Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.222.2018.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-12
Teza: w zakresie ustalenia czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup pakietu medycznego dla pracowników i ich rodzin będą stanowiły koszt uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 24 lipca 2018 r (data wpływu 1 sierpnia 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup pakietu medycznego dla pracowników i ich rodzin będą stanowiły koszt uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup pakietu medycznego dla pracowników i ich rodzin będą stanowiły koszt uzyskania przychodów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

„F” Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest spółką z siedzibą w Polsce podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce. Spółka należy do Grupy „F” (…), będącej jedną z największych dostawców produktów na rzecz przemysłu drukarskiego i opakowaniowego. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja farb, lakierów, farb drukarskich i mas uszczelniających.

Spółka planuje zawrzeć z podmiotem uprawnionym do świadczenia kompleksowych usług medycznych (w tym z zakresu medycyny pracy) umowę opieki medycznej. Przedmiotem tej umowy będzie udzielanie opieki medycznej pracownikom Spółki (zwanych w umowie Osobami Uprawnionymi Głównymi) i/lub członkom ich rodzin (zwanych w umowie Osobami Uprawnionymi), w zakresie następujących Programów Opieki Medycznej:

1.  program Pojedynczy Specjalistyczny Plus,
2.  program Rodzinny Specjalistyczny Plus,
3.  program Rodzinny Specjalistyczny Szpitalny oraz
4.  program uzupełniający Przegląd Stanu Zdrowia, stanowiący uzupełnienie zakresu świadczeń dla pracowników Spółki objętych opieką w ramach jednego z ww. programów.

Zarówno program Pojedynczy Specjalistyczny Plus, jak i program Rodzinny Specjalistyczny Plus obejmować będzie swym zakresem następujące świadczenia:

1.  Pogotowie Ratunkowe
2.  Opieka podstawowa
3.  Wszyscy specjaliści
4.  Specjalistyczne procedury ambulatoryjne
5.  Fizjoterapia BO
6.  Profilaktyka osobista - szczepienia przeciwko grypie
7.  Profilaktyka twojej firmy - akcje profilaktyczne (6)
8.  Profilaktyka twojej firmy - ergonomia - oceny ergonomiczne (1)
9.  Opieka w miejscu zachorowania - 4 wizyty ze wskazań medycznych
10.  Stomatologia - Dental 10,

natomiast program Rodzinny Specjalistyczny Szpitalny obejmie:

1.  Pogotowie Ratunkowe
2.  Opieka podstawowa
3.  Wszyscy specjaliści
4.  Specjalistyczne procedury ambulatoryjne
5.  Fizjoterapia BO
6.  Wypadkowa opieka w szpitalu i transport sanitarny
7.  Opieka w szpitalu ogólna
8.  Profilaktyka osobista - szczepienia przeciwko grypie
9.  Profilaktyka osobista - przegląd zdrowia
10.  Profilaktyka twojej firmy - akcje profilaktyczne (6)
11.  Profilaktyka twojej firmy - ergonomia - oceny ergonomiczne (1)
12.  Opieka w miejscu zachorowania nielimitowane ze wskazań medycznych
13.  Stomatologia - Dental 10
14.  Opieka w podróży 125.

W ramach ww. programów (zwanych dalej też pakietem medycznym), pracownik Spółki będzie mógł skorzystać z programu indywidualnego (jako Osoba Uprawniona Główna), jak też z programów rodzinnych (jako Osoba Uprawniona Główna i Pozostałe Osoby Uprawnione), a także z programów partnerskich (jako Osoba Uprawniona Główna i jedna Osoba Uprawniona). Cena pakietu medycznego różni się w zależności od tego czy korzystającym jest tylko pracownik, czy oprócz pracownika obejmuje jego małżonka i dzieci, czy też partnera życiowego (dalej zwane rodzina pracownika) W ramach wybranego pakietu medycznego, takie same świadczenia przysługują zarówno pracownikowi, jak i członkom jego rodziny. Spółka zamierza pokrywać koszty takich pakietów. Wnioskodawca zdecydował o zapewnieniu pracownikom możliwości nieodpłatnego korzystania z wybranego pakietu medycznego, mając na uwadze chęć pozyskiwania najlepszych fachowców oraz zmotywowanie pracowników do pracy. Wartość pakietu medycznego dla pracownika oraz jego najbliższych finansowana przez Spółkę zostanie zakwalifikowana do przychodu pracownika na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) jako część przychodu pracownika ze stosunku pracy, od którego odprowadzane będą zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup pakietu medycznego, w ramach którego są zawarte świadczenia profilaktyki oraz medycyny dla pracownika, jak i rodzin pracowników wskazanych w zdarzeniu przyszłym będą stanowiły koszt uzyskania przychodów w rozumieniu Ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych dla pracowników, finansowane przez Wnioskodawcę będą stanowiły dla niego koszt uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zarówno w przypadku, gdy pakietem objęty jest pracownik, jak również w przypadku gdy elementem pakietu będą świadczenia medyczne dla członków rodzin pracowników.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT (winno być: ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1036, ze zm.), dalej: Ustawy CIT), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, o ile pozostają w związku przyczynowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), a więc których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Co istotne również, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

*   został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
*   jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
*   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów bądź źródła ich uzyskania lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
*   został właściwie udokumentowany,
*   nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Koszty ponoszone przez podatnika, na co wskazuje praktyka, należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Co do zasady kosztami uzyskania przychodów są m in. tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników. W ocenie Spółki mogą również obejmować wydatki ponoszone na zakup pakietów medycznych na rzecz pracowników, ponieważ są związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Za „koszty pracownicze” można uznać także wydatki dotyczące zakupu pakietów medycznych dla członków rodzin pracowników. Świadczenie to bowiem jest związane ze stosunkiem pracy łączącym pracownika z pracodawcą (gdyby nie ten stosunek członkowie rodzin nie partycypowaliby w nabytych pakietach medycznych).

