010 r. (data wpływu 6 maja 2010 r.) oraz z dnia 7 czerwca 2010 r. (data wpływu 10 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. Dnia 6 maja 2010 r. oraz 7 czerwca 2010 r. wniosek został uzupełniony o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 23 lutego 1994 r. Wnioskodawca wszedł w posiadanie działki rolnej jako współwłaściciel na podstawie umowy darowizny, a następnie dnia 27 kwietnia 2001 r. na podstawie umowy o zniesieniu współwłasności Zainteresowany stał się wyłącznym właścicielem połowy ww. działki rolnej. w roku 2009 Wnioskodawca podzielił nieruchomość na 4 części, na jednej z nich rozpoczął budowę domu, a pozostałe 3 działki przeznaczył do sprzedaży. Przez cały okres posiadania nieruchomość ta nie była użytkowana w celach zarobkowych. Zainteresowany nie prowadził działalności gospodarczej i nie jest płatnikiem podatku VAT. Na terenie, na którym znajdują się działki nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Pieniądze uzyskane z planowanych sprzedaży działek Wnioskodawca przeznaczy na spłatę zadłużenia.

Dnia 6 maja 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego wskazując, iż przy podziale nieruchomości w roku 2009 wydano decyzję o warunkach zabudowy. Natomiast dnia 10 czerwca 2010 r. Zainteresowany uzupełnił opis zdarzenia przyszłego wskazując, iż na wymienionym we wniosku gruncie Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku VAT. Zainteresowany nie planuje dokonać uzbrojenia wyodrębnionych działek w media oraz wytyczyć dostępu do drogi. Natomiast według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy teren przeznaczony jest pod zabudowę zagrodowo-usługową. Wyżej wymieniona nieruchomość nie była oddawana do użytku osobom trzecim pod żadną postacią. Wnioskodawca wyjaśnił także, iż nie dokonywał wcześniej dostawy nieruchomości gruntowych ani o charakterze rolnym jak i przeznaczonych pod zabudowę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z planowaną sprzedażą 3 działek Wnioskodawca będzie miał obowiązek zapłaty podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to, że jest w posiadaniu ww. nieruchomości od 16 lat i nabył ją w drodze darowizny, a także ze względu na fakt, iż nie była ona użytkowana w celach zarobkowych oraz że nieruchomość to działki rolne a na danym terenie nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego i Wnioskodawca nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług, Zainteresowany nie powinien być objęty podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik działając w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w dniu 23 lutego 1994 r. wszedł w posiadanie działki rolnej jako współwłaściciel na podstawie umowy darowizny, a następnie dnia 27 kwietnia 2001 r. na podstawie umowy o zniesieniu współwłasności Zainteresowany stał się wyłącznym właścicielem połowy ww. działki rolnej. Przez cały okres posiadania nieruchomość ta nie była użytkowana w celach zarobkowych. Zainteresowany nie prowadził działalności gospodarczej i nie jest płatnikiem podatku VAT. Wnioskodawca na wymienionym we wniosku gruncie nie prowadził działalności rolniczej, a także nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy o podatku VAT. w roku 2009 Wnioskodawca podzielił nieruchomość na 4 części, na jednej z nich rozpoczął budowę domu, a pozostałe 3 działki przeznaczył do sprzedaży. Przy podziale nieruchomości w roku 2009 wydano decyzję o warunkach zabudowy. Zainteresowany nie planuje dokonać uzbrojenia wyodrębnionych działek w media oraz wytyczyć dostępu do drogi. Na terenie, na którym znajdują się działki nie ma planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy teren przeznaczony jest pod zabudowę zagrodowo-usługową. Wnioskodawca wyjaśnił także, iż nie dokonywał wcześniej dostawy nieruchomości gruntowych ani o charakterze rolnym jak i przeznaczonych pod zabudowę.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany nie wykorzystywał nieruchomości w działalności gospodarczej oraz rolniczej, a także nie udostępniał gruntu osobom trzecim. Uwzględniając ponadto fakt otrzymania gruntu w drodze darowizny oraz 16 letni okres posiadania stwierdzić należy, iż nic nie wskazuje na to aby nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem Zainteresowany sprzedając trzy działki gruntu korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a dostawę działek cech czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawca w związku z planowaną sprzedażą 3 działek nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.