Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-2/12/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-03-16
Teza: Opodatkowanie oleju opałowego utraconego w wyniku wypadku drogowego.
Słowa kluczowe: stawka; wyroby-wyroby energetyczne; wyroby-wyroby energetyczne-olej opałowy; zdarzenie-zdarzenie losowe
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział IV-Rozdział 1-art. 89

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku 30 grudnia 2011r. (data wpływu 4 stycznia 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie opodatkowania oleju opałowego utraconego w wyniku wypadku drogowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 stycznia 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, w zakresie oleju opałowego utraconego w wyniku wypadku drogowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zajmującym się hurtową sprzedaż oleju napędowego oraz oleju opałowego. Ze względu na fakt, że sprzedaż oleju opałowego jest na podstawie art. 89 ust. 7 pkt 9 i 10 ustawy o podatku akcyzowym opodatkowana pod pewnymi warunkami preferencyjną stawką podatku akcyzowego, Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. Zarówno olej napędowy jak i opałowy nabywa bezpośrednio u dostawców prowadzących składy podatkowego i dostarcza własnym samochodem do odbiorców końcowych, którymi są głównie przedsiębiorcy. W dniu 16 listopada 2011 roku dokonał zakupu 18 215 litrów oleju opałowego bezpośrednio do cysterny od jednego z dostawców z zamiarem jego sprzedaży. W drodze powrotnej od jednego z klientów cysterna wpadła w poślizg w skutek czego przewróciwszy się na dach znalazła się w przydrożnym rowie. Pomimo szybkiej interwencji straży pożarnej oraz innych służb nie udało się odzyskać całości zakupionego oleju opałowego. Do ziemi która została poddana utylizacji oraz wywieziona przez specjalistyczną firmę, wyciekło 4500 litrów oleju opałowego a pozostałą cześć oleju udało się odzyskać.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od oleju opałowego w ilości 4500 litrów, który wyciekł do ziemi należy zapłacić podatek akcyzowy w wysokości o której mowa w art. 89 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisami preferencyjna stawka podatku akcyzowego na olej opałowy jest możliwa do zastosowanie pod warunkiem przeznaczenia go na cele grzewcze oraz posiadania oświadczenia nabywcy. Zamiarem ustawodawcy było to aby uniemożliwić stosowanie preferencyjnej stawki podatku akcyzowego przy zużywaniu oleju opałowego na inne cele niż grzewcze (np. do napędu silników spalinowych). Jednak zdaniem Wnioskodawcy w konkretnym przypadku gdy olej został „utracony” a nie faktycznie zużyty, trudno jest mówić o tym, że został on zużyty do innych celów niż grzewcze i opodatkować go stawką akcyzy o której mowa art. 89 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym. Dlatego też w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca uważa, że olej opałowy, który uległ zniszczeniu nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym według stawki o której mowa w art. 89 ust.4 ustawy o podatku akcyzowym.

W tym przypadku nie będzie miał również zastosowania przepis art. 8 ust. 3, który mówi o opodatkowaniu ubytków wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku akcyzowym. Otóż zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podlegają również ubytki wyrobów akcyzowych lub ich całkowite zniszczenie. Jednak zgodnie z przepisami dotyczy to tylko wyrobów określonych w art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku akcyzowym a więc ubytki powstałe podczas procedury zawieszenia poboru akcyzy. Ponieważ jednak w opisywanym przypadku nie miała zastosowania procedura zawieszenia poboru akcyzy, przepisy mówiące o opodatkowaniu ubytków powstających w trakcie tejże procedury nie będą miały zastosowania.

Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty oraz opisany stan faktyczny całego zdarzenia Wnioskodawca uważa, że „utracony” w skutek wypadku samochodowego olej opałowy nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, gdyż nie został on zużyty na inne cele niż grzewcze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 89 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwana dalej „ustawą akcyzową”, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 69:

1.  z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350oC lub których gęstość w temperaturze 15oC jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi – 232,00 zł/1000 litrów,
2.  pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych – 64,00 zł/1000 kilogramów.

Możliwość zastosowania ww. stawek została obwarowana pewnymi warunkami. Stosownie do art. 89 ust. 5 pkt 1 ustawy sprzedawca wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i 15, jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą – do uzyskania od nabywcy oświadczenia, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i 15.

W sytuacji nie spełnienia powyższego warunku sprzedaż oleju opałowego wina zostać opodatkowana stawkami sankcyjnymi przewidzianym w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej. W myśl tego przepisu w przypadku użycia wyrobów, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 10 i 15, do napędu silników spalinowych, użycia ich, gdy nie spełniają warunków określonych w szczególnych przepisach w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, a także ich posiadania w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub sprzedaży z takiego zbiornika, stosuje się odpowiednio stawkę 1822,00 zł/1000 litrów, a w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15oC jest równa lub wyższa od 890 kilogramów/metr sześcienny – 2047,00 zł/1000 kilogramów.

Powyższy obowiązek opodatkowania ww. stawkami sankcyjnymi oleju opałowego wynika również z art. 89 ust. 16 ustawy zgodnie, z którym w przypadku niespełnienia warunków określonych w ust. 5-15 stosuje się stawkę akcyzy określoną w ust. 4 pkt 1.

Stosownie do powyższego sanacyjna stawka podatku akcyzowego ma zastosowanie gdy:

*   olej opałowy zostanie użyty do napędu silników spalinowych,
*   olej opałowy zostanie użyty, a nie spełnia warunków określonych w szczególnych przepisach w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia,
*   olej opałowy jest przechowywany w zbiorniku podłączonym do odmierzacza paliw lub sprzedaży z takiego zbiornika
*   nie zostaną spełnione warunki formalne dotyczące oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego
*   nie zostaną spełnione odpowiednie warunki określone w art. 89 ust. 5-15 ustawy.

Natomiast w sytuacji gdy są spełnione wszystkie warunki warunkujące zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego dla oleju opałowego, a nabywca oleju, użył go niezgodnie z przeznaczeniem ale do celów innych niż do napędu silników spalinowych to w stosunku do tego wyrobu nie będzie miała zastosowanie sankcyjna stawka podatku określona w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy.

Odnosząc powyższe do sprawy będącej przedmiotem wniosku w sytuacji gdy Wnioskodawca spełnił wszystkie warunki formalne dotyczące możliwości zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej jak też nie użył tego oleju do celów dla których została określona sankcyjna stawka podatkowa, to olej utracony wskutek wypadku drogowego nie powinien być opodatkowany stawką sanacyjną podatku akcyzowego.

Przy czym należy podkreślić, że opodatkowanie stawką preferencyjną, jak wskazano powyżej, jest obwarowane pewnymi warunkami. W konsekwencji w przypadku nie użycia oleju opałowe zgodnie z przeznaczeniem, stosownie do złożonego oświadczenia, w celu zachowania przedmiotowej preferencji, to beneficjent tej preferencji winien wykazać, że nie doszło do użycia oleju opałowego do celów dla których przewidziano sankcyjną stawkę podatku.

Reasumując, w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie posiadał stosowne dokumenty potwierdzające, że nie doszło do użycia oleju opałowego do celów wymienionych w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej, w tym przypadku potwierdzające wypadek cysterny oraz utraty wsiąkniętej, wskazanej we wniosku ilości, oleju w ziemię, utracony olej opałowy nie będzie podlegał opodatkowaniu stawką określoną w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy akcyzowej, tylko stawką podatku akcyzowego w wysokości 232,00 zł/1000 litrów lub 64,00 zł/1000 kg w zależności od parametrów fizykochemicznych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny, a tym samym nie może uwzględnić informacji w nich zawartych; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.