Jednakże w każdej sytuacji trzeba sprawdzić, jaki jest cel poniesionego wydatku. Nie ulega wątpliwości, że wydatki na zakup pakietów medycznych dla pracowników oraz członków ich rodzin zostaną poniesione przez Wnioskodawcę w trosce o swoich pracowników i ich rodziny. W istocie wpływa to na zwiększenie motywacji pracowników do pracy, gdyż pakiety wpływają na lojalność wobec pracodawcy i tym samym budują wizerunek pracodawcy, jako dbającego nie tylko o swoich pracowników, ale również o członków rodzin swoich pracowników. To z kolei skutkuje wyższą efektywnością oraz rzutuje na zmniejszenie fluktuacji pracowników. Zapewnienie możliwości nieodpłatnego korzystania z pakietów medycznych pozwala także na pozyskanie najlepszych fachowców (jest to narzędzie jakie Spółka planuje wykorzystywać by zachęcić fachowców do aplikowania do Spółki; wysoko wykwalifikowana kadra stanowi istotny element budowania przewagi konkurencyjnej, co w konsekwencji, może wpływać na wysokość osiąganych przez Spółkę przychodów). Taka inwestycja w ocenie Spółki przekłada się na zmniejszenie absencji pracowników z powodu chorób poprzez zapewnienie im profilaktyki zdrowotnej, a także ułatwienie dostępu do specjalistycznego leczenia, przez co nie muszą zwalniać się z pracy na kilka godzin, aby skorzystać ze świadczeń finansowanych z NFZ. Jest to także sposób na motywowanie pracowników i związanie ich z danym pracodawcą.

Przedmiotowe wydatki stanowią zatem przejaw i wyraz starań Wnioskodawcy o stan zdrowia, kondycji fizycznej i samopoczucia jego pracowników oraz ich najbliższych osób, co w dalszej perspektywie może przyczyniać się do poprawy atmosfery pracy i w konsekwencji do zwiększania wydajności pracy z przełożeniem na uzyskiwane przez Spółkę przychody.

Jak wskazano w zdarzeniu przyszłym wartość pakietu medycznego dla pracownika oraz jego najbliższych finansowana przez Spółkę kwalifikowana będzie do przychodu pracownika na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 361 ze zm.); (dalej: Ustawa PIT) jako część przychodu pracownika ze stosunku pracy, od którego odprowadzone zostaną zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka przyznając pracownikowi uprawnienie do korzystania z opieki medycznej członków jego rodziny traktuje związane z tym koszty jako formę dodatkowego wynagrodzenia za pracę. Ponieważ taka forma gratyfikacji pracownika, zdaniem Spółki, wpływa na efektywność jego pracy, przywiązanie do pracodawcy i zaangażowanie, absencję chorobową to tym samym wpływa też na wyniki finansowe Spółki.

Brak możliwości zaliczenia finansowanych przez Spółkę pakietów medycznych do kosztów uzyskania przychodów pozostawałoby w sprzeczności z alternatywnym wariantem finansowania, na podstawie którego Spółka, zamiast finansować pakiety medyczne pracownikom i członkom rodzin pracowników, podwyższałaby wynagrodzenie pracownikom odpowiednio o koszt takich pakietów, a następnie pracownicy sami nabywaliby pakiety medyczne. Zaliczenie w ten sposób podwyższonego wynagrodzenia, również opodatkowanego na gruncie Ustawy PIT, do kosztów uzyskania przychodów, nie podlegałoby wówczas wątpliwości. Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy, odmienne traktowanie obu sytuacji na gruncie Ustawy CIT nie znajduje uzasadnienia.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że wydatki poniesione na zakup pakietów medycznych, w ramach których zostaną zawarte świadczenia profilaktyki oraz medycyny zarówno dla pracowników, jak i członków ich rodzin spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT i jednocześnie nie podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1, zatem stanowią one koszty uzyskania przychodów Spółki.

Stanowisko potwierdzające prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych pracodawcy wydatków poniesionych na opłatę pakietów medycznych, z których korzystają pracownicy, jak i ich rodziny można znaleźć w interpretacjach indywidualnych, np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 2 grudnia 2016 r. nr 0461-ITPB3.4510.549.2016.1.KP, organ potwierdził, iż:

„Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że wydatki poniesione na zakup pakietu medycznego, w ramach którego zawarte są świadczenia zdrowotne dla członków rodzin pracowników stanowią koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Podobne stanowisko zostało przedstawione również w następujących interpretacjach:

1.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 19 kwietnia 2016 r., nr ILPB3/4510-1-55/16-4/JG,
2.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29 lutego 2016 r., nr IBPB-1-1/4510-284/15/ESZ,
3.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 22 lipca 2016 r., nr IPPB5/4510-606/16-2/BC,
4.  interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 czerwca 2017 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.101.2017.2.BC,
5.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (winno być: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej) z 19 stycznia 2018 r., nr 0115-KDIT2-3.4010.332.2017.1.KP.

Wnioskodawca wnosi zatem o potwierdzenie, że wydatki ponoszone przez niego na zakup pakietów medycznych, finansowane przez Wnioskodawcę będą stanowiły dla niego koszt uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zarówno w przypadku, gdy pakietem objęty jest pracownik, jak również w przypadku, gdy elementem pakietu będą świadczenia medyczne dla członków rodzin pracowników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych wskazać należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.